muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4393, Karar No: 2024/600, Tarih: 24.01.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme dayanak olan bilirkişi raporunun ve keşfin bilimsel verilerden ve bozma kararını karşılamaktan uzak olduğunu, hüküm kurmaya elverişli olmadığını, GPS uydu teknolojisi kullanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken bu hususta bir inceleme yapılmadığını, gözlem çukuru açılmasına rağmen verilere göre rapor hazırlanmadığını, idare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin esas alındığını, bozma kararına uygun rapor hazırlanmadığını, raporda taşınmazın tespit edilen değerinin de gerçekçi olmadığını, taleplerinin ve itirazlarının değerlendirilmediğini, eksik bilirkişi raporuna göre usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, davacının kal talebi hakkında ret kararı verilmesi gerektiğini, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilerek davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının, yatırılan peşin harçtan mahsubu ile fazla alınan 177,40 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7108, Karar No: 2014/12344, Tarih: 27.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7108 E.  ,  2014/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2013 gün ve 2012/149-2013/203 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/02/2014 gün ve 2013/12672-2014/1900 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye'nin de dahil olduğu bir çok muhtelif ülkede bulunan mevcut mağazalarında... markası ile ürettiği malları satışa arz ettiğini, müvekkile ait .... markasının Türkiye'de 29/09/1995 tarihinden itibaren 14,3,9,18,24 ve 25 sınıflarda tanımlanan mallar için tescilli olduğunu, 556 sayılı KHK uyarınca tanınmış özgür bir marka olduğunu, davalı taraf adına tescil edilmiş bulunan .... ibareli markanın müvekkile ait marka ile görsel ve işitsel açıdan ayırt edileyemeyecek kadar benzerlik taşığıdını, halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunduğunu, .... nun kapsadığı malların müvekkile ait markaların kapsadığı mallarla aynı ve benzer olduğunu ileri sürerek, davalı taraf adına tescil edilmiş bulunan 2006/34088 tescil numaralı "AMANGO+Şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.02.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/102, Karar No: 2022/1999, Tarih: 08.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/102 E.  ,  2022/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamında TCDD ...,-Afyon 140+540 hattında bulunan hemzemin geçitte, Ekim 2004 ile Ağustos 2008 tarihileri arasında bekçilik hizmeti verdiğini, bedelinin ihtara rağmen ödenmediğini, 30 Mart 2014 seçimlerinden önce davaya konu yerin Aydın Belediye sınırlarında olduğunu, daha sonra ilgili belediyenin büyükşehire dönüştüğünü ve Efeler Belediyesinin kurulduğu, büyükşehirin mülki sınırın tamamından, her belediyenin de kendi sınırından sorumlu olduğunu ileri sürerek; 157.661,07 TL bekçilik hizmetinin 05/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi; sorumluluğun Aydın Büyükşehir Belediyesinde olduğunu, diğer davalı ... Belediyesi ise dava konusu yerin Efeler Belediyesinin sınırlarında kaldığını, sorumluluğun ona ait olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle verilen görevsizlik kararı, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/8814 E. 2017/10754 K. sayılı kararıyla, somut olaya özel hukuk hükümlerinin uygulanacağından, işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile 157.661,07 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-06/12/2012 tarihli ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 6360 Sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı ilçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca Aydın Belediyesi 30/03/2014 tarihinde yapılan yerel seçimler itibari ile Aydın Büyükşehir Belediyesine dönüşmüştür.

2-06/12/2012 tarihli ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 6360 Sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı ilçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca Aydın Belediyesi 30/03/2014 tarihinde yapılan yerel seçimler itibari ile Aydın Büyükşehir Belediyesine dönüşmüştür.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun, Büyükşehir Belediyelerinin görev ve sorumluluklarını düzenleyen 7. maddesinin (f) bendi; "Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toptu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarım belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trajik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek" şeklinde, aynı maddenin (g) bendi ise; "Büyükşehir belediyesinin yetki alanındaki mahalleleri ilçe merkezine bağlayan yollar, meydan, bulvar, cadde ve ana yollan yapmak yaptırmak, bakım ve onarımı ile bu yolların temizliği ve karla mücadele çalışmalarım yürütmek; kentsel tasarım projelerine uygun olarak bu yerlere cephesi bulunan yapılara ilişkin yükümlülükler koymak; ilân ve reklam asılacak yerleri ve bunların şekil ve ebadını belirlemek; meydan, bulvar, cadde, yol ve sokak ad ve numaraları ile bunlar üzerindeki binalara numara verilmesi işlerini gerçekleştirmek" şeklindedir.

Aynca Aydın Büyükşehir Belediyesinin 16/04/2014 tarihli ve 28 sayılı Meclis Kararının 28. maddesinde; "Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde bulunan 4000 metre ve üzeri park, bahçe, meydan ve benzeri alanlar ile imar planında genişliği 12 metre ve üzeri olan caddelerde, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesindeki görev ve sorumlulukların Büyükşehir Belediyesince yürütülmesine toplantıya katılan üyelerin oybirliği ile karar verilmiştir." hükmü düzenlenmiştir.

Dava konusu hemzemin geçidin kesiştiği yolun 12 metre genişliğinden fazla olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesi ve yukarıda anılan Meclis Kararı uyarınca, söz konusu hemzemin geçidin Büyükşehir Belediyesi yetki ve sorumluluk sahasında bulunduğundan, davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle her iki belediyenin müteselsilen sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı ... Belediyesi yararına BOZULMASINA, 8.077,35 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı ... Başkanlığına yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1540, Karar No: 2019/3670, Tarih: 01.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1540 E.  ,  2019/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/11/2011 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, kurum zararı nedeniyle uğradılan maddi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Stadyumunda 2008/2009 ve 2009/2010 futbol sezonunda oynanan müsabakalara ait net hasılatın % 7 sinin Spor Genel Müdürlüğü’ne ödenmesi gerektiğini, oynanan futbol müsabakalarına ilişkin hasılat çizelgelerinin istenmesine rağmen davalı tarafından gönderilmediğini, davalının bu payı ödemediğini belirterek, uğramış olduğu maddi zararın tazminini talep etmiştir.Davalı vekili; kulübün stadyumlardan elde edilen hasılatlar üzerindeki gelir ve tasarruf hakkını dava dışı ... Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar A.Ş ne devrettiğini belirterek, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, davalı vekiline cevap dilekçesinde belirttiği sözleşmeyi ibraz etmesi için verilen kesin süreye rağmen ibraz edilmemesi nedeniyle husumet itirazının yerinde olmadığı, taraflar arasında akdedilen 20/04/2007 tarihli sözleşmenin 18. maddesi gereğince davacının davalıdan pay alması gerektiği gerekçesiyle, açılan ve ıslah edilen davanın kabulüne karar verilmiştir. 05/08/2004 tarih ve 25544 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmeliğin 8. maddesinde, Türkiye Futbol Federasyon Başkanlığı tarafından Genel Müdürlüğe ait tesislerde düzenlenen (intifa hakkı verilen tesisler hariç) resmi ve özel profesyonel her türlü futbol müsabakalarında ve yurt içindeki temsili ve milli futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın hesap ve dağıtımının 7. madde ve Ek-2 tablo esaslarına göre yapılacağı, intifa hakkı verilen tesislerde ise müsabakaların net hasılatının sadece % 7 sinin Genel Müdürlük payı olarak Genel Müdürlük hesabına ödeneceği düzenlenmiş olup, aynı Yönetmeliğin 7. maddesinde ise bilet satışlarından elde edilen genel hasılattan düşülmesi gereken giderlerin neler olduğu sayılmıştır.Dosya kapsamına göre, hükme esas alınan 05/02/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davaya konu stadyumda oynanan futbol müsabakalarına ait yalnızca ... Dağıtım Basım ve Ticaret A.Ş den dosyaya gönderilen hasılat çizelgeleri esas alınarak hesaplama yapılmak suretiyle alacak miktarı belirlenmiştir. Mahkemece sadece ... A.Ş den celbedilen çizelgeler üzerinde yapılan incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.Mahkemece, öncelikle davalı ... kulübünün iddia ettiği şekilde ... Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar A.Ş ne devredilip devredilmediği, devredilmişse hangi tarihte devredildiği, davalının talebe konu dönemler itibariyle şirketteki hisse oranının tespit edilerek, buna göre uzman bilirkişi marifetiyle davalı kulüp ve devredilmişse devralan şirketin defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak; yukarıda belirtilen Yönetmeliğin 7. maddesinde sayılan giderler de gözetilmek suretiyle, davalı ..

... kulübünün iddia ettiği şekilde ... Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar A.Ş ne devredilip devredilmediği, devredilmişse hangi tarihte devredildiği, davalının talebe konu dönemler itibariyle şirketteki hisse oranının tespit edilerek, buna göre uzman bilirkişi marifetiyle davalı kulüp ve devredilmişse devralan şirketin defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak; yukarıda belirtilen Yönetmeliğin 7. maddesinde sayılan giderler de gözetilmek suretiyle, davalı ... kulübünün davaya konu 2008/2009 ve 2009/2010 futbol sezonunda oynanan müsabakalardan hasıl olan net gelirinin hesaplanması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17962, Karar No: 2013/24367, Tarih: 04.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/17962 E.  ,  2013/24367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekiye usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1139, Karar No: 2021/9815, Tarih: 16.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1139 E.  ,  2021/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Kamulaştırma bedelinin hükümde hatalı gösterilmesi,

2-)Bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedele 28/09/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 02/02/2016 tarihine kadar, bozma sonrası oluşan ilk kararı temyiz eden davalı ... hissesine düşen fark bedele 28/09/2015 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde yazılı şekilde faize hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) (2) ve (3) numaralı bendinde yer alan (192.692,32) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (172.735,80) sayısının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) (2) ve (3) numaralı bendinde yer alan (192.692,32) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (172.735,80) sayısının yazılmasına,

b-) (2) numaralı bendinde yer alan (bu bedelden) ibaresinden sonra gelen kısımların çıkartılmasına, yerine (acele el kamulaştırma dosyasında yatan 109.040 TL'nin mahsubu ile kalan 62.365,35 TL'ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 28.09.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, 62.365,35 TL fark bedel davalılara ödenmemiş ise tapu kaydındaki hisseleri oranında davalılara derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

c-) (3) numaralı bendinde yer alan (tespitine) kelimesinden sonraki kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (a-İlk kararı temyiz eden davalı ... payına düşen 1.330,45 TL fark kamulaştırma bedeline 28.09.2015 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 16.09.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, b- İlk kararı temyiz eden davalı ... payına düşen 1.330,45 TL fark kamulaştırma bedelinin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 16.09.2021 tarihine kadar 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15666, Karar No: 2013/22371, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15666 E.  ,  2013/22371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- 2863 sayılı Kanunun 67, TCK'nın 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 6136 sayılı Kanunun 15, TCK'nın 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 ve 6136 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde jandarma haber elemanı tarafından (x ) tarafından sanığın elinde tarihi eser olduğu ve satmaya çalıştığının bildirilmesi üzerine sanık ile irtibata geçilerek (x) haber elemanı ile sanığın buluşma noktasına geldiklerinde sanık üzerinde ve araçta usulüne uygun arama kararına istinaden yapılan aramada 180 adet sikke ve bir adet sustalı bıçak ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda söz konusu sikkelerin 2863 sayılı Kanun kapsamında müzede korunmsı gereken eserlerden oldukları bıçağın ise 6136 sayılı yasak kapsamında taşınması yasak olan bıçaklardan olduğunun belirlendiği anlaşılmakla yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu sikkelerin akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “sanıkta ele geçirilen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında oldukları belirlenen 180 adet sikkenin müzeye teslimine” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 02.10 .2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/22859, Karar No: 2017/36385, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22859 E.  ,  2017/36385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.