muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20101, Karar No: 2011/6737, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20101 E.  ,  2011/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise, yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilip, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16609, Karar No: 2017/16666, Tarih: 28.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16609 E.  ,  2017/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21718, Karar No: 2013/27454, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21718 E.  ,  2013/27454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı hizmet alım sözleşme süresinin bitmesi sebebi ile davacının ... akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması ... bitimi sebebine dayalı olarak davalının ... sözleşmesini sonlandırdığı bu sebeple davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, haftalık 45 saati aşar şekilde fazla çalıştığı, bayram ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda ... Belediye Başkanlığı Park ve Bahçeler Müdürlüğü muhtelif inşaat, park bahçe bakımı, şoförlük ve bekçilik hizmet ihalesini alan davalı şirkette temizlik ve bakım işçisi olarak çalışan davacı 08.00-18.30 arası çalıştığını fazla çalışmaların ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı ise ihale ve genel şartname uyarınca fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur. Davacı tanığı ... mesainin 7 gün 08.00-18.00 arası olduğunu çalışmanın 18.30-19 .00'a kadar sürdüğünü; diğer davacı tanığı ... ise yaz ayları 08.00-18.00/18.30 arası-kış ayları 08.00-17.00/17.30 arası haftanın 7 günü çalıştıklarını beyan etmiştir. Davalı tanığı ... haftanın 6 günü kış ayları 08.00-17.00, yaz ayları 09.00-17.00 arası çalıştıklarını; davalı tanığı Ayhan Bektaş 08.30-17.00 arası haftanın 6 günü çalışma yapıldığını beyan etmiştir. Hem davacı hem davalı tanık beyanları arasında çelişki mevcuttur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü 08-18.30 arası çalıştığı 1.5 saat ara dinlenme mahsubu ile haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya içeriğine özellikle tanık anlatımlarına göre davacıların haftanın 6 günü 08.00-18.00 arası çalıştığı buna göre ara dinlenme mahsubundan sonra haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek yüzde 30 indirim yapıldıktan sonra bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/314, Karar No: 2011/2190, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/314 E.  ,  2011/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 62.902,71 YTL borcun 31.503,32 YTL.sinden sorumlu olmadıklarının tespiti ile fazla ödenen 17.066,32 YTL.sinin ödeme tarihlerinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsili, birleşen davada ise davalı idarece istenen borcun 31.399 YTL.sinden daha davacı ...'in sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davacılardan ...’ın 1999-2003 tarihleri arasında askeri lise, sonradan harp okulu öğrencisi olduğunu, harp okulunda öğrenime devam ederken 30.07.2004 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bu eğitimden dolayı 62.902,71 YTL borç tahakkuk ettirildiğini, bu güne kadar Istenen borcun 46.465 YTL’sini ödediklerini, istenen borcun 31.503,32 YTL’sinden sorumlu olmadıklarının tespiti ile fazla ödenen 17.066,32YTL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiş; birleşen davada ise, davacı ...’ın istenen borcun 31.399 YTL’sinden daha sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan Ankara 30. Noterliği'nce düzenlenmiş 06.10.2003 gün ve 21797 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman

giderleri de sayılmış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece; yükümlüye harp okulu eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken bu kalem masraflardan da davalıları sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı tarafça yapılan ödemelerin Borçlar Kanunu'nun 84. maddesine uygun olarak öncelikle işlemiş faizden, kalan miktarın ise asıl alacaktan düşülmesi gerekir. Mahkemece, bozmadan önce bu yasa hükmüne uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edildiği halde bozmadan sonra davacı yanın yaptığı ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülmesi şeklindeki hesaplamalara itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8815, Karar No: 2015/9668, Tarih: 02.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8815 E.  ,  2015/9668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen ecrimisil ve alacak davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, ecrimisil ve alacak; birleştirilen dava, ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, 2422 ada 15 parsel sayılı taşınmazı ... İcra Müdürlüğünün 2005/10489 sayılı dosyasında yapılan ihale ile 13.7.2007 tarihinde satın aldığını, borçlu tarafından açılan ihalenin feshi davasının reddedildiğini, davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmazdaki binayı 3 yılı aşkın süredir kullandıklarını, İİK'nun 135/2 maddesi gereğince 12.1.2010 tarihinde ihtarname gönderildiğini, 18.5.2010 tarihinde taşınmazın icra marifetiyle tahliye edildiğini ileri sürerek 13.7.2007-18.5.2010 tarihleri arasındaki dönem için her bir davalının kullandığı bağımsız bölümler için ecrimisile ve davalı ... tarafından icra dosyasından haksız şekilde iktisap edilen paranın tahsiline karar verilmesini istemiş; birleştirilen davada, dava konusu taşınmazın 4. katını kullanan davalılardan 13.7.2007-18.5.2010 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar, kira sözleşmesine istinaden taşınmazı kullandıklarını, haksız işgalci olmadıklarını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ihale ile taşınmazın mülkiyetinin davacıya geçtiği, davalıların ihale tarihinden itibaren ecrimisil ödemekle yükümlü oldukları, davacının alacak isteğinde de haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, temyiz isteğinde bulunan davalı...'ya 8.2.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı 25.2.2014 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. Bu durumda, tebliğ günü ile temyiz tarihi arasında 15 günlük yasal temyiz süresi geçtiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi ve 01.06.1990 tarihli, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalı...'nın temyiz isteminin REDDİNE,

Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 'arsa' vasfındaki 2422 Ada 15 parsel sayılı taşınmaz... adına kayıtlı iken, 13/7/2007 tarihinde cebri icra yolu ile davacı tarafından satın alındığı, ... tarafından 19/7/2007 tarihinde açılan ihalenin feshi davasının retle sonuçlandığı ve kararın deracattan geçerek 10/12/2009 tarihinde kesinleştiği, 7/1/2010 tarihinde sicil kaydının davacı adına oluştuğu, İİK'nun 135/2 maddesi gereğince 12.1.2010 tarihinde davalılara taşınmazı boşaltmaları için ihtarname gönderildiği, 18/5/2010 tarihinde taşınmazın icra yolu ile tahliye edilerek davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nin 705 ve 2004 s. İİK'nun 134/1 maddeleri uyarınca, taşınmazın mülkiyetinin ihale günü davacıya geçtiği ve bu tarihten itibaren ecrimisil istenebileceği, bu sürede 1. katın davalı ... Müh. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bu şirketin ortağı olup diğer davalılardan kira bedeli tahsil eden ... 2. katın davalı ... Bilgisayar Oto. ve Yaz. Ür. San. Tic. Ltd... Şti...3. katın ... Yaz. Paz. ve Tic. Ltd. Şti.; 4. katın davalılar .. İletişim ve Teknoloji Hiz. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti ile davalı ...teras katın davalı ... 5. katın davalı ... tarafından kullanıldığı, davalı ...'nın 21.8.2007 tarihinden 18.10.2007 tarihine kadar icra dosyasına yatırılan 10.092,80-TL'yi çekmesi nedeniyle bu meblağdan davacıya karşı sorumlu olduğu, davalı...nin 13.7.2007 tarihinden 14.4.2010 tarihine kadar baz istasyonun karşılığı olarak aldığı 38.684,00-TL kira parasından davacıya karşı sorumlu olduğu belirlenmek ve bilimsel esaslara uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bir kısım davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, İİK'nun 135/2. maddesinde; “Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akte dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise onbeş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur” hükmüne yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... 12.1.2010 tarihinde ... İcra Müdürlüğü tarafından İİK'nun 135/2. maddesi gereğince gönderilen ihtarnamenin iptali istemi ile .... İcra Hukuk Mahkemesinde 2010/117 Esasında şikayet yoluna başvurmuş, mahkemece bu davalının hacizden önce bu taşınmazda kiracı olduğu, haksız işgalci olmadığı gerekçesiyle tahliye ihtarnamesinin iptaline karar verilmiştir. Davalı ...ın taşınmazda kiracı olduğu sözü edilen mahkeme kararı ile sabittir. Bu durumda bu davalı bakımından ecrimisil isteği ile açılan davanın dinlenebilmesine olanak bulunmamaktadır. Davacı ancak, genel hükümler uyarınca kira alacağı talep etmelidir. Bu nedenle davalı ... bakımından davanın reddine karar verilmesi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, her bir davalı farklı miktarda ecrimisil ve alacak kalemlerinden sorumlu tutulduğuna göre, hüküm altına alınan miktarla oranlanmak suretiyle yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesi de doğru değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18698, Karar No: 2014/4972, Tarih: 18.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18698 E.  ,  2014/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz isteminden vazgeçtiğinden sanık müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkarılması karşısında faturayı alan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapıldığının açıklanmasında zorunluluk bulunmadığı ve mahkemenin gerekçesinde, sanığın suç tarihi olan 2006 yılında herhangi bir ticari faaliyette bulunmadığını kabulle atıf yaptığı bilirkişi raporunda da, sahte olduğu belirtilen faturaların incelenmesi karşısında, hangi faturaların sahte olduğunun ayrıca belirtilmesine gerek bulunmadığından tebliğnamedeki aksi düşüncelere iştirak edilmemiş, birden çok sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.