muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15141, Karar No: 2016/3736, Tarih: 10.03.2016

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.”,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.”, anılan Kanun'un 308. maddesinde “Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...” hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, ...2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 28.08.2015 gün ve 56608 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 gün ve 2015/30006 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14.05.2015 tarihli ve 2015/499 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5717, Karar No: 2019/10989, Tarih: 05.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5717 E.  ,  2019/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 101 ada 418 parsel sayılı taşınmazın 118,73 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak dava dilekçesine ekli krokide gösterilen 118,73 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 101 ada 418 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişisi ...'a ait 02.03.2015 tarihli raporunda A harfi ile gösterilen 89,75 m2'lik ve B harfi ile gösterilen 32,38 m2'lik kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının davalı adına olan tapusunun iptali ile kıyıya terkinine dair verilen ilk karar, Dairenin 07.11.2017 tarihli ve 2015/12173 Esas, 2017/14731 Karar sayılı kararı ile 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği ve kabule göre de talepten fazlasına karar verilmesinin doğru olmadığına işaret edilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir. Şöyle ki; Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda oluşturulan bilirkişi kurulunca, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi gerekirken bu hususlar yerine getirilmemiş, ayrıca keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle, Mahkemece, az yukarıda açıklandığı şekilde dava konusu taşınmazda bilirkişi kurulu eliyle gözlem çukurları açılarak elde edilen verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi ile İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi arasında çelişki mevcut olur ise çelişkinin nedenlerinin açıklattırılması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8076, Karar No: 2021/6024, Tarih: 27.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8076 E.  ,  2021/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2... Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş. adına Av. ... arasındaki dava hakkında Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 30/11/2017 günlü ve 2016/182 E. - 2017/403 K. sayılı davanın kabulüne dair karara karşı davalılar avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 15/03/2019 gün ve 2018/692 E. - 2019/362 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilmiş olan kararın Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18/02/2020 gün ve 2019/2668 E. - 2020/955 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma sonrası, Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin verdiği 24/06/2020 gün ve 2020/132 E. - 2020/183 K. sayılı karar ile önceki kararında direnmesi ve davalılar avukatları tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

6100 sayılı HMK’nın 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi ile değişik 73/5. fıkraya göre “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.”

Yine 6100 sayılı HMK’ya 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile getirilen Geçici madde 4’e göre;

“(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.

(2) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.

(3) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan ve 30/1/1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2 nci maddesi uyarınca ilgili daire tarafından incelenen dosyalar, kararına direnilen daireye yeniden gönderilmez.

(4) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.”

6763 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 02.12.2016 tarihinden sonra Yargıtaya gelen dosyalar yönünden yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler yönünde inceleme yapılacaktır.

(4) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.”

6763 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 02.12.2016 tarihinden sonra Yargıtaya gelen dosyalar yönünden yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler yönünde inceleme yapılacaktır.

Dava, davacının, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi istemine ilişkin olup, Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince ilamında belirtildiği şekilde, önceki kararında direnilmesine ve davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nce bozulduğu, yapılan incelemeye ve mahkemenin direnme hükmünde dayandığı gerekçeye göre Yargıtay 21. Hukuk Dairesine ait anılan bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: 1-Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin anılan kararının bozulmasına ilişkin Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 18/02/2020 gün ve 2019/2668 E. - 2020/955 K. sayılı ilamının kaldırılmasına,

2-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Mondi Tire Kutsan Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş.'den alınması, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12526, Karar No: 2015/21498, Tarih: 24.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12526 E.  ,  2015/21498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/63570

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.03.2013

EK KARAR TARİHİ : 14.08.2013, 20.01.2014

NUMARASI : 2012/494 (E) ve 2013/70 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilerek 10.04.2013 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ olunan 05.03.2013 tarihli gerekçeli kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 13.08.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin reddine dair yokluğunda verilen ve usulüne uygun biçimde 15.08.2013 tarihinde tebliğ edilen 14.08.2013 tarihli ek kararı ve 20.01.2014 tarihinde tebliğ edilen 20.01.2014 tarihli ek kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra sırasıyla 09.01.2014 ve 03.02.2014 tarihli dilekçeleri ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2642, Karar No: 2013/23130, Tarih: 09.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2642 E.  ,  2013/23130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1 ,62, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla, gündüz vakti şehir içinde iki yönlü kullanıma açık yolda seyrederken, ışık sinyalizasyon sistemli kavşağa geldiğinde, beyanına göre yeşil ışıkta geçerken solundan gelen bisiklete çarpmasıyla, bisiklet sürücüsü katılanın yaralanması şeklinde gelişen olayda, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı'nın 04.02.1011 tarihli raporunda, olayın meydana geldiği yerin özelliklerinin ve meydana geliş şeklinin tam olarak tespit edilemediği, sanığın kusurlu olup olmadığının belirlenebilmesi için, olay yerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması ve olay yeri şartları gözlemlenerek bilirkişiden rapor alınması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi, Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanları ya da Teknik Üniversitelerin konu ile ilgili öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun işleniş şekli, sanığın suçtan sonraki davranışları, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da gözetildiğinde, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, dosya kapsamı ile bağdaşmayacak şekilde alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16480, Karar No: 2018/3995, Tarih: 16.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16480 E.  ,  2018/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit- alacak (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İli, ... İlçesi ... Köyü 2054 sayılı parselde kayıtlı 10 no.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, bu işlem için davalı idare görevlilerince, su tesisleri harcamalarına katılma payı adı altında toplamda 10.695,54-TL kanal katılım payını ve şebeke hissesi bedeli ödenmesi gerektiğini ve ancak bundan sonra abonelik işleminin yapılabileceğinin bildirildiğini, talep edilen bu bedellerin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinden ödenmesi gereken bedelin tespiti ile fazla talep edilen tutardan borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiş, 02.09.2013 tarihli dilekçesi ile dava sırasında 26.08.2013 tarihinde davalı kuruma 5.616,72 TL kanal katılım bedeli, 5.616,72 TL şebeke hisse bedeli ödediğini ve su abonesi olduğunu belirterek, fazla ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile iadesini istemiştir.

Davalı, davacıdan tahsil edilen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddeleri olduğunu, davacıya tahakkuk ettirilen bedellerin, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. Maddesinin iptali üzerine, 04.07.2012 tarih ve 164 sayılı yönetim kurulu kararı ile belirlenen "Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Paylarının Tahakkuk ve Tahsilatı Uygulama Yönergesi maddelerine göre belirlendiğini, davacının su şebekesi ve kanal hizmetinden yararlanmaya başlayan ilk malik olarak ilgili bedelleri ödemekle yükümlü olduğunu, bu bedelin abonelik tarihinde yürürlükte olan yönergedeki formüle göre hesaplandığını, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, abonelik tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife hükümleri ( 04.07.2012 tarih ve 164 sayılı yönetim kurulu kararı ile belirlenen "Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Paylarının Tahakkuk ve Tahsilatı Uygulama Yönergesi) esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davacıdan tahsil edilen bedelin usul ve yasaya uygun olduğu, davacıdan fazladan tahsilat yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davacının, davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesinin uygunlanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davacının, davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesinin uygunlanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmalığın çözümünde öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;

“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.

Su tesisleri harcamalarına katılma payı:

Madde 88 – Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması,

b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı.

Birden fazla yol kenarında bulunan gayrimenkullere ait payın hesabında, bunların yalnız suya bağlandıkları yol üzerindeki uzunlukları esas alınır." şeklinde düzenlendiği görülmektedir.

Payların hesaplanması:

Madde 89/a- Katılma payları bir program dahilinde veya istek üzerine doğrudan doğruya yapılan işlerde, bu hizmetlerden dolayı yapılan giderlerin tamamıdır. Şu kadar ki yapılacak giderler peşin ödendiği takdirde bu paylar ilgililerden % 25 noksanıyla alınır. Ancak bu tür hizmet giderleri bayındırlık ve iskan bakanlığı ile iller bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Özel devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işler için yapılacak bağış ve yardımlar ve istimlak bedelleri giderler tutarından indirilir.

Payların tahakkuk şekli:

Madde 90- Yol Harcamalarına Katılma Payı, bu hizmetin yapıldığı yollardan faydalanan, Su Tesisleri İle Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları ise hizmetten faydalanma şekillerine göre ilgili gayrimenkul sahipleri arasında ve 89'uncu maddeye göre hesaplanan katılma payları toplamının ilgili gayrimenkullerin vergi değerleri toplamına oranlanarak dağıtılması suretiyle hesaplanıp tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, ibadet yerleri hakkında harcamalara katılma payı tahakkuku yapılmaz.

Tahakkuk zamanı:

Madde 91- Harcamalara katılma paylarının tahakkuku, işler hangi ihale usulü ile yapılmış olursa olsun, hizmetin tamamlanarak halkın istifadesine sunulmuş olmasından sonra yapılır.

Tahakkuk zamanı:

Madde 91- Harcamalara katılma paylarının tahakkuku, işler hangi ihale usulü ile yapılmış olursa olsun, hizmetin tamamlanarak halkın istifadesine sunulmuş olmasından sonra yapılır.

Ancak, yapılacak yazılı tebliğ ile verilecek süre içinde ilgililerin harcamalara katılma paylarını peşin ödemeyi kabul etmeleri halinde, bu paylar, kabule ilişkin yazılı başvuru tarihinden itibaren bir ay içinde tahakkuk ettirilir.

Payların ilanı:

Madde 92- Yukarıdaki maddelerde yazılı esaslar dairesinde hesaplanan paylar, mükelleflerin soyadları, adları, adresleri ve kendilerine isabet eden pay miktarını gösteren ve mahiyetlerine göre mahalle, cadde ve sokak itibariyle düzenlenecek tahakkuk cetvellerinin bir ay süre ile belediye ilan yerlerine asılması suretiyle ilan olunur.

Katılma payları tutarları mükelleflere ayrıca tebliğ olunur.

Tahsil şekli:

Madde 93- Harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur. Ancak, yukarıda yazılı ödeme sürelerini, ilgili belediyelerin teklifi üzerine, 5 yıla (peşin ödemelerde bir yıla) kadar uzatmaya ve buna göre taksit sürelerini tespit etmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulunca bu yetkinin kullanılması halinde, uzatılan ödeme süreleri için belediyeler, belediye meclislerinin kararı üzerine ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca alınan tecil faizi oranını aşmamak üzere faiz alabilirler.

Satış, hibe ve trampa gibi devir hallerinde ferağ sırasında o tarihe kadar ödenmemiş taksitler peşin olarak tahsil olunur.

Harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesi belediyelerce ilgili tapu dairelerine bildirilir. Bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairesi payın tahsilini sağlamak üzere, belediyeyi haberdar eder ve pay ödenmedikçe intikal işlemi yapılmaz.

Yönetmelikle tespit olunacak hususlar:

Madde 94- Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye, Bayındırlık ve İmar ve İskan Bakanlıklarının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir.”

Kanun koyucu 94’üncü maddede konu ile ilgili yönetmelik çıkarma yetkisini İçişleri Bakanlığına vermiş olup, bu yetkiye istinaden İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 21.08.1981 tarihli 17435 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 01.07.1981 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiştir.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,