muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1904, Karar No: 2013/7677, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1904 E.  ,  2013/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.06.1987- 22.07.1990 ve 02.03.1993 - 24.05.2002 tarihleri arasında davalı işverene ait otelcilik iş yerinde kat sorumlusu olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı işverene ait iş yerinde 02/03/1993-24-04-2001 tarihleri arasında 2932 gün kesintisiz çalıştığının sabit olmasına rağmen, 02/05/1998-05/08/1999 tarihleri arasındaki 453 günün kuruma bildiriminin yapıldığının ancak bu sürenin dışında kalan 2479 günün bildiriminin yapılmadığının ve bu süre zarfında davacının asgari ücret ile çalıştırıldığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 02.05.1998-05.08.1999 tarih aralığındaki çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davalı şirketin 03.05.1995 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 02.05.1998-05.08.1999 tarih aralığındaki çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davalı şirketin 03.05.1995 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet akdinin konusu olan edimin işverene ait işyerinde yerine getirilmesi hizmet akdinin unsurlarındandır. Haliyle işyerinin varlığı hizmet akdi için koşuldur. 03.05.1995 tarihinde yasa kapsamına alınan şirketin yasa kapsamına alınmadan önce faal olup olmadığı hususunda araştırma yapılmayarak eksik inceleme sonucu verilen karar hatalıdır.

Yapılacak iş, davalı şirketin 03.05.1995 tarihi öncesinde faal olup olmadığı ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, emniyet güçleri yada jandarma ile araştırılarak, otel ruhsatnamesinin belediyeden sorularak, otel kayıtlarınının alanında uzman bir bilirkişi ile incelenerek, otelin yaz-kış açık olup olnmadığının tespit ettirilerek, gerektiğinde başkaca bordo tanık beyanlarına başvurarak ve zabıta araştırmasıyla da bu husus açıklığa kavuşturularak, alınacak bilirkişi raporuyla birlikte sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2264, Karar No: 2019/3741, Tarih: 14.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2264 E.  ,  2019/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2015/87 E.-2017/185 K. sayılı kararın davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ...Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/1419-2018/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurum nezdinde 16. ve 41. sınıflarda tescilli 2006/02996 numaralı “TAKVİM+şekil” ve 2006/43476 numaralı “TAKVİM’LE SAKLAMBAÇ+ŞEKİL” markalarının sahibi olduğunu, davalının 2013/48951 numara ile “TÜRKİYE TAKVİMİ” ibareli başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak davalı kurum YİDK’nın 15/12/2014 tarih 2014-M-16332 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, davalının markası ile müvekkilinin markalarının iltibas yaratacak ölçüde benzer olduğunu, davalının markasını gören tüketicinin markaları ilişkilendireceğini, “TÜRKİYE” ibaresinin ayırt ediciliği zayıf ve sıklıkla kullanılan bir ibare olduğunu, tüketicinin dikkat edeceği ibarenin ve markaların esas unsurunun “TAKVİM” ibaresi olduğunu, “TÜRKİYE” ibaresinin aslında davalı şirketin çatı markası olduğunu, davacının bu markanın yanına ibareler eklemek sureti ile seri marka yaratma amacı taşıdığını, çatı marka ile yapılan tescillerde benzerlik incelemesinin çatı ibarenin markadan çıkarılması ile yapıldığını, davalının markayı müvekkili ile aynı ve benzer ürün ve hizmetlerde tescilini talep ettiğini, tescilin markalarının ayırt ediciliğini zedeleyeceğini, itibarlarının zarar göreceğini, bu nedenle davalının marka tescilinin KHK 8/4 uyarınca farklı sınıflardaki hizmetler açısından da reddedilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı kurumun 2014-M-16332 sayılı kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Gazetecelik A.Ş. vekili, müvekkili şirketin sahibi olduğu “TÜRKİYE” markası ile hizmetin türünü ifade eden “TAKVİMİ” sözcüğünü birleştirmek sureti ile “TÜRKİYE TAKVİMİ” markası için başvuruda bulunduğunu, davacı ile müvekkilinin farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Gazetecelik A.Ş. vekili, müvekkili şirketin sahibi olduğu “TÜRKİYE” markası ile hizmetin türünü ifade eden “TAKVİMİ” sözcüğünü birleştirmek sureti ile “TÜRKİYE TAKVİMİ” markası için başvuruda bulunduğunu, davacı ile müvekkilinin farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacının markalarının başvuru tarihi itibariyle tanınmış olup olmadığı konusunda dosya kapsamında yeterli delil sunulmadığından iş bu dava bakımından 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi kapsamındaki korumadan yararlanamayacağı, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olarak yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketin marka tescil başvurusunda "TAKVİM" ibaresinin "TÜRKİYE TAKVİMİ" şeklinde, bir tamlama hüviyetinde ve cins/vasıf bildirici yönüyle kullanılmış olduğu, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında bir benzerliğin bulunmadığı, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiği halde, davalı şirket tarafından 11.04.2016 tarihli makbuzla yatırılan 1.500,00 TL bilirkişi ücretinin davacıdan tahsili ile anılan davalıya verilmesi gerekirken, bu hususta hiçbir hüküm kurulmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun yerinde görülmekle kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/04/2017 tarih ve 2015/87 E. - 2017/185 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davalı ...Ş. tarafından yatırılan 1.500,00 TL bilirkişi ücretinin davacıdan tahsili ile anılan davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ...Ş vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13086, Karar No: 2024/8582, Tarih: 03.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13086 E.  ,  2024/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/639 Değişik İş, 2022/639 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından Motorlu Araçlar Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesi ile sigortalı olan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda sigortalı araçta yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talebini 95.303,56 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ... şirketine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi uyarınca usulüne uygun bir başvuru yapılmadığını, bu nedenle başvurunun dava şartı noksanlığı sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmediğini, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davalı şirketin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunu, hatır taşıması ve davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından ibraz edilen ve İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Turgut Özal Tıp Merkezi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 31.08.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlendiği, Adli Trafik Bilirkişisinden alınan kusur raporunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında, dava dışı araç sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusuru, davacının %5 maluliyet oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının sürekli iş göremezlik zararının belirlendiği ve bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 95.303,56 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı ve davalı ... şirketine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi uyarınca usulüne uygun başvuru yapıldığı, Yargıtay içtihatları uyarınca tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak hesaplanmasının yerinde olduğu, Kaza Tespit Tutanağında sigortalı araçta yolcu olan davacının, emniyet kemerini takıp takmadığı hususunun tespit edilemediği, tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmasını gerektirecek herhangi bir somut bilgi ya da belgenin Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi uyarınca iddiasını ispatla yükümlü davalı tarafından dosyaya sunulmadığı, davacı ve sürücünün akraba oldukları anlaşıldığından hatır taşıması nedeniyle indirim uygulanması gerektiğine ilişkin itirazın yerinde olmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve davacı lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin diğer itirazları ise reddedilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ... şirketine usul ve yasaya uygun başvuru yapılmadığından başvurunun dava şartı noksanlığı sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, aktüerya hesaplamasına esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlanmadığını, tazminat tutarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini ve davacının müterafik kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle, davacı tarafından davalı ... şirketine usul ve yasaya uygun başvuru yapılmış olmasına, davacının maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına, davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir somut neden bulunmadığı gözetildiğinde bu nedenle tazminattan indirim yapılmayışında usulsüzlük görülmemesine ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5513, Karar No: 2013/12044, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5513 E.  ,  2013/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.04.2012 tarih ve 2012/28-2012/104 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 02.11.2012 gün ve 2012/10325-2012/17301 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, ...Denizcilik Şirketler Grubu'na ait müvekkilleri ile davalı bankanın selefi arasında değişik tarihlerde davacı şirketlere ait birer gemi için ipotek sözleşmesi imzalandığını, gemilerin faaliyetinden sağlanan navlun gelirleriyle yapılan ödemelerle borcun ödendiğini ve gemilerden birisinin kısmi bakiye borcu muaccel hale gelmediği halde davalı tarafından değişik yabancı ülkelerde bu gemilerin haksız biçimde seferden alınarak tutuklandığını, ...’deki geminin ise satışı kararı alındığını, asıl kredi veren ve ipotek lehdarı olan ... ...’ın başka bir banka ile birleşerek .... Nordbank A.G.’ye dönüştüğünü, ... ’nin ipotek hakkına sahip olmadığını, buna karşın müvekkillerinin ödeme girişim ve önerilerini reddederek haksız ve zararlandırıcı işlemlere yöneldiğini, müvekkillerince 2001 yılından bu yana (26.616.287,87) USD ödeme yapıldığını, yabancı ülke limanlarında bağlı tutulan gemilerin değerinin bakiye borcun çok üzerinde bulunduğunu, konusuz kalan ipoteğe dayanılarak temerrüt dahi oluşmadan gemilerin çok düşük bedelle satılmaya çalışıldığını, bu gerçekleşirse iyiniyetli alıcıların da mağdur olacağını, davalı ...’ın TTK’nın 921/3'ncü maddesine uygun temlik ve tescil işlemi yapmadığını, sözleşmenin 12. maddesiyle öngörülen temerrüt sonrası iki haftalık ihbar süresinin tanınmadığını, esasen müvekkillerinin temerrüde düşürülmediğini, ipotek anlaşmalarında Türk hukuku yetkili kılındığı halde davalının yetkisiz yabancı mahkemelerde o ülkeler hukukuna göre gemilerin satışım istediğini, TTK’nın 866'ncı maddesiyle Türk Gemi Sicili'ne kayıtlı gemilerin mülkiyetinin edinilmesi ve kaybının Türk Kanunlarına tabi olduğunu, aynı Yasa'nın 892'nci maddesine göre yola çıkmaya hazır geminin cebri icra yolu ile satılamayacağını ve ihtiyaten haczedilemeyeceğini, davalının haksız eylemleri sonucu gemilerin çalışmamasından dolayı zarara uğranıldığını, gemilerin kiracılar ve yük sahiplerine karşı yükümlülüklerini yerine getirememesinden, gemilerin bağlı kaldığı liman ve tutuklamalara ilişkin masraflardan, yapılan yargılama masraflarından, yakıt, kumanya ve personel giderlerinden, düşen iş bağlantılarından ve kaybolan ticari itibardan doğan zararlardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik (50) milyar TL tazminatın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini, gemiler hakkındaki seferden men kararlarının tedbiren kaldırılmasını, birleştirilen davada ise gemilerin yurt dışında gerçek değerlerinin çok altında bir fiyatla satıldığını, bunun asıl davaya konu zarar kalemlerine ek yeni bir zarar kalemi oluşturduğunu ileri sürerek, tüm zararlar için şimdilik (50.000) USD’nın 15.09.2003 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 24.08.2004 tarihli dilekçeyle de asıl davadaki istem (7.272.947.899.071) TL’na birleştirilen davadaki istem (59.627.195,61) USD’ye çıkarılmıştır.

Davalı vekili, kredi sözleşmeleri uyarınca ... Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, gemilerin yabancı ülkelerde satılması ve davacı şirketlerle ilgili yargılamalara katılmıp savunma haklarının kullanıldığını, aynı konuda 6. Ticaret Mahkemesi'nde derdest dava bulunduğunu ve bu dava sonucunun beklenmesi gerektiğini, kendi edimini yerine getirmeyen davacı tarafın kusurlu olduğunu, bankanın kredi güvencesi gemileri hukuki yollardan satarak alacağını tahsil ettiğini, davacının zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, en son Dairemizin 2011/1303 E., 2011/9245 K. sayılı bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme talep etmişlerdir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.