muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7764, Karar No: 2011/7403, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7764 E.  ,  2011/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 122 ada 1 parsel sayılı 4069.33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın mera ya da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının yeterince incelenmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine, yargılama sırasında idari yoldan oluşan tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, mahallinde yöntemine uygun şekilde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile uzman ziraatçi bilirkişi raporu karşısında, Hazinenin tutunduğu tapu kaydının mevki, miktar ve sınırları itibariyle çekişmeli taşınmazı kapsamadığı, çekişmeli taşınmazın, tarım arazisi vasfında olup yörede yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında 1937 tarih 1149 tahrir numaralı vergi kaydı nedeniyle zilyedine bırakıldığı, davalının çekişmeli taşınmazı vergi kayıt malikinden satın alarak kadastro tespit gününe kadar 20 yılı aşkın süreyle malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu, böylece davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu belirlenmiştir. Mahkemece, davanın reddi ile tespit gibi tescil kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12618, Karar No: 2025/5876, Tarih: 09.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12618 E.  ,  2025/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2998 E., 2021/3148 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/2998 Esas, 2021/3148 Karar sayalı kararının sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/2998 Esas, 2021/3148 Karar sayalı kararının sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiine tebliğ edilen karara yönelik sanık ...'in aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'e aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak kararı temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla; ve katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın adı geçen katılana tebliği gerektiği hâlde, tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, bahsi geçen katılana tebliğ edilmemiş ise bu husustaki eksikliğin de giderilerek buna ilişkin belge ve katılan sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5702, Karar No: 2016/6297, Tarih: 29.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5702 E.  ,  2016/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kişisel ilişki ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ... ile baba arasında "çift sayı ile başlayan noel tatillerinde 24 Aralık -01 Ocak tatillerinde, ... tatillerinin ilk beş gününde, yaz tatillerinde 15- Temmuz -15 Ağustos arasında, dini bayramlarda dönüşümlü olarak çift sayı ile başlayan şeker bayramından başlamak üzere, ayrıca çocuk okula başladıktan sonra yarı yıl tatillerinde ilk bir haftası, Türkiyede bulunduğu takdirde kişisel ilişkinin her ayın 1. ve 3. Cuma günü saat 18.00'den Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar olacak şekilde" kurulan kişisel ilişkide 'çiftsayı ile başlayan' tabirinin anlaşılamaması, kişisel ilişkinin başlangıç bitiş günleri ve saatlerinin gösterilmemesi infazda tereddüte yol açmakta olup doğru görülmemiştir.

2-Yerel mahkemece verilen karar "Davacının belirli süreli iş sözleşmesinin davacının isteği ile sona erip ermediği ve ...'da geliri bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile davacı lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. "şeklindeki gerekçeyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur. Mahkemenin uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda yaptığı araştırma sonucu; davacının iş akdinin belirli süreli olduğu için sona erdiği, davacının ...da ... Belediyesinde gözetmen olarak çalıştığı, 146 Euro geliri olduğu, 562,30 Euro kira ödediği tespit edilmiştir. Davacı kadının kendi isteği ile işten ayrılmadığı, gelirinin yeterli olmadığı sabittir. O halde düzenli ve sürekli bir geliri bulunmayan boşanma sonucunda yoksulluğa düşecek olan davaca yararına uygun bir miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.03.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/2564, Karar No: 2022/12080, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2564 E.  ,  2022/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1) Sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında aynı mükellefiyeti nedeniyle 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan başka bir davada, Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 tarihli, 2013/432 Esas ve 2015/135 Karar sayılı ilamıyla kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 12.05.2022 tarihli, 2018/5205 Esas ve 2022/8327 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden, mükerrer yargılama yapılmaması, fillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi ile maddi gerçeğin ve sanığın suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/432 Esas sayılı dava dosyası ile varsa aynı mükellefiyet ve aynı takvim yılına ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

b) Suça konu faturayı düzenleyen ... hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) ... tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiği, sanığı tanıyıp tanımadığı ve faturanın düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Yüklenen suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5848, Karar No: 2018/4564, Tarih: 29.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5848 E.  ,  2018/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Maddi olayda; sanığın ağır ceza mahkemesinde sanık sıfatıyla yargılandığı duruşmada söylediği sözlerin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3577, Karar No: 2015/2671, Tarih: 30.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3577 E.  ,  2015/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak ve terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 1- Sanık ...'nin 15.02.2012 tarihli terör örgütü propagandası yapmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 2- Sanıklar ... ve ... 'in TCK'nın 314/2, 62, 53, 58, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine, 3- Sanıklar ..., ... ve ...'nin TCK'nın 314/2, 62, 53, 58, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine, 4- Sanık ...'in TCK'nın 314/2, 53, 58, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 5- Sanıklar ..., ..., ...'nin 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 6- Sanık ...'in 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 7- Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan açılan davanın 6352 sayılı Kanunun geçici madde 1/(1-b) maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine,

8- Sanık ...'ın 21.03.2012 tarihli terör örgütü propagandası yapmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) Sanık ... hakkında 06.12.2010, 22.12.2010 ve 20.03.2011 tarihlerinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında; silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine,

II-) Sanık ... hakkında 15.02.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan beraat, 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin; sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ve 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan beraat hükmünün, yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, iletişimin tespiti, teknik ve fiziki takip tutanakları, kolluk kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ...'in PKK/KCK terör örgütünün gençlik yapılanması olan DYGM'nin faaliyetleri doğrultusunda ... (...) isimli legal görünümlü yapılanma içerisinde diğer sanıklara nazaran edindikleri pozisyon gereği düzenlenen etkinlik ve eylemlere katılma, bir kısım etkinlik ve protesto gösterilerinde toplanan müzahir kitlenin eylemlere katılmasını organize etme, sağlama ve grubu yönlendirme, birden çok eylem ile eylem ve etkinlik hazırlığına birlikte iştirakleri şeklindeki çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin terör örgütü üyeliği boyutuna ulaştığı anlaşıldığından, yine sanıklar... hakkında propaganda suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ... hakkında 21.03.2012 tarihinde işlenen propaganda suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde gösterilen gerekçeler dikkate alındığında,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın silahlı terör örgütüne üye olmak ve 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’nin 15.02.2012 tarihinde, sanık ...’ın 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandası yapmak suçlarının sabit olmadığı kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete dair hükümlerin ONANMASINA,

III-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında 21.03.2012 tarihinde silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan makumiyet, hükümlerinin yapılan temyiz incelemesine gelince;

1-) Sanıklar ...'in örgütle organik bağ içine girip sürekli şekilde çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde de bulunduklarına ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve ikna edici delil bulunmadığından beraatleri yerine mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

2-) Sanık ...'in nevruz kutlamaları sırasında örgüt marşını söylemediği, bunun yanında kullanmış olduğu ifadelerin içeriği ve bütünlüğü itibariyle de; 6459 sayılı Kanunla değişik 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde belirtilen cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemleri meşru gösteren, öven ya da bu yöntemlere başvurmaya teşvik eder nitelikte bulunmaması nedeniyle beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-) Sanık ...'in nevruz kutlamaları sırasında örgüt marşını söylemediği, bunun yanında kullanmış olduğu ifadelerin içeriği ve bütünlüğü itibariyle de; 6459 sayılı Kanunla değişik 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde belirtilen cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemleri meşru gösteren, öven ya da bu yöntemlere başvurmaya teşvik eder nitelikte bulunmaması nedeniyle beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanıklar ... ve ...'in bihakkın TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değillerse derhal salıverilmeleri için yazı yazılmasına, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1384, Karar No: 2017/2385, Tarih: 24.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1384 E.  ,  2017/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/730-2015/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'e ait...-... uçağı ile seyahat ettiğini, bagajını davalı uçuş firmasına teslim ettiğini, müvekkilinin ...'ya indiğinde teslim ettiği bagajlarının kaybolduğunu, müvekkilinin kayıp/eksik bagaj formunu doldurduğunu ve yer hizmetleri sunan Çelebi ...'ine bildirdiğini, müvekkilinin bagajın kaybolması nedeniyle 1.790,00 TL maddi zararının olduğunu, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.790,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 20/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kayıp eşya listesi incelendiğinde, ürünlerin Umre dönüşünde alınabilecek sıradan eşyalar olduğu, fiyatlarının da o gün itibariyle makul seviyede bulunduğu, tanık beyanları ile de bu hususun doğrulandığı gerekçesiyle 1.790,00 TL maddi tazminata ve davacının üzüntüsünü teskin etme anlamında kısmen de olsa 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 186,84 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.