muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/957, Karar No: 2024/2592, Tarih: 12.03.2024

3. Bilindiği üzere HMK'nın 30 uncu maddesi kapsamında düzenleme altına alınmış olan Usul Ekonomisi İlkesine göre de Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.

4.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2021 tarih ve 2018/10(21)-94 E- 2021/111 K sayılı ilamında da açıkça belirtildiği gibi "Bir tarafın bilirkişi raporuna itiraz etmemesi ile diğer (bilirkişi raporuna itiraz eden) taraf lehine usulî kazanılmış hak doğar. Yani, bir taraf bilirkişi raporuna itiraz etmez, diğerinin itirazı üzerine yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılır ve ikinci bilirkişi raporu birinci rapora itiraz edenin daha da aleyhine olursa, ilk rapora itiraz etmeyen taraf bakımından ilk bilirkişi raporu kesinleştiğinden ve bununla diğer taraf lehine usulî kazanılmış hak doğduğundan, mahkemenin ilk bilirkişi raporuna göre karar vermesi gerekir (Kuru, B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt:3, s. 2753)"

5.Somut olayda, sigortalının tazminini talep ettiği zararın hesap bilirkişi marifetiyle hesaplanmasının bir yönüyle teknik hesap ilkelerini gerektirici bir konu olduğu için hesap bilirkişiden rapor alınması yoluna gidildiği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda iş göremezlik tazminat alacağının 25.02.2019 tarihli kök hesap raporunda PMF 1931 bakiye ömür tablosu, işlemiş devre sonu olarak 28.02.2091 tarihi sürekli iş göremezlik oranı olarak %35 oranı ile %100 oranında davalı kusuru dikkate alınmak ancak Kurumca bağlanan gelir ve ödeneğin rücuya kabil kısmı indirilmemek suretiyle 432.232,65 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin anılan rapora itiraz etmediği gibi fazlaya ilişkin talep hakkını da açıkça saklı tutmadan maddi isteminden kurumca bağlanan geliri tenzil ederek 290.288,18 TL'ye artırdığı anlaşılmıştır. Davalı vekilinin bu rapora itirazı üzerine alınan 26.05.2022 tarihli hesap raporunda ise bakiye ömür tespitinde TRH 2010 bakiye ömür tablosu esas alınmak, işlemiş devre sonu 31.12.2022 tarihine çekilmek, sürekli iş göremezlik oranı olarak yine %35 oranı dikkate alınmak kusur raporu %90'a indirilmek ve kurumca gelir ve ödeneğin rücuya kabil kısmı indirilmemek suretiyle maddi alacağın 819.224,94 TL olarak belirlendiği davacının geliri re'sen tenzil ederek birleşen dava ile 386992,29 TL ek maddi tazminat isteminde bulunduğu mahkemece 26.05.2022 tarihli hesap raporuna itibarla asıl ve birleşen davalardaki maddi tazminat istemlerinin tam kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de davacının 25.02.2019 tarihli kök hesap raporuna açık itirazı olmadığı değerlendirilmeden bu sebeple davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış haklar ortadan kaldıracak şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

6. Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş; davacının 25.02.2019 tarihli hesap raporuna itirazı olmadığını gözeterek bu raporda dikkate alınan %100 kusur oranı yerine dosya kapsamına göre olayın oluşuna uygun düşen %90 kusur oranını uygulayarak, kurumdan geçici iş göremezlik döneminde ödenen miktar ile ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmını iş bu raporla tespit edilen tazminattan mahsup ederek sonucuna göre maddi tazminatı belirlemekten ibarettir.

7. Ayrıca davaya konu iş kazasında faizin iş kazasından itibaren işleyeceği açık olup iş kazasının 13.12.2009 tarihinde gerçekleşmiş olması nedeniyle bu tarihten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iş kazası tarihinden önceki 24.01.2008 tarihi dikkate alınarak bu tarihten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

8. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli istinaf itirazlarının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır .

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

4. Dairemizde icra edilen duruşmada davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olması nedeniyle karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre tespit edilen 17.100 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

5.Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3547, Karar No: 2022/4872, Tarih: 04.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3547 E.  ,  2022/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı ve yersiz ödeme yapıldığından bahisle ölüm aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının babasından dolayı almış olduğu yetim aylığının eski eşi ile muvazaalı bir boşanma gerçekleştirdiği gerekçesiyle kesilerek davacıya borç çıkartıldığını, kurum işleminin iptali ile davacının kuruma borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, kamu tanıkları dinlenmeden karar verildiğini, bu haliyle eksik inceleme yapıldığını, davacının amacı muvazaalı bir boşanma yoluyla merhum babası üzerinden yetim maaşı almak olsaydı, eşinden hemen boşanması gerektiğini, fakat, davacının eşi ile evlilik birliğini sağlayamayıp, anlaşamadığını, çekişmeli bir boşanma davası sonucu boşandıklarını, davacının eski eşinden muvazaalı olarak boşandığı hususunda ispat yükünün davalıda olduğunu, davalı kurumun bu iddiasını neye dayandırdığı, herhangi bir tespit yapıp yapmadığının bilinmediğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Hakkında 1997 yılında boşanma kararı verilen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Hakkında 1997 yılında boşanma kararı verilen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış /yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki davada, davacının ve boşandığı eşi ...’ın adres kayıt sisteminde bildirilen adreslerinde, dava konusu dönemde boşanan eşlerin birlikte yaşamaya devam edip etmedikleriyle ilgili geniş kapsamlı emniyet araştırması yapılmalı, adreslerdeki apartman yöneticisi, komşular tespit edilerek konuyla ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 04.04.2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 1997 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1996 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve kurum denetim raporu ile 2008-2018 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik Geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/14030, Karar No: 2017/7476, Tarih: 31.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14030 E.  ,  2017/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin miktar yönünden reddine 27.06.2016 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, davalının hamili olduğu kredi kartı ile yapmış bulunduğu işlemlerden doğan borcunu ödemediğini alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının öncelikle hakem heyetine müracaat etmesi gerektiğini ayrıca borçlu olmadığını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı bankanın toplam 2.131,98 TL alacağına yapılan itirazın iptaline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, temyiz istemi miktar yönünden 27.06.2016 tarihli ek karar ile red olunmuş ve ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerel mahkemenin 27.06.2016 tarihli ek kararının, ONANMASINA, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16523, Karar No: 2022/7690, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16523 E.  ,  2022/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/11364 esasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 gün-2016/37 esas ve 2016/198 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının 22.09.2014 tarihli ve 2014-AT/2955-Kim/2196-Toks/1713 sayılı raporunda, sanığın kanında ve idrarında rapor ekindeki listede uyuşturucular (Opioidler) başlığı altında sayılan 6-MAM (Eroin metaboliti), Buprenorphine, Dextromethorphane, Fentanyl, Codeine, Methadone, Morphine, Pethidine, Tramadol, esrar ve metabolitleri başlığı altında sayılan THC, THC-OH, THC-COOH ve sentetik kannabinoidler başlığı altında sayılan JWH-018 metabolitleri, JWH-073 metabolitleri, AKB-48 metabolitlerinin bulunmadığı anlaşılmakla kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı hususu teknik yöntemlerle de belirlenemeyen sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10471, Karar No: 2022/9340, Tarih: 22.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10471 E.  ,  2022/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Çan Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davalı ... İdaresi aleyhine açılan davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine; davalılar Hazine ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne, davacı lehine bayanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine dair yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında; ....., İli ....., İlçesi 1872 parsel tarla vasfıyla, 1890,09 m2 olarak “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.”, “İşbu taşınmaz 1966 yılından beri .....,Köyü Tüzelkişiliği’nin kullanımındadır.”, “Taşınmazın üzerindeki kargir saya .....,Köyü Tüzelkişiliği’ne aittir” belirtmeleri ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasından sonra kendisinin zilyetliğinde olması nedeniyle köy tüzel kişiliği adına yapılan tespite itirazlarının kabulü ile taşınmazın beyanlar hanesine kendi adına kullanıcı şerhi verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddi ile; 1872 parsel nolu gayrimenkul hakkında tanzim edilen kadastro tutanağının ve müstenit olduğu tüm kadasto işlemlerinin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptaline, 1872 parsel nolu tapu kayıtlarının iptaline, anılan parselin devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf taleplerinin kabulüyle; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davalı ... İdaresi aleyhine açılan davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine, davalı Hazine ve ... aleyhine açılan davanın kabulüyle, davacı lehine beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine karar verilmiş, hüküm bu defa davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1400, Karar No: 2016/1823, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1400 E.  ,  2016/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk ve Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adresinin “... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince ise,... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen 27/07/2015 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının “... :.../... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen 27/07/2015 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının “... .. .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.