muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5175, Karar No: 2021/8460, Tarih: 08.06.2021

2- Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin, davalı tarafa ödeme yapılmış ise bankadan çekilmesine kadar işlemiş faizi ile davalı taraftan alınarak davacı kuruma ödenmesine, ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine karar verilmesi gerekirken bankadan çekilmesinden itibaren işleyecek faizi ile iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11182, Karar No: 2015/5259, Tarih: 26.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11182 E.  ,  2015/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-son, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen sonuç 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/4 maddesi yerine TCK'nın .52/son maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bölümünün 4.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 6.bendinde yer alan "TCK.52/ son maddesi" ibaresinin "TCK.52/4. maddesi" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8060, Karar No: 2020/7751, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/8060 E.  ,  2020/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz istemlerin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26307, Karar No: 2014/19214, Tarih: 21.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/26307 E.  ,  2014/19214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/05/2013

Numarası : 2011/377-2013/339

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 15/05/1995 tarihinde A.. B..nda işçi olarak çalışmaya başladığını,muvazaalı olarak değişik şirketlerde çalışmış gibi gösterildiğini, davacının daha sonra Belediye işçisi olduğunu, davacının alt işveren işçisi olarak göründüğü yıllarda esasen Belediye bünyesinde çalıştığını, sürekli aynı işi yaptığını iddia ederek 15/05/1995 tarihinden itibaren Belediye işçisi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, 15/07/2002 tarihinden bu yana müvekkili Belediye emrinde çalıştığını, daha önceki yıllarda farklı şirketlerde çalıştığını, bu şirketlerin müvekkili belediye ile herhangi bir bağının bulunmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının, ilk defa davalı Belediye Başkanlığı nezdinde işe başladığı, daha sonra Belediye nezdinde kurulan, İlkadım, Vezirköprü, Gazi ve Atakum İmar İnş. Ltd. Şirketlerinden sigortalı gösterilerek, giriş çıkış işlemlerinin kayden yapılmasına rağmen, davacının sürekli belediye binası içinde, Fen İşleri Biriminde elektrik bakım ve teknik işlere baktığı, belediye işçisi ile şirket işçisi arasında bir ayrım bulunmadığı işyerindeki emir ve talimatın davalı Belediye Başkanlığının kadrolu hizmet müdürlerince yerine getirildiği, mesailerin kadrolu müdürlerince ayarlandığı, ve söz konusu işin mahiyeti icabı davalı Belediye Başkanlığının asıl işi olduğu ve teknolojik ve ayrı bir uzmanlık gerektirmeyen iş olduğu, yükleniciler değişmesine rağmen davacının çalışmaya devam ettirildiği, özellikle 5393 sayılı Belediye Kanunu'ndaki değişiklik tarihi öncesindeki davalı Belediye Başkanlığı nezdinde işe başlamasına rağmen farklı şirketler işçisi olarak gösterildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu hususta yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacının başta Belediye işçisi iken sonradan şirket işçisi olarak gösterilmesi sözkonusu olmadığından mahkemenin bu yöndeki tespiti yerinde değildir. Bu itibarla davacıya talebi açıklattırılarak istek dönemi içinde fiilen nerede hangi işi yaptığı sorularak beyanı alınmalıdır. Ayrıca dosya içinde davalı Belediye ile davacının kayden çalıştığı görünen şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından bunlar ilgili şirketlerden ya da davalı Belediye'den getirtilerek dosya içine konulmalıdır. Aynı taleple açılan mahkemenin 2011/371 esas sayılı dava dosyasına gönderildiği belirtilen Bölge Çalışma Müdürlüğü yazısından bir örnek dosya içine alınmalıdır. Dava davacının kayden çalıştığı şirketlerin hak alanını ilgilendirdiğinden dava 6100 sayılı HMK'nun 124

. Aynı taleple açılan mahkemenin 2011/371 esas sayılı dava dosyasına gönderildiği belirtilen Bölge Çalışma Müdürlüğü yazısından bir örnek dosya içine alınmalıdır. Dava davacının kayden çalıştığı şirketlerin hak alanını ilgilendirdiğinden dava 6100 sayılı HMK'nun 124.madde uyarınca bu şirketlere yöneltilmeli, bu amaçla davacı tarafa süre verilmeli, bu şirketlerin gösterecekleri deliller de toplanarak, davacı ile istek dönemi içinde birlikte çalışan bordro tanıkları ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin bordrolara geçmiş çalışanları tespit edilerek bunların resen tanık olarak bilgisine başvurulmalı, gerekirse davacı tanıkları da yeniden dinlenerek çelişki giderilmeli, toplanmış deliller toplanacak deliller ile birlikte değerlendirilerek davalı Belediye'nin davacının kayıtlı çalışması bulunan şirketlere verdiği işin ne olduğu, bu işin istek dönemi itibari ile davalı Belediye'nin asıl işlerinden olup olmadığı, alt işverene verilmesini gerektiren zorunluluk bulunup bulunmadığı, davacının sözleşme ile şirkete bırakılan işte çalışıp çalışmadığı, fiilen ne iş yaptığı ve davalı Belediyenin yaptığı hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığı, yasaya uygun bir asıl-alt işveren ilişkisi kurulup kurulmadığı ve giderek davacının baştan beri Belediye işçisi sayılıp sayılmayacağı konusunda sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4834, Karar No: 2017/8341, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4834 E.  ,  2017/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4627 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydaladığı, meskun mahal içerisinde olduğu bildirilmiş ve bilirkişi kurulu raporunda Kuzuluk Mahallesinde yer aldığı belirtilmiş olmakla taşınmaz arsa niteliğindedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4101, Karar No: 2024/878, Tarih: 16.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4101 E.  ,  2024/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/226 E., 2022/646 K.

DAVA TARİHİ : 03.01.2014

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/761 E., 2021/548 K.

1- İlk derece mahkemesince, temliken tescil davasında davalı müteahhit tarafından imzalanan 25/01/2010 tarihli tutanakta davacı tarafın bağımsız bölüm satışından kaynaklı borcunu ifa ettiği, müteahhide herhangi bir borcu kalmadığının belirtildiği, yine tutanakta iskanın müteahhit tarafından alınacağının yazıldığı, ancak iskan alınması için gerekli olan masrafların davacı ve diğer hak sahipleri ile birlikte yapılmak suretiyle iskanın alındığı, davacının adres sistemi ve abonelik kayıtlarından 2013 tarihinden itibaren dava konusu bağımsız bölümde ikamet ettiğinin anlaşıldığı, mahkememizce yapılan keşif tarihinde de yine orada ikamet ettiğinin gözlemlendiği, bu bağlamda davacı tarafın dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile kendi adına tescili isteminde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun davacı ile davalı yüklenici arasındaki sözleşmede geçerli olup tüm edimler ifa edildiğinden mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; her ne kadar

davalı vekili, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin adi yazılı olduğundan geçersiz olduğunu, yüklenici ...'ın inşaatı tamamlamadığını, davacının sunmuş olduğu harici satış sözleşmesinin de geçerli olmadığını iddia ederek temyiz etmiş ise de, inşaatta iskanın alınmış olduğu, davacı tarafça tapu iptal ve tescili istenen bağımsız bölümün bedelinin ödenmiş olduğu ve dava konusu bağımsız bölümde ikamet ediyor olması gerekçeleriyle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16/04/2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3371, Karar No: 2007/4846, Tarih: 02.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3371 E.  ,  2007/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davayı takip etmemişlerdir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden özellikle, uzman bilirkişi aracılığı ile 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı inançları birleştirme kararı gözetilmek suretiyle belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın tamamının 3621 sayılı kıyı kanunun 4. maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı saptandığına göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne  değinen temyiz itirazı yerinde değildir.Reddine.

Ancak, mahkemece davanın esası bakımından hüküm kurulduğu halde harç konusunda bir karar verilmemiştir. Anılan bu durumun kamu düzenini ilgilendiren ve  resen gözetilmesi gereken bir husus olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, harç konusunda da bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca,HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  2.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4699, Karar No: 2018/1893, Tarih: 22.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4699 E.  ,  2018/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük,zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçunda kamu zararının "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı olan gümrük vergileri olduğu ve sanık tarafından giderilmediği cihetle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında ‘‘Sanığın geçmişteki hali, suç işleme hususundaki eğilimi ve sabıkalı olması’’ gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14074, Karar No: 2015/30552, Tarih: 02.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14074 E.  ,  2015/30552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/247967

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015(Asıl Karar), 11/05/2015(Ek Karar)

NUMARASI : 2012/554 (E) ve 2015/302 (K)

SANIK : F.. A..

SUÇ : Mala zarar verme, basit kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 11/05/2015 tarih ve 2012/554 Esas, 2015/302 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın”

ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16427, Karar No: 2012/7040, Tarih: 04.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/16427 E.  ,  2012/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4397, Karar No: 2009/12776, Tarih: 15.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4397 E.  ,  2009/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivrihisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 272.maddesinde; "Mukavelename ile kiralanan bir taşınmazın müddeti bittikten sonra bir ay içinde mukavelenin icra dairesine ibrazı ile tahliyesi istenebilir" Bunun üzerine icra müdürü bir tahliye emri tebliği suretiyle taşınmazın on beş gün içinde tahliye ve teslimini emreder. Tahliye emrinde; "....mukavele tarihi kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair bir itirazı varsa yedi gün içinde daireye müracaatla beyan etmez ve itirazda bulunmaz veya kendiliğinden tahliye etmezse zorla  çıkarılacağı yazılır"

İİK.nun 273.maddesinde; "Müddeti içinde itiraz olunmaz veya itiraz reddolunursa kiralanan taşınmaz müddetin hitamında zorla tahliye ve kiralayana teslim olunur"

İİK.nun 274/2.maddesinde; "Bu suretle yapılan itiraz tahliye takibini durdurur"

İİK.nun 275/2.maddesinde ise; "tahliye talebi noterlikçe resen tanzim veya tarih veya imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuşsa bir mukaveleye müstenit olup kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvette ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır" hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesindeki sürenin bitmesi nedeniyle dükkanın tahliyesi takip konusu yapılmış ve borçluya "kira süresinin bitmesi nedeniyle" düzenlenen (14) örnek tahliye emri tebliğ edilmiştir. Borçlu hakkındaki ilamsız takibe konu "sözkosunu işyerini 1.9.2005 tarihinde kiraladığını fakat 1.1.2006 tarihinde boşaltmış olduğu için tahliyesinin istenemeyeceğini" bildirip itiraz etmiştir. Takibin bu itiraz üzerine İİK.nun 274/2.maddesi gereğince durdurulması gerekirken alacaklı tarafından itirazın kaldırılmasının istenilmesi halinde icra mahkemesince tartışılacak hususlar ve olayda uygulama yeri olmayan İİK.nun 275/2.maddesindeki koşullar icra müdürlüğünce tartışılarak itirazın reddi takibin devamı yönünde işlem yapılmıştır. Anılan müdürlüğün bu işlemin doğru olmadığından, icra mahkemesince şikayet bu kapsamda değerlendirilip icra müdürlüğü işleminin kaldırılması yönünde hüküm tesisi ile yetinilmesi gerekirken, talep aşılarak işin esası ile ilgili nedenlerle takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.