muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3924, Karar No: 2024/12149, Tarih: 22.10.2024

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının düşmesi gerektiğine işaretle sayın çoğunluğun -2011 yılında sahte belge düzenleme suçundan kamu davasını da kapsar şekilde- bozma görüşüne kısmen katılmıyorum. 22/10/2024
Yargıtay — Esas No: 2016/18947, Karar No: 2018/7782, Tarih: 20.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18947 E.  ,  2018/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkındaki hırsızlık, sanık ... hakkındaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; 09.06.2011 günü saat 01:30 ile 06:30 arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde müştekiler ... ile ...’ya ait Kestel kasabası Sahil caddesi Demirağ 2 sitesi B blok no:4 sayılı adreste bulunan ikametten; 11.06.2011 günü ise yargılama dışı ....’a ait.... kasabası .... mahallesi ... 2 sitesi kapıcı dairesinden hırsızlık yapıldığı, 14.06.2011 tarihli teşhis tutanakları ve soruşturma aşamasında alınan beyanların içeriğine göre; tanık ...’un beyanları ile sanıklar .... ve ....’a yönelik teşhislerinin, tanığın çalıştığı apartmanın karşısında bulunan ikametten 11.06.2011 günü meydana gelen hırsızlık olayına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; tüm aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmeyen sanıkların savunmalarının aksini gösteren, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanık ...’un atılı hırsızlık suçundan, sanık ...’nun atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11746, Karar No: 2022/12097, Tarih: 27.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11746 E.  ,  2022/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2020 gün ve 2020/179 Esas, 2020/357 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1 maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın mağdurelere yönelik eylemlerinin 2017 yılının Eylül ayından beri devam ettiğinin belirtilmesine karşın katılan anne ...tarafından 2018 yılı Aralık ayında mağdurelerin okulunda velilere yönelik seminer verilmesinden sonra mağdure ...'a yönelik istismar iddiasında bulunulması, katılan anne hakkında evliliğinde sorunlar bulunduğuna ve ailesinin boşanma isteğine karşı olduğuna dair 24.07.2017 tarihli hastane rapor içeriği, mağdure İrem'in soruşturma aşamasında sanığın kendisine yönelik fiziksel teması olmadığına yönelik anlatımı ile kovuşturma aşamasında olayı hatırlamadığını beyan etmesinden sonra kendisine sorulan sorular üzerine ayrıntı içermeyen kısa cevaplardan oluşan anlatımı ve mağdure İrem'in verdiği bilgilerin güvenilir olmadığına dair adli görüşme raporu, mağdure ...'un ise aşamalardaki annenin anlatımları ile desteklenmeyen çelişkili beyanları karşısında; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları ile tüm dosya kapsamına nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan mağdureler vekili, katılan ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 30.12.2020 gün ve 2020/1632 Esas, 2020/2033 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9346, Karar No: 2015/34993, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9346 E.  ,  2015/34993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3544 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9354 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8406 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ile 8406 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3544 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9354 TL yapı bedeli ile 948 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4094, Karar No: 2020/7691, Tarih: 23.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4094 E.  ,  2020/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın müştekiye ait 2 adet gürgen ve 1 adet meşe ağacını kestiği, olay yeri inceleme tutanağına göre ağaçlardan kalan envanter olmadığı, sanığın kestiği ağaçları müştekiye iade etmediği anlaşılmakla, suç tarihinde ilgili bahçenin içerisinde herhangi bir binanın olup olmadığı, etrafının çevrili olup olmadığı, çevrili ise kapısının ve kilidinin varlığı hususlarının tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 141. veya 142/2-h maddesinde yer alan hırsızlık suçunu oluşturduğu tartışılmadan aynı kanunun 152/1-c maddesinden hüküm kurulması,

2)Sanığın eyleminin TCK’nın 141. maddesinde yazılı basit hırsızlık suçunu oluşturması durumunda, hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi gerekliliği;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16833, Karar No: 2017/2819, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16833 E.  ,  2017/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5880, Karar No: 2018/5779, Tarih: 04.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/5880 E.  ,  2018/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 11 yıl süreli ve ferdi kaza sigortası teminatı da içeren "Garantili Yaşam Sigorta Poliçesi" imzalandığını, poliçe süresinin sonu olan 31.05.2011 tarihinde davacıya ödenecek tutarın 22.014 Alman Markı olarak belirlendiğini, 11 yıllık süreçte davacının birikimi ve geliri konusunda bilgilendirme yapılmadığını ve herhangi bir kar payı ödemesi gerçekleştirilmediğini, poliçe gereği ödenmesi gereken gerçek birikim değerinin altında olan 4.206,97 Euro'nun ödenmesinin teklif edildiğini, davalının davacıyı zarara uğrattığı, poliçe gereği verilen muhtemel gelir tablosuna göre belirlenen bedelin Euro karşılığına denk gelen miktarla davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL'nin 31.05.2011 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.12.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 6.253,88 Euro'ya yükseltmiştir.

Davalı vekili, davalının ikamet adresi nedeniyle davada ... ... Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, Garantili Yaşam Sigorta Poliçesi gereği davacıya ödenecek bedelin Hazine Müsteşarlığı tarafından saptanan tasdikli teknik tarifeye göre belirlendiğini, davacının istediği tutarın poliçe tanzimi sırasında tahmini olarak belirlenen bedel olduğunu ve bu tablo açıklamasında bu miktarın artıp azalabileceğinin yazılı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delilere göre; davanın kabulü ile 6.000,00 TL'nin 01.06.2011 tarihinden itibaren reoskont faizi ile birlikte; 3.708,39 Euro'nun ise 16.12.2013 tarihinden itibaren kamu bankalarınca 1 yıllık Euro mevduatına uygulanan en ... faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 15/2. maddesi gereği, can sigortasından kaynaklanan uyuşmalıkta, sigortalının yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu ve davacının dava tarihindeki yerleşim yeri olan ...'de davanın açıldığı gözetildiğinde, davada mahkemenin yetkili olmasına; konusunda uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporla, Hazine Müsteşarlığı'nın tasdikli tarife verilerine ve ilgili yönetmeliğe uygun biçimde davacıya ödenmesi gereken birikim kapitali tutarının matematik karşılığının hesap edilmiş olmasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA;

aşağıda dökümü yazılı 1.106,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12062, Karar No: 2015/8489, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12062 E.  ,  2015/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/686-2013/449

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/12/2013 tarih ve 2013/686-2013/449 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/06/2015 günü hazır bulunan davacıvekili Av.A. N. C. ile davalı vekili Av. M. H. Ç. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigortalı 1.800 karton, 21.600 kg. ağırlığındaki kuru incir cinsi emtianın T.-A.’dan Almanya’ya nakledilmek üzere 27.09.2004 tarihli CMR senedi ile davalıya ait ...plakalı kamyona tam ve sağlam olarak teslim edildiğini, emtiaların bulunduğu aracın G.’te 28.09.2004 tarihinde trafik kazasına karışıp yola devam edememesi nedeniyle sigortalı emtianın davalının sorumluluğunda davalıya ait ..plakalı başka bir araca aktarıldığını, aracın R./A.’da bulunan alıcı firmaya ulaşması akabinde emtia araçtan tahliye edilmeden evvel araç üzerinde yapılan ilk kontrollerde sigortalı emtianın tamamının ıslak olduğu 505 karton emtianın ıslanmadan dolayı ciddi bir şekilde hasarlandığı görülerek CMR senedi üzerine hasara ilişkin şerh düşülmek suretiyle derhal imha edildiğini, daha sonra yapılan kontrollerde 1295 karton emtianın muayenesinde ise karton kutuların ciddi oranda nemli ve bazılarının kurumuş olduğu, paketlerde küf oluştuğunun görülüp, emtianın tamamen nihai tüketiciye satılma vasfını yitirdiğinin tespit edildiğini, araçta yapılan incelemede emtianın yüklü olduğu araç dorsesinin brandasında tavan kısmına denk gelen bir yerde yırtık olduğu, bu yırtıktan sızan suyun hasara sebebiyet verdiğinin görüldüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (110.237,57) YTL’nın sigortalısına ödeme tarihi olan 17.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın gemiye kadar olan taşıma kesitinde meydana geldiğini kanıtlayan hiçbir delil bulunmadığı, bunu gösteren sürücünün katılması ile düzenlenmiş usulüne uygun bir belgenin de olmadığı, müvekkilinin olsa olsa CMR'nin 23/3. maddesi uyarınca sınırlı sorumluluğu olabileceğini, satışın FOB olması karşısında zararın mal alıcısına ait olup davacının sigortalısına hatalı ödeme yaptığını, alıcı şirketin 19.10.2004 tarihli fatura ile müvekkili şirketten gördüğü zarar karşılığı sadece 15.225,60 Euro talep ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce davacı yararına bozulmuş, bozmaya uyulmuş, bozma ilamının davacı yararına olduğu, karar düzeltme aşamasında Yargıtay‘ın davalı yararına olan önceki bozma ilamını kaldırarak değişik gerekçe ile hükmü bozduğu, bozma ilamı sonrasında alınan ek raporda, % 10 oranındaki umulan kar'ın davalı taşıyıcıdan talep edilemeyeceğinin belirtildiği, ancak aleyhe bozma yasağı ve davacının yararına usulü kazanılmış hak da gözetilerek % 10 bedel artışının altında yaptığı ödeme de dahil 109.789.68 TL'nin davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı şirkete nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı taşıma şirketi tarafından kara yolu ile taşındığı sırasında, emtiada meydana gelen hasarın rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, aleyhe bozma yasağı ve davacının yararına usulü kazanılmış hak da gözetilerek % 10 bedel artışının altında yaptığı ödeme de dahil 109.789.68 TL'nin davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 109.789.68 YTL'nin davalıdan tahsiline ilişkin karar Dairemizce“… davalının sorumlu olduğu zarar miktarının CMR’nin 23. maddesinin 1, 2 ve 4. maddeleri dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği“ gerekçesiyle davalı yararına bozulmuştur. Bu kez davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine anılan bozma ilamı tümü ile ortadan kaldırılarak karar “ … ağır kusurlu kabul edilen davalı şirketin sorumluluğunun CMR Konvansiyonu’nun 29.maddesi gereğince belirlenmesi ve davacının sigorta sözleşmesi gereğince sigortalısına ödediği “%10 bedel artışı”nın davalıdan tahsilinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği ..“ gerekçesiyle bozulmuştur. Bu durumda, mahkemenin kabulünün aksine davacı yararına “%10 bedel artışı“ yönünden temyiz edenin aleyhine bozma kararı verilmediği gibi, bu karara uyulmakla davacı yararına usulü kazanılmış hak oluştuğundan sözetme olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, “%10 bedel artışı“ yönünden temyiz edenin aleyhine verilmiş bozma kararından ve bu bozma kararına uyulmakla davacı yararına usulü kazanılmış haktan sözetme olanağı bulunmadığı ilke olarak kabul edilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, “%10 bedel artışı“ yönünden temyiz edenin aleyhine verilmiş bozma kararından ve bu bozma kararına uyulmakla davacı yararına usulü kazanılmış haktan sözetme olanağı bulunmadığı ilke olarak kabul edilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.