muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10412, Karar No: 2019/7754, Tarih: 26.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10412 E.  ,  2019/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın tam kusurlu olarak, iki kişinin ölümüne ve iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

2-Olayın meydana geldiği yolda, devamlı yol orta çizgisinin olması nedeni ile sollama yasağı olduğu ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3933, Karar No: 2014/2816, Tarih: 22.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3933 E.  ,  2014/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :27.02.2013

Numarası :2012/465-2013/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Numarası :2012/465-2013/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı iş sahibi ile imzaladığı 09.05.2011 tarihli eser sözleşmesi ile davalı yönetimin yöneticisi olduğu sitedeki blokların dış cephe, sıva tamiratları, dış cephe mantolama, dış cephe boyalarının yapılması, dış cephe mermer denizliklerinin mevcut mozaik denizlikler üzerine uygulanması yatay yağmur oluklarının boyanması, her bloka birer adet blok boyunca PVC iniş borusu ilave edilmesi, iş iskelesinin temini ve kurulması işlerini üstlenmiştir. Bedel KDV dahil 172.800,00 TL olup toplam olarak kararlaştırıldığından götürü bedelli bir sözleşmedir. Sözleşmenin 12. maddesinde ara ödemelerde teminat kesintisi yapılıp kalan 5.800,00 TL'nin (teminat kesintisinin) işte herhangi bir kusur veya noksan olmadığının tespiti halinde 15.09.2012 tarihinde yükleniciye iade edileceği, işin süresi dolmasına rağmen teslimatta gecikme olması halinde gecikilen her gün için 100,00 TL gecikme cezasının yüklenicinin alacağından kesileceği kabul edilmiştir. Sözleşmenin 12. maddesinde kararlaştırılan gecikme cezası sözleşmenin imzalandığı ve eserin teslim tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 158/2. maddesinde tanımlanan ifaya ekli cezadır. Söz konusu maddede, alacaklının bu hakkından açıkça feragat edilmiş olması veya ihtirazi kayıt dermeyen edilmeksizin edanın kabul edilmesi halinde cezanın düşeceği hususu düzenlenmiştir. Sözleşmede ihtirazı kayıt ileri sürülmesine gerek olmaksızın cezai şartın isteneceğine dair hüküm bulunmamaktadır. Davacı tarafından yapılan işin süre uzatımı da verilen 05.10.2011 teslim tarihinden sonra 05.11.2011 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Tarihsiz geçici kabul komisyon raporunda işteki eksiklikler belirtilmiş, ancak sözleşmenin 12. maddesinde kararlaştırılan cezai şartı isteme hakkı saklı tutulmaksızın geçici kabul işlemi yapılmıştır. Teslim ve geçici kabulün yapıldığı tarihten önce iş sahibinin cezai şartı isteme hakkını saklı tuttuğuna dair davacı yükleniciye gönderilip tebliğ edilen uyarısı bulunmamaktadır. Davacı temyiz dilekçesinde açıklamalarında sözleşmenin 12. maddesinde kararlaştırılan 5.800,00 TL teminat kesintisinin dava konusu olmadığını beyan etmiştir. Dosya kapsamında alınıp hükme esas alınan bilirkişi raporunda da eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinin (5.000,00 + 1.250,00+ 100,00 TL olmak üzere toplam) 6.350,00 TL olduğu da anlaşılmaktadır. Az yukarıda belirtildiği gibi eser, ihtirazı kayıt ileri sürülmeksizin kabul edildiğinden ifaya ekli cezai şartı isteme hakkı da düşmüştür.

Bu durumda mahkemece, sözleşmeye göre iş bedeli olan KDV dahil 172.800,00 TL'den davacının talep konusu yapmadığı 5.800,00 TL teminat kesintisi, 6.350,00 TL eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli ve 146.890,00 TL ödeme olmak üzere toplam 159.040,00 TL düşüldükten sonra kalan 13.760,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptâline karar verilmesi gerekirken cezai şartın isteme hakkının düştüğü gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı yüklenici cevap dilekçesinde ve savunmalarında davanın reddi talebi yanında İİK 67/2. maddesi uyarınca icra inkâr tazminatı isteminde bulunmuş olduğundan talep edilen bu hususla ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken herhangi bir karar verilmemiş olması da kabul şekli itibarı ile usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2721, Karar No: 2022/6224, Tarih: 29.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2721 E.  ,  2022/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ORDU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-(TERKİN)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - (terkin) istemli dava sonunda Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 18.10.2021 tarihli, 2021/1873 Esas ve 2021/2031 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 514 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, bu yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada celp edilen Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü yazısı ile kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı anlaşılan 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden dosya tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, davalılardan ... (...), ..., ..., ... ve ...’ın 514 ada 4 no.lu parselin, yine diğer davalılar ..., ..., ... ve ...’nun ise 514 ada 2 no.lu parselin hissedarları olduğunu, davalıların sahip oldukları arsaların kıyı kenarı çizgisi nedeniyle kısıtlı olduğunu dava dilekçelerinin kendilerine tebliği ile öğrendiklerini ve Gülyalı Belediyesinde yaptıkları incelemede; dava konusu yere ait halihazır harita paftaları üzerine çizilen kıyı kenar çizgileri 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi gereğince 12/04/2011 tarihli ve 328/6616 sayı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca onanmıştır denilerek paftanın kenarına şerh verilerek mühürlenip imzalandığının tespit edildiğini, Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yeniden yapılan kıyı kenar çizgisi tespitinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu yerin zaten kadastro tespitinin yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/02/2021 tarihli ve 2017/227 E., 2021/13 Karar sayılı kararıyla; dosya arasına alınan ve denetime elverişli şekilde hazırlandığı görülüp hükme esas alınan 20/07/2020 tarihli fen bilirkişi raporu ile 02/09/2020 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre; dava konusu toplam 293,00 m² yüzölçümüne sahip 514 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 211,35 m²'lik alanının; dava konusu 1.928,48 m² yüzölçümüne sahip 514 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tamamının; dava konusu 1.092,64 m² yüzölçümüne sahip 514 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamının özel mülkiyete konu olamayacak şekilde kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile söz konusu taşınmazların ayrı ayrı tapu kayıtlarının iptaline, her ne kadar dava dilekçesindeki talep sonucu, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali yanında tescil istemini de içermekte ise de; 4721 sayılı TMK'nın 999. maddesine göre -somut uyuşmazlıkta da olduğu gibi- özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazların, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunamayacağı ve tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse tapu sicilinden çıkarılması; başka bir deyişle tapu sicilinden terkin edilmesi gerektiği gerekçesi ile söz konusu taşınmazların tapudan terkinine, davacının tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Karayollar Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçelerinde özetle, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, taşınmazın kamulaştırma işlemleri için 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca 2005/69 Esas numaralı ''Acele Kamulaştırma ve El Koyma'' davası açıldığını, davanın sonuçlanması akabinde Ordu 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde 2005/183 Esas numaralı ''Bedel Tespit ve Tescil'' davası açılarak, söz konusu davada 2011/106 Karar numarası ile Ayrılık Mahallesi 353/A parsel no.lu taşınmazın 295,70 m2'lik kısmının yol olarak terkinine karar verildiğini ve kamulaştırma bedelinin 16.12.2010 tarihinde Ziraat Bankası Ordu Şubesine bloke edilerek kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 18.10.2021 tarihli, 2021/1873 Esas ve 2021/2031 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

3. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 18.10.2021 tarihli, 2021/1873 Esas ve 2021/2031 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Müdürdüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ve aşamalarda ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, müvekkili tarafından yapılan kamulaştırma işlemi nazara alınmaksızın verilen kararın hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde, ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

3.2.2. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre, Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 29.09.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2838, Karar No: 2013/7805, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2838 E.  ,  2013/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, davalılar ... ile Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı Kayseri ... hakkında ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; dava konusu taşınmazın bir kısmına fiilen el atıldığı, kalan bölümüne ise el atılmadığı, 3194 sayılı İmar Kanununun 7 ve 8.maddeleri kapsamında düzenlenen 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kamuya özgülenmesi sebebiyle mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamadan dolayı bedeline hükmedildiği anlaşılmıştır.

Taşınmazın fiilen el atılan kısmı yönünden yapılan incelemede;

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ve 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Yasaya eklenen Geçici 2. maddede; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, malik tarafından mülkiyet hakkına dayanılarak ilgili idareden zararının giderilmesini isteyebileceği belirtilip buna ilişkin düzenlemeler getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere göre; malik olan kişiler taşınmazlarına fiilen el konulması nedeniyle istedikleri tazminat şeklini belirterek (nakdi ödeme, idareye ait taşınmazın trampası, idareye ait taşınmaz üzerinde sınırlı ayni hak tanınması veya imar mevzuatı çerçevesinde başka bir yerde imar hakkı kullandırılması) öncelikle idare ile uzlaşma yoluna başvurması, idarenin de kanunda belirtilen esaslar dahilinde oluşturulan kıymet takdir komisyonu marifetiyle taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak suretiyle idareye müracaat tarihindeki değerini tespit ettirmesi, müracaat tarihinden en geç 6 ay içerisinde 7201 sayılı Kanun hükümleri kapsamında bir tebligat ile talep sahibini uzlaşma görüşmelerine davet etmesi öngörülmüştür.

Müracaat tarihinden itibaren 6 ay içerisinde talep sahibinin hiç uzlaşmaya çağrılmaması, uzlaşma görüşmelerine başlandıktan sonra 6 ay içerisinde sonuçlandırılmaması veya görüşmeler sırasında taraflar arasında uzlaşmazlık tutanağı tanzim edilmesi durumunda, bu tarihlerden itibaren 3 aylık süre içerisinde mahkemede dava açılması gerekmektedir.

Yapılan yasal düzenlemelere göre uzlaşmak için idareye başvuru hususunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114.maddesi kapsamında sonradan giderilemeyecek bir dava şartı ve getirilen 3 aylık sürenin de hak düşürücü bir süre olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle davacı tarafça; 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere ilgili idareye başvuru şartı yerine getirilmeden dava açıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2.maddesinin 1. cümlesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken,

Taşınmazın fiilen el atılmayan bölümü yönünden yapılan incelemede ise ;

Mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken,

Yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8439, Karar No: 2019/8966, Tarih: 12.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8439 E.  ,  2019/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 28/04/2016 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık, kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 28.04.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.