muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10959, Karar No: 2016/14213, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10959 E.  ,  2016/14213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11200154 nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek değere dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar(dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde) fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.05.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 7.665,27 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava, 6335 sayılı yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır.

Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır... Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, dava konusu abonelik ticarethane aboneliğine ilişkin olduğundan uyuşmazlık; ticari mahiyette olup,davanın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, dava konusu abonelik ticarethane aboneliğine ilişkin olduğundan uyuşmazlık; ticari mahiyette olup,davanın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, o yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1012, Karar No: 2008/2803, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1012 E.  ,  2008/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Efeler Vergi Dairesi mükellefi olan ... Elektrik Mak.San.Tic.A.Ş.nin vergi borcundan dolayı şirket ve yönetim kurulu üyeleri hakkında icra takibi yapıldığını, bu şirketin iflas eden ... Prefabrik Şti.nin de yönetim kurulu üyeleri olmaları nedeniyle ... Şirketi’ne ait taşınmazın satışı sonucunda ortaklara düşecek paya ve her türlü hak ve alacaklara haciz konulduğunu, bilahare şirketin iflas ettiğini, iflas masasına yapılan kayıt talebinin reddedildiğini belirterek söz konusu alacağını 3. sırada imtiyazlı alacak olarak masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece şirket ortaklarından (yöneticilerinden) vergi alacağının tahsili için şirketten söz konusu alacağın tahsil edilememesi gerektiği, Vergi Dairesi’nin ancak yöneticilerin şirketteki tasfiye payları üzerinde talepte bulunabileceği, tasfiye payı söz konusu olmadığından kayıt talebinin reddinin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19382, Karar No: 2024/3818, Tarih: 04.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19382 E.  ,  2024/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/43 E., 2016/488 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında takdiri indirim nedenleri, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, kesilen ağaçların cinsinin belirlenmediğine, suç kastının bulunmadığına, delillerin eksik değerlendirildiğine, aynı fiil nedeniyle iki ayrı ceza verildiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Jandarmanın yaptığı kenevir operasyonunda orman alanında açma yapılarak kenevir ekildiğinin tespit edilmesi üzerine orman muhafaza memurları tarafından 266 nolu orman bölmesinde yapılan incelemede meşe ve kızılçam ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği, kesilen emvalin çit yapılarak zayi edildiği ve kenevir ekildiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, orman işletmesinin kendisine söz konusu yerdeki ağaçları seyreltmesi konusunda yetki verdiğini, bu yetki kapsamında kestiği ağaçların yerine hint keneviri ektiğini, kestiği ağaçları Orman İdaresine teslim ettiğini, çit yapımında kullanmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda açma yapılan yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, yapacak nitelikte kızılçam ve meşe ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Orman İdaresinin 03.10.2013 tarihli yazısında 266 nolu bölmede 2012 yılında sıklık bakım çalışması yapıldığı, bakım yapılan saha ile açma yapılan sahanın aynı bölmenin farklı kısımlarında olduğu, sıklık bakımında ağaçlarda seyreltme yapılmış iken, suça konu sahada ağaçların tamamen kesildiği belirtilmiştir.

266 nolu orman bölmesinin kesim ve sürütme işine ilişkin 12.04.2012 tarihli saha teslim tutanağı dosyada mevcuttur.

A.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

266 nolu orman bölmesinin kesim ve sürütme işine ilişkin 12.04.2012 tarihli saha teslim tutanağı dosyada mevcuttur.

A.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereği uygulanma yapılması,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderlerinin miktar ve dökümünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/341, Karar No: 2012/2119, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/341 E.  ,  2012/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2533, Karar No: 2012/2855, Tarih: 09.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/2533 E.  ,  2012/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yapılan incelemede, davalı ... vekilinin vekillikten çekilme dilekçesinin davalı asile tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Vekilin çekilme dilekçesi ile birlikte gerekçeli kararın davalı ...'ya tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin bitmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 9.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11689, Karar No: 2014/11732, Tarih: 21.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11689 E.  ,  2014/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/365-2013/495

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, İİK.nun 96 ve vd. maddeleri uyarınca istihkak talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10008, Karar No: 2012/5230, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10008 E.  ,  2012/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 28/07/2000 tarihinden 2006 yılına kadar geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 28.07.2000-2006 tarihleri arasında davalı Atatürk İlköğretim Okulu Yapım Onarım ve Koruma Derneği işyerinde okul temizlik işlerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının çalışmasının ... Okulu'nun temizlik işlerinde geçtiği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, verilecek kararın ... İlköğretim Okulunun bağlı olduğu Milli Eğitim Bakanlığının da hak alanını doğrudan etkilediği açıktır. Bu bakımdan, Milli Eğitim Bakanlığına davanın yöntemince yöneltilmesi gerektiği ortadadır. Oysa, yargılamanın davalı olarak gösterilen ... Okulu Yapım Onarım ve Koruma Derneğine karşı sürdürüldüğü ve sonuçlandırıldığı açıktır.

Yapılacak iş, davayı yöntemince Milli Eğitim Bakanlığına yöneltmek, bu davalının ileri süreceği delilleri toplamak, dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermektir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi şimdilik yer olmadığına, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3306, Karar No: 2009/622, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3306 E.  ,  2009/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın çalındığını ve sonrasında yanmış halde bulunduğunu, davalının ihbara rağmen ödeme yapmadığını belirterek, 11.900.-YTL araç bedelinin, 11.6.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının sigorta sözleşmesi yapılırken kasıtlı olarak gerçeğe aykırı ve eksik beyanda bulunduğunu, aracın gerçek halinin saklanarak sigorta ettirildiğini, tazminatla sorumlu olmadıklarını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, azami poliçe limitine kadar gerçek zarardan sorumlu bulunduklarını, davanın reddini savunmuştur.

26.12.2005 gün 2004/269-2005/412 sayılı önceki hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 25.4.2007 gün 2006/3365-2007/6278 sayılı ilamı ile bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile 8.000.-YTL tazminatın, 17.7.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı Genel Sigorta vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 324.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Genel Sigorta'dan alınmasına 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11913, Karar No: 2021/7810, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11913 E.  ,  2021/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/346 E. - 2017/566 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/346 Esas – 2017/566 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Harmanlı Mahallesi 6175 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %70 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi,

2-)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;