muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8203, Karar No: 2020/6860, Tarih: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8203 E.  ,  2020/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonla gündüzün meskun mahal içindeki tek yönlü sokağı takiben seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü kontrolsüz kavşaktan bölünmüş yolu geçip karşıdaki sokağa girmek istediği sırada sağından bölünmüş yoldan seyir halinde bulunan motosikletin kamyonun sağ yan tarafına çarpması sonucu motorsiklet sürücüsünün hayati fonksiyonlarına etkisi 3. derece kırık olacak şekilde, yolcusunun ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına geçiş önceliğine uymaması sebebiyle asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik araştırmaya ve cezanın ağır olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı

adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20483, Karar No: 2017/3095, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20483 E.  ,  2017/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2269, Karar No: 2022/1048, Tarih: 02.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/2269 E.  ,  2022/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2019 tarih ve 2018/97 - 2019/394 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

Hüküm : 1-TCK’nın 302/1 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK’nın 53/1-2-3, 52/2-4 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında beyanda bulunan ... ve ...'ın ifadelerinin CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada okunup tartışılmadan hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi sair delillerin suçların sübutu, vasfının tayini ve cezaların şahsileştirilmesi için yeterli olmakla sonuca etkili görülmemiş, patlayıcı maddeleri izinsiz bulundurma suçundan verilen temel cezanın, suç tarihi itibariyle 24.11.2016 tarih 6763 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 174/2. maddesi delaletiyle 3713 sayılı Kanunun 5/2 maddesi gereğince bir kat artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle noksan cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Somut olayda; tanık beyanları ve diğer deliller kapsamında PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGH-YPS üyesi olduğu kabul edilen sanığın Nusaybin ilçesinde kazılan hendeklerin, kurulan barikatların, döşenen patlayıcıların bulunduğu ve kolluk kuvvetleri ile yer yer çatışmaların yaşandığı mahalde; patlayıcı madde/mayın döşemek, hendek kazmak ve barikat kurmak, bu hendek ve barikatların başında uzun namlulu silahla nöbet tutmaktan ibaret eylemlerinin vahamet arz eden nitelikte bulunduğu ve TCK'nın 302. maddesinde yazılı Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden;

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir

kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğunun belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/158, Karar No: 2015/13158, Tarih: 08.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/158 E.  ,  2015/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2014

NUMARASI : 2014/409-2014/409

Taraflar arasında görülen davada......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2014 tarih ve 2014/409-2014/409 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Başvuru sahibi vekili, müvekkili ile karşı taraf arasında “İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi” düzenlendiğini, sigorta konusunu teşkil eden iş kapsamında 30/06/2012 tarihinde yağan şiddetli yağmur sonucu hasar oluştuğunu, ihbara rağmen sigorta şirketinin, inşaat işinin tamamlanmasından sonra oluşan hasarın teminat kapsamında bulunmaması nedeniyle ödeme yapmadığını, ancak hasarın teminat dahilinde bulunduğunu, ileri sürerek oluşan hasar 72.761TL'nin temerrüt tarihi olan 17/09/2012'den itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Şirketi vekili, başvurucunun sigorta ettiren olarak bulunduğu “Akmercan Delta Doğalgaz Dağıtım Lisansı Kapsamında Bafra, Vezirköprü, Havza ve Ladik İlçeleri'nin Çelik veya Polietilen Boru Hattı Yapım İşi”nin müvekkilince 16/05/2012 – 11/01/2014 tarihleri arasında “İnşaat All Risks” poliçesi ile teminat altına alındığını, hasar ihbarı sonucu eksper incelemesi yapıldığını, eksper tarafından hasarın beyana uygun bulunduğunu, ancak inşaatın tamamlanmış olması nedeniyle hasarın teminat harici kaldığını, zira inşaat bütün riskler sigortası genel şartları incelendiğinde teminat dışı haller başlığı altında “inşaatın tamamlanan veya geçici kabulü yapılan, yahut iş verene teslim edilen veya işveren tarafından kullanılan kısımlarında meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunun belirlendiğini, diğer taraftan sigorta poliçesinin 106. klozu uyarınca işin bölümler halinde yapılmasıyla ilgili taahhüt başlığı incelendiğinde de, çalışmaların her birinin belirtilen uzunluğu aşmayan bölümler halinde inşa ediliyor olması şartıyla tazmin edeceğinin düzenlendiğini, teminatın inşaatın kısımlar halinde yapılması şartıyla verildiğini, bu nedenle de hasarın teminat dışı olduğunu, yine, asfalt ile kapatılmış kısımlarda meydana gelen hasarın da dahil edilmesinin uygun olmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinde belirli inşaat süresi içinde meydana gelen ve tamamlanarak kullanıma veya işverene teslime sunulmak bir yana henüz geçici kabulü dahi yapılmamış inşaatta vuku bulan hasarın teminat dahilinde bulunduğu, hasarın 71.134,53 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle talebin kısmen kabulüne karar vermiş, bu karara tarafların itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti sigorta kuruluşunun itirazının reddine, başvuru sahibinin itirazının kabulü ile 72.761,63 TL'nin 17/09/2012 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı Sigorta Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4562, Karar No: 2009/433, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4562 E.  ,  2009/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 3.2.2009 Salı günü davacı ... Oyak Sigorta AŞ. vekili Avukat ..., davalı ... Ses. Efekt. Rek. Tan. Orgl. Tic. San. Ltd. Şti. vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar Avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalı şirket tarafından seslendirme sistemi yapıldığını, seçim çalışmalarında kullanılmak üzere Azerbaycan'a gitmek üzere seyrederken Gürcistan sınırları içinde davalı şirketin monte ettiği ses sistemindeki elektrik kablolarında meydana gelen kısa devre sonucu aracın tamamen yandığını, 90.000.-YTL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 90.000.-YTL'nin, ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, aracın ses sistemi yapımı işinin müvekkili tarafından gereği gibi yerine getirildiğini, araç seyir halindeyken ses sistemini çalıştıran jeneratör kapalı olduğu sırada araçta yangın çıktığını, ses sisteminde kısa devrenin mümkün olmadığını, eksper raporunda yangının elektronik sistemden kaynaklanmış olabileceğinin ihtimal olarak gösterildiğini, araç içinde ses sistemi dışında kablo ile çalışan bir çok sistem olduğunu, kısa devre sonucu yangının çıkması ihtimalinde bile hangi kabloların kısa devre yapması ile çıktığının belli olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, araçtaki yangının davalı tarafça dizayn edilen ses sisteminden kaynaklandığı yönündeki iddia ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK 1301.maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekilinin talep ve itirazlarına rağmen mahkemece, sigortalı aracın üretici firmasından ( ... AŞ.) elektrik şemaları ile davalı şirketin sigortalı araçta yaptığı ses sistemine ilişkin plan ve proje çizimleri, kablolamaların yapıldığı yerleri gösteren şema örnekleri getirilip, bunlar üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılmadan dosyaya ibraz edilen 23.1.2008 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacıya sigortalı araçtaki yangının davalı tarafın dizayn ettiği ses sisteminden kaynaklandığı yönündeki iddia ispatlanamadığından, davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin talebi doğrultusunda sigortalı aracın üretici firmasından elektrik şeması ile davalı şirketin yaptığı ses sistemine ilişkin plan, proje çizimleri ile kablolamaların yapıldığı yerlerini gösteren şemaların getirtilmesi, İTÜ'nden seçilecek aralarında iki elektrik mühendisi, 1 makina mühendisi bulunan bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamına göre yangının çıkış sebebinin tesbiti ile davalı tarafça yapılan ses sisteminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değil, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11788, Karar No: 2013/14407, Tarih: 10.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11788 E.  ,  2013/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek .... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli .. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince davacının abonelerden almakta olduğu kayıp kaçak ve bir kısım bedellerin alınmaması ve alınanların da iadesi gerektiğine karar verilmesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuruyla yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir. Her ne kadar, mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5 gereğince kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de, yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/653, Karar No: 2016/1822, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/653 E.  ,  2016/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/765 esas, 2015/172 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24/04/2015 tarihli ve 2015/203-120 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/474 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.