muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1729, Karar No: 2019/7148, Tarih: 25.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1729 E.  ,  2019/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararda bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ...,... tesisat numaralı abonelikler kapsamında davalı kurum tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli gibi değişik adlarda tahsil edilen bedellerin fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL tazminatın davalıdan alınarak tarafına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından yapılan tahsilatların Enerji Piyasası Denetleme Kurulu'nun kararlarına uygun olarak yapıldığını, istemin yerinde olmadığını, davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.İlk derece mahkemesince; dava konusu kayıp-kaçak bedellerinin EPDK tarafından tanzim olunan tarife ve şartlar çerçevesinde hazırlanan faturalara istinaden tahsil edildiği ve bahsi geçen bedellerin kabzının Kurumun düzenleyici işlemlerine uygun olduğu, bu itibarla davacının davalı tarafça kullanım bedellerine yansıtılan söz konusu kayıp-kaçak bedellerine istinaden herhangi bir alacağından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davaya konu istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağından cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına 1000 TL vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31206, Karar No: 2017/2313, Tarih: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/31206 E.  ,  2017/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalının sözleşme gereğince enkaz bedelini eksik ödediğini, eksik bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/433, Karar No: 2010/7116, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/433 E.  ,  2010/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 24 parsel sayılı 17525,04 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32007, Karar No: 2012/18441, Tarih: 30.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32007 E.  ,  2012/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra, ihaleye ilişkin KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri bu verginin mükellefi sıfatı ile icra dairesi tarafından yürütülmektedir. Bu durumda icra dairesinin anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleri olmaktadır. O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddi yerine davanın görev yönünden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.10.2011 tarih ve 2011/980 E., 2011/1088 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 nolu bendinin tamamının karar metninden çıkarılarak yerine "şikayet dilekçesinin yargı yolu nedeni ile reddine" ibarelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca  (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21787, Karar No: 2015/951, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21787 E.  ,  2015/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 26.826,16 TL nin, asıl alacak miktarı olan 23.604,88 TL' ye ilişik kesme tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'ın 18/07/2007 tarihinde girdiği Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde yer alan Kara Kuvvetleri Komutanlığı ... Askeri Lisesi'nden 05/07/2011 tarihinde mezun olduktan sonra intibak kampına devam ederken istifa etmek suretiyle 09/08/2011 tarihinde okuldan ilişiğini kestiğini, 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 115.maddesi ile Türk Silahlı Kuvvetlerinde öğrenim gören askeri öğrencilere kendilerine yapılan masrafları yasal faizi ile birlikte ödemek suretiyle istifa hakkı tanındığından, bu maddeye istinaden 23.604,88 TL asıl alacak ve okula girişinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş 3.221,28 TL yasal faiz olmak üzere doğan toplam 26.826,16 TL idari zararın yapılan tebliğe rağmen süresi içerisinde davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 26.826,16 TL idare zararının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile asıl alacak miktarı 23.604,88 TL ye 09.08.2011 ilişik kesme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi istenilmiş; mahkemece, askeri lisede başarılı bir öğrenci olup kayda değer bir disiplin cezası almayan davalı ...'ın Kara Harp Okuluna devam etmeyeceğini düşünmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kendi isteği ile okuldan ayrılmaması nedeniyle tazminat sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; davalı asıl borçlunun 2007 ile 2011 yılları arasında ... Askeri Lisesinde eğitim gördüğü, Kara Harp Okulu intibak eğitiminde bulunduğu sırada istifa suretiyle ilişiğinin kesildiği bu ilişik kesme işlemine karşı Askeri Yüksek İdare Mahkemesine bir davanın açılmadığı, askeri liseye girerken davalı ...'a velayeten velisi tarafından verilen ve Sakarya 5. Noterliğince 07.08.2007 tarihinde düzenlenen yüklenme senedinde öğrenimini terk etmesi halinde Silahlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenimine başladığı tarihten ilişiğinin kesilmesi tarihine kadar ...nca adına yapılan harcamaların sarf tarihinden itibaren hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte ödeyeceğinin taahhüt edildiği anlaşılmaktadır.

Yükümlü hakkında uygulanması gereken 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 115. maddesinde "a) Türk Silahlı Kuvvetleri eğitim-öğretim kurumları ile yurt içi ve yırt dışı fakülte ve yüksek okullarda öğrenim gören askeri öğrenciler; 1) Lisans seviyesinde 4. sınıfın, 2) önlisans seviyesinde 2. sınıfın, 3) ortaöğretimde son sınıfın temmuz ayının son gününe kadar okul masraflarını b) Fakülte, yüksek okul veya meslek yüksek okullarından mezun olup da subay veya astsubay nasbedilinceye kadar geçecek süre içerisinde kendilerine yapılan masrafları ödemek suretiyle istifa edebilirler" şeklinde getirilen düzenleme karşısında, yasa hükmü ve yüklenme senedi uyarınca davalının borcunun bilirkişiye hesap ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18655, Karar No: 2016/6235, Tarih: 21.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18655 E.  ,  2016/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'ın milli güreşçi olduğunu, 12.12.2009 olay tarihinde ... Belediye Başkanlığına bağlı..Gençlik Merkezinde antrenör İbrahim Benek'in gözetiminde davacı ...'dan daha ağır olan davalı... ile müsabaka yaptıkları sırada, davacı ...'nin boynunun üstüne düşmesi, davalı İsmail'inde onun üzerine düşmesi sonucunda davacı ...'nin sakatlandığını, %100 malül olduğunu, yatağa bağlı olduğunu, devamlı bakıcıya ihtiyaç duyacağı belirtilerek, olay tarihinde 17 yaşında bulunan Baki'ye velayeten babası davacı ...'ya 1.000 TL maddi, 150.000 TL manevi tazminatın, davacı baba ...çin 500 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın, davacı annesi Kadem için, 75.000 TL manevi tazminatın, kardeşleri ...r için 25.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, 53.383.44 TL destekten yoksun kalma tazminatını talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı cevabında, sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Davalı...'a velayeten babası ... vekili cevabında, müsabakanın kulüp yönetimi ve antrenörün talimatı ile yapıldığını,'den yaşca küçük olduğunu, İsmail'in sorumlu olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; asıl davada, davalı...'a velayeten babası ... yönünden davanın reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden, 992.529.66 TL maddi tazminatın, anne ve baba için 15.000'er TL, kardeşleri için 5.000'er TL manevi tazminatın davalı Belediye'den tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/685- 10067 sayılı ve 02.06.2015 tarihli kararı ile; "... aile hukukundan doğan dava ve işlerde Aile Mahkemesinin görevli olduğu, davanın Aile Mahkemesinde görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerektiği " belirtilerek karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Feragat, HUMK. nun 91.maddesinde, taraflardan birinin davadaki neticei talebinden vazgeçmesi olarak tanımlanmış, 95.maddede ise feragatin kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir.