muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8627, Karar No: 2013/2334, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8627 E.  ,  2013/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2008 gün ve 2007/185 Esas, 2008/457 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan onaylı nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde 11 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve dosya içeriğine göre, sanıkların, ağabeyinin kendisini çağırdığını söyleyerek kandırdıkları mağdureyi, gitmek istememesine rağmen elinden tutarak yakındaki okul bahçesine götürerek, birlikte yere yatırdıkları, sanık ...'un mağdurenin alt giysisini çıkararak eliyle cinsel oganını ellerken, diğer sanık ...'in ise bağırmasını engellemek için mağdurenin ağzını kapattığı anlaşılmış bulunması karşısında, sanıkların eylemlerini cebirle işlenmesi nedeniyle haklarında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 23.07.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak sanıklar hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin ceza miktarı yönüyle sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/207, Karar No: 2015/2537, Tarih: 13.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/207 E.  ,  2015/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ... ve birleşen davada davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl davada davacı vekili, davalıların kooperatifte yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları sırada site bekçisinin oturması için 10.000,00 TL'ye ev alınması konusunda genel kurul kararı alındığını, bu doğrultuda davalıların 5.913,00 TL'ye tamamlanmamış bir ev satın aldığını, alımdan sonra proje ve ruhsata aykırı eklentiler yapıldığını, bu nedenle 10.000,00 TL daha harcama yapıldığını, ayrıca kooperatife ruhsatsız yapı nedeniyle 750,00 TL ceza kesildiğini, kooperatifin toplam 10.644,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, evin satın alındığı 04.10.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar murisi ..., kooperatife borç para verdiğini, ancak kendisine geri verilmediği ileri sürerek, 1.488,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada ve birleşen davada davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; iddia ile ilgili taşınmazın 25.06.2000 tarihli genel kurulca verilen yetkiye istinaden ve bu kapsamda 5.913,00 TL bedelle satın alındığı, kaba inşaat halinde ve % 40 oranında tamamlanmış olan yapının arsa payı hariç 2000 yılı maliyet birimlerine göre toplam 7.857,00 TL maliyet değerine sahip olduğu, bu nedenle kooperatifin bu kalem açısından zarara uğramasının söz konusu olmadığı, imara aykırı olarak yapılan imalat bedelinin 3.000,00 TL ve projeye aykırı yapının yıkım ve eski hale getirilmesi için gerekli masrafın 2.550,00 TL olduğu, projeye aykırı imalat nedeni ile belediyeye 750,00,00 TL ceza ödendiği, bu durumda davacı kooperatifin talep edebileceği zarar miktarının toplam 6.300,00 TL olduğu,

Davacıların murisi Ali Garip'in yönetim kurulu üyeliği yaptığı dönemde kooperatif defterlerine kaydedilmeyen 1.491,30 TL elektrik tahsilatının bulunduğu, kooperatifin defterlerinde davacının 1.488,74 TL alacağı gözükse de borcunun alacağını karşıladığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine, 6.300,00 TL'nın faiziyle birlikte asıl dava davalılarından müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... vekili ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacıların murisi Ali Garip'in yönetim kurulu üyeliği yaptığı dönemde kooperatif defterlerine kaydedilmeyen 1.491,30 TL elektrik tahsilatının bulunduğu, kooperatifin defterlerinde davacının 1.488,74 TL alacağı gözükse de borcunun alacağını karşıladığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine, 6.300,00 TL'nın faiziyle birlikte asıl dava davalılarından müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... vekili ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı ... ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı ... ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13792, Karar No: 2017/17318, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13792 E.  ,  2017/17318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 707 ada 16 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5682, Karar No: 2016/5328, Tarih: 08.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5682 E.  ,  2016/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun ... Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosyaya konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1431, Karar No: 2022/2422, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1431 E.  ,  2022/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden; “2009 takvim yılı yönünden ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.06.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44957, Karar No: 2018/2629, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/44957 E.  ,  2018/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 27.01.2013 tarihinde iş sözleşmesi ve ibranamenin imzalanmasının istenildiğini, tüm haklarını kaybedeceğinden imzalamadığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshederek işyerinden ayrıldığını, ödenmeyen ücreti, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti. genel tatil ücreti, yıllık izin ücretinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, .Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucu 21.06.2016 tarihli kararla ilk derece Mahkemesinin kararı bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; bozma sonrası Mahkemece hükme esas alına bilirkişi raporunda davacının yaz döneminde 07:00-20:00 arası 1,5 saat ara dinlemesi yaparak, Yargıtay içtihatları doğrultusunda haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, kış döneminde ise 08:00-19:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş, Dairemiz incelemesinden geçen 2016-208 esas sayılı emsal dosyada kış aylarında fazla çalışma olmadığı kabul edilmiş ise de her dosya kendi içerisinde mevcut delillere göre değerlendirilmelidir. Davalı tanıklarının beyanları dikkate alındığında davacının kış aylarında fazla çalışma yaptığının kabulü isabetli ise de çalışma saatlerinin 08:00-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme şeklinde olduğu değerlendirilmekle hesaplamanın buna göre yapılması dosya içeriğine uygun düşecektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15583, Karar No: 2017/33506, Tarih: 23.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15583 E.  ,  2017/33506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5492, Karar No: 2012/4321, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5492 E.  ,  2012/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kazada pertotal olduğunu, müvekkilinin eşi ve sürücü ...ın vefat ettiğini, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 31.160.00 TL sigorta bedeli ve 15.000.00 TL koltuk ferdi kaza teminatı olmak üzere toplam 46.160.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği ve hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı, ancak aşikâr sarhoşluktan söz edilemeyeceğinden ferdi kaza rizikosunun teminat dahilinde olduğu anlaşılmakla hasara ilişkin talebin reddine, ferdi kaza teminatına ilişkin talebin kabulüne, 15.000.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön Bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3087, Karar No: 2020/15926, Tarih: 09.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/3087 E.  ,  2020/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararıyla sınırlı temyiz talebi ile sanık ...'un temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

05.11.2014 tarihinde ... Kargo Transfer Merkezine, Kahramanmaraş ve Şanlıurfa illerinde bulunan ... Kargo Şubelerinden İstanbul’a gönderilmek üzere gümrük kaçağı sigara bulunan kargo kolilerinin geleceği bilgileri alınması üzerine Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama kararına istinaden aynı gün kolluk kuvvetlerinin ... Kargo Transfer Merkezine gittiği, göndericisi ... ve alıcısı ... ... yazılı, FB759901 barkod nolu, Şanlıurfa ili Gap ... Kargo Şubesinden gelen 2 adet beyaz çuval ve 2 adet karton kutu şeklindeki 4 adet gönderiyi muhafaza altına aldığı, kargo gönderilerinin 06.11.2014 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzuruna getirilerek açıldığı ve FB759901 barkod nolu gönderilerin içerisinde 496 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçeklen olayda, olayla ve sanıklarla ilgisi bulunmayan iddianame anlatımına göre sanıkların savunması alınarak sanık ...'un 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine, sanık ...'ın ise beraatine karar verilmesi,

Sanık ... yönünden kabule göre de;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.