muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/814, Karar No: 2010/2364, Tarih: 04.03.2010

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı H.’nin ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı, miras bırakanın emekli maaşı aldığı ve ekonomik güvensinin bulunduğu mal satma ihtiyacının olmadığı, yukarıda açıklanan ilkelerle belirlenen bu olgular birlikte değerlendirildiğinde  davalı H.’ye yapılan çekişme konusu pay temlikinin ilk eşten olma davacı mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; miras bırakandan davalı kooperatife geçen 282/1849 paydan ileride davalı eş H.’ye verilecek iki bağımsız bölümle bağlantılı olmak üzere davanın tapu iptali ve tescil isteği yönünden davacının miras payı oranında kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açılanan  nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  04.3.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/3204, Karar No: 2004/10825, Tarih: 27.10.2004

3. Ceza Dairesi 2004/3204 E., 2004/10825 K.

**3. Ceza Dairesi 2004/3204 E., 2004/10825 K.**

**- AĞAÇ KESMEK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 109 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 116 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerine görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1-Sanığın suça konu ağaçları kestiği yerin kadim ve halen kullanılan köy mezarlığı olduğu olay yerinde yapılan keşifte hazır bulunan mahalli bilirkişi Mehmet'in yeminli beyanı, bilirkişi raporu ve imzacı tanık beyanlarıyla anlaşılıp orman olmadığı belirlenmiş bulunmasına göre 6831 sayılı Orman Kanunun 1. maddesi (D) bendine göre bu tür mezarlıklarda bulunan ve ormanlarda yetişen cinsten ağaçları kesmenin orman idaresinin iznine bağlı olduğu izinsiz kesmenin ise aynı Yasanın 116/b maddesindeki suçu oluşturacağı Orman Kanunun 116/b maddesinde öngörülen fiilen işlenmesi halinde aynı Yasanın 109. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-26.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değiştirilen TCK.nun 30.maddesi uyarınca para cezalarında 1000 TL.nın küsuratının atılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.10.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27413, Karar No: 2013/7320, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27413 E.  ,  2013/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan harici satım sözleşmesi ile ... parselde yer alan 26 nolu bağımsız bölümü satın aldığını, satış bedelinin, 40.000,00 Eurosunu banka havalesi ile gönderdiğini, bağımsız bölümün inşaatının yapılmadığını, teslim edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, ödenen 40.000,00 Euro karşılığı 86.206,00 TL mn tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmalara katılmadığı gibi cevapta vermemiştir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan harici satım sözleşmesi ile 75.000,00 Euro bedelle satın aldığı taşınmaz için banka havalesi ile 40.000,00 Euro gönderdiğini, inşaatın yapılmadığı gibi teslim edilmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek ödediği bedel karşılığı 86.206,00 TL'nin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, cevap vermemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı, banka havalesi ile gönderilen 40.000,00 Euroyu talep etmiş ve banka dekontlarına dayanmıştır. Davacının dayandığı banka dekontları Türkçe'ye çevrilmemiştir. Mahkemece dayanılan dekontların Türkçeye çevrilerek bu ödeme belgelerine istinaden davalıya bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.280.20 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5309, Karar No: 2019/14242, Tarih: 10.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5309 E.  ,  2019/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin kolluk ifadesinde, motosikleti kilit ile ikametinin önüne doğalgaz borusuna bağladığını belirtmesi ve 08.04.2014 tarihli tutanakta suça konu motosikletin şifreli motosiklet kilidinin kesilmiş olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken mahkemece uygulama maddesinin 142/1-b, e olarak gösterilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametinin önünde bulunan motosikletini çaldıktan sonra başka bir sokak üzerinde suça konu motosikletle devriye yapan kolluk güçlerince tesadüfen görülerek yakalandığı olayda; suça konu motosikletin müştekinin hakimiyet alanından çıkıp suça sürüklenen çocuğun hakimiyet alanına girmiş olduğu, dolayısıyla atılı suçun tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs indiriminin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7609, Karar No: 2021/8018, Tarih: 17.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7609 E.  ,  2021/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilip 31.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 26.05.2016 tarihinde geçerli bir mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5293, Karar No: 2022/696, Tarih: 25.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5293 E.  ,  2022/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılan ... ile sanık ...’nın kardeş oldukları, babalarından miras kalan araziyi aralarında bölüştükleri, katılan ...’ın, ...’nın hissesinde kalan arazinin bir kısmına tecavüz ederek zeytin ağacı diktiği, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli kararıyla katılan ... hakkında müdahalenin menni ve ecrimisile hükmedildiği, sanıkların savunmalarına göre mahkeme kararından sonra birkaç kez katılan ...’a ağaçları alması yönünde haber gönderdiklerini savundukları, nihayet ...’nın oğlu ...’in ağaçları kökünden sökerek ...’ın arazisine bıraktığı olayda, zarar verme kastıyla hareket etmeyen sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19483, Karar No: 2014/10403, Tarih: 22.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19483 E.  ,  2014/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2013/184-2013/252

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalılar taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu A.. B.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, ilamın kesinleşmeden takibe konu edildiğini ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini belirterek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, dayanak ilamın kesinleşmeden takibe konulamayacağına ilişkin talebin reddine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulü ile borçlu adına kayıtlı 1954 parsele konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm borçlu ve alacaklı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 01.02.2013 olup, borçlu adına kayıtlı taşınmaza 13.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/103, Karar No: 2011/6238, Tarih: 20.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/103 E.  ,  2011/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün bir davada uygulanıp, bir başka deyişle hükme gerekçe yapılabilmesi için uyuşmazlığın saptanan niteliğine göre taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması, kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olan tarafın somut olayda davacının kendisine verilen makul önelden sonra verilen kesin önel içerisinde keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.

Somut olaya bu olgular eşliğinde bakıldığında;

Davacı taraf miras yoluyla gelen hakka dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 132 ada 12 parsel sayılı taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar getirilmediği gibi ortak miras bırakana ait verasete esas olacak şekilde nüfus aile kayıt tablosu da getirtilmemiştir. Öte yandan davacının aynı nedene dayanarak başka dava açtığı da temyiz incelemesi için dairemize gönderilen 2011/104 Esas sayılı dosyasından anlaşılmaktadır. Aynı nitelikteki davaların birleştirilmesinin düşünülmemiş olması dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca dava dosyasının keşfe hazır hale gelmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden yapılması muhtemel keşiften yarar sağlanamayacağı kuşkusuzdur. Yargılamada asıl olan dava ekonomisidir.

Az yukarıda saptanan hukuksal olgular dikkate alındığında davacı tarafa keşif giderlerinin mahkeme veznesine depo etmesi için verilen kesin önelin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10082, Karar No: 2008/11734, Tarih: 13.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/10082 E.  ,  2008/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/07/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları İsmail’in adına kayıtlı çekişme konusu 252 ve 629 parsel sayılı taşınmazlarını, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara intikalini sağladığını ileri sürerek pay oranında iptal ve tescil talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 252 parsel sayılı taşınmazın dava dışı kişi adına kayıtlı olduğu, 629 parsel için ise, davacıların muvazaa iddialarını kanıtlayamadıkları gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davacıların miras bırakanı İ..maliki olduğu 252 ve 629 parsel sayılı taşınmazlarını satış suretiyle davalılara temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, miras bırakanın yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.