muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30035, Karar No: 2018/5209, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30035 E.  ,  2018/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış, ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı diare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ilçesi ... Mahallesi 2792 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-6100 sayılı HMK’nun 177. maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararına göre, bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir.

Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu durumda dava dilekçesindeki miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın el atılan kısmındaki ağaçların cinsi, yaşı, taşınmazza kapama vasfı verip vermediği taşınmazın geri kalan kısmındaki ağaç, cins ve dikim formuna göre belirlenmeden soyut ifadelerle, elatılan kısmın yüzölçümüne göre üzerindeki ağaç sayısı bu bölüme kapama bahçe niteliği kazandırılıp kazandırılmadığı tartışılmadan bilimsel olmayan yöntemle değer biçen ve denetlenemeyen bilirkişi raporuna göre ağaç bedeline hükmedilmesi,

3-Davacılardan ... payı üzerindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15414, Karar No: 2022/5259, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15414 E.  ,  2022/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2014 tarihli, 2013/330 Esas ve 2014/560 Karar sayılı ve 25.05.2012 tarihli, 2011/228 Esas ve 2012/564 Karar sayılı ilamlarının; Bucak Vergi Dairesinin .... vergi sicil numaralı ..... İnş. Malz. Kömür. Nak. Gıda. Pet. San. Tic. Ltd. Şti.ne, incelemeye konu dosyanın ise Erciyes Vergi Dairesi Müdürlüğünün ..... vergi kimlik numaralı .... İthalat İhracat Madencilik Ltd. Şti.ne ilişkin olduğu, farklı mükellefiyeti kapsayan dosyaların birlikte görülmesine lüzum bulunmadığı, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, suça konu faturaların yalnızca 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen unsurları taşıyıp taşımadığının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk olmadığı ve 2010 ile 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesinde bir hata bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönlerden bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan davada, bu suçtan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmesi,

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan davada, bu suçtan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5157, Karar No: 2024/4919, Tarih: 16.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5157 E.  ,  2024/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 E., 2023/131 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Trabzon ili, ... ilçesi, ... köyünde, davalılar adına kayıtlı dava konusu 1150 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, savunma getirmemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece ilk kararda; 10 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece, davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına değinilerek yargılama giderleri yönünden hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde hak düşürücü sürenin değerlendirilmesinin doğru olduğu, ne var ki anılan Kanun'un Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemeyeceğine değinilerek işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği, öte yandan 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A ve Geçici 11. maddelerindeki düzenlemeler nedeniyle davalıların yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasının doğru olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; 116 ada 13 parsel (eski 1150 parsel) sayılı taşınmazın fen bilirkişileri tarafından tanzim edilen raporda (B) harfi ile gösterilen 9.07 m2'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile kamu malı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; jeolog bilirkişi kurul raporunda belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisi arasındaki farkın gerekçesinin raporda açıklanmadığı, fen bilirkişilerince hazırlanan rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 61.16 m2'lik kısmın kara tarafında kaldığının belirtildiği, ancak ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmın deniz tarafında kaldığının anlaşıldığına değinilerek jeolog bilirkişilerden aradaki farkın açıklanması ve ayrıca fen bilirkişilerinden çelişkinin giderilmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile 116 ada 13 parsel (eski 1150 parsel) sayılı taşınmazın 61,16 m2’lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile kamu malı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 tarihli ve 2018/15468 Esas, 2020/1414 Karar sayılı kararı ile; bozma gereklerinin yerine getirilmediği, jeolog bilirkişi kurul raporunda belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisi arasındaki farkın gerekçesinin açıklanması için jeolog bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, bozma sonrası alınan 17.04.2018 tarihli fen bilirkişi raporuyla yetinilerek karar verildiğine değinilerek jeolog bilirkişi kurulundan aradaki farkın açıklanması için hüküm kurmaya ve denetime elverişli ek rapor alınması, bozma kararı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 22.02.2023 tarihli ve 2021/187 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmaz başında yeniden ek keşif icra edilmek suretiyle alınan rapora göre dava konusu taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 61.97 m2'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle anılan kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu ile idarece tespit edilen kıyı-kenar çizgisinin örtüşmediğini, çelişkinin nedeninin bilimsel verilere dayalı olarak açıklanmadığını, çelişki giderilmeden eksik ölçümleme ile tanzim edilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715., 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Trabzon ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan dava konusu 116 ada 13 (eski 1150) parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ve ekinde yer alan krokide (A) harfi ile olarak gösterilen 61,97 m²'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Trabzon ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan dava konusu 116 ada 13 (eski 1150) parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ve ekinde yer alan krokide (A) harfi ile olarak gösterilen 61,97 m²'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Ancak; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı (61,97 m2) fen bilirkişileri tarafından düzenlenen rapor ve ekinde yer alan krokide (A) harfi ile gösterildiği halde, Mahkemece kıyı-kenar çizgisi içerinde kalan 61,97 m2'lik bu kısmın (B) harfi ile gösterildiğine ilişkin hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup hükmün infazında tereddüt yaratabileceği açıktır.

Ne var ki; anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine ve re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "B" ibaresinin çıkartılarak yerine (A) ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7258, Karar No: 2010/10042, Tarih: 07.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7258 E.  ,  2010/10042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, yeminli bilirkişi raporu, Ankara Kriminal Polis Laboratuarı'nın 20.3.2006 tarihli ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamından "köstebek tuzağı olarak adlandırılan aletin yaklaşık 21.7 cm. uzunluğunda, 4 cm. genişliğindeki metal plaka üzerine 2,5 mm. çapında 11 cm. uzunluğunda bir metal borunun monte edilmiş olduğu ve bu metal borunun 12 numara av fişeklerini istimal etmeye uygun olduğu, 6136 sayılı Yasaya ilişkin olarak çıkartılan "Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin "2. maddesinin e fıkrasında" belirtilen "tabanca tanımına uyduğundan, 6136 sayılı Yasa kapsamında mütalaa edilmesi gerektiğinin" anlaşılması karşısında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluştuğu gözetilmeden sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şEkilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 7.7.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE : Köstebek tuzağı olarak adlandırılan 21.7 cm. uzunluğunda 4 cm. genişliğinde metal plaka üzerinde 2.5 mm. çapında, 11 cm.

.. / ..

uzunluğunda bir metal boruya monte edilmiş, bu metal borudan 12 numara av fişeği atabilen, üretimi, alımı, satımı izne tabi bulunmayan, çiftçiler tarafından köstebek ve tarla faresi gibi tarım zararlılarına karşı doğal mücadele amaçlı kullanılan basit bir mekanizmaya sahip, tetik tertibatı bulunmayan bu aletin tabanca ve av tüfeği gibi insan üzerinde taşınmaya elverişli olmaması ve bu nitelikleri itibariyle de 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun ile 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun ve bu kanunların uygulanmasını gösterir yönetmelik hükümlerine göre de ruhsata bağlanması gereken silahtan olmaması da dikkate alındığında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluşmayacağı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun suç oluşturacağı yolundaki bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/10358, Karar No: 2024/2586, Tarih: 12.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10358 E.  ,  2024/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3101 E., 2023/642 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/587 E., 2022/439 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının, davalı şirkette tarak bölümünde net 2.000,00 TL maaşla çalışan tekstil işçisi olduğunu, 07.05.2018 tarihinde davalı şirkette çalışırken balya açma makinesine sol elini kaptırması ile sol elinin bilekten kopması suretiyle yaralandığını, davacı müvekkilin tarihinde iş kazası geçirmiş olup sol el bilekten kopması sebebiyle elini kaybettiğini, geçirdiği bu iş kazası sonucu %43 oranında malul kaldığını ve maluliyetinin kesinleştiğini, iş kazasının meydana gelmesinde kusurun tamamen davalıya ait olduğunu, davalı işvereni işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin yükümlülüklerine aykırı davrandığını, müvekkilin maluliyetinin gündelik işlerini yapmakta iken bile müvekkili zorladığını, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle tedavi sürecine tabi tutulması, meydana gelen yitikliğin herkesçe görülebilir olması, genç yaşta malul kalması ve bunun müvekkilin psikolojisini olumsuz yönde etkilemesi, tüm bunlarla da sınırlı alanı olan imalat ve montajcı olarak sakatlık sebebiyle iş bulamaması ve bu sebeplerle de ağır ekonomik sıkıntılar yaşaması nedeniyle müvekkilinin çektiği acıların, ızdırabın ve sıkıntıların bir nebze de olsa giderilebilmesi için manevi tazminat talebi doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 500,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.05.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 421.852,30 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı delilerinin taraflarına tebliğ edilmemesinin hatalı olduğunu, müvekkili şirketin kusuru olmadığını davacının 10 yıl deneyimli işçi olduğunu makinenin güç kaynağından elektriğinin kesilmesi sonrasında 3-4 dakika ataletle döneceğini öngörmesi gerektiğini, davacının gerekli kontrolleri yapmadan iğneli silindir içerisine elini sokmakla kazaya sebep olduğunu , sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla tespiti gerektiğini, mahallinde keşif yapılmasını ve gelirlerin hesapta gözetilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı yanında çalışırken meydana gelen kaza nedeni ile %43 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın iş kazası olduğunun SGK tarafından yapılan tahkikat sonucu tespit edildiğini, meydana gelen kaza nedeni ile davacının malul kaldığı ve bu kazanın meydan gelmesinde alınan kusur raporlarına göre davalı işverenin %60, davacı işçinin %40 kusurlu olduğu, maddi tazminat yönünden hesaplama yapılmak üzere, SGK tarafından yapılan ödemelerin mahsup edilmesi için gerekli belgelerin de dosya arasına alınmasıyla aktüerya bilirkişisi tarafından 28/12/2021 tarihli raporda neticeten 421.852,30 TL olarak tespit edildiği anlaşılmakla anılan miktarın maddi tazminat olarak hüküm altına alındığı, meydana gelen kaza nedeni ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %43 olarak tespit edildiği bu nedenle davacının manevi acı duyduğu, meydana gelen kazada davacının kusurunun işverene nazaran daha az olduğu, manevi tazminatın kişinin zenginleşmesine neden olamayacağı, ancak yine de niteliği gereği bir caydırıcılık özelliğinin bulunması gerektiği, tarafların sosyal ekonomik durumları, kusur durumları değerlendirilerek davacı yararına 70.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu iş kazasında kusuru bulunmamasına ve davaya konu iş kazası tamamen davacı işçinin dikkatsiz ve tedbirsiz davranışları sebebi ile gerçekleşmiş olduğunu,davaya konu iş kazasının balya açma makinesinde temizlik işlemi yapılırken meydana geldiğini, makinede yapılacak temizlik işleminin makine önünde bulunan kapağın açılımı ve devamında kutu şeklindeki kısma dökülen balyaları toplama şeklinde olduğunu, dökülen balyaların toplandığı kısmın tamamen koruyucu kapak ile kapandığını, kazazede işçinin balyaları temizlemek isterken eli sıkışarak kaza geçirdiğini, bu kazanın işçinin çalışma metodu ve şeklindeki yanlışlık sonucu meydana geldiğini, normal halde makinenin içinde bulunan silindir tam olarak durmadıkça makinenin koruyucu kapaklarıın açılmaması gerekitğini, sürekli iş göremezlik oranının %43 olarak belirlenmesine ilişkin raporda hekimlerin kazazedeyi muayene veya bizzat tetkik etmediğini, salt dosyada bulunan raporlara dayanarak yeni bir rapor düzenlediklerini, fahiş miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedildiğini, müvekkili şirketin tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, davacının da tekstil işçisi olduğunu, davacının bu sektörde 60 yaşına kadar çalışmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin kaza sonrası kendisine atfedilecek hiçbir kusur bulunmamasına karşın davacı kazazede işçiye maddi ve manevi birçok yardımda bulunduğunu, Yerel Mahkemece taleplerine karşın mahallinde keşif yapılmadığını, yemin deliline dayanmalarına karşın yemin teklifinde bulunulmadığını, SGK tarafından açılan rücu davası sonucunun beklenmediğini, beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç