muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21065, Karar No: 2023/599, Tarih: 18.01.2023

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz emiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Sigorta şirketi itiraz dilekçesinde; davalının %3 maluliyet oranının olması gerekenden fazla olduğunu, tazminat hesabının PMF 1931 yaşam tablosuna göre yapılmasının doğru olmadığını, TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 iskonto oranına göre hesap yapılması gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazların reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; %3 maluliyet oranı esas alınarak hesaplanan 42.514,98 TL sürekli iş göremezlik tazminatının hükme esas alınmış olmasını kabul etmediklerini, PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesaplanan 42.514,98 TL’lik tutarın hatalı olduğunu, karara esas alınan atfedilmiş kusur oranına itiraz ettiklerini, teminat dışında olan geçici bakıcı gideri tazminat tutarına hükmedilemeyeceğini, tedavi süresince ihtiyaç duyacağı bakıcı gideri yönünden müvekkil şirketin sorumluluğu bulunmadığını, talep sahibi vekili lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini, sigorta şirketi aleyhine hüküm kurulması durumunda müvekkil şirketin ancak tahkim başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulabileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından karayolları motorlu araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaya olan davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından düzenlenen ... poliçesinin davaya konu kazanın gerçekleştiği 10.06.2021 tarihini kapsamasına, davacısı yaya olan kazada davalı ... sürücüsünün kusurlu bulunmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10963, Karar No: 2015/24609, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10963 E.  ,  2015/24609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıklar oğlu ... ve ... oğlu ...'ın yanlarında kimliği tespit edilemeyen bir üçüncü şahıs daha bulunduğu halde katılan ... ikamet ettiği ... ili ... ilçesine olaydan kısa bir süre önce giderek kendisinden 11 adet erkek dana aldıkları, bunların parasını peşin olarak ödeyip bu şekilde katılanın güvenini kazandıkları, daha sonra 30.06.2009 olan suç tarihinde yeniden katılan ... ile irtibata geçerek kendisinden 15 adet erkek dana aldıkları, bu malları yükleyip ... ilçesine getirerek kendilerine ait ahırlara koyduktan sonra katılana parasını ... ilçesinde ödeyeceklerinden bahisle katılanın yanından ayrıldıkları ve bir daha geri dönmedikleri; 22.07.2009 olan suç tarihinde ise sanık ... oğlu ...'ın bu sefer yanında ... olduğu halde katılan ...'nın ikamet ettiği ... ili, ... ilçesindeki ikametine gidip kendisinden hayvan almak üzere anlaştıkları, sanık ...'ün burada sanık ...'ı sadık bir insan olduğundan bahisle överek katılan ...'nın güvenini kazandıkları, bu hayvanları yükleyip ... ilçesine getirdikten sonra sanık ... oğlu ...'ın aracının bozulduğundan bahisle önce tanık ... , sonra katılan ...'yı aracının bulunduğu yere çağırarak bu şekilde katılan ve oğlunu hayvanların bulunduğu yerden uzaklaştırdığı, bu sırada sanık ...'ün hayvanları ahırdan çıkararak yaklaşık 5-6 km uzak bir yere götürdüğü, katılan ve oğlunun hayvanların bulunduğu yere döndüklerinde hayvanları ahırda bulamadıkları, daha sonra yapılan incelemede söz konusu hayvanların 5-6 km uzakta yayılı vaziyette bulundukları, sanıkların hayvanların alınması ve ahırdan kaçırılması sırasında işbirliği içinde bulundukları anlaşılmakla, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5986, Karar No: 2019/717, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/5986 E.  ,  2019/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanların şikayetten vazgeçmeleri nedeniyle davaya katılmaları hükümsüz kalması sebebiyle, gerekçeli karar başlığında, katılan olarak gösterilmeleri sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine, konut dokunulmazlığını ihlal etme şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilebileceğinden; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde, sanık hakkında aynı Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre uygulamasına esas alınan ilamında yaş küçüklüğü hükmünün uygulanmış olması nedeniyle TCK’nun 58. maddesi uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme; sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık ..., hırsızlık suçunun sanıklar ... ve ... tarafından tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık ..., hırsızlık suçunun sanıklar ... ve ... tarafından tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.11.2016 tarih, 2014/13-36 Esas ve 2016/421 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; suç nedeniyle meydana gelen zararın bir kısmının soruşturma evresinde, geri kalan kısmının ise kovuşturma evresinde giderilmesi halinde, suçun mağdurunun, farklı evrelerde gerçekleşen iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat göstermesi üzerine, pişmanlık iradesinin ilk olarak soruşturma aşamasında tezahür ettiği de dikkate alınarak, TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca ceza indirimine gidileceği; mağdurun muvafakatinin bulunmadığı hallerde ise zararın tamamen giderildiği aşama olarak, kovuşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle aynı Kanun'un 168/2. maddesinin tatbik edileceğinde bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Müşteki ...'e çalınan malzemelerden 1 kutu ve 10 adet el feneri ampulü ile müşteki ...'a 6 paket sigara, kek ve çikolataların sanık ...’in beyanı üzerine kolluk birimlerince müştekilere teslim edildiğinin anlaşıldığı, müştekilere kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızalarının olup olmadığının sorulmadığı, müşteki ...’ın 07.06.2017 tarihli celsede alınan beyanında, zararının karşılandığını ve zararının kalmadığını belirttiği, müşteki ...’in ise 21.06.2017 tarihli celsede alınan beyanında, zararının kalmadığını, tamamen zararının tazmin edildiğini belirttiği olayda; müştekilere soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakatlerinin bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, kısmi iadeye rızalarının bulunmaması halinde TCK’nun 168/2. maddesinin, muvafakatlerinin bulunması halinde TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerekeceği gözetilmeyerek eksik kovuşturma sonucu hırsızlık suçundan kurulan hükümde zararın tamamının kovuşturma evresinde giderildiği kabul edilerek TCK’nun 168/2. maddesinin uygulanması,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde müşteki ...’ın 07.06.2017 tarihli celsede alınan beyanında zararının karşılandığını ve zararının kalmadığını belirttiği, müşteki ...’in ise 21.06.2017 tarihli celsede alınan beyanında zararının kalmadığını, tamamen zararının tazmin edildiğini belirttiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre uygulamasına esas alınan ilamında yaş küçüklüğü hükmünün uygulanmış olması nedeniyle TCK’nun 58. maddesi uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre uygulamasına esas alınan ilamında yaş küçüklüğü hükmünün uygulanmış olması nedeniyle TCK’nun 58. maddesi uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1587, Karar No: 2023/9839, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1587 E.  ,  2023/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/128 Esas, 2022/349 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1915 parsel sayılı taşınmazın irtifak bedelinin tespiti ile irtifak hakkının tapuya tesis ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkiline ait taşınmazın arsa vasfında olduğundan kamulaştırma bedelinin sunmuş olduğu emsallere göre müvekkiline verilmesine, mahakeme masrafı ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.12.2013 tarihli ve 2012/428 Esas, 2013/703 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 13.12.2013 tarihli ve 2012/428 Esas, 2013/703 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 06.04.2015 tarihli ve 2015/2066 Esas, 2015/5299 Karar sayılı ilâmı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairenin bozma kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4. Dairemizin 04.12.2017 tarihli ve 2017/5112 Esas, 2017/27033 Karar sayılı ilâmı ile karar düzeltme taleplerinin kabulü ile davaya konu taşınmazın niteliği arsa olduğundan hükme esas alınan raporda ise arazi olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 29.03.2019 tarihli ve 2018/45Esas, 2019/228 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 29.03.2019 tarihli ve 2018/45Esas, 2019/228 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce yapılan inceleme sonucu; hükme esas bilirkişi raporunda emsal alınan ... Mahallesi 1559 parsel sayılı taşınmazın ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/704 Esas, 2015/241 Karar sayılı kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli dosyasında dava konusu yapıldığı, 24.12.2012 değerlendirme tarihi itibarıyla 200,00 TL/m² bedel belirlendiği ve Dairemizin 2017/4360 Esas, 2018/6293 Karar sayılı dosyasında onanarak denetimden geçtiği anlaşıldığından, Temmuz 2012 değerlendirme tarihi itibarıyla emsal taşınmazların, dava konusu taşınmazdan 2 kat değerli olduğu kabulü ile dava konusu taşınmaza 176,00 TL/m² değer belirleyen rapor inandırıcı görülmemiş ve kabule göre de bozma öncesi tespit edilen bedel, kıymet takdirinde idarece belirlenen bedelden düşük olduğundan ilk karar ile tespit edilen 3.301,83 TL'ye 17.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi 13.12.2013'e kadar, kıymet takdir raporunda belirlenen bedel ile bozma öncesi tespit edilen bedel arasındaki fark olan 47.095,87 TL bedel ise ikinci karar tarihinde ödenebilir hale geldiğinden 17.11.2012 tarihinden 29.03.2019 tarihine kadar faiz işletilerek, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun ile değişik 10 uncu maddesi uyarınca bu kısmın kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesine, bozma sonrası tespit edilen bedel ile kıymet takdirinde belirlenen bedel arasındaki fark 387.584,30 TL bedelin ise, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibarıyla ödenemeyeceğinden, 17.11.2012 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilerek kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, doğru görülmediğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma sonrası bilirkişi heyetinin usulüne uygun belirlenmediğini, emsal incelemesinin hatalı olduğunu, değer azalışı oranının hatalı alındığını ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma sonrası bilirkişi heyetinin usulüne uygun belirlenmediğini, emsal incelemesinin hatalı olduğunu, değer azalışı oranının hatalı alındığını ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Anayasa Mahkemesi kararı gereği kamulaştırma bedelinin derhâl ödenmesini ve davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazdaki irtifak hakkı bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli ve Anayasa mahkemesinin 2016/9364 esas sayılı başvuru sonucu verilen 09.05.2019 tarihli kararları dikkate alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Mahkeme kararına yönelik temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının;

a) (2) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "karar kesinleşme tarihine kadar faiz işletilerek karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine" ibaresinin çıkarılmasına, yerine ''Yargıtay 5. Hukuk Dairesi ilam tarihi olan 26.10.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu bedelin üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhâl davalıya ödenmesine" ibaresinin yazılmasına,

b) (8) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.