muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30370, Karar No: 2017/4049, Tarih: 06.04.2017

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16613, Karar No: 2023/10449, Tarih: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16613 E.  ,  2023/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/207 E., 2016/300 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 03.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 20.08.2013 tarihinde suç işlemesi üzerine mahkemesince suç ihbarı yapılmıştır.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun oluşmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın mağduru zorla taksiye bindirip kendi evine götürdükten sonra, burada mağdurun ellerini bağlamak ve kapıyı üzerinden kilitleyerek evden ayrılmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin karar verilen 13.07.2016 tarihli celseden haberdar olup, 11.07.2016 tarihli şehir dışında olacağından duruşmaya katılamayacağı gerekçesi ile mazeret dilekçesi sunduğu, buna rağmen delil göstermediği gerekçesi ile mazeretinin kabul edilmeyerek sanığın ve müdafiinin olmadığı duruşmada hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28627, Karar No: 2024/6072, Tarih: 05.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/28627 E.  ,  2024/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/640 E., 2020/814 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî düzelterek onama

Kararda temyiz süresinin yüze karşı verilen kararlarda tefhimden, tarafların yokluğunda verilen kararlarda tebliğden itibaren 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle katılan Gümrük İdaresi vekilinin yasa yolunda yanıltıldığı anlaşıldığından, temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğine ilişkin olarak; atılı suçun mahiyeti gereği, sanığın eylemlerine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz isteklerine ilişkin olarak; sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmemesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Atılı suçun mahiyeti gereği, sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen ...'nın 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır.

B.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin ve Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

30.10.2013 tarihli ana dosyadaki olayda; cadde üzerinde yaya vaziyette olan sanığın elinde bulunan siyah çantadan şüphelenilmesi üzerine, içinde kaçak sigara olduğunu belirten sanığa ait çantada önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 79 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; aleyhe hususları kabul etmediğini, ele geçen kaçak sigaraları kendisi ve arkadaşları için satmak amacıyla aldığını, ticari amacı bulunmadığını, beraatini talep ettiğini beyan ettiği görülmüştür.

Sanığın savunmasında; aleyhe hususları kabul etmediğini, ele geçen kaçak sigaraları kendisi ve arkadaşları için satmak amacıyla aldığını, ticari amacı bulunmadığını, beraatini talep ettiğini beyan ettiği görülmüştür.

23.10.2013 tarihli birleşen dosyadaki olayda; cadde üzerinde karton kutu içerisinden kaçak sigara satışı yapan, kolluk birimlerini fark etmekle kaçan ve takip üzerine yakalanan sanıktan 41 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; suçlamaya bir diyeceği olmadığını, tabla üzerinde kaçak sigara satışı yaparken yakalandığını beyan ettiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakalarında belirlenen gümrüklenmiş değerlerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ticari amaçla hareket ettiğinin anlaşılması ile tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin ve Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin temel cezanın tayininden sonra uygulanması yerine 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasından sonra uygulanması sonuç cezada değişiklik yapmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39665, Karar No: 2017/3557, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39665 E.  ,  2017/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35865, Karar No: 2015/36341, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35865 E.  ,  2015/36341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 1596 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6.467 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5.509,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5.509,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1596 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6.467 TL yapı bedeli ile 957,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 95,00 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16999, Karar No: 2022/16718, Tarih: 15.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16999 E.  ,  2022/16718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların yüzlerine karşı tefhim edilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanıklara tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada veya UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hüküm usulüne uygun olarak ve gerekçeli temyiz talebinde bulunmadığı takdirde CMK.nın 294. maddesi uyarınca talebinin reddine karar verileceği ihtaratlı sanıklara tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunmaları halinde ek temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6537, Karar No: 2009/6004, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6537 E.  ,  2009/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca fazla ödenen bedelin istirdadı, kira, nesafet ve cezai şart istemiyle açılmıştır. Davalı ..., fazla işler yaptığını, ödemelerin süresinde yapılmadığını, kusurlu olanın davacı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 08.04.2005 tarihli sözleşme eki listede yapılması gereken 55 kalem iş gösterilmiş, toplam 25.000,00 TL bedelle yapımı kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmenin götürü bedelle olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak, yüklenici sözleşmede kararlaştırılan bedelle işi yapmak zorundadır (BK’nın 365/I.maddesi). Bu nedenle, yüklenicinin hakedişi, gerçekleştirdiği iş bedeli oranında olacağından yapılan imalâtın tüm imalâta (55 kalem işe) göre fiziki oranı bulunarak, bunun götürü bedele uygulanması suretiyle alacağının hesaplanması gerekir. Oysa, hükme dayanak bilirkişi raporunun esas aldığı tespit raporlarında, iş bedeli piyasa fiyatlarına göre hesaplandığından yeterli kabul edilemez. O halde mahkemece yapılması gereken iş, gerçekleşen imalâtın tüm işe göre fiziki oranını bulmak, bunu iş bedeline uygulayarak yüklenicinin hakedişini hesaplamak, ayrıca fazla imalât yapıldığı savunması da değerlendirilerek varsa, yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla bedelini bilirkişiye hesaplatmak ve toplam alacaktan ihtilâfsız bulunan 17.750,00 TL ödemenin mahsubuyla fazla ödeme iddiası konusunda karar vermek olmalıdır. Böylece yaptırılacak incelemeye göre davacının ödemeleri geciktirdiği savunması iş bedeliyle kıyaslanarak incelenip BK’nın 158/I. maddesi uyarınca sözleşmede kararlaştırılan seçimlik cezanın değerlendirilmesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken bu hususlar

üzerinde durulmadan hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek bilirkişi raporu ile bağlı kalınarak hükme varılması doğru olmadığı gibi, 400,00 TL kira istenildiği halde talep aşılarak 760,00 TL’ye hükmedilmesi ve 13.07.2005 tarihli ihtarnamede istenen miktar gösterilmediğinden temerrüt oluşturmayacağı gözetilmeden, faize de buna göre hükmedilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1159, Karar No: 2018/2138, Tarih: 22.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1159 E.  ,  2018/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada.....Gerede Sulh Hukuk ve ...... ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2014 tarih ve 2014/503 Esas, 2014/904 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 27.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için izin verilmesini talep etmiştir.

..... Mahkemesince, 14.04.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin ....Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

..... Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “.... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesince .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ikametgahı değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yerinin Körfez ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

-2-

2018/1159 - 2138

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1 maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

-2-

2018/1159 - 2138

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1 maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.