muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7980, Karar No: 2013/6646, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7980 E.  ,  2013/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

"2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" ve "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup anılan suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken anılan takvim yılı için yazılı şekilde yalnızca sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulması, aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği anlaşılan sanık için ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlerde 213 sayılı Yasanın 359/b-l ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddeleri uygulaması ile belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezalardan anılan TCK'nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirimler sırasında hesap hatası sonucu 18 ay 22 gün yerine 18 ay 7 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine, "53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısındankoşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26317, Karar No: 2017/35605, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26317 E.  ,  2017/35605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14141, Karar No: 2009/23101, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14141 E.  ,  2009/23101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte; örnek 10 ödeme emri ve çek sureti 05.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu tebligatın usulsüzlüğü ileri sürülmemiştir. İİK.un 168/3.maddesi uyarınca borçlu şikayet ve itirazlarını 5 gün içinde ileri sürmesi gerekir. Borçlu vekilinin 05.01.2009 tarihli icra mahkemesine başvurusu yasal 5 günlük süreden sonra olup, mahkemece istemin süre aşımından reddi yerine, şikayetin süreye tabi olmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16205, Karar No: 2024/10126, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/16205 E.  ,  2024/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/248 E., 2016/112 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kardeşleriyle olan ihtilafı nedeniyle ihbar üzerine suç tutanağı düzenlendiğine, ele geçen emvalin evinin yakınında elde edildiğini açıkladığına, aleyhine tanık beyanı olmadığının anlaşıldığına, emvaller evine yakın olduğundan kendisinin kestiği sonucuna varıldığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından sanığın ikametine gidildiği ve 10 kental orman emvali tespit edildiği, şikâyete konu yerlerin incelenmesinde sanığın ikametinin alt tarafında ve bahçesinin karşısında kermes meşelerinin dikiliden motorlu testereyle kesildiğinin, kesilen ağaçların

etrafına ceviz fidanları dikildiğinin ve boru döşendiğinin tespit edildiği, sanığın ikametinin üst tarafındaki orman alanında da 3 adet kermes meşesi ve bir adet kızılçam ağacının kesildiği ve emvallerin bir kısmının kaçırılmış olduğu belirlenerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmemiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, ceviz fidanlarının bakımlı olduğu, iki adet kermes meşesinin dikiliden kesildiği, ele geçen emvalin bu ağaçlardan elde edilmiş olduğu, ele geçen emvalin bir kısmının ise suç tutanağında yazılı olmayan ve yapacak nitelikteki kızılçam ağacının motorlu testereyle kesilmesi sonucu elde edildiği belirtilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda açma yapılan ve iki adet kermes meşesi kesilen yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Yediemine alınan su borusunun müsadere talebi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre, sanığın ikametinde kızılçam ve meşe odunları ele geçirilmesi, sanığın bahçesinin karşısında iki adet meşe ağacı kesildiğinin tespiti, kızılçam emvalinin kesildiği ağaçların tespit edilememesi, bilirkişi raporunda ele geçen kızılçam emvalin suç tutanağında yazılı olamayan kızılçam ağacından temin edildiğinin tespiti, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmemesi karşısında, sanığın eylemlerinin 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 108 inci maddesinin birinci kapsamında kaldığı belirlenmekle;

Sanığın yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulan 29.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu orman emvalinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14384, Karar No: 2020/314, Tarih: 22.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14384 E.  ,  2020/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...ün ... ada ... parsel sayılı taşınmazını davalılara satış suretiyle temlik ettiği, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemiş, aşamada davadan feragat etmiştir.

Davalılar, taşınmazı bedelini ödeyip satın aldıklarını, muvazaanın bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile davasından feragat etmiş, mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, temyiz dilekçesinde feragatin özgür iradesini yansıtmadığını, hile ve edimler arasındaki aşırı oransızlık nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

Bilindiği üzere, davacının davasından feragat etmesi ile dava konusu uyuşmazlık sona erer, kesin hükmün hukuksal sonuçları doğar (HMK m.311). Bu nedenle mahkeme henüz feragat nedeniyle davanın reddine karar vermemiş olsa bile davacı feragatten dönemez (rücu edemez) başka bir ifadeyle davacı, feragat beyanı ile bağlıdır.

Ancak, feragatle ortaya çıkan sonucun iradeyi bozan bir halin nedenine dayandığı (HMK m.311) kanıtlanırsa, doğurduğu netice bakımından iradesi fesada uğrayan kimseye talep hakkı bahşedeceğinden kuşku yoktur.

Feragate ilişkin irade açıklanmasının gerçeği yansıtmadığının bildirilmesi halinde, bu halin ya aynı dava içerisinde HMK'nin 163.maddesine göre ön sorun (hadise) şeklinde ya da ayrı bir dava olarak incelenmesi olanaklı ve gereklidir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, feragatin hileye dayalı olduğu iddiasının hadise şeklinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 162. ve 163. maddeleri-önsorun) aynı dava içerisinde her türlü delille ispatının mümkün olduğu gözetilerek, bu yöndeki taraf delillerinin toplanması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı tarafın bu yönlere değinen ve yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10315, Karar No: 2016/3788, Tarih: 12.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/10315 E.  ,  2016/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılması talebiyle ...Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/05/2014 tarihli ve 2014/78820 soruşturma, 2014/30638 esas, 2014/1402 sayılı iddianame üzerine, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2014 tarihli ve 2014/273-252 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde...Barosunda kayıtlı Avukat ...’in, tehdit ve hakaret suçlarından.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1652 esas sayısına kayden görülen kamu davasında yargılanan ... ve ...'a ... Barosu Başkanlığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150/1. maddesi uyarınca müdafi tayin edildiği ve aynı Kanunun 188/1. maddesi gereğince de zorunlu müdafıliğin kabul edildiği durumlarda müdafiîn tüm oturumlara katılma zorunluluğu olduğu hâlde, bahse konu davanın 13/12/2012 ve 16/04/2013 tarihli oturumlarına mazeret bildirerek, 24/09/2013 tarihli duruşmaya ise kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın katılmayarak sanıkların savunmalarının alınamamasına ve böylelikle yargılamanın uzamasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkin olarak son soruşturmanın açılmasını gerektirir suç şüphesi bulunduğu, suçun manevi unsuru olan kastın ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/09/2015 gün ve 94660652-105-34-3802-2015-17814/57547 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/06/2014 tarihli ve 2014/273-252 sayılı Kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17487, Karar No: 2015/22928, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17487 E.  ,  2015/22928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay incelendiğinde; davacı 02.11.1994 -31.05.1995 tarihleri arasında davalı ... Kulübünde profesyonel futbolcu olarak çalıştığının tespitini istemiş olup, mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı olarak Giresun Köy Hizmetlerispor Kulubü gösterildiği , yargılama sırasında bu spor kulübünün isim değişikliği yaparak İl Özel İdaresi Gençlik ve Spor ismini aldığı, bu kulübün de isim değişikliği yaparak .... Belediyespor ismini aldığı ve mahkemece .... Belediyespor yönünden davaya devam edildiği görülmüştür.

Türkiye Futbol Federasyonu tarafından gönderilen belgeler incelendiğinde, davacı ile Giresun Spor Kulübü arasında 29.07.1994 - 31.05.1996 tarihlerini içerir " Tek Tip Profesyonellik Sözleşmesi" bulunmakta olup, davacının 02.11.1994- 31.05.1995 tarihlerini kapsayan dönemde geçici transfer sözleşmesi ile Giresun Köy Hizmetlerispor Kulubü ile anlaşma imzaladığı görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan sigortalının mesleğine yönelik çalışma ve ispat koşulları ile hak ve yükümlülüklerini düzenleyen yasa ve diğer mevzuat hükümlerinin, çalışma olgusunun kanıtlanmasında gözönünde tutulması gerektiği de açıktır.

Türkiye Futbol Federasyonu Yönetim Kurulu kararıyla kabul edilen Profesyonel Futbolcuların Statüsü ve Transferleri Talimatı ile profesyonel futbolcuların transferleri, çalışma şartları ve kulüpler ile profesyonel futbolcuların hak ve yükümlülükleri belirlenmektedir.

Öte yandan sigortalının mesleğine yönelik çalışma ve ispat koşulları ile hak ve yükümlülüklerini düzenleyen yasa ve diğer mevzuat hükümlerinin, çalışma olgusunun kanıtlanmasında gözönünde tutulması gerektiği de açıktır.

Türkiye Futbol Federasyonu Yönetim Kurulu kararıyla kabul edilen Profesyonel Futbolcuların Statüsü ve Transferleri Talimatı ile profesyonel futbolcuların transferleri, çalışma şartları ve kulüpler ile profesyonel futbolcuların hak ve yükümlülükleri belirlenmektedir.

Talimat, profesyonel futbolcuyu; bir kulüple yazılı sözleşme yapmış olan ve kendisine futbol faaliyetleri kapsamında yaptığı harcamalardan daha fazla miktarda ödeme yapılan kişi olarak tanımlamıştır. Bu tanımın dışında kalan tüm futbolcular amatör futbolcu kabul edilir ve profesyonel resmi lig ve kupa müsabakalarında oynayamazlar. Futbolcunun, bir kulüpte profesyonel veya amatör olarak oynayabilmesi için bağlı olduğu kulübü adına TFF nezdinde tescil edilmiş olması zorunludur. Profesyonel futbolcunun bir kulüp adına tescil edilebilmesi ve lisans verilebilmesi için kulübü ile sözleşme imzalaması ve tarafların bu sözleşmeyi TFF’ye tescil ettirmeleri zorunludur. Sözleşme, örneği TFF tarafından hazırlanan ve taraflarınca imzalanması ispat şekli açısından zorunlu olan tip profesyonel futbolcu sözleşmesi veya geçici transfer sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Aylık asgari ücret tutarının altında olmamak kaydıyla ücretin sözleşmede belirlenmesi de zorunludur.

PFTT 'nin "Geçici Tranfer Başlıklı 24 ve devamı maddeleri incelendiğinde ; geçici transfer sözleşmesinin asgari süresinin iki tescil dönemi arasında süre olduğu, sözleşmenin devamı süresince de futbolcunun asıl kulübü ile sözleşmesinin de devam ediyor olması gerektiği ve futbolcunun geçici transfer sözleşmesinin sona ermesi veya karşılıklı olarak feshedilerek asıl kulübüne geri dönmesi halinde geçici olarak yapılan tescil asıl kulübüne dönüşünde yapılacak olan tescilin tek tescil olarak kabul edileceği yer almaktadır.

Sosyal Güvenlik Hukuku bakımından profesyonel futbolcu sürekli kulübün işçisi olmaya devam ettiği için sürekli işverenin 506 sayılı Kanundan doğan bildirge verme ve prim ödeme yükümlülüğü aynen devam etmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesindeki; dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceğine ilişkin düzenleme de gözetilmek suretiyle, davacıya; Giresun Spor Kulubüne husumet yöneltmesi için mehil verilmeli, husumet yöneltildiğinde, işverenin göstereceği deliller toplanmalı, bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre infazda tereddüt yaratmayacak şekilde karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10063, Karar No: 2013/12255, Tarih: 24.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10063 E.  ,  2013/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmadan ve sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 2009 Aralık ayı siparişlerin durma noktasına geldiğini, satışların büyük ölçüde azaldığını, 2009 yılında toplu işçi çıkarmak zorunda kaldıklarını, 2010 yılı içerisinde üretim bölümüne yeni işçi alınmadığını, tasarruf tedbirleri çerçevesinde, yükleme ve boşaltma olan yan işi alt işverene devretme kararı alındığını, fazla çalışma yapılmadığını, tek üretim hattına geçildiğini, davacıya alt işveren nezdinde çalışma teklif edildiğini davacının kabul etmediğini feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmisini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Hüküm Dairemiz tarafından “fesihten sonra kapalı olan bir bandın faaliyete geçirilmesi üzerine kırk civarında yeni işçi alındığı anlaşılmaktadır. İşe alınan yeni işçilerin davacı ile aynı nitelikte olup olmadığı, davacının kısa bir eğitim ile faaliyete başlayan bantta çalışmasının mümkün olup olmadığı kısaca feshin son çare olması ilkesi kapsamında davacının değerlendirilebileceği iş olup olmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak insan kaynakları uzmanının da bulunduğu bilirkişi aracılığı ile araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği” belirtilerek, davanın esasına girilmek üzere karar bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkeme, işyerinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna itibar etmeyerek davacının yaptığı sevkiyat işinin boya montaj ve plastik bölümünde yaptığı iş ile aynı nitelikte olmadığı, asıl işe yardımcı işte çalışan davacının eğitim almaksızın asıl işte çalıştırılmasının işverenden beklenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bozma sonrası verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.