muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9643, Karar No: 2022/285, Tarih: 17.01.2022

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamındaki eksiklikler giderilmeden yetersiz inceleme ile karar verildiğini, ek bilirkişi raporunun bilimsel yeterlilik taşıdığından bahisle, anılan rapor hükme esas alınarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 üncü maddesinde ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.'' denilmektedir. Öte yandan 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci maddesi ile de ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4 üncü maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' şeklinde genel esaslar düzenlenmiştir.

6.3. Değerlendirme

Kararın (IV./2.) nolu bendinde yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapıldığına, kararın (IV./3.) nolu bendinde yer verilen Mahkeme kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j. bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3492, Karar No: 2010/9609, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3492 E.  ,  2010/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.11.2008 tarih ve 2008/145-2008/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, İngiltere’de ikamet eden ... isimli alıcıya ulaştırılmak üzere firmaca alınan gönderinin anılan ülkeye ulaştığını ancak alıcısına teslim edilemeyerek kayıp dosyası açıldığını, taşınan gönderinin bir zarf olup, değerinin gönderici tarafından deklare edilmediğini, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen hizmetin ayıplı hizmet olduğuna karar verildiğini, mahkeme yerine geçerek karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, anılan kararın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı firmanın oğluna ait üniversite diplomasını alıcı ...’e ulaştıramadığını, diplomanın kayıp olduğunu, karşı tarafın itirazının haksız bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Samsun Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, kararı temyiz edilen mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8586, Karar No: 2013/17294, Tarih: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8586 E.  ,  2013/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/87-2013/1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayet talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8227, Karar No: 2023/804, Tarih: 27.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8227 E.  ,  2023/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1595 E., 2022/1660 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/327 E., 2021/161 K.

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 09.06.2007 tanzim, 16.07.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ve bu kira sözleşmesine ek 23.01.2015 tarihli protokol ile iş yerini 10 yıl süre ile davalıya kiraya verdiğini, 10 yıl sona ermesine rağmen davalı tarafından sözleşmenin feshedilmediğini, sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiğini, kiralananın çatı katında teras çatı yüzeyinde önemli deformasyonlar ve çatlakların olduğunu, çatıdaki düşey yağmur kanallarının sık sık kontrol edilmesi ve tıkanmaya engel olunması gerektiğini, yağmur nedeniyle çatı yalıtım malzemesinin bozulduğunu, malzemelerinin çatladığını, çıkan çatlaklardan sızan suyun beton yüzeyini tahrip ettiğini; döşeme, kolon, kiriş vb yerlerin zarar gördüğünü, kira sözleşmesinin (8.4) maddesi uyarınca oluşacak zararların kiracı tarafından yazılı olarak bildirilmesi gerektiğinin açık olduğunu, davalının kira sözleşmesine aykırı davrandığını, taşınmazı kötü kullandığının sabit olduğunu iddia ederek, davalının süpermarket niteliğindeki taşınmazdan tahliyesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket; kiralanan yeri hukuka, sözleşmeye ve özen borcuna uygun olarak kullandığını, taşınmazın aynına ilişkin eskimelerden sorumlu tutulamayacağını, bahse konu çatlak ve deformasyonların malzemelerin ömrünü tamamlaması nedeniyle meydana geldiğini, kiralanan yerin kiraya veren davacının sorumluluğunda olduğunu, bina eskimelerinden sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini ve lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı şirket; kiralanan yeri hukuka, sözleşmeye ve özen borcuna uygun olarak kullandığını, taşınmazın aynına ilişkin eskimelerden sorumlu tutulamayacağını, bahse konu çatlak ve deformasyonların malzemelerin ömrünü tamamlaması nedeniyle meydana geldiğini, kiralanan yerin kiraya veren davacının sorumluluğunda olduğunu, bina eskimelerinden sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini ve lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların süpermarketin kullanımından kaynaklanan her türlü tamirat ve tadilat işlerinin davalıya ait olduğu hususunda anlaştıkları, kiracı tarafından sözleşmenin (8.4) maddesine aykırı davranılarak kiralananın sonradan ayıplı hale gelmesine sebep olunduğu ve özenle kullanma yükümlülüğünün yerine getirilmediği, kiraya verene yapması gereken durum ve onarım bildirimlerini yapmadığı, bilirkişi raporunda belirlenen yıpranmaların meydana gelmesinde davalının kusurlu olarak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve taşınmazda yıpranmaların meydana gelmesine sebebiyet verdiği, kiracılık ilişkisinin çekilmez bir hale geldiği, verilecek sürenin yararsız olması ve akde aykırılığın çekilmez olması halinde süre şartı aranmaksızın fesih bildiriminde bulunulabileceğinin kanunda düzenlendiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacı kira sözleşmesini feshettiğine dair bildirimde bulunmadığından tahliye talebinin reddi gerektiğini, kanun uyarınca otuz günlük süre verilmesi gerektiğini, tahliye sebeplerinin kanunda sınırlı sayıldığını ve özenle kullanma borcuna aykırılığın tahliye sebebi olmayacağını, bilirkişi raporunda tespit edilen aykırılıkların, kiralanan teslim alındığında da var olup olmadığının değerlendirilmediğini, tespit edilen hususların kiralanan yerin kullanıma elverişli halde bulundurulmadığını ortaya koyduğunu, belirtilen deformasyon ve eskimelerin malzemenin ömrünü tamamlaması nedeniyle meydana geldiğini, olağan kullanmadan kaynaklanan eskimelerden sorumlu olmayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kötü kullanımdan dolayı sözleşmenin feshedilmesi için kiraya verenin kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerektiği, süre verilmesini gerektirmeyen durumların; kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması hali olarak tahdidi şekilde sayıldığı; somut olayda, sunulan dilekçe içerikleri, tarafların beyanları ve alınan bilirkişi raporundaki tespitler ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında bu hallerden hiçbirinin mevcut olmadığı, ihtarname şartı yerine getirilmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle; istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı yanın, kira sözleşmesinin (8.4) maddesine ve kanuna aykırı davrandığını, bilirkişi raporu ile de sabit hale gelen yıpranmaların meydana gelmesine kusuru ile sebep olduğunu, kiracının kiralananı özenle kullanma borcunu ihlal etmesinin sözleşmenin feshi sebebi olduğunu, kiracının taşınmazı açıktan fena kullanması halinde ihtara gerek olmadığını, kiracının borca aykırı davranış içinde olduğu ve süre verilse dahi bu tutumundan vazgeçmeyeceğinin objektif olarak görüldüğü, hakkında kira bedelini eksik ödemesi nedeniyle de tahliye davası açılan davalının başvurulan yasal yollar nedeniyle husumet beslediğini, taşınmazı tahliye etmek zorunda kalacağı düşüncesi ile gerekli bakım ve onarımları gerçekleştirmeyerek kiralanana kasten ağır hasar verdiğini, kira ilişkisinin çekilmez hale geldiğini, işlek bir mevkide yer alan süpermarket niteliğindeki taşınmazın kamusal anlamda can ve mal güvenliği bakımından tehlike arz ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmeye aykırılık nedenine dayalı kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) kiracının kiralananı özenle kullanma ve komşulara saygı gösterme borcunu düzenleyen 316 ncı maddesi; "Kiracı, kiralananı, sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmeye aykırılık nedenine dayalı kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) kiracının kiralananı özenle kullanma ve komşulara saygı gösterme borcunu düzenleyen 316 ncı maddesi; "Kiracı, kiralananı, sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür.

Kiracının bu yükümlülüğüne aykırı davranması durumunda kiraya veren, konut ve çatılı işyeri kirasında, en az otuz gün süre vererek, aykırılığın giderilmesi, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceği konusunda yazılı bir ihtarda bulunur. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir." hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda da belirtildiği üzere çatılı iş yeri niteliğindeki kiralananı özenle kullanma borcuna aykırı davrandığı sabit olan davalı kiracıya, davacı kiraya veren tarafından yukarıda yer verilen TBK'nın 316/1 ve 2 nci fıkraları uyarınca ihtar gönderilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3741, Karar No: 2024/5981, Tarih: 04.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3741 E.  ,  2024/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/784 Esas, 2023/823Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınaı Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2022/215 E., 2023/55 K.

Taraflar arasındaki endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının çelik kapı ahşabı üretiminde faaliyet gösterdiğini, uzun yıllardır Türkiye piyasasında yer aldığını, büyük bir işletme olduğunu, davacı firmaya ait yenilik ve ayırt edicilik vasıfları bulunan tasarım özgünlüğünü koruması ve başka firmalar nezdinde kötü niyetli olarak kullanılmasını engellemek için Türk Patent ve Marka Kurumuna başvurduğunu, 22.08.2017 tarihinden itibaren 5 yıl geçerli olan 2017-05518 ahşap profil ve kolu yönünden tasarım tescil belgesi ve 2017-12464 numaralı dekoratif kendinden kollu kapı mobilyası ile de faydalı modelini alarak kendi lehine koruma altına aldığını, davacının tescilini almış olduğu bu ürünü davalının ticari amaçlarda kullanarak piyasaya sunduğunu, davacıya ait tasarım hakkına tecavüz ettiğini, haricen yapmış oldukları araştırmalara göre davalının bir çok firmaya da davacı adına tescilli olan bu mamülü sattığını, davalının tasarımları davacıya ait bu mamülü kalitesiz bir şekilde ürettiğini, davacıdan daha ucuza satışa çıkartarak haksız kazanç elde ettiğini ve haksız rekabete sebep olduğunu, davacı firmanın iyi niyetli olarak davalı firmaya 26.06.2020 tarihinde tasarımı davacıya ait ürünlerin var ise kullanılmamasını, üretim için kullandığı makine ve teçhizatı kullanmaya son vermesi ve teslim etmesi yönünde ihtar çektiğini, ihtarın davalı tarafa tebliğ edildiğini, bu nedenlerle, tecavüz oluşturan eylemlerin mahallinde tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, tasarımı davacıya ait olan ve davalı tarafından üretilen, satılan, kullanılan ürünlere el konulmasına, söz konusu tecavüzün önlenmesinin kaçınılmaz olması halinde ürünlerin imhasına, davalı tarafın haksız rekabet oluşturan eylemleri sonucunda oluşan haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davayı kabul etmediklerini, dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, davalı firmanın davacının iddiasının aksine tasarım tescil belgesine ve faydalı modellere konu ürünlere her hangi bir tecavüzünün bulunmadığını, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesin istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu tasarım ve faydalı model değerlendirildiğinde davalı iş yerinde

saptanan ürünler ile davacı adına tescilli 2017 05518 sayılı tasarımın ve 2017/12464 numaralı

faydalı modelin birbirinden farklı olduğu ve davalı ürünlerinin davacının tescilli tasarımı ve

faydalı modeli ile karıştırılmaya veya diğer bir deyişle haksız rekabete yol açmadığı, 2017/12464 numaralı faydalı model yönünden ihlal iddialarını ispata yönelik davalı

ürünlerinin varlığına ilişkin bilgi veya belgenin dosya içeriğinde yer almadığı bu manada faydalı

model ihlali iddialarının ispatlanamadığı, 2017/05518 numaralı tasarım yönünden 1, 3, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımlar bakımından ihlal

iddialarını ispata yönelik davalı ürünlerinin varlığına ilişkin bilgi veya belgenin dosya içeriğinde

yer almadığı bu manada tasarım ihlali iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

iddialarını ispata yönelik davalı ürünlerinin varlığına ilişkin bilgi veya belgenin dosya içeriğinde

yer almadığı bu manada tasarım ihlali iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamında davalı şirketin tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden hukuka aykırı eylemleri bulunduğunu, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarına karşı beyan ve itirazları gözetilmeksizin, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu kanaatine varılarak davanın reddine karar verildiğini, oysaki tüm yargılama boyunca alınan bilirkişi raporları bile kendi içerisinde çelişkili olduğunu, 20.01.2023 tarihli raporda kıyası yapılan ürünlerin üst kısımlarının kesimlerinin farklılığının belirtildiğini, bu farklılığın da bilgilenmiş kullanıcı bakımından yeni ve ayırt edici olacağı kanaati bildirildiğini, dosya kapsamında alınan 03.06.2021 tarihli raporda da benzer profillere rastlandığını, ancak tasarımlarının boylarının farklılığı netice itibariyle benzer ürünlere rastlanmadığı kanaatine varıldığını, her iki raporun kendi arasında kıyaslandığında çelişkiler içerdiğini, dosya kapsamındaki 03.06.2021 tarihli raporda ise tasarımın üst kesiminin ayırt edici olacağına dair bir tespit bulunmadığını, uzman bilirkişiler nazarında dahi ayırt edici niteliklerin değişmekte olduğunu, bir kısım bilirkişiler için ayırt edici görünen hususlar başka bir bilirkişi tarafından dikkate alınmadığını, dolayısıyla ürün bakımından ayırt edicilik oluşturabilecek hususlar bilirkişi raporları ile açıklık kazanmadığını, uzman bilirkişiler tarafından dahi ayırt edici nitelikleri bulunan/ bulunmayan, tartışmalı olan yahut değişen ürünün kullanıcı nezdinde ayırt edici kabul edilmesi hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca alınan 20.01.2023 tarihli bilirkişi raporlarında da tasarımın kanun gereği ayırt edici olması için gerekli şartların bulunup bulunmadığının incelemesi de yapılmadığını, neticeten bakıldığında dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile de sabit bir ayırt edici nitelik tespit edilemediği gibi ayrıca raporlar arasındaki çelişki de giderilemediğini, kaldı ki davalı iş yerinde bulunan ürünler esasında davacı tasarımlarının ham maddesini de oluşturduğunu, tüm bilirkişi raporlarında bu hususun açıkça tespit edildiğini, tasarıma konu ürünlerin sürekli üretimi yapılan ürünler olmayıp siparişe özel üretim yapıldığını, dosya kapsamında sunmuş olduğu beyanların dikkate alınmadığını, hatalı ve eksik bilirkişi raporu ile yargılama yapıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç