muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5323, Karar No: 2016/5094, Tarih: 04.04.2016

Somut olayda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin, tacir olan davacı şirketin ticari faaliyetleri için elektrik tedarik etmek üzere aktedildiği anlaşıldığından, davacı tüketici tanımına uymadığı gibi olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin de uygulanması mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü ticaret mahkemelerinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, yargılamanın genel hükümlere göre Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yapılması gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11155, Karar No: 2012/30611, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11155 E.  ,  2012/30611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin Dini İnanç ve Duygularının İstismar Edilmesi Suretiyle Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK.nun 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir.Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda;

Somut olayda;

Bohçacılık yaptıklarını söyleyen sanıkların, katılanın evinin önüne gelip oturdukları, sanıklardan birinin, güven telkini amacıyla eline bir ip alıp parçalara ayırarak bohçasına koyduğu, ipi birleştirilmiş şekilde bohçasından çıkardığı, sanıkların, mağdur ...'e, üzerinde büyü bulunduğunu, evde bulunan altınlara okunması halinde büyünün bozulacağını söyledikleri, sanıklardan birinin , bir ceket ve bir yazmayı katılan ve mağdur ...'den istediği, yazmanın bohça yapılarak ceketin içine konduğu, dua ve benzeri nitelikte sözlerin söylendiği, bohçanın ağzının kapatılmasından sonra, sanıklardan birinin mağdur ...'e "sende nazar var, muska var, mutlu olmanı istemiyorlar, bana altınları getir, üfleyeyim, su dökeyim üzerindeki nazar kalksın" dediği, mağdurun altın olmadığını, sarrafta olduğunu söylemesi üzerine sanığın, altınların bulunduğu odayı gösterdiği, gerçekte altınların o odada olması nedeniyle mağdurun, sanığın söylediklerine inandığı ve 15 adet altın bileziği getirdiği, sanığın elindeki bez parçasını uzatarak altınları buraya koymasını istediği, mağdurun altınları gösterilen bezin üzerine koyduktan sonra sanığın, mağdurdan altınların tamamını getirmesini istediği, mağdurun başka altın olmadığını söylemesine rağmen, sanığın, kutunun içerisinde başka altınların da bulunduğunu söylemesi nedeniyle, mağdurun, sanığın bu işi bildiğini düşünerek 21 adet küçük altından oluşan dizme kolye ile 1 adet künyeyi de getirdiği, bu altınların da bezin içerisine konulduğu, sanığın, altınların odadaki bohçaya götürülmesini istediği, mağdurun, altınları, odadaki bezin içerisine değil de battaniyenin arasına koyup dönmesinden sonra, "niye bezi bohçanın içine koymadın" diyerek mağduru uyardığı, uyarı üzerine mağdurun altınları, odada bulunan bohçanın içerisine koyduğu, sanığın, mağdura, "annenle yarım saat konuşmayacaksın, yoksa felç olursun" dediği, bu sırada, diğer sanığın, mağdurun annesi katılandan içerdeki bohçayı getirmesini istediği, bohçanın üzerine su atılacağını söylediği, bohçanın içine altın konulduğunu bilmeyen katılanın, bohçayı sanığa getirip verdiği, sanıkların da bohçanın içindeki altınları, alıp evden uzaklaştıkları, mağdurun, annesinin içerisinde altın bulunan bohçayı, sanığa verdiğini bilmediği, sanıkların altını bohçadan aldıktan sonra, acıktıklarını belirterek kapının önünde domates ve ekmek yedikten sonra evden ayrıldıkları, mağdur ..., sanıkların gitmesinden sonra annesine altınların ne olduğunu sormaya çalışsa da, mağdurun konuşamadığı, toprak üzerine "altın" diye yazarak durumu annesine anlatmaya çalıştığı, bohçanın içine bakıldığında altının yerinde olmadığının görüldüğü, sanıkların, mağdurlar ve katılan tarafından daha sonra teşhis edildikleri, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği,

Bu kapsamda: sanıklar tarafından dini inanaç ve duyguların kullanıldığı eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen kişilerin dini inanç ve duygularının istismar suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11718, Karar No: 2014/15999, Tarih: 20.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11718 E.  ,  2014/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL VE ALACAK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ... ... adına kayıtlı 10 adet taşınmazın uzun zamandır davalı tarafından ekilip biçilmek suretiyle kullanıldığını, elde edilen gelirden kendilerine payları oranında herhangi bir ödeme yapılmadığını, ayrıca dava konusu 1176 (yenileme ile 121 ada 5 parsel) parsel ve 456 (yenileme ile 106 ada 30 parsel) parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ... ağaçlarının davalı tarafından kesilip satıldığını ileri sürerek ... ağaçlarının bedelinden paylarına isabet eden 6.800,00-TL ile 7.500,00-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler; davacı ..., yargılama sırasında davadan feragat etmiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazlardan 2 adedini 2010 ve 2011 yıllarında kullandığını, 3 adedini herhangi bir geliri olmayan annesi ... adına ekip elde ettiği geliri ona verdiğini, diğer taşınmazları davacı ...'in kullandığını, ... ağaçlarının ise annesi ... tarafından kesildiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 109 ada 6, 106 ada 30 , 121 ada 5 , 122 ada 22 ve 120 ada 14 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı, bir kısım taşınmazlar üzerindeki ağaçların davalı tarafından kesildiği iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, ... bedeline yönelik talebin reddine; davacı ... davadan feragat ettiğinden bu davacı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 288.63.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5977, Karar No: 2017/13174, Tarih: 23.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/5977 E.  ,  2017/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair OSMANİYE 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2014/407 esas, 2015/202 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- Kayden 01.04.1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 02.02.2010 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.01.2017 gün ve 14655 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2017 gün ve KYB/2017-5719 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kayden 01.04.1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 02.02.2010 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrileceğine dair ihtarda bulunulması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrileceğine dair ihtarda bulunulması,

Yasaya aykırı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 5.3.2015 tarihli ve 2014/407 esas, 2015/202 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hükmün 1. fıkrasının aynen muhafazasına ancak; ''5237 sayılı TCK 151/1. maddesi uyarınca takdiren ve tercihan 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 31/3. madde ve fıkrası uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesinin uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezada başkaca artırım ya da indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına, suça sürüklenen çocuğa verilen birim gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL’den hesaplanarak 1320,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükmedilen adli para cezasının suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak cezanın miktarı, caydırıcılığı ve paranın alım gücü dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 4. fıkrası uyarınca birbirini takip eden her ay olmak üzere takdiren 24 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edileceğine, bu hususun suça sürüklenen çocuğa ihtarına'', karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27876, Karar No: 2015/13924, Tarih: 02.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/27876 E.  ,  2015/13924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda mahkemece verilen 11/05/2015 tarihli ek kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkeme ek kararının Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere dayanmasına göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 11/05/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19577, Karar No: 2012/4704, Tarih: 14.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19577 E.  ,  2012/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlar ile emsal alınan taşınmazın arsa metrekare Rayiç Bedeli Takdir Kıymet Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergi değerlerinin karşılaştırması yapılmadan, somut emsal alınan taşınmazı dava konusu taşınmazdan 5 kat değerli kabul ederek değer biçen bilirkişi raporu yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalılardan Hayrettin Yatan'ın nüfus kayıt örneğine, "5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 33. maddesine göre ölüm araştırması yapılarak araştırma sonuçlanmadığı sürece ölümün hukuki sonuçlarının doğmayacağı" şerh edildiğinden; mirasçısı olduklarını iddia eden davalılara; Hayrettin Yatan'ın ölüm kaydının düşürülmesi ve veraset ilamının çıkarılması ile mirasçılık durumlarınının belirlenmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15466, Karar No: 2017/2832, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15466 E.  ,  2017/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2394, Karar No: 2011/5997, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2394 E.  ,  2011/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6294, Karar No: 2021/14188, Tarih: 18.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6294 E.  ,  2021/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından müşteki ...'ya duruşma gününü bildirir davetiye usule uygun şekilde tebliğ edildiği halde, müştekinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı ve katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ...'nın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2147, Karar No: 2011/3427, Tarih: 24.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2147 E.  ,  2011/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 160 ada 58 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile bir ilgisi olmadığını, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali için idari yargı yerinde açılan davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu alanda idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali isteğinin idare mahkemesinde reddedilip kararın kesinleştiği, yargının bütünlüğü ilkesi gereği anılan kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi ile taşınmaz üzerinde muhtesat bulunmadığından yıkım talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının

kütükten terkini ile yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve özellikle 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, çekişme konusu taşınmazın 133.56 metrekarelik kısmının kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Tarafların öteki temyiz itirazları yerinde değildir,reddine

Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesine 16 ve 17. maddesi ile ilave hükümler getiren 6099 Sayılı Yasada “kadastroya ilişkin işlemler sebebiyle  kamu  kurum  ve  kuruluşlarınca açılan davalar neticesinde haksız çıkan  davalı tarafın yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmayacağı” öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenlemenin henüz kesinleşmeyen eldeki davada da uygulanacağı gözetilerek, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yukarıda değinilen yasa hükümleri irdelenip değerlendirilmek suretiyle bir hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 24.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle karar  verildi.