muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8618, Karar No: 2023/12719, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8618 E.  ,  2023/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/430 Esas, 2023/777 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Küçükçekmece 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.04.2022 Tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/463 Karar ... Kararı

Küçüğün 13 Mart Mah. ... Sk. No:1 İç Kapı No:4 Artuklu/Mardin adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.07.2023 Tarihli ve 2022/430 Esas, 2023/777 Karar ... Kararı

Kolluk araştırması neticesinde küçüğün 8 aydır ... ... Paşa Mah. ... Sok. No:123/8 Avcılar/İstanbul adresinde babaannesi ve dedesi ile birlikte ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir

2. 4721 ... Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. ... bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 ... Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Firuzköy Şehit Ilgız Aykutlu Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre küçüğün ... ... Paşa Mah. ... Sok. No:123/8 Avcılar/İstanbul adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Küçükçekmece 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Küçükçekmece 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/554, Karar No: 2006/2090, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/554 E.  ,  2006/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 25.794.870.942 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Ankara 31. Noterliğince düzenlenmiş 22.8.1995 gün ve 28324 yevmiye numaralı yüklenme senedi ile yine aynı noterlikçe düzenlenmiş 9.3.2001 gün ve 5467 yevmiye numaralı yüklenme senedinde davalıların ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2000 yılında Kuleli Askeri Lisesini başarıyla bitiren yükümlü ...'ın 1.9.2000 tarihinde harp okulunda eğitimine başladığı ve disiplinsizlik nedeniyle 13.3.2002 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için 2001-2002 öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin henüz eğitim ve öğretim dönemi sona ermeden ilişiğin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi olarak alınması doğru ise de; 1995-1996; 1996-1997; 1997-1998; 1998-1999; 1999-2000 ve 2000-2001 yılı eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunu esas alan ve buna göre davalıların faiz borcunu belirleyen 16.2.2005 günlü bilirkişi ek raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10348, Karar No: 2018/9482, Tarih: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10348 E.  ,  2018/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu kabul edilmiştir.

Sanık müdafiinin, karar oturumundan önce dosya içinde bulunan 28.05.2014 tarihli mazeret dilekçesini faksla Mahkemeye göndermesine karşın, bu hususta bir karar verilmeden yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7433, Karar No: 2024/3695, Tarih: 26.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7433 E.  ,  2024/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1927 Esas, 2022/2524 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/236 Esas, 2020/26 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada 35 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile muhdesatların aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde özetle; kıymet takdir raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu, beyan etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; uzlaşma görüşmelerinde belediyece teklif edilen bedelin düşük olduğunu beyan etmiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; uzlaşma görüşmesinde teklif edilen bedelin düşük kaldığını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal taşınmazın doğru seçilmediğini, emsal karşılaştırmasının uygun yapılmadığını, m² birim değerinin yüksek belirlendiğini, yüzde 5 sit indirimi yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, gerekçe ve hüküm kısmının örtüşmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük hesaplandığını, rayici yansıtmadığını, düzenleme ortaklık payı oranının araştırılması gerektiğini, yüzde 5 sit indirimi yapılmaması gerektiğini, yapı sınıfının hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

4. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; m² birim bedelinin yüzde 5 sit indirimi düşülmeksizin belirlenmesi gerektiğini, rapor, gerekçe ve hükümde hatalar yapılmış olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

5. Davalılar ... vd. bir kısım vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, gerekçe ve hüküm kısmının örtüşmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan 28.12.2018 havale tarihli kök, 11.11.2019 havale tarihli kök ve 13.01.2020 ek bilirkişi kurulu raporunun, 2942 sayılı Kanun'un değer belirlemeye esas düzenlemelerine teknik olarak uygun olduğu, dosya kapsamında dava konusu taşınmaz ve emsale ilişkin kayıtların toplandığı, bilirkişi raporunun, dava konusu taşınmazın niteliğine uygun olarak düzenlendiğinin görüldüğü, alınan emsalin uygun olduğu, gelen müzekkere cevaplarına göre, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla kadastro parseli, emsal alınan taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parseli olduğu; ... Belediye Başkanlığının, 20.09.2022 havale tarihli ve ... sayılı cevabi yazısında, "dava konusu ... ada, 35 parselin bulunduğu alanda imar planı uygulaması yapılmak üzere seçilmiş düzenleme sahası bulunmadığı belirtildiğinden, dava tarihi itibarıyla, bilirkişi raporunda %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmasının doğru olduğunu, yapının sınıfına uygun birim fiyatları ve yaşı belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek ve bir kısım davalılara ait ağaçlara da yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen ağaç bedeli belirlenmek suretiyle değerlendirme yapıldığı, bu rapora göre oluşturulan kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığını, ancak, tescil yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, taşınmazın sit alanına alınması ve çıkarılmasının idarenin tasarrufuna bağlı olduğu gözetildiğinde, 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsa olarak tespit edilen değerinde indirim yapılmayarak bulunan karşılığına hükmedilmesi gerektiğini, ilk kararın davalılardan sadece ..., ... ve ... vekili ile, davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmiş olduğu, diğer davalıların istinaf başvurusu bulunmadığı gözetildiğinde, bu durumun davacı idare lehine usulî kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak, davalılar ..., ... ve ... hisseleri yönünden, sit indirimi yapılmadan hesaplama yapan; diğer davalılar yönünden ise, %5 sit indirimi yaparak hesaplama yapan 11.11.2019 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi gerekirken, tüm davalılar yönünden sit indirimi yapılmaksızın hesaplama yapan 11.11.2019 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmiş olması, kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin mahsubundan kalan ve üçer aylık vadele hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele, davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından, kararın kesinleştiği tarihe kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmemiş olması, 27.11.2020 günlü, 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile 2942 sayılı Kanun’a, 7139 sayılı Kanun ile eklenen 10 uncu madde sekizinci fıkrasının 4. ve 7

.11.2020 günlü, 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile 2942 sayılı Kanun’a, 7139 sayılı Kanun ile eklenen 10 uncu madde sekizinci fıkrasının 4. ve 7. cümleleri kısmen iptal edildiği gözetilerek, kıymet takdir komisyonunca belirlenen ve İlk Derece Mahkemesinin kararı ile birlikte davalılara ödenmesine karar verilen bedelin farkı olan ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin de neması ile birlikte, davalılara ödenmesine karar verilmesi gerektiğini ve fark bedel olan 70.768,44 TL bedelin, davacı idareye iadesi gerektiğinden davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; lehe hüküm altına alınan vekâlet ücretinin karar tarihi itibarıyla belirlenmesi ve davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ilave etmek suretiyle istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, Dairemize denetiminden geçerek kesinleşen dosyalara dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Taşınmaz üzerindeki yapılara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi de yerindedir.

4. Davanın niteliği gereği davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte ise de; İlk Derece Mahkemesince de davalılar lehine birden fazla vekâlet ücretine hükmedildiği ve davacı idare vekilinin bu hususta istinafının bulunmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılmadığı gözetilerek davalılar lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi hususunda değerlendirme yapılmamıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11692, Karar No: 2015/18029, Tarih: 30.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11692 E.  ,  2015/18029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/348556

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Mut Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015 (Ek Karar)

NUMARASI : 2014/607 Esas, 2014/808 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin karar sanık F.. C.. tarafından da temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın giderilip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1922, Karar No: 2020/7027, Tarih: 25.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1922 E.  ,  2020/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 52 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılandan kiralamış olduğu masa ve sandalyeleri kira süresi bitmesine rağmen geri iade etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda, taraflar arasında herhangi bir şekilde meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi bulunmadığından, eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve TCK 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9823, Karar No: 2011/13423, Tarih: 24.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/9823 E.  ,  2011/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170/1-c, 62, 52. maddeleri gereğince 3.000 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarihli ve 2006/177 esas, 2006/377 sayılı kararının infazı sırasında, para cezasının ödenmemesi üzerine sanığa verilen adlî para cezasının 100 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle 30 gün hapse çevrilmek suretiyle infazı sırasında, sanığın bu hesaba göre cezasının infazını bitirmesi üzerine, şartla tahliye talebi üzerine, ödenmeyen 3.000 Türk lirası adlî para cezasının bir günlüğü 20 Türk lirası üzerinden hapis cezasına çevrilmek suretiyle infazı gerektiğinden şartla tahliye talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 17/02/2011 tarihli ve 2011/55 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2011 tarihli ve 2011/181 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü tarafından ödenmeyen 3.000 Türk lirası adlî para cezasının bir gün karşılığının 100 Türk lirası üzerinden hapse çevrilmesi gerektiği ve buna göre şartla tahliye tarihinin hesaplanması gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesine isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/05/2011 gün ve 26442 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.06.2011 gün ve KYB-2011/199920 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etme suçundan 5237 sayılı Yasanın 170/1-c ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezası aynı yasanın 50. maddesi uyarınca günlüğü 20. TL'den paraya çevrilerek 3000 TL. adli para cezası tayin olunmuş, sanığın ödeme emrine rağmen süresinde para cezasını ödememesi üzerine cezasının günlüğü 100 TL'den paraya çevrilerek 30 gün hapis cezası tayin edilmiş, şartla tahliye talebi üzerine Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesince 16.02.2011 gün, 2011/55 değişik iş sayılı karar ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca sanığın cezasının 5 ay hapis olarak infazına karar verilmiştir.

İtiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2011 gün ve 2011/181 değişik iş sayılı kararı ile Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının doğru olduğu kabul edilerek itirazın reddine, sanığın hükümlü olduğu 3000 TL adli para cezasının günlüğü 20 TL'den hapse çevrilerek infazın 5 ay üzerinden yapılmasının suç tarihi itibariyle daha lehe olduğuna ve bu nedenle itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2011 gün ve 2011/181 değişik iş sayılı kararı ile Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının doğru olduğu kabul edilerek itirazın reddine, sanığın hükümlü olduğu 3000 TL adli para cezasının günlüğü 20 TL'den hapse çevrilerek infazın 5 ay üzerinden yapılmasının suç tarihi itibariyle daha lehe olduğuna ve bu nedenle itirazın reddine karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 07.12.2010 gün, 2010/236 esas, 2010/254 sayılı kararında da belirtildiği üzere, adli para cezasının TCY.nın 50. maddesine göre belirlendiği hallerde, suç tarihi ne olursa olsun, ödenmeyen adli para cezasının aynı usulle yani mahkemece bir gün karşılığı takdir olunan miktar üzerinden hapis cezasına çevrilmesi gerektiğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C. Başsavcılığınca düzenlenen 14.06.2011 tarih, 2011/199920 sayılı ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), CMK.nun 309. maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.