muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3255, Karar No: 2019/5660, Tarih: 25.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3255 E.  ,  2019/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S.SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan dolayı miktar itibariyle kesin olan mahkûmiyet kararıyla birlikte danışmanlık ve sağlık tedbirine hükmedilmesi nedeniyle verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.11.2014 tarihli Olay Yeri Araştırma, Yakalama, Muhafaza Altına Alma, Teşhis ve Teslim Tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların suça konu fotoğraf makineleriyle birlikte tanık ...'ın iş yerinde yakalanmaları nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin “Kanun'un açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Kanun'un 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; mala zarar verme suçundan mahkum olan suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''5395 sayılı Kanun'un 51-a maddesi uyarınca danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hüküm tarihinde aynı yer ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan ve bu hususta bir karar verilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun, duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan ya da SEGBİS yoluyla dinlenilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5996, Karar No: 2016/21345, Tarih: 01.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5996 E.  ,  2016/21345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait şirkette 01.09.2006-23.10.2010 tarihleri arasında börekçi ustası olarak 1.100 TL (net) ücretle çalıştığını, yasal hakkı olan zam talebinde bulunması nedeniyle davalı şirket tarafından 23.10.2010 tarihinde iş akdine son verildiğini, işyerinde 23.00-10.00, 11.00 saatleri arasında mesai yaptığını, fazla mesai, genel tatil ücretleri, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacakları ödenmediği gibi, sigorta primlerinin de gerçek ücret üzerinden bildirilmediğini, söz konusu alacaklarının tahsili için Bakırköy 3. İş Mahkemesinde 2010/825 Esas ile açılan davada, ekonomik nedenlerle bilirkişi ücretinin zamanında yatırılmaması nedeniyle davanın "dava şartı noksanlığından usulden reddine" karar verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının işyerinde 24.00-06.30 saatleri arasında çalıştığını, davacının Anadolu yakasına taşınması nedeniyle işe gidip gelmesindeki zorluk nedeniyle işten kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya gönderilen 27.10.2010 tarihli ihtarname ile 25.10 ve 26.10.2010 tarihlerinde işe mazeretsiz gelmediği, haklı mazeretini bildirmesi halinde işe devam edebileceği, geçerli mazeretinin bulunmaması halinde, iş sözleşmesinin feshedileceğinin davacıya bildirildiğini, davacının işe davet edilmesine rağmen geri dönmemesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının haftada bir gün izin kullandığını, fazla mesai yapmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla mesai ücreti talebinin reddine, diğer taleplerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla mesai ücreti talebinin reddine, diğer taleplerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, yasal hakkı olan zam talebinde bulunması nedeniyle davalı tarafından 23.10.2010 tarihinde iş akdine son verildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise; davacının Anadolu yakasına taşınması üzerine işe gidip gelmesindeki zorluk nedeniyle işten kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya mazeretini bildirerek işe geri dönmesi için ihtarname çekilmesine rağmen davacının işe geri dönmediğini, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığı ve davacıya yasal olarak ödenmesi gereken asgari geçim indirimlerinin de işverence zamanında ödenmediği, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kıdem tazminatının kabulü yerinde ise de; iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29518, Karar No: 2015/3527, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29518 E.  ,  2015/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhale konusu taşınmazın satış bedeli üzerinden önce %1 oranında KDV alındığı, daha sonra KDV oranının %18 olduğundan bahisle eksik KDV miktarının ödenmesi için ihale alıcısına muhtıra tebliğ edildiği, ihale alıcısı tarafından taşınmazın tapu kayıtlarındaki nitelikleri gereği KDV oranının %1 olması gerektiği belirtilerek icra müdürlüğü kararına karşı icra mahkemesine başvurulduğu , mahkemece İcra Müdürlüğü işleminin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1/3-(d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış olup; 15 ve 48 seri no'lu Katma Değer Vergisi Genel Tebliğleri'nin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde ise; cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye gibi nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde;müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanunu'nda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 28. maddesine dayanılarak hazırlanan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1/1-a maddesi uyarınca; ekli (I) ve (II) sayılı listelerde yer alanlar hariç olmak üzere,vergiye tabi teslim ve hizmetler için uygulanacak katma değer vergisi oranı %18 olarak tespit edilmiş olup;anılan Karara ekli (I) sayılı listenin 11. sırasında yer alan net alanı 150 m² kadar olan konut teslimlerinde, kararın birinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince %1 oranında katma değer vergisi alınacaktır. Net alanı 150 m² ve daha fazla olan konut teslimlerinde ise ;kararın birinci maddesinin (a) bendi gereğince %18 katma değer vergisi alınacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

Somut olayda, öncelikle belirtmek gerekir ki, şikayete konu KDV miktarına esas ihale, 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 24/12/2012 tarih ve 2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın 7. maddesi ile 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen 6. fıkranın yürürlük tarihinden önce 27.06.2011 tarihinde yapılmış olup, ödenecek katma değer vergisi oranı da değişiklik öncesi hükümlere göre belirlenecektir.

O halde mahkemece şikayetin mahiyetine göre usulüne uygun olarak duruşma açılıp, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve açıklamalar gözetilerek, ihalesi yapılan taşınmazın katma değer vergisine esas niteliğinin, fiili durumunun ve net kullanım alanının belirlenmesi, öte yandan, ihale konusu taşınmaz hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının ilgili kurumlardan sorulması, gerektiğinde keşif yapılmak ve konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde evrak üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14264, Karar No: 2023/11316, Tarih: 14.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14264 E.  ,  2023/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/14 E., 2021/372 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/338 Esas, 2015/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/20830 Esas, 2020/18939 Karar sayılı ilâmıyla; sanıktan ele geçen kaçak sigaraların ticari maksatla bulundurulduğuna dair dosya kapsamında delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın cezalandırılmasına dair karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Artvin Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/173 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden sanığın yolcu olarak bulunduğu araçta, sanığa ait olduğu tespit edilen kutu içinde kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

1.Olay tarihinde Artvin Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/173 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden sanığın yolcu olarak bulunduğu araçta, sanığa ait olduğu tespit edilen kutu içinde kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

1.Sanık hakkında kaçak sigaraların kişisel kullanım sınırında kaldığı ve ticari amaçla bulundurduğuna dair delil bulunmadığı değerlendirilerek suçla CMK'nun 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati yerine yasal unsurlarının oluşmadığı kanaatiyle beraat kararı verilmesinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2472, Karar No: 2019/3767, Tarih: 18.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2472 E.  ,  2019/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar , ... ve ...'in dosyada suçun işlendiğine delalelet edecek somut delil bulunmadığına, sosyal yaşam koşullarının dikkate alınması gerektiğine, haklarında TCK.nun 109/3...b ve 109/5 maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve sanık ...'in olayla hiçbir ilgisinin bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15192, Karar No: 2022/8688, Tarih: 17.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15192 E.  ,  2022/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının davalı yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve objektif değer artış oranının % 230 olarak kabulü ile re’sen kamulaştırma bedelinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Dosyadaki hangi bilirkişi kurulu raporu hükme esas alındığı anlaşılamadığından münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

a) 21.05.2018 tarihli ilk derece mahkemesinin 2. kararı ile hükmedilen fark 214.716 TL’ye 12.02.2017 tarihinden 21.05.2018 tarihine kadar faiz işletilmesine ve infazda tereddüt uyandırmaması için bloke edilen 20.806,86 TL faiz bedelinin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,