muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7751, Karar No: 2021/11405, Tarih: 03.06.2021

Kabule göre de,

a- İddianamede, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece işlendiğinin kabul edilmesine rağmen uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin gösterilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1332, Karar No: 2019/6416, Tarih: 10.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1332 E.  ,  2019/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/02/2016 gün ve 2015/159 - 2016/79 sayılı kararı bozan Daire'nin 05/12/2017 gün ve 2016/6496 - 2017/6874 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili ve ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve babası olan Tekin Ünal’ın, THK Türk Kuşu Eskişehir İnönü Eğitim Merkezinde THK Hava Taksi İşletmesi olarak işletilen hava aracında yolcu iken aracın düşmesi sonucu 05.09.2008 tarihinde vefat ettiğini, hava aracının sahibinin ... olup, işleticisinin THK Türkkuşu Genel Müdürlüğü olduğunu, kazanın davalılar tarafından istihdam edilenlerin kusurundan kaynaklandığının belirlendiğini, vefat, nedeniyle, müvekkillerinin eşi ve çocuklarının, müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını, müteveffanın SPK’da müfettiş olarak çalışıp, sonrasında da ortağı olduğu şirketlerde ticari faaliyette bulunan bir iş adamı olduğunu ileri sürerek her bir davacı için 10.000.- TL olmak üzere toplam 30.000.- TL maddi tazminatın, olay tarihinden işletilecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/156 esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davadaki taleplere ilaveten toplamda, ... için 569.000.- TL maddi, 150.000.- TL, manevi, ... İçin 257.000.- TL maddi, 100.000.- TL, manevi ... için 257.000.- TL maddi 10.000.- TL manevi, ... ve ... için 50.000’er TL manevi, ...,..., ... ve ... için 15.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş ... için 298.000.- TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş ... için 298.000.- TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacılar ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin kabulü ile her bir davacı için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi tazminatın 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılar ... ve THK Gökçen Havacılık İktisadi İşletmesinden tahsiline, diğer hususlara ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar tesisine yer bulunmadığına, birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/156 Esas sayılı dosyasında davanın kısmen kabulü ile davacılar ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin kabulü ile taleple bağlı kalınarak her bir davacı yönünden 257.000,00 TL olmak üzere toplam 514.000,00 TL maddi tazminatın 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, davacı ... yönünden maddi tazminata ilişkin verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine mahal bulunmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı ... için 50.000.- TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 25.000'er TL, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 20.000'er TL, davacılar ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 10.000'er TL olmak üzere toplam 180.000,00 TL manevi tazminatın 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/367 Esas sayılı dosyasında davanın süre yönünden reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce asıl dava yönünden ... yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili ve ... ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, 1606 sayılı Bazı Dernek ve Kurumların Bazı Vergilerden, Bütün Harç ve Resimlerden Muaf Tutulmasına İlişkin Kanun'un 1. maddesi uyarınca davalı ... Genel Başkanlığı'nın yargı harçlarından muaf olmasına ve davalı ... yönünden harç muafiyetine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamasına göre Dairemizin 05.12.2017 tarih 2016/6496 E. 2017/6874K. sayılı ilamının sonuç bölümünde maddi hata sonucu olarak temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Genel Başkanlığı'ndan alınmasına, davalı ... İşletmesinden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de bu durumun sonuca etkili bulunmamasına, Dairemizin 05.12.2017 tarih 2016/6496 E. 2017/6874K. sayılı ilamının bu kısım itibariyle düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddi ile Dairemizin 05.12.2017 tarih 2016/6496 E. 2017/6874K. Sayılı ilamının sonuç kısmındaki “.... bakiye 36.862,94 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Genel Başkanlığı'ndan alınmasına, davalı ... İşletmesinden harç alınmasına yer olmadığına....” ibaresinin bozma ilamından çıkarılarak yerine “....bakiye 36.862,94 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İşletmesinden alınmasına, davalı ... Genel Başkanlığı'ndan harç alınmasına yer olmadığına...” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE, işbu ilamın tarih ve sayısı belirtilen ilamımızın eki sayılmasına, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılar ve davalı ... İşletmesinden ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, Türk Hava Kurumu Genel Başkanlığından harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5030, Karar No: 2016/7373, Tarih: 05.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5030 E.  ,  2016/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında sahte belge düzenlemek iddiasıyla açılan kamu davasında 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesine tanımlanan sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle verilmiş bir mütalaa ve sanık hakkında düzenlenmiş bir vergi suçu bulunmadığı cihetle; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9486, Karar No: 2011/18284, Tarih: 21.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9486 E.  ,  2011/18284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın imar planında orta okul alanında kaldığı anlaşılmakta ise de;

Son yasal düzenleme de dikkate alınarak, üzerinde İlköğretim Okulu binası mı yoksa Ortaöğretim Okulu (Lise Binası) yapılacağının ... ve İl Özel İdaresinden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2427, Karar No: 2018/4821, Tarih: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2427 E.  ,  2018/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen 5 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilirken 100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 200 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-İnfazda karışıklığa yol açacak şekilde hüküm fıkrasında aynı eylem nedeniyle 2 KEZ 3.600 TL Adli Para Cezasına hükmedilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.12.2013 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23356, Karar No: 2023/1313, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23356 E.  ,  2023/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/667 2021/667

SAYISI : 2021/İHK-25666

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Kısmen Kabulü, Başvurunun Kabulü

SAYISI : 2021/83539

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı müvekkillerinin bisiklet sürürücüsü murisinin vefat ettiğini belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00'er TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 21.06.2021 tarihli dilekçesi ile talebini ... için 41.365,22 TL, ... için 2.213,54 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini ve sorumlulukları olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının sigortalısının % 25 oranında kusurlu olduğu" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile Şükrüye için 41.365,22 TL, ... için 2.213,54 TL'nin 16.09.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvuranlara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...kusur raporunun denetime elverişli olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının doğru olduğu, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği" gerekçesiyle itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kabulüne, Şükrüye için 41.365,22 TL, ... için 2.213,54 TL'nin 16.09.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvuranlara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 29.12.2007 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı

3. Değerlendirme

1. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, HMK'nın 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davalının her bir davacıya yönelik temyizi bakımından ayrı ayrı belirlenecektir. ... Uyuşmazlık Hakem Heyetince ... bakımından 2.213,54 TL tazminata hükmedilmiş olup karara karşı davalının yapmış olduğu itiraz, İtiraz Hakem Heyetince kısmen reddedilerek yine 2.213,54 TL tazminata hükmedilmiştir. Dosya içeriğine göre davalının davacılardan ... 'a yönelik temyize konu edilen miktar 2.213,54 TL olup kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kusur raporunun oluşa uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince davacı ...'a yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... 'a yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ...'a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11898, Karar No: 2015/9350, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11898 E.  ,  2015/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2015/898-2015/928

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 11. Sulh Hukuk ve Bandırma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, her ne kadar hükümlünün İzmir Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 22/04/2015 tarihli cevabî yazısına göre cezaevine girmeden önceki adresinin "O. Mah. 7308 Sk. No:21 Bayraklı/İZMİR" olduğu belirtilmişse de, Bayraklı Asayiş Şube Müdürlüğünün 27/05/2015 tarihli cevabî yazısından hükümlünün bu adreste hiç ikamet etmediği ve cezaevine girmeden önce MERNİS adresinin "Ö.Mah. Ömerköy Yolu Küme Evleri No:119A Bandırma/BALIKESİR" olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün bulunduğu cezaevine müzekkere yazılarak hükümlünün beyanının alındığını, "Ö. Mah. Ömerköy Yolu Küme Evleri No:119A Bandırma/BALIKESİR" adresinin ceazevi adresi olduğunu, ceza infaz kurumlarının TMK'nın 22. maddesi uyarınca yerleşim yeri olamayacağını, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresi olarak ". Sk. No:23 Yamanlar Bayraklı/İZMİR" adresini belirttiğini gerekçe göstererek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS kayıtlarına göre cezaevine girmeden önce “Ömerli Mah. Ömerköy Yolu Küme Evleri No:119A Bandırma/BALIKESİR” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de İzmir Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13/07/2015 tarihli yazısında hükümlünün beyanında cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin ".... Sk. No:23 Yamanlar Bayraklı/İZMİR" olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16219, Karar No: 2019/4961, Tarih: 27.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16219 E.  ,  2019/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından kendisinden, haksız ve hukuksuz yere, kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma bedeli, iletişim sistemlerini kullanma bedeli, dağıtım bedeli adı altında bedellerin elektrik faturasına yansıtılarak tahsil edildiğini ileri sürerek, tahsil edilen iş bu bedellerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın dayanaksız, haksız ve kanuna aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı; davacı tarafça istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) ... Esas ve 2017/156 sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım bedeli, iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.