muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9622, Karar No: 2024/2108, Tarih: 12.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9622 E.  ,  2024/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/42 E., 2015/405 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda katılanın evine girmek suretiyle beline sarılıp omuzundan tuttuğu sabit olduğundan sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cinsel saldırı suçundan aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle üzerine atılı suçları işlemediğine, sanığın akıl hastası olduğuna, cezaî ehliyeti bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık müdafii tarafından temyiz aşamasında dosyaya sunulan ... İşgören Devlet Hastanesinin 10.02.2020 tarihli yazısında, sanığın psikotik bozukluk nedeniyele yüzde 80 engelli raporunun bulunduğunun belirtilmesi karşısında, dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna veya bu kurul ölçütlerine göre oluşturulacak Üniversite hastanesi sağlık kuruluna sevkiyle suç tarihi itibarıyla atılı suça ilişkin cezaî ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de;

a. Sanığın olay günü katılanın çocuğuna bakmak için içeriye girmesinden faydalanarak katlanın rızası dışında eve girdiği katılanın evden çıkmasını istemesi üzerine "sen benim ne istediğimi biliyorsun" dediği, katılanın bağıracağını söylemesi üzerine bu durumda adının lekeleneceğini söyleyerek katılanın omuzunu sıkmak suretiyle oluşturduğu korku ve cebir sayesinde katılanın beline sarıldığı olayda sanığın eylemi sırasında cebir kullandığı bu nedenle sarkıntılık boyutunu aştığı da nazara alınarak hükmün gerekçe kısmında 6545 sayılı Kanun ile meydana gelen değişiklik nedeniyle lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılmadan hüküm kurulması,

b. Sanığın tekerrüre esas alınan ilâmın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/42 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2299, Karar No: 2016/4764, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2299 E.  ,  2016/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, ikramiye prim ile ihtarname gideri alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın görevsizlik yönünden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan Orman ... orman yangınlarını söndürme işini ihale usulü ile alt işverenlere verdiğini, kendisinin yangın söndürme helikopterlerinde gözlemci pilot olarak çalıştığını, yabancı uyruklu pilotlara telsizden gelen emir ve talimatları verdiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın öncelikle görev yönünden reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan işin hava taşıma işi, davacının da uçucu ekipte yer alması nedeni ile davaya bakmakla genel mahkemelerin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun .... maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabidir. Ancak hava taşıma işlerinde çalışanlar için özel bir düzenleme yapılmadığından Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanmaktadır.

Zirai uçaklar ile... uçakları pilotları “hava taşıma işleri” kapsamında bir iş yapmadıklarından 4857 sayılı Kanun'un hükümlerine tabidirler.

4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinde deniz ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

....Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. 854 sayılı Kanun kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde, çalışanların 4857 sayılı Kanun kapsamında oldukları belirtilmiştir.

Buna göre;

....Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. 854 sayılı Kanun kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde, çalışanların 4857 sayılı Kanun kapsamında oldukları belirtilmiştir.

Sonuç olarak gerek taşıma gerekse yer hizmeti olsun, yukarda açıklanan ilkelere göre deniz ve hava işlerinde, 4857 sayılı Kanun'un, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ve 854 sayılı Kanun'un uygulandığı uyuşmazlıklarda iş mahkemesi, diğer durumlarda ise genel mahkemeler görevlidir.

Somut olayda, davalılardan ..., Mayıs ve Kasım tarihleri arasında çıkabilecek orman yangınlarına havadan müdahele için, genel maksat helikopterlerine yangınla müdahele hizmeti yaptırılması işini, davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişime hizmet alımı yolu ile vermiştir. Teknik şartnamede yangın söndürmede kullanılacak genel maksat helikopterlerinin, bir defada en az ikibin beşyüz litre suyu veya gerektiğinde yükü gövdesi dışında altı bin feette taşıma, atma veya en az on iki personeli altı bin feet yüksekliğe çıkarıp atma veya indirme özelliklerine sahip olması gerektiği belirtilmiştir. Davacı, genel maksat helikopterlerinde gözlemci pilot olarak çalışmış yabancı uyruklu pilotlara telsizden gelen emir ve talimatları vermiştir. Mahkemece, yangın söndürmede kullanılacak eşyaların, yangından zarar gören insanlar ve diğer canlıların da sözkonusu helikopterlerde taşınması nedeni ile yapılan işin hava taşıma işi kapsamında olduğu belirtilmişse de yapılan asıl iş, orman yangınlarını söndürmek olup hava taşıma işi kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Mahkeme gerekçesinde belirtilen diğer faaliyetler ise asıl işin görülmesine yardımcı faaliyetlerdir. Bu nedenle davaya bakmakla iş mahkemleri görevli olup yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

2-6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14/...-ı. maddesinde, aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması dava şartları arasında düzenlenmiştir.

Anılan kanunun 115. maddesinde; "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.

Dava şartı noksanlığı mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez. “düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava şartı noksanlığı mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez. “düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava sebebi, tarafları ve konusu aynı olan dava, daha önce Ankara 9. İş Mahkemesinin 2014/406 esas sayılı dosyası ile açılmış ve belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile 19.02.2015 tarihinde usulden reddedilmiştir. Anılan kararın taraflara tebliğ edilerek kesinleştiğine dair dosya içerisinde belge bulunmamaktadır. Bu durumda 12.03.2015 tarihinde açılan eldeki dava bakımından, Ankara 9. İş Mahkemesinin 2014/406 esas, 2015/89 karar sayılı dosyası nedeni ile derdestlik durumu sözkonusudur. Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 115/2. maddesi gereğince derdeslik konusundaki dava şartı noksanlığının giderilmesi için davacı tarafa kesin süre verilmeli ve Ankara 9. İş Mahkemesinin 2014/406 esas sayılı dosyasında verilen kararın taraflara tebliği sağlanmalıdır. Kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi durumunda derdestlik konusundaki dava şartı noksanlığının yargılama aşamasında tamamlandığı kabul edilerek işin esasına girilmelidir. Temyiz edilmesi halinde ise temyiz incelemesi sonucuna göre derdestlik yönünden bir değerlendirme yapılmalıdır.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilye iadesine, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5624, Karar No: 2014/12641, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5624 E.  ,  2014/12641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/03/2013 (EK KARAR: 09.04.2013)

NUMARASI : 2013/39-2013/114

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararınan itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Reyhanlı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından davalı tüketicinin ödemiş olduğu bir kısım bedellerin tüketiciye iadesine karar verildiğini verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, zira tüketicilerden tahsil edilen fatura kalemlerinin nelerden ibaret olduğunun ve ne şekilde hesaplanacağının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından belirlendiğini, hal böyle olunca vekili bulunduğu kurumun fatura kalemlerinin tüketiciden tahsil edilip edilemeyeceği noktasında bir takdir hakkının bulunmadığını, Elektrik Piyasası Kanununun 12.maddesi gereğince Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görüleceğini belirterek, Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı kurumun itirazlarının yerinde olmadığını, şikayete konu bedellerin iadesine ilişkin emsal kararın Yargıtay tarafından onandığını savunarak, açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; dosyanın incelenmesinde kararın 24/12/2012 tarihinde TEDAŞ görevlisi H.De. imzasına tebliğ edildiği, 4077 sayılı kanunun 22/5.maddesi gereğince öngörülen 15 günlük hak düşürücü itiraz süresinin 08/01/2013 günü mesai saati bitiminde sona erdiği bu tarihten sonra 09/01/2013 günü eldeki davanın ikame edildiği anlaşılmakla hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiş olup, davacı tarafın temyizi üzerine 09.04.2013 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından bu kerre ek karar temyiz edilmektedir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre davacı tarafa yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüketici Abdulgaffur Turan tarafından 2010/Nisan ayından itibaren Tedaş'a ödenen faturalarda tahakkuk ettirilen iletim bedeli, kayıp bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli ve dağıtım bedelleri toplamı olan 608,73 TL'nin tarafına iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’ne başvurmuştur. Reyhanlı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti 24/12/2012 tarih 392 sayılı kararı ile; TEDAŞ'ın savunması yerinde görülmeyerek 608,73 TL'nin iptal edilerek tüketiciye iadesine, tüketici ile aralarında 4077 sayılı yasanın öngördüğü şekil ve şartlara uygun bir sözleşme imzalanıncaya kadar bir daha tahakkuk ettirilmemesine karar verilmiştir.

Davaya konu iletim bedeli, kayıp bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli ve dağıtım bedelleri miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; iletim bedeli, kayıp bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli ve dağıtım bedellerinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Bu itibarla, iletim bedeli, kayıp/kaçak bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli ve dağıtım bedellerinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davacı tarafın husumet itirazı tetkik edilecek olursa; somut olayda davalı tarafından, 2010/Nisan ayından itibaren Tedaş'a ödenen faturalarda tahakkuk ettirilen iletim bedeli, kayıp/kaçak bedeli, PSH bedeli, PSH sayaç bedeli ve dağıtım bedelleri toplamı olan 608,73 TL'nin tarafına iadesi için Reyhanlı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığına müracaat ettiği mezkûr hakem Heyetinin 24/12/2012 tarihli ve 392 sayılı kararı ile Tedaş'ın savunmasının yerinde görülmemesi ve Tedaş tarafından sözleşme ibraz edilmemesi gerekçe gösterilerek talebin kabulü ile itiraz konusu bedellerin tüketiciye iadesine ve bir daha tahakkuk ettirilmemesine karar verildiği; bu kararın Reyhan İlçe İşletme Şefliğinde görevli Haşim Demir'e 24.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği bilahare davacı vekili tarafından 09.01.2013 tarihinde iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Tedaş’a bağlı elektrik dağıtım müessese müdürlükleri özelleştirme kapsamında tüzel kişilikleri kaldırılarak ayrı tüzel kişilikleri bulunan dağıtım şirketlerine dönüştürülmüştür. Bu kapsamda Tedaş Reyhanlı İlçe İşletme Şefliğinin ve Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü’nün de Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne dönüştüğü gözönüne alınarak, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne gönderilmesi gerekmektedir.

Tedaş’a bağlı elektrik dağıtım müessese müdürlükleri özelleştirme kapsamında tüzel kişilikleri kaldırılarak ayrı tüzel kişilikleri bulunan dağıtım şirketlerine dönüştürülmüştür. Bu kapsamda Tedaş Reyhanlı İlçe İşletme Şefliğinin ve Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü’nün de Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne dönüştüğü gözönüne alınarak, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.’ne gönderilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafın hakem heyeti kararını öğrenme tarihinin esas alınarak hüküm tesis edilmesi gerekirken, usulsüz tebligat dikkate alınarak 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi gereğince öngörülen 15 günlük hak düşürücü itiraz süresi sona erdikten sonra eldeki davanın ikame edildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23374, Karar No: 2017/5004, Tarih: 29.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23374 E.  ,  2017/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti usulüne aykırı terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.