muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4690, Karar No: 2016/5947, Tarih: 05.10.2016

3) Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde her sanık için tek hüküm kurulması,

b)2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları için suç tarihi gözetildiğinde lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde öngörülen 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından teşdiden üst sınırdan mı, yoksa 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde öngörülen 3 yıldan 5 yıla kadar olan hapis cezasından dolayı alt sınırdan mı ceza verildiğinin anlaşılamaması nedeniyle gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

c)Sanıklara hükmolunan 3 yıl hapis cezasından TCK 62/1 maddesi gereğince indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 6 ay yerine, 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi yasaya aykırı,

d) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13700, Karar No: 2014/3299, Tarih: 24.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13700 E.  ,  2014/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/15-2013/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce ...nin İzmit Şubesine parasını vadeli olarak yatırdığını, akdi ilişki sürecinde ... dışı ... banka ait banka cüzdanı verildiğini, ... grubuna usulsuz kredi verilmek suretiyle bu paraların tüketildiğini, yapılanın kanuna karşı hile teşkil ettiğini, davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 55.000,00 USD mevduat alacağının davalı bankadan 09/12/1999 tarihiden vade sonu olan 10/03/2000 tarihine kadar akdi % 26 USD faizi, 10/03/2000 tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar akdi faizden az olmamak kaydıyla temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, usul yönünden husumet, zamanaşımı itirazında bulunmuş, esas yönünden de; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca kıyı bankacılığının yapılış tarzı, muhabir banka ile kıyı bankası arasındaki ilişkiler gözetildiğinde muhabir davalı bankanın, kıyı bankasının hesabında toplanan paraları kendisinde toplayıp hiçbir zaman bu paraları ... dışı kıyı bankasına aktarmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne 55.000,00 USD'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, anılan meblağa 18/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve ihbar olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. .../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve ihbar olunan ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı ... vekili ve ihbar olunan ... harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5584, Karar No: 2013/10206, Tarih: 17.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5584 E.  ,  2013/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin yerine getirilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, mirasbırakan ...’e ait 26.04.2004 tarihli vasiyetnamenin yerine getirilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; “… Mirasbırakan vasiyetnameyle henüz kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmamış olan taşınmazdan muayyen dairenin ve bahçenin (... üstü ikinci katı ve çevresindeki bahçenin yarısını) davacıya ve ... üstü birinci katını davalılardan murisin eşi ...'e verilmesini vasiyet etmiştir. Vasiyet kat mülkiyeti yasası hükümlerine göre belirli ve muayyen bir şeyi ifade etmemekte dolayısıyla infaz imkânı vermemektedir. … Kat Mülkiyeti Kanununda, kat mülkiyetine elverişli bir yapı yapılması halinde kat mülkiyeti kurulmasının dava yolu ile istenmesine engel bir hüküm yoktur.Davacının isteği bu yönü de kapsar…. davacı vekilinin 17/11/2011 tarihli dilekçesi ile kat mülkiyeti kurulması talebinden vazgeçtiğine ilişkin beyan dilekçesi sunduğu görülmüştür.O halde dava konusu parsel üzerinde kat mülkiyeti kurulması mümkün olduğu halde davacı vekilinin kat mülkiyeti kurulması talebinden vazgeçmiş olduğu anlaşılmış olmakla objektif imkânsızlık durumu (BK 117.madde) oluştuğundan ... üstü ikinci kat ve çevresindeki bahçenin yarısına ilişkin vasiyetnamenin yerine getirilmesi isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ağaçların (muhdesatın), kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olup olmadığı dolayısıyla vasiyetin yerine getirilmesi konusu bakımından; Medeni Kanunun 684. maddesi gereğince kural olarak muhdesat arzın mütemmim cüz'ü olup, taşınmazın malikine aittir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi gereğince taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağı ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir. Dolayısıyla muhdesatın kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmaz

ile muhdesatın başka kimselere ait olması gerekir. Muhdesatın maliki muris olduğuna göre muhdesatın kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilemez. O halde objektif imkânsızlık durumu (BK 117.madde) oluştuğundan ağaçlara ilişkin vasiyetnamenin yerine getirilmesi isteğinin de reddine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mirasbırakan davaya konu edilen vasiyetnamesi ilen maliki bulunduğu iki adet taşınmazda dikili bulunan ağaçların bir bölümünü davacıya vasiyet etmiştir.

Bilindiği üzere, TMK. nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Bu hükümler karşısında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Muhdesatların, taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığı düşünülemeyeceğinden aksine bir kanun hükmü bulunmadıkça muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi mümkün değildir.

Ne var ki, aynı kanunun 600.maddesi; “Vasiyet alacaklısı, vasiyeti yerine getirme görevlisi varsa ona; yoksa yasal veya atanmış mirasçılara karşı kişisel bir istem hakkına sahip olur.

Bu alacak, tasarruftan aksi anlaşılmıyorsa vasiyet yükümlüsünün mirası kabul etmesi veya red hakkının düşmesiyle muaccel olur.

Vasiyet alacaklısı, yükümlülüğünü yerine getirmeyen vasiyet yükümlüsüne karşı, vasiyet edilen malın teslimini veya hakkın devrini; vasiyet konusu bir davranış ise, bunun yerine getirilmemesinden doğan zararın giderilmesini dava edebilir.” hükmüne amirdir.

Buna göre, kişisel bir istem hakkına sahip olan vasiyet alacaklısı, yükümlülüğünü yerine getirmeyen yasal veya atanmış mirasçılara karşı vasiyet edilen malın teslimini dava edebilir.

Şu durumda, vasiyet alacaklısı olan davacının vasiyet edilen ağaçlara yönelik kişisel hakkını ancak bu dava ile talep edebileceği gözetildiğinde, TMK. nun 600. maddesinin, aynı kanunun 684 ve 718. maddelerindeki yasal düzenlemelerin bir istisnasını oluşturduğu kabul edilmelidir.

O halde, mahkemece; bilirkişi marifetiyle taşınmazlar üzerindeki tüm ağaçların numaralandırılması ve bunlardan vasiyet edilmiş olanların belirlenerek tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi suretiyle davacının kişisel hakkına aleniyet kazandırılması ve böylece vasiyetnamenin ağaçlar yönünden yerine getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile bu yöne ilişen istemin de reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10215, Karar No: 2011/123, Tarih: 25.01.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/10215 E.  ,  2011/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (NİĞDE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2009 gün ve 107/200 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinden önce çok sayıda bıçakla yaralama suçundan mahkum olmuş olan ve şartla tahliye olduktan sonra deneme süresi içinde olan sanığın olay günü kız arkadaşı tanık ... ile birlikte olayın olduğu bara gittikleri, mağdur ve tanıklar ... ve ...'in de aynı barda bulundukları sırada tanık ...'nın telefon görüşmesi yapmak için barın dar olan koridoruna çıktığı, bu sırada bardan ayrılmak isteyen mağdur ve arkadaşları tanıkların dar olan koridorda telefonda görüşmekte olan ...'dan yol istedikleri, alkollü olan tanığın yol vermemesi nedeniyle beklemeye başladıkları, bu sırada ...'yı merak ederek koridora gelen aşırı alkollü sanığın mağdur ve arkadaşlarının kız arkadaşıyla tartıştıklarını düşünerek “ne oluyor burada deyip” bağırmaya başladığı, mağdur ve arkadaşları ile ...'nın bir şey olmadığını söylemelerine rağmen sanığın bağırmaya devam ettiği ve üzerinde taşıdığı bıçakla şiddetli bir şekilde mağdura üç kez vurarak sol arkus kosta, sol iliak kanat üzerinden ve sol uyluktan yaraladığı, sol arkus kostaya isabet eden bıçak darbesinin batın boşluğuna geçerek mağdurun sol diyafram yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda;

a) Hedef alınan vücut bölgeleri, darbenin şiddeti, meydana gelen zararın ağırlığı ve mağdurun ameliyata alınarak yaşama döndürüldüğü, sanığın mağdurun yaralanarak yere düşmesi nedeniyle eylemine devam ettirmediği ve yaralanarak yere düşen mağdura yardım etmeye gelen tanık ...’in yerde yaralı olarak yatan mağduru kaldırmaya çalıştığı sırada sanığın ...’e de

bıçakla saldırarak olay yerinden kaçtığı dikkate alındığında, sanığın mağdur ...’a yönelik kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, mahkemenin sanığın eylemini kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki sanığın eyleminin kasten yaralama olduğuna ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

b) Mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, 9 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, 9 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (ONANMASINA), 25.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1500, Karar No: 2012/3755, Tarih: 14.03.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1500 E.  ,  2012/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminatın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 17.08.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan manevi ve maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalı, davacı ile akti ilişki kurulmadığını, kaldı ki davayı görmeye tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İddiaya göre davacı, davalının kuaför salonunda ücreti karşılığı perma işlemi yaptırmıştır. Bu işlemin yöntemine uygun yapılmaması sebebiyle, saçında yanmalar meydana geldiğini, genetik yapısının bozulduğunu ve dökülmeler olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacının ileri sürdüğü maddi olgular, taraflar arasındaki bir eser sözleşmesinin varlığını göstermektedir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 355.maddesine göre “istisna, bir akittir ki onunla bir taraf (yüklenici) diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder”. Görülüyor ki, bu tür sözleşmelerde yüklenici uzman olduğu konuda bir şey meydana getirmeyi taahhüt eden ve meydana getirdiği şeyi de iş sahibine bedel mukabili teslim eden kişidir. Bu tür uyuşmazlıklar 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değil, Borçlar Kanununun 355 vd. maddelerine göre değerlendirilir.

Bu açıklara göre sonuç olarak davayı görmeye tüketici mahkemesi değil, genel mahkeme görevli olduğundan, çekişmenin esası incelenmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3608, Karar No: 2014/2899, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3608 E.  ,  2014/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2008/76-2012/1456

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı B.. B.. vekili ve davalı A.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu çöp kamyonunun, müvekkillerinin desteği küçük M. A.'ya çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacılar anne ve baba için 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 1.000,00 TL defin masrafı, davacılar anne ve baba için 15.000,00'er TL, davacılar kardeşler için 5.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı Meryem için 3.000,00 TL, davacı Takva için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 60,00 TL cenaze ve defin gideri, davacılar Meryem ve Takva'nın her biri için 10.000'00er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 26.060,00 TL'nin 12/11/2007 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı B.. B.. vekili ve A.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar desteği küçük Mustafa Arıcı, kaza tarihinde 7 yaşında olup okulda teneffüs saati içerisinde okulun bahçesinde oynamakta iken davalı belediyeye ait çöp kamyonu, bahçe içerisindeki çöpleri almak için bahçe içerisine girmiş, manevra yaptığı esnada aracın geldiği kısımdan uzaklaşmak isteyen küçük Mustafa, orada bulunan kum yığınının üzerinden geçmek isterken ayağı kayarak kamyonun altına düşüp hayatını kaybetmiştir. Zarara neden olan olay, öğrenim saatleri içerisinde ve okul alanı içerisinde meydana gelmiştir. Küçüğün velisi, teneffüs dahil, okul saatleri içerisinde fiilen küçüğün yanında olamayacağı için küçük, tamamen okul idaresinin gözetimi altına girmiştir. Küçük, yaşı itibariyle de temyiz kudretine sahip değildir. Bu durumda mahkemece, teneffüs saatinde, öğrencilerin okul bahçesinde bulunduğu esnada bahçede bulunan çöplerin davalı belediye tarafından toplanmak istenmesinde davalı belediye ile dava dışı okul idaresinin sorumluluğunun belirlenmesi, ceza dosyası da getirtilerek Karayolları Fen Heyetinden bilirkişi kurulu raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacılar vekili dava dilekçesinde, küçüğün kardeşleri olan Ahmet Arıcı, Rabia Arıcı ve Mustafa Hamza Arıcı için ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunmuşsa da mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenlerine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekili, davalı B.. B.. vekili ve davalı A.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar Başyaylı Belediye Başkanlığı ve A.. Y..'a geri verilmesine 03/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1846, Karar No: 2016/5091, Tarih: 09.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1846 E.  ,  2016/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I) Sanık ... hakkında '2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiş ise de; ..... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün .... sayılı mütalaasının diğer sanık ... hakkında düzenlendiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi gereğince sanık ... hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği anılan Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan vergi mütalaası bulunmadığı halde, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14566, Karar No: 2017/12278, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14566 E.  ,  2017/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.