muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1724, Karar No: 2015/13653, Tarih: 09.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1724 E.  ,  2015/13653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.10.2009 tarihinde davalı ............'ye ZMMS’li aracın neden olduğu kaza sonucunda Kenan Akdaş'ın yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL işgücü kaybı zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacının hayatını kaybetmesi nedeniyle mirasçıları yönünden talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının kaza tarihi ile ölüm tarihi arasında çalışamamasından ya da eğitiminin aksamasından kaynaklanan maddi bir zararı bulunduğunun davacı tarafça kanıtlanamadığı ve davacının henüz tedavisi bitmeden öldüğü bu nedenle sürekli işgöremezlik durumunun gerçekleştiği bir sürenin sözkonusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının kaza tarihi ile ölüm tarihi arasında çalışamamasından ya da eğitiminin aksamasından kaynaklanan maddi bir zararı bulunduğunun davacı tarafça kanıtlanamadığı ve davacının henüz tedavisi bitmeden öldüğü gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı ......'ın 09.10.2009 kaza tarihi itibariyle %99 malul olduğu Sağlık Bakanlığı Gaziantep Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporuna ile sabittir. Davacı 23.08.2010 tarihinde de hayatını kaybetmiştir. Dairemizin 05.04.2012 tarih 2011/5392- 2012/4167 sayılı bozma ilamında da belirtildiği gibi davacının bu sürede çalışamamasından ya da eğitiminin aksamasından kaynaklanan maddi bir zararı olduğunun davacılar tarafından kanıtlanması gerekir ancak davacının 09.10.2009-23.08.2010 tarihleri arasında kaza öncesi yaşamına göre daha fazla efor sarf ederek yaşadığı sabit olup buna için efor kaybına bağlı maddi tazminat isteminde bulunulabilir.

Sürekli işgöremezlik, organ eksilmesi veya organ zayıflaması sonucu beden gücünün belli bir oranda azalması durumudur. Genel olarak bu durumdaki kişi sakatlığı oranına göre çalışmasını sürdürebilir ise de, yaşıtlarına ve aynı işi yapanlara göre (sakatlığı oranında) daha fazla güç ve çaba harcayacağından, kazançlarında bir azalma olmasa bile (sakatlığı oranında) tazminat isteme hakkı bulunduğu kabul edilmekte; buna Yargıtay kararlarında “güç (efor)kaybı” tazminatı denilmektedir. Diğer bir durumda hiç çalışamaması nedeniyle doğan zarardır.

Bu durumda %99 malullük raporuna göre 09.10.2009-23.08.2010 tarihleri arasında asgari ücrete göre işgücü kaybı zararının hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14410, Karar No: 2023/2571, Tarih: 10.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/14410 E.  ,  2023/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2014 tarihli ve 2014/381 Esas sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan şikâyetçinin motosikletini çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141 ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/49 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Çocuk Mahkemesinin, 17.05.2015 tarihli ve 2015/296 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararıyla ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/570 Değişik İş sayılı kararıyla ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/405 Esas, 2015/762 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve söz konusu kararın itiraz edilmeksizin 07.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 2021/16323 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32688 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32688 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2020/6939 Esas, 2020/8908 Karar ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarihli ve 2014/35026 Esas, 2015/12010 Karar sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 37. maddesinde yer alan, "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." ve 142. maddesinde yer alan, "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde yer alan, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde yer alan, "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde yer alan, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde yer alan, "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." şeklindeki,

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesinde yer alan , "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." şeklindeki,

Yine 5395 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde yer alan, "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait

soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." şeklindeki,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde yer alan, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde yer alan, "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09.01.2014 tarihli ve 2014/381 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasına ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/405 esasına kayden yapılan yargılama esnasında, 25.02.2015 tarihinde ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemeleri'nin faaliyete geçirilmiş olması karşısında, mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, görevsiz mahkeme tarafından karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

3- Somut olayda suça konu motosikletin nereden ve nasıl çalındığı, kilitli olup olmadığı, kilitli ise nasıl kilitlendiği ve anahtarın motosikletin üzerinde veya başka bir yerde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesi uyarınca uygulama yapılmış ise de; suç vasfının tespiti açısından müşteki ve suça sürüklenen çocuk ile suça sürüklenen çocuğun ifadesinde ismi geçen Onur Akça'nın dinlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma sonucu hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 37. maddesinde yer alan, "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." ve 142. maddesinde yer alan, "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde yer alan, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde yer alan, "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." şeklindeki,

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesinde yer alan , "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." şeklindeki,

Yine 5395 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde yer alan, "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait

soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." şeklindeki,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde yer alan, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde yer alan, "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09.01.2014 tarihli ve 2014/381 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasına ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/405 esasına kayden yapılan yargılama esnasında, 25.02.2015 tarihinde ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemeleri'nin faaliyete geçirilmiş olması karşısında, mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, görevsiz mahkeme tarafından karar verilmesi,

2- 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu hâlde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Somut olayda suça konu motosikletin nereden ve nasıl çalındığı, kilitli olup olmadığı, kilitli ise nasıl kilitlendiği ve anahtarın motosikletin üzerinde veya başka bir yerde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesi uyarınca uygulama yapılmış ise de; suç vasfının tespiti açısından şikâyetçi ve suça sürüklenen çocuk ile suça sürüklenen çocuğun ifadesinde ismi geçen Onur Akça'nın dinlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2015/405 Esas, 2015/762 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesnin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8824, Karar No: 2019/835, Tarih: 28.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/8824 E.  ,  2019/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30/11/2007 yerine 2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Uyulmasına karar verilen 12/10/2015 tarihli, 2013/11865 Esas ve 2015/14995 Karar sayılı bozma ilamımızda "Bilirkişi mali müşavir tarafından düzenlenen 26/05/2009 tarihli raporda; kooperatifin ortaklarına ait olan borçlarının yıllar itibarıyla arttığının, ödeme kabiliyetinin azaldığının, kamu ödemelerine öncelik verildiğinin, bu sebeple ortaklara olan borçlarını ertelediğinin tespit edildiği, üç kişilik Sayıştay denetçileri tarafından düzenlenen 13/05/2010 tarihli raporda ise; kooperatifin 2005, 2006 ve 2007 yıllarında her ayın son günü itibarıyla gelir vergisi stopajını, KDV'yi, KDV Damga Vergisini ve Damga Vergisini ödemeye fazlasıyla yetecek kadar kasa mevcudunun bulunduğu, buna karşılık sanık ... tarafından vergi borçlarının zamanında ödenmesi ihmal edilerek ve 9.214,07 TL gecikme zammı veya cezası ödenmesine sebebiyet verilerek kooperatifin bu miktarda zarara uğramasına neden olunduğunun tespit edilmesi, sanık ...'ın ise ödeme tarihlerinde kooperatif kasasında nakdin bulunmadığını, hesapta görülen miktarların çek olarak bulunduğunu savunması karşısında; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sigorta prim borcu ile vergi borçlarının ödeme tarihleri itibarıyla kooperatif kasasında ödemeye yetecek miktarda nakit bulunup bulunmadığı hususunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği" ifade edildiği halde, bozma ilamında belirtildiği şekilde; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sigorta prim borcu ile vergi borçlarının ödeme tarihleri itibarıyla kooperatif kasasında ödemeye yetecek miktarda nakit bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken, belirtilen hususları irdelemeyen 07/01/2016 tarihli bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/562, Karar No: 2021/2581, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/562 E.  ,  2021/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 23.02.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4264, Karar No: 2018/1514, Tarih: 15.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/4264 E.  ,  2018/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurusunun eseastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2018 tarihinde üye ...’un eksik soruşturma olduğundan hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

Öncelikle sanık hakkında yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulduğu kanaatindeyim. Ceza yargılamasının temel amacı mutlak hakikate ulaşmaktır. Sanığın cezalandırılabilmesi için atılı suçu işlediği hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanmalıdır.

Örgütün kriptolu haberleşme sistemi Bylock kullanmadığı ve Bankasya'da hesabı olmadığı anlaşılan sanık hakkında yerel mahkeme mahkumiyet gerekçesi olarak tanık beyanlarını çocuğunun örgüte müzahir okulda öğrenim görmesini ve hakkında örgüt üyeliğinden dava açılan ... ile aynı tarihlerde ... Termal Otel'de konaklamasını esas almıştır.

Sanığın kızı ...'nın 2011 yılından itibaren darbe tarihine kadar örgüte müzahir Osmanbey Kolejinde öğrenim görmesinin Dairemiz içtihatları karşısında örgüt üyeliği için esas alınamayacağı açıktır.

Sanığın hakkında FETÖ/PDY örgüt üyeliğinden dava açılan ... ile aynı tarihlerde ... Termal Otel'de kalmalarının aynı okulda okuyan çocukları dolayısıyla olduğu yönündeki savunması ve bu konaklamanın örgütsel amaçlı olduğuna dair delil bulunmaması karşısında bu hususun örgüt üyeliğinden mahkumiyet için yeterli sayılamayacağı açıktır.

Tanık beyanları irdelendiğinde ise;

Sanığın hakkında FETÖ/PDY örgüt üyeliğinden dava açılan ... ile aynı tarihlerde ... Termal Otel'de kalmalarının aynı okulda okuyan çocukları dolayısıyla olduğu yönündeki savunması ve bu konaklamanın örgütsel amaçlı olduğuna dair delil bulunmaması karşısında bu hususun örgüt üyeliğinden mahkumiyet için yeterli sayılamayacağı açıktır.

Tanık beyanları irdelendiğinde ise;

Tanıklar ..., ... ve ... beyanlarında sanığın örgüt üyesi olduğuna dair ya da örgütsel faaliyeti bulunduğuna dair görgüye dayalı bir beyanlarının olmadığı duyum ve tahmine dayalı beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

En etkili tanık ...'un beyanı ise eksik alınmış ve tanık yeterince sorgulanmamış beyanları arasındaki çelişkiler giderilmemiştir. Soruşturma aşamasındaki beyanında Afyon Kocatepe Üniversite imamı olarak 2014 yılı Ağustos ayında 2015 yılı Haziran ayına kadar 10 ay görev yaptığını başlangıçta önceki imam ...'den 1 ay boyunca bilgi aldığını Üniversitede 10 ayrı sohbet grubu olduğunu 8. grubun ..., ve ...'ndan oluştuğunu grup sorumlusunun sanık ... olduğunu belirtip fotoğraf teşhisi yapmışken yargılama aşamasında alınan beyanında Tıp Fakültesinde Öğretim Üyesi olan kişilerle kendisinin hiç bir araya gelmediklerini, grup üyelerini tam hatırlamadığını, sanıktan ya da diğer grup sorumlularından doğrudan para almadığını paranın.. aracılığıyla kendisine iletildiğini sanığın grup sorumlusu olduğunu ...'dan duyduğunu sanıkla sohbet toplantısına katılmadığını beyan etmesi karşısında tanığın yeniden beyanı alınarak açıklayıcı sorular sorulup beyanları arasındaki çelişki giderilip yine tanığın beyanında isimleri geçen ... ve ... ile sanıkla aynı grupta yer aldığı iddia edilen ... ve ... dinlenip sonucuna göre karar vermek gerekirken bu hususlardan zuhul edilerek hüküm kurulması karşısında yerel mahkeme kararının eksik soruşturma nedeniyle bozulması kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.