muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10179, Karar No: 2021/5299, Tarih: 12.04.2021

Ancak,

1-Türkiye ortalamasına göre münavebe ürünlerinin üretim masraflarının brüt gelirin % 65'i alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerinden üretim masraflarının yeniden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7957, Karar No: 2023/7615, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7957 E.  ,  2023/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/206 E., 2023/102 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli, 2022/206 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2016 gün ve 2014/1191 Esas, 2014/1424 Karar sayılı ilamıyla akıl hastalığı bulunan mağdureye vasi tayin edilen ...’a yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli kararın vasiye tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/637, Karar No: 2020/1189, Tarih: 08.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/637 E.  ,  2020/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Oğlunu öldürme

HÜKÜM : Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarih, 2018/334 (E) ve 2018/466 (K) sayılı ilamı ile TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ...’nın, maktul ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 21.03.2019 tarih ve 2018/3459 esas, 2019/758 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, sanığın eyleminin TCK’nin 27/2. maddesi kapsamında meşru müdafaa sınırının mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaş nedeniyle aşıldığına ilişkin Üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğu ile 08/06/2020 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'in oğlu maktul ...'u kasten öldürdüğü sübuta eren dosyada sanığın TCK'nin 25 ve 27/2. maddelerinde düzenlenen hukuka uygunluk nedenlerinde sınırı kast olmaksızın aştığı kanaati ile ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekir iken sanığın haksız tahrik altında nitelikli kasten adam öldürmekten cezalandırılmasına dair istinaf daire kararına karşı yapılan temyizi esastan reddeden Dairemiz çoğunluk kararına muhalifim.

Şöyle ki;

KARŞI OY

Sanık ...'in oğlu maktul ...'u kasten öldürdüğü sübuta eren dosyada sanığın TCK'nin 25 ve 27/2. maddelerinde düzenlenen hukuka uygunluk nedenlerinde sınırı kast olmaksızın aştığı kanaati ile ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekir iken sanığın haksız tahrik altında nitelikli kasten adam öldürmekten cezalandırılmasına dair istinaf daire kararına karşı yapılan temyizi esastan reddeden Dairemiz çoğunluk kararına muhalifim.

Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre maktul 34 yaşında olup 15 yıldır uyuşturucu kullanmakta, bu nedenle eşinden boşanmış çocuğun velayeti eşine verilmiş, herhangi bir işte çalışmayan geçimini sanık olan babası ve abilerinin verdiği harçlıkla sağlayan, babası ve annesiyle aynı evde yaşayan, sık sık anne baba ve kardeşlerine karşı hakaret, tehdit, mala zarar verme suçları işleyen, bu nedenle babasının evinden uzaklaştırma kararı bulunan, para bulamadığında daha da hırçınlaşan evden eşyaları çalıp satan, annesinin beyanına göre babası evde olmadığında annesinin (öz oğlundan) kendisinden korkarak evdeki kapıyı kilitlediği suçlu ve tehlikeli bir kişilik sahibi olup yapılan otopside de olay sırasında uyuşturucu madde aldığı sabittir.

Sanık, 59 yaşında kalp hastalığı olan emekli bir insan olup eşi ve uyuşturucu kullanan oğlu ile dublex olan evinde kalan müteahhitlik yapıp emekli olan evinde bulundurma ruhsatlı tabancası olan bir kişidir.

Olay, tarafların yaşadığı evin içinde meydana gelmiştir. Olay saat 17:40 sularında gerçekleşmiş olup aynı günün sabahı maktul anne ve babası ile tartışıp evden çıkmış ve evin önündeki babasına ait aracın camlarını, aynalarını sopa ile vurarak kırmıştır. Sanığın kolluğa şikayeti üzerine polisce yakalanan maktul gün içinde eve gelerek anne ve babasını öldüreceğini defalarca söylemiş, hakaret etmiş babası tarafından sakinleştirilip evin ikinci katındaki odasına gönderilmiştir. Biraz sonra tekrar alt kata gelen maktul mutfaktan mor renkli bıçağı alarak anne ve babasını öldüreceğini söylemiş, kendisine müdahale etmeye çalışan babasını ittirerek düşürmüş,

akabinde annesine yönelmiş ancak annesi kendini kurtarmak için kapıya doğru koşmuştur. Bu sırada maktul tekrar yerden kalkan babasına doğru yönelerek elini beline doğru attığı sırada babasının sıktığı mermilerin isabeti sonucu hayatını kaybetmiştir.

Olay yerine gelen kolluk görevlileri olay mahallinde kesici kısmı 12, mor renkli sap kısmı 11 cm uzunluğunda ucu sivri olan bıçağı bulmuş ancak meyve bıcağı olarak kayıtlara geçirmişlerdir. (Bıçağın resimleri/görüntü CD'si dosyada olup meyve bıçağı değildir.)

Tanık ... hazırlık beyanında maktulün mutfaktan mor renkli bir şeyi eline alarak kendilerinin üzerine geldiğini kendisinin kaçtığını beyanlarında söylemiştir.

Olay yerine gelen kolluk görevlileri olay mahallinde kesici kısmı 12, mor renkli sap kısmı 11 cm uzunluğunda ucu sivri olan bıçağı bulmuş ancak meyve bıcağı olarak kayıtlara geçirmişlerdir. (Bıçağın resimleri/görüntü CD'si dosyada olup meyve bıçağı değildir.)

Tanık ... hazırlık beyanında maktulün mutfaktan mor renkli bir şeyi eline alarak kendilerinin üzerine geldiğini kendisinin kaçtığını beyanlarında söylemiştir.

Sanığa ve eşi olan Şükran'a karşı defalarca ölüm tehditleri savuran uyuşturucu bağımlısı olan, annesinin kendisinden korktuğu için ev içinde kapısını kilitlediğini söylediği 34 yaşındaki maktulün ucu sivri mor renkli bıçakla yaşlı olan anne ve babasına haksız saldırıda bulunduğu sabittir. Maktulün yaşı ve vücut direnci nedeniyle kalp hastası olan 60 yaşındaki babasını ittirip yere düşürdüğü, annesine saldırmaya çalıştığı, annesi kaçınca babasına tekrar döndüğü bu sırada babasının belindeki silahla birden çok kez ateş ettiği ve maktulü vurduğu olayda yaşama hakkına yönelmiş haksız bir saldırı olup halen devam ettiğinin kabulü şarttır. Zira sanık ölüm tehdidi ile sivri uçlu bıçakla anne ve babasına ev içinde saldırmakta olup o anda uyuşturucunun etkisindedir. Maktulün saldırısını defetmek için sanığın da belindeki tabancayı kullanması olay anının şartlarına bakıldığında zorunludur. Ancak maktulün vücudunun ateş edilen bölgelerine bakıldığında birden çok kez öldürücü bölgelere sıkıldığı görülmekte bunun da meşru müdafaa sınırını aştığı ancak olayın psikolojisi, maktulün elindeki bıçakla ölüm tehdidinde bulunmasının sanıkta oluşturduğu korku ve heyecan nedeniyle bu sınırının aşılmasının insani psişik bir durum olup mazur görülmesi gerektiği kanaatiyle sanığın sübuta eren suçunda hukuka uygunluk nedenlerinden meşru müdafaada sınırı mazur görülebilecek korku, heyecan ve telaşla aşarak suçu işlediği kabulu ile sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/5984, Karar No: 2018/2583, Tarih: 05.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5984 E.  ,  2018/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

24.03.2013 tarihinde güneşin 06.04'de battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.04'den öncesinin gece vakti kabul edildiği, kolluk görevlilerince düzenlenen 24.03.2013 tarihli araştırma tutanağında müştekiye ait iş yerinden çalınan televizyonun ele geçirildiği ve suça sürüklenen çocukların içerisinde bulunduğu ... plakalı aracın GPS kayıtlarının incelendiği buna göre; söz konusu aracın 24.03.2013 günü 03.16 ile 04.05 saatleri arasında, müştekinin iş yerinin bulunduğu sokak olan ''.... Sokak'' üzerinde bulunduğunun belirtildiği, suçların gece vakti işlendiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine ''Neden oldukları yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsil edilmesi" cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Karar tarihinde, başka suçtan ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurum'unda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'nın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19551, Karar No: 2023/5792, Tarih: 20.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/19551 E.  ,  2023/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2017/125 Esas, 2018/260 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2018/2569 Esas, 2019/1099 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanan kişilerin ifadelerinin hükme esas alınamayacağına,

3. Tanıkların duruşmada beyanlarının alınmadığına,

4. Sanık hakkındaki tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

25.05.2018 tarihli son celse öncesinde sanık müdafiinin mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunmasına rağmen, yasal olmayan gerekçeyle mazeretin reddine karar verilip, savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde sanık ve müdafii olmadan, mütalaaya karşı savunmaları alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2018/2569 Esas, 2019/1099 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9127, Karar No: 2009/399, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9127 E.  ,  2009/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 136 ada 30, 137 ada 32 ve 37 parsel sayılı 1080.29, 3725.58 ve 1027.73 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ırmak yatağı niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 136 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tamamının davacı adına, 137 ada 32 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi tarafından düzenlenen krokide (F) harfi ile gösterilen bölümünün Hazine, (E) harfi ile gösterilen bölümünün davacı adına, 137 ada 37 parsel sayılı taşınmazın aynı krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacı adına, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı, taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olup davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde belirtilen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Kadastro bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişiden ayrı ayrı raporlar alınmış olması nedeniyle taşınmazların, kadastro paftası üzerinde kıyı kenar çizgisine göre konumları yeterince belirlenmemiştir. 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi yoksa kıyı kenar çizgisinin mahkemece tespiti gerekir. Bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü gözönünde tutulmalıdır. Dosyadaki belgelerden çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde idarece belirlenmiş bir kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş, aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak, dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin memleket haritası, en eski tarihli askeri haritalar, hava fotoğrafları getirtilerek kayıtların uygulanmasını sağlamak, gerektiğinde değişik kodlardan toprak örnekleri alınıp analizler yaptırmak, mevsimsel etkiler de gözönünde tutularak kıyı kenar çizgisini saptamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu amaçla mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi

iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan jeolog veya jeomorfolog, harita mühendisi ve taşınmazların niteliğine göre ziraat mühendisinin de katıldığı, bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında yerel bilirkişiden taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ihyaya konu edilip edilmediği, imar ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, kıyı ve kıyı kenar çizgileri açıkça belirlenmeli, 3 kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların kadastro paftası üzerinde kıyı ve kıyı kenar çizgisi çakıştırılarak taşınmazların konumu belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.