muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6980, Karar No: 2023/1843, Tarih: 04.04.2023

Sanığın üzerine atılı terör örgütüne üye olma suçu yönünden ise, sanık aleyhine FETÖ üyesi olduğunu gösterebilecek hiç bir delil elde edilememesi ve hiç delil bulunmayan bu halde delil yetersizliğinden söz edilmesinin de mümkün olmaması hususları gözetilerek sanığın, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, sanığın atılı anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suç açısından kastının olmadığı ve silahlı terör örgütüne üye olma suçu açısından atılı fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek beraatine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2018/2397 Esas, 2019/610 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7821, Karar No: 2025/3597, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7821 E.  ,  2025/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1220 Esas, 2024/1312 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/498 Esas, 2023/31 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; Ankara ili, ..., ... Mahallesi 29018 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı idarece fiili el atma olgusu gerçekleşecek şekilde kamulaştırmasız el atıldığından bahisle taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usulden ve esastan reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hukuka aykırı şekilde karar verildiğini, dava konusu taşınmaz kentsel rekreasyon alanı olarak ayrılmış iken Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının 05.07.2022 tarihli ve 1316 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli ... Planınından özel rekreasyon alanı kullanımına dönüştüğünü ve maliklerin tasarrufuna bırakıldığı, 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı değişikliğinin Çankaya Belediye Başkanlığının 02.02.2023 tarihli ve 62 sayılı kararı ile onaylandığını, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığında onay sürecinin devam ettiğini, plan takdidatları ve satın alma üzerinden 5 yıl geçip geçmediğinin araştırılmadığını, bu husutaki Danıştay kararlarının ve özel mülkiyete bırakılan taşınmazlar yönünden davanın kabul edilmeyeceğine dair Anayasa Mahkemesi kararlarının dikkate alınmadığını ileri sürülmüştür.

Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın Çankaya Belediye Meclisinin 08.12.2004 tarihli ve 404 sayılı kararıyla uygun görülerek Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.03.2005 tarihli ve 685 sayılı kararı ile tadilen onaylanan 1/1000 ölçekli “Beytepe III.Etap Toplu Konut Alanı Uygulama İmar Planı” sınırları kapsamında “Kentsel Rekreasyon Alanı” kullanımında kaldığı, parselin 81205 nolu parselasyon planı kapsamında düzenlemeye alınan parsellerin kamu alanlarına ayrılan payların tahsisinden oluşturulduğu, dava konusu taşınmazın bulunduğu parseli kapsayan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının 2015 tarihli ve 1734 sayılı plan tadilatına ilişkin kararı ile 1/5000 ölçekli ... Planı değişikliğinde “Ticari Rekreasyon Alanı” kullanımına ayrıldığı; fakat söz konusu ... Planına uygun olarak hazırlanan 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planının bulunmadığı, iş bu imar plan değişikliğinin iptali istemiyle Ankara 14. İdare Mahkemesinde açılan davanın sonucunda Mahkemenin 2019/1462 Esas, 2020/1863 Karar sayılı ilamı ile plan değişikliğine ilişkin belediye meclis kararının iptaline karar verildiği, bu kararın Ankara Bölge İdare Mahkemesi 5. İdari Dava Dairesinin 2021/715 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile de uygun bulunduğu, iptal kararını mütakip Çankaya Belediye Encümeninin 05.07.2022 tarihli ve 1316 sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli ... planında "Özel Rekreasyon Alanı" olarak düzenlendiği, bu plana bağlı olarak hazırlanan ve ilçe belediyesince onaylanın 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planının Büyükşehir Belediyesince onaylanmayarak Çankaya Belediye Başkanlığına iade edildiği, zira dosyamız davacısı tarafından taşınmazın "özel rekreasyon alanı" olarak ayrılmasına ilişkin en son onaylanan 1/5000 ölçekli ... Planının iptali istemiyle açılan davada Ankara 18.İdare Mahkemesinin 2022/2048 Esas, 2023/523 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiği, iş bu kararın istinafı üzerine Ankara Bölge İdare Mahkemesi 5.İdari Dava Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2023/58 sayılı ilamı ile idarenin istinaf taleplerinin reddine karar verildiği, tüm bu süreç dikkate alındığında davaya konu taşınmazın halen uygulama imar planında “Kentsel Rekreasyon Alanı” kullanımında kaldığı, keşif tarihi itibarıyla dava konusu taşınmaza fiili el atmanın bulunmadığının tespit edildiği, anlaşılmış ise de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1/6 sayılı kararı ile Hukuk Genel Kurulunun 15.12

.İdari Dava Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2023/58 sayılı ilamı ile idarenin istinaf taleplerinin reddine karar verildiği, tüm bu süreç dikkate alındığında davaya konu taşınmazın halen uygulama imar planında “Kentsel Rekreasyon Alanı” kullanımında kaldığı, keşif tarihi itibarıyla dava konusu taşınmaza fiili el atmanın bulunmadığının tespit edildiği, anlaşılmış ise de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1/6 sayılı kararı ile Hukuk Genel Kurulunun 15.12.2010 tarihli ve 2010/5 Esas, 662/651 Karar sayılı kararı da gözetildiğinde, uzun yıllar programa alınmayan imar planının hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarece pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis edilmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği, bu hâliyle idarenin mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bu eylemi ile kamulaştırmasız el koyma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak dava konusu taşınmaz ile emsallerin vergiye esas değerleri de kıyaslanmak ve birbirlerine üstünlük oranları tartışılmak suretiyle değerinin tespit edilip davalı idareden tahsiline, taşınmazdaki davacı payının idare adına tesciline hükmedilen bedel üzerinden nispi vekâlet ücreti takdirine dair kararda, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasına talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık,kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın halihazırda yürürlükte bulunan 2005 onaylı 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında Kentsel Rekreasyon olarak planlanmış olması nedeniyle, taşınmaza fiiilen el atılmamış olsa dahi taşınmazın başkaca paydaşlarınca açılan kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davaların kabulüne dair hükmün Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşmesi sonucunda davalı idarenin taşınmazda malik olduğu da gözetildiğinde kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31070, Karar No: 2015/17623, Tarih: 11.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31070 E.  ,  2015/17623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/374919

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/244 (E) ve 2013/371 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde müştekilerin birlikte ikamet ettikleri binadan, sanığın müştekilere ait 2 adet cep telefonunu sehpa üzerinden çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeyerek, iki ayrı suç kabulüyle yazılı şekilde karar verilerek fazla cezaya hükmolunması,

2-Müştekilerin birlikte ikamet ettikleri binaya sanığın bir kez girip hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. K.. ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19702, Karar No: 2012/25484, Tarih: 03.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/19702 E.  ,  2012/25484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Süper Gümrüksüz Mağaza İşletmeciliği Ticaret A.Ş. Firması adına tescilli 25.04.2003 gün ve 385 sayılı transit beyannamesi ile Kapıkule Gümrük Müdürlüğünden, Adnan Menderes Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne sanık ...’in kullandığı ... plakalı araçla sevkedilen eşya, anılan transit beyannamesinde 2457 adet parfüm, 517 baks ve 15 karton sigara ve 83 koli içerisinde 948 şişe içki olarak kayıtlı olduğu ve belirtilen transit beyannamesine konu eşyanın idarece belirlenen güzergaha göre, Çanakkale üzerinden İzmir’e götürülmesi gerekirken güzergah değiştirilip, İstanbul'a getirilerek Büyükçekmece İlçesi Haramidere Sanayi Sitesinde bulunan deponun önüne çekildiği ve transit beyannamesine konu eşya buraya indirilmek istenirken sanıklar Şerafettin Şahin ve ...'ın takip edildiklerini anlayarak eşyayı boşaltmaktan vazgeçip olay mahallinden ayrılmak üzere oldukları sırada görevli memurlarca, adı geçen sanıkların burada yakalanmalarına müteakip, araçta yapılan aramada tır aracının torpido gözünde telli 2 adet gümrük mühürlerinin ele geçtiği ve tır aracında yapılan sayımda, transit beyannamesine kayıtlı eşya dışında beyan harici olarak, 10450 karton sigara ile 8095 kutu puronun ele geçirildiği ayrıca aracın önünde park ettiği depoda yapılan aramada da yabancı menşeli ve belgesiz 1700 paket puro ile 5000 paket sigaranın tespit edildiği, bu olaya müteakip sanıklar ..., ... ve ...’a ait Süper Gümrüksüz Mağaza İşletmeciliği Ticaret A.Ş. ve Flama Gümrüksüz Mağaza İşletmeciliği A.Ş. firmalarının depolarında gümrük görevlilerince 26.04.2003, 27.04.2003 ve 01.05.2003 tarihlerinde yapılan sayımlarda çok miktarda sigara, içki ve puronun kayıtlarda görünenlerden eksik olduğunun ve sigara, çay, içki gibi bir kısım eşyanın da kayıt dışı bulunduğu tespit edilmiş olup, transit beyannamesine konu eşyayı taşıyan sanık Şerafettin Şahin hazırlıkta Polis’e verdiği samimi ilk ifadesinde transit beyannamesine konu eşyaları Kapıkule’den yükleyerek Çanakkale üzerinden İzmir Adnan Menderes Havalimanı’na götürmek üzere hareket ettiğini, yolda Havza yakınlarında sanık ...’ın kendisini cep telefonundan arayarak İstanbul’a gelmesini istediğini, gece saat 22:30 sıralarında Kumburgaz’a geldiğinde sanık ...’ı arayarak İstanbul’a girdiğini belirttiğini ve ...’ın da kendisinden aracı orada bulunan bir parka çekmesini istediğini, bunun üzerine Kumburgaz’da bir tır parkında gecelediğini, ertesi gün sabah saat 08:00’de ...’ın kendisini telefonla arayarak aracı Haramidere’de bulunan sanayi sitesindeki depoya götürmesini söylediğini ve araçla ...’a ait Haramidere sanayi sitesinde bulunan depoya geldiğinde burada görevlilerce, sanık ... ile yakalandıklarını açıkladığı cihetle, bu oluş ve kabule göre dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri gözetilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı kanunun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11785, Karar No: 2010/13122, Tarih: 09.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11785 E.  ,  2010/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 449 ve 17 sayılı parsellerin davalıların ise komşu 448 parselin maliki olduklarını, davalılara ait taşınmazda bulunan kavak ağaçlarının taşınmazlarında bulunan seralara gölge yaparak üretime zarar verdiğini ileri sürerek kavak ağaçlarının kesilmesi ile ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Seyfettin tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... tarafından açılan davanın ise kısmen kabulüyle sınıra 2.5 metre mesafedeki kavak ağaçlarının kesilmesine ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12518, Karar No: 2014/13682, Tarih: 08.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12518 E.  ,  2014/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

2005 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçundan: Beraat

Dosya kapsamından sahte fatura düzenleyen şirketle ilgili vergi raporları ve mahkeme kararının bulunduğu, buna göre Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2012/21 Karar numaralı kararı ile sahte fatura düzenlediği bildirilen şirket yetkilileri hakkında düşme, şirket çalışanları hakkında ise beraat kararı verilip uyap sisteminde yapılan sorgulamasında ise, söz konusu dosya ile ilgili, dairemizin 2013/10313 karar sayılı ilamı ile düşme kararının onanması, beraat kararının ise düşmesine karar verildiği anlaşılmış, suça konu faturaların servis taşımacılığı yapan sanığa düşük meblağlar karşılığında motorin olarak düzenlenmesi nedeniyle taşıma irsaliyesi, banka hesapları gibi araştırma yapılmasına gerek bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, 16.03.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3862, Karar No: 2023/16116, Tarih: 15.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/3862 E.  ,  2023/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, müsaderesi talep olunan adli emanetin ... sırasında kayıtlı çakı bıçağı hakkında bir karar verilmemiş ise de, her zaman mahkemesi tarafından bu hususta karar verilebileceği kabul edilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve beraatini istediğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan mağdurun, olay yerinde iki şahsın kavga ederek birbirlerini darp ettikleri ihbarı nedeniyle olay yerine geldiği, sanık ... ile kavga ettiği diğer şahsın kaçmaya başladıkları, mağdurun sanığı etkisiz hale getirmek için ara sokakta kıstırdığı, sanığın mağdura cebindeki bıçağı çıkarıp savurarak direnç gösterdiği, mağdurun "Bıçağı elinden at." uyarısına aldırış etmemesi nedeniyle görevli polis memurlarının biber gazı kullanarak bıçağı elinden atmasını sağladıkları, sanığın bu şekilde görevli memura direnme suçunu işlediği hususunun, mağdur beyanı, olay tutanağı, sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamı neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiği hususunun mağdur beyanı, olay tutanağı, sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamıyla sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden