muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5964, Karar No: 2018/4335, Tarih: 07.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5964 E.  ,  2018/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet, kasten yaralama, kasten öldürme ve nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2017/126 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/05/2018 tarih ve 35601974-104-0181-2018-E.896/41600 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 28/05/2018 günlü ve ND-2018/45374 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Valiliğinin 23/04/2018 tarihli ve 98696860.18337/(62381)-344 sayılı yazısında; ... ve ... aile mensuplarının 04/07/2017 tarihinde, saat 22:55 sıralarında, ... ilinin Karadağ mahallesi ... yolu üzeri ...gazinosu içi ve önünde meydana gelen ateşli silahla ... (...'nun yeğeni) isimli şahsın öldürülmesi, ..., ... ve ...isimli şahısların ateşli silahla yaralanması olayından dolayı da aralarında husumet devam ettiği, 03/03/2018 tarihinde, saat 12:25 sıralarında, ... ilinin ... mahallesi,... caddesi, ... kıraathanesi önünde bu husumetin devamı olarak çıkan silahlı kavgada, ... isimli şahsın ateşli silahla öldürüldüğü, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli şahısların ateşli silahla yaralandığı, 03/03/2018 tarihinde meydana gelen ateşli silahla kasten öldürme ve yaralama olayının da bu husumet sonucu meydana geldiği, her iki aile mensuplarının ikametlerinin ... merkezde olması, duruşmanın yapıldığı adliye binasına geliş-gidiş güzergahlarının aynı olması, mesafenin kısa olması, ...ilinin coğrafi ve demografik yapısı bakımından küçük bir il olması, bölge itibariyle duruşmaların her iki aile mensupları tarafından kalabalık bir şekilde takip edilebileceği ve Kars Ağır Ceza Mahkemesinde yapılacak duruşmalara kısa sürede ve kolaylıkla ulaşabilecek olmaları, sanıkların cezaevinden nakilleri, adliye binası ve çevresinde gerekli güvenlik tedbirleri alınsa dahi şehrin küçük olması nedeniyle duruşmayı takip etmek için gelen tarafların sadece adliye binası civarında değil, şehrin herhangi bir yerinde de karşılaşabilecek olmaları, karşılaşmaları halinde asayişe müessir olayların meydana gelebileceği, daha önce meydana gelen silahlı olaylara benzer kamu güvenliğini bozabilecek müessif olayların da yaşanabileceği, şahıslar hakkındaki yargılamanın görevli ve yetkili olan Kars Ağır Ceza Mahkemesinin bulunduğu yerde yapılmasının belirtilen gerekçeler gözetildiğinde kamu güvenliği için tehlikeli olduğu değerlendirildiğinden, bahse konu davanın başka bir ilde yapılmasının uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2018 tarihli ve 2018/1549 B.M. sayılı yazısında; Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/126 esas sayılı dosyanın başka bir mahale naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi

uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/126 Esasında kayıtlı kamu davasının Trabzon Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13482, Karar No: 2024/568, Tarih: 17.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13482 E.  ,  2024/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/850 E., 2021/850 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-35353

DAVA TARİHİ : 15.03.2021

HÜKÜM/KARAR : İtirazın Kısmen Kabulüne/Davanın Kısmen Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/89897

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın 30.04.2019 tarihinde yaptığı kaza neticesinde müvekkilinin malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili sürekli iş göremezlik tazminatını 53.499,54 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 4.759,38 TL, geçici bakıcı giderini 1.377,00 TL olmak üzere toplam 59.635,92 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya usule uygun başvuru yapılmadığını bu nedenle başvurunun usulden reddine karar verilmesini talep ettiklerini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılmasını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, sigortalı sürücünün kusurunun belirlenmesini, davacının koruyucu ekipman kullanıp kullanmadığının belirlenerek müterafık kusur indirimi yapılmasını, hatır taşıması indirimi yapılmasını, faiz talebini kabul etmediklerini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığın davalıya sigortalı sürücünün yaptığı kaza neticesinde yaralanan davacının zararının sigorta sözleşmesi kapsamında karşılanıp karşılanmayacağı, davacının tazminat alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, dosyada bulunan ...Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Raporunda Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacının %5 maluliyeti, 21 gün bakıcı ihtiyacı ve 3 ay iyileşme süresi olduğunun belirtildiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplama uyarınca 53.499,54 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.759,38 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.377,00 TL geçici bakıcı giderinin belirlendiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, alınan kusur raporu ile de davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %100 oranında kusuru bulunduğunun belirlendiği, davacının arkadaşının aracında yolcu konumunda olduğu ve %20 hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği, davalının geçici iş göremezlik tazminatından ve bakıcı giderinden sorumlu olduğu gerekçesi ile talebin kısmen kabulüne 42.799,63 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.807,50 TL geçici iş görmezlik tazminatı, 1.101,60 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 47.708,73 TL maddi tazminatın 22.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusur oranının hatalı tespit edildiği ve yeni bir kusur raporu alınması gerektiğini, sağlık kurulu raporunda tespit edilen maluliyet oranının fahiş olduğunu tek taraflı olarak alınan maluliyet raporunun içeriği teyit edilmeden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, geçici bakıcı gideri ve geçici iş görmezlik tazminatından sigorta şirketinin sorumlu olmadığı, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, başvuru sahibi lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının yeniden kusur raporu alınması gerektiğini beyan ettiği, hakem heyetinin aldığı raporda kusur dağılımının uygun olduğu, maluliyet raporunun neden hatalı olduğuna dair ilmi ve tıbbı bir gerekçe ileri sürmediği, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu Yargıtay içtihatları doğrultusunda hesaplamada kullanılan TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygun olduğu, vekalet ücretinin nispi tutarın 1/5'i olması gerektiği ancak 1/5 tutarın maktunun altında kaldığından davacı lehine maktu 4.080,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı ... şirketinin vekalet ücretine yönelik itirazının kabulü ile diğer itirazların reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının sonuç kısmında 3 no'lu bendi çıkarılarak davacı lehine 4.080,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde itiraz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 30.04.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 inci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporu ve kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı sürücünün kazada tam kusurlu olmasına, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınmış olmasına, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılmasının usul ve yasaya uygun olmasına, davalıya 11.01.2021 tarihli dilekçe ile başvuru yapılmış olmasına, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu olmasına, kaza tarihinin kaza tespit tutanağı ve tedavi evraklarına göre 30.04.2019 olmasına rağmen dava dilekçesi ve karar içeriğinde 30.04.2018 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir hata olup bozma nedeni yapılmamış olmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13040, Karar No: 2015/5620, Tarih: 06.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13040 E.  ,  2015/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/738-2013/294

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tarafından müvekkili aleyhine açılan ecrimisil davasının kabul edilerek kesinleştiği, bu nedenle ecrimisile konu edilen ağaçların müvekkili tarafından ekildiği ve yetiştirildiğinin davalı tarafında kabulünde olduğu ileri sürülerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, şimdilik ağaç bedeli olarak 4.000 TL ve daha önce davalıya teslim edilen arazi üzerinde bulunan su kuyusunun bedeli olarak 2.000 TL olmak üzere toplam 6.000 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiş, 07.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de ağaç bedeli yönünden talebini 14.750 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davacının, taşınmazın bir bölümünü halen kullanmakta olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taşınmaza malik olan kimsenin üzerindeki ağaçlara da malik olacağı, ayrıca ecrimisil davasında verilen kararın da ağaç bedellerinin davacıya verilmesinin mümkün olmayacağını gösterdiği, su deposunun ise başka bir parselde yer aldığı gibi davacının bu deponun kendisine ait olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın açıldığı 10.06.2011 tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.nun 8/2. maddesinde, hangi davalara sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı diğer bir anlatımla sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu dava ve işler açıkça düzenlenmiştir. Açıklanan niteliği ve dayanağı itibariyle bu dava anılan yasa maddesinde sayılan davalardan değildir.

Bu durumda; mahkemenin görevinin belirlenmesinde, anılan yasa maddesinin 1. fıkrasına göre davanın miktar veya değerine bakılması gerekir.

Öte yandan, aynı kanunun 4. maddesi hükmü uyarınca; dava edilen miktar, alacağın son kısmı olmadığı ve alacağın tamamı da münazaalı bulunduğu takdirde, mahkemenin görevli olup olmadığı, alacağın tamamına göre belirlenmelidir.

Temyize konu davada; fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 6.000 TL alacağın tahsili istemiyle dava açılmış ise de, yargılama sırasında yapılan ıslah ile alacağın tamamı 16.750 TL olarak belirlenmiştir.

Bu halde; davaya konu alacağın tamamı, dava tarihi itibariyle sulh hukuk mahkemesinin görev sınırı olan 7.780 TL yi aşmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya görevli asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu halde; davaya konu alacağın tamamı, dava tarihi itibariyle sulh hukuk mahkemesinin görev sınırı olan 7.780 TL yi aşmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya görevli asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13060, Karar No: 2010/4432, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13060 E.  ,  2010/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2005/320 - 2008/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın taşınması işinin davalı tarafından hasarlı şekilde gerçekleştirildiğini, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, 4.146.58 USD’nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satışın mal mukabili ve kapalı faturayla gerçekleştirildiğini, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını, CMR’nin 30. Maddesi uyarınca süresinde ihbar yapılmadığını, hakkın düştüğünü, zararın ambalaj hatasından kaynaklandığını, müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, yüklemenin davacının sigortalısı tarafından yapıldığını, tazminat isteminin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının taşıma rizikolarına karşı sigortaladığı emtianın davalı tarafından taşındığı, hasarlı taşıma nedeniyle sigortalıya tazminat ödediği, aktif dava ehliyetinin olduğu, rücu hakkı bulunduğu, davalının çekince koymadan emtiaları aldığı, hasara dair tutanak düzenlendiği, sürücünün hazır olduğu, ancak imzadan kaçındığı, CMR’nin 30. maddesi uyarınca geçerli belge bulunduğu, hasarın tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.146.82 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, emtia taşıma sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın Ukrayna’daki alıcısına teslim edilmek üzere davalı tarafından taşındığı, davacının bir kısım emtianın hasarlı olduğundan bahisle sigorta ettirene tazminat ödediği, hasarın bu taşıma sırasında meydana geldiği iddiasıyla işbu davayı açtığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taşımanın güzergah itibariyle CMR Konvansiyonuna tabi olduğu da çekişmesizdir.

CMR Konvansiyonu'nun 30/1. maddesi hükmüne göre, alıcı, taşımacı ile birlikte durumlarını kontrol etmeden veya ziyan ve hasarın açıkça görüldüğü hallerde teslim anında veya açıkça görülmediği hallerde teslimden yedi gün içinde (Pazar günleri ve resmi tatil hariç) durumu kendisine bildirmeden malı tesellüm ederse, bu husus onun yükü sevk mektubunda belirtildiği şekilde aldığına kanıt oluşturur. Açıkça gözükmeyen ziyan veya hasarlarda bildirme yazılı olarak yapılacaktır. CMR’nin anılan maddesi, esas itibariyle gönderilenin taşıyıcıya karşı haklarını kullanabilmesi için teslim anında yapılması gereken düzenlemeleri içermekte, usulüne uygun bir bildirimde bulunmaksızın malları teslim alması durumunda, malların sevk mektubuna uygun olarak teslim edildiğine dair bir karine öngörmektedir. Bu husus, tamamen ispat külfeti bakımından önem taşımakta olup, TTK'nun 788. Maddesinde olduğu gibi dava hakkının düşmesiyle bir ilgisi yoktur. CMR Konvansiyonu'na tabi taşımalarda da kural olarak taşıyıcı, malları teslim aldığı andan malları usulüne uygun şekilde teslim ettiği ana kadar meydana gelen hasar, kayıp ve gecikmeden sorumludur. Ancak, taşıyıcı CMR’de yazılı nedenleri ispat ederek bu sorumluluktan kurtulabilir. CMR’nin 30. maddesinde taşıyıcı lehine düzenlenmiş karinenin aksi, her türlü kanıtla ispat edilebilir. Bu halde, tekrar ispat yükü taşıyıcıya geçer.

Somut olayda davalı vekili, malın tesliminin gerçekleştirildiğini, ancak hasara dair ihbarın CMR Konvansiyonu'nun 30. maddesi uyarınca ne teslim anında ne de yedi gün içinde müvekkiline yapılmadığını savunmuştur. Davacı taraf bu savunmaya karşılık olarak 13.12.2004 tarihli hasar tutanağı ibraz etmiş, ayrıca 16.12.2004 tarihli alıcının talebi üzerine yapılan eksper inceleme raporu sunmuştur. 13.02.2004 tarihli tutanakta davalının temsilcisi durumundaki sürücünün adına yer verilmiş, ancak imzalamaktan imtina ettiği açıklanmıştır. Dava dışı gönderilenin işyerinde düzenlendiği anlaşılan bu tutanakta hasarlı olması nedeniyle yaklaşık 594 kg emtianın kullanımına uygun bulunmadığı açıklanmış, depo müdürü, kontrol bölümü müdürü, giriş kontrol sorumlusu ve gümrük kontrol memuru tarafından imzalanmıştır. Eksper incelemesine de davalı veya temsilcisi kabul edilen kişi katılmamış, düzenlenen raporda da ezilme, kutularda kirlenme ve yırtılma tespit edilmesine rağmen kullanıma uygun emtianın tutarının kullanım imkanlarına göre tespit edileceği, mekanik hasarların ve kirlenmelerin meydana geldiği zamanın ve yerin tespit edilmesi için emtianın ekspere sunulmasının mümkün bulunmadığı belirtilmiştir. Davalı vekili, tutanakta yer alan gümrük kontrol memuru dahil tüm imza sahiplerinin tamamının dava dışı alıcının görevlileri olduğunu, Ukrayna resmi makamlarından kimsenin bulunmadığını savunmuştur. Ancak, bu savunma üzerinde durulmamıştır. Ayrıca, sevk mektubuna hasarla ilgili bir çekince konulmadığı gibi süresinde de davalıya bir ihbar yapılmamıştır. Bu durum karşısında, özellikle hasar tutanağının düzenlenmesine ilişkin savunma üzerinde durulup, anılan tutanağın Ukrayna resmi makamlarının katılımı ile düzenlenip düzenlenmediğinin açıklığa

kavuşturulması, eksper raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ispat yükü bakımından davalı yararına oluşan karinenin aksinin ispat edilip edilmediğinin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.