muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14853, Karar No: 2020/7604, Tarih: 06.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14853 E.  ,  2020/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin 09.12.2019 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 03.12.2019 ve 04.12.2019 tarihli temyiz dilekçelerine yönelik olarak temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 09.12.2019 tarihli ve 2018/1196 E. 2019/910 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9711, Karar No: 2024/20843, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9711 E.  ,  2024/20843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2980 E., 2023/3190 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2022/2980 Esas, 2023/3190 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 03.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.02.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca,REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5467, Karar No: 2012/39506, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5467 E.  ,  2012/39506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Katılanın sanığın oğlundan aldığı bahçedeki ağaçların sanık tarafından kesilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;sanığın bahçenin satıldığından haberi olmadığı,meyve vermeyen kurumuş ceviz ve fındık ağaçlarını odun yapmak için kestiği şeklindeki savunması karşısında,suça konu bahçenin satışından sanığın ne zaman haberdar olduğu hususu tanıklıktan çekilme hakkı da hatırlatılarak oğlu ...'ya sorulup tespit edildikten sonra, gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti için 15.11.2009 tarihli görgü tespit tutanağı mümzileri ve ziraat bilirkişisi eşliğinde kesilen ağaçların niteliği ve zararın şekli ve boyutu tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde suç kastı yokluğundan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17871, Karar No: 2022/17907, Tarih: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17871 E.  ,  2022/17907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ edildiği ancak temyiz başvurusunda temyiz nedenlerini göstermediği anlaşılan sanık müdafine yedi gün içerisinde temyiz nedenlerini gösteren ek dilekçe sunması aksi halde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi ve sanık müdafinin sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23519, Karar No: 2018/4149, Tarih: 12.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23519 E.  ,  2018/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;Arsa niteliğindeki dava konusu... mahallesi 3146 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 26,60-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 21,01-TL oldukları anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden 1,5 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı görülmemiştir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33260, Karar No: 2019/5206, Tarih: 11.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33260 E.  ,  2019/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 13.01.2003 – 20.02.2012 tarihleri arasında kapıcı ve kazancı olarak elden ödenen net 895,00 TL. ücret, 2 dini bayramda 100,00 TL. ikramiye ve 130,00 TL. kazancı parası ile haftanın 6 günü 07.00-21.00 saatleri arasında, kış aylarında saat 24.00’de kadar çalıştığını, ücretinin daha yüksek olmasına rağmen SGK kayıtlarında asgari ücret gösterildiğini, yaptığı fazla mesai ve yılda 2 dini defa bayramda ödenen 100,00 TL. ikramiye ücretlerinin SGK bildirilmediğini ve 130,00 TL. kazancı parasının son 4 aya kadar bordoda gösterilmediğini, iş yerindeki uzun süreli çalışma saatleri ve emekli aylığı almaya hak kazanması sebebiyle iş sözleşmesini davalıya gönderdiği noter ihtarnamesi ile fesih ettiğini iddia ederek, işçilik alacaklarının davalıdan tahsili ile müvekkilline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının uyarılmasına rağmen başka yerlerde çalışan davacının bu faaliyetine son vermediği, buna rağmen sözleşmesinin fesih edilmediğini ve sözleşmeyi haklı fesih nedeni olmadığını, mesai yapmadığı, 4 yıl öncesine kadar fuel oil ile çalışan kalorifer tesisatında davacının kazanın yakılması ve yakıt aktarılması ile ilgilenmediğini, son 4 yılda ise doğal gazla ısınma nedeni ile kapıcının kış aylarında fazla mesai yapmasını gerektirir durum olmadığını, genel tatil mesai ücretlerinin ödendiğini, işten ayrıldıktan sonra kıdem tazminatı ödenmesi teklif edilen davacının 35.000,00 TL. talep ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdeme esas ücretin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi davalı ... nezdinde kapıcı, kaloriferci olarak çalışmış olup elektrik, su ve yakıt giderleri iş veren tarafından karşılanmıştır.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdeme esas ücretin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi davalı ... nezdinde kapıcı, kaloriferci olarak çalışmış olup elektrik, su ve yakıt giderleri iş veren tarafından karşılanmıştır.

Kıdem tazminatının ne şekilde hesaplanacağı 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinde de belirtilmiş olup “....Kıdem tazminatının hesaplanması, son ücret üzerinden yapılır. Parça başı, akort, götürü veya yüzde usulü gibi ücretin sabit olmadığı hallerde son bir yıllık süre içinde ödenen ücretin o süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama ücret bu tazminatın hesabına esas tutulur.

Ancak, son bir yıl içinde işçi ücretine zam yapıldığı takdirde, tazminata esas ücret, işçinin işten ayrılma tarihi ile zammın yapıldığı tarih arasında alınan ücretin aynı süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle hesaplanır.

13. maddesinde sözü geçen tazminat ile bu maddede yer alan kıdem tazminatına esas olacak ücretin hesabında 26. maddenin birinci fıkrasında yazılı ücrete ilaveten işçiye sağlanmış olan para ve para ile ölçülmesi mümkün akdi ve kanundan doğan menfaatler de göz önünde tutulur. Kıdem tazminatının zamanında ödenmemesi sebebiyle açılacak davanın sonunda hakim gecikme süresi için, ödenmeyen süreye göre mevduata uygulanan en yüksek faizin ödenmesine hükmeder. İşçinin mevzuattan doğan diğer hakları saklıdır...” şeklindeki düzenlemeyle kıdem tazminatına esas ücrete hangi hakların ekleneceği kurala bağlanmıştır.

Anılan hükme göre kıdem tazminatı hesabında temel ücrete ilaveten işçiye sağlanan para ile ölçülmesi mümkün menfaatlerin göz önünde tutulması gerektiğinden davacının talebi doğrultusunda işverenin karşıladığı elektrik, su ve yakıt giderleri belirlenerek kıdem tazminatına esas ücrete eklenerek hesaplamaların buna göre yapılması gerekirken, bu yardımlar eklenmeksizin sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2012, Karar No: 2024/7147, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2012 E.  ,  2024/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/21 E., 2022/621 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/45 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı suçun uyuşturucu madde kullanma suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış ve atılı suçun bir erteleme kararının denetim süresi içerisinde işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/621 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri;

Sanığın eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ticarete ilişkin delil bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, tanık beyanına itibar edilmediği bu nedenle hükmün bozulması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri;

Sanığın eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ticarete ilişkin delil bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, tanık beyanına itibar edilmediği bu nedenle hükmün bozulması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, şüpheli hareketleri nedeniyle durdurulan ve üzerindeki sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin rızaen teslim edip bu maddeleri sanıktan aldığını beyan eden tanığın beyanı üzerine, sanığın ikametinde gerçekleştirilen arama kapsamında kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesinin ele geçirilmesinin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu ve tanık beyanı mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, şüpheli hareketleri nedeniyle durdurulan ve üzerindeki sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerirızaen teslim edip bu maddeleri sanıktan aldığını beyan eden tanık beyanı üzerine, sanığın ikametinde gerçekleştirilen arama kapsamında kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği olayda; tanığın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında uyuşturucuyu sanıktan almadığını beyan etmesine, dava dosyası kapsamında sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair başkaca bir delilin de bulunmadığı gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış ve atılı suçun bir erteleme kararının denetim süresi içerisinde işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, tanıktan ele geçen sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesi ile sanığın ikametinden ele geçen sentetik kannabinoid türünün özdeş birebir aynı olması, bu yönü ile tanığın kovuşturma aşamasındaki beyanlarının maddi gerçeğe uymaması, sanığın ikametinden ele geçen uyuşturucu maddelerin salt miktarı itibariyle kullanım sınırı üzerinde kalması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; tanıktan ele geçen sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesi ile sanığın ikametinden ele geçen sentetik kannabinoid türünün özdeş birebir aynı olması, sanığın ikametinden ele geçen uyuşturucu maddelerin miktar itibarıyle kullanım sınırı üzerinde kalması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz itirazları ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1864, Karar No: 2019/3511, Tarih: 08.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1864 E.  ,  2019/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28/11/2016 tarih ve 2013/7 E- 2016/843 K. sayılı kararın davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine- kabulüne dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 23/02/2018 tarih ve 2018/124 E- 2018/217 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket yönetim kurulu başkanı olan davalılardan ... ile anlaşmazlığa düşmesi sonucunda, şirket yönetiminden istifa etmesi üzerine, davalılar ... ile oğlu Beytullah Kaya'nın çift imza ile şirketin temsilini gerçekleştirdiklerini ve bu andan itibaren şirketin tüm imkanlarını kendi aile bireylerinin kurduğu rakip firmaya kullandırarak, davalı şirketin içini boşaltmaya başladıklarını, şirketin kârından ortaklara kâr payı dağıtılmadığı gibi, elde edilen kârların da sermayeye eklenmediğini, davalıların şirketten alarak başka yere aktardıkları avansları şirkete geri ödenmediklerini ileri sürerek şirketin ödenmeyen karlarının ve davalıların şirkete verdikleri zararın tespiti ile şimdilik 10.000 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah ile 634.292,27 TL'nin tahsili talep edilmiştir.

Davalılar vekili, şirketi davacı ile eski ortaklardan olan babası Remzi Kaya'nın zarara uğrattıklarını, davalı şirketin yüksek kâr potansiyeli olan bir şirket olduğunu, esasında müvekkillerinin mağdur edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının şirketten alması gereken 484.478,60 TL kâr payının tespit edildiği, bu kar payının davacı tarafça davalı şirketten talep edilebileceği, ayrıca davalı şirkete davalı gerçek şahısların verdiği zarar nedeniyle davacının payına düşen zarar miktarının 149.813,67TL olduğu, ancak davalı yöneticilerce davalı şirkete verilen zarar nedeniyle davacının doğrudan bir zararı olmadığı, dolayısıyla davacı tarafça bu miktarın kendisine ödenmesi talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 484.478,60TL'nin davalı şirketten tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.Karara karşı davalılar vekilince ve katılma yoluyla davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.