muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17073, Karar No: 2019/7512, Tarih: 07.10.2019

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

İlk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/169, Karar No: 2023/1125, Tarih: 26.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/169 E.  ,  2023/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/78 E., 2020/24 K.

SAYISI : KIT/2022-1624

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kısmen kabulü/ İtirazın kabulü

SAYISI : 2019/82674

Taraflar arasında sigorta tahkim yargılamasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusuru nedeniyle gerçekleşen trafik kazasında yaya olan davacının yaralandığını, iş gücü kaybına uğradığını belirterek bedel artırım dilekçesiyle birlikte 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik, 8.357,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, maluliyet raporunun usule uygun olmadığını, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, hükmedilecek vekalet ücretinin nispi vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İTİRAZ HAKEM HEYETİNİN İLK KARARI

...'nin 23.12.2019 tarih ve 2019/İHK-18731 sayılı kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik ve 8.357,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 13.06.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. ...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İTİRAZ HAKEM HEYETİNİN İLK KARARI

...'nin 23.12.2019 tarih ve 2019/İHK-18731 sayılı kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik ve 8.357,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 13.06.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. ...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.12.2021 tarih ve 2021/7661-2021/10752 sayılı kararı ile "Uyuşmazlık Hakem Heyetince ve İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan hesap raporu hesaplama tekniği yönünden iki seçenekli olarak tanzim edilmiş olup; PMF 1931 yaşam tablosu kullanılarak progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplamada 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmış, TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak 1.8 teknik faizle yapılan hesaplamada 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmıştır. İtiraz Hakem Heyetince, sürekli iş göremezlik zararı yönünden; PMF 1931 yaşam tablosu kullanılarak progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplama neticesinde belirlenen 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken diğer hesaplama yöntemi kabul edilerek hüküm tesisi isabetli olmayıp hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir." şeklinde gerekçe ile ayrıca vekalet ücreti hükmedilirken maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiği belirtilerek hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin itirazının kabulü ile davanın kabulüne,76.432,00 TL sürekli iş göremezlik ve 8.357 TL geçici iş göremezlik tazminatının 13.06.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı olarak düzenlendiğini, zarar hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz hesap yöntemine göre yapılması gerektiğini, poliçe dahilinde bavuranın geçici iş göremezlik, geçici bakıcı ve tedavi giderlerinden sorumlu olmadıklarını, SGK'nın sorumluluğunda olduğunu belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı bedensel zarar nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı bedensel zarar nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ... kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8591, Karar No: 2016/12469, Tarih: 26.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8591 E.  ,  2016/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamalarında, yaz ve kış dönemi ayrımı yapılmamıştır. Ancak, davacının, yol yapım işi şantiyesinde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Anılan sebeple, her iki taraf tanıklarının beyanlarına yeniden başvurularak bu yön aydınlatılmalı ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14737, Karar No: 2012/3619, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14737 E.  ,  2012/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası

TCK.nun 71. maddesi uyarınca 24 ay hapis cezası, 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteleme, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Sanığın, yokluğunda verilip 23.10.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 07.11.2008 tarihinde temyiz ettiği, katılan vekilinin ise hükmü 2003 takvim yılı yanında 2004 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle de sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği yönüyle temyiz ettiği; 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup düzenlenen 21.03.2005 gün ve VDENR-2005-435/41 sayılı vergi suçu raporunda sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediğinin iddia edildiği, 10.12.2007 tarih 2005/12320 esas 2007/4359 sayılı iddianamedeki anlatımda sadece sahte olarak düzenlendiği kabul edilen 22.01.2004 tarihli fatura ile ilgili kamu davasının açıldığı, mahkemenin gerekçeli kararında da her ne kadar suç tarihi 2003 olarak gösterilmiş ise de hükmün konusunun 22.01.2004 tarihli sahte fatura olduğu, dolayısıyla sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi temyize konu edilebilecek bir kararda verilmediği anlaşılmakla, sanığın ve katılan vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22016, Karar No: 2017/6771, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22016 E.  ,  2017/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Üçüncü şahıs sanık ...'a birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle asıl borçlu Ayhan Kekeç'e ödemesi gereken borç sebebiyle yapılmış icra takibi kesinleşmeden üçüncü şahıs sanığa gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan beraatine, tazminat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminata hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın, borcunu 4.4.2010 tarihli belge ile ödediğini savunması karşısında, bu belgede imzası bulunan takip alacaklısı Ayhan Kekeç dinlenilmeden, bu belgenin kendisi tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14670, Karar No: 2022/21588, Tarih: 27.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14670 E.  ,  2022/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli karar 15.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiinin 17.05.2022 tarihinde hükmü temyiz ettiği, CGK 24.02.2022 tarih, 2022/119 karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar Dairemizin 09.07.2019 tarih, 2019/10555 esas sayılı ilamında suça sürüklenen çocuk hakkında ilamın (2) no’lu başlığında suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 4 yıllık zamanaşımının dolduğundan bahisle davanın düşmesine karar verildiği halde, aynı ilamın (3) no’lu başlığında aynı suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan bozma kararı verilirken sehven iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yazıldığı mahkemece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen düşme kararının 09.07.2019 tarihinde kesinleştirildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu hüküm duruşmasında, müdafiisi huzurunda savunmasını yapacağını beyanı etmesine rağmen, müdafii Av. ...’ün mazeretinin kabulüne karar verildiği halde yokluğunda hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2020/13699 E., 2021/11870 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6658, Karar No: 2023/2084, Tarih: 05.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6658 E.  ,  2023/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil- bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli olarak ve davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 24/01/2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar .... .... vd. vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ....... geldiler. Duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, ... karara bırakıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, ... ili ..... ilçesi .... Mahallesinde bulunan 3 ada 3 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduklarını, ilgili taşınmazın tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptal kararı verildiğini, iptal kararı nedeniyle de kendilerine bir ödemenin yapılmadığını, Mahkemenin 2008/169 Esas, 2008/319 Karar sayılı kararıyla kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlendiğini ve yeni bir hukuki durum oluştuğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile adlarına tesciline, olmadığı taktirde taşınmazın tam bedelinin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, davaya konu taşınmazın gerek sınırları, gerekse de malik kaydının Ardeşen Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde 19/01/1994 tarihinde kesinleştiğini, bir taşınmaza ilişkin kadastro tespitine dayanan iptal ve tescil davasının açılabilmesi için kadastro tespiti ilanından itibaren 30 gün içinde, kadastro mahkemesinde dava açılmaksızın kadastro tespitinin kesinleşmesi gerektiğini, Ardeşen Kadastro Mahkemesi kararının kesinleştiğini, ayrıca tazminat talebinin on yıllık zamanaşımına tabi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali hususunda 6100 sayılı HMK'nın 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm bulunduğu gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteminin reddine, tazminat talebi yönünden ise 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu gereğince on yıllık zaman aşımı süresinin geçmiş olduğu gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, dava dilekçesinde ayrıntılı olarak açıkladıkları hususların hiçbirinin değerlendirilmediğini, usulüne uygun olarak belirlenmeyen kıyı kenar çizgisi nedeniyle müvekkilinin tapusunun 1998 yılında iptal edildiğini, aynı yerle ilgili olarak görülen davada usulüne uygun olarak 2008 yılında kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlendiğini, bu sefer müvekkilinin kıyı kenar çizgisi nedeniyle iptal edilen arazisinin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını, Mahkemenin ya yeni karara göre müvekkiline arazisini iade etmesi ya da 3 ada 3 no.lu parsel için usulüne uygun bir kıyı kenar çizgisi belirlemesi gerektiğini, tazminat talepleri yönünden yapılan değerlendirmenin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Mahkeme kararının ferisi niteliğinde olan vekalet ücretine ilişkin olarak hükmün 5 no.lu bendinde maddi hata yapıldığını, davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, hükmün tashihini talep etmelerine rağmen sonuçsuz kaldığını belirterek hükmün bu kısmını temyiz ettiklerini bildirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kıyı Kanunu gereğince açılan tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''