muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17074, Karar No: 2012/5985, Tarih: 27.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17074 E.  ,  2012/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile diğer ödemelerin ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan .... vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve .... Sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, ilk peşin değerli gelir ile artışlar nedeniyle açılan ilk rücu davasının kesinleşmiş olmasının, ilk peşin değerli gelirin (ilk davada hüküm altına alınmayan) kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağının, eldeki davada, sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin, artışlardan bağımsız, ayrı bir olgu, ayrı bir değer ifade ettiğinin, davacı Kurum yönünden kazanılmış hak oluşturması ve kesin hüküm nedeniyle olumsuz dava şartı niteliğinde bulunmaması karşısında, mahkemece,ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerektiğinin, davalıların toplam kusurunun %70 olarak belirlendiği temyiz aşamasından geçerek kesinleşmiş ilk rücu dosyasında, ilk davada, talebin %10 olduğu, buna göre davacı kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, davalılardan ..... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan.... iadesine, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6371, Karar No: 2024/8493, Tarih: 02.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/6371 E.  ,  2024/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/477 D.İş- 2022/476

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü/Davalının itirazının kısmen kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.11.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında motosiklet sürücüsü olan davcının yaralanarak malul kaldığını, kazaya neden olan diğer aracın tespit edilemediğini belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatının temerrüt tarihinden (20.05.2021) itibaren işleyen faizi ile birlikte davalı ... Hesabından tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 76.925,60 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacı usulüne uygun olarak başvuruda bulunmadığından talebinin reddi gerektiğini, kazaya tespit edilemeyen aracın sebebiyet verdiğinin ve bu aracın poliçe düzenleme yükümlüsü olduğunun ispat edilmediğini, davacının ibraz ettiği maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlanmadığını ve hükme esas alınamayacağını, kusur tespiti gerektiğini, davacının kaskının takılı olmadığını ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini davalı temerrüde düşmediğinden faize hükmedilemeyeceğini, karşı taraf lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının talebinin kabulü ile 76.925,60 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 02.06.202l tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte aleyhinde başvuru yapılan Güvence Hesabından tahsiline karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı itiraz dilekçesinde; davacının Komisyona başvurmadan önce usulüne uygun olarak başvuruda bulunmadığından talebinin reddi gerektiğini, kazaya tespit edilemeyen aracın sebebiyet verdiğinin ve bu aracın poliçe düzenleme yükümlüsü olduğunun ispat edilmediğini, davacının ibraz ettiği maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlanmadığını, bu nedenle hükme esas alınamayacağını, kusur raporunun denetime uygun olmadığını, kaza tarihine göre PMF Yaşam Tablosu kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, aksi takdirde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,65 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, davacının kaskının takılı olmadığını ve müterafik kusur indirimi yapılmasını, davalı temerrüde düşmediğinden faize hükmedilmemesi gerektiğini, arşı taraf lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin de AAÜT'ye göre belirlenen vekalet ücretinin Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi gereğince 1/5 oranında olması gerektiği itirazında bulunmuş olup, emsal Yargı kararları gereğince davalı vekilinin itirazının kabulüne; "Yukarıda açıklanan nedenlerle; 22/02/2022 — K-2022/45019 tarih ve sayılı karara vaki davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararının “5-KARAR” başlığı altındaki diğer hüküm fıkraları aynen uygulanmak üzere, 3.nolu hüküm fıkrasının kaldırılarak "3. Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen tutar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT tarifesine göre hesaplanan 5.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” olarak düzeltilmesine," karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usulüne uygun başvuru yapılmadığından davanın reddi gerektiğini, kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, maluliyet oranının yönetmeliğe uygun olmadığını, kaza tarihine göre PMF 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak hesap yapılması, aksi kanaatle TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınacak ise, güncel ve yürürlükteki mevzuata göre %1,65 teknik faiz işletilmesi gerektiğini, müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini ve temerrüdün gerçekleşmediğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 18.11.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında karşı araç belirlenemediği için davalı ... Hesabından yaralanan motosiklet sürücüsü olan davacı için istenen sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, konusunda uzman bilirkişinin oluşa ve dosya kapsamına uygun düzenlediği rapordaki kusur oranının karara esas alınmış olmasına, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmasına, davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir somut neden bulunmadığı gözetildiğinde bu nedenle tazminattan indirim yapılmayışında usulsüzlük görülmemesine göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4529, Karar No: 2016/7076, Tarih: 16.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4529 E.  ,  2016/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kayyım talep edilenin yapılan kolluk araştırmasına göre babası ... ile "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesâyet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan aynı Kanunun 411. maddesine göre, “Vesâyet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesâyet dairelerine aittir.“ düzenlemesi getirilmiştir.

Dosya kapsamından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayı küçüğün babası ile "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23169, Karar No: 2015/14699, Tarih: 07.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23169 E.  ,  2015/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/162546

Mahkemesi : Datça Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2014

Numarası : 2014/24 - 2014/15

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören kuruma usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurum vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35550, Karar No: 2017/16050, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35550 E.  ,  2017/16050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11727, Karar No: 2024/4538, Tarih: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11727 E.  ,  2024/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2673 E., 2021/3030 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2019/422 Esas, 2021/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/2673 Esas, 2021/3030 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d ve 303. maddeleri uyarınca mükerrir olan sanığın cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, öldürme kastı olmadığına, sanığın cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, öldürme kastı olmadığına, sanığın cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın uyuşturucu bağımlısı olup işten eve gelen ve üstünü değiştirmek isteyen annesi mağdura hitaben önce "eşarbını çözme, zaten öleceksin" dediği, sonra "seni bıçaklayarak mı yoksa boğarak mı öldüreyim, bıçakla öldürürsem etraf kan olur, boğarak öldürmek daha iyi" şeklinde sözler söylediği, bu sırada sanığın elinde kablo bulunduğu, sanık ve mağdurun bu olayların yaşandığı sırada yürüyerek evin kapısına kadar geldikleri, sanığın mutfaktan aldığı ekmek bıçağı ile mağdurun yanına geldiği, bıçakla mağdurun sol sırt kısmına vurduğu, mağdurun bağırdığı, ekmek almak üzere eve gelmeden önce bakkala uğrayan sanığın babası mağdurun eşi tanık Metin'in mağdurun bağırmasını da duyarak eve gelerek sanığın elinden bıçağı zorla aldığı, sanığın bu sırada mağduru kast ederek "bugün ucuz kurtuldu, bugün ölmezse yarın ölecek" dediği, mağdurun adlî muayene raporuna göre sırt bölgesinden 1 cm derinliği olan kesici alet yaralanması nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanları ile tanık anlatımına göre sanığın kastını ortaya koyan sözleri, bıçakla mağdura saldırması üzerine babası olan Metin'in araya girerek sanığın elindeki bıçağı alarak eyleme devam etmesini engellemesi nazara alındığında eylemin öldürmeye yönelik olması nedeniyle eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Tebliğname'nin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca sanığın cezaî ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, engel halin varlığı nedeniyle sanığın eyleme devam edemediği nazara alındığında suç vasfının nitelikli öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek mağdurdaki yaralanmanın niteliği dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/2673 Esas, 2021/3030 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11379, Karar No: 2012/15151, Tarih: 13.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11379 E.  ,  2012/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne kaydın iptali ile okul ve bahçesi vasfıyla davacı adına tesciline ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı 407 parsel sayılı otlak niteliğindeki okul arsasının önceden Y... Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı iken köy tüzel kişiliğinin ortadan kalkmasıyla beraber davalı Belediye adına tescil edildiğini, oysa 222 sayılı İlköğretim Kanununun 65. maddesine göre Belediye sınırları dahilinde kalan ilköğretim okullarının il tüzel kişiliği adına tapuya tescili gerektiğini ileri sürüp, 407 parselin tapusunun iptali ile il tüzel kişiliği adına tescilini istemiş;mahkemece, davanın kabulü ile kaydın iptali ve okul ve bahçesi vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, il ve ilçe sınırları içindeki okul yerlerinin mülkiyetinin 222 sayılı İlköğretim Yasasının 65. maddesine göre İl Özel İdarelerine ait olduğu sabittir.

Ne varki;somut olayda niza konusu 407 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerin öncesi köy iken 02.01.1953 tarihinde otlak niteliği ile kadastro tespiti sonucu köy adına tescil edildiği, belediye teşkilatının kurulması nedeniyle 28.12.1992 tarihinde davalı Belediye adına tescil edildiği; taşınmazın vasfının otlak olduğu,üzerinde bina bulunmadığı ve herhangi bir tahsisin olmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Öyle ise,yukarıda yapılan açıklamalar sonucunda taşınmazın 222 Sayılı Yasanın 62. ve 65. maddeleri kapsamında olmadığı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca,davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45133, Karar No: 2018/112, Tarih: 15.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45133 E.  ,  2018/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediye dışındaki davalı şirketlerin adi ortaklığınca üstlenilen ... Kongre Merkezi yapım işinde çalıştığını, işin ...'ne ait olup ihale ile alındığını, Belediye yönünden son 3 aylık maaş alacak miktarı yönünden, diğer davalılar için ise tüm alacaklar yönünden ödenmeyen alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye ... Kongre Merkezi Yapım işinin ihale edildiğini, bu işe ilişkin son hak edişin 03.07.2014 tarihinde yapıldığını, bu tarihte ilana rağmen alacağa ilişkin Belediye'ye müracat olmadığını, davacının alacağının 7-8-9-10. aylara ait olduğunu, ihale makamı sorumluluğunun hak ediş dönemindeki 3 aylık maaşından sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı Belediye'nin ihale makamı, işin anahtar teslimi verilen ihaleli bir iş olduğu ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 36. maddesine göre sadece hakediş döneminden önce doğmuş son üç aylık ücretten diğer davalılar ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduğu, davalı Belediye'den verilen cevapta en son hakedişin 03.07.2014 tarihinde yapıldığı, talebin hakediş sonrası olan 2014/yılı Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim aylarına ait ücret olduğundan, bu ücretten sorumlu tutulması mümkün olmadığından, Belediye aleyhindeki davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine karar (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/39225 esas, 2015/ 24735 karar sayılı ilamı ile "...Somut olayda, 4857 sayılı Yasanın 36/son maddesi uyarınca, işverenlerin alt işverene iş vermeleri halinde, bunların işçilerin ücretlerinin ödenip ödenmediğini, işçilerin başvurusu üzerine veya aylık olarak re'sen kontrol etmekle ve varsa ödenmeyen ücretleri hakedişlerden keserek işçilerin banka hesabına yatırmakla yükümlü oldukları yolundaki yasal yükümlülükler gözönüne alındığında en son hakedişin 03.07.2013 tarihinde yapıldığı ve bu tarihten sonra doğan ücret borçlarında somut uyuşmazlıkta ihale makamı durumunda olan davalı Belediye'nin sorumlu tutulamayacağı yönündeki gerekçe hatalı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece yapılacak iş 4857 sayılı Yasanın 36/son maddesi uyarınca ihale makamı olan Belediye'nin sorumlu olduğu tutarın belirlenmesi ve bu miktardan davalı Belediye'nin sorumlu tutulmasından ibarettir..." gerekçeleri ile bozulmuştur.