muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/863, Karar No: 2018/10183, Tarih: 10.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/863 E.  ,  2018/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

1. 30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair kanunun 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı Kanunun 50/1-a. maddesi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesine hükmedilmesi yerine 51/1-a maddesine atıf yapılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8974, Karar No: 2022/12902, Tarih: 20.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8974 E.  ,  2022/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No :

Dava, aylığın kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığından bahisle aylığının kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanmasını, kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini, kuruma geri ödediği aylıkların faizi ile birlikte iadesini talep etti.

II-CEVAP

Davalı Kurum davaya cevap vermemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın reddine karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından ilk derece mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığı, yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu yönlerinden kararın bozulmasını istemişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 56. maddesidir.

İnceleme konusu dosyada; Davacı 02.06.2011 tarihinde boşanmış, 09.02.2010 tarihinde vefat eden babasından aylık bağlanmıştır. Kurum tarafından boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle aylıkları kesilmiş ve 01.07.2011-01.02.2014 dönemi yersiz ödeme çıkartılmıştır. Davacının, aylığının yeniden bağlanarak kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesi, kuruma ödediği aylıkların faizi ile birlikte iade edilmesi talebiyle açtığı davada; davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar Yargıtay 21. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 04.05.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Davacının aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin 07.03.2016 tarihli talebi ise aylığının kurum denetmen raporuna istinaden kesildiği ve yeniden bağlanmasına yönelik mahkeme kararı bulunmadığı gerekçeleriyle kurum tarafından reddedilmiştir.

Somut dosyada; davacı isteminin, aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin yerinde olmadığı belirtilerek kesilen aylığın baştan itibaren bağlanmasına yönelik bulunduğu dikkate alındığında ve davacı tarafından daha önce açılan dava kapsamında 01.07.2011-01.02.2014 arası dönem yönünden birlikte yaşama olgusunun varlığına ve aylık bağlanma isteğinin reddine dair kararın da onanarak kesinleştiği de nazara alınarak, anılan dönem bakımından birlikte yaşama olgusu kesinleşmiş olmakla bu döneme ilişkin istemin kesin hüküm nedeniyle reddi gerekip, davanın reddine dair karar bu gerekçeyle yerindedir. Diğer yandan 07.03.2016 tarihli talep dikkate alınarak aylık bağlama koşulları yöntemince araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemece, davacının ve eski eşinin adres bilgileri raporunda kayıtlı adreslerinde talep tarihi itibariyle birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı, söz konusu adreslerden komşu olarak ikamet eden kişiler tespit edilerek tanık olarak beyanları alınmalı, anılan dönemde görev yapan mahalle muhtar ve azaları dinlenilmeli, seçmen ve medula kayıtları celp edilerek irdelenmeli, bu şekilde 07.03.2016 tarihli talep tarihi itibariyle birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığı, dosyada toplanmış ve toplanacak deliller değerlendirilmek suretiyle tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6823, Karar No: 2014/5253, Tarih: 25.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/6823 E.  ,  2014/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu ( Tuzla ) 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

NUMARASI : 2005/206-2007/478

İstanbul Defterdarlığı Milli Emlak Dairesi Başkanlığı ile O.. E.. ve müşterekleri, dahili davalı R.. E.., N. B. (E.) aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.06.2007 gün ve 206/478 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 18.03.2005 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Tuzla ilçesi İçmeler mevkiindeki K. A. G. kıyısında bulunan ve tapuda davalılar adına kayıtlı olan 1477 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kaldığını açıklayarak davalılar adına bulunan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 1477 parsel sayılı taşınmaza ilişkin çap kaydı getirilmiştir. Tarla niteliğiyle 2120 m2 olarak 10.05.1978 tarih ve 15.10.2003 tarihlerinde intikal suretiyle paylı olarak davalılar adına kayıtlı olduğu beyanlar hanesinde 10.02.1998 tarihinde birinci derecede doğal sit, 04.06.1999 tarih ve 2034 yevmiye ile ikinci derecede doğal sit olduğunun yazılı olduğu görülmüştür. İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’nün 7 Aralık 2005 tarih ve 15733 sayılı yazısı kapsamına göre K. A. G. kıyı kenar çizgisinin bakanlıkça 16.05.1997 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisinin ilgili belediye, Milli Emlak Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğü'ne gönderildiği ancak parsel bazında tapu maliklerine tebliğ edildiğine ve ilgili belediyede ilan edildiğine ilişkin bilgiye rastlanılmadığı bildirilmiştir. Hasımsız veraset belgesi dosya içerisindedir. 15.05.1997 tarihli kıyı kenar çizgisi paftası onaylı sureti getirilmiştir. Dava konusu 1477 nolu parselin 30.11.1966 tarihinde hükmen iktisap suretiyle paylı olarak tescilinin yapıldığı Tuzla Tapu Sicil Müdürlüğü'nden gelen 01.02.2006 tarihli ve 159 sayılı yazı kapsamından anlaşılmıştır. Dava konusu 1477 nolu parsele ilişkin tapulama tutanağının onaylı sureti getirilmiştir. İtirazlı olduğu bu yerin Mayıs 1937 tarih ve 6 nolu tapu kaydı esas alınarak 22.09.1959 tarihinde ¼'er paylı olarak A.H., H. ve Ömer adına tespitlerinin yapıldığı belirlenmiştir. Kartal Tapulama Hakimliği'nin 23.11.1965 tarih 1963/664 Esas, 1965/554 Karar sayılı karar fotokopisinin onaylı sureti getirilmiştir.

Davacının Maliye Hazinesi, davalıların A.S., H. S. H.ve Ö. S.olduğu, davanın ise 1477 nolu parselin tespitine itiraz niteliğinde bulunduğu açıklama kısmında ise 1477 nolu parsele revizyon gören Mayıs 1937 tarih ve 6 nolu tapu kaydının adi iskan suretiyle 1760 m2 olarak tevzi edildiği, 360 m2 lik miktar fazlasının Hazineye ait olduğu, bu nedenle fazlalık kısmın iptal edilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, 509 sayılı Kanun’un 33. maddesinden ve müstekar içtihatlardan hareketle taşınmazın değişmeyen hudutlar içerisinde kaldığı, tarla niteliğinde olduğu anlaşılmakla Hazine’nin itirazlarının reddine, payları oranında davalılar adına tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiştir. Söz konusu karar temyiz edilmekle Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık incelemesi yapılan Kartal Tapulama Mahkemesi kararının eldeki dosya nedeniyle kesin hüküm oluşturup oluşturmayacağında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, HUMK:nun 237. maddesi hükmüne göre kesin hükümden söz edilebilmesi için davalıların tarafların konusunun ve hukuki sebebinin aynı olması gerekir. Tapulama Mahkemesi'ndeki davanın davacısı ile eldeki davanın davacısı Hazine'dir. Davanın konusu, 1477 nolu parseldir. Davalıları ise tespit malikleri ve intikale mirasçılarıdır. Ancak, hukuki sebepten birbirinden farlıdır. Şöyle ki, tapulama mahkemesindeki davanın hukuki sebebi revizyon göre tapu kaydının miktarıyla mı, sınırlarıyla mı geçerli olup olmadığına ilişkindir. Somut olayda ise 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümlerine göre kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığına yöneliktir. Dolayısıyla kesin hükümden söz etmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ve 9 . maddeleri uyarınca oluşturulacak bilirkişi heyeti huzuruyla çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın tamamının ya da bir kısmının belirlenecek kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının belirlenmesi, bu saptamanın infaza elverişli ölçekli krokiye yansıtılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK:nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3634, Karar No: 2021/3594, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3634 E.  ,  2021/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden ise, aynı Kanun’da öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1898, Karar No: 2024/6147, Tarih: 01.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1898 E.  ,  2024/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/119 E., 2023/335 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/1870 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/6040 Esas, 2023/868 Karar sayılı ilâmı ile özetle; olay yeri inceleme raporu, maktul hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.02.2021 tarihli klasik otopsi tutanağı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.03.2021 tarihli ve IST-KİM-21-7477 sayılı uzmanlık raporu ve Adlî Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin 08.06.2021 tarihli ve 49240963-101.02-2021/29658/4651 sayılı raporu dikkate alınarak atış mesafesinin tayini, atışın bitişik atış şeklinde gerçekleşip gerçekleşmediği, maktuldeki giriş yarası üzerinde ve çevresinde bulunan atış artıklarının değerlendirilmesi, maktulün elinden ve üzerinden alınan svap numunelerinde atış artığına rastlanmamış olması hususunun irdelenmesi amacıyla Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bu hususta delil bulunmadığına, maktulün intihar ettiğine, eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık savunması ve dosya kapsamı karşısında, maktulden sanığa yönelen ve tahrik oluşturan haksız bir söz ve davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı Adli emanetinin 2021/2028 sırasında kayıtlı; 3 adet Efes ibareli teneke kutu ağız kısmı, 7 adet biyolojik svap alma zarfı, vıceroy marka sigara izmariti, 1 adet sanık ... cotton swap tip ibareli bulgu poşeti, 1 adet maktul ...'ye ait sağ ve sol el tırnakları yazılı bulgu poşeti, ağzı bant mühürlü bulgu poşeti içerisinde olduğu beyan edilen 1 adet camel ibareli boş sigara paketi ile ağzı bant mühürlü bulgu poşeti içerisinde kriminal incelemesi yapıldığı beyan edilen atış artıkları ve el svaplarının kararın kesinleştiğinde imhası yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından "DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA" ibaresi çıkartılarak yerine "İMHASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22580, Karar No: 2017/5170, Tarih: 10.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22580 E.  ,  2017/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.10.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ...ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’un maliki olduğu 2789 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payı davalı ikinci eşine evlenmeden 9 gün önce satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini, dava dışı taşınmazlarının da olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’un maliki olduğu dava konusu 2789 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payı 12.06.2009 tarihinde evlendiği davalı eşine evlenmeden 9 gün önce 03.06.2009 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, 1939 doğumlu mirasbırakanın 18.12.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak ilk eşinden olma davacı oğlu ile ikinci eşi davalının kaldığı, başkaca mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.