muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3351, Karar No: 2024/1351, Tarih: 24.04.2024

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının stajını yaptığı okulun işletme kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki kabulün doğru olmadığını, 3308 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde İşletme tanımının yapıldığını, buna göre mal ve hizmet üreten kamu ve özel kurum, kuruluş ve iş yerlerinin işletme kapsamında sayıldığını, müvekkilinin okul döneminde stajını tamamladığını ancak staj yaptığı süre boyunca çalışmasının karşılığı olan ücretin hiçbir şekilde ödenmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarının hukuka aykırı olduğu ileri sürerek, kararın bu kısım yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3308 sayılı Kanun'un 25 inci maddesine dayalı ödenmeyen staj eğitim ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3308 sayılı Kanun'un 3, 24 ve 25 inci maddeleri.

2. Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği ile Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

1. 3308 sayılı Kanun’da, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

2. Hal böyle olunca, Mahkemece; 2013-2014 yılı eğitim öğretim dönemine ilişkin olarak davacının Yerköy Şehit ...Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken, okul bünyesinde beceri eğitimini alacağı atölye bulunmaması ve beceri eğitimi yapılamadan davacının mezun olmasının mümkün olmaması nedeniyle davalı kuruma bağlı işletmelerde mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde açık olmak üzere,

24.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/170, Karar No: 2008/2749, Tarih: 05.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/170 E.  ,  2008/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakan A.... P...ın dava konusu taşınmazları kardeşi olan davalıya farklı tarihlerde satış suretiyle devrettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, yapılan satış işlemlerinin iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, miras bırakanın sağlığında işlerinin bozulması nedeniyle taşınmazlarını satmak zorunda kaldığını, kendisinin de çekişme konusu taşınmazlarda paydaş olduğu için satın aldığını, davacının da temlik tarihlerinden sonra doğduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan A...P...ın 7 parsel sayılı taşınmazdaki payını, keza 32 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2, 8, 10 ve 16 nolu bağımsız bölümlerdeki payları ile 492 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 22 nolu bağımsız bölümü değişik tarihlerde kardeşi olan N...’ye; 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını dava dışı S...G....e satış suretiyle temlik ettiği, S....’nın da anılan payları 18.4.1995 tarihinde davalıya aynı nedenle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın belirtilen taşınmazlarla ilgili olarak yaptığı temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece davanın sübut bulmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 18 nolu bağımsız bölümün davalı Nuriye ile bir mülkiyet ilişkisi bulunmadığı belirlenmek suretiyle mahkemece bu bağımsız bölüm hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu taşınmaz yönünden temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer taşınmazlara yönelik davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesinde büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirası bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı miras bırakanın kardeşi, davacı ise ilk eşinden olma çocuğu olduğu nüfus kayıtları ile sabittir. Davalı N....nin ev hanımı olduğu, bir gelirinin bulunmadığı, çekişmeli taşınmazların akitteki değerleri ile keşfen belirlenen gerçek değerleri arasında aşırı fark bulunduğu, her ne kadar davalının eşi varlıklı ise de eşin parasını ödeyerek kendisi adına alması olanaklı iken karısı adına sicil kaydının oluşturulmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu tartışmasızdır.

O halde, anılan bu olgu ve bulgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 18 nolu bağımsız bölüm dışındaki taşınmazlar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14444, Karar No: 2017/12248, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14444 E.  ,  2017/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25480, Karar No: 2017/16275, Tarih: 27.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25480 E.  ,  2017/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı tarafından borçlu hakkında senede dayalı genel haciz yoluyla ilâmsız icra takibi başlatıldığı, borçlunun ödeme emrinin tebliği üzerine süresi içinde icra dairesine başvurarak icra takibine itiraz ettiği, alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamı için itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; takip dayanağı senede dayanarak daha önce yapılan takibin iptal edildiği gerekçesi ile itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, daha önce alacaklı tarafından borçlu hakkında aynı senede dayanılarak ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2013/23415 E. sayılı dosyasıyla kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapıldığı, borçlunun başvurusu üzerine,... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.12.2013 tarih ve 2013/914 Esas 2013/928 Karar sayılı kararı ile senedin kambiyo vasfı bulunmadığından takibin iptaline hükmedildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine mahkeme kararının Dairemizce 22.04.2014 tarih ve 2014/7556 E.-2014/11751 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, karar düzeltme isteminin Dairemizce 18.09.2014 tarih ve 2014/16672 E.- 2014/21654 K. sayılı ilamı ile reddine karar verildiği, anılan mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra alacaklı tarafından aynı senede dayalı olarak bu kez genel haciz yolu ile ilâmsız icra takibi başlatıldığı görülmektedir.

Bu durumda, borçlu aleyhine yapılan kambiyo senetlerine mahsuz haciz yolu ile takibin iptaline ilişkin karar kesinleştiğinden, aynı senede dayanılarak genel haciz yolu ile ilâmsız icra takibine başlanmasında bir engel yoktur.İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Aynı Yasa'nın 62/5. maddesi; "Borçlu takibin müstenidi olan senet altındaki imzayı reddediyorsa, bunu itirazında ayrıca ve açıkça beyan etmelidir. Aksi takdirde icra takibi yönünden senetteki imzayı kabul etmiş sayılır" hükmünü düzenlemektedir. O halde, mahkemece, yukarıda anılan yasal düzenlemeler uyarınca borçlunun icra takip dosyasındaki borca itirazına ilişkin itirazın kaldırılması isteminin esasının incelenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5902, Karar No: 2013/7818, Tarih: 07.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/5902 E.  ,  2013/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2813 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Şikayetçi Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğünün temyizinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğünün hükmü temyize hakkı bulunmadığından Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan ... vekilinin temyizine gelince;

Suç tarihi olan 19.01.2005 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7944, Karar No: 2022/8690, Tarih: 13.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7944 E.  ,  2022/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz.Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. "hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1.Şikayetçinin/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi’nin 29.04.2022 tarih ve 2022/89 E. – 2022/666 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1.Şikayetçinin/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi’nin 29.04.2022 tarih ve 2022/89 E. – 2022/666 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2. ... 11. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 08.09.2021 tarih ve 2021/884 E. - 2021/1231 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında (30.000,90 TL)” ibaresinin karar metninden çıkarılarak, yerine “% 5’i oranında (15.000,45 TL) ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4190, Karar No: 2022/2577, Tarih: 05.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4190 E.  ,  2022/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/09/2020

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/08/2020 tarihli ve 2020/844 soruşturma, 2020/229 esas, 2020/237 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın anılan Kanunun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 25/08/2020 tarihli ve 2020/289 esas, 2020/364 sayılı kararına karşı sanık ile müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin merci Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 tarihli ve 2020/676 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanunun 250/3. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.", anılan Kanunun 250/9. maddesindeki “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.”, aynı Kanunun 250/14. maddesindeki “Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.”, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 tarihli kararı ile “…talepname ve mahkeme kararının incelenmesi sonucu ilgili talepname veya mahkeme kararında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması bakımından herhangi bir tartışmaya yer verilmediği, her ne kadar TCK'nın 62. maddesindeki indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkemenin takdirine bırakılmışsa da uygulanmaması durumunda uygulanmama gerekçesinin kararda gösterilmesinin kanuni bir zorunluluk olduğu..." gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;