muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2590, Karar No: 2023/7427, Tarih: 13.12.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece 126,97 m²'lik kısım için ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığını, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, iki raporun tamamen ters yönde olduğunu, eksik inceleme ile alınan raporlara göre hüküm kurulduğunu, bozma sonrası yeniden keşif yapılmadığını, aynı bilirkişilerden rapor ve ek rapor almak suretiyle hüküm tesis edildiğini, tapu iptali ile beraber kıyıya terkin kararı verilmesi gerekirken bu yönde hüküm tesis edilmediğini, taşınmaz bütün olarak kullanıldığından kıyıda kalan kısma müdahalenin önlenmesine şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, taşınmazın tamamına yapılan müdahalenin önlenmesi gerektiğini, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, vekalet ücreti bakımından hükmün çeliştiğini, davanın mahiyeti gereği taraflar lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Bilindiği üzere, Mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Diğer taraftan Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu müessese, Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir (09.05.1960 tarihli, 21/9 sayılı YİBK).

2. Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin son bozma kararında; 31.03.2017 tarihli raporda bilirkişiler tarafından yeni belirlenen kıyı kenar çizgisine göre dava konusu taşınmazın 126,97 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde, 11,28 m2'lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirtildiği, Mahkemece yeniden alınan 07.05.2019 havale tarihli farklı bilirkişilerce düzenlenen raporda ise dava konusu parselin 20,03 m2'lik kısmının bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde, 118,22 m2'lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirtildiği, farklı bilirkişilerden alınan raporlar arasında kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısım yönünden çelişki bulunduğundan bahisle bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, dava konusu taşınmazın komşu parsellerine ilişkin açılan davalarda kesinleşen kıyı kenar çizgisi var ise bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılması gerektiği gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararından sonra, 07.05.2019 havale tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişilerden bir kısmı olan 3 kişilik jeoloji mühendisi, 1 arkeolog ve 1 harita ve kadastro mühendisi bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış, bilirkişiler tarafından hazırlanan 21.10.2022 tarihli ek raporda, bu kez dava konusu taşınmazın 126,97 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde, 11,28 m2'lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı bildirilmiştir. Aynı bilirkişilerin, 08.11.2022 tarihli ek raporlarında ise; önceki ek raporlarında maddi hata yapılarak kıyı kenar içi ve dışı alanlarının ters yazıldığını, dava konusu taşınmazın 126,97 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi dışında, 11,28 m2'lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını bildirdikleri anlaşılmaktadır.

3. Somut olayda; Mahkemece, bozma kararı üzerine ek raporlar alınmış ise de bilirkişiler tarafından sunulan raporlarda bozma kararında belirtildiği şekilde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin açıklanmadığı, çelişkinin giderilmediği, yine dava konusu taşınmazın komşu taşınmazlarına ilişkin açılan davalarda kesinleşen kıyı kenar çizgileri tespit edilerek bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınmadığı, alınan raporlarda bu hususa ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

4. Hal böyle olunca; Mahkemece, 3621 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek önceki bilirkişilerden farklı 3 kişilik jeolog ya da jeoloji mühendisi, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetiyle dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazlara ilişkin açılan davalarda belirlenip kesinleşen kıyı kenar çizgisinin değerlendirilmesi, bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın ne kadarlık kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak çelişkiler olduğu takdirde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, ondan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

5. Kabule göre de; kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısım yönünden tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine (kıyı olarak) karar verilmesi gerekirken yalnızca tapu kaydının iptali şeklinde hüküm kurulması da doğru değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre yargılama giderlerine ilişkin sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2397, Karar No: 2011/17392, Tarih: 03.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2397 E.  ,  2011/17392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemize temyiz için gönderilen dosyada yanlış icra dosyasının ekli olduğu ve dosya kapağının parçalanmış vaziyette olduğu görülmüştür.

Dosyanın kalem yönetmeliğine uygun olarak tanzimi ve itiraza konu Kadıköy 3. İcra Müdürlüğüne ait 2010/3187 esas sayılı dosyanın eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9301, Karar No: 2013/10399, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9301 E.  ,  2013/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazinenin kayden malik olduğu 239 parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ev yapıp, ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmasının önlenmesi ve yapılan yapı ve ağaçların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı haricen satın aldığını, iyi niyetli olarak zilyetliğini sürdürdüğünü belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Hazinenin kayden malik olduğu çaplı taşınmaza davalının bina yapıp, ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.871.51.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5609, Karar No: 2022/14797, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5609 E.  ,  2022/14797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. ile ... vd. vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine, diğer birleştirilen dava idarece yapılan kıymet takdir raporundaki maddi hatanın düzeltilmesine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı-birleştirilen maddi hatanın düzeltimi istemine ilişkin davanın davalısı idare vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... vd. vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekili, davalılardan ... (... mirasçısı) vd. vekili ile davalılar ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/330 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Büyükçekmece İlçesi, Tepecik Mahallesi, 3302 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

3)Birleştirilen kıymet takdir raporundaki maddi hatanın düzeltilmesi davası yönünden belirtilen davanın davacıları yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

a)Gerekçeli kararın 3. bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 10. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre 2.725 TL vekalet ücretinin kendisini vekille temsil ettiren birleştirilen kıymet takdir raporundaki maddi hatanın düzeltilmesi davası davacısına verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14338, Karar No: 2024/2406, Tarih: 04.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14338 E.  ,  2024/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/538 E., 2021/3461 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2018/335 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/538 Esas, 2021/3461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4000 TL adlî para cezasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye ve suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmediği, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, tanık S.Ö’nün katılanın akrabası olması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine katılanın soyut beyanları dışında yeterli, kesin, somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmediği, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, tanık S.Ö’nün katılanın akrabası olması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine katılanın soyut beyanları dışında yeterli, kesin, somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ve katılanın arkadaş oldukları, olay günü aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle sanığın katılanın okuluna gittiği, boş bir sınıfa soktuğu ve burada tekme tokat vurmak suretiyle kulağında zar perforasyonu sebebiyle basit tıbbi müdahale ile giderilmez şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, Samsun Bilimleri Üniversitesi Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23.05.2018 tarihli adlî muayene raporu, adlî sicil ve nüfus kayıtları dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulduğu dolayısıyla soruşturma aşamasında taraflara yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olmadığı, mahkemece suça sürüklenen çocuğun eyleminin uzlaşmaya tabi olan ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçu kapsamında kaldığının kabulü karşısında; suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/538 Esas, 2021/3461 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan uzlaştırma işlemi yapılması zorunluluğu nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği,Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17534, Karar No: 2025/2819, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/17534 E.  ,  2025/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1410 E., 2022/1581 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli, 2022/1410 Esas, 2022/1581 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 02.11.2022 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.