muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13227, Karar No: 2015/12162, Tarih: 20.10.2015

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar mirasbırakanla davacı ve dava dışı kızı arasında bir ihtilafın olmadığını, hatta mirasbırakanın torunu olan davacının oğluna bir ev satın aldığını belirtmişlerdir. Mirasbırakanın temlike konu taşınmazı dışında 10 parça taşınmazının daha olduğu kayden sabittir.

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davanın kabul edilebilmesi için, mirasbırakanın temliki yaparken mal kaçırmayı amaçladığının kanıtlanması zorunludur.

Ne var ki, dava konusu olayda mal kaçırma amacı ile temlikin yapıldığı iddiası kanıtlanmış değildir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13781, Karar No: 2017/18459, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13781 E.  ,  2017/18459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17498, Karar No: 2022/127, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17498 E.  ,  2022/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın 2009 takvim yılında en son Kasım ayı KDV beyannamesinde sahte fatura kullandığı tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II) 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34472, Karar No: 2018/9431, Tarih: 26.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34472 E.  ,  2018/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını ve 05/11/2007 yılında işe başladığını 28/11/2010 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığını, işyerinin taşınacağı bildirilerek işten çıkarıldığını, 9.500 TL ödeme yapıldığını, en son ücretinin 1.600 TL olduğunu, yemek ve yol ücretlerinin işverence karşılandığını, bir hafta saat 08,00’den 20.00’ye kadar, bir hafta saat 20.00’den 08.00’e kadar vardiyalı şekilde ve haftalık iznini kullanmadan çalıştığını fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, hak ettiği yıllık izin hakkını da kullanmadığını, asgari geçim indirimlerinin de hak ettiği şekilde ücretlerine yansıtılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; müvekkile ait işyerinin ...'ya taşınması nedeniyle davacının ve bir kısım işçinin iş akdini zorunlu bir şekilde feshettiğini, iş sözleşmeleri feshedilen işçilere kıdem tazminatının ödendiğini, en son aldığı ücretin 1.956,00 TL/brüt olduğunu, iş akdinin sona ereceğine dair 16.01.2015 tarihinde bildirim yapılıp 8 haftalık ihbar süresinin kullandırıldığını, davacının iş arama iznini toplu olarak kullanma isteği üzerine 02.02.2015-18,02.2015 tarihleri arasında davacıya toplu olarak iş arama izni kullandırıldığını davalı şirkette yasal süreyi aşan çalışmanın olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını, davacı tarafından imzalanan fazla çalışma muvafakatnamesinin işyeri dosyasında mevcut olduğunu, zorunlu hallerde yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, 15.04.2015 tarihli ibranamede belirtildiği üzere davacının bir alacağının bulunmadığını ve davalı şirketi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Dosyada mübrez ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi doğru bir şekilde gece çalışmasını da hesaplamış ancak devamında ”... Bu süre yasal çalışma süresinden 19,5 saat fazladır. Yargıtay, bir kişinin sürekli biçimde günde 3 saatten çok, fazla mesai yapmasının insan takatine ve çalışma hayatının olağan akışına uygun olmadığı...” şeklindeki açıklamasıyla, tanık beyanına göre hesaplamanın haftalık 18 saat sınırı üzerinden yapılması gerektiğini belirterek, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle fazla mesai ücretini hesaplamıştır. Oysa Dairemizin haftalık fazla çalışmanın en fazla 18 saat olacağına dair bir içtihadı bulunmamaktadır.

Bu nedenle ispatlanan gece çalışması ile birlikte davacının haftalık 19.5 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle, fazla mesai ücretinin yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22593, Karar No: 2017/14087, Tarih: 14.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22593 E.  ,  2017/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine 22.05.2014 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine dayalı olarak altı aylık kira alacağı için genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde borca yönelik itirazda bulunduğu, alacaklının itirazın kaldırılması talebi sonucu mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK.'nun 68/1.maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlu hukuki ilişkiyi kabul edip borcu kabul etmemektedir. Hukuki ilişkiyi kabul borcu kabul anlamına gelmez. Kiralanan taşınmazın tahliye edilip anahtar tesliminin yapıldığı tarafların kabulündedir. Takibe konu edilen alacak anahtar teslim tarihinden sonrasına ilişkin olup alacağın varlığı yargılamayı gerektirir. Kira sözleşmesinin 8.maddesi, tahliyenin haklı olup olmadığı ve borçlar kanunu hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin hususlar dar yetkili icra mahkemesince değerlendirilemez.

O halde mahkemece, bu nedenle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14749, Karar No: 2015/25026, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14749 E.  ,  2015/25026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde işyerinde 07:20-18:30 saatleri arası çalıştığını, bazı günler 18.30’dan sonrada çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının kışın 08:00-16:30, yazın 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığını, davacının tüm çalışmalarının bordrolara yansıtıldığını savunmuştur. Karara esas alınan hesap raporunda davacının tanık beyanlarına göre yazın haftada 3 gün 07:30-21:00, haftada 3 gün ise 07:30-19:00 saatleri arasında ara dinlenmesi düşülerek haftalık 75 saat çalıştığı, kışın ise 07.30-16:30 saatleri arasında ara dinlenmesi düşülerek haftalık 48 saat çalıştığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu hesaplama tarzı dosya içeriği ve tanık beyanları ile uyuşmadığı gibi davacının talebi de aşılmakta ve ne kadar ara dinlenmesi düşüldüğü belirtilmediğinden denetime elverişli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından davacının yazın haftanın 6 günü 07:30-18:30 saatleri arasında 11 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi kullandığı, haftalık 60 saat çalışıp 15 saat fazla mesai yaptığı, kışın haftanın 6 günü 07:30-17:00 saatleri arasında 9,5 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi kullandığı, haftalık 51 saat çalışıp 6 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmıştır.

Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil alacakları hesaplanmış ise de yapılan hesaplama denetime elverişli bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; denetime elverişli ek rapor alınarak tüm dosya kapsamındaki deliller ile birlikte değerlendirerek davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Bu nedenle denetimden uzak bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup karar bozulmalıdır.

4-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda dosya içerisinde bulunan bir kısım imzalı yıllık izin formlarının, bordrolara işlenmediği, tanıklarca da yıllık izin kullanmadığının beyan edildiği gerekçesiyle bu formlar yapılan hesaplamada dikkate alınmamış ise de, bu belgeler konusunda davacının beyanının alınmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca davacı dava dilekçesinde bir kısım izinlerini kullandığını beyan etmiştir. Mahkemece söz konusu belgeler hakkında davacının beyanı alınarak dosyada ki diğer deliller ile birlikte değerlendirilip sonucuna göre yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3845, Karar No: 2025/3333, Tarih: 16.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3845 E.  ,  2025/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1186 E., 2024/1329 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2023/50 E., 2024/318 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

SAYISI : 2023/50 E., 2024/318 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl; davalı ile 18.02.2018 tarihinde avukatlık ücret sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 2.maddesine göre sözleşmeye konu işin; İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... mahallesinde bulunan 725, 726 ve 727 parsel ( eski 450 parsel) sayılı taşınmazlar ile aynı yerde bulunan 723 ve 724 parsel (eski 449 parsel) sayılı taşınmazlarla ilgili olarak 6292 sayılı Kanun uyarınca yetkili idareye yapılan bedelsiz iade başvurusu sürecinin takip edilerek sonuçlandırılması, bunun yanı sıra anılan taşınmazlarla ilgili olarak İstanbul 21.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/298 Esas sayılı dosyası ile bu dosya ile birleştirilen veya birleştirilecek dosyalara konu tapu iptal ve tescil ile tazminat davalarını sonuçlandırılması olduğunu, sözleşmeye konu 725 ve 726 parsel sayılı taşınmazların 1/3 payının, 6292 sayılı Kanun uyarınca yetkili idare olan Sarıyer Milli Emlak Müdürlüğü tarafından Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 08.08.2019 tarih ve 74057-73416 no.lu olurları ile verilen bedelsiz iade kararı ve ... Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 14.10.2020 tarihli kararı doğrultusunda 23.06.2021 tarihinde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından tapuda davalı adına devredildiğini, bilirkişi raporunda sözleşmeye konu 725 ve 726 parsel sayılı taşınmazların toplam değerinin 23.493.200,00 TL olup bu oranın %8'ine tekabül eden 1.879.456,00 TL ücret alacağının taşınmazların davalı adına tescil edildiği 23.06.2021 tarihinde muaccel olduğu halde ve defalarca talep edildiği halde kendisine ödenmediğini, davalı tarafın, sözleşmeye konu iş başarılı bir şekilde yerine getirilip sözleşmeye konu taşınmazlar davalı adına tescil edildiği halde uzunca bir süre sonra avukatlık sözleşmesine konu edilmeyen bir takım işlemleri de bahane göstererek 07.02.2023 tarihinde kendisini vekillikten azlettiğini, davalı tarafça yapılan azlin haksız olup esasen bunun bir önemi de bulunmadığını, zira, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere azil haklı dahi olsa azil tarihi itibariyle sonuçlanan işlerden dolayı vekalet ücreti talep edilebileceğini, Avukatlık sözleşmesine konu 725 ve 726 parsel sayılı taşınmazların azil tarihinden çok önce 23.06.2021 tarihinde davalı adına tescil edilmiş ve sözleşmeye konu işin sonuçlanmış olduğunu ileri sürerek; davalının ... İcra Müdürlüğünün 2023/375 Esas sayılı dosyası kapsamında yapmış olduğu haksız ve kötü niyetli itirazın iptaline ve takibin devamına, alacak miktarının likit olduğu da göz önünde bulundurularak asıl alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP