muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12376, Karar No: 2017/13188, Tarih: 11.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12376 E.  ,  2017/13188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03/03/2016 gün ve 2015/15051 Esas - 2016/4138 Karar sayılı ilama karşı müdahil vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemli davanın kabulüne dair karar Dairemizce onanmış,bu karar karşı müdahil .... Çay Gıda San ve Tic Ltd Şti vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu taşınmazdaki çay fabrikasında bulunan makinaların taşınmasında yapılacak montaj ve demontaj giderleri hesaplanırken, malzeme ve işçilik bedelinin nelerden ibaret olduğu açıkça tespit edilip masraf kalemleri denetime olanak verecek şekilde belirlenmek suretiyle hesaplama yapılması ve hükme esas alınan raporla değişik iş dosyasında alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Müdahil ..... Çay Gıda San ve Tic Ltd Şti vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03/03/2016 gün ve 2015/15051 Esas-2016/4138 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare, davalılardan ... ve müdahil .... Çay Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve bina içerisinde bulunan elektrik imalatlarının malzeme, demontaj ve montaj bedelleri belirlenip tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden arsa bedeli ile elektrik imalatlarının demontaj,malzeme ve montaj bedellerinin davalı ve müdahil davalı tarafa ödenmesine, yapı bedeli bakımından ise, mülkiyet ihtilafı sonunda hak sahibi olduğunu ispatlayana ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare, davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir. Müdahil .... Çay Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bu nedenle davacı idare, davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir. Müdahil .... Çay Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazdaki çay fabrikasında bulunan makinaların taşınmasında yapılacak montaj ve demontaj giderleri hesaplanırken , malzeme ve işçilik bedelinin nelerden ibaret olduğu açıkça tespit edilip masraf kalemleri denetime olanak verecek şekilde belirlenmek suretiyle hesaplama yapılması ve Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/18 değişik iş sayılı dosyasında (makine ve teçhizatların demontaj, montaj bedelleri yönünden) düzenlenen bilirkişi raporu ile hükme esas 23/07/2014 tarihli bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin yeniden oluşturulacak, içinde makine mühendisi bulunan uzman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenecek raporla giderilmesi gerektiği düşünülmeden, söz konusu giderleri soyut ifadelerle ve genel deyimlerle hesaplayan 23/07/2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, müdahilden peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı ...'tan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/300, Karar No: 2024/2322, Tarih: 14.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/300 E.  ,  2024/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3121 E., 2023/2185 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/3121 Esas, 2023/2185 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, etkin pişmanlık hükümlerine dair değerlendirme yapılmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)CD izleme tutanağına göre, binaya ait güvenlik kamerası saatinin güncel saatten 4 saat ileride olduğunun belirtildiği, kamera saatine göre 00.44'te (güncel saate göre 20.44'te) sanığın sağ elinde sarı renkli çuval, sol elinde 2 adet beyaz renkli poşet ile apartmandan çıktığının görüldüğü, sanığın gidiş istikameti yönünde yapılan araştırmada yol üzerinde faaliyet gösteren "... Tekel" isimli iş yerinin güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesinde kamera saatinin güncel olduğu, saat 20.52'de sanığın cadde üzerine elindeki çuval ve poşetleri bıraktığı, saat 20.53'te gelerek bıraktığı malzemeleri alarak ilerlediğinin görüldüğü, olay tanığı olan Minel Şirin'in soruşturma aşamasında dinlenilmesinde saat 20.45'te bina içerisinde asansör beklerken gördüğü şahsın kutu ve çuvallara bazı eşyalar koyduğunu, durumu yöneticiye haber verdiğini beyan ettiği, UYAP verilerine göre olay tarihinde yaz saati uygulaması ile gecenin saat 21.17'de başladığı tespit edilmekle; suç gündüz vakti işlenmiş olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre;

2)Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 7 yıl 15 ay yerine 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün öncelikle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4681, Karar No: 2021/352, Tarih: 19.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4681 E.  ,  2021/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına ve müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesine göre; müştekiye ait iş yerinden 50 TL bozuk para çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14948, Karar No: 2012/2939, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14948 E.  ,  2012/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

6-7 kişilik iki iki gurubun karşılıklı kavgasında sırtından bıçakla yaralanan mağdur ...'in safahattaki tüm beyanlarında; 'kendisine kimin vurduğunu görmediğini' beyan etmesi, tüm taraf tanıklarının 'mağduru kimin yaraladığını görmediklerini' belirtmeleri ve sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, mağdur ...'i bıçakla yaralanması olayına haklarında dava açılmayan ... ve ... ...'ın da iştiraki söz konusu olabileceği nazara alındığında, sanığın faili gayri muayyen yaralamaya sebebiyet verme suçundan dolayı hakkında TCK 463. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22634, Karar No: 2014/19515, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/22634 E.  ,  2014/19515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... 'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2.maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2013 tarihli ve 2012/1072 esas, 2013/4 sayılı karar aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2014 gün ve 2013/96765 sayılı kanun yararına bozma talebi dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesinin 4.fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olduğundan, ...Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2013 tarihli ve 2012/1072 esas, 2012/4 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca bozulması, anılan maddenin 4.fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşından küçük olan sanık ... Ünder hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilip, kesinleşen 10.01.2013 gün ve 2012/1072, 2013/4 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümde yer alan “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26317, Karar No: 2014/2363, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26317 E.  ,  2014/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2012/69-2013/270

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı İ.. B.., Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, Ç.. B.. hakkındaki davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı duruşmalı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı Ç.. B.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan İ.. B.., Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Ç.. B.. hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli imar planında ''Olimpiyat Park Alanı'' lejantında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, kamu hizmetine tahsis edilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne hükmolunmuş ve Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda davaya idari yargıda bakılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de bu görüşün yerinde olmadığı kanaatindeyiz. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı, ancak Olimpiyat Park Alanı olarak kamu hizmetine tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

6830 sayılı, 2942 sayılı ve bunu değiştiren 4650 sayılı Kamulaştırma Kanunlarında kamulaştırmasız el atma ile ilgili düzenlemeler bulunmamaktadır.

Kamulaştırmasız el atma 16.05.1956 gün 1-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile hukuk sistemimizde düzenlenmiştir. Bu kararla; taşınmazına kamulaştırmasız el atılan kişinin kamu tüzel kişiliğine karşı meni müdahale (el atmanın önlenmesi) davası açabileceği, ya da fiili duruma razı olarak kamu tüzel kişiliğine karşı mülkiyet hakkının devrine karşılık taşınmaz bedelinin tahsili istemli dava da açabileceği kabul edilmiştir.

İçtihadı Birleştirme kararının yol göstericiliği ile uzun yıllar fiili el atmalarda el atmanın önlenmesi ve taşınmaz bedelinin tahsili davaları Dairemizce çözümlenmiştir.

Anayasanın 38. maddesi mülkiyet hakkını korumaktadır. Mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılabilir (35/2). Bu da Anayasanın 46. maddesinde düzenlenen kamulaştırma yoluyla mümkündür.

Görüldüğü gibi Anayasamız kamulaştırmasız el atmayı düzenlememiştir.

Yasalarımıza “kamulaştırmasız el atma” kavramı 5999 sayılı Kamulaştırma Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin kanun ile 30.06.2010 tarihinde 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. madde ile girmiştir. Maddenin başlığı “ Kamulaştırmasız el koyma sebebiyle tazmin” olup, 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında “ fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara; kısmen veya tamamen irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması” halinde izlenecek yasal prosedür düzenlemiştir.

Yargıtay HGK’nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662-651 sayılı kararında açıklandığı üzere uzun yıllar kamu hizmetine tahsis edilen ancak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarenin, malikin taşınmaz üzerindeki tasarruf hakkını belirsiz bir süre için kullanılamaz hale getirdiği, dolayısıyla malikin taşınmazdan mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkının hukuksal bir nedene dayanılmadan idarece engellendiği kuşkusuzdur.

Malikin taşınmaz üzerindeki egemenliği hukuk düzeninin sınırları içinde üçüncü kişilere karşı korunmuş ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde malike, hukuka aykırı olarak müdahalenin önlenmesini isteme hakkı tanınmıştır. Bir kişinin taşınmazına eylemli olarak el atıp tamamen veya kısmen kullanılmasına engel olunması ile imar uygulaması sonucu o kişinin mülkiyetinde olan taşınmaza hukuken kullanmaya engel sınırlamalar getirilmesi arasında sonucu itibari ile bir fark bulunmamakta her ikisi de kişinin mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonucu doğurmaktadır.

Bundan da öte; programa alınmayarak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı İdarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis etmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle idarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip bulunan kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığı için yeterli bulunduğu muhakkaktır.

11.02.1959 gün ve 1958/17-1959/15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre de; idarenin kamulaştırma yapmaksızın mülkiyet hakkına müdahale ederek taşınmazın aynına el atması durumunda uyuşmazlıkların adli yargıda görülmesi gerekir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalarda düzenlenen ve Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. madde bir tasfiye yasasıdır. 1956-1983 tarihleri arasındaki uyuşmazlıkları düzenlemektedir.

6487 sayılı Yasanın metni 5999 sayılı Yasa ile aynıdır. Aynı olan metne eklemeler vardır. Her iki metinde de fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin düzenleme getirilmektedir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalar ile geçici 6. madde olarak yapılan ekleme Kamulaştırma Kanununa girdiğine göre 2942 sayılı Yasanın yetkili ve görevli mahkeme ve yargılama usulü başlığını taşıyan 37. maddesi “Bu Kanundan doğan tüm anlaşmazlıkların adli yargıda çözümlenmesi gerekenleri, taşınmaz malın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemelerinde basit yargılama usulü ile görülür.” demektedir. O zaman bu Yasada açıkça “idari yargıda görülür” şeklinde düzenlenmeyen uyuşmazlıklar, Adli Yargıda taşınmazın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görülecektir.