muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9089, Karar No: 2014/12073, Tarih: 03.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/9089 E.  ,  2014/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanmak suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2014 tarihli ve 2013/122963 soruşturma, 2014/17585 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve 2014/1486 Değişik İş sayılı Kararının;

Ankara Büyükşehir Belediyesi Taekwondo Takımı Genel Koordinatörü ve antrenörü olan müşteki ... ile milli sporcular olan diğer müştekilerin birlikte imzaladıkları 08/10/2013 tarihli dilekçe ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, uluslararası yarışmalara gidebilmek için milli sporcuların kazanacakları ödüllerin yarısını şüphelilerin almak istediklerini, para verilmediği takdirde sporcuların yarışmalara götürülmediğini iddia etmişler ise de,

Dosya kapsamına göre, şüphelilerin üzerine atılı eylemleri işlediklerine dair müştekilerin soyut iddiaları dışında kamu davası açılması için yeterli delil elde edilemediği, müşteki ... tarafından dosyaya ibraz edilen, şüpheliler ... ve ... ile kendisi arasında yapıldığı iddia edilen konuşmaların ses kaydına ilişkin delilin ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a maddesine göre kanuna aykırı olarak elde edilmesi sebebiyle şüpheliler aleyhine kullanılamayacağı, nitekim müşteki ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile şantaj suçlarından ayrıca yürütülen soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, diğer yandan soruşturma devam ederken, müştekilerden ... ile ... tarafından 14/01/2014 tarihli dilekçeler ile şüpheliler haklarındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri, önceki şikayet dilekçesinde dile getirdikleri iddiaların diğer müşteki ...’un yanlış bilgilendirme ve telkinleri sonucunda olduğunu, bu iddiaların doğru olmadığını öğrendiklerini ifade ettikleri, ayrıca şüphelilerden ... hakkında ise müştekiler tarafından suç teşkil eden bir fiil isnadında bulunulmaması karşısında, şüpheliler hakkında kamu davası açılması için yeterli delil bulunmadığı kanaatine varılarak verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17/07/2014 gün ve 94660652-105-06-6946-2014-14730/49319 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Şüpheliler haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2014 tarihli ve 2013/122963 soruşturma, 2014/175 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleyen Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesince, müşteki ...'in beyanında gösterdiği tanıklar ..., ... ve ...'ın dinlenmeden ve ileri sürülen iddialar ile ilgili Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğünün 07/12/2014 günlü yazısında devam ettiği ve tamamlandığında sonucundan C.Başsavcılığına bilgi verileceği bildirilen idari soruşturma sonucunu gösteren rapor ve dayanağı belgeler getirtilmeden eksik araştırma ile karar verilmesine rağmen CMK'nın 173/3. maddesi gereğince soruşturma genişletilip eksiklik ikmal edilmeden itirazın incelendiği, ayrıca bir çok suçlama ve şüpheli bulunduğu da dikkate alınıp, iddia konusu her suçla ilgili deliller ayrı ayrı değerlendirilerek, hangi suç ve sanıkla ilgili kamu davası açılması için yeterli delil bulunduğu, açık ve anlaşılır bir şekilde gerekçeli olarak ortaya konulması gerekirken, gerekçe gösterilmeden Anayasanın 141, CMK'nın 34, 173, 230, 232 ve 289/g maddelerinin amir hükümlerine aykırı surette itirazın kabulüne karar verildiği belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10262, Karar No: 2011/12324, Tarih: 06.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/10262 E.  ,  2011/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın yakınana bir eyleminin bulunmadığını savunması yakınanın soruşturma sırasında sanığın kendisini bıçak çekmek suretiyle ölümle tehdit ettiğini söylemesine karşın kovuşturmada sadece bıçak çektiğinden söz etmesi, olayın tek tanığı olan ...’in de sanığın bıçak çekerek yakınanın üzerine yürüdüğünü söyleyip tehditten hiç söz etmemesi karşısında, eylemin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan tehdit suçunu oluşturduğu yolundaki kanıtlar da açıkça gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7495, Karar No: 2009/7422, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7495 E.  ,  2009/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama zeytin bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevkii ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Açıklanan nedenlerle, zeytinin İlçe Tarım Müdürlüğünün 2007 yılı verilerinde kg. başına ortalama toptan satış fiyatı 1 YTL iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 0,8 YTL alınarak daha az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu 4160 m2 yüzölçümlü taşınmazın 2045,35 m2'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle buraya daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiş olup, belirtilen alan üzerinde 50 adet zeytin ve 3 adet incir ağacı bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama zeytin bahçesi olarak değerlendirilmesi sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutat olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama zeytin bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı halde mahkemece bu rapora itibar edilerek kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

../.

-2-

2009/7495-7422

Doğru görülmemiştir.

../.

-2-

2009/7495-7422

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5023, Karar No: 2015/4259, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5023 E.  ,  2015/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annelerinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin MERNİS adreslerinin “... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüklerin ikamet adreslerinin ".... .../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayları (küçükler) ... ve ...'nin yerleşim yerlerinin dedeleri ... ile birlikte ikamet ettikleri " ... .../..." adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2072, Karar No: 2023/2863, Tarih: 25.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2072 E.  ,  2023/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde mülkiyeti davalı Hazine adına kayıtlı 191 ada 286 parsel sayılı 9295 m² miktarlı taşınmazda davacı tarafından yapılan bina için 2981/3290 sayılı Kanun'a göre tapu tahsis belgesi verildiğini, ıslah imar uygulaması sonucu taşınmazın konut alanında kaldığını, 716 ada 2 No.lu parsel olduğunu, davacının dava konusu taşınmazı babası ...'den devraldığını, 1983 yılından beri davacı ve babası tarafından kullanıldığını, tapu tahsis belgesinin bedelinin ödendiğini davacıya başka yerden herhangi bir tahsis yapılmadığını, dava konusu yerin kamu hizmetine de ayrılmadığını belirterek 716 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; değerin düşük gösterildiğini, dava konusu taşınmazın imar planında konut alanı olarak gösterilmiş olmasının imar ıslah çalışmalarının tamamlandığı anlamını taşımayacağını, binaya yasal nitelik kazandırmayacağını öncelikle taşınmazın imar hükümlerine göre hukuki niteliğinin açıklığa kavuşturulması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2012/195 Esas, 2015/218 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2012/195 Esas, 2015/218 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 26.04.2018 tarih ve 2015/13534 Esas, 2018/3356 Karar sayılı ilamında; dosyada mevcut Datça Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 11.11.2014 tarih, 6550 sayılı yazısında dava konusu İskele Mahallesi, 716 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi uygulamasının ve 3290 sayılı Yasa ile Değişik 2981 sayılı Yasa uyarınca ıslah imar planlarının yapılmadığı, davacı ...'a dava konusu parsel dışında başka bir taşınmazın tahsis edilmediği, parselin oluşturulması sırasında 3290 sayılı Yasa ile Değişik 2981 sayılı Kanun ile değişik 2981 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin b ve c bentleri uyarınca düzenleme ortaklık payının kesilmediğinin bildirildiği, davanın ancak tapu tahsis belgeli taşınmazın bulunduğu yerde imar-ıslah uygulaması yapıldıktan ve yukarıda sayılan ilkelere göre gerekli diğer şartlar oluştuktan sonra kabul edilebileceği, yasal şartlar oluşmadığı halde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, reddi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 30.04.2019 tarih ve 2018/4790 Esas, 2019/3852 Karar sayılı ilamında; Datça Belediyesinin 11.11.2014 havale tarihli yazısı ve bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu taşınmazda ıslah imar planı yapılmadığı belirtilmiş ise de; Datça Kaymakamlığı Mal Müdürlüğüne ait 16.08.2005 tarihli yazıda .... Mahallesi, .... Ilıca Mevkiinde bulunan mülkiyeti Hazine'ye ait 191 ada 286 parsel No.lu ve 400 m² yüzölçümlü taşınmaz malın 2981 sayılı Kanun amaçlarında kulanılmak üzere Datça Belediyesine devri için halihazır 1/1000 ölçekli onaylı imar planının ıslah imar planı olarak kabul edildiğine ilişkin belediye başkanlığı yazısının ekte sunulduğu belirtildiğinden, belediye ve Hazine'ye ait yazılar arasında mübayenet bulunduğu anlaşılmış olup, mübayeneti gidermek üzere ilgili Belediyeden sorularak ıslah imar planı yapılıp yapılmadığının net olarak tespiti, elde edilen sonuca göre karar verilmesi gerektiği açıklanmış, karar düzeltme isteminin kabulü ile 26.04.2018 tarih ve 2015/13534 Esas, 2018/3356 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davacının dava konusu (716 ada 2 parsel) taşınmazın bulunduğu bölgede ıslah imar planının yapılıp yapılmadığını sorması üzerine Datça Belediyesinin vermiş olduğu 13.04.2020 tarihli cevap yazısının iptaline ilişkin Muğla İdare Mahkemesinde dava açtığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'u 14 üncü maddesinin 3 üncü bendinin (d) alt bendi uyarınca iptali talep edilen işlem kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem niteliğinde olmadığından dava sonucunun beklenilmesinin yargılama sonucunu etkilemeyeceği açıklanmıştır.

2. Mahkeme, idarenin ıslah imar planı yapmaya zorlanamayacağı gibi, İdare Mahkemesince 07.07.2005 tarihli Belediye Meclis Kararının ıslah imar planı olarak kabulüne, tespitine yahut lanse edilmesine dair bir karar da verilemeyeceği izah edilmiştir.

3. Kararda, bozma sonrası ilgili Belediye'ye yazılan müzekkere cevabı, ıslah planı yapılmamıştır olarak değerlendirildiğinden yasal şartlarının tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Muğla İdare Mahkemesinde açtıkları davanın beklenmesi gerektiğini, kısa karar ve gerekçeli kararı çelişkili olduğunu, ıslah imar planının yapıldığını, belediyenin davacının hakkını kabul ederek 400,00 m²'lik tapu tahsis belgesine istinaden tapuya tescil kararı da verdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21077, Karar No: 2015/21650, Tarih: 17.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/21077 E.  ,  2015/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2015/312-2015/1125

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin düzenlenmesi ve değiştirilmesi kamu düzenine ilişkin olup, bu davalarda re’sen (kendiliğinden) araştırma ilkesi geçerlidir (HMK.md.385/2). Düzenlemede, ana ve babanın istek ve tercihlerinden önce, çocuğun bedeni, fikri ve ahlakı gelişimi önem ve öncelik taşır. Bu bakımdan, velayet hakkına sahip olanın "davayı kabul" açıklaması bu davalarda tek başına sonuç doğurmaz. Velayetinin değiştirilmesi istenilen müşterek çocuk Yaprak 02. 06. 2004 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde: çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise çocuğun bedensel, fikri ve ahlakı bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan müşterek çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K md.5) müşterek çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu da istenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.11.2015 (Salı)