muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10169, Karar No: 2019/9160, Tarih: 18.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10169 E.  ,  2019/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 10.05.1999 tarihinde ... bünyesinde çalışmaya başladığını, 2010 yılında ... davalı şirket bünyesine katıldığını, en son brüt 3.200,00 TL civarında ücret aldığını, iş saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olmasına rağmen bu saatlerin çok üzerinde çalıştığını, bayram tatillerinde de çalıştığını, çalışma saatlerinin zorluğu nedeniyle iş akdini 11.12.2013 tarihinde feshettiğini, hak ettiği alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; taleplerin zamanaşımına uğradığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, davacının mavi yakalı personelden beyaz yakalı personel statüsüne geçmesiyle maaşında iyileştirme yapıldığını, iş sözleşmesinin 5. ve 10. maddeleri uyarınca davacının yıllık 270 saate kadar fazla çalışmaya muvafakat ettiğini, 270 saatin üzerinde fazla mesai yaptığını davacının ispat etmesi gerektiğini, yıllık izinlerinin tamamını kullandığını, haftada bir gün hafta tatillerinin de kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü 08.00 - 21.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenme süresinin tenzili ve yıllık 270 saatlik sürenin dışlanmasıyla haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 15 saat üzerinden hesap edilmiştir.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı tanığı ..., işyerindeki çalışmaların yaz döneminde ortalama 21.00 - 22.00 gibi, kış döneminde ise 17.00 - 19.00 arası bittiğini beyan etmiş olup, buna göre fazla mesai süresinin hesabında, tanık beyanında geçen yaz - kış ayrımının dikkate alınmaması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı tanığı ..., işyerindeki çalışmaların yaz döneminde ortalama 21.00 - 22.00 gibi, kış döneminde ise 17.00 - 19.00 arası bittiğini beyan etmiş olup, buna göre fazla mesai süresinin hesabında, tanık beyanında geçen yaz - kış ayrımının dikkate alınmaması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2938, Karar No: 2017/6423, Tarih: 26.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2938 E.  ,  2017/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Üretim A.Ş. ve ... aleyhine 20/08/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/03/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Üretim A.Ş. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı ... Üretim A.Ş. temyiz etmiştir.

Davacı vekili, davalılarca yapılan ... havzasının 2013 yılı ocak ayında su tutması sebebiyle su altında kalan taşınmazdaki davacıya ait ağaçların zarar gördüğünü ileri sürerek meydana gelen zararın tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/633 esas 2016/568 karar sayılı dosyası ile 120 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacıya ait olduğuna karar verildiği, bu ağaçların yapılan barajın su tutması sonucunda su altına kaldığı ve uğradığı zararın bilirkişi raporuyla tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu ağaçların davacıya ait olduğu gerekçesiyle muhtesat tespitine ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/633 esas 2016/568 karar sayılı dosyası ile dava açıldığı ve açılan bu davada davacı lehine verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Anılan davanın sonucunun eldeki davanın çözümünü etkileyeceği açıktır. Şu durumda az yukarıda adı geçen dava dosyasının sonucu beklenilmeli ve sonrasında tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1985, Karar No: 2012/4304, Tarih: 29.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/1985 E.  ,  2012/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaya ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından "5275 sayılı yasanın 108/4 maddesi gereğince sanığın takdiren 2 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına" ibaresinin çıkartılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322. maddesi uyarınca dayanın esasına, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/79, Karar No: 2011/258, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/79 E.  ,  2011/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13314-14311 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6979-6396 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5061, Karar No: 2012/11638, Tarih: 14.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5061 E.  ,  2012/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda ise faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2002 ve 2003 yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16125, Karar No: 2013/17156, Tarih: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16125 E.  ,  2013/17156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren ... Elektrik A.Ş.’nin alt işvereni olan ... Elektrik A.Ş.’de 27.08.2007-25.10.2009 tarihleri arasında yıllık izin kullanmaksızın, Fuar tablo merkezinde trafo teknisyeni (tablocu) olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı tarafından, hiçbir hak ve alacağı ödenmeksizin feshedildiğini, son aylık ücreti 779. TL olan müvekkilinin işveren tarafından ... Eğitim merkezine tabloculuk kursuna gönderildiğini ve akabinde kursa ödenen ücretin de müvekkilinin ücretlerinden peyder pey kesildiğini, ayrıca trafo merkezinde bulunan telefon ve ADSL kullanım ücretini de aylık ücretlerinden keserek ödettiğini, bu itibarla ücret alacağının da bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Firması, davacının işvereni olmayıp ihale makamı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... firması, taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi bulunduğunu ve iş sözleşmesinin süre sonunda sona erdiğini, bu nedenle feshe dayalı taleplerinin karşılanmadığını, davacının, talip olduğu işi yapabilecek eğitim ve vasfa sahip olmadığından kursa tabi tutulduğunu ve aldırılan kurs bedelinin önce müvekkili şirket tarafından karşılandığını ve doğal olarak sonradan ücretlerinden kesildiğini, benzer şekilde bulunduğu yerdeki telefon ve ADSL abonman limitlerini aşan kısım için sorumlu olduğundan, limitleri aşan bu tutarların da ücretinden mahsup edilmesinin doğal olduğunu, hak edip de kullanmadığı 28 günlük izin ücretinin ibra belgesini imzalamadığından ödenemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin ihaleyi alan yeni alt işveren ile devam ettiği, talebi feshe bağlı olan kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağının istenemeyeceğini, davacıdan eğitim gideri olarak kesilen paranın haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı çalışma süresi boyunca işveren tarafından ücretinden haksız olarak kesinti yapıldığını belirterek ücret alacağı talep etmiştir. Davalı işveren ise davacıya işe girerken eğitim aldırdıklarından bunun karşılığını ücretinden kestiklerini, yine işyerinde özel işlerinde kullandığı telefon ve ADSL ücretlerini kestiklerini savunmuştur. Mahkemece, davalı tanığı tarafından “davacının ücretinden eğitim gideri olarak 1604 TL kesinti yapıldığı” yönündeki beyana göre ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Öncelikle işveren tarafından işçinin ücretinden eğitim giderinin kesilmesi haksızdır.

Mahkemece davacının tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ücret bordroları dosyaya getirtilmemiştir.Öncelikle davacının tüm bordroları dosyaya getirtilerek davacının ücretinden eğitim gideri, telefon ve internet kullanım bedeli adı altında kesintiler yapılıp, yapılmadığı araştırılmalı, bunun sonucuna göre haksız şekilde yapılan kesintiler bulunması halinde miktarı tespit edilerek, davacının ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9965, Karar No: 2024/2709, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9965 E.  ,  2024/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2166 E. 2021/660 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan red kararları ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

İlk derece Mahkemesince verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesince hesap hatası düzeltilerek hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2019/193 Esas, 2020/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2020/2166 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hesap hatası ve müsadere yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2020/2166 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hesap hatası ve müsadere yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, sanığa verilen ceza miktarının fazla olduğuna, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan Sanık ...'in evde bulunduğu sırada katılan sanık ...'nin, sanığın evine geldiği, burada aralarında daha önceden gerçekleşen tartışma sonrasında tekrar tartışma yaşandığı ve sanık ...'nin konut dokunulmazlığını ihlal suretiyle evine girmesi sonucu katılan sanık ...'in katılan sanık ...'yi bıçakla çeşitli yerlerinden yedi kez bıçakladığı ve hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu; katılan sanık ...'nin de katılan sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, Katip Çelebi Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan 26.11.2018 tarihli rapor, uzmanlık raporları, tutanaklar, sanığa ait adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "hükmün 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılan bendinde “3 yıl 1 ay 20 gün” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “3 YIL 10 AY 20 GÜN” olarak eklenmesi, adli Emanetin 2018/15011 sırasında kayıtlı eşyalarla ilgili, müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Aynı emanete kayıtlı 3 adet teneke kutu, 1 adet yırtılmış cips ambalajı, 1 adet naylon poşetin İMHASINA" "1 adet çerceveli kırılmış gözlüğün sahibine İADESİNE" ibarelerinin eklenmesi", şeklindeki düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla katılanın hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçağı sapladığı, katılanın yaşamının tehlikeye girdiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde ve buna bağlı olarak belirlenen yaptırım miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma, sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulama şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan red kararları ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2020/2166 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararında katılan sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.