muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31631, Karar No: 2015/40103, Tarih: 16.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31631 E.  ,  2015/40103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/10062

MAHKEMESİ : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2010/196 (E) ve 2011/284 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın mahkemedeki beyanında “... Olay tarihinde bizim dükkana yakın yerde midye tezgahının oradaydım, O.. da tam karşımda 2 kişi geliyorlardı, O.. biraz sarhoştu, hatırladığım kadarıyla O.. seninle görüşeceğiz dedi, geldiği sırada zaten elinde sustalı bıçakla oynuyordu, aramızda bir yol vardı, bana doğru geldiklerini görünce ben de herhangi bir şey yapar diye arkamdaki midye tezgahındaki bıçağı elime aldım, ancak kendimi korumak için elime aldım...” şeklindeki savunması ile soruşturma aşamasında, “...O.. bana tekme attı ben de bunun üzerine belimde bulunan ekmek bıçağını elime aldım...” şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık İ.. F..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4170, Karar No: 2017/6330, Tarih: 11.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4170 E.  ,  2017/6330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 14.9.2013 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen otel iş yerinde kat görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 16.12.2013 tarihine kadar burada çalışmaya devam ettiği, davacının 16.12.2013 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 7 günü çalışma yaptığı, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığı, davacının sabah 8:00 den akşam 18:00e kadar çalıştığı, davacının en son ücretinin 1.000,00 TL olduğu ve 2013 yılı ekim, kasım ve aralık ayı maaşının kendisine ödenmediğini belirterek, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve ücret alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız biçimde sonlandığı, ücretinin ödenmediği, fazla mesai ve tatillerde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur. Duruşma gün ve saatinin kalemden öğrenilmesine yönünde usul ve tebligat hukukunda düzenleme olmadığından, bu yönde verilen bir karar yasaya aykırı kabul edilecektir.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve tebligatla ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir.

Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan tüzüğün hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Dolayısı ile bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hakim doğrudan, kendiliğinden denetlemelidir.

Adreste tebligat esası kabul edildiğinden, tebligatın tebliğ yapılacak gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılmalıdır. Adresten kastedilen bir kimsenin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adrese götürülerek muhatabın kendisine yapılmasıdır.

Tebligat kural olarak muhataba yapılmalıdır. Muhatap, adresinde bulunmadığı takdirde onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılması gerekir. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde konutta birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturan hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimi işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligat Kanunu’nun 12. maddesi uyarınca “Tüzel kişilere tebliğ, yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır”. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunamadıkları veya bizzat alamayacak durumda oldukları takdirde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu durumda olanaklı değil ise, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması gerekir. Aksi takdirde usulsüz tebligat sözkonusudur. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamında işveren olan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın kurumun yetkili temsilcisine tebliği gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı otel işyerinde çalışmaktadır. Davalı adresi olarak otelin bulunduğu adres dava dilekçesinde gösterilmiş ve dava dilekçesi bu adrese tebliğ edilmiştir. Ancak tebligat taşındığı gerekçesi ile bila tebliğ edilmiş, mahkemece adres araştırılması yapılmış ve belirtilen adrese yapılan tebligat da taşındığı gerekçesi bila tebliğ geri gelmiştir. Oysa bu tebliğin ticaret sicil kayıtlarına göre adresi olduğu açıktır. Mahkemece sonraki celse 23.05.2014 tarihli celsede davalıya aynı adreste 35. Maddeye göre tebligat yapılması kararı verilmiş ise de bu ara kararı gereği dava dilekçesi ile sonraki bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin de tebliğ edildiğine dair dosyada belgelere rastlanmamıştır. O nedenle bu husus belirtilerek tekrar tebliğin yapılması gerekirken, yapılmaması ve davalının davadan, rapordan ve ıslahtan bilgi sahibi olması sağlanamamıştır. Bu nedenle davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiştir.

Diğer taraftan davacının dava konusu ettiği dönemde Sosyal Güvenlik Kaydına göre 1199594 Sicil nolu dava dışı ... San. Tic. Ldt. Şti görünmektedir. Kayden görünen bu şirketin davalı şirket ile bağlantısı olup olmadığı, davacının işvereninin kim olduğu da araştırılmadan karar verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, salt yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15951, Karar No: 2009/19445, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15951 E.  ,  2009/19445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkeme kararının davalılar ... ve ... adlarına "... Köyü, ...-Samsun" adresine tebligata çıkarıldığı, ancak bu kişilerin tebligata elverişli adreslerinin, "Anadolu Mahallesi, ... Sokak, No: 29 Samsun" adresi olduğu anlaşılmakla, mahkeme kararının davalı gerçek kişilerin yukarıda belirtilen "Anadolu Mahallesi, ... Sokak, No: 29 Samsun" adresine çıkartılacak tebligat ile tebliğ edilmesi,

2) Davalı ... adına "... Köyü ...-Samsun" adresine tebligat çıkarılmış ise de, bu kişinin adresinin "Mesudiye Mahallesi, ... Sokak, No: 35 İnegöl-Bursa" olduğu anlaşıldığından, davalı adına Bursa adresi belirtilerek tebligat çıkarılması ve mahkeme kararının teblig edilmesinin sağlanması ile temyiz sürelerinin geçmesi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5723, Karar No: 2014/23409, Tarih: 21.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5723 E.  ,  2014/23409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/411-2013/450

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü temyiz eden davacılar vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nca yapılan kıyı kenar çizgisi uygulaması nedeniyle kıyı kenar çizgisi içerisine alındığı, bu kararın onanarak 31.08.1977 tarihinde kesinleştiği, davacının tapu kaydı şeklen varlığını devam ettirse de, hukuken geçerliliğini yitirdiği, taşınmazdan yararlanma ve tasarruf etme imkanının kalmadığı ve mülkiyet hakkının kısıtlandığı bu hususun taşınmazın aynına ilişkin olduğu anlaşıldığından ve bu durumda Adliye Mahkemeleri görevli olduğundan, işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı gerekçelerle idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36514, Karar No: 2015/35329, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36514 E.  ,  2015/35329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 840 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.663,87 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9.104,28 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 840 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.663,87 TL yapı bedeli ile 1.559,58 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16607, Karar No: 2014/1536, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16607 E.  ,  2014/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/577-2013/379

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, maliki olduğu 2161 nolu parsele, davalının kullanımında olan ev ile birçok ağacın tecavüzlü olduğunu yaptırdığı ölçümler neticesinde tespit ettirdiğini, bu hususta davalıya uyarıda bulunduğu halde sonuç alamadığını belirterek davalının vaki elatmasının önlenmesi ile müdahaleli yapıların kal'ine karar verilmesini talebiyle eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, TMK'nın 683. maddesinde belirtilen elatma olgusu haksız bir eylem olup, mülkiyet olgusunu koruyucu bir işleve sahiptir.

Mahallinde yapılan uygulama neticesinde teknik bilirkişilerin; 2161 ile 2268 nolu parsellerin müşterek sınırında bulunan P3 noktası ile parsellerin batı sınırı arasında kalan 54 metre uzunluğundaki kısımda bulunan 8 Adet ağacın 2268 nolu parsele ait olduğu ve bu ağaçların 2161 nolu parsele tecavüzlü olduğu, sınırda kalan evin tecavüzlü kısmının ise sayısallaştırma hata sınırları içerisinde kaldığı ve tecavüzünün olmadığı belirtilmiştir.

O halde, davacının kayden malik olduğu 2161 parsel sayılı taşınmazda 22.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen 862,57 m²'lik kısımda davalının tecavüzünün bulunduğu ve bu kısımda tecavüzlü olduğu saptanan 8 adet ağaç yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK' nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24017, Karar No: 2023/1117, Tarih: 26.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24017 E.  ,  2023/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/617 E., 2021/617 K.

SAYISI : 2021/İHK-25960

HÜKÜM/KARAR : Tarafların İtirazlarının Reddi

SAYISI : K-2021/65805

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraf vekilleri tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazların reddine karar verilmiştir.

... kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 19.11.2018 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile davacıların desteği ...’ın sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası neticesinde ...'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik desteğin eşi ... için 4.500,00 TL, desteğin oğlu ... için 100,00 TL, desteğin kızı ... için 100,00 TL, desteğin kızı ... için 100,00 TL, desteğin annesi... için 100,00 TL, desteğin babası... için 100,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile talebini desteğin eşi için 141.917,00 TL, desteğin annesi için 22.045,00 TL’ye, desteğin babası için 18.920,00 TL’ye, desteğin oğlu ... için 13.770,00 TL’ye, desteğin kızı ... için 17.806,00 TL, desteğin kızı ... için 23.654,00 TL’ye yükseltilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %25 oranında kusurlu olduğunun alınan uzman bilirkişi raporuyla tespit edildiği; TRH Yaşam Tablosu ve %1.8 faiz tekniği ile destek tazminatının hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği" gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 80.504,68 TL, davacı... için 18.920,00 TL, davacı... için 22.045,00 TL, davacı ... için 11.430,95 TL, davacı ... için 14.273,59 TL, davacı Zilal için 17.992,98 TL tazminatın 15.12.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. ...

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1.Davacılar vekili itiraz dilekçesinde; tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğine göre yeni bir aktüer rapor ile yapılması gerektiğini belirterek ... kararının kaldırılmasını talep etmiştir.