muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14399, Karar No: 2020/1773, Tarih: 25.02.2020

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre ise; dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine ilişkindir.

Mahkemece, davalı taraf harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş ise de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 36/A maddesindeki; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği” hükmünün getirilmiş olması karşısında, davalının harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı açıktır. O halde, anılan yasal düzenleme gözetilmek suretiyle harç ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken bu hususların gözardı edilmesi doğru görülmemiştir.

2. Karşı dava yönünden; T.C. Anayasa'sının 138 ve 141/3 maddeleri gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1-3. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır. Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları tatmin edemez. (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’ye göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasa’nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Az yukarıda vurgulanan hususlar, Hukuk Genel Kurulunun 19.06.1991 tarihli ve E:323, K:391; 10.9.1991 tarihli ve E:281, K:415; 25.9.1991 tarihli ve E:355, K:440; 19.04.2006 tarihli ve E:2006/4-142, K:229; 05.12.2007 tarihli ve E:2007/3-981, K:936; 23.01.2008 tarihli ve E:2008/14-29, K:4; 19.03.2008 tarihli ve E:2008/15-278, K:254; 18.06.2008 tarihli ve E:2008/3-462, K:432; 21.10.2009 tarihli ve E:2009/9-397, K:453; 24.02.2010 tarihli ve E:2010/1-86, K:108; 28.04.2010 tarihli ve E:2010/11-195, K:238; 22.06.2011 tarihli ve E:2011/11-344, K:436 sayılı kararlarında da, benimsenmiştir. Nitekim, 07.06.1976 tarihli ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıda “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır denilmiştir. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nin 297. (Mülga HUMK'un 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK'nin 27. maddesinin (HUMK mad. 73) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının tarafların, başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

O halde, mahkemece yapılacak iş; taraflarca sunulan tüm deliller ile birlikte talepleri değerlendirmek, sonucuna göre kabul sebebini içeren, tarafları tatmin edici, hukuki denetimi mümkün ve özellikle Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona paralel bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nin 297. (Mülga HUMK'un 381, 388 ve 389.) ve 27.maddeleri de gözetilerek gerekçelerini açıkça kaleme aldığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurmak olmalıdır.

Somut olaya gelince, Mahkemece karşı davanın reddine karar verilmiş ancak, kararda mahkemeyi ret kararına götüren gerekçeye yer verilmemiş, davaya konu alanın kıyı içinde kaldığı yönünündeki açıklamanın ise tek başına gerekçe olarak kabulü mümkün görülmemiştir.

B-Davacı-karşı davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava konusu taşınmaz Kargın mevkiinde bulunmasına rağmen hüküm fıkrasında Kayaardı mevkii olarak gösterilmesi doğru olmamıştır.

Somut olaya gelince, Mahkemece karşı davanın reddine karar verilmiş ancak, kararda mahkemeyi ret kararına götüren gerekçeye yer verilmemiş, davaya konu alanın kıyı içinde kaldığı yönünündeki açıklamanın ise tek başına gerekçe olarak kabulü mümkün görülmemiştir.

B-Davacı-karşı davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava konusu taşınmaz Kargın mevkiinde bulunmasına rağmen hüküm fıkrasında Kayaardı mevkii olarak gösterilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı-karşı davalı vekili ile davalı- karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda A ve B maddelerinde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı karşı davacıya iadesine, 25.2.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9749, Karar No: 2011/13908, Tarih: 06.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9749 E.  ,  2011/13908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi istekli olarak başlatılan icra takibine, davalı borçlunun itirazının bulunmaması üzerine takibin kesinleştiğinden bahisle davacı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklının tahliye isteğini bildirir 13 örnek nolu ihtarlı ödeme emri davalıya 22.7.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı icra mahkemesinde 26.8.2010 tarihinde tahliye isteminde bulunmuştur. Davacı alacaklı icra takibi de taraflar arasında düzenlenmiş 5.6.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmış ve sözleşmenin hususi şartlarının 6.maddesindeki yılılk kira artış oranına göre ödenmediğini iddia ettiği 1.581,76.-TL bakiye kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal yedi gün içerisinde kira ilişkisine ve istenilen bakiye kira alacağı miktarına karşı çıkmamış ve itiraz etmemiştir. Bu durumda davacının takip talebinde istemiş olduğu miktar kesinleşmiştir. Davalı takibe konu edilen alacağın ödendiğini İİK.nun 269/c maddesinde sayılan belgelerle de kanıtlayamadığına göre mahkemece davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, genel mahkemelerden verilmiş kararlarla ilgili Yargıtay İçtihatlarının icra mahkemesinde emsal teşkil etmeyeceği gözönünde bulundurulmadan yazılı şekilde davanın reddi karar vermesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4687, Karar No: 2015/5523, Tarih: 09.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4687 E.  ,  2015/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 18.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ...... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden .... ...... adına sahibi .... geldi, diğer taraftan vekili Av. .... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmazlara komşu 323 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı bulunduğu dava dosyası aslının bu dosya arasında yer alması,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili raporun,

c) Yine, 1955 tarihli hava fotoğrafından incelenmek suretiyle dava konusu taşınmazlar üzerindeki ağaçların cinsi ve kapalılık durumları belirtir, ayrıca hali hazır duruma göre taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsleri, yaşları, kapalılık durumları ve taşınmaz üzerindeki dağılımlarının kadastro paftası üzerinde gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili raporun alınıp dava dosyası içine konulması,

c) Yine, 1955 tarihli hava fotoğrafından incelenmek suretiyle dava konusu taşınmazlar üzerindeki ağaçların cinsi ve kapalılık durumları belirtir, ayrıca hali hazır duruma göre taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsleri, yaşları, kapalılık durumları ve taşınmaz üzerindeki dağılımlarının kadastro paftası üzerinde gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili raporun alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18632, Karar No: 2017/6598, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18632 E.  ,  2017/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların babası ... dan intikal eden ... İlçesi, ... Köyü,... Mevkii 55 parsel, 83 parsel, 703 parsel ve 166 parsel,... Mevkii 64 parsel, 103 parsel, 169 parsel, 707 parsel, 551 parsel ve 552 parsel,... Mevkii 193 parsel,... Mevkii 194 parsel,... Mevkii 229 parsel sayılı taşınmazlara birlikte malik olduklarını, ortaklığın aynen taksim mümkün değilse satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.Davalı ... vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; müvekkiline ait olan ağaçların 83 ve 169 parseller üzerinde yer aldığını, ağaçlar bakımından muhdesat oranı kurulması gerektiğini belirtmiştir.Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.Somut olaya gelince; davalı ...’ın dava konusu taşınmazlardan 83 ve 169 parseller üzerindeki ağaçlar bakımından muhdesat iddiasının bulunduğu, mahkemece bu iddianın diğer taraflara sorularak kabul edilmemesi halinde muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açmak için davalı ... vekiline süre verilmesi, kabul edilmesi halinde ise ait olduğu iddia edilen ağaçların muhdesat oranı belirlenerek hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından mahkemece muhdesat iddiası değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.Öte yandan miras bırakan ... 'ın mirasçılık belgesinde 12 pay dağıtıldığı halde, 13 pay yazıldığı anlaşıldığından bu husus düzeltilmeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir

... vekiline süre verilmesi, kabul edilmesi halinde ise ait olduğu iddia edilen ağaçların muhdesat oranı belirlenerek hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından mahkemece muhdesat iddiası değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.Öte yandan miras bırakan ... 'ın mirasçılık belgesinde 12 pay dağıtıldığı halde, 13 pay yazıldığı anlaşıldığından bu husus düzeltilmeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19272, Karar No: 2013/28799, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/19272 E.  ,  2013/28799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK nun 62/1. maddesi uyarınca ilamsız icra takiplerinde borca itiraz, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yapılır. Aynı Kanun'un 66. maddesinde de müddeti içinde yapılan itirazın takibi durduracağı düzenlenmiştir. Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.(İİK 68/1)

Somut olayda alacaklılar tarafından borçlular H.Ö. ve M.G. aleyhine yapılan ilamsız icra takibi; alacaklıların murisi Ş.K. ile borçlular arasında düzenlenen 750 gram 22 ayar altının verilmesine ilişkin adi yazılı senede dayanmaktadır. Borçlulardan H.Ö. ödeme emri 04.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş borçlu tarafından borca itiraz ise ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra 13.06.2012 tarihinde yapılmıştır. Borçlu H.Ö. yönünden takip kesinleşmiş olup alacaklının bu borçlu yönünden İcra Hukuk Mahkemesinde itirazın kaldırılmasını talep etmesi fuzulidir. Bu nedenle borçlu H.Ö.hakkındaki talebin reddi gerekirken sonuç itibari ile talep reddedilmiş olmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılamada borcun miktarının açık ve belirli olmadığı ifade edilerek alacaklılar tarafından sunulan belge İİK 68 kapsamındaki belgelerden kabul edilmeyip talebin reddine karar verilmiştir. Alacaklılar tarafından sunulan belge de borç miktarı belirli olup mahkemece borçluların imzaya ve borca itirazlarının usulünce değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.