muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15279, Karar No: 2014/14366, Tarih: 20.10.2014

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 350 m² olup bunun 272.63 m² lik kısmına el atıldıktan sonra geriye kalan 77.37 m² lik kısmında değer kaybı hesabı yapılırken, tespit edilen m² bedelinin arta kalan kısım ile çarpımı sırasında hesap hatası yapan bu şekilde fazla bedel belirleyen rapora göre hüküm kurulmuş olması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6488, Karar No: 2015/10132, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6488 E.  ,  2015/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla yersiz ödenen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında, "boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılması gerektiği" belirtilmiştir.

Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr...., Usulî Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak), Dr. ...., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamı gereği yerine getirilmemiştir.

Somut olayın incelenmesinden, müfettiş tutanağı ekinde imzası bulunan davalının kardesinin birlikte yaşama olgusunu teyit ettiği, eski eşin yaşadığı iddia edilen ve 2009 yılına kadar adres kayıt sisteminde yer alan Küçükkavakpınar köyünün muhtar ve azalarının anılan şahsın köyde oturmadığını ve annesini ziyarete geldiğini ifade ettikleri, eski eşin İstanbul'da oturduğunun iddia edildiği, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmadığı, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9288, Karar No: 2021/985, Tarih: 03.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/9288 E.  ,  2021/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazlarının reddi ile,

Genel haciz yoluyla ilamsız takipte örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun itirazıyla duran takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tazminata hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1, 251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı 30.04.2018 tarihli “Mutabakatnamedir” başlıklı belgenin 11.maddesinde “işbu mutabakat bir bütündür ve söz konusu taşınmaz devirlerinin yapılmış olması,taahhüt edilen bakiye alacağın ödenmesi ve tahliyelerin süresinde yapılması şartıyla geçerlidir” hükmüne yer verildiğinden kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını ve ödemeyi tahahhüt etmediği, takip borçlusu tarafından takip alacaklısına kayıtsız şartsız ödeme yapılacağına dair bir ibare içermediğinden, takibe konu belge, İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir.

O halde, mahkemece itirazın kaldırılması talebinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince itirazın kaldırılması talebinin kabulüne ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece itirazın kaldırılması talebinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince itirazın kaldırılması talebinin kabulüne ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 02.10.2020 tarih, 2019/2125 E.- 2020/1434 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), ... 1.İcra Hukuk Mahkemesi’nin 23.05.2019 tarih, 2019/30 E.- 2019/641 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11106, Karar No: 2021/9686, Tarih: 07.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11106 E.  ,  2021/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin süreli feshi işleminin iptali ve menfi tespit davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ..., ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü’nün 15/10/2003 tarihli yazısı ile hak sahibinin bilgisi dışında 2 adet şeklen sahih, içerik itibariyle sahte reçete kabul ederek sandığa fatura ettiği ve reçetede yazılı olan ilaçların tamamını hastaya vermemiş olması nedeniyle anlaşmasının 7 yıl süreyle feshedildiğini ve faiziyle birlikte 1.468.606.375 TL borç çıkarıldığını, taraflar arasındaki anlaşmanın 7 yıl süreyle fesih işleminin hukuka aykırılığının ve davalıya 1.468.606.375 TL borçlu olmadığının tespitiyle, paranın ödenmiş olması halinde reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davacının, Terme Devlet Hastanesi’nde görev yapan Dr. Kemal Haşıl tarafından düzenlenen ve ilaç mümessili Ömer Işıtan tarafından eczaneye götürülen iki adet sahte reçeteyi kuruma fatura ederek bedellerini tahsil ettiğini, ayrıca Ali Felamur adına düzenlenen reçetedeki ilaçların tamamını teslim etmeyerek teslim etmiş gibi kendilerine fatura etmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davacının kusuru bulunmadığından davanın kabulüne, sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine ilişkin kararın yasal mevzuata aykırı olduğunun ve geçersizliğinin tespiti ile davacının davalıya 1.468,61 TL borçlu olmadığının tespitine, 1.468,61 TL'nin davalıya ödemesinin yapılmış olması halinde davalıdan yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamından; ...ve ...’ya ait dava konusu reçetelerin, hastaların bilgisi dışında düzenlenerek davacı eczaneden temin edilmesi suretiyle Kurumun zarara uğradığı ve söz konusu reçetelerdeki ilaçların, reçete sahibi dışında üçüncü kişilere teslim edilmesi suretiyle taraflar arasındaki SGK kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine İlişkin Protokol’e aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda eczacı tarafından protokol hükümlerinin ihlal edildiği sabittir. Ayrıca Kurum sorumluluğunda olmayan reçetelerle ilgili davacının, davalı kurumdan reçete bedellerini tahsil etmesi mümkün değildir. Aksi halde reçete bedellerinden sorumlu olmayan kuruma külfet yüklenmiş olacaktır. Davacı reçete bedellerini ancak sahtecilik yapan kişilerden isteyebilir. Üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurum sorumlu tutulamaz. Bu nedenlerle Kurumun yersiz ödemelerini geri isteme hakkı olduğu kabul edilerek, davacının ...ve ...’ya ait reçete bedellerine ilişkin işlemin iptali talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi Kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/5439, Karar No: 2021/9202, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5439 E.  ,  2021/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli, 2017/208 Esas ve 2017/302 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanık ve müdafiinin süresinde istinaf etmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 15.09.2017 tarihli ve 2017/2162 Esas-2017/1862 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 04/10/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, daha sonra sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 296. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09.02.2021 tarihli ve 2017/2162 Esas- 2017/1862 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 27/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16591, Karar No: 2021/21270, Tarih: 13.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16591 E.  ,  2021/21270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2020 tarihli ve 2019/11577 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Trabzon 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/06/2020 tarihli ve 2020/1089 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/06/2021 gün ve 10652/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/82955 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin olay günü müşteki ile müşterek malik oldukları arazinin müştekiye ait olan kısmında yer alan fındık ve karayemiş ağaçlarının dallarını kesme eylemi hakkında, söz konusu ağaçların hayatını devam ettirebileceğinin bilirkişi raporu ile tespit edildiği, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, dosyada mevcut 30/01/2020 tarihli bilirkişi raporu ile müştekiye ait taşınmaz üzerinde yer alan 5 adet fındık ocağı içinden fındık dallarının ve karayemiş ağacının dallarının kesildiğinin tespit olunduğu, suça konu bu eylemin şüpheli ... tarafından işlendiğine ilişkin tanık beyanının dosyada yer aldığı, bu itibarla şüphelinin üzerine atılı dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediği hususunda mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar şüpheli ... hakkında verildiğinden bahisle Trabzon 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/06/2020 tarihli ve 2020/1089 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de; şüpheli ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından, şüpheli ... hakkında ise mala zarar verme suçundan yapılan soruşturma neticesinde Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2020 tarihli ve 2019/11577 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki Fevzi Acer vekili tarafından her iki şüpheli yönünden de yapılan itiraz üzerine itiraz merciince, yalnızca şüpheli ... yönünden bir inceleme ve değerlendirme yapıldığı, şüpheli ... hakkında bir itiraz incelemesi yapılmadığı, dolayısıyla şüpheli ... hakkında verilmiş hukuken geçerli bir mercii kararının bulunmadığı anlaşılmakla; hukuken geçerli olmayan kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, şüpheli ... ile ilgili konusu bulunmayan Trabzon 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/06/2020 tarihli ve 2020/1089 D. İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1602, Karar No: 2023/1690, Tarih: 06.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1602 E.  ,  2023/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/365 E., 2020/746 K.

DAVA TARİHİ : 25.01.2016

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden hüküm kurulmasına, diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.12.2019 tarihli ve 2019/4791 Esas, 2019/12004 Karar sayılı kararı ile hüküm bozulmuş, bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilâmına direnilmiş ve bu kararın da davacı kadın tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.12.2022 tarihli ve 2021/2-97 Esas 2022/1722 Karar sayılı ilâmı ile mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş mazeret dilekçesi nedeniyle yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu hal böyle olunca kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevinin Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait olduğu bu gerekçesi ile yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu tarafından dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı erkek ile son yıllarda eşi ile çeşitli anlaşmazlıklar yaşamaya başladıklarını, fikren ve ruhen anlaşamadıklarını, karşılıklı sevgi ve saygının yok olduğunu, davalının sürekli olarak kendisine küfür ve hakaret ettiğini, toplum içinde küçük duruma düşürdüğünü, fiziksel şiddet uyguladığını, kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına ve çocukların velâyetinin kendisine verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesi ile, davalı tarafın cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçek dışı olduğunu belirterek dava dilekçesindeki taleplerin yanı sıra çocuklar için dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 400,00 TL iştirak nafakasının, davacı kadın için 500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasının ve 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesi ile, davalı tarafın cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçek dışı olduğunu belirterek dava dilekçesindeki taleplerin yanı sıra çocuklar için dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 400,00 TL iştirak nafakasının, davacı kadın için 500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasının ve 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili süresinden sonra verdiği cevap dilekçesi ile, tüm iddiaları inkârla, taraflar arasındaki geçimsizliğin nedeninin davacının kusurlu davranışlarından kaynaklandığını, davacının sürekli evi terk ettiğini, evi ve çocukları ile ilgilenmediğini, sorumsuz ve güven sarsıcı davranışlar sergilediğini belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2017 tarihli ve 2016/44 Esas, 2017/150 Karar sayılı kararıyla; tanık anlatımlarına göre aile içerisinde yaşanan olaylarda ortak yaşamın devamını sağlamak için tarafların gerekli çabayı sarf etmediği, evliliklerine bir bağımlılık sergilemedikleri, ortak yaşamın çekilmez hal aldığı, evliliğin temelinden çöktüğü, tarafların karşılıklı eylemleri ile bu durumun ortaya çıkmasında müşterek ve eşit kusurlu oldukları, taraflar eşit kusurlu kabul edildiklerinden hem asıl boşanma davasının hem de karşılık boşanma davasının kabulünün gerektiği, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi durumunda her iki taraf lehine de maddî ve manevî tazminat talebinin kabul edilemeyeceği, davacı kadının ev hanımı olması ve hiç gelirinin olmaması, boşanmadan sonra yoksulluğa düşeceği gerekçeleri ile her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadının tazminat taleplerinin reddine, velâyetlerin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2018/74 Esas, 2019/367 Karar sayılı kararıyla; öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararında davalı tarafından harç yatırılmak suretiyle açılan bir karşı dava olmamasına rağmen karşı dava varmış gibi hüküm oluşturulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, her ne kadar davacı tarafından bu husus istinaf edilmemişse de emredici usul hükümleri gereği bu durumun res'en dikkate alınması gerektiğinden davalının davasının kabulüne ilişkin hükmün kaldırılması gerektiği, dava dilekçesinin 08.02.2016 tarihinde davalıya bizzat tebliğ edildiği, davalının vekili aracılığı ile 24.02.2016 tarihinde süresinden sonra davaya cevap verdiği, davalının cevap dilekçesi adı altında verdiği bu dilekçenin davacıya 11.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin süresi içerisinde cevaba cevap adı altında 14.03.2016 tarihli dilekçe sunduğu, bu dilekçede çocuklar için aylık ayrı ayrı 400,00 TL tedbir-iştirak, müvekkili yararına 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 20