muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18846, Karar No: 2014/1317, Tarih: 23.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18846 E.  ,  2014/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.4.2013

NUMARASI :Esas no:2011/722 Karar no:2013/311

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile nafaka taleplerinin reddi, çehiz ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (kadın), dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacı-karşı davalıya ziynetlerle ilgili olarak diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak; teklif olunması ve teklif olunanın yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 228 ve devamı maddeleri çerçevesinde işlem yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı (kadın), dava dilekçesinde adet ve cinslerini gösterdiği çehiz eşyalarının aynen iadesini, olmadığı takdirde bedellerinin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir. Davalı-karşı davacı (koca)'nın bunlara ilişkin beyanı da dikkate alınarak bu talep hakkında bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.01.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10493, Karar No: 2017/519, Tarih: 03.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/10493 E.  ,  2017/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmaz üzerinde kullanıcı şerhi yazılmasının ancak yasalarda özel düzenleme yapılması ile mümkün olduğu, somut olayda yapılan kadastronun 6831 sayılı Kanun'un 2/B uyarınca yapılan kullanım kadastrosu olmayıp tescil harici kalan taşınmazların 3402 sayılı Kanun Geçici 8. maddesi uyarınca mülkiyetin belirlenmesine ilişkin kadastro çalışması olduğu, bu tür kadastro çalışmalarında ancak 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca muhtesatın beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, mahkemece kullanıcı şerhi verilmesinin doğru olmadığı gibi mahkeme gözleminde taşınmaz üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu belirtildiğine göre zeytin ağaçlarının yaşı ve sayısı belirtilmek suretiyle davalı ... lehine 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca muhtesat olarak gösterilmesine karar verilmesi gerektiği" gereğine değinilmiştir. Yargılama sırasında ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının reddine, katılan ...'in davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 150 ada 11 parsel sayılı taşınmazın zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, taşınmaza ait kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki tespitin iptaline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan 25.01.2016 tarihi itibari ile 26 adaet 45-50 yaşlarında aşı yaşı 40 olan zeytin ağacı, 8 adet 15-20 yaşlarında aşı yaşı 15 olan zeytin ağacı, 10 adet 2-3 yaşlarında aşılı zeytin fidanı satın almak suretiyle sahip olan ...'e ait olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18655, Karar No: 2015/20567, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18655 E.  ,  2015/20567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/601-2015/26

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6977, Karar No: 2015/5312, Tarih: 04.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6977 E.  ,  2015/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin olmadığı bu nedenle nüfusa kayıtlı olduğu yer olan ... mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Sokak, ... İşhanı No: ... ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğü ve ... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmalarda, hükümlünün cezaevine girmeden önce İstanbul ilinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve hükümlünün talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki adresini “... Sokak, ... İşhanı No: ... .../...” olarak beyan ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4942, Karar No: 2012/1265, Tarih: 28.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4942 E.  ,  2012/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Elbistan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.03.2011 gün ve 723/325 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazın dedesinden babasına intikal ettiğini, babası tarafından 10 yıl önce kendisine bağışlandığını ve halen kendisinin zilyetliğinde bulunduğu halde, kadastro sırasında Hazine adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve bu yerde davacı yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dosya arasına alınan aynı mahkemenin 2009/520 Esas ve 2010/497 Karar sayılı dosyasında aynı taşınmazla ilgili olarak alınan raporlar, yapılan inceleme ve toplanan deliller değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazın mahkemenin 2009/520 Esas sayılı dosyası arasında bulunan ve teknik bilirkişinin 25.11.2009 havale tarihli krokisinde A harfi ile gösterilen 4559,98 m2'lik kısmı ile B harfi ile gösterilen 12338,91m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, aynı krokide C harfi ile gösterilen 341,18 m2'lik kısmına yönelik davanın reddine, D harfi ile gösterilen alanın kadastro sırasında 102 ada 3 nolu parsel olarak tespit ve tapuya tescil edildiğinden bu yer bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hükmün kabule yönelik bölümü, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında ve ileride ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu ve kimsenin zilyetlik iddiasında bulunmadığı gerekçesiyle "hali arazi" olarak, Hazine adına, belgesizden tespit ve tescil edilmiştir. Eldeki dava ise, TMK.nun 713 ve Kadastro Kanununun 14. maddeleri uyarınca açılan iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Bir taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilmesi için diğer kazanma koşullarının yanında ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunması ve taşınmazın özel mülkiyete elverişli yerlerden olması gerekmektedir (TMK.nun 999.md). Mahkemenin 2009/520 Esas sayılı dosyası kapsamında taşınmaz başında yapılan keşfe katılan Ziraatçi Bilirkişi Yılmaz Kuş tarafından düzenlenen raporda; çekişme konusu taşınmazın teknik bilirkişinin krokisinde A harfi ile gösterilen bölümünün topoğrafik olarak %25-35 eğimli olduğu ve 10 yıldır işlenmediği, ancak 2009 yılı bahar aylarında sürülerek toprak işlemesinin yapıldığı, üzerinde mera bitkisi olan keven ve kangal bitkisi kalıntılarının bulunduğu ve fazla eğimli olmasından dolayı makineli tarım yapmaya elverişli olmayıp bahçe olarak kullanılabileceği açıklanmıştır. Her ne kadar aynı keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, nizalı taşınmazın, öncesinde davacının babasının 40-50 yıl boyunca bir kısmında tarım yapmak, bir kısımının ise bahçe olarak kullanılmak suretiyle zilyetliğinde bulunduğunu sonrasında ise, taşınmazı davacıya bağışlamak suretiyle devrettiğini açıklamış iseler de; az yukarıda açıklanan ve maddi bulgular ile bilimsel gerekçelere dayalı ziraatçı bilirkişinin taşınmazın nizalı anılan kısmına ilişkin Dairemizce de yeterli görülen açıklamalı raporu karşısında ekonomik amaca uygun kazanmaya elverişli zilyetliğin varlığından söz edilemeyeceği gibi taşınmazın mevcut niteliği itibari ile de zilyetlik yoluyla kazanmaya elverişli yerlerden olmadığının kabulü gerekir. Dava konusu 102 ada 6 parselin teknik bilirkişinin krokisinde A harfi ile gösterilen bölümü bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken soyut nitelikli ve takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık ifadelerine değer verilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişinin krokisinde B harfi ile gösterilen bölümü bakımından ise; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Nizalı yer bakımından keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından, davacının babası, davacının zilyetlik süresi ve şekli ile taşınmazın davacıya babasından intikali hususunda davacı lehine açıklamalarda bulunulmuş ve alınan ziraat bilirkişişi raporunda dava konusu anılan yer üzerinde 35-40 yaşlarında kayısı ağaçları ve köklerinin bulunduğu ve uzun yıllardan beri tarımsal faaliyette bulunulduğu açıklanmış ise de; taşınmaz üzerinde bulanan kayısı ağaçlarının sayısı ve taşınmazın tamamının bahçe vasfında kullanılıp kullanılmadığı hususu bildirilmemiş ve kullanım şekli hususunda denetime elverişli yeterli açıklamada bulunulmamıştır. Dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmazın " hali arazi" olarak tespit ve tescil edildiği de gözönüne alınarak, taşınmazın krokide B harfi ile gösterilen bölümünün nitelik itibari ile özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup olmadığının ve zilyetlik süresinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, ziraat bilirkişisinin bu kısma ilişkin raporu hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Bu kapsamda, bir arazinin kullanım süresi, niteliği ve zilyetlik süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının dava konusu taşınmazın tespit gördüğü 2006 tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için 2006 olan tespit tarihine göre, 20-30 yıl öncesine ait (1976-1986), stereoskopik hava fotoğraflarının istenilmesi ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülebilmesi, taşınmazın sınırlarının açıkça belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece, uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli olan hava fotoğraflarının olup olmadığı araştırılmamış ve hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Mahkemece, nizalı taşınmazın tespit tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının bulunup bulunmadığının usulüne uygun ve tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Komutanlığından sorularak getirtilmesi, yapılacak keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen bilirkişisi, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin ne zaman kullanılmaya başladığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi sözlerinin, bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ve süresinin ayrı ayrı tespiti gerekmektedir. Bu açıklamalar kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün usul ve kanuna aykırı bulunan dava konusu 102 ada 6 parselin teknik bilirkişinin krokisinde A ve B harflerine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20754, Karar No: 2023/8507, Tarih: 06.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/20754 E.  ,  2023/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI :2022/301 E., 2023/11 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK :... ... ...

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 tarihli ve 2014/8456 Esas No.lu iddianamesi ile, şikâyetçinin iş yerine, gece saat 01.30 sıralarında girerek, yazar kasa içerisinden 100,00-150,00 TL para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Çocuk Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/845 Esas, 2014/1081 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 01.06.2018 tarihli ve 2017/2488 Esas, 2018/8159 Karar sayılı kararı ile, ''TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapması gerektiği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında iş yerinden 100,00-150,00 TL'ye yakın, soruşturma aşamasında ise 50,00 TL kadar suça sürüklenen çocuğun, 10.11.2014 tarihinde gece vakti saat 01.31 sıralarında girerek para aldığını belirtmesi, şikâyetçinin ise soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında 100,00-150,00 TL civarı para çalındığını ifade etmesi karşısında, iş yerinden çalınan paranın miktarı açısndan çelişki giderilerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılamayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.