muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1663, Karar No: 2025/2670, Tarih: 07.04.2025

İlk Derece Mahkemesince, ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, Orman İdaresi ve Hazine yönünden davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın "çalılık" olarak yapılan tespitin iptaline, taşınmazın Hazine adına 2/B niteliği ile kayıt ve tesciline, niteliğinin "bahçe" olduğunun tespitine, kullanıcı olarak beyanlar hanesine davacı ...'nun kullanıcı olarak şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman İdaresi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince 27.01.2021 tarihli ve 2020/3973 Esas, 2021/338 Karar sayılı kararıyla; "Mahkemece; davaya konu taşınmazın tamamının P. IX numaralı 2/B parseli içinde kaldığı, 1970'li yıllardan beri davacının annesi tarafından ekilip biçilerek tarla olarak kullanıldığı, annesinin vefatından sonra da davacı tarafından meyve ağaçları dikilerek kullanımın sürdürüldüğü, bilirkişi raporuna göre üzerinde orman ağacı kök ve kalıntılarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; yörede 2010 yılında kullanım kadastrosu yapılmış, çekişmeli taşınmazın çalılık vasfında olduğu belirlenerek düzenlenen kadastro tutanağında beyanlar hanesine eylemli orman şerhi yazılmış, davacı ... taşınmazın çalılık olmadığını, tarım arazisi olduğunu ve kendi kullanımında olduğunu ileri sürmüştür. Uzman orman ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahditi ve 2/B madde çalışmasına dair haritaların uygulanması neticesinde taşınmazın PIX numaralı 2/B alanı içinde kaldığı belirlenmiştir. Dolayısıyla davaya konu uyuşmazlık taşınmazın kullanım kadastrosu tarihindeki niteliği ile ilgilidir. Oysa Mahkemece, taşınmazın keşif tarihindeki niteliği ile mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Halbuki 2010 yılın ait uydu fotoğrafları ile varsa ortofoto haritaları getirtilerek taşınmazın kullanım kadastrosu tarihindeki niteliği belirlenmelidir.

Bu amaçla, Mahkemece, 2010 tarihli uydu fotoğrafları ve varsa ortofoto haritaları getirtilip; bir fen ve bir orman bilirkişi ile keşif yapılarak getirtilen fotoğraf ve haritalar çekişmeli taşınmaza uygulanarak kadastro tarihindeki niteliği belirlenmeli, taşınmazın o tarihte üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) ayrıntılı olarak belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki, varsa orman ağaçlarının sayısı, yaşı, cinsi, taşınmaz üzerinde toplu veya dağınık olarak bulunup bulunmadıkları, orman ağaçları taşınmaz üzerinde toplu halde bulunuyor ise o bölüm fen bilirkişi raporunda ayrıca gösterir ve çekişmeli taşınmazın tesbit tarihi itibariyle çalılık ve eylemli orman niteliğindeki yerlerden olup olmadığını açıklar ayrıntılı rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğu" gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; "dava konusu taşınmazın 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu itibariyle niteliği esas alınması gerektiğinden, keşif sonrası orman bilirkişi raporunda 2011 yılı uydu fotoğrafı ve ortofoto ile 2005, 2009, 2013 yıllarına ait uydu fotoğraflarının incelenmesinde dava konusu taşınmazın 2010 yılı tespit tarihi itibariyle eylemli orman niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Rapor ekindeki uydu fotoğrafları çıplak gözle incelendiğinde 2009 yılında dava konusu taşınmazın tamamının ağaçlarla kaplı iken, 2011 yılı uydu fotoğrafında taşımazın kuzeyinde yoğun ağaç varlığının devam ettiği, güneyinde ise yola doğru artar şekilde orman ağaçlarının seyreldiği ve yola bakan kısmında orman ağaçlarının yok olduğu görülmüştür. Ayrıca 2022 yılında yapılan keşifte taşınmaz üzerinde gözlemlenen ve raporda belirtilen yaşlı meyve ağaçlarının taşınmaza yeni dikildikleri, köklerinin toprakla bütünleşmediği tespit edilmiştir. Dolayısıyla, raporun hükme esas alınabilir nitelikte olduğu, dava konusu taşınmazın 2010 yılı kullanım kadastro itibariyle eylemli orman vasfında olduğu" gerekçesiyle davanın davalılar Orman İdaresi ve Hazine yönünden sübut bulmadığından reddine, davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu Sakarya ili Sapanca ilçesi ... köyü G24-c-06-d-1 pafta no.lu 106 ada 1 parsel (yeni 252 ada 54 parsel) sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17094, Karar No: 2016/3967, Tarih: 14.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/17094 E.  ,  2016/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 08/10/2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Boşanma davası devam etmekte olan sanığın, şahsi münasebet kurması için bakım ve gözetiminde bulundurduğu oğlu olan mağdurun, olay tarihinde top oynadığı sırada kafasını kale direğine çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14209, Karar No: 2017/12211, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14209 E.  ,  2017/12211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16692, Karar No: 2023/5079, Tarih: 01.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16692 E.  ,  2023/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/727 E., 2021/716 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/107 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/727 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik eleştiri dışında sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

03.12.2020 tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılan üst aramasında 1 adet kilitli şeffaf poşet içinde, iç içe geçmiş 2 adet beyaz poşet içinde, 1 adet beyaz poşete sarılı ve 1 adet mor kapaklı kutunun içinde olmak üzere toplam neti 31 gr ve 23 gr olan sentetik kannabinoidin ele geçirildiği, sanığın ikametinin bulunduğu çevrede uyuşturucu madde sattığına ilişkin alınan istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takipte ise 26.12.2020 tarihinde saat 01.30 sıralarında ...plakalı aracın sanığın ikametinin önüne gelerek park ettiği, sanık ...'ın annesi olan temyiz dışı sanık ... ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...'ın araçtan inerek sanığın

evine girdiği, bir müddet evde kaldıktan sonra temyiz dışı sanık ..., kullanıcı tanık ... ve sanık ...'ın ikametten çıkarak araca bindiklerinin görüldüğü, görevliler tarafından aracın durdurulduğu esnada aracın sağ arka koltuğunda bulunan sanığın bir şeyler ile uğraştığının görüldüğü ve araçtan inerek asfalt zemine yatarak görevlilere direndiği, sanığın yakalanmasını müteakip yapılan incelemede asfalt zemin üzerinde 3 ayrı alüminyum folyoya sarılı vaziyette, daralı ağırlıkları 0,50 gr, 0,35 gr ve 0,35 gr olan metafetamin ele geçirildiği, kullanıcı tanık ...'ın ise cebinden çıkardığı daralı ağırlığı 1,90 gr olan sentetik kannanobinoidi görevlilere rızaen teslim ettiği, usulüne göre alınan yazılı arama emrine istinaden sanığın yapılan üst aramasında montunun sağ cebinden 1 adet alüminyum folyaya sarılı daralı ağırlığı 0,50 gr sentetik kannabinoid ile net 0,60 gr esrarın ele geçirildiği, ...plakalı araçta yapılan aramada, sanığın oturduğu sağ arka koltuk altında paspas üzerine dökülü vaziyette daralı ağırlığı 20,60 gr gelen, aynı paspas üzerinde 4 ayrı peçeteye sarılı şekilde daralı ağırlıkları 0,60 gr, 0,80 gr, 1,30 gr ve 1,30 gr, sarı renkli maske içinde 1 adet alümünyum folyoya sarılı daralı ağırlığı 11 gr, 1 adet adet yeşil beyaz renkli poşete sarılı 8,60 gr ve 1 adet yeşil beyaz poşete sarılı daralı ağırlığı 10,30 gr ile 1 adet yeşil siyah beyaz poşete sarılı daralı ağırlığı 10 gr olan sentetik kannabinoidlerin, sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu madde paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen 1 adet alüminyum folya ele geçirilen somut olayda, sanığın cep telefonu üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu madde satışı yapıldığına dair olduğu değerlendirilen yazışma içerikleri, kullanıcı tanık ...'nın müdafi huzurunda kollukta alınan beyanında kendisinden ele geçen sentetik kannabinoidi para karşılığı sanıktan aldığına dair anlatımı, sanığın aşamalardaki ele geçen uyuşturucuların kendisine ait olduğuna dair tevilli ikrarı, olay tutanakları, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 03.12.2020 ve 26.12.2020 olan suç tarihlerinde sanıktan kişisel kullanım sınırının çok üstünde farklı türde ve miktarda uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması, maddenin miktarı ve ele geçiriliş şekli dikkate alındığında sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkin savunmasına itibar edilmemiş zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerindeki ölçütlere göre; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususu aleyhe istinaf bulunmadığı gerekçesiyle eleştirilip, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Sanığın 10.03.2020 tarihli duruşmada alınan savunmasında, 03.12.2020 tarihli olay nedeniyle üzerinde ele geçirilen sentetik kannabinoidi Murat Şirbanlı'dan aldığını belirtmesi karşısında, mahkemesince bu kişi hakkında dava zamanaşımı süresi içinde Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/727 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararında sanık müdafii öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29747, Karar No: 2020/13003, Tarih: 29.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29747 E.  ,  2020/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ziraat Bankası önünde bekleyen katılanın yanına gelen sanığın, katılana hitaben ''amca dedem öldü, ben eczacıyım, dedemin mevlüdünü okutacağız, dedemin bankada bir miktar parası var, parasını çektik, garibanlara dağıtacağız, sizin orada abdestli, namazlı bir şahıs var mı?'' diye sorması üzerine ''var'' cevabı veren katılanı ''gel, ben seni eve götüreyim'' diyerek eski vali konağının bulunduğu yere götürdüğü, burada kimliği belirlenemeyen bir şahsı da Almanya'dan gelen doktor amcası olarak tanıtarak şahsa ''sen diğer paraları ne yaptın'' diye sorması üzerine şahsın, ''muhtar üç kişi getirdi, ben onlara 3.000 TL verdim ve gönderdim'' diyerek katılanı gösterip bu kez ''amca, ben bu amcayı tanıyorum, bu amcanın tanıdığı iki gariban varmış, 2.000 TL verelim'' demesi üzerine şahsın ''tamam'' diyerek apartmanın içine girip birkaç dakika sonra elinde bir miktar para ile katılanın yanına geldiği ve 20 TL bozmasını istediği, katılanın cebinde bulunan 550 TL'yi çıkarıp göstererek bozuğu olmadığını söylemesi üzerine ''elindeki paraları bana ver, ben içeride devir yaptırayım'' diyerek katılandan 550 TL'yi aldıktan sonra sanığın katılanı büfeden yardım malzemelerini koymak için poşet almaya gönderip ortadan kaybolmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, teşhis tutanağı ve dosya kapsamından, sanığın, yanında kimliği tespit edilemeyen bir arkadaşı ile, ölen dedesinin mevlüdünü okutacaklarını, adına hayır için 2.000 TL dağıtacaklarını söyleyerek dini duygularını kullanmak suretiyle katılanı kandırarak 550 TL parasını aldığı anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi karşısında, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/10/2008 tarih ve 2007/760 E. 2008/774 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nin 13/06/2013 tarih ve 2011/67369 E. 2013/11099 K. sayılı ilâmı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, temyizin sanık tarafından lehe yapılmış olması karşısında CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden hakkında Yargıtay bozma ilamına uyularak 14/05/2014 tarihinde kurulan son hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay hapis ve 3.600 TL adli para cezasına hükmedilerek bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasına "Ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının infazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca “1 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8212, Karar No: 2007/10157, Tarih: 25.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8212 E.  ,  2007/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE CEZA MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanın 1218 ada 11 parsel zemin kat 1 nolu dükkanını mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini yine aynı binada kaçak olarak inşa ettiği 6 adet dairenin davalıların ve diğer mirasçıların kullanımında olduğunu ileri sürüp; tapu iptali ve payı oranında tescil, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişme konusu 1 nolu dükkanı yaptıkları mermer işi karşılığında murusten satın aldıklarını, yine muristen intikal eden 3 nolu dükkanı da davacı dahil tüm mirasçılardan bedeli karşılığı temlik olduklarını, diğer 6 adet daireyi ise davacının 20.2.1997 tarihli muvafakatı ile kendilerinin inşaa ettiklerini iddiaların doğru olmadığını, davacının miras haklarını ve paylarını aldığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemce, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, 1218 ada 11 parsel zemin kat 1 nolu dükkan yönünden muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle davacının temyiz dilekçesine eklediği akit tablosundan; miras bırakanın 1218 ada 11 parseldeki 1 nolu dükkana kat irtifaklı 80/492 arsa payını 2.3.1992 tarihinde ve satış suretiyle davalılara temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Ne varki, anılan bağımsız bölümle ilgili olarak "muris muvazaası" yönünden yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.