muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15100, Karar No: 2020/4361, Tarih: 12.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15100 E.  ,  2020/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/11/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, sigortasının kısmı süreli yapıldığını, 25/11/2011 günü geçirdiği iş kazası sonucu sol el serçe parmağının koptuğunu, konu ile ilgili Sinop Cumhuriyet Başsavcılığında 2011/2464 sayılı soruşturma dosyası açıldığını, davacının bu dosyada verdiği kolluk ifadesinde işverenden davacı ve şikayetçi olmaması sonucu kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, davalının tam olarak kusurlu olduğunu, davalı işveren şirketin ve şirket yetkililerinin iş sağlığı ve güvenliği önlemleri açısından yeterli önlemleri almadığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, davacının çalışmamasından doğan kazanç kaybı için 500,00 TL, çalışma iş gücünün azalması sebebiyle 500,00 TL olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat, geçirmiş olduğu kaza sonucu çektiği büyük acı ve ızdırap nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminat, haklı fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ücret ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının zaman zaman işten ayrıldığını ve sonrasında ise yeniden işe başladığını, 25/11/2011 tarihinde meydana gelen kazada davalı işveren yetkililerinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, davacının parmağının yaralanmasına neden olan cihazın fabrikaya kamyon üzerinde gelen buğday mahsulünün depoya nakli işinde kullanılan ve helezon tabir edilen cihaz olduğunu, cihazı yere koyup çalıştırması gereken davacının kuralların ve kullanım talimatının dışında davranarak cihazı kamyon içerisindeki mahsulün içerisine soktuğunu, sap kısmından tutmadan ve durdurmadan cihazın çalışan aksamının bulunduğu iç kısmından tutarak yaralanmasına neden olduğunu, bu nedenle davacının çalışmamasından kaynaklanan bir zararını ve iş gücü kaybından doğan bir zararını davalıdan talep etmesinin mümkün bulunmadığını, davacının bu cihazı ilk defa kullanmadığını, işe girdiği tarihten itibaren çalıştığı süreç içerisinde bu cihazı tamamen davacının kullandığını, bu cihazın kullanılmasında bilgi ve tecrübe sahibi olduğunu, olay günü tembellikten kaynaklanan ve talimatlara aykırı bir davranışta bulunarak ve cihazı yere koyarak araç üzerindeki buğdayı yere dökme işinden kaçınmak için cihazı kamyondaki mahsul içerisine sokarak mahsulü boşaltmaya çalıştığını, kusurun tamamının davacıda olduğunu, 25/11/2011 tarihinde iş kazası meydana geldikten sonra 15/12/2011 tarihi itibarı ile davacının tedavisinin sonlandığını, çalışabileceğine ilişkin sağlık raporu düzenlendiğini, bu raporu alan davacının bu tarihten itibaren işe başlaması gerekirken iş yerine gelmediğini, davalı şirket tarafından davet edilmesine rağmen davete icabet etmediğini, iş akdinin davalı şirket tarafından tazminatsız ve haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın iş kazası nedeniyle uğranılan cismani zarara dayalı maddi tazminat davası ile işçilik haklarından doğan alacak davası niteliğinde olduğu, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alındığı, kusur tespit ve aidiyeti için dosyanın bilirkişi heyetine tevdi edildiği, hak edilen maddi tazminat tutarının belirlenmesi için SGK İl Müdürlüğünden dava konusu iş kazası nedeniyle rücua konu olabilecek ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak neticesinin dosya arasına alındığı, buna göre SGK'nın sigortalı davacı için yaptığı ve işverene rücu edebileceği miktarın 776,22 TL olduğunun tespit edildiği ve rücua tabi bu kısmın hesaplanan maddi tazminat tutarından mahsup edildiği, davacının manevi tazminata ilişkin talebinin tefrik edilerek bu dosyada hükme bağlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işçilik alacakları ile birlikte iş kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işçilik alacakları ile birlikte iş kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

1- Mahkemece bir kısım fazla çalışma alacağının kabul edilmesi karşısında hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde “fazla çalışma alacağı talebinin reddine” hüküm kurulması sonuca etkili görülmeyen maddi hata kabul edilmiştir.

2- Kararı davacı adına temyiz eden vekilin dilekçe sonunda davalı şirket vekili olarak yazılması sonuca etkili görülmemiştir.

3- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

a- Davacı vekili dava dilekçesinde işçilik alacakları ile beraber iş kazasına bağlı maddi ve manevi tazminat talep etmiş, Mahkemece manevi tazminat talebi gerekçe gösterilmeksizin bu dosyadan tefrik edilerek başka esasa kaydedilmiş, işçilik alacaklarının bir kısmı ile iş kazasına dayalı maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş Kanununa bağlı maddi ve manevi tazminat talepleri ile işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin talepler yargılama yöntemleri ve temyiz Dairelerinin farklı oluşu nedeniyle birlikte görülemez.

Mahkemece yapılacak iş, iş kazasına bağlı maddi tazminata ilişkin davayı bu dosyadan tefrik ederek yeni bir esasa kaydetmek, bu dosyadan davalı vekilinin talebi üzerine gerekçesiz şekilde tefrik edilen manevi tazminat davası ile birleştirip İŞ KAZASINA BAĞLI MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT TALEPLERİNE İLİŞKİN DAVAYI İŞ MAHKEMESİ SIFATIYLA SONUÇLANDIRMAKTIR.

İşçilik alacaklarına ilişkin davada da şimdiki gibi 1 numaralı bentte yapılan hata yapılmadan karar verilmelidir. Bozma sebebine göre maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17207, Karar No: 2015/8395, Tarih: 22.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/17207 E.  ,  2015/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05.02.2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesi ile aynı Kanunun geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/485 esas, 2015/189 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24.04.2015 tarihli ve 2015/197-126 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13.05.2015 tarihli ve 2015/425 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... (4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi.." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 16.10.2015 tarih ve 2015/20618/66563 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarih ve 2015/350307 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2015/425 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4970, Karar No: 2024/1438, Tarih: 05.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4970 E.  ,  2024/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 ... Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... ili ... ilçesi Dedeler Mahallesi çalışma alanında bulunan 2408 ada 6 parsel ... 28,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın edinme sebebinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olup kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmayan yerlerden olduğu ve taşınmazın hiç kimsenin kullanımında olmayıp üzerine Dedeler Köy Tüzel Kişiliği tarafından 2005 yılında çeşmenin inşa edildiği ve 2008 yılında Mahalle olması ile kullanımının ... Belediyesi Tüzel Kişiliğine ait olduğu belirtilerek çeşme ve arsası vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, dava konusu 2408 ada 6 parsel ... taşınmaz ile dava dışı taşınmazların ... Belediye Başkanlığının 23.12.2008 tarih ve 13/60-1 ... Meclis kararı ile mevcut idari köy sınırlarının aynen muhafaza edilerek ... Belediyesine bağlandığını, ilgili taşınmazların her türlü sorumluluğunun ... Belediyesine ait olduğunu belirterek taşınmazların kadastro tespitlerinin iptal edilerek davacı ... adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında dava konusu taşınmaza ilişkin dava tefrik edildikten sonra yargılamaya yeni Esas üzerinden devam edilmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup evvelden beri Hazine mülkiyetinde olan devlete ait taşınmaz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup evvelden beri Hazine mülkiyetinde olan devlete ait taşınmaz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, "taşınmazın sınırlarının sabit olduğu, davaya konu taşınmazın tarım dışı alanlardan olduğu, yerleşim yeri içerisinde bulunduğu, kuzeyinde cami duvarının bulunduğu, güneyinden mahalle yolunun geçtiği mevcut hali ile tarım arazisi olmayıp, arsa vasfında olduğu, üzerinde çeşme ve arkının bulunduğu, taşınmazın bulunduğu Dedeler Köyü'nün, İçişleri Bakanlığının 2008/9763 ... sınır tespitine ilişkin müşterek kararnamesi gereği Tüzel Kişiliğinin kaldırılması sonucu mahalle olarak davacı ... Belediyesi sınırlarına dahil edildiği ve ...'nın 23.12.2008 tarih ve 13/60-1 ... meclis kararı ile mevcut idari köy sınırları aynen muhafaza edilerek ... Belediyesine mahalle olarak bağlandığı, bu nedenle davacı ... Başkanlığının tüm hakları kendisine devrolan köy tüzel kişiliğinden dolayı eklemeli zilyetlikten yararlanma hakkı olduğu, taşınmaz üzerinde yer alan halen köy/mahalle halkı tarafından kullanılan çeşmenin, kadastro tespit tutanağında belirtilen 2005 yılında çok daha önce inşa edilmiş olması, çeşmenin 40 yıllık bir yapı olduğu yönündeki inşaat bilirkişisinin kanaati, mahalli bilirkişilerin beyanları, taşınmaz üzerindeki çeşmenin köy halkı ve köy muhtarlığı tarafından yapıldığının da beyan edildiği, bu nedenlerle taşınmaz üzerinde davacı ... lehine kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, 2408 ada 6 parsel ... taşınmazın ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişi beyanlarında, taşınmaz üzerindeki çeşmenin/su yalağının o tarihte Tüzel Kişilik olan köy nam ve hesabına yapıldığı, alınan inşaat bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki çeşme-su yalağı imalatlarının yaklaşık 40 yıllık bir yapı olduğunun belirtildiği, taşınmaza ekli resimlerde görülen konumu ile yüzölçümü gözetildiğinde fen bilirkişinin hava fotoğraflarında görülememe sebebinin doğrulandığı, bu haliyle çekişmeli taşınmaz üzerindeki yapıların yardımlarla yapılan çeşme/su yalağı şeklinde hizmet malı olmakla 3402 ... Yasanın 16/A maddesi gereği meydana getiren idare/halefi adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi tüzel kişiliğin kaybedilmesinden önce de köy lehine zilyetlikle kazanma şartlarının oluştuğu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1713, Karar No: 2021/5467, Tarih: 24.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/1713 E.  ,  2021/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen davada; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalılar adına kayıtlı olan çekişme konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan bir kısmı, çekişmeli taşınmazla bir ilgilerinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Davalılardan bir kısmı, çekişmeli taşınmazla bir ilgilerinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mahkemece verilen ilk kararda, davanın kabulüne karar verildiği, davalılarca kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince kararın: “ …Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 05.10.1972'de yapıldığı, 17.01.1974 tarihinde kesinleştiği ve Davanın 12.08.1986 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır…kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 17.01.1974 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir. Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. ” gerekçesiyle kararın bozulduğu; mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği ve eldeki kararda: “…Mahkememizce 24.04.2014 tarihli duruşmada; usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 01.04.2009 tarihli ve 2009/2219 Esas, 2009/4031 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir… her ne kadar mahkememiz kararı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinde yapılan değişiklikten sonra davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş ise de; Kadastro Kanunu'nun mahkememiz kararının bozulduğu 2009 yılından sonra 12 nci maddesinin 3 ncü fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğini yahut devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" şeklindeki cümlesinin Anayasa Mahkemesinin 12.5.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı Kararı ile iptal edildiği, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararlarının kesinleşmemiş tüm uyuşmazlıklara uygulanması gerektiği anlaşılmakla, her ne kadar bozma öncesi yasal durum itibari ile bozma ilamındaki gerekçe doğru ise de; yargılama devam ederken bu hükmün iptal edildiği…” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, kararda esas alınan bilirkişi raporunun tek jeolog bilirkişice düzenlenmiş olduğu sabittir.