muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9258, Karar No: 2022/9837, Tarih: 05.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9258 E.  ,  2022/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçluların tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılar aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1392 E. - 2022/1631 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “A)1” numaralı bendinde yer alan “% 10’u oranında hesaplanan 124.400,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1018, Karar No: 2022/9747, Tarih: 05.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1018 E.  ,  2022/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Geçici 8. Madde Kapsamında Yapılan Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, ... İli ...., İlçesi ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 1017 parsel sayılı 3.143,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazın imar - ihya edilmediği gibi davalı taraf yararına iktisap koşullarının da gerçekleşmediğini ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 1017 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, 09.03.2020 tarihli fen raporunda B harfi ile gösterilen kısmın ifrazı ile "Hali arazi" vasfıyla Hazine adına, geriye kalan A harfi ile gösterilen kısmının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 1017 parsel sayılı taşınmazın fen raporunda A harfi ile gösterilen kısmında davalı lehine zilyetlikle kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen reddine karar verilmiş; davacı ... vekilinin istinaf başvurusu da benzer gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş ise de yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki, Mahkemece alınan ziraat bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların yaşları konusunda çelişki oluşturulduğu gibi raporlarda ağaçların taşınmaz bölümüne yayılım gösterip göstermediğinin belirtilmediği, fen raporunda da taşınmaz bölümü üzerinde bulunan ağaçların cinslerine göre dağılım biçimi de gösterilmemiştir. Öte yandan ekli fotoğraflardan ağaçlık kısımlar dışında kalan yerlerin kullanılamaz nitelikte olduğu halde bu kısımlara yönelik davanın kabulüne de karar verilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece, mahallinde 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşifte; ziraat mühendisi bilirkişilerden, taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmının toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, kapalılık oranı, taşınmaz bölümü üzerindeki dağılımlarını, taşınmaz bölümünün evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş yakın plan ve panoramik fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise keşfi izlemeye elverişli, ağaçların cinslerine göre dağılım biçimini gösterir ayrıntılı harita ve rapor düzenlettirilmeli bundan sonra taşınmaz bölümü üzerinde bulunan ağaçların yaşları itibariyle zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı ve ağaçların dışında kalan kullanılamaz nitelikte olan kısımları yönünden zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmayacağı dikkate alınmak suretiyle iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı ... vekilinin 1017 parsel sayılı taşınmazın fen raporunda A harfi ile gösterilen kısmına yönelen yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 16.11.2021 tarih ve 2021/1283 Esas, 2021/1358 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32063, Karar No: 2014/5019, Tarih: 18.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/32063 E.  ,  2014/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/44126

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

NUMARASI : 2009/260 (E) ve 2009/556 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların savunmalarında olay günü, sanık Hakan’ın nişanlısı ve diğer sanık Avni’nin arkadaşı Kezban’ın, Adli ve Önleme Arama Yönetmeliği’nin 28/3. maddesine aykırı biçimde, erkek polislerden birisi tarafından kaba üst aramasına tabi tutulmak istenmesi üzerine, Kezban’ın bu davranışa tepki gösterdiği ve yaşanan tartışmada Kezban’ın kimliği belirlenemeyen polis tarafından itilmesi sonucu yere düşüp dirseğini dükkan camına vurduğunu görünce olaya müdahale ettiklerini belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durularak görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29. ve hakaret suçu yönünden aynı Kanunun 129. maddeleri gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanık Hakan’ın olay anında elinde silah niteliğinde herhangi bir cisim olmaması, diğer sanık Avni’ nin elindeki silahtan sayılan döner bıçağı ile direnmesine iştirak ettiğine dair dosyaya yansıyan yeterli kanıt bulunmamasına karşın, TCK’nın 265/4. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Adli emanete kayıtlı olup, olay sırasında sanık Avni tarafından kullanıldığı belirtilen döner bıçağı ile olay sonrası kaba üst araması sırasında sanık Hakan’ ın üzerinden ele geçirilen çakı bıçağı hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar A.. Ç.. ve H.. Ç..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27302, Karar No: 2018/6678, Tarih: 14.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27302 E.  ,  2018/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla çalışmalarının karşılığının ödenmemesi nedeni ile haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları doğrultusunda davacının, yaz dönemi haftada onsekiz saat, kış dönemi haftada oniki saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya içeriğine göre davacı, işverenin farklı şantiyelerinde çalışmış olup beyanı esas alınan tanıkların hesaplamaya konu dönemin tamamında davacı ile birlikte çalışıp çalışmadıkları anlaşılamamaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları doğrultusunda davacının, yaz dönemi haftada onsekiz saat, kış dönemi haftada oniki saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya içeriğine göre davacı, işverenin farklı şantiyelerinde çalışmış olup beyanı esas alınan tanıkların hesaplamaya konu dönemin tamamında davacı ile birlikte çalışıp çalışmadıkları anlaşılamamaktadır.

Bu durumda; tanıkların davalı işyerinde çalışma sürelerini gösteren Sosyal Güvenlik Kurumu Kayıtları temin edilmeli, tanıklar yeniden dinlenerek hangi dönemlerde davacı ile birlikte çalıştıkları açıklığa kavuşturulmalıdır. Tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları sürelerle bağlı kalınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Zira tanıklar ancak kendi çalışma dönemlerindeki çalışma şekli ile ilgili bilgi sahibi olabilirler ve tanıklıklarına ancak kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak itibar edilebilir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcısın istek halinde ilgiliye iadesine 14.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5490, Karar No: 2014/21570, Tarih: 18.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5490 E.  ,  2014/21570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/25758

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

NUMARASI : 2008/1366 (E) ve 2010/862 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Merkezi İstanbul'da olan BDH İletişim...A.Ş. ticari ünvanlı şirketin Ankara Bölge Onarım Birimi (şubesi)'nde Bakım-Onarım Teknisyenleri olarak çalıştıkları bildirilen sanıkların, görev yaptıkları zaman zarfında muhtelif tarihlerde, katılan şirket nezdinde "tanımlı kural ve prosedürler" dışına çıkıp, yönetimin bilgisi ve onayı olmaksızın "yedek parça su-i istimalleri" yaparak kendi yararlarına tasarrufta bulunmaları eylemlerinin "zincirleme güveni kötüye kullanma" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

1-Katılan şirket adına vekilinin 28/04/2008 havale tarihli şikayet dilekçesi ile Servis ve Destek Müdürü .. P., Program Yönetim Direktörü O. N... ve S. T.. tarafından imzalanmış "tutanak" ve sanıkların şirkete karşı beyanlarını içerir belge muhteviyatları nazara alınarak; katılan şirketin yedek parça temin ettiği HP Lojistik firmasının BDH... A.Ş.'ye gönderdiği belirtilen sanıklarla ilgili tüm "Teknisyen Parça Talep Raporlarının" temin edilmesi, sanıkların vazifelerini belirleyen katılan şirkete ait "tanımlı kural ve prosedürlerin" neler olduğunun açıklığa kovuşturulması, işe başlamalarından sona ermesine kadar geçen zaman dahilinde "görev tanımlarını" kanıtlar iş akitlerinin onaylı örneklerinin getirilmesi, sanık Efal için belirtilen 9 kayıt (case) için belgelerin ve buna bağlı yedek parça siparişi, teslim alınışı, arızalı parça iade teslim alınışı gibi belgelerin toplanması, şikayetçi vekilinin 01.10.2008 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu sanık Eftal'e ait olduğu bildirilen "yedek parça loglarına "ait bilişim kayıtlarının incelenmesi, dosyanın işinin ehli bilirkişiye tevdii olunarak; iddia olunan yedek parça usulsuzlüklerinin, her bir sanık açısından somut olarak hangi tarihte, ne şekilde yapıldığını (denetime olanak verecek biçimde) ortaya koyan rapor alınması, sanıklar Ergin ve Hüseyin'in Ankara 5. İş Mahkemesi'nde açtıkları belirtilen 2008/1054 E ve 2008/1055 E sayılı dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin intikalinin sağlanması, HP Sipariş Programının işleyiş biçiminin ve sanıklar tarafından kullanılma şart ve yetkilerinin, kullanımların denetimi mekanizmasının açıklığa kavuşturulması, sanık Eftal ile diğer sanıkların yaptıkları ileri sürülen yedek parça usulsüzlüklerinin faklılık sebeplerinin belirlenmesi, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının ve suç vasıflarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2-Kabule göre de; beraat kararı verilen ve kendisini bir vekille temsi ettiren sanıklar Ergin ve Hüseyin yararına hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan şirket vekili ve sanıklar Ergin, Hüseyin müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34649, Karar No: 2017/15862, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34649 E.  ,  2017/15862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9980, Karar No: 2018/3689, Tarih: 15.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9980 E.  ,  2018/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2017 gün ve 2017/143 Esas, 2017/252 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İhbar tarihinden bir yıl önce mağdurun yanına gelen sanığın, zorla eline vermeye çalıştığı kağıdı almak istemeyen mağdurun kolundan tutup sıkarak zorla verdiği esnada göğsünü eliyle sıktığı ve olay tarihinde de sanığın yine mağdurun yanına gelerek elini omzuna atıp göğüslerine dokunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 43. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-c.1. maddesi ile uygulama yapılması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/3108 Esas, 2017/2421 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY