muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24242, Karar No: 2013/2353, Tarih: 15.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24242 E.  ,  2013/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 28.06.2007 – 14.03.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun (5510 SY md. 4/b) kapsamında sigortalı olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

29.08.1995 – 28.06.2007 tarihleri arasında vergi, 08.12.1995 – 14.03.2001 tarihleri arasında Tuhafiyeciler Odasına, 06.12.1995 – 14.03.2011 tarihleri arasında sicile kayıtlı olan davacının 29.08.1995 tarihinden başlayan sigortalılığının, 16.03.2011 tarihli yaşlılık aylığı talebi sonrasında, vergi kaydının sona erdiği 28.06.2007 tarihinde sonlandırıldığı ve prim gün sayısının yeterli olmadığı belirtilerek, aylık talebinin de reddedildiği görülmüş; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine göre, bir kimsenin zorunlu Bağ Kur sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekir. Anılan maddede 2229 sayılı kanunun 7. Maddesi ile yapılan değişiklik ile, “Kanunla ve kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kurumları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına çalışan esnaf ve sanatkârlar ile diğer bağımsız çalışanlar hakkında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde bu Kanunda yazılı şartlarla sosyal sigorta yardımları sağlanır.” düzenlemesine yer verilmiş; Yine, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı yasanın 24. maddesinde, zorunlu Bağ Kur sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışanlardan ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanların sigortalı olacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışanlardan ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanların sigortalı olacağı belirtilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, vergi kaydının sona erdiği tarihte işini de terk ettiğini, fakat Bağ-Kur kaydının devamı için oda ve sicil kaydını sildirmediğini belirtmiştir. Prim cetvelinin incelenmesinde, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin primin tamamının 6111 sayılı Kanundan yararlanılarak 15.03.2011 tarihinde ödendiği görülmüştür.

Uyuşmazlık konusu dönemde, vergi kaydı olmayanların, esnaf ve sanatkarlar siciline kaydının yanında, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının da bulunması gerekmekte olup; Mahkemece, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup-bulunmadığı araştırılmalı, faaliyetinin bulunmadığının anlaşılması durumunda, 6111 sayılı Kanundan yararlanarak geçmişe yönelik prim ödemesinin zorunlu sigortalılık kazandırmayacağı gözetilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4796, Karar No: 2010/1159, Tarih: 02.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/4796 E.  ,  2010/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2007 tarih ve 2006/571-2007/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar Kolay Açılır Kapak A.Ş. ve ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.02.2010 gününde davalı asıl ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı ve davalılar vekilleri duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların 2001/ 01133 kodlu müracaat ile endüstriyel tasarım tescili başvurusunda bulunduklarını belirterek müvekkiline tescilli endüstriyel tasarımına benzeyen ürünleri üretmemesi ve ticaretini yapmaması talebi ile ihtarname gönderdiklerini, oysa müvekkilinin 1955 yılından beri vatan makine adıyla faaliyet gösterdiğini, Türkiye’ de metal ambalaj sanayinin öncülerinden olduğunu, davalıların tasarladıklarını iddia ettikleri teneke kutunun beyaz peynir ambalajlamasında kullanıldığını ve söz konusu kapağın yurt dışında metal ambalaj sanayinde yıllar önce geliştirilmiş bulunan ve Türkiye’ de daha çok ton balık konserve kutularında kullanılan kapağa fonksiyonel açıdan bakıldığında herhangi bir tasarım koruması verilemeyeceğinin açık olduğunu, kapağın herhangi bir yenilik ve ayırt edicilik arz etmediğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 2001/01133 kod sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davalının yapmakta olduğu haksız rekabetin men’ine, verilecek kararın başlangıç ve gerekçe bölümlerinin ve hüküm fıkrasının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.P.E vekili, hükümsüzlük davasında TPE aleyhine dava açılamayacağından davanın öncelikle husumet yönünden, esasa girilmesi halinde de tescile konu ürünün görünüm açısından yenilik özelliğine haiz olup olmadığı hususunda bir inceleme yapılamadığından müvekkili kurum hakkındaki davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı T.P.E vekili, hükümsüzlük davasında TPE aleyhine dava açılamayacağından davanın öncelikle husumet yönünden, esasa girilmesi halinde de tescile konu ürünün görünüm açısından yenilik özelliğine haiz olup olmadığı hususunda bir inceleme yapılamadığından müvekkili kurum hakkındaki davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, endüstriyel tasarım belgesi ile sağlanan hakkın sahibinin müvekkili şirket olduğunu, şirket ortağı ...’ ın tasarımcı olsa da hak sahibi olmadığı için ona husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili şirketin 1987 yılında ticaret siciline tescil olunduğunu, şirketin her türlü ambalaj işiyle iştigal ettiğini, ülkenin tanınmış firmalarına kolay açılır kapak ismi altında ambalaj ürettiğini, gıda ile temasta bulunan materyal üretim sertifikası ve sicil sertifikasına sahip olduğunu, basiretli tacir olan müvekkilinin kapak logolu - kolay açılır ibareli ticaret markasının da tescilli sahibi olduğunu, davaya konu tasarımın yenilik ve ayırtedici niteliğe sahip olduğu gibi korunması gerekli bir tasarım olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karar, davalılar Kolay Açılır Kapak A.Ş ve ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11 Hukuk Dairesi’nin 03.01.2006 tarihli ilamı ile “Yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda, davalılardan T.P.E’ ne ilişkin olarak olumlu ya da olumsuz karar verilmemesine rağmen, gerekçeli kararda T.P.E’ne husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine şeklinde yazılmak suretiyle farklılık oluşturması doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı T.P.E hakkındaki davanın ayrılmasına, davaya konu tasarım belgesinde açıklanan tarifnamenin aynısı denebilecek nitelikte muhafaza kutularının üretildiği, davalı tasarımının farklılığının küçük ayrıntılardan ibaret olduğu, 554 sayılı K.H.K’ nun 6. maddesi gereğince de tasarımların sadece küçük ayrıntılarda farklılık göstermesi halinde yeni olarak kabul edilemeyeceği belirtildiğinden ve ayrıca 554 sayılı K.H.K’ nun 7. maddesinde belirtilen ayırtedici niteliğin belirgin bir farklılık olarak bulunması gerektiği, somut olayımızda ise davaya konu tasarımın daha önce dünyada bilinen ve uygulanan tasarımlardan farklı olmadığı gibi yenilik ve ayırtedicilik niteliğini de taşımadığı anlaşıldığı gerekçesiyle endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğüne yönelik talebin kabulüne, sicilden terkinine, davalılar tescilli tasarım belgelerine dayalı olarak kullanımda bulunduklarından ve bu halde de haksız rekabet koşulları oluşmadığından bu yöndeki talebin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Kolay Açılır Kapak A.Ş. ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılar Kolay Açılır Kapak A.Ş. ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı adına kayıtlı 2001/01133 kod sayılı tasarımın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, davalının yapmakta olduğu haksız rekabetin men’i, verilecek kararın başlangıç ve gerekçe bölümlerinin ve hüküm fıkrasının ilanı istemine ilişkindir. 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında KHK.nin 44/son maddesi hükmü uyarınca tasarımın hükümsüzlüğü davası, davanın açıldığı anda tasarım sicilinde tasarım belgesi sahibi olarak kayıtlı kişiye karşı açılacağından, dava konusu tasarım davalı Kolay Açılır Kapak San. A.Ş. adına tescilli olduğundan mahkemece,diğer davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Ayrıca, 554 sayılı KHK’nin 48. ve devamı maddelerine göre, tasarım hakkına tecavüz halinde açılan davalar sonucunda haklı çıkan taraf, haklı bir sebebin veya menfaatinin bulunması halinde aynı KHK’nin 59. maddesi uyarınca hükmün ilanını talep edebilir. Oysa, somut uyuşmazlık 554 sayılı KHK’nin 43. maddesine dayalı tasarımın hükümsüzlüğüne ilişkin olup, bu tür davalar sonucu kararın ilanının mümkün olamayacağı gözetilmeksizin hüküm özetinin ilanına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin ... yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin Kolay Açılır Kapak San. A.Ş. yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1987, Karar No: 2011/942, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1987 E.  ,  2011/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Bozma ilamında özetle; "Davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde değilse de, 28.11.1997 gün ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihatı Birleştirme Kararına uygun olarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümlerinin kumsal alan olarak tespit dışı bırakılması, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmayan bölümlerinin ise davalı taraf adına tesçiline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının kısmen kabulü ile uzman bilirkişiler raporunda çekişmeli 2543 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile, 2843 parsel sayılı taşınmazın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldıklarından kumsal alan olarak tespit dışı bırakılmalarına, çekişmeli 2841, 2842, 2844 ve 2845 parsel sayılı taşınmazlar ile çekişmeli 2543 ve 2843 parsel sayılı taşınmazların geri kalan bölümlerinin kadastro tespiti gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3618, Karar No: 2018/9266, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3618 E.  ,  2018/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya kapsamındaki, İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün 12/11/2015 tarihli yazısı ve ekindeki Ticaret Sicili Gazetesi örneklerinden borçlu şirketin 11/02/2013 tarihli son tescilinde sanıklar Cevdet Yılmaz ve Fevzi Lütfi Yılmaz’ın (A) grubu imza yetkisi, sanıklar ... ve ...’in ise (B) grubu imza yetkisi olduğu ve (A) ve (B) grubundan birer yetkilinin imzası ile şirketin temsil edilebildiği bu nedenle sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcileri olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bir numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17024, Karar No: 2017/3245, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17024 E.  ,  2017/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24267, Karar No: 2022/15181, Tarih: 22.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24267 E.  ,  2022/15181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22.11.2022 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalı .... Ltd. Şti. vekili Av. Ali Berat geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 12.02.2018 tarihli 2017/3997 esas ve 2018/808 karar sayılı ilamında; “ Davacının 27.06.2014 tarihli celsede tedavi gideri (tıbbi malzeme bedeli) talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, bu talep yönünden de hüküm tesis edilmesi gerekirken, 6100 sayılı HMK'nun 297/2. maddesi hükmüne aykırı biçimde, tıbbi malzeme bedeli talebi hakkında olumlu ya da olumsuz hiçbir hüküm tesis edilmeyişinin doğru görülmediği; mahkemece, davalı tarafın haklı itirazı üzerine alınan 03.07.2014 tarihli 2. ek bilirkişi raporundaki hesaplama biçiminin doğru ve yerinde olduğu dikkate alınarak bu raporun hükme esas alınması gerekirken, yanılgılı biçimde, hatalı hesap içeren ilk ek raporun hükme esas alınmasının doğru olmadığı; davacı ...'nın kaza esnasında kask takıp takmadığının araştırılması, kask takmaksızın motorsikletini sevk ve idare ettiğinin anlaşılması halinde, BK'nun 44. maddesi (TBK 52. md.) uyarınca maddi tazminattan makul oranda hakkaniyete uygun indirim gerekip gerekmediğinin irdelenip tartışılması gerekirken müterafik kusur üzerinde hiç durulmadan eksik incelemeyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı ... ile velayeti altında bulunan davacılar ..., ... ve ... açısından davanın açılmamış sayılmasına; davacı ... açısından davanın kısmen kabulü ile 520.315,17 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın 27/03/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından, davacı ...’in sürekli maluliyet ve sürekli bakıcı gideri zararına ilişkin hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrü olan 37,50 yıl üzerinden zararın hesaplandığı, ancak davacının karar tarihinden sonra 28/12/2021 tarihinde vefat ettiği, nüfus kayıtlarından anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece sürekli maluliyet ile sürekli bakıcı gideri zararı yönünden, davacının ölüm tarihine kadar olan dönem için hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, davacı ...’in karar tarihinden sonra vefat ettiği anlaşılmakla duruşmada kendini vekille temsil ettiren davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6969, Karar No: 2013/14017, Tarih: 30.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6969 E.  ,  2013/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her ne kadar duruşmadan haberdar edilmemiş ise de; gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek suç kabulüyle tek hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.