muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25633, Karar No: 2015/35797, Tarih: 24.12.2015

Fazla mesai alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, işverence davacının işyerindeki çalışma düzenini ve saatlerini gösterir vardiya çizelgeleri ibraz edilmiştir. Vardiya çizelgelerinde, 24 saat esasına göre 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 arası için 8’er saatlik ve 08.00-17.00 arası bakım ekibi olarak görevlendirilen postalarda davacının ismi yer almaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak günlük vardiya saatleri haricinde köylere bakım için gidildiği, 2-3 saatlik fazla mesai yapıldığı kabul edilerek, tam olarak hangi saatler ve zamanlarda yapıldığı tespit edilemediğinden yıllık 270 saat için ve yaz kış ayırımı yapılmaksızın alacağın hesaplanması yoluna gidilmiştir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, fazla mesai ücreti alacağı, işveren tarafından sunulan vardiya çizelgeleri dikkate alınarak değerlendirilmeli, vardiya çizelgesi bulunmayan dönem mevcut ise sadece yaz ayları için hesaplama yapılmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2300, Karar No: 2017/1974, Tarih: 09.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2300 E.  ,  2017/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili yüklenici ile davalı site arasında (...) bloğun mevcut kiremitlerinin indirilip, derelerin ve baca diplerinin yapılması, yatay yağmur oluklarının döşenmesi, baca küpeştelerinin yapılması, mebran ve kiremit döşenmesi, çatı döşemesi üzerine cam yünü ve bitümlü karton serilmesi hususunda 67.500,00 TL bedelle anlaşma yaptıklarını, imalât devam ederken, çıkan sorunlar nedeniyle işin sona erdirildiğini, yapılan imalâtın belirlenmesi için ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/45 D. iş sayılı dosyasında bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, yapılan imalâtların bedelinin 63.985,70 TL olarak belirlendiğini, ödenen ....000,00 TL mahsup edildiğinde bakiye bedelin ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL iş bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iş sahibi vekili davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece, Sulh Hukuk Mahkemesi'nde alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un amaç başlıklı .... maddesinde, "Bu Kanunun amacı; kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarının koruyucu, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı, tüketiciyi aydınlatıcı ve bilinçlendirici önlemleri almak, tüketicilerin kendilerinin korucuyu girişimlerini özendirmek ve bu konulardaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmelerini teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemektir. Tanım başlıklı .... maddesinin (I) sağlayıcı; Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye hizmet sunan ya da hizmet sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, (k) Tüketici; Ticari-veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, (I) Tüketici işlemi; Mal veya hizmet piyasalarında Kamu tüzel kişileri de dahil omak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler

arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzer sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi." düzenlemeleri bulunmaktadır. Bir hukuki işlemin tüketici işlemi sayılabilmesi için yukarıda belirtilen tanımlara uygun olması gerekir. Açıklanan hususlar gözetildiğinde eser sözleşmesi ilişkisinin de Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan TBK'nın 480. maddesi kapsamında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu iddia edilmiş ve eldeki dava açılmıştır.

Bu durumda, görevli mahkeme tüketici mahkemesi olup, görevli mahkemenin belirlenmesinde sözleşmenin yapıldığı tarih değil, davanın açıldığı tarih dikkate alınmalıdır. Nitekim 6502 sayılı Kanun'un 07.....2013 tarihinde kabul edilmiş ve 28.....2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmış olup, Yasa'nın 87. maddesi uyarınca yürürlük tarihi 28.05.2014 olup, bu tarihten itibaren açılan davaların Tüketici Mahkemesinde açılması gerekir. Anılan Yasa'nın geçici .... maddesinde de, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılan eldeki davaların görüleceği hükme bağlanmıştır.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır ve görev hususunda kazanılmış hak söz konusu olamaz. 6502 sayılı Yasa'nın 73/.... maddesi uyarınca bu kanun kapsamında sayılan uyuşmazlıklarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı yüklenici (sağlayıcı) davalı site yönetimi iş sahibi ise (tüketici), konumundadır. Bu durumda uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı gözetildiğinde tüketici mahkemesinde görülmesi zorunludur. Mahkemece görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10457, Karar No: 2013/12157, Tarih: 04.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10457 E.  ,  2013/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilip 24.12.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 09.03.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 11.03.2011 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/457, Karar No: 2018/11482, Tarih: 28.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/457 E.  ,  2018/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, çiftçi olup meyve üretimi yaptığını, davalının ise meyve alım satım ve komisyonculuğu ile uğraştığını, davalının 2011 sezonunda aldığı kayısıların bedellerinin bir kısmını ödediği halde kalan borcu ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; icra takibine vaki itirazın iptaline, takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/720 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın 9.891,00 TL'lik kısmı yönünden iptali ile, bu miktar yönünden takibin kaldığı yerden devamına, fazlaya ilişkin talebinin reddine, %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya sattığı kayısı bedelinden bakiye kısmın tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece; davacı tarafından sunulan ve imza ya da yazılar yönünden itiraza uğramayan belgeler üzerinde yapılan hesaplama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkeme gerekçesinde hangi kalemlerin dikkate alınarak hesaplama yapıldığı denetime açık bir şekilde gerekçelendirilmediği gibi hükmedilen miktarın ne şekilde hesaplandığı da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece hangi kalemlerin kabul edildiği Yargıtay denetime açık bir şekilde gerekçelendirilerek, gerekirse taraflara belge içerikleri açıklattırılarak ve bilirkişi incelemesi de yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 585,17 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 90,48 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3328, Karar No: 2022/4175, Tarih: 31.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3328 E.  ,  2022/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM:Sanık hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62, 51. ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak

okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim sebeplerinin ve haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik incelemeye, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmamasına, haksız tahrik indirim oranının az olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas

sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık müdafiinin mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak mazeretin kabulü ya da reddine ilişkin mahkemece bir karar verilmeden, sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7271, Karar No: 2011/12349, Tarih: 03.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7271 E.  ,  2011/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık yazılı tahliye taahhüdü nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, davalının tahliyesine karar verilmiş, karar davalı kiracı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan tarafından, noterde düzenlenen 01.07.2010 tanzim ve 01.01.2011 tahliye tarihli yazılı tahliye taahhüdüne dayanarak 04.01.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde kiralananın tahliyesi talep edilmiştir. Tahliye emrinin tebliği üzerine davalı kiracı yasal süresindeki itirazında takip dayanağı sözleşme ve taahhütten sonra taraflar arasında yeni bir sözleşme imzalanmış olduğundan takip dayanağı sözleşme ve taahhüdün geçersiz hale geldiğini beyan etmiş, yargılama sırasında da 15.07.2010 tanzim tarihli 12 ay süreli yazılı sözleşme ibraz etmiştir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve tahliyeye karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu 275/2.fıkrasında Tahliye talebi noterlikçe res'en tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itirazın kaldırılacağı, aynı maddenin 3.fıkrasında ise aksi takdirde itirazın kaldırılması talebinin reddolunacağı hüküm altına alınmıştır. Olayımızda, davalı kiracı tarafından yazılı taahhütten sonra taraflar arasında yeni bir sözleşme düzenlendiği belirtilerek 15.07.2010 tanzim tarihli 12 ay süreli yazılı kira sözleşmesi ibraz edilmiş olup, davacı kiralayan tarafından bu sözleşmedeki imza inkar edilmeksizin takibin noterde düzenlenen taahhüde dayalı olduğundan bahisle itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunulmuştur. Davalı tarafından sunulan 15.07.2010 tanzim tarihli yazılı kira sözleşmesindeki imza davacı tarafından inkar edilmediğine göre, bu sözleşmenin İİK 275/2.maddesinde sayılan “ikrar olunmuş” belge sayılacağından tahliye taahhüdünden sonra tarafların yeni sözleşme ile kira süresini uzattıklarının kabulü gerekir.Bu durumda mahkemece istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan gerekçe ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7555, Karar No: 2015/7044, Tarih: 02.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7555 E.  ,  2015/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 09/01/1979-15/01/2001 tarihleri arasında zorunlu ...sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 9.1.1979-15.1.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde; zorunlu .... sigortalısı olmak için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların ... sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının 15.3.2011 tarihi itibari ile bağ-kur sigorta tescilinin yapıldığı, 9.1.1979-30.9.1981, 30.1.1986-1.1.1987, 15.1.2003-devam şeklinde vergi kaydının, 2.10.1987-devam şeklinde oda kaydının, 5.12.2003-devam şeklinde esnaf sicil kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının oda kaydına istinaden 15.3.2001 tarihi itibari ile tescili yapılmışsa da; 9.1.1979-30.1.1986 tarihleri arasında vergi kaydının bulunmadığı sabit olmasına rağmen yasal mevzuatın aksine vergide kaydı olmadığı dönemler yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “ 19.1.1979” tarihinin silinerek yerine “ 30.1.1986” tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5912, Karar No: 2022/1599, Tarih: 23.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5912 E.  ,  2022/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kooperatif vekili; müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ve yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödemediğini iddia ederek ıslah talebiyle 234.194,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kooperatif üyesi olmadığını, önceden yapılan kesin maliyet hesabına göre talep edilen ödemeyi yaparak bağımsız bölüm tapusunu alıp kooperatiften istifa ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabını davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Bu ana sözleşme hükmü; gerek kanunla belirlenen kooperatiflerin ana ilkesine, gerekse eşitlik ilkesine aykırıdır. Her ne kadar ana sözleşme değişikliği ile ilgili iptal davası açılmamış ise de kanuna aykırı kararlar yok hükmünde olacağından her zaman göz önünde bulundurulur. Ana sözleşmenin 61 ve 62. maddelerindeki değişiklikler Kooperatifler Kanununda çerçevesi çizilen ana ilkelere ve eşitlik ilkesine aykırı olduğundan yok hükmünde oldukları eldeki davada da gözetilmelidir.

Konut sahibi olmak isteyen kooperatif ortakları son bağımsız bölüm bitip teslim edilene kadar kooperatif ortağı olmaya devam etmelidir. Kooperatif, inşaatlar bitmeden bağımsız bölümü teslim alıp istifa eden üyelerden bağımsız bölümü geri alma hakkına sahiptir. İnşaatlar devam ederken başkaca aidat alınmayacağına ilişkin taahhütlerin kooperatif açısından geçerli kabul edilemeyeceği, maliyetin artması halinde bu bedelin kooperatif ortaklarından talep edilebileceği yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiştir.

Yine somut olaya gelindiğinde kooperatif üyeleri geçersiz de olsa ana sözleşmenin değişik 61 ve 62. Maddelerine istinaden istifa etmiş olduğundan bu istifanın gerçek iradeyi yansıtmadığından bu üyelerin üyeliklerinin devam ettiğini kabul ederek usulüne uygun kesin maliyet hesabı yapılıp bu üyelerden tahsili talep edilebilir. Ancak kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Bu gerekçeler doğrultusunda kanuna aykırı olarak düzenlenen ana sözleşme uyarınca belirlenen bedelin davalıdan talep edilebilmesini kabul etmek mümkün değildir. Ancak kooperatif, inşaatlarının bitmesini müteakip yapılacak kesin hesap sonucunda belirlenen bedeli bağımsız bölüm teslim alan ortaktan kooperatiften istifa edip etmediğine bakılmaksızın talepte bulunulabilecektir. Bu durumda mahkemece eldeki davanın erken dava olduğu gerekçesiyle reddi ile masraf ve vekalet ücretinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.