muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2123, Karar No: 2025/2301, Tarih: 09.04.2025

Asıl dava, davalıların kredi ve finansman temin etme yükümlülüklerinin tespiti ve tespit edilecek miktarın davalılardan tahsili, tam ıslah edilen birleşen dava, hisse devirlerinin iptali, bu talebin kabul edilmemesi halinde kredinin geç temininden dolayı oluşan müspet zararın davalılardan tahsili ile davacılara verilmesi, bu talebin kabul edilmemesi halinde ise müspet zararın davalılardan tahsili ile dava dışı ... A.Ş.'ye verilmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09.04.2025 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan 30.11.2004 tarihli hisse devir protokolü hükümlerinin, yine aynı taraflar arasında yapılan 30.04.2005 tarihli ek protokol yönünden de geçerli olup olmadığı ile davacılar tarafından noterden gönderilen ihtarnameyle verilen sürenin atıfet mehli sayılıp sayılmayacağı ve yine davacıların tüm haklarını saklı tutmalarının geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

KARŞI OY

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan 30.11.2004 tarihli hisse devir protokolü hükümlerinin, yine aynı taraflar arasında yapılan 30.04.2005 tarihli ek protokol yönünden de geçerli olup olmadığı ile davacılar tarafından noterden gönderilen ihtarnameyle verilen sürenin atıfet mehli sayılıp sayılmayacağı ve yine davacıların tüm haklarını saklı tutmalarının geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda taraflar önce 30.11.2024 tarihli hisse devir sözleşmesini imzalamışlar ve bu sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerini şirket hissesini devralan davalılar süresinde yerine getirip “...” ... projesini gerçekleştirmişlerdir. Sonrada bu sözleşme ile verilen taahhüde uygun olarak, taraflar 30.04.2005 tarihli ek protokolü yapmışlar ve dolayısıyla "... ...” ve ‘‘... ...” projeleriyle ilgili şirket hisseleri davalılara devredilmiştir. Bu ek protokolun ilk paragrafında, ek protokolün taraflar arasında daha önce imzalanmış olan 20.11.2004 tarihli protokol'ün eki ve ayrılmaz bir parçası olduğu, ikinci paragrafında ise, ek protokol’ün 29.11.2004 tarihinde imzalanan protokol’ün 10.3 üncü maddesine dayanılarak hazırlandığı, 29.11.2004 tarihli protokol’ün 10.3 üncü maddesi ile ek protokol konusu projelerin de 29.11.2004 tarihli protokolde belirtilen şartlarda devredileceğinin taahhüt edildiği belirtilmiştir.

Protokollerin belirtilen hükümleri göz önünde bulundurup her iki protokol karşılaştırıldığında, ilk protokol ek protokole göre çerçeve sözleşme niteliğindedir. ..., ek protokolün daha ilk paragrafında ek protokolün ilk porotokol’ün eki ve ayrılmaz bir parçası olduğu, ilk protokolün 10.3 üncü maddesinde ise ilk protokol konusu dışında kalan projelerinde ilk protokol şartlarında devredileceği belirtilmiştir. İlk protokol ve ek protokolün taraflarının da aynı olması nedeniyle ek protokol yönünden de davalılar ilk protokoldeki şartlara göre edimlerini yerine getirmeleri gerekirken, zamanında finansman teminine ilişkin edimlerini yerine getirmediklerinden projelerin gecikmesine kusurlu olarak sebep olmuşlardır. ... projelerin gecikmesine sebep olabilecek bir mücbir sebep olduğu da ispat edilememiştir. Belirtmek gerekirse, mücbir sebep olarak ileri sürülen durum sözleşmenin yapıldığı tarihte bilinen bir durumdur.

Hem İlk Derece Mahkemesince, hem Bölge Adliye Mahkemesince ve hem de çoğunlukla davacılar tarafından davalılara gönderilen 05.11.2008 tarihli ihtarnamede verilen sürenin atıfet süresi olduğu ve dolayısıyla verilen süre sonundan itibaren geçen süre esas alınarak tazminat belirlenmiş ise de, davacılar bu ihtarnamenin 8 inci maddesi ile protokol ve ek protokol ile taraflar arasında cari hesap ve maddi manevi tazminat alacakları dahil olmak üzere tüm haklarını saklı tuttuktan sonra söz konusu süreyi vermişlerdir. Davacılar tüm haklarını saklı tuttuklarına göre ihtarname ile verilen süre davacılar için bir hak bahşetmez. ..., Türk Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesinin ilk fıkrası uyarınca borçlunun temerrüdü nedeniyle alacaklı borcun ifası ile birlikte gecikmeden doğan zararının tazminini isteyebilir. Anılan ihtarname ile de davacılar borcun ifası için süre verip, gecikmeden kaynaklanan tüm tazminat talep haklarını saklı tutmuşlardır.

Bu durum karşısında ek protokol konusu projeler için davalıların üstlendiği kredi temin edip projeleri gerçekleştirme yükümlülüklerini ihlal ettikleri ve dolayısıyla kendi kusurlarıyla gecikmeye sebep oldukları gözetilerek, ek protokol yönünden de uygulanması gereken ilk protokol hükümlerine göre temerrüt ve gecikme süresi belirlenip, yoksun kalınan karın hesabında tüm gecikme süresi dikkate alınması gerekirken, ihtarnameyle verilen süre dikkate alınıp bu süreden sonra geçen süre dikkate alınarak tazminatın belirlenmesinin doğru olmadığı kanaatiyle kararın davacılar yararına BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2016/27595, Karar No: 2016/22069, Tarih: 24.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/27595 E.  ,  2016/22069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/636 E. sayılı dosyasından verilen 13.07.2015 tarihli ara kararının 1. maddesi ile; "davacının borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ile İİK. m. 179/b-2 ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak kaydıyla, 6183 sayılı kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere borçlu firma hakkında hangi nedene dayanırsa dayansın her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin durdurulmasına…." yönelik tedbir kararı verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi, sözü geçen tedbir kararından sonra 28.07.2015 tarihinde başlatılmış olup, yukarıda da açıklandığı üzere, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce yalnızca takip işlemlerinin durdurulması yönünde tedbir kararı verildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16846, Karar No: 2015/22238, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16846 E.  ,  2015/22238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ....’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları uzmanı tarafından insan kaynakları bölümüne çağrılıp kendisine yolları ayırmak istediklerini, kıdem tazminatını ödeyip bu işi sonlandırmalarını, aksi halde kendisi için iyi olmayacağının, hiçbir tazminat alamayacağının söylendiğini, bu teklifi kabul etmeyen müvekkilin feshin sendikaya üye olup olmasından dolayı olup olmadığını sorduğunda insan kaynakları müdürünün yapacak bir şeyin olmadığını emrin yukarıdan geldiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine işten çıkarıldığını, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca performansının yetersiz olması ve işyerinde huzursuzluğa neden olan davranışları nedeniyle feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunun huzurdaki davaya ilişkin dilekçe ile öğrenildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendikaca için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin çalışma arkadaşlarına karşı huzur bozucu davranışlarda bulunduğu baskı uyguladığı, işyerinin ve amirlerinin itibarını zedeleyen asılsız isnatlarda bulunması, performansının düşük olması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca feshedilmişse de, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispatlanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika davacının çalıştığı ....’daki fabrikada 532 işçinin üye olduğunu, bu işçilerden 90 işçininde sendikadan istifa ettiğini, ....’deki fabrikada 244 işçi üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin istifa ettiğini, sendikaya üye olmaları nedeniyle 76 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini bildirmiştir. Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihlerinin ne olduğu, fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı araştırılmalı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan .... Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığını somut olarak tespiti gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13299, Karar No: 2012/429, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13299 E.  ,  2012/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Ana dosyada davaya konu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının bildirilmesi ancak krokide kıyı kenar çizgisine uzaklığının 23 metre olarak belirtilmesi karşısında taşınmazın sahil şeridinde kaldığı anlaşılmakla suça konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı, sahil şeridinde uygulama imar planı bulunup bulunmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Birleşen dosyada davaya konu taşınmaz yönünden ise; suça konu yerde bina yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı, sahil şeridinde uygulama imar planı bulunup bulunmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

B- Suça konu taşınmazların tapu kaydında "korunması gereken kültür ve tabiat varlığıdır" şerhinin bulunması ve sit alanında bulunmaları karşısında, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun ilgili kararı getirtilerek incelenmesi, yapılan binalar niteliği araştırılarak sanıkların eyleminin 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9515, Karar No: 2016/2514, Tarih: 20.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/9515 E.  ,  2016/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Asliye Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Mahkeme hükmü davacı vekiline, kalemde 11.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.12.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6516, Karar No: 2022/10914, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/6516 E.  ,  2022/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüyle sınırlı temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında Doğu ve Güneydoğu illerinden getirdiği cep telefonlarını ... Kozmetik isimli işyerinde depolayarak piyasaya süreceği yönünde gelen bilgiler üzerine sanığın işyerinde yapılan aramada karton kutu içinde 43 adet cep telefonu ele geçirildiği, her ne kadar sanık söz konusu cep telefonlarının diğer sanık ...'a ait olduğunu beyan etmişse de; Dosya kapsamındaki HTS kayıtlarından sanıkların olay öncesi ve olay günü irtibat halinde olduklarının ve sanık ...'in kaçak cep telefonu satacağı bilgisi üzerine sanığın işyerinde kaçak cep telefonlarının ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan iştirak halinde diğer sanıkla birlikte mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,