muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34, Karar No: 2016/8824, Tarih: 11.04.2016

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır. Geçersiz sayılan fesih tarihinden sonra boşta geçen en çok dört aylık sürede işçinin çalışması devam ediyormuş gibi ücret ve diğer haklar belirlenmelidir. Boşta geçen en çok dört aya kadar süre içinde ücret zammı ya da yeni bir toplu iş sözleşmesi yürürlüğe girdiğinde, her iki dönem için ayrı ayrı hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.HD. 28.12.2009 gün 2009/34595 E, 2009/37899 K).

Kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar hesaplanacak ücret ve diğer alacaklar, işçinin işe iade için başvurduğu anda muaccel olur (Yargıtay 9.HD. 20.11.2008 gün 2007/30092 E, 2008/31546 K).

İşe iade başvurusunda boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakların ödenmesi talep edilmiş ise, başvuru ile birlikte işveren de temerrüde düşürülmüş sayılmalıdır. Sözü edilen ücret ve diğer hakların ödenmemesi durumunda başvuru tarihinden itibaren faiz hakkı doğar.

İşe başlama isteğini içeren başvuruda, boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakların açıkça talep edilmemiş olması halinde ise, dava ve varsa ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Boşta geçen sürenin en çok dört aylık kısmı içinde gerçekleşen diğer haklar kavramına, ikramiye, gıda yardımı, yol yardımı, yakacak yardımı ve servis hizmeti gibi para ile ölçülebilen haklar dahil edilmelidir. Söz konusu hesaplamalarda işçinin fiili çalışmasına bağlı alacakların dikkate alınması doğru olmaz.

Boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar ile işe başlatmama tazminatı brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar ile işe başlatmama tazminatı brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Yasa ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77 nci maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Yasada, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz (Yargıtay 9.HD. 16.2.2010 gün 2009/29055 E, 2010/ 3626 K).

İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen özel faiz türü uygulanmalıdır. Ancak işe başlatmama tazminatı niteliği itibarıyla tazminat olduğundan uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, boşta geçen süre ücret hesabında yukarıda da belirtildiği üzere, geçersiz sayılan fesih tarihinden sonra boşta geçen en çok dört aylık sürede işçinin çalışması devam ediyormuş gibi ücret ve diğer haklarının belirlenmesi gerekirken Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade sonrası davacının işe başlatılmadığı tarihdeki ücretin esas alnması hatalıdır

4- Boşta geçen süre ücretinde yasal faiz yerine mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır.

3- Davalı taraf, davacı alacaklarının hesabında dikkate alınan gelir vergisi oranının hatalı olduğunu öne sürerek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Davalının bu itirazı da değerlendirilmelidir.

F) Sonuç:

4- Boşta geçen süre ücretinde yasal faiz yerine mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır.

3- Davalı taraf, davacı alacaklarının hesabında dikkate alınan gelir vergisi oranının hatalı olduğunu öne sürerek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Davalının bu itirazı da değerlendirilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16639, Karar No: 2013/4237, Tarih: 25.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16639 E.  ,  2013/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2009

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın,reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemin ilişkindir.

Mahkemece, mevcut delil durumuna göre iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, Muris H..'nin  dava konusu 134, 227, 317, 326, 439, 449, 476 ve 561 parsel sayılı taşınmazları mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğlu olan davalı S..'e satış suretiyle devrettiği iddasıyla eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında dava konusu 561,449, 439 ve 476 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davasından feragat ettiği, murisin 13.08.2006 tarihinde öldüğü ve geride mirasçı olarak davacı ve davalı oğlu ile dava dışı çocukları O.., A.., B.., M.., H.. ve Ş..'in kaldığı  anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, 24.02.2009 günlü oturumda davacı vekilinin delil listesi sunduğu, celse sırasında sunulduğu için hakim havalesi taşımadığı, ancak dosyaya yine havalesiz ikinci bir delil listesinin girdiği, her iki dilekçede bildirilen tanık isimlerinin değişik olduğu, davacı tarafın  tanıklarının davalının hazır olmadığı keşif sırasında dinlenildiği, keşiften sonraki oturumda davalının ikinci delil listesi verilmesine karşı çıktığı, davacının da  01.10.2009 günlü oturumda ilk delil listesindeki tanıklarının tehdit altında olduğu gerekçesiyle dinlenmesinden vazgeçtiği sabittir.

Bilindiği gibi, 1086 sayılı Yasanın 274., 6100 sayılı Yasanın 240. maddelerinde düzenlendiği üzere, istisnalar dışında, ikinci tanık listesi verilmesine yasal olanak yoktur.

Her ne kadar davacı vekili, birinci tanık listesinden vazgeçtiği şeklinde beyanda bulunmuş ise de davalının karşı çıkması üzerine son celse birinci listedeki tanıklarını dinletmek istediğini belirtmiştir.

Öte yandan, davacı vekilinin vekaletnamesinde tanık dinletmekten vazgeçme yetkisi de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, hangi tanık listesinin birinci tanık listesi olduğunun açıklığa kavuşturulması ile listedeki tanıkların dinlenmek suretiyle muvazaa iddiasının yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirilerek ve davacının feragat ettiği taşınmazlar da dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  25.3.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7455, Karar No: 2013/5388, Tarih: 20.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7455 E.  ,  2013/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Görevli memura hakaret suçunun temas ettiği 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesinde seçimlik ceza öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde ise, “hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez” hükmünün yer alması nedeniyle, tercih ve tayin edilecek hürriyeti bağlayıcı ceza sonradan paraya çevrilemeyeceği için sanığa para cezası verilmesi düşünülüyor ise adli para cezasının 52 ve 61. maddelerdeki esaslara göre doğrudan tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin anılan düzenlemelere aykırı biçimde önce hürriyeti bağlayıcı ceza verilip müteakiben paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanığın 1 günlük gözaltı süresi karar başlığında gösterilmeyip TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de infaz aşamasında mahsubu yapılabileceğinden; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 1 günlük gözaltı süresi karar başlığında gösterilmeyip TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de infaz aşamasında mahsubu yapılabileceğinden; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde sanığın 1,65 promil alkollü olarak gittiği kıraathanede bulunan şahısları rahatsız etmesi nedeniyle çıkan tartışmada, kendisini sakinleştirmeye çalışan tanığı omuzunu sıkmakla suçladığı, tartışmanın büyümesi üzerine, taşıdığı bıçağı çektiği, bu olayla ilgili ihbar üzerine, olay yerine gelen ilk polis ekibinin sanığın elindeki bıçakla kalabalığa hitaben "size göstereceğim lan" diye bağırdığını tespit ettikleri, ekibin uyarısına rağmen sanığın elindeki bıçağı bırakmadığı, ekiplerin sanığı etkisiz hale getirmek için Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 16. maddesine göre cop çekmeleri üzerine, kaçan sanığın koşarken yüzüstü düşmesi sonrasında etkisiz hale getirilerek bıçağın alındığı, bu aşamada olay yerine gelen müştekinin bulunduğu polis aracına binmemek için pasif olarak direnen sanığın güç kullanılarak bindirildiği, muayene için hastaneye götürüldüğü sırada kelepçelenmesi nedeniyle bağırarak saldırgan tavırla tepki göstermeye devam ettiği, Devlet Hastanesinde alınan ilk muayene raporundan sonra sanığın şikayeti üzerine diş muayenesi için aynı hastanenin diş polikliniğine götürüldüğünde muayene odasında, ani hareketle sağ ayağı ile kolundan tutmakta olan müştekinin sağ kasık bölgesine tekme attığı, sanığın tekrar etkisiz hale getirilerek sakinleşmesi için 10-15 dakika beklendiği sırada, müştekiye sinkaflı sözlerle hakaret ve tehdit eylemlerine devam ettiği, sanığın saldırgan tavırlarına devam etmesi ve kabul etmemesi nedeniyle muayenesinin yapılamadığı, istikrarlı müşteki anlatımları, bunu doğrulayan tanık beyanları ve suç tutanakları ile sabit olmakla, sanığın yargılama ve temyiz dilekçesindeki beyanlarına göre; müştekinin sanığa yönelik haksız eyleminin bulunmadığı gibi olaya sebebiyet verenin sanık olması, kollukça Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 16. maddesi kapsamında silah ve zor kullanılması karşısında, kullanılan zor, sanık lehine haksız tahrik oluşturmayacağından, tebliğnamedeki haksız tahrik nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11735, Karar No: 2023/2518, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11735 E.  ,  2023/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/102 E., 2022/486 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2015 tarihli ve 2015/24918 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü saat 08.00 sıralarında şikâyetçinin iş yerinin kepengini zorlayıp maddi hasar vererek açtığı, içeride bulunan 235 kg ... levhaları çaldığı, en son 20-30 kg gelen ... levhayı çuval içerisinde çıkarttığı sırada yakalandığı, diğer çalınan bakırların bulunamadığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/418 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/20203 Esas, 2022/318 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden, sorgusunun yapıldığı 03.12.2015 tarihli duruşmanın, açık yerine kapalı yapılması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılmış olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama neticesinde Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/102 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama neticesinde Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/102 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu verilen kararın usûl ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, müvekkilinin samimi beyanlarda bulunduğuna ve adalete elinden geldiğince yardımcı olduğuna, atılı suçun oluşmadığına ve teşebbüs aşamasında kaldığına, suça konu ... plakaların maddi değerinin çok düşük olduğuna, mağdurun şikâyetçi olmadığına, verilen cezanın fazla olduğuna ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 08.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin hurda alım satımı yaptığı iş yerinin kepengini zorlayıp maddi hasar vererek açıp, içeride bulunan 235 kg ... levhaları çaldığı, en son 20- 30 kg gelen ... levhayı çuval içerisinde iş yerinden çıkarttığı esnada yakalandığı belirlenerek Yerel Mahkemece mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. 18.07.2015 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur. Şikâyetçinin soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçi beyanına göre iş yerinden 235 kg ... levhanın çalındığı, toplam zararın 2.500,00 TL olduğu ve bu değerin 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi kapsamında kabul edilemeyeceği, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun en son 20-30 kg ... levhayı iş yerinden çıkarmaya çalışırken yakalandığı, ancak daha önce iş yerinden çıkardığı ve ele geçmeyen eşyalar bulunduğu tespit edildiğinden eylemin tamamlanmış olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/102 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17936, Karar No: 2019/8196, Tarih: 18.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17936 E.  ,  2019/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ... şirketine işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ...'a ait muayenehanede bulunan ultrason cihazının 02.06.2012 tarihinde meydana gelen voltaj dalgalanması sonucu hasar gördüğünü, tespit edilen hasar bedeli 28.495,00 TL'nin sigortalı hak sahibine ödendiğini belirterek 28.495,00 TL rucüen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 14.01.2013 tarihinden itibaren TCMB'nin önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı üzerinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin hasarın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığını ve meydana gelen hasar ile şirketin faaliyetleri arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalının kusur oranına göre 14.247,50 TL tazminatın ödeme tarihi 14.01.2013 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi oranında faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 729,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7438, Karar No: 2012/8606, Tarih: 29.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7438 E.  ,  2012/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay ( 13 ).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 29/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.