muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20593, Karar No: 2014/30476, Tarih: 27.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/20593 E.  ,  2014/30476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/253458

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/250 (E) ve 2013/367 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu www.facebook.com/profile.php?id=100002379129909 nolu hesap açılırken kullanılan IP numarası, elektronik posta adresi ve hesapta paylaşılan fotoğraf ve yazıların adli yardımlaşma yoluyla Facebook Inc. (1601 S.California A ve P.. A.. CA 94304 US AMERİKA) isimli firmadan temin edilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi

Kanuna aykırı ve katılan E.. O.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11305, Karar No: 2019/7500, Tarih: 04.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/11305 E.  ,  2019/7500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.01.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği ve her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura kullanma" suçundan tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11408, Karar No: 2015/16708, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11408 E.  ,  2015/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adıyaman İş Mahkemesi

Tarihi :05.03.2015

No :2014/123-2015/77

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.06.2000 tarihinde kesinleşen davacıya, 10.08.1989 tarihinde yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 01.11.2008-31.12.2013 tarihleri arasında yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.06.2000 tarihinde kesinleşen davacıya, 10.08.1989 tarihinde yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 01.11.2008-31.12.2013 tarihleri arasında yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu'nca gerçekleştirilen soruşturmada, beyanları tutanakla tespit edilen tanıkların davacı, eşi ve 3 kızının sokağın sonundaki toprak evde ikamet ettikleri, söz konusu evin hem 917. Sok. hem de 918. Sok.'ta girişinin bulunduğunu beyan ettiği, tutanak tanığı muhtarın da müfettişe verdiği imzalı beyanında birlikte yaşama olgusunu teyit ettiği, yargılama aşamasında ise farklı beyanda bulunduğu anlaşılmakta olup, davacı ve eşinin kayıtlı adreslerinin aynı eve ait olup olmadığı tespit edilmeli, çelişkinin giderilmesi yönünde diğer tanıklar dinlenmeli ve deliller toplanmalı, hasıl olacak neticeye göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15466, Karar No: 2013/17074, Tarih: 03.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/15466 E.  ,  2013/17074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... İcra Müdürlüğünün ... takip, Eyüp 2.İcra Müdürlüğünün ... talimat sayılı dosyasından 4.6.2009 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak davasının kabulü ile %40 kötüniyet tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu Alkan Metal İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ... , haciz adresi ile ilgileri olmadığını, mahcuzların davacıya ait olduğunu istihkak davasının kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; haciz adresinin davacı 3.kişiye ait olduğu, davacı 3.kişinin borçlu ... 'un oğlu olması dışında takip dosyası ile ilgisinin olmadığı, dinlenen tanık beyanları, vergi kaydı, faturalardan dava konusu mahcuzların davacı 3.kişiye ait olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki haczin İİK 99 maddeye göre yapıldığından davanın kabulüne,davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak davasına ilişkindir.

Somut olayda takip konusu borç 6.1.2009 tanzim 6.2.2009 vadeli senede dayalı olup borçlu Alkan Metal Ltd.Şti'nin senet adresi Kışla caddesi Başaran Han 11/16

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak davasına ilişkindir.

Somut olayda takip konusu borç 6.1.2009 tanzim 6.2.2009 vadeli senede dayalı olup borçlu Alkan Metal Ltd.Şti'nin senet adresi Kışla caddesi Başaran Han 11/16

Eyüp'tür. Borçlu şirketin senet adresinde yapılan 16.5.2009 tarihli hacizde iş yerinde haczi kabil mal bulunmadığı tespit edilmiştir, dava konusu haciz ise 4.6.2009 tarihinde ... Eyüp adresinde, borçlu şirket yetkilisi ve şahsi borçlu ... 'un eşi ... ile 3.kişi borçlunun oğlu ... huzurunda yapılmıştır. Ticaret Sicil kayıtlarından borçlu şirketin 14.6.2002 tarihinde Zeynel ve ... tarafından kurulduğu, 20.9.2007 tarihinde itibarende şirket ortaklarının Zeynel ve ... olduğu anlaşılmaktadır. Davacı 3.kişi ... ise 2.12.2008 tarihinde 20 yaşında öğrenci iken Kışla caddesi ... adresinde ise başladığı, 1.4.2009 tarihinde de haciz adresine nakil yaptırdığı 2.12.2008 ve 3.4.2009 tarihli yoklama fişlerinden de işyerinde demirbaş olarak bir vinç, bir giyotin makası, masa, sandalye, bilgisayar ve saç malzemesi olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu 4.6.2009 tarihli hacizde 1 adet uğurlu marka saç kesim giyotini ve altı ton saç haczedilmiş, davacı 3.kişi dava konusu mahcuzların kendisine ait olduğunu belirterek vergi kaydı, kira sözleşmesi ve fatura sunmuştur. Sunulan saç faturalarından (1.12.2008 - 2.12.2008 - 26.12.2008) üç fatura dışındaki diğer 20 faturanın (22.1.2009-2.6.2009 tarihleri arası)takip konusu borçtan sonra düzenlendiği, yine dava konusu giyotin saç makasına ait 30.3.2009 tarihli faturanın da borçtan sonra düzenlendiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevçut 8.11.2010 ve 14.2.2011 tarihli bilirkişi raporunda davalı borçlu şirket tarafından 2.2.2009 tarihinde dava dışı Duman Metal Ltd.Şti'ne iki adet giyotin makası satıldığı ancak satış bedelinin tahsil edilmediği,dava dışı Duman Metal Ltd.Şti tarafından da 30.3.2009 tarihinde bir adet giyotin makasının davacıya satıldığı ancak bedelinin ödenmediği belirlenmiştir. Davalı alacaklı vekili tarafından temyiz dilekçesine eklenen kartvizitten borçlu şirket ile şirket temsilcisi ...'un şube adresinin davacı 3.kişinin kuruluş adresi olan... blok adresi olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde davacı 3.kişi ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğu,davalı borçlu şirket ile şahsi borçlu ...'un ticari faaliyetlerini oğlu davacı 3.kişi

... üzerinden sürdürdüğü,davacı 3.kişi tarafından sunulan faturaların çoğunun takip konusu borçtan sonra düzenlendiği,bir kısmının bedelinin ödenmediği,faturaların istenen kişi adına düzenlenebilecek belgelerden olması nedeniyle mülkiyet karinesinin ispatı için yeterli olmadığı bu durumda davacı 3.kişi tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya içeriği ve mevcut delil durumuna uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulü isabetli görülmemiştir.

... üzerinden sürdürdüğü,davacı 3.kişi tarafından sunulan faturaların çoğunun takip konusu borçtan sonra düzenlendiği,bir kısmının bedelinin ödenmediği,faturaların istenen kişi adına düzenlenebilecek belgelerden olması nedeniyle mülkiyet karinesinin ispatı için yeterli olmadığı bu durumda davacı 3.kişi tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya içeriği ve mevcut delil durumuna uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulü isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 3.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25654, Karar No: 2013/7260, Tarih: 28.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/25654 E.  ,  2013/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dairemizce daha önce verilen kararda iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte yürürlükte olan ve 01.05.2007 tarihinden sonrasını ilgilendiren toplu iş sözleşmesi ile varsa bu dönemi ilgilendiren protokollerin eklenerek gönderilmesi için dosya geri çevrilmiş, mahkemece toplu iş sözleşmeleri gönderilmiştir. Ancak 01.05.2007- 30.04.2009 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin 6/c maddesinde sözü edilen 15 Ekim 2007 tarihli protokol eklenmemiştir. Toplu iş sözleşmesinde sözü edilen ve sözleşmenin eki niteliğinde olduğu belirtilen 15 Ekim 2007 tarihli PROTOKOLÜN incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4150, Karar No: 2019/14859, Tarih: 07.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4150 E.  ,  2019/14859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler ile müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...’nin işyerinden çikolata ve kola çaldığının, müştekinin duruşmada 50 TL zararının olduğunu beyan ettiğinin ve ardından müşteki ...’ün işyerinden 4-5 TL kadar bozuk parayı çaldığının anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan müştekilere yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame içeriğine ve sevk maddelerine göre müşteki ...’a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçtan dava açılması sağlanmadan, suça sürüklenen çocuğa TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 35. maddelerinden ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9440, Karar No: 2013/11036, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9440 E.  ,  2013/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iradesinin işverence fesada uğratılarak istifa dilekçesi imzalatıldığını, iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan, sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş sözleşmesinin istifa yoluyla davacı işçi tarafından feshedildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

Somut olayda, davacı işçi, davalıya ait işyerinde, 08.09.2008-26.11.2012 tarihleri arasında araç muayene teknisyeni olarak çalışmıştır. Davalı işverence, davacı işçinin istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığına dair, 26.11.2012 tarihli işçi imzalı dilekçe sunulmuştır. Davacı vekilince, anılan istifa dilekçesinin, işçinin iradesinin fesada uğratılarak düzenlendiği iddia edilmiştir. Mahkemece, tarafların gösterdikleri deliller toplanılmadan istifa dilekçesinin geçerli olduğu sonucuna varılması hatalıdır. Anılan nedenle, tarafların gösterdikleri deliller toplanarak, istifa dilekçesinin geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi ve neticeye göre de davacının sendikal neden iddiasının araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4928, Karar No: 2009/12417, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4928 E.  ,  2009/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 01.03.2001 günlü kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ... ve ...’a temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 21. Maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusuna imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun değildir. Bu nedenle temyiz dilekçesinin davalılar ... ve ...’a yöntemince tebliğ edilerek cevap süreleri de beklendikten sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.