muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/42393, Karar No: 2019/2069, Tarih: 14.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42393 E.  ,  2019/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve konut dokunulmalılığı ihlalı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hüküm kurulurken, mağdurun kullandığı evin mutfağından alınan bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan, “emanetin 2012/14775 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nın 54/1. maddesi gereğince MÜSADERESİNE” cümlesi çıkarılarak yerine “karar kesinleştiğinde sanığın evin mutfağından aldığı anlaşılan bıçağın müşteki Hediye SARI'ya iadesine” cümlesinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4732, Karar No: 2010/1650, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4732 E.  ,  2010/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... TAO. Vek. Av. ... ile davalı 1-... 2-... 3-... 4-... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 31/12/2008 gün ve 2008/368-2008/629 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5919 sayılı icra dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14698, Karar No: 2018/3906, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14698 E.  ,  2018/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların ortak çocuğu 2005 doğumlu ... velayeti anneye verilmiştir. Ortak çocuk yaşı itibariyle idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan tarafların ortak çocukları ... mahkemece eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve uzman raporu alınması (4787 s. K. m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatlerine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6503, Karar No: 2018/14279, Tarih: 27.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6503 E.  ,  2018/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde mevcut 29.11.2012 tarihli CD izleme tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun iş yerine saat 04.03’de girip saat 04.17’de çıktığı, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde saat 05:58'de gece vaktinin bittiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı tanınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4332, Karar No: 2023/6018, Tarih: 12.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/4332 E.  ,  2023/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2981 E., 2021/989 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, Kısmi düşme

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2016 tarihli ve 2014/460 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/292 Karar sayılı kararı ile, dava konusu faturaları düzenlediği iddia olunan şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığı, dava açılmış ise sonucunun ne olduğu araştırılıp, dava dosyaları getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği halde bu husus araştırılıp gerekçede tartışılmadan sanığın beraati yönünde hüküm kurulmasının 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince hukuka kesin aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3.Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

4.Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/458 Karar sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2018/2981 Esas, 2021/989 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan ise, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarının kaldırılarak, sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme kararının doğru olmadığına, zamanaşımı süresinin dolmadığına, 2009 ve 2010 takvim yıllarından verilen mahkumiyet kararlarının ise asgari hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim uygulanması nedenleriyle usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, faturaları düzenleyen firmaların sahte fatura düzenlediğine dair somut bir tespitin bulunmadığına, mahkûmiyet kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden istinaf inceleme tarihine kadar, bu sürenin gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyizleri Yönünden

B. Sanık Hakkında 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyizleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2009 takvim yılı için 25.01.2010 ve 2010 takvim yılı için 25.01.2011 olan suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2018/2981 Esas, 2021/989 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2018/2981 Esas, 2021/989 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12326, Karar No: 2018/2461, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12326 E.  ,  2018/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için sanığın ticaret siciline kayıtlı tacir olması, fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir. Mahkeme dosyası içerisinde İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğünün 26.06.2014 tarih ve B-19/19137 sayılı “borçlunun ticaret sicil kaydına rastlanmadığına” ilişkin cevabi yazısı karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14916, Karar No: 2016/7502, Tarih: 27.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14916 E.  ,  2016/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kazanın meydana geldiği traktörü kullanan dava dışı şöför ... de davalı işverenin işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu 55. ve Türk Borçlar Kanunun 66. maddeleri gereğince “Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür.” Hal böyle olunca işveren, adam çalıştıran olarak, kusuru bulunmasa bile meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmektedir.

Somut olayda, davalı işveren şirketin istihdam eden olarak meydana gelen zarardan kusursuz sorumlu olduğu gözden kaçırılarak "kazada kusurunun bulunmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalının istihdam eden olarak kusursuz sorumlu olduğunu dikkate alıp işin esasına girdikten sonra, delilleri toplayarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2344, Karar No: 2018/1254, Tarih: 19.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2344 E.  ,  2018/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli hırsızlık suçundan... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü ...'nun cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 13/10/2017 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 05/09/2016 tarihli ve 2016/7265 esas, 2016/7170 sayılı Kararının infazı sırasında yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle ileri sürdüğü mazeretinin yerinde olup olmadığına ilişkin karar verilmesi talebine yönelik hükümlünün mazeretinin reddi ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair kararın geri alınmasına, hükümlünün 26/10/2016 tarihinden şartla tahliye tarihine kadar kalan cezasının kapalı ceza infaz kurumunda infazına ilişkin Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/3645 esas, 2016/3673 sayılı Kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına, hükümlünün dilekçe içeriğinde belirttiği tebligat işlemleri ve araştırmanın infaz hakimliğince yapılmasına dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/3050 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/3050 değişik iş sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya arasında bulunan 26/12/2016 tarihli kesinleşme şerhine göre Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/3645 esas, 2016/3673 sayılı Kararının 23/12/2016 tarihinde itirazın reddi ile kesinleşmesi, infaz hakimliği kararının hükümlüye 17/11/2016 tarihinde tebliğ edilerek bu karara 14/12/2016 tarihinde süresinden sonra itiraz edilmesi de dikkate alındığında, merciince yapılan itirazın süresinden sonra olduğundan bahisle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesinde,

2- Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/3645 esas, 2016/3673 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;