muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5596, Karar No: 2022/8875, Tarih: 09.06.2022

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, davanın reddi gerekirken kabulüne dair verilen kararın bozulmasını istemiştir.

VI-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından davacının istem konusu 1.2.1993-30.9.1995 tarihleri arasındaki bildirimlerinin davalı Kurumda ... işyeri sicil nolu dosyasında işlem gören ... AŞ nezdinde, 1.10.1995-30.9.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait ... nolu işyeri dosyasından bildirimlerin yapıldığı, ... AŞ’nin ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği dosya içerisinde davacı tarafından alınmış bir ihya kararının olmadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile AŞ.'nin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir.

Şu halde, ... AŞ’nin ticaret sicil kaydının silinmiş olduğunun anlaşılması karşısında yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, Tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, HMK 124. maddesi kapsamında davaya dâhil edilmesi için davacıya süre verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi kararının, sair yönler incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nun 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11854, Karar No: 2014/1095, Tarih: 04.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11854 E.  ,  2014/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayıp çocuğun bulunması (çocuğun kaçırılıp alıkonulması suçundan) olayı ile ilgili yapılan soruşturma evresi sonunda; Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.09.2012 tarihli ve 2012/2948 soruşturma, 2012/1538 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2013 gün ve 2013/760 D.İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı CMK.nın 173/3. maddesinde yer alan, “Başkan, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir.” şeklindeki düzenleme ve müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yaptığı itirazında, kayıp olduğu iddia olunan ve suç tarihinde 14 yaşında bulunan mağdurenin evlenmek amacıyla Çorum iline gitmiş olabileceğini belirtmesi karşısında, bu konuda bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.11.2013 gün ve 94660652-105-43-8550-2013-16040/65766 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Mağdure ve müştekinin beyanları ile tüm soruşturma evrakı içeriğine göre, mağdurenin kaybolması olay ile ilgili olarak herhangi bir kimse hakkında kamu davası açılmasını gerektirir yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması ve yeni delillerin ortaya çıkması durumunda her zaman soruşturma yapılmasının mümkün olması nedeniyle bu karara yönelik yapılan itirazın reddine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2013 gün ve 2013/760 D.İş sayılı Kararının usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2375, Karar No: 2007/16274, Tarih: 22.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2375 E.  ,  2007/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/17052, Karar No: 2013/25716, Tarih: 09.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17052 E.  ,  2013/25716 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17052

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak protokolde belirlenen karşılıklı edimlerin yerine getirilip getirilmediğinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, alacaklının, genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde, borçlunun icra dosyasına sunduğu dilekçesinde, alacaklıya borcu olmadığını, borca, faize ve borcun tüm fer'ilerine itiraz ettiğini belirtmiş, alacağın likit olmadığı itirazında bulunmuş, ancak imzaya itiraz etmemiştir.

Alacaklının takibe dayanak yaptığı “Protokol” başlıklı 26/12/2008 tarihli belgede, protokol tarihi itibariyle 2.056.866 USD borç olduğu kabul edilmiş ve bu borcun ödeme planı belirlenmiştir. Sözkonusu protokolü, itiraz eden borçlu, müşterek ve müteselsil kefil olarak imzalamıştır. Bu haliyle takibe konu belge, mahkemece kabul edilenin aksine karşılıklı edimler yüklemeyip, yukarıda açıklandığı şekilde İİK.nun 68/1.maddesi kapsamında imzası ikrar edilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belgedir.

O halde, mahkemece, borçlu, itirazını,  İİK.nun 68/3.maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında sayılan belgelerle ispat edemediğinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3945, Karar No: 2023/7106, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3945 E.  ,  2023/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/56 E., 2014/326 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/508 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve Kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve Kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdurenin hazırlık ve mahkeme ifadelerinde detaylarda kısmi farklılıklar olsa da özü itibari ile örtüşen beyanları, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü okula gitmek için evden çıkan katılan mağdurenin canı istemediği için okula gitmediği ve caddelerde dolaşmaya başladığı, bu sırada kendisini ... ... olarak tanıtan daha sonrasında ise yapılan teşhis tutanağında kesin olarak teşhis ettiği sanık ... olduğu anlaşılan kişi ile karşılaştığı, olay günü kendisinin üstünün biraz ıslak ve çamurlu olduğu, bunun üzerine sanığın kendisine yardımcı olabileceği, arkadaşının evine götürebileceğini söylemesi üzerine kendisinin de bunu kabul ettiği ve birlikte dört katlı bir binanın dördüncü katına çıktıkları, evin içerisinde sanığın kendisine yaklaşarak sarılmaya ve öpmeye çalıştığı ve birlikte sevişmek istediğini söylediği ve bir defa dudağından öptüğü, kendisinin ise bu durumu kabul etmeyerek yapma dediği, sanığın ise bir kaç defa bu teklifi yenilemesi üzerine katılan mağdurenin evden çıkarak gittiği, sanığın da bu duruma engel olmadığı akabinde katılan mağdurenin polis tarafından bulunduktan sonra bu olay nedeni ile sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmış olup, her ne kadar gerek tanık anlatımları, gerekse katılan mağdurenin dosyaya yansıyan kişiliği itibari ile sorumsuz ve sorunlu bir yapısının bulunduğu anlaşılıyor ve beyanlarındaki detaylar yönünden kısmi farkılıklar söz konusu ise de katılan mağdurenin sanığın kendisine yönelik teklif ve davranışları konusunda tutarlı ve istikrarlı beyanlar olduğu, sanığın da savunmasında her ne kadar cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını kabul etmeyerek suçlamayı reddetmiş ise de kendi ikrarından da anlaşılacağı üzere katılan mağdureyi söz konusu eve götürdüğünün sabit olduğu, yine sanık her ne kadar bu eylemi katılan mağdureye yardım amacıyla yaptığını belirtmiş ise de bir kız çocuğuna yardım etme biçiminin gerek toplumumuzun örf ve adetleri, gerekse katılan mağdurenin yaşı, olayın olduğu yerin kırsal bir bölge değil şehir merkezi olması hususları birlikte değerlendirildiğinde kolluk kuvvetlerine kolaylıkla ulaşabileceği ya da telefon ile herhangi bir yetkili makama bilgi verebileceği bu hususun çok zor ve külfetli bir husus olmadığı ancak sanığın bu şekilde yardım yöntemini tercih etmeyerek hayatın olağan akışına aykırı olarak ve kimsenin bulunmadığı bir eve götürmeyi tercih etmesinin ve katılan mağdurenin sanık ile daha önceden herhangi bir tanışıklığının dolayısıyla husumetinin ve iftira atmayı gerektirecek bir nedeninin bulunmayışı, yine sanığında savunmasında ikrar ettiği üzere sanığın ismini ... ...

olarak katılan mağdureye söylemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın on beş yaşından küçük olan katılan mağdureyi hürriyetinden yoksun kılarak söz konusu olayın gerçekleştiği yer olan eve götürüp burada sevişmek istediğini birkaç kez tekrarlayıp ve sarılmak suretiyle dudağından öpmesi şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle çocuğa yönelik cinsel amaçlı olarak hürriyetten yoksun kılma ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/326 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin , 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9605, Karar No: 2012/21148, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9605 E.  ,  2012/21148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.04.2012 tarih ve 2011/706-2012/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazları üzerinde dikili bulunun ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 2007 Nisan ayında don hasarı nedeni ile durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamadan önce çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, her ne kadar davacı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da davacının haklılığını ispatladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 6.331,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.02.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 40.401,90 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir tazminat ödeme mükellefiyetinin olmadığını, hasar nedeni ile yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bulması meyve oluşumu ile başlaması nedeni ile davacı tarafın iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, gerçekleşen hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya ait taşınmazdaki ayva ağaçlarının sigortalandığı, sigortalı ağaçlarda 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don nedeniyle hasar oluştuğu, ağaçlardaki çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada gerçekleşen hasarın sigorta teminatı altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.581,72 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 357,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10463, Karar No: 2013/1378, Tarih: 11.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10463 E.  ,  2013/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın, davalılardan Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti’nin maliki, SBN ... Şirketinin trafik sigortalısı, ...’in sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere %75 kusur oranına göre 7.522,00 TL hasar miktarı ile 1.000,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 8.522,00 TL’nin davalı ... şirketinden talebin red tarihi olan 08.04.2011, diğer davalılardan ise kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline ... verilmesini istemiştir.

Davalı, SBN ... A.Ş. vekili, trafik kazasının davalı aracın bakım için mesleki faaliyette bulunan işyerine bırakılmasından sonra amacın ötesinde kullanılmasından dolayı meydana geldiğini belirterek trafik sigortası kapsamında bulunmayan tazminatla ilgili açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekili, dava konusu aracın bakım için servise bırakılmadığını, davalı ...’e emaneten verildiğini belirtip kusura itiraz ederek davanın reddine ... verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı aracının bakım amacıyla servis çalışanı olan davalı ...’e bırakıldığı ve kazanın bu sırada meydana geldiği, dolayısıyla hasarın poliçe teminatı kapsamında kalmadığı anlaşıldığından davalı ... Şirketi hakkında açılan davanın reddine, davalılar Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 8.207,45 TL’nin 20.04.2011 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ... verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine ... vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 104. maddesi gereğince motorlu araçlar ile ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım – satım,araçta değişiklik yapılması amacıyla veya benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı; işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir.

Somut olayda davacı vekili davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, davalı tarafın %75 oranında kusurlu olduğunu belirterek kusur oranına isabet eden 7.522,00 TL hasar bedeli ile 1.000,00 TL değer kaybını temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davalı aracın bakım için mesleki faaliyette bulunan işyerine bırakılmasından sonra amacın ötesinde kullanılmasından dolayı kazanın meydana geldiğini belirterek hasarın teminat kapsamında olmadığını ileri sürmüştür. Diğer davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekili aracın bakım için servise bırakılmadığını, servise bakım için bırakılan

araçların kaydının olduğunu, davalı ... servis elemanı ise de aracın ...’ye tanışıklık sebebiyle bir süre kullanılmak üzere emaneten verildiğini kazanın da bu sırada meydana geldiğini savunmuşlardır.

Davalı ... şirketinin bünyesinde yaptırılan araştırma raporu, tek taraflı olarak yaptırılmış olup bu raporda belirtilen hususları teyit eden başkaca bir delil yoktur.

Davalı ... şirketi vekili, sorumluluğunu kaldıracak şekilde aracın bakım amacıyla servis elemanı davalı ...’e bırakıldığını ve kazanın da bu sırada meydana geldiğini dosya kapsamına göre somut delillerle ispatlayamamıştır.

Bu durumda mahkemece, meydana gelen zarar zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesinin teminatı içinde kaldığından davanın davalı ... şirketi yönünden de kabulüne ... verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde ... şirketi hakkındaki davanın reddine ... verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalılar ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... ve Evren Elektronik Tic. Ve San. Ltd. Şti'ye geri verilmesine 11.2.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.