muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12294, Karar No: 2018/2646, Tarih: 01.03.2018

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede) ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 5.11.2007 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 5.11.2007 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece dairede alçı kartonpiyerin yapılmaması ve balkonlara kapaklı priz telefon ve Tv prizinin konulmaması, eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1803, Karar No: 2023/657, Tarih: 19.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/1803 E.  ,  2023/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.05.2015 tarihli, 2015/295 Esas, 2015/1321 Soruşturma ve 2015/280 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 10 uncu fıkrası yollamasıyla 1 inci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/186 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine, karar verilmiştir.

3. Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/186 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.02.2021 tarihli ve 7-2016/227101 sayılı, incelenmeksizin iade ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Lehe indirim sebeplerinin uygulanmadığına,

2. Hüküm tesis edilirken ekonomik ve sosyal yaşantısının nazara alınmadığına,

3. Hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesine,

İlişkindir.

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği ve mahkemece bu hususta karar verilmediğine,

2. Davaya katılan vekili olarak müdahil olunduğu halde hakkında kurum lehine vekalet ücreti tesisine karar verilmediğine,

3. Re'sen tespit edilecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesine,

İlişkindir.

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği ve mahkemece bu hususta karar verilmediğine,

2. Davaya katılan vekili olarak müdahil olunduğu halde hakkında kurum lehine vekalet ücreti tesisine karar verilmediğine,

3. Re'sen tespit edilecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın yolcu olarak bulunduğu yolcu minibüsünde, Irak'tan gelerek Habur Sınır Kapısı'ndan yurda giriş yaptığı sırada yapılan kontrollerde, aracın yan ve tavan döşemelerinde bulunan doğal boşluklara ve tabanda bulunan halının altına gizlenmiş şekilde 89 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık mahkemesince alınan savunmasında, sigaraları Irak'tan aldığını, Türkiye'ye getirdiğini, maddi durumu iyi olmadığından böyle bir olaya karıştığını belirterek ikrar mahiyetinde beyanda bulunuyor.

3. Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracı hakkında iddianamede müsadere talebi bulunmayıp mahkemece de araç hakkında hüküm tesis edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Nakil Aracına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracı hakkında iddianamede müsadere talep edilmediği ve mahkemece de herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

B. Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Ele geçen ve kaçak olduğu tespit edilen 89 karton sigaranın kişisel kullanım miktarının üzerinde olduğunu kabul eden ve ikrar mahiyetindeki sanık savunmasına dayanan mahkeme gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

C. Vekalet Ücretine İlişkin Talep Yönünden

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırıdır.

D. Re'sen Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3'üncü maddesinin 22 nci fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 22 nci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12 nci maddenin 2 nci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının ilgili mahkemesince saptanması gerekmektedir.

V. KARAR

V. KARAR

A. Nakil Aracı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle bu konuya ilişkin talebin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C ve D) bendinde açıklanan nedenlerle Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/186 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11679, Karar No: 2013/4798, Tarih: 11.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11679 E.  ,  2013/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 19.07.2007 tarihinde usulüne uygun olarak sanıkların yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 20.08.2007 günü temyiz eden sanıklar ... ... ve ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanıklar ..., ..., ... ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyizi üzerine yapılan incelemede;

1- 1986 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda harman yeri olarak sınırlandırılan 287 parsele sanıklar tarafından ev ve bahçe yapılarak tecavüzde bulunulduğu iddia olunmuştur.

Anılan parsele 1993 yılında ilköğretim okulu yapılmış ve okula ait bahçe duvarının yapımı sırasında sanıkların taşınmaza tecavüz ettiklerinden bahisle şikayetçi olunmuş ve sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5841 sayılı yasa ile TCK.nun 154/1 maddesinde yapılan değişiklik sonucu kamu kurumlarının arazilerine yapılan tecavüz madde kapsamından çıkarılmış olup bu durum karşısında, somut olayda öncelikle sanıkların ev ve bahçe yaptıkları yerin aidiyetinin tespiti gerekmektedir.

Bu itibarla İlköğretim okulu yapılmasına ilişkin tahsis veya yapım kararı, konuya ilişkin dosya, köy muhtarlığı ve Milli Eğitim Müdürlüğü'nden getirtilip incelenmesi, 287 parselin tamamının İlköğretim okuluna tahsis edilip edilmediği ya da belli bir miktar için tahsis yapılıp yapılmadığı, okul inşaatı ile ilgili olarak bir kararın bulunup bulunmadığı belirlenerek sanıkların tecavüz ettikleri alanın okul sahasında mı yoksa okul ve bahçenin dışında kalan köy orta malı niteliğindeki harman yerinde mi kaldığının tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerinin silinme koşulları gerçekleşen sanıklar ... ve ... ... ile sabıkası bulunmayan sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;

3- CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenmiş suç nedeniyle mahkum olan sanıklardan sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı tahsili yerine yazılı şekilde zincirleme biçimde alınmasına karar verilmesi,

3- CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenmiş suç nedeniyle mahkum olan sanıklardan sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı tahsili yerine yazılı şekilde zincirleme biçimde alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23889, Karar No: 2017/3548, Tarih: 30.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23889 E.  ,  2017/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kadının fiziksel şiddet vakasına dayanmadığı, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, hakaret vakıasının ise ispatlanamadığı, ancak mahkemece belirlenen ve gerçekleşmiş olan diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlan yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların ortak çocuğu 2006 doğumlu velayeti anneye bırakılmıştır. Ortak çocuk idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini İlgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise. çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan ortak çocuk Irmak Yaren mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve gerektiğinde psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K. m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarım da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırına ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.03.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/319, Karar No: 2013/11957, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/319 E.  ,  2013/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 2008/181 Esas, 2009/744 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, mağdurun olayın hemen sonrasında 02.09.2006 tarihli kolluk beyanında eylemi gerçekleştirenleri tanımadığını belirtmesine karşın, bu beyandan yaklaşık 9 ay sonra 29.06.2007 günü Cumhuriyet Savcısına verdiği beyanda eylemi gerçekleştiren kişi olarak suça sürüklenen çocuğun ismini vermesi, ilk ifadesinde ve Alanya Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 01.09.2006 günlü adli raporda beyan ve bulgu bulunmamasına karşın, bu ifadesinde suça sürüklenen çocuğun kendisini ateşli silah ile yaraladığını iddia etmesi, mağdurun olay sonrasında da suça sürüklenen çocuğun iş yerinde çalışmaya devam ettiğinin ve suça sürüklenen çocuğun da aşamalarda suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, mağdurun hangi tarihler arasında suça sürüklenen çocuğun iş yerinde çalıştığı, bu dönem içinde aynı iş yerinde ... ve ... isimli bir çalışan olup olmadığının kolluk marifetiyle özellikle aynı çevredeki komşu iş yerlerine sorulmak suretiyle sıkı bir şekilde araştırılması, gerektiğinde suç tarihi ve öncesine ilişkin çalışma kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek bu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmelerinin sağlanması, mağdurun 29.06.2007 tarihli "...beni döverken telefonla ...'ya dinlettiler" şeklindeki beyanına göre, suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun telefon görüşme kayıtlarının getirtilerek değerlendirilmesi ve yine mağdurun aynı tarihli beyanında yer alan Şahin marka "2253" ile biten bir araç olup olmadığı varsa suça sürüklenen çocuk ile bağlantısının bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15364, Karar No: 2014/15253, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15364 E.  ,  2014/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ...2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayı ...'in adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresi... Mah. ... ise de;...Emniyet Müdürlüğü'nün 28.02.2013 tarihli araştırma tutanağına göre kısıtlı adayının bu adresten taşınmış olup... Mah... adresinde ikamet ettiği, kısıtlı adayının Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nca alınan ifadesinde de aynı adresi bildirdiği, ... Emniyet Müdürlüğü'nün 22.11.2013 tarihli araştırma tutanağında da ... Mah.... adresinde ikamet etmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla, davanın...2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.