muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9339, Karar No: 2025/2591, Tarih: 26.02.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2021/1419 Esas, 2021/2038 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava konusu Kilis ili, Merkez ......... Mahallesi 981 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alanda 3194 sayılı İmar Kanun’un 18 inci maddesine göre 10.11.2011 tarihli ve 175 sayılı Encümen Kararı ile imar uygulaması yapıldığı, uygulamanın kesinleştiği, davacının hisselerinin uygulama sonucunda 2377 ada 2 ve 3, 2376 ada 1 ve 6, 2378 ada 1, 2379 ada 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara şuyulandırıldığı, yeni tapuların oluştuğu anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece yeni parsellerin 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planındaki durumları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra; tapu kaydı zemine uygulanıp, yeni oluşan parsellere davalı idarece fiilen el atılıp atılmadığı, fiilen el atılmasa bile kamuya tahsisli alan olarak ayrılıp ayrılmadığının tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği hâlde, yargı yolu nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan reddine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması ve davacı imar uygulaması öncesi dava konusu taşınmazlarına okul inşaatı nedeniyle fiilen el atıldığını ve taşınmazlar üzerindeki zeytin ağaçlarının kesildiğini beyan ettiğinden, dava konusu taşınmazlar üzerinde zeytin ağacı bulunup bulunmadığı, var ise bu ağaçların idare tarafından kesilip kesilmediği, taraflardan sorularak, her türlü delillerini sunmaları istenip gerekirse tanık da dinlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; görevli yerin idari yargı olduğunu, sökülen ağaçların kim tarafından söküldüğünün tespit edilmesi gerektiğini, sökülen ağaçlar nedeniyle uğranılan zararın tespiti için ağaçların cinsi, yaşı vs belirlenmesinin zor olduğunu kesilen ağaçların kamulaştırılan alanda var olup olmadığının tespitinin de zor olduğunu, müzekkere cevaplarından da anlaşılacağı üzere Hazinenin dava konusu taşınmazı okul yapılması amacıyla Milli Eğitim Bakanlığına tahsis ettiğini ve okul yapılırken Milli Eğitim Bakanlığınca ağaçların kesildiğini kaldı ki taşınmazın Kilis Belediyesine ait olmadığını, davanın öncelikle husumet nedeniyle usulden, sonra da esastan reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “...usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden aşağıda yazılı kalan temyiz harcının alınarak Hazineye irat kaydedilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16604, Karar No: 2013/18264, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16604 E.  ,  2013/18264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi nedeniyle açılan kamu davasından beraatine

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının her iki suça da yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanığın "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Ltd. Şti. yetkilileri ve ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetleri duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın "defter belge ibraz etmemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

a) Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Yasa'nın 359/a-2 maddesinde anılan eylem için öngörülen cezanın alt sınırının “1 yıl" olduğu gözetilmeden, temel cezanın “6 ay hapis” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) İncelenen dosya içeriğine göre; 2005 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve tekniği raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği takdirde bile bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, sanığın eylemi nedeniyle CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden zararının giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12703, Karar No: 2013/19271, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12703 E.  ,  2013/19271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin 10.04.2010 tarihinde haksız feshedildiğini, hafta tatili ve resmi ve genel bayram ücretinin ödenmediğini, işyerinde yaz döneminde 07:30-19:30, kış döneminde ise 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı işçinin Çamlıca 3 Baraj İnşaatında çalıştığı süreler boyunca her türlü hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiğini, ödeme kayıtlarının incelendiğinde her ay için farklı miktarda ücret almış olduğunun görüleceğini, davacının esas ücretinin asgari ücret olduğunu, farklı olarak aldığı her miktarın o ay için aldığı ekstra hak ve alacakları olduğunu, iş sözleşmesinin feshi tarihinden sonra 31/05/2011 tarihinde davacı tarafından bizzat el yazısı ile tüm hak ve alacaklarını aldığına dair ibranamenin imzalandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalıştığı dönemde fazla mesai yaptığı, hafta tatilinde ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tanık beyanları ve dosya içeriğine göre davacıya hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti verilmesi doğrudur. Ancak fazla çalışma ücreti hesaplamasında hata bulunmaktadır. Davacıya ayrıca hafta tatili ücreti verilmişken hafta tatillerindeki normal çalışma süresi düşülmeden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla haftada 25 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplaması yanlış olmuştur. Hafta tatili ücreti olarak aldığı 7,5 saat düşülerek haftalık 17,5 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15616, Karar No: 2017/12450, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15616 E.  ,  2017/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32220, Karar No: 2016/11097, Tarih: 03.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32220 E.  ,  2016/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, mağdurun tartışma sırasında kendisine tokat vurup bıçak sallayarak isabet ettirememesi üzerine, bıçakla mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında, olayda, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 25/1 ve 27/2. maddelerinde öngörülen meşru savunma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılan paragrafında, TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan eşyanın, bıçak yerine sandalye olarak belirtilmesi,

3) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamına göre olayda TCK'nin 25/1 veya 27/2 maddelerinin uygulanma koşulları oluşmadığından bu hususların tartışılmasının gerekmediği, bu itibarla hükmün onanması gerektiği kanaatindeyim. 03.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2021/1007, Karar No: 2021/8964, Tarih: 16.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1007 E.  ,  2021/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: İlk derece mahkemesince davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın harç ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1955 ada 91 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan tahsiline, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın harç ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10916, Karar No: 2015/13283, Tarih: 16.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/10916 E.  ,  2015/13283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu...vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, müvekkili İdare'nin hak ve alacaklarına haciz konulduğunu, bu tür alacaklar için 5999 ve 6111 sayılı Yasalar ile 2560 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ve İİK'nun 82/1. maddesi uyarınca haciz yasağı getirtildiğini, bu nedenle haciz işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek usul ve Yasa'ya aykırı haciz işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinde "...2942 sayılı yasanın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca ödemelerde kullanmak üzere ihtiyaç olması halinde idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerden yüzde 5 pay ayrılır..."hükmü gereğince, ödeneklerden yüzde 2 ve ayrıca yüzde 5 pay ayrılır..."hususlarının yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli herhangi bir yazılı belge ya da delil sunmadan haciz işlemlerinin iptalini istemenin, 4721 sayılı TMK'nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekili tarafından, İSKİ'nin mal hak ve alacakları üzerine konulan haczin, 2942 sayılı Kanun'a 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6.madde, 6111sayılı Kanun'un Geçici 2.maddesi ve 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine aykırı olduğu belirtilerek temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.