muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23463, Karar No: 2014/29868, Tarih: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23463 E.  ,  2014/29868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1130-2014/597

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca, faize, fer'ilerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı çek kambiyo vasfında olup, her ne kadar çekte keşideci olarak A. Gemi Acenteliği Turizm Tekstil Ayakkabı İth. İhr. Ltd. Şti.'nin ismi yazılı ise de, borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borca itiraz ettiği, açıkca imzaya itirazda bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda imzanın muteriz borçluya ait olduğunun kabulü gerektiğinden çek, imzası ikrar edilmiş bir belge niteliğini taşımaktadır.

Buna göre borçlu, çekin keşide tarihi itibariyle keşideci şirketi temsile yetkili değil ise borçtan şahsen sorumlu olacağından, mahkemece çekin keşide tarihi itibariyle keşideci şirket yetkilisi tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, çekin keşidecisinin muteriz borçlu olmadığı, dayanak belge ile İİK'nun 68. maddesi kapsamında alacağın ispatlanamayacağı gerekçesiyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20733, Karar No: 2016/1087, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20733 E.  ,  2016/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 2006 Kasım ile 9.5.2008 tarihleri arasında çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dairemizin 2013/7775 E.,2014/8172 K. sayılı, 17.4.2014 tarihli bozma ilamında öncelikle davalı işyerinin sicil dosyası dosya arasına alınarak ve talep edilen döneme ilişkin bordroları getirtilerek bordro tanıklarının beyanlarına başvurmak veya bordro tanığının bulunmaması halinde talep edilen dönemde çalışması bulunan komşu işyeri çalışanları zabıta marifetiyle veya Kurum'dan sorulup belirlenerek komşu işyeri tanıklarının da beyanları alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği ve hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davalı işyerinin maden ocağı olduğu ve 9.5.2008 tarihinde kanun kapsamına alınması nedeniyle davacının talebi olan 2006-2008 yılları arasında bordro tanığının bulunmayacağı, mahkemece yapılan araştırmaya göre komşu işyeri tanığının bulunmadığı; maden ocağı çevresinde komşu işyerlerinin olmamasının doğal olduğu, ancak ocağın bulunduğu yakın köy muhtarlarının veya azalarının da komşu işyeri tanığı niteliğinde olduğunun değerlendirilmediği ve davalı işyerine ait maden işletme ruhsatı ile lisansının ne zaman alındığının sorulmadığı anlaşılmaktadır.

./..

Yapılacak iş; öncelikle davalı işyerinin ilgili yerde maden işletme lisansını ve ruhsatını ne zaman aldığını belirlemek, maden ocağının bulunduğu köy veya yakın köy muhtarının ve azalarının konuyla ilgili beyanlarını alarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6481, Karar No: 2014/12675, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6481 E.  ,  2014/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/1014-2013/763

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının davacıyı evden gönderdiğini, davacıya eşyalarını hazırla dediğini, davacının eşyalarını hazırlarken altınlarının bulunduğu kutuyu da içine bakmadan valizine koyduğunu, davalının davacıyı otobüse bindirerek davacının ailesinin yanına gönderdiğini, baba evinde ziynet kutusunun boş olduğunu gördüğünü, tüm çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıda kaldığını belirterek eşyaların aynen iadesine mümkün değil ise bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış,yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı ise davanın reddini savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı, kişisel harcamalar vs.) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Somut olayda davacı evden ayrılmak üzere eşyalarını hazırlarken ziynetlerin bulunduğu kutuyu da içine bakmadan valizine koyduğunu ,ailesinin evine döndüğünü, valizi açtığında ziynetlerin bulunduğu kutunun boş olduğunu gördüğünü belirtmiş,mahkeme tarafından ziynetlerin iadesine ilişkin karara dayanak yapılan ifadeyi veren davacının annesi olan tanık F. ise beyanında davacının valizinde getirdiği ziynet kutusunun boş olduğunu bizzat gördüğünü, davacının valizini hazırlarken ziynet kutusunu açıp içine bakmaya fırsat bulamadığını anlattığını belirtmiş, ancak davacının bu iddiası ziynet kutusunun ağırlığından içinin boş mu yoksa dolu mu olduğu kolayca anlaşılabileceğinden inandırıcı bulunmamıştır. Diğer bir anlatımla tanık beyanları itibariyle dava konusu edilen bu ziynetlerin davalıda kaldığı kanıtlanamamıştır. Ancak davacı, dava dilekçesinde her türlü yasal delil diyerek yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya bu ziynetlerin elinden alındığı, kendisine teslim edilmediği ve davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19550, Karar No: 2023/6104, Tarih: 08.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/19550 E.  ,  2023/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/64 E., 2020/452 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.03.2014 tarihinde davacı şirkete ait, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan konteyner taşıyıcı tanklı araç ile glikoz taşımakta iken glikozun boşaltımı sırasında aracın sahaya yaklaştırıldığı gereken bağlantıların yapılıp boşaltım işleminin başladığı boşaltım sırasında tankerin deforme (büzüşmesi) olduğunun fark edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.05.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 40.356,00 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; araç sürücüsünün boşaltım sahasında gerekli bağlantıları yaptıktan sonra boşaltma pompasını çalıştırıp aracın başından ayrıldığını, tekrar döndüğünde aracın tahliyesi için açılması gereken havalandırmayı açmayı unuttuğundan dolayı tankerin deforme olduğunu bu olayın eksper tarafından da teyit edilmiş olduğunu söz konusu hasarın, kullanıcı hatasından meydana geldiği için sigorta kapsamına alınmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.07.2016 tarihli ve 2015/6 Esas, 2016/1396 Karar sayılı kararı ile; usul ve yasaya uygun bilirkişi raporuna itibar edilerek sigortanın amacının kişilerden kaynaklı kasti olmayan hatalar sonucu meydana gelen zararı tazmin etmek olduğu , davalı şirketin zararın kullanıcı hatasından kaynaklanması nedeniyle ödeme yapmaktan kaçınmasının doğru olmadığı bu nedenle davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 40.356,00 TL'nin 28.03.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 27.09.2017 tarihli ve 2016/16028 Esas, 2017/8233 Karar sayılı kararıyla; '' ...Davacı ile davalı arasında akdedilen kasko sigorta sözleşmesinin 11.09.2013-11.09.2014 tarihleri arasındaki hasarların teminat kapsamına alındığı, söz konusu poliçenin "genişletilmiş kasko poliçesi” olduğu belirtilmiştir. Kasko poliçesi genel şartlar ile teminat altına alınan hasarlar haricinde, ek sözleşme ile verilen teminatlar da tek tek sayılmış, ancak dava konusu hasarın ne kasko genel şartlarda belirlenen teminatlar içinde ne de imza altına alınan poliçe klozlarına göre teminat altına alınmadığı görülmektedir.

Somut olayda;davacının glikoz taşıyan sigortalı aracının boşaltımı sırasında dava dışı sürücü ... nin havalandırmayı açmayı unutması sebebi ile tankerin büzüşerek deforme olduğu anlaşılmıştır.

Davacı aracını kullanan ...'nin ifadesinde de “aracın tahliyesi için açılması gereken havalandırmayı açmayı unuttuğundan dolayı tankerin deforme olduğu” da beyan edilmiştir. Buna göre davacının kendi sürücüsünün kendi kusuruna dayanarak, poliçe klozları ile de teminat altına alınmayan hasarın tahsilinin talep edilmesi de doğru görülmediği ve mahkemece davanın reddine dair hüküm kurulması gerektiği'' gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuş; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2018/5186 Esas, 2019/9644 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... davacının glikoz taşıyan sigortalı aracının boşaltımı sırasında dava dışı sürücü ... nin havalandırmayı açmayı unutması sebebi ile tankerin büzüşerek deforme olduğu. ...'nin ifadesinde de “aracın tahliyesi için açılması gereken havalandırmayı açmayı unuttuğundan dolayı tankerin deforme olduğu” da beyan etiiği, davacının kendi sürücüsünün kendi kusuruna dayanarak, poliçe klozları ile de teminat altına alınmayan hasarın tahsilinin talep edilmesi mümkün olmadığı'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kasko sigortasının yapılış amacının araç sahipleri/sürücülerinin kendi hatasının etkisi ile oluşan rizikoları da teminat altına almak olduğunu, taraflar arasında düzenlenen poliçenin en üst seviyede düzenlendiğini, tek taraflı sürücü hatası sonucu gerçekleşen en ağır zararların da karşılanması gerektiği ve resen dikkate alınacak nedenlerle mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kasko sigortasının yapılış amacının araç sahipleri/sürücülerinin kendi hatasının etkisi ile oluşan rizikoları da teminat altına almak olduğunu, taraflar arasında düzenlenen poliçenin en üst seviyede düzenlendiğini, tek taraflı sürücü hatası sonucu gerçekleşen en ağır zararların da karşılanması gerektiği ve resen dikkate alınacak nedenlerle mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan araçta oluşan hasar bedeli istemine ilişkindir.,

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin, yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409, 1425, 1429 ve 1453 üncü maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5923, Karar No: 2014/13422, Tarih: 26.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5923 E.  ,  2014/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/601-2013/300

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 652 ada, 3 parsel (eski 150 ada, 15 parsel) sayılı taşınmazı Şekerpınar Belediyesinden 36 ay taksitle satın aldığını, belediyeye borcunu ödediği halde davalı tarafından ödemelerin zamanında yapılmadığı ifade edilerek tapunun devredilmediğini ileri sürerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın bedelinin ödenmesinin tescil için tek başına yeterli olmadığını, 442 sayılı Köy Kanunu'na, 3367 sayılı "18/03/1924 tarih ve 442 sayılı Köy Kanunu'na 7 Ek Madde Eklenmesi Hakkında Kanun" ile eklenen maddelere göre tescil şartlarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

442 sayılı Köy Kanununun Ek 13. maddesi gereğince; “Köy tüzelkişiliği adına, köy yerleşme planına göre en çok 2000 m2 olmak üzere tescil edilen parseller köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile   rayiç bedel üzerinden satılır.

Satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitle tahsil edilerek, o köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır.

Köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunludur.

Hak sahipleri bu yerleri 10 yıl müddetle başkalarına devir ve temlik edemezler.”

Nitekim bu hüküm gereğince davacıya 1.. ada 1.. parsel sayılı taşınmazın (yeni 6.. ada .. parselin) tahsis edildiği dosya içinde bulunan hak sahibi temlik cetvelinden anlaşılmaktadır. Yine aynı kanunun Geçici 1. maddesi gereğince de "31.12.2009 tarihinden önce belediye haline dönüşmek veya başka bir belediyenin sınırlarına dâhil olmak suretiyle tüzel kişiliğini kaybeden köylerde, kendilerine bu Kanunun ek 13'üncü maddesine göre taşınmaz satışı yapılan hak sahipleri hakkında satış bedelinin ödenmesi kaydıyla ek 13'üncü maddede öngörülen diğer şartlar uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla henüz kesinleşmemiş davalarda da bu madde hükümleri uygulanır."

Değinilen bu hüküm kapsamında değerlendirme yapıldığında davacının dava konusu taşınmazın bedelini ödediği anlaşıldığından artık davacı hakkında geçiçi 13. maddede yer alan diğer şartların aranmaması, dolayısıyla davanın kabulü gerekirken davacının Şekerpınar Köyü nüfusuna kayıtlı olmadığı ve hak sahibi olma şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/437, Karar No: 2014/22260, Tarih: 22.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/437 E.  ,  2014/22260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve hapisten çevrili adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddeleri olan TCK’nın 52/2. maddesi yanında aynı Kanunun 50/1 -a ve 50/3. maddelerinin de gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5275 sayılı Yasa'nın 106/4-11.maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hapse çevrileceğine karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve hapisten çevrili adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanmasına ilişkin fıkrasında bulunan " TCK'nun 52/2 maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nun 50/1-a ve 50/3. maddeleri" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 6. fıkrasından "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin hususunun ihtarına (ihtarat yapılmadı.)" ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yerine "Sanık

tarafından taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan adli para cezasının tamamının mahallin en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline," ifadesinin eklenmesi ve hükümden vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.