muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5942, Karar No: 2015/12406, Tarih: 12.06.2015

2-Ankara Büyükşehir Belediyesi Taekwondo Takımı Genel Koordinatörü ve antrenörü olan müşteki M. G.ile milli sporcular olan diğer müştekilerin birlikte imzaladıkları 08/10/2013 tarihli dilekçe ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, uluslararası yarışmalara gidebilmek için milli sporcuların kazanacakları ödüllerin yarısını şüphelilerin almak istediklerini, para verilmediği takdirde sporcuların yarışmalara götürülmediğini iddia etmişler ise de, şüphelilerin üzerine atılı eylemleri işlediklerine dair müştekilerin soyut iddiaları dışında kamu davası açılması için yeterli delil elde edilemediği, müşteki M. G. tarafından dosyaya ibraz edilen, şüpheliler A.. Ş.. ve H. M. A. ile kendisi arasında yapıldığı iddia edilen konuşmaların ses kaydına ilişkin delilin ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a maddesine göre kanuna aykırı olarak elde edilmesi sebebiyle şüpheliler aleyhine kullanılamayacağı, nitekim müşteki M. G. hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile şantaj suçlarından ayrıca yürütülen soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2014 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, diğer yandan soruşturma devam ederken, müştekilerden R. B. ile İsmail Akkuş tarafından 14/01/2014 tarihli dilekçeler ile şüpheliler haklarındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri, önceki şikayet dilekçesinde dile getirdikleri iddiaların diğer müşteki M. G.’un yanlış bilgilendirme ve telkinleri sonucunda olduğunu, bu iddiaların doğru olmadığını öğrendiklerini ifade ettikleri, ayrıca şüphelilerden R.. E.. hakkında ise müştekiler tarafından suç teşkil eden bir fiil isnadında bulunulmaması karşısında, şüpheliler hakkında kamu davası açılması için yeterli delil bulunmadığı kanaatine varılarak verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/02/2015 gün ve 94660652-105-06-6946-2014-4219/12741 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı 1 no'lu itiraz sebepleri yönünden yerinde görüldüğünden, talebin kısmen kabulü ile Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08/05/2014 tarihli ve 2014/1486 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2 no'lu itiraz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17682, Karar No: 2014/46, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17682 E.  ,  2014/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/329-2013/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, tasfiye edilmiş olan .... Turizm Tanıtım Yayıncılık Danışmanlık ve Tic.Ltd.Şti.'nin ortağı olduğunu, şirkete ait karton kolinin içinde bulunan 2007-2008-2009 yılına ait defter ve belgelerin tarafına ait evin müştemilatında iken 25.11.2012 tarihinde yağan yoğun yağmur sonucu oluşan su baskını nedeni ile zayi olduğunu, zayi belgesi verilmesi talebiyle .... 39.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/288 E.sayılı dosyası ile dava açılmışsa da, ön inceleme duruşmasına hazırlık tutanağında 5 nolu ara kararla şirket terkin olmakla davacıya ihya işlemlerini yapmak ve bu konuda mahkemeye bilgi vermek üzere 2 hafta süre verildiğini, mahkeme ihya davası için davacıya yetki vermiş ise de davacının tasfiye memuru olması nedeni ile işbu davanın ortak sıfatı ile tarafınca açıldığını, ileri sürerek zayi belgesi alabilmek için şiketin ihyasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü vekili, tasfiye prosedürünün eksik bırakılması tasfiye memurunun sorumluluğunu gerektirdiğini, müvekkilinin dava açılmasına sebep olmadığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, zayi belgesi alınabilmesi için şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tasfiye memuru davalı tarafından sunulan cevap dilekçesi ile davanın kabul edildiği, Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün cevap dilekçesi ile davanın reddi talebinde bulunulduğu, şirketin sicil dosyasının celbi ile incelenmesinden tasfiye sonu 02.10.2012 tarihinde tescil olunduğundan sicil kaydının terkin olunduğunun bildirildiği, .... Turizm Tanıtım Yayıncılık Danışmanlık ve Ticaret Limited Şirketi'nin ... 39. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/288 E.sayılı dosyası yönünden ihyasına karar verilmesi gerektiği, gerekçesi ile davanın kabulüne, ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 473886 sicilinde kayıtlı iken, 02.10.2012 tarihinde sicilden terkin olunan ... Turizm Tanıtım Yayıncılık Danışmanlık ve Ticaret Limited Şirketi'nin ... 39.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/288 esas sayılı dava dosyası yönünden ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Ticaret Sicil Memurluğu vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirket tüzel kişiliğinin ihyasına ilişkin olup, bu tür davalarda, davalılardan ticaret sicil memurluğu yasal hasım konumunda bulunmasına göre, davanın açılmasına sebebiyet vermemiştir. Zira, sicilin, istem üzerine ihyaya ilişkin karar alıp, şirketi tekrar sicile tescil gibi bir görevi ve yükümlülüğü bulunmamakta olup, davalı sicilin, ihya davası açılmasına sebebiyet verdiği şeklinde değerlendirilemez. Dava, TTK.nun 36 ncı maddesine dayalı bir dava da olmadığından, sicil aleyhine harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, aksine hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılardan sicil yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalılardan Ticaret Sicil Memurluğu vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün, ikinci, üçüncü, dördüncü bentlerinde yer alan “ davalılardan ” kelimesinin çıkarılarak yerine " davalı Tasfiye Edilmiş ... Turizm Ltd. Şirketinin Tasfiye Memuru sıfatı ile....' den " ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/593, Karar No: 2020/5786, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/593 E.  ,  2020/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 168/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 36.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve ... sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/12/2019 gün ve 94660652-105-16-15118-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2020 gün ve 2019/136079 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın üzerine atılı bulunan nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine karar verilerek, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son maddesi gereğince 3000 gün adlî para cezasının belirlenmesini takiben, anılan Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 2000 gün adli para cezası belirlenmesi sonrasında, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 1666 gün yerine, 1800 gün adli para cezasına hükmedilip, paraya çevirme işlemi neticesinde de 33.320,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 36.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve ... sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümden adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamalardaki ''1800 gün '' ve '' 36.000,00 TL'' ibarelerinin çıkarılarak yerine sırasıyla ''1666 gün'' ve ''33.320,00 TL'' ibarelerinin eklenmesine, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4626, Karar No: 2020/1282, Tarih: 13.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4626 E.  ,  2020/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl/birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu tarımsal sulama abonesi olduğunu, aleyhine kaçak tespit tutanağı ile 71.581,20 TL borç çıkartıldığını; oysa, sayaca hiçbir şekilde müdahalede bulunmadığı gibi dönem faturalarını da ödediğini belirterek; tahakkuk ettirilen 71.581,20 TL'den ferileri ile beraber borçlu olmadığının tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'den sorumlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, ... nolu abonelik bakımından tanzim edilen 22/09/2012 tarih ve ... seri nolu kaçak tutanağı bakımından davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 10.000,00 TL borçlu olmadığının (2.020,88 TL borçlu olduğunun) tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dairemiz, 15.02.2018 T. ve 2016/8504 E. - 2018/1130 K. sayılı ilamında; “davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile hükme esas alınan 14.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, Yönetmelik hükümlerine ve Yargıtay kararlarına göre olmak üzere alternatifli hesaplama yapılmış, mahkemece Yönetmelik hükümlerine göre yapılan hesaplama hükme esas alınmakla birlikte bu hesaplamada Dağıtım bedeli, İletim bedeli, PSH (Perakende satış hizmet) bedeli dahil edildiği halde Kayıp-kaçak bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği bu sebeple dosyanın 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişi kuruluna verilip bilirkişilerden Kayıp-kaçak bedeli de dahil edilerek hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi, kabule göre de; davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak tahakkuk ettirilen 71.581,20 TL borcun şimdilik 10.000 TL’sinden borçlu olmadığının tespitini talep etmiş olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının borcunun 2.020,88 TL olduğu tespit edildiği, bu durumda, mahkemece; dava değeri dikkate alınarak davacının borçlu olduğu tespit edilen bu miktar yönünden davasının reddi ile kalan 7.979,12 TL yönünden borçlu olmadığına karar verilmesi gerekirken, davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 10.000,00 TL borçlu olmadığının (2.020,88 TL borçlu olduğunun) tespitine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Birleşen davada davacı, ... nolu tarımsal sulama abonesi olduğunu, aleyhine ... seri nolu kaçak tespit tutanağı ile 71.581,20 TL borç çıkartıldığını, Şanlıurfa 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/490 esas sayılı dosya ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000TL üzerinden borçlu olmadıklarının tespiti ile menfi tespit davası açtıklarını tutanakla ilgili olarak bütün bir değerlendirme yapıldığını karara esas bilirkişi raporunda kaçak tutanağı kapsamında 2.020,88TL borçlu olduğuna 71.581,20TL borçlu olmadığına kanaat getirildiğini karar esas alınan ilgili bilirkişi raporu doğrultusunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tahakkuk edilen 71.581,20TL nin 59.560,32TL sinden ferilerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl davanın kısmen kabulü ile; ... nolu abonelik bakımından tanzim edilen 22/09/2012 tarih ve ... seri nolu kaçak tutanağı bakımından davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 7.979,12 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen dava bakımından davanın kabulü ile; ... nolu abonelik bakımından tanzim edilen 22/09/2012 tarih ve ... seri nolu kaçak tutanağı bakımından davacının davalı tarafa talebi de dikkate alınarak 59.560,32 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, asıl/birleşen davalı vekilince asıl ve birleşen davada verilen hüküm yönünden temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelden sorumlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Asıl ve birleşen dava, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelden sorumlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 29/12/2005 tarihli toplantısında; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmış; bu alınan karar , aynı kurum tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" nin yürürlüğe girmesine kadar hüküm icra etmiştir. 622 Sayılı Kararda ise, bu kararın yürürlükte olduğu süre içinde kaçak elektrik enerjisi kullanılması halinde tahakkuk işleminin nasıl yapılacağı 1/E maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre kaçak elektrik enerjisi kullanımı halinde tüm kaçak kullanımlara ilişkin hesaplamalarda tek terimli aktif enerji tarifesi üzerinden yapılacağı ve yapılan hesaplamalarda kademe, puant, güç, reaktif ve trafo kayıplarına ilişkin bedeller dikkate alınmayacağı, kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketicinin,aynı yönetmeliğin (C) bendindeki usul ve esaslar göz önünde bulundurularak; (B)- (1)- (a) bendinin 1 inci paragrafı, (B)- (1)- (b) bendi ve (B)- (2) bendi çerçevesinde hesaplanan tüketimi, dahil olduğu abone grubuna kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tarihte uygulanmakta olan tek terimli aktif enerji bedelinin 1,5 (bir buçuk) katı ile çarpılarak kaçak tahakkuk bedelinin hesaplanacağı ve bu bedelin fatura edileceği, güç ve reaktif bedeli alınmayacağı vurgulanmıştır.

Ayrıca; uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişe de etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak hesaplamada, kaçak tahakkuku noktasında; kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması; ek tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyat üzerinden belirleme yapılması gerekmektedir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak hesaplamada, kaçak tahakkuku noktasında; kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması; ek tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyat üzerinden belirleme yapılması gerekmektedir.

Hal böyle olunca; mahkemece, dosyanın önceki bilirkişi heyetine tevdi ile dava konusu kaçak elektrik tüketim bedellerinden davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespiti noktasında, kaçak tutanak tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik ve kurul kararı ile 6719 Sayılı yasa değişikliği de dikkate alınarak yukarıda ifade edilen hesaplama yöntemine uygun, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli ek rapor alınarak hüküm kurulması gerekli olup, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20628, Karar No: 2017/36409, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20628 E.  ,  2017/36409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20960, Karar No: 2013/30083, Tarih: 26.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20960 E.  ,  2013/30083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.04.2013 tarih ve 2013/7733-16432 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18024, Karar No: 2012/35509, Tarih: 29.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18024 E.  ,  2012/35509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 65. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır. Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçluya tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Usulüne uygun tebligat bulunmaması halinde HMK'nun 33. maddesi gereği, hukuki tavsif hakime ait olacağından borçlunun dilekçesinde gecikmiş itiraz isteminde bulunması ile bağlı kalınmaksızın tebligatın usulsüzlüğü ve Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereği, tebliğ tarihinin belirlenmesi yoluna gidilmelidir (HGK 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E.-1991/344 K.). Yapılan tebligatın usulüne uygun yapıldığının kabulü halinde ise, icra mahkemesi borçlunun bildirdiği mazeretin haklı olup olmadığını inceler. Mazereti kabul ederse icra takibi durdurulur. Artık alacaklı itirazın kaldırılması veya itirazın iptali yoluna gidebilir.

Somut olayda ödeme emrinin borçlunun adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu görülmüştür. Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda tebliğ tarihinde ve halen yurtdışında olması nedeniyle takibe itiraz edemediğini ileri sürdüğüne göre başvurunun bu hali ile İİK'nun 65. maddesi kapsamında gecikmiş itirazdır.

O halde mahkemece başvurunun gecikmiş itiraz niteliğinde kabulü ile bu doğrultuda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde tebligat usulsüzlüğü olarak vasıflandırma yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan