muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/218, Karar No: 2012/6367, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/218 E.  ,  2012/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât sebebiyle bedel tenzili ve bu yüzden uğranılan zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 16.11.2009 tarih ve 2008/48 esas, 2009/146 karar sayılı ilâmla davanın kısmen kabulü ile 79.000,00 TL'nin 03.12.2008 ihtar tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Anılan bu kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 08.03.2011 tarih, 2010/1563 esas, 2011/1383 karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı taraf vekillerine 06.04.2011 günü tebliğ edilmiş, davalı vekilince 08.04.2011 tarihinde karar düzeltme dilekçesi verilmiştir. Bu dilekçe gereği karar düzeltme harcı alınıp kaleme kaydı da yapılmıştır. Yerel mahkemece 01.04.2011 tarihli tensip tutanağı düzenlenmiş, bu tutanak gereği taraflara duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı çıkarılmasına, bozma kararına uyulup uyulmama konusunun duruşmada dikkate alınmasına, dosyanın bilirkişilere tevdii olunarak Yargıtay bozma ilâmı gereği ek rapor alınmasına, bu nedenle duruşmanın 02.05.2011 gününe ertelenmesine karar verilmiştir. 02.05.2011 tarihli oturuma davacı vekili katılmış olup, davalı vekili gelmemiştir. Bu oturumda Yargıtay bozma kararına uyulmasına, anılan ek bilirkişi raporu da gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HUMK'nın 73. maddesinde Kanun'un gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı dinlemedikçe veyahut iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için yasal şekillere uygun davet etmedikçe hükmünü veremez, HMK'nın 27. maddesinde davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler düzenlemesine yer verilmiştir.

Belirtilen bu yasal düzenleme gözetilmeden davalı tarafın yasal savunma hakkı kısıtlanmış, yargılama süreciyle ilgili usul işlemleri tamamlanmadan sonuca gidilmiş, usul- yasaya ve yönteme aykırı davranılmıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davalı vekilince sunulan karar düzeltme dilekçesinin bir sureti davacı tarafa tebliğe çıkartılıp, tebliğ işlemi usulüne uygun tamamlandıktan sonra dosyanın karar düzeltme istemi yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a göndermekten, anılan usul işlemi de tamamlandıktan sonra sonucu dairesinde işlem yapıp karar vermekten ibaret olmalıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davalı vekilince sunulan karar düzeltme dilekçesinin bir sureti davacı tarafa tebliğe çıkartılıp, tebliğ işlemi usulüne uygun tamamlandıktan sonra dosyanın karar düzeltme istemi yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a göndermekten, anılan usul işlemi de tamamlandıktan sonra sonucu dairesinde işlem yapıp karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözetilmeden yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16138, Karar No: 2012/10453, Tarih: 18.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/16138 E.  ,  2012/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59, 72; 647 sayılıKanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında sanığın meydana gelen taksirle yaralama suçundan 2/8 kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen 765 sayılı TCK 459/son maddesi gereğince sanığın kusuru oranında cezasından indirim yapılmaması,

2- 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında suç tarihi itibariyle sanık hakkında temel adli para cezasının "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini,

3- 4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda öngörülmediği halde sanık hakkında uygulanması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 3 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, olaydaki kusur oranı nazara alınarak hükmedilen cezadan 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirim yapılarak 22 gün hapis ve 112 TL adli para cezası cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK' nın 59/2 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 18 gün hapis 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hapis cezasının her günü 12 TL'den hesaplanmak suretiyle 216 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince verilen para cezaları içtima ettirilerek neticeten 309 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", hüküm fıkrasındaki gecikme zammı uygulanmasına ilişkin ibarenin hükümden çıkartılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16218, Karar No: 2009/24680, Tarih: 10.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16218 E.  ,  2009/24680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; Çeşme Noterliğinin 18 Eylül 2008 tarih ve 10935 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak takip başlatılmıştır. Söz konusu sözleşmede her iki tarafa da edimler yüklenildiğinden ve bu edimlerin yerine getirilmesi halinde ücretin ödeneceği öngörüldüğünden dayanak belge kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemektedir. Bu durumda İİK’nun 68. maddesinde yazılı bir belgenin varlığından söz edilemez. Borçlu tarafından borcun kabulü de söz konusu olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; İİK’nun 68/son maddesi gereğince, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %40’tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereği yapılan takip neticesinde, borçlunun, alacaklı tarafından kendisine tapuda devredilmiş herhangi bir gayrimenkul bulunmadığına ilişkin itirazı sonucu, alacaklının istemi üzerine mahkemece verilen karar, esasa ilişkin nedenlerle kabul kapsamında kalmadığından, mahkemece borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1193, Karar No: 2024/1654, Tarih: 20.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1193 E.  ,  2024/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2000/16 E., 2015/248 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılması

Taraflar arasındaki mera tespitinin iptali ile tescil istemli davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Pasinler ilçesi, ... Köyünde yapılan kadastro çalışmalarında 130 ada 14 parselde kayıtlı taşınmazın davalı köy adına mera olarak tespit edildiğini, söz konusu meranın ... Köyü ile ilgisinin bulunmadığı, kadimden beri davacı köy tarafından kullanıldığını belirterek dava konusu taşınmazın davalı köy adına yapılan tespitinin iptali ile davacı köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların duruşmaya katılmadıklarından bahisle 07.05.2015 tarihli duruşmada dosyanın işlemden kaldırıldığı ve üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın 08.08.2015 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosyanın işlemden kaldırılmasının hatalı olduğunu, 07.05.2015 tarihli duruşmada bir kısım davacılar vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği, buna rağmen dosyanın işlemden kaldırılmasının hatalı olduğunu, hukuki dinlenilme hakkına aykırılık arz ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera tespitinin iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi.

3.6360 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi.

3.6360 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1. Dava 27.01.2000 tarihinde meranın aidiyetinin tesbiti ve sınırlandırlması istemi ile Koçkaya Köyü Tüzel Kişiliği tarafından açılmıştır. Yargılama devam ederken yürülüğe giren On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına dair 6360 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi "Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır." şeklinde düzenlenmiştir.

2.Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin 13 üncü fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur.” hükmü yer almaktadır.

3.6100 sayılı HMK'nın 150 nci maddesinin birinci fıkrasına göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Yine bilindiği üzere, duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenleme bulunmadığından, taraflara usulüne uygun tebligat yapılıp duruşma açılmadan dosyanın işlemden kaldırılması ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi mümkün değildir.

4.Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece 06.05.2015 tarihli duruşmada davacının mazeretinin kabulüne karar verildiği halde, davada henüz davacı sıfatı kazanmayan ihbar olunan Narman Belediyesinin mazeretinin bulunmadığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç aylık yasal sürede davanın yenilenmemesi nedeni ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, davanın taraflarından herhangi birinin mazeretinin mahkemece meşru bulunarak kabulü halinde, dosyanın işlemden kaldırılması yasaya uygun değildir. Öte yandan, 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1 inci maddesinin 13 üncü fıkrası gereğince ... Köyü yerine davada yer alması gereken Narman Belediyesinin ihbar olunan sıfatının sona erdiği tespit edilip mahkemece kendiliğinden davada taraf olarak eklenmesi ve duruşmalara çağrılması zorunlu olmasına rağmen mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi de hatalıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş, Narman Belediyesinin davada taraf olarak eklenerek duruşma gününü bildirir tebligatın bahsi geçen tarafa çıkarılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8799, Karar No: 2022/12576, Tarih: 17.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8799 E.  ,  2022/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 17.10.2022 tarihinde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2007 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca 2008-2019 yılları için ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/16277, Karar No: 2018/1149, Tarih: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16277 E.  ,  2018/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile 10.05.2006 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu taşınmazın 22.06.2010 tarihinde tapuda devredildiğini, davalının sözleşme şartlarını yerine getirmeyerek 2008 ve 2009 yıllarına ait emlak vergisi borçlarını ödemediğini, söz konusu vergileri müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını belirterek 9.240,82 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan sözleşme gereği tüm borçlarını ödeyerek sözleşmeye konu taşınmazı devraldığını, taşınmazın vergilerinin ödenerek makbuzlarının davacıya verildiğini, olmayan alacağın davaya konu edildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere göre taraflar arasındaki sözleşmede vergilerin davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davaya konu yıllara ait vergi borçlarının davacı şirket tarafından ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1177, Karar No: 2019/3230, Tarih: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1177 E.  ,  2019/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek temel ceza olarak 2 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de; suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde temel cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası öngörülmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan temel cezanın belirlenmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına ve CD çözüm tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun Mısır Çarşısı C Blok içerisinde bulunan şikayetçiye ait Barış elektronik isimli iş yerine gündüzleyin, mesai saatleri içinde girmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığı suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26983, Karar No: 2017/4219, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26983 E.  ,  2017/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İİK'nın 345/a maddesine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçtan hüküm kurulmamışsa da temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2012/9347 esas saylı takip dosyasında gönderilen ödeme emrinin borçlu şirkete 02/11/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 10/12/2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.