muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4871, Karar No: 2015/4988, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4871 E.  ,  2015/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... İli ... İlçesi ...Köyü 1600 ve 1602 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen... Köyü 2938 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazlar ile karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazların emsal olarak incelenen taşınmazdan %10 oranında daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazların emlak vergisine esas asgari m² değeri 15,58 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 103,85 TL'dir. Emlak vergi değerleri, emsal olarak alınan taşınmazın dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazların emsal ile en fazla eşdeğer olduğu kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazların emsalden daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/748, Karar No: 2020/3711, Tarih: 02.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/748 E.  ,  2020/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 13.12.2019 tarihli ek kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin hırsızlık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 13.12.2019 tarihli ve 2018/1545 E., 2018/2196 K. sayılı ek kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 02.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6127, Karar No: 2021/6693, Tarih: 30.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6127 E.  ,  2021/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.05.2019 tarih ve 2016/500 E. - 2019/485 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Romanyada mukim müvekkili banka ile yine Romanya'da mukim dava dışı INCIROM Tekstil arasında kredi ilişkisi kurulduğunu, davalı şirketin 02.12.2008 tarihli garanti taahhüdü imzalayarak müvekkili banka ile INCIROM arasında akdedilen kredi sözleşmesi nedeniyle INCIROM’un müvekkili bankaya karşı olan borçlarını ifa etmemesi halinde kredi sözleşmesinden doğmuş doğacak 300.000 Euro’luk kısmını ödeyeceğini garanti ettiğini, INCIROM firmasının borca batık olduğunu, garanti belgesi gereğince davalı hakkında başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 02.12.2008 tarihli garanti taahhüdü altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, garanti sözleşmesinin imzalandığı 2008 tarihinde, davalı şirketi temsile yetkili kişilerin yönetim kurulu başkanı ..., başkan vekili ... ve üyesi ...’nin şirket kaşesi altında atacakları münferit imzalarla şirketi temsile yetkili oldukları, alınan raporlarda davalı şirkete atfen atılan imzanın şirket temsilcileri olan ... ve ...'nin de eli ürünü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkeme karar başlığında 2 nolu davacı olarak gösterilen S.C Credit Europa Leasing İFN S.A. tarafından yapılmış bir icra takibi ve açılmış bir itirazın iptali davası bulunmamasına rağmen davacı olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup her zaman mahallinde düzeltilebilir olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/798, Karar No: 2019/3527, Tarih: 18.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/798 E.  ,  2019/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7764, Karar No: 2010/5791, Tarih: 29.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/7764 E.  ,  2010/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2006/119 Esas, 2007/409 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş, sanık müdafiince incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.06.2010 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 30.06.2010 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Dosyada mevcut nüfus kaydının incelenmesinde mağdurenin doğum tarihi ile tescil tarihi arasında yaklaşık 2 yıllık bir sürenin bulunduğunun anlaşılması karşısında suç niteliğine etkisi bakımından mağdureye ait doğum tutanağı getirtilip mağdurenin resmi bir kurumda doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak film ve kemik grafileri çektirilmek suretiyle sağlık kurulu raporu alınması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanması ve mağdurenin olayı ilk kez aktardığı rehberlik öğretmeni ile okul müdürünün tanık sıfatıyla olaya ilişkin beyanları alınıp, ayrıca okul idaresinden mağdurenin devamsızlık nedeniyle okuldan atılması koşullarının oluştuğu ve bunun tebliğ edildiği tarihler de sorularak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7/f ve 23/B maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kabule göre de;

4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7/f ve 23/B maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

YCGK.nun dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5237 sayılı Yasanın 61. maddedeki sıralamaya göre, 43. maddenin 103/6. maddeden sonra uygulanması gerektiği, ancak sanığın zincirleme biçimde kasten işlediği nitelikli cinsel istismar suçlarının neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden öncekiler olması nedeniyle TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılacak artırımın 103/6. ile tayin edilen ceza üzerinden değil, bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapılması ve bunun 103/6. maddeyle belirlenen cezaya eklenmesi ile sonuç cezanın tayini gerektiği gözetilmeyerek sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

29.06.2010 tarihinde verilen işbu karar 30.06.2010 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/7020, Karar No: 2018/4521, Tarih: 12.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7020 E.  ,  2018/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 43/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın muhasebeci olmamasına karşın suç tarihinde katılanın muhasebe işlerini yürüttüğü, katılanın ödemesi gereken vergilere karşılık vergi dairesine yatırılmak üzere sanığa farklı zamanlarda verdiği paralardan bir kısmını vergi dairesine yatırıp bir kısmını ise yatırmayarak 23.589,32 TL'yi uhdesine geçirdiği iddia edilen olayda; sanığın babasının önceden muhasebeci olup katılanın defterlerini tuttuğu, sanığın babasının muhasebeciliği bırakması üzerine katılan dahil, babası ile önceden çalışan bazı mükelleflerin defterlerinin görünürde ... isimli muhasebeciye devredildiği ama fiziken sanığın muhasebe işleri ile ilgilendiği, bu durumun katılan tarafından da bilindiği, katılan ile sanık arasında doğrudan bir hizmet sözleşmesi ve ilişkisi olmadığı, sanığın hizmet ilişkisi bağlantısının ... adlı muhasebeci ile olduğu ayrıca muhasebecilik ilişkisi olduğu düşünülse dahi; Serbest Muhasebecilerin 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevler arasında “vergi borcunu yatırmak” gibi bir görevin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmüne göre; sanığın, vergi ve SSK prim borcunu yatırmak üzere katılandan aldığı paraları kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandığının sübutu halinde, şikayete ve uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3186, Karar No: 2015/16367, Tarih: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3186 E.  ,  2015/16367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin faturadan kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının takipten sonra toplam 8.000,00 TL ödeme yaptığını, davalının 7.469,28 TL borcunun bulunduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, faturanın ürün gönderildikten ancak iki buçuk ay sonra kesildiğini, davalı şirketin davacıdan aldığı ürünü iki gün içinde sipariş veren firmaya faturası ile gönderdiğini, davacının faturayı geç göndermesinden dolayı şirketin KDV ve gelir vergisi kaybına uğradığını, bu kayıpların mahsubu sonucu davacıya 8.000,00 TL borçlarının kaldığını ve bu borcun da ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, icra takibinden sonra davalı tarafından yapılan 8.000,00 TL ödemenin mahsubu sonucu davacının 5.587,61 TL asıl alacağının bulunduğu, davalının bu miktar üzerinden yaptığı itirazın haksız ve yersiz olduğu, davalının itirazının davacının faturaları kendisine geç teslimi nedeniyle vergi kayıplarının mahsubu gerektiği yönünde olduğu, oysaki davalının fatura tanzim edilmeden aldığı ürünlerin satışını yapması, perakende alışların dönemsellik ilkesinin bozulmaması için aylık dönemlerde de kesilebileceği dikkate alındığında davalının itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle 5.587,61 TL yönünden davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, alacak likit olduğundan %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket yetkilisinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16974, Karar No: 2014/19905, Tarih: 27.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16974 E.  ,  2014/19905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (asıl); Temyiz isteminin süre yönünden reddi (ek)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın hükmü temyiz etmediği tespit edilerek sanık ...'un temyiz isteğinin incelenmesinde;

Temyiz isteminin "süre yönünden" reddine dair mahkemenin 23/06/2014 tarih ve 2013/231 E; 2014/174 K sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık ...'un 30/06/2014 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13003, Karar No: 2012/7767, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13003 E.  ,  2012/7767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplana delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece , davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 31.786.19 TL maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Davacının, davalı şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışmakta iken 10.4.2007 tarihinde yıldırım çarpması sonucu %6 oranında malul kaldığı davalı işverinin olay sebebi ile %70 davacının ise %30 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 20.000,00 TL manevi tazminatın davacının maluliyeti ve tarafların kusur oranı gözetildiğinde çok fazla olduğu ortadadır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve daha uygun bir manevi tazminat miktarına hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine ,fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 10.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10763, Karar No: 2019/2965, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10763 E.  ,  2019/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/3, 62, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun yanında su dağıtım işinde çalıştığı, olay günü mağdurun suça sürüklenen çocuğa müşterilerden para aldıktan sonra kullanması amacı ile bozuk para verdiği, suça sürüklenen çocuğun o tarihten sonra işe gitmediği, para üstü amaçlı verilen 30 TL bozuk parayı mağdura iade etmediği iddia edilen somut olayda; suça sürüklenen çocuğun olay günü kaza yapmış olması nedeniyle iş yerine gitmediği ve parayı iade edemediği, bu haliyle suç işleme kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.