muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2565, Karar No: 2015/10719, Tarih: 10.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2565 E.  ,  2015/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/11-2014/512

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Dörtyol Asliye Hukuk(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2011/347 Esas 2011/487 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuklar Edenur, Muhammed E...ve Ezgi adına hükmedilen ayrı ayrı 100,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, aylık 200,00 TL'ye çıkartılmasına, her yıl TUİK tarafından belirlenen TÜFE oranında artırım uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; asgari ücretle çalıştığını, aylık 300,00 TL kira ödediğini, çocukların yaz tatili boyunca yanında kaldıklarını, maaşından icra kesintisi bulunduğu, eline cüzi miktar geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı babanın aylık kazancının ancak kendi ve bakmakla yükümlü olduğu kişinin hayatını idame etmeye yeteceği, nafakanın yeniden değerlendirilmesini gerektirir kazanç artışı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuklar EdeNur'un 2000 doğumlu ve ortaokul 8. sınıf öğrencisi, Muhammed E..'in 2005 doğumlu ve ilkokul öğrencisi, Ezgi'nin ise 2008 doğumlu olduğu; davalının ise, fabrikada işçi olup, 846,00 TL gelirinin bulunduğu, 300,00 TL kira ödediği ve yeni eşi ile yaşadığı anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; en azından TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında iştirak nafakasında artış yapılması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak en azından ÜFE oranında artış miktarına hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davalı babanın aylık kazancının ancak kendi ve bakmakla yükümlü olduğu kişinin hayatını idame etmeye yeteceği, nafakanın yeniden değerlendirilmesini gerektirir kazanç artışı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14576, Karar No: 2019/5790, Tarih: 09.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14576 E.  ,  2019/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası neticesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın desteğin kendi trafik sigortacısından tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 27. maddesi uyarınca davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da içerir. Bu kapsamda kural olarak, duruşma yapılması zorunlu olan çekişmeli yargıda hakim, kanunun gösterdiği istisnalar dışında tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur, kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Savunma hakkını güvence altına alan T.C Anayasa'sının 36. maddesinde de buna paralel düzenleme bulunmaktadır.

Usul Yasası hükümlerine göre taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup mahkemece re'sen gözönünde bulundurulması gerekir. Aksi halde davalının savunma hakkının kısıtlanması kaçınılmaz olacaktır. Birleşen davanın davalısı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi’ne dava dilekçesi, tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle mahkemece dava dilekçesinin adı geçen davalıya usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesi, varsa davalının delillerinin toplanması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı olduğu biçimde savunma hakkının kısıtlanması doğru değildir. Bu husus yerine getirilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik esaslı usul hatası olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre; mahkemece zararı belirlenmesi için bilirkişiden alınan raporda, TRH 2010 yaşam tablosu ve %5 iskonto oranı esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Kabule göre; mahkemece zararı belirlenmesi için bilirkişiden alınan raporda, TRH 2010 yaşam tablosu ve %5 iskonto oranı esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, tazminat hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, ... Esas, 1995/694 Karar).

Bu maddi ve hukuksal olgulara göre dosya kapsamında alınan raporun açıklanan hesaplama tarzına uygun olmadığı ve belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, birleşen davada davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre birleşen davada davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden birleşen davada davalıya geri verilmesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13780, Karar No: 2017/18451, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13780 E.  ,  2017/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42 TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 34,67 TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalle eşdeğer kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5626, Karar No: 2008/6046, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5626 E.  ,  2008/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Takip dayanağı Isparta 2. İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas no’lu dosyasının Isparta İcra Mahkemesinin 2006/1496 esas sayılı dosyası içerisinde temyizen incelenmek üzere gönderildiği ve Dairemizin 2008/5639 esas sayılı dosyasının içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosya içerisinde bulunan 2. İcra Müdürlüğünün mezkur dosyası göz önünde bulundurularak yapılan inceleme sonunda;

Isparta 2.İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas sayılı takip dosyasında asıl alacaklı olan ... Odası Başkanlığı ile birinci haciz ihbarnamesine itiraz eden ve üçüncü şahıs konumunda bulunan sanık arasında borç ilişkisi bulunmayıp 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu’nun 37.maddesi gereğince Sanayi ve Ticaret Bakanlığının uygulamış olduğu asgari ücretin bürüt tutarının %20’si oranında miktarın üye aidatı olarak ödenmesi gerektiği, ... Odası üyesi olan sanığın yasa gereği ödemesi gereken aidat borç ilişkisinden değil, mükellefiyetten kaynaklandığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34471, Karar No: 2018/9430, Tarih: 26.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34471 E.  ,  2018/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını ve 16/05/2011 yılında işe başladığını 30/04/2015 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığını işyerinin taşınacağı bildirilerek işten çıkarıldığını, 8.600,00 TL. ödeme yapıldığını, en son ücretinin 1.600,00 TL olduğunu, yemek ve yol ücretlerinin işverence karşılandığını, işyerinde bir hafta saat 08,00’den 20.00’ye kadar, bir hafta saat 20.00’den 08.00'e kadar vardiyalı şekilde ve haftalık iznini kullanmadan çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerini de kullanamadığını, asgari geçim indirimlerinin de hak ettiği şekilde ücretlerine yansıtılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; müvekkile ait işyerinin ...'ya taşınması nedeniyle davacının ve bir kısım işçinin iş akdini zorunlu bir şekilde feshettiğini,iş sözleşmeleri feshedilen işçilere kıdem tazminatının ödendiğini, en son aldığı ücretin 1.956,00 TL/brüt olduğunu, iş akdinin sona ereceğine dair 16.01.2015 tarihinde bildirim yapılıp 8 haftalık ihbar süresinin kullandırıldığını, davacının iş arama iznini toplu olarak kullanma isteği üzerine 02.02.2015-18.02.2015 tarihleri arasında davacıya toplu olarak iş arama izni kullandırıldığını davalı şirkette yasal süreyi aşan çalışmanın olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını, davacı tarafından imzalanan fazla çalışma muvafakatnamesinin işyeri dosyasında mevcut olduğunu, zorunlu hallerde yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, 15.04.2015 tarihli ibranamede belirtildiği üzere davacının bir alacağının bulunmadığını ve davalı şirketi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; işyerinin kapanması nedeniyle işveren iş akdini feshederken davacıya bir miktar kıdem tazminatını ödemekle beraber, ihbar ve fesih bildirimi belgesi davacıya 16/01/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve 56. gün yani 13/03/2015 tarihinde davacının işyeri ile ilişiği kesilmiş, çıkışı yapılmıştır. Davacının kıdemine göre, kanuni ihbar süresi 8 hafta olup, davalı işveren usulüne uygun önel vererek 8 hafta sonra davacı işçinin çıkış işlemlerini yaptığından, davacı ihbar tazminatına hak kazanamayacaktır. Şartları oluşmayan ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Dosyada mübrez ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilirkişi doğru bir şekilde gece çalışmasını da hesaplamış ancak devamında ”... Bu süre yasal çalışma süresinden 19,5 saat fazladır. Yargıtay, bir kişinin sürekli biçimde günde 3 saatten çok, fazla mesai yapmasının insan takatine ve çalışma hayatının olağan akışına uygun olmadığı şeklindeki" görüşünde...” açıklamasıyla, tanık beyanına göre hesaplamanın haftalık 18 saat sınırı üzerinden yapılması gerektiğini belirterek, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle fazla mesai ücretini hesaplamıştır. Oysa Dairemizin haftalık çalışmanın en fazla 18 saat olacağına dair bir içtihadı bulunmamaktadır.

Bu nedenle ispatlanan gece çalışması ile birlikte davacının haftalık 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle, fazla mesai ücretinin yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem tazminatının 1.124,98 TL. hesaplanmasına rağmen hüküm fıkrasında 124,98 TL. olarak hüküm altına alınması da isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7883, Karar No: 2017/15059, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7883 E.  ,  2017/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...'nın 22.10.2015 tarihli yazı cevaplarında; dava konusu ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazın 18.10.2012 tarih ve 1033 sayılı meclis kararı ile 1/1000 ölçekli imar planı içine alındığı anlaşılmış olup bu niteliğine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, usul ve yasaya uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.