muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16298, Karar No: 2022/12166, Tarih: 22.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16298 E.  ,  2022/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’in yakalama üzerine yapılan sorgusunda tek celselik müdafii atandığı, sonraki süreçteki duruşmalara katılmayan suçu sürüklenen çocuğun kendisine atanan zorunlu müdafiisinden haberdar olmadığı yüz yüzeliğin gerçekleşmediği, zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ...’ın 05.08.2016 tarihli dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile tebliğnamedeki “Red” istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’un katılana yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL ve 1.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar Kerim ve Umut müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiisi ile suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

a-Suça sürüklenen çocuk ...’un aşamalarda alınan ifadelerinde suçlamayı kabul etmediği ve yüklenen suçları işlediğine ilişkin suça sürüklenen çocuk ...’ın kovuşturma aşamasında değişen atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, anılan suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

a-Suça sürüklenen çocuk ...’un aşamalarda alınan ifadelerinde suçlamayı kabul etmediği ve yüklenen suçları işlediğine ilişkin suça sürüklenen çocuk ...’ın kovuşturma aşamasında değişen atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, anılan suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Kabule göre de, nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde adli paraya çevrilen sonuç cezanın 7000 TL yerine 6.600 TL olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22083, Karar No: 2017/872, Tarih: 01.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22083 E.  ,  2017/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Alınteri ...ya olan borcu nedeni ile davacı kurumca 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre şirket aleyhine 1992/214 sayılı icra dosyası üzerinden takip başlatıldığını, takip sürecinde 11/06/1999 tarihinde 23 kalem eşyanın haczedildiğini, davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından daha sonra konulan hacizler nedeni ile kendi dosyalarından haczedilen menkul malların satıldığını, elde edilen bedelin taraflarına ödenmesi yönünde davalı kuruma yazı yazıldığını, ancak bu taleplerinin reddedildiği gibi satış bedellerinin de kurumlarına ödenmediğini, bu nedenle davalı Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından ... Şti.'nin vergi borçları nedeni ile 13/11/2006 tarih ve 533833 nolu haciz tutanağı ile haczedilerek satışı yapılan 34 adet menkul malın satış bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yersiz ve haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; yargı denetimine elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olan 09.05.2013 tarihli ek raporda sonuç olarak Alınteri Konfeksiyon ..e ait menkul mallara ... Müdürlüğünce muhtelif tarihlerde haciz konulduğu, bu menkul mallara paraya çevrilmeden önce ... ve Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlükleri tarafından haciz konulduğu, her iki Vergi Dairesinin amme alacağının haciz tarihinden sonra tahakkuk ettiği, 6183 sayılı Yasanın 69. maddesi gereğince her iki

../...

- 2 -

2014/22083

2017/872

vergi dairesinin de kendilerinden önce konulan .... İl Müdürlüğü'nün 23.04.1998 ve 21.03.2005 tarihli hacizlerine iştiraklerinin mümkün olmadığı, raporda dökümü yapılan ve haciz tarihleri belirtilen menkuller üzerine konulan hacizlerin tamamının davalı İdarenin hacizlerinden önce olduğu, ortalama satış bedelleri dikkate alındığında 01.05.2007 tarihinde 8.000,00 TL.na satılan malların 17 kaleminde ....nun haciz ve tahakkuk tarihleri önce olduğundan 6183 sayılı Yasanın 69/2. maddesi gereğince 7.083,96 TL. satış bedelinin davacıya; 16.05.2007 tarihinde 6.000,00 TL.na satılan mahcuzların 9 kaleminde ....nun haczi ve tahakkuk tarihleri önce olduğundan 6183 sayılı Yasanın 69/2. maddesi gereğince 4.378,37 TL. satış bedelinin davacı ... a ödenmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 1.2.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20270, Karar No: 2017/679, Tarih: 24.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/20270 E.  ,  2017/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ...’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları uzmanı tarafından insan kaynakları bölümüne çağrılıp iş akdinin tazminatsız ve işsizlik maaşı alamayacak şekilde feshedileceği eğer bu şekilde iş akdinin feshedilmesini istemiyor ise kendilerine bir istifa dilekçesi yazıp vermesi gerektiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu ayrıca sendikaca için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığı, feshin sendikal nedene dayandığının da ispatlanmadığı kabul edilerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesine dair gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Ancak davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

E) Gerekçe:

Mahkemenin feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesine dair gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Ancak davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayanmadığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayanmadığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır.

Davacının üyesi olduğu sendika; davacının çalıştığı ...’daki fabrikada 532 işçinin üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin sendikadan istifa ettiğini, istifa eden işçilerin davalı işyerinde çalışmaya devam ettikleri, ...'daki fabrikada 2014 yılı Nisan ayında başlayan örgütlenme faaliyeti neticesinde 75 işçinin iş sözleşmesine son verildiğini bildirmiştir. Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihleri de sendika yazı ekinde belirtilmiştir.

Fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı araştırılmalı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca sendika üyeliğinden istifa ettiği belirtilen işçilerin listesi temin edilerek bu işçilerden işten çıkarılan olup olmadığı saptanmalıdır. Fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı somut olarak tespit edilmelidir. Eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5922, Karar No: 2019/7306, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5922 E.  ,  2019/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümlerin kurulması ve yine T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine "TCK'nun 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 tarihli, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı ilamıyla, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği, bu nedenle sanığa zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede bu nedenle hükmün bozulması istemini içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, sanığın, katılana ait iş yerinden, içerisinde cipslerin içinden çıkan kuponlar, içecek kutularına ait kapaklar, bir miktar madeni para ve ayrıca içerisinde madeni paralar bulunan kutunun da yer aldığı çekmeceyi çaldığı, fakat madeni paraların bulunduğu kutuyu iş yerine bıraktığı, sanığın kastını sadece çalarak götürdüğü eşyaya özgülediği anlaşılmakla; hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında 5237 TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin göz ardı edilmesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve yine T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının GÖZETİLMESİNE, 14/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15623, Karar No: 2017/12454, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15623 E.  ,  2017/12454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.