muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4998, Karar No: 2013/20904, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4998 E.  ,  2013/20904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2012 tarih ve 2011/434-2012/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyanın önde gelen firmalarında, 2000 yılından 2009 yılı Ekim ayına kadar görsel tasarım ve konsept uzmanı olarak görev yaptığını, 2006 yılından beri kendi tasarladığı “iconjane” ismi ve logosu ile kendi internet sitesini kurduğunu, söz konusu sitede moda konfeksiyon ve tekstil ürünleri hakkında yazdığı yazılar ve paylaştığı görseller ile bugün en çok takip edilen moda yazarlarından birisi haline geldiğini, davalılardan MM Yağmur Tekstil Gıda Sanayi Ticaret ve Ltd. Şti'nin kendi konfeksiyon ürünleri sattığı mağazasında müvekkilinin yarattığı “iconjane” ismini ve logosunu birebir taklit ederek, etiketleyerek kullandığını, mağazasında ve internet ortamında pazarlama ve satış yaptığını, şirket ortağı diğer davalı ...'nın müvekkilinin yarattığı “iconjane” ismini ve logosunu kendi adına tescil ettirmek için 2011/56286 dosya numarası ile 05/07/2011 tarihinde Türk Patent Enstitüsü'ne başvuru yaptığını, söz konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin 25/10/2011 tarih ve 2011/84599 sayılı dosyası ile “iconjane” isminin ve logosunun adına tescil için TPE'ye başvurduğunu, henüz tescil edilmemiş olmasından dolayı tescilsiz markaların TTK'nın haksız rekabet hükümleri uyarınca korunacağının aşikar olduğunu, davalı tarafın başvurusunun bültene çıkması ile gerekli itirazların yapılacağını ileri sürerek, davanın kabulü ile davalıların müvekkiline ait marka ve logoyu haksız olarak kullandığının tespiti ve menine, davalıların sattıkları ve internet adresindeki tespit edilecek diğer emita üzerinde yer alan “iconjane” marka ve logolarının kaldırılmasına, davalıların 2.000 TL manevi tazminat ödemelerine, tecavüzün devamını önlemek için gerekli tedbirlerin alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar vekili, davanın Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 56. maddesine göre değerlendirme yapıldığı, davacının “iconjane” kelimesini 06/02/2010 tarihinden itibaren kullandığı, davalının ise “iconjane” marka ibaresini Şubat 2011 tarihinden itibaren kullanmaya başladığı, tarafların kullandıkları logodaki unsurların aynı olduğu, davalı tarafça her ne kadar herkes tarafından bu logo ile kullanımın genelleştirildiği iddia edilmekte ise de bu durumun ispatlanamadığı, tarafların iştigal alanları benzer olup, davalının, davacının kendisinden önce lanse ettiği tanınırlıktan yararlanmak suretiyle iltibas yarattığı, davalının marka başvurusunun önceye dayanmasının davacı tarafın “iconjane” kelimesini daha önce ticari iştigali içerisinde moda tasarım ve konsept işinde kullandığından, bu şekliyle tanınırlık yarattığı gerçeğini ortadan kaldırmadığı gibi henüz tescil edilmiş bir markanın da bulunmadığı, itiraz yollarının tüketilmediği gerekçesiyle, haksız rekabetin tespiti ve menine, manevi tazminat talebinin ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekili, müvekkilinin uyuşmazlık konusu “iconjane” ismi ve logosu üzerinde üstün hak sahibi olduğunu, davalının bu ibarenin tescili için TPE nezdinde tescil başvurusu yaptığını belirterek haksız rekabetin men ve önlenmesi ile tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalı tarafça da söz konusu tescil başvurusu nedeniyle görev itirazında bulunulmuştur. Yargılama sırasında 12.12.2011 tarihinde davalı marka tescil başvurusunun TPE Resmi Marka Bülteninde yayımlanmasına karar verildiği, davacı tarafça da ilan üzerine itirazda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın çözümünde 556 sayılı KHK hükümlerinin de dikkate alınması gerektiğinden, aynı KHK'nın 73. maddesi uyarınca, uyuşmazlığa bakmak ihtisas mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle işin esası incelenmek suretiyle hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17778, Karar No: 2017/26855, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17778 E.  ,  2017/26855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14691, Karar No: 2012/7583, Tarih: 17.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14691 E.  ,  2012/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

Davacı vekili, davacının 18.12.2007-12.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını davalı işveren 1 Mayıs 2010 tarihi itibariyle yıllık iznini kullanması için müvekkiline önceden izin vermiş ve müvekkili yıllık izinde iken aranarak 12.05.2010 tarihinde herhangi bir geçerli sebep olmaksızın yazılı bir fesih bildiriminde  bulunmaksızın tek taraflı olarak feshettiğini, işe gelmemesi gerektiğinin belirtilerek müvekkilinin işine son verdiklerini belirterek işverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının mazeretsiz devamsızlığı sebebiyle mazeretini bildirilmesi istenmiş mazeret bildirilmemesi üzerine devamsızlıktan haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, kendisinin işyerinde uygulanan izin prosedürüne uyarak yıllık izne ayrıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işveren tarafından davacının işyerinde uygulanan prosedüre uymadan işyerinden davacının  izne ayrılması sebebi ile iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/ II – g maddesi gereğince feshedilmiştir. Davacı vekili cevap dilekçesinde ve dinlenen davalı tanıkları işyerinde yıllık izne işyerinde ayrılmak isteyen personelin izin formunu düzenleyerek bölge sorumlusuna teslim edeceği; bölge sorumlusu da genel müdürlükten onay alınmasından sonra  izne ayrılabileceğini ifade etmişlerdir.

Mahkemece  tanık beyanına  itibarla davacının işyerinde uygulanan izin prosedürüne uygun olarak izne ayrıldığından mazeretsiz devamsızlığının  bulunmadığı gerekçesiyle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine hükmedilmiş ise de yapılan  araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır

Öncelikle, davacının işyeri özlük dosyası getirtilmeli, işyerinde yıllık ücretli izinlerin kullanılmasına ilişkin olarak personelin uyması gereken bir düzenleme ve öngörülmüş prosedür bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bu yönde bir düzenleme varsa buna göre davacının mazeretsiz devamsızlığının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, işyerinde yıllık izne ayrılmaya ilişkin yazılı bir düzenleme yoksa işyeri uygulamasının ne yönde olduğu tesbit edilmeli, işçinin ücretli izin hakkını kullanma zamanını tesbit ve izne ayrılması hususları yönetim hakkı kapsamında işverenin yetkisinde olduğu dikkate alınarak davacının mazeretsiz olarak devamsızlığının olup olmadığı saptanmalı, bundan sonra deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar  verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/32035, Karar No: 2017/9466, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32035 E.  ,  2017/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞKOLU TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, duruşmalı olarak süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ...Bakanlığının 08.04.2011 tarih ve 27899 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/51 sayılı kararı ile müvekkili ... Liman İşletmeleri A.Ş.'nin İşkolları Tüzüğü'nün 22 sıra numaralı “ardiye ve antrepoculuk” işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, bu tespitin kanuna ve hukuka aykırı olup iptalinin gerektiğini, müvekkili şirketin anılan işyerinin toplu iş sözleşmesi yapılması için aranılan nitelik ve şartlara sahip olmadığının açık olduğunu, bu nedenle toplu iş sözleşmesine hazırlık olacak şekilde işkolu tespitinin yapılmasında hukuki yarar bulunmadığını, diğer taraftan yapılan tespitin de hatalı olduğunu, müvekkili şirket tarafından tüzüğün 22 sıra numarasında yer alan işkolu açıklamasındaki işlerin hiçbir surette yapılmadığını, müvekkili şirketin antrepo, ardiye ve soğuk hava deposunun bulunmadığını ve ambarlama, depolama, yükleme, boşaltma ve depolama işlerinin de yapılmadığını, Bakanlık tarafından yapılan deniz vasıtası kullanmaksızın liman hizmetleri verildiği yönündeki tespitin de gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkili şirketin toplam 32 personeli bulunduğunu, bu personelin 16 tanesinin Deniz İş Kanunu'na tabi olarak 3 deniz vasıtasında mürettebat olarak çalıştığını, bu personel ile deniz vasıtaları kullanılarak pilotaj, römorkaj ve pilot botu hizmeti verildiğini, bu hizmetlerin sadece deniz vasıtası ile verilebileceğinin her türlü şüpheden uzak olduğunu, kalan 16 personel ile de yönetim, muhasebe ve finansman gibi idari işlerin ve müvekkile ait alışveriş merkezi yönetimi ve bu alışveriş merkezinde bulunan gayrimenkullerin kiralanması işlerinin yürütüldüğünü, bu açıklamalara göre müvekkiline ait tespit konusu işyerinin “Genel İşler” işkoluna girmesi gerektiğini ileri sürerek 08.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/51 sayılı işkolu tespit kararının iptali ile müvekkiline ait işyerinin “Genel işler” işkolunda yer aldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, ...Bakanlığı tarafından yapılan işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, ...Bakanlığı tarafından yapılan işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İşkolu tespit tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 3. maddesinde sendikaların işkolu esasına göre kurulacakları belirtilmiştir. Bu itibarla, işkolu kavramının, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öge olduğu söylenebilir. İşkolu kavramı ile, benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları, 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddede, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı ifade edilmiştir. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da gözönünde bulundurularak bir tüzükle düzenleneceği belirtilmiştir. Söz konusu tüzükte işkollarına giren işler, tüzüğe ekli listede belirtilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı tüzüğün 3. maddesinde vurgulanmıştır.

İşkolu tespit tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Kanun’un 4. maddesine göre “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti ...Bakanlığınca yapılır. ...Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.”

Madde metninde ifade edilen “ilgililer” sözcüğü kanunda tanımlanmadığı gibi davanın kimin aleyhine açılacağı da belirlenmemiştir.

Madde metninde ifade edilen “ilgililer” sözcüğü kanunda tanımlanmadığı gibi davanın kimin aleyhine açılacağı da belirlenmemiştir.

İşkolu tespitine itiraz davalarının niteliği ve dava sonucunda verilecek kararın mahiyeti dikkate alındığında, “ilgililer” ifadesinden öncelikle anlaşılması gerekenin, işveren ile işkolu tespit kararı kapsamı dışında kalan, ancak tespit konusu işyerinin, kendi kurulu bulunduğu işkolunda yer aldığını iddia eden sendikalar olduğu kabul edilmelidir. Nitekim, bu dava sonucunda verilecek karar ile bir işyerinin, hangi sendikaların faaliyet alanı kapsamında yer alacağı tespit edilecektir. Bu bağlamda ifade etmek gerekir ki, işkolu tespitine itiraz davasının, bakanlık yanında işveren ile dava sonucunda verilecek karardan etkilenecek olan sendikalara da yöneltilmesi gerekmektedir. Bu noktada, bakanlık tarafından tespit edilen işkolunda kurulu sendikaların da, davada taraf olarak yer alması gerektiği ifade edilmelidir.

İnceleme konusu davada, ...Bakanlığı tarafından 08.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre, ... Liman İşletmeleri A. Ş.’ye ait liman işletmeciliğinde genellikle kruvaziyer gemilere kılavuzluk, römorkörlük, pilot botu hizmeti ile iskelede palamarcılık hizmetinin verildiği, yürütülen faaliyetlerin ağırlıklı olarak deniz vasıtası kullanmaksızın yerine getirilen liman hizmetleri ile yolcu indirme ve bindirme işi olduğu gerekçesiyle işyerinin İşkolları Tüzüğü’nün 22 sıra numaralı “Ardiye ve antrepoculuk” işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir.

Somut olayda, işveren tarafından, dava, sadece ...Bakanlığına yöneltilmiş, mahkemece de, tespit kararından etkilenecek sendikalara davanın yöneltilmesi sağlanmamıştır. Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, işkolu tespitine itiraz davasının, dava sonucunda verilecek karardan etkilenecek olan sendikalara da yöneltilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, mahkemece, davacının, bakanlık tarafından dava konusu işyerinin girdiği işkolu olarak tespit edilen “Gemi Yapımı ve Deniz Taşımacılığı, Ardiye ve Antrepoculuk” işkolunda kurulu sendikalara davayı yöneltmesinin sağlanması ve bundan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37038, Karar No: 2015/37181, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37038 E.  ,  2015/37181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binay...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini,992 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.133 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.866,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8.866,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 992 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.133 TL yapı bedeli ile 1.266,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 151,50 TL harcın istek halinde iadesine, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5888, Karar No: 2012/14575, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5888 E.  ,  2012/14575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullamak

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunda açılan kamu davası hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş ve 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden gerekçeli karar başlığı ile hüküm kısmında yanlış yazılan suç tarihinin sahte faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16.06.2003 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.