muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17465, Karar No: 2013/4236, Tarih: 11.03.2013

Uyuşmazlık, 506 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığın çakışması halinde hangisine öncelik verileceği noktasında toplanmaktadır.

"Çakışan sigortalılık sorununu" gerek 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ve gerekse 1479 sayılı ... Kanunu birbirlerine paralel düzenlemeler ile bir sigortalının aynı anda birden fazla sosyal güvenlik kurumuna tabi olmasını yasaklayıp sigortalının önceden başlayıp devam edegelen sigortalılığına geçerlik tanıyarak çözüme ulaştırmaya çalışmışlardır. Yasal sistemimize göre bir kimsenin Sosyal Sigortalar Kurumu kapsamına girebilmesi için hizmet akdine tabi bir işte çalışması yanında başka bir sosyal güvenlik kurumu kapsamında bulunmaması gerekir. 506 sayılı Yasanın 3. maddesinin I. ( F ) bendinde "Kanunla kurulu emekli sandıklarına aidat ödemekte olanların" ( K ) bendinde ise. "Herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın kendi nam ve hesabına çalışanların" sigortalı sayılmayacağı" belirtilmiştir. Aynı şekilde 1479 Sayılı ... Kanunu'nun 24. maddesinin I. ve II. Fıkralarında da bir kimsenin ... kapsamına girebilmesi için kendi adına bağımsız çalışıp kazanç sağlaması yanında, başkaca sosyal güvenlik kurumu kapsamında bulunmaması koşulu getirilmiştir. Bütün bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, sosyal güvenlik sistemimizde çifte sigortalılık mümkün olmayıp, önceden başlayıp devam edegelen sigortalılığa geçerlik tanınmaktadır (3.10.2001 gün ve E: 2001/21-627, K: 2001/659 Sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı).

Somut olayda; davacının 01.01.2004 – 31.12.2006 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu, bu itibarla anılan sürelerde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılacağı, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının ise 10.03.2005 tarihinden itibaren başlayıp 01.03.2008 tarihine kadar aralıksız devam ettiği anlaşılmakla, davacının önceden gelen sigortalılığı 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık olup, çakışan dönemlerde 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasının mümkün değildir. Ayrıca vergi kaydı 31.12.2006 tarihinde bitmekle 01.01.2007 – 01.03.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına ilişkin tespit talebinde de hukuki yarar bulunmamaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17511, Karar No: 2010/20483, Tarih: 22.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17511 E.  ,  2010/20483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama,6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmekle;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kastan yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır.

Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31063, Karar No: 2016/5132, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31063 E.  ,  2016/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Şirkete ait M/V Mine –S kuru yük gemisinde kaptan olarak görev yaptığını, bu gemi ile çalıştığı süre boyunca bir çok limanda yükleme ve boşaltma yaptığını, son olarak Türkiye’den götürdüğü kereste ve suntaları Libya’nın liman kenti Mishurata’da boşalttığını ve 18.03.2008 tarihinde geminin dönüş yolunda kullanacağı yakıtı aldığı esnada alınan yakıtın kaçak olduğu iddiasıyla Libya polisi ve liman görevlilerince düzenlenen operasyon sonucunda 13 gemide çalışan mürettebatıyla birlikte 1 yıl gemiden ve limandan ayrılamadığını, sözkonusu olay nedeniyle 10 ay savcılık 2 ayda mahkeme süreci geçirdiğini ve 13.01.2009 tarihinde beraat ettiğini, 1 yıl süresince hapis hayatı yaşadığını, sadece kendisinden değil emri altındaki mürettebatından sorumlu olduğundan omuzlarındaki yükün gün geçtikçe ağırlaştığını ve bu sürecin psikolojik ve bedensel sağlığını bozacağını, bu süreçte işverenin mürettebatı ve kendisi için gerekli paraları tam ve düzenli ödemediği gibi tek başına bırakıldığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, Şirketlerinin davacının yaşamış olduğu sıkıntıdan dolayı hukuksal ve maddi destekte bulunduğunu, ailesine yardımda bulunulduğunu, Şirkete ait geminin bağlanmasında kaptan olarak kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara dayanarak davacının ne tür bir maddi kaybının olduğunu ispatlayamadığı, davalı işverenin davacının ücretlerini ödediğini, zaman zaman davacının talebi ile ailesine para gönderdiğini dosyaya sunduğu belgelerle ispatladığı, tanık yakıt alımı için davacıya şirket tarafından talimat verildiğini, acente aracı kullansın demiş ise de; acenta ile temas kurularak yakıt alımı yapılması gerektiğinin açık olduğu, davacının sonuçta beraat ettiği, maddi herhangi bir kaybının söz konusu olmadığı, yargılama sürecinde davacının psikolojik sorun yaşadığının ispatlanamadığı manevi tazminat koşullarının davada mevcut olmadığı, manevi tazminatın amacı; çekilen acıları yeterince dindirmek, kırılan yaşama arzusunu tazelemek, yaşama yeniden bağlamak ile ruhsal dengeyi sağlamak olduğu, davacının ruh sağlığının ne şekilde bozulduğu psikolojik sorunlar yaşadığı ispatlanamadığı gerekçeleriyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun “İşçinin kişiliğinin korunması” başlıklı 417 nci maddesinin 1 inci fıkrasında, “İşveren, hizmet ilişkisinde işçinin kişiliğini korumak ve saygı göstermek ve işyerinde dürüstlük ilkelerine uygun bir düzeni sağlamakla, özellikle işçilerin psikolojik ve cinsel tacize uğramamaları ve bu tür tacizlere uğramış olanların daha fazla zarar görmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.” hükmü, 3 üncü fıkrasında ise “İşverenin yukarıdaki hükümler dâhil, kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini, sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabidir.” hükmü mevcut olup, burada Kanun koyucu genel olarak işverenin işçiyi koruma ve gözetme yükümlülüğünün kapsamı ile işverenin bu yükümlülüğü ihlali halinde işçinin başvurabileceği hukukî yolları düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı Şirkete ait gemide kaptan olarak çalışan davacı işçi ve mürettebatının görev yaptığı gemiyle Türkiye’den götürdüğü kereste ve suntaları Libya’nın liman kenti Mishurata’da boşalttıktan sonra 18.03.2008 tarihinde geminin dönüş yolunda kullanacağı yakıtı aldığı esnada alınan yakıtın kaçak olduğu iddiasıyla Libya polisi ve liman görevlilerince düzenlenen operasyon sonucunda 1 yıl Libya’da kalıp yargılama süreci geçirdiği ve bu süreçte gemiden ve limandan ayrılmadığı, bilahare yapılan yargılama sonucunda beraat ederek Ülkesine döndüğü sabittir.

Dosyadaki bilgi, belge, taraf tanık anlatımları ve bilhassa davalı tanığı Ö.F.S.’nin, “… Şubat 2008 tarihinde İtalya'dan Libya'ya MİNE gemisi ile yük götürüyorduk. Gemide yakıtımız vardı ancak daha sonraki seferlerde kullanılmak için uygun bedeller karşılığında yakıt alınması istemiyle şirket tarafından davacı kaptana talimat ve haber verildi. Libya'da bağlantıları olan İstanbul'da bulunan Metin isimli bir şahısla görüşmesi istendi. Şirketle olan yazışmalarda bizzat ben de bulundum ve bu arada acentalarla bağlantıya geçmeden yakıt almamız istendi. Keza acentayla iletişim kurulsaydı fark ücret ve masraflar doğacaktı. Ardından Libya limanına geldiğimizde gündüz vakti Metin isimli şahsın Libya'daki bağlantılarından gemiye yaklaşık 50 tonluk yakıt aktarıldı. Bildiğim kadarıyla acentalardan alınmadığından ötürü kar miktarı olarak 5.000,00 $ civarında bir menfaat şirket tarafından sağlanmış oluyordu.

“…Yakıt alınırken normalde gümrükçülerin bulunması gerekir, belli bir prosedürü vardır. Türkiye'deki davalı firma kaptana acentalarla akaryakıt konusunda bağlantıya geçmesini istememişti ancak bu yine de suçtur, çünkü her ne olursa olsun geçmesi gerekirdi. Acentanın bilgisinin olmamasını işveren istemişti ancak bilgi sahibi olmaması tamamen usulsüz bir alım gerçekleştirmesine neden olmaz.

“Davacının yargılandığı suç hafif mahiyette bir suçtu. Dolayısıyla zaman zaman kaptana da kaygılanmaması gerektiğini belirtiyordum. Bazen zaman zaman adliyeye, savcının evine, büyük elçiliğe gittiğimiz de oluyordu. Gördüğüm kadarıyla ilk 2-3 ay bayağı sıkıntı ve stres yaşadı. Mahkeme kararından sonra beraat edince kaptan rahatladı, daha sonraki dönemde de Yargıtay süreci beklendi. Kafasında Libya'ya ilişkin ön kabulleri vardı dedi.” yönündeki beyanından davacının tazminat talebine dayanak yaptığı olayın yaşanmasında işverenin verdiği talimatın da etkili olduğu anlaşılmaktadır. İş ilişkisinde işverenin işçisinin çalışması nedeniyle karşılaşabileceği risk ve tehlikelerden, onun çıkarlarına zarar verecek davranışlardan kaçınması ve bu konuda önlem alması gereklidir. Öte yandan taraf tanık anlatımlarından manevi tazminat talebinin dayanağı olay ve sürecin davacının psikolojisini etkilediği anlaşılmaktadır. Kaldı ki somut olayın özelliğinden davacının manevi olarak yıprandığının da kabulü gerekir. Bu nedenle uyuşmazlıkta manevi tazminat koşulları gerçekleşmiştir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin makul bir miktar ile kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38396, Karar No: 2013/1956, Tarih: 21.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38396 E.  ,  2013/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ikramiye farkı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece ... Dava Daireleri Kurulunun 4.12.2008 günlü kararı ve davalının 15. maddeyi 10.4.2007 de yeniden düzenlediği gerekçesi ile anılan alacakların kabulüne karar verilmiştir.

15. maddenin iptali istemi ile ... 11. Dairesine açılan davanın 21.03.2005 tarihinde reddine karar verilmiş, anılan kararın temyizi üzerine ... İdari Dava Daireleri kurulu oyçokluğu ile verdiği 4.12.2008 gün, 2005/2017 E, 2008/2244 sayılı kararında ; 15. maddenin hukuka aykırı olduğunu, esasen davalının da 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinde değiştirdiğini belirterek Daire Kararının bozulmasına karar verdiği görülmektedir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, ... kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan ... Dava Daireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, ... kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan ... Dava Daireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Davalının 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinden sonra değiştirmesi de anılan tarihten sonrası için hüküm ifade eder. Taleplerin konu olduğu 10.4.2007 tarihi öncesinde 15. madde yürürlükte bulunduğundan yukarıda belirtildiği gibi yapılan işlemde yönetmeliğin 15. maddesine uygun olduğundan davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 31.03.2010 gün ve 2010/9-166 E, 2010/186 sayılı kararı ile Dairemizin 2009-2711 Esas,2009-2364 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10173, Karar No: 2013/14090, Tarih: 18.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10173 E.  ,  2013/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Finans Fak. AŞ. Vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; gerek müvekkili ile davalı ... Ambalaj..Ltd. Şti. İle imzalanan 08.10.2008 tarihli sözleşmede belirtilen gerekse sözleşmede yer almayan çeklerin davalı şirkete imal edeceği kutu karşılığında avans olarak verildiğini, söz konusu işin yapılmaması nedeniyle iş bu çeklerin ve dava konusu edilen 13.000,00 TL. Bedelli çekin bedelsiz kaldığını, çekin ciro edildiği davalı ... firmasının Yönetmelik gereği alacağını fatura ya da benzeri belgelerle tevsik etmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkilinin söz konusu çek nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine kaarar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...-Finans Faktoring Hizmetleri A.Ş. Vekili, müvekkili şirketin söz konusu çekin meşru hamili olduğunu, zira diğer davalı şirketin bu çeki ciro ederken müvekkiline fatura verdiğini, davacının çekin avans çeki olduğu iddiasını usulüne uygun bir şekilde kanıtlaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ambalaj ...Ltd. Şti.'ye ve davalı ...'ya usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edildiği halde, davaya yanıt vermemişlerdir.

Davalı ...-Finans Faktoring Hizmetleri A.Ş. Vekili, müvekkili şirketin söz konusu çekin meşru hamili olduğunu, zira diğer davalı şirketin bu çeki ciro ederken müvekkiline fatura verdiğini, davacının çekin avans çeki olduğu iddiasını usulüne uygun bir şekilde kanıtlaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ambalaj ...Ltd. Şti.'ye ve davalı ...'ya usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edildiği halde, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sözleşmede avans olarak 13.000 TL tutarlı çeklerin verileceğinin kararlaştırılmış olmasının (her nekadar, davaya konu çek numarası sözleşmede zikredilmese de) davacı lehine olduğu, davalı ... Ambalaj'ın davaya yanıt vermediğinden ve defterlerini ibraz etmediğinden inceleme yapılamadığı, davacının, lehine delil vasfı taşıyan ticari defterleri ve belgelerinde ... Ambalaj Şti. ile olan cari hesabını müstakil bir hesapta takip ettiği ve ticari iş karşılığında verildiği kabul edilen çek karşılığında, davalı ... Ambalaj Şti.nin davacıya mal üretip sattığını ve teslim ettiğini fatura ve bilhassa davacının yetkililerinin imzasını taşıyan sevk irsaliyesi gibi belgelerle ispatlayamadığı ve delil sunmadığı, bu sebeple davacının davasını kanıtladığı ve sözü geçen çekten dolayı borçlu olmadığının kabulünün gerektiği, diğer davalı ... şirketinin iddiaları bakımından da, dosyaya sunulan fotokopi faturanın 19.3.2008 tarihli fatura ve aynı tarihli sevk irsaliyesi kaydının faturada olması ancak ibraz edilmemesi ve 11.10.2008 keşide tarihli 13.000 TL bedelli çek ile gerek tarihler gerekse içerik bakımından ilişkisinin kurulamaması ve esasında üretime dair ticari ilişkinin tarafları arasında esas delil, sözleşme iken bu sözleşmede çeklerin avans olarak verildiğinin belirtilmesi karşısında, davalı ... Şti.nin de avans olarak aldığı çeklerin karşılığında üretim yapıp davacıya teslim etmediğinin mevcut delil durumu karşısında kabulü gerektiğinden, diğer davalı ... şirketinin de almış olduğu kambiyo senetlerine dayanak teşkil eden ticari ilişkiden doğan fatura, sevk irsaliyesi sözleşme gibi belgelerin asıllarını tedarik edip gerçekliklerini kontrol edip gerçek bir mal ya da hizmet alım satımına dayanıyor ise sözü geçen belgeleri de saklayarak faktoring işlemini yerine getirmesi mevzuat gereği olduğu, kendisine çek vermek isteyen davalı ... Şti.nin sadece kestiği bir faturaya dayanarak çeki devralıp karşılığında ödemede bulunmasında basiretli bir faktoring şirketi olarak davranmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulüne ve davalıların hükmedilen alacağın %40'ı olan 5.200,00 TL icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Finans Faktoring Hizmetleri A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Finans Faktoring Hiz. AŞ. Vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

İİK'nun 72/5 md. uyarınca menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanması halinde tazminata hükmedilebilmesi için takip alacaklısının takibinde haksız olması yeterli olmayıp aynı zamanda kötüniyetle takip yaptığının da kanıtlanması gerekir. Somut olayda davalı ... Finans Faktoring Hiz. AŞ. takibinde haksız ise de kötüniyetle takip yaptığını gösteren delillerin neler olduğu karar yerinde tartışılmadan mahkemece kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulmasına karar verilmesi doğru olmadığından ve hükmün bu nedenlerle bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyorum.