muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6538, Karar No: 2022/13490, Tarih: 06.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6538 E.  ,  2022/13490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, terditli olarak dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinden çıkarılması, olmadığında 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince kıyı kenar çizgisi içerisinden çıkarılmaya ve tazminata ilişkin davaların reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak davacının taşınmazın kıyı kenar çizgisinden çıkarılması talebinin yargı yolu nedeniyle usulden reddine, tazminat talebinin kabulüne ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Mersin İli, Akdeniz İlçesi, Kazanlı Mahallesi 366 ada 91 parsel sayılı, 2.028,10 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazı davacının 25.02.1997 tarihinde satın aldığı, eldeki davanın 18.07.2016 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan arsa niteliğindeki Mersin İli, Akdeniz İlçesi, Kazanlı Mahallesi 366 ada 91 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsili ile taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin olarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5416, Karar No: 2022/18720, Tarih: 08.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5416 E.  ,  2022/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Eylem kabahatler yasası kapsamına girmekle hükmün kaldırılmasına

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararının ve kararın tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve 7 günlük süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut

haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/698, Karar No: 2012/5753, Tarih: 17.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/698 E.  ,  2012/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin, sahte faturaların en son kullanıldıkları KDV beyannamesi tarihlerine göre; 2003 takvim yılı için 26.01.2004, 2004 takvim yılı için 26.06.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3611, Karar No: 2015/2549, Tarih: 24.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3611 E.  ,  2015/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre başka temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin ikametinin ve hayvanlarının çalındığı ağılın etrafı çevrili bir bahçe içinde bulunmadığı, hayvanların çalındığı ağılın eklenti niteliği taşımadığı, ikamet ile aralarında 7 metre mesafe olduğunun anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi,

2-Hırsızlığın gerçekleştirildiği ağılın ikamete 7 metre mesafede olduğu, konutun eklentisi olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK' 142/2-g maddesinden hüküm kurulmak gerekirken, yazılı şekilde TCK'142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

3-Müsaderesine karar verilen ... plaka sayılı aracın ruhsatı getirtilip, kayıt maliki de dinlenerek, aracın sanığa satışının sözkonusu olup olmadığı belirlendikten sonra müsadere hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında daha önce verilmiş erteli cezanın aynen infazına karar verme yetkisinin hükmü veren ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek, mahkemesine müzekkere yazılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca erteli mahkumiyetin aynen infazına da karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, hükmün istem gibi BOZULMASINA, sanığın CMUK'nun 326/son maddesi gereğince hapis cezası yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13584, Karar No: 2013/9363, Tarih: 22.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13584 E.  ,  2013/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Entegre Ağaç San.ve Tic.AŞ.vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Entegre Ağaç San.ve Tic.AŞ.vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28036, Karar No: 2017/7948, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28036 E.  ,  2017/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde ise İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Bu nedenle sanığın temyiz dilekçesinde ticari faaliyetine devam ettiğini savunduğu Evrenpaşa Mahallesi Serik Hali No:... Serik Antalya adresinde zabıta araştırması yaptırılması ve borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için şikayet tarihi itibariyle en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4988, Karar No: 2019/5932, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4988 E.  ,  2019/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28/02/2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 19/02/2013 tarihinde TCK’nun 106/1 ve 125/1 maddeleri uyarınca Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/195 Esas ve 2015/316 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği ancak bu ihbar kararında suça sürüklenen çocuk ...’nun henüz 18 yaşını doldurmadığı ve işlemiş olduğu suçun uzlaşma hükümleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’nun 01/07/2012 tarihinde TCK’nun 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c maddeleri uyarınca Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/672 Esas ve 2013/500 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verilerek yapılan ihbarın hükmün açıklanmasına esas alınacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait malzemelerin muhafazası için kullanılan, içinde oturulmayan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan depo içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eyleminde konut ya da iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2)Her ne kadar 15/02/2010 tarihli tahkikat evrakında çalınan malzemelerin kıymet takdiri yapılarak müştekiye teslim edildiğinin yazılı olduğu, iddianamede ve mahkeme tutanaklarında sosyal inceleme raporu ve farik mümeyyiz raporunun dosya içerisinde yer aldığına dair ifadeler bulunduğu dosyanın incelenmesinden anlaşılmakta ise de suça sürüklenen çocuk ...’ya ait farik mümeyyizlik raporu ve sosyal inceleme raporu ile çalınan mallara ilişkin kıymet takdir tutanağının denetime elverişli olacak şekilde dosya içerisine eklenmesi gerekirken dosya kapsamından bu belgelere ulaşılamamış bulunması,

3)Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk açısından hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesinde hüküm fıkrasının değiştirilebileceğine ilişkin bir hususa yer verilmediği gözetilerek, mahkemece hüküm değiştirilmeden açıklanmış ise de, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde adli sicil kaydında hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29557, Karar No: 2010/1985, Tarih: 02.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/29557 E.  ,  2010/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2009 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkındaki 26.09.2005 tarih ve 2005/384-277 sayılı ek kararın, önceki yargılama aşamasında, hükümlü tarafından vekaletnameyle atanan Av. ... ve Av. ... ’a 03.10.2005 günü tebliğ edilip, adı geçen savunmanların sanık yararına Yasanın belirlenmesine ilişkin ek karara karşı 03.10.2005 günü temyiz yoluna başvurdukları, Dairemiz geri gönderme kararından sonra, adı geçen avukatların Mahkemeye verdikleri 19.10.2009 tarihli dilekçeyle sanıkla aralarındaki vekalet ilişkisinin sona erdiğini bildirdikleri; sanığa ek kararın 22.10.2009 tarihinde açıklamalı davetiye ile tebliğ edildiği, ancak temyiz yoluna başvurmadığı, temyiz yoluna başvuran vekillerle hükümlü arasındaki vekalet ilişkisinin devam etmemesi nedeniyle adı geçen avukatların temyiz isteğinin; ek kararın tebliğinden sonra yasal süre içinde temyiz yoluna başvurmamış olması nedeniyle de sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11847, Karar No: 2012/2232, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11847 E.  ,  2012/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle Kurumun uğradığı zararın 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece; ilamında belirtildiği şekilde, iş kazasının oluşumunda %100 kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, olayın % 100 oranında kaçınılmaz olduğu sonucuna varan bilirkişi raporundaki değerlendirme esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışının varlığı halinde olanaklıdır. Başka bir anlatımla, işverenin yalnızca, fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusudur. Anılan fıkraya 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 28’inci maddesiyle eklenen “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” ...

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır.Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı ... ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.