muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5852, Karar No: 2021/7176, Tarih: 23.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5852 E.  ,  2021/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1-) Sanık ...'in defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ... 53. Asliye Ceza Mahkemesi 15.11.2018 tarih ve 2017/397-2018/712 Esas ve Karar sayılı kararı ile sadece 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verildiği, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanık hakkında hüküm kurulmadığı, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan istinaf incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmadığı halde ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da beraat kararı verildiği şeklinde yanılgıya düşmek suretiyle ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldırarak defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, aynı zamanda gerekçeli karar başlığında sanık ...'in ismi doğru şekilde yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda ... yerine sanık olarak dava ile ilgisi bulunmayan ''...'' ismi yazılmak suretiyle infaz kabiliyeti bulunmayan bir şekilde karar verdiği anlaşılmakla, bu hususlar dikkate alınarak; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-)Sanık ...'in 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu beraat kararlarının kaldırılarak her iki takvim yılından mahkumiyet kararı verilmiş ise de, gerekçeli karar başlığında sanık ...'in ismi doğru şekilde yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda ... yerine sanık olarak dava ile ilgisi bulunmayan ''Kemal Alakuş'' ismi yazılmak suretiyle infaz kabiliyeti bulunmayan bir şekilde kararlar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 23.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12795, Karar No: 2023/295, Tarih: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12795 E.  ,  2023/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının TCK 66/1-e ve TCK 67/4. maddeleri gereğince zaman aşımı nedeniyle düşürülmesine, suça konu kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5012, Karar No: 2018/11449, Tarih: 13.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5012 E.  ,  2018/11449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek, bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir..

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 4.769,79 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 3. maddesindeki “...4.769,79 TL ücreti vekaletin” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1699, Karar No: 2016/369, Tarih: 20.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/1699 E.  ,  2016/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, tehlikeli

maddeleri izinsiz olarak bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, sanığın evinde yapılan aramaya ve tanık ...'in beyanına göre;

1-)Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden; silahlı terör örgütünün gençlik yapılanmasının Diyarbakır Bağlar bölgesindeki eylemlerini planlayıp malzeme tedarik eden ve örgütsel eğitim veren ve hakkındaki dava tefrik olan diğer sanık ....'i evinde barındırarak sabit ikametgahını örgütsel eğitim yapılmasına imkan sağlamak suretiyle kullandırdığı ve örgütle organik bağ kurduğu anlaşılan sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-)Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçu yönünden; evinde yapılan aramada el yapımı patlayıcı madde ile patlayıcı madde yapımında kullanılan malzemeler bulunduran sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan verilen beraat kararının onanması gerektiğine dair üyeler ... ile ...'ın karşı oyu ile ve oyçokluğuyla, silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden ise oybirliğiyle BOZULMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Olay günü öncelikle aramanın yapıldığı yer mahalle muhtarına polis tarafından mahallede arama yapılacağının bildirilmesi, muhtarın da dışarıda olduğunu söyleyip aramaya katılabilecek durumda olan aza ...'nın ismini vermesi üzerine sanık ...'ya mahallede arama yapılacağı, kendisinin de arama işlemine ihtiyar heyeti üyesi sıfatıyla katılması gerektiğinin bildirilmesinden sonra aramanın kendi evinde yapılacağından habersiz olarak evine gidip evinde yaklaşık 3 – 4 gündür misafir olarak bulunan ve PKK terör örgütü adına eğitim faaliyeti yürüttüğü iddiası ile hakkında başka bir dosyada yargılama yapılmakta olan ... ile birlikte yaklaşık bir, birbuçuk saat kadar evde oturdukları, daha sonra arama için eve gelen polis ekibinin kendisinin evinde arama yapılacağını söylemesiyle arama işlemine geçildiği ve arama sırasında ...'in çantasındaki evrakların içerisinde örgütün eğitim faaliyetinde kullandığı belirlenen eğitim dökümanlarının bulunduğu arama tutanağı ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Patlayıcı ve patlayıcı yapımında kullanılan malzemeleri ise sanığın tek katlı betonarme ve çatısız evinin üzerinde gizlenmiş şekilde açıkta duran ve ağzı bağlı siyah bir poşet içerisinde bulunduğu yine aynı arama tutanağında belirtilmektedir. Sanığa komşu olan evlerinde benzer nitelikte olduğu dosyadaki fotoğraflardan anlaşılmaktadır.

Patlayıcı ve patlayıcı yapımında kullanılan malzemeleri ise sanığın tek katlı betonarme ve çatısız evinin üzerinde gizlenmiş şekilde açıkta duran ve ağzı bağlı siyah bir poşet içerisinde bulunduğu yine aynı arama tutanağında belirtilmektedir. Sanığa komşu olan evlerinde benzer nitelikte olduğu dosyadaki fotoğraflardan anlaşılmaktadır.

Sanığın kendi evinde arama yapılacağı önceden söylenmemiş olmakla birlikte mahalledeki bir evde arama yapılacağı ve kendisinin de katılması gerektiği arama öncesi bildirilmiş olmasına rağmen bu bildirimden sonra yaklaşık bir, birbuçuk saat ...'le birlikte oturup görevlileri bekleyen sanığın patlayıcının varlığından haberdar olması halinde hayatın olağan akışına göre bu patlayıcılardan kurtulmak için saklamak, uzağa atmak gibi tedbirlere başvurabileceği ve bunun içinde fazlasıyla yeterli bir süre bulunduğu halde patlayıcının evinin üzerinde ve açıkta bulunduğunu bilmesine rağmen herhangibir şey yapmadan evde polisin gelmesini beklemesi karşısında ele geçen patlayıcıların sanığın bilgisi ve hakimiyeti dahilinde evinin çatısında bulunup bulunmadığı konusunda kesin bir sonuç ve kanaate varmak mümkün değildir. Ortaya çıkan bu kuşku giderilmişte değildir. Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılamaması durumunda bu şüpheden sanığın yararlanması gerektiği ceza hukukunun en temel prensiplerinden birisidir.

Bu nedenlerle; mahallesinde arama yapılacağını öğrenen sanık dışındaki herhangi bir kimsenin de söz konusu patlayıcı maddeleri dışarıdan çatının üstüne atma

imkan ve ihtimalinin bulunması, içinde patlayıcı bulunan poşetin de bu ihtimale uygun şekilde ele geçmesi ve sanığında aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında yüklenen suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediğinden beraatine ilişkin yerel mahkeme kararı isabetli olmakla kararın bozulmasına yönelik sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2023/27247, Karar No: 2024/21164, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27247 E.  ,  2024/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2916 E., 2023/302 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığa 14.02.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3933, Karar No: 2019/10517, Tarih: 26.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3933 E.  ,  2019/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalılar ile davacının paydaş oldukları 307 ve 308 parsel sayılı taşınmazları davalıların engellemesi nedeni ile davacının kullanamadığını izah ederek, 1997 yılı için 1.000,00 TL, 1998 yılı için 2.000,00 TL, 1999 yılı için 5.000,00 TL, 2000 yılı için 7.000,00 TL ve 2001 yılı için 15.000,00 TL olmak üzere fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 30.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu 307 ve 308 nolu parsel sayılı taşınmazların davalılar tarafından kullanıldığını ancak davacının da buna karşılık yine tarafların paydaş olduğu 306 parsel sayılı taşınmazı tek başına kullandığını, bu şekilde taşınmazları fiilen taksim ettiklerini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda, davalıların davacının taşımazları kullanmasına engel olduğu, davacının kendi hissesini kullanma isteğini davalılara bildirmesi hususlarının davacı tarafça ispatlanamadığı, davacının dava dışı 306 parsel nolu taşınmazı kullandığı da gözetilerek açılan davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2004/13530 Esas, 2004/13470 Karar sayılı ilamı ile taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların yaşları ve cinsleri belirlenerek, tarafların ortak murisi tarafından dikilip dikilmediği araştırılıp, muris tarafından dikilmiş ise bağ ve bahçe gibi doğal ürün veren taşınmazlarda intifadan men koşulunun aranmayacağı gözetilerek ağaçlar yönünden davacının ecrimisil isteği hakkında karar verilmesi gerektiği, taşınmazlar üzerinde ağaç bulunan kısımlar haricinde kalan (tarla vasfındaki) yerle ilgili olarak ise dava konusu taşınmazlarla ilgili açılan ortaklığın giderilmesi davası incelenerek söz konusu davaya ilişkin dava dilekçesinin tebliğ tarihi ecrimisil istenen döneme rastlıyorsa tebliğ tarihinden sonrası için intifadan men şartı gerçekleşmiş sayıldığı kabul edilerek oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerektiğine işaret edilerek hüküm davacı yararına bozulmuştur. Davalılar vekilince yapılan karar düzeltme isteği de reddedilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 676,26 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 676,26 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava hakkında verilen karar yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, Yerel Mahkemenin Daire bozmasına uyduğu ancak bozmanın gereğini tam yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Şöyle ki, ilamda hem ağaçlar hem ağaç bulunan kısımlar haricinde kalan (tarla vasfındaki) yerle ilgili davacı yararına hüküm bozulmuştur. Mahkemece hükme esas alınan raporda ise sadece taşınmazlar üzerindeki ağaçlar yönünden değerlendirme yapılmıştır.

Dosya kapsamı incelendiğinde; davalılara ortaklığın giderilmesi dava dilekçesi tebliğinin 2000 yılı ve 2001 yılı içinde gerçekleşmiş olduğu sabit olup, davacı tarafın ecrimisil isteğinin bu dönemi de kapsadığı gözetilerek somut olayda 307 ve 308 parsellerin ağaç bulunan kısımları haricinde kalan (tarla vasfındaki) yerle ilgili intifadan men koşulu sağlandığının kabulü gerekir. Mahkemece ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalılara tebliğ tarihlerinden ecrimisil davasının açıldığı 28.12.2001 tarihine kadar olan dönem için dava konusu taşınmazların ağaç bulunan kısımlar haricinde kalan (tarla vasfındaki) yerle ilgili Yargıtay ve Dairenin yerleşik ilke ve esasları doğrultusunda hesaplama yaptırılarak davacının ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, izah edilen eksiklik ve hatalar giderilip oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere açıklanan yönden davacı taraf lehine hüküm bozulmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1). bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/16238, Karar No: 2022/1864, Tarih: 22.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/16238 E.  ,  2022/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 5. Asliye Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ve 67. maddesinin 4. fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/01/2015 tarihi ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 22/07/2015 tarihleri arasındaki durma süreleri de gözetilerek zamanaşımının yeniden işlemeye başlama tarihleri itibariyle ... süreler de eklendikten sonra dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.