muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18905, Karar No: 2020/3984, Tarih: 25.06.2020

Somut olayda, Mahkemece, davalılar aleyhine 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, eldeki davacının ve eldeki davalıların davalı olduğu ortaklığın giderilmesi davasında, davalının muhdesat iddiasına karşı davalıların bir beyanda bulunmadığı, eldeki davada ise, cevap dilekçesi ile davayı kabul ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda, az yukarıda bahsi geçen HMK'nin 312/2. maddesinde yer alan her iki şartın da gerçekleştiği gözönüne alındığında, davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, Mahkemece, harcın, davacıdan alınmasına karar verilmesine rağmen, yine yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesi de çelişki oluşturmuştur. Açıklanan bu nedenlerle, davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün 4. bendindeki '' Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 1800,00 TL vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine," ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6003, Karar No: 2011/7749, Tarih: 13.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6003 E.  ,  2011/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/197087

MAHKEMESİ :ANKARA Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :02/02/2011- 283/20

SUÇ :Öldürmekten, yağmaya teşebbüsten, suç örgütüne üye olmaktan ve izinsiz silah taşımak

Yağma suçunu işlemek ve kolaylaştırmak maksadıyla Y.. G..'i öldürmekten, yağmaya teşebbüsten, suç örgütüne üye olmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar A.. T.. ile C.. Y.., suç örgütü kurmak, yönetmek ve yağmadan sanık B.. Y.., yağmaya teşebbüsten ve suç örgütüne üye olmaktan sanık E.. T..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, adıgeçen sanık Cengiz'e diğer suçtan ceza verilmesine yer olmadığına, adları geçen sanıklar Bahattin, Adil ve Erdal'ın diğer suçlardan beraatlerine ilişkin (ANKARA) Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/02/2011 gün ve 283/20 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Adil ile Cengiz müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanıklar Adil ile Cengiz haklarında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Sanıklar Erdal ve Adil müdafii Av.D.. Ö..'in, mahkemeye verdiği 01.02.2011 havale tarihli dilekçeyle mesleki mazeret bildirerek duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi için istemde bulunduğu, ancak mazeret konusunda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmediği gibi, alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezası gerektiren suçlardan yargılanan sanıklar müdafiinin CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması,katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi, sonucuna göre CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilmesi gerektiği de düşünülmeden, sanıklar müdafiinin daha önceki oturumlara katıldığı, esas hakkındaki savunmalarını yaptığı ve mazeret de bildirmediğinden dolayı, CMK.nun 188.maddesi kapsamında bir eksikliğin bulunmadığı gerekçesiyle sanıklar müdafiinin hazır bulunmadığı oturumda hüküm kurulması;

2.Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aynı olayda yargılanan ve suçları birlikte işledikleri iddia olunan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; sanıklar Erdal ve Adil arasında menfaat zıtlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması;

Suretiyle savunma haklarının kısıtlanması;

Suretiyle savunma haklarının kısıtlanması;

Usule aykırı olup, sanıklar Adil ve Erdal müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle ve sanıklar Cengiz ve Bahattin hakkında kurulan hükümlerin de irtibat nedeniyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi

13/12/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. T.. ile C.. Y.. müdafiileri avukatlar D.. Ö.., O..y S.. ile A.. K.. I..'ın yokluklarında 15/12/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/6657, Karar No: 2017/447, Tarih: 27.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6657 E.  ,  2017/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak "5237 sayılı TCK'nun 53/1-2. maddesi uyarınca sanığın sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, vesayete veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kendi altsoyu ile ilgili velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilene kadar yoksun bırakılmasına," karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2831, Karar No: 2017/2005, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2831 E.  ,  2017/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 15. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.12.2012 gün ve 2010/136 E., 2012/1379 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılar Çankaya Belediyesi ve Çankaya ... Gerek Poj. İnş. Malz. Müt. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 13.02.2014 gün ve 2013/3250 E., 2014/2192 K. sayılı kararı ile:

"...Davacı vekili, davacının davalı belediyenin Ahlatlıbel parkında bakım, sulama ve temizlik işlerinde çalıştığını, sigorta primlerinin Aralık/2006'ya kadar Çankaya İmar Şirketi tarafından, Ocak/2007'den Eylül/2009'a kadar ise Çankaya Belediyesi Gençlik Spor Kulübü tarafından yatırıldığını, Mayıs/2009 tarihinde yeni belediye başkanının isteği üzerine, diğer çalışanlarla birlikte işten çıkarıldığını, yeniden işe alınma umuduyla hazır beklemesine rağmen çağrılmadığını, tazminatları ile işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunduklarını, davacının, davalı ...'nin çalışanı olmadığını ve herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İmar Şirketi vekili; davacının ödenmemiş herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını, davalı şirkette çalıştığı süre açısından kıdem tazminatı da talep edemeyeceğini, iddia ettiği gibi fazla çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Gençlik Spor Kulübü İktisadi işletmesine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligatın yapılmış, ancak davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalılardan Çankaya İmar A.Ş. ve Çankaya Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının yaptığı iş uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi, Belediyenin Ahlatlıbel parkında bakım, sulama ve temizlik işlerinde çalıştığını iddia etmektedir. Bilirkişi raporunda davacı şahitlerinin beyanı esas alınarak davacının güvenlik görevlisi olarak yirmidört saat çalışıp yirmidört saat dinlenme esasına göre çalıştığı kabul edilerek talep ettiği alacaklar hesaplanmış, mahkemece sözkonusu bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiştir. Davacının işyerindeki görev ve unvanı gerekirse şirket kayıtlarından bilirkişi aracılığı ile araştırılarak bulunacak sonuca göre talep ettiği alacakların hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin Çankaya Belediyesinin Ahlatlıbel parkında çalıştığını, sigorta primlerinin 2006 yılı Haziran ayından 2006 yılı Aralık ayına kadar Çankaya ... Gerek Proj. İnş. Malz. Müt. San. Tic. A.Ş. tarafından, 2007 yılı Ocak ayından 2009 yılı Eylül ayına kadar ise ... tarafından yatırıldığını, 2008 Mayıs ayından itibaren ücretinin ödenmediğini, 2009 Mayıs ayında işten çıkarıldığını, hergün sabah 09:00’dan ertesi gün sabah 09:00’a kadar çalıştığını ancak fazla çalışmalarının karşılığını alamadığını ileri sürerek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davacının belediye çalışanı olmadığını, tüm sorumluluğun Çankaya Belediyesi Gençlik Spor Kulübüne ait olduğunu, davanın müvekkil idare adına sıfat yokluğu sebebiyle reddinin gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... Gereksinmeleri Proje İnşaat Malzemeleri Müt. San ve Tic. A.Ş. vekili davacının Haziran 2006 ile Aralık 2006 arasında müvekkili nezdinde çalıştığını iddia ettiği, buna göre 2008 Mayıs ayından sonra ödenmeyen ücretinden sorumlu olamayacağı gibi kıdem tazminatından da sorumlu olmadığını, davacının her gün 09:00’dan ertesi gün 09:00’a kadar çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...’ne Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı, davalının davaya cevap vermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece Çankaya Belediye Başkanlığının asıl işveren sıfatıyla diğer davalıların ise alt işveren olarak sorumlu oldukları, davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme esasına göre çalışması sebebiyle hafta tatili alacağının bulunmadığı, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebeple feshedildiğinin kanıtlanamamasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı, ödenmeyen ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının da bulunduğu, ayrıca davacının çalışma süresi içerisinde yasal süre olan haftalık 45 saatin üzerinde çalışmasının bulunduğu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödendiği hususunun da işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalılar Çankaya Belediye Başkanlığı ve Çankaya ... Gerek Proj. İnş. Malz. Müt. San. Tic. A. Ş. vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili ile davalılar Çankaya Belediye Başkanlığı ve Çankaya ... Gerek Proj. İnş. Malz. Müt. San. Tic. A. Ş. vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece dava dilekçesinde davacının temizlik, bakım, sulama v.s. işlerinde çalıştığının belirtildiği, davacı vekilinin iş tanımlaması yaparken “v.s.” ibaresini yazmakla davacının belirtilen işler dışında da çalıştırıldığını anlatmak istediği, tanıklar ... ve ...’ın da beyanlarında açıkça davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığını beyan ettikleri, esasında davacının nasıl ve hangi saatler arasında çalıştığı tespit edildiğinde yaptığı işin davaya etkisinin bulunmayacağı, dosya açısından davacı işçinin talepleri gözetildiğinde, alınan ücret miktarı, çalışma saatleri, haftada kaç gün çalıştığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususlarının belirlenmesinin yeterli olacağı, bu belirlemeler yapıldıktan sonra davacının örneğin gece bekçisi ya da güvenlik görevlisi olarak veya sair bir işte çalışmasının uyuşmazlığın çözümü bakımından herhangi bir önemi bulunmadığı gerekçeleriyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalılar Çankaya Belediyesi ve Çankaya ... Gerek Proj. İnş. Malz. Müt. San. Tic. A. Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda hüküm altına alınan işçilik alacakları yönünden davacının yaptığı işin niteliğinin sonuca etkisinin bulunup bulunmadığı ile burada varılacak sonuca göre mahkemece araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8. maddesinin birinci fıkrasında iş sözleşmesinin tanımına yer verilmiştir. Buna göre, “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir.”

Yapılacak işin konusunu ve sınırlarını taraflar aralarında anlaşarak tespit ederler. İş sözleşmesinde işçinin yapacağı iş açıkça kararlaştırılabileceği gibi bunun örtülü olarak kararlaştırılması da mümkündür. Buna göre işçinin yapacağı iş tavsif edilerek belirlenmiş olabileceği gibi- örneğin halı satıcılığı- belirli bir faaliyet ya da meslek- örneğin satıcılık ya da duvarcılık- yahut vasıfsız ve genel bir iş adı altında da ortaya çıkabilecektir (Narmanlıoğlu, Ü: İş Hukuku Ferdi İş İlişkileri I, İstanbul 2014, s. 251, 252).

Kural olarak işçi sözleşmede belirlenen işi yapmakla yükümlüdür. Ancak, anlaşmak suretiyle daimi veya geçici olarak başka işler de yaptırılabilir. Zorlayıcı nedenlerin ortaya çıkması (örneğin sel, yangın, işi yapan işçinin hastalanması gibi) hâlinde işçiden kendi işinin dışında bazı işleri yapması istenebilir. İşçinin durumuna uygun işleri yapması sadakat borcunun gereğidir. Ancak işveren kanuna veya ahlâka aykırı bir işin yapılmasını işçiden talep edemez (Senyen Kaplan, E. Tuncay: Bireysel İş Hukuku, Ankara 2015, s. 109).

Uyuşmazlık açısından önem taşıdığından, fazla çalışma konusunda da açıklama yapmakta yarar bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda fazla çalışmanın ispatı ile ilgili olarak özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle fazla çalışmanın ispatı genel hükümlere tabidir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesine göre “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” Dolayısıyla fazla çalışma yaptığını ve hafta tatili ile genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, kural olarak, fazla çalışma yaptığı gün ve saatleri ispat etmek zorundadır. Fiili bir olgu söz konusu olduğundan, kural olarak işçi, fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir; bu bağlamda tanık da dinletebilir (HGK’nın 27.04.2016 gün 2014/22-886 E., 2016/550 K. sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.).

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma alacakları hüküm altına alınmış; hafta tatili alacağının reddine karar verilmiştir. Özel Daire tarafından ise karar, davacının yaptığı işin uyuşmazlık konusu olduğu belirtilerek talep edilen alacak türüne ve sair hususlar yönünden itirazların değerlendirilip değerlendirilmediğine değinilmeden bozulmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağı feshe bağlı alacaklardan olup, davacının yaptığı işin niteliğinin ve çalışma saatlerinin belirtilen alacaklara hak kazanması yönünden bir önemi bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Özel Dairenin “..Davacının iş yerindeki görev ve unvanı gerekirse şirket kayıtlarından bilirkişi aracılığı ile araştırılarak bulunacak sonuca göre talep ettiği alacakların hüküm altına alınması” gerektiğine ilişkin kararı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağı bakımından yerinde değildir.

Diğer taraftan, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ispat kuralları yukarıda belirtilmekle birlikte, çalışma süresi ve yapılan işin niteliği söz konusu alacakların varlığı açısından doğrudan esasa etkilidir.

Diğer taraftan, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ispat kuralları yukarıda belirtilmekle birlikte, çalışma süresi ve yapılan işin niteliği söz konusu alacakların varlığı açısından doğrudan esasa etkilidir.

Nitekim dava dilekçesinde, davacının davalı ... Belediyesinin Ahlatlıbel Parkında temizlik, bakım, sulama vs. işlerinde çalıştığı belirtilmiş, davacı tanıklarından ..., çalışmalarının güvenlik görevlisi olarak gerçekleştiğini, zaman zaman temizlik işlerinde ya da belediye başkanının ya da yetkililerin görevlendirdiği diğer işlerde çalıştığını, davacı tanığı Mehmet ise davacı ile birlikte güvenlik görevlisi olarak çalıştıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre ve dini, milli bayramlarda çalıştıklarına dair beyanları doğrultusunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları hesaplanmış ise de, dosya içeriğinden davacının tüm çalışma süresi boyunca güvenlik görevlisi olarak belirtilen şekilde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususu anlaşılamamaktadır. Zira dava dilekçesinin içeriği ve davacı tanığı Selahattin’in beyanına göre davacı güvenlik görevlisi olması dışında başka işlerde de çalışmaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular ışığında; davacının dönemsel olarak hangi görevde çalıştığı hususu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden sonuca gidilmelidir.

O hâlde direnme kararı yukarıda belirtilen bu değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Çankaya Belediyesi ve Çankaya İmar ... Poj. İnş. Malz. Müt. San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu değişik nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.