muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4850, Karar No: 2015/7498, Tarih: 09.06.2015

. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için davacının dayanağı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu karşı tarafa tebliğ edilmediğinden bağlayacılığının bulunmadığı gözetilmeli, kadastro tespit tarihinden önce ve tespite en yakın tarihte çekilmiş uydu fotoğrafları getirtilerek mahallinde tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte nizalı taşınmazın bilinen ilk kullanıcısının kim olduğu, kimden kime nasıl geçtiği, tespit tarihi itibari ile kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğunda veya tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde gerektiğinde tutanak bilirkişileri dinlenilerek çelişki giderilmeye çalışılmalı, zirai bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği, taşınmaz üzerinde zeytin ağacı bulunup bulunmadığı, var ise adedi, yaşı, bakımının yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın konumuna göre dağılımları, hali hazırda taşınmazın zeytinlik olarak kullanılıp kullanılmadığı hususlarında rapor alınmalı, fen bilirkişisine ise keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, taşınmaz üzerinde zeytin ağacı bulunması durumunda ağaçların taşınmazın tamamında mı yoksa bir bölümünde mi olduğunu haritada gösterecek şekilde ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli; taşınmazın bizzat mahkeme hakimince yapılan gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; taşınmazı dört yönden gösteren panaromik fotoğrafları çektirilip, sınırları da kabaca işaretlenerek, hakim tarafından onaylanmak suretiyle dosyaya konulmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte incelenerek sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onanmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, davalı .. vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 20.11.2014 tarih, 2014/12342-13565 Esas, Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10948, Karar No: 2023/5157, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10948 E.  ,  2023/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/326 E., 2016/385 K.

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakameleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 06.04.2015 tarihli ve 2015/8672 Esas numaralı iddianame ile, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tanık K.K.'nın soruşturma aşamasındaki olaya uygun beyanında sanıkların bizzat kablo sarılı makarayı yuvarlayarak götürdüklerini beyan etmesi ve olay yakalama tutanağında da suça konu kablonun 20-30 metre yerinden oynatıldığının tespit edilmesine göre, hırsızlık suçundan sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ve kabule göre de; sanıkların savunmalarının araştırılarak suç mahalli bitişiğinde ... ... Spor Merkezi olup olmadığı, o gece sanıkların burada top oynayıp oynamadıklarının çevreden araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkında şikâyetçiye ait inşaatta hırsızlık yapmaya çalıştıkları iddiasıyla hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanıkların savunmaları ve tanık K.K.'nın beyanı nazara alındığında sanıkların hırsızlık amacıyla inşaata girdiklerinin ... olmadığı, sanıkların inşaatın hemen yanında bulunan spor merkezinde bir ... önce geceleyin top oynadıkları sırada toplarının inşaata kaçması nedeniyle geceleyin topu aradıkları ancak bulamadıkları, ertesi ... tekrar top aramak amacıyla inşaata girdikleri, tanık K.K.'nın şahısları görmesi üzerine polise haber verdiği, sanıkların savunmalarına itibar etmek gerektiği kanaatine varılmış, dolayısıyla sanıkların atılı hırsızlığa teşebbüs suçunu işledikleri ... görülmediğinden müsnet suçtan beraatlerine karar vermek gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer ... ... tespit tutanağı ve basit krokiye göre bahse konu inşaatın ... kısmında ... Gençlik Merkezinin bulunduğu, olayın ... tanığı olan K.K'nin soruşturma aşamasında sanıkların elektrik kablosu sarılı büyük ... ağaç makarayı yuvarlayarak götürdüklerini beyan etmesine rağmen, yargılama sırasında dinlenilmesinde bu makarayı hafif ittiklerini gördüğünü, makaranın altında toplarının kaldığını söylediklerini beyan ettiği, sanıkların bütün aşamalarda suçlamaları reddettikleri, olay yerinde hırsızlık amaçlı bulunduklarına dair delil elde edilemediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27959, Karar No: 2023/9404, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/27959 E.  ,  2023/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/372 E., 2019/1305 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilip 19.06.2019 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen karara yönelik, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.06.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 ... içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan ... yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklendikten sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/30555, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/27386 E.  ,  2013/30555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak iddiası talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18195, Karar No: 2018/10804, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18195 E.  ,  2018/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kapsamının suça sürüklenen çocuk hakkında yalnızca hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun savunmasında atılı suçu işlemediğini belirtmiş ise de; şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; etrafı 2 metre yüksekliğindeki duvarla çevrili bahçeli ikametinin içinde namaz kıldığı sırada suça sürüklenen çocuğu ikametinin içinde saat 21.30 sıralarında gezdiğini görünce yakaladığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun sabit olan hırsızlık suçu nedeniyle hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 Sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3125, Karar No: 2018/8032, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3125 E.  ,  2018/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan .......... gereğince 30.526,49 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. maddesindeki “30.526,49 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “2.100,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/7783, Karar No: 2012/26391, Tarih: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7783 E.  ,  2012/26391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu aleyhinde belgeye dayanmadan örnek 7 numaralı ödeme emriyle ilamsız takip başlatılmış. Borçluların borca itirazı üzerine , alacaklı vekili itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine gelmiştir , Mahkemece, borçluların borcu olmadığına dair yemin ettiği gerekçesi ile, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemeleri, genel olarak icra ve iflas takibi sırasında doğan uyuşmazlıkları sınırlı ve biçimsel olarak incelemeye ve karara bağlamaya yetkili olup, genel mahkemeler gibi geniş yetkili değildir. Bu mahkemelerde kural olarak tanık dinlenmez, yemin teklif edilemez, bilirkişi incelemesine başvurulamaz.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçluların imzasının ikrar edildiği , mücerret borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. Borçlular tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde, borç kabul edilmediğine göre, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de; sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32530, Karar No: 2013/20127, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32530 E.  ,  2013/20127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinin 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20974, Karar No: 2018/8560, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20974 E.  ,  2018/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,........mevkiinde 119 ada 6 no'lu parselde bulunan bağ cinsinde taşınmaz ve 119 ada 5 no'lu parselde bulunan tarla cinsinde taşınmazında 25/07/2015 tarihinde yangın meydana geldiğini,tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunda yangının, davalı ....... ait iki ayrı noktaya çıkış yapan demir direğinin bağlantı hatasından dolayı tellerin birbirine çarpması sonucu oluşan kıvılcımlardan kaynaklandığının belirlendiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla,şimdilik 500 TL tazminatın ve alacağın zararlandırıcı olayın meydana geldiği tarih olan 25/07/2015 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulüne, 82.950,51 TL tazminatın 500,00 TL' sine dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 27/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

./..

-2-

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.