muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/20762, Karar No: 2024/7947, Tarih: 23.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/20762 E.  ,  2024/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/2 E., 2024/319 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2012 tarihli İddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 06.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm

açıklanarak, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 07.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün gerekçe içermemesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 10.10.2023 tarihli kararı ile, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı ve seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesi gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma sonrası seri yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi için dosya Salihli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ancak sanığın seri muhakeme usulünden yararlanmak istemediğini belirtmesi üzerine seri muhakeme işlemleri sonlandırılmıştır.

7. Bozma sonrası seri yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi için dosya Salihli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ancak sanığın seri muhakeme usulünden yararlanmak istemediğini belirtmesi üzerine seri muhakeme işlemleri sonlandırılmıştır.

8. Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle mahkumiyet kararının bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada 1 adet BAREDDA - 2004 yazılı, gümüş renkli her iki tarafı işlemeli, tetik korkuluk kısmında 38272 yazılı üzerinde şarjör takılı, şarjörde de 8 adet 7,65 mm çapında MKE yapımı dolu fişek olan 1 adet 7,65 mm çapında dolu fişekli tabanca ile MKE - 7,65x17 mm tabanca fişeği yazılı 2 adet mermi kutusu görülmüş, her bir kutu içerisinde 25'er adet olduğu ve toplamda 1 adet tabanca ile 58 adet dolu fişeğin ele geçirilmesi iddiasına ilişkindir.

2. 21.05.2012 tarihli Ekspertiz Raporu'na göre; '38272' numaralı silahın esasında ses-gaz

fişeklerini atmak için yapılmış bir tabanca iken sonradan yivli-setli bir namlu monte edilerek 7,65x17mm çap ve tipinde ateşli silah fişeklerini atar hale getirildiği, yarı otomatik tabanca olduğu, yapılan incelemede atışına engel herhangi bir mekanik arızasının bulunmadığı; birlikte gönderilen ellisekiz adet fişeğin, 7,65x17 mm çap ve tipinde olup, çap ve tipine uygun ateşli silahlarda kullanılmak üzere imal edildiği, bu fişeklerden sekiz adedi ile yapılan deneme ve mukayese atışlarında kullanıldığı ve patladığı tespit edildiği, bu itibarla, söz konusu tabanca ve fişekler; 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğu, ancak söz konusu tabancanın vahamet arz etmediği, fişeklerin ise nitelik yönünden vahamet arz etmiyor olup nicelik (sayısal) yönden vahametinin mahkemenin takdirinde olacağı şeklinde ekspertiz raporu düzenlenmiştir.

3. Sanık mahkeme huzurunda alınan ifadesinde söz konusu tabancanın babasına ait olduğunu, üzüm zamanı gelip giderken tabancayı yanında taşıdığını, suç işleme kastının bulunmadığı beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Sanık mahkeme huzurunda alınan ifadesinde söz konusu tabancanın babasına ait olduğunu, üzüm zamanı gelip giderken tabancayı yanında taşıdığını, suç işleme kastının bulunmadığı beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Zamanaşımı yönünden; sanığa yüklenen suçun Kanun maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra, 26.03.2012 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla; bu nedenle kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddelerine uygun olarak yapılan konutta arama sonucu sanığın ikametinde çekmecenin içerisinde tespit edilen yasak nitelikteki silaha ilişkin 26.03.2012 saat 13.10 tarihli tutanak, Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğuna ilişkin silahın 21.05.2012 tarihli kriminal raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/319 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14229, Karar No: 2017/12218, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14229 E.  ,  2017/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3475, Karar No: 2016/6508, Tarih: 25.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3475 E.  ,  2016/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana yapılan el atmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin ek kararıyla davalı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2581, Karar No: 2020/3887, Tarih: 17.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2581 E.  ,  2020/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m.6). Davacı, dava dilekçesinde, dava konusu ettiği Sakarya ili, Adapazarı ilçesi, Semerciler mah. 350 ada, 49 parsel, 30-51 ve 128-129 sayılı bağımsız bölümleri almak için muris babasının yurt dışından para getirirken vefat ettiğini ve bu bağımsız bölümlerin muris babasının vefat ettiği kazada yanında getirdiği paraların davalı annesine verilmesi ile alındığını iddia etmiş ise de bu hususu sunduğu delillerle ispat edememiştir. Ancak, davacı delil listesinde açıkça "Yemin" deliline dayanmıştır. O halde, mahkemece sadece Sakarya ili, Adapazarı ilçesi, Semerciler mah. 350 ada, 49 parsel, 30-51 ve 128-129 sayılı bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali istemiyle ilgili olarak davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/3506, Karar No: 2020/4953, Tarih: 08.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3506 E.  ,  2020/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortalı, davalının da kiracı sıfatıyla işleteni olduğu aracın, 05.05.2013 tarihinde dava dışı alkollü sürücü idaresindeyken gerçekleşen tek taraflı kazasında araçta yolcu olarak bulunan Özgür Toy'un vefat ettiğini, bu nedenle de mirasçılarına 11.11.2013 tarihinde 70.628,59 TL ödeme yapıldığını belirterek 70.628,59 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 70.628,59 TL'nin 11.11.2013-ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta (ZMSS) poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçe Genel Şartlarının B.4/2 maddesinde “Ödemede bulunan sigortacı, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebilir” hükmü mevcuttur. Şu halde, davacı sigortacı söz konusu davayı ancak kendisiyle sözleşme yapan akidine karşı açabilecektir.

Somut olayda; davalı şirket, aracı uzun süreli kiraladığından dolayı 3.kişinin zararları yönünden işleten sıfatına sahip olsa da, sigorta sözleşmesinin tarafı değildir. Bu nedenle davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itiralarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itiralarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin kararının BOZULMASINA ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6022, Karar No: 2011/7094, Tarih: 24.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/6022 E.  ,  2011/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 18.5.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ femur kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 24.5.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13456, Karar No: 2014/13949, Tarih: 01.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/13456 E.  ,  2014/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2013

NUMARASI : 2013/422-2013/728

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu A.. İ.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 07.05.2013 tarihli yazı ile borçlunun Ziraat Bankası Ulus Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağını, yine 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alındığından anılan kanun maddesinin bu süre içinde yürürlükte olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

./.

2014/13456-13949 -3-

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.