muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27263, Karar No: 2023/5549, Tarih: 25.04.2023

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca ... kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “13.318,95 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın ...'ne iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21361, Karar No: 2022/16722, Tarih: 22.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21361 E.  ,  2022/16722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin münhasıran sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık ...’nin kardeşine ait Çolakoğlu Market adlı işyerinde bulunduğu sırada kolluk görevlilerince yapılan aramada, dükkanın altında bulunan depoda dava konusu eşyaların ele geçirildiği, dosya kapsamında aramaya dayanak teşkil eden, usulüne uygun olarak verilen bir arama kararı bulunmadığı anlaşılmakla, hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilerek ; sonucu itibarıyla doğru olan hükmün değişik gerekçeyle ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; sanığın işlettiği Çolakoğlu Tekel Bayii ve ... Market adlı işyerlerinde kaçak içki satışı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk görevlilerince vergi denetim memurları eşliğinde, olay tarihinde sanığın işlettiği Çolakoğlu Tekel Bayii adlı işyerinde yapılan denetimde dükkanın arka kısmında kapısız depo olarak kullanılan bölümde kutu içerisinde bandrolsüz içkiler ve Çolakoğlu Market adlı işyerinde yapılan denetimlerde dükkanda suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı halde, dükkanla bağlantısı olmayan dışarıda yan taraftan girişi bulunan ve dükkanın altında yer alan depo olarak kullanılan bölüme girildiğinde siyah poşetlerde ve kolilerde bandrolsüz sigara ve içkilerin bulunduğu,

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında ticari bir amacının bulunmadığını, ucuz bulduğu için aldığını satma amacının olmadığını ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, sanığa ait iş yerleri ve depolarında kaçak eşya konusunda arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı CMK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hiç bir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, teşdidi gerektirmediği halde, temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 gün ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 gün ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği halde, mahkemece kısa kararda yargılama gideri ile ilgili kısım miktar olarak boş bırakılarak ilgili miktar açıklanmadan, bilahare gerekçeli kararda belirtilmesi suretiyle usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11814, Karar No: 2012/15424, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11814 E.  ,  2012/15424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :57-459

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 1983 yılı kış aylarından 29.09.2003 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, tespitine karar verilen çalışma sürelerinde davacının asgari ücret aldığının hükmün infazı sırasında davalı ... tarafından gözetilmesinin mümkün olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17464, Karar No: 2020/183, Tarih: 07.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17464 E.  ,  2020/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurların soruşturma aşamasında, sanığın belinden çıkardığı bıçakla kendilerini yaralamaya çalıştığını, polis memurlarının araya girmesi üzerine eylemini tamamlayamadığını beyan ettikleri, kolluk tarafından düzenlenen 26.05.2015 tarihli tutanakta, sanığın belinden çıkardığı bıçakla mağdurların üzerine yürümeye çalıştığı esnada kendisinin engellendiğinin belirtildiği anlaşılmakla, delillere neden itibar edilmediği hususları da tartışılarak gerektiği takdirde tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34735, Karar No: 2017/15890, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34735 E.  ,  2017/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13628, Karar No: 2013/16873, Tarih: 28.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13628 E.  ,  2013/16873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tüketici sorunları hakem heyeti başkanlığının "tüketicinin elektrik faturasına ilave ücret olarak yansıtılan kayıp-kaçak kullanım, ..... okuma bedelinin iptal edilmesine ve daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade edilmesine" dair kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; daha önce alınan bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade edilmesi konularında muaraza çıkmış olup bu uyuşmazlığın gelecek yıllara da sari olduğundan ilam değil ..... delil niteliğinde olabileceği, bu kararın iptalini istemekle hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla.... Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda ... başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı 15 gün içinde ..... itiraz edebilirler. .....kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüzmilyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Yasadaki bu parasal sınır 01.01.2013'den itibaren 1.191,52 TL'ye çıkarılmıştır.

....

Somut olayda uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım, .... okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, tüketici sorunları hakem heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Ancak, HUMK'nun 76.maddesi gereği olayları açıklamak taraflara hukuki nitelemeyi yapmak hakime ait bir görevdir. Davacı her ne kadar açtığı davada tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı,..... okuma bedelini ve daha önce alınan bu bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hukuki yarar dava şartı olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir. Açıklanan bu durumda mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince mahkeme açılan bu davayı aydınlatmalı, tüketici sorunları hakem heyeti kararını delil olarak kabul etmeli, davacı tarafa dava değerini açıklattıktan sonra açılan bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir.

Nitekim......sayılı kararında da muarazanın men'i (çekişmenin giderilmesi) davalarının usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğinde olduğunun, bu tür davalarda hem bir muarazanın varlığının tespitinin ve hem de onun men'inin talep edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece anılan ilkeler ışığında esasa girilip doğacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi yöntem ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10730, Karar No: 2008/766, Tarih: 24.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10730 E.  ,  2008/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine,davalıya ait dava konusu 182 ada 1 parsel sayılı taşınmazın idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek kıyıda kalan kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile bu kısmın tapusunun iptali ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, taraflar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava 3621 sayılı yasa gereğince açılan kıyı kenar çizgisi içersinde kalan taşınmazın tapusunun iptali isteğine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden toplanan delillerden, kayden davalıya ait dava konusu 182 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mahallinde yapılan uygulama sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurul raporuna göre kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu kısmın tapusunun iptali ile sicilden terkinine karar verilmiştir.Ancak, davalı tarafından temyiz aşamasında dosyaya ibraz edilen 14.7.1972 tarih 1972/ 179-636 Karar sayılı tescil ilamında Hazinenin taraf olduğu görülmektedir.Buna göre HUMK'nun 237.maddesinde öngörülen kesin hüküm kamu düzeni ile ilgili olup çekişmeli taşınmaza ait olduğunun saptanması halinde kesin delil teşkil edeceği ve taraflarını bağlayacağı kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, davada ileri sürülen ilam ve eki krokisinin dava konusu taşınmaza uygulanması, dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, ondan sonra değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir

.Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. md. gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,24.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/642, Karar No: 2014/17999, Tarih: 19.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/642 E.  ,  2014/17999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/04/2012 tarih ve 2008/343-2012/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada taraf vekilleri, birleşen davada ise davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin, elindeki 14 adet Hyundai marka “...” ile bunların yedek parçalarının Türkiye dışında açık artırma usulüyle satılması için Dubai’de mukim... isimli şirket ile 5 Şubat 2002 tarihli bir sözleşme akdettiğini, malların açık artırma tarihinden önce teslim edilmesi amacıyla davalı ... Türkiye acentesi ... Nakliye Hiz. ve Den. Ltd. Şti. ile taşıma sözleşmesi akdettiğini, konşimentoda unvanı bulunan diğer davalının, anılan davalı ... ile birlikte müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, taşımanın gereği gibi yapılmaması nedeniyle uğranılan zarar karşılığı bedel için taşımayı fiilen gerçekleştiren “...” gemisi üzerinde, TTK'nın 948 ve 1235 b.7/8 uyarınca gemi alacaklısı hakkı bulunduğu; taşımanın makul süre içerisinde gerçekleştirilmediğini, sözleşmeye konu malların 11, 12, 13 Mart 2002 tarihli açık artırmalarda satışa çıkarılacağı, açık artırmayı gerçekleştiren .... Şirketi'nin artırmada elde edilecek bedele mahsuben 100.000,00 ABD Doları tutarındaki parayı müvekkile avans olarak peşinen ödediğini; bu ödemeye karşılık, alınan avansın talep üzerine iadesine dair müvekkil tarafından bu bedelde bir bono keşide edildiğini; iadeye kadar anapara için faiz ödemesinin de taahhüt edildiğini, malların gecikmesi nedeniyle müvekkilin, artırmalara girmemesine bağlı olarak, anılan taahhüdünü yerine getirmek zorunda kalması üzerine, 11.03.2002’den 24.06.2002 tarihine kadar işleyen faize ilişkin olarak ödenmesi gereken tutarın şimdilik 1.912,50 ABD Doları olduğunu, müvekkilin açık artırmalara katılamamasına bağlı olarak elde edemediği 185.000,00 ABD Doları geliri, muaccel olmuş borçlarını ödemekte kullanamaması üzerine doğan faiz borçlarının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.650,00 ABD Doları olduğu (yıllık %10 oranında 30.03.2002’den dava tarihine kadar işlemiş) Ritchie Bros. tarafından 185.000 ABD Doları değer biçilmiş olan malların %10’una karşılık gelen 18.500,00 ABD Doları tutarında kârdan yoksunluğun da söz konusu olduğunu,ayrıca bir alıcının ihaleye çıkacak müvekkil mallarını görmek için yaptığı, ... tarafından ödenen