muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15525, Karar No: 2022/1237, Tarih: 15.02.2022

Şöyle ki; dava konusu çekişmeli 133 parsel sayılı taşınmaz 1965 yılında yapılan kadastro sırasında Haziran 1945 tarihli ve 103 ve 104 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak hazine adına tespit edilince ... ... mirasçıları, Ocak 1931 tarihli ve 3 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı iddiası ile kadastro tespitine itiraz etmiş, Mahkemenin 1969/196 Esas sayılı dosyasındaki dava sonucu (Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma kararları sonrasında sırasıyla, 1978/50, 1990/4 ve 2004/4 esas sayılarını almıştır) mahkemenin, 20.04.1999 tarihli ve 1990/4 – 199/45 sayılı kararıyla, 133 parsel sayılı taşınmaz içinde ve bilirkişi krokisinde 360 parsel olarak gösterilen bölümün Ocak 1931 tarihli ve 1 sayılı sicilden gelen Ocak 1931 tarihli ve 3 sayılı tapunun kapsamında kaldığı gerekçesiyle bu bölümün bu dosyanın davacı gerçek kişileri adına tapuya tesciline karar verilmiş ve mahkemece verilen bu karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiş, diğer bölümler yönünden bozulmuş, bozulan bölümler yönünden mahkemece 14.02.2005 tarihli ve 2004/5 -2005/5 sayılı karar ile kurulan hüküm ise, Yargıtay (kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 26.09.2006 tarihli ve 2006/2800 Esas, 2006/2858 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiş, bu kararın infazı sonucu kişi adına tescile karar verilen taşınmaz 1500 metrekare yüzölçümü ve 360 parsel sayısı ile Tapu maliki ... ... mirasçıları adına tapuya tescil edilmiştir. Dava konusu parsel, davanın açıldığı tarihte aynı mahkemenin 1990/4 esas sayılı dosyasında da dava konusu olduğu halde aynı parsele yönelik açılan dosyalar birleştirilmeden ayrı ayrı görülmüştür. Ne var ki, 2004/5 Esas sayılı dosya, yukarıda vurgulandığı üzere, hükme bağlanmış ve kesinleşmiştir.

Davacıların dayandığı Ocak 1931 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kaydının ifrazı ile oluşan Ocak 1931 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydının sınırları kumluk ve kumdere sınırı itibariyle değişebilir nitelikteki sınır içermesi nedeniyle 3402 sayılı Kanunun 20/C madde hükmüne göre ancak miktarı ile geçerli bir tapu kaydı olup, tapunun bir sınırı da ...tarlasını okumaktadır. Tapu kaydının sınırında okunan ...ise ifrazla oluşan 3 sıra numaralı tapu kaydının maliki olup, 3 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucu verilen karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş ve bu taşınmaz 360 parsel sayısı ile ...mirasçıları adına tapuya tescil edilmiştir. Bu durumda tapunun “...” sınırı artık sabit sınır haline gelmiştir. Dolayısıyla eldeki dosyada dayanılan ifraz tapusunun kapsamı belirlenirken ...mirasçıları adına tescil edilen 360 parsel sayılı taşınmazla aralarında boşluk kalacak şekilde sadece kıyı kenar çizgisi ve 133 parselin batı sınırı esas alınarak kapsam belirlenmesi doğru değildir.

Tüm bu açıklamalar ışığında Mahkemece, yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç ... ya da jeoloji mühendisi ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile İdarece onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, kıyı kenar çizgisi duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, davacıların dayandığı tapu kaydının kapsamı belirlenirken 360 parsel sayılı taşınmazın kuzey sınırı, 133 parsel sayılı taşınmazın batı sınırı ve bilirkişilerce belirlenecek olan kıyı kenar çizgisi esas alınmak sureti dayanak 1 sıra numaralı tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmeli ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek karar verildiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7947, Karar No: 2011/5945, Tarih: 12.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7947 E.  ,  2011/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 61 parsel sayılı 1.851.035,36 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davacılar ... ve ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davacılar ... ve arkadaşları ise tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın belirli bölümlerine yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davacıların davalarının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar ... ve ...'ın temyiz itirazları ile ilgili olarak;

102 ada 61 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu bölümü üzerinde tespit tarihinde davacılar ... ve ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacıların taşınmaz bölümü üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, davacılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, gerekli koşulları içermediği, fen ve ziraatçi bilirkişiler ile mahkeme heyetine verilecek ücretlerin kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmediği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Hal böyle olunca; mahkemece oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 12.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15123, Karar No: 2010/15469, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15123 E.  ,  2010/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 36. maddesinde; “ Kadastroca şahıslar adına tespit edilmiş orman sahaları görülürse, bu parsellerin şahıslar lehine tespitlerinin sebebi başkanlıkça tapulama müdürlüğünden sorulur. Tapulama müdürlüğünden alınan bilgi ve müstenit evrakın tetkiki ile 766 sayılı kanunun 32. ve 33. maddelerinden hangisine istinat ile tespit yapıldığı araştırılır. Tapulama faaliyeti neticesindeki tespit 766 sayılı kanunun 32. maddesine istinat ettirilmiş ise tapunun tesisi tarihindeki mevzuata göre iktisabın haklı olup olmadığına bakılır. Haklılığı tespit edilirse 4785 sayılı kanun şümulü içerisine giren ve 5658 sayılı kanuna tabi bulunmayan sahalar devletleşen ormanlardan bulunacağından devlet adına, aksi halde şahıs adına tahdit edilir. Tespitin 766 sayılı tapulama kanununun 32. maddesine göre yapılmış bulunmasına rağmen haklı bir sebebe dayanmaması veya 33. maddesine göre yapılması halinde bu ormanların esas itibarıyla şahıslarca iktisaplarının mümkün olmayacağı ancak, tapuda 3. şahıs lehine bir kaydın bulunması halinde, (bu kaydın bir mahkeme hükmü ile ref edilmesi mümkün olacağından) bu gibi yerler tahdit tutanağında “ tapunun hükümsüzlüğünü ilgili mahkemece hükmedildikten sonra orman tahdidi içerisine alınmasına” kaydı verilerek tahdit dışında bırakılır.

Söz konusu sahalar gereğince yapılmak üzere hemen ilgili İşletme Müdürlüğüne bildirilir ve bu bildirimlerin bir cetveli büro mesaisine geçildikten sonra bir ay içerisinde Başmüdürlük ve Genel Müdürlüğe gönderilir. İşletme Müdürlükleri de en geç Ocak ayı başına kadar bu bildirimler üzerine yapılan muameleleri ve neticelerini Başmüdürlük kanalı ile merkeze duyururlar ve alacakları talimata göre hareket ederler.” hükmü bulunduğundan bu maddeye göre dava konusu ... Beldesi 41 ada 19 parsel hakkında açılmış bir dava olup olmadığının, açılmışsa dava sonucunun ve bu davaya göre tapuda işlem yapılıp yapılmadığının ilgili İşletme Müdürlüğü ve davacı Hazineden sorularak alınacak cevabın dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9940, Karar No: 2012/13674, Tarih: 10.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9940 E.  ,  2012/13674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 10. As.CM)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi uyarınca hükmedilen 18 ay hapis cezasının anılan Yasanın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkında mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı cihetle her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-Sanığın her takvim yılı için ayrı olarak birden fazla sahte fatura kullanmak şeklindeki eylemi nedeniyle hakkında TCK.nun 43. maddesi (2004 yılında kullanılan faturalar için 765 sayılı Kanunun 80. madde) uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe de gösterilmeksizin denetim süresinin üst hadden tayini suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktari itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6671, Karar No: 2019/998, Tarih: 17.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6671 E.  ,  2019/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S.SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5378, Karar No: 2012/27244, Tarih: 13.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5378 E.  ,  2012/27244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafilerinin 05.02.2009 tarihli son oturum için vermiş oldukları dilekçeleri ile mesleki mazeretleri bulunduğunu ve duruşmanın ertelenmesini istedikleri halde, yetersiz gerekçelerle istemin reddine karar verilerek yargılamaya devam edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7283, Karar No: 2015/894, Tarih: 22.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/7283 E.  ,  2015/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29/12/2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verildiği, 19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağı belirtilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın okul müdürü olarak görev yaptığı dönemde okulun hesabına Avrupa Birliği Projesi nihai ödemesi olarak gönderilen 2.400 euro ile 2004 ve 2007 yılında İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından okulun hesabına gönderilen banka promosyonu okul payı bedeli olan 15.750 TL ve 10.787,05 TL'yi, ayrıca okul aile birliğine ait banka hesabından da farklı tarihlerde 20.000 TL'nin sanık tarafından çekilerek menfaat temin edildiğinin iddia edildiği, bu şekilde TCK'nın 247/1 maddesinde düzenlenen zimmet suçu izah edilerek kamu davası açılmış olmakla ,

İddianamedeki nitelendirme, anlatım, temyizin kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek ( 5. ) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/356, Karar No: 2015/7184, Tarih: 14.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/356 E.  ,  2015/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş olan 01.01.1970 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile hak ettiği aylıkların yasal faizi ile tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine giriş olan 01.01.1970 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve 16.04.2014 tarihli tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini, hak ettiği aylıkların yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; 13.12.1999 imza ve 01.12.2003 yürürlük tarihli Türkiye ile Danimarka Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinde, bir kimsenin ... sigortasına girişten önce Danimarka rant sigortasına girmiş bulunması halinde, Danimarka Rant sigortalarına girişin ... sigortalarına giriş olarak kabul edileceği gerekçesi ile 01.01.1970 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olarak kabulü ile tahsis talep tarihini takip eden 01.05.2014 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesi'nde, Danimarka ülkesinde çalışmaya başlanılan veya Danimarka Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmenin 33’üncü maddesinde yer alan; “Bir Danimarka veya ... vatandaşı ya da geride kalan hak sahiplerinin, özellikle ... mevzuatına göre tamamlanan prim ve sigorta süreleri dikkate alındığında, bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği takdirde, ilgili kimsenin Danimarka mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerinin gerekli miktarı, ... mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır, ancak söz konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri

çakışmamalıdır.” hükmü ise, sigortalı sürelerin aylık tahsisine yeterli olmaması durumunda, ikamet sürelerinin de sigortalı sürelerle çakışmaması koşuluyla nazara alınabileceğine ilişkin bir düzenleme olup, davacının sigorta başlangıç tarihinin 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre, Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihinden borçlanılan gün sayısı kadar geriye gidilmek suretiyle belirlenmesi gereği nazara alınmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma gerekir.

Somut olayda, Mahkemece; sigorta başlangıç tarihi, 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre tahsis şartları irdelenmek suretiyle bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24530, Karar No: 2025/7322, Tarih: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/24530 E.  ,  2025/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/600 E., 2021/113 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede suça konu tüm sigaraların müsaderesi istendiği halde mahkemece numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmiş ise de; müsaderesine karar verilmeyen sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kazanılmış hakkına ilişkin ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığınn 3 yıl 9 ay hapis ve 1875 gün adli para cezasına karar verilmesinden sonra, 1875 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildikten sonra, bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın infazı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 30.000,00 TL adlî para cezası üzerinden

yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 1500 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL den olmak üzere 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26064, Karar No: 2016/5581, Tarih: 17.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26064 E.  ,  2016/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.04.2015 gün ve 2014/26053 Esas - 2015/7351 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ..... vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişken davanın kabulüne dair verilen hüküm davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibariyle adet olarak maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi nedeniyle hükmün bozulması gerekirken yazılı şekilde bozulduğu anlaşılmakla,

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteklerinin kabulü ile Dairemizin 08/04/2015 gün 2014/26053-2015/7351 sayıl bozma kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.