muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18652, Karar No: 2015/20565, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18652 E.  ,  2015/20565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2015

Numarası : 2014/701-2015/115

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14832, Karar No: 2023/2968, Tarih: 23.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14832 E.  ,  2023/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2016 tarihli ve 2016/6271 Esas, 2016/6271 No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, gece vakti şikâyetçinin işlettiği kahvehaneye kapısı zorlanarak açılıp 70,00 TL bozuk para ve tornavidayı alması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/2-4, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/126 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 145, 31/3, 116/2-4, 31/3, 62, 50. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis, 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli ve 2021/1356 Esas, 2021/7574 Karar sayılı kararı ile ''Hükmün gerekçesiz kurulması,'' sebebi ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/271 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sırasıyla, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/3, 62, 116/2-4, 31/3, 62, 50. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis, 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği, zamanaşımının dolduğuna,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, zamanaşımının dolduğuna, somut delil bulunmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun gece vakti şikâyetçinin iş yerinin kapısını zorlayarak açıp, içeriden bozuk para ve bir adet tornavida aldığı, suçunu ikrar ettiği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun gece vakti şikâyetçinin iş yerinin kapısını zorlayarak açıp, içeriden bozuk para ve bir adet tornavida aldığı, suçunu ikrar ettiği, bu suretle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 31/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddesinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 10.05.2016 tarihinden, 10.11.2021 tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti iş yerinden söz konusu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen ve 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddesine uyan hırsızlık suçunda, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Polise hırsızlık ihbarı gelmesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun olay gecesi saat 03.00 sıralarında başka sokakta yakalandığı, savunmasında da üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmakla; Mahkemenin kabulünde ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/271 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/271 Esas, 2021/382 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7435, Karar No: 2023/8816, Tarih: 27.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7435 E.  ,  2023/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sigorta başlangıç tarihinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemiz tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemiz tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 24.12.1984-01.02.1985 tarihleri arasında 398470 sicil numaralı ... Belde İnş. A.Ş. ünvanlı işyerinde çalıştığını belirterek sigorta başlangıç tarihinin 24.12.1984 olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2017 tarihli ve 2016/375-2017/335 sayılı kararı ile "Davacının davasının kabulü ile davacının 398470 işyeri sicil numaralı dava dışı işyerinde; 24.12.1984 tarihinde 1 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret üzerinde sigortasız çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı isteminde bulunmuştur.

Dairenin 02.03.2020 tarih ve 2019/3365- 2020/1823 sayılı kararında; "davacıya davalı şirkette çalıştığını iddia ettiği dönemde beraber çalıştıkları işçilerin isimlerinin bildirilmesi istenilmeli, davacının bildirdiği isimler ile dönem bordrosundan seçilecek bordrolu tanıkların beyanlarına başvurulmalı, giriş bildirgesinin dayanağı çalışmanın varlığı araştırılarak toplanan deliller değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve 2020/102-2022/55 sayılı kararı "davanın reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve 2020/102-2022/55 sayılı kararı "davanın reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 23.05.2022 tarih ve 2022/6009-2022/7636 Karar sayılı kararında; "Bozma sonrası yeterli araştırma yapılmadan ve bozma gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile "davanın kabulüne, davacının 398470 işyeri sicil numaralı dava dışı işyerinde; 24.12.1984 tarihinde 1 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret üzerinde sigortasız çalıştığının tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin 24.12.1984 olarak tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; tanık anlatımlarına itibar edilmemesi gerektiğini, toplanan delillerden davacının iddia ettiği gibi fiili olarak çalıştığı olgusu kanıtlanamadığını, Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2709, Karar No: 2013/3039, Tarih: 03.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2709 E.  ,  2013/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 115 ada 49 parsel sayılı 883.93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., aynı nedene dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın yayla vasfında bulunduğu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmadığı gibi varılan sonuç davanın niteliğine de uygun düşmemektedir. Kadastro tespitinde taşınmazın niteliği tarla olarak tespit edilmiş olduğuna davada Hazine taraf bulunmadığına göre, uyuşmazlığın taşınmaz üzerinde kimin zilyet bulunduğuna ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Ne var ki; davacı taraf zilyetliğinin ispatı yönünden delil olarak tanık beyanına dayanmış olduğu halde, 03.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile dosyaya bildirdiği tanıkları yöntemine uygun şekilde keşifte dinlenilmeksizin hüküm tesis edilmiştir. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için fen bilirkişisi, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davacı tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, davacı tarafın tanıkları yöntemine uygun şekilde dinlenilmeli, taşınmaz üzerinde taraflardan hangisinin ne şekilde zilyetliğinin bulunduğu sorulmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yöntemince, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın talep halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6630, Karar No: 2010/6499, Tarih: 07.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/6630 E.  ,  2010/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Adli Tıp Kurumu Samsun Şube Müdürlüğünün 28.11.2005 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu bileteral kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 7.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14289, Karar No: 2013/21089, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14289 E.  ,  2013/21089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalılara ait ... Restaurant'ta mutfak şefi olarak 04.3.2005-12.9.2010 tarihleri arasında son aylık 5.000,00.-TL ücretle çalıştığını, sigorta girişinin 05.5.2005 tarihinde yapıldığını, kazancının asgarî ücret seviyesinde gösterildiğini, haftada 7 gün ara dinlenmesi yapmadan kış sezonunda 09.00-24.00; yazın 13.00-02.00 saatleri arasında çalıştığını, evlendiği sene 1 hafta tatil dışında yıllık izin kullanmadığını, fazla mesai, resmî tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 2010/Ağustos ayı ücretinin ödenmediğini, Eylül ayından 12 günlük ücret alacağı olduğunu, iş akdini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesini haklı nedene dayanmadan kendisinin feshettiğini, fazla çalışma ve izin ücreti alacağının bulunmadığını, davacının fesih bildirimi tebliğ edilmeden önce 29.9.2010 tarihinde devamsızlık nedeniyle akdin feshedilmek istendiğini, ücret iddiasının kötü niyetli olduğunu, davacının asgarî ücretle çalıştığını ilaveten işyerinde müşterilerden toplanan bahşişlerin çalışanlar arasında bölüşüldüğünü, davacının aşçı olması nedeniyle diğerlerinden daha yüksek pay aldığını, ücretlerin eksiksiz ödendiğini, lokanta turistik bir bölgede

bulunduğundan 2010 yılına kadar sadece yazları faaliyet gösterdiğini, her sene Mayıs ayında açıldığını, davacının bundan önce Mart ayında çalışmaya başlamasının mümkün olmadığını, işyerinin açık olduğu Mayıs-Ağustos ayları dışında da ücretinin işlemeye devam ettiğini, yılın 4-5 ayında çalışılan işyerinde yıllık izinden söz edilemeyeceğini, kış sezonunda çalışmayan davacının yazın 18.00'da başlayan mesaisinin 23.00'da sona erdiğini, haftanın 6 günü 30 saat çalıştığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğinden kıdem tazminatı hakkı doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.