muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9667, Karar No: 2022/1750, Tarih: 03.03.2022

8. Gerekçe

8.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkini istemine ilişkindir.

8.2. İlgili Hukuk

8.2.1. Bilindiği üzere T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.'' denilmektedir. Öte yandan 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesi ile de ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4 üncü maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' şeklinde genel esaslar düzenlenmiştir.

8.3. Değerlendirme

Kararın (IV/4.) no.lu paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15305, Karar No: 2010/20661, Tarih: 14.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/15305 E.  ,  2010/20661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanığın 18 yaşından küçük olması ve üzerine bıçakla yaşamı tehlikeye sokacak şekilde kasten yaralama suçu için maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21167, Karar No: 2015/3133, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21167 E.  ,  2015/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/400-2014/343

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17213, Karar No: 2016/3680, Tarih: 28.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/17213 E.  ,  2016/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, komşu taşınmaz malikleri davalıların taşınmazlarında biriktirdikleri hayvan gübrelerini, 1152 parsel sayılı taşınmazına taşırmak ve akıtmak suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve geçmiş dört yıllık dönemi kapsayan 500,00 TL ecrimisilin tahsili isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, hayvan gübrelerini taşınmazlarında bulunan beton zemin üzerinde biriktirdiklerini, yetkili makamlarca yapılan inceleme ve tespitlerde herhangi bir olumsuzluğun tespit edilmediğini, davacıya ait taşınmaza zarar verilmediğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ; 1152 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğu, komşu 1153 parsel sayılı taşınmazın davalılarca büyükbaş hayvan besiciliği yapılmak suretiyle kullanıldığı, 26/05/2014 tarihli çevre bilirkişisi raporunda büyükbaş hayvan besiciliğinden kaynaklı hayvan dışkılarının bir kısmının beton zemin üzerinde depolandığı, oluşan dışkıların sıvı kısmının plastık pimaş boruyla mahsullerin bulunduğu ortama verildiği ve çevreyi yüksek ölçüde kirlettiğinin saptandığı, belediyece düzenlenen 22/04/2014 tarih 2 ve 3 sayılı durum tespit tutanaklarında, davalıların belediye sağlık zabıta yönetmeliği'nin 11. maddesine aykırı hareket ettiklerinin tespit edildiği yine belediyece 16/12/2014 tarihinde düzenlenen durum tespit tutanağında ise davalıların daha önce yazılı olarak uyarılmalarına rağmen hayvan damından çıkan gübrelerin yağmur suyu ile birleşip damın altında bulunan tarlaya akarak zarar verdiği saptanarak durumun fotoğraflandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nun 297/1-c fıkrasında (1086 s. HUMK'nun 388/3), hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği; aynı kanunun 2. fıkrasında ise (1086 s. HUMK'nun 388/son) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir .

Somut olaya gelince; Bilirkişilerden elde edilen raporda zararın niteliği, kapsamı ve özellikle hangi önlemlerle giderilebileceğinin açıkça saptanmadığı görülmektedir. Bu durumda, böyle bir raporun, taraflar arasındaki çekişmeyi giderecek nitelikte olmadığından, hükme esas alınması olanaklı değildir.

Öte yandan, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilerek, müdahalenin önlenmesine yönelik alınacak önlemler belirlenerek infazı mümkün olacak biçimde hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, gerektiğinde yeniden keşif yapılarak uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun zararın niteliği, kapsamı ve zararın hangi önlemlerle giderileceği yönünde gerekçeli rapor alınması yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra elde edilecek bilgiler değerlendirilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/735, Karar No: 2020/9368, Tarih: 16.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/735 E.  ,  2020/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında yabancı menşeili ve yurda yasal olmayan yollardan giren 50 kutu makaron nedeniyle dava açılmış olup; sanığın eyleminin 6111 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılıktan hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

5. Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına rağmen hangi mahkumiyet kararının tekerrüre esas alındığının hükümde gösterilmemesi,

5. Sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına rağmen hangi mahkumiyet kararının tekerrüre esas alındığının hükümde gösterilmemesi,

6. Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu ile Gümrük İdaresinin karar başlığında katılan sıfatıyla ayrı ayrı gösterilmesi karşısında, hangi idareye verildiği belli olmayacak şekilde "Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle 1.500,00 TL maktu ücreti vekaletin sanıklardan eşit olarak tahsili ile katılan kuruma verilmesine," yazılmak suretiyle hüküm tesisi ve sanık ...'in 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçu bakımından suçtan doğrudan zarar görmeyen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağının gözetilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20149, Karar No: 2016/720, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20149 E.  ,  2016/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/818-2014/196

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40420, Karar No: 2017/43362, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40420 E.  ,  2017/43362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5407, Karar No: 2009/10434, Tarih: 01.12.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/5407 E., 2009/10434 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/5407 E., 2009/10434 K.**

**- ÖZEL YETKİLENDİRİLEN VEKİL**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme tahliye isteminin reddine, kira alacağının tahsiline karar vermiş, hüküm davacı tarafından tahliye isteminin reddine ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan ve hükme esas alınan yenilenen kira sözleşmesi 01.08.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Kira sözleşmesi A…

… O…

… vekili İ…

… O…

… tarafından imzalanmıştır. Dosya arasında bulunan 05.01.2000 tarihli düzenleme şeklindeki vekaletnamenin incelenmesinden A…

… O…

…'ın maliki bulunduğu kiralananı kiraya vermeye, kira sözleşmelerini tanzim ve imzaya, kira paralarını tahsile, kiracıya ihtarname keşide etmeye ve tahliye davaları açmaya İ…

… O…

…'ı yetkili kıldığı anlaşılmaktadır. İ…

… O…

…'da bu yetkisine dayanarak davaya dayanak yapılan 06.09.2007 tarihli temerrüt ihtarnamesini A…

… O…

… vekili İ…

… O…

… sıfatıyla keşide etmiştir. Nitekim bu husus ihtarnamenin müstenit kısmında ilgili noter tarafından ayrıca tasdik edilmiştir. Özel yetkilendirilen vekilin müvekkili adına ihtarname keşide etmesine yasalarca bir engel bulunmamaktadır. Söz konusu ihtarname kiralayan A…

… O…

… adına keşide edildiğinden geçerlidir ve hukuki sonuç doğurur. İhtarnameye konu kira paralarının ödenmediği, davalının kiralananı 02.08.2007 tarihinde tahliye ve teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlayamadığı kabul edildiğine göre oluşan temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan dava davacı A…

… O…

…'a vekaleten açılmış olup yargılama sırasında Av.İ…

… E…

… P…

… tarafından temsil edildiğine göre karar başlığında davacı olarak A…

… O…

…'ın gösterilmesi gerekirken, İ…

… O…

…'ın gösterilmesi de doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün tahliyeye hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16793, Karar No: 2016/533, Tarih: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16793 E.  ,  2016/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Korkuteli Sulh Hukuk ve Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 4.Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü yazı cevabına göre kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte vasi adayının adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 31.08.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23009, Karar No: 2014/24919, Tarih: 27.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23009 E.  ,  2014/24919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurum'un birlikte yaşama iddiası ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işleminin iptali, aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14098, Karar No: 2023/1193, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/14098 E.  ,  2023/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve /yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin,17.04.2019 tarihli ve 2019/284 Esas, 2019/115 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi,192/3, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/497 Esas, 2021/364 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü devriye gezen kolluk güçlerinin şüpheli hareketleri nedeniyle durdurdukları tanık S. K.'nın kaba üst aramasında daralı ağırlığı 5,32 gram gelen eroin maddesinin bulunduğu, tanık S.'ın bu maddeleri "Keke" lakaplı olduğunu söylediği ve eşgal bilgilerini verdiği bir şahıstan aldığını söylemesi üzerine civarda yapılan araştırmalarda eşgale uyan sanık ...'ın tedirgin hareketler içinde olduğunun da