muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/37444, Karar No: 2017/1878, Tarih: 16.02.2017

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 12.6.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 12.6.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam ... adanın, ... adasında 5280 modern konut ve ... adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 468,50 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7954, Karar No: 2015/24618, Tarih: 16.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7954 E.  ,  2015/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/30159

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2009/540 (E) ve 2010/397 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık S.. Ü.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

“B. S.” olarak tanınan pek çok sabıka kaydı bulunan sanığın, bir bahane ile mağduru parkta dövmeye başladığı, daha sonra yanındaki, temyiz incelemesi dışında olan sanık ve diğer kişilerle birlikte kaleye götürerek burada da uzun süre dövdüğü, aldığı darbelerle başı dönen mağduru boğazına bıçak dayayarak öldürmekle ve kaleden aşağı atmakla tehdit ettiği, sanığın dalgınlığından yararlanarak kaçmaya başlayan mağduru elindeki bıçakla kovaladığı, merdivenlerden hızla inerken düşmesine neden olduğu, kalça kemiğinde kırık meydana gelen mağdurun kemik kırığının 4. derece ağır olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın uzun süre takip eyleminden kastının yoğunluğu, saiki, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza miktarının belirlenmesi gerekirken alt sınırdan ceza verilerek takdirde hataya düşülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık S.. Ü.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4806, Karar No: 2014/10046, Tarih: 23.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4806 E.  ,  2014/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/288214

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2011

NUMARASI : 2009/128 Esas, 2011/493 Karar

SUÇ : Denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme (sanık Mehmet hakkında), nitelikli zimmet, resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma (sanık Özgür hakkında)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/02/2013 gün ve 2012/15-1364-2013/51 sayılı Kararında da açıklandığı üzere mahkemenin dolandırıcılık suçundan adli para cezasını tayin şeklinde bir isabetsizlik görülmemiş ve bu nedenle de tebliğnamede adli para cezasının, temel gün olarak suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katı olarak belirlenmesi, artırma ve eksiltmelerin de bu miktar üzerinden yapılması gerektiğinden bahisle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkumiyet hükümleri yönünden sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık M..’in görevi sebebiyle atılı suçu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca atılı suçtan yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında yargılama şartı olan usulüne göre alınmış soruşturma izni olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık Ö...’ün personelin hak etmiş olduğu ücretlerden mutemetlik parası adı altında kesinti yaparak 21.468,38TL'yi kendi hesabına değişik zamanlarda aktarıp mal edinmek şeklindeki dosya içeriğine göre sübut bulan eyleminin zincirleme biçimde zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç işleme kastının bulunmadığından bahisle görevi kötüye kullanma suçundan beraet kararı verilmesi,

Sanık Ö..’ün dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44914, Karar No: 2016/980, Tarih: 20.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/44914 E.  ,  2016/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davalı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait öğrenci yurduna kayıt yaptırdığını, okuldaki kaydını dondurması nedeniyle yurtta kalmak istemediğini, imzalamış olduğu senetlerin iade edilmeyerek hakkında icra takibi başlatıldığını ileri sürerek takip nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı için bir seneliğine yurtta yer ayrıldığını, bu yer için yapılan başka başvuruların reddedildiğini, sözleşmeye göre sadece sağlık sebebiyle eğitimini devam ettirme imkanı olmadığını raporla ispat ederse sözleşmenin iptalinin düzenlediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile okuldaki kaydını dondurması nedeniyle yurtta kalmak istememesi nedeniyle taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre iptal edilmesi gereken senetlerin icra takibine konulduğunu iddia ederek borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davacı tarafından dosyaya delil olarak sözleşme ve taahhütname sunulmuş ise de: sunulan sözleşmede davalı şirketin imzası olmayıp bu sözleşme ve taahhütnamedeki sonradan yapılan ilaveler davalı tarafından kabul edilmemiştir. Davalı tarafından dosyaya sunulan tarihsiz ve davacının imzası bulunan taahhütnamenin 9. maddesinde " Yurt sözleşmesinde anlaştığımız ücreti okulun devamını sürdüremeyecek hastalığım (tam teşekküllü hastaneden heyet raporu ile belgelendirmek şartı ile) iptal olur. belgelendirilme olmadığı takdirde okulu bırakmak, yatay geçiş, yurttan atılma, v.b. ne olursa olsun yurt ücretini ödeyeceğimi." şeklinde hüküm yer almaktadır. Davacı daha iyi bir okula kayıt yaptırabilmek için sınavlara hazırlanmak amacıyla devam ettiği okuldaki kaydını dondurduğunu beyan etmiş olup bu durum sözleşmenin feshi nedenini oluşturmaz. Hal böyle olunca ; mahkemece, davacının yurttan ayrıldığı tarih itibariyle bu yere başka bir öğrencinin alınma ihtimalinin olup olmadığı ve bu yerin boş kalması halinde zarar miktarının tespiti için taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4305, Karar No: 2008/5519, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4305 E.  ,  2008/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin mallarına haciz konulduğunu, borçlarını ödeyemez hale geldiğini ileri sürerek İİK.nun 178.maddesi uyarınca iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının tacir olduğu, aciz halinde bulunduğu gerekçesiyle iflasına karar verilmiş, hüküm Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.05 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25573, Karar No: 2016/2239, Tarih: 01.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25573 E.  ,  2016/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık .....'nün, ev yaptırmak için inşaata başladığı, bu inşaatta çalışması için de diğer sanık ...... ile anlaştığı, sözkonusu inşaatın 2010 yılı mayıs ayı içinde bitmesine rağmen sanık ....'in diğer sanık ....... 30.11.2010 tarihine kadar bahse konu inşaatta çalışmış gibi katılan kuruma sigortalı olarak bildirdiği, bu kapsamda sanık ........ ile eşi ve çocuklarının bu sigortalılık nedeniyle sağlık yardımlarından faydalandıkları, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, ruhsat almanın işin sonlandığı anlamına gelmeyeceği, primlerin ödendiği, kurum zararının bulunmadığı, sanıkların sigortalılığı uzatmakta bir yararlarının olmadığı ve sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25283, Karar No: 2024/10260, Tarih: 26.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25283 E.  ,  2024/10260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi- ... 3. Çocuk Mahkemesi

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97441 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-... 1. Çocuk Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2017/684 esas, 2018/554 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte 13/03/2017 tarihinde ... Merkez kreş ve gündüz bakım evine mutfak penceresinden girmelerini takiben, yiyecek eşya alarak ayrıldıkları olay kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2017 tarihli ve 2017/21579 soruşturma, 2017/18815 esas, 2017/905 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2017/684 esas, 2018/554 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan cezanın miktarı itibariyle kesin olarak mahkumiyetine karar verildiği,

Suça sürüklenen çocuğun, yine diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte 12/02/2017 tarihinde ... Merkez kreş ve gündüz bakım evine girerek kuruma ait televizyon, monitör ve ses sistemlerini çaldıkları olay kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2017 tarihli ve 2017/21592 soruşturma, 2017/5030 esas, 2017/319 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkumiyetine dair ... 3. Çocuk Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/146 esas, 2018/78 sayılı kararının, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10/07/2018 tarihli ve 2018/960 esas, 2018/1647 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi sonucu kesinleşmesini takiben, anılan karara karşı ... 3. Çocuk Mahkemesince, suça sürüklenen çocuğun eylemleri bakımından zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/3324 esas, 2022/2626 sayılı kararı ile, "... Suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirilen aynı yerden aynı müştekiye yönelik olarak 04.02.2017 tarihli, 12.03.2017 tarihli ve 13.03.2017 tarihli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal eylemlerin suç tarihleri arasındaki süreler nazara alındığında ... hakkında TCK'nun 43/1 maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu, bu kapsamda zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın her eylem münferit olarak değerlendirilerek SSÇ'lerin cezalandırılmasına dair kararlar yönünden ... hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması dolayısıyla TCK'nun 43/1 maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, incelemeye konu dosyanın yukarıda belirtilen dosyalarla birleştirilmesi sağlanarak, bunun mümkün olmaması halinde o dosyalar incelenerek, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin sabit olması halinde nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden hükmolunan cezalardan mahsubuna kararı verilmesi, diğer yargılamalardan alınan cezaların bozmaya konu kararda hükmolunan cezalardan fazla olması halinde ise suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğinden, CMK'nun 280/1 maddesi uyarınca HÜKÜMLERİN BOZULMASINA ..." şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmesini müteakip, dava dosyasının ... 3. Çocuk Mahkemesinin 2023/142 esas sırasına kaydedildiği ve derdest olduğu,