muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10916, Karar No: 2015/13283, Tarih: 16.06.2015

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde..... Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise Hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (................ Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 22.02.2012 olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Mahkemece karar tarihi itibarıyla belirtilen gerekçeyle istemin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de istem sonuçta ret edildiğinden sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 438. maddesi son bendi uyarınca gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/77, Karar No: 2022/3268, Tarih: 01.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/77 E.  ,  2022/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 22.03.2021 tarihli dilekçelerinin içeriği itibariyle mazeretlerini bildirir eski hale getirme talebi içermediği; temyiz istemi niteliğinde ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 10.10.2018 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.07.2020 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 07.09.2020 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20728, Karar No: 2018/2405, Tarih: 05.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20728 E.  ,  2018/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazın tespitine esas tapu kaydının uygulanması, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususunun belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, (B) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın ... tespit tutanağında belirtilen dayanak tapu kaydının bu taşınmazı kapsamadığı, tespit maliki olan davalı ...'ın ve ... tutanağında önceki zilyet olarak isimleri geçen ... adlı kişilerin de dava konusu taşınmazı hiç kullanmadığı, taşınmazın tespit öncesinde tapusuz olup çok önceleri ... adlı kişi tarafından kullanıldığı, daha sonra da davacı tarafından satın alındığı belirlendiğinden davalı ... adına yapılan tespit ve tescilin iptali gerektiği, ancak bilirkişi raporu ile tespit edildiği şekilde taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) harfi ve sarı renkle gösterilen 52,01 metrekare kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle bu kısmın kıyı olarak terkinine karar vermek gerektiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında "tespite esas tapu kaydının mahallinde uygulanması, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin belirlenmesi ve taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalıp kalmadığı hususunun 5 kişilik uzman bilirkişi vasıtasıyla belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Bozmaya uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozmada işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Ne var ki, mahkemece bozmaya uyulduğu halde mahalinde usulünce tapu kaydı uygulaması yapılmamış, tapu kaydı tüm tedavülleri ile getirtilip dosya arasına konulmamış, tapunun revizyon gördüğü parseller dikkate alınmamış, fen bilirkişisinden tapu kaydı uygulamasını içerir denetime elverişli rapor alınmamış, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi açısından tek kişilik jeolog bilirkişinin raporu ile yetinilmiş, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve niteliği kesin olarak belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahalinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve 362l sayılı Kanun'un 9.maddesinde nitelikleri yazılı 5 kişiden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrometri mühendisi ve fen bilirkişisi aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde ayrı ayrı dinlenmeleri, tanık ve bilirkişilerden taşınmazın kim tarafından ne suretle ne zamandan beri kullanıldığı sorulmalı, ... sırasında davaya konu parsel ve komşu parsellere revizyon gören 23.03

.maddesinde nitelikleri yazılı 5 kişiden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrometri mühendisi ve fen bilirkişisi aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde ayrı ayrı dinlenmeleri, tanık ve bilirkişilerden taşınmazın kim tarafından ne suretle ne zamandan beri kullanıldığı sorulmalı, ... sırasında davaya konu parsel ve komşu parsellere revizyon gören 23.03.1946 tarih ve 410 nolu tapu kaydının sınırları tek tek okunup, mahalli bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydının sınırlarının zeminde gösterilmesi istenilmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir kroki düzenlettirilmeli, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı saptanmalı, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda idarenin düzenlendiği haritaya değer verilerek; Harita düzenlenmediğinin saptanması halinde; önceki bozma ilamında da değinildiği şekilde belirlenmeli, uzman bilirkişilerin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı, 3 kişilik uzman ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, imar-ihyası gereken yerlerden ise hangi tarihte imar-ihyasına başlanıp tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususları özellikle irdelenmeli, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, rapor ekinde taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz bölümü hava fotoğraflarında işaretlenmek suretiyle bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünün belirlenmesi istenilmeli, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları da incelenerek bu fotoğraflara göre taşınmaz bölümünün niteliğinin ne olduğu değerlendirilmeli ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15372, Karar No: 2024/577, Tarih: 22.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15372 E.  ,  2024/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/20 E., 2019/13 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolvadin Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece hükmünün kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiği, somut ve sağlam delillere kararın dayanmadığı,Cumhuriyet savcısının sadece aleyhe hususları ileri sürdüğü, kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu, suç kastı ve mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müştekiyi 0 850 433 97 23 numaralı telefon hattından arayan şahsın "Sağlık sigortası ile ilgili olarak arıyoruz, iki yıllık sözleşmenin ikinci yılına geldik. Bu ay birinci yılın son ödemesini yapacaksınız, bize bu ay 299 TL yatırmadığınız takdirde hakkınızda cezai işlem uygulanacak ve sizden taahhüdü yerine getirmediğiniz için ceza olarak 1800,00 TL almak zorunda kalırız." dediği, daha önce ING Bank’tan sigorta işlemi yaptırmış olduğu için arayan şahsın sözlerine inanarak kredi kartı bilgilerini bu şahsa verdiği ve kredi kartından bilgisi ve rızası dışında 299,00 TL tutarında internet üzerinden alışveriş yapıldığı, müştekiyi arayan hattın ve internet üzerinden erişimi sağlayan kullanıcının sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Yapı ve kredi Bankası A.Ş. 27.11.2015 tarihli yazı cevabından, müştekiye ait kredi kartı ile 21.01.2014 tarihinde KVK Teknoloji Ürünleri ve Ticaret A.Ş’den 299,00 TL tutarında alışveriş yapıldığı, harcama işleminin mailorder ile internet üzerinden kart bilgilerinin siteme girilmesi ile gerçekleştiği bildirilmiştir.

3. KVK Teknoloji Ürünleri ve Ticaret A.Ş. 06.06.2014 tarihli yazı cevabında, bahse konu işlemin Sar Elektronik Gıda ve Dayanıkla Tüketim malları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi tarafından 21.01.2014 tarihinde saat 11.05 te, 85.98.\*\*\*.247 IP numaralı internet bağlantısı üzerinden yapıldığı bildirilmiş, ilgili firma imza sirküleri, sanal pos kullanım sözleşmesi, yetkili satıcılık sözleşmesi suretleri yazı ekinde gönderilmiştir.

4. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı 24.02.2014 tarihli yazı cevabında, 0 850 433 97 23 numaralı telefon abonelik başlangıcının 14.09.2013 olduğu, Kadir Şinasi Kuş isimli abone adına kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

5. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu 14.02.2017 tarihli yazı cevabında, suç tarih ve saatinde 85.98.\*\*\*.247 IP numarası üzerinden internet erişimi sağlayan kullanıcının sanık ... olduğu bildirilmiştir.

6. Sanık, 0 850 433 97 23 numaralı arkadaşı Kadir Şinasi'ye ait telefon hattı ve olayda erişim sağlanan internet hattını kendisinin kullandığını, müştekiyi tanımadığını, çağrı merkezi üzerinden müşterileri arayarak tanıtım yaptıkları, kart bilgilerini almadıkları, tanıtımını yaptıkları hizmeti müşterilerin satın almak istemeleri halinde sadece ilgili firmaya yönlendirdiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir, mahkûmiyetine yetecek ölçüde, her türlü şüpheden arınmış, kanuni ve takdiri, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdura ait kart ile yapılan işlemin internet bağlantısının sanığa tahsisli 85.98.\*\*\*.247 IP numarası ile gerçekleştirildiği, sanığın aşamalardaki tevilli ikrarı, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı banka veya kredi kartını kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdura ait kart ile yapılan işlemin internet bağlantısının sanığa tahsisli 85.98.\*\*\*.247 IP numarası ile gerçekleştirildiği, sanığın aşamalardaki tevilli ikrarı, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı banka veya kredi kartını kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında,mağdura ait kredi kart bilgilerini ele geçiren ve çağrı merkezinde çalışan sanığın kendi adına kayıtlı internet bağlantısı üzerinden mağdura ait kredi kart bilgileri ile internet üzerinden tek seferde alışveriş yapması, katılanın arandığı 0 850 433 97 23 numaralı telefon hattının sanık ... kullanımında olması karşısında sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10672, Karar No: 2024/3004, Tarih: 02.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10672 E.  ,  2024/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/276 E., 2015/220 K.

ŞİKÂYETÇİ: Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, şikâyetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu aşamasında davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 35 inci maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2014/276 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

c) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiş ve itiraza tabi olan bu karar ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmediği anlaşılmıştır.