muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10625, Karar No: 2016/6707, Tarih: 16.06.2016

Mahkemece, davaya konu programların ilk kullanıcıdan satın alınarak 2. el ürün olarak satılmasının davalının program üzerindeki telif haklarını ihlal etmediğinin tespitine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ... 'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11055, Karar No: 2023/5889, Tarih: 24.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11055 E.  ,  2023/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/489 E., 2022/474 K.

SUÇ : ... ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.04.2014 tarihli ve 2014/299 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında ... İlçesi, ... Beldesinde bulunan 167 ada 26 parsel no'lu taşınmazda, katılanın 14.04.2009 tarihli anlaşma senedi gereği kullanmakta olduğu yer üzerinde bulunan fındık ağaçlarını kesmesi şeklindeki eylemine uyan ... ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/175 Esas, 2014/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ... ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatına karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2014/175 Esas, 2014/578 Karar sayılı kararının katılan ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2020/8878 Esas, 2020/8801 Karar sayılı kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/489 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararı ile sanığın ... ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/489 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararı ile sanığın ... ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, sanığın nitelikli mala zarar verme suçu dolayısıyla yapılan yargılamasında, ... ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesi uyarınca sanığın alt sınır olan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasının hatalı olduğuna, somut olayda 59 adet fındık ocağının kesilmesine rağmen nitelikli mala zarar verme suçundan cezalandırma yoluna gidilirken makul oranda ... cezada arttırım yapılmasının aynı Kanun'un 3. maddesi anlamında ölçülülük ilkesi gereği olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma öncesi yapılan yargılamada sanık tarafından üzerine atılı suç kabul edilmiş olup sanığın bu ikrarı tanıklar Ş.Ö. ve S.Ö. tarafından doğrulanmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada sanık mütalaaya karşı beyanında fındık ağaçlarını ben kesmedim demiş ise de sanığın tüm dosya kapsamındaki delillerden fındık ağaçlarını kestiği, kesilen fındık ağaçlarının bulunduğu ... Beldesi ... Köyü ... Mevkii 167 ada 26 no.lu parsele sanık ve katılanın iştirak halinde malik oldukları, ancak 14.04.2009 tarihli sözleşme ile söz konusu taşınmazın katılan tarafından kullanımı hususunda tüm mirasçıların anlaştıkları, her ne kadar sanık tarafında anlaşmanın ihlal edildiğinden bahisle hukuk davası açılmış ise de hukuk davası sonuçlanmadan katılanın kullanımında olduğunu bildiği arsa üzerinde bulunan fındık ağaçlarının sanık tarafından kesilmesi suretiyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece ... görülmüştür.

Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 05.11.2013 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı ve aynı tarihli olay yeri basit krokisi, 05.02.2014 tarihli bilirkişi raporu, taraflar arasında imzalanmış olan 14.04.2009 tarihli sözleşme ve tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde ... ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak alt sınırdan ceza tayin edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/489 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8703, Karar No: 2015/14363, Tarih: 09.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8703 E.  ,  2015/14363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.4.2013 gün ve 133-147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 09.06.2014 tarihli geri çevirme kararı ile dosyanın; “ Dava konusu ...... ili Merkez ilçe ...... mahallesi 269 ada 350 parsel, 6 ve 7 numaralı bağımsız bölümler, 269 ada 647 parsel 3 numaralı bağımsız bölüm ile 311 ada 22 parsel, 6 numaralı bağımsız bölümlerde intifa hakkı sahibi .......'nin ilgili Tapu Müdürlüğünden kimlik bilgilerinin araştırılarak, Nüfus Müdürlüğü'nden nüfus kayıt örneğinin” temin edilmesi için yerel mahkemesine geri çevrildiği, mahkemece anılan eksikliğin giderilmesi amacıyla ...... Tapu Müdürlüğüne müzekkere gönderildiği ve gelen yazı cevabında anılan hususun .... Tapu Müdürlüğünden istenilmesi gerekt.inin belirtildiği, ancak anılan tapu müdürlüğünden sorularak eksikliğin giderilmediği anlaşıldığından;

Dava konusu ..... ili Merkez ilçe Kışla mahallesi 269 ada 350 parsel (yeni 27904 ada 8 parsel), 6 ve 7 numaralı bağımsız bölümler, 269 ada 647 parsel(27904 ada 5 parsel) 3 numaralı bağımsız bölüm ile 311 ada 22 parsel, 6 numaralı bağımsız bölümlerde intifa hakkı sahibi .......'nin ilgili Tapu Müdürlüğünden kimlik bilgilerinin araştırılarak, Nüfus Müdürlüğü'nden nüfus kayıt örneğinin temini ile intifa hakkı tesisine ilişkin tüm belgelerin ilgili merciilerinden getirtilerek evrak arasına alınması, geri çevirme ile istenilen hususların yerine getirilip getirilmediğinin bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5978, Karar No: 2020/2273, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5978 E.  ,  2020/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, asfalt kaplama tali yolda seyri sırasında kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, sağa dönmek için ana yola kontrolsüzce katıldığı esnada, aracının sol ön kısmı ile aynı istikamette seyreden İlayda idaresindeki elektrikli bisiklete çarpmasıyla, sanığın asli ve tam kusuruyla iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası uzun süreli olmadığı halde uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi,

2-) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. fıkrasının 1. bendi hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve sosyal halleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/47578, Karar No: 2013/7989, Tarih: 06.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/47578 E.  ,  2013/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, resmi tatil ücreti alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacının İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, resmi tatil ücretlerini istemiştir.

B) Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözelşmesinin davacı ile yapılan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiğini ve ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkemenin Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanının kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı tarafın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır. İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da

günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.H.D. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesine göre, günde yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerde çalışan işçinin, yedibuçuk saati aşan çalışma süreleri ile yedibuçuk saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan çalışmalar, doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık kırkbeş saat olan yasal sürenin aşılmamış olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir (Yargıtay 9.HD. 2010/47578 2013/7989 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının haftalık yirmi iki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş ise de, yukarıda yapılan açıklamalar ve Dairemizin yerleşik uygulamaları göz önünde bulundurulduğunda, bir işçinin haftada altı gün içinde yirmi iki saat fazla çalışma yapması, insan takatini aşan bir durum olup haftalık fazla çalışma süresinin üst sınırının 18 saat üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, yazılı gerekçeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve yerleşik uygulama doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla çalışma ücreti belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7094, Karar No: 2013/7319, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7094 E.  ,  2013/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gündoğmuş İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 57,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda yol vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. Davacı ..., 30.12.2009 tarihli dilekçesiyle satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 16.12.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 57,47 metrekarelik kısmın davacı ... adına kayıtlı bulunan 311 ada 4 nolu parsele eklenerek tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.