muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/497, Karar No: 2022/1055, Tarih: 28.06.2022

Yerel mahkeme kararı bu hâliyle az yukarıda açıklanan ilkelere uygun olmayıp, ortada usulünce oluşturulmuş bir direnme kararı bulunmamaktadır.

O hâlde, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine uygun şekilde hüküm kurulması için işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin…’’ hükmün oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Direnme Kararı:

22. Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2018/75 E., 2021/143 K. sayılı kararı ile; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, eldeki dava sonuçlanıp kesinleşmeden davada uygulanabilecek olan Kanun metninin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, 28.06.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İBK gereğince iptal kararının maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest davalara da uygulanmasının zorunlu olduğu, bu nedenle işin esasının incelenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede idare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisi bulunduğu, ancak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin işlemin taraflara tebliğ edilmediği, ilgili işlem hakkında idari yargıda iptal davası açılmadığı, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin kesinleşmediği, bu nedenle mahallinde yapılan keşif ve jeolog bilirkişilerin de aralarında bulunduğu heyet tarafından belirlenen yeni kıyı kenar çizgisi dikkate alındığında dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6099 sayılı Kanun’un 16. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanun’unun 36. maddesine ilave edilen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

23. Direnme kararı süresi içinde davalılar ... ve arkadaşları vekili ile diğer davalılar ... ve arkadaşları (... mirasçıları) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

24. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 25.02.2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline ilişkin olarak verilen Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararının eldeki davaya uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

III. ÖN SORUN

25. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, Hazine tarafından 3621 sayılı Kıyı Kanun’una dayalı olarak açılan tapu iptali ve terkin istemli eldeki davada, onama ve karar düzeltme istemi üzerine verilen bozma kararı sonrasında mahkemenin üçüncü kararı ile tapu iptali ve terkin istemi bakımından daha önce verilen davanın reddine ilişkin kararın Özel Dairenin 14.04.2011 tarihli kararıyla onandığı, karar düzeltme istemi üzerine yargılama giderlerine hasren hükmün bozulduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece; işin esasının kesinleşmediği ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrası oluşan yeni yasal durum dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulduğu, mahkemece aynı gerekçe ile direnildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca; işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin usulünce oluşturulmuş bir direnme kararı bulunmadığından bahisle hükmün bozulduğu, mahkemece Hukuk Genel Kurulunun bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde bu kez davanın kabulüne karar verildiği gözetildiğinde, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

26. Mahkemece esasa dair yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı (bkz. §21) ile bozulmuş; mahkemece yeni bir karar verilmiştir.

27. Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

28. O hâlde dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalılar ... ve arkadaşları vekili ile diğer davalılar ... ve arkadaşları(... mirasçıları) vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliği tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9953, Karar No: 2010/7419, Tarih: 28.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/9953 E.  ,  2010/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adana Adli Tıp Şübe Müdürlüğünce tanzim olunan 7.11.2005 tarihli raporda mağdurun yaralanması sonucu 2. metatarsta fraktür (kırık) meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/403, Karar No: 2023/1079, Tarih: 22.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/403 E.  ,  2023/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı/borçlunun ihalenin feshi taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının takdir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay’da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikâyetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 03.11.2022 tarih ve 2022/3634 E. - 2022/3101 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 13.01.2022 tarih ve 2021/491 E. - 2022/57 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “% 10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5'i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17647, Karar No: 2017/26828, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17647 E.  ,  2017/26828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2248, Karar No: 2011/14730, Tarih: 20.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2248 E.  ,  2011/14730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Lehe kabul edilip uygulunan 5728 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 93/2.maddesi 93/1.maddesinin artırım sebebi olmakla sanığa ek savunma hakkı tanınması ile yetinileceği ek iddianamede yer olmadığı, 5271 sayılı CMK'nunda ek iddianame ile ilgili bir düzenlemeninde olmadığı gözetilmemesi neticeye etkili görülmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37042, Karar No: 2015/36366, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37042 E.  ,  2015/36366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 6579 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12945,80 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11364,12 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11364,12 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 6579 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12945,80 TL yapı bedeli ile 1581,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 776,30 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22305, Karar No: 2018/156, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22305 E.  ,  2018/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de, ceza hukukunda cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak vekile yapılan tebliğin cezai sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, beraat kararı verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

1-İcra emrinin iptaline ilişkin Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/530 esas 2012/1116 karar sayılı dava dosyasının sonucunun kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11268, Karar No: 2019/5310, Tarih: 21.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/11268 E.  ,  2019/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

A

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili asıl ve birleşen davada, 1473 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların 3621 Sayılı Yasa'nın 5. maddesine göre Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu belirterek, 1473 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline, taşınmaza yapılan müdahalenin men'ine ve üzerindeki yapıların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulması sonucu yeniden yapılan yargılama neticesince, davanın kabulüne, 1473 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı vasfıyla davacı adına tapudan terkinine, dava konusu taşınmazın içerisinde yer alan yapının kal ve el atmanın önlenmesi talebi hakkında davalı tarafın yaptığı el atmanın önlenmesine, kal talebine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm asıl ve birleşen davacı Hazine vekili ile asıl ve birleşen dosyada davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, Kıyı Kanunu gereği tapunun iptali ile kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısma yapılan müdahalenin men’i ve kal istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl ve birleşen dosyada davacı Hazine vekilinin kal talebinin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillere göre, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde iki katlı pansiyon ve 3 adet veranda olduğu, 2 katlı pansiyonun kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, 3 adet verandanın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenmiş, mahkemece, dava konusu taşınmazda yer alan ve davacının tapu kaydına güvenmek suretiyle yapmış olduğu taşınmazın kal'ine yönelik verilecek kararın infaz aşamasında kal bedelinin davalılardan tahsilinin gerekeceği, bu durumun ise Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlali anlamına geleceği, tam aksine idarenin söz konusu yapı için bedel ödemesi gerektiği, bu hususun da idari yargıyı ilgilendirdiği anlaşıldığından kal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.