muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11974, Karar No: 2016/3355, Tarih: 02.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11974 E.  ,  2016/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 41. maddesinde "Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" ve aynı yasada değişiklik yapan 5728 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile müsadere hükümlerinin madde metninden çıkartılması karşısında; 15.09.2009 günün yapılan tespitte, sanığın açık olan işyerinde diş hekimliğine ait malzemeler ile birlikte ele geçirildiği ve ele geçen malzemelerin niteliği gereği diş klinik hizmetine yönelik olduğu cihetle; mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak olunmamış, belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı yasanın 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış ve gerekçeli karar başlığına hatalı yazılan suç tarihinin malzemelerin ele geçtiği 15.09.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11162, Karar No: 2019/13698, Tarih: 16.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/11162 E.  ,  2019/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanığın, ilk olarak eşi ...'ın evde olmadığı sırada aynı evde birlikte kaldığı kayınvalidesine karşı bıçak göstererek “Kadriye ve çocuğumu bu bıçakla bayrama kadar öldüreceğim, onlara bayram yüzünü göstermeyeceğim” şeklinde tehdit ettikten iki gün sonra tekrar gelerek aynı evin önünde bu kere eşi Kadriye evde iken “Kadriye hanım dışarıya sakın çıkma, seni öldüreceğim” şeklinde dışarıdan bağırarak tehdit ettiğinin ve eylemlerin müşteki Kadriye'ye yönelik olduğunun kabulü karşısında;

Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için, silahın tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak gösterilip mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılması gerekir, ya da mağdurun yokluğunda gerçekleştirilen tehdit eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturabilmesi bakımından, silahın, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması icap eder. Bu itibarla, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda, sanığın, müşteki ... 'ın gıyabında, tanık ...'ya karşı, eline almış olduğu bıçakla "Kadriye ve çocuğumu bu bıçakla bayrama kadar öldüreceğim, onlara bayram yüzünü göstermeyeceğim” diyerek gıyapta tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı, sanığın iki gün sonra işlediği tehdit suçunun da TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamında kalması nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği düşünülmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Bozmaya uyularak eylemlerin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2675, Karar No: 2019/8262, Tarih: 17.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2675 E.  ,  2019/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUKDAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/10/2016 tarih ve 2014/172 E- 2016/153 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 07/02/2018 tarih ve 2017/1521 E- 2018/193 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, 2011/05834 sayılı "iç çamaşırı kutusu" tasarımının müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının "CAMPIONE" markasının Türkiye ve Orta Doğu temsilciliğini yürüttüğünü, "CAMPIONE" markalı ürünlerin müvekkili adına tescilli kutularda satışa sunulduğunu ileri sürerek davalının 2011/05834 sayılı tasarıma tecavüz ettiğinin tespitini, tecavüzün durdurulmasını, şimdilik 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, dosyaların birleştirilmesinden sonra verdiği ıslah dilekçesi ile, tecavüz iddiasına mesnet tasarımın kesinleşen kararla hükümsüz kılındığını, ancak tasarımın müvekkilince ciddi bir emek ve bütçe ile oluşturulduğunu, davalıların bu tasarımı kullanarak menfaat elde ettiklerini ileri sürerek davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile haksız rekabetin önlenmesini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının dayanak tasarımının mahkeme kararı ile hükümsüz kılındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, aynı iddialarını bu kez "CAMPIONE" markasının sahibi davalıya yönelterek davalının 2011/05834 sayılı tasarıma tecavüz ettiğinin tespitini, tecavüzün durdurulmasını, şimdilik 1.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, "CAMPIONE" markalı ürünler müvekkiline aitse de ürünlerin ambalajsız kolilenip distribütöre sevk edildiğini, paketleme ve muhafaza işinin satışa arz eden firmaların insiyatifinde olduğunu, müşteriye verilen ambalaj, kutu, poşetin müvekkilince belirlenmediğini, dayanak tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, "CAMPIONE" markalı ürünler müvekkiline aitse de ürünlerin ambalajsız kolilenip distribütöre sevk edildiğini, paketleme ve muhafaza işinin satışa arz eden firmaların insiyatifinde olduğunu, müşteriye verilen ambalaj, kutu, poşetin müvekkilince belirlenmediğini, dayanak tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarına dayanak yaptığı 2011/05834 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne dair verilen kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, hükümsüzlük kararının geçmişe etkili olduğundan tasarıma dayalı bir hak elde edilemeyeceği, davacının davasını haksız rekabete dayandırmasına ilişkin ıslah isteminin usulüne uygun kabul edilip bu hususta değerlendirme yapıldığı, ancak tasarımın ilk defa davacı tarafından piyasaya sürüldüğünün ispatlanamadığı, ürünün daha önce başka firmalar tarafından kullanıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davanın davacısı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmişir.

Kararı, asıl ve birleşen davanın davacısı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davanın davacısı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 17/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1632, Karar No: 2024/14009, Tarih: 26.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1632 E.  ,  2024/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/875 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın, yetkilisi olduğu ... İnş.... Ltd. Şti. faaliyeti kapsamında, 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinde; sanığın aynı mükellefiyet kaydı nedeniyle 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla da, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davaları açıldığı; Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen 20.03.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçerek 15.01.2020 tarihinde kesinleşmesinden sonra, 7394 sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi ve Geçici 34. maddelerindeki lehe düzenlemelerin değerlendirilmesi yönünden uyarlama yargılaması yapılması esnasında, sanığın aynı mükellefiyet kaydı nedeniyle 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan yargılaması devam eden, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/389 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği ve yapılan yargılama sonucunda; Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesince temyize konu düşme kararının verildiği nazara alındığında; 18.09.2007 tarihli ve 2007/8-125 Esas, 2007/186 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "... uyarlama yargılamasının sonraki yasanın lehe hükümlerinin saptanması ve uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, lehe yasanın tespiti amacıyla yapılan yargılamada, önceki kararın dışına çıkılmadan, kesinleşen karardaki suça uygulanması olanağı bulunan hükümlerinin tamamının uygulanarak, bulunacak cezaların karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti ile yetinilmesinin gerekeceği", ".... farklı usullere tabi uyarlama yargılaması ile genel yargılamanın birlikte yürütülemeyeceği" şeklindeki açıklamalar karşısında; Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen 20.03.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçerek 15.01.2020 tarihinde kesinleşmesi ile söz konusu dava hakkında dava zamanaşımının işlemeyeceği de gözetilmeden, uyarlama yargılamasına tabi Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/383 Esas sayılı dosyası ile genel yargılamaya tabi Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/389 Esas sayılı dosyalarının birleştirilerek zamanaşımından düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6792, Karar No: 2015/29, Tarih: 12.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6792 E.  ,  2015/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait işyerinden aracı bir günlüğüne kiralamasına rağmen herhangi bir mazeret sunmadan süresi içinde aracı getirmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında verilen 3.600 TL ve 2.000 TL'nin toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 5.600 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın

aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “100 gün” ve “2.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve “cezaların toplanarak sanığın 5.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “adli para cezalarının ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3198, Karar No: 2020/8260, Tarih: 06.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3198 E.  ,  2020/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı ... vekilleri ve davalılar ... ve ... yönünden istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356.maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırmak suretiyle karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekilleri ve davalılar ... ve ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraflarca yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 356 maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar davacı idare ile davalı ..., ... ve davalı ...vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/389- 2016/503 E/K. sayılı kararının kaldırılıp duruşma yapılarak, arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 403 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak 2015 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi

verilerine göre değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri önünde bulundurulduğunda, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artırıcı unsurun ilave edilerek net gelirine göre değer biçilmesinde arta kalan kısım da %20 değer kaybı verilmisine 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği yalnızca davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu nedenle bir kısım davalılar ile davalı ... vekilinin tüm, davacı idare vekilnini sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Dosya içerisinde davacı idarenin dilekçesine ekli 11/03/2019 tarihli tapu kayıtlarının incelenmesinde dava konusu taşınmazın 3/640 payı ... oğlu ... T.C kimlik nolu ...’ye ait olduğu, oysa ... T.C kimlik nolu ... hakkında hüküm kurulduğu bildirildiğinden dava konusu taşınmazın en son halini gösterir tapu kaydının getirtilerek dava konusu taşınmazda 3/640 payın malikinin kesin olarak tespiti ile dava dilekçesinde yazılı Mehmet Kalecikli’den farklı biri olduğunun anlaşılması halinde gerçek malik davaya dahil edilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir. Davacı idare ile davalı ... vekilleri ve davalılar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davalılardan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.