muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10184, Karar No: 2012/3956, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10184 E.  ,  2012/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait kamyona, davalının maliki ve aynı zamanda sürücüsü olduğu traktörün çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu iddia ederek müvekkiline ait araçta meydana gelen değer kaybı 8.000 TL, aracın kullanılamaması nedeniyle müvekkilinin uğradığı kazanç kaybı 2.500 TL ve kaza nedeniyle müvekkilinin ek kredi almak zorunda kalması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı faiz bedeli olarak 300 TL olmak üzere toplam 10.800 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde davacı aracının daha fazla kusurunun bulunduğunu, talep edilen kazanç kaybı ve faiz zararının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5.703 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 2.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33518, Karar No: 2018/3945, Tarih: 08.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33518 E.  ,  2018/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1158 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle dava konusu taşınmazın m²'sine 429,75TL bedel belirlendiği, dava konusu taşınmazla aynı kamulaştırma kapsamında kalan taşınmazlar için Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarında 2015 yılı değerlendirme tarihi itibariyle metrekare birim fiyatının 406,00-TL civarında olduğu gözetildiğinde, iki değerlendirme tarihi arasında geçen zamanda taşınmazların bulunduğu bölgenin sosyo- ekonomik durumunda değişiklik olduğuna dair dosyada bir veri bulunmadığı halde, 2015 değerlendirme tarihli dava dosyalarında belirlenen m2 değeri ile çelişkili değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporu yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20819, Karar No: 2015/37202, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/20819 E.  ,  2015/37202 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat...ile...vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2014 gün ve ...ayılı hükmün davacı avukatınca her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş isede dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu binayı .... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 430 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6386 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 430 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6386 TL yapı bedeli ile 663,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün...numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karara vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 18.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9736, Karar No: 2023/8306, Tarih: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/9736 E.  ,  2023/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/386 E., 2022/84 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî düşme, kısmî onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli ve 2010/255 Esas, 2013/276 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdurlara yönelik iki kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdurlara yönelik iki kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli ve 2010/255 Esas, 2013/276 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2016/2329 Esas, 2020/3962 Karar sayılı ilâmıyla;

2. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli ve 2010/255 Esas, 2013/276 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2016/2329 Esas, 2020/3962 Karar sayılı ilâmıyla;

''Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar haklarında işledikleri iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarıyla ilgili olarak fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadıkları veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususlarında rapor aldırılması gerekirken 09.02.2009, 04.01.2010 tarihli doktor raporlarında cinsel saldırı ve alıkoyma suçları yönünden görüş bildirilmesi ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ayrıca İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan 30.04.2012 günlü raporda sınır zeka düzeyinde olan ...’ın olayla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunun belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocukların dosyayla birlikte Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle mevcut raporlar irdelenerek fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadıkları veya bununla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususlarında tekrar rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2020/386 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdurlara yönelik iki kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdurlara yönelik iki kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.06.2022 tarihli ve 2022/75952 sayılı düşme ve onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkilin aşamalarda tutarlı savunmalarda bulunduğu, müsnet suçlara ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığının tespit edildiği, adli tıp raporlarına göre mağdurlarda fiili livataya ilişkin bulgulara rastlanmadığı, müvekkilin atılı suçları işlediğine dair mağdurların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı, olay tarihine yakın olan raporların hükme esas alınması ve müvekkilin atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Olayla ilgili görgü sahibi tanık bulunmadığı, mağdurların rızalarıyla müvekkilin bulunduğu eve girdikleri gözününe alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, müvekkilin atılı suçları işlediğine dair mağdurların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı ve atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Olayla ilgili görgü sahibi tanık bulunmadığı, mağdurların rızalarıyla müvekkilin bulunduğu eve girdikleri gözününe alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, müvekkilin atılı suçları işlediğine dair mağdurların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı ve atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Giresun Merkez Kapıkahve Mahallesinde suça sürüklenen çocuk ... ...'ın arkadaşı ... ile babaannesenin evinde oturdukları sırada ( babaannesi evde yok ken) olay günü sokakta birlikte yürüyen mağdurlar ... ve ... kardeşler (olay tarihine mağdure ... 9 yaşında olup ... ise 5 yaşındadır), mağdure ... ile aynı okula giden ve ...'in okuldan tanıdığı suça sürüklenen çocuk ...'nın ... ve ...'yı kendilerine yiyecek ve oyunca vermek maksadıyla eve çağırdıkları, mağdur ...'in bunu kabul ettiği, mağdur ...'nın ise kabul etmediği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın aşağıya inerek ... ve ...'yı zorla eve çıkardıkları, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın mağdurları eve çağırdıktan sonra önce her ikisini de darp ettikleri sonrasında ...'ın ...'in pantolonunun ve külodunu indirdiği, mağdurun anüs bölgesine geçerek cinsel organını soktuğu, bu esnada ...'ın kendilerini seyrettiği ve mağdur ...'yı tuttuğu, ardından ...'ın mağdure ...'i banyoya götürdüğü ve burada ıslattığı, cinsel organını mağdure ...'in ağzına soktuğu, bu sırada ...'ın da ...'nın elbiselerini çıkardığı, ...'ın ...'nın elbiselerini çakartmasından sonra ...'ın mağdure ...'i bırakıp mağdur ...'nın üzerine çıktığı, mağdur ...'nın vajinal bölgesine cinsel organını sokmaya çalıştığı, mağdurun karşı çıktığı bunun üzerine suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın mağdure ...'yı darp edip karşı çıkmasını engelledikleri, sonrasında ...'ın cinsel organını mağdure ...'nın ağzına soktuğu ve cinsel organını emdirdiği, ardından suça sürüklenen çocukların mağdure ...'yı da banyoya götürüp ıslattıkları, sonrasında mağdure ... ve ...'e kıyafetlerini giymelerini söyledikleri ve evden kovdukları'' şeklindeki kabul ile suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihi itibarıyla on iki - on beş yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocukların mağdurlara yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen on beş yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulundukları ve suç tarihi olan 20.07.2008 günü ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.

2. Belirtilen gerekçeyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu açısından Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2020/386 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5864, Karar No: 2018/4060, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5864 E.  ,  2018/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmediği görülmekle, zamanaşımı süresi içerisinde bu konuda mahallince karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.12.2012 tarih ve 2012/7523 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, " 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında iddianame dışına çıkılarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulması,

2- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen

zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2009 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura asıl ya da onaylı örneklerinden temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

II- Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;