muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6394, Karar No: 2013/29543, Tarih: 11.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6394 E.  ,  2013/29543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın ifadelerinden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Adli sicil kaydından mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkralarından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmediği anlaşıldığından, hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (c).bendinde yazılı koşulun bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun ifadelerinden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlenmiş olduğunun anlaşılmasına karşın, çocuk hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işleyen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 Sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-) Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK’nın 50/1-f. maddesine göre ''mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya'' çevrilebileceği belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuğa gönüllü olup olmadığı sorulmadan ve infazı kısıtlayacak şekilde hastane ve okulların hariç olduğu belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

./..

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

-3-

3-)5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11.maddesi gereğince, aynı Kanun’un 5.maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan Kanun’un 5.maddesinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi,

4-)İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8057, Karar No: 2024/11012, Tarih: 14.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8057 E.  ,  2024/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/53 E., 2023/1992 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/280 E., 2021/440 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin reddine, kamu düzenine aykırılık nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya 3. İş Mahkemesinin 2016/351 Esasında kayıtlı dava dosyası kapsamında, davalı ...'ın iş göremezlik oranına itirazları olduğundan davalının iş göremezlik oranının tespiti hakkında dava açılması için taraflarına 1 haftalık süre verildiğini, Kocatepe Sosyal Sağlık Güvenlik Merkezinin 12.01.2015 tarih ve 904 sayılı ve SGK Yüksek Sağlık Kurulunun 23.02.2017 tarihli raporuna göre davalının sürekli iş göremezlik oranının A4 23,2 olduğunu ve kontrolün gerekmediğine dair görüş belirtildiğini, bu raporlara itibar edilmesinin mümkün olmadığını, itirazlarını sunduklarını, davalının olay sonrasında Hendek Devlet Hastanesine gittiğini ancak hiçbir sağlık problemi olmaması nedeniyle ayakta tedavi edilip gönderildiğini, damperin şase üzerine düşmesi ile koltukta oturan işçide bu denli bir maluliyet oranının oluşmasının mümkün olmadığını, işçide sonradan oluşan başkaca rahatsızlıkların, iş kazasının sonucuymuş gibi değerlendirilmeye alınmasının yasal olmadığını, izah edilen nedenlerle davalı ...'ın 24.07.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluştuğu iddia edilen iş göremezlik oranının tespitine dair taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın açılmasında hukuki yarar olmadığını, davanın usulden reddini talep ettiklerini, davalı ...'ın davacı işveren ... ’nin sahibi olduğu ... İnşaat Hafriyat Nakliyat San. Tic. Ltd. Şirketinde 12.07.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, 24.07.2013 günü davacı şirkete ait ... plakalı araç ile yine işveren emir ve talimatları doğrultusunda Hendek ilçesinde DSİ’nin başlattığı dere ıslah çalışmasında hafriyatı boşaltma esnasında damperin pistonunun koptuğunu ve damperin hızlı bir şekilde kapandığını, araçta ciddi bir sarsıntı olduğunu, müvekkilinin aracın tavanına çarptığını ve aracın içerisinde savrulduğunu, müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını ve kendisine vertebra kırığı teşhisi konulduğunu, iş kazasında iş güvenliği mevzuat hükümlerini yerine getirmeyen işverenin ağır kusurunun söz konusu olduğunu, kazadan sonra uzun bir tedavi süreci geçirdiğini, iş göremezlik raporları aldığını, bu süreçte çalışamadığını ve maddi zarara uğradığını, Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu Kararı ile müvekkilinin meslekte kazanma gücü kaybı oranının %23,2 olarak belirlenmiş olduğunu, davacı tarafın müvekkilinin kaza sonrasında yaptığı işlerden ve daha sonradan geçirdiği rahatsızlıklar sonucu oluştuğunu ileri sürdüğünü, haksız ve hukuki yarardan yoksun olan davanın reddine, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sigortalı çalışanı olan ...'ın 24.07.2013 tarihinde iş yerinde geçirdiği iş kazası sonucu yaşadığı maluliyetin derecesinin %23,2 olarak belirlenmesinin yüksek olduğunu, bu derecenin tekrar tespiti için dava açtığını, sigortalının davacıya ait iş yerinde çalışırken damper pistonun kopması sonucu damperin hızlı bir şekilde şase üzerine düşmesi ile aracın içerisinde bulunan ...'ın yaralanmasına yol açtığını, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi FTR Anabilim Dalının 18.08.2014 tarihli 601 sayılı raporu ile iş kazası geçiren işçinin tüm raporlarının tetkiki ile maluliyet oranı %23,2 olarak belirlenmiş olduğunu, davacının itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu 23.02.2017 tarih ve 2016/12402E-16/2333K sayılı kararı ile sigortalının maluliyetinin %23,2 olduğuna oy birliği ile karar verilmiş olduğunu, müvekkili Kurum tarafından sigortalıya ait gerekli raporların incelenmesi sonucu maluliyet oranının tespit edilmiş olup davacı tarafından haksız ve hukuki mesnetten yoksun olarak açılan davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında yapılan incelemede; davacının diğer davalı şirket nezdinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde %23,20 olarak malul olduğu Kurum sağlık sunucuları tarafından tespit edildiğini, Kurum sağlık sunucuları tarafından belirlen maluliyet oranında davacının iddia ettiği gibi bir eksiklik veya yanlışlık bulunmadığını, buna aykırı Adli Tıp Kurumu raporları eksik inceleye dayanmakta olduğunu, hüküm kurmaya elverişli olmamasına rağmen Mahkemece gerekli araştırılma yapılmadan söz konusu Adli Tıp Kurumu raporlarına istinaden davanın kabulüne karar verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

I-Davalı ... Kurumu Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davalı tarafça yapılan istinaf giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-Kullanılmayan gider avanslarının talep halinde ilgililere iadesine,

II-Kamu düzenine aykırılık nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

Davanın kabulü ile

Davalı ...'ın 24.07.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının E-cetveline göre % 6,1 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4446, Karar No: 2023/2548, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4446 E.  ,  2023/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/687 E., 2015/1947 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığa tebliği için çıkarılan tebligatın sanığın son bildirdiği adresten farklı kapı numaralı Adnan ... Mah. 1073 Sk. No:17 İç Kapı No:3 Keçiören/ ... adresine 12.01.2016 tarihinde adreste bulunan kişi tarafından sanığın taşındığından bahisle iade edildiği, sonrasında sanığın adres kayıt sistemindeki MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligata çıkartıldığı nazara alındığında sanığın bilinen son adresi yerine farklı kapı numaralı adrese yapılan 12.01.2016 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûlüne uygun olmaması nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine verdiği 15.04.2022 tarihli temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanığın 15.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 16.05.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2014 tarihli ve 2014/50848 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın konutuna konutun pencere demir korkuluğunu kırmak suretiyle girerek suça konu malları çalması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 116/1, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/687 Esas, 2015/1947 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde katılanın Keçiören 'de ki evinin pencere demiri kırılarak sert bir cisim ile açılarak evden televizyon, muhabbet kuşu, gümüş yüzük, gıda maddesinin çalındığı, olayın faili araştırılırken başka bir hırsızlık suçuna karışan sanık ve haklarında beraat kararı verilen ... ve ...'nun kırmızı renkli 06... plakalı Doğan araç içerisinde yakalandıkları, hırsızlık olayında tanık A. K.'ın anlatımları ile aracın özelliklerinin benzemesi nedeniyle tanığa sanık teşhis amacıyla gösterildiğinde ...'ı teşhis ettiği nazara alınarak sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme raporu, görgü tespit tutanağı, canlı teşhis tutanağının dosya içinde bulunduğu,

3. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında; üzerine atılı suçları kabul etmediği,

4.Tanık A. K.'ın kovuşturma evresinde alınan ifadesinde soruşturma evresinde düzenlenen canlı teşhis tutanağını doğruladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tanık A. K.'ın soruşturma evresinde alınan ifadesinde teşhis ettiği sanık ile birlikte teşhiste bulunamayacağı üç kişinin olay tarihinde saat 19.15 sıralarında katılana ait suça konu televizyonu araçlarına koyarken gördüğünü beyan ettiği, UYAP'tan alınan çizelgeye göre de gece vaktinin saat 19.06'da başladığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezalarda 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini ve yine konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/687 Esas, 2015/1947 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen gözetilen hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ileri sürdüğü temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/814, Karar No: 2010/2364, Tarih: 04.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/814 E.  ,  2010/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı M.ün mal kaçırmak amacıyla 2 parsel sayılı taşınmazının 282/1849 payını eşi davalı H.’ye, onun da diğer davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını, yaşlı olan murisin işlem sırasında fiil ehliyetine haiz olup olmadığının doktor raporu ile belirlenmediğini ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı H.’ye verilmesi kararlaştırılan iki daire bedelinin davalı H.den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmaz payını bedel ödeyerek satın aldıklarını iddiaların doğru olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz payının davalı H.’ye temlikinin muvazaalı olduğu, ancak, yeri kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince devralan kayıt maliki davalı kooperatifin iyi niyetli bulunduğu, henüz eser sözleşmesinin ifa edilmediği, davacının eser sözleşmesine dayanarak tespit davası açabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.  Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın 13.09.2007 tarihli akitle çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın 282/1849 payını ikinci eşi davalı Hatice’ye, onun da 07.11.2007 tarihli akitle aynı payı (ve murise ait 140/1849 payın) diğer davalı kooperatife satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya kapsamı ile, arsa sahipleri olarak muris ve davalı H.’nin, diğer davalı kooperatif ile dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı bina yapımı için sözleşme yaptıkları ve taşınmazdaki miras bırakanın 140/1849 payına karşılık bir daire, davalı H.’nin 282/1849 payına karşılık 2 dairenin verilmesinin kararlaştırıldığı sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.