muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14477, Karar No: 2014/3803, Tarih: 03.03.2014

4-5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

5- Tehdit ve hakaret suçlarında, katılan yönünden maddi bir zararın doğmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sabıkaları bulunmayan suça sürüklenen çocukların CMK’nın 231/6-b. maddesi uyarınca kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyecekleri yönündeki kanaat uyarınca CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen suçlardan dolayı mahkemece "katılanın zararının giderilmemiş olması" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

6- Suça sürüklenen çocuklara yüklenen hakaret suçunun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibarı ile gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra ve 05/07/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı yasanın geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin 1-b. fıkrasında yer alan "kovuşturma evresinde kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, her üç sanığın atılı suçtan hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7- 18/06/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 06/08/2010 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25385, Karar No: 2011/760, Tarih: 27.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/25385 E.  ,  2011/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6831 sayılı orman kanunun 82. maddesine göre aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan ve keşif sırasında tanık sıfatıyla dinlenen tutanak tanzimcisi... tarafından doğrulanan ve sanığın imzasını taşıyan suç tutanağında ağaçların bir kısmını kendisinin kestiğini belirttiği, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda 65 adet meşe ağacının kesildiği emvalin tamamının yapacak vasıflı olduğu, memleket haritasında açık alan, amenajmanda ziraat alanı olduğu belirtilmiş olmasına karşıt kadostro Müdürlüğünün 9.5.2008 tarihli yazısında krokide açma olarak gösterilen alanın 101 Ada 1 nolu orman parseli olarak kesinleştiği ve krokide ... tarlası olarak gösterilen tarlanında 101 Ada 3 nolu parsel olarak ... adına yazıldığını Orman İşletme Müdürlüğünün 27.02.2008 tarihli yazısında da 3402 Sayılı Kadastro Kanuna göre orman sınırlandırılması yapılıp 26.10.2007 tarihinde askıya çıkmış olup bu tarihten önce herhangi bir orman tahdidi veya kadostrosu yapılmadığını belirtmesine göre, orman sınırlardırılmasının suç tarihinden sonra askıya çıktığı anlaşılmakta ise de suç tarihinde dava konusu yerde 65 adet bunun 40 adeti fidan vasfında tamamı yapacak vasıflı meşe ağaçlarının kesilmiş olması dikkate alınarak mahallinde yeniden keşif yapılıp farklı bilirkişi marifetiyle memleket haritası hava fotoğrafı Amenajman planı mesçere haritası tatbik edilerek dava konusu yerin suç tarihinde orman sayılan yerlerden olup olmadığı ayrıca sanığın savunmasına göre kesim yapıldığı iddia edilen alanda ... havai elektrik hattının geçirilmesi sırasında söz konusu ağaç ve fidanların bir kısmının kesildiği ifade edilmekle bu hususun da ... İşletme Müdürlüğünden sorularak keşif esnasında bilirkişiler marifetiyle bu hususunda tesbit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6836, Karar No: 2021/11658, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6836 E.  ,  2021/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve 2005 takvim yılında en son aralık ayı beyannamesinde, 2006 takvim yılında ise en son kasım ayı beyannamesinde kullanılması nedeniyle 2005 ve 2006 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarında suç tarihlerinin sırasıyla 21/01/2006 ve 21/12/2006 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22464, Karar No: 2016/388, Tarih: 19.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22464 E.  ,  2016/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eşinden boşanmasına rağmen fiilen birlikte yaşamayı sürdüren davalıya ödenen yersiz aylıkların tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.10.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı kurumca kesilerek, 21.10.2008-20.07.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, anılan borcun tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe

girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olayda; Davalıların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında davalıların yazılı adreslerinin aynı yer olduğu, boşanma tarihinde müşterek reşit olmayan iki çocuk olmasına rağmen herhangi bir nafaka,maddi talepte bulunulmadığı; 06.07.2009 tarih 2009/21 sayı ve 09.05.2011 tarihli 2011/83 Sayılı Sosyal Güvenlik Denetmenlerinin hazırlamış oldukları her iki rapor kapsamında alınan, davalıların kayınvalidesine ait olan müstakil konutta birlikte ikamet ettiklerine yönelik komşuların imzalı beyanları; davalıların ayrı oturduklarını iddia ettikleri davalı eşin annesine ait olduğu anlaşılan 32 ve 34 Nolu yapıların birbirine bitişik olduğuna ilişkin beyan ve tespitler; yine davalıların birlikte yaşadıklarına, aralarında anlaşmazlık bulunmadığına yönelik düzenlenen 13.09.2007 tarihli kolluk tutanağı; davalıların 2007 ve 2009 yılında başlayan Turkcel telefon aboneliklerinde aynı kapı nonun bildirilmiş olması; İlçe Seçim Kurulu cevabına ekli Seçmen Kaydı Ayrıntılı Geri İzleme Bilgilerine göre davalıların boşandıktan sonraki sürece tekabül eden 2009 ve 2010 yılında yapılan seçimlerde sandık alanlarının aynı yer, 2011 yılında yapılan seçimlerde ise sandık alanlarının yanı sıra sandık nolarının da aynı yer bulunduğu, hususları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacı Kurum tarafından tanzim edilen raporların aksinin ispat edilemediği, davalı eşlerin dava konusu edilen zaman diliminde fiili olarak birlikte yaşadıklarının belirgin olduğu, burada davanın kabulü gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4957, Karar No: 2012/354, Tarih: 20.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4957 E.  ,  2012/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren proses teknisyeni olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının iş teklifini kabul etmemesinin haklı olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı, davacı işçinin 7 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Yargıtay’ın yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 12.10.1987- 08.02.2010 tarihleri arasında 15 yıldan fazla çalıştığı, iş sözleşmesinin 08.02.2010 tarihinde işletme ihtiyacı gerekçesi ile feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin haklı ve zorunlu nedenlere dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak davacı işçinin kıdemi ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi yerine davacının 7 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 6 aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 6 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4.Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacı tarafından yapılan ( 351.80 ) TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 20.01.2012 gününde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10403, Karar No: 2018/6315, Tarih: 09.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10403 E.  ,  2018/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair.

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 09.01.2015 tarihinde tefhim olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen yedi günlük süreden sonra, 19.01.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 22.01.2015 tarih ve 2014/427 Esas- 2014/331 Karar sayılı ek kararın isteme uygun ONANMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2541, Karar No: 2014/328, Tarih: 15.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2541 E.  ,  2014/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çemişgezek Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/43-2012/89

Davacılar V.. S.. vdl. vekili Avukat .. tarafından, davalı İ.. B.. aleyhine 23/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 20/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, kadimden beri sulama suyu olarak kullandıkları ve yörede Sızan kaynak suyu olarak bilinen suya, davalı idareye bağlı bulunan jandarma karakolu tarafından haksız olarak el konulduğunu, karakolun güvenliğini sağlamak amacıyla suyun etrafına mayın döşendiğini, bu nedenle aynı yerde bulunan bağ ve bahçelerini sulayamadıklarını ve ağaçların kuruması nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek zararlarının ödetilmesini istemişlerdir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Davalı İ.. B.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 15/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15152, Karar No: 2020/10422, Tarih: 13.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15152 E.  ,  2020/10422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan eylemine uyan 152/1-a, 31/2, maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının ve ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan 152/1-a, 31/2, maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 11/02/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen Muş Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 11/04/2013 tarihli uzman hekim raporunda suça sürüklenen çocuğun “kamu malına zarar verme ve kamu kurumundan hırsızlık suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu” saptanmasına karşın, söz konusu raporda suça sürüklenen çocuğa isnat edilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden görüş belirtilmediği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı, varsa önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30810, Karar No: 2019/6487, Tarih: 21.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30810 E.  ,  2019/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde 01.04.2012-20.12.2013 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, davacının haklı neden olmaksızın ve tazminat ödenmeden işten çıkarıldığını, aylık ücretinin net 1.580,00 TL olduğunu, bununla birlikte yemek ve yol ücretlerininde ayrıca ödendiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Makro Temizlik Otomasyon Bilgi İşlem Organizasyon San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili özetle; müvekkili ile diğer davalı idare arasında geçerli bir alt işveren-asıl işveren ilişkisinin bulunmadığını, davalının davacının iş akdini müşterilerden gelen memnuniyetsizlik ve şikayetler nedeniyle feshettiğini, davacının kıdem ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, davacının fazla çalışma ücretlerinin ücret bordrosunda gösterilerek ödendiğini, yıllık izin alacağının da olmadığını, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının müşterilerden gelen şikayetler nedeni ile işine son verildiğini, davacının davalı şirket ile imzalanan hizmet alım sözleşmesine göre davalı şirketin personeli olduğunu, müvekkili kuruluşun sorumluluğunun olmadığını, davacının son ücretinin yemek+yol+asgari geçim indirimi tutarı olmak üzere toplam net 1.376,03 TL olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı HMK’nun 176/2. maddesi gereği, aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceğinden, davacının 29/12/2014 tarihli kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını artırdığı 1. ıslahından sonra ihbar tazminatı tutarını artırmak amacıyla 17/04/2015 tarihinde yaptığı 2. ıslah talebine itibar edilmesi hatalıdır. İhbar tazminatı talebinin aşağıdaki bozma gerekçelerinde açıklanacağı üzere 125,00 TL olarak hüküm altına alınması gerekirken, bu alacağın artırılmasına dair 2. ıslaha değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır.