muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6772, Karar No: 2023/695, Tarih: 20.02.2023

2. Suça sürüklenen çocuklar aşamalarda suçlarını ikrar etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki İstem Yönünden

Tebliğnamede her ne kadar ilk derece mahkemesinin 06.10.2016 tarihli kararının ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.03.2017 tarihli ve 2017/323 Esas, 2017/458 Karar sayılı kararıyla bozulması üzerine dosyanın yeniden ele alınması üzerine mahkemece verilen 18.03.2022 tarihli ve 2017/255 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararının istinaf incelemesine tabi olması sebebiyle dosyanın iadesi yönünde görüş bildirilmiş ise de; inceleme konusu olayda 22.05.2015 ve 31.05.2015 olmak üzere iki olayın bulunduğu ve 22.05.2015 suç tarihli olaya yönelik kurulan hükümlerin Dairemizin 22.06.2021 tarihli ve 2021/4468 Esas, 2021/12651 Karar sayılı kararıyla temyiz incelemesinden geçtiği, 31.05.2015 suç tarihli olay hakkında ise ayrı iddianame düzenlenip, dava açıldıktan sonra mahkemece 06.10.2016 tarihinde kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince daha önce Yargıtay incelemesinden geçen 22.05.2015 tarihli eylem ile istinaf incelemesine konu edilen 31.05.2015 tarihli eylem yönünden zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesinin gözetilmemesi sebebiyle 13.03.2017'de bozma kararı verilmesi sonrasında mahkemece 18.03.2022'de eylemlerin aynı mağdura karşı farklı zamanlarda işlenmesi nedeniyle zincirleme tek bir suç olduğu kabul edilip hükümler kurulduğundan, bu hükümlere karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın 22.05.2015 tarihinde şikâyetçi ...’nin işlettiği ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan kantine diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte demir parmaklıklarını kırmak suretiyle içeriye girip, 600,00-700,00 TL tutarındaki para çaldığı olay yerinden alınan parmak izinden net olarak tespit edildiği gibi aşamalarda da suça sürüklenen çocuk ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafiince teşdit uygulanarak hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; mahkemece hırsızlık suçundan kurulan hükümde alt sınırdan ceza tayini yoluna gidilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından lehe hükümlerin uygulanması talep edilmiş ise de; mahkemece hırsızlık suçundan kurulan hükümde cezadan indirim yapmanın suça sürüklenen çocuğun suç işleme eğilimine nazaran üzerinde olumlu etki yaratacağı konusunda olumlu kanaat oluşmamasının lehe indirimlerin uygulanmamasının gerekçesi olarak gösterildiğinin anlaşılması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Suça sürüklenen çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın 22.05.2015 tarihinde şikâyetçi ...’nin işlettiği ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan kantine diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte demir parmaklıklarını kırmak suretiyle içeriye girip, 600,00-700,00 TL tutarındaki para çaldığı ve suçu tevilli olarak ikrar ettiği gibi aynı kantine bu kez 31.05.2015 tarihinde aynı kantine pencere demirlerini kırmak suretiyle girdiği; ancak kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı anlaşılmıştır. Nitekim suça sürüklenen çocuk bu tarihli eylemini de ikrar etmiştir. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafii lehe hükümlerin uygulanmasını ve beraat kararı verilmesini talep etmiş ise de; suça sürüklenen çocuk her iki eylemi de kendisinin işlediğini ikrar etmiştir. Mahkemece suç sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde cezadan indirim yapmanın suça sürüklenen çocuğun suç işleme eğilimine nazaran üzerinde olumlu etki yaratacağı konusunda olumlu kanaat oluşmamasının lehe indirimlerin uygulanmamasının gerekçesi olarak gösterildiği anlaşılmıştır. Yine suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinde belirtilen değer azlığı hükümlerinin uygulanması talep edilmiş ise de, mahkemece suça konu paranın değerinin 600,00-700,00 TL olduğu ve az olarak değerlendirilmediği anlaşıldığından TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Hırsızlık suçu bakımından aleyhe bozma yasağına uyulmadığı iddia edilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde CMUK'un 326/son maddesinin nazara alındığı anlaşıldığından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

D. Katılan vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

D. Katılan vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Katılan vekili her ne kadar katılan kurum lehine, suça sürüklenen çocuklar aleyhine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş ise de; mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2017/255 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7961, Karar No: 2018/1064, Tarih: 15.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7961 E.  ,  2018/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.04.1965 tarihli resmi gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları(aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin Ek Sözleşmenin 29’uncu madde 4’üncü fıkrasının “(4) Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, Alman rant sigortasına girişi, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilir.” hükmünü içermekte olup, anılan Uluslararası İkili Sözleşme hükmü ile sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde, bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekeceği düzenlenmiştir.

Alman Sigorta Merci yazılarında; "Okul ögrenimi görülen süreler sigorta hesabında sigortalılık süresi olarak nazari itibara alındığı, okul öğrenimi olarak dahil edilen süreler 58. maddenin 1. paragfının 1. bendi ve 4. bendine göre kaydedilmekte olup primden muaf olmakla beraber sigortalılık süresi olarak hesaba katılacağı ve bu sürelerin primden muaf süreler" olduğu belirtilmiştir.

Almanya Federal Cumhuriyeti Sosyal Yasa (SGB) VI.Kitab’ın (Alman Sosyal Kanunu) konuya ilişkin Yasal aylık sürelerini düzenleyen 54. maddesinin 3 nolu alt bendinde "Primi azaltan süreler, gerek prim ödeme süreleri, gerekse hesaba dahil edilen süreler ile bir ilave süresi veya ikame sürelerini (Beşinci Başlık) içeren takvim ayları" olduğunun belirtildiği, aynı şekilde Yasal Aylık Süreleri’ni düzenleyen beşinci

Almanya Federal Cumhuriyeti Sosyal Yasa (SGB) VI.Kitab’ın (Alman Sosyal Kanunu) konuya ilişkin Yasal aylık sürelerini düzenleyen 54. maddesinin 3 nolu alt bendinde "Primi azaltan süreler, gerek prim ödeme süreleri, gerekse hesaba dahil edilen süreler ile bir ilave süresi veya ikame sürelerini (Beşinci Başlık) içeren takvim ayları" olduğunun belirtildiği, aynı şekilde Yasal Aylık Süreleri’ni düzenleyen beşinci

başlık 58. maddesinin "Hesaba dahil edilen süreler" başlıklı 4. bendinde “16 yaşını doldurduktan sonra a)bir okula devam ettikleri, b)bir sanat okuluna veya bir yüksek okula devam edip okulu bitirdikleri, ancak en fazla yedi yıla kadarki.... ” hükmünü içermesi karşısında, dava dosyası içerisinde yer alan Alman sigorta kurumuna ait sigorta hesabında, davaya konu yapılan ve rant sigortasına giriş tarihi olarak öngörülen 12.05.1984 tarihini de içeren 12.5.1984-11.07.1986 tarihleri arası dönemde “Scbulausbildung (Okul Eğitimi)” olarak adlandırılan sürenin, yukarıda bahsedilen Uluslararası Ek Sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından Alman rant sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık girişi olması ve Türkiye'de sigorta başlangıcı için 18 yaş şartının gözetilerek varılacak sonuca karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6850, Karar No: 2012/9187, Tarih: 29.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6850 E.  ,  2012/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2010 gün ve 2007/448-2010/177 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.02.2012 gün ve 2010/10673 - 2012/2292 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

HUMK'nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 440/III-1. maddesi uyarınca 01.01.2012 tarihinden sonra karar düzeltme sınırı 10.300 TL'sına yükseltilmiştir. 20.02.2012 tarihinde temyiz incelemesi yapılan davada davacı vekilince 10.340 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.400 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar düzeltme istemine konu miktar, 10.300 TL'sının altında olup, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4522, Karar No: 2016/19749, Tarih: 29.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4522 E.  ,  2016/19749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet etmek suçundan mahkemenin 28.11.2006 tarih ve 2006/411 esas-2006/795 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına , 6136 sayılı yasanın 13/1 ,5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu cezaların 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmelerine karar verildiği, bu hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.04.2008 tarih ve 2007/3438 esas-2008/5064 karar sayılı ilamı ile hükümden sonra, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması lüzumundan bozulmalarına karar verildiği, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına , 6136 sayılı yasanın 13/1 ,5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve CMK'nin 231/8. maddesi uyarınca da sanığın beşer yıl süreyle denetim süresine tabi tutulduğu, sanığın ise denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemesi sebebiyle hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklandığı anlaşılmakla;

Mahkemece açıklanması geri bırakılan önceki hükümler aynen açıklanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine uygun davranılmış ise de, mahkemece kurulan erteli hapis cezalarına ilişkin ilk mahkumiyet hükümlerinin yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Dairemizce hükümlerin sanık lehine bozulması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas-2016/42 karar sayılı ictihadı da gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 36/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Sanığın soruşturma aşamasında alınan 16.05.2006 tarihli ifadesi ile kovuşturma aşamasında alınan 29.06.2006 tarihli ifadelerinde temyize konu olaydan bir kaç saat evvel mağdurun yanında ... isimli bir kişi ile kendisine yönelik bıçaklı saldırıda bulunduğunu, ancak yara almadığını ,olay esnasında da mağdurun tanımadığı bir kişi ile önüne çıktığını, mağdurun elini beline attığını iddia etmesine ve bu iddiaların dosya kapsamı içeriğindeki başka deliller ile çürütülememiş olmasına göre, mevcut şüphe sanık lehine yorumlanarak ilk haksız hareketin mağdurdan geldiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyeden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, 6136 sayılı yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4)Sanık hakkında kasti suçtan verilen hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, , 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30604, Karar No: 2016/26909, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30604 E.  ,  2016/26909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davalı Belediyenin ihale makamı olduğunu, davalı firma ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ... Ltd. Şti..... Ltd. Şti... Ltd. Şti. Ortak Girişimi ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sona erdirildiği davalı ... ile bu firma arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu, davacının davalı Belediyenin işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar kanuni süresi içinde davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren îşkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.