muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/141, Karar No: 2017/4065, Tarih: 06.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/141 E.  ,  2017/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 534 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan efes sitesi D1-2 Blok 8 numaralı bağımsız bölümü 7.5.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 2.11.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 7.000 TL. eksik ifa yönünden 26.000 TL. olmak üzere toplam 33.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 36.825,00 TL'sinin 33.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden geçerli, kalan kısmının ıslah tarihinden geçerli avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 7.5.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 2.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 27.11.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 7.5.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 2.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 27.11.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 629,00 TL harcın istek halinde davalı ... Konut A.Ş.'ye, 628,87 TL harcın diğer davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3846, Karar No: 2019/10491, Tarih: 15.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3846 E.  ,  2019/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılanın aşamalarda, tanık ... ile birlikte okul bahçesinde bulundukları sırada, sanık ...'ın yanında...ve ...'in bulunduğunu ve...'ın...'i parka çağırdığını, ... döveceklerini düşündüğü için arkalarından gittiğini, ...'ın gelmesini istemediğini söylemesi üzerine tartıştıklarını ve ...'ın kendisine vurduğunu, sanık ... ve...'in de kendisine vurduğunu ve...'in kendisini bıçakladığını beyan ettiği, tanık...'in soruşturma aşamasında ve Van 1. Çocuk Mahkemesinin 2013/491 Esas sayılı dosyasında katılan ile aynı beyanlarda bulunduğu, sanığın olay esnasında ... ve... ile birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurdukları bu şekilde sanığın, ...'in suçun işlenmesinde kullandığı bıçaktan sorumlu tutulması ve üzerine atılı suçu silahtan sayılan bıçak ile işlediği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9306, Karar No: 2014/771, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/9306 E.  ,  2014/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2012/310-2012/111

Taraflar arasında görülen davada İzmir 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 tarih ve 2012/310-2012/111 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin 2009 yılında dava dışı İzmir Ticaret Odası komite üyeliği ile meclis üyeliğine seçildiğini, bu müvekkilinin temsilcisi olan diğer müvekkilinin ise müvekkili şirketin temsilcisi olarak mecliste göreve başladığını, ayrıca İzmir Ticaret Odası yönetim kuruluna seçildiğini, TOBB ile Odalar ve Borsalar Organ Seçimleri Hakkındaki Yönetmeliğin 6. maddesindeki tüm şartları taşıdığını, görevini kesintisiz devam ettirdiğini, müvekkili şirketin genel kurulları ve imza sirkülerinden anlaşılacağı üzere diğer müvekkilinin yönetim kurulu üyeliği ile temsil ve ilzam görevini kesintisiz olarak devam ettirdiğini, ancak dava dışı Oda'nın 17.03.2012 tarihli yazısında müvekkili F.. D..'ın diğer müvekkilini temsil ve ilzam görev süresinin 04.03.2012 tarihinde sona erdiğinin davalı kayıtlarından tespit edildiğinin belirtilerek oda meclisi ve görevinin sona erdiğinin açıklandığını, bunun üzerine müvekkillerinin davalıya başvurarak müvekkili F.. D..'ın görev süresinin kesintisiz devam ettiğinin bildirilmesinin istendiğini, davalı tarafça genel kurulların tarihi açıklanarak yönetim kurulu üyesi müvekkili F.. D..'ın yönetimdeki görevinin 09.03.2012 tarihinde sona erdiği, 14.03.2012 tarihinde yeniden başladığının bildirildiğini, oysa davalının kesintisiz devam ettiği yönünde cevap vermesi gerektiğini, oysa müvekkili şirketin 04.03.2009 tarihli genel kurulunda 3 yıl için yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, görev süresinin gün olarak sonunun belirlenmediğini, yıl olarak belirlemede faaliyet yılı sonunun esas alınması gerektiğini, bir an için 3 yıl sonu esas alınsa bile, yeni yönetim kurulu seçilinceye kadar önceki yönetim kurulu üyelerinin görevinin devam edeceğini, müvekkili F.. D..'ın görev süresinin kesintisiz devam ettiğini ileri sürerek, davalının müvekkili şirketin yönetim kurulu üyesi olan diğer müvekkilinin görev süresinin 09.03.2012 tarihinde sona erdiğine ilişkin 20.03.2012 tarihli kararına itirazının kabulüne, görev süresinin, şirketi temsil ve ilzam yetkisinin 04.03.2009 tarihinden itibaren kesintisiz devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 04.03.2009 tarihli genel kurulunda diğer davacı ve başkalarının üç yıllığına yönetim kurulu üyeliğine seçildiği, üç yıllık sürenin dolduğu, 04.03.2012 tarihinde kendiliğinden sona ermediği, sonraki 14.03.2012 tarihli genel kurula kadar devam ettiği, bu genel kurulda tekrar yönetim kuruluna seçildiği, aksi düşünülse bile, üç yılın sonunun ait olduğu yılın bilanço yılı olarak kabul edilmesi gerektiği, sürenin 2012 Aralık ayı olmasının kabul edileceği, sonuç olarak davacı F.. D..'ın 2009 yılından beri yönetim kurulu üyeliğinin kesintisiz devam ettiği, davalının aksi yöndeki kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davalının 20.03.2012 tarihli kararının iptaline, davacı F.. D..'ın görev süresinin, temsil ve ilzam yetkisinin 04.03.2009 tarihinden itibaren halen devam etmekte olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret sicili memurluğu kararının iptali ile yönetim kurulu üyeliğinin kesintisiz devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı gerçek kişinin, diğer davacı şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu, tüzel kişi davacının da dava dışı İzmir Ticaret Odası komite ve meclis üyeliklerine seçildiği, davacı yöneticinin temsilci olarak anılan odada göreve başladığı, yöneticilik görevinin kesintiye uğradığı gerekçesiyle oda görevine son verildiği, davacı şirketin yöneticisi olan diğer davacının da davalı ticaret sicil memurluğuna başvurarak görevinin kesintisiz devam ettiği yönünde karar verilmesini istediği, davalının da ticaret sicil kayıtlarına göre uyuşmazlık konusu yazıyı davacıya verdiği hususları çekişmesizdir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermemektedir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, dava dışı İzmir Ticaret Odası'nın davacılara yönelik kararı, davalı ticaret sicil memurluğunun bir kararına dayalı olarak tesis edilmiş değildir. Ayrıca, davacıların, davalıya başvurusu sonrasında kendilerine verilen ve uyuşmazlığa konu edilen 20.03.2012 tarihli yazı içeriği, davacı şirketin ticaret sicil kayıtlarına uygun düzenlenmiş olup, bir yanlışlığın varlığı da ileri sürülmemiştir. Anılan bu yazı, tescil, tadil ve terkin mahiyetinde değildir. Böyle bir yazının iptal edilmesinin, davacılar bakımından bir hukuki yararı da bulunmamaktadır. Davalı ticaret sicil memurluğunun kayıtlara göre işlem yapmasında bir yanlışlık görülmemiştir. Ayrıca, davalı, davacıların İzmir Ticaret Odası görevleriyle ilgili çekişme yaratan taraf değildir. Böyle bir uyuşmazlıkta husumet ancak dava dışı İzmir Ticaret Odası'na yöneltilmelidir.

Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararının bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5973, Karar No: 2017/13076, Tarih: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5973 E.  ,  2017/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına ve mali danışman atanmasına karar verilmiş olup hükmün davacı/Vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dilekçesinde ...'ın TMK 405 ve 406 gereği kısıtlanmasını istemiş; Mahkemece, ...'a yasal danışman atanmasına karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması, olmadığı taktirde TMK 429. maddesi gereği yasal danışman atanması istemine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı; 406. maddesinde ise, savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda Mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Mahkemenin 2015/469 E., 2015/576 .... Sayılı kararının,.... Hukuk Dairesinin 22.04.2015 gün, 2014/19504 E., 2015/6725 .... ile TMK m. 406 gereği araştırma yapılması gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bozmaya uyarak yargılamaya devam ettiği halde, bozma gereği TMK. nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda, yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi ile sonucuna göre karar bir verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile ...'a yasal danışman atanmasına karar verilmesi doğru, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle