muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8990, Karar No: 2020/6332, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8990 E.  ,  2020/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalılardan ...'in davacı vakıf bünyesindeki ... Meslek Yüksek Okuluna 2010 yılının Eylül ayında kayıt yaptırdığını, okul bünyesinde ücretli olarak yurtta konaklama hizmeti verildiğini, davalılarca imzalanan konaklama taahhütnamesine göre öğrencinin Meslek Yüksek Okulundan ayrılması halinde dahi yurt ücretinin tamamından sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, buna göre ödenmeyen yurt ücretinin tahsili için başlatılan takibin davalıların itirazı üzeri durduğunu ileri sürerek davalıların itirazlarının iptali ile %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davalılardan Uğur'un 2011 yılının Şubat ayında ... Meslek Yüksek Okulundan ayrılıp yatay geçişle Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Bankacılık ve Sigortacılık bölümüne kayıt yaptırdığını, yurt hizmetine ihtiyacı kalmadığını, ücretin tamamının ödenmesi talebinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2011/4862 sayılı dosyasına yapılan itirazın kaldırılmasına, 2.563,98 TL yönünden takibin aynen devamına karar verilmiş; hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Davacı tarafından dosyaya delil olarak taahhütname sunulmuş davalıların imzasının bulunduğu taahhütnamede "... Okul dönemi bitmeden öğrenci evinden ayrılmam durumumda ödediğim taksitleri geri istemeye hakkım olmadığı gibi kalan taksitleri de

zamanında ödeyeceğimi uyacağımı kabul ve taahhüt ederim" şeklinde hüküm yer almaktadır.

Davalı ... yatay geçiş ile Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Bankacılık ve Sigortacılık bölümüne kayıt yaptırdığını, yurt hizmetine ihtiyacı kalmadığını savunmuş ise de bu durum sözleşmenin feshi nedenini oluşturmaz. Hal böyle olunca; mahkemece, davalının yurttan ayrıldığı tarih itibariyle bu yere başka bir öğrencinin alınma ihtimalinin olup olmadığı araştırılarak bu yerin boş kaldığının tespit edilmesi halinde Özel Öğrenci Yurtları yönetmeliği hükümlerinin uygulanması suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24916, Karar No: 2015/28739, Tarih: 14.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24916 E.  ,  2015/28739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2014/1303-2015/773

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi vekili, müvekkilinin gerçekte davalı belediyenin işçisi olduğu halde muvazaalı olarak diğer davalı şirketin işçisi olarak gösterildiğini, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili, davacının davalı şirketin işçisi olduğunu, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği gereği işe iade davası açılamayacağını, iş sözleşmesinin süresi bitmesi nedeniyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmadığı gibi fesih sebebini de açık ve kesin şekilde belirtmediğinden feshin geçersiz olduğu, davacının davalı Ankara Büyükşehir Belediyesine ait işyerinde Büyükşehir Belediyesine ait araç ve gereçlerle Büyükşehirin kadrolu işçileri ile aynı işi yanyana yaptığı, ücretlerin Büyükşehir Belediyesi tarafından banka hesabına yatırıldığı, Büyükşehir Belediyesinin yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığı, taşeron şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların değişmediği, bu şekilde davalı Büyükşehir Belediyesi ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı, işçi temini ilişkisi bulunduğu, muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesine yönelik hüküm kurulmuş; davalı şirket hakkında açılan davanın ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin konusu araç ve iş makinesi bakım onarım işletmesi hizmetleri olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadan salt tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalı, yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmeli, hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Ayrıca işçi ücretlerinin davalı şirket tarafından mı yoksa davalı belediye tarafından mı yatırıldığı hususu da ilgili bankadan araştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra muvazaa olgusu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre davalıların sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8494, Karar No: 2010/5428, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8494 E.  ,  2010/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, motorlu taşıtlar vergisinin ait olduğu vergi dairesine yatırılmaması nedeni ile faydalanılamayan vergi indiriminden dolayı uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tüm deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya borcunun olmadığı tespit edilmekle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11221, Karar No: 2022/15222, Tarih: 31.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/11221 E.  ,  2022/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracının iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin nakil aracının iadesine ilişkin karara hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suçta kullanılan nakil aracında 1869 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda; suça konu kaçak eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmayacağı dikkate alınarak 5607 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK' nun 54 maddeleri uyarınca aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun nakil aracının iadesine ilişkin hüküm ONANMASINA,

II) Sanıklar Mustafa Bozkur ve ...'ın haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan, sanık ...'un yolcu olarak bulunduğu araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada karton koli ve valiz içerisinde 1869 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ...'ın savunmalarında koli ve valizde sigara olduğunu bilmediğine dair savunması, diğer sanık ...'un bu savunmayı doğrulaması, suça konu kaçak eşyaların sanık ...'a ait valiz ve kolide ele geçmesi karşısında; sanık ...'ın karton kutu ve valizde sigara olduğunu bildiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığından beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma

aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal karan ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK’nun 54. maddesi gereğince yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3570, Karar No: 2024/4995, Tarih: 21.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/3570 E.  ,  2024/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/301 D.İş, 2022/301 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-8820

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne/Davacının itirazının reddine- davalının itirazının kabulüne, davanın reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/196901

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.09.2014 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMMS) poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, aracın %25 kusurlu olduğunu, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin yeterli olmadığını belirterek, sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücreti için fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, talebini 21.352,99 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 24.01.2021 tarihinde 32.672,00 TL ödeme yapıldığından sorumluluklarının kalmadığını, dosyaya sunulan maluliyet raporunun yeterli olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olmadığını, davacının traktörde yolculuk yaptığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin belirlenecek vekalet ücretinin 1/5'i oranında hesaplanması gerektiğini sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazaya karışan yolcu olunan araç sürücüsünün %25 kusurlu olduğunun kabul edildiği; davacının sunduğu raporda, davacının maluliyet oranının %22,5 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği, davacının traktörde yolculuk yaparak tehlikeyi artırdığından %20 indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.704,80 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 472,00 TL maluliyet rapor ücreti olmak üzere 17.176,80 TL tazminatın 22.04.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 4.176,19 TL müterafik kusur uygulamasından kaynaklanan talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre hesaplanması gerekirken PMF 1931 Yaşam Tablosu uygulanmasının bozma sebebi olduğunu ileri sürerek itiraz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, davacı tarafından geçici iş göremezlik tazminatı talebinde bulunan dosyanın halen derdest olduğunu, maluliyet oranının hatalı alındığını, sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığını, müterafik kusur indirimi yapılması halinde tazminat çıkmayacağını ve vekalet ücretinin hesaplanan ücretin 1/5'i oranında hesaplanması gerektiğini ileri sürerek itiraz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından 21.05.2021 tarihinde 32.672,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını, davacı tarafından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı ibraname düzenlendiğini, itiraza konu kararda her ne kadar %20 müterafik kusur indirimi yapılmışsa da, indirim yapılmadan 36.632,56 TL olduğunu, ödemenin zararı fazlasıyla karşılandığını belirterek davalının itirazının kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 111 inci maddesi gereğince 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açıldığını, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılması gerekirken PMF 1931 Tablo hesaplaması yapılmasının hatalı olduğunu, müterafik kusur indirimi yapılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığı gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme