muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4583, Karar No: 2025/3174, Tarih: 07.05.2025

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun reddedilen mallar yönünden tescili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

07.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1522, Karar No: 2012/4149, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1522 E.  ,  2012/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat irtifaklı arsanın ifraz edilerek yeni bir parsel üretilmesi ve oluşacak fiili duruma göre arsa paylarının tashihi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... ve ...'na mahkeme kararının, yine davalılardan ... ve ...'e temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasası'nın 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzükte öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'na temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebligatta yakını ...'na tebliğ edildiği yazılmıştır. Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu Yasa hükmüne göre adı geçen davalı ile yakını ...'nın aynı konutta oturdukları belirtilmediği için yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-Davalılardan ...'e mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle adı geçen davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Karar başlığında adı yazılı olmayan davalı ...'e mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge veya bilgi dosyasında bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyasına konulması, yoksa gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/137, Karar No: 2022/3101, Tarih: 28.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/137 E.  ,  2022/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A)Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen tehdit suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, Haizne adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın aynı Kanun'un 359/a-2 ve 359/b maddelerine göre düzenlenmesi sonrasında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, "muhteviyatı itibariyla sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “muhteviyatı itibariyla sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) İncelenen dosya içeriğine göre, sanığa yüklenen Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunun esaslı delilleri konumunda bulunan vergi inceleme raporu ve vergi suçu raporunun aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya getirtilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41028, Karar No: 2021/13744, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/41028 E.  ,  2021/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarınını araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonunda sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği, yokluğunda verilen bu kararın Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 21.03.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği,sanığın 13.06.2014 tarihli bir dilekçe ile tebligatın kendisine ulaşmadığından bahisle mahkumiyet kararına karşı hem temyiz talebinde bulunduğu hem de infazın durdurulmasının istendiği, Mahkemece sanığın bu dilekçesi infazın durdurulması talebi olarak değerlendirdiği ve 02.07.2014 tarihli ek kararla infazın durdurulması talebinin reddedildiği, kararda kanun yolunun itiraz olarak gösterildiği, sanığın 03.07.2014 tarihli bir dilekçe ile 02.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak mahkumiyetine ilişkin esas dosyasının yeniden incelenmesini talep etmesi üzerine bu talebin Tokat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/1341 Değişik İş sayılı kararı ile 11.08.2014 tarihinde reddedildiği, bu kararın da 20.08.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilerek kesinleştirildiği, sanığın verdiği dilekçe üzerine dosyanın kanun yararına bozmaya gönderilmesi sonrası temyiz talebinin değerlendirilmediğinin anlaşılması üzerine Mahkemece 11.02.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddedildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın daha sonradan verdiği eski hale getirme ve temyiz talebi üzerine Mahkemece bu talebin 01.12.2020 tarihli ek karar ile reddedildiği anlaşılmış olup, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin 01.12.2020 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 13.02.2015 tarihinde tebliğ olunan 11.02.2015 tarihli ek kararın, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından ve eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden; temyiz ve eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18030, Karar No: 2010/5133, Tarih: 24.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/18030 E.  ,  2010/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine, cezalarının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekiler vekilinin 23.09.2004 ve 13.4.2006 tarihli mazeret dilekçelerinin davaya katılma talebi niteliğinde olduğu gözetilmeden bu hususta mahkemece CMK’nın 238/3. maddesi uyarınca olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müştekiler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/11126, Karar No: 2022/8147, Tarih: 31.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11126 E.  ,  2022/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk ... lehine nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet kararına yönelik; suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ise mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın doğum tarihinin 01/01/2001 olduğu ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu halde mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 31/3. maddesiyle uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedildiği anlaşılmakla bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye (dahil) kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL, suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL olan adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

1-Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’ın doğum tarihinin 01/01/2001 olduğu ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu halde nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 31/3. maddesiyle uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılması,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık eyleminin gündüz saatlerinde gerçekleştiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmadığı halde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda aynı Yasanın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle hükümler arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35707, Karar No: 2015/38031, Tarih: 28.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35707 E.  ,  2015/38031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait akaryakıt istasyonundan aracı için akaryakıt satın aldığını, araca motorin yerine benzin konulmak suretiyle hatalı dolum yapıldığını, hatalı dolum nedeniyle aracın arıza yaptığını, tamir için servise götürdüğünü, tamir parası olan 13.743,78TL'yi ödeyemediği için aracın kendisine teslim edilmediğini, engelli olduğu için ticari araç kullanmak zorunda kaldığını, araçta değer kaybı oluştuğunu, ayrıca manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.743,78TL hasar bedeli, 3.000TL ulaşım gideri, 20.000TL değer kaybı ve 5.000TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirkete ait istasyondan satın aldığı akaryakıtın hatalı doldurulması nedeniyle aracının arızalandığını, aracını kullanamadığı dönemde ticari araç kullandığını ileri sürerek, yapmış olduğu ulaşım masraflarının da davalıdan tahsilini istemiş olup mahkemece bu kalem isteğin 3.000TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Davacı, ulaşım masrafı yaptığına ilişkin delil sunamamış olup bu iddiasını ispatlayamamıştır. Öyle olunca mahkemece davacının ulaşım masraflarının tahsiline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davacının bu kalem isteğinin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 414,00 TL harcın istek halinde iadesine, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/35631, Karar No: 2021/4878, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/35631 E.  ,  2021/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f,son, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, sahibinden.com adlı internet sitesine ... marka aracın satış ilanını verdiği, internetten bu ilanı gören müştekinin sanık ile irtibata geçtiği, yapılan anlaşma üzerine müştekinin sanığına verdiği posta çeki hesabına 100 TL kapora yatırdığı, söz konusu paranın sanık tarafından çekilmesine rağmen daha sonradan müştekinin tüm aramalara rağmen sanığa ulaşamadığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanık savunması, müşteki beyanları, alınan bilirkişi raporu, PTT ödeme belgesi ve ekleri ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suçtan elde ettiği menfaat miktarının, 100 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da bu miktara uygun şekilde “10 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “30 gün” olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “10 gün”, “8 gün” ve “160 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9643, Karar No: 2022/285, Tarih: 17.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9643 E.  ,  2022/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına dair verilen karara, Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili, davalı adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 496 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, savunma getirmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25/05/2015 tarihli ve 2014/290 E. 2015/391 K. sayılı kararıyla; 13.04.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporu esas alınarak, dava konusu 496 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

II. CEVAP

Davalı, savunma getirmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25/05/2015 tarihli ve 2014/290 E. 2015/391 K. sayılı kararıyla; 13.04.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporu esas alınarak, dava konusu 496 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

8. Hukuk Dairesinin 28/09/2016 tarihli ve 2016/9982 E. 2016/12680 K. sayılı kararıyla; ''...Somut olayda, jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 13.04.2015 tarihli raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 2,02 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi kurulunca oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş; ancak, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi kurulu tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamıştır. Bu nedenle, Mahkemece öncelikle dava konusu 496 parsel sayılı taşınmazın hükmen tesciline esas tüm belgeler ve hükmen tescil dosyası getirtilip incelendikten ve kesin hüküm bulunup bulunmadığı değerlendirildikten sonra, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi Mahkemece oluşturulan bilirkişi kurulunca 13.04.2015 tarihli raporda belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu sunan bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Anılan hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.'' şeklinde karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 29/03/2017 tarihli ve 2016/1029 E. 2017/353 K. sayılı kararıyla; 24/02/2017 havale tarihli bilirkişi ek raporuna göre, dava konusu 496 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığının belirlendiği, Bakanlık Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonunun kıyı kenar çizgisi içinde bıraktığı 2,02 m² alan ile birlikte, taşınmazın tamamı olan 1.368,17 m² sahanın kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı sonucuna varıldığının belirtildiği, ek bilirkişi raporunun bilimsel yeterlilik taşıdığı ve Yargıtay bozma ilamında belirtilen İdare tarafından 19/12/2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisine neden itibar edilmemesi gerektiğine dair doyurucu ve denetime elverişli açıklama içerdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamındaki eksiklikler giderilmeden yetersiz inceleme ile karar verildiğini, ek bilirkişi raporunun bilimsel yeterlilik taşıdığından bahisle, anılan rapor hükme esas alınarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk