muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/296, Karar No: 2021/1589, Tarih: 18.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/296 E.  ,  2021/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 24.04.2013 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilin maliki olduğu araç ile karıştığı trafik kazası neticesinde aracının hasara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.000,00 TL hasar bedeliinin temerrüt tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin ilamında, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; hasar ile kaza fotograflarının uyumsuz olduğu, yine davacının yaralamalı trafik kazası olduğu iddiasına rağmen, zabıtaya tutanak tutturmayarak bildirim yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı, meydana gelen trafik kazası neticesinde, kazaya neden olan aracın trafik sigortacısından, araçta meydana gelen hasar bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., yapılan araştırmaları neticesinde kazanın düzmece bir kaza olduğu, daha önceden meydana gelen kaza ile benzer oldukları, aracın zaten hasarlı olduğu savunmasında bulunmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı, meydana gelen trafik kazası neticesinde, kazaya neden olan aracın trafik sigortacısından, araçta meydana gelen hasar bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., yapılan araştırmaları neticesinde kazanın düzmece bir kaza olduğu, daha önceden meydana gelen kaza ile benzer oldukları, aracın zaten hasarlı olduğu savunmasında bulunmuştur.

Dosya içerisinde 23.02.2015 tarihli makine mühendisinden alınan raporda, hasarın trafik kaza tespit tutanağında anlatılan olayın oluş biçimine göre uygun olduğu kanaatine varıldığı,davacıya ait araç sürücüsünün kusursuz olduğu belirtilmiştir. 24.04.2015 tarihli sigorta eksperi tarafından alınan raporda ise,yaralamalı trafik kazalarında, anlaşmalı tutanak tutulmayacağı ve yaralanmalı kazalarda polis ya da jandarma tarafından tutulması gerektiği, 18.02.2013 tarihli kazası ile 24.04.2013 tarihli kazası oluş şekilleri itibari ile aynı olduğu, olayın mizahsen olup davacının hasar talebinde bulunma hakkı olmayacağı açıklanmıştır. 13.07.2016 tarihli ATK raporunda ise Hazine Müsteşarlığı 28.12.2007 tarihli ve 2007/27 sayılı Kaza Tespit Tutanağı Uygulaması hakkında genelgesinin istisnalar hakkında maddesine Anadolu Sigorta Maddi Hasarlı Trafik Kaza Tespit Tutanağının arka yüzündeki yazıya ve kazaya karışan ... plakalı otomobilin ZMSS Poliçesine göre, trafik kazası ölüm veya yaralanma veya bedeni zarar ile sonuçlanmışsa, taraflar maddi hasarlı trafik kazası tutanağı düzenleyemeceği ve bu tutanağa dayanarak tazminat talebi doğmayacağı, yine davalı ... şirketince yapılan araştırmalar doğrultusunda olayın mizahsen olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, önceki kazanın (18.02.2013) hasar dosyası varsa ödeme ile belgeler getirtildikten sonra, eldeki davada meydana gelen kaza ve hasar ile benzer olup olmadıkları, kazanın oluş biçimine göre hasarın meydana gelip gelmeyeceği, İTÜ uzman bilirkişi kurulunca tevdii ile önceki raporlarda irdelenerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19008, Karar No: 2017/2836, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19008 E.  ,  2017/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

1- Zabıta araştırması tutanağı, vergi dairesi yazıları, ticaret sicili memurluğu yazıları ile tüm dosya kapsamına göre suçun oluştuğu ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21357, Karar No: 2023/9447, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/21357 E.  ,  2023/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1127 E., 2018/2273 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilen beraat kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, olaya ilişkin Pamukkale İlçeşi Pınarkeni Mahallesi ... Restorant Karşısı adresinde bulunan iş yerinde 03.12.2015 tarihinde tesisat kontrolü yapıldığına, 36784205856 T.C No'lu ...'ın faaliyet gösterdiği araç ... yerinde şebeke borusuna ... bağlantı ile abone şube hattında prefabrik bina içerisinde tesisat yapılarak tesisattaki musluklardan ve musluğa takılı hortum ile ... su kullanıldığının fotoğraflar ile tespit edildiğine, şebeke borusuna bağlı ... bağlantı kesilerek tesisata kör tapa takılıp mühürleme işlemi yapılarak abonesiz ve ... su kullanım tespit tutanağı tanzim edilerek, ... suyun kullanıma kapatıldığına, bu sebeplerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin sanık hakkındaki beraat kararının, eksik incelemeye müstenit, kanun ve usûl hükümlerine aykırı, haksız ve mesnetsiz olduğuna, verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, beraat kararı hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8517, Karar No: 2013/8864, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/8517 E.  ,  2013/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Karaöz Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 14.447,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve İbrahim Ağaç tarafından kullanıldığı şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün yol olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 41,76 metrekare bölümün yol olarak terkine, (B) ile gösterilen 14.405,48 metrekare bölümün beyanlar hanesine taşınmazın 2006 yılından beri paylı olarak İbrahim Ağaç mirasçıları olan ..., Gülsüm ve Dönay Ağaç'ın kullanımında olduğunun şerhine, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1827, Karar No: 2016/2577, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1827 E.  ,  2016/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Beyşehir Sulh Hukuk ve İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sokak No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mh. ... Cd. No:... .../...” adresinde eşi ile birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Konya İlçe Emniyet Müdürlüğünün 07.08.2015 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının ... Mh. ... Cd. No:... .../...” adresinde eşi ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14038, Karar No: 2017/1585, Tarih: 29.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14038 E.  ,  2017/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK.86/2-3-e, 31/3, 62, 50.(Bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrilmesine)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Olay günü evinde alkol alan sanık ...'ün, saat 18:20 sularında müşteki .. ... telefonla arayarak evine çağırdığı, saat 19:20 sıralarında müştekinin arkadaşı tanık ... ile birlikte sanığın evine geldiği, bir müddet birlikte sohbet ettikleri, sanığın bali çekmeye başlaması üzerine bu durumdan rahatsızlık duyan müşteki ile tanığın evden ayrılmak istedikleri, tanık ... ayakkabısını giydiği sırada oda içerisinde müşteki ile yalnız kalan sanığın bıçakla müştekinin bacağına hafifçe batırıp 10.-TL para istediği, müştekinin ise bu parayı verdiği, ardından bıçağı daha hızlı darbelerle müştekinin bacağına vurmaya başlayıp "bana daha fazla para vereceksin, 50.-TL ver" dediği, bıçağı müştekinin karnına doğrulttuğu, müştekinin ise sanığı itekleyerek evden kaçtığı, müştekinin alınan doktor raporura göre basit tıbbı müdahale ile gideribilir ölçüde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK'nın, 149/1-a-d-h. maddelerinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, delillerin tayin ve takdirinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

II-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulanan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4305, Karar No: 2021/569, Tarih: 08.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/4305 E.  ,  2021/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 27.10.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahallinde araştırılması suretiyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinin zorunluluk arz etmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3347, Karar No: 2024/1348, Tarih: 24.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3347 E.  ,  2024/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/911 E., 2016/208 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Yerköy Şehit ...Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken 2014-2015 yılı eğitim öğretim stajını ...İlköğretim Okulunda yaptığını, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu (3308 sayılı Kanun) gereğince ödenmesi gereken staj ücretinin davalı kurum tarafından ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 900,00 TL staj ücretinin bankalarca uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte, davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dayanak sözleşmenin idari nitelikte olması sebebiyle idare mahkemelerinin görevli olduğunu, talep edilebilecek miktarın hesaplamasının mümkün olması nedeniyle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca 3308 sayılı Kanun gereğince staj ücreti ödenmesine ilişkin koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın alacak davası olması nedeniyle Mahkemenin yetkili ve görevli olduğu, davanın staj yapıldıktan sonra 5 yıl içinde açılması nedeniyle zamanaşımına uğramadığı, davanın kısmi dava olarak açıldığı, 3308 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinde işletmelerde staj gören öğrencilerin ücret alacakları hususunun düzenlendiği ancak davacının stajını yaptığı okulun "işletme" kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının stajını yaptığı okulun Milli Eğitime bağlı okulun ana sınıfı olduğu, davacının stajını gerek kendi öğretmenleri ve gerekse Milli Eğitime bağlı diğer öğretmenler gözetiminde yaptığı, bu nedenle de ücrete hak kazanamayacağı, ayrıca idarenin öğrencilerin mağduriyet yaşamaması için iyi niyetle stajlarını kendi okulunda tamamlamalarını sağlamasına rağmen staj sırasında ücret istemeyen öğrencilerin mezun olduktan sonra staj ücreti talebiyle dava açmalarının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının stajını yaptığı okulun işletme kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki kabulün doğru olmadığını, 3308 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde İşletme tanımının yapıldığını, buna göre mal ve hizmet üreten kamu ve özel kurum, kuruluş ve iş yerlerinin işletme kapsamında sayıldığını, müvekkilinin okul döneminde stajını tamamladığını ancak staj yaptığı süre boyunca çalışmasının karşılığı olan ücretin hiçbir şekilde ödenmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarının hukuka aykırı olduğu ileri sürerek, kararın bu kısım yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3308 sayılı Kanun'un 25 inci maddesine dayalı ödenmeyen staj eğitim ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3308 sayılı Kanun'un 3, 24 ve 25 inci maddeleri.

2. Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği ile Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

1. 3308 sayılı Kanun’da, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

2. Hal böyle olunca, Mahkemece; 2014-2015 yılı eğitim öğretim dönemine ilişkin olarak davacının Yerköy Şehit ...Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken, okul bünyesinde beceri eğitimini alacağı atölye bulunmaması ve beceri eğitimi yapılamadan davacının mezun olmasının mümkün olmaması nedeniyle davalı kuruma bağlı işletmelerde mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde açık olmak üzere,

24.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.