muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22954, Karar No: 2013/6667, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22954 E.  ,  2013/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Katılanın, sanığa ait taşınmazı 110.000 TL bedel ile satın aldığı, borcun 42.000 TL'sini tapuda satış esnasında elden ödediği,geriye kalan 68000 TL içinde 11.6.2005 vade tarihli senet verdiği, bononun vadesi geldiğinde sanığın ...,... Şubesinde bulunan hesabına 01.06.2005 tarihinde 58000 TL, 06.06.2005 tarihinde 10.000 TL para yatırarak borcunu ödediği halde, sanığın suça konu bono üzerinden katılan aleyhine icra takibi yaptığı olayda; mahkemenin bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 156, 52/2.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 30 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 156.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7882, Karar No: 2012/10699, Tarih: 15.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7882 E.  ,  2012/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2012 tarih ve 2012/146-2012/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin bağlı bulunduğu Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 17.10.2011 Tarih ve 2991 sayılı kararı gereğince özelleştirilmesine karar verilen şirket hisselerinin tamamı ihale yoluyla satılacağını, bu nedenle de öz varlığının (aktif değerlerinin) 26.03.2012 tarihi itibariyle defter ve kayıtlar üzerinden tespitinin yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, tensiben verilen karar ile, istemin TTK’nun 152 vd. maddelerine dayalı sermaye tespiti istemine ilişkin olup 6100 sayılı HMK’nun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işi niteliğinde bulunduğu, aynı Kanunun 383. maddesine göre de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin -aksine düzenleme bulunmadığı sürece- sulh hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevli ve yetkili mahkemenin Ankara Sulh Hukuk Mahkemesi olmakla istem dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstem, 4046 sayılı Yasa kapsamında bulunan ve özelleştirme programına alınan kuruluşların değer tespiti ile ilgilidir. Bu anlamda, istem 4046 sayılı Yasa’nın 4232 sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile değişik 18/B maddesine ilişmekte olup mahkemece TTK’nun 136. maddesi hükmü gözden kaçırılarak istemin TTK’nun 152. maddesine dayalı sermaye tespiti istemi olarak nitelendirilmesi doğru olmamıştır. 4046 sayılı Yasa’nın sözü edilen 18/B maddesi hükmünde talepte bulunan şirket gibi kuruluşların değer tespitinin ne şekilde yapılacağı açıkça belirtilmiş olup mahkemece söz konusu madde hükmünün nazara alınmaması doğru olmadığı gibi, bir an için istemin TTK’nun 152. maddesine dayalı bir sermaye tespiti niteliğinde kabul edilmesi halinde dahi, TTK’nun 4. ve 5. maddesi hükümlerinin, ticaret hukukuna dahil çekişmesiz yargı işleri bakımından HMK’nun 383. maddesi bakımından “aksine düzenleme” niteliğinde bulunmaları nedeniyle istemin karşılan-ması görevinin esasen ticaret mahkemesine ait olduğunun kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi yerinde olmamış, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin görevsizlik kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6288, Karar No: 2023/8650, Tarih: 23.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6288 E.  ,  2023/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/989 E., 2016/746 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2007, 2008, 2009, 2010, 28.06.2012

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi düşme, kısmi onama

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet ve beraat kararları ile sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararında;

1. Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

5. Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) fıkrası gereğince beraat kararı verilmiştir.

5. Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) fıkrası gereğince beraat kararı verilmiştir.

6. Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) fıkrası gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Sanıklar ... Ve ... Hakkında

1. Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanıklar ..., ... Ve ... Müdafilerinin Sanıklar Hakkında

1. Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği; kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, kararların bozulması gerektiğine,

2. Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, bilirkişi raporunun hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mükellef şirket ......Metalin .... .... A.Ş.nin yönetim kurulu üyesi olan sanık ...'in 2007,2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere ibraz etmesi için yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, mükellef şirketi temsile yetkili kişinin 23.12.2010 tarihinden itibaren Yönetim Kurulu Başkanı ...olduğu, sanık ...'in mükellef şirketi temsil yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle defter ve belgeleri muhafaza yükümlüğünün bulunmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya diğer suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef şirketin yetkili temsilcilerine ait olduğu; dosyada mevcut Vergi Suçu Raporu ile ekinde yer alan belgelere göre, ibraz tarihi itibariyle mükellef kurumu şirketi temsile yetkili kişinin Yönetim Kurulu Başkanı ...olduğu, sanık ...'in yönetim kurulu üyesi olarak belirlendiği anlaşıldığından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2008, 2009 Ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler İle Sanıklar ... Ve ... Hakkında 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenle ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında 2008, 2009 Ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler İle Sanıklar ... Ve ... Hakkında 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümü (B) bendinde açıklanan nedenle ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/746 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1658, Karar No: 2013/3351, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1658 E.  ,  2013/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/947, Karar No: 2015/12214, Tarih: 02.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/947 E.  ,  2015/12214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/218-2014/200

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın el atmadan arta kalan bölümünde imar durumu ve el atmadan önceki yüzölçümü de narara alınarak, inşaat yapımında bir kısıtlama meydana gelip gelmeyeceği, kısıtlama meydana gelecek ise hangi oranda kısıtlama yapılacağının ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1521, Karar No: 2018/11606, Tarih: 03.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1521 E.  ,  2018/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 01.12.2013 tarihinde davalıların sürücüsü ve maliki oldukları aracın, davacıların murusi yaya ... 'e çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı çocukların her biri için 10.000,00'er TL'den 60.000,00TL ve davacı torunların her biri için 5.000,00'er TL'den 10.000,00TL toplamda 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davacı çocukların her biri için 4.000,00'er TL'den 24.000,00 TL ve davacı torunların her biri için 2.500,00'er TL'den 5.000,00 TL toplamda 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 184. maddesi gereğince “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir, Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” Aynı Yasanın 186.maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.

Somut olayda; davalılar vekili karar duruşması olan 03.11.2015 tarihinde aynı gün farklı bir yerdeki mahkemede ön inceleme duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş, dilekçesinde daha önce sunmuş olduğu adli tıp raporuna dair itirazları doğrultusunda ek rapor alınmasını talep etmiş ve yeni duruşma gününü uyap sistemi üzerinden öğreneceğini belirtmiştir. Mahkemece, davalılar vekilinin mazeretinin kabul ya da red edildiğine dair ve rapora itirazlar nedeniyle ek rapor alınıp alınmaması hususunda bir karar verilmediği gibi HMK'nın 184 ve 186. maddeleri de gözetilmeden aynı celsede tahkikate son verilmiş, sözlü yargılamaya geçilmiş ve davacı vekilinden son sözü sorularak davalı tarafın yokluğunda esas hakkında hüküm kurulmuştur. Davalılar vekilinin mazeretinin kabul ya da reddine ve rapora itirazlar konusuna dair bir karar verilmemesi hatalı olduğu gibi, yeni duruşma günü belirtilmeden davalı tarafın yokluğunda hüküm kurulması da hatalı olmuştur. Bu durumda mahkemece, HMK 184 ve 186. madde hükümleri de gözönüne alınarak işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5335, Karar No: 2023/9700, Tarih: 21.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/5335 E.  ,  2023/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1189 E., 2022/1142 K.

SUÇ : Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2022 tarih ve 2021/264 Esas ve 2022/151 sayılı Kararı ile sanık hakkında Devletin Birligini ve Ülke Bütünlüğü Bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 302 inci maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/1189 Esas, 2022/1142 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

\*Sanığın PKK terör örgütünün zorlaması nedeniyle nöbet tutmak zorunda kaldığına,

\*Sanığın bilerek ve isteyerek nöbet tuttuğunun kabul edilmesi halinde; zorla nöbet tuttuğu tarihlerin iki yasak arasında olması, iki yasak arasında Cizre ilçesinde herhangi bir çatışmanın meydana gelmediği, özellikle sanığın nöbet tuttuğunu tarif ettiği yerde hiçbir çatışmanın meydana gelmemiş olması hususları dikkate alındığında atılı suçun unsurlarının oluşamayacağı, bu haliyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunun oluştuğunun kabulü gerektiği,

\* Her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil olmaksızın mahkumiyet hükmü kurulduğuna,

\*Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü