muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/707, Karar No: 2016/6401, Tarih: 02.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/707 E.  ,  2016/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ... Konutları'ndan daire satın alındığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini, ıslah ile de talebini 5.606,32 TL artırarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 04.07.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 04.07.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yüreğir Aksantaş Konutları'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişi tarafından 14.02.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişi, gizli ayıpların zaman içerisinde ortaya çıkabileceğini belirtmiştir. Aynı yerdeki emsal davalarda alınan bilirkişi raporlarında ise, gizli ayıpların bir kış mevsimi geçmesi ile ortaya çıkabileceğini belirttikleri görülmüştür.Dolayısıyla davacının konutu teslim ile dava tarihine göre neredeyse üç kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 382,96 TL harcın istek halinde iadesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8, Karar No: 2019/1679, Tarih: 19.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/8 E.  ,  2019/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme

HÜKÜM : A- Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi Kararı:

1- Sanık ...'ün katılan ...'ya karşı eyleminden; TCK'nin 81/1, 21/2, 35/2, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası,

2-Sanık ...'ın katılan ...'ya karşı eyleminden; TCK'nin 81/1, 21/2, 35/2, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası,

B-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi kararı:

-Hükmün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1-Sanık ...'ün, katılan ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 63, 54. CMK'nin 283. maddeleri uyarınca 7 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası,

2-Sanık ...'ın, sanık ...'ü katılan ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme eyleminden; TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 63, 54, 58, CMK'nin 283. maddeleri uyarınca 7 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 18/05/2018 tarihli, 2018/305 esas, 2018/1135 karar sayılı hüküm yasal süresi içinde sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık 27/06/2018 tarihli dilekçesinde hükmün onanmasını istediğini beyan ettiğinden, sanığın CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle sanık ... müdafilerinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Sanıklar Mehmet ve Özgür hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı katılan, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/05/2018 gün ve 2018/305 esas, 2018/1135 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanın verilen cezaların az olduğuna, sanık ... ve müdafiinin sübuta delilerin mahkumiyete elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 19/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4432, Karar No: 2023/6591, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4432 E.  ,  2023/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/326 E., 2021/1262 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya ve nakil aracının müsaderesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 12.05.2020 tarihli ve 2017/9877 Esas, 2020/6161 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2020/326 Esas, 2021/1262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci, yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten hapisten çevrili 1.800,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça

konu kaçak eşyanın tasfiye edilmiş olduğu anlaşıldığından müsaderesine yer olmadığına, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. OLAY VE OLGULAR

1.28.07.2009 tarihinde Yeniköprü jandarma karakol komutanlığınca yol kontrol noktasında durdurulan 65 ... 586 plakalı otobüste sanığın da içerisinde bulunduğu 11 kişi ile birlikte bagaj kısmında 41 çuval patates, 70 koli muz, 28 koli kek, 25 koli şekerleme, 4 çuval küp şeker, 4 koli meyve suyu, 12 koli bal, 4 koli limon suyu, 24 adet turşu, 24 adet ton balığı, 10 kg çay, 44 çuval şeker, 3 çuval kuş yemi, 60 kg'lık 8 çuval badem, 10 kg'lık 27 çuval pirinç, 10 kg makarna, 3 koli çerezlik kase, 5 koli ..., 24 adet reçel, 18 adet mayonez, 3 koli peynir, 10 kg kuru üzüm, 10 kg sumak ele geçirilmiştir.

2.Olay günü aracın ve sanıkların ülkeye giriş yaptıklarına dair evraklar dosya arasına alınmıştır. Sanıkların aşamalardaki savunmalarında; suça konu eşyaları İran'dan kullanmak amacıyla aldıklarını, kendi nam ve hesaplarına hareket ettiklerini beyan ettikleri, eylemin iştirak halinde toplu kaçakçılık kapsamında kalmadığı anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

2.Olay günü aracın ve sanıkların ülkeye giriş yaptıklarına dair evraklar dosya arasına alınmıştır. Sanıkların aşamalardaki savunmalarında; suça konu eşyaları İran'dan kullanmak amacıyla aldıklarını, kendi nam ve hesaplarına hareket ettiklerini beyan ettikleri, eylemin iştirak halinde toplu kaçakçılık kapsamında kalmadığı anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Suç tarihi olan 28.07.2009 tarihi itibarıyla hüküm tarihi olan 28.12.2021 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı ve 67 nci maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Suç tarihi olan 28.07.2009 tarihi itibariyle hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı olup,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2020/326 Esas, 2021/1262 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, dava konusu nakil aracının MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, trafik tescil kaydı üzerindeki şerhinin kaldırılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15, Karar No: 2016/4886, Tarih: 18.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/15 E.  ,  2016/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı aracıyla şeridinde seyir halinde iken davalının sevk ve iradesindeki araç ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın kazanın meydana geldiği tarih olan 04/05/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 21/10/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.400,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; kusuru kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu, meydana gelen olayla ilgili olarak .... Başsavcılığının 2014/424 soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma yapıldığını ve şikayet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, açılan davayı kabul etmediklerini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 14.400,00 TL maddi tazminatın 10.000 TL'sinin 04/05/2014 tarihinden, bakiye 4.400,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 25/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 738,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/17780, Karar No: 2015/510, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17780 E.  ,  2015/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/164-2014/328

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17894, Karar No: 2014/3358, Tarih: 13.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17894 E.  ,  2014/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara verilen zarar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, zemini hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara verilen zarar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerinde bulunan ve davacılara ait ağaçlara davalı .... tarafından boru hattının inşaatı sırasında zarar verildiğinden ağaç bedellerinin tespiti ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gerekli 24,30 TL. harcın mahsubu ile, bakiyesinin yatıranlara iadesine, davacı tarafça karşılanan 24,30 TL. nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) 3 nci bendinin tümü ile çıkartılmasına, ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12585, Karar No: 2016/903, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12585 E.  ,  2016/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Eldeki davada Zile Sulh Hukuk ve Silivri Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Gaziosmanpaşa 2. Aile mahkemesinde ... tarafından, .... ve ... aleyhine açılan soybağının reddi davası nedeniyle, küçük ... ...'a, temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

Zile Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin mernis adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi ise, adres araştırmasına kayyım talep edilenin fiilen ".../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK’nın 430/1. maddesine göre, “Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre ".../..." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, kolluk tarafından yapılan araştırmaya göre küçüğün babası ...ile birlikte "... Köyü .../..." adresinde yaşadığı anlaşılmasına göre uyuşmazlığın, Zile Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Zile Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30202, Karar No: 2018/8922, Tarih: 10.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30202 E.  ,  2018/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Emsal olarak kabul edilen taşınmaz ile dava konusu ... ilçesi ... köyü 431 ada 3 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalle aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden daha az değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.