muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27518, Karar No: 2014/29670, Tarih: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27518 E.  ,  2014/29670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2011/921-2013/294

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı idareye ait Maltepe İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının okul aile birliği tarafından işten çıkartıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının iş sözleşmesinin ihbar ve kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasında davacının çalışma süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının Maltepe İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığı, davacı iddiası ve tanık beyanlarına göre 28.08.2005-27.06.2011 tarihleri arasında çalışma süresinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, söz konusu okulun açılış-kapanış tarihleri M.. B..ndan sordurularak, nitekim davacının çalıştığı dönem açıklığa kavuşturularak hizmet süresinin bu şekilde belirlenmesi, dava konusu alacakların da buna göre hesaplanması gerekirken gerekirken yeterli araştırma yapılmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.

2-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının okulda hizmetli olarak çalıştığı, yaz ayları okulların tatil olduğu göz önüne alındığında davacı işçinin mevsimlik işçi statüsünde olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3044, Karar No: 2019/4486, Tarih: 01.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/3044 E.  ,  2019/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

YEREL MAHKEME :Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

ESAS/KARAR NO :

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifin son tasfiye memurları olan davalıların yanlış işlemleri sonucu zarara uğradığını ileri sürerek davanın belirsiz alacak davası olarak görülerek şimdilik 5.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, yetki itirazında bulunmuş, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98 ve TTK m. 561/1 uyarınca sorumluluk davasının kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olan Ankara'da açılması gerektiği, yine tasfiye memurları aleyhindeki alacak istemleri açısından da her üç tasfiye memurunun adresinin Fethiye ilçesi olması sebebiyle Fethiye mahkemelerinin de yetkili olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiş, Bölge adliye mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ek kararı ile miktar itibariyle uyuşmazlık temyiz yasa yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı temyiz etmiştir.

Bölge adliye mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ek kararında miktar itibariye kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, 6100 s. HMK'nın 353/1'inci maddesi uyarınca verilen kararın mahiyeti gereği kesin olduğu ve ek kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmıştır. Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 22.02.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14872, Karar No: 2017/439, Tarih: 23.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14872 E.  ,  2017/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2016 tarih ve 2016/411-2016/556 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı PTT vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı PTT aracılığı ile ...'ya göndermiş olduğu kargosunun PTT tarafından kayıp edildiğini, PTT'nin kayıp ettiklerini kabul ettiklerine dair resmi yazılı evraklarının mevcut olduğunu, PTT hakkında kargosunu kaybetmesi ve mağdur olmasına neden olması nedeniyle tazminat talep ettiğini, yoksul ve fakirliği nedeniyle ailesini zor şartlar altında geçindirdiğinden adli yardım talebinin olduğunu, talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili kargo gönderici ... adına dava açma hak ve yetkisinin olmadığını, somut olayın taşıma sözleşmesinden doğan bir uyuşmazlık olduğunu, bu uyuşmazlığın giderilmesi için gönderici tarafından ticaret mahkemesinde dava açılması gerektiğini, şartları oluşmayan tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemelerinin görevli olduğunun anlaşılması karşısında mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli ... Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı PTT vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı PTT vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı PTT vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15605, Karar No: 2020/1219, Tarih: 21.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15605 E.  ,  2020/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın ve olayın görgü tanığı olarak dinlenen...in aşamalarda, mağdurun bağırması üzerine önce tanık...in ardından sanığın mağdurun yanına gittikleri, mağdurun yanına gelen sanığın yüzüne aniden yumruk attığı, sonrasında aralarında ki tartışmada mağdurun elindeki bıçağı fark eden sanığın, mağdurun bıçağı tutuğu kolunu aşağıya doğru iterek mağdurun kendisini yaralamasını önlemek istediği, bu esnada bıçağın mağdura isabet ettiğini beyan ettikleri olayda, sanık hakkında TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa veya TCK'nin 27. maddesindeki sınırın aşılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/480, Karar No: 2010/6959, Tarih: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/480 E.  ,  2010/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 117 ada 4 parsel sayılı 1106,97 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30764, Karar No: 2017/4466, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30764 E.  ,  2017/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında sanıkların borçlu olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak öngörülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Mahkemece aldırılan 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunun üçüncü ve dördüncü paragrafından her iki şirkete ait ticari defterlerin incelendiğinin anlaşıldığı, ancak; davaya konu faturaları kesen asıl borçlu ... S.S. Meyve ve Mamulleri Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’nin faturalara ilişkin kayıtları dosyada mevcut olmadığı halde, dosya içerisinde bulunan fatura fotokopileri dikkate alınarak hazırlanan yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Tazminat hükmünün sanıkların yetkilisi oldukları üçüncü şahıs şirket yönünden kurulması gerekirken sanıklar aleyhine hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8181, Karar No: 2019/1969, Tarih: 19.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8181 E.  ,  2019/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin edilen 320,00 TL adli para cezası ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayine edilen 420,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün olmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığınn ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait iş yerinden 30,00 TL bozuk para ile 15,00 TL değerindeki bir kutu pişmaniyeyi çaldıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ...'ün, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sosyal inceleme raporu aldırılmadan başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporunun dosya arasına konularak hükümlerin kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocuğun 17.04.2014 tarihinde işlediği iddia edilen ''İş yerinden hırsızlık'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan ''iş yeri dokunulmazlığının ihlali'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin farik mümeyyizlik raporu aldırılmadan, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.02.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5463, Karar No: 2023/7852, Tarih: 24.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5463 E.  ,  2023/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/219 E. 2022/458 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından süresinden sonra temyiz isteminde bulunulmuş ise de, kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağının belirtilmesi nedeni ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yanıltıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 16/03/2022 tarihinde yapılan elektronik tebligat üzerine süresinde temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli kararı ile, aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocukların farklı müdafiiler ile savunmalarının yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Üzerine; Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi ve suça sürüklenen çocuğa son sözünün sorulmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği ise, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR