muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8602, Karar No: 2019/11339, Tarih: 02.12.2019

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210 esas, 2008/16565 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26.maddesindeki "(1)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1,2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemenin, ihbar üzerine söz konusu hükmü açıklaması gerektiğinden bahisle, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Merci ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemenin, ihbar üzerine söz konusu hükmü açıklaması gerektiğinden bahisle, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06/04/2015 tarihli ve 2014/35026 esas, 2015/12010 karar sayılı ilâmında, "... Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması, denetim süresi içerisinde Antalya ilinde çocuk mahkemeleri kurularak faaliyete geçmiş olması karşısında, görevsizlik kararı verilerek dosyanın Antalya Çocuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek karar verilmesi..." şeklinde belirtildiği üzere, ... Çocuk Mahkemesinin 23/01/2017 tarihinde faaliyete geçirilmiş olması karşısında, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31/10/2019 gün ve 94660652-105-41-13186-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02/04/2019 tarihli ve 2019/310 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14507, Karar No: 2017/768, Tarih: 09.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14507 E.  ,  2017/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, 23/01/1992 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 23/01/1992 tarihi itibariyle çalışmalarının ve Bağ-Kur sigortalılık durumunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının 23/01/1992 tarihi itibariyle başladığını belirttiği şirket ortaklığı ve vergi kaydı ile ilgili belgeler dosya arasına alınmadan ve davacının Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin dosyası Kurumdan getirtilip sigortalılığının hangi tarihli giriş bildirgesi ve hangi kaydına dayanılarak başlatıldığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının şirket ortaklığı, vergi kaydı ve oda kaydına ilişkin kayıtlarını ilgili yerlerden istemek, davacının Esnaf Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin dosyası ile giriş bildirgesini Kurumdan getirtmek ve yukarıda yer alan yasal mevzuat doğrultusunda değerlendirme yapıp davacının sigortalılık durumunu belirlemekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14644, Karar No: 2013/19360, Tarih: 04.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14644 E.  ,  2013/19360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya satılıp teslim edilen mallar karşılığı düzenlenen faturaların bir kısım bedelinin ödendiğini, kalan borcun ödenmesi için davalıya keşide edilen ihtarnamenin semeresiz kaldığını, faturalardan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin davalının teslimi yapılan panjur malzemelerinin montajının yapılmadığı şeklindeki itirazı sonucu durduğunu, oysa yanlar arasında satım sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin montaj yükümlülüğünün olmadığını, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, taraflar arasındaki sözlü istisna akdine göre, davacının müvekkilinin inşaatlarında lamelli panel panjur işini üstlendiğini, ancak davacının eksik kalan işleri yerine getirmediği gibi eda etmediği halde önceden faturalandırılmış ve itiraz edilmemiş faturalardan eksik işlerin değerine tekabül eden bedelin ödenmesini istediğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiş, karşı davada ise, müvekkilinin davacı yanca yapılması gereken ancak yapılmayan işlerden dolayı bedelsiz kalan faturalardan kaynaklı bakiye borçtan sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, yanlar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği itibari ile satış sözleşmesinden kaynaklandığı, buna göre, davacı/karşı davalı tarafından davalı/karşı davacıya panjur kutu sisteminin satışının yapıldığı, taraflarca inkar edilmeyen fiyat teklifinde de satış koşullarının belirtildiği, istisna akdinin mevcudiyetinin ve davacı/karşı davalının montaj yükümlülüğünün ispatlanamadığı, davalı/ karşı davacı yanca bu yönde davacı/karşı davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, davacı/karşı davalı şirket yetkilisince usulüne uygun yemin eda edildiği, davacı/karşı davalının faturalardan dolayı bakiye 69.993,03 TL alacağının kaldığı gerekçeleriyle asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının 69.993,03 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne icra takibine konu 23 fatura karşılığı toplam 87.899,67 TL nin 17.906,64 TL sinden davalı/karşı davacının davacı /karşı davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava yönünden, davalı/karşı davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı/karşı davalı şirket vekilinin temyizi asıl dava yönünden icra inkar tazminatına ilişkindir. İcra takibine konu alacak faturaya dayanmaktadır. Dolayısıyla alacak miktarı bilinebilir, belirlenebilir-likit bir alacaktır. Mahkemece bu husus gözetilerek davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı/karşı davacı ... vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı şirketin davalı aleyhine başlattığı ilamsız icra takibine itiraz üzerine itirazın iptali davası açıldıktan sonra davalı yanca aynı ticari ilişkiye ve delillere dayanarak borçlu olmadığını ileri sürerek karşı dava yoluyla menfi tespit davası açmıştır. Hukuki yarar, dava şartı olup, mahkemece resen nazara alınması gerekir. Menfi tespit davasında ileri sürülen iddialar itirazın iptali davasında savunma sebebi olarak ileri sürülebileceğinden borçlunun menfi tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından mahkemece bu yön gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden, davalı/karşı davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden hükmün temyiz eden davacı/karşı davalı şirket yararına (3) no.lu bentte açıklanan nedenlerle karşı davaya ilişkin hükmün davalı/karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12956, Karar No: 2020/1661, Tarih: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12956 E.  ,  2020/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde Eylül 2000 tarihinden 2010 tarihine dek fren balata tamircisi olarak çalıştığını, fakat sigorta girişinin 2002 yılında yapıldığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini en son aylık 1,360,00TL net ücret aldığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili, cevap dilekçesinde delilleri arasında yemin deliline de dayanmış olup, son celse dâhil yargılama esnasında karşı tarafa yemin teklif etmek istediklerini açıklamıştır.

Mahkemece yemine ilişkin usuli işlemler yerine getirilmeden yargılamaya son verilip karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31851, Karar No: 2022/25767, Tarih: 20.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31851 E.  ,  2022/25767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yüzüne karşı verilen hükme ilişkin, 16/05/2019 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanık müdafisine yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisi ile katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz davası istemleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6065, Karar No: 2018/10363, Tarih: 04.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6065 E.  ,  2018/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan abisini ziyaret amacıyla infaz kurumuna gelen ve x-ray cihazının bulunduğu kapı girişinde görevli jandarma eri tarafından yapılan kaba üst aramasında pantolon kemerine takılı sustalı çakı benzeri bıçak bulunduğu anlaşılan sanığın eyleminde kolayca tespiti mümkün olan bıçağı bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; eylemin 6136 sayılı Yasa'nın 15/1 maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/503, Karar No: 2016/15552, Tarih: 20.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/503 E.  ,  2016/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.12.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ....geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili kurumun abonesi olduğu ... . Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından, her ay, elektrik tüketim miktarına göre fatura tahakkuk ettirildiğini; ancak faturada hizmet bedeli karşılığı olmayan “Kayıp-Kaçak Bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli” adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 13.03.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 522.563,89 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözkonusu bedellerin mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemenin 12/12/2013 tarih ve 2013/152 Esas-2013/476 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 30.09.2014 tarih ve 2014/6150 Esas- 2014/12754 Karar sayılı ilamı ile kayıp-kaçak vs. bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir...

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,