muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/439, Karar No: 2007/418, Tarih: 13.02.2007

**7. Hukuk Dairesi         2007/439 E.  ,  2007/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı BEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili Av.M.Sadık Bedir’in vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Vekaletname varsa aslının yada onaylı örneğinin harçlandırılmış şekilde getirtilerek dosyaya konulması, aksi takdirde hükmün davalı BEDAŞ’a 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzüğüne uygun olarak tebliği, temyiz süresinin beklenmesi, gereksiz yazışma ve yargılama giderine sebebiyet verilmeksizin eksikliklerin tam olarak yerine getirilmesi, aksi halde ilgili hakim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’na ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde bulundurulması, eksikliklerin tümü yerine getirildikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19854, Karar No: 2015/28981, Tarih: 23.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19854 E.  ,  2015/28981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu ... hakkında murisi olan babası ...'a verilen sağlık hizmetleri nedeniyle hizmet belgesi ve hasta ücreti tahakkuk fişine dayalı olarak başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takibe borçlunun süresi içerisinde itirazı ve takibin durdurulması üzerine, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. Takibe dayanak yapılan belgeler, İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde olmadığı gibi alacaklı Kurumun düzenleyeceği hizmet belgesi ve tahakkuk fişinin 68/1 anlamında belge sayılacağı yönünde özel bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda borçlunun borcu kabul yönünde bir beyanı da olmadığına göre alacaklının, alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4476, Karar No: 2009/9236, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4476 E.  ,  2009/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ilgın Asliye Hukuk ve Ilgın Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asliye Hukuk Mahkemesince, davaya konu su kaynağının ve kaynağın bulunduğu yerin çekişme konusu olduğu , dava konusu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği, Kadastro Kanununun 27. maddesi gereğince kadastro tutanağı düzenlenmesi ile birlikte davaya bakmakla görevli mahkemenin Kadastro Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesi ise, istemin taşınmaz üzerinde bulunan ve genel su olan su kaynağının taraflar arasında Medeni Kanun’un ilgili hükümleri uyarınca ihtiyaca göre kullanım hakkının belirlenmesi ve bir rejime bağlanmasına yönelik olduğunu, bu istemin çözüm yerinin de Kadastro Mahkemesi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava su kaynağına yapıldığı ileri sürülen müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir. Diğer bir deyişle suyun kullanım hakkına ilişkin olup, kaynağın bulunduğu taşınmazın aynına ilişkin bulunmadığından ve yenilik doğurucu bir karar almayı gerektirdiğinden uyuşmazlığın Genel Mahkemelerde görülmesi gerekmektedir. Bu durumda anlaşmazlığın, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10986, Karar No: 2013/5086, Tarih: 04.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10986 E.  ,  2013/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... Sitesi Yönetimi aralarındaki elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.05.2012 gün ve 850/364 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde; ... İlçesi Cumhuriyet Mahallesi sahil yolu üzerinde bulunan kıyı kenar çizgisi üzerine davalı sitenin iskele ve yaklaşık 1000 m2’lik alana beton dolgu yaptığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan denize yapılan bu iskelenin ve sahile yapılan beton dolgu alanının kaldırılması için site yönetimine 19.04.2011 gün ve 574 sayılı yazı ile tebligat yapıldığını, ancak, dava konusu iskele ve beton dolgunun yıkılmadığını, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi ile Kıyı Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 13. maddesine ve 3194 sayılı İmar Kanununa aykırı olarak izinsiz yapılan büfenin yıkılması gerektiğini açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmaza davalı tarafından yapılan iskelenin ve kıyıda yapılan yaklaşık 1000 m2’lik alandaki beton dolgunun kaldırılarak müdahalenin önlenmesine, iskele ile beton dolgunun kal’ine, eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, davalı vekili yargılama oturumunda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “…davanın kabulüne, Bursa İli ...İlçesi, ... Mahallesi, ...Sitesinin önünde bulunan bilirkişi... ait raporda krokisi, bilirkişi ... ait raporda ise resmi gösterilen beton dolgu alanı ile iskeleye davalı sitenin müdahalesinin men’ine, zikredilen yapıların kal’ine, beton dolgu alanı ile iskelenin yapıldığı yerin eski hale getirilmesine,…” karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve taşınmazın niteliğini belirlemeye, dolayısıyla da uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içeriğine ve bilirkişi raporları ve paftaya göre uyuşmazlık konusu taşınmaz Marmara Denizine bitişik durumdadır. Bu saptamaya rağmen, nitelik yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı ... İl Müdürlüğü’nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edilen ilkeye göre, ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; Adli Yargı Mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Ancak, Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir. İdarenin söz konusu çalışmalarını yok saymakta doğru olmaz. Açıklanan nedenlerle, adli yargı yerine kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde, yani kıyı kenar çizgisi ile Marmara Denizi arasında kalıp kalmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olmasında isabet bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16385, Karar No: 2013/20863, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16385 E.  ,  2013/20863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre ve özellikle, davacının 15.01.1991 – 18.09.1992 tarih aralığında Yalova Müfettiş ... ... İlköğretim Okulunda geçtiği gerekçesi ile Kuruma bildirilen, ancak müfettiş incelemesi sonucu davacının çalıştığı bu tarih aralığında Yalova Müfettiş ... ... İlköğretim Okulunda çalışmadığının tespit edilmesi üzerine iptal edilen çalışmanın, davacının depo kadroda olması nedeniyle görevlendirme ile davalı Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki başka okullarda geçtiğinin anlaşılması ve bu okulların hepsinin davalı Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olması karşısında hükmün netice itibari ile doğru olduğu anlaşıldığından davalıların yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6060, Karar No: 2018/2585, Tarih: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6060 E.  ,  2018/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ile ziynetlerin kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı erkek karşı dava dilekçesinde delil olarak telefon görüşme kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davalı-davacı erkeğin dayandığı telefon görüşme kayıtları getirtilerek değerlendirilip bir sonuca varılması gerekirken, davalı-davacı erkeğin delilleri toplanılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuki dinlenilme (HMK m.27) hakkına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin kadın yararına verilen tazminatlar ile reddedilen tazminat taleplerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/17821, Karar No: 2015/4690, Tarih: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17821 E.  ,  2015/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02/05/2013 tarihli ve 2013/26310 soruşturma, 2013/1281 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca suç yerinin ... ili olduğundan bahisle evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair 04/03/2014 tarihle ve 2013/20547 soruşturma, 2014/537 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, bu kez suç yeri itibariye evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2014 tarihli ve 2013/29491 soruşturma, 2014/3457 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın gönderildiği mercii ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/10/2014 tarihli ve 2014/946 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09.01.2015 Gün ve 94660652-105-01-11990-2014/530/1481 sayılı Kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2015 gün ve 2015/17239 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7.maddesindeki "yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." Şeklindeki düzenlemeye nazaran ... Cumhuriyet Başsavcılığınca suç yerinin ... ili olduğundan bahisle 04/03/2014 tarihinde yetkisizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın yetki uyuşmazlığının çözümü için yargı çevresindeki en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2014 tarihli 2014/946 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verlidi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13608, Karar No: 2012/37970, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13608 E.  ,  2012/37970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için ise; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın kendisini ilçeye yeni atanan doktor ... olarak tanıtıp, doktor ve hastane personeli ile tanıştıktan sonra, ambulans şoförü ve eczacı ile birlikte katılanın marketinden alışveriş yaptığı ve bu şekilde güven sağladığı, daha sonra hafta sonunda tek başına gelip alışveriş yaptıktan sonra, yanında sadece döviz olduğunu söyleyerek kuyumcunun kapalı olması nedeniyle katılana doktor ... adıyla hesap açtırdığı, ertesi gün sabah erken saatlerde yine katılanın marketine gidip acil Diyarbakır'a gitmesi gerektiğini söyleyip katılandan 50 TL alarak kaybolması nedeniyle dolandırıcılık suçunu işlediği yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-22.11.2006 tarihli son oturumda sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmasına göre; söz konusu istemin 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim ve aynı kanunun 52/4. maddesinde yer alan mehil verme ve taksidlendirme hususlarını da kapsadığı gözetilmeden, bu konularda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren Çatak Asliye Ceza Mahkamesi'nin 2003/46 esas, 2003/77 karar sayılı 26.12.2003 kesinleşme tarihli mahkumiyeti bulunmasına karşın, daha az cezayı içeren mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren Çatak Asliye Ceza Mahkamesi'nin 2003/46 esas, 2003/77 karar sayılı 26.12.2003 kesinleşme tarihli mahkumiyeti bulunmasına karşın, daha az cezayı içeren mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükmün aynı anda gösterilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 58/7 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/2. maddesinin uygulanmasına hangi hükümlülüğün esas alındığının açıkça karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen,16.12.2008 gün ve 2008/5-146-235 sayılı kararına göre, mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

5-5237 Sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabilceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/ son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesinin gözetilmesine 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.