muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1937, Karar No: 2023/7481, Tarih: 24.10.2023

3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/605 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 2010 takvim yılı için suç tarihinin 25.01.2011, 2011 takvim yılı için ise 25.11.2011 olduğu, 2010 takvim yılı için suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiği, 2011 takvim yılı için zamanaşımı süresinin dolmaması nedeniyle davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, mahkemece 2010 ve 2011 takvim yıllarından tek zincirleme tek hüküm kurulmuş olması nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, suç tarihleri dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Karadeniz Vergi Dairesinin ....... numaralı mükellefi olan sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

2. ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 22.08.2014 tarihli vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu ile 01.09.2014 tarihli komisyon mütalaasının sanık hakkında 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Sanık bozma öncesi savunmasında; 2010 ve 2011 yıllarında şoför aracılığı ile hafriyat nakliyesi işi yaptığını, söz konusu faturaları kendisinin almadığını, aracı kullanan şoförünün aldığını ve muhasebeciye verdiğini, bu tarihlerde askerde olduğunu, faturalardan haberinin olmadığını, bozma sonrasında yaptığı savunmada ise; köylüsü olan ... Kutluk isimli kişinin, üzerine kamyon alıp kendisine de para verme teklifinde bulunduğunu, tüm işlemleri ...'in takip ettiğini, daha sonra kendisine ulaşamadığını, ...'in T.C. Kimlik numarasını ve adresini bilmediğini beyan etmiştir.

4. ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 22.08.2014 tarihli vergi tekniği raporuna göre, sanığın 07.10.2010 tarihinde kara yolu ile şehirler arası yük taşımacılığı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, mükellefiyetini 17.10.2011 tarihinde terk ettiği, 2010 takvim yılında haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları belirtilen mükelleflerden 81.502,40 TL, 2011 yılında ise 615.100,00 TL sahte fatura alarak KDV indiriminde kullandığı, kullanılan sahte alış faturalarının sanığın toplam alış tutarı içindeki oranının 2010 takvim yılı için %98,94, 2011 takvim yılı için % 99,48 olduğu, sanığın 1999 model kamyoneti dışında üzerine kayıtlı veya kiralama yoluyla edindiği başka bir aracının bulunmadığı, yüksek miktarlı bu kadar sahte faturanın bilmeden kullanılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle sahte faturaların bilerek kullanıldığı, sonuç olarak sanığın mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, sahte fatura ticareti yapmak için mükellefiyet tesis ettirdiği belirtilmiştir.

5. Mahkemece, kullanılan sahte faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi raporları bulunup bulunmadığı, bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı, ilgili vergi dairelerinden sorulmuş ve gelen cevaplar ile raporlar dosyaya konulmuştur.

6. Hızırbey Vergi Dairesi Müdürlüğünün 13.10.2022 tarihli yazısı ile ödenmesi gereken vergi ve zam ve gecikme faizi miktarı bildirilmiş, sanık belirtilen miktarı ödeme gücünün olmadığını beyan etmiştir.

7. ... Askerlik Şubesi Başkanlığından gelen yazıya göre sanığın 05.09.2011-06.12.2012 tarihleri arasında askerlik görevi yaptığı anlaşılmıştır.

8. Mahkemece yapılan yargılamada toplanan deliller, sanık savunması, vergi raporları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir ticari faaliyeti bulunmayan ve haklarında sahte fatura düzenleyicisi olduklarına dair vergi raporları bulunan mükelleflerden aldığı sahte faturaları KDV indiriminde kullandığı sabit kabul edilerek, sanığın birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı, sanığın suç nedeniyle oluşan zararı gidermemesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı belirtilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2014 tarihli ve 2014/4120 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A.Tebliğname Yönünden

IV. GEREKÇE

... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2014 tarihli ve 2014/4120 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A.Tebliğname Yönünden

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma tarihleri dikkate alındığında, eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği anlaşılmakla, suça konu edilen faturaların 2011 yılının Ekim ayı beyannamesinde gösterilmiş olması nedeniyle suç tarihinin beyanname tarihini takip eden ayın 25 inci günü olan 25.11.2011 tarihi olduğu ve zamanaşımı süresinin bu tarihten işlemeye başlayacağından, tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B.Sanığın Temyizi Yönünden

1.Olay ve olgular bölümünde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, sanığın üzerine atılı sahte fatura kullanma suçunu işlediği sabit olduğundan ve zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/605 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19547, Karar No: 2014/12098, Tarih: 17.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19547 E.  ,  2014/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/328803

MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2010

NUMARASI : 2008/269 (E) ve 2010/64 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık Kevser'in vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek için 20/12/2005 tarihinde muvazalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5560 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı nazara alınarak sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Kevser ve müdafii ve sanık Hayati'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4383, Karar No: 2013/10796, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4383 E.  ,  2013/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, gece yarısından sonra alkollü bir şekilde babası ..., annesi ... ve eşi ...'ün birlikte bulundukları eve gittiği, babası ile tartışmaya başladığı, sanığın eşi ve annesinin araya girdikleri, bunun üzerine sinirlenen sanık ...'in evde bulunan sandalye ve masaları devirip, mutfak camını kırdığı, bu esnada "hepinizi öldüreceğim, sizi geberteceğim" şeklinde tehdit içeren sözler söylediği, akabinde cebinden çıkardığı Adli Emanetin 2009/63 sırasında kayıtlı bulunan bıçakla eşi ...'e ve babası ...'ye saldırmaya çalıştığı ancak vuramadığı, sanık ...'ın eline geçirdiği bir odunla oğlu ...'in koluna vurmak suretiyle elindeki bıçağı yere düşürerek aldığı, sanık ...'in daha sonra olay yerine gelen polis memurlarınca etkisiz hale getirildiği, babası ...'nün bıçağı polis

memurlarına teslim ettiği, hep birlikte Fındıklı İlçe polis merkezine götürüldükleri, sanık ...'in burada polis merkezine getirilmesinin vermiş olduğu kızgınlıkla avukat görüşme odasındaki camı yumruk atmak suretiyle kırdığı olayda, kamu malına zarar verme ve yaralamaya teşebbüs suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/24185, Karar No: 2025/1575, Tarih: 26.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/24185 E.  ,  2025/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/251 E. 2024/1032 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ.

A. Yargıtay Bozma İlâmı

1.Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesin 09.03.2023 tarih ve 2022/806 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarih ve 2023/534 Esas, 2023/1016 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararında yer alan mahkumiyet hükmünün çıkartılarak yerine “Sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçunun sabit olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi gereğince beraatine,” hükmü eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin,11.07.2023 tarih ve 2023/534 Esas, 2023/1016 Karar sayılı kararının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı’nca temyizi üzerine; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli ve 2023/4313 Esas, 2024/508 Karar sayılı kararı ile ''... sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesinin'' hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/251 Esas, 2024/1032 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1, 52/2, 53, 58. maddelerine göre 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4 gereğince silah ve mermilerin müsaderesine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,sanığın dinlenilmesini istediği tanıklar dinlenmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,sanığın dinlenilmesini istediği tanıklar dinlenmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; olay tarihinde kolluk görevlilerinin ... Beton Polis kontrol noktasında yapmış olduğu uygulama sırasında sanığın kullandığı ... plakalı aracın durdurulduğu, sanıktan kendi rızası ile aracın sağ tarafında bulunan torpido bölümünü açmasını istemesi üzerine sanığın kendi rızasıyla gözle görülür şekilde bulunan 1 adet Zigana T marka 9x19 mm çapında silah, 2 adet içinde 15 adet fişeğin basılı olduğu şarjörü görevlilere teslim ettiği, ayrıca kendisine başkaca suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda aracın arka koltuğunda bir kutu içerisinde bulunan 24 adet dolu fişeğin olduğunu beyan ederek görevlilere teslim ettiği ve bu suretle sanığın ruhsatsız ateşli silah taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Antalya Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 27.09.2022 tarihli uzmanlık raporunda; muhafaza altına alınan silah ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun’da belirtilen yasak nitelikteki ateşli silah ve fişeklerden olduğu, vahim silahlardan olmadığının tespit edildiği, suça konu eşyaların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu, sanığın savunmasında suça konu tabanca ve fişekleri vefat eden dayısının vefat etmeden önce kendisine vermesi nedeniyle taşıdığını beyan ettiği ve dosya kapsamında hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesince yasal ve yeterli gerekçeler gösterilerek sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulandığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/251 Esas, 2024/1032 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/251 Esas, 2024/1032 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.