muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19248, Karar No: 2013/22881, Tarih: 16.12.2013

Bundan ayrı Anayasa Mahkemesinin 25.09.2013 gün ve 2013/93 esas, 2013/101 sayılı ilamı Anayasanın 153. maddesi kapsamında bir iptal kararı olmayıp kurumları bağlayıcı nitelikte değildir.

Bu durumda kamulaştırma yapmaksızın suskun ve pasif kalmak ve işlem tesis etmemek veya eylemli olarak el atmak arasında kullanmaya engel sınırlamalar açısından bir fark yoktur. Mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonuç doğmaktadır.

Sonuç olarak;

...)6487 sayılı Yasanın .... maddesi, 09.....1956 ile 04.....1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarla ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içerdiğinden, daha sonraki uyuşmazlıklara uygulanamıyacağı;

...)6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici .... maddesinin .... fıkrasındaki açıklamada; taşınmaz bedelinin tahsili davalarının da İdari Yargıda görüleceğine dair hüküm bulunmaması nedeniyle, bu davalarda da Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca adli yargının görevli ve yetkili olacağı;

...)....05.1956 gün ...-... sayılı; ....02.1959 gün 1958/... – 1959/... sayılı; İçtihadı Birleştirme ve HGK'nun ........2010 gün ve 2010/662-651 sayılı kararları gözönüne alındığında da, Adli Yargının görevli olacağı gerekçesiyle, çoğunluk kararına katılmıyor ve Adli Yargı görevli olduğundan karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi gerektiğini düşünüyoruz.........2013
Yargıtay — Esas No: 2011/26116, Karar No: 2013/20470, Tarih: 04.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26116 E.  ,  2013/20470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin hiçbir gerekçe göstermeksizin davacının da içinde bulunduğu 8 çalışanın işine son verdiğini, yine 02.02.2009 tarihinde davacıya ücret ve tazminatlarına karşılık bir miktar ödeme yapıldığını , mahiyetini bilmediği ve okumasına imkan verilmeyen iki belge imzalatıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm hak ve alacaklarının ödenerek ibranameyi kendi rızası ile imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ibranamenin makbuz hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece hükmedilen miktarların doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi raporu alındıktan sonra davacı ıslah ile fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinden %20 indirim yaparak kalem kalem belirttiği alacakların dava dilekçesindeki isteklerine eklenmesini istemiştir. Mahkemece fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarından % 30 indirim yapılarak alacaklar kısmen kabul edilmiştir. Ancak mahkemece anılan alacaklardan indirim yapılırken davacının dava ve ıslah dilekçesinde talep ettiği toplam miktarlar dikkate alınmadan eksik ve/veya fazlaya hükmedilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7322, Karar No: 2024/1727, Tarih: 15.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7322 E.  ,  2024/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/42 Esas, 2023/139 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Antalya ili, Finike ilçesi, ... Köyü 106 ada 4, 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2017/106 Esas, 2018/321 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2017/106 Esas, 2018/321 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2019/47 Esas, 2020/436 Karar sayılı kararı ile davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak alınan ek rapor uyarınca davanın kabulüne ve idarece düzenlenen kıymet takdir raporundaki bedelin derhal, bakiye bedelin üçer aylık vadelide nemalandırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2019/47 Esas, 2020/436 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2019/47 Esas, 2020/436 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; Türkiye ortalamasına göre münavebe ürünlerinin üretim masraflarının brüt gelirin % 65'i alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerinden üretim masraflarının yeniden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la Değişik 10 uncu maddesinin 8 inci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/697 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne tespit edilen bedelin nemalarıyla derhal ödenmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/697 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; bozma öncesi ilk kararın davacı idare tarafından temyiz edilmediği dikkate alındığında, ilk kararda 166 adet nar ağacı bedeli olarak hesaplanan 58.481,88 TL bedelin davalı lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası 166 adet nar ağacı bedeli olarak 12.848,00 TL'ye hükmedilmesi ve faiz bitiş tarihinin infazda tereddüt yaratacak şekilde hükümde açıkça gösterilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

D. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli ve 2023/42 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne , tespit edilen bedelin derhal ödenmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıymet takdir raporundaki bedele hükmedilmesi gerektiğini, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davalı lehine iki ayrı vekâlet ücreti verilmesinin hatalı olduğunu ve müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava konusu 106 ada 4 parsel ve 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden tespit edilen bedelin, bozma öncesi tespit edilen bedelle aynı olduğu ve bu taşınmazlar için tespit edilen bedeller ile kıymet takdir raporları arasındaki bakiye bedellerin bozma öncesi kararla davalılara ödenmesine karar verildiği gözetilerek bakiye bedellere 15.02.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde son karar tarihine kadar faize hükmedilmesi ve dava konusu 106 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden ikinci bozma öncesi tespit edilen 59.798,06 TL bedel ile kıymet takdir raporu arasındaki fark bedel 18.544,81 TL’ye 15.02.2022 tarihine kadar, bakiye 46.038,52 TL ‘ye ise son karar tarihi olan 14.02.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde kıymet takdir raporu ile oluşan fark bedelin tamamına son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz bozma ilamı sonrasında 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince zorunlu olarak duruşma açıldığı, bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf yolu incelemesi yapmadığı ve İlk Derece Mahkemesi sıfatına uygun şekilde karar verdiği gözetildiğinde davalı yararına ayrıca duruşma vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

a) (4) numaralı bendinin (B) bendi ile (6) numaralı bendinin (B) bendindeki “ dairemiz karar tarihi olan 14/02/2023” ibareleri hükümden ayrı ayrı çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı “15.02.2022” tarihinin yazılması,

b) (5) numaralı bendinin (B) bendi tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “Dava konusu Finike ilçesi, ... köyü 106 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden bozma öncesi kararla tespit edilen 59.798,06 TL ile kıymet takdir raporu arasındaki fark bedel 18.544,81 TL’ye 08.08.2017 tarihinden 15.02.2022 tarihine kadar, bozma sonrası son kararla tespit edilen bedel ile bozma öncesi karar arasında oluşan fark bedel 46.038,52 TL'ye ise son karar tarihi olan 08.08.2017 tarihinden 14.02.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,” cümlesinin yazılması,

c) (15) numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2247, Karar No: 2021/6825, Tarih: 14.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2247 E.  ,  2021/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 13.10.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.07.2018 tarihinde geçerli mazereti olmadan sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12788, Karar No: 2015/9419, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12788 E.  ,  2015/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2007

NUMARASI : 2007/241-2007/311

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gülşehir Sulh Hukuk ve Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı L.. Ç.., Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2097 tarih 2007/241 Esas - 2007/311 Karar sayılı ilâmı ile kısıtlanmış ve kendisine H.. Ç.. vasi olarak atanmıştır. Vasi, 14.11.2014 tarihli dilekçesi ile Ankara'ya taşındıkları için kısıtlının ikametinin Ankara'ya alınması için izin istemiştir.

Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesince, 19.01.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için izin verilmiş, 21.04.2015 tarihli ek karar ile de kısıtlının MERNİS adresinin “2...... Evler Mah. 45 Sok. No:17/4 Merkez/NEVŞEHİR” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlının “Şahinler Köyü, Gülşehir” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Mamak İlçe Emniyet Müdürlüğünce 19.12.2014 ve 15.06.2015 tarihlerinde yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının “Ş. Mah. Altılı Sok. Bahadır Apt. No:6/7 Mamak/ANKARA” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden ve vesayet makamı olan Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesince 19.01.2015 tarihli ek karar ile yerleşim yerinin değişikliğine izin kararı verildiğinden Ankara Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Gülşehir Sulh Hukuk ve Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9413, Karar No: 2021/1296, Tarih: 01.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9413 E.  ,  2021/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında HSBC Bank’a ait sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, sübuta, mükerrer cezalandırıldığına, tüm kredi kartları yönünden TCK.nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında HSBC Bank ve Garanti Bankası A.Ş’ye karşı sahte banka veya kredi kartı üretme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı ilamında HSBC Bank’a karşı eyleminden dolayı kazanılmış hak nedeniyle verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının verilen cezadan mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ve sanık hakkında Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı ilamında Garanti Bankası A.Ş’ye karşı eyleminden dolayı 245/2 ve 245/3 maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle verilen cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 3.595 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Garanti Bankası A.Ş yönelik eyleminden dolayı mahsup kararı verilmemesi gerektiği halde 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Sanık hakkında Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı ilamında HSBC Bank’a karşı eyleminden dolayı verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının, mahkememizin iş bu kararıyla verilen hapis cezasından infaz sırasında mahsup edilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 7 ay 15 gün hapis ve 500,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı ilamında Garanti Bankası A.Ş’ye karşı eyleminden dolayı verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının, mahkememizin iş bu kararıyla verilen hapis cezasından infaz sırasında mahsup edilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 7 ay 15 gün hapis ve 500,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı ilamında Garanti Bankası A.Ş’ye karşı eyleminden dolayı verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının, mahkememizin iş bu kararıyla verilen hapis cezasından infaz sırasında mahsup edilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 7 ay 15 gün hapis ve 500,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin 6. nolu bentleri çıkarılarak, yerlerine “ Sanığın, Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesi' nin 2012/46 esas 2012/157 karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay 2000 TL adli para cezasının infaz sırasında mahkememizin iş bu kararıyla verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezasından mahsubuna,” ibarelerinin yazılması sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.