muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9739, Karar No: 2009/13146, Tarih: 12.11.2009

Bu genel açıklama ve nitelendirmeler göz önünde tutulup somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu edilen baz istasyonunun, davacının taşınmazının konumlarının incelenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda tesisin kurulma amacına uygun olarak işletilmesi durumunda; kişi ve çevreye zarar verip vermediğinin belirlenmesi önem taşımaktadır. Bilirkişiler tarafından yapılan inceleme sonunda, sertifikada belirtilen limitlerin yönetmelikte belirtilen limitlere uygun olduğu, hatta yönetmelikteki limitlerin de altında bulunduğu belirtilmiştir. Ne var ki yapılan bu belirlemelerle bir zararın olmayacağı kabul edilemez. Yönetmelik ve bu yönetmelikteki ölçülere göre verilen sertifika, soyut bir belirlemeyi içermektedir. Bu bağlamda, o anda o yerde ve belirtilen güçte kurulacak istasyonun değerlerini belirtmektedir. Nitekim sertifikalar bu nitelikleri içermekte olup, kurulan istasyonun ve çevresindeki binaların konumunu belirtmemektedir. Bu da sertifikadaki ölçülerin tüm bilimsel verilere uygun olduğu ve zarar doğurmayacağı anlamına gelmez. Kaldı ki, hukuk kurallarındaki norm düzenlemesi itibariyle yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile, buna karşın çevreye verilen zarardan, eylemde bulunanın sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca hakim, uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil yasaya, genel hukuk kurallarına ve sorumluluk hukukunun ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bu nedenle, yerel mahkeme, yönetmeliğe ve yönetmeliğe göre verilen sertifikayı bağlayıcı olarak kabul etmemelidir. Bu itibarla ölçüm sonuçlarının düşük olmasının zarar doğurmayacağı sonucuna varılamaz.

Diğer koşulların bu bağlamda, tesisin kurulduğu yerin yerleşim yerlerine ve davacı taşınmazına yakın olup olmadığı göz önünde tutulmalıdır. Bu hizmetten elde edilen yarar ve bunun karşılığında verilen zararın dengelenmesi gerekmektedir. Hiçbir hizmetin, kişi yaşamının önüne geçmesi ve ona üstünlük tanınması doğru bir yaklaşım olarak düşünülemez. Kaldı ki, bu hizmetin aynı yerde verilmesinde zorunluluk olup olmadığı, daha fazla bir giderle de olsa,

2009/9739-13146

başka bir yerde aynı sonuçları sağlayacak bir istasyonunun kurulması ve hizmet verilmesinin olanaklı olup olmadığı da önem arzetmektedir.

Bir ... yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi, zarar verdiği takdirde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır.

2009/9739-13146

başka bir yerde aynı sonuçları sağlayacak bir istasyonunun kurulması ve hizmet verilmesinin olanaklı olup olmadığı da önem arzetmektedir.

Bir ... yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi, zarar verdiği takdirde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır.

Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı gibi, kullanılan istasyonun konumu itibariyle uzun sürede kişi ve çevreye zarar verip vermediği, bu nitelikteki bir istasyonun halen bulunduğu yerde kullanılmasının sakıncalı bulunup bulunmadığı, bunun daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta kurulmasının gerekli olduğu hususları ile dar anlamda ve para ile ölçülebilen bir zarar bulunmasa da, çevre binalarda yaşayanların sağlık bakımından büyük endişeler taşıyıp, psikolojik olarak yaşamlarını olumsuz biçimde etkileyeceği hususları da değerlendirilmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Değinilen bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verildiği ve daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu yönün zuhulen gözden kaçırılmış olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, Dairemiz onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz 15.4.2009 gün 2008/15845 E. 2009/5148 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 32.30 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19645, Karar No: 2015/20893, Tarih: 20.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19645 E.  ,  2015/20893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2015

NUMARASI :

DAVACI : İ.. B..

DAVALI : Z.. B..

DAVA TÜRÜ : İcra takibine gecikmiş itiraz

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 09.11.2015

K A R A R

Uyuşmazlığın konusu adi kira ve hasılat kiralarına ait ilamsız takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemiz'in inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3679, Karar No: 2022/16570, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3679 E.  ,  2022/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm tesisi,

2) Sanıklar hakkında, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin, tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

3) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y. ...
Yargıtay — Esas No: 2008/14096, Karar No: 2011/40333, Tarih: 03.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/14096 E.  ,  2011/40333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın olay günü yakınan ...’ın konutuna bahçe içinde bulunan merdiveni kaldırarak duvara dayayıp, çatıya çıktığı, çatıda bulunan yağmur için muhafaza olarak kullanılan sağlam ve muhkem çift camlı demir profili ve kapağı sert bir cisimle kırarak çaldığı eşyaları dubleks evin ikinci katında bulunan sağlam ve muhkem balkon kapısını kırarak dışarı attığı, daha sonra hemen bitişikteki yakınan ...’a ait konutun kapısına gelerek ahşap kapısından önce bulunan ve zincirle asma kilitle yukarıdan bağlanan sağlam ve muhkem demir parmaklık şeklindeki kapıyı aşağı kısmından kendisine doğru çekerek kapı kasasından alt kısımda esneme yaptırdığı, bir insanın girebileceği kadar açılan bu yerden kapı arasına girerek sağlam ve muhkem açık olan balkon kapısından girerek hırsızlık yapan hükümlünün eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1. 119/1-c ve 151/1.maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu (iki kez) gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522 (pek hafif) maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53, 116/1, 119/1-c 53 ve 151/1, (53). maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522 (pek hafif) maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53, 116/1, 119/1-c 53 ve 151/1, (53). maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2005 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18968, Karar No: 2017/10801, Tarih: 18.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18968 E.  ,  2017/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak protokolün borçlu tarafından kabul edilmemesi ve alacaklı tarafından sunulan belgelerin İİK.nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmaması nedeniyle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, alacaklının, genel haciz yoluyla başlattığı ilamsız icra takibinde, borçlunun icra dosyasına sunduğu dilekçesinde, alacaklıya borcu olmadığını, borca, faize ve borcun tüm fer'ilerine itiraz ettiğini belirtmiş ancak imzaya itiraz etmemiştir.

Alacaklının takibe dayanak yaptığı “Protokol” başlıklı 16.12.2014 tarihli belgede, protokol tarihi itibariyle 199.065,52 USD borç olduğu kabul edilmiş ve bu borcun ödeme planı belirlenmiştir. Söz konusu protokolü, alacaklı ile itiraz eden borçlu imzalamıştır. Bu haliyle takibe konu belge, mahkemece kabul edilenin aksine yukarıda açıklandığı şekilde İİK.nun 68/1.maddesi kapsamında imzası ikrar edilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belgedir.

O halde, mahkemece, borçlu, itirazını, İİK.nun 68/3.maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında sayılan belgelerle ispat edemediğinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1546, Karar No: 2012/2030, Tarih: 22.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1546 E.  ,  2012/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ile ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hakkında kabul kararı verilen ağaç niteliğindeki muhdesatların sayısının yapılan keşif sonucu düzenlenen üç kişilik bilirkişi kurulu raporu ile belirlenmiş olmasına, mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davacıların dava dilekçesinde tespitini talep ettiği ağaçların sayı bakımından bütününün kabulüne karar verilmediği, davacının yargılama sırasında davaya konu ettiği ceviz ağacı için davasından da feragat ettiği, muhtesatların tapuya şerhi konusunda bir isteminin de bulunmadığı gözetildiğinde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken davadaki tüm istemler kabul edilmiş gibi talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9600, Karar No: 2022/16957, Tarih: 24.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/9600 E.  ,  2022/16957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile talimat mahkemesi olan Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderdiği 11/.../2021 tarihli dilekçesinde, tarlada çalışmak üzere geçici olarak Doğubayazıt ilçesine geldiğini ve 18/.../2021 tarihli duruşmada hazır bulunamayacağını bildirip mazeretinin kabulü ile yeni duruşma günün tebliğini talep ettiği anlaşılmakla, sanığın mazeretinin haklı nedene dayandığını dikkate almadan yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle reddeden talimat mahkemesinin bu tasarrufuna dayanılarak ... pişmanlık gösterme imkanı sanığa tanınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, ... pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında;

Kovuşturma aşamasında ... pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında ... pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa açıkça bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2407, Karar No: 2018/3324, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2407 E.  ,  2018/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanığın eylemine uyan "ticareti usulüne aykırı şekilde terk etme" suçunun karşılığında 2004 sayılı İİK'nın 337/a maddesinde sadece üç aydan bir yıla kadar hapis cezası öngörülmesi karşısında, mahkemece sanık hakkında gerekçesiz bir şekilde alt sınırdan uzaklaşmak ve adli para cezası eklenmek suretiyle 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi, devamla TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 3600 TL hapisten çevrilen adli para cezasına ve 5 gün karşılığı 100 TL doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.