muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6178, Karar No: 2023/673, Tarih: 07.02.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 07.02.2022 tarih, 2020/7265 E. ve 2022/815 K. sayılı kararıyla; davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile davaya konu ipotek üst sınır ipoteği olduğundan ipotek borçlusunun ipotek akdinde gösterilen miktarla sınırlı sorumlu olduğu, bu nedenle sadece ipotek miktarına hükmedilmesi gerekirken Mahkemece hüküm fıkrasının birinci bendinde "alacağa takip tarihinden itibaren aylık %15 faiz uygulanmasına,” hükmedilmesinin doğru görülmediği ve kararın bozulmasının gerektiği, ancak anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; resmi ipotek senedinde açıkça; "... Petline Petrol Ürünleri lehine 70.000,00 TL bedelle 2 nci derecede ve F.B.K. süre ile serbest dereceden istifade etmek kaydıyla ve 27/06/2007 tarihinden itibaren %15 faiz oranında faiz yürütülmesini ve bu şekilde işleyecek faizin ipotek bedeline ilave edilmesini kabul ve borcun alacaklının ilk talebinde ödenmesini taahhüt ettiğimiz..." ibaresinin yer aldığını, 70.000,00 TL bedele ilave olarak aylık %15 faiz belirlendiğini ve ilgili faizin 70.000,00 TL bedelden hariç tutulduğunu, tarafların serbest iradesi ile 70.000,00 TL bedele ek olarak %15 faiz kararlaştırmış olmasına rağmen tarafların serbest iradesini aşar şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 881-897 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin 07.02.2022 tarih, 2020/7265 E. ve 2022/815 K. sayılı düzeltilerek onama kararının ikinci bendinde atıfta bulunulan ipotek akit tablosunda limit olarak gösterilen 70.000,00 TL'yi aşmamak üzere anılan düzeltmenin yapılmış olmasına göre davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Somut uyuşmazlıkta,

Davalının maliki olduğu 7 no.lu bağımsız bölümde, davacı lehine "70.000,00 TL bedelle 2 derecede, F.B.K süre ile, serbest dereceden istifade etmek kaydıyla, 27.06.2007 tarihinden itibaren aylık %15 faiz oranında faiz yürütülmesi ve bu şekilde işleyecek faizin ipotek bedeline ilave edilmesinin kabulü ile" 13.07.2007 tarihinde ipotek tesis edilmiştir.

Asıl borçlu tarafından borcun ödenmemesi üzerine, İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2008/8225 sayılı dosyasında, asıl alacak 70.000,00 TL ile asıl alacağa 16.12.2008 takip tarihinden itibaren işletilecek %15 aylık faizi ile tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapılmış, vaki itiraz üzerine eldeki itirazın iptali davası açılmıştır.

Yapılan yargılama sonucunda yerel Mahkemenin 25.02.2020 tarihli kararı ile davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş,

Davalı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 07.02.2022 tarihli kararı ile "davaya konu ipoteğin üst sınır ipoteği olduğu, sadece ipotek miktarına hükmedilmesi gerekirken faize de hükmedilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle yerel Mahkeme kararı düzeltilerek onanmış,

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi çoğunluk görüşü doğrultusunda red edilmiştir.

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Tarafların serbest iradeleri ile düzenlenen 13.07.2007 tarihli ipotek akit tablosunda, 27.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek aylık %15 faizin ayrıca 70.000,00 TL ipotek bedeline ilave edileceği kararlaştırılmış olup 16.12.2008 tarihinden işleyecek sözleşme faizi, 70.000,00 TL ipotek bedelinin dışındadır.

Nitekim yerel Mahkemece de bu yönden hüküm tesis etmiştir.

Kaldı ki, davalıya ait 9 no.lu bağımsız bölüm içinde aynı şartlarla ipotek tesis edilmiş olup, bu bağımsız bölümle ilgili açılan dava sonucunda, talep edilen faiz 70.000,00 TL limit dışında tutularak Mahkemece karar verilmiş ve karar derecattan geçmek suretiyle kesinleşmiştir.

Bu halde, Dairenin emsal uygulaması da dikkate alınarak davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile düzeltilerek onama ilamının kaldırılarak, davalı vekilinin yerel Mahkeme kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar düzeltme isteminin reddi doğru değildir.

Açıklanan nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2018/2344, Karar No: 2019/4354, Tarih: 12.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2344 E.  ,  2019/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/02/2017 tarih ve 2009/811 E. - 2017/76 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 14/02/2018 tarih ve 2017/1436 E- 2018/226 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı... Tekstil Paz. Tic. Ltd. Şti.'nin davacı şirkete 24/02/2009-2010 tarihleri arasında "İşyerinizin Güvencesi Yangın Poliçesi" ile sigortalı olduğunu, davalılardan Aygaz'ın üreticisi ve yine davalı ... şirketinin TMZS poliçesi ile sigortalısı olduğu dava dışı iş yerinde LPG gazının sızması sonucunda patlama meydana geldiğini ve hasar oluştuğunu, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/42 D.İş nolu dosyasından hasara ilişkin tespit yapıldığını, hasar neticesinde sigortalıya emtia hasarı karşılığı 198.713,00 TL, demirbaş hasarı ile ilgili 44.943,00 TL, bina zararı nedeniyle 114.094,00 TL, bina enkaz kaldırma masrafları olarak 6.000,00 TL, muhteviyat enkaz kaldırma masrafları sebebi ile 14.000,00 TL, alternatif iş yeri masrafları ile ilgili 6.250,00 TL zarar oluştuğunu, 20.07.2009 tarihinde 99.500,00 TL ve 16.09.2009 tarihinde 284.500,00 TL olmak üzere toplam 384.000,00 TL ödeme yapıldığını, davalı ... şirketinin 13.298,80 TL ödeme yaptığını, sigorta şirketinin meydana gelen hasardan poliçe limiti ile sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 370.701,10 TL toplam tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, dava konusu zararın TMSS ve TZSS teminatının dışında olduğunu, meydana gelen patlamanın tüpgaz kaynaklı bir gaz sızması nedeniyle değil tüpgazın bağlı olduğu ocağın 1. musluğunun bağlantı kısmından sızan gaz sebebiyle meydana geldiğini, davalı sigortalısınca imal edilen tüpgazda herhangi bir imalat hatası bulunmadığını, tüpgazın bağlı bulunduğu cihazdaki arıza nedeniyle oluşan hasarlar ile ocaktaki arıza ve gaz kaçağının sigorta teminatı kapsamında olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, olayın tüpteki imalat hatasından kaynaklanmadığının savcılık dosyasından alınan bilirkişi raporuyla da tespit edildiğini, tüpün ayıplı olmadığını, olayda davalı şirketin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, olayın tüpteki imalat hatasından kaynaklanmadığının savcılık dosyasından alınan bilirkişi raporuyla da tespit edildiğini, tüpün ayıplı olmadığını, olayda davalı şirketin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu patlamanın davalı şirketin ürettiği tüplerdeki üretim hatasından kaynaklanmayıp, ocağın gaz sızdırması ve kullanıcı hatasından meydana geldiği, ödenen bedelin davalılardan talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, tüpgaz patlaması sonucu meydana gelen yangın nedeni ile oluşan hasarın meydana gelmesinde davalı ...Ş.'nin her hangi bir kusurunun bulunmadığı, diğer davalı ... şirketinin ise davalı ... ile düzenlediği Oto-Dışı Endüstriyel Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigorta Poliçesi nedeni ile hasardan tam sorumlu olduğu, davacı ... şirketinin yapmış olduğu ödeme nedeniyle davalı ... şirketine rücu edebileceği gerekçesiyle davacı vekilinin davalı ...Ş.’ye karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun reddine, davalı Allianz Sigorta A.Ş’ye karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun ise kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının Aygaz A.Ş.'ye karşı açmış olduğu davasının reddine, davalı Allianz Sigorta A.Ş’ye karşı açılan davanın kısmen kabulüne, 345.761,10 TL tazminatın 99.500,00 TL'lik kısmına 20/07/2009 ödeme tarihinden, 246.261,10 TL' lik kısmına ise 16/09/2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı Allianz Sigorta A.Ş.’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, aşağıdaki bentte belirtilen hususlar dışında dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacı ... şirketi tarafından sorumluluk poliçeleri uyarınca yapılan ödemelerin davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dışı sigortalısına ait iş yerinin “İş Yerinizin Güvencesi Yangın Poliçesi” ile sigortalı bulunduğu sırada davalılardan Aygaz A.Ş.’nin üreticisi olduğu tüpün patlaması sonucu sigortalı iş yerinde yangın meydana geldiğini, olay nedeniyle dava dışı sigortalısına toplam 384.000,00 TL ödeme yaptığını ileri sürmüş, davalılar vekilleri patlamanın tüpten kaynaklanan bir hata nedeni ile olmadığını, kendilerine kusur izafe edilemeyeceğini savunmuştur.

Davacı vekili, dava dışı sigortalısına ait iş yerinin “İş Yerinizin Güvencesi Yangın Poliçesi” ile sigortalı bulunduğu sırada davalılardan Aygaz A.Ş.’nin üreticisi olduğu tüpün patlaması sonucu sigortalı iş yerinde yangın meydana geldiğini, olay nedeniyle dava dışı sigortalısına toplam 384.000,00 TL ödeme yaptığını ileri sürmüş, davalılar vekilleri patlamanın tüpten kaynaklanan bir hata nedeni ile olmadığını, kendilerine kusur izafe edilemeyeceğini savunmuştur.

Somut olayda, dava dışı Tekstil Paz. Tic. Ltd. Şti.'nin olay tarihinde davacı nezdinde sigortalı bulunan işyerinin mutfağında mevcut üç gözlü ocağın birinci musluğunun ocağa bağlantı kısmından gaz kaçırması sonucu ortamda biriken LPG’nin, aydınlatma amacıyla elektrik düğmesine basılması nedeniyle oluşan arkın etkisiyle patlayarak işyerinde hasara yol açtığı gibi birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına da sebebiyet verdiği, olayın tüplerin veya vanalarının imalat hatasından veya arızalarından kaynaklı bir gaz kaçağından veya tüplerin ana gövdelerindeki yarılma/yırtılma nedeniyle meydana gelmediği, tüplerde üretim/imalat hatasının bulunmadığı gerek ilk derece mahkemesince ve gerekse de bölge adliye mahkemesince vakıanın açıklanan şekilde gerçekleştiği kabul edilmiş olup olayla ilgili ceza soruşturmasında da olayın bu şekilde meydana geldiğine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosyada alınan 05.12.2016 tarihli bilirkişi raporuna davacı yanca itiraz edilmiş, davalı ... bayiinin gerekli dikkat, özen ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği, davalının buna göre kusur durumunun değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmüştür. İlk derece mahkemesince, rapora vaki bu itiraz karşılanmadığı gibi bölge adliye mahkemesince de bu yönde herhangi bir inceleme ve değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosyada alınan 05.12.2016 tarihli bilirkişi raporuna davacı yanca itiraz edilmiş, davalı ... bayiinin gerekli dikkat, özen ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği, davalının buna göre kusur durumunun değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmüştür. İlk derece mahkemesince, rapora vaki bu itiraz karşılanmadığı gibi bölge adliye mahkemesince de bu yönde herhangi bir inceleme ve değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Halbuki, davalı ...Ş.’nin imal veya tedarik edip dağıtımını yaptığı tüplerden kaynaklanan bir sorumluluğunun bulunmadığı saptanan maddi olgu karşısında yerinde ise de, 5307 sayılı Kanunun 8/4-(6). maddesi hükmü uyarınca tüplü LPG bayilerinin iki kilogram ve üzerindeki ağırlıkta bulunan LPG tüplerinin teslim ve bağlantısını müşteri adresinde yapmaları zorunlu olup somut olayda münhasıran davalı ...Ş.’nin tüplerinin dağıtım ve perakende satışını yapmakla yükümlü olan davadışı Aygaz tüplü LPG bayisinin bağlantı yapılan ocak vs. gibi LPG ile çalışan cihazların bağlantı işlemi sırasında teknik olarak kapalı durumda olmasının gerekmesi nedeniyle, mezkur cihazların bu durumda bulunmasına karşın ortamda bir gaz kaçağı bulunup bulunmadığını saptaması ve ilgilileri uyarması, gerektiğinde arızalı veya teknik koşulları taşımayan ocak, şofben gibi cihazlara bağlantı yapmaktan kaçınması gerekip gerekmeyeceği gibi hususlar, konuya ilişkin ikincil mevzuat hükümleri de gözetilerek genel hükümler çerçevesinde değerlendirilmeli, buna göre bayinin bir kusurunun bulunduğunun anlaşılması halinde, davalı ...Ş.’nin olaydaki hukuksal sorumluluğunun bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davalı ...Ş. hakkındaki davanın ve istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmesi yerinde olmamış, davacı vekilinin anılan davalıya yönelik temyiz itirazının kabulüyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına hükmetmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... şirketi vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalılardan Aygaz A.Ş. hakkındaki temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 17.678,04 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 218,50 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5028, Karar No: 2014/10639, Tarih: 22.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5028 E.  ,  2014/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, güveni kötüye kullanma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a-)TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-)TCK'nın 155/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c-) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 52/2,53/1-2-3, 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- Katılan sanık ... hakkında; hüküm kurulmadı

Temyiz edenler : Cumhuriyet savcısı, sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA

2- Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme ve Cumhuriyet savcısının katılan sanık ... hakkındaki temyizinin incelemesine gelince;

a-Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanununa aykırılık suçundan açılan dava ile ilgili olarak bir karar verilmemesi,

b- Sanığın, otomobilin zilyedi olan katılan sanığa aracını kullanmak istediğini beyan ederek anahtarı aldığı ve sanığın kullandığı araçla bir markete gittikleri, otomobili otoparka bırakan sanığın anahtarı iade etmeden katılan sanıkla birlikte markete girdiği, market içerisinde tuvalete gitme bahanesiyle katılan sanıktan ayrılan sanığın otaparkta bulunan aracı katılan sanığın rızası dışında alarak uzaklaştığı ve polis takibi sonucunda sebebiyet verdiği bir trafik kazası nedeniyle yakalandığı olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 12.06.2012 tarih, 2011/440 esas ve 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için gerekli olan zilyetliğin devrine ilişkin olarak, katılan sanığın özgür iradesiyle kurulmuş ve hukuken geçerli bir sözleşme sonucu meydana gelmiş güvenden söz edilemeyeceği, bu nedenle somut olayda güveni kötüye kullanma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı sanığın sübutu kabul edilen eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26500, Karar No: 2014/12635, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26500 E.  ,  2014/12635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanıkların 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, 2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıkların 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 31.12.2004, sahte fatura kullanmak suçu yönünden ise, 21.01.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.