muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17629, Karar No: 2015/25438, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17629 E.  ,  2015/25438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/178-2013/210

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı %3 ü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda hesaplanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Davalı Şefik Bitmen'in evli olarak gerekçeli kararın tebliğinden önce vefat ettiği anlaşıldığından, mirasçılarının davaya dahil edilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14937, Karar No: 2018/4910, Tarih: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14937 E.  ,  2018/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama, sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

II- 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

“2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından, 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ...’ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

III- 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

III- 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7417, Karar No: 2012/8608, Tarih: 29.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7417 E.  ,  2012/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1932, Karar No: 2019/5883, Tarih: 13.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1932 E.  ,  2019/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 1358 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların vekil edeni tarafından yetiştirildiğini, taşınmazın, EÜAŞ Genel Müdürlüğü tarafından acele kamulaştırıldığını açıklayarak, ağaçların mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davaya konu 1358 parsel sayılı taşınmazdaki ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin, mülkiyetlerinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a)Davaya konu taşınmaz, taraflar arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır.

Bilindiği üzere, muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. madddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapudaki payları payları gözönünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Bu durumda, davalıların toplam 1/2 paylarına isabet eden muhdesat bedeli üzerinden hesaplanacak 2.166,00 TL vekalet ücreti ile 1.233,00 TL nispi karar ve ilam harcının, tapudaki payları gözönünde bulundurulmak suretiyle davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekirken, davalıların 1/2 payı gözetilmeksizin, 4.271,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve 2.466,00 TL harcın davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, davalıların toplam 1/2 paylarına isabet eden muhdesat bedeli üzerinden hesaplanacak 2.166,00 TL vekalet ücreti ile 1.233,00 TL nispi karar ve ilam harcının, tapudaki payları gözönünde bulundurulmak suretiyle davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekirken, davalıların 1/2 payı gözetilmeksizin, 4.271,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve 2.466,00 TL harcın davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

b)Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724, 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına mülkiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, davaya konu ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 3,5,6 ve 7.bentlerinin HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, davaya konu ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 3,5,6 ve 7.bentlerinin HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının 2-a ve 2-b bentlerinde açıklanan nedenlerle kabulü ile, hükmün 3.bendindeki “.... mülkiyetlerinin davacıya ait olduğunun ....” kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün 5.bendindeki “....2.466,00-TL ....” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “....1.233,00-TL ....” rakamının yazılmasına, hükmün 5.bendindeki “....1.849,00-TL ....” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “....616,00-TL ....” rakamının yazılmasına, hükmün 6.bendindeki “....4.271,00-TL ....” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “....2.166,00 -TL ....” rakamının yazılmasına, hükmün 5, 6 ve 7. fıkralarına, “....davalılardan ....” kelimesinden sonra gelmek üzere “....tapudaki payları gözönünde bulundurulmak suretiyle ....” kelimelerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, davalılardan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.6.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/556, Karar No: 2007/4334, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/556 E.  ,  2007/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 102 ada 3, 4, 12, 13 ve 14, 234 ada 54, 215 ada 101, 117, 102, 108 ve 95, 207 ada 27 parsel sayılı taşınmazlardan 4, 12, 13 ve 14 sayılı parseller mera olarak sınırlandırılmış, 27, 101 ve 102 sayılı parseller ham ... niteliği ile, 117, 108, 95 ve 234 ada 54 sayılı parseller tarla niteliği ile, 102 ada 3 parsel ise, ahır, kargir ev niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi 27, 101, 117, 102, 108 ve 95 sayılı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, gerçek kişiler de diğer 102 ada 3, 4, 12, 13 ve 14 numaralı parseller ile 234 ada 54 ve 215 ada 95 sayılı parsellere vergi ve tapu kaydı ile zilyetliğe dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece Orman Yönetiminin davasının kabulüne, 27, 101, 117, 102, 108 ve 95 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına, gerçek kişilerin davasının reddine, 102 ada 3, 4, 12, 13 ve 14 numaralı parsellerin tespit gibi mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına, 234 ada 34 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından mera niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilen 102 ada 3, 4, 12, 13 ve 14 parseller yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece davacılara ait tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsamadığı, taşınmazlarda bir bütün olan dava dışı 5 ila 8 sayılı parsellere uygulanan 505 ve 586 nolu vergi kayıtlarının güney sınırları dava konusu taşınmazlar yönünü mera olarak gösterdiği, taşınmazların 584 nolu mera nitelikli vergi kaydı kapsamında kaldığı ve taşınmazların meradan kazanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazların davacıların dayandıkları tapu ve vergi kayıtları ile kesin hüküm olarak ileri sürdükleri ilamların kapsamında kalıp kalmadığı tapu ve vergi kayıtları miktar fazlasının mera olup olmadığı ve zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacağı yönünde toplanmaktadır. Davacıların delil olarak bildirdikleri ve Hazinenin de taraf olduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/38-1989/9 karar sayılı men'i müdahale dosyasındaki ilam ve dayanağı kroki ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1984/86-486 karar sayılı dosyasındaki ilam ve dayanağı kroki sağlıklı bir şekilde uygulanarak kapsamları haritalar üzerinde gösterilmemiş, bu ilamların Hazineyi bağlayıp bağlamayacağı üzerinde durulmamıştır. Ayrıca, kadastro tespit tutanaklarının edinme sütununda taşınmazların dava dışı 102 ada 2 , 5, 6, 7, 8 ve 9 parseller ile 155 ada 7 nolu parsellerle öncesi bir bütün halinde 584, 585, 586 nolu vergi kayıtları kapsamında kaldığı

belirtildiği halde, bu parsellerin tutanak örnekleri ile bunları ve dıştan çevreleyen parselleri gösterir ... K21-c-24d-2-d/2a numaralı pafta örneği ile ve komşu parsellerin tespit tutanak örnekleri ve varsa dayanak tapu ya da vergi kayıtları bulundukları yerden getirtilerek yöntemince sağlıklı bir biçimde uygulanıp, dava konusu taşınmazlar yönünün ne şekilde sınır gösterdikleri araştırılmamış, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile de denetlenmemiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi davacıların dayandıkları tapu ve vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazlara ait olmayıp çekişmeli taşınmazların kuzeyindeki taşınmazlara uyduğu yolundaki sözleri soyut içerikli olduğu düşünülerek tapu ve vergi kayıtlarının sınırları okunup arazi üzerinde yerleri gösterilip krokiye de işaretlenmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, dava konusu taşınmazlarla öncesinde bütün olduğu belirlenen dava dışı 102 ada 2, 5, 6, 7, 8, 9 ve 155 ada 7 sayılı parselleri ve komşularını birarada gösterir kadastro paftası örneği ile bu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ve parselleri dıştan çevreleyen komşu parsellere ait tutanak örnekleri varsa dayanakları kayıtlar ile tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsellere ve komşu parsellerine ait tutanak örnekleri ile varsa dayanakları getirtilmeli, bundan sonra; taşınmazların tespitleri mera olarak yapıldığından komşu köylerden seçilecek yaşlı ve tarafsız yöreyi iyi bilen davada yararı bulunmayan yerel bilirkişi ve taraflara bildirilecek tanıklar huzuruyla yapılacak keşifte, davacı gerçek kişilerin dayandığı 585 ve 586 tahrir numaralı vergi kayıtları ile Hazinenin dayandığı 584 numaralı vergi kaydı ve ayrıca, Temmuz 1308 tarih 103 ve 104 nolu tapu kayıtları ayrı ayrı okunup, sınırları zeminde tek tek gösterilmeli, yerel bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar varsa tarafların gösterekcekleri tanıklardan sorulup kayıtların kapsamları belirlenmeli, teknik bilirkişiye kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan veren kroki düzenlettirilmeli, taşınmazlarla öncesinde bütünü olan parselleri dıştan çevreleyen parsellerin tespitlerine esas alınan tapu ya da vergi kayıtları varsa bunlar da ayrıca uygulanmalı, çekişmeli taşınmazlar yönünü ne şekilde nitelendirdikleri saptanmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel kayıtları yardımıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazlarla öncesi itibariyle mera olup olmadıkları, geçmişte ne durumda bulundukları, kime ait oldukları, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldıkları, kullanımın ekonomik amacına uygun bulunup bulunmadığı; etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanak içeriğine aykırı düşmesi halinde, 3402 Sayılı Yasanın 30/1. maddesi uyarınca tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, davacıların delil olarak bildirdikleri asliye hukuk mahkemesinin elatmanın önlenmesi ve sulh ceza mahkemesinin Orman Yasasına muhalefet davalarına ilişkin ilam örnekleri ile dayanağı krokiler zemine uygulanarak, kadastro paftası üzerinde kapsamları belirlenip, H.Y.U.Y.nın 237. maddesi gereğince taraflar yönünden kesin hüküm ya da ... delil oluşturup oluşturmadığı tartışılmalı; bundan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; 236 ada 54 parsel dava konusu olduğu halde, maddi hata sonucu dava konusu olmayan 234 ada 34 parsel hakkında hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu 102 ada 3, 4, 12, 13 ve 14 parsellere yönelik gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 02.04.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31857, Karar No: 2017/15525, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31857 E.  ,  2017/15525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.