muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24564, Karar No: 2023/10675, Tarih: 11.05.2023

3. Mağdurun babası katılan ...'in aşamalardaki ifadelerinde özetle, "..komşu esnaf tanık ...'in telefonla arayıp çocukların kavga ettiğini bildirmesi üzerine dükkana gittiğinde oğlunun iki şahsın kendisini darp ederek kasadan para aldığını söylediğini, kasa açık ve dağınık olduğunu toptancı parasından haberinin olduğunu, kağıt parayı koyduğu pet bardağın kasanın içinde bulunduğunu ve oğlunun toptancılara paralarını verdiğini" beyan etmiştir.

4. Her iki suça sürüklenen çocuk aşamalardaki ifadelerinde özetle, ".. ...'in katılan ...'ye bir miktar borcunun bulunduğunu (ifadelerinde 1 TL ile 3 TL arasında miktarlar belirtilmiştir) olay günü karşılaştıkları katılanın alacağını istediğini ...'in parayı vererek "2 TL için ölmüşsünüz" dediğini bunun üzerine katılanın kendilerine sinkaflı küfür ettiğini yaşanan tartışma sırasında ...'in katılana vurup yere düşürdüğünü yerde katılanın karnına tekme atmak isterken yüzüne geldiğini, dükkana girip para almadıklarını" belirterek suçlamaları kabul etmemişlerdir.

5. Kolluk tarafından düzenlenen 06.07.2015 tarihli ifadeli Canlı Teşhis Tutanağında " katılanın suça sürüklenen çocuk ...'i kendisini yere atıp diğer ssç ile tekmeleyip darp eden şahıs olarak teşhis ettiği" belirtilmiştir.

6. Kolluk tarafından düzenlenen 06.07.2015 tarihli Görgü Tespit Tutanağı ile tanıklar M.A. ve B.A.'nın ifadeleri dava dosyası içerisindedir.

7. Katılan ... hakkında düzenlenen 23.10.2015 ve 14.01.2016 tarihli adli raporlarda, "yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte olmadığı, burundaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını orta (2 ) derecede etkileyecek düzeyde ve sabit iz oluşturmadığı" tespitinin yapıldığı görülmüştür.

8. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen 14.10.2016 tarihli Sosyal İnceleme Raporu ve 27.09.2016 tarihli farik ve mümeyyiz raporu, dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak kurulan 01.06.2018 tarihli ve 2018/572 Esas, 2018/1084 Karar sayılı kararı ile,

".. mağdurun bütün aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarında kasadan 400 TL civarında paranın alındığını beyan ettiği, mağdurun babası katılan ...'in de kasadan para alındığını doğruladığı, suça sürüklenen çocuklar ile mağdur ... arasında olay öncesine dayalı herhangi bir husumet de bulunmadığı nazara alınarak mağdur ve katılanın suça sürüklenen çocuklar hakkında iftira atmalarını gerektirir herhangi bir neden olmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocukların atılı yağma ve nitelikli yaralama suçlarını işledikleri.."

Gerekçesiyle "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurun Beyanları Dışında Mahkumiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Delillerin Takdirinde Yanılgıya Düşülerek Mahkumiyet Karar Verilmesinin Yasaya Aykırı Olduğuna ve Hükmün Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçesiyle "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurun Beyanları Dışında Mahkumiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Delillerin Takdirinde Yanılgıya Düşülerek Mahkumiyet Karar Verilmesinin Yasaya Aykırı Olduğuna ve Hükmün Bozulması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdur ...'nin aşamalardaki değişmeyen kararlı beyanları ile hakkında düzenlenen adli muayene raporu, katılan ... ve tanık B.A.'nın beyanları, kolluk görgü tutanağı, dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından belirtilen nedenlerle suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Değer Azlığı Nedeniyle TCK'nın 150/2 Maddesinin Uygulanması Gerektiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suç tarihi itibariyle alındığında katılandan yağmalanan paranın miktarı ve paranın satın alım gücü dikkate alındığında değer azlığından söz edilemeyeceğinden hükümde bu temyiz sebebi yönünden de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak

a-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen ceza miktarından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 7 ay hapis yerine, 4 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası verilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

b-Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocukların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı olarak "eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi, nedenleriyle hükümde hukuka aykırılıklar bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün B paragrafının 2 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2018 tarihli ve 2018/572 Esas, 2018/1084 Karar kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerin, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki "4 yıl 7 ay 10 gün hapis" yazan bölümünün çıkarılarak "4 yıl 7 ay hapis", ayrıca yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “suça sürüklenen çocuklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” tümceleri eklenmek suretiyle, hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14578, Karar No: 2012/28023, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14578 E.  ,  2012/28023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21502, Karar No: 2017/36544, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21502 E.  ,  2017/36544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7460, Karar No: 2017/8572, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7460 E.  ,  2017/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun oluşabilmesi için sanığın ticaret siciline kayıtlı tacir olması, fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir. Mahkeme dosyası içerisinde Kumluca Ticaret Sicil Müdürlüğünün 04.03.2014 tarih ve 789 sayılı “borçlunun ticaret sicil kaydına rastlanmadığına” ilişkin cevabi yazısı karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2924, Karar No: 2017/8423, Tarih: 05.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2924 E.  ,  2017/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların ortak çocukları 15.06.2006 doğumlu ..., 01.01.2009 doğumlu...’nin velayetleri babaya verilmiştir. Ortak çocuklar yaşları itibariyle idrak çağındadırlar. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan tarafların ortak çocukları ...’nin mahkemece eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin kendilerinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik uzman heyetinden (4787 s.K m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatlerine olacağı tespit edilecek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, eksik araştlrma ve incelemekle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/24770, Karar No: 2018/5309, Tarih: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/24770 E.  ,  2018/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret

HÜKÜM : Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8293, Karar No: 2007/1779, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8293 E.  ,  2007/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı taraf akdi ilişkiyi inkar ettiği için davacının iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerektiği, davacının defterlerinin ve faturanın yeterli delil niteliğinde bulunmadığı, davacı vekili karşı tarafın ticari defterlerine de dayanmış ise de tek başına ( münhasıran) bunlara dayanmadığından davalı tarafın defterlerini ibraz etmemiş olması davacı açısından ticari ilişkinin varlığı ve bu ilişki gereğince davacının edimini yerine getirdiği sonucunu doğurmayacağı, davacının yemin deliline de dayanmadığı gerekçeleri ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı iddiasının kanıtı olarak irsaliyeli faturalar sunmuştur. Bu durumda mahkemece irsaliyeli faturalar altındaki teslim alan imzasının davalıya ya da çalışanına ait olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6473, Karar No: 2014/12531, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6473 E.  ,  2014/12531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2013 tarih ve 2012/92-2013/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-davalı vekili; müvekkilin dava dışı Enis Klişe firmasına sattığı 8.342.60 TL bedelli malı davalı kargo firması aracılığıyla gönderdiğini, 15.09.2014 tarihinde dava dışı firmaya teslim edilen üç paket ham klişeden iki kutu içerisindeki malzemenin tamamen hasarlanıp kullanılamaz hale geldiğini, müvekkilince dava dışı firmaya yeni mal gönderildiğini, hasarlı mal bedellinin ödenmemesi üzerine müvekkilince yapılan icra takibinin davalının itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2011/25896 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazin iptaline, davalının alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davaya cevaplarında ise davacının edimini ifa etmemesi nedeniyle ücret talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı-davacı vekili; müvekkiliyle davalı arasında davalının dava dışı Enis Klişe firmasına gönderdiği malların taşınması hususunda taşıma sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilince sözleşme gereğinin yerine getirlmesine karşın davalının taşıma ücretini ödemediğini, yapılan icra takibine itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek davalının İstanbul 31. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5290 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline alacağın % 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş asıl davaya cevabında ise hasarın davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı-davacı tarafından taşınan mallardan ikisinin taşıma sırasında hasarlanarak kullanılamaz hale geldiği, davalı-davacının taşıma öncesinde taşınacak malları hasarsız olarak teslim aldığı, kargo firması sürücüsü, kurye ve yetkili amirce düzenlenen 19.09.2011 tarihli tutanaktan taşınan mallardan ikisinin hasarlı olduğunun belirlendiği, hasarın davalı firma tarafından taşınan

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı-davacı tarafından taşınan mallardan ikisinin taşıma sırasında hasarlanarak kullanılamaz hale geldiği, davalı-davacının taşıma öncesinde taşınacak malları hasarsız olarak teslim aldığı, kargo firması sürücüsü, kurye ve yetkili amirce düzenlenen 19.09.2011 tarihli tutanaktan taşınan mallardan ikisinin hasarlı olduğunun belirlendiği, hasarın davalı firma tarafından taşınan

malın üzerinde yer alan taşımaya ilişkin açıklamalara uyulmamasından kaynaklandığı, hasarlı malların toplam değerinin 5.900,33 TL olduğu, taşınan eşyalardan 2.069.72 TL değerindeki eşyanın sağlam olarak teslim edildiği, eşyaların tümü için ödenecek bedele oranlama yapılarak teslim edilen eşyaya ilişkin taşıma bedelinin bulunacağı, her iki dava yönünden talep edilen alacakların likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği, gerekçesiyle asıl dava yönünden davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptaliyle taleple bağlı kalınarak 5.000,28 TL üzerinden takibin devamına, alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, birleşen dava yönünden davalının itirazının iptaliyle 79.39 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18059, Karar No: 2023/593, Tarih: 18.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18059 E.  ,  2023/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/164 Esas, 2016/602 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ... Electronics Co. Ltd. şirketinin yetkilisi tarafından ... irtibat bürosu yetkilisi ...’e verilen Beyoğlu 31 inci Noterliği'nin 25.04.2011 tarihli ve 18315 yevmiye numaralı asıl vekâletnamenin dosya içerisinde mevcut bulunan suretinin okunaklı olmadığı anlaşıldığından;

Öncelikle katılan vekilinden asıl vekâletnamenin okunaklı bir örneğinin temin edilmesi, sunulacak olan bu vekâletnamede "Bir gümrük davasını ya da diğer davaları takip etme anlaşması vaka bazında mektup, telefaks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır." şeklindeki kısıtlamanın bulunması halinde, iş bu dava

dosyasında şikâyet hakkının kullanılması amacıyla marka hakkı sahibi firmanın yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisinin tercüme edilmiş asıllarının veya onaylı örneklerinin bulunup bulunmadığı hususları da sorulup, şikâyet tarihinden sonra düzenlenen vekâletnamelerin bu dosyaya konu dava yönünden kullanılamayacağı ihtaratı da yapılarak, talep edilen belgelerin denetime imkân verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21965, Karar No: 2017/36612, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21965 E.  ,  2017/36612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.