muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14424, Karar No: 2013/12358, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14424 E.  ,  2013/12358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/05/2012 tarih ve 2008/701-2012/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...Dış Tic. Ltd. Şti.ne ait işyerinin müvekkili şirkete sigortalı olduğunu, 02.01.2000 tarihinde sigortalı işyerinin arka cephesine bitişik binanın önünde bulunan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü' ne ait su borusunun patladığını, akan suların sigortalı depo ile bitişiğindeki binaların bodrum katlarında birikerek zarar verdiğini ileri sürerek, müvekkilince sigortalısına ödenen 74.241.512.000 TL.nın 22.02.2000 ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yolun kayması sonucunda, yoldan geçen su borusunun patlaması ile davacının sigortalısına ait depoda meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, müvekkili idarenin boruların döşenmesinde, bakım ve onarımında gerekli özeni gösterdiğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu, sovtaj değeri hesaplanması gerektiğini, olayda belediye, bina maliki, gerekli önlemleri almayan davacının sigortalısının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın meydana gelmesinde davalının tamamen kusurlu bulunduğu, meydana gelen su basması olayının doğal bir afet sonucu olmadığı, İSKİ’ye ait borunun patlaması nedeniyle akan suyun sigortalı şirkete ait depoya girmesi sonucunda zararın meydana geldiği, İSKİ borusu zemin yüzeyine yakın konumda olduğundan yüzeyden basınç geldiğinde borunun hasar görebileceği ve meydana gelen hasarın kusur ve sorumluluğunun İSKİ'ye ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 74.241,51 –TL’nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, Dairemizin 17.10.2008 tarih, 2008/9596 E. ve 2008/11435 K. sayılı kararı ile “ dosyanın aralarında inşaat yüksek mühendisi veya inşaat fakültesi öğretim üyesinin de bulunduğu konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek bodrum katta yer alan deponun bulunduğu yapının duvarlarının gerekli su izolasyonu ile imal edilip edilmediği, yapı tekniğine, fen ve sanat kaidelerine uygun drenaj sistemi yapılıp yapılmadığı, binanın sahibinin de sorumluluğu olup olmadığı ve ithal elektrikli malzemeleri depo eden sigortalının da deponun bulunduğu konumu ve şartları nazara alarak depoda malzemelerinin muhafazası için ve zeminle ilişiğini kesecek ızgara-palet gibi depolama araçlarını kullanıp kullanmadığı, bu yerin elektrik malzemeleri için depolamaya elverişli olup olmadığı hususları da değerlendirilip tartışılarak sigortalının da zararın artmasında müterafik kusuru olup olmadığı konusunda ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi yönünde rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” belirtilerek davalı yararına bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamında işaret edilen hususlarda değerlendirme içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4846, Karar No: 2024/8580, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/4846 E.  ,  2024/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/677 E., 2024/632 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine verilen Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2014 tarihli 2023/880 Esas 2024/34 Karar sayılı ilamı ile sanıkların göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci fıkrasının (a) bendi ve üçüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl 9 ay hapis, 225.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmelerine karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; telefon incelemesi, kamera kayıtları ve yakalama tutanağına göre suçsuz olduğuna, organizatör olmadığına, organizatörlerin olay yerinden kaçtıklarına, panikledikleri için gaza basıp denize düştüklerine, jandarmanın tutanağı yanlış tuttuğuna, yurt dışına çalışmak için kaçmak istediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın uzun süredir teknenin bakımı ile ilgilendiğine, diğer kişilerle görüşmelerinin bu sebeple olduğuna, göçmenlerin yurt dışına çıkacağını bildiğine ve bundan menfaat temin ettiğine dair delil bulunmadığına, suçun kast ve menfaat elde etme unsurlarının gerçekleşmediğine, en üst hadden ceza verilmesinin yerinde olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin şartlarının mevcut olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü Sahil Güvenlik Güney Ege Harekat Merkezi tarafından düzensiz göçmen taşınabileceği şüphesiyle takip edilen ... isimli özel teknenin saat 04.00 sıralarında Eşen Çayı önlerinde deniz üzerinde durduğunun ve sahil şeridinde çok sayıda düzensiz göçmenin bulunduğunun tespit edildiği, saat 05.00 sıralarında Seydikemer Eşen Çayı 9.3 mil batısı mevkiinde göçmenleri botla tekneye taşıyan sanıklar ... ve N. İ.'nin motorlu yeşil renkli bir adet şişme bot içerisinde yakalandıkları, yakalama sırasında sanıkların denize atlayarak kaçmaya çalıştıkları, devamında şişme botun su alarak battığı, sanıkların yakalanması esnasında ... isimli teknenin üzerinde bulunan düzensiz göçmenleri ile İtalya rotasına doğru harekete geçmesi üzerine takibe başlanıldığı, saat 06.32 sıralarında teknenin manevra yapılarak durdurulmaya çalışıldığı, uyarılara ve manevraya rağmen teknenin seyre devam ettiği, teknenin yanına görevlilerce yanaşılarak üzerine çıkıldığı, sanıklar K. M. F. H. S., K. S. K. M. ve N. A.'nın tekne üzerinde 165 düzensiz göçmen ile birlikte yakalandıkları,

Aynı gün saat 04.30 sıralarında Seydikemer ilçesi Karadere mahallesi Gavurağılı mevkiinde düzensiz göçmenlerin bulunduğu ve lastik botla tekneye taşındığı ihbarı alınması üzerine devriye ekibinin bölgeye gidildiğinde panelvan tarzı beyaz renkli şoförü bulunmayan ve kapıları kilitli olan hakkında yakalama kararı bulunan tefrik kararı verilen sanık A. A. D. L. A. tarafından kiralanan ... plakalı aracın bulunduğu, aracın kuma saplanmış vaziyette olduğu, aracın yanında lastik bot motorunun kitapçığının bulunduğu ve lastik bot motorunun içerisinde getirdiği değerlendirilen karton kutu ve kargo poşetleri bulunduğu, lastik bot kutusundan ilerleyen ayak izleri takip edilerek sahil bölümüne gidildiği, sahilde çalılıkların arasında düzensiz göçmenlerin bulunduğunun tespit edildiği, yakalanmaları için anons yapıldığı sırada sahil kısmında bulunan lastik botun denize açıldığı, sahil güvenlik ekiplerince yakalandığı, arazide yapılan arama faaliyetinde farklı noktalarda 128 yabancı uyruklu şahsın yakalandığı,

Sanıklar K. M. F. H. S., ve K. S. K. M. 'nin tekneyi kullanmaları için ilçeye getirildikleri, kaptanlık yapan sanıklar geldikten sonra sanık T. Y.'nin talimatı ile teknenin bütün evrak ve gümrük işlemlerinin sanık ... tarafından yerine getirildiği, yapılan telefon incelemelerinde yargılama dışı sanık T. Y.'nin, sanık ... ile birlikte göçmen kaçakçılığında tekne ayarlanması, kaptan ayarlanması ve göçmenlerin organize edilmesi kadar birlikte hareket ettiklerinin anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına, sanıkların savunmalarına, 25.10.2022 tarihli olay yeri tespit tutanağına, 26.10.2022 tarihli olay tutanağına, 26.10.2022 tarihli telefon ön inceleme tutanağına, sanık ...'den ele geçirilen telefonda yapılan inceleme ile 27.12.2022 tarihli telefon ön inceleme tutanağına, sanık T. Y.'den ele geçirilen telefonda yapılan inceleme ile 18.01.2023 tarihli telefon ön inceleme tutanağına, 11.11.2022 tarihli araştırma tutanağına, 26.10.2022 tarihli teşhis tutanaklarına, göçmen beyanları ve bilirkişi raporuna göre, sanıkların belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede aşağıdaki bozma sebebi dışında sair sebepler yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde verilecek ceza yarısına kadar artırılır." biçimindeki düzenleme gereğince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst hadden artırılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1255, Karar No: 2025/2832, Tarih: 10.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/1255 E.  ,  2025/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

17.12.2024 (Ek karar)

SAYISI : 2024/2006 E., 2024/2195 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... ile ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/91 Esas, 2024/207 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine,

Sanık ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve ayrıca sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

Karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/2006 Esas, 2024/2195 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ek kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesi gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi: hüküm duruşmasında mazeret dilekçesi verdiği halde herhangi bir karar verilmeden yokluklarında karar verildiğine, kararın gerekçesiz ve gerekçenin gerçeğe aykırı olduğuna, atılı suçun sübut bulduğuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanıkların cezalandırılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2.Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanıklara isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b maddeleri uyarınca 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiği ve temyiz yasa yolunun açık olduğu ve 17.12.2024 tarihli ek kararın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hukuken geçersiz olduğu değerlendirilerek katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre; sanıkların olay tarihinde katılanı zorla ormanlık alana götürerek cebir ve tehdit ile ayrılmasına izin vermeyip kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;

Katılan vekili Av. ... tarafından UYAP sistemi üzerinden 12.06.2024 tarihinde duruşma saatinden önce, birden fazla duruşması olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını ve dosyanın bilirkişiden dönüşü ile eksik hususların tamamlanması talepli mesleki mazeret dilekçesi gönderildiği anlaşılmakla, 12.06.2024 tarihli celsede Mahkemesince bu mazeret dilekçesinin okunmadığı ve talep ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmekle, katılanın 5237 sayılı Kanun'un 234 vd. maddelerinde belirtilen haklarını kullanmasına engel teşkil edecek nitelikte katılan vekilinin mazeret dilekçesi hakkında karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden

Gerekçe (B-1) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ek kararında hakaret suçu yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe (B-1) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ek kararında hakaret suçu yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe (B-2) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarih ve 2024/2006 Esas, 2024/2195 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesini gereğince sair yönleri incelenmeksizin Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2056, Karar No: 2016/2143, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2056 E.  ,  2016/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Denizli 2. Sulh Hukuk ve Foça Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi tayini için ihbar ve talep yazısına göre hükümlünün adresinin “... mevkii, ...Sk No: 9 ....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Foça Sulh Hukuk Mahkemesince ise, İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün talep yazısı ekindeki hükümlü beyanına göre son ikamet adresinin “... Sok. No: ... .....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna hitaben yazdığı 10.05.2013 tarihli dilekçesinden cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin “....Sok. No: ....” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2039, Karar No: 2015/15642, Tarih: 02.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2039 E.  ,  2015/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2013/45-2014/1065

Dava dilekçesinde, ......Mahallesi 54 ada 55 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taratan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen ..... Mahallesi 56 ada 107 parsel sayılı taşınmazın 129/320 hissesi Melahat adına kayıtlı iken hissenin tamamının Kırşehir Belediyesi tarafından 31.12.2010 tarih, 667 sayılı encümen kararı ile rekreasyon alanında kaldığından 248.000 TL bedelle kamulaştırma yoluyla devralındığı anlaşılmıştır. Kamulaştırma bedeli, taraflar arasındaki serbest alım satım bedeli sayılamayacağından, 2942 sayılı Yasanın 11/g maddesine aykırı olarak bu satışın emsal alınması ve buna göre kıyaslama yapılıp değer belirleyen bilirkişi kurulu raporlarına göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.