muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35146, Karar No: 2016/1698, Tarih: 21.01.2016

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir. Ancak, söz konusu hüküm, alt işverene devir sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin son çare olması gibi iş güvencesi hukukunun genel ilkelerine uyma zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Keza, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler gereği davalı Belediyenin, davacının çalıştığı işleri, hizmet alımı yoluyla üçüncü şahıslara yaptırması mümkündür. Davalı asıl işverenin işin düzenli ve sağlıklı yürütümü bakımından verdiği emir ve talimatların alt işverenin yönetim hakkını ortadan kaldırıcı nitelikte değerlendirilmemesi gerekir. Hal böyle olunca, davalılar arasında kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı kabul edilerek, asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun olduğundan ve muvazaaya da dayanmadığından davacının gerçek işvereni olan davalı şirkete ait işyerine iadesine karar verilmesi gerekirken, kararın gerekçesinde davalılar arasındaki hizmet ilişkisinin muvazaya dayandığının ispatlanamadığı belirtilmesine rağmen, kısa kararda davacının asıl işverenin işçisi olduğuna dair çelişkili hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı ...ne ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

7-Suç üstü ödeneğinden karşılanan 45,00 TL tebligat gideri ve 7,00 TL posta gideri olmak üzere toplam 52,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hâzineye gelir kaydına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/464, Karar No: 2019/2828, Tarih: 25.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/464 E.  ,  2019/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 08.11.2018 tarih ve 2018/483-11110 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki ipotek alacaklıları tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 153. maddesi gereğince ipoteğin fekki konusunda karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine gönderildiği; mahkemece evrak üzerinden, ipotek bedelinin ödendiği, muhtıra tebliğine rağmen ipotek alacaklılarının bedeli alıp ipoteği kaldırmadığı gerekçesi ile İİK'nun 153. maddesi gereğince ipoteğin terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 153. maddesinde; "İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelip de kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamıyla yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar tapu dairesine tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçirilir" hükmü yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, kendisine bu madde şartlarında ihbar çıkarılan ipotek alacaklısı, ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması için genel mahkemelerde dava açabilir ve böyle bir dava açtığını belirterek, icra müdürlüğündeki ipoteğin fekki talebine itiraz edebilir. İpotek alacaklısı, böyle bir dava açmadan, ipoteğin fekki talebi üzerine, ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanması gerektiği sebebi ile borçlunun yatırdığı parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina edebilir. Bu sebep, İİK'nun 153. maddesinde yazılı "kanunen makbul" sebep niteliğindedir.

Somut olayda, ipotek alacaklıları vekilinin ipoteğin günümüz koşullarına göre uyarlanması gerektiği iddiasıyla, depo edilen ipotek bedeline itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda, ihtilafın çözümlenmesi yargılama yapılmasını zorunla hale getirdiğinden, ipoteğin fekki anılan madde kapsamında talep edilemez.

Somut olayda, ipotek alacaklıları vekilinin ipoteğin günümüz koşullarına göre uyarlanması gerektiği iddiasıyla, depo edilen ipotek bedeline itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda, ihtilafın çözümlenmesi yargılama yapılmasını zorunla hale getirdiğinden, ipoteğin fekki anılan madde kapsamında talep edilemez.

Mahkemece, istemin açıklanan nedenlerle yargılamayı gerektirdiğinden bahisle reddi gerekirken, işin esasının incelenerek, bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle uyarlama yapılarak, tespit edilen bedelin depo edildiği gerekçesiyle ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bozulması gerekirken Dairemizce maddi hataya müstenit olarak onandığı anlaşılmakla, ipotek alacaklılarının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : İpotek alacaklılarının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.11.2018 tarih ve 2018/483-11110 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/38755, Karar No: 2017/18517, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38755 E.  ,  2017/18517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıların ...’daki şantiyesinde kamyon şoförü olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek asıl davada ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini; birleşen davada ise ... 17. İcra Müdürlüğünün 2014/5450 E. sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. şirketi vekili, müvekkili şirketin ...’da bulunan şantiyesinde görev yapan davacının tüm ücretlerinin ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, diğer davalı şirket ile müvekkili şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, müvekkili şirketin ...’da şantiyesi olmadığını, davacı ile şirket arasında herhangi bir ilişki bulunmaması sebebiyle davacının alacaklarından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde asıl davanın kısmen kabulüne, davalı ...yönünden açılan davanın reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karara karşı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ücretin ödendiğini ispat yükü işverene aittir.

Somut olayda davacı ödenmeyen ücret alacağı bulunduğunu ileri sürmüş, işveren ise dosyaya birtakım ödeme makbuzları sunarak davacının tüm ücretlerinin ödendiği yönünde savunma yapmıştır.

2-Taraflar arasında davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ücretin ödendiğini ispat yükü işverene aittir.

Somut olayda davacı ödenmeyen ücret alacağı bulunduğunu ileri sürmüş, işveren ise dosyaya birtakım ödeme makbuzları sunarak davacının tüm ücretlerinin ödendiği yönünde savunma yapmıştır.

Mahkemece bozma öncesinde verilen karar ile, davacıya 27.01.2014 tarihinde banka aracılığıyla 8.316 TL ücret alacağının ödendiği, ayrıca 04.03.2014 tarihinde de 4.141 USD tutarında ödeme yapıldığı, bu ödemelerin mahsubu sonucunda davacının fazla çalışma, hafta tatili, ve ihbar tazminatı alacaklarının da karşılandığı anlaşıldığından, asıl dava ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın, Dairemizin 08.06.2016 tarihli ilamı ile, “Fesih tarihinden sonra düzenlenen ve davacının alacaklarından mahsup edilip dolar cinsinden ödeme gösterilen, Arapça ve Türkçe yazılı makbuzlara değer verilmiştir. Davacının böyle bir ödeme olmadığına, davacının söz konusu belgeleri imzalamadığına yönelik itirazları bulunmaktadır. Mahkemece bu belgelerin asılları davalıdan istenerek imza incelemesi yapılması ve sonucuna göre davacının taleplerinden bunların mahsup edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.” gerekçesi ile bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bozma çerçevesinde davacıya yapılan ödemelere ilişkin olduğu ileri sürülen makbuz asıllarının dosyaya ibraz edilmediği, varsa ödemelerin banka kanalıyla yapıldığının da ispat edilemediği anlaşıldığından davacının asıl davadaki ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücretlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Diğer taraftan, davacının ücret alacağı ile ilgili itirazın iptaline dair birleşen davada ise, davalı tarafça banka kanalıyla yapılan 27.01.2014 tarihli ödemenin ücret alacağı için yapıldığı dikkate alınarak davacının ücret alacağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Ne var ki, dosya içinde bulunan 27/01/2014 tarihli 8.313,14 TL bedelli “... borç” açıklamalı banka ödemesi ile, aynı tarihli “... Delgo şantiyesi çalışmam süresi içerisinde 6.815,46 TL alacağım kalmıştır. ... Ltd Şti nden 6.185,46 TL alacağım 27.01.2016 tarihi itibariyle” açıklamasını içeren davacı, muhasebe şefi Murat Utkun ile yurtdışı kord. T. ... tarafından imzalanmış belge birlikte değerlendirilerek davacının ücret alacağı kalmadığı sonucuna varılması isabetli olmamıştır. Dinlenen davacı tanığı Ali Bucak, işverenin son 4-5 aya ait ücretleri eksik ödediğini, kendisinin de alacaklarının ödenmediğini, davacının ve diğer çalışanların oradaki alacaklarına ilişkin olarak firma yetkilileri tarafından imzalanan belgeler düzenlendiğini ve bu belgelerin çalışanlara verildiğini beyan etmiştir.

Davacı taraf, işveren tarafından imzalanarak kendisine verilen belgenin, aynı gün 8.313,14 TL ödendikten sonra kalan ücret alacağına ilişkin olduğunu ileri sürmekte olup; davalı işveren ise, söz konusu borç belgesinde yazılı miktarın aynı gün yapılan banka havalesi ile ödendiği ve borcun bulunmadığını savunmaktadır. Ne var ki, bir kimsenin aynı gün ödeyeceği bir borç için borç belgesi düzenlemesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, borç belgesinde yazan miktardan daha fazla miktarda ödeme yapması da aynı şekilde mantığa aykırıdır. Davalı işveren, aynı gün ödeyeceği borç için neden borç belgesi düzenlediğini açıklayamadığı gibi, borçlu olduğunu ileri sürdüğü miktardan daha fazla miktarda ödeme yapmasının sebebini de ortaya koymamıştır. Nitekim Ah-kut şirketi vekili, cevap dilekçesinde “...davacının 27.01.2014 tarihinde müvekkil firmaya vermiş oldukları dilekçede, 6.815,546 TL alacaklı olduğunu iddia etmektedir. Muhasebe personeli tarafından imzalanarak teslim alınan evrak, ...’de davacıların alacakları rakamlar karşılaştırıldığında, davacıya 04.03.2014 tarihinde 3.144 USD daha ödeme yapılmıştır.” şeklinde beyanda bulunarak, ilgili borç belgesini doğrulamakta, bu belgede yazılı miktarın aynı gün banka havalesi yoluyla ödendiğini ileri sürmemekte, aksine çok sonraki bir tarihte başka bir makbuz karşılığında ödendiğini beyan etmektedir. Kaldı ki, işverence 3.144 USD tutarındaki ödeme makbuzunun aslı dosyaya sunulmamış olup, bu makbuza ilişkin ödeme iddiası da ispat edilememiştir. ... halde, gerek banka ödemesi ile borç belgesinin aynı tarihli oluşu ve yazılı miktarlar arasındaki açıklanamayan oransızlık, gerekse işveren vekilinin beyanı dikkate alındığında, dosyada mevcut 6.815,46 TL borç ikrarına dair belgenin, işverence işçiye aynı tarihte 8.313,14 TL ödendikten sonra kalan ücret alacağı olduğu değerlendirilerek davacının ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmelidir. Hatalı değerlendirme yapılarak yazılı gerekçe ile birleşen davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10744, Karar No: 2006/13712, Tarih: 23.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10744 E.  ,  2006/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 721/1.maddesi uyarınca "çekin ibraz müddeti içerisinde muhatap bankaya ibrazı protesto veya muadil işlemle tesbit edildiği takdirde" yasal şekilde ibraz edildiğinin kabulü gerekir.

Somut olayda 31.01.2006 keşide tarihi çekin muhatap bankaya ibraz olunduğu, ancak, ibraz tarihi taşımadığı görülmüştür. Ne var ki, alacaklı keşide tarihinden 9 gün sonra 09.02.2006 tarihinde, ibraz süresi bitmeden çeki icra takibine koyduğunu, icra dairesine yapılan resmi nitelikte işlemle kanıtlamış olduğunda, anılan madde gereğince çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece borçlunun diğer itiraz nedenlerinin incelenmesi gerekirken ibraz tarihinin belirtilmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38246, Karar No: 2014/17574, Tarih: 21.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38246 E.  ,  2014/17574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle, şartları oluşmasına karşın, TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hüküm kurulurken, mağdurun kullandığı evin mutfağından alınan bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan, “emanetin 2008/403 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nın 54/1. maddesi gereğince MÜSADERESİNE” cümlesi çıkarılarak yerine “karar kesinleştiğinde sanığın evin mutfağından aldığı anlaşılan bıçağın mağdur ...'a iadesine” cümlesinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10417, Karar No: 2022/13149, Tarih: 12.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10417 E.  ,  2022/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayetçi-borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile; "İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.