muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19974, Karar No: 2014/20148, Tarih: 01.12.2014

d)Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

e)Barınma tedbiri, barınma yeri olmayan çocuklu kimselere veya hayatı tehlikede olan hamile kadınlara uygun barınma yeri sağlamaya,

Yönelik tedbirdir.” Şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, dosya kapsamına göre, hakkında sağlık tedbiri kararı verilen çocuğun 5395 sayılı Kanun’un 5. maddesi uyarınca tedbir kararı alınması gerekli korunmaya muhtaç çocuk kapsamında olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5395 sayılı Kanunu’nun 2. maddesinde korunma ihtiyacı olan çocuğun; “ Bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuk” olarak tarif edildiği ve aynı kanuna dayanılarak çıkarılan Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde de korunmaya ihtiyacı olan çocuk yönünden aynı tanıma yer verildiği, anılan yönetmeliğin koruyucu ve destekleyici tedbirlerin kimler hakkında ve ne şekilde uygulanacağını düzenlediği, bu hükümlere göre... Bakanlığı düzenlemelerine aykırı olarak, çocukları yönünden topuk kanı alınması ve aşı uygulamalarını reddetmek suretiyle çocuğun bedensel ve zihinsel gelişiminin tehlikeye düşürebileceği gözetilerek, mahkemenin itirazcıların çocuklarını korunmaya ihtiyacı olan çocuk olarak değerlendirilip 5395 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca uygulama yapmasında yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından ve bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinin REDDİNE, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12733, Karar No: 2011/12646, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12733 E.  ,  2011/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp, elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu iskelenin ve şezlong alanının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, niteliği kıyı olan çekişme konusu yer için 3621 sayılı Yasanın 6.maddesinin 2.fıkrasında öngörülen koşullar gerçekleşmedikçe ...... Müsteşarlığının vermiş olduğu iznin davalının taşınmazı kullanmasının haklı ve geçerli bir nedenini teşkil etmeyeceği, öte yandan, davalının ecrimisil ödemesinin de neticeye etkisi bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 891.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/332, Karar No: 2006/1154, Tarih: 07.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/332 E.  ,  2006/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, Orman Yönetimi ve katılanlar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 03.04.1989 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davada, ... Köyü, ..., Balık, Eski Mezarlık, ..., Fındıklık, Mağaralar ve ... mevkiilerinde bulunan sınırlarını bildirdikleri 8 adet taşınmazın murisleri ... Ek zilyetliğinde ... alanı olduğunu, ölümü ile kendilerine ve ölü kardeşleri ... Ek mirasçıları olan yeğenlerine kaldığını ileri sürerek adlarına tescilini istemişlerdir.

... Ek mirasçıları davaya katılarak çekişmeli taşınmazların dedeleri olan kök muris ... Ek ile bir alakasının olmadığı, babaları ... Ek'den kendilerine kaldığı, davacıların bu yerlerde haklarının bulunmadığını iddia etmişlerdir.

Yargılamanın devamı sırasında yörede genel arazi kadastrosuna başlanmıştır. Kadastro Müdürlüğünün 18.04.1994 tarihli yazısında davaya konu taşınmazlardan dava dilekçesinin 8. sırasında yer alan ... mevkiindeki taşınmazın tespitinin yapıldığı ve 101 ada 2 ve 3, 102 ada 1, 2 ve 6 parsel numaralarını aldığı; ancak, dava dilekçesinin 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7. sırasında yer alan taşınmazlarla ilgili bir işlemin yapıldığı bildirilmiştir.

Mahkemece; 101 ada 2 ve 3, 102 ada 1, 2 ve 6 parsellerle ilgili davanın tefrik edilerek bu parsellerle ilgili olarak mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine; dava dilekçesinin 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7. sırasında yazılı taşınmazlarla ilgili davanın kabulü ile bu yerlerin kök muris ... Ek mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; karar, katılanlar ... Ek mirasçıları ile Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29.11.1995 tarih, 1995/1978-12902 sayılı kararı ile yerel mahkeme kararı bozulmuş, bozma kararında; katılanların keşif istemleri kabul edilerek tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi, delillerinin toplanması gerektiği belirtilmiş; ayrıca, 8 adet taşınmaz hakkında dava açıldığı halde, 7 adet taşınmazın tesciline karar verilip, 5 adet taşınmaz hakkında da görevsizlik kararı verildiği açıklanarak, bu farklılığın üzerinde durulması istenmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, davaya konu tüm taşınmazlar hakkında tutanak düzenlendiği anlaşılarak görevsizlik kararı ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

... İlçesi, ... Köyü 129 ada 279 parsel 6500 m2 tarla niteliği ile belgesizden, 129 ada 329 parsel 8600 m2 tarla niteliği ile belgesizden, 129 ada 404 parsel 4400 m2 tarla niteliği ile 513 nolu vergi kaydına dayalı olarak, 139 ada 145 parsel 14748 m2 tarla niteliği ile 266 nolu vergi kaydına dayalı olarak, 145 ada 23 parsel 6514 m2 tarla niteliği ile 81 nolu vergi kaydına dayalı olarak, 159 ada 30 parsel 900 m2 tarla niteliği ile 963 nolu vergi kaydına dayalı olarak, 160 ada 11 parsel 3203 m2 tarla niteliği ile 1092 nolu vergi kaydına dayalı olarak ... Ek adına tespit edilmiştir.

101 ada 3 parsel 361.55 m2 arsa niteliği ile 75 nolu vergi kaydına, 101 ada 2 parsel 375.80 m2 ev ve arsası niteliği ile yine 75 nolu vergi kaydına, 102 ada 6 parsel 186.16 m2 arsa niteliği ile 77 nolu vergi kaydına, 102 ada 2 parsel 676 m2 kargir ev, ahır, samanlık ve arsası niteliği ile 77 nolu vergi kaydına, 102 ada 1 parsel 339.47 m2 iki adet ev ve arsası niteliği ile 77 nolu vergi kayıtları uygulanmak suretiyle ve ... haneleri boş bırakılarak tutanakları düzenlenmiştir.

Mahkemece, 101 ada 2 ve 3 parsellerin katılanlar (... Ek mirasçıları); 129 ada 279, 160 ada 11, 159 ada 30, 139 ada 145, 145 ada 23, 129 ada 404, 129 ada 329, 102 ada 1, 102 ada 2 ve 6 parsellerin davacılar ve katılanlar (kök muris ... Ek mirasçıları) adlarına tesciline karar verilmiş, bu karar Hazine, Orman Yönetimi ve katılanlar tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1949 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre orman tahdidi yapılarak kesinleşmiştir. Daha sonra 1976 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2. madde uygulaması yapılmış, bu çalışma da dava tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

1) Mahkeme hükmü katılan gerçek kişiler vekiline 22.04.2004 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra katılan gerçek kişiler vekili tarafından 10.05.2004 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince;

Çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu ile aplikasyon ve 2. madde uygulamalarına göre, konumunu gösterir kroki düzenlenmemiş, bu haritalar ile arazi kadastro paftasının ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilmemiştir. Bu nedenle, bilirkişi raporu çekişmeli yerlerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda açık ve kanı uyandırıcı değildir.

Bundan ayrı; komşu parsel tutanaklarının tamamı getirtilerek denetlenmemiş, sınırda zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden bulunup bulunmadığı, dayanılan vergi kayıtları miktarlarının aşılıp aşılmadığı üzerinde de durulmamıştır.

Bundan ayrı; komşu parsel tutanaklarının tamamı getirtilerek denetlenmemiş, sınırda zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden bulunup bulunmadığı, dayanılan vergi kayıtları miktarlarının aşılıp aşılmadığı üzerinde de durulmamıştır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli; sınırlarında zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden bulunup bulunmadığı, vergi kayıtlarının miktarlarının aşılıp aşılmadığı üzerinde durulmalı, tüm deliller toplanarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; katılan gerçek kişilerin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 07/02/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4914, Karar No: 2017/9542, Tarih: 30.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4914 E.  ,  2017/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... ve ... parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 29.05.2014yılı itibariyle belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup, olmadığı değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı üzerine yapı yapıldığı takdirde belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmayacağı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Dosya fen bilirkişisine tevdi edilip dava konusu taşınmazın şehir halihazır haritasında, resmi kurumlara ( Belediye, hastane, hükümet konağı, adliye vb.) ticaret ve alışveriş merkezleri ile emsalleri olan uzaklığı ile meskun mahalle ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayır sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5936, Karar No: 2020/2280, Tarih: 03.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5936 E.  ,  2020/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, tek yönlü, asfalt kara yolunda seyri sırasında, kontrollü dönel kavşağa hızla giriş yapması sonucu kırmızı ışıkta duramayarak, direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş yönüne doğru sağ tarafta kırmızı ışıkta duraklamakta olan ...'nin idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve hükmedilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22439, Karar No: 2013/20242, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22439 E.  ,  2013/20242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili Sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2011 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.