muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/953, Karar No: 2013/19890, Tarih: 26.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/953 E.  ,  2013/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının açılmamış saylmasına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.07.1996 gün ve 1996/38 Esas, 1996/190 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, Dairenin 25.04.1995 tarih, 1995/2876 Esas, 1995/4636 Karar sayılı ilamının davacının dava dilekçesinde belirttiği ... Köyü adresine tebliğ edildiğine ve bizzat kendisi tarafından bozma ilamını kalemde aldığı anlaşıldığına, bozma ilamından haberdar bulunduğu belirlendiğine, yurtdışında çalıştığı halde sadece Türkiye adresini mahkeme bildirdiğine, başka adres göstermediğine, bozma ilamının tebliğinden ve karar düzeltme aşaması geçtikten sonra 22.01.1996 tarihinde yapılan tensip sonucu duruşmanın 18.03.1996 tarihine bırakıldığına, dosyadaki bilgilere göre duruşmanın bırakıldığı 18.03.1996 tarih saat 9.00 için 3 davetiyenin çıkartıldığı açıklanmış ise de davalı ...'ye kalemde tebliğ edildiği, davalı ...'ye ve davacıya masraf verilmediğinden hazırlanan tebligat mazbatalarının dosyada kaldığı saptandığına, mevcut durum karşısında mahkemece yapılacak bir işlem olmadığı tespit edildiğine, hatanın tamamen davacıdan kaynaklandığına, bu şekildeki bir hükmün kesinleşmesi halinde davacının yeniden tescil davası açabileceğine (açılmamış sayılmasına ilişkin kararlar ile ilgili davalar bu hali ile kesinleştiklerinde hiç açılmamış var sayılır) göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı ... kendisini yargılama oturumlarında vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm 01.07.1996 tarihinde kurulmuş ise de davanın 09.04.1990 tarihinde açıldığı gözetilerek dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı ... yararına vekalet ücreti konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9003, Karar No: 2018/11161, Tarih: 24.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9003 E.  ,  2018/11161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait iş yerine arka kısımdaki havalandırma penceresinden girip içeride bulunan yazarkasa içinden iş yerinin dışında bulunan dondurma dolabının anahtarını aldıktan sonra dışarı çıkıp bu anahtarla dondurma dolabını açarak dolap içinden dondurmaları çalması şeklindeki eylemin haksız yere ele geçirilen anahtarla işlendiği gözetilerek TCK’nın 142/2-(d) maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken hatalı nitelendirme ile aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın takdiri kıymet tutanaklarına göre 40,00-50,00 TL değerinde olan dondurmalar, yarım kilo kuru pasta, 4 adet kutu kola ve 25,00 TL civarında bozuk paraları çaldığı, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1684, Karar No: 2015/13010, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/1684 E.  ,  2015/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, malzeme bedelinin ödetilmesine, karşı davada ise kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, her iki davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı- karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının, davacıya ait işyerinde diyaliz teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar tazminatı ve malzeme bedeli alacağı isteklerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş, karşı dava ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddi ile karşı dava ile talep edilen istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka ./..

anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu alacak yargılama sırasında dinlenen şahit beyanlarına göre hesaplanmıştır. Dosya içeriğinde işverence uyuşmazlık konusu tüm süre için sunulmuş bulunan ve işçi imzasını da taşıyan mesai çizelgeleri yer almaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda söz konusu belgeler hiç değerlendirmeye tabi tutulmamıştır. Mahkemece belirtilen belgeler incelenmek suretiyle, usuli müktesep hak müessesesi de dikkate alınmak suretiyle dava konusu alacak bir değerlendirmeye tabi tutulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16230, Karar No: 2010/10966, Tarih: 11.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/16230 E.  ,  2010/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2001-2002-2003 yılındaki eylemleri için 3 kez 213 s.y 359/b-1, 80.mad.ge 21 ay hapis cezası-2004 yılı için karar verilmesine yer olmadığına ilişkin

I) Sanıkların 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2001 ve 31.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II) Sanıkların 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi ile şikayetçi idare vekilinin 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan karara yönelik temyizine gelince;:

1) Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 11.07.2005 havale tarihli dilekçe ile müdahale talebinde bulunan şikayetçi idarenin müdahilliğine karar verilmeden duruşmaya devam olunarak eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 08.02.2008 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK. nun 231 ve TCK. nun 7/2. maddeleri uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi idare vekili ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30216, Karar No: 2016/11616, Tarih: 20.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30216 E.  ,  2016/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dâhil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre suça sürüklenen çocuk ...’nın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin ikametinde 04.11.2012 ile 08.11.2012 tarihleri arasında meydana gelen hırsızlık olayına ilişkin olarak kolluk tarafından yapılan araştırma esnasında, 07.11.2012 tarihinde suç yerine yakın bir noktada temyiz dışı sanık ... Keskin ile suça sürüklenen çocukların durdurularak kimlik kontrolü yapıldığının tespiti üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’nın şifahi beyanı doğrultusunda

müştekinin ikametinden çalınan televizyonun temyiz dışı sanık ...

Çalışkan’ın işyerinde ele geçtiği, ...’ın suça konu televizyonu...’le birlikte gelen kişilerden satın aldığını beyan ederek, soruşturma aşamasında yapılan canlı teşhiste suça sürüklenen çocukların...’in yanındaki kişiler olduğunu teşhis ettiği, yakalama tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri tanıkların da tutanak içeriğini doğruladıkları anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Müştekinin ikametinde 04.11.2012 ile 08.11.2012 tarihleri arasında meydana gelen hırsızlık olayına ilişkin olarak kolluk tarafından yapılan araştırma esnasında, 07.11.2012 tarihinde suç yerine yakın bir noktada temyiz dışı sanık ... Keskin ile suça sürüklenen çocukların durdurularak kimlik kontrolü yapıldığının tespiti üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’nın şifahi beyanı doğrultusunda müştekinin ikametinden çalınan televizyonun temyiz dışı sanık ...’ın işyerinde ele geçtiği, ...’ın suça konu televizyonu...’le birlikte gelen kişilerden satın aldığını beyan ederek, soruşturma aşamasında yapılan canlı teşhiste suça sürüklenen çocukların...’in yanındaki kişiler olduğunu teşhis ettiği, yakalama tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri tanıkların da tutanak içeriğini doğruladıkları anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine katılınmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’nın suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının bulunmadığı, suça konu televizyonun kolluk tarafından müştekiye iade edildiği ve müştekinin duruşmada bildirdiği zararın mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden, “katılanın zararı giderilmediğinden” biçimindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23017, Karar No: 2014/2999, Tarih: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23017 E.  ,  2014/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/368154

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 35/3. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı B.. Madencilik İnşaat Hafriyat Turizm Oto Gıda Petrol Taah. Tic. ve San. A.Ş. hakkında 2.916,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/04/2013 tarihli ve 2013/211 kabahat, 2013/98 sayılı idari yaptırım kararına yapılan başvurunun reddine ilişkin MALATYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2013/545 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.11.2013 gün ve 69649 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 gün ve KYB. 2013-368154 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihin Nisan 2010 ile Mayıs 2010 olduğu dolayısıyla karar tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2013 gün ve 2013/545 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilgili hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.