muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10963, Karar No: 2022/13645, Tarih: 21.12.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarih ve 2022/233 E. - 2022/1376 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarih ve 2022/233 E. - 2022/1376 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Gaziantep 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 18.10.2021 tarih ve 2021/275 E. - 2021/587 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10 ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasanın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12534, Karar No: 2019/5479, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12534 E.  ,  2019/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır biçimde yaralanıp kalıcı maluliyete uğradığını, daha önce açılan davada maluliyet tazminatının hüküm altına alındığını, bakıcı zararından da davalının sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 5.000,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 26.02.2016 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 182.472,82 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının bakıcı ihtiyacının uzman raporuyla saptanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 182.472,82 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davacının davaya konu olaydaki yaralanması nedeniyle daimi maluliyete uğradığını ve bakıma muhtaç hale geldiğini iddia ederek bakıcı gideri tazminatının tahsili isteminde bulunmuş; mahkeme ise, 12.02.2016 tarihli bilirkişi

heyeti raporunda, davacının günlük 3 saat bakıma muhtaç olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, talebin kabulüne karar vermiştir.

Uğranılan cismani zarar nedeniyle doğan bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin doğru tespiti açısından, bakım ihtiyacının boyutunun doğru belirlenmesi önem arzetmektedir. Davacının kaza nedeniyle % 31,2 oranında sürekli malul kaldığı, davanın tarafları arasında görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... Esas- 2013/632 Karar sayılı dosyasında alınan adli tıp uzmanı bilirkişinin raporuyla saptanmış olup, bu hususta taraflar arasında ihtilaf yoktur. Bu durumda, oluşan maluliyetin oranı ve niteliğine göre, bakım ihtiyacı ile varsa süresinin tespiti konusunda doğru belirlemenin yapılmasıyla sonuca ulaşılması gerekir.

Mahkemenin benimsediği 12.02.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporu incelendiğinde; davacının omurgasında oluşan kırıklar nedeniyle omurga hareketlerinin kısıtlı olduğu belirtilmiş olmasına rağmen; raporun sonuç bölümünde, davacının kazadaki kafa travmasına bağlı gelişen arızası nedeniyle, yaşam boyu günlük aktivitelerini yerine getirmede günlük 3 saat sürekli olarak başkasının bakımına muhtaç olduğu şeklinde görüş bildirilmiştir. Anılan rapor, gerek bakıcı ihtiyacına yol açan arızanın ne olduğu konusunda, gerekse davacının hangi işleri için 3. kişinin bakımına ihtiyaç duyacağı konusunda doğru, net ve somut tespitler içermemektedir. Mahkemenin bu hususta yaptığı araştırma yetersizdir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacının uğradığı cismani zarar sonucu oluşan daimi maluliyeti nedeniyle bakım ihtiyacının bulunup bulunmadığı, bu ihtiyacı varsa hangi sebeple ve hangi yaşamsal faaliyetleri için bakım ihtiyacının olduğu, bu ihtiyacın günlük kaç saatlik süre için sözkonusu olduğu hususlarında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklara da riayet edilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davacının ömür boyu bakıcı ihtiyacının olduğu kabul edilip hesaplama yapılırken, davacının muhtemel yaşam süresinin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas- 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak belirlenmesi; işleyecek (bilinmeyen) dönem tazminatının hesabında, hesaba esas

gelirin belirlenmesi bakımından gelirin her yıl %10 oranında artırılması ve %10 oranında iskonto edilmesi suretiyle peşin değeri belirlenerek hesaplama yapılması gerekirken, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 5 artırım ve % 5 iskonto esasıyla hesap yapan rapora göre tazminatın belirlenmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8191, Karar No: 2020/7704, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/8191 E.  ,  2020/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11620, Karar No: 2016/675, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/11620 E.  ,  2016/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 935 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6005 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5404 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5404 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 935 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6005 TL yapı bedeli ile 600,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde
Yargıtay — Esas No: 2020/5884, Karar No: 2020/7715, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/5884 E.  ,  2020/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesinin

Suç : Sahte fatura düzenlemek

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Sanıklar ... ve ... hakkında '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan yapılan yargılama sonucu sanıkların 213 sayılı VUK 359/b-1, 5237 sayılı TCK 43/1,62,53 maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ... hakkında '2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından yapılan yargılama sonucu sanıkların 213 sayılı VUK 359/b-1, 5237 sayılı TCK 43/1,62,53 maddeleri gereğince ayrı ayrı her takvim yılı için olmak üzere üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş; hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz tarafından, 03.11.2020 tarih, 2017/15989 Esas ve 2020/6317 Karar sayılı karar ile, sanık ... ve ... hakkında '2008 takvim yılından sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında '2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, sanıklar ... ve ... hakkında '2008 takvim yılından sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına, oy birliği ile karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; "Sanıklar ... hakkında '2008 takvim yılından sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile, sanıklar ... ve ... hakkında '2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanıklar hakkında uygulanan TCK 58. Maddesinin, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamların sanıkların suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı belirtilerek, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin onama kararlarının kaldırılması ve yerel mahkeme kararlarının bu sebeple bozulmasına karar verilmesi ile sanık ... hakkında ' 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilmiş olan mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkin kararın 2. kısımında, '...' yerine yazım hatası sonucu '...' yazılmış olduğu belirtilerek, ilamın bozmaya ilişkin ikinci kısmının '...' yerine '...' olarak yazılmak suretiyle düzeltilmesi istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

1-Sanık ...'e isnad olunan "2008 yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinin "2008 yılı" olması, tekerrüre esas alınan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2008 gün ve 2008/257 esas, 2008/340 karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin ise; 03/12/2012 tarihi olması nedeniyle;5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrer sayılabilmesi için şartlardan birinin de ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi gerektiği kuralı olduğu gözetilerek; Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2008 gün ve 2008/257 esas, 2008/340 karar sayılı ilamının, Sanık ...'e isnad olunan "2008 yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihi olan "2008 " tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,

2-Sanık ...'e isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihlerinin "2009 ve 2010 yılları" olması, tekerrüre esas alınan Sincan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 gün ve 2012/660 esas, 2013/109 karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin ise; 15/03/2013 tarihi olması nedeniyle;5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrer sayılabilmesi için şartlardan birinin de ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi gerektiği kuralı olduğu gözetilerek; Sincan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 gün ve 2012/660 esas, 2013/109 karar sayılı ilamının, Sanık ...'e isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihleri olan "2009 ve 2010" tarihinden sonra 15/03/2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,

3-Sanık ...'a isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihlerinin "2009 ve 2010 yılları" olması, tekerrüre esas alınan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2008 gün ve 2006/606 esas, 2008/582 karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin ise; adli sicil kaydına göre 28/02/2013 tarihi olması nedeniyle;5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrer sayılabilmesi için şartlardan birinin de ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi gerektiği kuralı olduğu gözetilerek; Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2008 gün ve 2006/606 esas, 2008/582 karar sayılı ilamının, Sanık ...'a isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihleri olan "2009 ve 2010" tarihinden sonra 28/02/2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,

4-Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2017/15989 Esas, 2020/6317 Karar sayılı kararının; Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/11/2014 tarih ve 2013/697 Esas, 2014/507 Karar sayılı hükmü ile; Sanık ... hakkında "2008 yılında sahte fatura düzenlemek" suçu nedeniyle verilmiş olan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA ilişkin kısmında Sanık ...'in ismi yerine yazım hatası sonucu; "..." yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar karşısında itirazlar yerinde görülmüştür.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

4-Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2017/15989 Esas, 2020/6317 Karar sayılı kararının; Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/11/2014 tarih ve 2013/697 Esas, 2014/507 Karar sayılı hükmü ile; Sanık ... hakkında "2008 yılında sahte fatura düzenlemek" suçu nedeniyle verilmiş olan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA ilişkin kısmında Sanık ...'in ismi yerine yazım hatası sonucu; "..." yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar karşısında itirazlar yerinde görülmüştür.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde olduğundan, Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2017/15989 Esas, 2020/6317 Karar sayılı kararının; Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/11/2014 tarih ve 2013/697 Esas, 2014/507 Karar sayılı hükmü ile; Sanık ... hakkında "2008 yılında sahte fatura düzenlemek" suçu nedeniyle verilmiş olan mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA ilişkin kararın 2 numaralı bölümünün, "..." olarak hatalı yazılan sanık isminin '...' olarak DÜZELTİLMESİNE,

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde olduğundan, Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2017/15989 Esas, 2020/6317 Karar sayılı kararının, sanık ... hakkında '2008 takvim yılından sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile, sanıklar ... ve ... hakkında '2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin 1 numaralı bölümünün KALDIRILMASINA,

... hakkında '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan ve sanıklar ... ve ... hakkında '2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2008 gün ve 2008/257 esas, 2008/340 karar sayılı ilamının, sanığa isnad olunan '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun suç tarihi olan "2008 " tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Sincan 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2013 gün ve 2012/660 esas, 2013/109 karar sayılı ilamının, sanığa isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihleri olan "2009 ve 2010" tarihlerinden sonra kesinleşmesi nedeniyle, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2008 gün ve 2006/606 esas, 2008/582 karar sayılı ilamının, sanığa isnad olunan "2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının suç tarihleri olan "2009 ve 2010" tarihlerinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınması yasaya aykırı,

b-Hükümlerde 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talepleri, bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ile oluşan duruma göre sanık hakkında TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması ve yine hüküm fıkrasından sanıklar hakkında TCK 58. Maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.