muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/66, Karar No: 2018/24964, Tarih: 21.11.2018

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında usta öğretici olan davacının aylık ücretinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının aylık maktu ücretle değil, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 176. maddesi ve dosya içeriğinde yer alan taahhütnamelere göre, ders saati ücreti ile çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce, usta öğreticiler bakımından uygulanan kriterlere göre; öncelikle davacının bir ayda çalıştığı toplam ders saati süresi, o ayda fiilen çalıştığı toplam gün sayısına bölünerek, günlük ortalama çalışma saat süresi bulunmalıdır. Bulunan günlük ortalama çalışma saat süresinin, ders saati ücreti ile çarpılması neticesinde ulaşılan miktar nazara alınarak, çalışma karşılığı olmayan hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri ücretleri hesaplanmalıdır. Bu hesaplama, her ay için ayrı ayrı yapılmalıdır. Örnek vererek açıklamak gerekirse; ilgili ayda, toplam yüzkırk ders saati fiilen çalışan bir usta öğreticinin, o ay için aylık fiilen çalıştığı gün sayısının yirmi gün olduğu ve ders saati ücretinin ise 10,00 TL olduğu kabul edilirse; bu ayda çalışılan toplam ders saatinin (140 saat), fiilen çalıştığı toplam gün sayısına (20 gün) bölünmesi neticesinde, günlük ortalama çalışma saat süresinin yedi saat olduğu sonucuna ulaşılacaktır. Söz konusu günlük ortalama çalışma saat süresinin (7 saat), ders saati ücreti (10,00 TL) ile çarpımı neticesinde ulaşılan, 70,00 TL miktarı, çalışma karşılığı olmayan bir günlük hafta tatili veya ulusal bayram ve genel tatili ücretidir.

Şu husus da belirtilmelidir ki, somut olayda, taraflar arasında, akdi tatile ilişkin bir anlaşma olmadığından, usta öğretici olan davacının, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre, çalışma karşılığı olmadan ücreti ödenmesi gerekli hafta tatili gününün, haftada sadece bir gün olduğu kabul edilmelidir.

Aylık ücret miktarının belirlenmesine gelince; usta öğreticiye ilgili ay için, o ayda fiilen çalıştığı ders saati ile ders saat ücretinin çarpımı neticesinde bulunacak tutara, o ayda çalışma karşılığı olmayan hafta tatili günleri için hesaplanan ücret tutarı eklenmeli ve ulaşılan sonuç aylık ücret miktarı olarak esas alınmalıdır. Örneğin, ilgili ayda, toplam yüzkırk ders saati fiilen çalışan ve ders saati ücreti 10,00 TL olan bir usta öğreticinin, fiili çalışması karşılığı hak kazandığı tutar, 140 X 10,00 TL =1.400,00 TL'dir. Yukarıdaki paragraftaki hesaplamaya göre, çalışma karşılığı olmayan hafta tatili gününün ücretinin 70,00 TL olduğu ve ilgili ay için çalışma karşılığı olmadan toplam dört günlük hafta tatili ücretinin bulunduğu kabul edilirse, bu ay için ödenmesi gerekecek toplam çalışma karşılığı olmayan hafta tatili günü ücreti 70,00 TL X 4 = 280,00 TL olacaktır. 1.400,00 TL ile 280,00 TL'nin toplamı neticesinde ulaşılan 1.680,00 TL miktarı, aylık ücret miktarı olarak tespit edilmelidir.

Mahkemece dava konusu alacakların hesaplanmasında, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular nazara alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Açıklanan hususlara dikkat edilerek, dava konusu tüm alacaklar yeniden hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kıdem süresi ve taraflar arasında kararlaştırılan düzenlemelere göre hak kazandığı tespit olunan 88 günlük yıllık izin hakkından, davacı tarafından kullanıldığı sabit olan 53 günlük yıllık izin süresi mahsup edilmek suretiyle 35 gün kullanılmayan yıllık izin süresi bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı vekili davacının daha fazla yıllık izin kullandığını iddia etmiş olup, bu iddianın kaynağı dosya içerisinde yer alan ve davacının imzasını taşımayan farklı tarihlere ilişkin yıllık izin belgeleridir. Her ne kadar bu belgeler davacının imzasını içermediğinden hesaplama dışı bırakılmış ise de; mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK 194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, ilgili belgeler davacıya sorularak davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/740, Karar No: 2018/6526, Tarih: 11.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/740 E.  ,  2018/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanıklar ..., ...,... haklarında; beraat

A-) Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu ile 2006, 2007 takvim yıllarında, sahte fatura düzenlemek suçlarından; sanıklar ... ile ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

1- Defter ve belge ibraz etmemek suçu yönünden;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu; yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu; 213 sayılı VUK'nın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; vergi suçu ve tekniği raporlarında mali şube tarafından ele geçirilen 2006 takvim yılının 5. ayına ait ... ... adına düzenlenen 5 adet, 2007 yılının 8. ayına ait ... ... Ltd. Şirketi adına düzenlenen 8 adet faturanın anlaşmalı matbaa tarafından basılmamış olduğunun, tarh dosyasında fatura basımına ait matbaa bilgi formu bulunmadığının, yine suça konu şirketin defter ve belge tasdikine dair bir bilgi bulunmadığının belirtilmesi karşısında, yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık ... hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında, sanıklar ... ile ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden;

a) Vergi inceleme ve tekniği raporunda, ihbar üzerine mali şube ekiplerince yapılan aramalar sırasında faturaların ele geçmiş olduğunun anlaşılması, ancak mahkemesinden alınan arama kararı ve arama tutanağının dosya içinde bulunmaması karşısında; arama kararı ve tutanağının araştırılması, tutanağın aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ile aramanın VUK'nın 147. ve devamındaki hükümlere uygun olarak yapıp yapılmadığının tespit edilmesi,

a) Vergi inceleme ve tekniği raporunda, ihbar üzerine mali şube ekiplerince yapılan aramalar sırasında faturaların ele geçmiş olduğunun anlaşılması, ancak mahkemesinden alınan arama kararı ve arama tutanağının dosya içinde bulunmaması karşısında; arama kararı ve tutanağının araştırılması, tutanağın aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ile aramanın VUK'nın 147. ve devamındaki hükümlere uygun olarak yapıp yapılmadığının tespit edilmesi,

b) Sanık ...'ün 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle 2006 takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

aa)Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

bb)Sanıkların faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

cc)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde;

aaa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bbb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

dd) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aaa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

dd) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aaa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bbb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d)Sanıkların şirketi temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırların araştırılması ve her sanığın sorumluluğunun belirlenmesi, suça iştirak ettiklerine ilişkin delillerin tartışılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 12.11.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8241, Karar No: 2017/10976, Tarih: 15.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8241 E.  ,  2017/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, çalışma koşullarının iyileştirilmesi taleplerinin sonuç vermemesi ve diğer işçilik alacaklarının ödenmemesi sebepleriyle iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin, fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma, hafta tatili çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma, hafta tatili çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma, hafta tatili çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece bakım teknisyeni olarak çalışan davacının fazla mesai talebi değerlendirilirken; dinlenen davacı tanıklarından ...'ın ifadesi benzer davası bulunan husumetli tanık olması, diğer davacı tanığı ...'unda davacı iddiaları ile tam olarak örtüşen şekilde beyanda bulunduğu ancak tek tanık beyanının davacının iddiasını ispata yeter delil sayılamıyacağı gerekçesiyle dikkate alınmamış; davalı tanık beyanlarına göre fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Davacı ile birlikte işten çıkarılan, davalı işveren aleyhine dava açan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları ile davacının fazla çalışma yaptığının kabul edilmemesi yerinde ise de davacı tanığı ...'ın menfaat birlikteliği olan, davalı aleyhine dava açan bir tanık olup olmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş öncelikle tüm davacı tanıklarının davalı ile husumetli isimler olduğu iddiasının incelenmesi; menfaat birlikteliği bulunmayan ve beyanına itibar edilebilir davacı tanığı mevcut ise ispat kuralı gereği beyanların dikkate alınması aksi halde davalı tanık beyanlarına göre fazla mesai hesaplanması yoluna gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31362, Karar No: 2011/13336, Tarih: 27.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/31362 E.  ,  2011/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu şirketler tarafından İstanbul 11. Asliye  Ticaret Mahkemesine iflasın ertelenmesi istemi ile açılan dava sırasında,  mahkemece 01.10.2009 tarih ve 2009/669 esas sayılı ara kararı ile; davacı şirketler hakkında, İİK.nun 206/1.sırasındaki alacaklar hariç olmak kaydıyla, 6183 Sayılı Yasaya göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının tedbiren  durdurulmasına karar verilmiştir. Söz konusu karar, açılan davaya ilişkin olarak HUMK.nun 101 ve devamı maddeleri gereğince verilen ihtiyati tedbir kararı olup, anılan kararın iflasın ertelenmesi kararının verilmesinden sonra, sonuçlarına ilişkin düzenlemeleri içeren İİK.nun 179/a ve b maddelerinde öngörülen tedbirlerle ilgisi bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece icra takiplerinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına karar verildiğinden, alacaklının yapmış olduğu şikayete konu 31.08.2010 tarihli takiple ilgili olarak durma kararı verilmesi gerekirken, takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 10.İcra Mahkemesinin 18.10.2010 tarih ve 2010/1185-1532 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 numaralı bendindeki "takibin iptaline" ibarelerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine "takibin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 27/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9593, Karar No: 2015/5891, Tarih: 06.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9593 E.  ,  2015/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tespit tarihinden farklı olarak “03/01/2011” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı niteliğinde kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 11/04/2012 tarih ve 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 2863 sayılı ... Koruma Kanunu'nun 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunun 408. maddesi ile değişik 65. maddesinin (a) ve (b) fıkralarının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, Anayasa'nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun 66. maddesinin 3. fıkrası gereğince iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe girmesinin de karar altına alındığı, 13/10/2012 tarih ve 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi kararının, 13/10/2013 tarihinde yürürlüğe girmesi beklenirken, 2863 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği;

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;