muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2778, Karar No: 2014/21445, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2778 E.  ,  2014/21445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006-2007-2008 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura kullanma suçlarının" birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve 2007 ve 2008 takvim yılları açısından suç tarihleri olan 16.03.2008 ve 16.03.2009 itibariyle 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesinin alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilerek; her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde tek ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin sanık hakkında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” yazılmak suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13010, Karar No: 2019/1604, Tarih: 07.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/13010 E.  ,  2019/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13/03/2018 tarihli ve 2016/29311 Esas - 2018/2429 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde borçlunun borca itirazı üzerine, takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği, kararın alacaklıca temyizi üzerine Dairemizce onandığı, alacaklının karar düzeltme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı "Alacağın Temliki, Sulh, İbra ve Feragat Sözleşmesi" başlıklı belgenin incelenmesinde; ödenmesi gereken meblağın ve ödeme tarihlerinin ayrı ayrı ve açıkça gösterildiği, taraflara karşılıklı edimler yüklemediği gibi ödemenin bir şarta da bağlanmadığı, dolayısıyla kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını içerdiği görülmüştür. Borçlu ödeme emri tebliği üzerine yasal sürede belge altındaki imzaya da itiraz etmediğine göre anılan sözleşmenin İİK'nun 68. maddesinde sayılan belgelerden olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece, işin esasının incelenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiğinden bahisle itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.3.2018 tarih ve 2016/29311 E.- 2018/2429 K. sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/381, Karar No: 2011/6190, Tarih: 24.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/381 E.  ,  2011/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

KARAR

Bilirkişiler ... ve ...tarafından düzenlenen 11.06.2008 tarihli bilirkişi raporuna ek olarak düzenlenen 12.08.2008 tarihli bilirkişi raporunun aslı ya da sureti dosya arasında bulunmamaktadır. Mahkemece 11.06.2008 tarihli bilirkişi raporuna taraflarca yapılan itiraz üzerine aynı bilirkişilerden alındığı anlaşılan ek raporun davanın taraflarına tebliğ edildiği duruşma tutanaklarından anlaşılmaktadır. Öyle ise 12.08.2008 tarihli ek bilirkişi raporunun bilirkişilerden veya duruşmada teblig edilen taraflardan temin edilerek dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4482, Karar No: 2018/13173, Tarih: 24.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4482 E.  ,  2018/13173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklardan neden oldukları yargılama giderlerinin ''ayrı ayrı'' yerine, "eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin "eşit şekilde alınarak'' cümlesinin çıkarılarak yerine, ''suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

1) Mağdura ait iş yerinin camının kırıldığına dair kolluk kuvvetlerine ihbarın saat 04.55’te geldiği, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneş doğuş saatinin 05.43 olduğu ve gece vaktinin 04.43’te sona erdiği, buna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de:

2)Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklardan neden oldukları yargılama giderlerinin ''ayrı ayrı'' yerine, "eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/128, Karar No: 2019/6878, Tarih: 27.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/128 E.  ,  2019/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2004 tarihinden itibaren davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başlayıp halen çalışmasının devam ettiğini, ayda 26 gün, kış döneminde sabah 08:00 ile en erken 21:00-22:00 saatlerine kadar, yaz döneminde sabah 08:30 ile en erken 21:00-22:00 saatlerine kadar çalıştığını, 01/01/2013 tarihine kadar ... Adliyesinde çalışırken ayda iki kere 08:30-08:30 saatleri arasında 24 saat nöbet tuttuğunu fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aldığı son ücretin yol ve yemek ücreti içinde olmak üzere 1.580,00 TL olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava ile talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24/10/2009 tarihinden önceki taleplerini kabul etmediklerini, fazla mesai çalışması olmadığını, fazla çalışma yapmış olması halinde bunun kullandığı araç üzerindeki GPS cihazından tespit edilebileceğini savunarak davanını reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde haftada altı gün çalışmakta olup fazla mesai talebi kullandığı aracın GPRS kayıtlarının bulunduğu dönem açısından bu kayıtlar dikkate alınarak, bulunmadığı dönem açısından ise tanık beyanlarına göre değerlendirilmiştir. GPRS kayıtlarının olmadığı ve tanık beyanı ile sonuca gidilen dönem açısından davacının 08:00-20:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile günde 10,5 saat ve haftada 63 saat çalıştığı ayrıca davacının ayda iki kez nöbete kaldığı, nöbet gününde ise günlük 14 saat çalıştığı şeklinde belirleme yapılmıştır. Davacının nöbete kalıp ayda iki kez 14 saat çalıştığı günlerin 10,5 saati, daha önceki haftalık çalışmanın 63 saat olduğu şeklindeki belirlemede değerlendirilmiş olup nöbet nedeniyle davacının nöbet tuttuğu hafta bakımından 63 saate ilave çalışması 14 saat -10,5=3,5 saat olup davacının nöbet tuttuğu hafta için 66,5 saat, nöbet tutmadığı hafta için ise 63 saat çalıştığı, keza GPRS kayıtlarına göre hesaplanan dönem bakımından da nöbet nedeniyle haftalık çalışma saatine ilavesi gereken sürenin 1 saat 45 dakika olduğu nöbet iki haftada bir olduğundan haftalık fazla mesai süresinin 19 saat 45 dakika olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin yazılı şekilde tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5230, Karar No: 2012/18848, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5230 E.  ,  2012/18848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yıllardır davalının akaryakıt istasyonundan satın aldığı akaryakıt miktarının ve bedelinin davalı tarafça bir deftere kaydedildiğini, müvekkilinin satın aldığı akaryakıt bedellerini banka havale dekontları ile davalıya tamamen ödediğini, ancak son aylarda davalının alt kısmı bono haline getirilen defter yapraklarını sevk irsaliyesi olarak müvekkiline imzalattığını, müvekkilinin icra takibine konu bonoyu da aynı şekilde sevk irsaliyesi imzaladığını düşünerek imzaladığını, bu şekilde söz konusu bononun hile ile boş olarak müvekkiline teminat olarak imzalattırıldığını, bonoda imza ile doldurulan yerlerdeki yazıların farklı kişilerden çıkması ve bonoların altında bulunan “plaka” hanesinin alınan akaryakıtların not alındığı defter altında bulunan boş bono olduğu iddialarını kanıtladığını, zira maktu bonolarda aracın plaka hanesinin yazılacağı bir hanenin bulunmadığını, bononun tanzim tarihi 15.06.2010 ile vade tarihi 30.09.2010 tarihleri arasında müvekkilince davalıya satın alınan akaryakıt karşılığı 107.930 TL. ödendiği gözetildiğinde müvekkilinin takip konusu bono nedeniyle davalıdan 50.000 TL. nakit parayı borç olarak almış olmasının hayatın olağan akışına ve ticari geleneklere aykırı bir durum oluşturacağını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkilinin çok uzun yıllardır birbirlerini tanıdıklarını, davacı ve oğlunun ...'da yaptıkları büyük elma bahçesi için müvekkilinden borç para aldıklarını, davacıya verilen nakit paranın tahsili için takip başlatılınca davacının itiraz ettiğini, delil olarak sunulan banka dekontlarının takibe konu bonodan doğan borcun ödendiğini gösteren bir belge olmadığını, bu dekontlar incelendiğinde havaleleri kimin yaptığının görüleceğini ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; her ne kadar davacı vekili tarafından davaya konu senedin sonradan doldurulduğu ve imzanın da hile ile alındığı ileri sürülerek söz konusu belgenin bono vasfını haiz olmadığı iddia edilmiş ise de, davaya konu senedin, yasanın bono için aramış olduğu tüm zorunlu unsurları ihtiva ettiği, bono üzerinde “plaka” kısmının bulunmasının bononun sıhhatine bir etkisinin olmayacağı, diğer yandan davacının bono altındaki imzayı inkar etmeyip imzanın kendisine ait olduğunu ikrar ettiği ve senet metninin sonradan doldurulduğu savunmasında bulunduğu, bilindiği üzere TTK'nun 690. maddesinin yollaması nedeniyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 592. maddesi gereğince bononun boş olarak imzalanıp alacaklıya verilerek tedavüle çıkarılmasının mümkün olduğu, bu bononun tedavüle çıkarılırken aradaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının ise yazılı belge ile kanıtlanması gerektiği, somut olayda borçlunun bono altındaki imzasını inkar etmediği, bono metninin muhtelif zamanlarda doldurulmuş olmasının imzanın sıhhatini etkilemeyeceği, borçlunun bu iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamadığı, ayrıca davacı taraf her ne kadar delil olarak banka havale makbuzlarına dayanmış ise de ... Şube Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında davacı tarafından davalının hesabına havale, EFT ve para yatırıldığının tespit edilemediğinin bildirildiği, diğer yandan davacı tarafın dayanmış olduğu ve dosya kapsamında mevcut bulunan dekontların tamamının davaya konu bononun tanzim ve vade tarihlerinden önce düzenlendiği, dolayısıyla bu dekontlar ile yapıldığı iddia edilen ödemelerin bu bono bedellerinden mahsuben yapılan ödeme olarak kabul edilemeyeceği, kaldı ki bu dekontlarda dava konusu edilen bonolara mahsuben bu ödemelerin yapıldığına dair herhangi bir kayıt ve şerhin bulunmadığı, dolayısıyla bu dekontlarda belirtilen miktarların bu bono borcu için havale edildiğinin söylenemeyeceği gerekçesiyle davacının davasının reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ispat külfeti kendisinde olan davacının dava konusu bononun hile ile alındığı ve bedelsiz olduğu yolundaki iddiasını kanıtlayamamış bulunmasına, nakden düzenlenmiş olan bononun üzerindeki kaydın nakit para verildiğine karine teşkil etmesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12733, Karar No: 2013/28364, Tarih: 03.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12733 E.  ,  2013/28364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.1.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; 4.12.2012 tarihli oturumda tarafların anlaşma ihtimalleri olduğundan bahisle süre talep etmeleri üzerine, bu yönde taraflara süre verilmesine karar verilerek, duruşma bu sebeple 14.12.2012 gününe bırakılmış, bu tarihli oturuma davacı ve vekili gelmemiş, duruşmaya gelen davalı vekili "davayı takip edeceklerini" bildirmiştir. Bunun üzerine mahkemece, aynı oturumda alınan ara kararları gereğinin yerine getirilmesi için duruşmanın 29.1.2013 gününe bırakılmasına karar verilmiş, duruşmanın bırakıldığı bu gün ise davalı vekili gelmemiş, davacı vekili ise mazeret bildirmiş, bu mazeret mahkemece kabul edilmeyerek, aynı oturumda duruşmaya son verilip, dava esastan karara bağlanmıştır.

Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir (HMK.m.150/1). Tarafların davet edildikleri duruşma sözlü yargılama ve hüküm için olsa bile, bu durum değişmez. Başka bir ifade ile taraflar sözlü yargılama ve hüküm için belirlenen günde duruşmaya gelmemek suretiyle davayı takipsiz bırakabilirler. Hukuk Muhakemeleri Kanunnuun 186/1. maddesi uyarınca "taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmaları gereğine işaret edilmesi, hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirilmesi", aynı Yasanın 150/1. maddesindeki düzenlemeyi bertaraf etmez. Çünkü, dava tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konuya ilişkindir ve tasarruf yetkisi, dava karara bağlanıncaya kadar devam eder. Bu yetki, hangi safhada olursa olsun davayı takipsiz bırakma yetkisini de ihtiva eder. Sözlü yargılama ve hüküm için belirlenen günde hazır bulunanın "davayı takip edeceğini" bildirmesi halinde, gelmeyenin yokluğunda hüküm verilebileceğini ifadeye matuftur. Yoksa tarafların hiç biri gelmezse davanın esası hakkında hüküm verilebileceği şeklinde bir yoruma sözü edilen hüküm elveriyli değildir. Bu bakımdan dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/5088, Karar No: 2024/1600, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5088 E.  ,  2024/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/517 E., 2023/438 K.

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.03.2015 ve 14.04.2015 tarihli iddianameleri ile suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararları verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 23.06.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin mahkumiyet kararları verilmesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.06.2023 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası; sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi; herhangi bir eyleminin bulunmadığına, haksız ceza verildiğine, ilişkindir.

3. Sanık ...'in temyiz istemi; suçun sübutuna, ilişkindir.

4. Sanık ...'nın temyiz istemi; çelişkili beyanlar giderilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

5. Sanık ... temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdurenin olay akşamı kız arkadaşı tanık Ö.E.'yi otobüs durağına bırakmak için evden birlikte çıkmaları, önceden tanıdığı suça sürüklenen çocuk ve sanıklarla karşılaşması, sanık ...'un mağdureye hitaben "seni kurşun yağmuruna tutarım" şeklinde söylemesi, sanık ...'in ise mağdurenin kolundan tutup parka doğru sürükleyerek götürmesi, arkalarından gelen suça sürüklenen çocuk ...'ın ipinden tuttuğu köpeği mağdureye doğru göstererek "bırakın da parçalasın" şeklinde söylemesi, sanık ...'nın da iki köpekle birlikte yanlarına gelmesi, Yiğit'in mağdureyi sürüklemeye devam ederek yakınlarda bulunan apartman boşluğuna götürmeye çalıştığı sırada yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine gelerek, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun kovalamaca neticesinde yakalanıp, köpeklerin belediye görevlilerine teslim edilmesi, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE