muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14778, Karar No: 2016/20854, Tarih: 06.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14778 E.  ,  2016/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 08/03/2016 tarih, 2015/29221 Esas - 2016/6631 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, şikayetçi şirketin icra mahkemesine başvurusunda; takip borçlusu olan ... şahıs işletmesinin tür değişikliği yaparak şikayetçi şirkete dönüştüğünü ve şikayetçi şirket hakkında iflas erteleme davasında verilen tedbir kararının borçluyu da etkileyeceğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, tedbir kararı gereğince takibin iptaline karar verildiği, kararın Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; ... Tek. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24.10.2014 tarih ve 2014/1448 E. sayılı dosyasından verilen ara kararı ile davacı şirketler hakkında "İcra İflas Kanunu'nun 206. maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin takipler hariç olmak üzere 6183 sayılı Kanun'a göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, haciz ve tedbir uygulamalarının ve İİK 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına” karar verildiği, şikayete konu takibin 01.7.2015 tarihinde başlatıldığı, şikayetçi ... ... Ltd. Şti.'nin 15.7.2015 tarihinde tedbir kararına istinaden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlu ... aleyhine yürütülen takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; icra takibinin borçlusunun, gerçek kişi olan... ... olduğu ve onun yönünden herhangi bir tedbir kararı verilmediği görülmektedir. ... Tek. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen 24.10.2014 tarihli tedbir ara kararı, gerçek kişi olan takibin borçlusu ... ... yönünden sonuç doğurmaz. Kaldı ki, iflâsın ertelenmesi müessesesi gerçek kişiler hakkında uygulanmaz.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin reddi gerekirken kabulü ile borçlu hakkındaki takibin iptaline dair hüküm tesisi isabetsiz olup, Dairemizce, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken maddi hataya müstenit olarak onandığı anlaşıldığından alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.3.2016 tarih ve 2015/29221 Esas-2016/6631 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23854, Karar No: 2017/3696, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23854 E.  ,  2017/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirket defter kayıt ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde karşılaştırılmalı olarak bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin ödeme gücünü belirlemekten uzak ve suç tarihinin 2012 yılı sonu olarak kabul edilmesi ve 2012 yılı defter ve belgeleri incelenerek aldırılan bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Kararda adli para cezası yerine ağır para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17450, Karar No: 2018/23821, Tarih: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17450 E.  ,  2018/23821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş ve davacı vekilince duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız feshedildiğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ödenmeyen bir kısım ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Temyizi Yönünden;

a-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı ve davacının gerçek ücretinin belirlenmesi konusunda yapılan emsal ücret araştırmasının yeterli olup olmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı tarafından net 1.500,00 TL ücret aldığı iddia edilmiş, işveren ise davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. ... Şoförler Odası' ndan yapılan emsal ücret araştırmasına göre davacının ücretinin tespit edilemediğinin bildirildiği görülmüştür. Mahkemece yapılan yargılamada, davacının tır şoförü olarak çalıştığı, davacının asgari ücret aldığı değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasının ise yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği sorulmalı, Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği yeniden araştırılmalı ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

b-Davacı, 30.07.2012 tarihinde işverene gönderdiği ihtar ile miktar belirtmeden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, agi ve yıllık izin ücret alacaklarının ihtarın tebliğinden itibaren iki gün içerisinde ödenmesini talep etttiği görülmüştür. Davacı, dava ve ıslah dilekçelerinde de bu alacaklar yönünden temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir. Mahkemece, 30.07.2012 tarihli davacı ihtarının davalıya tebliğ edildiğine dair tebliğ şerhinin dosya arasına alınarak, hüküm altına alınan alacaklar yönünden temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı Temyizi Yönünden;

a-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, tır şoförü olarak çalışmıştır. Fazla çalışma ücreti alacağı, tanık anlatımları doğrultusunda haftada 21 saat hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Davacı tanıkları davacının şehir dışında ve şehir içinde çalışarak çimento taşıdığını beyan etmişler ancak davacının haftada kaç gün şehir dışına sefere çıktığına ve seferlerin ne kadar sürdüğüne ilişkin ayrıntılı beyanda bulunmamışlardır. Davacı tanığı ... ise kışın kar yağdığı zaman çalışmadıklarına dair beyanda bulunduğu anlaşılmakla davacının çalışma saati ve düzeni hakkında davacı tanıklarının ayrıntılı ve net beyanda bulunmadıkları görülmüştür. Mahkemece davacının haftanın kaç günü şehir dışına sefer yaptığı, kaç günü şehir içinde çalıştığı, kışın çalışma yapılıp yapılmadığı ve çalışma saatleri ayrıntılı olarak sorulmalı, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesi ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek davacının fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

b-Davacının ıslah talebinde bulunduğu, davalının süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunduğu, Mahkemece davalının zamanaşımı savunması hakkında bir karar verilmediği anlaşılmıştır. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1192, Karar No: 2012/715, Tarih: 09.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1192 E.  ,  2012/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kamulaştırılan ağaçların davacılara ait olduklarının tespiti ile ağaçların bedellerinin tahsili isteğine ilişkin bulunduğuna ve davada orman vasfındaki zemine ilişkin bir istek bulunmadığına göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (5.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10135, Karar No: 2017/5536, Tarih: 02.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10135 E.  ,  2017/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 26.07.2012 tarihinde sanık ile müşteki arasında başka bir kavganın yaşandığı, bu kavgada müştekinin sanığı bıçakla, sanığın da müştekiyi tüfekle yaraladığı, bu olaydan altı gün sonra sanığın kardeşini dershane önünde beklediği esnada müştekinin yanında tanık ... ile birlikte sanığın yanına geldiği, durumdan endişe duyan sanığın müştekiye bıçak gösterip gelmemesini söylediği, müştekinin yanında bulunan arkadaşı tanık ... ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sanığın da olay yerinden ayrıldığı, az sonra yolda sanık ile müştekinin yeniden karşılaştığı, sanığın kullanmış olduğu motosikletini durdurup beklediği, müşteki ...'in demir çubukla sanığın üzerine gelip sanığın sırtına vurduğu, sanığın da elindeki bıçakla katılanı hayati tehlike geçirir şekilde yaraladığı olayda kabulün de bu yönde olmasına göre, sanık ile müşteki arasında olay öncesine dayalı ciddi husumet bulunmasına, müştekinin bu husumet nedeniyle her fırsatta sanığın üzerine gitmesine, somut olayda da müştekinin demir çubukla sanığa saldırıp sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasına göre, sanığın kendisini demir çubukla yaralayan katılana yönelik eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 25/1 ve 27/2. maddelerinde öngörülen meşru savunma koşulları kapsamında kalıp kalmadığının karar yerinde değerlendirilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14532, Karar No: 2017/12261, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14532 E.  ,  2017/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9226, Karar No: 2019/2425, Tarih: 26.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9226 E.  ,  2019/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ..., ...

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanlar ... ve ... vekilinin, adli tatil içerisinde 06/08/2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, adli tatilin bittiği günden itibaren temyiz süresi başlayacağından, adli tatilin bitmesiyle işlemeye başlayan yedi günlük temyiz süresinin son günü de hafta sonu tatiline rastladığından 09/09/2013 tarihindeki temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki adı geçen katılanlar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 15/07/2008 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2849, Karar No: 2014/22626, Tarih: 22.12.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2849 E.  ,  2014/22626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/566-2013/658

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvurusunda; müvekkili aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacağı ilamına dayalı olarak başlatılan ve devam eden takipte, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile yeniden düzenlenen 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi gereğince takip konusu alacak nedeniyle borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının haciz edilemeyeceğinden bahisle, yapılan tüm haciz işlemlerinin iptalini, dosyaya yapılan ödemenin iadesini, icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hesap edilmesini talep etmiş, Mahkemece; haciz tarihinde 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile yeniden düzenlenen 2942 sayılı Geçici 6. maddesi yürürlükte olduğundan idarenin mal, hak ve alacaklarının haciz edilemeyeceğini, ancak şikayet tarihinden sonra dosya borcunun tamamının şikayetçi tarafından ödenmesi ve tüm hacizlerin kaldırılması nedeniyle, konusuz kalan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de