muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12756, Karar No: 2014/17603, Tarih: 02.06.2014

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir

. Aksi yönde Uyuşmazlık Mahkemesi’nin uyuşmazlıklarda adli yargı yerinin görevli olduğuna dair kararlar var ise de ilke kararı olmadığından, Dairemizce Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 26.12.2012 gün ve 2012/9-1528 Esas, 2012/1398 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu kabul etmiştir.

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16444, Karar No: 2017/16248, Tarih: 21.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16444 E.  ,  2017/16248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15369, Karar No: 2008/1580, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15369 E.  ,  2008/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile sınırları gösterilen 2277.97 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1983-1984 yıllarında yapılmış ve sonuçları 15.03.1984-13.04.1984 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1984 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış ve kadastro tutanakları 15.03.1984 - 13.4.1984 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir. Bu işlem sırasında çekişmeli taşınmaz tapulama harici alanda bırakılmış ise de 09.12.1999 tarih 45 sayılı Belediye Meclis kararı ile imar planı içine alınma işlemi kesinleşmiştir. 09.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Yasasının 17/1. maddesi ile imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanma olanağı tanınmış ise de aynı yasanın son fıkrası uyarınca imar planı kapsamında kalan yerlerin imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanılması yasaklanmıştır. Ancak, 3402 Sayılı Yasanın 09.10.1987 tarihinde yürürlüğe girmesinden önce imar – ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik koşulları taşınmazın yasanın yürürlüğünden sonra imar planı kapsamına alınması olgusu kazanılmış ... etkilemez ( HGK 26.2.1997 tarih 1996/8-749 1997/104) ise de somut olayda; genel arazi kadastrosunun yapıldığı 1984 tarihinde yapılan genel arazi kadastrosunda taşınmaz tesbit harici bırakılmış, 09.12.1999 tarihinde imar planı kapsamına alınmıştır. Zilyetlik süresi taşınmazın tesbit harici bırakılma işleminin kesinleştiği (paftalarıın düzenleendiği) 1984 tarihinden imar planı içine alındığı 09.12.1999 tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmediğinden imar–ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinden ... bir haktan söz edilemez. Çekişmeli taşınmaz imar planı içine alındığı 09.12.1999 tarihinde zilyetlikle

-2-

2007/15369-2008/1580

-2-

2007/15369-2008/1580

kazanılamayacak yer haline gelmiş olup, bu tarihe kadar da 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 04/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2173, Karar No: 2025/2997, Tarih: 12.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2173 E.  ,  2025/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma talebi değerden reddedilerek temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ömerli ilçesi, ... , Köy içi mevkiinde bir ev ve arsasının davacıya miras yoluyla intikal ettiğini, davacının 1990'lı yıllarda köy boşaltmaları sebebiyle İzmir'e yerleştiğini, köyüne döndükten sonra davalılardan Ramazan Yılmaz'ın atık sularını arsasından geçirdiğini, civar evlerin hayvan tezek ve gübrelerini içine attıklarını, davacının arsası içindeki atıkları temizlemek için kepçe kiraladığını, duvar örmek için inşaat ustası tuttuğunu ancak bu işlemler sırasında davalılar Ramazan Yılmaz ve İbrahim Yılmaz'ın yapılan çalışmaları engellediklerini, dava konusu taşınmazın 200 yıldır zilyetliklerinde bulunduğunu, bu sebeple 200 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacı adına tescilini ve davalıların çekişmeli taşınmaza müdahalelerinin menini talep ederek Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

Yargılama sırasında davacının vefatı üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Ömerli Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin 25.12.2012 tarih ve 2011/15 Esas, 2012/136 Karar sayılı kararı ile; dosya görevsizlik nedeniyle Ömerli Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Yargılama sırasında davacının vefatı üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Ömerli Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin 25.12.2012 tarih ve 2011/15 Esas, 2012/136 Karar sayılı kararı ile; dosya görevsizlik nedeniyle Ömerli Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Ömerli Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, Mahkemenin 07.11.2013 tarih ve 2013/52 Esas, 2013/77 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 131 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihine kadar davalı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu, davacının bu durumun aksini ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline, Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2014 tarih ve 2014/1476 Esas, 2014/5077 Karar sayılı kararıyla; davacının dava konusu ettiği taşınmaz bölümünün bir kısmının yol olarak tescil harici bırakılan kısımda yer alması nedeniyle Mahkemece verilen hükmün dosya kapsamına uygun olmadığı, bu tür davalarda Hazine ile ilgili kamu tüzel kişisinin yasal hasım olduğu, Mahkemece Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, bu bölüme ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediğinden uyuşmazlığı çözme görevinin Asliye Hukuk Mahkemesinde olduğu açıklanarak ve 131 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ilişkin yapılan yargılamanın da eksik olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında Kadastro Mahkemesinin 2014/258 Esas sayılı dosyasında 19.12.2014 tarihli kararıyla dava konusu olan tescil harici bölüme yönelik dava tefrik edilmiş; Kadastro Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/260 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararıyla davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Görevsizlik kararı ile dosyanın geldiği Ömerli Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin 21.09.2016 tarih ve 2015/180 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın yol olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.04.2021 tarih ve 2017/5791 Esas, 2021/3407 Karar sayılı kararıyla; davada ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da taraf olması gerektiği gibi Mahkemece yapılan araştırmanın da eksik olduğu belirtilerek uydu fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle taşınmazla ilgili imar-ihya ve zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kullanımının imar-ihyaya ilişkin olmadığı, dava tarihinden geriye doğru 20 yıllık nizasız fasılasız zilyetliğin bulunmadığı, bu nedenle davacı adına tescil şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığını, kararın hukuka aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğunu ve onun tarafından kullanıldığını, tanıkların da bu durumu beyan ettiklerini, çekişmeli taşınmazın sağındaki ve solundaki yapıların davacıya ait olması nedeniyle dava konusu taşınmazın davacıya ait olmayacağının düşünülemeyeceğini, Mahkemece davacı ile husumetli ve taşınmazı bilmeyen tanıkların beyanlarının dikkate alındığını, çekişmeli taşınmazın yol veya köy boşluğu vasfında olmadığını, davacının kullanımında olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucunda, Mardin ili, Ömerli ilçesi, ... köyünde bulunan çekişmeli taşınmaz bölümü yol olarak tescil harici bırakılmıştır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın Ömerli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3302, Karar No: 2019/13776, Tarih: 08.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3302 E.  ,  2019/13776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu Mergiç Mahallesi 139 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 210,11-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 131,36-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.