muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7238, Karar No: 2021/14150, Tarih: 12.10.2021

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... AŞ vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ihale makamı olduklarını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 12.01.2015 tarihinde işten çıkartılmasından sonra davalı işyerinde çalışmaya devam etmediği, emsal Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi içtihatları gereğince ve ... 2. İş Mahkemesi'nin 2017/921 esas, 2018/843 karar sayılı dava dosyasında yapılan keşif sonucu aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun değerlendirilmesi sonucu davalı ile davacının çalıştığı alt işveren şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu,davalı ile alt işverenleri arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının, çalışmaya başlamasından itibaren davalı işçisi olduğu kabul edilerek itibar olunan bilirkişi raporuna göre davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının bulunduğu,davacının 13.06.1990-12.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde aralıksız çalıştığı ve yıllık izinlerinin tamamını kullanmadığını, 2013 yılında 7-8 gün yıllık izin kullandığını beyan ettiğini,davacının hak etmiş olduğu, yıllık izinlerinin tamamını kullandığı ya da kullanmadığı izinlerin paralarının tamamının ödendiğini davalının yazılı belgelerle ispat etmesi gerektiği,davalı tarafından izin ücretinin ödendiğine ya da izinlerin kullandırıldığına ilişkin belgelerin dosyaya sunulmadığı gerekçesi ile davanın ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ .... ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ .... ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ... arasındaki asıl işveren-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı .... işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (Bkz. 22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda,davalı tarafından dosyaya emsal işçinin bordrosunun sunulduğu ( emsal işçi olarak bordrosu sunulan ...’ün 31.07.2013 tarihinde emekli olduğu) ayrıca ... 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosya içeriğine göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme- kül cüruf atma işçisinin günlük ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyaya sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde dava konusu alacak taleplerinin emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması ve buna göre eksik ücret ödendiğinin tespiti durumunda bu ücrete göre dava konusu alacaklar hesaplanmalı; böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ise ücret farkı alacağı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı ve diğer dava konusu alacakların davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Bu yön göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu yön göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21033, Karar No: 2014/17663, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21033 E.  ,  2014/17663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/355-2014/321

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 15.750 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı belediyenin karayolunda trafik için tehlike teşkil eden engelleri ortadan kaldırma yükümlülüğünü yerine getirmediğini bu nedenle kusurlu bulunduğunu, sigortalı sürücünün kusursuz olduğunu, davalı hakkında 15.750 TL asıl alacak ve ferilerinin tahsili için 4.İcra Müdürlüğü'nün 2012/7553 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yağmur suyu ızgara kapaklarının bakım ve onarımının ASKİ'nin sorumluluğunda bulunduğunu, ASKİ hakkında dava açılması gerektiğini, sürücünün aracının hızını yol, hava şartlarına uydurmadığından asli kusurlu olduğunu, müvekkiline yöneltilecek hizmet kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının, Ankara 4.İcra Müdürlüğü'nün 2012/7553 sayılı dosyasına yaptığı itirazın 15.750 TL asıl alacak, 345,64 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, takibin bu şekilde devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine, halefiyete dayanılarak itirazın iptali şeklinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın seyir halindeyken önünde plakası bilinmeyen bir aracın demir yağmur

Dava, kasko sigorta sözleşmesine, halefiyete dayanılarak itirazın iptali şeklinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın seyir halindeyken önünde plakası bilinmeyen bir aracın demir yağmur

mazgallarının üstünden geçmesi sonucu mazgalın yerinden çıkarak sigortalı aracın ön kısmına çarpıp hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, belediyenin karayolunda trafik için engel teşkil eden engelleri ortadan kaldırma yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek işbu davayı açmıştır. Bir kamu kuruluşu tarafından kamu yasaları uyarınca tesis yapma, yapılmış olan tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde, anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan, zararın ödetilmesi istekleri 11.12.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın 2.bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Yargı yolu dava şartlarından olup, mahkemece re'sen (kendiliğinden) gözetilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, davalı belediye başkanlığı hakkında açılan dava yönünden idari yargının görevli olması sebebiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 4.12.2014 gününde Üye E.S.Baydar'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davalı Belediyenin kara yolu üzerindeki rogar kapağının yapım bakım ve korunmasındaki ihmali sonucu meydana gelen maddi hasarlı kazada, kasko sigortalı araçta oluşan hasar bedeli davacı sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenerek sorumluluğu nedeniyle davalı belediye aleyhine hasarın rücuen ödenmesi istemiyle ilamsız icra takibi yapılmış,

Borçlunun süresinde takibe vaki itirazı nedeniyle adli yargıda eldeki itirazın iptali davası açılmış,

Adli yargı ilk derece mahkemesince davanın kabulü üzerine vaki temyiz sonucu karar, sayın çoğunluk tarafından "davanın hizmet kusuruna dayalı olduğu, uyuşmazlıkta idari yargının görevli bulunduğu" gerekçesiyle davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamamaktayım.

Zira;

Davada, davalı belediyenin kara yolu üzerindeki logar kapağının yapım bakım ve korunmasındaki ihmali sonucu zarara neden olan kazanın meydana geldiği iddia edilmektedir.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamamaktayım.

Zira;

Davada, davalı belediyenin kara yolu üzerindeki logar kapağının yapım bakım ve korunmasındaki ihmali sonucu zarara neden olan kazanın meydana geldiği iddia edilmektedir.

2918 sayılı KTK 10.maddesi "Belediyelerin yapım ve bakımından sorumlu olduğu yolları trafik düzen ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmak, kara yolu yapısında ve üzerinde yapılacak çalışmalarda gerekli tedbirleri almakla görevli" olduğuna işaret edilmiş,

3030 sayılı yasanın 6.maddesi " Büyükşehir dahilindeki meydan bulvar, cadde ve anayolları yapma, yaptırma bakım ve onarımını sağlama.." büyükşehir belediyesinin görevleri arasında gösterilmiş,

TC Anayasasının 125/son maddesinde "idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu" kurala bağlanmış,

2577 sayılı İYUK 2/1-b maddesinde "İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava çeşitleri arasında" sayılmıştır.

Bu durumda belediye sınırları içerisindeki yol yapım bakım ve onarımının yapılmadığı nedeniyle doğan zararın tazmininin amaçlanmış olması karşısında idarenin görevinde olan kamu hizmetini yürüttüğü esnada kişileri verdiği zararın ödetilmesine yönelik bulunan uyuşmazlık konusu davanın, olayda kamu hizmetinin usulüne ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğini, hizmet kusuru veya idarenin sorumluluğunu gerektiren bir husus olup olmadığının tesbitinde esas alınan idare hukuku kurallarına ve 2577 sayılı İYUK 2/1-b maddesinde sayılan tam yargı davasında görüm ve çözümünde idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

O halde, tam yargı davasına konu olabilecek bir uyuşmazlığın nasıl ki adli yargıda dava konusu edilmesi mümkün değil ise ilamsız icra takibine konu edilmeside mümkün değildir.

Eldeki davanın itirazın iptali davası oluşuna göre geçerli bir icra takibinin bulunması dava önşartıdır.

Mahkemece, yargı yolundan önce dava önşartı olan geçerli bir icra takibinin bulunup bulunmadığı, takibe konu alacağın genel haciz yolu ile takibe konu edilebilecek alacaklardan olup olmadığını mahkemenin görevinden önce davanın niteliği itibariyle icra dairesinin görevini incelemesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta idarenin hizmet kusurundan doğan tam yargı davasına konu olabilecek bir alacak ilamsız icra takibine konu edilmiştir. Bu tür bir alacağın tahsilinde icra dairesi görevsiz olduğundan dava önşartı olan geçerli bir icra takibinin bulunması koşulu gerçekleşmemiştir. Bu halde mahkemece önşart yokluğundan dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekmektedir.

Kaldı ki, idari yargının görev alanına giren, idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan alacak ve tazminat davalarıdır. Oysa eldeki dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Yukarıda belirtildiği gibi 2004 sayılı İİK 58, 60, 61, 62, 65 ve 67.madde hükümleri uyarınca itirazın iptali davaları idari yargının görev alanında olmayıp adli yargının görev alanına girmektedir.

Kaldı ki, idari yargının görev alanına giren, idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan alacak ve tazminat davalarıdır. Oysa eldeki dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Yukarıda belirtildiği gibi 2004 sayılı İİK 58, 60, 61, 62, 65 ve 67.madde hükümleri uyarınca itirazın iptali davaları idari yargının görev alanında olmayıp adli yargının görev alanına girmektedir.

2004 Sayılı İİK.nun 67. maddesinde;"Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden bir sene içinde mahkemeye başvurarak genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir." hükmüne yer verildiğine göre itirazın iptali davaları açıkça adli yargının görev alanına girmektedir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.04.2007 gün ve 2007/4-141 E-188 K; 23.06.2010 gün ve 2010/7-332 E- 344 K; 14.04.2010 gün ve 2010/7-184-214 K; 22.12.2010 gün ve 2010/3-635 E- 686 Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Bu halde sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkemece davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi durumunda itirazın iptali davasının açılacağı idari yargıda uyuşmazlığın adli yargının görev alanına girmesi nedeniyle yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilecektir.

Adli ve idari yargı merciileri arasındaki görev uyuşmazlıklarını gidermek ve görevli yargı kolunu belirlemek üzere görevli bulunan Uyuşmazlık Mahkemesinin bu konudaki istikrarlı kararları (13.05.2013 gün 2012/305 Ebab 2013/632 Karar sayı vb) itirazın iptali davalarında görevli yargı kolunun adli yargı olduğu yönündedir.

Uyuşmazlık Mahkemesi kararı üzerine, davaya bakacak adli yargı mercii, aslında idari yargının görev alanına giren temelde idarenin hizmet kusuruna dayanan bir davaya bakmak zorunda kalacaktır.

Bu tür sakıncaların giderilmesi için eldeki itirazın iptali davasının geçerli bir icra takibinin olmaması nedeniyle önşart yokluğundan red edilmek üzere bozulması gerekirken, sayın çoğunluğun itirazın iptali davasının idari yargının görev alanına girdiğinden bahisle yargı yolu yönünden reddi gerektiğine ilişkin bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/33614, Karar No: 2022/24609, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/33614 E.  ,  2022/24609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi'ne bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yokluğunda verilen hükme ilişkin, 20/04/2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ün temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6402, Karar No: 2021/10189, Tarih: 16.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6402 E.  ,  2021/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kendisine ait araçlarını alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğinin iddia edilmesine karşın, sanığın söz konusu araçları diğer borçlarını ödemek amacıyla sattığını savunması karşısında, suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, devredilen araçların araç satış sözleşmeleri getirtilerek tasarruf tarihindeki gerçek değerleri ile satış değerleri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda inceleme yapılması, devredilen araçlardan elde edilmiş olan meblağların diğer borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, ayrıca icra dosyası kapsamında mevcut tapu kaydından sanığa ait taşınmaz malvarlığı bulunduğu anlaşıldığından, borçlu adına kayıtlı Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, Alan mahallesi, 7926 ada 7 parseldeki taşınmaz üzerinde hacizler ve ipotek olması nedeniyle, bu taşınmazın değeri saptanıp, hacizli ve ipotekli dosyaların borçları ile birlikte bu dosya borcunu karşılamaya yeterli olup olmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-İİK'nun 331. maddesinde düzenlenen suçun öngörülen cezasının 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası olduğu, 5237 sayılı TCK. 45. maddesinde; "suç karşılığında uygulanan yaptırım olarak cezalar; hapis ve adli para cezalarıdır." kanuni düzenlemelere rağmen mahkemece kanunda yer olmayan ağır para cezasına hükmedildiğinin anlaşıldığı,

2)-Sanık hakkında hükmedilen 180 gün adli para cezasının TCK’nın 52. maddesine göre 3600 TL adli para cezasına, 6 ay hapis cezasının ise TCK 'nun 50/1- a ve 52. maddeleri gereğince 3600 TL adli para cezasına çevrilmesinden sonra neticeten 6 ay hapis cezası ile 3600 TL ağır para cezasına çarptırılmak suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve sanık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İHÖ/KH
Yargıtay — Esas No: 2018/882, Karar No: 2020/2228, Tarih: 27.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/882 E.  ,  2020/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.02.2020 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı ... ... Sigorta A.Ş. vekili Av. ..., davalılar ... ve ... vekilleri Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü, davalıların, zarara neden olan aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduklarını açıklayıp toplam 4.000,00 TL maddi tazminat ile toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, meydana gelen kazada davalıların kusuru bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece, yargılamada alınan raporda her ne kadar davalı sürücü %100 kusurlu bulunsa da ceza yargılamasında alınan rapor ve verilen beraat kararının Yargıtayca onanması, cezada belirlenen kazanın oluş şekline göre davacıların desteğinin, davalı araç sürücüsünün izni ve bilgisi olmadan kamyona bindiğinden davalının kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda kaza, davalı sürücünün, taş yüklü damperli kamyon ile seyri sırasında kamyonun devrilmesi neticesinde davacıların desteğin kamyonun altında kalarak ezildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalının meydana gelen kazada kusur durumunun tespit amacı ile alınan raporda, davalı sürücünün rampa aşağı hızlı inmesi nedeni ile rampanın dibinde sola kesin viraja geldiğinde şarampole girmesi ile sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve devrilmesi şeklinde gerçekleştiği, sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Ceza yargılamasında alınan raporda; kamyonun devrilmesi sonucu kaza gerçekleştiği, sanık sürücüden habersiz olarak kamyonun kasasına tutunarak yolculuk eden murisin tam kusurlu olduğu belirtilmiş, ceza mahkemesince de rapor hükme esas alınarak, davalı/sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

Eldeki bu davada da mahkemece, ceza yargılamasındaki bu maddi olgu ve bilirkişi raporu hükme esas alınarak davalının kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ide de bu karar, somut olaya ve yasaya uygun değildir.