muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3755, Karar No: 2025/6195, Tarih: 08.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/3755 E.  ,  2025/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/271 Esas, 2023/3027 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/410 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/271 Esas, 2023/3027 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın, şikayetçi ... ile katılan ...'ın yargılandığı davanın temyiz aşaması için anlaştığına, eksik inceleme nedeniyle kararın bozulduğuna, eksiklikler giderildikten sonra aynı şekilde hüküm kurulduğuna, müvekkilinin katılmadığı duruşmalarda Adli Tıp Kurumundan rapor beklendiğine, bu durumun yargılamayı olumlu ya da olumsuz etkilemediğine, sanığın müdafilik görevi ile ilgili tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğine, katılanın veya kamunun herhangi bir zararı veya mağduriyetinin söz konusu olmadığına, usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın sanık olarak yargılandığı Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/326 Esasına kayden görülen davada sanığın müdafiiliğini üstlendiği, yargılamanın 14 ve 17. celselerine mazeret bildirmeksizin; 20, 24, 29 ve 31. celselerine ise mazeret bildirerek katılmadığı, bu suretle görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın mazeret bildirmeyerek katılmadığı 14. celsede Adli Tıp Kurumundan (ATK) rapor istendiği, 17. celsede ise tanık dinlendiği, mazeret bildirerek katılmadığı 4 celsede sanık aleyhine herhangi bir işlem yapılmadığı, ATK'dan rapor beklenildiği ve Cumhuriyet savcısı tarafından esas hakkında mütalaa verildiği, sanık avukatın 32. celsede mütalaaya karşı beyanda bulunduğu ve yazılı savunma dilekçesi sunduğu, katılanın yargılama devam ederken 17.05.2019 tarihinde sanık avukatı şikayet etmesine rağmen sanığın 04.12.2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile ilk derece mahkemesi kararını istinaf ettiği nazara alındığında, sanığın katılmadığı duruşmalarda katılanın herhangi bir hak kaybı yaşamadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösterme yanında objektif cezalandırma şartı olan failin fiili ile “kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına" neden olma ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" şartlarından birinin de gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda objektif cezalandırma koşulları gerçekleşmediğinden sanığın atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/42 Esas sayılı dosyası kapsamında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili Mahkemeye ihbarda bulunulmaması,

5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hâk ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükümde belirtilen 75 günü geçemeyeceği gözetilmeden 90 gün süreyle hâk yoksunluğuna karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14935, Karar No: 2015/45633, Tarih: 19.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14935 E.  ,  2015/45633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/304491

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2008

NUMARASI : 2008/23 (E) ve 2008/95 (K)

SUÇLAR : Yağma, İşyeri dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, olay günü gündüz vakti mağdurun işletmekte olduğu bakkal dükkanına, girerek çekmecede bulunan 204,00 TL parayı alarak cebine koyduğu, bu esnada kapının önünde oturmakta olan mağdurun içeriden gelen sesler üzerine dükkana girdiğinde, sanığın aldığı paralar cebinde olduğu halde dükkandan çıkmak istediği sırada mağdurun buna engel olması üzerine, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkardığı, mağdurun sanığın elindeki bıçağı almaya çalıştığı ve dükkana gelen tanık Hanifi'nin de yardımıyla sanığı etkisiz hale getirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) ve (d) bendlerine uyan yağma suçunu oluşturduğu, yağma eyleminin iş yerinde işlenmesi suçun nitelikli hali olarak düzenlendiğinden, anılan Yasanın 149/1-d maddesi kapsamında gerçekleştirildiği durumda, ayrıca iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden; yalnızca TCK'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması, iş yeri dokunulmazlığı suçundan da beraat kararı verilerek iki kesin sonuç doğuran hüküm kurulması,

Yağma suçunun malın alınmasıyla tamamlandığı, sanığın iş yerinden aldığı paralar cebinde olduğu halde mağdura bıçak çektiği anda yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, eylemin kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık M.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3386, Karar No: 2017/867, Tarih: 09.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3386 E.  ,  2017/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılında: Düşme 2005, 2006 takvim yıllarında: Beraat

Suça konu ve dosya içerisinde mevcut 17.02.2013 tarihli bilirkişi incelemesine esas alınan defter ve belgelerin, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; incelenmek üzere, dosya içerisine konulmasından sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7188, Karar No: 2018/2870, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7188 E.  ,  2018/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın 21.10.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 11.11.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Şikayetçi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23.01.2014 yerine 26.12.2013 olarak yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14458, Karar No: 2016/396, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14458 E.  ,  2016/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, oto kiralama işi yapan katılandan 18/06/2008 tarihinde ve dört günlüğüne .... plaka sayılı aracı kiraladıkları, bu araçla ilgili kira süresi bitmeden 21/06/2008 tarihinde ise ..... plaka sayılı aracı kiraladıkları, her iki aracın kira süresi bitmesine rağmen araçlar katılana iade edilmediği gibi katılanın sanıklara da ulaşamadığı, kira sözleşmelerini, sanık Murat'ın asıl olarak, diğer sanığın da kefil olarak imzaladığı, katılan yaptığı araştırma sonucunda, araçlardan birinin sokakta terkedilmiş , diğerini ise Ereğli ilçesinde tamircide olduğunu öğrendiği, böylece sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklar ilk aracı kiraladıktan sonra arıza oluştuğu gerekçesiyle bu aracı bir yere terkettikleri ve arızayla ilgili katılana bilgi vermedikleri, daha sonra, ilk araçla ilgili kira süresi bitmeden ikinci aracı kiraladıkları, ilk araç bulunduğunda, yol kenarına terkedilmiş, ön tamponu çatlamış, içindeki teyp alınmış ve motorunun çalışmaz şekilde olduğunun tespit edildiği, ikinci aracın da tamircide olduğunu katılanın yaptığı araştırma sonucunda öğrenildiği dikkate alınarak, sanıkların kendilerine teslim edilen aracı, teslim amacı dışında kullanıp yol kenarına terketmek ve hasara uğratıp katılana da bilgi vermemek suretiyle zincirleme güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri hususunda mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan ve yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların, suçun sabit olmadığı gerekçesine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14089, Karar No: 2022/16915, Tarih: 28.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/14089 E.  ,  2022/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilglisinden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 28.12.2022 tarihinde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2001 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2010 yılında yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2008-2010 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2022/8998, Karar No: 2023/5385, Tarih: 31.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/8998 E.  ,  2023/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : ... 2. Sulh Ceza Hâkimliği

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkâmı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'a (1608 sayılı Kanun) muhalefet eyleminden dolayı

kabahatli ... ... ... Ticaret Limited Şirketi hakkında 133.547,00 TL idari para cezası uygulanmasına dair ... Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21.06.2017 tarihli ve 350 sayılı evrakına yönelik başvurunun reddine dair ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.05.2018 tarihli ve 2017/3320 Değişik ... sayılı kararına yönelik ... Büyükşehir Belediyesi vekilinin itirazının ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/3426 Değişik ... sayılı kararı ile ... ... ... Ticaret Limited Şirketi vekilinin itirazının ise ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 12.09.2019 tarihli ve 2019/4541 Değişik ... sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.03.2020 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.04.2020 tarihli ve KYB-2020/40588 sayılı Tebliğnamesi ve 02.09.2022 tarihli ve KYB- 2022/ 99728 sayılı yazısı ile yine Dairemizin 2023/7214 Esas sayısında kayıtlı olup, 24.05.2023 tarihinde, ... bu talep ile birleştirilmesine karar verilen dosya kapsamında; 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/26016 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Asıl talep bakımından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, eksikliğin giderildiğine dair 02.09.2022 tarihli ve KYB- 2022/99728 sayılı yazısı kapsamında yer alan 07.04.2020 tarihli ve KYB-2020/40588 sayılı kanun yararına bozma isteminin; ... Büyükşehir Belediyesi Emir Ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... ... ... Ticaret Limited Şirketi hakkında ... Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 350 takip numaralı kararı ile uygulanan 133.547,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 29/05/2018 tarihli ve 2017/3320 değişik ... sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 12/09/2019 tarihli ve 2019/4541 değişik ... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 25/03/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.04.2020 tarihli ve KYB. 2020-40588 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında düzenlenen 21/06/2017 tarihli vergi/ceza ihbarnamesinde, idari yaptırım nedenini oluşturan kabahat konusu fiil, işlendiği yer ve zamanın belirtilmediği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan " İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklinde bir düzenlemenin bulunduğu, mezkur vergi/ceza ihbarnamesinde ise kabahati oluşturan fiil, yer ve zamandan bahsedilmediği, ayrıca anılan ihbarnamede söz konusu ihlâlin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği, kabahatli hakkında bu şekilde idari yaptırım kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gözetilmeksizin, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. '' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Birleştirilmesine karar verilen talep bakımından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/26016 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “... Büyükşehir Belediyesi Emir Ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... ... ... Ticaret Limited Şirketi hakkında ... Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 350 takip numaralı kararı ile uygulanan 133.547,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/05/2018 tarihli ve 2017/3320 değişik ... sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/4541 değişik ... sayılı kararına karşı 25/03/2020 tarihli ve 94660652-105-33-1747-2020-Kyb sayılı yazı ile anılan kararın kanun yararına bozulması amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini müteakip,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19/10/2021 tarihli ve 2021/11453 esas, 2021/13005 karar sayılı ilâmı ile kanun yararına bozulması talep edilen ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/09/2019 tarihli kararının sadece kabahatli vekilinin itirazı yönünden incelendiği, ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin yapmış olduğu itirazın ise ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/06/2018 tarihli ve 2018/3426 değişik ... sayılı kararı ile incelenip karara bağlandığı, söz konusu karar bakımından da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri ile ... Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 350 takip numaralı vergi/ceza ihbarnamesinde sayılan 491 adet idari