muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1112, Karar No: 2023/1249, Tarih: 28.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1112 E.  ,  2023/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.03.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile davacı şirket yetkilisi ... ... ve Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında ... 2. Noterliği'nin 15.12.2016 tarih ve 16364 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili arsa sahibinin bu sözleşmeye dayalı olarak davalı tarafa arsa devrini yaparken %18 oranında KDV ödediğini, davalı müteahhidin müvekkiline ait 47 daireyi müvekkiline devrederken %1 oranı üzerinden KDV ödediğini ve 1.078.650 TL tutarındaki vergi iadesini vergi dairesinden aldığını, sözleşmenin 8.2 maddesinde her çeşit verginin aksi kararlaştırılmadıkça müteahhide ait olacağının kararlaştırıldığını, buna rağmen davalının iade alınan bedeli ihtara rağmen müvekkiline teslim etmediğini, müvekkilinin 3095 sayılı KDV Kanunu’na göre bizzat ticari iş yaptığından KDV mükellefiyetinin doğacağının somut olarak belirtildiğini, davalının yasal yükümlülüğüne rağmen anılan bedeli ödememesi üzerine davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2020/851 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını ve itiraz üzerinde takibin durdurulduğunu, bu nedenle icra takibine yapılan haksız itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; KDV'nin müvekkilinden talep edilmesinin hukuki temeli bulunmadığını, sözleşme mucibince davacı tarafın dava konusu taşınmazını tapuda davalıya devrettiğinin doğru olduğunu, ancak, davacının arsayı devretmesi sebebi ile ödemiş olduğu KDV'yi talep etmesinin hukuki temelinin bulunmadığını, sözleşmeye konu taşınmazın davalı şirket adına kayıtlı olduğunu, ticari mal olduğuna dair bir beyan veya şerhin bulunmadığını, sözleşmede de bu yönde bir açıklama yapılmadan taşınmazın adlarına kayıtlı gerçek kişi davalı ve davacı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu edildiğini, Danıştay ve Yargıtayın kendi lehlerine örnek kararlarının bulunduğunu, sözleşmenin 8.2. maddesinde belirtilen vergilerin inşaat için gerekli olanlar olduğu açıkça belirtilmek sureti ile inşaatın yapım aşaması öncesine dair taşınmaz devrine ilişkin işlemin bu kapsama dahil edilmediğini, alacağın zaman aşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ... 2. Noterliğinin 15.12.2016 tarih ve 16364 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi düzenlendiği, vergi mevzuatı açısından arsanın tesliminde ve inşaatın yapımı sonrasında konutların teslimi sırasında vergiyi doğuran olay gerçekleştiğinden, yapılan teslimde KDV'nin doğduğu ancak bunun aksinin kararlaştırılması mümkün olduğu, aksinin kararlaştırılmış olması halinde, tarafların vergiyi toplamakla yükümlü kamu idaresine bu durumu ileri sürememelerine karşın, sözleşmenin tarafı olarak birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri, taraflar arasında imzalanan esas sözleşmenin 8. maddesinde "inşaat için gerekli her çeşit malzeme giderleri, işçilik ücretleri,sigorta primleri ve cezalar, vekalet ve tapu giderleri,cins tashihi ile kat irtifak ve mülkiyeti tesisi giderleri ve her çeşit vergi, resim ve harçlar,bu sözleşmede aksine bir hüküm olmadıkça müteahhide aittir” hükmünün bulunduğu, dava konusu olan KDV'nin bu inşaatın yapımında kullanılan arsanın teslimi nedeni ile doğduğu, dolayısıyla, sözleşmeye konu inşaatın yapımından kaynaklanan bir vergi olduğu, sözleşmedeki hükümlerde de, doğabilecek vergilerin müteahhite ait olduğunun kararlaştırıldığı, KDV'nin de bir tür vergi olması nedeni ile sözleşme gereğince müteahhide yüklendiği, vergi mevzuatı gereğince, davacı arsa sahibi tarafından ödenmesi gerekse de, tarafların özgür iradeleri ile imzalanan sözleşmede, müteahhidin sorumlu olacağını kararlaştırıldığını, davanın talep edilen bedel de dikkate alınarak kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2020/851 Esas sayılı takip dosyasına davalının yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin talep gibi 1.076.700,00 TL asıl alacak, takip tarihinden sonra yıllık %13,75 temerrüt (avans faizi) faizi üzerinden takibin kaldığı yerden devamına, koşullar oluşmadığından davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı arsa sahibi tarafından sözleşmeye uygun arsa teslimi yapılmadığı dolayısıyla KDV mükellefiyeti doğmadığını, bir an için arsa sahibinin, arsa teslimine dayalı KDV yükümlülüğü kabul edilse dahi, taraflar arasında geçerli ve hukuki sonuçlarını doğurmuş sözleşme hükümlerinde, arsa sahibinin KDV yükümlülüğünün yükleniciye ait olacağına ilişkin açık düzenleme bulunmadığını, arsa sahibinin ticaret kanunu hükümlerine tabi bir tacir olmakla, ticari işlerini yaparken basiretli bir tacir gibi davranmakla yükümlü olduğunu, arsa sahibinin KDV mevzuatına göre inşaat yapılan taşınmazları inşaata başlanmadan 2 yıldan öncesi bir sürede iktisap etmiş olmakla KDV kanununda belirtilen istisna hükümlerinden yararlanma haklarını kullanmadığını, sözleşme her ne kadar Arsa Payı Karşılığı Kat Karşılığı Sözleşmesi olarak yapılmış olmakla birlikte arsa devrinin yapılmadığını, davacı arsa sahibinin dava tarihi itibari ile KDV ödemesi yapmadığını, rücu hakkının kullanılmasının temel koşulunun ödemenin yapılmış olması olduğunu, kanunların geriye yürümez ilkesinin ihlal edildiğini, sözleşme tarihi itibari ile KDV sorumluluğunu doğuracak bir kanun maddesi olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı arsa sahibi tarafından sözleşmeye uygun arsa teslimi yapılmadığı dolayısıyla KDV mükellefiyeti doğmadığını, bir an için arsa sahibinin, arsa teslimine dayalı KDV yükümlülüğü kabul edilse dahi, taraflar arasında geçerli ve hukuki sonuçlarını doğurmuş sözleşme hükümlerinde, arsa sahibinin KDV yükümlülüğünün yükleniciye ait olacağına ilişkin açık düzenleme bulunmadığını, arsa sahibinin ticaret kanunu hükümlerine tabi bir tacir olmakla, ticari işlerini yaparken basiretli bir tacir gibi davranmakla yükümlü olduğunu, arsa sahibinin KDV mevzuatına göre inşaat yapılan taşınmazları inşaata başlanmadan 2 yıldan öncesi bir sürede iktisap etmiş olmakla KDV kanununda belirtilen istisna hükümlerinden yararlanma haklarını kullanmadığını, sözleşme her ne kadar Arsa Payı Karşılığı Kat Karşılığı Sözleşmesi olarak yapılmış olmakla birlikte arsa devrinin yapılmadığını, davacı arsa sahibinin dava tarihi itibari ile KDV ödemesi yapmadığını, rücu hakkının kullanılmasının temel koşulunun ödemenin yapılmış olması olduğunu, kanunların geriye yürümez ilkesinin ihlal edildiğini, sözleşme tarihi itibari ile KDV sorumluluğunu doğuracak bir kanun maddesi olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan KDV'nin tahsili için başlatılan icra takibine takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 190 ncı maddesi, 141 ni maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava konusu olayda; taraflar arasında ... 4. Noterliğinin 15.12.2016 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi düzenlenmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin niteliği gereği iki ayrı teslim söz konusudur. Vergi mevzuatı açısından arsanın tesliminde ve inşaatın yapımı sonrasında konutların teslimi sırasında vergiyi doğuran olay gerçekleştiğinden, her iki teslimde de KDV doğmuş olacaktır. ... KDV'nin mükellefi (yükümlüsü) kanunla belirlenmiştir. Ancak, tarafların bunun aksini (yani nihai sorumluluğu) kararlaştırılması mümkündür. Bunun aksinin kararlaştırılmış olması halinde, taraflar vergiyi toplamakla yükümlü kamu idaresine bu durumu ileri sürememelerine karşın, sözleşmenin tarafı olarak birbirlerine karşı ileri sürebileceklerdir.

Somut olayda; talep arsanın tesliminden ... ve ödendiği iddia edilen KDV'nin sözleşmenin 8.2. maddesi uyarınca iadesi istemi ile açılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Davalı, 29.07.2021 tarihli celsede KDV tutarının kısmen veya tamamen iade edilip edilmediği, eğer nakdi bir iade yapılmamış ise de bu iadenin herhangi bir mahsuplaşma şeklinde yada başka türlü iadesinin yapılıp yapılmadığının sorulmasını talep etmiş, mahkemece de savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında bu talep reddedildiği gibi davanın konusunu oluşturan verginin ödenip ödenmediğine dair araştırma da yapılmamıştır.

Davanın esası verginin davacı tarafından ödenmesi konusuna ilişkindir. Verginin ödenip ödenmediği ya da iade edilip edilmediği savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamına girmemektedir. Verginin ödendiğinin ispatı davacının yükümlülüğündedir. Davalının cevabının kapsamı da davacının ispat yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacaktır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece ispat yükümlülüğü dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken iadesi talep edilen verginin ödenip ödenmediği, ne kadarının ödendiği, iade edilip edilmediği araştırılmadan ve ispat yükü davacıda olmasına rağmen, 6100 Sayılı HMK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen savunmanın genişletilmesi yasağı yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının 2. bentte belirtilen nedenle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,

3. 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22332, Karar No: 2017/1350, Tarih: 13.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22332 E.  ,  2017/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, diğer taraf vekili de temyize cevap dilekçesinde hükmün onanması yönünde duruşmalı temyiz isteğinde bulunmuştur (HUMK m. 433/2). Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür (HUMK m.433/2). Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınmaz. Davalı tarafın temyiz dilekçesi, davacı tarafa 15.09.2015 günü tebliğ edilmiş, karşı taraf hükmün onanmasını ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süre geçtikten sonra 16.11.2015 günü vermiştir. Bu durumda davacı erkeğin katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı; nikahın hasta-bakıcı ilişkisi için yapıldığını, bakıcı kadının ömür boyu bakacağını belirttiğini, ancak nikah kıyıldıktan sonra evi terk ettiğini, davalı ile evliliği düşünmediğini yanıldığını belirterek evliliğin iptali isteminde bulunmuştur. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 149/1-2. maddesinin şartlarının oluştuğu gerekçesi ile dava kabul edilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 149. maddesinde yanılma nedeniyle evlenmenin nisbi butlan ile iptali hali düzenlenmiştir. Dosya kapsamına göre, davacı ... Ökyay'ın davalı ... ile yanılarak değil davalıyı tanımak suretiyle özgür iradesiyle evlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, anılan Kanunun 149. maddesinde belirtilen yanılma nedeniyle evlenmenin iptali şartları oluşmadığı halde, davanın kabulü ile Türk Medeni Kanununun 149/1-2. maddesi hükmü gereğince evliliğin iptaline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacı erkeğin temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/15131, Karar No: 2023/20406, Tarih: 04.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/15131 E.  ,  2023/20406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/357 E., 2022/440 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 15.09.2009 tarih ve 2009/238 E. - 2008/19 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 2.240,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Katılanın temyizi üzerine, Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2012/6594 E. - 2013/21287 K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Yerel Mahkemenin 28/01/2014 tarih ve 2013/807 E. - 2014/88 K. sayılı kararıyla sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 9.120,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle, dosya yeniden ele alınarak, hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

5. Sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 20.09.2021 tarih ve 2021/29636 E. - 2021/22047 K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 7.600,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; Yerel Mahkemece eksik değerlendirme yapılarak hatalı karar verildiği, sanığa atılı hakaret eyleminde hiçbir delil bulunmadığı halde karar verildiği, olayda karşılıklı hakaret yaşandığı halde mahkemece dikkate alınmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; Yerel Mahkemece eksik değerlendirme yapılarak hatalı karar verildiği, sanığa atılı hakaret eyleminde hiçbir delil bulunmadığı halde karar verildiği, olayda karşılıklı hakaret yaşandığı halde mahkemece dikkate alınmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın daha önce Isparta Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde kamu görevlisi olarak çalışırken hakkında idari soruşturma yapıldığı ve görevden ihraç edildiği, bunun üzerine kendisi hakkında soruşturma yapılmasına ve görevden ihraç edilmesine katılanın neden olduğu düşüncesi ile katılanı birçok kez telefon ile arayarak sinkaflı hakaretlerde bulunduğu ve katılanın kullandığı GSM hattına hakaret içerikli mesajlar gönderdiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihinden itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, sanığa atılı suçun tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/659, Karar No: 2015/15141, Tarih: 24.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/659 E.  ,  2015/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2008/267-2014/656

Davacı O.. M.. vekili Avukat H.. G.. tarafından, davalılar Y.. S.. ve diğeri aleyhine 23/05/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ormanda ağaç kesim işi yaparken üzerine ağaç devrilmesi sonucu hayatını kaybeden Y.. B.. mirasçıları tarafından açılan davalar sonucu ödemiş olduğu tazminatların olayda kusuru bulunan davalılardan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalılar, tazminat davalarının kendilerine usulünce tebliğ edilmediği, olayda kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları doğrultusunda istem kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; vefat eden Y.. B.. davacı İdare tarafından ağaç kesim işinin ihale edildiği kooperatifin çalışanı olduğu, kooperatif çalışanları tarafından bir ağacın kesilememesi üzerine dozer ile ağacı devirme konusunda orada bulunan davalılardan yardım istedikleri ve bu sırada meydana gelen kaza sonucu işçilerden Y.. B.. hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır. Kusur konusunda alınan bilirkişi raporlarında; kesim işini şartnamede belirtilen şekilde yapmayan kooperatif kusurlu bulunmuştur. Şu durumda; kesim işini yetersizliği açık olan kooperatife ihale eden ve kendi çalışanlarını yapılan işin tehlikelerinden korunma noktasında yeterince eğitmeyen davacı idarenin olayda hizmet kusuru bulunmaktadır. Ayrıca hükmedilen tazminat miktarları gözetildiğinde davalıların ödeme güçlüğü içine düşecekleri de açıktır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek olay tarihi itibariyle uygulanması gereken 818 sayılı B.. K.. 43. ve 44. maddeleri( 6098 s. TBK m. 51, 52 ) uyarınca tazminat miktarından uygun bir hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.