muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1414, Karar No: 2020/4618, Tarih: 07.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/1414 E.  ,  2020/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisinin Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki bulunduğu 101 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılarak kara yolu kenarından kıyı kenar çizgisi çizildiğini, kıyı kenar çizgisinin yerinde inceleme yapılmaksızın hatalı olarak çizildiğini, kıyı kenar çizgisinin doğal zemin itibariyle taşınmazın daha kuzeyinden geçmesinin gerektiğini, kıyı kenar çizgisinin bulunduğu mahaldeki şevin dikkate alınmadığını, gerekli inceleme ve gözleme dayanmaksızın tespit edilen kıyı kenar çizgisindeki maddi hataların müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını belirterek maddi hatalı olarak çizilen kıyı kenar çizgisinin tashihen düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 15.12.2014 tarihli açıklama dilekçesi ile; dava dilekçelerinin sonuç ve istem kısmında maddi hatalı olarak çizilen kıyı kenar çizgisinin tashihen düzeltilmesi talep edilmiş ise de (taleplerinin) maddi hatadan kaynaklanan kıyı kenar çizgisinin paftasına hatalı aktarılması olmayıp yanlış ve hatalı olarak belirlendiğine yönelik olduğu ifade edilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “..davacı vekili tarafından kıyı kenar çizgisinin maddi hatalı olarak çizildiğinden bahisle iş bu davanın açıldığı, bilirkişi raporu verildikten sonra davacı vekilinin maddi hatadan kasıtlarının kıyı kenar çizgisinin paftasına hatalı aktarılması olmayıp yanlış ve hatalı olarak çizilen kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlenmesine ilişkin olduğunu belirten dilekçe sunduğu, davalı vekili tarafından bu dilekçe üzerine davacı vekilinin iddialarına muvafakat etmediklerinin belirtildiği anlaşılmış, davacı tarafın dava dilekçesindeki taleplerinin kıyı kenar çizgisini yeniden belirlenmesine ilişkin olmayıp maddi hata soncu haritasına yanlış aktarılan kıyı kenar çizgisinin tashihen düzeltilmesine ilişkin olması dolayısıyla alınan bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere çizilen kıyı kenar çizgisinin haritaya aktarılmasında herhangi bir maddi hatanın olmadığı..” gerekçeleriyle davanın davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Maddi olayları (vakıaları) ileri sürmek taraflara, hukuki olarak nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 s. HMK mad. 33). Dosya içeriği, dava ve 15.12.2014 tarihli dilekçelerdeki açıklamalardan davacı şirketin talebinin, idare tarafından oluşturulan ve 01.11.2010 tarihinde onaylanarak yürürlüğe giren kıyı kenar çizgisinin düzeltilmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Maddi olayları (vakıaları) ileri sürmek taraflara, hukuki olarak nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 s. HMK mad. 33). Dosya içeriği, dava ve 15.12.2014 tarihli dilekçelerdeki açıklamalardan davacı şirketin talebinin, idare tarafından oluşturulan ve 01.11.2010 tarihinde onaylanarak yürürlüğe giren kıyı kenar çizgisinin düzeltilmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri ve idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı açılan tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara ilişkin davalar olarak gösterilmiştir.

Şu durumda, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda istemin ileri sürülüş biçimine göre eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargıdır

6100 sayılı HMK'nin 114. maddesi gereği yargı yolu hususu dava şartı olarak düzenlenmiş olup, adli yargı yolu mahkemeleri yukarıda açıklandığı üzere uyuşmazlığın çözümünde görevli bulunmadığından, davanın idari yargıda görülmek üzere yargı yolu dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazlan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/570, Karar No: 2018/3687, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/570 E.  ,  2018/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 15.07.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi ve adli tatil içerisinde sürenin işlemeyeceği gözetilerek; temyiz davasının süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9672, Karar No: 2011/14515, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9672 E.  ,  2011/14515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.02.2006 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil, ikinci kademede muhdesatların bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ispatlanamayan davanın reddine dair verilen 23.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.11.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. ve 729.maddelerine dayanılarak 313, 314, 325, 362 ve 364 sayılı parsellerde pay maliki olan bazı kişilere karşı açılmış temliken tescil, ikinci kademedeki istek ise muhdesat bedellerinin tahsili taleplerine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini bildirmiştir.

Mahkemece, koşulları oluşmadığından bahisle davacının her iki istemi de reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle bir kısım muhdesatların dava konusu yapılmayan ... ve ... sayılı parseller üzerinde kaldığının saptanmasına, dava konusu parseller bakımından da davacının iyiniyetli olmadığının anlaşılmasına göre temliken tescil isteminin reddedilmesinde yasaya aykırılıktan söz edilemeyeceğinden, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 313, 314, 325, 362 ve 364 sayılı parsellerde davacı ve davalılar pay sahibidir. Aynı taşınmazlarda, dava dışı kişilerin de paylı malik olduğu anlaşılmaktadır.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 313, 314, 325, 362 ve 364 sayılı parsellerde davacı ve davalılar pay sahibidir. Aynı taşınmazlarda, dava dışı kişilerin de paylı malik olduğu anlaşılmaktadır.

Burada öncelikle Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.madde hükümleri üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, anılan yasanın 684.maddesi hükmüne göre bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. Diğer yandan, aynı yasanın 718.maddesine göre arazi mülkiyetinin kapsamına yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Bu bakımdan dava konusu parseller üzerindeki kaysı ağaçlarında hem davacının hem de davalıların payları oranında mülkiyet hakları ile yasanın 683.maddesinde belirtilen kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkileri vardır. Anılan parseller üzerinde var olduğu tespit edilen kaysı ağaçlarının davacı tarafından dikilip meydana getirildiği, bakılarak yetiştirildiği Battalgazi Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/70 esas 2002/3 karar sayılı dosyasından anlaşıldığı gibi, bu konuda dinlenen davacı tanıkları da iddiayı doğrulamıştır. Bundan dolayı, taşınmazlara paylı malik olan davacı diğer paylı malikler yararına ağaç dikmek suretiyle vekaletsiz iş görmüş, taşınmazlara artı değer sağlamıştır. Yukarıda zikredilen yasa kurallarına göre, kaysı ağaçları üzerinde paylı malik olan davalıların da kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkileri olduğundan, muhdesat (kaysı ağaçları) bedelleri davacıya ödenmeden davalı olan paylı malikler sebepsiz zenginleşmiş kabul edilir. Bütün bu anlatılanların sonucuna göre davacının muhdesatlar sebebiyle davalılardan payları oranında bedel istemine yönelik davasının dinlenmesi gerekmektedir.

Muhdesat (kaysı ağaçları) bedelinin nasıl hesaplanacağı sorununa gelince;

Türk Medeni Kanunu’nun 723.maddesi uyarınca ödenecek olan tazminatın tutarı malzeme malikinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Üzerine bitki dikilen arazinin kendisine ait olmadığını bilmeyen veya bilmesi gerekmeyen kişi kural olarak iyiniyetlidir. Bunun gibi üzerinde bitki yetiştirilen arazi sahibinin açık veya örtülü muvafakatı ile bitki diken malzeme sahibi de iyiniyetli sayılır. Buna karşılık, üzerine bitki dikilen arazinin kendisine ait olmadığını bilen veya bilmesi gereken kişi kötüniyetlidir (Prof.Dr.Kemal T.Gürsoy, Fikret Eren,Erol Cansel.Türk Eşya Hukuku.Ankara 1978.sh.610). Somut uyuşmazlıkta, davacı taşınmazda paydaş olduğundan, tapu kayıtlarının aleniliği prensibi gereğince davalıların da paydaş olduklarını bilmesi gerekeceğinden, iyiniyetli kabul edilemez.

Ne var ki, yukarıda da vurgulandığı üzere kaysı ağaçları sebebiyle paydaş olan davalıların da taşınmazlarda kullanma, yararlanma ve tasarruf hakları bulunduğundan, bu durum sebepsiz zenginleşmeye neden olacağından davacıya muhik bir tazminat ödenmelidir.

Ne var ki, yukarıda da vurgulandığı üzere kaysı ağaçları sebebiyle paydaş olan davalıların da taşınmazlarda kullanma, yararlanma ve tasarruf hakları bulunduğundan, bu durum sebepsiz zenginleşmeye neden olacağından davacıya muhik bir tazminat ödenmelidir.

Muhik tazminatın tespit ve takdiri hakime ait bir görevdir. Olayın özelliğine göre bitkilerin dava tarihindeki değeri gözetilerek takdir edilir. Fakat, belirtildiği üzere bitki sahibi olan davacı kötüniyetli olduğundan arazi sahipleri olan paydaş davalılar kendileri yönünden bitkilerin taşıdığı en az değeri ödemelidir. Bu değer bitki nedeniyle taşınmazda meydana gelen objektif değer artışı oranı olmayacağından burada da olayın özelliğine göre hakimin geniş taktir yetkisi bulunmaktadır ( TMK.m.4).

Açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya dönüldüğünde, mahkemece yapılması gereken iş;

Yerinde yeniden keşif yapılarak dava konusu parseller üzerinde bulunan kaysı ağaçlarının yaş ve niteliklerini bilirkişilere belirtmek, bu niteliklere göre ağaçların dava tarihindeki en az değerini tespit ettirmek, davacı kötüniyetli olduğundan Türk Medeni Kanununun 4.maddesinde hakime tanınan takdir hakkına dayanarak davacıya ödenmesi gereken tazminat miktarını belirlemek ve bu miktarı paylarına göre davalılardan tahsil etmek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak, davacının ikinci kademedeki isteminin de reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 29.11.2011tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4315, Karar No: 2020/17394, Tarih: 22.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/4315 E.  ,  2020/17394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen ... ... hakkında müşteki ...'e karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, eksik inceleme sonucu karar verildiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen ... ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, müşteki ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan kurulan hükümde, müştekinin suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 109/3. madde ve fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin yanı sıra (f) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ve birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle aynı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen ... ... müdafinin, sübuta, suça sürüklenen çocuğun suç kastı olmadığına, mağdur beyanı dışında delil bulunmadığına, suça sürüklenen ... ... müdafiinin, mahkeme kararının haksız ve hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4)Suça sürüklenen ... ... hakkında müşteki ...' e karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

4)Suça sürüklenen ... ... hakkında müşteki ...' e karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; mağdur ...' ın suça sürüklenen ... ...' ın kızkardeşi ile birlikte okul dönüşü görülmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan diğer sanıklarla birlikte mağduru spor salonu arkasına götürerek burada bıçakla tehdit etmek suretiyle pantolon ve botunu aldıklarının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 149/a ve (c) maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 22.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5260, Karar No: 2013/1073, Tarih: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/5260 E.  ,  2013/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/92488

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/09/2008, 2008/376 (E) ve 2008/340 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen bozma nedenleri dışında hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A-Sanık savunmasında, suç aleti olan tek kırma av tüfeğinin açma-kapama sonucu kendiliğinden patladığını iddia etmiş olmasına rağmen, Jandarma Genel Komutanlığından alınan uzman raporunda sadece tüfeğin sağlam olduğu ve yere düşme sonucu kendiliğinden patlamadığına ilişkin rapor verilmiş ise de; tüfeğin açma-kapama sonucu kendiliğinden patlayıp patlamadığı hususunun belirtilmeyerek,

B-Elazığ İl Jandarma Komutanlığı tarafından Ankara Jandarma Genel Komutanlığına gönderilen 12 Ağustos 2008 tarih ve 0410-10477-08/OYİB numaralı resmi yazıda bahsi geçen maktule ait üç adet el ve yüz svabı, siyah renkli uzun kollu bluz ve pembe hırka üzerinde gerekli incelemelerin yapılarak atış mesafesinin tespitinin istenmesine rağmen bu konuda bir rapor verilmemesi suretiyle,

. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/775, Karar No: 2019/1624, Tarih: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/775 E.  ,  2019/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, son, 43/1, 62, 52/2-4, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün, oluşturduğu sahte nüfus cüzdanı ile mağdurun hesabından 4.711 TL para çektiği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin idia edildiği olayda, hükümlü, katılan beyanı ile dosya kapsamına göre suçun sabit olduğu dikkate alınarak, lehe yasa uygulamasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yagrılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i), (k), ve (L) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının iki katı olacak şekilde gün olarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden haksız menfaat miktarına göre eksik adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yagrılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "100 gün", "125 gün", "104 gün" ve "2.080 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "471 gün" "588 gün", "490 gün" ve "9.800 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.