muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3117, Karar No: 2020/3849, Tarih: 11.11.2020

1086 sayılı mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi(2004 yılı değişikliği öncesi) “Yargıtay ilgili dairesi temyiz edilen kararı bozarsa, davayı, kararı vermiş olan mahkemeye veya uygun göreceği diğer bir mahkemeye gönderir. O mahkeme, temyiz edenden 434’üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir” şeklinde düzenlenmiştir.Dosyanın incelenmesinde; mahkemece davacılardan ...yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, Dairemizin 02/10/2019 tarihli 2018/4843 esas ve 2019/4295 karar sayılı ilamı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine aykırı hüküm tesis edilmesi nedeniyle bozulduğu, bozma ilamının taraflara tebliğ edildiği, karar düzeltme yoluna başvurulmaması üzerine dava dosyasının mahkemenin 2019/876 sayılı esasına kaydedildiği ve yeni esas numarası üzerinden yalnızca davacılara duruşma gün ve saatini bildirir tebligat çıkarıldığı, davalıların duruşma gün ve saatinden haberdar edilmediği, davacılar vekillerinin katıldığı duruşmada da Dairemizin bozma ilamına uyulduktan sonra davacılardan ...yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.Şu durumda mahkemece, 1086 sayılı HUMK’nın 429/2. maddesi gereğince, tüm taraflara duruşma gün ve saatini bildirir tebligat çıkarılarak taraf teşkilinin sağlanması ve davalıların da bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulması, bunun üzerine bozma ilamına uyulup uyulmayacağına karar verilmesi gerekirken anılan kanun maddesine aykırı şekilde davalılara duruşma gün ve saati bildirilip bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istekleri halinde geri verilmesine 11/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7455, Karar No: 2007/8767, Tarih: 20.09.2007

**1. Ceza Dairesi         2007/7455 E.  ,  2007/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacı Hazine vekili, kayden davalıların miras bırakanları adına kayıtlı 418 parsel sayılı taşınmazın Akşehir Gölünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve kıyı olarak terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 75 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden dava konusu taşınmazın uzman bilirkişiler aracılığı ile yapılan uygulama sonucu aynı yerde bulunan ve aynı nitelikli taşınmazlara ilişkin emsal dosyalarda gözetilmek suretiyle kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenerek hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne varki, davacı Hazinenin açtığı davada haklı bulunduğu ve davalılarında davaya sebebiyet verip davaya karşı koydukları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, Hazine lehine tayin ve takdir edilecek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.9.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24031, Karar No: 2018/13243, Tarih: 28.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/24031 E.  ,  2018/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

KARAR

1)Davalılardan ...'ye gerekçeli karar tebliği Mernis adresi şerhli olarak çıkarılmış olup muhatabın adresinin kapalı olduğu belirtilmekle TK 21. madde gereğince mahalle muhtarına tebliğ edilmiş olup 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılıp en yakın komşuya haber verildiği yazılmışsa da 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almakta olup bu hüküm gereği komşu, kapıcı veya yöneticiden kime haber verildiği, isminin ne olduğu mazbatada yer almadığı gibi tevziat saatlerinde de tebliğ yapılacak şahsın nerede olunduğuna dair herhangi bir bilgiyi içermeden yapılan tebliğ usulüne uygun görülmemiştir. Yine davalılardan ...’e gerekçeli karar tebliği doğrudan doğruya mernis adresine TK 21/2 hükmüne göre yapılmış olup yerleşik Yargıtay kararları ve uygulama doğrultusunda bilinen son adresi mernis adresi dahi olsa mernis şerhi konulmaksızın bu adrese önce normal tebligat yapılması, tebligatın yapılamaması halinde ise mernis adresi olan bu yere TK 21/2 hükmü gereği tebligat yapılması gerekmektedir. O halde; yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan ve isimleri belirtilen davalılara gerekçeli karar tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde karar tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun karar tebliğlerinden sonra temyiz süresinin beklenilmesi,

2)Taraflar arasındaki dava konusu 180 ada 4 parsele ilişkin ortaklığın giderilmesi dava dosyasının ve satış dosyasının incelendikten sonra iade edilmek üzere ilgili yerlerden getirilmesi, ondan sonra Dairemize temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05. 2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16281, Karar No: 2012/15069, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16281 E.  ,  2012/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kıymetli evrak(Bono) iptaline ilişkin talep hakkında İnegöl 2.Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, kıymetli evrakın (Bono) zayii nedeni ile iptali ve ödeme yasağı konulması istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesince; 6100 sayılı HMK'nın 383. maddesine göre çekişmesiz yargı işlerine sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı gerekçesiyle, görevsizlik kararı vermiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise ; Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlardan doğan davaların ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle ,görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde (6102 sayılı TTK m. 4), bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında (6102 sayılı TTK m. 5/II), bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasının (e) bendinde, "ticaret hukukundaki çekişmesiz yargı işleri" başlığı altında 6. madde olarak "kıymetli evrakın iptali"ne ilişkin taleplerin "çekişmesiz yargı işi" olduğu belirtilmiştir.

Yasanın 383. maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiş olmakla birlikte ancak aksine bir düzenleme

bulunmadığı sürece bu çekişmesiz yargı işinin sulh hukuk mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 778/I-ı maddesi poliçenin iptale ilişkin 757 ilâ 763. madde hükümlerinin bono yönünden de uygulanacağı yönünde düzenleme sevk etmiş olup, 6102 sayılı TTK'nın 757/I. maddesi ve 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngörün 6335 sayılı Yasa gereğince açıkça bu tür işlerde Ticaret Mahkemesi yetkili kılınmıştır. Ancak 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. maddesi “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda uyuşmazlık 15.03.2012 tarihinde yani 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 15.03.2012 tarihinde yani 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir.

Bu durumda, kıymetli evrakın zayii nedeniyle iptali ve ödeme yasağı konulmasına ilişkin uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra ve 6102 sayılı TTK ve 6335 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce açılan çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/355, Karar No: 2019/4707, Tarih: 12.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/355 E.  ,  2019/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ile müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocukların suça konu televizyonu çalıp, kesintisiz takip olmadan, başka bir yerde yakalandıkları olayda, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1166, Karar No: 2009/1241, Tarih: 09.03.2009

17. Hukuk Dairesi 2009/1166 E., 2009/1241 K.

**17. Hukuk Dairesi 2009/1166 E., 2009/1241 K.**

**- DAVANIN İHBARI

- TARAF SIFATI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde ihbar olunan İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu, hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına Ödediği 9.390.00 YTL tazminattan, davalı taraf trafik sigortasından tahsil edilen 5.750.00 YTL'nin mahsubu ile, bakiye 3.640.00 YTL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı K... Belediye Başkanlığı vekili, yapılan protokol uyarınca, kazaya karışan aracın 2002 yılı Mart ayından itibaren, İ... Büyükşehir Belediyesi'nce işletildiğini bildirerek, davanın adı geçene ihbarı ile, reddini istemiştir.

Davalı Eset, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

İhbar olunan İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, kusur oranını, hasar miktarını kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, İ... Büyükşehir Belediye Başkanı ile K... Belediye Başkanı arasında imzalanan protokol uyarınca, kazaya karışan aracın işleten hakkı İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na geçtiğinden, devreden K... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın reddine; 3.640.00 YTL'nin davalılar Eset ve L. Büyükşehir Belediye Başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, ihbar olunan, İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, araç maliki K... Belediye Başkanlığı ile sürücü Eset aleyhine açılmıştır. Davalı K... Belediye Başkanlığı vekili 04.04.2007 havale tarihli dilekçe ile davanın İ". Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na ihbarını istemiştir. Bunun üzerine İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ihbar edilen sıfatıyla davada yer almıştır. HUMK'nın 49 ve devamı maddelerine göre, davada taraf olmayan bir kimsenin lehine veya aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir. Somut olayda ihbar edilen İ... Büyükşehir Belediyesi, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmediğinden, davada taraf sıfatı yoktur. Bu durumda, ihbar edilen aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihbar olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ihbar olunan Belediye yararına (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden ihbar olunan Belediye'ye geri verilmesine, 09.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22328, Karar No: 2017/27824, Tarih: 05.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22328 E.  ,  2017/27824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kaynakçı olarak 06.08.2008 tarihinde işe başladığını, ara vermeksizin 31.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesini Şubat ve Mart ayı ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle 4857 sayılı Kanun’un 24/2-e maddesi uyarınca haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağı ile birlikte bir kısım alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının mazeretsiz olarak devamsızlığı sebebiyle ihtarname keşide edildikten sonra 16.04.2014 tarihinde ... çıkışının yapıldığını, davacının işverene borçlu bulunduğunu, herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işe başladığı tarih ve hizmet süresi hakkında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 06.08.2008 tarihinde işe başladığını ileri sürmüş; bilirkişi raporunda ise davacının ... kayıtlarına göre 06.05.2008 tarihinde işe başladığı, böylece hizmet süresinin kesintisiz olarak toplam 5 yıl 10 ay 25 gün olduğu kabul edilerek gerekli değerlendirmeler yapılmıştır. Mahkemece söz konusu rapora itibar edilerek karar verilmiş ise de, bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi taleple bağlılık kuralına aykırı olarak belirlenmiştir. Davacının işe başlama tarihinin, dava dilekçesinde ileri sürüldüğü şekilde 06.08.2008 olarak kabulü gerekmektedir. İşe başlama tarihinin talep aşılmak suretiyle 06.05.2008 tarihi olarak tespiti doğru olmadığından kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

3-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının Nisan-Eylül ayları arasında haftada 10,5 saat, kış dönemi olarak kabul edilen Ekim-Mart ayları arasında ise haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı benimsenerek fazla çalışma ücreti hesaplanmış ise de; davacı tanıklarından Aslan’ın işverene karşı dava açtığı, diğer davacı tanığı ...’in ise davacının işin durumuna göre haftada birkaç gün iş olduğunda mesaiye kaldığı, yine işin durumuna göre 1-2 saat mesai yaptığı yönünde soyut olarak beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından birinin husumetli oluşu, diğerinin de soyut beyanına itibar edilmeyeceği açık olup, Mahkemece bu hususun gözardı edilmesi hatalıdır. Diğer taraftan davalı tanıkları, davacının kış döneminde 08.00-17.30 saatleri arasında, yaz döneminde ise 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. ... halde, taraf tanıklarının ortak beyanlarına ve yapılan işin niteliğine göre davacının sadece yaz dönemi olarak kabul edilen Nisan-Eylül ayları arasındaki dönemde fazla çalışma yaptığının kabulü gerekmektedir. Böylece davacının haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında çalışarak, haftada 6 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile buna göre fazla çalışma alacağının belirlenmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8372, Karar No: 2008/10834, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8372 E.  ,  2008/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bozma üzerine alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın somut emsal taşınmaz ile vergi karşılaştırmasında değerli olduğu belirtilmiş ise de dosya içerisinde dava konusu taşınmaz için bildirilmiş vergi m2 değerine rastlanılmamıştır.

Mahkemece belediye başkanlığından dava konusu taşınmazın 2006 yılı itibarıyle bulunduğu cadde-sokak için emlak vergisine esas olarak düzenlenen m2 değerinin bildirildiği yazı cevabı getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39182, Karar No: 2011/7619, Tarih: 12.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/39182 E.  ,  2011/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınan kurum vekiline usulüne uygun olarak duruşma gününü bildiren davetiye tebliğ edildiği halde mazeret dilekçesi vererek duruşmalara katılmadığı gibi kamu davasına katılma isteminde de bulunmadığı anlaşıldığından 5271 Sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/977, Karar No: 2015/2599, Tarih: 12.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/977 E.  ,  2015/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/406335

MAHKEMESİ : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014 - (Ek Karar 20/11/2014)

NUMARASI : 2014/18 (E) ve 2014/315 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 20/11/2014 gün ve 2014/18 esas - 315 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.