muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3118, Karar No: 2014/11150, Tarih: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3118 E.  ,  2014/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/196706

MAHKEMESİ : İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2013/104 (E) ve 2013/423 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 22.01.2009 tarihinde meydana gelen ateşli silahla kasten adam öldürme suçunun şüphelisi olarak yakalandığı ve yaralı olması nedeniyle götürüldüğü acil serviste üzerinden emanette kayıtlı bıçağın ele geçirildiği, sanık hakkında 04.03.2009 tarihli iddianame ile kasten adam öldürme, mala zarar verme ve izinsiz tabanca taşıma nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesine aykırılık suçlarından kamu davası açılıp İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 2009/84 esas 2009/217 karar sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda 25.09.2009 tarihinde atılı suçlardan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın 02.05.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanığın aynı anda bir adet tabanca ve bir adet yasak bıçak taşımaktan ibaret eyleminin TCK.nun 44. maddesi hükmü gözetildiğinde 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine uyan tek bir suç oluşturacağı cihetle, sanığın yargılanıp mahkum olduğu silahla aynı gün üzerinden elde edilen bıçak nedeniyle açılan davanın hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle görevsizlik kararı verilerek evvelki davaya bakan İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi anılan mahkemece önceki hükümde dikkate alınarak ek karar verilerek sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek ceza yönünden (BOZULMASINA), 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12346, Karar No: 2024/4225, Tarih: 18.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12346 E.  ,  2024/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/665 E., 2023/406 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

1.Olay tarihinde Irak topraklarından Türkiye topraklarına yasa dışı geçiş yapmaya çalışırken yakalanan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'den 100 karton kaçak sigara, 20 kg pirinç, 235 kutu kola, 150 adet meyve suyu ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuklardan ...'in 12 yaşından küçük olduğu, ...'nın ise alınan farik mümeyyiz raporunda üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiği, bu kapsamda haklarında Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği belirlenmiştir. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında; kendisinin yalnızca pirinç taşıdığını beyan ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuğun kaçak sigaralarla yakalandığı kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğun savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında; kendisinin yalnızca pirinç taşıdığını beyan ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuğun kaçak sigaralarla yakalandığı kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğun savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, kullanılmak üzere ağabeyinin kendisine vermiş olduğu pirinci taşıdığını, suça konu sigaraların ise hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen inceleme dışı ...'ya ait yük hayvanı üzerinde yakalandığını beyan etmesi, olaya müdahale eden kolluk görevlisi tanık ...'in suça sürüklenen çocuğun beyanları ile aynı yöndeki anlatımları ile sigaraların ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamı gözetilerek suça konu gümrük kaçağı sigaraların suça sürüklenen çocuğa ait olduğu hususunda savunmanın aksine kuşkudan uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine dava konusu kaçak sigaraların suça sürüklenen çocuktan ele geçtiğine dair başkaca delil de bulunmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21978, Karar No: 2017/36622, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21978 E.  ,  2017/36622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6584, Karar No: 2008/7681, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6584 E.  ,  2008/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, kayıp nedeniyle açılan çek iptali davası sırasında davalı elinde bulunduğu anlaşılan çekin istirdadı istemine ilişkin olup kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19654, Karar No: 2015/21906, Tarih: 09.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19654 E.  ,  2015/21906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 15/01/2015

Numarası : 2014/361-2015/35

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini beyanla kıdem tazminatı ile fazla mesai alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai alacağı tanık beyanlarına göre yalnızca kış dönemleri için hesaplanmıştır. Davalı ve davacı tanıkları davacının normal mesaisinin 08:00-17:00 saatleri arasında olduğunu beyan etmiş olup, yaz döneminde haftanın 6 günü günde 9 saat çalıştığı anlaşılan davacının günde 1 saat ara dinlenmesi düşümü ile haftada 48 saat çalışıp 3 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmıştır. Davacının kış dönemi için hesaplanan dışında yaz döneminde de haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3695, Karar No: 2015/7087, Tarih: 02.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/3695 E.  ,  2015/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20/03/2002-25/01/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.3.2002-25.1.2008 tarihleri arasında davalılar nezdinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalılar tarafından tespit istemine konu dönemde sigortalı çalışma bildiriminde bulunulmadığı, 1.3.2008 -15.6.2008 ve 1.9.2008-31.12.2008 tarihleri arasında ihbar olunan 1326724 sicil numaralı Dalgıç Dayanıklı Tüketim Malları ...Şti tarafından davacı adına sigortalı çalışma bildiriminde bulunulduğu, anılan şirketin okulun temizlik işlerini tespit istemine konu dönem sonrası aldığı ve şirketin 10.3.2008 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı, davacının 5.10.2003 tarihli karar ile davalı okul koruma derneğine üye olduğu, 14.6.2004 tarihli genel kurul kararı ile davacının yönetim kuruluna asil üye seçildiği, aynı tarihte yönetim kuruluna başkan seçilerek dernek adına bağış yoplama ve harcama yetkisine sahip olduğu, .... Okul Aile birliğinin 24.12.2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile okulun temizlik işlerinin sağlıklı yürütümü için okul hizmetlilerinden Halil Işıklar ve ...'e götürülen teklifin kabul görmediği bunun yerine öğrenci velisi olan davacının yaptığı teklifin uygun görülerek kabul edildiği ve davacının işbaşı yaptığı, 17.12.2003 tarihli yönetim Kurulu kararı ile davacının Denetleme Kuruluna üye seçildiği, 11.7.2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile yeni yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçildiği ancak davacının bu yeni seçilen üyeler arasında bulunmadığı, 13.11.2006 tarihli karar ile davacının yönetim kuruluna muhasip üye seçildiği, 5.11.2007 tarihli yönetim kurulu kararı ile yeni yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçildiği ancak davacının bu yeni seçilen üyeler arasında bulunmadığı, okul aile birliğinin gelir gider

defterinde davacı adına yapılan ücret ödemesine rastlanılmadığı, bordro tanıklarından birinin davacının çalışmalarını doğrularken çoğunluğunun davacıyı tanımadıklarını ya da davacının ihbar olunan şirket nezdinde çalışmasının bulunduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

defterinde davacı adına yapılan ücret ödemesine rastlanılmadığı, bordro tanıklarından birinin davacının çalışmalarını doğrularken çoğunluğunun davacıyı tanımadıklarını ya da davacının ihbar olunan şirket nezdinde çalışmasının bulunduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555,5.2.2003 gün 2003/21-35-64,15.10.2003 gün 2003/21-634-572,3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 10.11.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; tanıklarından bir kısmı davacının çalışmalarını doğrularken bir kısmının davacıyı tanımadıklarını beyan etmeleri karşısında, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalılardan .... İlköğretim okulunun tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeni ile husumetin .... Bakanlığına teşmili gerektiğini dikkate alarak tespite konu döneme ilişkin okul aile birliği kayıtlarını getirtmek ve bu kayıtlardan tespit edilen üyelerden re'sen seçilecek kişileri de tanık olarak dinlemek, bu kişiler davacının çalıştığını beyan etmekte iseler davacıya ücret ödemelerinin ne şekilde yapıldığını da sormak, ayrıca talep edilen dönemde okul yöneticiliği yapmış kişiler ile davacının talep ettiği dönemde çalıştığı bildirilen okul öğretmeni ve yöneticilerinden re'sen seçilecek başkaca tanıkları dinlemek, okullar çevresindeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri de tespit edip dinleyerek, böylece tanık beyanları arasındaki çelişkileri gidermek ve toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13212, Karar No: 2012/3823, Tarih: 14.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13212 E.  ,  2012/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 tarih ve 2008/92-2009/343 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait züccaciye satış mağazasının davalı tarafından sigortalı olmasına rağmen 19/01/2008 tarihinde meydana gelen yangın sonucu oluşan hasarın ödenmediğini ileri sürerek 20.000 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, bu talebini daha sonra 32.734,23 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, hasarın dekorasyon çalışması sırasında meydana gelen yangın sonucu oluştuğunu, bu nedenle teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinin muafiyetler ve istisnalar bölümünde tadilat ve dekorasyon çalışması sırasında meydana gelecek hasarların teminat dışı olduğunun kararlaştırıldığı, hasarın tadilat sırasında çıkan yangın sonucu oluştuğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.