muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4127, Karar No: 2024/39, Tarih: 08.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, tapusu/imar izni bulunmayan konutun ve o yerde mülkiyet hakkı bulunmayan davacının mülkiyet hakkı ve korunacak bir menfaati bulunmadığından aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddinin gerektiği, sigortalının meydana gelen rizikoları önceden bildiğini ve gizlediğini, bu nedenle poliçenin hükümsüz olduğunu, bu nedenle meydana gelen zararın teminat dışında kaldığını, mahkemenin bu hususu dikkate almadığını, meydana gelen rizikonun mahiyeti itibari ile uluslararası literatürde kabul edildiği haliyle terör olayı olarak kabul edilemeyeceğini, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun doğmadığını, kusursuz sorumluluk ilkesi gereği zararı Devletin karşılamakla yükümlü olduğunu, davacının zararının Mardin Valiliği tarafından karşılandığını, mükerrer ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, aksi düşünülse dahi müvekkilinin ... zarardan sorumlu olup alınan bilirkişi raporunun yanlış olduğunu, hesaplanan bedelin fahiş olduğunu, zarar ispatlanamadığı halde bilirkişi tarafından zarar hesaplaması yapıldığını, ... zararı ispat yükünün davacıya ait olduğunu, davacının buna dair delil, belge vs. sunmadığını, iptal sonrası davacıya iade edilen primlerin mahsup edilmediğini, kıymet tenzili, sovtaj, muafiyet gibi tüm indirim sebepleri dikkate alınmadan hesaplama yapılmasının uygun olmadığını, faiz başlangıç tarihinin ancak dava tarihi olabileceğini, mahkemece yanlış değerlendirme yapıldığını, ıslah edilen tutarın tamamına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta poliçesi kapsamında meydana geldiği iddia edilen hasarın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15425, Karar No: 2013/3372, Tarih: 07.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15425 E.  ,  2013/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, yıllardır arkadaşı olan ...'in tanıştırdığı davalıya zaman içerisinde güvendiğini ve eşinden boşanıp işinden ayrılması sebebi ile paraya ihtiyacının olduğunu, maliki olduğu 30 parsel sayılı taşınmazı ipotek ettirmesi karşılığında davalının yurtdışında bulunan eniştesinden borç para alabileceklerini söylediğini, borçlarının birikmesi sebebi ile teklifi kabul etmek zorunda kaldığını, ...'de ikamet ettiği için davalı ve eniştesinin damadı olduğu bildirilen ... isimli bir şahısla onların temin ettiği araçla ...'e gitmek için yola çıktıklarını, yolda taşınmazın satış suretiyle devredilmesi halinde ipotek konulmasına göre daha az masraf yapılacağının telkin edildiğini ancak satışı kabul etmemesi üzerine davalının, çocuğunun okulunun önünde arkadaşının beklediğini, bir daha çocuğunu göremeyeceği şeklinde tehdit ettiğini mecbur kalarak en kötü şartlarda 350.000.-TL olan taşınmazı davalıya 37.500.-TL üzerinden satış göstermek suretiyle devretmek zorunda kaldığını, olaydan sonrada tehditlerin devam ettiğini, taşınmazda oturan ve davalının düşük bedelle taşınmazı satmaya çalıştığını öğrenen abisinin baskısı ile olayı anladığını ve onun da desteği ile savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, hile ve ikrah ile taşınmazın elinden alındığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında gabin hukuksal nedenine de dayandığını bildirmiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, davacının paraya ihtiyacı olması sebebi ile eniştesi ile birlikte yeri 80.000.-TL'ye aldıklarını, parasını elden nakit ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının müzayaka halinde olduğu, ivazlar arasında açık bir nispetsizlik bulunduğu ve davanın bir yıllık süre içerisinde açıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 19.299.48.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27434, Karar No: 2016/28869, Tarih: 22.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27434 E.  ,  2016/28869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ... davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurumun güvenlik hizmetlerini ihale yolu ile alan şirketler nezdinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi olmadığını, davacının taşeron firma işçisi olduğunu, Bakanlığın ihale makamı konumunda olup asıl işveren sıfatının bulunmadığını, bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai ve genel tatil çalışması alacağının ödendiği varsayılır. Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Somut olayda fazla mesai ve genel tatil alacakları konusunda davacının nezdinde çalıştığı yüklenicilerle davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri, yapılan işin niteliği, çalıştırılan işçi ve güvenliği sağlanan hizmet binası sayısı birlikte değerlendirildiğinde; dosyada fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanları dışında delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yan delillerle desteklenmeyen ve aynı işveren aleyhine aynı iddia ile açtıkları davalar nedeniyle aralarında menfaat birliği bulunan davacı tanıklarının beyanlarının genel tatil ve fazla çalışma iddiası yönünden hükme esas alınması mümkün olmadığından; diğer bir ifade ile yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlanamayan fazla mesai ve genel tatil alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler giydirilmiş ücretin hesabında dikkate alınır.

Somut olayda mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi ek raporunda davacının giydirilmiş ücreti davalının ibraz ettiği ücret bordrolarına göre aylık brüt ....071,60 TL ücret üzerinden ancak bordrolarda tahakkuk ettirilen yol ve yemek yardımları değerlendirilmeksizin hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının giydirilmiş ücreti işyerinde verilen yol ve yemek yardımı eklenmek suretiyle belirlenmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesine göre, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzihle hükümdeki müphem veya muğlak yönlerin düzeltilmesi sağlanabilirse de hüküm fıkrasının değiştirilmesi veya hükme yeni bir fıkra eklenmesi mümkün değildir. Hükmü tavzih yolu ile değiştiren mahkeme kararı, bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25227, Karar No: 2017/35737, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25227 E.  ,  2017/35737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2218, Karar No: 2018/8391, Tarih: 29.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2218 E.  ,  2018/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.03.2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının maliki olduğu 183 ada 17 parsel 4 sayılı taşınmazına diktiği ağaçların kendisine ait 183 ada 26 parsel sayılı taşınmazdaki ağaçlara gölge yapmak suretiyle zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve ağaçların sökülmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 17 parsel sayılı taşınmazdaki iki adet ceviz ağacının davacının taşınmazına olan müdahalenin menine ve müdahalesinin bu iki ağacın kesilmesi suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı taraf temyiz etmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nin 2. maddesi gereğince, bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli mahkeme olduğu, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ve şahıs varlığına ilişkin davalarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu düzenlenmiştir.

Sulh hukuk mahkemelerinin görevi ise HMK’nin 4. maddesinde düzenlenmiş olup, HMK’nin 383. maddesinde de aynı Kanunun 382. maddesinde düzenlenen çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme olmadığı takdirde sulh hukuk mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

HMK’nin zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 448/1 maddesinde de bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanması öngörülmüş, Geçici 1/1 maddesine göre de yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinin kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış davalarda uygulanmayacağı ifade edilmiştir.

Bu durumda 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan davalarda görevle ilgili olarak 6100 sayılı HMK’nin hükümlerinin uygulanması gerekir.

Somut olaya gelince; dava, 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 26.03.2015 tarihinde açıldığından asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu nedenle dava, asliye hukuk mahkemesinde görülmelidir. Mahkemece, görev hususu re'sen dikkate alınarak görevsizlik kararı verilip dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken, hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olaya gelince; dava, 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 26.03.2015 tarihinde açıldığından asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu nedenle dava, asliye hukuk mahkemesinde görülmelidir. Mahkemece, görev hususu re'sen dikkate alınarak görevsizlik kararı verilip dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken, hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olanan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4290, Karar No: 2007/8495, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4290 E.  ,  2007/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, ticari işletmesi için kullanmak üzere davalı müteahhitten satın aldığı dükkanın teslim edilmemesi nedeniyle uğramış olduğu kira ve ticari kazanç kayıpları için tazminat talebinde bulunmuş olup, davanın niteliğine ve tarafların tacir olmalarına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 18.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5525, Karar No: 2018/3080, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5525 E.  ,  2018/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku açısından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5919, Karar No: 2022/17365, Tarih: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5919 E.  ,  2022/17365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayana kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Mahmatlıbahçe Mahallesi 124087 ada 13 ve 14 ile 124086 ada 36 parsel sayılı taşınmazlara net gelir metoduna göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27433, Karar No: 2016/28868, Tarih: 22.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27433 E.  ,  2016/28868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ... davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurumun güvenlik hizmetlerini ihale yolu ile alan şirketler nezdinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi olmadığını, davacının taşeron firma işçisi olduğunu, Bakanlığın ihale makamı konumunda olup asıl işveren sıfatının bulunmadığını, bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai ve genel tatil çalışması alacağının ödendiği varsayılır. Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.