muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/18124, Karar No: 2009/4469, Tarih: 26.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/18124 E.  ,  2009/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2008

Davacı davalı işveren nezdinde Nisan l990- Temmuz 2000 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre  davalıların tüm, davacının  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya ait pansiyon işyerinde Nisan 1991-10.07.2000  tarihleri arasında bekçi olarak geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma kararı üzerine, yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, davanın kısmen kabulü ile,  davacının  1998 yılında 90 gün ve 1990 yılında 90 günlük 506 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu süreler dışlanarak, 1992 yılının Eylül ayında 15 gün,  1996 yılından itibaren 10.07.2000 tarihine kadar ise meyve ağaçlarının bakım ve dikim ayı olduğundan Şubat ayında 30 gün ve turizm sezonu olduğundan Haziran ayı ile Eylül ayı arasında 30’ar gün olmak üzere 505 gün SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tespitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel  bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı  çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki delillerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan keşif sonucu alınan ziraat  ve mülk bilirkişilerinin 10.07.2006 tarihli raporuna göre, davaya konu çalışmanın geçtiği işyerinin 28 odalı, 2168 m2 alanda kurulu, bahçesinde çeşitli meyve ağaçları ile zeytin ağaçlarının bulunduğu, ilçe merkezine yakın  bir pansiyon işletmesi olduğu ve davacı çalışmalarının da 01.07.1991-31.08.1991; 01.07.1992-31.08.1992; 01.07.1993-31.08.1993; 01.07.1994-31.08.1994; 01.07.1995-31.09.1995 tarihleri arasında kesintili olarak SGK’na bildirildiği, davacının 01.06.1998-31.08.1998 ve 01.06.1999-31.08.1999 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece 05.07.2006 tarihinde yapılan keşif sonucu ziraat  ve mülk bilirkişilerince düzenlen 10.07.2006 tarihli raporda, göz önünde bir pansiyon olması nedeniyle bekçi bulundurulmayabileceği belirtilmesine rağmen,  yaz sezonu bitince, kimse kalmadığından ilçedeki pansiyonlarda  bekçi bulundurulması gerektiği, çoğu pansiyonda da bekçi ya da kapıcı bulundurulduğu belirtilmiş; davalı tanıklarının, davacının sezonluk çalışması dışında kalacak yeri olmadığından işverence  kış aylarında da kalmasına izin verildiği şeklindeki anlatımlarına karşılık, bozma öncesinde ve keşif sırasında dinlenen,  komşu pansiyon bekçisi B. C.davaya konu çalışmanın geçtiği pansiyondan daha küçük bir pansiyon olan komşu pansiyonda kışın da kalarak buraya baktığını ve davacının da bu pansiyonda kışın da kaldığını gördüğünü, komşu gazinoda çalışan T.T., davacının kış aylarında da pansiyonda bekçi olarak kaldığını, pansiyonun bakımı ile ilgilendiğini, pansiyonun tüm odalarının anahtarlarını yanında bulundurduğunu ve işverene ait bahçedeki zeytinleri toplayarak Marmara Birlik’e işveren adına teslim ettiğini; komşu apartman kapıcısı M.K.ve davalı tanığı T.C.Solaklar da davacıyı kış aylarında bu pansiyonda kimi zaman çalışırken gördüğünü beyan etmiş; keşifte dinlenen tüm tanıklar anılan pansiyonun kışın ortalık çok tenha olduğundan hırsızlık olaylarına karşı bekçi gerektirdiğini bildirmişlerdir. Dinlenen tanıkların anlatımları, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve işyerine ait dosyada mevcut fotoğraflar doğrultusunda işyerinin niteliği, konumu, kapasitesi ve büyüklüğü dikkate alındığında, davacının kış aylarında bu işyerinde salt barınma amacıyla bulundurulmasının  hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının davalı işverene ait pansiyonda  01.07.1991-10.07.2000 tarihleri arasında bekçi olarak aralıksız çalıştığını açıkça gösterdiği halde davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Öte yandan Mahkemece, davacının  1998 yılında 90 gün ve 1990 yılında 90 günlük 506 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu süreler dışlanarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, 506  sayılı Yasa'nın 85. maddesine göre isteğe bağlı sigortalı  olmak için yazılı olarak Kuruma başvuruda bulunmak koşul olduğu gibi herhangi bir Sosyal  güvenlik kuruluşuna tabi  olarak çalışmamak  da gerekir. Somut olayda  ise davacı 01.07.1991 tarihinden  itibaren  Sosyal Güvenlik Kurumu'na tabi zorunlu sigortalı olarak  çalışmaya başlamıştır. Davacının zorunlu sigortalı olarak çalıştığı 01.07.1991-10.07.2000 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalığına geçerlilik tanınamaz.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1538, Karar No: 2013/2417, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1538 E.  ,  2013/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayet olunan T.C. ... A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilip edilmediği anlaşılamadığı gibi temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza da rastlanmamıştır.

Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5230 sayılı ... Türk Anonim Şirketi'nin Türkiye Halk ... Anonim Şirketi'ne Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un .... maddesi uyarınca 4603 sayılı Kanun'a tabi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup, 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan T.C. ...'nın anılan yasa maddesi uyarıca mahkemeler nezdinde açtıkları veya açacakları davalarda harçtan muafiyeti bulunup, aleyhine açılmış veya açılacak davalarda yargı harçlarından muafiyet bulunmamaktadır.

4603 sayılı Kanun'un .../.... maddesinde bu Kanun'un yürürlüğe girdiği ........2000 tarihinden itibaren ... yıl olarak öngörülen yeniden yapılandırma süresi, aynı maddenin yetki verdiği Bakanlar Kurulu'nun 06.....2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kararı ile ........2010 tarihinden itibaren ... yıl uzatılmıştır. 02.01.2013 temyiz tarihi itibariyle davalı T.C. ... A.Ş. bu nedenlerle temyiz harcına tabidir.

Öte yandan, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 123/son maddesinde, 5766 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca harç istisnası, yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmaktadır. Nitekim, Anayasa Mahkemesi'nin ....01.2010 tarih ve 2008/81 E, 2010/... K sayılı ve ... Hukuk Genel Kurulu'nun 06.....2010 tarih ve ...-443 E, 471 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. Uyuşmazlık, şikayet olunan banka tarafından verilmiş kredi sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas,1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir.

Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir.

Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....01.1985 gün ve E: 1984/..., K:1985/...; Hukuk Genel Kurulu'nun ........2011 gün ve E: 2011/...-843, K: 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Şikayet olunan T.C. ... A.Ş. vekilinin 02.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin ... ve 48. maddeleri hükümleri uyarınca süresinde temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa buna ilişkin belgenin ya da tutanağın eklenmesi; dilekçenin süresinde kaydı yapılmış ve temyiz harcı yatırılmışsa, makbuzunun eklenmesi; yatırılmamış ise yatırılması için HUMK'un 434/.... maddesi uyarınca şikayet olunan vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10765, Karar No: 2012/14345, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10765 E.  ,  2012/14345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Farma eczanesi sahibi olduğunu,davalı ile yapılan sözleşmenin savunması alınmadan, herhangi bir açıklama yapılmadan 16/02/2010 tarih ve 2476711 sayılı yazı ile toplam 2 yıl süreyle sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, fesih işleminin haksız olduğunu ileri sürerek sözleşmenin 2 yıl süreyle feshine ilişkin kararın iptaline, sözleşmenin aynı koşullarda devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, fesih işlemine konu usulsüzlüklerin 23/12/2009 tarihli ve 24 rapor numaralı muhakkik raporunda tüm ayrıntıları ile yer aldığını, konuya ilişkin tüm deliller ve ayrıntılı açıklamaların söz konusu soruşturma doyasında ve muhakkik raporunda mevcut bulunduğunu, bütün bu nedenlerle öncelikle var olan ihtiyati tedbir yoluyla durdurma kararının kaldırılmasını ve haksız olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eczacı olup sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğinden bahisle feshin iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalı,davanın reddini dilemiş,mahkemece " Davalı kurum tarafından 16.02.2010 tarih ve 99/2476711 sayılı sözleşmenin feshi ve cezai şart bildirimine ilişkin kararı ile, "hastalardan alınan bilgiler neticesinde kuruma fatura edilen reçetelerde hasta veya yakınına teslim edilmeyen 2012/10765-14343

Davacı, eczacı olup sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğinden bahisle feshin iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalı,davanın reddini dilemiş,mahkemece " Davalı kurum tarafından 16.02.2010 tarih ve 99/2476711 sayılı sözleşmenin feshi ve cezai şart bildirimine ilişkin kararı ile, "hastalardan alınan bilgiler neticesinde kuruma fatura edilen reçetelerde hasta veya yakınına teslim edilmeyen 2012/10765-14343

ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı, reçete arkalarındaki imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı, hastalardan alınması gereken katılım paylarının alınmadığı, hastaların bilgisi dışında yazılmış içerik yönünden sahte reçetelerin bulunduğu gerekçesi ile sözleşmenin iki yıl süreyle fesih edilmesine ve 37.583,63.TL.sı kurum zararının tahsiline karar verilmiştir. Davalı kurum tarafından görevlendirilen denetim ekibinin kim ile görüştüğü, tespitlerin neye göre yapıldığı dosya ve rapor kapsamından anlaşılamadığı gibi yapılan tespitler ile ilgili somut delil ve emareler ortaya konmamıştır. Yapılan tespitlerin soyut iddialara dayandığı, bu iddialar doğrultusunda sözleşmenin feshine ve cezai şart uygulanmasına ilişkin kurum işleminin ağır olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiş isede, kuruma fatura edilen reçetelerin sahte olduğu iddiasıyla, davalı eczacınında sanık olarak yargılandığı “Özel Belgede Sahtecilik, Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık ” suçundan ... 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/205 esas sayılı dosyanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğundan, ceza mahkemesinde açılan söz konusu kamu davasının sonucunun, eldeki davayı etkileyecek nitelikte olduğu, davalının sahte reçete tanzim edip etmediği hususlarının belirlenmesi için, söz konusu ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden karar verilmiştir. Değinilen bu yön gözetilerek söz konusu ceza davasının kesinleşmesinin, “bekletici sorun” yapılması gerekmekte olup sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,(2) numaralı bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19042, Karar No: 2018/6786, Tarih: 20.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19042 E.  ,  2018/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, ek kararında davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine: temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davacı hakkında tahakkuk ettirilen kaçak su kullanım bedeline ilişkin faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya toplam 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş, mahkemece; 27.05.2016 tarihli ek karar ile ''anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile HMK 341 maddelerine göre temyiz talebinin reddine'' karar verilmiş, ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece 27.05.2016 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğundan bahisle davalı tarafın temyiz talebi reddedilmiş ise de; somut olayda davacı, toplam 4.933,00 TL'lik fatura nedeni ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının, 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline karar verilmiş, dolayısıyla davacının 4.670,48 TL yönünden borçlu olmadığı tespit edilmiştir.

Buna göre; davalı aleyhine hükmedilen miktar 4.670,48 TL olduğu anlaşılmakta olup, iş bu miktar karar tarihi olan 2015 yılında temyiz sınırının (2.080,00 TL) üzerinde olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2016 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına girildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22454, Karar No: 2015/1452, Tarih: 22.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22454 E.  ,  2015/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile.. ve .. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.06.2014 gün ve 169/235 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 1513 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile taşınmaz üzerindeki binanın kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili: davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davanın, reddine dair önceki hükmü temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 21.9.2011 tarih, 2011/2275 – 9113 Esas, Karar sayılı ilamı ile, ''.... işin esası bakımından 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve Resmi Gazete'de yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Diğer taraftan, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan, karardan sonra dava dışı n de pay satın alarak taşınmazda paydaşı haline geldiği görülmektedir. Hal böyle olunca; öncelikle davanın niteliği itibariyle taşınmazın tüm paydaşları arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu gözetilip, sonradan pay satın alan ... aleyhine dava açması için davacı Hazine'ye süre tanınması, dava açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilerek davanın görülebilirlik koşulunun tamamlanması; ondan sonra, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır. '' gereğine işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; ....cevabi yazısında, dava konusu alanın 8.2.2006 tarihinde onaylanarak kesinleşen kıyı kenar çizgisini içeren halihazır paftasına denk düştüğü bildirilerek ilan askı ve duyuru tutanakları gönderilmiş; ancak ilgililere bizzat bildirim yapıldığına ilişkin bir ibareye yer verilmemiştir. Bu durumda ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için bağlayıcılık niteliği taşımayan kıyı- kenar çizgisi karşısında 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda ve 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde öngörüldüğü şekilde oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekmiş olup mahkemece, akademik ünvanlı jeoloji mühendisleri, harita mühendisi ve şehir planlamacısından oluşan bilirkişi kurulu heyeti ile birlikte keşif icra edilerek keşfen kıyı kenar çizgisi belirlenmiştir.