muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20482, Karar No: 2015/22895, Tarih: 21.12.2015

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kabulü ile anılan taşınmaz üzerindeki muhdesatın asıl dosyanın davacısı ve birleştirilen dosyanın davacısı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2.fıkrasının HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2.bentte açıklanan sebeplerle hükmün 2.fıkrasındaki ''... H.. A..'a ait olduğunun ...'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunun yerine ''... davacı H.. A.. tarafından meydana getirildiğinin ...'' ibarelerinin yazılmasına, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4111, Karar No: 2012/8447, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4111 E.  ,  2012/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliğinin tesisi ile su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payından sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin kararda gösterilen gerekçelere göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Anayasa'nın 17/1.maddesi gereği herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtilerek Anayasa'nın 56/1-4.maddesi ile de herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğunu ve devletin bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirmesi gerektiğini emretmektedir. Ayrıca Belediye Gelirleri Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nde su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payı ödenmeden su bağlantısının yapılamayacağına dair açık bir düzenlemenin yer almadığı gözönünde bulundurarak davacının aboneliğin gerçekleştirilmemesi yönündeki muarazanın giderilmesi istemi yerindedir.

Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından yukarıda belirtilen Anayasa, yasa ve yönetmelik maddeleri gereğince davacı lehine su aboneliğinin sağlanması gerekir. Zira, davalı kurum bu hizmeti tekel olarak yürütmekle görevli ve yetkilidir. Tekel olarak yürütülen hizmetlerde sözleşme serbestliği ilkesi olamaz. Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü davacı ile bu nedenle abonelik sözleşmesi imzalamak zorundadır.

O halde, mahkemece davacının abonelik tesisi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümü ile reddi bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, davacının su ve kanalizasyon şebekelerine katılım payının Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesi ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi hükümlerine göre belirlenmesi gerekir. Bu belirleme yapılırken Belediye Gelirleri Kanununun 89.maddesinin amir hükmü gereğince, bu tür hizmet giderlerinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile İller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlarına göre hesaplanan tutarı aşamayacağı da gözetilmelidir.

O hâlde, mahkemece davacının ödemekle sorumlu olduğu tutarın bu amir hüküm gözetilerek tespiti gerekirken, davacının bilirkişi raporuna karşı esaslı itirazları dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

O hâlde, mahkemece davacının ödemekle sorumlu olduğu tutarın bu amir hüküm gözetilerek tespiti gerekirken, davacının bilirkişi raporuna karşı esaslı itirazları dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 23/2.maddesi gereğince davacı her türlü resim ve harçtan muaf olduğundan bu konu hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2993, Karar No: 2021/7590, Tarih: 20.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2993 E.  ,  2021/7590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayan hükme yönelik temyiz itirazının reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 22.11.2019 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara karşı sanığın süresinde yaptığı temyiz itirazının reddiyle, redde dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5527, Karar No: 2013/625, Tarih: 22.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/5527 E.  ,  2013/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın kayınbabası tarafından sağlığında kocası....’a bağışlandığını, kayınbiraderi davalı ... tarafından taşınmaz üzerinde bulunan ev, harman yeri ve tandıra müdahalede bulunduğunu açıklayarak davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiş ve dava dilekçesinde aynı zamanda tapu kaydına dayanmıştır.

Birleştirilen aynı yer Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/112 Esas ve 2010/118 Karar sayılı kararıyla da, 104 ada 117 sayılı parselin ortak miras bırakan ....l’dan kaldığını, kadastro çalışmaları sırasında sadece mirasçılardan ... adına tespit ve tescilin yapıldığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davacı gerek dava dilekçesinde ve gerekse yargılama sırasında sunduğu, üzerinde duruşma günü yazılı 23.02.2009 tarihli dilekçesi ile; tapu kaydına dayandığını açıkça bildirmiştir. Yapılan keşifte 2510 sayılı Kanun gereğince oluşturulan ortak miras bırakan...’inde malikleri arasında yer aldığı 14.06.1939 tarih ve 807 sıra nolu tapu kaydının 104 ada 117 sayılı parsele uyduğunun belirlendiği, dava konusu 124 ada 6 sayılı parsele ait tapunun ise, aynı Kanun gereğince oluşturulan 1939 tarih 805 sıra nolu tapu kaydının bu yere ait olduğunun açıklandığı her ne kadar başlangıçta men’i müdahale davası açılmış ise de, kadastronun girmesi nedeniyle 124 ada 6 parsel numurasını aldığında ıslah suretiyle davasını tapu iptali ve tescile dönüştürdüğü, böylece her iki parsel yönünden davacının 2510 sayılı Kanun gereğince oluşturulan 1939 tarih 805 ve 807 sıra nolu tapu kayıtlarına dayandığı ve bu tapu kayıtlarına dayanılarak kadastro tapularının iptal ve tescili davacı tarafından istenildiğine göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olmakla dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3928, Karar No: 2021/3062, Tarih: 30.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3928 E.  ,  2021/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/10/2019 tarih ve 2019/217- 2019/617 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı şirketten ipotek yükü ile birlikte taşınmaz satın aldığını, bu taşınmaz üzerinde akaryakıt istasyonu yapıp işletmek için davalı ile protokol, bayilik sözleşmesi ve ariyet sözleşmesi akdedildiğini, davacının protokol gereği edimlerini yerine getirdiğini, protokolün 3. maddesi uyarınca davalının taşınmaz üzerindeki ipoteği fekketmesi gerektiğini, ancak çekilen ihtarnameye rağmen ipoteğin fekkedilmediği gibi, dava dışı şirketin borcundan dolayı ipotekli taşınmazın icra takibine konu edilerek satışının talep edildiğini ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davacı aleyhine başlatılan icra takibinin iptaline, davalının %40 oranından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkumiyetine ve protokol gereği davalının kaldırmayı taahhüt ettiği taşınmaz üzerindeki ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından iptali istenen icra takibinin dava dışı HB Saran Otobüs İşletmeciliği Petrol A.Ş'nin davalıya olan borçlarının tahsili için açıldığını, davacı ile protokol imzalandığında dava dışı HB Saran Otobüs İşletmeciliği Petrol A.Ş’nin davalıya olan borçlarının ödenmemiş olması nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla açmış oldukları icra takibinin de mevcut olduğunu, protokolde öngörülen şartlar yerine getirildiğinde ipoteğin kaldırılacağının kararlaştırılmış olmasının, dava dışı HB Saran Otobüs İşletmeciliği Petrol A.Ş’nin davalıya olan borcunu ortadan kaldırmadığını ve davacı şirketin sonraki malik olarak ipotek borçluluğunu da sona erdirmediğini, protokolde öngörülen şartların tamamen yerine getirilmiş olması durumunda dahi ipoteğin tarafların mutabık kalacağı bir tarihte kaldırılacağının yazılı olduğunu, protokolde belirtilen şartların tümünün yerine getirilmediğini, bayilik sözleşmesinin süresinin 06.02.2014 tarihinde sona ereceğini ve davacının bu yükümlülüklerinin sözleşmenin sona ereceği bu tarihe kadar devam ettiğini, bayi davacının bu yükümlülüklerine uyup uymadığının da ancak sözleşmenin biteceği tarihte anlaşılabileceğini ve o tarihten önce davacının taahhütlerini yerine getirdiği iddiasında bulunmasının mümkün olmadığı belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacının davaya konu taşınmazı ipotek ile yükümlü olarak satın aldıktan sonra davalı ile 06.02.2009 tarihinde bayilik sözleşmesi ve ayrıca aynı tarihli “Protokol” başlıklı sözleşmeyi imzaladığı, 5 yıl süre ile davalının bayisi olmayı kabul ve taahhüt ettiği, 06.02.2009 tarihli protokolün 3. maddesinin 3. paragrafında “Bayinin iş bu protokoldeki taahhütlerini yerine getirmesi ve istasyonu işletmeye açarak yasal mevzuat hükümlerine uygun şekilde Lukoil bayisi olarak işletebilmesi kayıt ve şartına bağlı olarak HB Saran Otobüs İşletmeciliği Petrol Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin Lukoil’e doğmuş ve doğacak borçlarının teminatı olarak istasyon arazisi üzerinde tesis edilmiş ipoteği bayinin yazılı talebi halinde tarafların mutabık kalacakları bir tarihte fek edecektir.” şeklinde düzenlendiği, bu maddeden anlaşılacağı üzere taşınmazın teminat vasfının istasyonun 5 yıl süre ile işletilmesi sırasında da devam edeceği, 5 yıl süreli olan sözleşme bitmeden ve mutabakat sağlanmadan davacının ipoteğin kaldırılmasını isteyemeyeceğinden, 5 yıllık süre bitmeden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32764, Karar No: 2013/13014, Tarih: 24.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32764 E.  ,  2013/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

05.04.2012 günü yapılan celsede sanık, savunmasını müdafii huzurunda yapacağını belirttiği halde, mazeret beyan eden müdafiinin talebi hakkında bir karar verilmeden yokluğunda ve sanığın savunmasını müdafii huzurunda yapmak istediğine ilişkin beyanının susma hakkı olarak değerlendirilip yargılamaya devam olunarak karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13649, Karar No: 2013/22023, Tarih: 09.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13649 E.  ,  2013/22023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar planında park alanında kaldığından bahisle yıkılan bina ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar planında park alanında kaldığından bahisle yıkılan bina ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bina ve ağaçların Yenimahalle Belediye Encümeninin kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiği ve bu karar üzerine binanın yıkıldığı anlaşılmış olup, bu niteliğine göre davada adli yargı görevlidir.

Bu nedenle, işin esasına girilerek, yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4063, Karar No: 2018/2164, Tarih: 26.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4063 E.  ,  2018/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; 08.02.2014 günlü olay ve yakalama tutanağında sanık ...'ın suç yerine yakın bir yerde yakalandığının belirtildiği, katılanın sanığı soruşturmada ve yargılamada teşhis edip, aşamalarda değişmeyen şekilde eylemlerini anlatması karşısında; sanığın yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8545, Karar No: 2014/7466, Tarih: 17.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8545 E.  ,  2014/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... ... hakkında, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası-erteleme

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

I- Sanık ... hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların ortağı oldukları.... Tic. Ltd. Şirketi namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenleyip komisyon karşılığı sattıklarının iddia olunması, sanıkların suçlamayı kabul etmemelerine karşın kayıtlarda sanıkların halen şirket ortağı olarak yer almaları, söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmaması, 01.10.2003 tarihi itibariyle şirketin re'sen mükellefiyetinin terkin edilmesine rağmen ... Şirketi ile .... Plastik Geri Dön. Ltd. Şirketinin 2005 yılına hasren yapılan incelemelerde Ba-Bs Form analizlerinde suça konu şirkete ait 39 adet faturanın kullanıldığının belirlenmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; faturaların asılları ve onaylı suretleri getirtilerek sahte faturalarının yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, faturaların sanıklardan alınıp alınmadığının araştırılması, bu kapsamda faturaları alıp kullanan kişi veya şirketler hakkında düzenlenen varsa vergi inceleme raporlarının onaylı örneği ve eklerinin celp edilmesi, hakkında/haklarında kamu davasının açıldığının belirlenmesi halinde evraklarının getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya intikalinin sağlanması, faturalardaki imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/944, Karar No: 2020/3664, Tarih: 02.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/944 E.  ,  2020/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma,Tehdit, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçu bakımından doğrudan ve/veya dolaylı olarak zarar görmeyen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına karar verilmiş ise de; Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilince kararın bu kısmına yönelik temyiz davası açma olanağı vermeyeceğinden Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin, anılan suçla ilgili kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMK’nin 296/1 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağmaya kalkışma suçundan kurulan mahkumiyet ile hakaret suçundan verilen düşme; katılan ...’a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Katılan ...’nin 06.04.2016 tarihli duruşmada alınan ifadesinde "..ablam beni çağırdığı için olay günü gittim içeri girdiğimde sanık bana sen bir şeye karışma diyerek belini açtı ve belindeki bıçağı gösterdi..ben ona sakin ol ne yapmaya çalışıyorsun dedim fakat bana bağırdı çağırdı balkondan eşyaları dışarı attı, ablama elinde bıçak olduğu halde para vermezsen bu evden ölün çıkar maaşını vereceksin, oğluna kredi çektin bana da para vereceksin” dedi..bende kendimi dışarı attım” şeklinde beyanda bulunduğunun, ayrıca, aşamalarda alınan ifadelerden sanığın olay günü eve gelen katılan ...’den bıçak tehdidiyle para istemeyip sadece annesi ....’den para istediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13, Karar No: 2011/17658, Tarih: 26.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/13 E.  ,  2011/17658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar ve- rildi.