muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/38170, Karar No: 2015/11943, Tarih: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/38170 E.  ,  2015/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, gece vardiya zammı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin uzun yıllardan beri işçi olarak çalıştığını, 17 sıra nolu T'nın üyesi olduğunu, lojmanda kaldığı için özellikle kışın iş saatinin dışındaki vakitlerde kalorifer kazanının ısısını, yakıt durumunu devamlı kontrol etmek suretiyle fazla çalışma yaptığını, kış aylarında altı aylık dönemde vardiya usulü ile yirmidört saat çalışıp yirmidört saat dinlenmek suretiyle çalıştığını, bayram ve hafta tatiline denk gelen günlerde de çalıştığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hak etmiş olduğu fazla mesai, ulusal ve dini bayramlar ile genel tatil günleri için ödenmesi gereken fark ücret, hafta sonu tatili çalışma ücreti, gece vardiya zammı alacaklarının tamamının ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda yapılan işin niteliği dikkate alındığında fazla çalışmanın sadece kış aylarında yapıldığının kabulü ile buna göre fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması dosya içeriğine uygun düşecektir.

3-)Davacı işçinin hafta tatili çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin yukarıda belirtilen kurallar burada da geçerlidir.

Dosya kapsamındaki davacı beyanına göre; çalışma düzeni yirmidört saat çalışma yirmidört saat dinlenme esasına göre yürütülmektedir. Bu çalışma düzeninde, davacının bir hafta dört gün, bir hafta üç gün çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının çalışmadığı günlerde hafta tatilini kullandığı kabul edilmelidir. Mahkemece hafta tatili alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5646, Karar No: 2019/7061, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5646 E.  ,  2019/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihindeki sabıka kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun sabıkasız olduğu, iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçunda suçun niteliği gereği maddi bir zararın söz konusu olamayacağı, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak atılı suçtan tayin edilen hapis cezasının ertelendiği de gözetilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının talebe bağlı olmaksızın cezanın kişiselleştirilmesi normlarından önce ve re’sen tartışılması zorunluluğu karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23754, Karar No: 2014/6790, Tarih: 09.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23754 E.  ,  2014/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/84165

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/284 (E) ve 2011/796 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandıkları iddia edilen sanıklara ait şirketin yetkilisinin sanık M.. Ö.. olarak göründüğü, şirketin tasfiye sürecinde yine aynı sanığın tasfiye memuru olarak atandığı, diğer sanık M.. Ü..'nün %2 oranında hissesi olduğu, vergi inceleme raporunda sanıkların kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen A.. Matbaacılık ve Kağıtçılık, K.. Matbaacılık Kağıtçılık Tic. Ltd. Şti ile B..Reklamcılık Matbaacılık Ltd. Şti. haklarında yapılan karşıt incelemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlendiğinin belirtildiği görülmekle; S.. Kağıtçılık ve P&P Yayıncılık dahil olmak üzere şirket yetkilileri hakkında düzenlenen tüm vergi raporlarının getirtilmesi, vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması, sanık M.. Ü..'nün şirkette herhangi bir temsil yetkisi olup olmadığının tespiti ile suçun sübutu halinde zincirleme biçimde her takvim yılından sanıkların ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde sanıkların beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21060, Karar No: 2015/413, Tarih: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21060 E.  ,  2015/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/381-2013/463

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan .....'nin dava konusu 328 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı şekilde oğlu olan .......'ye satış göstererek temlik ettiğini,.........'nin ölümüyle eşi ..........ve kızı .........'nın da paylarını davalılara muvazaalı şekilde devrettiklerini ileri sürerek pay oranında tapu kaydının iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.270,32 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3686, Karar No: 2006/6441, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3686 E.  ,  2006/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3787 esas 3983 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.05.2006 gün ve 22029 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120214 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında

mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3787 esas 2004/3983 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’in 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/269, Karar No: 2016/1657, Tarih: 23.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/269 E.  ,  2016/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık.... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığından, temyiz incelemesi sanıklar ...ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak yapılmıştır.

A-Sanık...hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

.....tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ile müdafiinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanığın salıverilmesine ilişkin talebin reddine,

B-Sanık...hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

1-Hukuka uygun olarak alınan bir arama kararı bulunmadan sanığın üstünde kullanım miktarı sınırında metamfetamin maddesi ele geçirildiği, bu maddenin suçun konusu ya da delili olarak kabul edilemeyeceği, sanığın bu maddeyi kullandığı tıbbi yöntemlerle tespit edilmiş ise de, sanık hakkında bu fiil nedeniyle ayrıca “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan dava açıldığı ve fiilinin TCK'nın 191/5. maddesi kapsamında değerlendirildiği anlaşılmakla; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan yargılamada ise, aşamalarda inkâra yönelik savunmada bulunan sanığın, diğer sanık...’e ait olduğu tespit edilen farklı neviden uyuşturucu maddelerle ilgisi bulunduğuna ve sanık ...’in suçuna iştirak ettiğine dair, kuşku sınırlarını aşan mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığından; sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

23/03/2016 tarihinde sanık... hakkında oybirliğiyle, sanık ...hakkında üye...'ın karşı oyuyla ve oyçokluğuyla karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 23.03.2016 Tarihinde verilen bu karar ... Cumhuriyet savcısı ...'ün katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık... müdafii Av. ...'ın yokluğunda 07.04.2016 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.

K A R Ş I O Y G E R E K Ç E S İ .

( Sanık ... ile ilgili )

Olay:

Sanık ...tarafından kiralanan ve sanık ....'in sürücüsü olduğu, sanıklar ...ve ...'inde içinde bulundukları .... plakalı otomobille (Sanıkların) .... .... gitmek için hareket ettikleri, kolluk görevlilerince yapılan yol kontrolünde, .... ilçesi otoban girişi denizciler turnukesinde durduruldukları sırada, arka koltukta bulunan sanık ...'in aracın arka kapısını açarak bir kutuyu yere aracın altına doğru attığı, bu durumu gören kolluk görevlilerince atılan kutunun zabt edilerek yapılan kontrolünde, içerisinde çok sayıda paketçikler halinde, (olay yakalama zapt etme tutanağı ve bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere ) uyuşturucu ve uyarıcı nitelikte eroin, esrar ve metamfetamin içeren maddeler olduğunun tespitiyle muhafaza altına alındığı, bu şekilde gerçekleşen eylem nedeniyle sanıklar hakkında ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere sanık... ve ...'nin birlikte-iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti yapmak bu amaçla nakletme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği... şeklindedir.

Çoğunlukla aramızda uyuşmazlık; sanık ...'nin atılı suçunun sabit olup olmadığı, başka bir anlatımla sanığın diğer sanık...in uyuşturucu madde ticareti yapma (ticari amaçla uyuşturucu madde nakletme) eylemine iştirak edip etmediği hususlarında toplanmaktadır.

Sanık ... soruşturma ve kovuşturma aşamalarında özet olarak; uyuşturucunun yakalandığı aracı kendisinin kiraladığını araçtaki kutu içerisindeki bulunan esrarın kendisine ait olduğunu, necatinin kullanmış olduğu yakalanan uyuşturucularla ilgisinin olmadığını belirtmiştir. Yine, şoförlüğünün zayıf olduğunu bu amaçla dönüş yolunda aracı kullanması için sanık ...de yanına aldığını belirtmiştir.

Sanık ... soruşturma ve kovuşturma aşamalarında özet olarak; uyuşturucunun yakalandığı aracı kendisinin kiraladığını araçtaki kutu içerisindeki bulunan esrarın kendisine ait olduğunu, necatinin kullanmış olduğu yakalanan uyuşturucularla ilgisinin olmadığını belirtmiştir. Yine, şoförlüğünün zayıf olduğunu bu amaçla dönüş yolunda aracı kullanması için sanık ...de yanına aldığını belirtmiştir.

Sanık...'de aşamalarda özet olarak; kendisinin metamfetamin hap kullandığını, olaydan iki gün önce sanık...in yanına geldiğini ve ondan üzerinde çıkan uyuştrucuları aldığını, olay günüde birlikte tarsusa giderken sürücüsü olduğu araçta, sanık...ve diğer sanık ...de olduğu halde yakalandıklarını yakalanan uyuşturucuların sanık ...e ait olduğunu, Rahim'e ait uyuşturucularla bir ilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Beraat eden ve hükmü kesinleşen sanık...ise; suç konusu uyuşturucularla ilgisi olmadığını araç sürücüsünün...olduğunu kendisinin de sanık ...e ait olan aracı dönüş yolunda kullanmak üzere bulunduğunu uyuşturcularla ilgisinin ve bilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Somut olayda; sanık ...'e ait içerisinde uyuşturucu madde bulunup nakledilen otomobilin, bu durumu bildiği halde sanık ...tarafından sürücü olarak kullanıldığı ve seyir halindeyken-(nakil esnasında)- yol kontrölünde yakalandıkları sabittir. Yine, (sanık ...'in şoförlüğünün zayıf olması nedeniyle tarsusa giderken aracın sanık...tarafından, dönüş yolundada beraat eden sanık ... tarafından kullanılacağında da kuşku bulunmamaktadır.)

Sanık'nin bu şekilde sübuta eren eylemi nedeniyle hukuki durumunun tespiti açısından;

Öncelikle; atılı suçu tanımlayan ve yaptırım öngören TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasına bakmak gerekir.

TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası ''uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi 10 yıldan az olmamak üzere hapis ve 20000 güne kadar adli parasıyla cezalandırılır. '' ........... şeklindedir.

Söz konusu fıkrada, seçimlik hareketlerden olan uyuşturucu maddeyi nakletme suç olarak düzenlenmiştir.

Yine, somut olayda; sanık ...'e ait olan uyuşturucu yine onun kiraldığı araçla nakledilmektedir. Sanık..., içerisinde uyuşturucu bulunan aracı, (bu özelliğini) bilerek ve isteyerek kullanmak suretiyle nakle iştirak etmiştir. Bu şekilde sabit olan eylem karşısında sanığın hukuki durumu TCK'nın 37. maddede düzenlenen şekliyle ''fiili birlikte gerçekleştiren'' fail konumundadır.

Söz konusu fıkrada, seçimlik hareketlerden olan uyuşturucu maddeyi nakletme suç olarak düzenlenmiştir.

Yine, somut olayda; sanık ...'e ait olan uyuşturucu yine onun kiraldığı araçla nakledilmektedir. Sanık..., içerisinde uyuşturucu bulunan aracı, (bu özelliğini) bilerek ve isteyerek kullanmak suretiyle nakle iştirak etmiştir. Bu şekilde sabit olan eylem karşısında sanığın hukuki durumu TCK'nın 37. maddede düzenlenen şekliyle ''fiili birlikte gerçekleştiren'' fail konumundadır.

Sonuç olarak; (Şoförlüğü zayıf olan ve araç kullanmakta zorlanan) diğer sanık ...in kiraladığı içerisinde suç konusu uyuşturucuların bulunduğu ve nakledildiği aracı, sanık...nin aracın bu özelliğini-durumunu- bildiği halde, bilerek ve isteyerek sürücü olarak kullanmak suretiyle sanık ...in uyuşturucu madde nakletme eylemine ''Fiili birlikte gerçekleştiren" olarak iştirak ettiğinin sabit olması karşısında "iştirak halinde ticari amaçla uyuşturucu madde nakletme'' suçundan cezalandırılması gerektiği, bu yönde SANIK....'nin mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkemece verilen usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun atılı suçtan sanığın beraati gerektiği yönündeki BOZMA görüşüne katılmıyorum. 23.03.2016.