muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4568, Karar No: 2017/7756, Tarih: 23.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4568 E.  ,  2017/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1.656,58 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dava dilekçesinde, davacının tutuklandığında fotoğrafçılık işiyle iştigal ettiğinin belirtildiği ve dava dilekçesi ekinde sunulan ve davacının tüketicilere yönelik fotoğrafçılık faaliyeti ile ilgili olarak vergi kaydının bulunduğuna dair Nusaybin Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenen yazı içeriği dikkate alınarak davacının tutuklandığı tarihte vergi kaydının bulunup bulunmadığı ilgili kurumdan sorularak davacı ile ilgili tüm vergi beyannamelerinin onaylı suretleri temin edilip incelenerek maddi zararın tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 15.05.2014 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 27.05.2014 olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2932, Karar No: 2020/752, Tarih: 05.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2932 E.  ,  2020/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Mülkiyeti Gençlik Spor İl Müdürlüğüne ait olan ve davacı ... Kuyumculuk Ltd. Şti.'ne kiralanmış olan ... Düğün Salonu'nun davalı ... şirketinde sigortalı olduğunu, aşırı kar yağışı sonucu sigortalı işyerinin çatılarının çöktüğünü, bu çökme neticesinde çatılar, direkler ve bunların altında kalan masa, sandalye ve diğer malzemeleri ile elektrik tesisatının hasar gördüğünü, sigorta şirketinin talimatı üzerine yenileme çalışmalarına başlanıldığını, ancak sigorta şirketince iş bitmeden "yıkılan kısımların sundurma olduğu, poliçe genel şartlarında bina tanımı içinde sundurma vb yapıların yer almadığı" şeklinde ifadeler kullanılarak ve meydana gelen diğer hasarlar için de "açıkça bulunan mal varlıklarının teminat dışında kaldığı" bildirilmiş olup ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kaymak kaydıyla davacının uğramış olduğu zararının 79.178,00 TL'lik kısmının hasarın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans işlemlerinde uygulanan reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigorta poliçesi ile teminat altına alınan yerin farklı olduğu, sigorta poliçesinde teminat

altına alınan yerin kapalı düğün salonu olduğunu ve hasarın meydana geldiği yerin farklı yer olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tanık beyanlarıyla buranın sundurma olmadığının anlaşıldığı, ayrıca dinlenilen davacı tanıklarının davacının sigorta poliçesiyle sigortalattırdığı yerin hasarın meydana geldiği yer olarak beyan etmeleri karşısında davacının davasının kabulüne ve fazlaya ilişkin talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hükmün, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 05/12/2016 gün ve 2014/8569 Esas 2016/11107 karar sayılı ilamı ile "hükmün, infazda tereddüt yaratmayacak mahiyette olması gerektiği" gerekçesiyle diğer temyiz nedenleri incelenmeksizin karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek 79.178,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek 79.178,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda mahkeme kararının davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, temyiz dilekçesinin davacı vekiline 12.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından yasal süresi 10 gün geçirildikten sonra 26.04.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.055,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/479, Karar No: 2010/7111, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/479 E.  ,  2010/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 117 ada 2 parsel sayılı 570,15 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11362, Karar No: 2013/17756, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11362 E.  ,  2013/17756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.09.2004 - 15.09.2008 tarihleri arasında Şanlıurfa ... İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ..... sicil numaralı davalı işyerinin 1.10.2001 – 31.1.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamına olduğu, davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği ve davacı adına davalı işverene ait işyerinden çalışma bildirilmediği görülmüştür.

Somut olayda; davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının çalıştığını belirtmelerine rağmen, davalı tanıklarının çalışmadığını, okulun üç kadrolu hizmetlisi olduğunu beyan ettikleri, davacıdan başka ikisi davacının kardeşi olmak üzere 3 kişinin daha aynı dönemlerde hizmetli olarak çalıştığını belirterek dava açtıkları, Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi’nin 2012/487, 2013/146 ve 2013/148 Esas sayılı dava dosyaları üzerinde görülen bu davalarda da aynı dönemler için kabul kararı verildiği, okulda çok sayıda öğretmen olmasına rağmen Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulmak suretiyle dava konusu dönemin tamamında çalışan öğretmenler tespit edilerek bu kişiler arasından resen tanık seçilerek dinlenilmediği ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, keşif yapılarak ve Milli Eğitim Müdürlüğünden bilgileri getirtilerek okulun büyüklüğünün, öğrenci sayısının, çalışan hizmetli sayısının tespit edilmediği, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığının açıklattırılmadığı, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzasının olup olmadığının araştırılmadığı, davacı tanıklarından Hüseyin Altun’un davacının kardeşi olmasına rağmen, davacının uzaktan akrabası olduğunu söyleyerek ifade verdiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü’nden okul bilgileri (kaç derslikli, kaç öğrencisi olduğu, hizmetli sayısı, öğretmen sayısı, kaloriferli-sobalı gibi) istenilmek ve gerekirse keşif yapılmak suretiyle okulun büyüklüğünü saptamak, belirlenen kriterlere göre okulda görev yapması gereken hizmetli sayısının belirlenerek, okulun kadrolu hizmetlilerinin yeterli olup olmadığını tespit etmek, ihtilaflı dönemde görev yapan öğretmenleri ve diğer çalışanları Milli Eğitim Müdürlüğünden sorarak tespit etmek, ihtilaflı dönemin tamamında çalışan öğretmen ve diğer çalışanlar arasından kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bu kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, öğrenci, veli, köy halkından resen tanık araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzası olup olmadığını araştırmak, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığını açıklattırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; davanın kısmen kabul, kısmen reddedilmesi karşısında davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16632, Karar No: 2015/22686, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/16632 E.  ,  2015/22686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/44-2014/424

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dairemizin geri çevirme kararından sonra dosya sunulan belgelere ve bilirkişi raporunda belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmazlara arazi olarak değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2-Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşılmıştır.

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16255, Karar No: 2013/5648, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16255 E.  ,  2013/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava; davacının 1.4.1991- Haziran 2001 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı işverene ait 15.10.1996 - 1.6.2001 döneminde kuruma bildirilenler dışında 375 gün hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret karşılığı çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinin 1.1.1989 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davalı işverence davacı adına 15.10.1996 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının davalı işverene ait 44281 sicil no'lu işyerinden 13.3.1993 - 27.3.1993 arasında tam, 15.10.1996 - 1.6.2001 tarihleri arasında 2000 yılında tam, diğer zamanlarda kısmi şekilde çalışmalarının bildirildiği, dava konusu olan döneme ilişkin bordroların getirtildiği, dinlenen tanıkların dava konusu dönemin tamamını kapsayacak şekilde bordrolu olmadıkları, resen tanık araştılıp dinlenilmediği, davalı işverence davalı işyerinin yaz aylarında çalıştığı kış aylarında kapalı olduğununun belirtildiği, ancak davacının ve bazı tanıkların kış aylarında da çalışmalarının olduğunun dönem bordroalrından görülmesi karşısında bu savunmanın samimi ve gerçek olmadığı, buna göre eksik araştırma ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarından, ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılaradan Pur Turizm A.Ş.'ye iadesine, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9113, Karar No: 2016/11254, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9113 E.  ,  2016/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9676, Karar No: 2009/8373, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9676 E.  ,  2009/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dosya içeriğine göre dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 4.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.