muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30459, Karar No: 2015/10821, Tarih: 25.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30459 E.  ,  2015/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/196436

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/30 (E) ve 2011/894 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müşteki S.. K..'yı hemopnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı dikkate alınarak, darbelerin sayısı, hedeflenen vücut bölgesi ve meydana gelen sonucun ağırlığına göre, sanığın eyleminin kasten adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığının tartışılması yönünden delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu ve bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10427, Karar No: 2020/10468, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/10427 E.  ,  2020/10468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada ... 19. İş Mahkemesi ile ... 4. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

... 19. İş Mahkemesince, davacının son olarak çalışmasının geçtiğini beyan ettiği iş yerinin ikametgahının ... ili sınırı içerisinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. İş Mahkemesince ise, davacının davalı ... şirketinin işçisi olarak 03.06.2011- 31.07.2013 tarihleri arasında Isparta ilinde elektrik dağıtım şebekesi teknisyeni olarak çalıştığı, davacının aynı işte dava dışı ... Enerji A.Ş. isimli şirkette çalışması ise 01.08.2013 - 26.02.2016 tarihleri arasında yine Isparta ilinde geçtiği, davalı ... A.Ş.'den doğrudan bir çalışması bulunmadığı, bu şirketin diğer şirketlere taşeron iş yaptıran asıl işveren konumunda olduğu, bu durumda 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 6/1. maddesi gereğince işin yapıldığı yer mahkemesi olan Isparta, davalı ... şirketinin merkez adresi olan ... ve diğer davalı CLK şirketinin merkez adresi olan ... mahkemelerinin yetkili olacağı, aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, olayda; davacı tarafın ... mahkemelerinde dava açarak tercihini ... Mahkemelerinden yöne kullandığının anlaşıldığı, ... İş Mahkemesinin Akbayır şirketinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi sıfatı ile yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır .

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... Elk. İnş. Pr. Taah. Müh. Tur. İm. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti’nin adresinin "... Bulvarı No: .../... ... .../...” olduğu, bu adresin de ... İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan davalılardan birinin yerleşim yeri yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın ... 19. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 19. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3988, Karar No: 2020/701, Tarih: 25.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3988 E.  ,  2020/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35/2, 53, 63. maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39298, Karar No: 2016/1180, Tarih: 21.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/39298 E.  ,  2016/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3934 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.328 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.811 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8.811 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3934 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.328 TL yapı bedeli ile 1.517 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 151,00 harcın istek halinde iadesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13102, Karar No: 2016/18292, Tarih: 03.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13102 E.  ,  2016/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde ... operatörü olarak çalışmaktayken 27.11.2014 tarihinde güvenlik elemanlarınca işyerine alınmadığını, işten çıkartıldığının söylendiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını, fesih öncesinde raporlu olduğunu, gerçek fesih sebebinin davacının bir kısım arkadaşlarıyla birlikte ...Tekstil İşçileri Sendikası’na üye olması ve mesai saatleri dışında sendikal faaliyette bulunması olduğunu, işverenin sendikal oluşumu engellemek amacıyla davacıyla birlikte üye işçileri işten çıkardığını, işverenin sonrasında gönderdiği fesih yazısında davacının sağlık raporu olduğu sürede noter aracılığıyla tutanak tutularak tespit yapıldığını ve üretimin durduğundan bahsedildiğini, noter görevlisinin yanıltılarak tespit yapıldığını, davacının 27.11.2014 tarihinde İş Kur’a başvurusunun bulunduğunu, davalı ...’in taşeron firma olduğunu, taşeronluk ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğunu ve gerçek işverenin davalı ...Ş. olduğunu, bu sebeplerle feshin geçerli bir nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesi ile 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının iş akdinin diğer davalı şirketçe haklı nedenle feshedildiğini, işverenin çuval üretimi yaptığını ve kış aylarında siparişlerin artması sebebiyle üçlü vardiyada çalışıldığını, 17.11.2014 tarihinden itibaren hafta tatilinin hafta içine alındığını ve davacının bu şekilde 17.11.2014-22.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 7’li vardiya sistemi ile çalışılması gereken ilk Pazar günü olan 23.11.2014 günü her vardiyada 6’şar kişi çalışması gerekirken 3’er işçi geldiğini ve 2 makine yerine 1 makinenin çalıştığını, 24.11.2014 tarihinde davacı ve birlikte hareket eden 7 kişilik grubun 7’li vardiya şeklinde çalıştığını ancak bu şekilde çalışmak istemediğini, bu 7 kişilik grubun 25.11.2014 tarihinde 08:00-16:00 saatleri arasındaki vardiyasına gelmeyerek işi durdurduğunu, devam eden 16:00-24:00 saatleri arasındaki vardiyasına da 3 kişinin gelmediğini, eksik personel sebebiyle üretim yapılamadığını ve bu hususun noter marifetiyle tespit edildiğini, 26.11.2014 tarihinde ise davacının rapor alarak işe gelmediğini, iş akdinin bu sebeple feshedildiğini, savunma veren diğer işçilerin ise çalışma sistemini kabul etmediklerini ve bu sebeple işe gelinmediğini belirttiklerini, davacı ve diğer işçilerin iş barışını bozmak ve diğer işçileri kışkırtmak amacıyla 27.11.2015 ve 28.11.2015 tarihlerinde işyeri önünde eylem yaptıklarını ve kamera kayıtları ve polis tutanaklarının bulunduğunu, bazı işçilerin çalışma şartlarını değiştirmek için önceden anlaşarak işe gelmediklerini, aynı bölümde çalışan 9 işçinin aynı gün rapor almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, raporların aynı aile hekimliğinden ve aynı zamanda alındığını, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali sebebiyle 2014/76080 Haz. Numaralı dosyada suç duyurusunda bulunulduğunu, işverenin üretimin durması sebebiyle maddi kaybı olduğunu, cezai şart ödediğini, zararın 30 günlük ücreti aştığını, ... 3. İş Mahkemesinin 2014/4 D.İş dosyası ile zarar tespiti için dava açıldığını, sendikal sebep iddiasının gerçeği yansıtmadığını, sendikaya üye olan işçilerin isimlerinin işverence bilinmediğini, iş akdinin iş sözleşmesinin ve işinin yerine getirilmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ise, davacının işyerinde kanunsuz eyleme katılması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, şirketlerinin davalı ...Ş.'nin alt işvereni olduğunu, işyerinde yükleme-boşaltma-istif, temizlik vs. işlerini üstlendiklerini, davacının da alt işveren işçisi olduğunu, işyerinde 7’li vardiya sistemine geçilerek hafta tatilinin de hafta içinde kullandırılmasına karar verildiğini, davacı ve arkadaşlarının 25.11.2014 tarihinde 8-16 vardiyasına gelmeyerek üretimi durdurdukları, yeni çalışma sistemini istemediklerini yineledikleri, davacıdan savunma istenildiği, ancak savunma vermeyeceğini belirterek işyerini terk ettiği, noter vasıtasıyla davacı ve arkadaşlarının işe gelmediklerinin tespit ettirildiğini, davacı ve arkadaşlarının işyerindeki 7’li vardiya sitemine tepki olarak kendi aralarında önceden anlaşarak işe gelmediklerini, üretimi durdurmak amacıyla kanunsuz eylem yaptıklarını, sağlık raporlarının gerçeği yansıtmadığını, davacı ve arkadaşlarının işyerinde 30 günlük ücretleri ile karşılayamayacakları tutarda zarara sebebiyet verdikleri, sendikal nedenle işten çıkarılmadıklarını, belirtilen haklı nedenlerle işten çıkarıldıklarını, 31.12.2014 tarihinde de alt işverenlik ilişkisinin sona erdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işverenin yönetim hakkı kapsamında vardiya düzenini değiştirdiği, davacı ve bir kısım çalışanın yeni vardiya düzenini kabul etmeyerek üretim kaybına neden olduğu, bu şekilde davacının davranışının 4857 sayılı İş kanunun 25/II (e) maddesi kapsamında doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış niteliğinde olduğu, ayrıca davacıya ait istirahat raporlarının diğer çalışanlarla aynı tarihlerde rapor alınmış olması, diğer çalışanlarla birlikte hareket ederek rapor alındığı, alınan istirahat raporlarının gerçek bir sağlık mazeretine dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ve arkadaşlarının topluca işe gelmemelerinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı ve yine davacı ile arkadaşlarının işe gelmedikleri tarihleri kapsayan sağlık raporlarının geçerli olup olmadığı, feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ve arkadaşlarının topluca işe gelmemelerinin haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı ve yine davacı ile arkadaşlarının işe gelmedikleri tarihleri kapsayan sağlık raporlarının geçerli olup olmadığı, feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Aynı olay nedeniyle ve aynı sebeple davalı işverence işten çıkarılan başka bir işçinin dosyasında Dairemizce verilen kararda “…Dosya içeriğine göre 25/11/2014 ve 26/11/2014 tarihlerinde bir gün veya iki gün raporlu olan davacıların sağlık raporları nedeniyle işyerine gitmemeleri söz konusudur. Doktor raporları resmi evrak niteliğinde olup sahteliği ispat edilinceye kadar geçerlidir. Davalı işveren bu raporların davacı ve arkadaşlarının topluca işe gelmedikleri günlere ilişkin olarak yaptıkları eylem sonrası işe gelmemelerini meşru göstermek için kamu kurum ve kuruluşlarını kullanarak yalan söylediklerini ve raporların gerçeği yansıtmadığını ileri sürmüşse de raporun sahteliği konusunda şikayette bulunulmadığı, raporun sahteliğinin davalı tarafça ispatlanamadığı ayrıca işverence rapor alanlardan ... ve ...'ın iş akdinin feshedilmediği, dosya kapsamı nazara alındığında işveren feshinin 4857 sayılı Yasanın 25/2. maddesindeki haklı fesih şartlarını taşımadığı gibi geçerli fesih de oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Feshin haklı nedene dayandığı ve sendikal nedene dayanmadığı kabul edilmişse de, söz konusu karar eksik araştırmaya dayanmaktadır. Dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporu da yeterli değildir…” denilerek sendikal neden araştırması yönünden kararın bozulduğu görülmüştür. (7. HD-2016/7317 E) Yine, bu karar emsal alınarak Dairemiz’in 2016/7753 E. sayılı dosyasında da işveren feshinin haklı neden taşımadığı kabul edilmiş ve araştırmaya yönelik bozma yapılmıştır.

Dosya içeriğine göre, yukarıda belirtilen emsal kararlarımız gereği, mahkemece davalı işverence yapılan feshin haklı olduğu yönündeki değerlendirme yerinde olmayıp işveren feshinin haklı neden taşımadığı ve davacının işe iadesine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, davacının davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu ve feshin sendikal nedenle yapıldığı yönünde de iddiaları bulunmakta olup; bu talepler ile ilgili olarak taraf delilleri toplanılıp gerekirse tanıklar etraflıca dinlenildikten sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33769, Karar No: 2016/656, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33769 E.  ,  2016/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete getirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanunun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/993 esas, 2015/200 sayılı kararını müteakip Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin 29/05/2015 tarihli ve 2015/485 esas 2015/334 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/469 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2015 gün ve 353748 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu’nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeler Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... (4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;