muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18605, Karar No: 2017/4143, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18605 E.  ,  2017/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklardan ...'in yokluğunda verilen hükümde CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak "tefhim ve tebliğden" itibaren denilerek sanığın yanıltılması nedeniyle sanık müdafinin 02/05/2013 tarihli temyizinin süresinde sayılarak yapılan incelemede;

1-Borçlu şirketin kayıtlı olduğu ... mahallesi ... sok. No:76 ... /... adresinde ticari faaliyetine devam edip etmediği hususunda yeniden zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Sanıkların cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket ana sözleşmesi de getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenip buna göre hukuki durumun tayini gerekirken eksik araştırma ile her iki sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3406, Karar No: 2015/17712, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3406 E.  ,  2015/17712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/485-2014/775

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

... Belediye Başkanlığı’nın 07.03.2014 günlü yazısında dava konusu taşınmazla ilgili “1/1000 ölçekli imar planı dışında, mücavir saha içerisinde, etrafı meskun değil, belediye hizmetlerinden kısmen yararlanır, arsa vasfında değildir” denilmekle birlikte, aynı belediyenin aynı ada içerisinde bulunan komşu 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazla ilgili 25.02.2014 günlü yazısında “taşınmazın imar planı dâhilinde, etrafı meskun, her türlü belediye hizmetlerinden yararlanır, arsa vasfındadır” şeklinde ifadeler kullanıldığı, fen bilirkişisi raporunda ise 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazın imar planına 80 metre mesafede olduğu belirtilmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi amacıyla;

a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının .... Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

b) Dava konusu taşınmazın .... Belediye Başkanlığı’nın halihazır haritasındaki konumu işaretlettirilerek, taşınmazın (imar plan sınırı gösterilmek suretiyle) imar planına, en yakın yerleşim yerine, sosyal tesis gibi cazibe merkezlerine ve ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişi tarafından işaretlettirildikten sonra,

Alınan cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7592, Karar No: 2016/2307, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7592 E.  ,  2016/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen30/12/2014 tarih ve 2012/36-2014/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı birleşen davada davalı vekili katılma yoluyla davalı birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı- birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin ".." ibareli, tanınmış markaları bulunduğunu, davalı tarafından üretilen çeşitli kozmetik ve parfümeri ürünlerinde müvekkiline ait "..." ibareli markanın aynen kullanılmasının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, anılan fiillerin durdurulmasını, önlenmesini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL mavevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını ve müvekkilinin dava konusu markaları tescilli oldukları tüm sınıflarda kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli tanınmış, seri markaları bulunduğunu ve markalarının kullanımından doğan hiçbir eyleminin tecavüz veya haksız rekabet teşkil etmediğini, müvekkilinin kozmetik sektöründe faaliyet gösterdiğini, markaların kullanıldığı sektörler farklı olduğundan iltibas ihtimalinin söz konusu olmadığını savunarak, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalının ticari hayattaki faaliyetlerinin mücevherat sektöründe yani 14. sınıfta olup, diğer sınıflarda tescil edilen markaların ihtiyat markaları olduğunu ve kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2003/05009, 2003/29096, 2003/29097, 2005/35273, 2006/50910, 2007/14065 no'lu markaların 14. sınıf haricinde tüm sınıflarda hükümsüz kılınmasını, talebin reddi halinde 3. ve 5. sınıflar bakımından hükümsüz kılınmasını talep ve dava etmiştir. .

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada, davalının '...'' ve ''...'' ibarelerini kendi ürünleri üzerinde görsel bir bütünlük arz etmeyecek şekilde ayrı ayrı kullanmasının marka hakkına tecavüz oluşturmadığı ve davacının tanınmış markası itibarına ya da ayırt edici karakterine zarar vermediği, davalının ''...'', ''Flormarın yeni parfümü ... CHİC'' ibarelerinin tanıtım yazılarında kullanımı yönünden de, davalının bu marka altında yarattığı parfümlere alt katagoriler belirleyerek '...'', '..'' ve ''...'' gibi katagori ve renkler belirlediği parfümlerini sıraladığı, bu şekilde ürün gamlarını oluşturduğu, davacının tanınmışlığından yararlanmasının söz konusu olmadığı, birleşen dosyada 2006/50910, 2007/14065 no'lu markalar yönünden 5 yıllık kullanım süresinin dolmaması nedeniyle talebin reddi gerektiği, diğer markalar yönünden ise, her ne kadar davalı tarafça markaların tescilli olduğu tüm mal ve hizmet sınıflarında kullanıldığı savunulmuş, buna dayanak olarak da "..." markalı sabun, torba, t-shirt, gömlek, cüzdan, mendil, eldiven, şemsiye, notluk, kalemlik, dosya, not defteri, masa takvimi, kutu, kalem, müşteri kartı, telefon kabı, masa süsü, magnet, ayna, anahtarlık, kurabiye kutusu, eğitim kitapçığı vs. gibi ürünlerin varlığı ileri sürülmüş ise de, bu ürünlerin "..." markası altında ilgili mal ve hizmetlerde ciddi kullanım olduğunun bir göstergesi olamayacağı, zira, anılan ürünlerin ilgili mal ve hizmet alanlarında bir pazar yaratmak için değil, "..." markalı ürünlerin satıldığı mağazalarda dekoratif olarak kullanılmak üzere, satış elemanlarının giymesi/kullanması ve müşterilerin bağlılığını sağlamak amacıyla verilen hediyelik eşyalardan oluştuğundan, davalıya ait markaların mücevherat sektörü hariç, tescilli olduğu diğer sınıflarda da kullanıldığının söylenemeyeceği, 35. sınıf hizmet yönünden de, markanın bu sınıflarda kullanıldığını kabul edebilmek için mağaza/satış konsepti tasarlama işinin çeşitli müşterilere söz konusu marka altında bir "hizmet" olarak sunuluyor olması, yani markanın geniş anlamıyla bir "pazarlama, tanıtım ve organizasyon hizmeti" markası olarak kullanılması gerektiği, davalı firma "organizasyon ve pazarlama" firması olmadığına göre, kendi vitrin konseptini ve/veya kendi satış zinciri içindeki mağazaların mağaza konseptlerini bizzat düzenliyor ya da düzenletiyor olmasının, onun markasını 35. sınıfta kullanılan bir marka haline getirmeyeceği, davalının kendi emtialarını satabilmek için, kendi bünyesi içinde gerçekleştirdiği bu faaliyetlerin, onun başkasına sunduğu bir hizmet olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise, 2006 50910 ve 2007 14065 no'lu markalar yönünden reddine, 2003 05009, 2003 29096, 2003 29097, 2005 35273 no'lu markaların 14. sınıftaki kuyumculuk eşyaları haricindekiler yönünden kullanılmama nedeniyle kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davada davalı vekili ile katılma yoluyla davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen davada davalı.... vekilinin birleşen davaya yönelik aşağıdaki (3) no'lu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl davada; Davacı tarafça, davalı adına tescilli “...” ibareli markanın 3. sınıftaki parfüm emtiası üzerindeki kullanımının kendisine ait “..” markasına iltibas oluşturacak şekilde “FLORMAR SO CHIC” olarak kullanıldığı ileri sürülmüştür. Mahkemece, davalının “...” ibaresini kullanımının markasal bir kullanım niteliği taşımadığı gerekçesiyle asıl dava reddedilmiş ise de, davacı adına tescilli markanın asıl unsurlarının “... ve...” ibarelerinden oluştuğu anlaşılmaktadır. Davalının, piyasaya sunduğu ürünlerde tescilli “...” ve “...” ibarelerini bir arada kullanım şekli değerlendirildiğinde, uyuşmazlık konusu işbu kullanımın çeşit belirten, tasviri kullanım niteliğinde olduğunun kabulü mümkün değildir. Zira, ürün üzerinde yer alan “..” ve “..” ibarelerinin kompozisyonu nazara alındığında anılan kullanımın ortalama alıcılar nezdinde davacının “...” markası ile 556 .

sayılı KHK'nın 9/1-b bendi ve 61. maddeleri kapsamında ilişkilendirme ihtimali içerecek şekilde iltibas tehlikesine yol açılması suretiyle marka hakkına tecavüz oluşturacağının kabulü gerekirken bu hususta yeterli değerlendirme içermeyen bilirkişi görüşüne atıfta bulunularak asıl davanın reddi doğru görülmemiş, kararın asıl davada davacı yararına bozulması gerekmiştir.

sayılı KHK'nın 9/1-b bendi ve 61. maddeleri kapsamında ilişkilendirme ihtimali içerecek şekilde iltibas tehlikesine yol açılması suretiyle marka hakkına tecavüz oluşturacağının kabulü gerekirken bu hususta yeterli değerlendirme içermeyen bilirkişi görüşüne atıfta bulunularak asıl davanın reddi doğru görülmemiş, kararın asıl davada davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalı adına tescilli markalarda yer alan 35.1 ve 35.8 alt gruplardaki hizmetler bakımından ciddi bir kullanımı bulunmadığı belirtilmiştir. Ancak, dosyada mevcut açıklama ve kabul itibariyle davalı şirketin marka kapsamındaki "vitrin düzenleme hizmetlerini" kendisine ait olan işyerlerinde yerine getirilmesi halinde dahi bu faaliyetin de ciddi bir kullanım oluşturduğunun kabulü gerekir. Zira, 35/1. sınıf hizmetler bakımından davalı tarafça verilen hizmetin bir başka kişi ya da kuruluş için yerine getirilmesi zorunluluğu bulunmamaktadır. Davalı, 35/1. sınıf kapsamındaki hizmeti kendisine ait işyerlerinde gerçekleştirmek suretiyle bu hususta başka işletmelerden düzenli bir şekilde alacağı aynı hizmet nedeniyle yapacağı ödeme kadar kazanç elde ettiğine göre, bu kullanımın 35/1 kapsamında ciddi bir kullanım olarak kabul edilmesi gerekir. Ayrıca, dosyada mevcut katalog ve belgelerden davalının “..” ibaresini ürünlerini satışa sunduğu mağazalarında markasal olarak kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı adına tescilli markanın kapsadığı 35/08 sınıf kapsamındaki kullanım bakımından aynı ibareyi taşıyan ürünlerinin kendisine ait bu markayı taşıyan işyerlerinde satışa sunulmasının da 35/08 anlamında bir kullanım oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Öte yandan, dava konusu iptali istenilen markada 35. sınıf kapsamında bahsi geçen (08) alt grup dışındaki diğer hizmetler de yer aldığı halde mahkemece bu hizmetler bakımından değerlendirme yapılmaksızın 35. sınıftaki tescilli tüm hizmetler yönünden dava konusu markanın iptaline karar verilmesi de doğru görülmediğinden kararın birleşen davada davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davaya yönelik daval... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davaya yönelik daval... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı.... vekilinin birleşen davaya yönelik (3) no'lu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın asıl davada davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı.... vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın birleşen davada davalı.... yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davaya yönelik davalı.... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11677, Karar No: 2015/14349, Tarih: 15.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11677 E.  ,  2015/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/228134

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2010/432 (E) ve 2012/241 (K)

SUÇ : 4926 sayılı Yasa'ya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların, yetkilisi bulunduğu S.S.T.. Yağlı T... T.. Satış Kooperatifleri Birliği(T.. B..) adına, kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansı kapsamında, Tekirdağ Gümrük Müdürlüğü'nden 05/07/2005 tarih ve 2143 sayılı beyannamesiyle vergiden muaf ithal edilen ayçiçeği tohumunu, A.. S... firmasına 07.07.2005 tarihli fatura ile satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.l Dolaşım Sertifikalarının Consignee (Alıcı) kutusunda; Notify: A.. S.. Y.. ve Gıda Endüstrisi Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paranın S.S.T... Y.. T.. Tarım Satış Kooperatifleri Birliği'ne A.. S.. Firması tarafından aynı miktarda havale edildiği yine birliğin anılan ithal lisansı kapsamında Bandırma Gümrük Müdürlüğü'nden 19.07.2005 tarih ve 433 sayılı beyannamesiyle vergiden muaf olarak ithal edilen ayçiçek tohumunu B..G.. Ticaret A.Ş.firmasına 23.07.2005 ve 25.07.2005 tarihli faturalar ile sattığı, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.l Dolaşım Sertifikalarının Consignee (Alıcı) kutusunda; Notify: B... G.. Ticaret A.Ş. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paranın S.S. T.. Y.. Tohumlar Tarım Satış Kooperatifleri Birliği'ne B.. G.. tarafından aynı miktarda havale edildiği dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri A.. S.. ve B.. G.. tarafından kendi firmaları adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendisine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediğinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek, suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanun'un 3/2 madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." ve anılan yasa madde fıkrasının 6455 sayılı Yasa ile değişik halinde öngörülen "Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen vaya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." ve anılan yasa madde fıkrasının 6545 sayılı Yasa ile değişik halinde öngörülen "Eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp;

1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasa'nın 34. maddesi hükmü dikkate alındığında, belirlenen suç vasfına göre, usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre ve sanıkların olaydaki fonksiyonuna göre hukuki durumu takdir edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasa'nın sanıklar lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde suç vasfı yönünden oy çokluğuyla, diğer hususlarda oybirliği ile karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde suç vasfı yönünden oy çokluğuyla, diğer hususlarda oybirliği ile karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Dava konusu serbest dolaşıma giriş beyannameleri S.S. T.. Y.. Tohumlar Tarım ve Satış Kooperatifleri Birliği (T.. B...) adına düzenlendiği halde, anılan beyannameler ekinde bulunan EUR 1 belgelerinin alıcısı olan sanık A.. S.. ve B.. G.. Ticaret A.Ş. adreslerinin bulunması, başlı başına bu belgeleri sahte hale getirmeyeceği, sözü edilen belgelerin sahteciliği hususunda herhangi bir kanıt bulunmadığı ayrıca bu çelişkili durumun Gümrük İdaresince kolaylıkla fark edilebilir nitelikte olması nedeniyle belgelerin aldatıcılık özelliğinin de bulunmadığı, gümrük görevlilerinin gerekli özeni göstermeden ithalat işlemlerinin gerçekleştirilmesine izin vermiş olmalarından kaynaklanan sorumluluğun sanıklara yüklenemeyeceği bu nedenle sanıkların sübut bulan eylemlerine suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasa'nın 3/1-c ve sonradan yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasa'nın 3/2. maddelerinin uygulanmayacağı, ayrıca 4926 sayılı Yasa'nın 3/1-c veya 5607 sayılı Yasa'nın 3/2. maddesine uygun bir suçun oluşabilmesi için vergiye tabi bir eşyayı vergiden muafmış gibi göstererek ithal edilmesi gerekir. Suç ancak ithalat sırasında işlenebilen bir suçtur. 4926 sayılı Yasa'nın 3/1-c, 4/1-e v e 5607 sayılı Yasa'nın 3/6. maddelerine göre işlenebilecek suç ise muafen ithal edilen eşyanın ithalat tamamlandıktan sonra eşyanın başka bir kullanıma tahsisi, satılması, devredilmesi, satın alınması ve kabul edilmesi ile oluşur. Gümrük İdaresine sunulmuş sahte bir belge yoktur. Eşya gümrük vergilerinden muafen ithal edilmiştir. Bu nedenle S.S. T.. Y.. Tohumlar Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (T.. B..) adına kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansları kapsamında, iki adet gümrük giriş beyannameleriyle vergiden muafen ithal edilen eşyanın sanık A.. S..'in yetkilisi olduğu A.. S... Y..ve G.. Endüstrisi Şirketi'ne ve ayrıca B.. G.. Ticaret A.Ş.'ne faturalarla satılması şeklinde gelişen eylemin suç tarihinde yürürlükte buluynan 4926 sayılı Yasa'nın 3/1-e, 4/1-e, sonradan yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasa'nın 3/6. maddelerinde düzenlenen suça temas ettiği kanaatinde olduğumdan, vasıf yönünden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.