muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4897, Karar No: 2007/5304, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4897 E.  ,  2007/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Nüfus Müdürlüğü

2-Hazine

İHBAR EDİLENLER : ...vd.

Y A R G I T A Y İ L A M I

Dava dilekçesinde, davacı vekili davacının annesinin " ..." olarak nüfusa kayıtlı anne adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ölmüş olan anneannesinin nüfus kütüğünde yazılı olan ... adının ... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Aile Nüfus kayıt tablosu içeriğinden davacı ... 'un anneannesi ...'nın 1898 doğumlu olarak 26.10.1341 tarihinde nüfusa tescil edildiği ve 30.04.1982 günü öldüğü, davacının annesinin anne adının da ... olduğu anlaşılmaktadır.

Özel hukuk açısından ad, kişiyi tanıtan ve onu diğer bireylerden ayırmaya yarayan bir kavramdır. Kendine özgü kişiliği ve özvarlığı olan her birey, başkalarından adıyla ayırt edilir, toplum ve ailesi içinde bununla yer alır. Onun içindir ki her kişinin bir adının olması ve adının nüfus siciline yazılması yasayla zorunlu kılınmıştır. Bu zorunluluk aynı zamanda kişinin yaşamıyla özdeşleşen ve kişiliğinin ayrılmaz bir öğesini oluşturan adını özgürce seçmesi ve onunla tanınması için kendisine tanınmış bir temel kişilik hakkıdır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınmış olan adın, kişilik hakları içerisinde taşıdığı önemi gözönünde bulunduran 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasında kişiliği korumaya ilişkin hükümlerle yetinilmeyip (m.23-25), onu ayrıca düzenlemek yoluna gidilmiştir (m.26-27). Buna göre anılan Yasanın 27.maddesi hükmü uyarınca adın değiştirilmesi, ancak haklı nedenlere dayanılarak hakimden istenebilir ise de kişiye sıkı sıkıya bağlı olan ad üzerindeki bu hakkı, kişinin kendisinden başkası kullanamaz.

O halde somut olayda, yaşamı süresince nüfus kütüğünde yazılı (...) adını taşıyıp bu adla öldüğü anlaşılan kişinin (anneannenin) adının değiştirilmesi istemiyle davacı (torunu) tarafından açılan davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddi gerekirken, mahkemece işin esasına girilerek istem gibi hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

./..

2007/4897-5304 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4663, Karar No: 2013/2589, Tarih: 27.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/4663 E.  ,  2013/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/148172

MAHKEMESİ : Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 31/03/2010, 2008/169 (E) ve 2010/32 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurun eşi olduğu, olay günü mağdurun, sanığa, çocukları Burak'ın ayakkabıya ihtiyacı olduğunu söyleyerek ayakkabı alınmasını istediği, sanığın ekonomik sıkıntıda olduğunu söyleyerek bu talebi kabul etmemesi üzerine, sanık ile mağdur arasında tartışma başladığı, mağdurun tartışma sırasında sanığa, okullar kapandığında çocukları ile birlikte ailesinin yanına gideceğini söylemesi üzerine, sanığın mutfakta bulunan bıçağı alarak mağdurun sırt, omuz, boyun ve göğüs bölgelerine vurmaya başladığı, toplam on bir isabetle mağduru yaralayıp yere düşüren sanığın bu kez elleri ile mağdurun boğazını sıkmaya başladığı, evde bulunan tanık A. Ö.'nün, sanığı mağdurun üzerinden kaldırarak uzaklaştırdığı,mağdurun almış olduğu bıçak darbeleri nedeniyle sağ hemopnömotoraks sonucu, yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaralandığı olayda,

1-Teşebbüs nedeni ile 13 ile 20 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

2-Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde,haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 27/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35118, Karar No: 2013/5414, Tarih: 13.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35118 E.  ,  2013/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa, duruşma bitmeden önce esasa ilişkin sözleri sorulduğu ve başkaca işlem yapılmadığı görülmekle tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eşine karşı yaralama suçunu işlediğinden 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın adli sicil kaydında sabıkası bulunmadığı halde sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9201, Karar No: 2010/10436, Tarih: 14.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9201 E.  ,  2010/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL.

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.04.2009 gün ve 279-189 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 24.03.2010 gün ve 1914-3267 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 24.05.2007 günlü dilekçe ile 6.000 .-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 08.04.2009 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Bilindiği üzere 1086 Sayılı HUMK.nun 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.4.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 1.1.2010 tarihinden itibaren değeri 8.690.-TL. den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle; davacının karar düzeltme istemine ilişkin 16.06.2010 günlü dilekçesinin REDDİNE, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6474, Karar No: 2010/14917, Tarih: 19.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6474 E.  ,  2010/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki 207 ve 703 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, ağaçlara yaş ve cinsine göre, yapıya resmi birim fiyatlırı alınıp yıpranma payı da düşülürük değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. 415 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu 415 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan bölümünde muhtelif sayıda meyve ağaçları bulunmaktadır. Taşınmazın yüzölçümüne göre meyve ağaçları taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır.Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip, meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan ve gerekçesi göserilmeden, taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 5 kabul edilip hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Dava konusu 207 ve 703 parsel sayılı taşınmazlardan arta kalan 257 ve 164 m2'lik bölümlerin bedeline hükmedildiği halde tescil kararı verilmemesi,

5-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde geri verilmesine ve peşin alınan başvurma harçlarının Haziye irad kaydedilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28908, Karar No: 2015/3621, Tarih: 24.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28908 E.  ,  2015/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, imza incelemesi konusunda bilirkişi tarafından düzenlenen 06.05.2014 tarihli raporda; borçluya ait ciro imzalarının değerlendirildiği; ancak ciro imzaları üzerinde silinti, kazıntı yapılması nedeniyle imza hatlarında büyük kayıplar meydana gelmesinden dolayı aidiyeti hususunda tespite gidilemediğinin bildirildiği, bu rapora alacaklı tarafından tespit yapılamaması nedeniyle, yeni bilirkişi raporu alınması talep edilerek itiraz edildiği, alacaklı tarafın rapora itiraz dilekçesinin uyaptan taranmasına rağmen suretinin dosyaya konulmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, zira atılmış olan ciro imzalarının üzerinde silinti, kazıntı yapılması nedeniyle imza hatlarında büyük oranda kayıplar meydana geldiğinin belirtildiği, borçlu eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı gözetilerek uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9330, Karar No: 2014/17260, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9330 E.  ,  2014/17260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/414-2013/705

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36158, Karar No: 2017/33820, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36158 E.  ,  2017/33820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8923, Karar No: 2010/10146, Tarih: 27.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/8923 E.  ,  2010/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : PTT banka veya kamu kurumlarını kul.dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Yağmur için; 765 SK 504/3, 80, 522, 59/2, 504/3, 80, 522, 59/2, 71, 75, 647 s.k. 5.mad.uyarınca 2 yıl 26 ay 16 gün hp ve 9003.00 YTL apc 20 taksitte tahsili

2- 765 SK 504/3, 65/3, 80, 522, 59/2, 81/2 (2 şer kez) 36.40,71,75 mad.uyarınca ... için, 1 yıl 15 ay 10 gün hp ve 5.250.00 YTL apc, Hakan için; 2 yıl 1 ay 8 gün hapis ve 4500.00 YTL apc, tutukluluğun mahsubu, müsadere

Sanıkların sübuta eren, sahte kredi kartlarını değişik zamanlarda farklı işyerlerindeki pos cihazlarından geçirmek suretiyle alışveriş yapıp haksız menfaat sağlama eylemlerinin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245/3.maddesinde düzenlenen “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 158/1-f maddesi ile karşılaştırma yapılarak 765 sayılı TCK.nun 504/3, 80, 522. maddeleri uygulanmak suretiyle hükmolunan cezaların, 5237 sayılı TCK.nun 245/3 ve 43/1. maddeleri hükümlerine nazaran açıkça sanıklar lehine olduğundan, mahkemece 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan yasa belirlenirken 765 sayılı TCK.nun 504/3. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 158/1-f maddesi hükümlerinin karşılaştırılması sonuca etkili görülmemiş, gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi bölümünde mahkemece oluşa uygun olarak tüm sanıkların sahte olarak düzenlenmiş suça konu iki adet kredi kartını kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemek hususunda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerinin kabul edilmesine ve sanıklar ... ile ...’in iki kez 765 sayılı 64.madde delaletiyle TCK.nun 504/3,80,522 maddeler uyarınca mahkumiyetleri yerine sanık ... ’un eylemlerine yardım eden sıfatıyla fer’i fail olarak iştirak ettiklerinin kabulü, sanık ... hakkında her iki eyleminden dolayı tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezalarının 765 sayılı TCK.nun 59.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda 2 yıl 1 ay 8 gün hapis yerine 1 yıl 13 ay 8 gün hapis cezasına hükmolunması ve sanık ... hakkında manyetik şeridinde YF-ANZ Con Sumer Finance kuruluşuna ait kredi kartı numarasının bulunduğu kartı kullanarak işlediği suç nedeniyle tayin olunan hapis cezasının tekerrür nedeniyle artırımı sırasında 1 yıl 2 ay 22 gün yerine 1 yıl 2 ay 21 gün olarak eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin sanık ... Ali Koç’a yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sanıklar Hakan Yakınç ve ...’in yüklenen suçlara katılmadıklarına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13516, Karar No: 2011/12293, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13516 E.  ,  2011/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki ziyetlik şerhine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 108 ada 38 parsel sayılı 4070,96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfı ile 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş; beyanlar hanesine üzerindeki fındık ağaçlarının ...’nun kullanımında olduğu ve halen kendisine ait olduğu şerh verilmiştir.108 ada 39 parsel sayılı 4025,27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş; beyanlar hanesine üzerindeki fındık ağaçlarının ...'nun kullanımında olduğu ve halen kendisine ait olduğu şerh verilmiştir.108 ada 40 parsel sayılı 3978,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş; beyanlar hanesine üzerindeki fındık ağaçlarının ...’nun kullanımında olduğu ve halen kendisine ait olduğu şerh verilmiştir. 108 ada 10 parsel sayılı 33536,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfı ile 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş; beyanlar hanesine üzerindeki fındık ağaçlarının ...'nun kullanımında olduğu ve halen kendisine ait olduğu şerh verilmiştir. Davacı çekişmeli taşınmazların babası ...’dan kaldığını ve tüm mirasçıların kullanımında olduğunu bildirerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 108 ada 38, 39 ve 40 parsellerin tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığının ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... mirasçılarının veraseten iştirak halinde kullanımında olup kendilerine aittir” şerhinin düşülmesine; 108 ada 10 parsele yönelik davanın reddine ve tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 108 ada 10 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava zilyetlik şerhine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu 108 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kalmadığı, davalı ...’nun tek başına kullanımında olduğu, 20 - 25 yıldır ... tarafından kullanıldığı anlaşıldığından davacı ...'in temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.