muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1495, Karar No: 2011/7687, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1495 E.  ,  2011/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, davalıdan almış oldukları borç para karşılığı davalıya çek ve senet verdiklerini, verilen senet ve çek bedellerinin borçtan fazla olup davalının elinde tanzim tarihi olmayan 30.7.2008 vade tarihli 6.700 TL. meblağlı senedin bedelsiz olarak bulunduğunu ileri sürerek bu senetten ötürü borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekir.

2-Davacının davalıya verdiği senet mücerret borç ikrarını havi olup illetten arîdir. HUMK.nun 290. maddesine göre, senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı ancak senetle ispat mümkündür. Davacı iddiasını yazılı belge ile ispatlayamamıştır. Ne var ki davacı dava dilekçesinde vs. yasal deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacıya bu konuda yemin teklif etme ... hatırlatılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı 2011/1495-7687

şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11704, Karar No: 2012/740, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11704 E.  ,  2012/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bilirkişi kurulunca emsal incelemesi sırasında emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatların bulunması gerekirken ne olduğu anlaşılamayan endeks oranlarının uygulanması sureti ile kamulaştırma bedelini belirleyen bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9755, Karar No: 2011/18584, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9755 E.  ,  2011/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ve Av.... ile davalı vekili Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tespitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı öngörülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ve aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m2 bedelinin tesbit edilmesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tespiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10208, Karar No: 2014/27010, Tarih: 29.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10208 E.  ,  2014/27010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/186352

MAHKEMESİ : İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2013/44 (E) ve 2013/292 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 19:00 sularında gerçekleştiği ve olay tarihinde güneşin saat 16:59'da battığının anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, sanık hakkında, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 36,5 TL değerindeki 10 adet kutu bira ile iki paket sigarayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 36,5 TL değerindeki 10 adet kutu bira ile iki paket sigarayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın sabıka kaydında gözüken tekerrüre esas olabilecek diğer ilamların infaz ve kesinleşme şerhli olarak temini ile TCK'nın 58. maddesinin uygulaması yönünden değerlendirilmesi gerekirken, 12.05.2010 tarihinde, incelemeye konu suç tarihinden sonra kesinleşmiş olan Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/657 esas 2010/45 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi

,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 29.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4247, Karar No: 2024/1628, Tarih: 07.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4247 E.  ,  2024/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/22 E., 2016/52 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümle, 53, 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Kırıkkale 5 Asliye Ceza Mahkemesi 09.02.2016 tarihli ve 2015/22 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2 cümle, 50/1-a, 52-2 nci maddeleri gereğince 500,00 TL hapisten çevrili adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.Temyiz sebepleri

1.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına,

Eksik inceleme ile delilerin takdirinde hata yapılarak kurulan hükmün bozulması gerektiğine

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanık ...'in Kırıkkale Merkez ... İlköğretim oukulunda görevli öğretmen olan katılan ... ile öğrenci olan çocuğu ile ilgili bir meseleyi konuşmakta iken, katılana "erkek olsaydın, ben sana sorardım, ben sana yapacağımı bilirim" diyerek tehdit ettiğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanık ...'in Kırıkkale Merkez ... İlköğretim oukulunda görevli öğretmen olan katılan ... ile öğrenci olan çocuğu ile ilgili bir meseleyi konuşmakta iken, katılana "erkek olsaydın, ben sana sorardım, ben sana yapacağımı bilirim" diyerek tehdit ettiğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

3.Sanık aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, "..eşim kızımızın öğretmeni olan ...'ın kendisine bu çocuğa niçin beslenme koymuyorsunuz, madem çocuğa bakamayacaksınız niçin çocuk yapıyorsunuz" dediğini söyledi. Bunun üzerine ben de okula ... öğretmen'e "ben ...'un babasıyım, sizinle konuşabilir miyim" dedim. O da "tamam" dedi ve bana karşı çocuğum ... da yanımda iken "siz bu çocuğu haketmiyorsunuz, çocuğa beslenme koymuyorsunuz, madem bakamayacaksınız ne diye çocuk yapıyorsunuz" gibi tahrik edici cümleler söyleyince ben de sinirlendim ve "bu çocuğa siz mi bakıyorsunuz, ben pazarcıyım zor para kazanıyorum ve kazandığım ölçüde çocuğuma bakıyorum ne zaman çocuk yapacağımıza siz mi karar vereceksiniz?" dedim erkek öğretmenler de yanımıza geldi ve bizi sakinleştirerek uzaklaştırdılar. Ben hiçbir şekilde müşteki olan ... öğretmene "sen erkek olsaydın, ben sana yapacağımı bilirdim" gibi tehdit edici herhangi bir cümle kullanmadım ... şeklinde beyan etmiştir.

4.Tanıkların ifade tutanakları ile kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

III. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Eksik İnceleme İle Delilerin Takdirinde Hata Yapılarak Kurulan Hükmün Bozulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanığın, kızının öğretmeni olan katılana yönelttiği ''erkek olsaydın, ben sana sorardım, ben sana yapacağımı bilirim" biçimindeki şarta bağlı sözlerinin, şartın gerçekleşmesinin imkansızlığı ve ileride gerçekleşmesi muhtemel bir kötülük içermemesi nedeniyle, tehdit suçunun unsurları itibarı ile oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine, kanuni olmayan gerekçeyle bu sözlerin sair tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

Nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 5 Asliye Ceza Mahkemesi 09.02.2016 tarihli ve 2015/22 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1467, Karar No: 2018/7030, Tarih: 13.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1467 E.  ,  2018/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2016 tarih ve 2015/348-2016/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2011 ve 2012 yıllarına ait ticari defter ve kayıtlarının şirket merkezinin taşınması sırasında kaybedilmesi ve su baskını nedeniyle kullanılamaz hale gelmesi/yitirilmesi nedeniyle iptallerine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporlarında 2012 yılına ait defteri kebir ve envanter defterinin su baskını sonucu ıslandığı ancak kullanılabilecek durumda olduğu, ıslanan belge ve defterler arasında 2011 yılı ticari defterleri ile 2012 yılına ait yevmiye defterinin bulunmadığının bildirilmiş olması, söz konusu defterinin zayii olduğuna dair başka delil de sunulmadığı, davacı vekilince defterlerin taşınma sırasında kaybedildiğinin de beyan edilmesi, defterlerin kaybedilmiş olmasının ...'nın 82/7. maddesi gereğince zayi belgesi verilmesi sebebi kabul edilmediği gerekçesiyle davacının 2011 yılı ticari defterleri ile 2012 yılına ait yevmiye defterinin su baskını sonucu zayii olduğunu ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari defter ve kayıtların zayi olması nedeniyle 6102 sayılı ...' nın 82/7. maddesine göre zayi belgesi verilmesi talebine ilişkindir. 6102 sayılı ...' nın 82/7 maddesinde, bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin kanunda belirtilen nedenlerle zıyaa uğraması halinde, defter sahibi tacirin zıyaı öğrendiği tarihten itibaren 15 gün içerisinde yetkili mahkemeden kendisine bir zayi belgesi verilmesini talep etmesi öngörülmüş olup, maddede düzenlenen 15 günlük süre hak düşürücü süredir.Davacının varlığını ileri sürdüğü ziya olgusunu en geç çalışanları tarafından kaleme alınan 03.12.2004 tarihli tutanak ve ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/92 D.İş sayılı delil tespiti dosyasının talep tarihi olan 05.12.2014 tarihinde öğrendiği, dosya kapsamından sabittir. Oysa ki, işbu davanın tarihi 30.12.2014 olup, dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davanın 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken, yukarıda açıklanan gerekçeyle reddi yerinde olmayıp, bu husus re'sen bozma nedeni ise de mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru olmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sonucu bakımından doğru olan kararın HUMK 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi