muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43081, Karar No: 2013/30526, Tarih: 25.11.2013

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı açtığı kısmi davada bilirkişi raporundan sonra davasını 15/11/2010 harç tarihli dilekçesi ile ıslah edip diğer talepleri yanında ücret ve asgari geçim indirimi talebini toplam 1577,10 TL ye yükseltmiştir. Mahkemece davacının 232, 35 TL ücret alacağı ile 61,85 TL asgari geçim indirimi alacağına hükmedilmiş olup, bu iki kalem için toplam hükmedilen miktar 294,20 TL dir. Bu durumda bu iki kalem alacak nedeniyle toplam 1282,90 TL lik kısım reddedildiğinden, oluşan bu red sebebiyle kendini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının "G" bendinin tamamen çıkarılarak yerine;

" G) Davalı taraf kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 1100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine" bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6095, Karar No: 2015/3431, Tarih: 17.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6095 E.  ,  2015/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.. Çevre Teknolojisi İnş.Tur.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı E.. Çevre Tek.İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.03.2014 gün ve 2010/435-2014/93 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İzmir Büyükşehir Belediyesi İzmir Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün 01.07.2011 tarih ve 33039 sayılı yazı ekinde mahkemeye gönderildiği anlaşılan 2008/..İKN'li işe ait 2 dosya (580 belge) ve 2009/.. İKN'li işe ait 2 dosya (726 belge) dosya içinde bulunmadığından, söz konusu belgelerin kalemce temin edilerek birlikte gönderilmesini teminen dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38016, Karar No: 2017/6712, Tarih: 08.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38016 E.  ,  2017/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Şikayetçinin olay günü saat 17.00 sıralarında motosikletini ikametinin bahçesine park ettiği,saat 17.20 sıralarında ikametinden çıktığında hırsızlık olayını fark ettiğini belirtmesi,sanık ...’in soruşturma evresinde verdiği ifadesinde suçun saatine yönelik her hangi bir beyanda bulunmadığının ve suç tarihinde gece vaktinin saat 17.02'de başladığının anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının, gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu arkadaşı olan ve hakkında ayrı soruşturma yürütülen Adem Gezici ile birlikte işlediğini belirtmesi karşısında, birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanık hakkında, TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6580, Karar No: 2023/5465, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6580 E.  ,  2023/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/378 E., 2015/31 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden, suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçen mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/1488 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Alt sınırdan takdirim indirim uygulanmasına, ayrıca zincirleme suç nedeniyle artırımın asgari hadden yapılarak hüküm kurulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece suça sürüklenen çocuğa suç tarihinden sonra yürürlüğe giren "suçun üvey kardeşe karşı işlenmesi" ağırlaştırıcı hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna, mağdurenin beyanlarının kendi içinde ve müşteki babası ve kız kardeşi ...’un beyanlarıyla çelişkili olduğuna, mağdurenin her zaman yalan söylediğinin aile fertleri tarafından ifade edildiğine, mağdurenin suça sürüklenen çocuk dahil olmak üzere tüm aileyle husumeti olduğuna, okuluna devamsızlık yapıp ruh halinin zaten depresif olduğunun Adlî Tıp Kurumu raporuyla belirlendiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun üvey kardeş oldukları, mağdurenin babası ile suça sürüklenen çocuğun annesinin 16.06.2010 tarihinde evlenmesi üzerine birlikte yaşamaya başladıkları, 2010 yılı yaz aylarından itibaren suça sürüklenen çocuğun mağdureyi evin içerisinde sıkıştırmaya başladığı, o tarihlerde banyodan çıktığını gördüğü mağdureyi zorla kolundan tutup balkona götürdüğü, burada mağdureyi öpmeye çalıştığı ancak mağdurenin direndiği ve kaçtığı, bu olaydan bir kaç gün sonra yine suça sürüklenen çocuğun mağdureyi odasına çağırıp kapıyı kilitleyerek zorla pantolonunu çıkarıp yüz üstü yatırdığı ve kendi iç çamaşırını çıkararak mağdurenin üzerinde gidip gelerek boşaldığı, yine mağdureyi evde yalnız başına gördüğü ortamlarda mağdure ile aynı şekilde sürtünme yoluyla cinsel istismarda bulunduğu, son olarak 22.04.2013 tarihinde mağdurenin dükkanın arka tarafında yemek hazırladığı sırada kimsenin olmadığını gören suça sürüklenen çocuğun mağdureyi öptüğü anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun lehine olan 6545 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun maddesince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçen mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, vekilin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, mağdurenin kanuni temsilcisi olan babasının ve kardeşi tanık ...'un beyanlarıyla desteklenmeyen tutarsız beyanları, mağdurenin mental retarde olduğuna dair doktor raporu, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18510, Karar No: 2013/10953, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18510 E.  ,  2013/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı borçlunun bir yıllık kira dönemi bitmeden kiralananı boşalttığını, kira sözleşmesinde yer alan düzenleme gereği üç yıllık kira bedeli ile ödenmeyen apartman gideri ve su parası alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 1.12.2009 başlangıç tarihli,1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık yoktur.Kira sözleşmesinin 9. maddesinde, kiracının, kira bedeli dışındaki taahhütlerine teminat olmak üzere 3.000,00 TL güvence verdiği anlaşılmaktadır. Davacı alacaklının güvence bedelinin bir kısmını alacağına karşılık mahsup etmesi diğer alacaklarından vazgeçtiği anlamına gelmez. Bu nedenle sözleşme hükümlerine göre işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3487, Karar No: 2012/4353, Tarih: 21.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3487 E.  ,  2012/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 129 ada 5 parsel sayılı 495.46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceği iddiası ile Hazine adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 129 ada 5 sayılı parselin ham toprak vasfıyla Hazine adına tesciline, taşınmaz içerisindeki iki katlı kargir ev ile 25 yaşlarındaki 7 adet kiraz ağacı, 10 yaşlarındaki 2 adet ceviz, 6 adet kiraz, 5'er adet elma ve armut ağacı ve 1 adet kavak ağacının davalı ...'e ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın öncesi yayla olup temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/665, Karar No: 2014/16532, Tarih: 10.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/665 E.  ,  2014/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/407-2013/376

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının İstanbul Büyükşehir ve Kadıköy Belediye Başkanlıkları hakkında husumetten reddine, Ataşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.06.2014 günü temyiz eden davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalılar vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı ve davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece İstanbul Büyükşehir ve Kadıköy Belediye Başkanlıkları hakkındaki davanın husumetten reddine, Ataşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 35. maddesi uyarınca, İmar mevzuatı gereğince malikin muvafakatiyle kamu hizmet ve tesislerine ayrılmış bulunan yerler için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz ve karşılığı istenemez. Davanın bu gerekçeyle reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı Ataşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7057, Karar No: 2019/2912, Tarih: 03.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7057 E.  ,  2019/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.