muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37228, Karar No: 2015/36372, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 389,30 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6533, Karar No: 2015/12951, Tarih: 19.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6533 E.  ,  2015/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davaların kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ...(Yeni Ünvanı: ...) ve birleşen dava davalısı ....(Yeni Ünvanı: ....) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı ... vekili, daha önce grup şirketi olan tarafların ayrılmasına ilişkin genel kurul kararının alınmasından 4 gün önce, müvekkiline ait 216.000,00 TL kasko bedeli olan 7 adet kamyonun taraf şirketlerde büyük ortak olan ... tarafından şirket yetkililerine verilen vekaletnameler ile gizlice ve şirketin içini boşaltma kastıyla davalı şirkete 107.500,00 TL bedelle satıldığını, müvekkilinin aradaki 108.500,00 TL fark için fatura düzenlediğini, ayrıca müvekkilinin merkez personeli iken davalı şirketin şantiyesinde geçici görevle görevlendirilen dava dışı ...'ın yurtdışı hizmetleri karşılığı olarak düzenlenen 65.695,50 TL bedelli fatura alacakları olduğunu, yine müvekkiline ait 7 adet kamyonun davalıya ait şantiyelerde kullanılmak üzere kiraya verilmesinden kaynaklanan 117.705,00 TL ve 7.593,30 TL bedelli fatura alacakları olduğunu, söz konusu fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle oluşan faiz alacaklarına ilişkin de fatura düzenlendiğini, toplam 315.977,10 TL alacaktan müvekkilinin davalıya olan 10.117,62 TL borcu ve birleşen dava davalısı ...'ye temlik edilen 68.678,92 TL'nin düşümünden sonra kalan 237.180,56 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı .... vekili, dava konusu faturaların tümünün genel kuruldan 2 ay sonra düzenlenmiş olan ve suni olarak yaratılan alacak faturaları olduğunu, tarafların cari hesap muavin defter kayıtlarına göre müvekkilinin davacıdan 10.117,62 TL alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 4.ATM'nin 2007/148 esas sayılı davasında davacı ... vekili, müvekkiline ait olan ve gizlice davalı şirkete satılan 7 adet kamyonun satış bedeli olan 107.500,00 TL'nin müvekkiline ödenmediğini, davalı şirketin şirket evraklarını yeni adrese taşınan müvekkiline iki farklı tarihte teslim ettiğini, şirket kasasının ise teslim edilmediğini, diğer davalıların da bu bedelin ödenmemesinden müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek 107.500,00TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 4.ATM'nin 2007/148 esas sayılı davasında davalılar ...., ... ve ... vekili, söz konusu araç bedellerinin ödendiğini ve şirket hesaplarının kapatıldığını, davalıların bu işlemde hiçbir yasaya aykırı eylemlerinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 4.ATM'nin 2007/107 esas sayılı davasında davacı .... vekili, tarafların grup bünyesinde faaliyetleri devam ederken her iki şirket arasındaki ticari ilişkinin bir cari hesap altında işlem gördüğünü ve buna göre müvekkilinin 81.011,40 TL alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalı ...'nin haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 4.ATM'nın 2007/107 esas sayılı davasında davalı ... vekili, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 1.ATM'nin 2007/107 esas sayılı davasında davacı .... vekili, tarafların grup bünyesinde faaliyetleri devam ederken her iki şirket arasındaki ticari ilişkinin bir cari hesap altında işlem gördüğünü ve buna göre müvekkilinin 10.117,62 TL alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalı ....'nin haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 1.ATM'nın 2007/107 esas sayılı davasında davalı ... vekili, müvekkilinin davacıdan toplam 413.359,48 TL alacağı olduğunu, daha önce bu alacağının tahsili amacıyla müvekkili tarafından dava açılırken davacının dava konusu ettiği 10.117,62 TL alacağının mahsup edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 1.ATM'nın 2007/107 esas sayılı davasında davalı ... vekili, müvekkilinin davacıdan toplam 413.359,48 TL alacağı olduğunu, daha önce bu alacağının tahsili amacıyla müvekkili tarafından dava açılırken davacının dava konusu ettiği 10.117,62 TL alacağının mahsup edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; asıl davada birinci talebin davacı şirkete ait 7 adet kamyonun kasko bedeli ile noter satış sözleşmesindeki satış bedeli arasında 108.500,00 TL fark olduğu, bilirkişi tarafından satış fiyatının kasko bedelinin %30 altında veya üstünde olabileceğinin mütalaa edildiği, sözleşme serbestisi kuralına göre taraflar serbestçe satış bedelini ve sözleşmenin diğer unsurlarını belirleyebileceğinden, davacının sonradan bedele itirazla bu şekilde kasko değerine kadar olan miktarı istemekte haklı olmadığı, asıl davada ayrıca çalışan ...'a yapılan ödemelerin talep edildiği, ...' ın çalışmasına ilişkin faturanın davalı defterlerinde kaydı olmadığı gibi faturanın davalı şirkete tebliğ de edilmediği, davacının bu iddiasını ispatlayamadığı, asıl davada davacı şirkete ait 7 adet kamyonun davalı şirkete kiralandığı iddiası ile kiralama bedelinin istendiği, bu bedele ilişkin faturaların da davalı şirket kayıtlarında bulunmadığı, davalı şirkete tebliğ edilmediği, dolayısıyla bu iddianın da ispat edilemediği, birleşen 4.ATM'nin 2007/148 Esas sayılı dosyasında davacı ...'den davalı tarafa satışı yapılan 7 adet kamyonun noter satış sözleşmesindeki bedeli olan 107.500,00 TL'nin talep edildiği, ancak davacı şirket yevmiye defterinde bedelin nakit para ile tahsil edilmiş olarak kayıtlı olduğu, dolayısıyla davanın reddine karar vermek gerektiği, birleşen 1.ATM' nin 2007/107 Esas sayılı dosyasında ve birleşen 4.ATM' nin 2007/107 Esas sayılı dosyasında ise, davacı ....'nin davalılardan alacaklı olduğunun tarafların defter kayıtları ile ispat edildiği gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen 4.ATM'nin 2007/148 esas sayılı davasının reddine, birleşen 4.ATM'nin 2007/107 ve 1.ATM'nin 2007/107 esas sayılı davalarının kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ... ve birleşen dava davalısı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ... ve birleşen dava davalısı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ... ve birleşen dava davalısı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada davacı taraf, davacı personeli olan ancak davalı şirketin şantiyesinde geçici görevle görevlendirilen dava dışı ...'ın yurtdışı hizmetleri karşılığı olarak düzenlenen 65.695,50 TL fatura bedelini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacı çalışanı olan ...'ın bir dönem kendi işlerinde ödünç işçi olarak çalıştığını, aynı gruptaki bir elemanın diğer şirketin işini yapıyor olmasının doğal olduğunu, ancak bunun için fatura düzenlenemeyeceğini, bu yönde taraflar arasında teamül de olmadığını, bu çalışanın ücretinden yine asıl işveren olan davacının sorumlu olduğunu belirtmiştir. Ayrıca davacı tarafça dosyaya sunulmuş olan, davalı tarafça ilgili makama hitaben düzenlenmiş 02/06/2006 tarihli yazıda, ... tarafından verilen hizmete ilişkin ayrıntılı bir açıklama olduğu da görülmüştür. Mahkemece davalı tarafın söz konusu hizmeti aldığını kabul eden bu beyanları üzerinde durulmadan, söz konusu hizmete ilişkin faturanın davalıya tebliğ edilmediğinden ve davalı defterlerinde kayıtlı olmadığından bahisle bu alacak kalemine yönelik talebin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ... ve birleşen dava davalısı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya yönelik hükmün, asıl ve birleşen dava davacısı-birleşen dava davalısı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2389, Karar No: 2011/4104, Tarih: 09.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2389 E.  ,  2011/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tanıklarının anlattıkları olaylardan sonra ortak yaşamın devam ettiğinin anlaşılmış bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/10124, Karar No: 2024/13160, Tarih: 17.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10124 E.  ,  2024/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1138 E., 2023/1977 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2022/155 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 08.12.2016 tarihinde işe başlamış olup 15 06.2020 tarihine kadar işçi olarak aralıksız ve kesintisiz olarak çalıştığı, işe girdikten yaklaşık altı ay sonra ise (06/2017) iş kazası geçirdiği, iş yerinde mesai saatleri içinde çalışmaktayken işverenin talimatı üzerine iş yeri yakınlarındaki vişne ağacından vişne toplamak için iş yerine ait forklift ile ağaca çıkartıldığı, o esnada forkliftin kepçesinin ağaca takılması nedeniyle forklift operatörü kepçeyi kurtarmak isterken manevra yapması ile davacının dengesini kaybettiği ve vişne ağacından düşerek omuriliğini sakatladığı aynı zamanda sağ kolunda kırık meydana geldiği, aynı gün hastaneye kaldırılan davacının Amasya Sabuncuoğlu Şerefettin Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğü ve toplamda 6 ay rapor aldığı, davacıya geçirmiş olduğu kazadan dolayı rapor aldığı dönemde iş kazası tazminatı ödenmediği gibi iş kazası geçirdiği de yasal süresi içinde SGK'ya bildirilmediği, davacının ise hastanede iş kazası geçirdiğini söylerse işten çıkarılacağı korkusuyla iş kazası geçirdiğini söyleyemediği, yazılı başvurunun 18.08.2020 tarihinde SGK'ya yapıldığı ancak Kurum yetkilileri tarafından verilen kararda özetle 14.07.2017 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin a ve b bendi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi nedeniyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği, fakat birçok iş kazasında da olduğu gibi davacı işçinin işverenin kendisini işten çıkaracağı korkusuyla ve işverenin kendisini iş kazası olduğunu söylememesi hususunda tembihlemesi nedeniyle iş kazası olduğunu söyleyemediği, davacının geçirmiş olduğu kaza nedeniyle omuriliğinde kalıcı hasarlar oluştuğu, maddi ve manevi tazminat talebini içerir davanın 2020/207 Esas sayılı dosyası ile halihazırda görülmekte olduğu iddiasıyla söz konusu olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 14.06.2017 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket nezdinde mutfakta çalıştığı, davacının olay tarihinde şirketin görevlendirdiği mesai saati ve yerinde bulunmayıp, izinsiz iş yerini terk ederek arkadaşının bahçesine vişne toplamaya gidip, kazayı ağaçtan düşerek gerçekleştirdiği, davacının kendi düşüncesizliği ve ihmali yüzünden yaralanmış olduğu, işbu dava ile davalı şirketten haksız menfaat elde etme çabası içerisine girdiği, 5510 sayılı Kanun'un iş kazasının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma da en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde başvurması gerektiği, davacının süresi içerisinde başvuruda bulunmadığı, olayların anlatıldığı gibi gerçekleştiği, resen dinlenecek bordro ve diğer tanık anlatımlarıyla da ispat olunabileceği, davacının işyeri dışında işverenin bilgisi ve izni dışında hareket ettiği, kazanın iş kazası olmadığı, şirketin sorumlu tutulabilmesi için kazanın oluşumunda kusuru bulunması gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile dinlenen tanık beyanları ile davacının davalının sigortalı işçisi iken mesai saatleri içerisinde işyerinin hemen dışında bulunan bir alanda, işyerine ait olan ve yaptığı iş gereği ferdi olarak kullanma imkanı bulunmayan forkliftin palet bölümüne çıkarak işyeri sınırları dışındaki meyve ağacından meyve topladığı sırada kazanın gerçekleştiği, davaya konu eylemin iş kazasına ilişkin koşulları sağladığı, zira kaza mesai saatleri içerisinde, işverene ait bir araç ile işyeri yakınında bulunan bir yerde gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 14.06.2017 tarihinde maruz kaldığı olayın, iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 14.06.2017 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olarak sayılamayacağı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, dava açılmasına Kurumun sebebiyet vermediği, aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının yaşamış olduğu olayın iş kazası olarak sayılamayacağı, tanık anlatımları ile sabit olduğu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B.Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının yaşamış olduğu olayın iş kazası olarak sayılamayacağı, tanık anlatımları ile sabit olduğu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işveren nezdinde aşçı olarak çalıştığı sırada 14.06.2017 günü saat 14.00 sıralarında işverenin diğer işçisi ...'nın kullandığı işverene ait forkliftin çatalının üzerine konulmuş paletin üzerine çıkarak, forkliftin çatalının kaldırılması suretiyle işyerinin 15 - 20 metre kadar dışında bulunan vişne ağacından vişne topladığı sırada düşerek yaralandığı, dinlenen tanık ... tarafından işyerindeki tesiste bulunan 2 - 3 vişne ağacının zamanında kendileri yemek için dikildiği, ticari amaçla kullanılmadığı, yalnızca işyerinde tüketmek için kullanıldığının belirtildiği, diğer tanıklarca genel olarak ağaçların sahibi olup olmadığının bilinmediği veya sahipsiz olduğu şeklinde beyanda bulunduğu, söz konusu ağaçların bulunduğu yerin işyeri çalışanı ...'un eski evinin önünde olduğu dosya kapsamındaki beyanlardan anlaşıldığı, diğer tanıklarca da zaman zaman bu ağaçlardan meyve toplanılarak yenildiği beyan ettikleri, tanıklarca bu ağaçlardan toplanan meyvelerden komposto veya hoşaf yapılıp yapılmadığını bilmediklerini beyan ettikleri, olay sırasında forklifti kullanan işverenin işçisi Aşkın, normalde vişne toplarken merdiven kullanıldığını, davacının topladığı meyvelerin bir kısmının yemekhanede komposto yapımı için kullandığını, bir kısmını da evine götürdüğünü beyan ettiği, tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı işyerinin yakınında bulunan mevye ağaçlarından mesai saatleri içerisinde işyerinde çalışanlarca mevye toplanılarak yenilmesi şeklinde bir işyeri uygulaması bulunduğu, işverenin bu duruma zımmen onay verdiği, davacının da zaman zaman bu meyvelerden toplayarak komposto yaptığı, olay günü de mesai saatleri içerisinde işverenin diğer işçisinin kullandığı forkliftin üzerine çıkarak meyve topladığı sırada düşerek yaralandığı, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında olayın iş kazası olduğunun kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 14.06.2017 tarihinde meydana gelen ve davacının yaralanmasına neden olan olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 14.06.2017 tarihinde meydana gelen ve davacının yaralanmasına neden olan olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20163, Karar No: 2014/1647, Tarih: 23.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/20163 E.  ,  2014/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2011/11-2013/193

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalılardan E..-N.. İnş.-Ltd.Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların davalılar ile yaptıkları sözleşmeler ile bedelini ödeyerek daire satın aldıklarını, tapu kayıtlarının devri ve dairelerin tesliminden sonra dairelerin sözleşme ve mahal listesine uygun olarak yapılmadığını, bu bağlamda banyolarda küvet olmadığı, Banyolarda gerekli meyilin verilmediği, duvarların boyasının kalitesiz olduğu, fayans aralarının açık olduğu, binada kullanılan malzemelerin kalitesinin düşük olduğu, mutfak duvarlarının tamamının fayans olmadığı ve doğal mermer kullanılmadığı, binanın merdiven duvarlarının saten yağlı boya yapılmadığı, asansörün aşırı ses çıkardığı, Binanın düşey yağmur borularının rögarla bağlantısının yapılmadığı, bodrum katının yalıtımının yapılmadığı, Binanın çatı katında uygun malzeme kullanılmadığı, su yalıtımının sağlanmadığı, dairenin alanının vaat edilenden daha az olduğu, Binanın çevre düzenlemesinin ve kapalı garajın projeye aykırı olarak yapıldığı gibi sebeplere dayalı olarak oluşan zarar ve eksikliklerin giderilmesine yönelik fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tutarak 3.500-TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davaya konu taşınmazlara ilişkin arsa 2013/20163-2014/1647

sahipleri ile yapılan anlaşmaya göre kendilerinin hisselerine düşen daireleri satarak sahiplerine teslim ettiklerini, davacıların teslim esnasında çekince koymadıkları halde teslim tarihinden 1.5 yıl sonra dava açmalarının iyi niyetli olmadığını ve ayıba ilişkin olarak 4077 sayılı yasanın 4.maddesi gereğince 30 gün içinde ayıp ihbarında bulunulmadığını ,zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 2.933,32-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm; davacılar ve davalı Erdem-Namık İnş…Ltd.Şti tarafından temyiz edilmiştir.