muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6666, Karar No: 2012/3140, Tarih: 24.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6666 E.  ,  2012/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2010/259217

MAHKEMESİ : Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 29/12/2009, 2009/249 (E) ve 2009/268 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanın, sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin bu suçtan dolayı verilen hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Katılanın yasal yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 3l8 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına, gerekçenin yetersiz olduğuna, haksız tahrikin bulunmadığına, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanık ile maktulün samimi arkadaş oldukları, sanığın eşi ile maktulün, sanığın dükkanında tanıştıktan sonra arkadaşlıklarını ilerleterek rızaya dayalı cinsel birliktelik yaşadıkları, olaydan önceki gece saat 21.30 sıralarında sanığın, eşinin telefonuna maktulün telefonundan gelen mesajı görmesi üzerine eşi olan tanık Gözde'yi sıkıştırdığında, tanığın maktulle ilişkisini itiraf ederek cinsel birliktelik yaşadığını kabul etmesi nedeniyle, sanığın ertesi sabah tabancasını alıp mahalle muhtarı olarak görev yapan maktulün bulunduğu muhtarlık binasına giderek ruhsatsız tabancası ile yakın mesafeden 3 kez ateş edip maktulü öldürdüğü olayda; maktulden sanığa yönelen, sanığın eşi ile rızaya dayalı cinsel ilişki kurmaktan ibaret haksız davranışının ulaştığı boyut dikkate alındığında; haksız tahrik uygulamasını düzenleyen, 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 29. Maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 12 yıl ceza verilerek sanığa eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA) 24.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19598, Karar No: 2015/23762, Tarih: 10.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19598 E.  ,  2015/23762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/53-2014/253

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapılar ve sökülen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapılar ve sökülen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yıkılan yapılara resmi birim fiyatları esas alınarak, yıpranma payları da düşülmek suretiyle, sökülen ağaçlara da yaş, cins ve sayılarına göre maktuen değer biçilerek belirlenen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31192, Karar No: 2016/15274, Tarih: 27.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31192 E.  ,  2016/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, ücretinin ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkânı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkânı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkânı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkânı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu takdirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkânı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili özetle müvekkili davacı işçinin eşi ile aynı işyerinde çalıştıklarını, davacının eşi kocanın iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacı işçinin eşi ile birlikte otele ait lojmanda yaşadığını, işverenin lojmanı boşaltmalarını istediğini, iş akdinin bu şekilde feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili ise devamsızlığa tutunmuştur. Dosyada mevcut devamsızlık ve noter tespit tutanaklarının iddia edilen fesih tarihinden sonra düzenlendikleri tartışmasızdır. Yerel Mahkemece davacının eşinin iş akdinin işverence haksız feshedilmesi üzerine eşi olan davacıyı işe göndermediği, tanık beyanlarının da bu yönde olduğu ve iş akdini davacının sonlandırdığı kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de bu kabul dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Dinlenen davacı ve davalı tanıklarının beyanlarında bu yönde bir açıklık bulunmamaktadır. Dairemizce aynı gün ve birlikte temyiz incelemesi yapılan İstanbul Anadolu 12. İş Mahkemesi’nin 2012/372 Esas sayılı dosyasında da davalı tanığı olarak dinlenen Bahattin’in davacının eşine yönelik olarak “işini yapıyorsan yap, yapmıyorsan git buradan” dendiğini beyan ettiği, tanık Sinan’ın duyuma da dayalı olsa davacının eşine “lojmanı boşalt” dendiğini beyan ettiği görülmektedir. Davacının eşine yönelik bu ifadenin davacının iş akdinin de feshine yönelik bir irade açıklaması olduğu kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

3- 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi uyarınca mahkemece, yargılama sonucunda tüm talepler hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmak zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece davacının hafta tatili ücreti alacağı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece, HMK’nun 297. maddesine muhalefet edilmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin HMK'nun 297/2. maddesine aykırı olup, hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3609, Karar No: 2025/692, Tarih: 23.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3609 E.  ,  2025/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2021/204 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/286 Esas, 2023/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleriyle takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleriyle takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olay tutanağı, sanığın sevk ve idaresinde bulunan aracın LPG tankına ekli bölümünde 16 parça net 4743 gr ... ve 4 parça net 1257 gr metamfetaminin ele geçirildiği olayda, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı ve koşulları bulunmayan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2021/1217 ve 2021/816 sıralarına kayıtlı uyuşturucu maddenin paketlenmesinde kullanılan ve bulundurulması tek başına suç teşkil etmeyen bantlı şeffaf poşet parçaları, kilitli poşetler, karton kutu parçaları, 1 adet kağıt parçası ve 3 adet muhtelif renklerde poşetlerin 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi yerine 54/4. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

3.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2021/816 sırasına kayıtlı 4 adet parmak izinin dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

4.Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

3.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2021/816 sırasına kayıtlı 4 adet parmak izinin dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

4.Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/286 Esas, 2023/583 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, (C) başlıklı bölümünün beşinci ve yedinci paragraflarında yer alan "54/4" ibareleri ile "OYI-16-0034677 numaralı polis mühür bandı ile ağzı kapatılmış kapalı zarf içerisinde olduğu belirtilen 4 adet parmak izi'nin" hükümden tümüyle çıkarılması ile "54/4" ibaresi yerine "54/1" ibaresinin yazılması ve yedinci paragrafın sonuna "...-16-.... numaralı polis mühür bandı ile ağzı kapatılmış kapalı zarf içerisinde olduğu belirtilen 4 adet parmak izinin dosyada delil olarak saklanmasına" ve (C) başlıklı bölümünün altıncı paragrafında yer alan "... (... ve metamfetamin)'in" ibarelerinden sonra gelmek üzere "ve Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarınca suça konu uyuşurucu maddeden alınan şahit numunelerin" ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10121, Karar No: 2009/18935, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10121 E.  ,  2009/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2008

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir.  Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler  dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan  hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar istihkak davasına ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13/10/2009 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2767, Karar No: 2019/10004, Tarih: 17.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2767 E.  ,  2019/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2017 gün ve 2015/231 Esas, 2017/6 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, değişik tarihlerde dükkanına alışverişe gelen on beş yaşındaki mağdureye sarılıp kalçasından tutma, dudağından öpme, göğsüne dokunma şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin ani hareketle gerçekleştirilip, kısa süreli olması ve kendiliğinden sonlandırılması karşısında eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak ilk derece mahkemesince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdure ile tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre okul yakınında dükkanı bulunan sanığın, değişik tarihlerde iş yerine gelen mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği sırada ve eylemlerle sınırlı süreyle onun hareket edebilme imkanını ortadan kaldırmasının kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği ve sanığın, gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemleri sırasında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle eylemlerin sadece çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 18.04.2018 gün ve 2017/1595 Esas, 2018/712 Karar sayılı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçlardan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.