muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5050, Karar No: 2017/5971, Tarih: 13.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5050 E.  ,  2017/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline ve kuruma borçlu olmadığının tespitiyle, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve davalı Kurum'a borçlu olmadığının tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulüne, karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden;davacı ...’ın 03/05/2006 tarihinde eşi ... 'dan boşandığı, 02/05/2006 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, ... Denetmeni tarafından tanzim edilen 08/02/2013 tarih 28 sayılı raporda davacı ve boşandığı eşinin aynı evde birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının 2013 Nisan ayından itibaren aylığının kesildiği, Kurumca çıkarılan borcun miktarı ve dönemine ilişkin dosyada belge olmadığı, 11/11/2013 tarihli polis tutanağında; davacının eski eşiyle birlikte “...” adresinde birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, 20/01/2014 tarihli polis tutanağında; davacının “...” adresinde oturduğu, eşinin bu adrese çok yakın bir adreste kızıyla birlikte yaşadığı, zaman zaman eski eşinin ikametine gündüzleri gelip gittiği, taraflarınca yapılan kontrollerde eşine bu adreste rastlandığının, tespit edildiği, Nüfus Müdürlüğüyle yapılan yazışmadan; ...’nin adresinin 2009-2012 arasında “...” olduğu, denetmen tarafından ... İlçe Emniyet Müdürlüğünden istenen araştırmada ...’nin bu adreste hiç oturmadığının tespit edildiği, eşinin adresinin “...” olduğu, ...’nin adresinin 2008 ve 2012 yıllarında eşinin ikamet adresi olduğu, anlaşılmıştır.

08/02/2013 tarih 28 sayılı Denetmen Raporundan; davacı ve eşinin KPS den ikamet adreslerinin araştırıldığı, ...’nin adresinin “...” olduğu, eşinin adresinin “...” olduğunun tespit edildiği, 20/12/2012 tarihli yazılı ve imzalı ifadesinde davacının oğlu...’ın ; babasının ikamet adresinde annesi, babası ve abisiyle birlikte yaşadığını, babasının rahatsız olduğunu, annesinin ve babasının ayrı odalarda kaldığını, annesinin daha önce ... Evlerinde kaldığını, 2012 Temmuz veya Ağustos ayında bu evi satın aldıklarını, ve buraya taşındıklarını, buranın babaannesinin evi olduğunu, beyan ettiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne yazı yazılarak birlikte yaşama olgusunun araştırılmasının istenildiği, verilen cevapta; ...’nin ... evlerindeki ikamet adresinde inşa edildiğinden beri ... ve ailesinin ikamet ettiği, bu isimde yakınları ve tanıdıkları olmadığı, çevrede yapılan araştırmada ... isimli şahsın tanınmadığı, şahsın bu adreste oturmadığının tespit edildiğinin, bildirildiği, nüfus müdürlüğüyle yapılan yazışma sonucu davacının eşinin 2007 ‘den beri adresinin denetimin yapıldığı adres olan “...” olduğu, ...’nin adresinin 2008 ve 2012 yıllarında bu adres olduğu, 2009 ve2012 arasında polisin hiç oturmadığını beyan ettiği adres olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Tüm bu hususlar ile Sosyal ... Denetmeni tarafından tanzim edilen 08/02/2013 tarih 28 sayılı rapor, 11/11/2013 ve 20/01/2014 tarihli Emniyet Müdürlüğü tutanakları, adres hareketleri, tutanak tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının ve eşinin, boşandıkları süreçte birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksi ispat edilemediğinden, davacının davasının reddine, karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37344, Karar No: 2018/1428, Tarih: 08.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/37344 E.  ,  2018/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... İnş Tic. A.Ş. ve ... İnşaat Taah. Sanayi Ve Tic. Ltd. Şti. avukatınca duruşmasız, diğer davalı ... avukatınca duruşmalı temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından, bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...-... Ortak Girişiminin kendi adına asaleten diğer davalı ... adına vekaleten imzaladığı sözleşme ile 4 nolu parselde inşaa edilen ... Sitesinden D6 blok 61 nolu daireyi 31.10.2005 tarihinde satın aldığını ve 3.4.2007 tarihinde fiilen teslim edildiğini ancak taşınmazın vaadedilen şekilde teslim edilmediğini, binadaki asansörün sürekli arızalandığını, sarsıntılı çalıştığını, blok ... katlarını su bastığını, nem ve rutubetlenme olduğunu, genel olarak teknik yapı şartnamesine aykırı TSE standartlarına uygun olmayan düşük kalitede malzeme kullanıldığını, yapım hatası nedeniyle blok girişlerinde yağmurda göllenme olduğunu, arka çıkış kapısının merdivenlerinin çöktüğünü, bina çevresinde zeminin çöktüğünü bu nedenle seranit dış cephe kaplamasının yukarı kalkarak ısı yalıtımının zarar gördüğünü, sözleşme ve tanıtım broşüründe belirtilen kaliteye uygun malzeme kullanılmadığını, malzemelerin gizli ayıplı olduğunu, yangından korunma sistemlerinin teknik şartnameye uygun olarak yapılmadığını, su pompalarının etiket değerlerine uygun olarak çalışmadığını, zemin peysaj toprağı ve site yollarında önemli çökmeler olduğunu, zemin katın altında kalan tüm bölümlerin yeraltı suyunun olumsuz etkisine maruz kaldığını ve önemli bir izalasyon drenaj zafiyetinin tespit edildiğini, hidrofor pompalarının kapasitesinin düşük olduğunu, düşük model hidrofor pompalarının sık sık arızalandığını, drenaj sisteminin çalışmadığını, kapalı otopark ve blok ... katlarını su bastığını, bisiklet ve koşu yollarının yapılmadığını, her bağımsız bölümde duvar tipi Sprinkler yangın söndürme tesisatlarının yapılmamış olduğunu, kay kay pisti ve mini futbol sahasının vadedildiği halde yapılmadığını, böylece sözleşmenin eksik ve gizli ayıplı olarak ifa edildiğini ileri sürerek, oluşan değer kaybının mahkemece tespit edilerek, bu miktarın satış bedelinden indirimi ile indirim bedelinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL'sinin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca herhangi bir ayıp ya da eksik işin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca herhangi bir ayıp ya da eksik işin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.885,00 TL.'nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmişir.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacıların satın aldıkları konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, eksik ifa yönünden talebinin kabulü ile diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davacının 31.10.2005 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 3.4.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının eldeki davayı 26.9.2012 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, eksik iş olarak kabul edilen hususlar yönünden de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıtım materyalleri ve teknik şartnameye göre, mini futbol sahası ve kay kay pisti yapılmaması, pompa dairesinde itfaiye için bağlantı ağzı yapılmaması, bisiklet ve koşu yollarının yapılmaması vs. eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 67,00 TL harcın istek halinde davalı ... Gayr. Ortaklığı A.Ş.'ye ve ... İnşaat Taah. Sanayi Ve Tic. Ltd. Şti.'ne, 55,40 TL harcın davalı ... İnş. Tic. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5276, Karar No: 2017/2681, Tarih: 10.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5276 E.  ,  2017/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Çine Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.06.2011 gün ve 2011/479 esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 ve 2006 yılına ait fatura aslı ya da onaylı suretlerinin celbi ile zorunlu bilgileri içerip içermediği yönünden incelenmesi, denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması ile vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları düzenleyenler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektimiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28990, Karar No: 2017/3252, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28990 E.  ,  2017/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14419, Karar No: 2014/7088, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14419 E.  ,  2014/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/842-2013/677

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının ölüm aylığı bağlanması talebinin, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca reddine ilişkin kurum işleminin iptali ile boşanma tarihi olan 10/06/2010 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacıya babasından dolayı tahsis talep tarihini izleyen 01/08/2010 tarihinden itibaren yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile, bu tarihten itibaren ödenmesi gereken aylıkların yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden 10/06/2010 kesinleşme tarihli ilam ile TMK 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı ve davalı Kuruma yaptığı 16/07/2010 tarihli başvurusu ile 2001 yılında ölen babasından dolayı ölüm aylığına bağlanma talebinde bulunması üzerine, kurumca re'sen başlatılan soruşturma sonucunda düzenlenen 11/10/2010 tarihli kontrol memuru raporunda, davacının sistemde kayıtlı yerleşim yeri olan 2 nolu Beşirli Mah. 917 Sk. no.10/4 Trabzon adresine gidilmiş, mahalle muhtarı H..B.r'in, davacıyı tanımadığını, kimlerle ikamet ettiğini bilmediğini söylemesi üzerine, doğrudan adrese gidildiğinde, evde kimsenin olmadığı görülmüş, apartman sakinlerinden sorulduğunda, davacıyı pek tanımadıklarını, ara sıra evine ismini bilmedikleri bir erkeğin geldiğini, sabahları bazen birlikte çıktıklarını, davacının yanındaki bu erkeği eşi olarak tanıttığını, apartman kapı zilinde davacının isminin ilk başka "H. B." olarak yazılı iken, sonrasında "H.. E.." olarak değiştirildiğini beyan etmişlerdir. Daireyi davacıya kiralayan emlakçı M.. G.. ise beyanında, davacının ailece oturacaklarını söyleyerek evi kiraladığını, kontratı kendisinin imzaladığını, sigortalı olarak çalışan işçisi Turgay'a, yanında getirdiği kişinin eşi olduğunu söylediğini bildirmiş, çevre soruşturmasında davacının eski eşinin kamyon şoförü olup, il dışına nakliyat yaptığı öğrenilmiştir. Mahkemesince yaptırılan 14/06/2011 tarihli kolluk araştırmasında, davacının belirtilen adresten İzmir'e taşındığı, kiminle yaşadığının ve açık adresinin tespit edilemediği bildirilmiş, Adres hareketlerine göre, davacının ve boşandığı eşinin 29/01/2009 tarihinde B.Mah. Kemerlidere Kaptan Sk. No:...... Trabzon adresinde kaytılı iken, davacının boşanma kararının kesinleşmesinden bir ay kadar sonra 08/07/2010 tarihinde yerleşim yerini, "2 nolu Beşirli Mah. 917 nolu Sk. No:10/4 Trabzon" adresine aldırdığı, sonrasında 15/09/2011 tarihinde ise adresini velayeti altındaki kızı İnci N ile birlikte Pirireis Mah. 285/1 Sk. No:..... Konak/İzmir adresine naklettiği, eski eşin ise halihazırda ilk yerleşim yeri adresi olan Boztepe Mah./Trabzon adresinde kayıtlı olduğu tespit edilmiş olup, mahkemesince davacı ve boşandığı eşinin dünden bugüne tüm yerleşim yerlerinde, kolluk marifeti ile araştırma yaptırılarak, boşanma sonrası fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıklarının belirlenmediği görülmüştür

. 285/1 Sk. No:..... Konak/İzmir adresine naklettiği, eski eşin ise halihazırda ilk yerleşim yeri adresi olan Boztepe Mah./Trabzon adresinde kayıtlı olduğu tespit edilmiş olup, mahkemesince davacı ve boşandığı eşinin dünden bugüne tüm yerleşim yerlerinde, kolluk marifeti ile araştırma yaptırılarak, boşanma sonrası fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıklarının belirlenmediği görülmüştür.Davacının velayeti altındaki kızı İnci Nazlı'nın okul kaydının 19/09/2011 tarihinde Beşirli İMKB İlköğretim Okulundan aldırarak, 16/09/2011 tarihinde İzmir/Konak Murat Reis İlköğretim okuluna kaydettirdiği dosyaya sunulan resmi belgelerden anlaşılmış, davacının dosyaya sunduğu kendisine ait banka hesabına ait ekstreden, boşandığı eşi tarafından ortak çocuk için boşanma ilamı ile kararlaştırılan 250 TL'lik iştirak nafakasının bu hesaba yatırıldığı tespit edilmiş, ayrıca sözkonusu banka hesabına bağlı bankamatik kartının, davacının yerleşim yeri kaydının İzmir ilinde bulunduğu süreçte, farklı illerde alıverişlerde kullanıldığı, yine birçok ilde bu kart ile arakyakıt ödemesi yapıldığı saptanmış olup, davacının boşandığı eşinin şehirlerarası nakliye işinde çalıştığı; davacının ise belirtilen süreçte dosyadaki verilere göre İzmir'de bulunduğu ve çalışmadığı dikkate alındığında, sözkonusu bankamatik kartının davacının eski eşi tarafından kullanılıp kullanılmadığının, eski eşin sefer tarihleri ve varış noktaları, ücret ve akaryakıt ödemelerinin ne şekilde yapıldığı, varsa eski eşe ait banka hesap numaraları, işvereninden ve(ya) bizatihi kendisinden öğrenilmek suretiyle mahkemesince değerlendirilmemiştir. Mahkemesince dinlenen davacı tanıkları Ahmet ve Meryem davacının boşanma sonrası eski eşi ile biraraya gelmediğini, kızı ile birlikte İzmir'e taşındığını bildirmişler; davalı tanığı emlakçı M.. G..; davacının kendisine evi tutmadan önce, evli ve bir çocuklu olduğunu söylediğini, kocasını görmediğini, eve seramik işi için gittiğinde davacının kocasının evde bulunmadığını; davalı tanığı T.. E.. ise; emlakçıda çalıştığını, davacının kendisini Hatice Bay olarak tanıttığını, ev tutacağını ve eşinin il dışında çalıştığını beyan ettiğini, yanında bulunan erkeğin kim olduğunu bilmediğini beyan etmişler; davacı tanığı Şeniz'in ise İzmir'de çalıştığı dönemde, geçici olarak davacının evinde kaldığını, bu evde davacının, kızı ile kirada oturduğunu, çalışmadığını, ailesinden gelen para ile geçindiğini, boşandığı eşini hiç görmediğini ifade ettiği görülmüştür.