muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36082, Karar No: 2015/36353, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36082 E.  ,  2015/36353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4771 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10191 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8937 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8937 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4771 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10191 TL yapı bedeli ile 1254 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ..Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4206, Karar No: 2020/11102, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4206 E.  ,  2020/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 26.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca “hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği” hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6661, Karar No: 2021/10924, Tarih: 28.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6661 E.  ,  2021/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 1988 yılında davalı şirkette işe başladığını, aralıksız 22.07.2013 tarihine kadar tır-kamyon şoförü olarak çalıştığını, Türkiye içinde uzun yolculuklar yaptığını; iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, ülke içi nakliyat işinde çalıştığını, gidilecek yere gören bazen 2-3 gününü yolda geçirdiğini; nakliye sonrası başka imkanı olmadığından araçta dinlendiğini; çoğu zaman hafta tatili yapmadığını, müvekkilinin son maaşının 1.480,00 TL olduğunu, 980,00 TL'sinin banka hesabına yatıp 500,00 TL'sinin elden ödendiğini; sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, hiç yıllık izin kullanmadığını, dini bayramlarda 4 gün izin kullandığını, resmi bayramlarda izin verilmediğini,emeklilik nedeniyle işten ayrılırken kendisine ibraname imzalattırıldığını; ibranamenin akdin sona ermesinden itibaren bir aylık süre geçmeden imzalatılması ve ibranamede alacakların kalem kalem gösterilmemesi nedeniyle geçersiz olduğunu, davacıya yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 04.01.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, 22.07.2013 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, çalışmalarının karşılığı tazminat hakları için İş Bankası'na ait 16-12 Ağustos keşide tarihli ve her biri 4.000,00 TL bedelli iki adet çek ile toplam 8.000,00 TL ödeme yapıldığını; çek ödemelerinin gerçekleştiğini ve davacının bu meblağı tazminat alacağı için aldığını; geri kalan bakiye için 22.01.2013 tarihinde 370,00,-TL, 23.12.2013 tarihinde 360,00,- TL, 23.01.2014 tarihinde 275,00,-TL, 24.02.2014 tarihinde 352,00,-TL, 24.03.2014 tarihinde TL, 24.04.2014 tarihinde 389,00,-TL, 23.05.2014 tarihinde 337,00,-TL , 23.07.2014 tarihinde TL, 05.09.2014,tarihinde 302,00,-TL, 24.09.2014 tarihinde 286,00,-TL ödeme yapıldığını, davacının 28.05.2012 tarihinde kendi isteğiyle "işi bırakıyorum" dediğini; müvekkilinin işi terk ile ayrılacağından kıdem ve ihbar tazminatı alamayacağını bildirdiğini; bordro dışı hak ve alacağı olabileceği nedeniyle fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücretleri ile son yılın ücretli izin alacağının hesaplanarak 4.450,00,- TL ödendiğini ve ibraname imzalatıldığını; ancak bu sırada davacının babasından gelen telefonla işten ayrılmaması konusunda ikna olması ile bu parayı müvekkiline iade ettiğini; ibranamenin şahsi dosya içerisinde tutulduğunu; paranın iade edilmesi nedeniyle ibranamenin konusuz kaldığını, ancak davacının ibranamedeki işçilik alacakları konusunda belirtilen rakamları kabul ettiğini, nakliyatın % 99'unun ...'a % l'nin ...'a yapıldığını, ...'a 7,5-8 saat içinde ulaşılabildiğini, aracın boşaltılması sırasında serbest olduğunu, boşaltma işleminin gecikmesi halinde aracında istirahat edip ertesi gün aynı süre ile geri döndüğünü, nakliye olmadığı zamanlarda özel işlerini hallettiğini; fazla mesaisi olmadığını, hafta tatillerinde nadiren çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını, resmi bayramlarda çalışmalarının karşılığını zamlı olarak aldığını; fazla mesai yaptığında ve hafta tatilinde çalıştığında imzalı bordrolar ile ödeme yapıldığını, eksik kalan kısımlar için belirtildiği şekilde ibranamede gösterilen rakamlarda anlaşıldığını; yıllık izinlerini kullandığı, kullanmadığı izinler için ibranamede belirtilen rakamda anlaşıldığını, maaşının hesabına yatan tutar kadar olduğunu, mutabakata varılarak imzalanan ibraname gereğince 2.200,00,-TL fazla mesai alacağı, 1.000,00,-TL hafta tatili ücreti, 500,00,-TL genel tatil ücreti, 750,00,-TL son çalıştığı yıl yıllık izin ücreti olmak üzere toplam 4.450,00,-TL alacağı kabul ettiklerini, fazlaya ilişkin taleplerin reddini talep ettiklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, emeklilik nedeniyle işçi feshinin haklı olduğu ve davacının ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, emeklilik nedeniyle işçi feshinin haklı olduğu ve davacının ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacının ücretli izin ve genel tatil ücreti alacak talepleri, davacının başka bir işçinin açtığı işçilik alacağı davasında ki tanıklık beyanı esas alınarak reddedilmiş isede; bu kabul kısmen hatalıdır. Şöyle ki; davacının başka dosyadaki tanıklık beyanı o tarihe kadar ki duruma/şartlara ilişkindir. Buna göre davacının tanıklık yaptığı 05.07.2010 tarihi itibariyle hak ettiği yılık izinlerini kullandığı, yine bu tarihe kadar genel tatil çalışması yapmadığı şeklindeki kabul yerindedir. Ancak söz konusu tanıklığın 05.07.2010 tarihi ile fesih tarihi olan 22.07.2013 tarihleri arası için bir bağlayıcılığı yoktur. Davacının genel tatil ve yıllık izin ücreti alacak talepleri 05.07.2010-22.07.2013 tarihleri arası için dosyada ki diğer bilgi ve belgelere göre değerlendirilmelidir. Kaldı ki davalı cevap dilekçesi ile genel tatil ücreti için 500,00 TL, yıllık izin ücreti yönünden ise 750,00 TL alacağın varlığını kabul etmiştir. Bu kabul nedeniyle davacının genel tatil ücreti bakımından 500,00 TL’lik, yıllık izin ücreti bakımından ise 750,00 TL’lik kısım için ispat yükümlülüğü ortadan kalkmıştır. Sonuç itibariyle davacı işçinin genel tatil ve yıllık izin alacaklarına ilişkin talepleri 05.07.2010-22.07.2013 tarihleri arası için yeniden değerlendirilmeli ve davalının kabulü ile davacının talebi birlikte gözetilerek sonuca gidilmelidir.

3-Davacının hafta tatili ücreti talebi ispat olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ancak davalı işveren cevap dilekçesi ile 1.000,00 TL hafta tatili ücretinin varlığını kabul etmiştir. Bu nedenle hafta tatili alacak talebi bakımından, 1.000,00 TL’lik kısım için davacının ispat külfeti ortadan kalkmıştır. Hafta tatili ücreti talebinin davalının kabulü ile davacının talebi birlikte değerlendirilerek hüküm altına alınması gerekirken, tamamen reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

3-Davacının hafta tatili ücreti talebi ispat olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ancak davalı işveren cevap dilekçesi ile 1.000,00 TL hafta tatili ücretinin varlığını kabul etmiştir. Bu nedenle hafta tatili alacak talebi bakımından, 1.000,00 TL’lik kısım için davacının ispat külfeti ortadan kalkmıştır. Hafta tatili ücreti talebinin davalının kabulü ile davacının talebi birlikte değerlendirilerek hüküm altına alınması gerekirken, tamamen reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5416, Karar No: 2015/17340, Tarih: 22.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5416 E.  ,  2015/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, bunun üzerine alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, talebin reddi ile birlikte alacaklı aleyhine tazminata hükmedildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; İİK.'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.''

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesine göre; “İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edilir.”

İcra mahkemesince, alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gerekçesiyle işin esası incelenmeksizin reddedildiğinden ve bu durumda borçlu yararına tazminata hükmedilmesi için yasada öngörülen "talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi" koşulu oluşmadığından, alacaklının tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30/12/2014 tarih ve 2014/211 Esas 2014/1509 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) no’lu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2555, Karar No: 2010/4185, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2555 E.  ,  2010/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/2933-5925 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacılar ... ve ... 16.8.2006 tarihli dilekçesinde davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.3.2001 tarih 1999/38-2001/103 E.K. sayılı kesinleşmiş dava dosyasında mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 8.6.2000 tarih 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 19 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ....,ın 25.9.2007 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 288,61 m2'lik bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 1325,90 m2 bölümünün kumluk vasfı ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine hüküm onanmıştır.

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağını öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağını öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece HUMK'nun 445/1. fıkrasının 10.bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümün ise kumluk vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK'nun 445/10 maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445.maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde, yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının görüldüğü ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibariyle mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi bilahere Samsun İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'un 445/10.maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Bu nedenle iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih 1996/5 esas 1997/3 karar sayılı içtihadı birleştirme kararına uygun olarak tespit edilmemiş olması dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca davalı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce yanılgıya müstenit olarak verilen 11.12.2009 tarih 2009/2933-5925 E.K. sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacılar ... ve ...'dan alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32637, Karar No: 2016/29078, Tarih: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32637 E.  ,  2016/29078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası davacının 6360 sayılı Kanun gereğince ... Büşükşehir Belediyesi'ne devrine ilişkin komisyon kararının temin edilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir. Mahkemece anılan kararın eki olan üç sayılı liste dosyaya eklenmişse de, eki niteliğindeki diğer listeler temin edilmemiştir. 10.03.2014 tarihli komisyon kararında bahsi geçen özellikle dört ve beş sayılı listelerin incelenmesine gerek görülmüş olup tüm eklerinin temin edilerek eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.