muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16403, Karar No: 2021/2982, Tarih: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16403 E.  ,  2021/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ve müdafinin 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nin 43/1 maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre eleştiri dışında hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ve müdafinin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5971, Karar No: 2020/6253, Tarih: 22.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5971 E.  ,  2020/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (Atılı suçlardan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine)

Resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanıklar...ve ... müdafiileri tarafından vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan...'un 3 yıldır Aile Sağlığı Merkezinde aile hekimi olarak görev yaptığı, eşi olan sanık ...’nin de 25 yıldır yakındaki...Eczanesinin mesul müdürlüğünü üstlendiği, diğer sanıklar... ve ...'ın ise anılan eczanede teknisyen olarak çalıştıkları, olay tarihinde katılan kuruma gelen isimsiz ihbar telefonu sonrasında yapılan araştırma sonunda aile sağlığı merkezinin depo olarak kullandığı odada küpürü kesilmiş ilaçlar ve hasta raporları ve 14 adet sağlık karnesi bulunduğu, doktor olan sanık ...'un hastalardan habersiz şekilde reçete tanzim ettiği, bu reçetelerde yazılı ilaçları ise...Eczanesi tarafından SGK'ya fatura edilerek devletin zarara uğratıldığı, reçetedeki ilaçların teslim alındığına dair reçete arkasındaki imzaların gerçeği yansıtmadığı, hastaların bu ilaçları almadığı iddiasıyla sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve iştirak halinde kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükümlerine karşı katılan SGK vekili tarafından yapılan temyiz isteği yönünden:

Sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/2-a maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, sanıkların savunmalarının alındığı 08.09.2011 ile inceleme tarihleri arasında dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkındaki kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından beraat hükümlerine karşı katılan SGK vekili tarafından ile sanıklar...ve Emine müdafiileri tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Katılan kurum vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

2-Sanıklar hakkındaki kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından beraat hükümlerine karşı katılan SGK vekili tarafından ile sanıklar...ve Emine müdafiileri tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Katılan kurum vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "sanıklar ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürrlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklar ... ve ...’a verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13914, Karar No: 2025/6538, Tarih: 16.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/13914 E.  ,  2025/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2432 E., 2024/2090 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.07.2024 tarihli ve 2024/2432 Esas, 2024/2090 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği, ancak suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bakımından Tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu suç bakımından Ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6357, Karar No: 2007/7752, Tarih: 05.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6357 E.  ,  2007/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu .parsel sayılı taşınmazdaki .nolu bağımsız bölümün 26.08.1988 tarihinden beri davalı tarafından haksız olarak işgal edildiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmaz ile ilgili olarak tescil davası açtığını, anılan taşınmazı 26.06.1988 tarihinde yükleniciden haricen satın alarak daireyi oturulabilir duruma getirmek için masraf yaptığını, ayrıca ecrimisil isteğinin zamanaşımına uğradığını belirterek reddi savunmuş ve yaptığı masrafların tazmini istemiyle karşı dava açmıştır.

Mahkemece, müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne; karşı davanın HUMK.'nun409 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil karşı dava tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne karşı davanın HUMK.nun 409.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..parsel sayılı taşınmazdaki .. nolu bağımsız bölümün davacı karşı davalı Y...S..adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, karşı davacının kayıttan kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Davacı karşı davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı karşı davacı R..İ.. temyiz itirazlarına gelince; davalı vekili 17.5.2005 tarihli celsede mazeret bildirmiş mahkemece bu mazeret yerinde görülerek kabulüne karar verilmiş olmasına karşın duruşma günü karşı davacıya tebliğ edilmeden bir sonraki celsede davanın HUMK'nun 409.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

O halde,mahkemece HUMK'nun 409.maddesi gereğince duruşma gününden haberdar etmeksizin ve usulü işlemler gerçekleştirilmeksizin yazılı olduğu şekilde karar verilmesinin yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı karşı davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.7.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11418, Karar No: 2024/2872, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11418 E.  ,  2024/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : [2016/199 E., 2016/272 K.], [2015/339 E., 2016/79 K.]

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanığın, 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2016/199 Esas, 2016/272 Karar sayılı ve Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli ve 2015/339 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararlarıyla ayrı ayrı 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.04.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/44872 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/44872 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Sanık hakkında aynı suçtan açılan 2015/339 esas sayılı dosyasında, sanığın, müşteki...'e ait nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmak suretiyle onun bilgisi dışında 0553 002 30 62 ve 0553 002 30 64 numaralı hatlara ait Turkcell abonelik sözleşmesini 25/01/2015 tarihinde düzenlemesi şeklindeki eylemi nedeni ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

Sanık hakkında yine aynı suçtan açılan ve birleştirilmesi istenilen 2016/199 esas sayılı dosyasında ise, sanığın, yine aynı müştekiye ait nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmak suretiyle onun bilgisi dışında 0530 307 60 33, 0532 396 1693 ve 0532 792 88 59 numaralı hatlara ait Turkcell abonelik sözleşmesini 12/01/2015 ve 19/01/2015 tarihlerinde düzenlemesi şeklindeki eylemi nedeni ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, somut olayda suça konu müştekinin rızası ve bilgisi dışında çıkarılan ... numaralı hatlara ait Turkcell abonelik sözleşmelerinin farklı tarihlerde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, bu abonelik sözleşmeleri açısından zincirleme suç hükümleri uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesine göre verilecek cezadan artırım yapılması gerekirken, her bir sözleşme tanziminin ayrı eylem kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/199 esas sayılı dosyasına dayanak teşkil eden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/21956 soruşturma numaralı soruşturması kapsamında düzenlenen önödeme ihtarının, öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarılarak, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması ve mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği, mernis adresinin olmadığının tespiti halinde ancak daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan adrese 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ işlemi yapılabileceği cihetle, mernis araştırması yapıldığa dair bir kayıt bulunmayan ve daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan “Gençlik Mahallesi 1326 Sokak No:41/6 Muratpaşa/Antalya” adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usule aykırı olduğu gibi Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/339 esas sayılı dosyasına dayanak teşkil eden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/7743 soruşturma numaralı dosyasında ise önödeme ihtarının sanığa tebliğ edildiğine dair bir evrak bulunmadığının anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında mahkemesince yeniden ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2016/199 Esas, 2016/272 Karar sayılı ve Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli ve 2015/339 Esas, 2016/79 Karar sayılı

kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41300, Karar No: 2025/5647, Tarih: 07.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/41300 E.  ,  2025/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/813 E., 2020/104 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarihli ve 2017/204 Esas, 2018/15 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2018/813 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kale Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7714, Karar No: 2015/18834, Tarih: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7714 E.  ,  2015/18834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2014/280-2014/676

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulunca emsal olarak incelemeye alınan taşınmaz dava tarinden sonra satış görmüştür. Dava tarihinden sonraki satışlar emsal olarak değerlendiryeme alınamazlar.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğün'den sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1714, Karar No: 2023/7236, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1714 E.  ,  2023/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/621 Esas, 2022/1709 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/444 Esas, 2021/579 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Sakarya ili, Karasu ilçesi, ... Mahallesi, 136 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na (3621 sayılı Kanun) göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, kıyı kenar çizgisinin tespitinin bu Kanun'un 9 uncu maddesi hükümlerine göre yapıldığını, sonrasında taşınmazın kıyı kenarda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazinenin bizzat kendisi olduğunu, bu nedenle açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddinin gerektiğini, adlî yargının görevsiz olduğunu, dava açılmadan önce uzlaşma talebinde bulunulmadığını davanın usulden reddi gerektiğini, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle tazminat talebinden bahsedilebilmesi için taşınmaza ait tapu kaydının iptal edilerek tapudan terkin edilmesi ve hak sahibinin mülkiyet hakkını tamamen yitirmiş olması gerektiğini, tapu kaydının davacı adına kayıtlı olduğunu, zarar meydana gelmediğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI