muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5605, Karar No: 2014/802, Tarih: 15.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/5605 E.  ,  2014/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında hükümlülük;

Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 tarih ve 2012/112 sayılı yazısı ekinde gönderilen 29.07.2013 tarihli ve 2012/112 esas sayılı ek kararında, dosyadaki diğer sanık ...'in, temyiz talebinin reddine ilişkin hükmü temyiz ettiği ancak dosyanın sanık ... yönünden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olduğu tebliğname sanık ...'in başvurusuna ilişkin görüş içermediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1077, Karar No: 2025/2009, Tarih: 06.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1077 E.  ,  2025/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 24.10.2024 tarih ve 2024/1052 E. - 2024/1812 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 24.10.2024 tarih ve 2024/1052 E. - 2024/1812 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Gölbaşı İcra Hukuk Mahkemesi’nin 07.03.2024 tarih ve 2024/1 E. - 2024/80 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” numaralı bendinde yer alan “ %10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10620, Karar No: 2011/7629, Tarih: 01.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/10620 E.  ,  2011/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Mala zarar verme, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2908, Karar No: 2011/5346, Tarih: 03.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/2908 E.  ,  2011/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2007/689-2008/686 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.05.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait işyerinin ve depoların davalı ... şirketine harici sel baskınına karşı sigortalattırıldığını, depolardaki emtianın değerinin 130.000-YTL olduğunu, 24.05.2007 tarihinde meydana gelen sel baskını neticesinde depo ve dükkanda bulunan mallarda zarar meydana geldiğini, davalı ... şirketinin hasara uğrayan emtianın uygun muhafaza edilmediği ve aşkın sigorta bulunduğu gerekçesiyle sigorta bedelini ödemediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 17.019,96 YTL’nın 24.05.2007 olay tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın zarar gören emtiaları uygun muhafaza etmediğini, davacı tarafça iddia edilen malların değeri ile ilgili teminat miktarının 130.000 YTL değil poliçeye göre 80.000 YTL olduğunu, ancak davacı tarafça 25.04.2007 tarihinde hasar meydana gelen depolarında 208.427 YTL'lik mal olduğunun bildirildiğini, buna göre eksik sigorta hükümlerinin uygulanması gerektiğini, ayrıca %2 oranında muafiyet şartının da tatbiki gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, yaklaşık 1-1,5 yıl kadar önce meydana gelen sel sonucu davacıya ait depolardaki mallarda zarar meydana geldiğini, malların o günkü değerinin 60-70 bin YTL olduğunu, kullanılmaz halen gelen malların değerinin ise yaklaşık 20 bin YTL olduğunu, eksper geldikten sonra rapor düzenlendiğini, bu rapor neticesinde tahmini rakamın sigorta şirketine bildirildiğini beyan ettikleri, Yangın Sigortası Poliçe Genel Şartlarının B 8-8.1 maddesi gereğince davalı tarafın 20.07.2007 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle, davanın kabulü ile 17.019,96 YTL'nin 20.07.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince; Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, sigorta sözleşmesinden doğan davaların TTK.nun 4 ncü maddesi uyarınca mutlak ticari iş niteliğini haiz olduklarının kabulüyle istem gibi ticari işlerdeki temerrüt faizi oranı (avans) yerine, mahkemece denetlebilir gerekçesi dahi gösterilmeden yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün bir nolu bendine yer alan “...yasal faizi ile...” ibaresinin çıkartılarak, yerine “... avans faizi ile ” ibaresinin yazılmasına ve hüküm düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 689,07 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8887, Karar No: 2021/8527, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8887 E.  ,  2021/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A)2008 takvim yılında sahte fatura düzeleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesine gelince;

1)Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, vergi suçu ve ekindeki raporlarda, sanığın ortak ve yetkilisi olduğu şirketin sahte faturalar düzenlediği, şirketin muhasebe işlerini yürüten ... hakkında 7 tane sorumluluk raporu düzenlendiği, sanığın savunmalarında 2008 yılının başlarına doğru mükellefiyet kurduğunu ancak 2008 yılının 5. ayından itibaren cezaevinde olduğunu ve sahte belge düzenlemediğini, işlerle bir ilgisi olmadığını, cezaevinde bulunduğu sürelerin incelenmesini talep ettiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın 05.05.2009 tarihinden itibaren halen cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştiraki ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın ortağı olduğu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; sanığın ve muhasebecisi ... yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve muhasebecisine ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,yasaya aykırı,

2)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2494, Karar No: 2022/5051, Tarih: 06.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2494 E.  ,  2022/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/487-2021/1617

İlk Derece

Mahkemesi : Ankara 16. İş Mahkemesi

No : 2017/105-2019/491

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 06.04.2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2006 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1994 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve kurum denetim raporu ile 2008-2017 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/26384, Karar No: 2013/32480, Tarih: 11.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26384 E.  ,  2013/32480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : İİK'nun 68. maddesinin 1. fıkrasına göre "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir...".

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu bakanlık hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığı, takibe dayanak belgenin 30/10/2012 tarihli borçlu bakanlığın il müdürlüğü tarafından 659 Sayılı KHK'nin 11/2 ve 3083 Sayılı Yasanın 6/7. maddesi gereğince tanzim edilen zarar-ziyan tutanağı ile aynı tarihli sulh anlaşması olduğu, borçlu bakanlıkça oluşturulan komisyon üyelerinin ve alacaklının imzasının olduğu her iki belgede de arazi toplulaştırılması nedeniyle alacaklının arazisinde bulunan fıstık ağaçlarına verilen zarar miktarının idare tarafından belirlendiği ve alacaklı tarafça kabul edildiği miktarın takip konusu yapıldığı görülmektedir. Borçlu bakanlıkça Örnek 7 ödeme emrine karşı icra dairesinde süresinde yapılan itirazda, alacaklının hissedarı olduğu parsel müştereklerinin tamamının ödemeye muvafakat vermesinin gerektiğini, ancak parselde hisse sahibi olan 1664 Sayılı Akziyaret Tarım Kredi Kooperatifinin muvafakat vermediğinden dolayı borcun oluşmadığı, doğan bir alacak olmadığı ileri sürülerek 27/06/2012 tarihli "muvafakatname" başlıklı belge sunulmuştur. İcra  mahkemesinde yapılan itirazın kaldırılması incelemesi sırasında mahkemeye sunulan bakanlığın Şanlıurfa İl Müdürlüğü'nün 14/05/2013 tarihli yazısında takibe konu belgeleri imzalayan personelin genel müdürlük makamı olur'u ile görevlendirildikleri anlaşılmaktadır.

Yetkili makamlarca imzalandığı borçlu tarafça kabul edilen takibe konu 30/10/2012 tarihli sulh anlaşması başlıklı belgenin İİK'nun 68. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarı içerdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken toplulaştırma konusu parselin diğer hissedarlarının muvafakatinin alınmadığı itirazı sonuca etkili bulunmadığı halde takibe konu sulhnamenin HMK'nun 313. ve İİK'nun 38. maddeleri kapsamında sulh sözleşmesi olmadığı, alacağın varlığı ve kapsamının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi