muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18808, Karar No: 2018/7494, Tarih: 07.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/18808 E.  ,  2018/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, ... köy merasının 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü Tüzelkişiliği adına tescil edildiğini, daha sonra söz konusu taşınmazın köy ihtiyar heyetinin 03.07.2006 tarih ve 2 numaralı kararıyla düşük bir bedel ile S.S. ... Köyü Kalkınma Kooperatifine satıldığını, söz konusu satışın ardından ... İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 134 sayılı Kararıyla imar uygulaması yapıldığını ve toplam alan 900 parsele bölünerek ferdileştirilme sonucu 183 ada 8 parselin 11.03.2009 tarihinde davalı adına tescil edildiğini ileri sürülerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera niteliğiyle özel siciline kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı iyiniyetli olarak kooperatiften satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dava, tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; kadastro çalışmaları sonucu ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edilen taşınmazlar Köy ihtiyar Meclisinin 03.07.2006 tarih 172 sayılı kararı ile SS. ... Konut Yapı Kooperatifine satılmıştır. Kooperatif tarafından hazırlanan mevzi imar ve uygulama imar planları ... İl Genel Meclis tarafından 07.09.2007 tarihinde onaylanmış, ihdas, tevhit ve ifraz sonucu oluşan parsellerden 183 ada 8 parsel sayılı taşınmaz 300 m2 olarak arsa niteliğiyle davalı ... Karakaya adına 11.03.2009 tarihinde ferdileşlme suretiyle tescil edilmiştir. Sonuç olarak dava konusu taşınmaz, kadim mera iddiası ile yargılamaya konu edilmiş, dosya içindeki belgelerden imar ile oluşan komşu parsellerin de aynı iddia ile davalı olduğu, imar parsellerinin kök kadastro parsellerinden geldiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece; dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihi itibariyle kadastro tutanakları ve dayanak kayıtları ile komşu parsellerin de tespit tutanak ve dayanak kayıtları dosyaya getirtilerek mahallinde uzman bilirkişiler ve bölgeyi iyi bilen ve taşınmazın bulunduğu köyden olmayan komşu köylerden seçilecek yaşlı mahalli birkişiler huzurunda keşif yapılmalıdır.

Yargılamada doğru sonuca gidilebilmesi için arazinin bütününün görülmesi gerektiğinden kadastro haritası ile imar palanı harita mühendisi veya fen bilirkişisi marifetiyle çakıştırılmalı, davalı başka taşınmazlar bulunduğunun anlaşılması halinde, davaların birleştirilmesi, keşif sonunda bilirkişiden birleşik krokide her davalı parselin, varsa dava dışı olup kesinleşen parsellerin farklı renklerde işaret ettirilerek gösterilmesinin istenmesi, ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişi vasıtasıyla toprak yapısı incelenmeli komşu parsellerle toprak bütünlüğü bakımından fark olup olmadığı araştırılmalı, taraf tanıkları taşınmaz başında dinlenerek, 3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamalar da gözetilmek suretiyle tüm deliller değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle buzulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10896, Karar No: 2023/7354, Tarih: 25.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/10896 E.  ,  2023/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/706 E., 2023/102 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, zamanaşımından düşme

kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan

reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2009/1504 Esas, 2012/2380 Karar sayılı kararı ile ... bu dava dosyasının aralarında fiilî ve hukukî irtibat bulunması sebebiyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/287 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli ve 2009/287 Esas, 2014/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.İhbar üzerine, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/456 Esas, 2021/1311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 10 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli ve 2022/706 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/456 Esas, 2021/1311 Karar sayılı kararının tamamen kaldırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesi uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunın esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine yönelik hükmün usul ve Kanun'a aykırı olması nedeni ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine yönelik hükmün usul ve Kanun'a aykırı olması nedeni ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığa ait ... yerinde ve ikâmetgahında 12.03.2009 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan aramalarda ... yerinde 138 şişe, 32 kutu ve 4 paket; ikâmetgahında ise 13 şişe, 6 paket ve 1360 adet gümrük kaçağı ilaç ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen gümrük kaçağı eşyalar hakkında düzenlenen bilirkişi raporları ve kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ele geçen ürünleri ... yerinde sattığını beyan etmiştir.

4.İlk Derece Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihi, sanığın ilk savunması, son mahkûmiyet hükmü değerlendirildiğinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetimde geçen durma süresi de eklendiğinde, henüz ... 1.Asliye Ceza Mahkemesince 24.12.2021 tarihinde hüküm verilmeden önce, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak mahkemece düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla istinaf başvurusu bu yönüyle

yerinde görülmüş, ancak bu hukuka aykırılık, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince düzeltilebilir nitelikte görüldüğünden; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İddanamede müsaderesi talep edilen suça konu kaçak eşyalar hakkında mahallinde her zaman müsadere kararı verilmesi olanaklı görülmüştür.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği göz önüne alındığında sanığa isnat edilen eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında kaldığı, 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.02.2015 tarihi ile ikinci suç tarihi olan 07.10.2017 arasında zamanaşamı süresinin durduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı16.07.2009 tarihinden itibaren durma süresi de eklendiğinde, 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasına dair 24.12.2021 tarihli mahkûmiyet tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince, Olay ve Olgular başlığı altında açıklanan nedenlerle sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli ve 2022/706 E., 2023/102 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13565, Karar No: 2016/16021, Tarih: 20.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13565 E.  ,  2016/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Şikayetçi vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Şikayetçi vekilinin, 29.01.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 19.06.2013 tarihinde temyiz etmesi ve ayrıca suçtan zarar görmemesi nedeniyle temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanığın temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 41. maddesinde "Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur," aynı Kanun'un Ek-7.maddesinde ise "Diş protez teknisyenleri; sahip oldukları diploma veya belgelerin hak kazandırdığı unvanlardan başkalarını kullanamazlar, hastalarla doğrudan doğruya mesleki ilişkiye giremezler, laboratuvarlarında münhasıran diş hekimliği mesleğini icra etmekte kullanılan araç ve gereçleri bulunduramazlar, ek 4'üncü maddenin belirlediği sınırlar dışında herhangi bir çalışma yapamazlar, tavsiyede bulunamazlar, yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareket eden diş protez teknisyenleri, 41'inci madde hükümlerine göre cezalandırılır" düzenlemesi karşısında; belgeli diş protez teknisyeni olan ve hastaya müdahale veya muayane yaptığına dair bir tespitte bulunmayan sanığın, diş ünitinin bozuk olduğunu savunması karşısında; işyerinde yapılan denetim sonucu ele geçen bir adet diş ünitinin, suç tarihi itibariyle münhasıran diş hekimliği mesleğini icra etmekte kullanılan araç ve gereç olup olmadığı ve çalışır durumda bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişi raporu alındıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup daha önce hapse mahkumiyeti bulunmayan sanığın mahkum olduğu cezanın 3 yıldan fazla olmaması nedeniyle erteleme kapsamında bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında cezanın tür ve süresinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup daha önce hapse mahkumiyeti bulunmayan sanığın mahkum olduğu cezanın 3 yıldan fazla olmaması nedeniyle erteleme kapsamında bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında cezanın tür ve süresinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

c-Suç tarihinin, denetimin yapılarak suça konu malzemenin ele geçirildiği 27.07.2011 olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/296, Karar No: 2024/10459, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/296 E.  ,  2024/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/693 E., 2023/357 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar tarafından 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet edildiğine, sanıklar hakkında verilen beraat hükmünün hatalı olduğuna, tanık Selçuk Yaren tarafından suça konu yerin her iki sanık tarafından kullanıldığının beyan edildiğine, sanık ...'in ağaçların meyvesini topladığının sabit olduğuna, beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, sanığın 2004 yılında açma yaptığı yerin güneyinde açmayı genişletme amacıyla meşe ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği tespit

edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, hasta olduğu dönemde oğlu ...'in ağaç kesmiş olabileceğini beyan etmiştir.

Bozma ilamı sonrası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... savunmasında, suça konu yerin dedesinden kaldığını, ısınmak için 3 adet ağaç kestiğini, iddianamede bahsi geçen taşınmazı kendisinin kullandığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, kesinleşmiş orman sınırları içinde 2013 yılı ocak-şubat aylarında açma yapıldığı, motorlu testere ve el aletleri ile meşe ağaçlarının kesildiği tespit edilmiştir.

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, sanık açısından zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 27.06.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 23.05.2023 tarihli hükümden önce gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322

nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.