muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28206, Karar No: 2016/14390, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28206 E.  ,  2016/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konus u taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4340, Karar No: 2024/6600, Tarih: 19.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4340 E.  ,  2024/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/548 Esas, 2023/455 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/88 E., 2020/173 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 1953 yılından beri sağlık sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2016/94239 numaralı “CEFPERAZON” ibareli marka başvurusuna 114981 tescil numaralı “SEPRAZON” ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini, davalı yana ait 2016/94239 numaralı “CEFPERAZON” ibareli marka ile müvekkiline ait 114981 tescil numaralı “SEPRAZON” ibareli markasının görsel, işitsel ve anlamsal olarak son derece yakınlaşmış ve benzer olduğunu, itiraza konu markayı gören tüketicinin müvekkili markası ile karıştırma, müvekkili firma ile çağrışım yapma ihtimalinin yüksek olduğunu, dava konusu markanın müvekkili şirketin bilhassa 05. sınıf emtialarda tanınmış markaları ile iltibas yarattığı ve ilgili tüketici kitlesi bakımından markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalini doğurduğunu ileri sürerek 2017-M-11306 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı yanın dilekçesinde mesnet gösterdiği "SEPRAZON" markasının tescil tarihinden günümüze dek aktif bir şekilde kullanılmadığını, "CEFPERAZON" markalı tıbbi ürünün etken maddesinin “sefoperazon sodyum” olduğunu, "CEFPERAZON" ibaresinin tercih sebebinin etken maddeden kaynaklandığını, "CEFPERAZON" ibareli markanın 05. sınıf emtiada tescil konusu edildiğini, doktor, eczacı gibi bilinçli tüketici kesimi göz önünde bulundurulması gerektiğini, bu haliyle hitap ettiği tüketici kitlesi bakımından müvekkili markası ile mesnet markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalinin mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın beyaz zemin üzerine tüm harfleri büyük harfler kullanılarak siyah renkte ve düz bir yazı formatında yazılmış C-E-F-P-E-R-A-Z-O-N ibaresinden meydana gelen kelime markası olduğu, davacının markasının incelenmesinde de beyaz zemin üzerine siyah renkli, ilk harfi olan “S” harfi büyük, geriye kalanı küçük harflerle yazılı bir kelime markası olduğu, her iki markanın da son 5 harfinin R-A-Z-O-N harflerinin aynı şekilde sıralanması ile oluştuğu, ancak dava konusu markanın yazılmış C-E-F-P-E harfleri ile başladığı, davaya mesnet sunulan markanın ise S-E-P harfleri ile başladığı, davalı şirketin başvurusu olan "CEFPERAZON" markasının tescil edilmek istendiği 5. sınıf malların içerik itibariyle bilinçli tüketici kitlesine hitap ettiği, bilinçli tütetici kitlesinin de, markaları ayırt etmede, diğer tüketici kitlelerine göre daha dikkatli olduğu, başvuru markasında geçen PERAZON kelimesinin 5. sınıf grubu ürünlerde etken madde bileşeni olarak kullanılabilecek ürünlere atıf yaptığı (sefoperazon) ve ilaç markasının doktor ve eczacılardan oluşan uzman kullanıcı kesimi nedeniyle, aynı sınıf ürünler bakımından "Seprazon" ibareli davacı markası ile "CEFPERAZON" ibaresi arasında benzerlikten söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının eksik inceleme üzerine tesis edildiğini, markanın işitsel benzerlik incelemesinin yapılmadığını, dava dilekçesindeki iddiaların dikkate alınmadığını, taraf markaları arasında işitsel benzerlik bulunduğunu, bu güçlü benzerliğin markalar arasında bir bağ olduğu intibası uyandırdığını, uzman tüketici kitlesinde dahi farklı iki marka karşısında bulunduğunu anlasa dahi markalar veya işletmeler arasında bir bağ olduğu yönünde iltibas oluşacağını, karara konunun adı ve markadan daha fazla benzer olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının başvurusuna konu “CEFPERAZON” ibareli marka ile davacının itirazına mesnet “SEPRAZON” ibareli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira başvurusu olan "CEFPERAZON" markanın tescil edilmek istendiği 5. sınıf malların içerik itibariyle bilinçli tüketici kitlesine hitap ettiği, diğer yandan başvuru markasında geçen "PERAZON" kelimesinin 5. sınıf grubu ürünlerde etken madde bileşeni olarak kullanılabilecek ürünlere atıf yaptığı (sefoperazon) anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5 inci maddesi

3. Değerlendirme

Dünya Sağlık Örgütü tarafından “cefeperazone” ibaresinin INN olarak kabul edildiği, davaya konu '' CEFPERAZON '' markası ile “cefeperazone” ibaresinin görsel, sesçil ve kavramsal olarak benzer olduğu, 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca ticaret alanında herkes tarafından kullanılan işaretlerin bir kişi tekeline bırakılmasının mümkün bulunmadığı, mutlak ret nedeni olduğu, mutlak ret nedenlerinin Mahkemece resen gözetilmesi gerektiği, münhasıran ya da esas unsur olarak INN adlarından oluşan başvuruların yanı sıra söz konusu adların birebir aynısı olmasa da benzeri niteliğindeki adlandırmaların da ilgili mallar ve hizmetler yönünden reddi gerektiği, ilgili tüketici kitlesi kabul edilen doktor ve eczacıların yüksek dikkat seviyesi açısından incelendiğinde dahi dava konusu markanın söz konusu INN adına ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, bu nedenle marka olarak tescil edilemeyeceği nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5763, Karar No: 2021/1199, Tarih: 08.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2018/5763 E.  ,  2021/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Red

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ... hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında verilen ve davanın reddi kararına esas alınan Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1002 Esas 2016/233 Karar sayılı hükmünün suça konu yerde gerçekleşen 240 m2 açma ve 52 adet meşe ağacının kesilmesi eylemlerine ilişkin olduğu, incelemeye konu davanın ise aynı yerde gerçekleşen 2500 m2 açma ve 30 adet meşe ağacının kesilmesi eylemlerine ilişkin olduğunun ve her iki davanın da 21.08.2015 tarihinde tutulan iki ayrı suç tutanağını esas alarak açıldığının ve dosya kapsamından suça konu eylemleri sanık ...'in gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; aynı gün tespiti yapılan suça konu alanların miktarı ve kesilen ağaç sayısı hususunda her ne kadar tereddüt oluşmuş ise de; sanığın eyleminin tek olduğu ve sanık hakkında önceden açılan davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıyla sonuçladığının ve bu kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, açılan alan ve kesilen ağaç sayısındaki artışın temel ceza belirlenirken dikkate alınabileceği hususunun uygulanma imkanı kalmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12925, Karar No: 2016/1086, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12925 E.  ,  2016/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/453 esas, 2015/71 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 14/04/2015 tarihli ve 2015/135 esas, 2015/71 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 21/04/2015 tarihli ve 2015/282 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9139-2015-21881/69165 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/282 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10047, Karar No: 2016/1089, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10047 E.  ,  2016/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/03/2015 tarih ve 2014/519-2015/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... merkez depoya gönderilmek üzere davalıya teslim edilen 12 adet televizyonun taşınma esnasında kutu ve ambalajlarında meydana gelen hasar nedeniyle depo tarafından kabul edilmediğini, hasarın tazmini amacıyla başlatılan takipte yapılan yetkiye ve borca itirazın mesnetsiz olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini, mülkiyeti müvekkiline ait televizyonların teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yerleşim yeri olan...Mahkemelerinin yetkili olduğunu, itirazın iptali istenen takipte alacaklı...olduğundan davacının aktif husumetinin bulunmadığını, ürünlerin müvekkilince teslim edilmediği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, malların davacı yanca kabul edilmediğini, tespit dosyasına ibraz edilen raporda 12 adet üründen 8 adedinde fiziksel hiç bir hasarın görülmediğini, 4 adet üründe ise küçük hasarlara rastlandığının belirtildiğini, ambalaj sorumluluğunun gönderene ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin ifa yeri ... olduğundan yetki itirazının reddedildiği, ambalaj sorumluluğunun gönderici tarafta olduğu belirtildiğinde ispat külfetinin tersine döndüğü, davalı ... şirketinin bu hususu ispatlayamadığı, bilirkişi raporlarında belirlenen ürünlerdeki değer kaybı miktarlarının birbirine yakın olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının 12.416,91 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, itirazın iptali, icra inkâr tazminatının tahsili ve taşıma ilişkisine konu televizyonların teslimi istemine ilişkindir.... 8. İcra Dairesinin 2014/175 Esas sayılı dosyasında her ne kadar ödeme emrinde alacaklının ... olduğu belirtilmişse de alacaklı tarafından düzenlenen takip talebinde alacaklı.... Tic. Ltd. Şti'ni temsilen ... ... olarak gösterilmiş olup takip talebine ekli vekâletnamede de

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, itirazın iptali, icra inkâr tazminatının tahsili ve taşıma ilişkisine konu televizyonların teslimi istemine ilişkindir.... 8. İcra Dairesinin 2014/175 Esas sayılı dosyasında her ne kadar ödeme emrinde alacaklının ... olduğu belirtilmişse de alacaklı tarafından düzenlenen takip talebinde alacaklı.... Tic. Ltd. Şti'ni temsilen ... ... olarak gösterilmiş olup takip talebine ekli vekâletnamede de

vekâlet veren ... Şti'dir. Bu durumda takibin ... Şti. adına yapıldığının kabulü gerekir. Ancak takip ... Şti. tarafından yapıldığı halde dava dilekçesinde davacı,... . (....) olarak gösterilmiş ve dava bu şirket adına açılmıştır. Gerekçeli karar başlığında ise davacı şirketin unvanı ... Limited Şti. olarak belirtilmiştir. İtirazın iptali davasının ancak takip alacaklısı tarafından açılabileceği gözetildiğinde mahkemece, ticaret sicil kayıtları celbedelmek suretiyle anılan şirketlerin unvan değişikliği suretiyle aynı şirket mi olduğunun yoksa farklı tüzel kişilikleri haiz ayrı ayrı şirketler mi olduğunun belirlenerek davacı şirketin aktif husumetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 182,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.