muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9328, Karar No: 2014/17269, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9328 E.  ,  2014/17269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/421-2013/712

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/382, Karar No: 2012/6391, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/382 E.  ,  2012/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 132 ada 659 parsel sayılı 2664,93 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 216 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin bilrikişi raporunda (A) harfiyle işaretli 192.48 m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B) harfiyle işaretli bölümün davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/12/2005 gün ve 13676-15526 sayılı bozma kararında özetle; " Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları dava konusu parselin fen bilirkişi Servet Ata tarafından düzenlenen 17.05.2004 havale tarihli rapor ekindeki krokide (B) ile işaretlenen bölümüne yönelik olup, bu yer hakkında verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; kadastro sırasında çekişmeli parsele uygulanan 1937 tarih 216 yazım numaralı 45’ar (4.500 m2) yüzölçümlü vergi kaydının dava dışı 132 ada 654, 655, 657 ve 659 parsel sayılı taşınmazlara da revizyon gördüğü ve 132 ada 654, 655 ve 657 parsel sayılı sırasıyla 4.952,46 m2 - 1.075,55 m2 - 2.104,87 m2 yüzölçümlü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının itiraz edilmeksizin kesinleştikleri, 132 ada 658 parsel sayılı taşınmazın Kütahya Kadastro Mahkemesinin 2003/405-2004/105 karar sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşılmaktadır.

1937 tarih 216 yazım numaralı vergi kaydının kuzey ve güney sınırı “kır” okuduğundan eylemli olarak ta vergi kaydının revizyon gördüğü parsellerin kuzeyinde 132 ada 776 sayılı orman parseli, güneyinde de 132 ada 1317 sayılı orman parseli yer aldığından değişim sınırlı olup, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C, 21 ve 32/3 maddeleri uyarınca sabit sınırlarla bağlantı kurularak vergi kaydının miktarıyla geçerli kapsamı belirlenmelidir. Kayıt ve belgeler lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil ederler.Vergi kaydı miktar fazlasının kuzey ve güney sınırda bulunan orman parselinden açma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilmelidir.

O halde; öncelikle, 132 ada 658 parsel sayılı taşımazla ilgili derdest dava dosyası mevcut hukuki irtibat sebebiyle H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi uyarınca eldeki dava dosyası birleştirilmeli, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız üç yerel bilirkişi, tarafların gösterecekleri tanıklar ve fen elemanı bilirkişi huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, 132 ada 657, 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların güneyinde bulunan yolun ne zaman açıldığı, kadim olup olmadığı tarih ve olaylara dayalı olarak yerel bilirkişiler ve tanıklardan sorulup tereddüde olanak vermeyecek şekilde tespit edilmelidir.

Adı geçen yolun 1937 tarih 216 yazım numaralı vergi kaydının oluşum tarihinden (1937) sonra açıldığının belirlenmesi halinde vergi kaydı miktar fazlasının kuzey sınırda bulunan ormandan açma yapma yapmak suretiyle oluşturulduğu düşünülerek Kızılöz Deresinden başlanarak 132 ada 655, 657, 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların güney tarafından vergi kaydının miktarı kadar yerin 3402 sayılı Yasanın 20, 21 ve 32/3. maddelerine uygun olarak fen bilirkişiden alınacak raporla ifrazı yaptırılmalı, çekişmeli 132 ada 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların vergi kaydının miktarıyla geçerli kapsamı içinde kalan bölümlerinin davalı gerçek kişiler adlarına, geriye kalan kesimlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Yolun, kadim olduğunun belirlenmesi halinde ise yoldan başlanarak 132 ada 657, 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların güney tarafından vergi kaydının miktarı kadar yerin, 3402 sayılı Yasanın 20, 21 ve 32/3. maddelerine uygun olarak fen bilirkişiden alınacak raporla ifrazı yapılarak çekişmeli 132 ada 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların vergi kaydının miktarıyla geçerli kapsamı içinde kalan bölümlerinin davalı gerçek kişiler adlarına, geriye kalan kesimlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra mahkemenin 2003/405 esas sayılı dosyasında Orman Yönetiminin 132 ada 658 parselle yönelik açtığı dava bu dosya ile birleştirilerek davanın kabulüne, dava konusu 132 ada 659 parselin bilirkişi raporunda (A) harfiyle işaretli 192.48 m²'lik bölümünün orman, (B) harfiyle işaretli 2472,45 m²’lik bölümün tarla niteliğiyle Hazine tapuya tesciline, 132 ada 658 parselin (A) harfiyle işaretli 67,18 m²’lik bölümünün orman, (B) harfiyle işaretli 2644,77 m²'lik bölümünün tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafında çekişmeli taşınmazların (B) bölümüne, dahili davalı ... tarafından ise 132 ada 659 parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Bozmaya uyulmakla, mahkemeye bozma gereklerini yerine getirme yükümlülüğü ve taraflar yararına da usulü kazanılmış hak doğar. Bozma ilamında, 132 ada 657, 658 ve 659 parsel sayılı taşınmazların güneyinde bulunun yolun ne zaman açıldığı, kadim yol olup olmadığı tarh ve olaylara dayalı olarak yerel bilirkişiler ve tanıklardan sorulup tereddüde olanak vermeyecek şekilde tespit edilmesi, yolun kadim olduğunun belirlenmesi halinde ise yoldan başlayarak vergi kayıt miktarının belirlenmesi gereğine değinilmiş olup bozma sonrası mahkemece yapılan keşif neticesinde yolun kadim yol olduğu belirlenmiş olmasına, vergi kayıt miktarı olan 4500 m²'den fazla yerin dava dışı 4952,46 m² yüzölçümlü 132 ada 654, 1075,55 yüzölçümlü 132 ada 655 ve 2104,84 m² yüzölçümlü 132 ada 657 parsele uygulanmış olmasına ve mahkemece hüküm gerekçesinde çekişmeli taşınmazların (B) bölümlerinin de ormanda kazanıldığı kabul edilgine göre çekişmeli taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, dahili davalı ...’un temyiz itirazlarının REDDİNE, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 25/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16810, Karar No: 2014/7222, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16810 E.  ,  2014/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2013 tarih ve 2011/305-2013/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, eczacı olan müvekkilinin davalı bankadaki hesabından müvekkilinin bilgisi dışında değişik zamanlarda para çekildiğini, ayrıca davalı banka tarafından belge alma ve inceleme ücreti olarak 2.100,00 TL para tahsil edildiğini ileri sürerek, toplam 36.955 TL'nin davalıdan tahsilini tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesindeki 06/12/2005, 02/12/2005 ve 26/10/2006 tarihinde çekilen toplam 7.225 TL ödemenin davacı tarafından kabul edilmediğini, diğer miktarların davacı tarafından çekildiğini, ancak iş yoğunluğundan imzasının alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2.900,00 TL ve 225 TL bedelli dekontlardaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, davalı bankanın imza bulunmayan dekontlardaki paranın davacı tarafından çekildiğini ispatlayamadığı, davalının, imzası davacıya ait olmayan ve imzasız dekont karşılıklarını davacıya iade etme mecburiyeti olduğu, müfettiş incelemesine davalı çalışanlarının sebebiyet vermesi nedeniyle davalı tarafça, davacıdan tahsil edilen evrak inceleme bedeli olan 1.575,00 TL ve 525,00 TL 'nin davacıya iadesi gerektiği, toplam 29.150 TL lik ana para alacağına dava tarihine kadar olan dönem için toplam 23.384,04 TL işlemiş faizin de davacı tarafından davalıdan talep edilebileceği ve bunun da asıl alacak haline geldiği, davacının 570,00 TL yönünden davadan feragat ettiği, dava açıldıktan sonra davalı tarafça 7.225,00 TL'nin ödenmesi nedeniyle bu kısım yönünden davanın konusuz kaldığı, gerekçesiyle, 7.225,00 TL yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 580,00 TL'lik meblağ yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 29.150,00 TL asıl alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanarak davalıdan tahsiline, 23.384,04 TL işlemiş faize ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece 23.384,04 TL işlemiş faize ıslah tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle işlemiş faiz alacağına yeniden faiz yürütülmesine neden olacak şekilde hüküm kurulması Borçlar Kanunu’nun 104/son maddesinde belirtilen ve kısaca “faize faiz işletilmesi yasağı” şeklinde ifade edilebilecek emredici nitelikteki düzenlemeye aykırı olduğundan kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendinde geçen “işlemiş faize ıslah tarihi olan 20/06/2013 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle ” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine '' işlemiş faizin'' ibarelerinin eklenmek suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/273, Karar No: 2024/5148, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/273 E.  ,  2024/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/720 E., 2023/1336 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/414 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53, 58/6 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/720 Esas, 2023/1336 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik o yer Cımhuriyet savcısının (lehe-aleyhe), katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike ve ceza miktarına, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığa atılı suçun sabit olmadığına, yetersiz gerekçeye, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığa atılı suçun sabit olmadığına, iştirakin derecesine, yetersiz gerekçeye, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığa atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanık ...'in olay yerine 100 metre mesafede bulunan ... büfe isimli iş yerini işlettiği, sanık ...'in ise büfede işçi olarak çalıştığı, maktulün olay gecesi arkadaşları ile birlikte düğüne gittikleri ve düğünden ayrıldıktan sonra hep birlikte ... Mahallesi .....Okulları karşısındaki parka gittikleri, maktülün arkadaşları ile parkta bulunduğu sırada sanık ...'ın da aynı parkta olduğu, maktulün sanık ...'a küfür ederek parktan kovduğu, maktulün yanındaki arkadaşlarının tarafları ayırdığı, sanık ...'ın parktan ayrıldığı, maktul ... ve arkadaşlarının da araçları ile ... Caddesine paralel olarak seyir haline geçtikleri, araçla seyir halindeyken sanık ... ve yanında bulunan sanık ... ile karşılaştıkları, maktulün aracı durdurup küfür etmesi üzerine taraflar arasında yeniden tartışma yaşandığı, maktul ...'ın araçtan indiği, sanıklar ...ve ... bir tarafta maktul ise karşı tarafta olmak üzere kavga etmeye başladıkları, karşılıklı olarak tarafların birbirine vurdukları, kavgaya ...'in çalışanı olan sanık ...'in de gelerek iştirak ettiği, olay yerinde bulunan kişiler tarafından kavganın aralanmaya çalışıldığı ancak kavga sırasında ele geçirilemeyen bıçakla maktulün sol meme başı alt kısmına vurulması sonucu maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kalp yaralanması sonucunda iç kanama nedeniyle hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ...hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ... ve ...tarafından fikir, irade ve eylem birliği içinde hareket ederek birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanıklar ... ve ...müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

3. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

a.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar ... ve ...tarafından gerçekleştirilen eyleme sanık ...'in iştirak ettiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...ile maktul arasında başlayan kavgada sanık ...'in iş yerinde çalışan olduğu anlaşılan sanık ...'in de tanık beyanlarına göre kavga sırasında olay yerine gelip sanık ...'in yanında bulunduğu, üzerinden çıkarmış olduğu tişörtünde maktulün kanının bulunduğunun tespit edilip kavga anında sanıklar ... ve...ın yanında yer aldığının anlaşıldığı, sanık ...'in sanıklar ...ve ...'in eylemine fail olarak iştirak etmeksizin, suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçuna 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla suça iştirak ettiği düşünülmeden, yazılı biçimde fail olarak cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/720 Esas, 2023/1336 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar ... ve ...müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;