muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6418, Karar No: 2024/7875, Tarih: 07.11.2024

.07.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, davacının hiçbir aşamada sözleşme ile taahhüt ettiği miktarda akaryakıtı stoklarında bulundurmadığı, davalının yerel hava alanları için talep ettiği akaryakıtın da süresinde ve yeterli miktarda sağlanmamış olması nedeniyle davalının dava dışı tedarikçilerden akaryakıt almak zorunda kaldığı, bu haliyle sözleşme fesih edilmemekle birlikte sözleşme hükümlerine aykırı davranılarak sözleşmeyi işlemez hale getirenin davacı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, sözleşmenin 22.1. maddesinde mutabakat ile her zaman fesih yapılabileceğinin belirtildiği, 22.2. maddesinde ise “... mücbir nedene dayanmayan haksız fesih işlemini gerçekleştiren taraf diğer tarafa 300.000,00 USD nakdi ve cezai şartı ifaya ekli olmak üzere ödemeyi kabul ve taahhüt eder.” hükmünün düzenlendiği, taraflarca sözleşmenin feshedilmediği, bilakis sözleşmenin taraflarca ayakta tutulduğu, bu nedenle haksız fesihten söz edilemeyeceğinden davacı tarafça cezai şart talep edilemeyeceği, davacının diğer talebi yönünden ise; davacının kâr yoksunluğu talep edebilmesi için taraflar arasındaki sözleşmede davalının belirli bir miktar ürün satın almayı taahhüt etmesi ve taahhüt edilen miktar kadar ürün satın almamış olması gerektiği, somut uyuşmazlığın dayanağı olan sözleşmede davacıdan belirli bir miktar ürün alımının davalı tarafından garanti edilmemiş olması nedeniyle davacının gelir kaybı talebinde bulunamayacağı gibi 25.07.2019 tarihli ek bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, davacının hiçbir aşamada sözleşme ile taahhüt ettiği miktarda akaryakıtı stoklarında bulundurmadığı, davalının yerel hava alanları için talep ettiği akaryakıtın da süresinde ve yeterli miktarda sağlanmamış olması nedeniyle davalının dava dışı tedarikçilerden akaryakıt almak zorunda kaldığı, bu haliyle sözleşme fesih edilmemekle birlikte sözleşme hükümlerine aykırı davranılarak sözleşmeyi işlemez hale getirenin davacı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, cezai şart ve gelir kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6079 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesi, 112 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13512, Karar No: 2013/5020, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13512 E.  ,  2013/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 4.1.2004 - 14.8.2004, 13.2.2005 - 5.6.2005, 19.1.2006 - 26.5.2006, 11.7.2007 - 2.7.2007, 12.9.2007 - 5.10.2007, 11.1.2008 - 28.4.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına 10.6.2003 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının davalı işverene ait 1008185 sicil no'lu işyerinde 10.6.2003 – 3.1.2004, 15.8.2004 – 12.2.2005, 5.6.2005 – 18.1.2006, 27.5.2006 – 10.1.2007 ve 29.4.2008 18.1.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının bildirildiği, 3.7.2007 – 11.9.2007 ve 6.10.2007 – 10.1.2008 tarihleri arasında davalı işyeri haricinde farklı iki işyerinden çalışmasının bildirildiği, davacının 28.2.2007 – 31.7.2007 tarihleri arasında işsizlik yardımı aldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı işyerinin PVC kapı pencere imalatı yapan bir işyeri olduğu, komşu işyeri ve bir kısım bordro tanık beyanlarında davalı işyerinin kış aylarında 3-4 ay çalışmadığının belirtildiğinin anlaşıldığı, ancak bu konuda ilgili odadan görüş alınmadığı, davalının vergi kayıtları üzerinde bu dönemde bildirim olup olmadığı, bu aylarda davalı işverenin ihale veya iş alıp almadığı, almışsa ne tür işler olduğuna dair araştırma yapılmadığı, davacının arada çalışmalarının olduğu 1019767 sicil numaralı ... Madey Bal ünvanlı işyeri ile 1018776 sicil numaralı ... ünvanlı işyerlerindeki davacı çalışmasının ve bu kişiler ile davalı işveren arasındaki ilişkinin araştırılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş; ilgili odadan davalı işyerinin çalışma şartlarını ve zamanını sormak, davalı işyerinin vergi kayıtları üzerinde inceleme yaparak çalışma zamanını ve yoğunluğunu tespit etmek, davalı işyerinin ihale alıp almadığı, almışsa hangi zamanlarda alıp çalıştığını tespit etmek, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı çalışmanın kesintili olup olmadığı çalışmanın kesintili olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ...'e iadesine

19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/808, Karar No: 2022/15903, Tarih: 23.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/808 E.  ,  2022/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' içiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafisine, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafisine tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9786, Karar No: 2018/3183, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9786 E.  ,  2018/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

25/09/2014 ve 12/08/2014 tarihli zabıta araştırmasına göre şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olan adresinde faaliyetine devam ettiğinin tespit edildiğinin bildirilmesi ve İlyasbey Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 07/11/2014 havale tarihli yazı cevaplarına göre; şikayet tarihi itibariyle ticaretin terk edilmediğinin ve suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 352/b maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığının anlaşılmasına göre, yazılı şekilde, kanun gereği paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17433, Karar No: 2018/285, Tarih: 15.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17433 E.  ,  2018/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; ret

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2005 yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davası hakkında karar verilmemiş ise de mahkemece ayrıca karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A)Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının reddine ilişkin kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Temyize konu davanın, ... Metal San.Tic.Ltd.Şti. adına 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlenlenmesine ilişkin olduğu, davanın reddedilmesine sebep olarak gösterilen İstanbul Anadolu 20.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/375 Esas, 2013/563 Karar sayılı davasının ise, ...Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemesi suçuna ilişkin olduğu, bu haliyle davaların farklı olduğu gözetilmeden, davanın reddine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

B)Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında;sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006 ve 2007 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006 ve 2007 takvim yılına ait fatura asıl ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2)Unsurları tamam ise; faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını ve ...'ya ait olduğunu söylediği taktirde, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'ya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların ...'ya ait olduğunun belirlenmesi halinde bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması,dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

2)Unsurları tamam ise; faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını ve ...'ya ait olduğunu söylediği taktirde, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'ya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların ...'ya ait olduğunun belirlenmesi halinde bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması,dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...'ya ait olmadığının belirlenmesi halinde ise; sanığın suçlamaları kabul etmediği, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu ancak yetkilisinin ... olduğunu, bütün işlemleri ...'nın yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin olmadığını savunması; sanık hakkında düzenlenen vergi denetim raporundaki tespitin aksine dosyaya getirtilen Ticaret Sicil Gazetesinin 03.01.2006 tarihli sayfasında ilan edilen 09.11.2005 tarih ve 4 sayılı ortaklar kurulu kararına göre suça konu yıllarda yetkili müdürün ... olarak görünmesi dikkate alınarak, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanığın 2006 ve 2007 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğinin tespiti halinde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4027, Karar No: 2017/4874, Tarih: 03.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4027 E.  ,  2017/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 10.11.2011 tarihli ilk ek kararda TCK 191/5. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, mahkeme tarafından bu kararda hüküm ve gerekçede çelişkiye düşüldüğünden bahisle re'sen dosya ele alınıp 27.11.2011 tarihli ikinci bir ek karar verilmiş ise de, bu ikinci ek karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek, 10.11.2011 tarihli ilk ek karara yönelik yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1642, Karar No: 2012/2477, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1642 E.  ,  2012/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 1904 ada 24 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosya içinde bulunan kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 1.439 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 459 TL dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal olarak alınan taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %80 oranında değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları ve emlak vergisi yönünden yukarıdaki açıklanan ilkeye uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.