muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16137, Karar No: 2023/2049, Tarih: 10.04.2023

Sanığın örgütle irtibatlı olduğu belirlenen çeşitli kurumlarda ve son olarak Atmosfer A.Ş.'de SGK kaydının bulunduğu tespit edilmiştir. Sanık savunmasında kimse referans olmadan öz geçmişi ile iş başvurusu yaparak bu kurumlarda çalıştığını, kayıt kabul memurluğu gibi görevlerde bulunduğunu, bu kurumların örgütle irtibatlı olduğunu bilmediğini, bilseydi çalışmayacağını belirtmişse de inkara yönelik savunmasına itibar edilmemiştir. Öte yandan tanık H. H. K. ifadesinde, Milas'taki Atmosfer Özel Eğitim A.Ş.'nin mali müşaviri olduğu dönemde sanığın da ön muhasebede çalıştığını, bir nevi birlikte çalıştıklarını, sanığın her ay işlemiş olduğu ön muhasebe gelir ve gider faturaları ile personel giriş ve çıkışlarına ait ücret bordoları hazırladığını beyan etmiştir. Örgüt lideri Fetullah GÜLEN 15.01.2014 tarihli medyaya yansıyan talimatında örgüt üyelerinden -gerekirse tüm malvarlıklarını satarak- örgüte ait ... Katılım Bankasına (Bank ...) yatırmalarını istemiş, örgüt üyeleri de liderlerinin talimatı gereğince 2014 yılı Ocak ayından itibaren maddi imkanları dahilinde bu bankaya para yatırmaya başlamışlardır. Dosya kapsamında sanığın 2005 yılında Bank Asyada hesap açtırdığı, 2013 yılı Aralık ayında hesap bakiyesi 0,00 TL. iken 2014 yılı Ocak ayında mevduatını 7890,00-TL'ye çıkardığı tespit edilmiştir. Bir banka nezdinde hesap açtırılarak maddi faaliyetlerde bulunulması tek başına örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemez ise de Bank Asyanın örgütle bağlantılı olması, o tarihteki durumu, örgüt liderinin alenileşen talimatı ile sanığın örgütle irtibatlı olduğunu gösterir diğer faaliyetleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın maddi imkanları ölçüsünde örgüt liderinin talimatına uyarak bu bankadaki hesabına para yatırdığı kabul edilmiştir. Sanığın oğlu olan H. E.'yi ana sınıfından 4. sınıfa kadar örgütle iltisaklı Özel Ümit İlkokuluna gönderdiği tespit edilmiştir. Sanık savunmasında FMF hastası olan çocuğunun gözünün önünde olmasını ve iyi bir eğitim almasını istediği için kendi çalıştığı Ümit İlkokuluna 2011-2016 yılları arasında yazdırdığını, okula Devlet tarafından destek ve teşvik verildiğini beyan etmiştir. Söz konusu okulun FETÖ yapılanmasına ait ve irtibatlı olduğuna dair bir tereddüt bulunmamaktadır. Gerekçeli kararımızın FETÖ/PDY yapılanmasına dair kısmında detayıyla belirtildiği üzere; FETÖ mensuplarının sözde altın nesil yetiştirme projesi kapsamında çocuklarını bu eğitim kurumlarına gönderdikleri, okulların FETÖ yararına insan kaynağı oluşturduğu hususları -DİĞER DELİLLERLE BİRLİKTE BÜTÜN OLARAK DEĞERLENDİRİLDİĞİNDE- sanığın çocuğunu bu okula göndermesi aleyhine delil olarak kabul edilmiştir. Muğla C. Başsavcılığınca sanık hakkında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan TCK'nın 314/2

. Gerekçeli kararımızın FETÖ/PDY yapılanmasına dair kısmında detayıyla belirtildiği üzere; FETÖ mensuplarının sözde altın nesil yetiştirme projesi kapsamında çocuklarını bu eğitim kurumlarına gönderdikleri, okulların FETÖ yararına insan kaynağı oluşturduğu hususları -DİĞER DELİLLERLE BİRLİKTE BÜTÜN OLARAK DEĞERLENDİRİLDİĞİNDE- sanığın çocuğunu bu okula göndermesi aleyhine delil olarak kabul edilmiştir. Muğla C. Başsavcılığınca sanık hakkında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan TCK'nın 314/2. Maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile Mahkememize kamu davası açılmış ise de; Sanığın süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içerecek şekilde örgütsel eylemlerde bulunduğuna dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ancak sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütün finans kaynaklarından olan ... Katılım Bankasına maddi imkanları ölçüsünde para yatırmak suretiyle örgüte destek verdiği, eylemlerinin bütün halinde "Örgüt içerisindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçunu oluşturduğu ve yapılan yargılama, toplanan deliller, Bank ... kayıtları, sanığın kaçamak savunması ve tüm dosya kapsamından suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla belirtilen suçtan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Örgütün kendine özgü yapısı gereği kendisinden olmayan ya da kendisine biat etmeyen kimseleri uzun yıllar bünyesinde barındırmadığı hususu dikkate alındığında kendi beyanınından da anlaşılacağı üzere 2006 yılından bu yana iltisaklı kurumlarda çalışmış olan ve dijital materyal inceleme sonuçlarına göre de bir kısım örgüt üyeleri tarafından kullanılan "kako-talk" isimli programın kalıntılarına rastlanmış olan sanığın örgüt üyeliğini oluşturan eylemleri karşısında örgüte yardım suçundan cezalandırılması yoluna gidilmiş ise de aleyhe istinaf bulunmadığından sonuca etkili olmadığı değerlendirilmektedir. Silahlı terör örgütü üyeliği suçunun temadi eden bir suç olması nedeniyle suç tarihinin yakalandığı tarih olan 01.12.2017 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında hatalı olarak "2017 ve öncesi" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak değerlendirilmiştir. Belirtilen hususlar dışında mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

BDDK'nun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Dosya kapsamında yer alan Bank ... hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, her ne kadar talimat dönemine uygun düşen hesap açma ve para yatırma işlemi olduğu görülmüşse de; sanığın söz konusu parayı örgüte yardım saikiyle yatırdığı yolunda dosyada bir delil elde edilemediği, diğer talimat dönemleri ile uyumlu işlemlerinin bulunmadığı ve yatırdığı parayı bir ay sonra çektiği gözetildiğinde sanığın savunması karşısında örgüt talimatı ile Bank ...'ya para yatırdığına dair yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “27.01.2014” yerine karar başlığında “01.12.2017” olarak gösterilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “27.01.2014” yerine karar başlığında “01.12.2017” olarak gösterilmesi,

2.Sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 314/2 maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından TCK’nın 220/7. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 18 ay hapis cezasına, daha sonra da TCK 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim uygulanıp 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3.Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak hatalı şekilde yazılması,

4.Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin müsnet suç yönünden delil yahut örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.01.2019 tarihli ve 2018/2272 Esas, 2019/13 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5024, Karar No: 2018/11100, Tarih: 06.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5024 E.  ,  2018/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir..

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 3.160,67 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. maddesindeki “...26.338,93 TL üzerinden davacı lehine takdir edilen 3.160,67 TL vekalet ücretinin” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “2.100,00 TL maktu vekalet ücretinin” ifadesinin yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22124, Karar No: 2017/36646, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22124 E.  ,  2017/36646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3234, Karar No: 2009/7542, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3234 E.  ,  2009/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait ticari minibüse, davalının sevk ve idaresindeki traktörün tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/140 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda tespit edilen 12.000.00 YTL hasar bedelinin, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının, kaza nedeniyle meydana gelen 20.000.00 YTL hasar bedelini kasko sigortacısı olan ... A.Ş.’nden tahsil ettiğini ve sigorta şirketince de kusur oranına göre 15.000.00 YTL’nın ödenmesi için müvekkiline rücu yazısı gönderildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kaza nedeniyle meydana gelen davacı zararının, dava dışı kasko sigortacısı ... A.Ş.’nce 20.000.00 YTL ödenerek karşılandığı ve anılan şirketin davalıya rücu hakkının doğduğu anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

../...

- 2 -

2009/3234

2009/7542

Davacı dava dilekçesinde, kasko sigortası poliçesi teminatı dışında kalan ve Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/140 D.İş sayılı tespit bilirkişi raporunda; 9.000.00 YTL aksesuar (araç sahibinin isteği üzerine yapılan araç iç koltukları, tavan döşemesi, taban döşemesi, tavan kliması bedeli ile 3.000.00 YTL kazanç kaybı olmak üzere toplam 12.000.00 YTL talep etmiştir.

Mahkemece, talep edilen kalemlerin kasko sigortası poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece, yapılacak iş; davacıya ait kasko sigorta poliçesi, araçtaki hasara ait ekspertiz raporu, foğraflar ve kasko tarafından yapılan ödeme makbuzu getirtilmeli, ondan sonra; İTÜ Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur oranı, dava dilekçesinde belirtilen hasarların kasko poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı, kasko sigortasınca yapılan ödemenin hangi zararları karşıladığı, davacının kazanç kaybı ve aksesuar zararının karşılayıp, karşılamadığı konularında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak, sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23734, Karar No: 2020/8170, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/23734 E.  ,  2020/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren ... Belediyesinde park ve bahçe elemanı olarak, değişen alt işverenler nezdinde 01/07/2009 - 31/03/2016 tarihleri arasında çalıştırıldığını, iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu alacaklardan sorumlu olmadığını ve taleplerin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında; davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ilkeler hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1 Kasım-30 Nisan arasını kapsayan kış dönemi için davacının 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile 3x7=21 saat fazla çalışma yaptığı ve tüm hafta tatillerinde çalıştığı 1 Mayıs-31 Ekim tarihleri arasını kapsayan yaz dönemi için; haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftanın 4 günü 08.00-24.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi ile ve 3 saat hafta tatilinde olmak üzere 35 saat fazla çalışma yaptığı ve tüm hafta tatillerinde çalıştığı degerlendirilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde davacının çalışma saatleri 08.00-17.00 arasında olmasına rağmen müvekkilinin haftanın 7 günü saat 20.00 ye kadar çalıştığını özellikle Mayıs ve Ekim aylarında havaların ısınması nedeniyle haftanın 3-4 gününde çalışmasının 24.00 e kadar devam ettiğini, yine ayda en az iki hafta tatilinde de çalışmasının aynı şekilde devam ettiğini belirtmiştir.

Yargıtay 7. HD.’nin 2015/40866 sayılı dosyasıyla kesinleşen davacı tanığı ...'ın dosyasında davacı vekilinin davacının haftanın 5 günü 08.00-19.30 arası cumartesi günü 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş mahkemece 5 gün 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile ve cumartesi günü 08.00-13.00 saatleri arasında 0,5 saat ara dinlenme ile 54,5 saat çalıştığı haftalık yasal çalışma süresinin düşülmesiyle 9,5 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilmiştir.

Yargıtay 7. HD.’nin 2015/40866 sayılı dosyasıyla kesinleşen davacı tanığı ...'ın dosyasında davacı vekilinin davacının haftanın 5 günü 08.00-19.30 arası cumartesi günü 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş mahkemece 5 gün 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile ve cumartesi günü 08.00-13.00 saatleri arasında 0,5 saat ara dinlenme ile 54,5 saat çalıştığı haftalık yasal çalışma süresinin düşülmesiyle 9,5 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilmiştir.

Fazla mesai yönünden ise kış aylarında hafta içi 08.00-17.00 saatleri arasında cumartesi günü 08.00- 13.00 saatleri arasında çalıştığı ve fazla çalışma yapmadığı, yaz aylarında ise haftanın 3 günü 08.00- 17.00 saatleri arası 1 saat ara ile 3 günü ise 08.00-24.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi ile haftalık fazla mesaisinin 21 saat olduğu ayda iki hafta tatilinde çalıştığı haftalar için ise 0,5 saat ilavesiyle 21,5 saat çalıştığının kabulü dosya içeriğine ve aynı emsal kararlara uygun düşecektir.

Hafta tatili yönünden ise davacının kış aylarında hafta tatilinde çalışmadığı yaz aylarında ise ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.

Aynca ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları yönünden puantaj kayıtlarına yansıyan genel tatil çalışmalarının karşılığının bordroda ek odeme, sair odeme, ek ücretler sütununda tahakkuk ettirilerek ödendiği halde ödemeler mahsup edilmeksizin hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.