muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13008, Karar No: 2020/13804, Tarih: 30.11.2020

5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, "suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince,

a-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14393, Karar No: 2013/797, Tarih: 21.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14393 E.  ,  2013/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.02.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının çatı katındaki dairesinin çatı saçak ve balkon sularını atık kanalına kaçak şekilde bağlaması nedeniyle taşan sulardan aynı apartmanın 1. katında bulunan dairesinin ve eşyalarının zarar gördüğünü ileri sürerek 7.500 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nun 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

İnşaat bilirkişisinin dosya üzerinde yaptığı inceleme sonucu düzenlediği raporda; tanık beyanları,...nin cevabi yazısı, karakol olay yeri görgü zaptı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının hazırlık evrakı, tapu kaydı ile diğer bilgi ve belgelerden davalının mevzuata aykırı şekilde çatı saçak ve balkon yağmur su giderlerinin binanın atık su rögarına bağlaması ve yoğun yağış nedeniyle kanalizasyonun taşması sonucu davacının dairesindeki salon laminat parke, mutfak dolapları, halı, duvar ve 70 metre kumaşın zarar gördüğünü, toplam 7.500 TL zararı olduğunu belirtmiştir.

Bir davada uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirmesi halinde mahkemenin 6100 sayılı HMK.nun 266. maddesi uyarınca bilirkişi oy ve görüşünü alması zorunludur. Ancak, oy ve görüşüne başvurulacak kişinin konusunda uzman olması gerekir. Davalının taşan sulardan dolayı davacının dairesindeki salon laminat parke, mutfak dolapları, halı ve duvarın gürdüğü zarar konusunda inşaat mühendisi bilirkişiden rapor alınması yerinde ise de olayda ıslanan kumaşlar nedeniyle oluşan zararın da konusunda uzman olmayan inşaat bilirkişisine hesaplatılması ve bu konuda da aynı bilirkişinin görüşüne itibar edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece, konusunda uzman olan meslek erbabı bir bilirkişiden zarar gören kumaş mevcut ise üzerinde inceleme yapılarak, mevcut değil ise tespit raporundaki bilgilerden faydalanmak suretiyle ayrıntılı, gerekçeli ve denetime

elverişli rapor alınmak suretiyle zararın belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 21.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16722, Karar No: 2017/849, Tarih: 07.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/16722 E.  ,  2017/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca çeke dayalı olarak icra takibine girişildiğini, icra takibine konu çekin müvekkili adına 05.04.2008 tarihli olarak keşide edildiğini, sonradan yapılan değişiklikle keşide tarihinin 05.06.2008 olarak değiştirildiğini, ancak bu tarih değişikliği üzerinde herhangi bir parafın bulunmadığını bu haliyle çekin süresi içerisinde bankaya ibraz edilmediğini, çekten dolayı müvekkilinin davalı hamile karşı sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek, icra takibine konu çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin ....05.2015 tarih, 2014/18842 Esas ve 2015/7510 Karar sayılı ilamı ile, "Mahkemece ........2013 tarihinde ...:... saatinde dosyanın duruşmasının yapılarak davacının mahkemeye ulaşan mazeret dilekçesinin bulunmadığından bahisle davanın takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verildiği, sonrasında da davacının toplam ... kez davayı takip etmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm kurulduğu, Mahkemece, duruşmadan önce gönderilen ancak geç havale edilmesi nedeniyle dava dosyasına girmeyen mazeret dilekçesini değerlendirerek sonucuna göre karar vermesi gerekirken yazılı gerekçe ile verilen hükmün bozulması gerekmiştir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama toplanan delilere ve bilirkişi raporuna göre, çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı sabit olup, tahrifattan önceki tarih nazara alındığında, çekin yasal süre içerisinde muhatap bankaya ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,07.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9975, Karar No: 2013/2393, Tarih: 25.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9975 E.  ,  2013/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-son maddeleri gereğincemahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile iki yönlü tek gidiş geliş olan, korkuluksuz sert virajlı ve hafif eğimli yolda, yolun sollama yasağının bulunduğunu gösteren düz çizginin bulunduğu kısmında, önünde giden aracı sollamak istediği sırada karşı yönden gelen mağdurun seyrettiği şeritte çarpışmaları sonucu meydana gelen olayda; gerek sanığın bütün aşamalardaki savunmalarında olayın kendisinin hatalı sollama yapması sebebiyle meydana geldiğini beyan etmesi; gerekse de mağdur beyanlarını doğrulayan ve olay sırasında mağdurun aracında bulunan tanıklar ... ve ...'ın beyanlarında; mağdur kendi şeridinde ilerlerken karşı yönden gelen sanığın aracının hatalı sollaması nedeniyle çarpmanın gerçekleştiğini belirtmeleri karşısında; meydana gelen olayda çarpma öncesi tehlikeli viraj levhalarını ve sollama yasağını gösterir çift çizgiyi gözetmemesi suretiyle bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezanın arttırılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin alt sınırdan hüküm kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında sair yerleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25176, Karar No: 2014/22707, Tarih: 16.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/25176 E.  ,  2014/22707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/316441

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

NUMARASI : 2009/743 (E) ve 2010/409 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2-)5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. K.. ve H.. T.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7108, Karar No: 2008/8480, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7108 E.  ,  2008/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.11.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 206 parsel sayılı taşınmazda 1.Kat 4 numaralı bağımsız bölümde oturduğunu, yan binada oturan davalının mutfak balkonlarına bakacak şekilde pencere açtığını, bu pencere nedeniyle zarar gördüklerini ileri sürerek pencerenin kapatılmasını talep etmiştir.

Davalı, dava konusu pencereyi eşinin sağlık sorunları nedeniyle davacının iznini alarak bir yıl önce açtıklarını, davacıya zarar vermediklerini savunmuştur.

Mahkemece, pencerenin özel yaşamda rahatsızlık yaratacak derecede davacı taşınmazına yakın olduğu belirtilerek dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683 maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu ...” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden ... yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşuların etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan ... denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır.” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Somut olayda; davacı yan binanın kör duvarındaki pencerenin aile mahremiyetini ihlal ettiğini ileri sürmektedir. Dava açmadan önce idari yoldan pencerenin kapatılması için başvuruda bulunmuş, dava konusu pencerenin ruhsata tabi olmayan imalatlardan olduğu gerekçesiyle kapatma istemi kabul edilmemiştir. Taşınmaz başında yapılan keşifte bilirkişi, İzmir Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliğinin 43/4 ve 46. maddeleri uyarınca dava konusu pencerenin imara aykırı olduğu bildirilmiş, yönetmelikteki şartlara uygun açılmayan pencerenin bulunduğu yer açısından özel yaşamda rahatsızlık yaratacak şekilde yakın olduğu belirtilmiştir. Mahkeme, bu raporu dayanak yaparak davayı kabul etmiştir.

Komşuluk hukukunda taşkınlıktan amaç; komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ile ailesi ve taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Kuşkusuz bu eylemlerin saptanmasında taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin konuya ilişkin düzenlemelerin, özellikle de mahalli örf ve adetin önemi vardır. Bu tür uyuşmazlıklarda hakim gerek zararın varlığını belirlerken gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar ve zarar dengelerini değerlendirip onları karşılıklı olarak korumak durumundadır. Bu durumda mahkemenin somut olayda açıklanan şekilde araştırma ve inceleme yaptığından söz edilemez. Pencere açmak taşınmaz malikine tanınan bir yararlanma ... olup, bu pencerenin imar mevzuatına aykırı olarak açılması sadece bu haliyle komşuluk hukukuna aykırı davranma anlamında yorumlanamaz (HGK.11.11.1987 tarih 148/823 sayılı Kararı). Bunun yanı sıra “aile mahremiyeti ihlal iddiasında ihlal eden hareketlerin varlığının da kanıtlanması gerekir. İşte tüm bunlardan sonra pencerenin davacı taşınmazında yaşam koşullarını güçleştirdiği, aile mahremiyetini ihlal ettiği kanıtlandığı takdirde dava kabul edilebilir.

Mahkemece, değinilen hususlar üzerinde durulmadan, bilirkişi raporunda, pencerenin yakınlık mesafesinden ne kast edildiği, mesafenin ne kadar olduğu gösterilmeden, sırf imar mevzuatına aykırılık ve soyut bir takım değerlendirmelerle pencerenin kapatılması şeklinde görüş bildirilmesi nedeniyle karar verilmesi doğru olmamıştır. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32992, Karar No: 2013/20463, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32992 E.  ,  2013/20463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar usulüne uygun şekilde sanığın duruşmada bildirdiği adrese ve mernis adresine tebliğ edildiğinden, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılması düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Temyiz isteminin "süre yönünden" reddine dair mahkemenin 25.10.2013 gün ve 2012/1039 Esas-2013/159 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3710, Karar No: 2018/10551, Tarih: 17.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3710 E.  ,  2018/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

Adana Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 27.02.2018 tarih, 2018/966 Esas ve 2018/414 Karar sayılı hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nın 296/1 maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanık müdafiinin CMK'nın 296/2 maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 27.04.2018 tarih, 2018/966 Esas ve 2018/414 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın maddi durumunun iyi olması sebebiyle hırsızlığa ihtiyaç duymadığı için davranışlarını yönlendirememesi sebebiyle rapor alınması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanığın katılanın evine girerek 1 adet kırıkkale marka 7.65 mm çapındaki tabanca ve bu tabancaya ait 2 adet şarjör ile 75 adet fişek, 1 adet Mardin işi el yapımı gümüş set takımı, 1 adet yeşil yılan derili kabzeli komando bıçağı, bir adet cortebert marka erkek kol saati, 2 adet erkek kol saatine benzeyen markası bilinmeyen bayan kol saatini çaldığı, soruşturma aşamasında sadece tabancanın iade edildiği, katılanın kısmi iadeye muvafakati olmadığı, bu nedenle mahkeme uygulamasının doğru olduğu, mahkemenin rapor aldırmama ve alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin yerinde olduğu, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11540, Karar No: 2014/13855, Tarih: 30.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/11540 E.  ,  2014/13855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2009/287-2012/281

Hazine ile Gölcük Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.05.2012 gün ve 287/281 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı G.. B.. adına kayıtlı bulunan parsel sayılı taşınmazın 908,34 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye vekili, davacının Milli Emlak Müdürlüğü'nde görevli memurlar tarafından düzenlenen rapora dayandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, parsel sayılı taşınmazın, Harita Mühendisi H.. K.. tarafından tanzim edilen 20.09.2010 havale tarihli rapora ekli numaralı krokide K harfi ile gösterilen ve mavi ile taralı 895,94 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 1.183,66 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 2.391,23 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 8,76 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı tarafından yapılan 1.580,00 TL yargılama giderinin kabul/ret oranı gözetilerek 1.574,15 TL kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Kıyı kenar çizgisi 3621 sayılı yasanın 9.maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.1997 tarih, 1996/5 Esas ve 1997/3 sayılı kararının içeriği gözetilerek belirlenir. Mahkemece 19.03.2010 tarihinde yapılan keşfe mimar, jeoloji mühendisi, harita mühendisi, inşaat mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu katılmış ve yeni bir kıyı kenar çizgisi belirlenmiştir.