muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8496, Karar No: 2013/11738, Tarih: 08.07.2013

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(MUHALİF)

(MUHALİF)

KARŞI OY

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/3412, Karar No: 2024/7639, Tarih: 05.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3412 E.  ,  2024/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/303 E., 2023/189 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenlenme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan 4 kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; her bir takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, kararın gerekçesinde sanığın 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde sahte fatura düzenlediği ve kullandığı denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Batman 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/303 Esas, 2023/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı hâlde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı hâlde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozmaya konu 03.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden ise suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/303 Esas, 2023/189 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9002, Karar No: 2017/2981, Tarih: 03.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9002 E.  ,  2017/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında işgal ve faydalanma amacıyla ağaç kestiğinden bahisle açılan dava da, ...'ın 05.03.2014 tarihli duruşmada ''2009 yılından bu yana ... köyü muhtarlığını yürüttüğünü, 2011 yılı sonbaharında yayladan döndüklerinde suça konu bölmede birden fazla ağacın kesildiğinin söylendiğini, bu ağaçların kim tarafından kesildiğini gözüyle görmediğini, öte yandan bu yeri gayet iyi bildiğini, buranın öncesinde sanığın babası ...'a ait olduğunu, uzun yıllar orada oturduklarını, daha sonra Kırıkhan'a göç ettiklerini ve arazi kadastro tespitleriyle orman arazisi olarak işlem gördüğünü, burada son zamanlarda ...'nın çocuklarından ... tarafından fındık ağaçları ekilip biçilmekte ve arazinin kontrol edilmekte olduğunu, ...'in diğer kardeşlerinin Kırıkhan'da bulunduğu ve onların ekseriyetle buraya gelmediklerini, arazilerin genel bakım işleri ile ...'nın büyük oğlu ...'in ilgilendiğini, ...'ın halen köyde oturduğunu, ayrıca öncesinde kardeşler arasında mal taksimi yapılıp yapılmadığını bilmediğini'' söylemesine; sanığın soruşturma aşamasındaki 14.11.2011 tarihli ifadesinde, babalarından kalan arazilerin abisi ...'ın kullandığını belirtmesine ve tüm dosya münderecatına göre; maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla ...'ın tanık sıfatıyla dinlenip, ayrıntılı beyanı alınarak gerekirse hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açılması halinde bu dosya ile birleştirilip yargılaması yapılması ile sanığın hukuki durumu değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet hükmü tesisi,

2-Orman bilirkişi raporunda, emvalin niteliği ve kesim şekli belirtilmediğinden, bu hususta ek rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1154, Karar No: 2022/3255, Tarih: 27.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1154 E.  ,  2022/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2018 tarih, 2017/378 Esas, 2018/732 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-son, 29, 62, 51, 53. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

Sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf Kanun yoluna başvurulması üzerine duruşmalı inceleme neticesinde yeniden hüküm kurulmak suretiyle;

2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarih ve 2020/1022 Esas, 2020/2044 Karar sayılı; sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarih ve 2020/1022 Esas, 2020/2044 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarih ve 2020/1022 Esas, 2020/2044 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; meşru savunmaya, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininin hatalı olduğuna, katılan vekilinin; suçun vasfına, üst sınırdan uygulama yapılması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarih ve 2020/1022 Esas, 2020/2044 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; meşru savunmaya, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininin hatalı olduğuna, katılan vekilinin; suçun vasfına, üst sınırdan uygulama yapılması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin fazla olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; akraba ve komşu olan taraflar arasında katılanın babası olan ...'e ait tavukların sanığın sebze bahçesine girmesi nedeniyle yaklaşık bir yıl önceden beri devam eden husumet bulunduğu, olay tarihinde yine ...'in tavuklarının sanığa ait sebzelere zarar vermesi sebebiyle sanığın eşi olan ... tarafından uyarıldığı, bu aşamada sanık ve eşi ... ile ... arasında karşılıklı hakaretleşme olayının meydana geldiği, ...'in yaşadığı bu olayı Antalya merkezinde bulunan oğlu katılana telefon açarak bildirmesi üzerine, katılan ...'ın yanına ablaları ..., , ... ve eniştesi ...'ı da alarak köye geldikleri, ikametinin merdiveninde otururken gördükleri sanık ...'e, katılan ...'ın hakaretlerde bulunduğu, ..., ile ...'ın ise ...'a üzerinde çiviler bulunan kırık tahtalarla saldırıp kafasına ve sırtına vurdukları, bu esnada eşi Şükriye'nin darp edilmesini engellemek için dışarı çıkan sanık ...'i, katılan ..., babası, .... ve eniştesi ...'ın yakaladığı, ...'ın sanık ...'in ellerini arkadan tuttuğu, katılan ... ve babası Muzaffer'in odunluktan aldıkları sopa ve tahtalarla özellikle kafa bölgesine isabet edecek şekilde vurarak sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikleri, sanık ...'ın ise adli emanetteki bıçağını çıkartıp olayın sokuyla ve yaşadığı heyecanın da tesiriyle savurmaya başladığı, bıçağın evvala katılan sanık ...'ın parmağına isabet ettiği, katılan ...'in ise sanık ...'in elindeki bıçağı almak üzere hamle yaptığı ancak sanığın bıçağı gelişi güzel savurmaya devam ettiği, bıçağın önce katılan ...'ın kollarına isabet ettiği, üçüncü bıçak darbesinin ise karın bölgesine isabet etmesi neticesinde katılan ...'ı hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

1)Katılandan kaynaklanıp sanık ve ailesine yönelen haksız fiillerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir oranda indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

1)Katılandan kaynaklanıp sanık ve ailesine yönelen haksız fiillerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir oranda indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

2)Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/10/2020 tarih ve 2020/1022 Esas, 2020/2044 Karar sayılı "istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine" dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b. maddesi gereğince "Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9721, Karar No: 2018/5867, Tarih: 24.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9721 E.  ,  2018/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-j-son, 52, 53, 58. maddeleri

2-TCK'nın 207/1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, kredi kullanabilmek için müşteki ...’den sanık ...’in iş yerinde çalışıyor gösterilmesini talep ettikleri, ancak olumsuz cevap alınması üzerine, akabinde Sunar Reklam Ajansı sahibi ... tarafından onaylanmış şekilde gösterilen ve soyadı okunmayan serbest muhasebeci Bayram isminde bir şahsın düzenlemiş, 04/11/2011 tarihli sahte bir maaş bordrosu düzenleyerek tamamladıkları kredi talep belgeleri ile .../Sivas Şubesi’nden sanık ... adına 3,000 TL bireysel ihtiyaç kredisi kullanarak, alınan parayı paylaştıkları, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanıkların tevili yollu ikrarları katılan ve müştekilerin beyanları, tanıkların anlatımları, Cumhuriyet Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığı'nca düzenlenen 28/02/2012 tarihli sanık ...’in klinik izlemi ve ruhsal durum muayenesi neticesinde TCK’nın 32.maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğine yönelik raporu, güvenlik kamerası kayıtları, Sivas Nüfus Müdürlüğü ve Emniyet Müdürlüğü ile Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Başkanlıkları’na yazılan yazı cevapları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarının sabit olduğu gerekçesine dayana mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçları işlemedikleri ve lehe maddelerin uygulanmadığı gerekçelerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15113, Karar No: 2014/19218, Tarih: 27.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15113 E.  ,  2014/19218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.06.2012 gün ve 182/290 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 27.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 50 parsel sayılı taşınmazın 70.41 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığını açıklayarak bu kısma ilişkin tapu kaydının iptali ve kumluk niteliği ile tespit dışı bırakılmasına, bu yer üzerindeki bina veya muhdesatların kal’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; idarenin belirlemiş olduğu kıyı kenar çizgisinin 13.07.1977 tarihinde tebligat yapılmaksızın kesinleştiğini, ayrıca 2981 sayılı İmar Affı Yasası'ndan yararlanmak için müracaat edildiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davalar için; asıl davada davalılar ... ile ...’ın dava tarihinden önce ölmüş olmaları nedeniyle ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından bu kişilerle ilgili davanın bu nedenle reddine, davalı ... dava tarihinde malik olmadığından bu kişi aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine, birleşen dava yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.