muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13102, Karar No: 2011/23236, Tarih: 12.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/13102 E.  ,  2011/23236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : ...: 5237 sayılı TCK. 245/1, 43/1, 62, 53, 63.md. 3 yıl 1 ay 15 gün hp ve 520.YTL adli pc., ...: 5237 sayılı TCK. 245/1, 43/1, 62, 58, 53, 63.md. 3 yıl 1 ay 15 gün hp ve 520.YTL adli pc., ...: 5237 sayılı TCK. 245/1, 43/1, 62, 53, 63.md. 3 yıl 1 ay 15 gün hp ve 520.YTL adli pc.

1-)Sanık ... müdafinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

TCK.nun 52.maddesi gereğince adli para cezası gün olarak belirlenip, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılmasından sonra aynı maddenin 2.fıkrası gereğince 20-100 TL arasında belirlenecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi yerine, yazılı şekilde doğrudan para cezası tayini ile uygulama yapılarak TCK.nun 61/8 maddesine aykırı davranılmak suretiyle fazla adli para cezası tayini yasaya aykırı sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının 2.bendindeki adli para cezası tayinine ilişkin bölümlerin karardan çıkarılarak yerlerine 5237 sayılı TCK'nun 245/1 maddesi gereğince ceza tayin edildiği bölüme “3 yıl hapis cezası” ibaresinden sonra gelmek üzere “elde edilen haksız menfaat miktarı göz önüne alınarak takdiren 25 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına”, TCK'nun 43/1 maddesinin uygulandığı bölüme “31 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına”, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölüme “25 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin ilavesinden sonra “TCK'nun 52/2 maddesi gereğince hükmolunan 25 tam gün karşılığı adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL hesabıyla 500 TL'ye çevrilmesi suretiyle sonuç olarak sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bölümünün eklenmesisuretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyizlerine gelince;

18.07.2008 ve 03.12.2011 tarihlerinde UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneklerinden sanık ...'ın 04.03.2006, diğer sanık ...'in ise 26.01.2006 tarihinde ve hükümden önce vefat ettikleri anlaşıldığından, adı geçen sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64.ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

18.07.2008 ve 03.12.2011 tarihlerinde UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneklerinden sanık ...'ın 04.03.2006, diğer sanık ...'in ise 26.01.2006 tarihinde ve hükümden önce vefat ettikleri anlaşıldığından, adı geçen sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64.ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, 26.01.2006 ve 04.03.2006 tarihlerinde vefat ettiği anlaşılan sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25938, Karar No: 2014/9752, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25938 E.  ,  2014/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) Sanığın, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanığın, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2755, Karar No: 2013/24097, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2755 E.  ,  2013/24097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın teknik işlerden sorumlu başkan yardımcısı olarak görevli olduğu belediye ekiplerince, olay yeri yolda yapılan kanalizasyon ve su bağlantı işinin bitmesinden sonra, toprakla doldurularak mevcut haliyle bırakılmasını müteakiben, olay günü bisikletiyle buradan geçmekte olan mağdurun bisikletinin ön tekerleğinin hafif çukurlaşan bu bölüme girerek hakimiyeti kaybedip takla atması sonucu yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda;

Belediye başkanlığı bünyesinde 2918 sayılı Kanunun 10/a. maddesinde öngörülen belediye trafik şube müdürlüğü, şefliği veya memurluğu kurulup kurulmadığı araştırılıp, aynı Kanunun 10/b. maddesinde yazılı olan görevlerin yerine getirilmesinin, bunun koordinasyon ve denetiminin sanığın görevi dahilinde bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27920, Karar No: 2015/9523, Tarih: 29.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27920 E.  ,  2015/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2,58 kat daha değersiz olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın somut emsal olarak esas alınan taşınmazdan %20 daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/464, Karar No: 2017/6120, Tarih: 26.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/464 E.  ,  2017/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, davacı ...’in ölüm aylığının kesilmesi ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların iadesine ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, yerel Mahkeme tarafından, kararın taraflara tebliğ edilmesine rağmen süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bahisle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bu kez, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın davacı tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Tebligat Tüzüğünün 28. maddesi 1. fıkrası uyarınca tebliğ memuru adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan kimselerden komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin amir ve memurlarından soruşturarak beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altını imzalatması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

Somut olayda; davalı Kurum vekiline yapılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğinin parçasında, muhatabın işçisi ..... tebliğ edildiği, ilgilinin adreste bulunmama sebebi yazılmadığı anlaşılmaktadır. Gıyabi hükmün davalı Kurum avukatına tebliğ edilirken muhatabın o anda bulunmama nedeni yazılmadığı gibi nerede olduğuna ve “......”ın evrakı almaya yetkili olup olmadığına dair herhangi bir ibarenin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, usulüne uygun bir tebliğden bahsedilemeyeceğinden, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’na aykırı ve usulsüz olarak tebliğ edilen davalı kurum vekilinin 07.11.2016 günü temyiz yoluna başvurduğu belirgin olmakla, temyiz başvurusunun yasal süresi içinde gerçekleştiğinin kabulü ile “temyiz isteminin reddi” kararının kaldırılmasına,

2-) Davacının işin esasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının veya yokluğunun tespitine yetecek kadar kanıt toplanmaksızın, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu

./...

tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

./...

tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili nüfus müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili nüfus müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı...... Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi uyarınca Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eşdeğerde belgelerle ispatı gerektiği göz önünde tutularak mahkemece fiili birlikteliğe yönelik araştırmanın ihtilaf konusu dönemlere ilişkin yapılması gerekmektedir.

5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi uyarınca Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eşdeğerde belgelerle ispatı gerektiği göz önünde tutularak mahkemece fiili birlikteliğe yönelik araştırmanın ihtilaf konusu dönemlere ilişkin yapılması gerekmektedir.

Dolayısıyla yukarıda belirtilen hususlar ve ilkeler çerçevesinde, mahkemece yapılacak iş; davacı ile boşandığı eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları kolluk marifetiyle araştırılmalı, medula sisteminde davacı ve eşinin kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, dava konusu dönem esas alınarak, davacının ve eşinin ayrı ayrı kayıtlı adresleri itibariyle, ilgili oldukları seçim kurullarından talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun mevcut olup olmadığı, kurum denetmenleri tarafından düzenlenen raporların da aksi ispat edilinceye kadar geçerli belge olduğu ve aksinin de eşdeğer belgelerle kanıtlanması gerektiği de gözetilerek, toplanan tüm

../...

kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/40028, Karar No: 2017/3543, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40028 E.  ,  2017/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7023, Karar No: 2011/11178, Tarih: 24.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/7023 E.  ,  2011/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin REDDİ

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 16.04.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı 1412 Sayılı CMUK'un 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içerisinde 20.04.2009 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09.04.2009 tarih ve 39-21 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 24.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9777, Karar No: 2012/13149, Tarih: 02.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/9777 E.  ,  2012/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine , toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre Sanık ... ve Savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17335, Karar No: 2022/4462, Tarih: 02.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17335 E.  ,  2022/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün C fıkrasından sonra gelmek üzere "Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Sanık ... hakkında düzenlenen, davanın dayanağını oluşturan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan 21 nolu suç tutanağına göre, sanığın ikametinde yapılan aramada sarf edilmiş halde 28 adet emval ve 6 ster yakacak odun ele geçirilmesi, ele geçen yakacak odunların ibraz edilen nakliye tezkereleri ile uyumlu olduğunun belirtilmesi, suç tutağına ek 05.04.2014 tarihli tutanakta sanığın ikametinde sarf edilen emvalin, 01.03.2014 tarihli tutanağa konu dip kökler ile uyumlu olmadığının belirtilmesi, sanık ...'nun ikametinde yapılan arama üzerine düzenlenen 24 nolu suç tutağına göre sarf edilmiş halde 29 adet emval tespit edilmesi, sanıkların savunmalarında suça konu emvalleri satın aldıklarını savunarak fatura suret ve nakliye tezkeresi sureti beyan etmeleri, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda sarf edilen emvaller ile tür bakımından uyuştuğunun tespit edilmesi karşısında, sanıkların atılı suçu işledikleri dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı gerekçeyle sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.