muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8237, Karar No: 2023/5724, Tarih: 27.09.2023

3. Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, bilirkişi raporları, uzmanlık raporları, HTS kayıtları, 08.06.2020 tarihli sanığın katılan ...'e gönderdiği mesajların tercümesinin yer aldığı tutanak, Adli Tıp Kurumu ... Kimya İhtisas Dairesi Başkanlığının, 21.07.2021 tarihli toksikoloji raporu ve soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak adli emanete ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün 4 numaralı paragrafında yer alan "Delil bandı ile kapalı 2 adet bulgu zarfı içinde 2 adet biyolojik svapın dosyada delil olarak saklanmasına", "Delil bandı ile kapalı bulgu zarfı içinde 1 adet biyolojik svapın dosyada delil olarak saklanmasına" cümleleri ile 5 numaralı paragrafında yer alan "Konya CBS delil poşeti içerisindeki plastik kutu içerisinde FTA (kan örneği)'nin dosyada delil olarak saklanmasına", "Asayiş Şube Müdürlüğü'nün delil bandı ile kapatılmış 6 ayrı zarf içerisinde biyolojik svabın dosyada delil olarak saklanmasına" cümlelerindeki "delil olarak saklanmasına" ibarelerinin "İMHASINA" ibaresiyle değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar Cengiz ve Najıbullah vekillerinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık müdafiinin; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, beraati gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İlk haksız eylemin sanık tarafından maktulün birlikte yaşadığı katılan ...'ya mesaj atarak rahatsız etmesi suretiyle gerçekleştirilmesi karşısında, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, maktul ile sanık arasında gerçekleşen olayda, maktulün sanığa bıçakla saldırması, sanığın saldırıdan kurtulmak için önce parke taşı ile maktule vurması, sonrasında kaçması, maktulün ısrarla sanığı elinde bıçakla kovalaması ve sanığın da üzerindeki bıçakla maktule saldırması dikkate alındığında, etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulması ve olayın gelişimi nazara alınarak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca belirlenen

indirim oranının isabetli olduğu, hedef alınan vücut bölgesi ve suçta kullanılan aletin elverişliliği karşısında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürme olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

indirim oranının isabetli olduğu, hedef alınan vücut bölgesi ve suçta kullanılan aletin elverişliliği karşısında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürme olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/163 Karar sayılı kararında katılanlar Cengiz ve Najibullah vekillerince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4019, Karar No: 2011/10814, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4019 E.  ,  2011/10814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazların imar durumuna ilişkin belediye başkanlığından gönderilen 17.12.2008 ve 27.08.2009 tarihli cevabi yazılar arasında çelişki mevcuttur.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 14.08.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2153, Karar No: 2010/3770, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2153 E.  ,  2010/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EZİNE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A. K.'ın maliki olduğu 21 parsel sayılı taşınmazın davalı oğlu O.a ölünceye kadar bakım koşuluyla 17 parsel sayılı taşınmazını da oğlunun baldızı olan diğer davalıya satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacılar ve davalı Osman'ın miras bırakanı A.K.ın 21 parsel sayılı taşınmazını 05.3.2002 tarihli akit ile davalı oğlu O.a ölünceye kadar bakım aktiyle temlik ettiği, 17 parsel sayılı taşınmazını da 12.2.2004 tarihli akit ile oğlu O.baldızı olan diğer davalı G.'e satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, temliki işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, 21 parsel sayılı taşınmaz yönünden, miras bırakanın bakıma ihtiyacı bulunduğu ve davalı O.ın sözleşmeden kaynaklanan bakım görevini yerine getirdiği, temliki işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine ;

Davacıların 17 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, miras bırakanın taşınmaz satmasını gerektiren bir nedeninin ve paraya ihtiyacının bulunmadığı, satış değeri ile gerçek değer arasında aşırı fark bulunduğu ve satış bedellerinin ödendiğinin de kanıtlanamadığı, ayrıca davalı G.durumu bilen veya bilebilecek konumda olduğu, dosya kapsamıyla sabit olup, bu olgular yukarıda değinilen ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, 17 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10089, Karar No: 2024/12009, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10089 E.  ,  2024/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/530 E., 2024/100 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.03.2021 tarihli kararı ile bozulmuş, bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi ve kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece yapılan inceleme sonucunda dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28950, Karar No: 2015/40420, Tarih: 06.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28950 E.  ,  2015/40420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, cinsel saldırı

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye "vasi atanmadığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü; sanık savunmanının ise duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve geçerli mazeret de bilidrmediği anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7303, Karar No: 2020/5596, Tarih: 03.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7303 E.  ,  2020/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, yağmurlu havada, eğimli, iki şeritli, bölünmüş, ıslak asfalt kaplama caddede sol şeritte seyri sırasında, virajı dönerken sağa manevra yaptığı esnada, aracının sağ ön kısımlarına, sağ şeritte kendini geçmek üzere olan katılanın idaresindeki aracın sol yan kısımlarına çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın keşif yapılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1140, Karar No: 2015/3926, Tarih: 20.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1140 E.  ,  2015/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########TİCARET MAHKEMESİ

##########

##########

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVACI : NEVKURT OTOMOTİV NAKLİYAT TURZ. GIDA İNŞ. TAH. PETROL ÜRÜNLERİ SAN. LTD. ŞTİ.

VEKİLİ : AV. ...

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVALI : ...

VEKİLİ : AV. ...

ASIL DAVADA

##########

VEKİLİ : AV. ...

BİRLEŞEN DAVADA

##########

VEKİLİ : AV. ...

BİRLEŞEN DAVA : KAYSERİ 1. ASLİYE TİC. MAHKEKEMESİ'NİN 2011/295 E.

Taraflar arasında görülen davada Kayseri(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2014 tarih ve 2012/118-2014/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin vergi borçlarını ödemek zorunda kaldığını, şirket müdürü ve ortak olan davalı ...'nin şirketi bilerek ve isteyerek zarara uğrattığını, davalı şirket müdürünün VUK 10. madde uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen 39.128,20 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini; birleşen davada, 32.910,63 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava yönünden kamu borçları nedeniyle ödeme yapan davacı ortağın, asıl dosya davalısı şirketten ödemiş olduğu vergi ve vergi cezası toplamı 72.038,84 TL'yi vekaletsiz iş görme hükümleri gereği talep edebileceği, davalı Bahattin'in meydana getirdiği zararın ortaklığa ait bir zarar olup, davacı tarafından bizzat kendi adına talep edilemeyeceği, davacının ödediği 3.715,00 TL'lik miktarın vergi cezasına ilişkin olduğu, bu miktardan davalı şirket temsilcisi ...'nin de sorumlu tutulması gerekeceği; birleşen dava yönünden, davacının ödediği vergi

.

ve vergi cezalarının davalı ... Mermer Ltd. Şti.'ye ait olduğu, bu nedenle bu borçtan davalı ...'nin sorumlu tutulamayacağı, ancak davacının ödemiş olduğ...Mermer Ltd. Şti.'ne ait 2.255,73 TL elektrik borcuna ilişkin bedelden vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalı ...'nin sorumlu olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, 39.128,00 TL'nin davalılardan (davalı ...'nin ise bu miktarın 3.715,00 TL 'sından sorumlu olmak kaydıyla) tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı şirkete karşı açılan davanın reddine, 2.255,73 TL'nin davalı ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen dava, davacının ortağı olduğu davalı şirketlere ait ödediği vergi borcunun şirketlerden ve ortak ve temsilci olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davacı birleşen davada, ortağı olduğu davalı ...'ne ait vergi borçların ödediğini ileri sürmüş ve buna ilişkin ödeme dekontları sunmuştur. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda belirtilen ödemelerin de davalı...Mermer Ltd. Şti.'nin vergi borcuna ait olduğu belirtilmiştir. Davacının sunduğu 27.04.2011 tarihli 22.383,06 TL bedelli, 27.04.2011 tarihli 2.090,00 TL bedelli ve 27.04.2011 tarihli 8.437,57 TL bedelli dekontların davalı ...'nin vergi borçlarına ait olduğu ve davacı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davacının alacak miktarının yukarıda bahsedilen dekontların davalı ...'nin borçlarına ilişkin olduğu nazara alınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde birleşen davanın davalı ... yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı ...'nin temyiz itirazlarına gelince; asıl davada mahkemece davalı ...'nin meydana getirdiği zararın ortaklığa ait bir zarar olup, davacı tarafından bizzat kendi adına talep edilemeyeceği belirtilmesine rağmen davacının ödediği vergi cezasına ilişkin miktardan davalı şirket temsilcisi ...'nin de sorumlu olduğu gerekçesiyle, bu davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, davalı ...'nin ortak ve temsilci sıfatıyla zarardan sorumlu olduğunu belirterek dava açılmıştır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un, 22/07/1998 tarihli 4369 sayılı Kanun'un 21. maddesi ve 04/06/2008 tarihli 5766 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 35. maddesi uyarınca, limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. Bu hükümden anlaşılacağı üzere şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından ortaklar hisseleri oranında sorumlu olacaklardır. Ancak bunun için kamu alacağının şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Davacı tarafından ödenen kamu borcunun “şirketten tahsil edilip edilemeyeceği” hususu açıklığa kavuşturulmadan ve şirket ortaklarının sorumluluğu koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmadan mümeyyiz davalı yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Öte yandan, HUMK'nın 74.maddesi ve HMK'nın 26. maddesi uyarınca, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda birleşen davada davacı, davalı şirkete ait ödediği vergi borcunun rücuen tahsili isteminde bulunduğu halde, mahkemece davacının ödemiş olduğu davalı şirkete ait 2.255,73 TL elektrik borcunun davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir. Bu durum karşısında, mahkemenin taleple bağlı bulunduğu, HMK'nın 26. maddesi uyarınca talebi aşar şekilde karar veremeyeceği dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

5-Bozma sebep ve şekline göre davalı ...'nin asıl davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalının asıl davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.