muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3141, Karar No: 2011/3624, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3141 E.  ,  2011/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, S.G.K tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacılar murisi Turgut Bakmak'ın olay tarihindeki ücretinin asgari ücret olduğunun kabulüyle hesaplanma yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak sonuca varılmıştır. Gerçekten S.G.K müfettişi raporunda murisin aldığı ücret, günlük 17,70 TL olarak asgari ücretten gösterilmiş, imzalı işyeri ücret bordrosu bulunmayıp, tanıklarca ölenin yevmiyesinin günlük net 50,00 TL olduğu belirtilmiş ve meslek odasından emsal ücret araştırılmamıştır. Davacılar tarafından murisin günlük net 55,00 TL ücret aldığına ilişkin iddiaları ispatlanmış değildir. Ancak hesaplamaya esas ücretin ilgili meslek kuruluşundan araştırılması gerekmektedir.

Yapılacak iş öncelikle davacılar murisi işçinin olay tarihinde 39 yaşında tecrübeli bir kalıp ustası olduğu ve kalıp ustasının asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilerek yaşı, meslekteki kıdemi, eğitim durumu, yaptığı iş belirtilerek emsal işçinin ilgili meslek odasından olay tarihinden müzekkerenin yazıldığı tarihe kadar alabileceği aylık net ücreti her yıl için ayrı ayrı sorularak gerçek ücret belirlendikten sonra maddi tazminatı yeniden hesaplatmak ve kurum tarafından bildirilen hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değerini zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının hesap raporuna yönelik öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3636, Karar No: 2019/940, Tarih: 12.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/3636 E.  ,  2019/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının ... ili, Merkezilçesi, ... mah. 2855 ada 3 sayılı parsel, 2 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu ve parsel içerisinde ve anayapı dışında bulunan kömürlük ve dükkanın mülkiyetinin ve kullanımının davacıya ait olduğunun tespitini ve tapuya şerh edilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun .... maddesinde, “Ortak yerlerin konusu sözleşme ile belirtilebilir. Aşağıda yazılı yerler ve şeyler bu Kanun gereğince her halde ortak yer sayılır.

a) Temeller ve ana duvarlar, taşıyıcı sistemi oluşturan kiriş, kolon ve perde duvarlar ile taşıyıcı sistemin parçası diğer elemanlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, tavan ve tabanlar, avlular, genel giriş kapıları, antreler, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar ve buralardaki genel tuvalet ve lavabolar, kapıcı daire veya odaları, genel çamaşırlık ve çamaşır kurutma yerleri, genel kömürlük ve ortak garajlar, elektrik, su ve havagazı saatlerinin korunmasına mahsus olup bağımsız bölüm dışında bulunan yuvalar ve kapalı kısımlar, kalorifer daireleri, kuyu ve sarnıçlar, yapının genel su depoları, sığınaklar,

b) Her kat malikinin kendi bölümü dışındaki kanalizasyon tesisleri ve çöp kanalları ile kalorifer, su, havagazı ve elektrik tesisleri, telefon, radyo ve televizyon için ortak şebeke ve antenler sıcak ve soğuk hava tesisleri,

c) Çatılar, bacalar, genel dam terasları, yağmur olukları, yangın emniyet merdivenleri.

Yukarıda sayılanların dışında kalıp da, yine ortaklaşa kullanma, korunma veya faydalanma için zaruri olan diğer yerler ve şeyler de (Ortak yer) konusuna girer” hükümleri,

634 sayılı Kanunun 5. maddesinde, “Kat mülkiyetinin başkasına devri veya miras yoluyla geçmesi halinde, ona bağlı arsa payı da birlikte geçer; arsa payı, kat mülkiyetinden veya kat irtifakından ayrı olarak devredilemiyeceği gibi, miras yoluyla da geçmez ve başka bir hakla kayıtlanamaz.

Anagayrimenkulde, kat mülkiyetine bağlanmamış veya lehine kat irtifakı kurulmamış arsa payı bırakılamaz.

Kat mülkiyetini kayıtlayan haklar, kendiliğinden arsa payını da kayıtlar.

Kat irtifakına konu olan arsa üzerinde bu hakla bağdaşması mümkün olmayan irtifaklar kurulamaz.

Anagayrimenkulde kat mülkiyetinin kurulmasından önce o gayrimenkulün kütükteki sayfasına tescil veya şerhedilmiş olan haklar kat mülkiyetini de, kaide olarak arsa payı oranında, kendiliğinden kayıtlar”hükümleri,

Anagayrimenkulde, kat mülkiyetine bağlanmamış veya lehine kat irtifakı kurulmamış arsa payı bırakılamaz.

Kat mülkiyetini kayıtlayan haklar, kendiliğinden arsa payını da kayıtlar.

Kat irtifakına konu olan arsa üzerinde bu hakla bağdaşması mümkün olmayan irtifaklar kurulamaz.

Anagayrimenkulde kat mülkiyetinin kurulmasından önce o gayrimenkulün kütükteki sayfasına tescil veya şerhedilmiş olan haklar kat mülkiyetini de, kaide olarak arsa payı oranında, kendiliğinden kayıtlar”hükümleri,

634 sayılı Kanunun 6. maddesinde, “Bir bağımsız bölümün dışında olup, doğrudan doğruya o bölüme tahsis edilmiş olan kömürlük, su deposu, garaj, elektrik, havagazı veya su saati yuvaları, tuvalet gibi eklentiler, ait olduğu bağımsız bölümün bütünleyici parçası sayılır ve o bölümün maliki, eklentilerin de tek başına maliki olur.

Eklentiler kat mülkiyeti kütüğünün (Beyanlar) hanesine kaydedilir ve bunlardan anayapının oturduğu zeminin dışında kalanlar kadastro planında veya tapu haritasında ayrıca gösterilir.

Bağımsız bölüm üzerinde kat mülkiyetiyle ve diğer kat maliklerinin haklariyle bağdaşması mümkün olmayan irtifaklar kurulamaz.

Bağımsız bölümlerin başkasına devri, kayıtlanması veya kiralanması halinde, eklentiler ve ortak yerler de kendiliğinden devredilmiş, kayıtlanmış vaya kiralanmış olur” hükümleri,

634 sayılı Kanunun 16. maddesinde ise “Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar.

Kat malikleri ortak yerlerde kullanma hakkına sahiptirler; bu hakkın genel kömürlük, garaj, teras, çamaşırhane ve çamaşır kurutma alanları gibi yerlerdeki ölçüsü, aksine sözleşme olmadıkça, her kat malikine ait arsa payı ile oranlıdır” hükümleri düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi uyarınca, olayları açıklamak taraflara, hukukî niteleme hakime aittir. (HUMK'nın 76. md) Dava, ortak alanda bulunan kömürlük ve dükkan nitelikli yapıların 2 nolu bağımsız bölümün eklentisi olduğunun tespiti ile tapuya tescili istemine ilişkin olup, anataşınmazın tek ada ve tek parsel üzerinde bulunduğu ve kat mülkiyeti kurulu olduğu anlaşılmakla, olayda Kat Mülkiyeti Kanunu uygulanacaktır.

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek-.... maddesi uyarınca, bu kanundan doğan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesince çözümleneceği gözetilerek taraflar arasındaki davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2330, Karar No: 2020/7313, Tarih: 16.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2330 E.  ,  2020/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiş olup, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davacı, davalı apartman nezdinde 15.07.1997-01.07.2011 tarihleri arasında kapıcılık ve kalorifercilik yapmak suretiyle kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, davacının 15.07.1997-30.05.2010 tarihleri arasında kısmi süreli çalıştığı belirtilerek, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamından, davalı apartman yönetiminin doğal gazlı ferdi ısınma sistemine geçtiği tarihe kadar kaloriferli olduğu anlaşılmakta olup, 25.04.1999 tarihli kaloriferci-ateşci belgesi bulunan davacının kaloriferleri yakıp yakmadığı da araştırılarak, yaktığının tespiti halinde, apartmanın bulunduğu bölgenin kış şartlarına göre kalorifer yakma dönemi belediyeden ve ilgili kurumlardan tespit edilerek, bu dönem için tam zamanlı olarak çalıştığının kabulü gerektiği, kaloriferin yakılmadığı dönemde ise, çalışmanın kapsam ve süresi açıklıkla belirlenmeli, bu bakımdan davalı apartman yönetiminin kaç blok ve kaç daireden oluştuğu tespit edilmeli, davacının çöp toplama, apartman sakinleri için alışveriş yapma, ekmek vesaire ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama, apartmanda temizlik yapma gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği ve yaptığı işlerin gün içinde aldığı zaman dilimi belirlenmeli, buna göre part time çalışma süresinin tespiti ile günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, apartmanda uzun süre ikamet edenler arasından davacının hizmetlerini bilebilecek durumdaki kat maliki olmayan sakinlerinden de kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, keza civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan tanıklar dinlenilmeli, beyanları irdelenmeli, davacının çalışma süresi az yukarıda açıklanan şekilde hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde ortaya konulmalıdır.

Yapılan değerlendirmeler sonunda; davacının kalorifer yakılan dönemdeki çalışması irdelenmeli, bu çalışmanın tespiti halinde, apartmanın bulunduğu bölgenin kış şartlarına göre kalorifer yakma dönemi belediyeden ve ilgili kurumlardan tespit edilerek, bu dönem için tam zamanlı olarak çalıştığı kabul edilmeli, yine kalorifer yakılmayan dönemdeki part time çalışma süresi az yukarıda açıklanan şekilde hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde ortaya konulmalı, bu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve bir günlük çalışma süresinin yedi buçuk saat olmasına göre, günlük, haftalık, ortalama çalışma kaç iş gününe karşılık olduğu saptanarak, çalışma süresinin sonu da irdelenmek suretiyle, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve SS Arzu Konut Yapı Koop.Arzu Apartman Yöneticiliği'ne iadesine

16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8358, Karar No: 2023/11139, Tarih: 23.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8358 E.  ,  2023/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/650 D.İş, 2021/650 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/27099

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulüne-Davalının İtirazının Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/90140

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 29.10.2012 tarihinde davacıların oğlunun yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, davacıların çocuklarının desteğinden yoksun kaldığını, bu zararın karşılanması için davalı kurumca ödeme yapıldığını ancak bu ödemenin zararı karşılamaktan uzak olduğunu bu nedenle bakiye zararın giderilmesi için davalı ... Hesabına başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, anne ... için 2.500,00 TL, baba ... için 2.500,00 TL toplam 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 21.06.2021 tarihinde taleplerini anne ... için 53.855,79 TL’ye, baba ... için 25.971,33 TL’ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ödeme yapıldığını bu ödeme ile müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini, ödemenin uzman ektüer bilirkişi raporu üzerine yapıldığını, yapılan ödeme ile hesaplanan tazminat arasında fahiş fark bulunmadığından talebin reddi gerektiğini, davacıların sürücüden şikayetçi olmadığını, sürücünün alkollü olduğunu ve müteveffanın bunu bilerek araca bindiğini müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, emniyet kemeri takılı olup olmadığının araştırılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, ödeme tarihi verileri ile hesap yapılması gerektiğini, bu takdirde ödemenin zararı karşıladığının görüleceğini, ödemenin güncellenerek hesaptan düşülmesi gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından bir ödeme olup olmadığının araştırılması gerektiğini, teminat limiti ve kusur ile sınırlı olarak sorumlu olduklarını, temerrüde düşmediklerini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, yasal faiz talep edilebileceğini, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT)’ ne göre belirlenecek rakamın 1/5'i olarak hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, sunulan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, anne ... için 53.855,79 TL destekten yoksun kalma tazminatının, baba ... için 25.971,33 TL destekten yoksun kalma tazminatının 11.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru sahipleri tarafından yargılama öncesinde yapılan başvuru neticesinde 30.12.2020 tarihinde 130.503,00 TL ödeme yapıldığını, başvuru sahiplerinin başka hak ve alacağı bulunmadığını, bakiye bir tazminat bulunmadığını, KTK m. 111 gereği başvurunun reddi gerektiğini, başvuru sahibinin kazaya ilişkin şikayet hakkını kullanmadığını, hesap raporunda ödeme tarihindeki verilere göre ve PMF 1931 Yaşam Tablosu kullanılarak ve müterafık kusur indirimi yapıldığında ödenmesi gereken tazminat ile ödenen tazminat arasında açık nispetsizlik bulunmadığından başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğini, aktüer raporunda destek paylarının hatalı hesaplandığını, aktüer hesap raporunda müteveffanın askerlik süresinin hesaba katılmadığını, hesap raporunun öncelikle PMF 1931 Yaşam Tablosu dikkate alınarak tanzim edilmesini TRH 2010 Yaşam Tablosunu kullanılması halinde ise % 1,8 teknik faiz kullanılmasını talep ettiklerini, hesaplanacak tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, yapılan ödemenin güncellenerek hesaplanan tazminattan düşülmesi gerektiğini, temerrüt tarihinin hatalı olduğunu, ...'nın temerrüde düşmediğini, başvuru sahibi lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesap yapılmasının Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına uygun olduğu, destek paylarının da içtihatlara uygun belirlendiği, hesaplama yöntemine ilişkin itirazların yerinde olmadığı, askerlik süresi, askerlik süresinde gelir elde edip etmeyeceğinin kesin olarak belirlenmesi karşısında bu dönem dışlanmadan yapılan hesaplamada hata bulunmadığı, davalı tarafından sunulmuş bir ibraname olmaması ve yapılan ödemenin güncellenerek düşülmesi karşısında bu yöne yönelik itirazlarında yerinde olmadığı, ceza yargılamasında şikayetçi olunmamasının tazminat istemeye engel olmadığı, hatır taşımasının varlığı ispat edilemediğinden hatır taşıması indirimi yapılmamasının da yerinde olduğu gerekçesiyle davalının bu itirazlarının reddine ancak, temerrüt tarihinin hatalı belirlenmesi ve vekalet ücretine ilişkin itirazların yerinde olmasına göre davalı ...'nın bu yöne yönelik itirazlarının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti Kararı'nın kaldırılmasına, başvuru sahiplerinin başvurularının kabulü ile ... tarafından ... için 53.855,79 TL, ... için 25.971,33 TL tazminatın 09.01.2021 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte ödenmesine, başvuru sahipleri kendisini vekille temsil ettirdiğinden, kabul edilen miktar için, karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... için hesap edilen 4.080,00 TL, ... için hesap edilen 4.080,00 TL vekalet ücretinin ...'ndan tahsili ile başvuru sahiplerine ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ödeme nedeniyle müvekkili kurumun sorumluluğu kalmadığını, ödemenin uzman aktüer bilirkişi raporu doğrultusunda yapıldığını, ibraname imzalandığını, ödeme ile hesap arasında fahiş fark olmadığından geçersizliğin ileri sürülemeyeceğini, davacının ceza soruşturmasında şikayetçi olmadığını, ödemenin PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamaya göre yapıldığını, hesaplamanın PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılmasının doğru olduğunu, bu şekilde hesap yapıldığında yapılan ödemenin zararı karşıladığının görüleceğini, anne-babaya ayrılan payların hatalı olduğunu, askerlik boyunca gelir elde etmeyeceğinin düşünülmediğini, hesaplama TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılacak ise teknik faiz kullanılarak hesaplama yapılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, ödemenin güncellenerek düşülmesi gerektiğini, temerrüt tarihinin düzeltildiğini ama bu haliyle de hatalı olduğunu, vekalet ücretinin düzeltildiğini ancak yine hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme