muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3367, Karar No: 2018/1390, Tarih: 02.10.2018

Direnme kararı, davalı SGK vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olaydaimzalı ücret bordrosu ibraz edilen dönemler yönünden bordroların aksinin tanık beyanları ile ispatının mümkün olup olmadığı, mahkemece çalışma süresinin tespitine yönelik yeterli araştırmanın yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigortalıların bazı haklardan yararlanmaları öncelikle kuruma bildirilmeleri, belirli süre prim ödemiş olmaları ve kanunun gerektirdiği bilgilerin açık bir şekilde bilinmesi koşullarına bağlıdır. Anılan bilgi ve belgelerin kuruma ulaştırılmaması veya eksik ulaştırılması hâlinde ise bildirimsiz (kaçak) çalıştırma olgusu ortaya çıkacaktır. Bu durum, prim ve gelir vergisi ödememek için işverenlerce sıklıkla başvurulan bir yol olup, ülkenin acı gerçeklerinden biridir. İşte bu noktada, işçinin bir takım yasal haklardan yararlanabilmesi için sigortalı hizmetinin tespitini istemesi gereği ortaya çıkmaktadır.

Hizmet tespiti davası 506 sayılı Kanun’un 79/10. maddesinde ve 01.10.2008 tarihinden sonraki dönemler yönünden ise 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesinde düzenlenmektedir. Bu tür davalar olumlu tespit davalarıdır. Sosyal güvenlik hukukunun hem kamu hukuku hem de özel hukuk alanında kalan özellikleri dikkate alındığında, özellikle hizmet tespiti davalarında kendiliğinden araştırma ilkesinin ağır bastığı görülür.

Sigortalılık başlangıç tarihi ve hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin icabettiği Yargıtay’ın yerleşmiş içtihadı gereği olduğundan, kamu düzenini ilgilendiren hizmet tespiti davalarında, hâkimin özel bir duyarlılık göstererek delilleri kendiliğinden toplaması ve sonucuna göre karar vermesi gerekir. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı bu davalarda ispat yükü, bir tarafa yüklenemez.

Diğer taraftan, hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunması olduğundan, tespiti istenen dönemde kişinin sigortalı niteliği taşıyıp taşımadığı ile yapılan işin anılan Kanun kapsamına girip girmediği araştırılmalıdır. Çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu ancak, bu koşullar varsa inceleme konusu yapılabilecektir.

Diğer taraftan, hizmet tespiti davalarının amacı, hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunması olduğundan, tespiti istenen dönemde kişinin sigortalı niteliği taşıyıp taşımadığı ile yapılan işin anılan Kanun kapsamına girip girmediği araştırılmalıdır. Çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu ancak, bu koşullar varsa inceleme konusu yapılabilecektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde davacının 20.05.1996 tarihinde davalı ...Ş. unvanlı işyerinde çalışmaya başladığı, çalışmalarının davalı işveren nezdinde 04.11.2011 tarihine kadar devam ettiği ve çoğu aylarda işveren tarafından puantaj kayıtları gerekçe gösterilerek hizmetlerinin eksik bildirildiği, ancak dosya arasına konulan ücret bordrolarının bir kısmında imza bulunmadığı, imzalı olan bordrolar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde ise Temmuz/2005 ve Mayıs/2009 aylarına ait imzaların davacıya ait olmadığının tespit edildiği, öte yandan davalı işyerine ait 2006-2011 arası dönemi gösterir elektrik tüketim bilgilerine göre işyerinde yılın 12 ayında da faal olduğunun belirlendiği, bununla birlikte mahkemece dinlenen davacı tanıklarının, davalı tanıklarının, bordro tanıklarının ve komşu işyeri tanıklarının tamamının davacının çalışmalarını doğruladıkları dikkate alındığında davacının davalı işveren nezdindeçalışmaya başladığı 20.05.1996 tarihinden itibaren kışın fabrikanın bakıma girdiği bir aylık süre haricinde kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin yukarıda açıklanan hususlara değinen direnme kararı yerindedir.

Bu nedenle direnme kararı onanmalıdır.

SONUÇ: Davalı ... Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili ile davalı ...Ş. vekilinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (8,20 TL) harcın temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.10.2018 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46497, Karar No: 2010/11086, Tarih: 08.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/46497 E.  ,  2010/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/20363

MAHKEMESİ : Kale Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2007

NUMARASI : 2007/146 Karar - 2007/82 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27574, Karar No: 2013/4071, Tarih: 11.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27574 E.  ,  2013/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız elatılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ağaçların dava tarihindeki değerlerinin maktuen tespit edilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı tarafından dava açılırken yatırılan maktu başvurma harcının davacı üzerinde bırakılması gerekirken, yargılama giderlerine dahil edilerek davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki (18,40-TL başvuru harcı) ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve (174.4) rakamının çıkartılarak, yerine (156,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10926, Karar No: 2017/7703, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10926 E.  ,  2017/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumun aylık kesilmesine yönelik işlemin iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kesilen maaşların kesildiği tarihten itibaren bağlanarak yeniden ödenmesine, davacının daha evvel aldığı ölüm aylıklarından dolayı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...'in eşi ...’dan 09.05.2012 tarihinde boşandığı, 31/12/2002 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 26/02/2014 tarih ve 33 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının 22/06/2012 tarihi itibariyle aylığının kesildiği, borç dönemi ve miktarına ilişkin dosyada bilgi olmadığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 26/02/2014 tarih ve 33 sayılı denetmen raporunda; ...’in Atatürk Mah. 506. Sok. Studio Life Sitesi 4. Blok No:10C / 16 .../... adresinde ikamet ettiği, davacının boşandığı eşi ...’ın kayıtlardaki ikamet adresi olan Atatürk Mah. 1993 Sok. Ekşioğlu Akkent Sitesi G Blok No: 16E / 4 .../... adresinde denetim yapıldığı, ...’in adreste bulunduğu, ...’in imzalı ifadesinde : “Yaklaşık bir yıl önce şiddetli geçimsizlik nedeniyle ayrıldım. 4 çocuğum bulunmaktadır. Boşandıktan sonra oğlum Yasin KIYMAZ’ın yanında kaldım. Bu adreste küçük kızım ve eski eşim kalıyor. Yaklaşık bir haftadır bu adreste kalıyorum. Nedeni ise oğlumun taşınmasıdır. Buraya kızıma bakmak İçin geliyorum. Eski eşim ... şoför olarak çalışmakta şuan evde bulunmamaktadır. Kendisi bize destek vermektedir. Nüfusta gözüken adresim kızımın eski adresidir. Yaklaşık 5 - 6 ay orada ikamet ettim. Daha sonra oğlumun yanına geçtim. Boşandığım dönemde 3-4 gün gelip kızımı görüyordum. Yaklaşık 1-2 hafta sonra okul bitimi kızımla İzmit’e gideceğim.” dediği, davacının birlikte ikamet ettiğini iddia ettiği kızı ...’in ... - ...’da ikamet ettiği, adres beyan tarihinin 05.11.2013 olduğu; oğlu ...’ın ise ... – ...’de ikametettiği, adres beyan tarihinin ise 02.01.2014 olduğu , denetmence; şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşandığını iddia eden davacının, kızı ...’ın velayetinin kendisine verilmesine rağmen, ...’ın babasının yanında kalması ve annenin boşandıktan sonra haftada 3-4 kez boşanılan eşin evine gelmesi şiddetsiz geçimsizlik nedeniyle bitirilen evlilik sonrası yaşanması muhtemel bir durum olmadığı gerekçesiyle kişilerin resmi olarak ayrılmalarına rağmen fiilen beraber yaşadıkları kanaatine varıldığı, görülmüştür.

Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetim sırasında davacının eşinin adresinde bulunması, davacının denetmene verdiği ifadede tevil yollu ikrarda bulunması, davacının yaşadığını iddia ettiği oğlu ve kızına ait adreslerin boş olması ve çocuklarının başka şehirlerde ikamet etmeleri ile tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulüne karar verilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3835, Karar No: 2011/11034, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3835 E.  ,  2011/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadığı gibi emsal alınan 649 parsel üzerinde iki katlı ve tek katlı binaların bulunduğu, piknik alanı olarak kullanıldığı, tapu kaydında gazino ve bahçe niteliğinde kayıtlı olduğu, alıcısının Fener Otelcilik Organizasyon Turizm İşletmecilik ve Ticaret Limited Şirketi olduğu nazara alınarak bu emsalin özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından değerlendirmede esas alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13220, Karar No: 2017/21954, Tarih: 31.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/13220 E.  ,  2017/21954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Namık ... İlköğretim Okulu aile birliği yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar ..., 'ın okula ait otoparkı Milli Eğitim Bakanlığı Okul-Aile Birliği Yönetmeliğine göre aynı kişiye en fazla 5 yıl süreli ile kiralanabileceği, süre bitiminde pazarlık usulü ile ihale yapılarak kiraya verileceği düzenlemesinin aksine otoparkı 5 yıl süreyle kiralayan sanık ...'a sürenin bitmesine rağmen 04/05/2009 tarihinde 34.632,00 TL bedelle ve 04/05/2010 tarihinde 38.232,00 TL bedelle birer yıl olmak üzere yenilemek suretiyle okul aile birliğinin toplam 364,166,14 TL gelir kaybına neden olmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; tüm dosya kapsamından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11973, Karar No: 2011/13992, Tarih: 22.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11973 E.  ,  2011/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 05/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalı ...'ın bizzat kendisine 27/08/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve temyiz dilekçesinin 15/09/2010 tarihinde kaydedildiği görülmektedir. Hernekadar tebliğ adli aravermede yapılmış isede temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanamaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31238, Karar No: 2017/3164, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31238 E.  ,  2017/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3683, Karar No: 2016/4354, Tarih: 06.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3683 E.  ,  2016/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 15.11.2010 tarihinde davalı ...AŞ’ye zorunlu mali sorumluluk ve ihtiyari mali mesuliyet içeren kasko sigorta poliçeleri ile sigortalı, ...’e ait, sürücüsü ...'in idaresindeki ... plakalı minibüs ile davalı ...AŞ’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, müvekkil sürücü ... idaresindeki ... plakalı araca çarpması sonucu maddi hasarlı, ölümlü ve yaralanmalı trafik kazasının meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazasında müvekkil sürücü ...’nın kullandığı araçta bulunan ...'ın vefat ettiğini, müvekkil ...'ın ağır şekilde yaralandığını, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, ...'ın hem vücudunda kırıklar olması hem de eşini kaybetmesi nedeniyle, diğer davalıların babalarını kaybetmeleri nedeniyle acı çektiklerini, müvekkili ...'ın eşinin vefatı, bekâr olan ve müteveffa babasının yanında kalan ...'ın da

destekten yoksun kaldığını, ayrıca ...'a ait araçta

6.425,00 TL hasar meydana geldiğini, hasar tespiti için 323,90 TL masraf edildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak ıslah ile birlikte ... için destekten yoksun kalması nedeniyle 1.000,00 TL, araçta meydana gelen hasar ve tespit için 6.748,90 TL maddi tazminat ile babasının vefatı nedeniyle 15.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 29.162,31 TL destekten yoksun kalma tazminatı, yaralanmış olması nedeniyle 3.000,00 TL ve eşini kaybetmesi nedeniyle 18.000,00 TL manevi tazminatın, ..., ..., ... ve ... için annelerinin yaralanması ve babalarının vefat etmesi nedeniyle her biri için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, olayda müvekkili ...'in kusuru olmadığını, davacı sürücü ...'ın %100 kusurlu olduğunu, bu nedenle müvekkillerinden manevi tazminat talep hakları olmadığını, talep edilen miktarların fahiş olduğunu, olay sebebiyle vefat eden ...'ın yaşı itibariyle davacılar ... ve ...'nın destekten yoksun kalmalarından söz edilemeyeceğini, araçta meydana gelen hasar nedeniyle talep edilen tazminatı kabul etmediklerini, davacıların kusuru oranında indirim yapılması gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...AŞ vekili, araçta oluşan zararın müvekkili şirketten talep edilmesinin mümkün olmadığını, yolcu olan Bektaş Uçak'ın ölümü nedeniyle ...'ın destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceğini, davada husumetin müvekkili şirkete düşmediğini, olay tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.