muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16266, Karar No: 2013/27422, Tarih: 02.12.2013

Sanık ... hakkında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlemediğine, katılan vekilinin, sanık ...'ın beraatine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık ... hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkında tesis edilen (B) numaralı hüküm fıkrasının (5) numaralı paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1, a, b, d, c, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak doğrudan, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün ise DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17025, Karar No: 2013/12944, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17025 E.  ,  2013/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 11.03.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası ... Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız el atma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağını, yine 6111 sayılı Kanun'un geçici 2.maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22/02/2013 tarihli 28567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01/11/2012 tarihli ve 2010/83 esas 2012/169 karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinin hüküm altına alındığından anılan kanun maddesinin 22/08/2013 tarihine kadar yürürlükte olduğu ve 01/11/1983 tarihinden sonraki döneme ait kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalar neticesinde verilen tazminat kararlarına

dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22/08/2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu İl Özel İdaresi'nin TC. ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22/08/2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu İl Özel İdaresi'nin TC. ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 11.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır. -//-

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/3020, Karar No: 2012/6911, Tarih: 10.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3020 E.  ,  2012/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ..., davalı ..., davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Davalı ... temyiz itirazları yönüyle;

Kural olarak taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz malikini temsilen ... ile birlikte taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü de hasım göstererek dava açmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalı olarak gösterilen Devlet Su İşlerine karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bu nedenlerle davalı ... İşlerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine

2-Davacı ... ve davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince;

a)İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun, dava konusu edilen 91 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5-6 yaşında 90 adet kavak, 5-6 yaşında 2 adet dut ağacının davacı ... tarafından meydana getirildiğinin anlaşılmasına göre, davalı ... Müdürlüğünün 91 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlara ilişkin talebi yerinde değildir.

b)Mahkemece araştırmaya yönelik bozma ilamına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Kamulaştırma işlemini yapan Devlet Su İşleri tarafından düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporunda dava konusu 157 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait orta yaşta 2000 adet kavak, fidan niteliğinde 3000 adet kavak, orta yaşta 2000 adet söğüt, fidan niteliğinde 3000 adet söğüt, orta yaşta 500 adet elma, orta yaşta 50 adet dut, orta yaşta 10 adet ceviz, orta yaşta 50 adet asma, orta yaşta 50 adet incir ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği görülmektedir.

Kamulaştırma işlemini yapan Devlet Su İşleri tarafından düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporunda dava konusu 157 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait orta yaşta 2000 adet kavak, fidan niteliğinde 3000 adet kavak, orta yaşta 2000 adet söğüt, fidan niteliğinde 3000 adet söğüt, orta yaşta 500 adet elma, orta yaşta 50 adet dut, orta yaşta 10 adet ceviz, orta yaşta 50 adet asma, orta yaşta 50 adet incir ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda ise; 157 parsel sayılı taşınmazda, 2-3 yaşında 3000 adet kavak, 5-6 yaşında 2000 adet kavak, 2-3 yaşında 2000 adet söğüt, 5-6 yaşında 3000 adet söğüt, 5-6 yaşında 500 adet elma, 5-6 yaşında 50 adet dut, 5-6 yaşında 10 adet ceviz, 5-6 yaşında 50 adet asma, 5-6 yaşında 50 adet incir ağacı hakkında rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; kıymet takdir raporunda belirtilen söğüt ağaçlarının kendiliğinden yetişebilen ekonomik değeri bulunmayan ağaçlardan olduğu, bir başka anlatımla muhdesat niteliğinde bulunmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece dava ve temyize konu 157 parsel sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen kıymet takdir komisyon raporunda, davacı ...'a ait olduğu belirtilen kavak, elma, dut, ceviz, asma ve incir ağaçlarının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, söğüt ağaçları hakkındaki talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve yanlış nitelendirmeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

c)Davacı, Devlet Su İşleri tarafından yapılan kamuaştırma sonucunda kamulaştırma alanı içerisinde kalan diğer taşınmazlarla birlikte dava konusu 529 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların da kendisine ait olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır.

Kamulaştırma işlemini yapan davalı ... tarafından düzenlenen kıymet takdir raporunda, davacı ...'ın 529 parsel sayılı taşınmazda, orta yaşta 4 adet ceviz, büyük yaşta 3 adet dut, orta yaşta 4 adet söğüt, büyük yaşta 4 adet kayısı, fidan niteliğinde 3 adet badem, orta yaşta 10 adet incir, orta yaşta 20 adet kavak, büyük yaşta 6 adet elma ağaçları ile 1 tane kuyu, 112 m2 büyüklüğünde ahır, 5 m2 lik duvarın bulunduğunun belirtildiği, davacının da bu tutanağa dayanarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki; 06.05.2011 tarihinde yapılan keşif sonucunda uzman fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 11.05.2011 tarihli rapor ve haritada davacıya ait evin 529 parsel sayılı taşınmazda kalmayıp, 530 parselde kaldığınının belirtildiği, uzman zirai bilirkişi ... tarafından 529 parsel sayılı taşınmazlar içinde kaldığı iddia edilen muhdesat niteliğindeki ağaçlar hakkında rapor düzenlenmediği, mahkemece de davacı tarafından 530 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış bir davasının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedildiği görülmektedir.

Oysa ki Dairemizin önceki günlü bozma ilamından önce yapılan keşif sonucunda verilen uzman fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 21.10.2003 tarihli harita ve raporda davacıya ait yapının 529 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı belirtilmiştir.

Davacı, Devlet Su İşleri tarafından düzenlenen kıymet takdir raporuna dayanarak dava açtığına, adı geçen raporda dahi muhdesatların bulunduğu taşınmazın parsel numarasının 529 olarak belirtilmiş olmasına göre, davacının parsel numarasındaki yanılgının kendi hatasından kaynaklanmadığı, maddi hata olarak değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Öncelikle 530 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı getirtilmeli, uzman fen ve zirai bilirkişi refakatiyle 529 ve 530 parsel sayılı taşınmazlar başında tekrar keşif yapılmalı, kamulaştırmayı yapan Devlet Su İşlerince düzenlenen kıymet takdir raporunda belirtilen ve davacıya ait olduğu anlaşılan muhdesatların tam olarak hangi taşınmazlarda kaldığı tereddütsüz olarak belirlenmeli, muhdesatların 530 parsel sayılı taşınmazda kaldığının belirlenmesi, ancak taşınmazın malikinin Vakıf olmadığının anlaşılması halinde davanın husumetten reddi gerekeceği düşünülmeli, öte yandan kıymet takdir raporunda belirtilen söğüt ağaçlarının kendiliğinden yetişebilen ekonomik değeri bulunmayan ağaçlardan olduğu, bir başka anlatımla muhdesat niteliğinde bulunmadığı gözönünde bulundurulmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hal böyle olunca; eksik inceleme ve araştırmaya dayalı, çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporlarının hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... ve davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12641, Karar No: 2013/15298, Tarih: 28.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12641 E.  ,  2013/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme

Hazine ve ... aralarındaki elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2012 gün ve 628/466 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle ...İlçesi ...Köyü'nde bulunan ...Sitesi'nin ön tarafındaki Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan deniz kenarının 650 m2 yüzölçümünde beton dolgu alan ve iskelenin, ... Sitesi maliklerinin almış olduğu ortak kararla site yönetimi tarafından 2005 yılında yapılarak ortak kullanımlarına açıldığını, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi ve Kıyı Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 13. maddesine ve İmar Kanunu'na aykırı olarak izinsiz yapılan iskelenin yıkılması gerektiğini açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmaza davalı ... yönetiminin müdahalesinin önlenmesine, beton dolgu ve iskelenin kal’ine, eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde davaya konu iskele ve beton dolgu alanının yeni bir yapılaşma olmadığını, 1960 yıllarda inşa ettikleri yapılar olduğunu, o tarihte kıyı kenar çizgisiyle ilgili bir Kanun bulunmadığını, dava konusu beton dolgu alanının ve iskelenin yapım amacının deniz su akıntıları ve hareketlerinin siteye verdiği ve vereceği zararları önlemek olduğunu, ayrıca davanın site maliklerinin tümüne yöneltilmesinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne ... Köyü ... Sitesi'nin önünde bulunan ve bilirkişi ...’a ait raporda krokisi, Bilirkişi ...’e ait raporda ise resmi gösterilen beton dolgu alanı ile iskeleye davalı sitenin müdahalesinin men’ine, yapıların kal’ine, beton dolgu alanı ile iskelenin yapıldığı yerin eski hale getirilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve taşınmazın niteliğini belirlemeye, dolayısıyla da uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içeriğine ve bilirkişi raporları ve paftaya göre uyuşmazlık konusu taşınmaz ...Denizi'ne bitişik durumdadır. Bu saptamaya rağmen, nitelik yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; Adli Yargı Mahkemesi'nce, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4

.İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; Adli Yargı Mahkemesi'nce, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Ancak, Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir. İdarenin söz konusu çalışmalarını yok saymakta doğru olmaz. Açıklanan nedenlerle, adli yargı yerine kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olmasında isabet bulunmamaktadır.Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.