muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12910, Karar No: 2024/5588, Tarih: 01.07.2024

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.06.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 296 ncı maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın ikametinde ve üzerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin toplam ağırlığından değil, net elde edilecek madde üzerinden değerlendirme yapılamayacağına, suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, suç vasfına ilişkin temyiz taleplerinin reddinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ikametinde yapılan aramada ikameti ve üzerinde ele geçirilen maddeler ile idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesine ilişkindir.

2. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamasında, ele geçen maddeleri kullanmak için aldığını onbeş günde bir evine gelebildiğinden maddeleri ikiye bölerek yarısını eve bıraktığını, yarısını işyerine götürmek üzere üzerine aldığını beyan ettiği,

3. Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen ekspertiz raporunda;toz maddelerin eroin içerdiğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; alınan arama kararına istinaden sanığın ikametinde ve üzerinde yapılan arama neticesinde sanık üzerinde ve ikamette yapılan aramada eroinin ele geçirildiği, sanığın üzerine atılı olan uyuşturucu madde ticareti suçunu kabul etmediği uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu beyan ettiği, sanığın yapılan idrar tetkikinde uyuşturucu madde kullanımının pozitif olduğunun anlaşıldığı, uyuşturucu madde kullanımdan dolayı sanık hakkında ayrı bir soruşturma yürütüldüğü anlaşılmakla 2022/34 Esas sayılı dosyadan sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan da dava açıldığı ve 2022/34 Esas sayılı dava dosyası ile temyiz konusu dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan birleştirilmesine karar verildiği ve ele geçen eroinin şahsi kullanım sınırlarında olduğu, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair dosyada başkaca delil bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğu anlaşılarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; suç vasfına yönelik temyiz yasa yoluna başvurulması halinde ceza miktarı itibari ile temyize tabi olmayan hükümlerin temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının temyizinin "suç vasfına" ilişkin olduğu anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki savunmaları, kriminal rapor, olay, arama ve diğer kolluk tutanakları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ikametinde ve üzerinde ele geçen maddenin kullanmak için bulundurdurulduğu, kullanım sınırını aşıp uyuşturucu ticareti yapma suçunu oluşturmadığına ilişkin Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli, 2022/307 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1512, Karar No: 2013/32739, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1512 E.  ,  2013/32739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası uygulaması,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların eylemi ... olduğu halde, bir taraftan ağaç kesme suçundan sanıkların beraatlerine karar verilip diğer taraftan eylemin kabahat olduğunun kabulü ile 6831 sayılı yasanın 91/5. maddesine göre, sanık ... hakkında idari para cezası uygulanmasına yer olmadığına, sanık Muharem hakkında 500 Tl. idari para cezası uygulanmasına karar verilerek ikilemli hüküm kurmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yerel mahkeme sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanununun 91/1. maddesine muhalefetten açılan kamu davasının yargılaması sonucunda eylemin düşük ve devrikten ... orman emvali temini şeklinde oluşması nedeniyle 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesindeki suça dönüştüğünü, bu suçunda 6217 sayılı kanunun 11. maddesi ile değiştirilerek idari para cezasına dönüşmesi nedeniyle 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1. maddesinden açılan kamu davasından sanığın beraatine, eylemin 6831 sayılı kanunun 91/5. maddesi kapsamına girmesi nedeniyle hakkında idari para cezası uygulanmasına karar vermiştir.

3. Ceza Dairesinin çoğunluk görüşü ise sanık hakkında eyleminin bölünerek hem beraat hem de idari para cezası verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.

3. Ceza Dairesi çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerden dolayı katılmıyorum.

1) 6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesindeki suç 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile “idari para cezasına” dönüştürülmüştür.

6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesindeki fiillerin idari para cezasına dönüşmesi nedeniyle artık bu maddeye muhalefet halinde 5326 sayılı Kabahatlar Kanunun uygulanması gerekmektedir. Zira 5326 sayılı Kabahatlar Kanunu 5271 sayılı CMK' ye göre ... kanundur.

5326 sayılı Kabahatler Kanunun 27/7. maddesinde idari yaptırım kararlarına karşı başvuru yolu düzenlenmiştir. Maddede “Kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idari yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciince incelenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunun 27/7. maddesinde idari yaptırım kararlarına karşı başvuru yolu düzenlenmiştir. Maddede “Kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idari yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciince incelenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5326 sayılı Kabahatlar Kanununun 27/7. maddesi kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturması halinde mahkemenin beraat kararı vereceğini, beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz olursa itirazında bu kanun yolu merciinde inceleneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Görüldüğü gibi yerel mahkeme kamu davası ile açılan fiilin suç oluşturmadığını tespit ederek beraat kararı vermiştir. Ancak fiilin idari para cezası gerektirmesi nedeniyle de sanık hakkında idari yaptırım kararı vermiştir. Yani yerel mahkeme Kabahatlar Kanunun 27/7. maddesini kamu davasında uygulamıştır. Bu nedenle hüküm doğru olarak verilmiştir.

2) 3. Ceza Dairesi çoğunluk görüşü yerel mahkeme kararının 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle bozmuştur. CMK.nin 225. maddesinde “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesindeki fiilerin cürüm olmaktan çıkarılarak idari para cezasına dönüştürülmesinden sonra mahkemenin cürüm suçundan açılan dava nedeniyle beraat kararı vermesi ile fiilin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında kalmasından dolayı idari para cezası uygulamasında dava konusu eylem bölünmüş olmamaktadır.

Yerel mahkeme 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden iki ayrı hüküm kurmamıştır. Kurulan hüküm ... olup o da beraat hükmüdür. İdari para cezası uygulanması kararı CMK'nin 223. maddesindeki hükümlerden değildir. İdari bir işlemdir. Beraat kararı olmasa temyize konu olmayacaktı. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve sanvunmalarla bağlı olmaksızın eylemin değişen vasfına göre fiilin suç olmaktan çıkması nedeniyle kamu davasındaki suçtan beraat, ...

vasıftan dolayıda idari yaptırım kararı uygulamıştır. 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine muhalefet etmemiştir.

3) Katılan ... idaresi temyiz dilekçesinde beraat kararını temyiz etmekte, idari para cezasına karşı ise açıkça bir itirazı bulunmamaktadır. Sanıkda idari yaptırım kararına itiraz etmemiştir. Bu nedenle idari yaptırım kararına karşı itiraz bulunmadığından temyiz incelemesi dışında kalması gerekmektedir.

4) Diğer taraftan bozma kararı ile itiraza dahi konu edilmeyen idari yaptırım kararları 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-c maddesinde bu fiiller için öngörülen soruşturma zamanaşımı sürelerinin kısa olması nedeniyle yaptırımsız kalmalarına neden olunabilmektedir.

4) Diğer taraftan bozma kararı ile itiraza dahi konu edilmeyen idari yaptırım kararları 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-c maddesinde bu fiiller için öngörülen soruşturma zamanaşımı sürelerinin kısa olması nedeniyle yaptırımsız kalmalarına neden olunabilmektedir.

5) Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının esasının incelenerek subutun kanuna uygun olması halinde onanması gerektiği düşüncesi ile çoğunluk bozma görüşüne katılmıyoruz. 01.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/15149, Karar No: 2022/110, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15149 E.  ,  2022/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

I) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu bakımından suç tarihinin 19.04.2012 olması gerekirken 23.07.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

213 sayılı VUK'nin 139. maddesinde, vergi incelemesinin esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılacağı, ancak iş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olması veya mükellef ve vergi sorumlularının istemeleri halinde incelemenin dairede yapılabileceği belirtildiği, sanığın faaliyetine devam eden iş yerinde incelemenin yapılmadığı, incelemenin iş yeri dışında yapılmasını gerektirir istisnalardan birinin varlığının dosyaya yansımadığı tespit edildiğinden, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,

II) Sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

1) Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; hükmün gerekçesinde vergi inceleme raporunda sanığın bilmeyerek sahte fatura kullandığının bildirilmesi nedeniyle suç kastının bulunmadığından beraat kararı verilmiş ise de vergi inceleme raporunda faturaları düzenleyen 8 ayrı şirket hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduklarına ilişkin vergi tekniği raporları bulunması bir kısmı hakkında açılan davalarda mahkumiyet kararlarının verilmesi sanığın mal alışlarını BA formlarında bildirdiği sahte fatura düzenleyicisi şirketlerin BS formu vermediğinin tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamını nazara alındığında sanığa atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek ve dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2) Gerekçeli karar başlığında sahte fatura kullanma suçu bakımından suç tarihinin 26.01.2010 olması gerekirken 23.07.2012 olarak yazılması,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11617, Karar No: 2010/14484, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11617 E.  ,  2010/14484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde davalılardan ...’a duruşma gününü bildirir davetiye ....Köyü Germe Mahallesi Çatalca – ... adresine gönderilip usulünce tebliğ edildiği halde gerekçeli kararın Yeşilyurt Köyüne gönderildiği, tebligatın muhatabın ...’a taşındığı yönündeki açıklama ile mahkemeye iade edildiği halde mahkemece Tebligat Yasasının 35. maddesine göre Yeşilyurt Köyünde tebligat yapıldığı, tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple; gerekçeli mahkeme kararı 7201 Sayılı Tebligat Yasasına uygun olarak ...’a tebliğ edilip temyiz için gerekli yasal süre beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14420, Karar No: 2013/2228, Tarih: 05.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14420 E.  ,  2013/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ile davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,....Köyü 144 ada 4, 6, 7, 13, 16, 22, 23, 24, 26 ve 29 parsel sayılı taşınmazlar, fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 143 ada 1, 2 ve 3, 144 ada 1 ilâ 4, 6 ilâ 13, 16, 17, 18 ve 20 ilâ 27, 29 ilâ 33, 154 ada 1, 2, 5 ve 6 sayılı parsellerin bir bütün olarak Mayıs 1289 yoklama tarih ve 88 numaralı sicilden gelen Haziran 1962 tarih ve 78 numaralı tapu kaydı ve diğer tedavülleri kapsamında kaldığından sözedilerek davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece davanın REDDİNE dair verilen kararın davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.04.2008 gün ve 17282 - 5746 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararı özetle; "...uzman bilirkişi Mahmut Yılmaz tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin, memleket haritasında yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği, sınırlarında doğal yolla yetişmiş 0.3 kapalılıkta orman ağaçları bulunduğu, bunun dışında taşınmazın 50-60 yaşında fındık ağaçları ile kaplı olduğu, eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, çekişmeli parsel, memleket haritası suretinde denetime olanak tanımayacak şekilde yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiş, Ziraat uzmanı bilirkişi de çekişmeli taşınmazdaki fındık ağaçlarının yaşını 40-50 olarak bildirmiştir. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazdaki orman ağaçlarının yaşları sayıları ve kapalılıkları bilimsel olarak açıklanmamıştır.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmaz ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan İn ve Kıran sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 1 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi gereğince çekişmeli parselleri kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

O halde; mahkemece, taşınmazın niteliğinin eski tarihli resmi belgelere göre belirlenmesi; 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği

O halde; mahkemece, taşınmazın niteliğinin eski tarihli resmi belgelere göre belirlenmesi; 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği

düşünülmesi; taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı ve sayısı, kapalılık ve hakim ağaç türü bilimsel ölçüler kullanılarak belirlenmesi, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmesi, asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne, 144 ada 7 parselin tamamının,

144 ada 4 parselin (A2) ( 748,44 m2 )

144 ada 6 parselin (A2) (1673,93 m2)

144 ada 22 parselin (B2) ( 48,23 m2)

144 ada 24 parselin (B1) (266,40 m2 )

144 ada 26 parselin (A2) ( 888,88 m2)

144 ada 29 parselin (A1) ( 472,51 m2)

144 ada 26 parselin (A4) ( 101,33 m2)

144 ada 26 parselin (B1) ( 298,43 m2 )

144 ada 29 parselin (B2) ( 381,09 m2) bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına;

144 ada 13 parselin 1078,54 m2 fındık bahçesi niteliği ile ... adına;

144 ada 16 parselin 203,12 m2 fındık bahçesi niteliği ile .... mirasçıları adına;

144 ada 23 parselin 524,87 m2, fındık bahçesi niteliği ile .... mirasçıları adına;

144 ada 4 parselin (A1) ( 873,23 m2) bölümünün, fındık bahçesi niteliği ile ... mirasçıları adına;

144 ada 4 parselin (A3) ( 244,51 m2) bölümünün fındık bahçesi niteliği ile ... mirasçıları adına;

144 ada 6 parselin (A1) ( 300,42 m2) bölümünün ve (A3) bölümünün (64,96 m2) yüzölçümü, fındık bahçesi niteliği ile ... adına;

144 ada 22 parselin (B1) bölümünün ( 835,12 m2) fındık bahçesi niteliği ile ... adına;

144 ada 24 parselin (B2) bölümünün (35,52 m2) fındık bahçesi niteliği ile .... mirasçıları adına;

144 ada 26 parselin (A1) bölümünün ( 1099,13 m2 ) fındık bahçesi niteliği ile ... adına;

144 ada 26 parselin (A3) bölümünün ( 71,32 m2 ) fındık bahçesi niteliği ile ... adına;

144 ada 26 parselin (B2) bölümünün ( 288,49 m2) fındık bahçesi niteliği ile ... adına

144 ada 29 parselin (A2) bölümünün ( 100,71 m2) ... adına

144 ada 29 parselin (B1) bölümünün (1311,79 m2) ... adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından kişilere verilen bölümlere;

davalı ..., ... tarafından tarafından 144 ada 4 ve 6 parsellerde orman olan bölümlere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

144 ada 29 parselin (B1) bölümünün (1311,79 m2) ... adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından kişilere verilen bölümlere;

davalı ..., ... tarafından tarafından 144 ada 4 ve 6 parsellerde orman olan bölümlere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazların kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kişiler adına tescile karar verilen bölümlerin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 05/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28442, Karar No: 2017/3160, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28442 E.  ,  2017/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.