muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10034, Karar No: 2024/12763, Tarih: 11.12.2024

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının çalıştığını tespiti yönünde hazırlanan raporların hatalı olduğunu, alınan bilirkişi raporlarına itirazlarının Mahkemece değerlendirilmemiş olduğunu, eksik inceleme yapıldığını, Mahkemece derdestlik, husumet, hak düşürücü süre itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davalı şirketin davacıyı tanımadığını, davacının davalı şirkette çalışmadığını, yalnızca bir kısım tanığın beyanı esas alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyasındaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinin dava edilen dönemde kanun kapsamında olduğu, ancak dava edilen dönemde davacı adına herhangi bir bildirimde bulunulmadığının anlaşıldığı, tanık beyanları, araç tescil kayıtları, ödeme belgeleri, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirkette 01.05.2010-28.11.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15611, Karar No: 2017/12446, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15611 E.  ,  2017/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2430, Karar No: 2011/4832, Tarih: 07.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/2430 E.  ,  2011/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine, cezalarının teciline dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların kestiği ağaçlar yapacak vasıflı olduğu halde yakacak nitelikli ağaçları kesmiş gibi kabulü ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 29,93 lira temyiz onama harcının sanıklar ... ve ...'den alınmasına, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3798, Karar No: 2020/18372, Tarih: 14.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3798 E.  ,  2020/18372 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı tarafça feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

İlk derece mahkemesince toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın istinaf başvurusunun fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tanık beyanları doğrultusunda çalışma saatleri belirlenerek fazla mesainin günlük 3 saatten fazla olamayacağı gerekçesi ile davacının haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile zamanaşımı defi de gözetilerek 21.05.2011-27.04.2015 tarihleri arasında fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarından Kurtuluş Önder davalı iş yerinde 2012 yılından itibaren insan kaynakları uzmanı olarak çalışmaya başladığını, tanık Pembegül Haspolat davalı iş yerinde 2013 yılı Mart ayından itibaren danışma kısmında işe başladığını, yönetici asistanı olduğunu ve daha sonra da finans bölümünde çalıştığını, tanık Atilla Ümit ise davalı firmanın yaptığı inşaat döneminde şantiyede çalıştığını, inşaatın bitmesi ile alışveriş merkezinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, gerek inşaat gerek inşaat bittikten sonra davacı ile çalıştıkları dönem olduğunu belirtmiştir. Davacı, davalı iş yerinde muhasebe şefi olarak çalışmaktadır. Davalı ... ise mali işler müdürü olarak çalıştığını ve davacının alışveriş merkezinin inşaatı boyunca inşaat süresindeki muhasebe işlerini takip ettiğini, inşaatın bitmesinden bir süre sonra alışveriş merkezinde çalıştığını daha sonra ise merkezde çalıştığını beyan etmiştir.

Bu açıklamalardan sonra, davacı tanıklarının hangi dönemler itibari ile davacı ile aynı yerde birlikte çalışmalarının bulunduğu, davacı ile aynı departmanda çalışmalarının bulunup bulunmadığı, davacının çalışma saatleri hakkındaki bilgilerinin görgüye dayalı olup olmadığı mahkemece netleştirilmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken öncelikle tanıkların davalı iş yerinde çalıştıkları dönemler tespit edilerek, daha sonra tanıkların hangi departmanda davacı ile birlikte çalıştıkları gerekirse yeniden dinlenmeleri ve ayrıca davalıdan da sorulmak sureti ile araştırılarak, beyanlarının görgüye dayalı olup olmadığı da göz önüne alınarak, tanıkların beyanına davacı ile birlikte çalıştıkları dönemler için itibar edilerek sonuca ulaşılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9869, Karar No: 2017/9196, Tarih: 09.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9869 E.  ,  2017/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... 2. Sulh Hukuk ve... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ...Sk. No:19 İç Kapı No:1 .../...” olduğu gerekçesiyle;... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “Bafra/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/529, Karar No: 2024/9335, Tarih: 24.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/529 E.  ,  2024/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1254 E., 2023/1650 K.

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/753 E., 2020/445 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdinde kayıtlı bulunan davalı şirketin Bursa ilinde bulunan eğitim kurumlarının kanunen bulunması gereken şube tescillerinin bulunmadığını, davalının tescile davet yazısına olumsuz cevap verdiğini ileri sürerek davalıya ait Özel ... Anaokulu, Özel Nilüfer ... Anaokulu, Özel ... Bursa İlk Okulu ve Ortaokulu ile Özel ... Bursa Anadolu ve Fen Liselerinin şube tescili hususunda kanaat oluştuğu takdirde Bursa Ticaret Sicili Müdürlüğünce tescil ve ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; özel eğitim hizmetleri alanında faaliyet yürüten müvekkilinin -anaokulu, ilkokul, ortaokul, lise türündeki okullar- ile ilgili işlemlerde öncelikle 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu (5580 sayılı Kanun) ile Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin hükümlerine göre hareket etmek zorunda olduğunu, ilgili mevzuatta, kurum sahibi ve adına kurum açma izni düzenlenenler için "Kurucu" kavramının kullanıldığını, kurucunun ise "gerçek" ya da "tüzel kişi" olabileceğinin belirtildiğini, kurucunun yani kurum sahibinin tüzel kişi olması halinde ise tüzel kişi adına hareket etmek üzere seçilen gerçek kişi olarak kurucu temsilcisi tanımlanmadığını, tüm kurum/okul işlemlerinde öncelikle Milli Eğitim Mevzuatı'na uygun hareket etmek zorunda olduğunu, Milli Eğitim Mevzuatı'na ilişkin hükümlerin davacının dilekçesine dayanak gösterdiği mevzuat hükümlerine göre daha özel nitelikli bulunduğu, Milli Eğitim Mevzuatı'nın ilgili hükümlerine uygun hareket edilmemesi halinde kurum/okul açılışı yapamayacağını ve özel öğretim hizmeti veremeyeceğini, davacının iddialarının aksine davalı kurumun Bursa ili sınırları içerisindeki kurumları/okulları için "Bursa Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdinde şube tescili" yaptırmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, somut olayda eğitim kurumları açıp işletmek amacıyla kurulmuş bir şirket olan davalının muamele merkezinin dışında bir yerde eğitim kurumu açmasının “şube açmak” anlamına gelip gelmediğinin tartışılması gerektiği, esasen bir ticaret şirketinin, merkeze bağlı bulunduğu halde kendi müstakil sermayesi ve muhasebe sistemi bulunan yahut kendi başına ticari faaliyet ve muamele yapan yerler yahut satış mağazaları açtığı taktirde şube açmış sayılacağı, şubelerin de merkezin ticaret ünvanını şube olduğunu belirterek kullanmak zorunda olduğu, Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 118’inci maddesine göre şubelerin de tescile tabi olduğu, normal şartlarda bu zorunluluk yerine getirilmezse 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 32 inci maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği, ancak davalının hukuki durumunın farklı olduğu, davalı şirketin 5580 sayılı Kanun'a tabi olduğu, kurum açılması işlemlerinin denetiminin Milli Eğitim Bakanlığına ait olduğu, bir özel öğretim kurumunun herhangi bir yerde okul yahut benzeri eğitim kurumu açmasının şube açmak anlamına gelmeyeceği, bilakis eğitim kurumu açmanın şirketin temel faaliyet alanı olduğu, eğitim kurumunun da birden fazla yerde açılabileceği gibi tek okul şirketin merkez adresinden farklı yerde de faaliyet gösterebileceği, zaten yasal zorunluluklar sebebiyle okul isimlerinin bulundukları yeri de göstermek zorunda olduğu, bu durumun şube kavramı ile özel eğitim kurumu sayılan okul, dersane, kurs ve benzeri yapıların farklı olduğunu açıkça ortaya koyduğu, her özel eğitim kurumunun bir şube olmadığı, nitekim uzun yıllardır devam eden uygulamanın da bu yönde olduğu, asıl denetimi elinde bulunduran Milli Eğitim Bakanlığı'nın kurumlara yönelik böyle bir zorunluluk da ön görmediği, özü itibariyle bir ticaret şirketi olsa ve tacir gerçek kişi tarafından işletilse bile özel eğitim kurumu sadece kâr elde etmek amacıyla işletilmeyeceği, keza bir Özel Eğitim Kurumunun yeni bir kurum (mesela okul) açmasının da 6102 sayılı Kanun anlamında şube açmak gibi olmadığı 5580 sayılı Kanun'un 3’üncü maddesinde yazılı şartlara tabi olduğu, sonuç itibariyle davalının tabi olduğu kanun gereğince farklı hukuki statüde olduğu dikkate alındığında değişik yerlerdeki okulların bir şube gibi değerlendirilip tescile tabi tutulması doğru olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıya ait bir kısım okullarının şube olarak tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalıya ait bir kısım okullarının şube olarak tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 32 ve 48 inci maddeleri.

3. 5580 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 12 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1552, Karar No: 2016/3929, Tarih: 20.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1552 E.  ,  2016/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarnın reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23200, Karar No: 2014/14897, Tarih: 09.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23200 E.  ,  2014/14897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/307-2013/642

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesine başvurusunda kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, İ.. İ.. Genel Müdürlüğü alacaklarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili yerlere haciz yazıları yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, 2560 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince İ.. İ..'ye ait taşınır ve taşınmaz malların Devlet malı sayılacağını bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak icra dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile takip dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile takip dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.