muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13383, Karar No: 2013/3076, Tarih: 21.03.2013

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı ... ve ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle dairece onanmıştır. Bu kez, davalı ... Yönetimi kararın düzeltilmesini istemekle, Dairece onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan dairenin 18/09/2007 tarih 2007/8047 - 10613 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; karara dayanak alınan orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın % 60 eğimli, seki teraslar halinde işlenmiş ve sebze ekili olduğu, kiraz ceviz, elma ağaçlarının yanı sıra taşınmazın doğu bölümünde 30 - 40 yaşlarında çam ağaçları ile 50 - 60 yaşlarında meşe ağaçlarının yer aldığı, keşifte uygulanan eski tarihli memleket haritasında açık alanda görünen orman sayılmayan yerlerden olduğu yolunda görüş bildirilmiş ise de, rapora eklenen memleket haritası örneğinde çekişmeli taşınmazın işaretlendiği alanda münferit ağaç sembollerinin gözlendiği, yine, dosyada bulunan zirai bilirkişi raporunda da taşınmazın üzerinde münferit çam ve meşe ağaçları bulunduğunun belirtildiği, ayrıca dosyadaki 19/09/1996 tarihli orman bilirkişi raporunda da çekişmeli taşınmaz üzerinde münferit meşe ağaçları,alt tabakada eğrelti otları bulunan çalılık görünümünde olduğu ve bu hâli ile bitişikteki ormanın devamı mahiyetinde orman bütünlüğündeki yerlerden olduğu yolunda görüş bildirildiği, mahkemece

anılan raporlarda saptanan olgulardaki çelişkinin giderilmediği, keza, orman ağaçlarının taşınmazın hangi bölümünde yer aldığı aralarında meyve ağacı ve sebze ekili olmayan alanların bir bütün halinde mi yoksa orman ağaçlarının tüm taşınmaza dağılmış durumda mı olduğunun saptanmadığı, bir bütün halinde ise bu bölümünün çapının ve yüzölçümünün hesaplanmadığı gibi, memleket haritasında görünen ağaçların orman ağacı olup olmadığının saptanabilmesi için eski tarihli hava fotoğrafında bu münferit ağaçların cinsinin, yaşının ve taşınmazın hangi bölümünde yer aldığının belirlenmediği, dayanak tapu kayıtlarının yöntemince uygulanmadığı, keza hükmen orman olduğuna karar verilerek kesinleşen komşu 57 ve hükmen Hazine adına tescil edilerek kesinleşen 55 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki kadastro mahkemesinin 1995/90 - 62 ve 1998/8 - 19 E.K. sayılı dava dosyaları getirtilerek dosyalar içindeki hükme dayanak orman bilirkişi raporlarının karşılaştırılarak denetlenmediği gözlenmiştir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz. Mahkemece, dayanılan tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile komşu 57 ve hükmen Hazine adına tescil edilerek kesinleşen 55 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 1995/90-62 ve 1998/8-19 EK sayılı dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; eski tarıhli hava fotaflarında çekişmeli taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı ve kapalılığı ile taşınmazda kapladıkları alanın yüzölçümü belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönünden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; eylemli olarak orman bitkileri bulunan bölüm var ise bu bölümün yüzölçümü belirlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.” denilerek önceki onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra

davanın kısmen kabul kısmen reddine, ....Mahallesinde kain 30 ada 87 nolu parsele dair yapılan kadastro tesbitinin iptaline, teknik bilirkişiler ....tarafından 04/05/2009 tarihinde hazırlanan raporda (C) harfi kırmızı boyalı alan ile gösterilen 483,47 metrekare yüzölçümünde olan yerin 30 ada 87 numaralı parsel adı altında tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, aynı bilirkişilerin raporlarında (D) harfi ile gösterilen 229,85 m2, (B) harfi ile gösterilen 1425,66 m2 ve (A) harfi ile gösterilen 1348,99 m2 yüzölçümünde olan yerlere takip eden son parsel numarası verilmek suretiyle bir payının Şaban evladı ..., bir payının Mehmet evladı ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki yazılı olan şerhin silinmesine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili ile davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada dava konusu Karşıyaka Mahallesi 30 ada 87 parsel sayılı taşınmazın (C) bölümünün orman sayılan, (A), (B) ve (D) bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, hüküm fıkrasında gerçek kişiler adlarına tescil kararı verilen (A), (B) ve (D) bölümlerine yönelik vasıf belirtilmeden tescil kararı verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin son cümlesinde ''bir payının Mehmet evladı ... adlarına'' kelimelerinden sonra gelmek üzere ''bahçe vasfıyla'' kelimelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harçlarının istek halinde iadesine 21/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/372, Karar No: 2012/8164, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/372 E.  ,  2012/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın bedeline hükmedilen ve ... Caddesi olarak el atılan ve Fen Bilirkişisinin krokili raporunda (B) harfi ile gösterilen 39,86 m2'lik kısmın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında (A) harfi ile gösterilmesi.

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (A) harfinin çıkartılmasına, yerine (B) harfinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6591, Karar No: 2025/4716, Tarih: 27.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2022/6591 E.  ,  2025/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E,

H A G B A Ç I K L A M A S I

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/413 E., 2021/813 K.

SUÇ : Sözleşerek firar

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihinde onbaşı rütbesine haiz olan sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 71. maddesi uyarınca rütbenin geri alınmasına karar verilmemesi hukuka aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz dışı sanıklar Topçu Er ... ve Topçu Er ...n, 23.10.2010 tarihinde gazinoda sohbet ederken akşam kışla dışında gezip, geri gelme konusunda konuştuğu, bu sırada onları duyan diğer sanıklar Topçu Onb. ... ve Topçu Çvş. ...'ün onlarla birlikte kışla dışına çıkmak istedikleri, böylece herhangi biri öncülük etmeksizin sanıkların yat içtimasından sonra sivil kıyafetlerle tel örgülerden kışla dışına çıktıkları, çarşıda birkaç saat gezip alkol aldıktan sonra kışlaya dönmek üzere bir ticari taksiye bindikleri, ancak bu arada sanıkların firar ettiğinin Birlik Komutanlığınca öğrenilmesi üzerine Merkez Komutanlığında nöbetçi subay olarak görevli Topçu Bçvş. ...

tarafından sanıkların bindiği araçta, kışlaya 500-600 metre kala 24.10.2010 tarihinde saat 02.45’de yakalandıkları olayda;

1.Sanığın ikrarı, temyiz dışı diğer sanıkların savunmaları, tanıklar ... ve...un anlatımları, (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 02.07.2013 tarihli bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın suçunun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/2. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/2. maddesi uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetildiğinde, denetim süresi içinde yeniden kasten suç işlediği anlaşılan sanık hakkında önceki hükmün aynen açıklanmasında bu nedenle bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "23.10.2010-24.10.2010" şeklinde gösterilmesi yerine "23.10.2010" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

6. Sanık hakkında kurulan hükümde, açıklanmasına karar verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının karar numarasının "2015/807" yerine "2008/807" şeklinde hatalı yazılması ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanacağı gözetildiğinde, zaten uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. ve 51. madde hükümlerinin karar yerinde tartışılması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "2008/807" ibaresinin çıkartılarak yerine "2015/807" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 5. ve 6. maddelerinin hükümden çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11296, Karar No: 2016/7903, Tarih: 27.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/11296 E.  ,  2016/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira süresinin sona ermesine rağmen teslim edilmeyen gün için kira sözleşmesinde kararlaştırılan cari yıl kira tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile akdedilen kira sözleşmesinin 26.08.2013 tarihinde sona ermiş olmasına rağmen davalının kiralananı tahliye etmediği, kiralananın 29.11.2013 tarihinde tahliye ettirildiği belirtilerek kira sözleşmesinin 14. maddesi gereğince 26.08.2013 tarihinden 29.11.2013 tarihine kadar taşınmazın idareye teslim edilmediği her gün için cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında hesaplanan 8.160 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında akdedilen 26.08.2010 tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu halı saha niteliğindeki taşınmazın 3 yıl süreli olarak kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 14. Maddesinde, kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz, idareye teslim edilmezse, geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın itirazsız olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılmış bu şart geçerlidir ve tarafları bağlar. Kiralanan ihale ile kiraya verilmiş olup, 2886 Sayılı Kanunun 75. Maddesi maddesi gereği süre sonunda taşınmazın tahliyesi gerekir. Ayrıca taraflar arasındaki kira sözleşmesine göre kiralanan arsa niteliğinde olup bu haliyle Borçlar Kanunu’nun adi kira hükümlerine tabidir. Borçlar Kanunu kapsamındaki taşınmazlara ilişkin süreli kira sözleşmeleri süre sonunda sona erer. Mahkemece sözleşme süresinin sona erdiği 26.08.2013 tarihi ile kiralananın tahliye ve teslim edildiği 29.11.2013 tarihleri arasındaki gün sayısı tespit edilip bu süre için hesaplanacak cezai şart bedeli saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalının kira sözleşmesinin uzatılmasına ilişkin talebine geç cevap verildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6873, Karar No: 2013/15256, Tarih: 28.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6873 E.  ,  2013/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Kamulaştırmasız el atma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak aleyhlerinde başlatılan takipte 15.01.2013 tarihli müzekkereyle, Ziraat Bankası... Şubesi'nde bulunan hesapları üzerine haciz konulduğunu, 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi gereğince; idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, yine anılan hesapta bulunan paraların niteliği gereğince de 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi ve de İİK'nun 82/1. maddeleri hükmünce haciz edilemeyeceğinden haczin kaldırılması talep edilmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, yine 6111 sayılı Yasa'nın ilgili maddesinin Anayasa Mahkemesi'nce 01.11.2012 tarihli karar ile iptal edildiği, ancak bu kararın henüz yürürlüğe girmediğinden, somut olayda anılan yasal düzenleme uygulanacağından şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işleminin iptaline karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.