muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2672, Karar No: 2014/21123, Tarih: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2672 E.  ,  2014/21123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan mahkumiyetine

“Defter ve belgeleri gizlemek” suç tarihinin 18.05.2008 olması ve 213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile "altı ay” dan, "bir yıl” hapis cezasına yükseltilmesi dikkate alındığında suç tarihi itibariyle temel cezanın "1 yıl" olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde "6 ay" olarak tayini suretiyle eksik cezaya hükmolunması ve sanık hakkında vergi dairesi mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden teselsül hükümleri uygulanmaksızın her bir takvim yılına ilişkin yazılı şekilde tek hüküm kurulması isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin kısımlar hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, maddede yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17345, Karar No: 2017/15286, Tarih: 15.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/17345 E.  ,  2017/15286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun, 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 6487 sayılı Yasa'yla Değişik Geçici 6. maddesinin 11. fıkrası gereği kamulaştırmasız el atma davalarında alınan ilama dayanılarak idarenin mal hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini belirterek icra dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırılmasını ve icra vekalet ücreti ve harçların maktu olarak hesaplanmasını talep etmiştir.

Mahkemece takibe konu ilamın bozulması nedeni ile icra muamelelerinin olduğu yerde duracağı gerekçesi ile takibin durdurulmasına karar verilmiş, hükmün borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce takibe dayanak ilamın bozulmuş olmasını haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenmesine engel olmadığı belirtilerek şikayetin esasının incelenmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası Mahkemece idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olduğu, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasaya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesince iptal edildiği, böylece 1983 yılından sonraya ilişkin el koymalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiği ve haciz işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm bu kez borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde değildir.

2- 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. .... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmamakta ise el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Somut olayda, idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmadığından el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. İcra dosyasına 06.05.2014 tarihinde 1.283.046,85 TL ve 13.05.2014 tarihinde 1.300.000,00 TL 'nin ödendiği görülmektedir. Ödemenin yapıldığı bu tarih itibariyle henüz maktu vekalet ücreti uygulamasını gerektiren yukarıda açıklaması yapılan Yasa hükmü iptal edilmemiş olduğundan gerektiğinde bilirkişi raporu da aldırılarak, maktu vekalet ücreti üzerinden yapılacak hesaplama sonucu dosya borcunun belirlenmesi ve yapılan ödemenin borcu karşılayıp karşılamadığının, bir başka anlatımla dosyanın infazının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti gerekir.

Bu durumda Mahkemece; ödeme tarihi itibariyle dosyanın infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş ise, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli iptal hükmünün dosyaya etkisinin olmadığının düşünülmesi tamamiyle infaz edilmemişse icra dosyası derdest iken maktu hesaplamaya ilişkin hükmün iptal edildiği nazara alınarak vekalet ücreti ve icra harçları nispi olarak değerlendirilerek buna göre yapılacak hesaplama ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Mahkeme kararının bu nedenlerle yeniden bozulması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin sair temyiz isteminin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/925, Karar No: 2022/8432, Tarih: 24.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/925 E.  ,  2022/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından 02.12.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davalıya 02.12.2021 tarihli ek karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece 02.12.2021 tarihli ek kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya usule uygun olarak tebliği sağlanıp yasal temyiz ve cevap süresinin beklenilmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 24.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12898, Karar No: 2016/9425, Tarih: 08.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12898 E.  ,  2016/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/01/2014 gün ve 2012/43 - 2014/16 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/06/2015 gün ve 2014/12082 - 2015/8329 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde ticari paket sigorta poliçesi ile sigorta edilen ... ... Santralinin “4261 Metre uzunluğunda 3,6 metre genişlikte ve 3.7 metre yüksekliğindeki kutu kesitli betonarme su iletim kanalının kilometre 0+715-0+800 arasında yamaç kayması nedeni ile çökme” sonucu hasara uğradığı, hasar sonrasında yapılan ekspertiz çalışmaları neticesinde; vaki hasarın meydana gelmesinde proje hatalarının imalat eksikliklerinin sebep olduğunun tespit edildiği, meydana gelen hasarlardan projelendirme dahil anahtar teslim bazında projeyi gerçekleştiren müteaahit ... A.Ş’nin projeye aykırı ve eksik işleri nedeni ile sorumlu olduğu, proje mühendisi ... Mühendislik Ltd. Şti’nin proje hesapları ve uygulama çizimlerinde eksiklik ve hatalarının tespit edilmiş olması nedeni ile sorumlu olduğunu, hasar nedeni ile tespit olunan 909.338,00 USD onarım tazminatı 2.392,445,17 USD gelir kaybı olmak üzere toplam 3.301.783,17 USD hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini, hasarın ödenmesi ile mukavele şartlarına ve TTK’nun 1301 maddesi uyarınca sigortalının zarara sebebiyet verenler hakkında mevcut her türlü haklarının sigorta şirketine intikal ettiği, davacıya intikal eden tazminat haklarının davalılardan noter ihtarı ile talep edildiğini ancak davalıların bu ihtara soyut gerekçelerle itiraz ettiklerini ileri sürerek, 3.301.783,17 USD hasar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın redini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, ticari risk sigorta poliçesine dayalı zarar sorumlularından rücuen tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık davacıya sigortalı barajda meydana gelen hasarın proje hataları ve imalat eksikliklerinden mi yoksa işletme kusurundan mı kaynaklandığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece benimsenen kök ve ek bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hasarın işletme kusurundan kaynaklandığı, davalılara hasredilecek bir kusurun bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacı vekilinin sonuca etkili ve esaslı itirazlarını içeren dilekçesi üzerinde mahkemece ek rapor alınmış ise de, alınan ek rapor özellikle hasarın oluşumu ile ilgili davacı itirazları yeterince karşılamadığı gibi, hükme esas alınan rapor Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Öte yandan, mahkemece davacı tarafça davaya dayanak yapılan ekspertiz raporu ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu arasındaki barajların proje dahil yapımı, bakımı ve işletilmesi hususlarındaki çelişkileri bu konularda uzmanlıkları bulunan akademisyenlerin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu raporu ile de giderilmemiştir.

O halde, mahkemece, barajların proje dahil yapımı, bakımı, işletilmesi hususlarında uzmanlıkları bulunan içlerinde akademisyenlerin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu ile davacı vekilinin itirazlarını karşılayan ekspertiz raporu ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu arasındaki çelişkiyi denetime elverişli gideren yeni bir rapor alınması ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu davanın reddi isabetli değildir. Bu nedenle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 16.06.2015 gün 2014/12082 Esas, 2015/8329 Karar sayılı onama ilamı kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.06.2015 gün 2014/12082 Esas, 2015/8329 Karar sayılı onama ilamı kaldırılarak mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17136, Karar No: 2014/182, Tarih: 14.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17136 E.  ,  2014/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/443-2013/257

Taraflar arasında görülen alacak (sebepsiz zenginleşme) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılardan Ş.. K.. Vek.Av.S.. M.. ile davalı Ö.. O.. K.. vek.Av.B.. O.. geldiler. Aleyhine temyiz olunan davacı vek.Av.Ş.. S.. geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl dava ve birleşen davada davacı vekili; ayrı ayrı parseller üzerine yapılmış 57 konutluk sahil evleri sitesinin Kat Mülkiyeti Kanununa göre oluşturulmayan site yönetiminin yapacağı hizmetleri yapmak üzere kurulan Dernek tarafından sunulan hizmetler karşılığı olarak istenen bedelin davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece asıl dava ve birleşen davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK 275.maddesi (yeni HMK 266) hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerektiği kuşkusuzdur.

Uyuşmazlık; birden çok parsel üzerinde kurulu bulunan ve bu nedenle de Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmayan sitede ortak giderlerin tahsiline ilişkindir.

Sitede kat mülkiyeti uygulanmadığından ötürü genel hükümler çerçevesinde uyuşmazlığın çözümü gerekmektedir. Davacı dernek; davalıların yapılan hizmetlerden faydalandığı iddia edildiğine göre, davalıların payına düşen yapılan faydalı ve zorunlu masraflar talep edildiğine göre, uyuşmazlık sebepsiz zenginleşme veya vekaletsiz iş görme hükümlerine göre çözümlenecek mahiyettedir.

Maddi olay ile bağlı olan hakim, hukuksal nitelendirmeyi kendiliğinden yapmakla yükümlüdür.

Sitede kat mülkiyeti uygulanmadığından ötürü genel hükümler çerçevesinde uyuşmazlığın çözümü gerekmektedir. Davacı dernek; davalıların yapılan hizmetlerden faydalandığı iddia edildiğine göre, davalıların payına düşen yapılan faydalı ve zorunlu masraflar talep edildiğine göre, uyuşmazlık sebepsiz zenginleşme veya vekaletsiz iş görme hükümlerine göre çözümlenecek mahiyettedir.

Maddi olay ile bağlı olan hakim, hukuksal nitelendirmeyi kendiliğinden yapmakla yükümlüdür.

Somut olaya gelince; davalıların (asıl ve birleşen dosya) 57 konutluk bir site içinde yer alan konutların malikleri olduğu, sitedeki konutların ayrı ve birden çok parselde yer alması nedeniyle kat mülkiyetine göre yönetim oluşturulamadığı, bu nedenle site yönetimi, idamesi ve bakımını üstlenmek üzere davacı S..Evleri Koruma ve Geliştirme Derneği kurulması yoluna gidildiği davacı derneğin davalıların da konutunun bulunduğu sitede yer alan yolların bakımı, aydınlatma, temizlik yağmur sularının deşarjı, güvenlik hizmeti, site içindeki yeşil alanların, çimlerin, ağaçların bakımı, ilaçlanması, sulanması, tenis kortu, futbol sahası gibi sosyal tesislerin, kapalı-açık havuzların bakımı gibi hizmetler verdiği, davalıların bu hizmetlerden dolaylı da olsa yararlandığı ve kendilerini bu hizmetlerden ayırmalarının mümkün olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, hükme esas alınan 03.01.2013 tarihli rapor denetime elverişli olmayıp, davacı derneğin davalılardan talep ettiği genel gider kalemlerinin hangisinin yer aldığı tespit edilmesi, dernek hizmetlerinden yararlanma sözkonusu ise bu yararlanmanın karşılığı olan genel giderlerin neler olduğunun belirlenmesi gerekirken hangi hizmetlerden ne oranda yararlandığı yeterince açıklanmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; dava dosyasının uzman 3'lü bilirkişiler vasıtasıyla derneğin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp uyuşmazlık konusu hakkında görüşleri alındıktan sonra sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2950, Karar No: 2011/7495, Tarih: 30.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/2950 E.  ,  2011/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında yaralama suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak

Krıiminal Polis Laboratuvarından alınan 12.5.2005 tarihli ekspertiz raporunda suça konu bıçağın 6136 sayılı yasa kapsamına giren yasak bıçaklardan olmadığı mütalaa edilmiş olmakla sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.