muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4211, Karar No: 2020/790, Tarih: 26.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/4211 E.  ,  2020/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK'nin 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve temyiz sebeplerini içeren dilekçesini de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine, Üye ... ve Üye ...’nın sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz istemleri ile kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’ı bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılanlar vekili ve Katılan ... Çalışma

ve Sosyal Hizmetler bakanlığı vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2019 gün ve 2019/1385 E. 2019/1364 K. sayılı bozma kararına uyularak verilen hükümünde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına, birleştirme kararı verilmesi gerektiğine, taktiri indiri nedenlerinin uygulanmasına, katılan Katılan ... Çalışma ve Sosyal Hizmetler bakanlığı vekilinin suç vasfına, taktiri indiri nedenlerinin uygulanmasına, yönelik temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 5. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

KARŞI OY;

CMK'nin 295. maddesi; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindedir. CMK'nin 291. maddesine göre temyiz süresi 15 gündür. Sanık müdafii temyiz için belirlenen 15 günlük sürenin bitiminden sonraya rastlayan 7 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Ancak temyiz için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden önce gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmiştir. Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesinden ve 7 günlük süre geçtikten sonra gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Kanun koyucu gerekçeli kararın geç tebliğ edilebileceğini öngörmekle taraflara tebliğden sonra bir hak tanımak istemiş süreyi tebliğden sonra başlatmak istemiştir. Ancak temel olan düzenleme 15 günlük temyiz süresinin bitmesinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 gün içinde verileceğidir. Temyiz edenler için lehe olarak getirilen gerekçeli kararın tebliğinden sonra 7 günlük sürede gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi düzenlemesi aleyhe değerlendirilemez. CMK'nın 295. maddesinin ilk cümlesindeki düzenleme gereğince temyiz için öngörülen sürenin bitiminden sonra, 7 gün içinde verilen gerekçeli temyiz dilekçesi süresinde verilmiştir. Bu nedenle Dairemizin sayın çoğunluğunun gerekçeli kararın tebliğinden sonra 7 günlük süre geçirildiğinden bahisle sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine dair görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/13801, Karar No: 2023/303, Tarih: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/13801 E.  ,  2023/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak sigaraların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suçun 11.02.2010 tarihinde işlendiği, suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 11.02.2022 tarihli hükümden önce dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, ele geçirilen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13558, Karar No: 2019/8860, Tarih: 26.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13558 E.  ,  2019/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafın ... adı altında faaliyet gösterdiğini, 22.04.2010 tarihinde yapılan rutin denetim sonucu düzenlenmiş olan 25.10.2010 tarih ve 2010/173 sayılı inceleme raporunda 8 adet ... raporu fotokopisi, çok sayıda kime ait olduğu belli olmayan küpürü kesik ilaç tespit edildiğini, bu nedenle 2009 yılı SGK protokolüne göre 13.835,80-TL cezai şartın tahsili ile 6 ay fesih işlem uygulaması gerektiği şeklinde idarece bir işlem yapıldığını, davalı tarafın hak edişlerinden 2.450,88-TL bedelin tahsil edildiğini, bakiye 11.384,92 TL cezai şartın tahsili için gönderilen tebligatın 18.04.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek tahsil edilen miktarlar mahsup edilerek bakiye kalan 9.978,95-TL kurum alacağının 09.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, ceza kabul edilse dahi verilen cezanın yeni protokol hükümlerine göre uyarlanması gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 9.728,95-TL bedelin borcun ödenmesine ilişkin ihtarın davalıya tebliğ tarihi olan 18.04.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, SGK tarafından 2009 yılı sözleşmesinin 6.3.2 ve 6.3.7. maddeleri uyarınca uygulanan cezai şarttan ödenen bedellerin mahsubu ile bakiye kalan 9.978,95-TL cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi incelemesi sonucunda davalı eczanenin rutin inceleme ile birlikte saptanan hususlarda 2009 yılı protokolüne aykırı hareket ettiği sabit olup hakkında verilen cezai şartın tespit ile uyumlu bulunduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabul karar verildiği görülmektedir.

1-Dava, SGK tarafından 2009 yılı sözleşmesinin 6.3.2 ve 6.3.7. maddeleri uyarınca uygulanan cezai şarttan ödenen bedellerin mahsubu ile bakiye kalan 9.978,95-TL cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi incelemesi sonucunda davalı eczanenin rutin inceleme ile birlikte saptanan hususlarda 2009 yılı protokolüne aykırı hareket ettiği sabit olup hakkında verilen cezai şartın tespit ile uyumlu bulunduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabul karar verildiği görülmektedir.

Dava açıldığı tarihinde yürürlükte olan 2012 tarihli ilaç alım protokolünün 6.10. maddesinde, “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih ile ilgili işlemleri henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca ilgili protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan yazılı olarak talep edilmesi halinde, bu protokol hükümleri uygulanır.” hükmüne ve 2012 protokolünün 2009 yılı protokolünde yer alan 6.3.2.ve 6.3.7 maddesinin karşılığı olan 5.3.1. ve 5.3.2. maddesinde, yazılı uyarı ve tekrarı halinde 3 ay süreyle fesih yaptırımı ile 3.000,00-TL cezai şart uygulanmasına yer verilmiştir. Davalı tarafından 2012 tarihli protokolün uygulanması gerektiği yönünde davaya cevap dilekçesinde beyanda bulunduğu ve yine 16.12.2013 tarihli dilekçesiyle davacı Kuruma başvurduğu, davacı Kurum’un ise 05.03.2014 tarihli yazısıyla dava sonucuna göre işlem yapılması hususunu belirttiği anlaşılmıştır. Mahkemece; 2012 tarihli protokol hükümlerinin uygulanmaması gerekçesi açıklanmamış olup hükme esas alınan 11.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda ikili ayrıma gidilerek 2009 ve 2012 tarihli protokol hükümlerine göre ayrı ayrı hesaplama yapılmıştır. O halde mahkemece; bahsedilen 2012 tarihli yeni protokol ve kanun hükümleri, davalı tarafın Kurum’a başvurusu değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25748, Karar No: 2017/35515, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25748 E.  ,  2017/35515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10925, Karar No: 2021/3710, Tarih: 19.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10925 E.  ,  2021/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 16:20 sıralarında katılan ...’un sevk ve idaresindeki otomobille cadde üzerinde seyir halinde iken; cadde ile sokağın kesiştiği noktada kendisini sollayan ve plakası tespit edilemeyen, fakat olay sırasında katılan ile aynı istikamette ve arkasında seyir halinde olan tanık ... ’ın katılanın aracına sol kısmından çarparak kaçan akaryakıt taşıma işinde kullanılan çekicinin plakasının... ile başladığını beyan etmesi üzerine yargılamada her ne kadar ... sanık sıfatıyla yer almışsa da, olay günü kolluk görevlilerince sanığın kullandığı akaryakıt tırında yapılan incelemeler neticesinde söz konusu kazaya karıştığını gösterir biz iz ve emareye rastlanılmadığının tespit edildiği, ayrıca kazanın meydana geldiği yeri gösterir herhangi bir kamera kaydının olmadığına dair ilçe emniyet müdürlüğü yazısı, katılanlar tarafından sunulan kaza sonrasını gösterir fotoğraflar ile tüm dosya kapsamından meydana gelen kazanın sanığın aracının çarpması nedeni ile meydana geldiğine dair ve bu hususta sanığın cezalandırılmasını gerektirecek kesin ve somut delillerin elde edilemediği anlaşılmakla şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumune ve sanığın cezalandırılması gerektiğine temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20850, Karar No: 2014/11528, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20850 E.  ,  2014/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 52, 52/son, 63, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hükmün ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.fıkrasının “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1125, Karar No: 2014/13560, Tarih: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1125 E.  ,  2014/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin hükmolunan cezanın niteliği itibariyle yasal olanak bu- lunmayan duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının nevi ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı ol- madığından, sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Aylık taksit miktarı belirlenmek suretiyle Cumhuriyet Savcısının infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu

S/2

hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 8. fıkrasında yer alan “hapisten çevrilen para cezası yönünden 1.200 TL'lik 5 eşit taksitte, adli para cezasının 100 TL'lik 5 eşit taksitte sanıktan tahsiline'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''hapisten çevrilen adli para cezası ile birim gün sayısı üzerinden belirlenen adli para cezalarının ayrı ayrı 5 eşit taksitte sanıktan tahsiline'' yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/990, Karar No: 2008/2830, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/990 E.  ,  2008/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 15.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 31.10.2006 tarih ve 2004/563-2006/357 numaralı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu P.55 paket numarasıyla ihale edilen ...-Merkez/Esenler İlköğretim Okulu ve ...-Karacabey/Taşlık İlköğretim Okulu inşaatı ile P.77 paket numaralı ...-.../Hamidiye İlköğretim Okulu ve Yalova-Merkez/Bağlarbaşı İlköğretim Okulu inşaatları ile ilgili imzalanan sözleşmeler dolayısı ile düzenlenen ara hakediş tutanaklarının, geçici kabul tutanağı ile yapılmışsa kesin hakediş raporlarının-kesin kabul tutanağının ve bunlara ilişkin varsa itiraz dilekçelerinin ve yazışma dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14645, Karar No: 2017/2129, Tarih: 14.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/14645 E.  ,  2017/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini işçilik ücretleri ödenmediği için feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini haklı nedene dayanmadan ve bildirim önellerine uymadan feshettiğini, fazla çalışma ve karşılığını almama iddialarının gerçeği yansıtmadığını, haklı bir sebebi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapılıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı sezonuna göre kış aylarında 07:00-18:00 saatleri arasında çalışma yapıldığını yaz aylarında vardiyalı olarak 07:00-19:00 saatleri arasında çalışma olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre ise; davacının beyanı ile uyumlu şekilde, Ocak ve Mayıs ayları arasında 07:00-19:00 saatlerinde vardiyalı çalışma yapıldığını buna göre haftalık 18 saat fazla çalışma olduğunu, Haziran ile Aralık aylarında ise 07:00-18:00 arasında haftalık 12 saat fazla mesai yapıldığı kanaatiyle hesaplama yapılmıştır. Davacının, yine işçilik alacaklarına ilişkin açılmış olan, aynı mahkemenin 2013/585 esas sayılı dosyada üretim sezonu dışında 07:00-08:00 ile17:00 'e kadar çalıştıklarına ilişkin açık beyanı mevcuttur. Dolayısıyla davacının üretim sezonu dışındaki fazla mesaiye ilişkin taleplerinin davacının beyanına göre hesaplanması gerekmektedir. Anılan sebeplerle mahkeme kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin hafta tatili alacaklarının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacının hafta tatili alacakları için hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının üretim sezonu olan yaz döneminde hafta tatili yapılmadan çalışma yapıldığı, kış sezonu için ise hafta tatilinde çalışma olmadığı belirtilmiştir. Ancak yapılan hesaplamalar dökümünde maddi hata yapılarak yine de kış dönemi için hafta tatilinin hesaplandığı görülmüştür. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Davacının hafta tatili alacakları için hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının üretim sezonu olan yaz döneminde hafta tatili yapılmadan çalışma yapıldığı, kış sezonu için ise hafta tatilinde çalışma olmadığı belirtilmiştir. Ancak yapılan hesaplamalar dökümünde maddi hata yapılarak yine de kış dönemi için hafta tatilinin hesaplandığı görülmüştür. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15740, Karar No: 2014/24633, Tarih: 19.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15740 E.  ,  2014/24633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında açma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6831 Sayılı Yasanın 93/1-2. maddesi gereği, ağaç kesme eylemi açma suçunun unsuru olmayıp, suç tarihi itibariyle sanık hakkında, açma suçunun yanında, sabit olan ağaç kesme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.