muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1593, Karar No: 2015/14774, Tarih: 15.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1593 E.  ,  2015/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 10/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

....

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar .... Gazetesi'nin 19/12/2013 tarihli yayınında "7 .... 1 altın" başlıklı haber ile kişlik haklarına saldırıldığını belirterek manevi tazminat talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu yazının bütünü değerlendirildiğinde, Dünya .... şampiyonu olan ...'ün altın madalyasının, dönemin federasyon başkanı babası ... tarafından rüşvet karşılığı alındığının iddia edildiği, haberin gerçek gibi verildiği, ancak yapılan soruşturma sonunda iddiaların somut bulgularla desteklenmediği anlaşılmıştır.

Bilgi alma özgürlüğü bilgi toplama ve mümkün olan bütün kanuni kaynaklardan bilgi araştırma hakkını içerir. ....’nin 10. maddesinde teminat altına alınmıştır. Bilgi ve kanaatlere ulaşma özgürlüğü, medya ile ilgilidir; Medyanın halka bu tür bilgiyi ve fikirleri aktarmasının olanaklı olmasını gerektirir. ...., bu özgürlüğün içinde, halkın özellikle kamu çıkarını ilgilendiren konularda yeterli biçimde bilgilendirilmesi hakkının da olduğu kanısındadır. Her ne kadar basın, kişinin şöhretinin korunması bakımından da konulmuş sınırları aşmamakla yükümlü olsa da, kamu çıkarı ile ilgili olan başka alanlarda olduğu gibi, siyasi konularda da bilgi ve fikirleri açıklamak basının görevidir. Sadece basının bu tür bilgi ve fikirleri açıklama görevi yoktur: Halkın da bunlara ulaşma hakkı vardır. Bu bağlamda, basın özgürlüğünde, doğruluğu denetlenebilir olgu veya verilerin yanı sıra, doğruluğunun kanıtlanması söz konusu olmayacak fikir, eleştiri ve spekülasyonların dile getirilmesi 10. madde çerçevesinde koruma altına alınmıştır. Ancak ifade özgürlüğünün başkalarının şöhretini ve haklarını koruma, ifade özgürlüğünün kısıtlanması için ulusal otoritelerin öteki gerekçelerden kat kat fazla öne sürdüğü meşru amaç olagelmiştir; ifade özgürlüğünün özel hayata müdahale eder şekilde kullanılması da mümkün değildir.

..... 8. maddesi gereğince somut olayın özetinin kamuoyunu bilgilendirme amacı makul görülebilir, ancak dava dışı .... isimli kişinin şikayeti üzere Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü müfettişlerince yapılan inceleme sonucunda davacılar hakkında soruşturma yapılmasına gerek olmadığına karar verilmiştir. Davalının bu konuyu resmi makamlar yerine doğrudan şikayet edenden aldığı bilgi ile haber yapması, haberin görünür gerçekliğe uygun olmadığını da göstermektedir. Haber görünür gerçekliğe uymadığından hukuka da uygun değildir. Haberin veriliş şekli ve kamuoyuna yansıtılış biçimi davacılara karşı bir karalama kampanyası başlatıldığı kanaatini oluşturmaktadır. Bu nedenle davalının ifade özgürlüğü altında yayın yaptığının kabulü mümkün değildir. Yapılan yayında davacıların kişilik haklarına hukuka aykırı bir biçimde saldırının varlığı sabittir. TBK'nın 58. ve TMK'nın 24 ve 25. maddelerindeki manevi tazminat koşulları oluşmuştur. Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 15/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/3011, Karar No: 2016/5001, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3011 E.  ,  2016/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın .... gün ve ..... esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15377, Karar No: 2019/3686, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/15377 E.  ,  2019/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, elektrik abonesi olduğunu, adına düzenlenen faturalar ile ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve dağıtım bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek, 2005yılı ile 2015 yılı sonuna kadar ki dönemde kendisinden haksız şekilde tahsil edilen sözkonusu bedellere ilişkin şimdilik 1.343,75 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, yargı yolu itirazında bulunarak, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının tüketici hukuku kurallarından yararlanamayacağını, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olduğu ancak, davanın yargılaması sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca, davacıdan alınan kayıp kaçak vs. bedellerinin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetlenmesi ile sınırlı yetkisi bulunduğu bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında

karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, uyuşmazlığın ön inceleme tutanağı imzalanmadan giderilmiş olması nedeniye davacı taraf lehine 672,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile; .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 17.02.2017 gün, 2016/470 Esas ve 2017/153 Karar sayılı ilamının usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılmasına, açılan davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumunun değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici

Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24.04.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15580, Karar No: 2018/7514, Tarih: 06.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15580 E.  ,  2018/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ... idaresindeki araca, davalı ...'a ait, davalı ... idaresinde bulunan aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada ... eşi ve diğer müvekkillerinin annesi olan...ın vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı ...'in kusurlu, davacı ...'un ise kusursuz olduğunu belirterek davacı ... için 20.000,00, Yasemin için 10.000,00, ... için 10.000,00 ve Şüheda için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın müvekkili tarafından harici satım sözleşmesi ile devredildiğini belirterek öncelikle husumet nedeniyle usulden, olmadığı takdirde esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacılar ... için 7.500,00'er TL olmak üzere toplam 32.500,00 TL manevi tazminatın 08/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.665,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 06/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7705, Karar No: 2021/8648, Tarih: 21.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7705 E.  ,  2021/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer’i müdahil vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; “Müvekkilinin, ..... İlk ve Ortaokulunda 2004 yılı Mart ayında okul müdürü ... müdür yardımcısı...ve Okul Aile Birliği başkanı ... başkan yardımcısı ...tarafından karşılıklı bilgi ve olurları ile hizmetli olarak çalıştırılmaya başlandığını, aylık maaşının Okul Aile Birliği tarafından velilerden toplanan yardımlarla elden ödendiğini, 2007 yılından sonra okul müdürlüğüne atanan...tarafından okulda kooperatifleşme ile kantin açılması ve gelir elde edilmesi üzerine, davacının ücretlerinin düzenli olarak buradan ödenmeye başlanıldığını, müvekkilinin okulun tek hizmetlisi olarak okulların açık olduğu zamanlarda saat 06.30 – 20.00 saatleri arasında çalıştığını, okulların kapalı olduğu zamanlarda ise 07.30 – 17.00 saatleri arasında çalıştığını, okula açma, kapama, okulun ve ek binanın kaloriferini yakma, bakımı, tamiratı, çatı aktarma, boya badana, öğretmenlere çay kahve servisi, sınıfların, koridorların, tuvaletlerin temizliği, fotokopi işleri ile bahçe işlerini yaptığını, okul müdürlüğünün isteği üzerine 15.1.2007 – 24.1.2007 tarihleri arasında...Halk Eğitim Merkezinde 40 saat kalorifer ateşçiliği kursuna gittiğini ve sertifika alarak işini sürdürdüğünü, yaz aylarındaki çalışması sırasında da okulun ve ek inanın her türlü tadilat, tamirat, sınıfların, okulun sıraların boya badana ve temizlik işlerini, kaloriferlerin bakım işini, okulun yeni eğitim yılına hazırlanması için gerekli işleri, okul müdürü ve yöneticilerinin misafirlerine çay kahve ikram işleri ve kayıtlarda yöneticilere ve öğretmenlere yardımcı olma işlerini yaptığını, davalı Bakanlık tarafından okulların ihtiyacını karşılayan personelin istihdamı için 2007 yılından itibaren kamu ihalesi ile hizmet alımı sözleşmelerinin yapılmaya başlandığını ve müvekkiline ait SGK kayıtları incelendiğinde görüleceği üzere, ihale ile hizmet alımı yapan firmaların değişmiş olmasına karşın, müvekkilinin okulda hizmetli olarak çalışmasını kesintisiz olarak sürdürdüğünü, aylık ücretlerinin davalı Bakanlık ile süreli hizmet alımı sözleşmesi yapan şirketler tarafından ödendiğini, ancak, davalı Bakanlığın 31.12.2015 tarihinde sona erecek hizmet alımı sözleşmesi sona erdikten sonra yeniden hizmet alımına ilişkin ihale açılmayacağını İşkur üzerinden öğrendiğini ve SGK’dan hizmet kaydını alınca 2004 yılından itibaren çalışmalarının Okul Müdürlüğü, Okul Aile Birliği tarafından gösterilmediğini, ihale alan şirketler tarafından da eksik gösterildiğini öğrendiğini, Okul Aile Birliği başkanının istemi üzerine hizmet alım sözleşmesinin bitimine rağmen 21.1.2016 tarihine kadar ücret mukabili çalışmasını sürdürdüğünü, çalışması sırasında gerçek işverenin davalı Bakanlık olduğu, davalı Bakanlığın muvazaa ve alt üst işverenlik ilişkileri nedeniyle hukuken sorumlu olduğunu” iddia ile, “Müvekkilinin, davalı Bakanlığın ..... İlk ve Ortaokuluna ait işyerinde hizmetli olarak 2004/Mart ayından 21.1

.1.2016 tarihine kadar ücret mukabili çalışmasını sürdürdüğünü, çalışması sırasında gerçek işverenin davalı Bakanlık olduğu, davalı Bakanlığın muvazaa ve alt üst işverenlik ilişkileri nedeniyle hukuken sorumlu olduğunu” iddia ile, “Müvekkilinin, davalı Bakanlığın ..... İlk ve Ortaokuluna ait işyerinde hizmetli olarak 2004/Mart ayından 21.1.2016 tarihine kadar asgari ücretle kesintisiz olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen veya eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini” talep ve dava etmiştir.