muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8624, Karar No: 2014/24804, Tarih: 05.12.2014

2)Sanığın katılana ait çıplak fotoğraf çekerek bilgisayarına kaydetme eyleminin, TCK’nın 134/1-2.cümlede düzenlenen, özel hayata ilişkin ses ve görüntülerin kayda alınması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, çıplak fotoğrafların yayınlandığına dair bir kabul bulunmadığı halde, sanık hakkında 134/2 maddede düzenlenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanığın, katılanın kimlik bilgileri ile fotoğraflarını kullanılarak, katılan adına facebook paylaşım sitesinde profil oluşturması, sonrasında kendisini katılan olarak tanıtarak, katılanın arkadaşlarıyla, bilgi alma amaçlı yazışmalar yapması ve katılana ait resimleri paylaşması, sonrasında katılanın arkadaşlarıyla yazışması eyleminde, profilin oluşturulduğu IP adresinin sahibi olan ve tanık sıfatıyla beyanı tespit edilen, Ezgi’nin, kendisinin eczacı olması nedeniyle, ilaç mümessili sanığın işyerine ara ara iş yerine geldiğini, ilaç mümessillerinin işyerlerine geldiklerinde interneti kullanmalarına izin verdiğini, olayla ilgisi olmadığını belirtmesi dikkate alındığında, atılı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sübut bulması, ayrıca profilde paylaşılan resimlerin, özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmaması karşısında, katılanın resimlerini, hukuka aykırı olarak yayınlayan sanığın eyleminin, kişilerin huzur ve sükununu bozma veya özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu değil, TCK'nın 136/1. maddesinde tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden; mahkemece, sanığın mevcut eylemi gerçekleştirmediği hususundaki savunmaların aksine delil elde edilememiş olması ve suçu işlediğinin sabit olmaması gösterilerek, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde sanık hakkında TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine karar verilmesi,

4)TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

5)Kabule göre de;

4)TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

5)Kabule göre de;

İddianamede bahsedilen eyleme ilişkin, sanığa TCK'nın 136/1. Maddesi gereğince ek savunma hakkı hatırlatıldıktan sonra, Hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmesi gerektiğinin göz önünde bulundurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükümlerin isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34883, Karar No: 2015/36309, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34883 E.  ,  2015/36309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...önüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5520 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 17965 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 14343,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 14343,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5520 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 17965 TL yapı bedeli ile 3621,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2761, Karar No: 2022/5030, Tarih: 31.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2761 E.  ,  2022/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mahk.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki müdahiller T. ... Bankası A. Ş, vekili ve ... Bankası A.Ş vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz eden müdahiller tarafından temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11085, Karar No: 2015/10546, Tarih: 25.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11085 E.  ,  2015/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen yabancı menşeili, yurda yasal olmayan yollardan giren ve ticari mahiyette olan makaron 5607 sayılı yasanın 3/5 maddesi kapsamında ise de, Gümrük İdaresi vekili hakim tarafından görülerek 27.04.2012 günü havale edilen ve yetkili merciin olurunu içeren dilekçesi ile dava takibinden vazgeçtiğinden gümrük idaresi vekiline kararın tebliğ edilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede; “Kaçağa konu eşyanın ticari mahiyeti ve kişisel kullanımı aşan miktarı, sanığın TAPDK kurumundan sigara satışına ilişkin herhangi bir ruhsat ve uygunluk belgesi olmaksızın sigara satışı yapışı" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, aynı zamanda sanığın kamu zararını tazmin etmediği gerekçesine de dayanılmış olması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanm niteliğine göre, sanıkların eylemi makoranlar yönünden 5607 Sayılı Kanunun 3/5. maddesi ile sigaralar için suç tarihinden önce 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle değişik 4733 Sayılı Kanunun 8/4. maddesinde öngörülen suçları ayrı ayrı oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2-Eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye soktukları ve bu suçun işlenmesine iştirak ettiklerine dair herhangi bir delil ve açılmış bir dava bulunmadığı halde işyerinde suça konu eşyayı ticari amaçla satarken yakalanan sanıkların 5607 sayılı Yasanın 3/5 maddesi yerine 3/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanıklardan 228 kutu makaron, 280 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 61.maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis ve adli para cezasının alt sınırından uzaklaşılarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

4-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukandaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

5-Hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmemesi,

6-Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanıkların aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

7-Hükümden önce 01.03.2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

8-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8459, Karar No: 2017/2735, Tarih: 28.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/8459 E.  ,  2017/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, EPDK tarafından yapılan kamulaştırma işlemine konu 499 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı yapının vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili ile davalı ... davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, davalı ... ise savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 499 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bodrum ve zemin kattan oluşan kargir yapının davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-) a-Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu 499 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 09.05.2016 havale tarihli fen bilirkişi Atıf Ekiz tarafından düzenlenen raporda turkuaz renkli boya ile işaretlenen 2 katlı yapının davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece anılan muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın davacıya aidiyetine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b-Bundan ayrı, 6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesi hükmünde taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Mahkemece, 499 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bodrum ve zemin kattan müteşekkil yapının davacıya ait olduğuna karar verilmiş ise de, az yukarıda zikredilen fen bilirkişi Atıf Ekiz tarafından düzenlenen raporda, taşınmaz üzerinde iki adet bina bulunduğu, kırmızı renkli boya ile işaretlenen yapının tapu kaydında gösterilen tescilli ev olduğu, turkuaz renkli boya ile işaretlenen yapının ise davaya konu edilen yapı olduğu belirtildiği halde, hüküm kısmında fen bilirkişi raporuna atıf yapılmadan ve hangi yapının davacı tarafından meydana getirildiği açıkça belirtilmeden karar verilmesi durasakmaya neden olmuştur.

Bir kısım davalılar vekilin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2)-(a)/(b) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün 1. fıkrasındaki “…. davacıya aidiyetinin tespitine…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine..” sözlerinin yazılmasına; yine hükmün 1. fıkrasına, 499 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tümcesinden sonra gelmek üzere “09.05.2016 havale tarihli fen bilirkişi Atıf Ekiz tarafından düzenlenen raporda turkuaz renkli boya ile işaretlenen” tümcesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca ONANMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6254, Karar No: 2021/4199, Tarih: 17.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/6254 E.  ,  2021/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 27. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.10.2008 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 07.03.2016 tarihine kadar muhtelif alt işveren işçisi sıfatıyla "Elektrik Teknisyeni" olarak çalıştığını, yapılan iş gözetildiğinde kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, mahkeme kararları ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş’nin (...) gerçek işveren olduğunun tespit edildiğini, davalı şirketin sorumluluğunun ise ...'ın hisselerini devralması nedeniyle doğduğunu, davacının devirden sonra davalı şirkette çalışmaya devam ettiğini, fazla çalışma ücretleri, hafta tatili ücretleri ve pazar çalışması ücretlerinin ödenmediğini, söz konusu ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak ödenmesi gerektiğini, 26.01.2012 tarihinde Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri Sendikası (...) Sendikasına üye olmak suretiyle toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanmaya başladığını, fesihle birlikte 7.131,24.-TL kıdem tazminatı ve 3.166,24.-TL ihbar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, sosyal yardım, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, elektrik yardımı ve vardiya tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, BEDA Enerji Dağ. A.Ş'nin (BEDA) kuruluş yılı dikkate alındığında daha önce Mahkemece verilen muvazaa kararınınn kıyaslama yapılarak davalı şirkete karşı uygulanamayacağını, davacının 01/09/2013 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, sendika üyesi olmadığından ve dayanışma aidatı ödemediğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağını, iş güçlüğü tazminatının 657 sayılı Kanuna göre belirlenen devlet memurlarından hayat ve sağlık için tehlike arz eden hizmetlerde çalışanlara ödenmekte olduğunu, davalı şirketin özelleştirme neticesinde kamu kuruluşu olmadığını, elektrik yardımı alacağına ilişkin dosyaya herhangi bir veri sunulmadığını, sosyal yardım, elektrik yardımı, gıda yardımı ve ikramiye alacak taleplerinin Toplu İş Sözleşmesi’nde yer almadığını, iş sözleşmesinin davacının talebi üzerine ve ikale yapılarak sonlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: