muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30038, Karar No: 2018/4329, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30038 E.  ,  2018/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Aynı bölgeden Dairemize intikal eden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/246 E - 2014/323 Karar sayılı dava dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın bitişik parselinde, aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 439 ada 25 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 36,20-TL değer biçilip kararın kesinleştiği anlaşıldığından, aynı değerlendirme tarihinde dava konusu 439 ada 24 parsel sayılı taşınmaza 81,54 TL/m² değer belirleyen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmadığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14267, Karar No: 2025/6567, Tarih: 05.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/14267 E.  ,  2025/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2013/805 E., 2015/697 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : 1. Sanık ... hakkında beraat,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEMYİZ EDENLER :Sanıklar ... ve ... müdafi, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması ile suçta kullanılan nakil vasıtasının müsadere edilmesi gerektiğiyle sınırlı olduğu gözetilerek;

1.Sanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki savunmalarında, yük olduğunda yük nerede ise şoförü o fabrikaya gönderdiklerini, kendilerinin yükü görmediklerini, olay tarihinde yakalanan araçta 4-5 fabrikadan alınan 4-5 kalem yük olduğunu beyan ederek atılı suçu kabul etmediği, sanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki savunmalarında da benzer şekilde, şirketin idari işleri ile meşgul oldukları için yükleme ve boşaltma işlerinden irsaliyeleri kontrol ederek haberdar olduklarını, suçta kullanılan TIR'ın

yanlardan ve arkadan olmak üzere toplam 11 tane açılır kapanır kapıdan yüklendiğini, bu nedenle yükleme firmadan yapıldıktan sonra başka bir mahalden yük konulmasının mümkün olduğunu, olay tarihinde sanık ...'in araçtaki yükün tamamını kendilerine ait depodan almadığını, farklı mahallerden toplayarak İstanbul iline gittiğini beyan ederek atılı suçu kabul etmediği, sanık ...'un soruşturma aşamasında müdafi ile alınan ifadesinde, kaçak sigaralardan haberi olmadığını, kullandığı aracın sahibi olan şirket yetkilileri ... ve ... isimli şahısların aracı kendisine teslim ettiğini, mal yükleme esnasında ikisinin bulunduğunu belirttiği, yine kovuşturma aşamasındaki savunmalarında, olay tarihinde ... Kargo adlı yere yük almaya gittiğini, kullandığı kamyona tekstil malzemeleri yüklendiğini, aramada ele geçirilen sigaraların kendisine ait olmadığını belirterek atılı suçu kabul etmemesi karşısında; dosya içerisinde mevcut olan ambar tesellüm fişlerindeki şirket yetkililerinin tanık olarak dinlenilmeleri suretiyle sevk irsaliyelerindeki ürünlerin sanıklar ... ve ...'nın kargo şirketine ait depodan mı yoksa kendi şirketlerine ait depodan mı araca yüklendiği sorulmak suretiyle ürünlerin nereden yüklenildiğinin tespit edilerek sonucuna göre tüm sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3.maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. madde ve fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği,

3.Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan mahkûmiyeti, 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi değiştirilmiş olması ve yine aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Kaçak eşyanın nakil aracının taşıma kapasitesine göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, bu itibarla 5607 sayılı Kanunun 13/1-b maddesinde belirtilen şartların oluştuğu, 5237 sayılı Kanun'un 54/3. maddesi uyarınca sanıklar ... ile ...'nın yetkilisi olduğu ... Nakliyat LTD. Şirketi adına kayıtlı bulunan nakil aracının değerinin belirlenmesi suretiyle ele geçen eşya miktarı üzerinden hesaplanan kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri ile nakil aracının değeri karşılaştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 54/3. maddesi uyarınca müsaderenin hakkaniyete uygun olup olmadığının tartışılması ve sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar ... ve ... müdafi ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10394, Karar No: 2016/12078, Tarih: 12.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/10394 E.  ,  2016/12078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar; davalının, otel inşaatı sırasında, zilyetliklerinde bulunan meyve ağaçlarını hayatiyetini kaybedecek şekilde kestiğini, ağaçların bulunduğu bölüme beton dökülmek suretiyle merdiven yapılıp, yol geçirilmiş olduğunu beyan ederek, maddi zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

Davalı, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının üstün bir hakkı olmadan, davacıların zilyetliğinde bulunan meyve ağaçlarını hayatiyetini kaybedecek şekilde kestiği gerekçesi ile bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasındaki uyuşmazlığın esası, davaya konu edilen ağaçların kesildiği alanın kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır. Buna göre davacılar tarafından, davalı aleyhine aynı mahkemede açılan el atmanın önlenmesine ilişkin dava dosyasının sonucunun, eldeki davayı etkileyecek nitelikte olduğu açıktır. O halde mahkemece, tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilen el atmanın önlenmesine ilişkin dava dosyasının sonucuna göre değerlendirme yapılıp, karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7108, Karar No: 2016/2901, Tarih: 16.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7108 E.  ,  2016/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2015 tarih ve 2014/43-2015/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin .....'in ... sahil beldesinde uzun yıllardır " ... " adı ile restoran ve pansiyon işlettiğini ve bu ismi tanıttığını, müvekkilinin işletmesinin yurt içinde ve yurt dışında haklı bir üne sahip olduğunu,... markasının müvekkili tarafından bilindik bir marka haline getirildiğini, davalı adına kayıtlı 97/... başvuru nolu ...... başvuru nolu ... ve 2006/... başvuru nolu ..+şekil ibareli markaların hükümsüzlüğünün talep ettiklerini, davalı şirketin bu markaları yanlış bilgi vermek suretiyle kendi markalarıymış gibi .... den aldığını davalı tarafın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı şirket adına tescilli 1997/...,97/.... ve 2006/...nolu marka tescil belgelerinin 556 sayılı KHK. nın ilgili maddeleri gereği hükümsüzlüğüne karar verilerek bu markaların sicil kayıtlarının terkinini yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin kurulduğu tarihten itibaren tüketiciler nezdinde bilinen bir marka olduğunu, söz konusu markalara ilişkin ... ye başvurulduğunu ve tescil işlemlerinin gerçekleştiğini, davacının tüm talepleri ve iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu, markanın hükümsüzlüğü davasının hukuki niteliği itibariyle ancak markanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde ikame edilebileceğini, ancak 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame edilmiş olmasından dolayı reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının... ibaresi üzerinde öncelikli üstün hakka sahip olduğunu ispat edemediği gibi davalının marka tescilinin kötüniyetli olduğunu da ispat edemediği, bu durumda KHK 42/a maddesi gereği davanın 5 yıl içinde açılması gerekirken davacının 5 yıldan sonra işbu davayı açtığ gerekçesiyle davacının üstün hak talebine dayalı hükümsüzlük isteminin reddine; davalı adına tescilli markaların kullanılmayan sınıflar yönünden hükümsüz kılınması talebi yönünden yapılan incelemeye göre davanın kısmen kabulü ile 97... başvuru nolu... tescil nolu... markasının tescili kapsamındaki gezi tertipleme hizmetleri spor ve eğlence hizmetleri ve otel ,motel, turistlik tesis hizmetlerinde; .... başvuru nolu... tescil nolu ,... tescil nolu sardunya markasının yiyecek ve içecek araçlarının kiralama hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, otel, motel, tatil köyü , pansiyon vb hizmetler (geçici barınma) çadır kiralama hizmetleri, gençlik kampı hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri, gündüz bakımı (kreş ) hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, hayvan bakım evleri hizmetleri yönünden; 97/013316 başvuru... tescil nolu sardunya markasının ise tüm sınıflar yönünden kullanılmadığı tespit edildiğinden söz konusu kullanılmayan yukarıda belirtilen sınıflar yönünden markaların iptaline, söz konusu iptal edilen yukarıda belirtilen sınıflar yönünden markaların... kayıtlarından terkin edilmesine, diğer sınıflar yönünden kullanım söz konusu olduğundan talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleir temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/3. maddesine dayalı hükümsüzlük davasına konu markaların sicile tescil tarihi ile dava tarihi arasında uzunca bir süre geçmiş olması itibariyle uyuşmazlıkta TMK'nun 2. maddesi koşullarının oluşmasına ve her ne kadar hüküm fıkrası (b) bendiyle 97/13316 sayılı marka bakımından bir kısım hizmetler yönünden hükümsüzlük kararı verilmiş ise de esasen söz konusu marka 29.30.31. sınıf emtia bakımından tescilli olup bu emtialar yönünden de hüküm fıkrasının (c) bendinde iptal kararı verilmiş olması nedeniyle; hükmün (b) bendindeki 97/13316 sayılı marka bakımından verilen hükümsüzlük kararının maddi hata niteliğinde olup, mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre taraf vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10362, Karar No: 2022/5552, Tarih: 13.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10362 E.  ,  2022/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-)Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında yakalandığında müştekinin iş yerinden çaldığı bir kısım eşyanın yerini görevli kolluk personeline söyleyerek kısmi iadeyi sağlamış olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre 168/1-4. maddenin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54534, Karar No: 2014/5714, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54534 E.  ,  2014/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2004/2149-2011/679

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazmınatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilk dava ve birleşen dava dilekçelerinde özetle davacının 1995-2007 yılları arasında davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsi olarak feshedildiğini, bir kısım ücretinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.