muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10199, Karar No: 2021/12987, Tarih: 04.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10199 E.  ,  2021/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince 3 yıl denetime tâbi tutulmasına dair Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2013 tarihli ve 2011/114 Esas, 2013/281 Karar sayılı kararının 03.05.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 10.06.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli ve 2015/371 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.04.2021 tarihli ve 2020/8627 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2021 tarihli ve 2021/50714 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasını müteakip, aynı Kanun'un 29. maddesi gereğince bu cezadan (3/4) oranında indirim yapılarak 30 gün yerine 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen bu cezadan anılan Kanun'un 31. maddesi uyarınca (1/2) oranında indirim yapılıp 15 gün yerine 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılarak 12 gün yerine 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 240,00 Türk lirası yerine, 740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, anılan Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında bulunan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan hükümde, uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı veya başkaca sabıka kaydı olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, anılan Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında bulunan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan hükümde, uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı veya başkaca sabıka kaydı olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 TCK’nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adli para cezasının TCK’nin 29. maddesi gereğince (3/4) oranında indirilmesi sırasında 30 gün yerine hesaplama hatası yapılarak 90 gün adli para cezasına, TCK’nin 31/2. maddesi uyarınca (1/2) oranında indirilmesi sırasında 15 gün yerine 45 gün adli para cezasına, TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirilmesi sırasında 12 gün yerine 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevrilirken 240,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 740,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi de isabetsizdir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli ve 2015/371 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9489, Karar No: 2011/14607, Tarih: 22.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9489 E.  ,  2011/14607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, birleşen davanın davalısı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, verilen karar birleşen davanın davalısı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmazların el atılarak yol yapılan bölümlerinin davalı Karayolları Genel Müdürlüğünce; diğer davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında yapılan 08.11.2004 tarihli "Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ağından çıkarılarak İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilecek yollar ve kavşaklar" hakkındaki devir protokolü gereğince 21.02.2005'de İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilmiş yollardan olduğu anlaşılmakla, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, tespit edilen bedelin bu davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13763, Karar No: 2014/13569, Tarih: 29.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13763 E.  ,  2014/13569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2010/869-2013/45

Dava dilekçesinde, bağımsız bölüme su sızması nedeniyle meydana gelen zararın tahsili, birleşen dosyada sigorta şirketi tarafından sigortalıya ödenen bedelin rücuen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 22.08.2009 tarihinde davalının dairesinden gelen su baskını sonucu alt kattaki davacıya ait bağımsız bölümde ve eşyalarda toplam 9.189,00 TL zarar meydana geldiğini, bu zarar bedelinin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı bağımsız bölüm malikinden tahsilini talep etmiş, bu dosya ile birleşen 2010/335 esas 1436 karar sayılı dosya ile davacı A.. Ş.. vekili vasıtası ile yine aynı davalıya karşı, davalı ile aynı blokta oturan ve davacı sigorta şirketince sigortalanan kat maliki Zehra M...'nin 37 numaralı dairesinde davalıya ait taşınmazdan sızan su sebebi ile hasar oluştuğunu, hasar bedeli olarak tesbit edilen ve sigortalıya ödenen 1.039.00 TL.nin ödeme tarihi olan 04.11.2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiş, karar asıl ve birleşen davanın davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Birleşen 2010/335 esas sayılı davada davacı temyizi yönünden;

Temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 1.820.00 TL.sini geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.820.00 TL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Asıl dava dosyası yönünden;

Yerinde yapılan keşif ve dosya arasına alınan bilirkişi raporunda davacının bağımsız bölümünün çeşitli yerlerinde akıntı ve rutubetten dolayı sararmalar ve kabarmalar olduğu, duvarlarda dökülmeler meydana geldiği, ahşap lamine parkelerde hasar meydana geldiği, üst katta davalının dairesinin bulunduğu anlaşılmış, dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda zararın tesisatta kullanılan rezervuar hortumunun malzeme kalitesi ve yıpranmasından kaynaklandığı belirtilmiş, daha sonra alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu olayın temiz su tesisatında su basınçlarının sabit olması için basınç ölçer kullanılmaması nedeniyle meydana geldiğini, bunun sonucunda davalıya ait bağımsız bölümün WC'sindeki musluğunun dirsek ile birleşim yerinden aşırı basınçtan patlayarak su basmasına neden olduğu belirtilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin son fıkrasında, her kat malikinin anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olacağı hükme bağlanmıştır. Bilirkişi raporlarının birbiri ile çelişkili olduğu ve hasara sebep olan yerin davalının bağımsız bölümüne mi ait bulunduğu veya ortak yer mi olduğu anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, anataşınmazın onaylı mimari projesi getirtilip yerinde uygulanarak hasarına sebep olan yerin ortak yer olup olmadığı belirlenmeli ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek, zarara sebep olan yer ortak yer ise davalının ortak yerden kaynaklanan zarardan yönetim planında aksine bir düzenleme bulunmadıkça kendi arsa payları oranında sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16621, Karar No: 2016/24051, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16621 E.  ,  2016/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23132, Karar No: 2015/18966, Tarih: 08.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23132 E.  ,  2015/18966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 25.000 TL elden borç verdiğini ileri sürerek, 25.000 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile babası arasında bulunan kat karşığıği inşaat sözleşmesi kapsamında süresinde teslim edilmeyen bağımsız bölüm için kira tazminatı olarak bu paranın ödendiğini ve yazılı olarak davalıyı ibra ettiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.

Davacı gerek arkadaşı olan gerekse bir dönem ortak iş yaptıklarını belirttiği davalıya elden 25.000 TL borç verdiğini ileri sürerek alacağının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, bu paranın kira tazminatı olarak verildiğini savunmuştur. Mahkemece, kat karşılığı inşaat sözlşemesi nedeni ile tarfların birbirini ibra ettiği ancak bu ibraya ilişkin protokolde kira tazminatından bahsedilmediği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamında, bu paranın borç olarak verildiğine dair bir yazılı belge yoktur. Davacı tanık beyanlarına ve davalının savunmasına dayanmaktadır. Nevar ki, ispat yükü davacıda olup elden verdiğini ifade ettiği 25.000 TL nin borç olarak verildiğini ispat etmelidir. Uyuşmazlıkta miktar itibari ile tanık da dinlenilmesi mümkün değildir. Öyle ise Davacı, davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacının delil listesinde yemin deliline dayanmış olduğu dosya içeriğinden anlaşıldığından davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3273, Karar No: 2019/5877, Tarih: 08.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3273 E.  ,  2019/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okul ve dershanelere göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14942, Karar No: 2007/18789, Tarih: 16.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14942 E.  ,  2007/18789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Havran Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2) HUMK'nun 569.maddesi uyarınca ortaklığın giderilmesi istemiyle açılan davaya sulh hukuk mahkemesince bakılır. Aynı Kanun'un 571.maddesine göre de; ihale işlemleri İcra ve İflas Kanunu'nun hükümlerine göre yürütülür. HUMK'nun 570.maddesine göre; satış memuru davaya bakan sulh hukuk mahkemesince tayin edildiğinden, onun işlemlerine karşı şikayetleri inceleme görevi de sulh hukuk mahkemesine aittir.

Somut olayda, ortaklığın giderilmesi davası henüz bitmeden yargılama sırasında taşınmazlardaki (mahsullerin) satılması için tedbir kararı verilmiş ve bu kararı yerine getirmek üzere yazı işleri müdürü görevlendirilmiştir. Adı geçen, menkullerin satışını infaz memuru sıfatı ile sağladığından İİK'nun 134.maddesine göre yapılmış bir ihale söz konusu değildir.

Ayrıca, İİK'nun 133.maddesi (taşınmaz) ihaleleri ile ilgili uygulanacak bir maddedir. Bu durumda, istemin kabulü gerekirken İİK'nun 134.maddesine göre yapılan taşınmaz satışları yönünden uygulama yeri olan aynı Kanun'un 133.maddesi esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13158, Karar No: 2012/680, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13158 E.  ,  2012/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... ile ... hakkındaki davanın reddine, dahili davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... ile ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, dahili davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Aynı taşınmazın diğer paydaşı tarafından açılan ... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/280 esas sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmazın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca kamulaştırılması hususunda encümen kararı alındığı, ancak kamulaştırma işleminin sonuçlanmadığı, taşınmaza -... yolu yapılmak suretiyle el atıldığı, sorumlu idarenin ... olduğunun tespit edildiği, verilen hükmün Dairemizin ....02.2011 gün ve 2010/17306 – 2011/2768 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Sözü edilen dosyada verilen kararın güçlü delil niteliğinde olduğu ve taşınmazın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca kamulaştırıldığı da gözetilerek, bedelinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsili yerine, ... Belediye Başkanlığından tahsiline dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.