muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4041, Karar No: 2012/20830, Tarih: 22.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/4041 E.  ,  2012/20830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yaralama suçundan dolayı yasa maddelerinin tatbiki sırasında öncelikle 5237 sayılı 86. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 5237 sayılı yasanın 61/1-4-5 maddelerinde belirtilen şekle ve sıraya göre önce artırıma ilişkin maddelerin sonra da indirime ilişkin maddelerin tatbik edilmesi suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, bir artırım maddesi olan 87/1-d'ye göre artırım yapıldıktan sonra sonucuna göre 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiği halde cezanın doğrudan 87/1-son maddesine göre 5 yıl olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

a- Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinde 2253 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinin uygulanmış olması karşısında, TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b- TCK'nin 53. maddesi uygulanırken a ve c bentlerinin uygulama dışı bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkrasında yer alan TCK.nun 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin parağrafların hükümden çıkartılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; TCK'nin 53/1. maddesi gereğince;

a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan,

c) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasî parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tâbi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

c) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasî parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tâbi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

Ancak; 5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar sürdürülmesine," parağrafı eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12378, Karar No: 2012/14806, Tarih: 14.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12378 E.  ,  2012/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHTİYATİ TEDBİR

DAVA TÜRÜ : İhtiyati tedbir

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati tedbir talebine dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tedbir isteyen vekili, talep dilekçesinde, müvekkili ile İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığı arasında 11.05.2010 tarihli ihale sonrası tanzim edilen 15.06.2010 ve 11.06.2011 tarihli kira sözleşmeleri gereğince okulun spor salonunun 5 yıllığına müvekkiline kiraya verildiğini, bu sürenin henüz 2 yılının geçtiğini, müvekkilinin 29.02.2012 tarihli yeni kira sözleşmesinin yapılması için yer ve zamanın bildirilmesi talebini içeren yazılı başvurusuna kiraya veren Okul Aile Birliği'nin 06.03.2012 tarih, 813/36 sayılı kararı ile yeni dönem kira sözleşmesinin yapılmayacağının bildirildiğini, bu karar sebebi ile gerek müvekkilinin gerekse onunla o tarihe kadar sözleşme yapmış olan düğün sahiplerinin telafisi mümkün olmayacak şekilde zarara uğramaları söz konusu olduğunu, spor salonunun 5 yıllık süre ile kiralandığını belirterek, Okul Aile Birliği'nin 06.03.2012 tarihli kararının yürütmesinin durdurulmasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir. Okul Aile Birliği vekili, itirazında, Okul Aile Birliği ile kiracı arasında yapılan sözleşmenin 6.maddesinde "İşbu sözleşmenin süresi 11.06.2011 - 16.10.2011 tarihleri arası olup bu bir yıllık işletme süresi sözleşmenin feshini gerektiren nedenler yoksa en fazla 5 Yıl süre ile uzatılabileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin süresinin 5 yıl olmadığını, ancak İdare isterse sözleşmeyi yenileyebileceğini belirterek tedbir talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Tebdir talep eden ile okul aile birliği arasında 11.05.2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin süresinin 11.05.2012 tarihinde dolduğu ve davalı okul aile birliğinin 06.03.2012 tarih, 813/36 sayılı kararı ile yeni dönem kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğine karar verdiği, talep edenin ise bu kararın yürütmesinin durdurulmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Genel olarak kişiler, özel hukuk alanında diğer kişilerle olan ilişkilerini hukuk düzeni içinde kalmak şartıyla diledikleri gibi düzenleyebilirler. Sözleşme serbestisinin istisnasını sözleşme yapma mecburiyeti oluşturur. Sözleşmede taraflardan birinin borcunu oluşturan edimin tekel niteliğinde olması hali ya da kanundan veya sözleşmeden kaynaklanan aynen ifayı talep hakkı söz konusu ise Hakim'in sözleşmeye müdahalesinden sözedilebilir.

Genel olarak kişiler, özel hukuk alanında diğer kişilerle olan ilişkilerini hukuk düzeni içinde kalmak şartıyla diledikleri gibi düzenleyebilirler. Sözleşme serbestisinin istisnasını sözleşme yapma mecburiyeti oluşturur. Sözleşmede taraflardan birinin borcunu oluşturan edimin tekel niteliğinde olması hali ya da kanundan veya sözleşmeden kaynaklanan aynen ifayı talep hakkı söz konusu ise Hakim'in sözleşmeye müdahalesinden sözedilebilir.

Buna göre dosyamız taraflarından hiçbirinin edimi tekel niteliğinde olmadığı gibi kanundan veya sözleşmeden kaynaklanan Hakim müdahelesi gerektiren ya da ifaya zorlanması gereken bir durum söz konusu değildir. Bunun dışında sözleşmenin tarafları (beklenmeyen durum) ilkesi uyarınca, sözleşme taraflarınca üstlenilen edimlerin daha sonra öngörülemeyen derecede koşullarının değişerek taraflardan biri aleyhine edimler arası dengenin temelden bozulması üzerine hakimin sözleşmeye müdahalesi istenebilinir ise de, sözleşmenin esaslı unsurlarının değiştirilmesi sonucunu doğuracak nitelikte uyarlama istenemez. Olayımızda emprevizyon da (beklenmeyen durum) söz konusu değildir.

Sözleşme serbestisi ilkesi gereği kiraya veren okul aile birliği sözleşme süresinin sona ermesini takiben yeniden kira sözleşmesi yapmaya zorlanamayacağı gibi taraflar arasındaki uyuşmazlığın esasını çözen nitelikte tedbir kararı verilmesi usulsüzdür. Bu nedenlerle mahkemece tedbir talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, kesin olmak üzere 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1068, Karar No: 2025/1737, Tarih: 18.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1068 E.  ,  2025/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.09.2016-15.10.2017 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Elektrik ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin (... Şirketi) kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü Irak ülkesindeki yapım işinde elektrik ustası olarak net 2.500,00 USD ücret ile çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 30.09.2016-30.11.2017 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.650,00 TL olduğunu, çalıştığı süre zarfında konaklama, barınma, beslenme ihtiyaçlarının diğer davalı Şirket tarafından karşılandığını, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ vekili (davalı ... Şirketi) cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 30.09.2016-30.11.2017 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak diğer davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.650,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararı ile; davacı işçinin 30.09.2016-15.10.2017 tarihleri arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalılar bünyesinde çalıştığı, dosya kapsamı uyarınca davacının net 2.500,00 USD ücret aldığı, davalılar tarafından iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmemesini gerektirir şekilde sona erdiğine dair delil sunulmamasının anlaşılmasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, davalılar tarafından dosyaya ibraz edilen puantaj kayıtlarının incelenmesine göre bir kısmında işe giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, bir kısmında davacının kaydının bulunmadığı, bir kısmında ise isim ve bilgilerin silindiğinin görülmesi nedeniyle puantaj kayıtlarına itibar edilmediği, beyanlarına başvurulan tanık anlatımları uyarınca davacının ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararı ile; davalılar tarafından cevap dilekçelerinde uygulanması gereken hukuk konusunda beyanda bulunmadıklarının anlaşıldığı, davacının kabul edilen ücretinin dosya kapsamına uygun olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, kıdem ve ihbar tazminatının döviz olarak hesaplanıp hüküm altına alınmasını yasaklayıcı bir hüküm bulunmadığı, bu noktada önemli olanın kıdem tazminatı açısından yasal tavanın aşılmaması olup hükme esas alınan raporda da bu tavan gözetilerek hesaplama yapıldığının anlaşıldığı, incelenen puantaj kayıtlarına göre işe gelmeyen işçinin o gün için de imzasının bulunması gibi çelişkili durumlar dikkate alındığında kayıtlara itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının çalışma düzenini bilebilecek konumda olan tanıklarının birbirini destekleyen ortalama anlatımı, işin ve işyerinin özellikleri, bilinen sektörel çalışma koşulları, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, bireysel iş sözleşmesinde yazılı çalışma (fazla çalışma), hafta tatili ücretleri, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin kararlaştırılan aylık ücrete dâhil olduğu düzenlemesi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, uygulanan indirim oranının makul olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, tanık anlatımlarına göre davacının haftada 6 gün çalıştığı kabul edilerek haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 12 saatlik çalışmada günde 1,5 saat verilen ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftanın iki günü 21 saat çalıştığı ve haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında 13 saatlik çalışmada günde 1,5 saat verilen ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftanın 4 günü 46 saat çalıştığı, buna göre davacının yasal 45 saati aşan 22 saat fazla çalışma yaptığı, taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin “Çalışma Şartları” başlıklı maddesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde düzenlendiği, buna göre davacının haftada 16,80 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulduğu, dosya kapsamı uyarınca davacının haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığına ilişkin kabul yerinde olmakla birlikte haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalışma yaptığına ilişkin kabulün isabetsiz olduğu, buna göre davacının haftanın 2 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabulüne göre fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; fazla çalışma ücreti yönünden uygulanan indirim haricinde reddedilen kısım bulunmadığını, indirim yapılan kısımdan davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmeyeceğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Irak hukukuna göre talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını,

c. Davacının ücretinin sözleşmede belirtildiği gibi olduğunu,

d. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

e.Yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiğini,

f. Uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Husumet itirazının dikkate alınmadığını,

c. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

d. Hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin TL olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu,

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Husumet itirazının dikkate alınmadığını,

c. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

d. Hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin TL olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu,

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

f. Uygulanan indirim oranının yetersiz olduğunu,

g. Yargılama gideri ile vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması, yargılama gideri ve vekâlet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7248, Karar No: 2023/9701, Tarih: 21.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/7248 E.  ,  2023/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1137 E., 2022/1457 K.

SUÇ : Devletin birliğini ve Ülke bütünlüğü bozma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkan sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 ... Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarih ve 2020/248 Esas 2022/242 ... Kararı ile sanık hakkında Devletin Birligini ve Ülke Bütünlüğü Bozma suçundan, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun(5237 ... Kanun) 302 inci maddesinin birinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 ... Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 ... Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/1137 Esas, 2022/1457 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2023 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri özetle;

\*Sanığın örgütsel bağının ortaya konamadığına,

\*Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

\*Sosyal medya paylaşımlarının hükme esas alınmaması gerektiğine,

\*Tanıkların kovuşturma aşamasındaki beyanları hükme esas alınması gerekirken, soruşturma aşamasında verdikleri beyanların hükme esas alındığını,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri özetle;

\*Sanığın örgütsel bağının ortaya konamadığına,

\*Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

\*Sosyal medya paylaşımlarının hükme esas alınmaması gerektiğine,

\*Tanıkların kovuşturma aşamasındaki beyanları hükme esas alınması gerekirken, soruşturma aşamasında verdikleri beyanların hükme esas alındığını,

\*Sanığın terör örgütü içerisinde bulunduğu süre içerisinde herhangi bir eyleme katılıp katılmadığı hususunun etraflıca araştırılması ve katıldığı herhangi bir eylem bulunduğunun anlaşılması halinde, bu eylemin niteliği ve ilgili hususlar tartışılarak hakkında TCK'nın 302 nci maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi, herhangi bir eyleme iştirak ettiğinin belirlenememesi halinde ise, sanığın eyleminin terör örgütü üyeliği niteliğinde bulunduğu gözetilerek hakkında TCK'nın 314/2 ve 221/4 üncü maddelerine göre uygulama yapılması gerektiği halde, bu hususlarda herhangi bir açıklama yapılmaksızın ve yalnızca tanıkların beyanları hükme esas alınarak karar verildiğine,

\*İlk Derece Mahkemesinin bozulan ilk hükmüne ilişkin O yer Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusunun sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu halde bu durum göz ardı edilerek TCK'nın 302/1 inci maddesi kapsamında cezalandırıldığında,

\*İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ile ceza kararı ve gerekçesi hukuka aykırı olduğuna,

\*Tanıklara soruşturma aşamasında yaptırılan teşhis işlemlerinin usulsüz olduğuna,

\*İtirafçı sanık beyanlarının mahkumiyet için tek başına yeterli olmayacağına,

\* Her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil olmaksızın, soyut ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna,

\*Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin Devletin Birligini ve Ülke Bütünlüğü Bozma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre yapılan incelemede,