muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18631, Karar No: 2017/10980, Tarih: 18.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18631 E.  ,  2017/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı şekilde istinabe suretiyle savunmasının alınması nedeni ile hakkındaki önceki hüküm bozulan sanığın, bozma ilamı sonrası esas mahkemede SEGBİS sistemi ile hazır edilmesine rağmen, 03/03/2015 tarihli celsede, savunması alınmadan önce, usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılmadan ve 5271 sayılı CMK'nin 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan, "sanık eski kimliği ve yasal hakları altında huzura alındı" denilmesi ile yetinilerek, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık müdafiinin, 02.07.2015 tarihinde mahkemeye gönderdiği dilekçe ile Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/407 esas, Afyonkarahisar 2. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2014/345 esas, Çay Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/6 esas sayılı dosyalarında duruşmalarının bulunması nedeniyle 02.07.2015 tarihli oturuma katılamayacağından mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep etmesi karşısında, mazeretinin kabul edilip duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken reddedilip, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle iddia ve savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca katılanın sanığa hakaret ettiği gerekçesi ile (1/4) oranında indirim uygulanması gerekirken, (1/2) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4014, Karar No: 2014/7399, Tarih: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4014 E.  ,  2014/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 29/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece 1.697,77 TL'nin ödetilmesine yönelik verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş, kararın miktar itibari ile kesin olduğu gerekçesi ile temyiz istemi 12/02/2014 günlü ek karar ile reddedilmiştir. Davacı 5.805,74 TL'nin ödetilmesi isteminde bulunmuş olup istemin reddedilen tutarı, karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 1.820 TL'nin üzerinde olması nedeni ile davacının temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından diğer davalı ... adına yapılan alt yapı çalışmaları sırasında kendisine ait telefon kablolarına zarar verildiğini iddia ederek uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, istemin kabulüne ilişkin verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2012/61-2012/7631 Esas Karar sayılı ilamı ile “...davacının kendi çalıştırdığı işçilere ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araçların yakıt giderlerine, bir başka deyişle genel idare giderlerine ilişkin olduğu anlaşılan harcamalarında zarar kapsamına dahil edilmesi doğru olmadığından...” bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi gereğince maddi tazminatın kapsamı gerçek zarar ile sınırlıdır.

-/-

-2-

2014/4014-2014/7399

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi gereğince maddi tazminatın kapsamı gerçek zarar ile sınırlıdır.

-/-

-2-

2014/4014-2014/7399

Dosya kapsamından, davalıların haksız eylemi ile davacının maddi zarara uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerçek zarar kapsamına dahil olmadığı bildirilen davacının kendi çalıştırdığı işçilere ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araçların yakıt giderlerinin zarar kapsamından indirilmesi için bilirkişi görüşüne başvurulmuş olup, bilirkişi heyeti davacının işçilik ve vasıta giderleri yanında işletme zararını da isteyemeyeceği gerekçesi ile bu kalem zararı da indirerek rapor hazırlamışlardır. Mahkemece söz konusu rapor hükme esas alınmıştır.

Mal varlığına yönelik haksız eylemlerde gerçek zarar, mal varlığının haksız eylemden önceki durumuna gelmesi, bir başka anlatımla haksız eylem meydana gelmemiş olsa idi ne durumda olacak ise o duruma getirilmesi için gerekli olan tutardır. Bu durumda mal varlığında meydana gelen fiili eksilmenin yanında haksız eylem meydana gelmese idi mal varlığında meydana gelecek olan artış ya da yoksun kalınan kar da gerçek zarar kapsamına dahildir.

Şu durumda, davacının dava konusu haksız eylem meydana gelmese idi mal varlığında meydana gelecek artışı ifade eden yoksun kaldığı karın ödetilmesi istemine yönelik olan telefon hatlarının işletilememesinden dolayı işletme zararına ilişkin istemi hakkında yanılgılı değerlendirme ile isteğin reddine karar verilmiş bulunması doğru değil ise de anılan bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK nun 438/son maddesi uyarınca işletme zararı olarak hesaplanmış bulunan 281,52 TL'nin maddi zarara eklenerek kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 no lu bendinde yer alan “...1.697,77 TL'lik kısmının kabulü ile...” rakam ve sözcüklerinin, aynı bendin devamında yer alan “...1.697,77 TL'lik bedelin...” rakam ve sözcüklerinin silinmesine yerlerine sırasıyla “...1.979,29 TL lik kısmının kabulü ile... ve ...1.979,29 TL'lik bedelin...” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 3 no lu bendinde yer alan “...492,95...” rakamları silinerek yerine “...459,17...” rakamlarının yazılmasına, 4 no lu bendinde yer alan “...115,98... ve ...37,57...” rakamlarının silinmesi ile yerlerine sırasıyla “...135,20...ve...56,80...” rakamlarının yazılmasına, 5 no lu bentte yer alan “...542,819...” rakamları silinerek yerine “...633,72...” rakamları yazılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilen bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6345, Karar No: 2019/8476, Tarih: 29.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6345 E.  ,  2019/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Avukat ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafii hükmü temyiz etmiş ise de, sorgu tarihi olan 01.04.2015 tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğun mahkeme huzurunda "...avukat talebinin olmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını ..." bildirmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona ereceğinin anlaşılması karşısında; görevi sona eren zorunlu müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''....ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine...” ibaresinin çıkarılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8746, Karar No: 2022/10348, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/8746 E.  ,  2022/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 26/11/2015

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı sanık ... tarafından yapılan temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1546, Karar No: 2016/489, Tarih: 28.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/1546 E.  ,  2016/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi :23/10/2014

Numarası :2012/420-2014/921

Davacı :.. .. .. .. .. .. ..San. Tic. A.Ş.

Vek.Av... ..

Davalı :.. .. Vek.Av... ..

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .. .. geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır. Davacı, taşeron olan davalının yağmur suyu tahliye kanalını tamamlamadan işini terkettiğini, işlerin aksamaması için hasarları başka firmalara yaptırdıklarını, davalının yaptığı kanalın kullanılamaz hale geldiğini, bu iş nedeniyle SSK'ya ödenmesi gereken prim ve vergilerin kendileri tarafından ödendiğini, uğramış oldukları 8.000,00 TL zararın davalı-birleşen dosya davacısından tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini SSK primi, ayıp ve eksik işler nedeniyle 35.456,00 TL'ye artırmış, daha önce bu dosyayla birlikte görülen aynı mahkemenin 2009/245 Esas sayılı davasında ise, davacı taşeron, davalıya ait fabrika binasının ve müştemilâtının inşaat işlerini yaptığını, bu işlerin yaklaşık 9 ay kadar sürdüğünü, bu kez davalının müvekkiline ait fabrika binasının etrafına elektrik ve su kanallarının açılması ve kapatılması işini teklif ettiğini, bu teklifi kabul ettiğini, işin 1 m2'sinin bedelinin malzemenin davalıya ait olmak kaydıyla 50,00 TL olarak belirlendiğini, yapılan iş bedelinin ödenmediğini, bu nedenle 17.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 25.12.2009 tarihinde birleştirme kararı verilmesine karşın, 06.11.2012 tarihli celsede tefrik kararı verilmiş ve eldeki davanın reddine dair verilen karar davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir

Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 45. maddesinin 1. fıkrasında, "Aynı mahkemede görülmekte olan davalar, aralarında bağlantı bulunması halinde, davanın her safhasında, istek üzerine veya kendiliğinden mahkemece birleştirilebilir." düzenlemesi bulunmaktadır. Yine yargılama devam ederken yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesinde de, "(1) Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir." (4) Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda bağlantı var sayılır." hükmü vazedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkda davacı yüklenici, davalı taşerondan SSK piriminden kaynaklanan ve ayıplı ifa nedeniyle uğranılan zararın tahsilini istemiş, daha önce Dairemize intikal eden aynı mahkemenin 2009/245 Esas ve 2012/347 Karar sayılı dava dosyasında ise taşeron, iş bedelinden kaynaklanan alacağını talep etmiş, mahkemenin davanın kabulüne dair kararı Dairemizin 24.12.2014 gün 2014/5223-7538 Esas ve Karar sayılı ilamıyla her iki davanın da birleştirilerek görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır. Gerçekten de her iki dava da aynı sözleşmeden kaynaklandığından ve birisi hakkında verilecek karar diğerini de etkileyeceğinden aralarındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle bu davaların birlikte görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle, her iki davanın da tefrik edilerek ayrı ayrı sonuçlandırılması doğru olmamıştır. Bu durumda, HMK'nın 448. maddesinde düzenlenen "tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girer" prensibi uyarınca, HMK'nın 166. maddesi uyarınca tefrik edilen bu dosyanın aynı mahkemenin 200/245 Esas (bozma kararından sonra aldığı yeni esas numarası araştırılarak) sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesi gerektiğinden kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9609, Karar No: 2013/11988, Tarih: 26.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9609 E.  ,  2013/11988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01.12.2000 tarihinde makine teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, ücretlerinin düzensiz olarak ödenmesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle İş Kanunun 24/2 maddesi gereği 03.05.2011 tarihinde feshettiğini, davacının iş akdi fesih yazısını noter aracılığı ile davalı işyerine 03.05.2011 tarihinde keşide ettiğini, ayrıca iş bu ihtarname ile alacağının tarafına ödenmesini talep ettiğini, ancak davalının ihtarnameye konu alacakları ödemediğini, iddia ederek kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin, 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin 13.03.2010 tarihli mutabakatla davalı işyerine devredilmesi nedeni ile bu tarih öncesine ait taleplerini davalı işyerine yöneltemeyeceğini, zira davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarihin, 13.03.2010 tarihi olduğunu, bu nedenle davacının diğer devreden işverenlik bünyesindeki işe girdiği 01.12.2000 tarihinden 13.03.2010 tarihine ilişkin çalışmalarının davalı şirketten talep etmesinin mümkün olmadığını, ayrıca yapılan mutabakat sözleşmesinde de devir tarihi sonrasında davalı işyerinin davacının çalışmalarına ilişkin alacaklarından mesul kılındığının belirtildiğini, davacının davalı işyerine 1.114 TL borcunun bulunduğunu, davacının basın ilan kurumundan 3.600,00 TL kredi aldığını ve bu paranın davalı şirketin hak edişlerinden kesildiğini, davacının alacak taleplerine hüküm kurulması halinde davalı işyerinin alacaklı olduğu bu miktarın davacının alacak miktarlarından mahsubu ile takas edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, ... Kurumu ... Şube Müdürlüğü’nden 3600,00 TL. kredi kullanmış, bu kredi davalı gazetenin hesabından 12 ay vade ile tahsil edilmiş, en son taksit Kasım 2011 tarihinde ödenmiştir. Davacı, daha önce davalı işveren aleyhine, 1.089,00 TL. ücret alacağını, Nisan, Mayıs ücret alacağı ve asgari geçim indirimi için ilamsız takip yapmış, davalı şirket, davacının bu kredi borcundan bahsetmek suretiyle, davacının ... Kurumuna toplam borcunun 2.100,00 TL olduğunu, takibe konu alacağın bu borca karşılık mahsup edildiğini, halen 1.114,00 TL. borç olduğunu bildirerek, takibe itiraz etmiş ve bu nedenle takip durmuştur. Yapılacak iş, iş yeri kayıtları incelenerek, davacının istifa ettiği tarihe kadar ücretinden yapılan kredi taksit kesinti miktarını tespit etmek, bu miktarı toplam kredi borcundan düşerek kalan miktarda halen ödenmemiş kredi borcu bulunması halinde icra takibine konu davacı alacaklarından kredi borcu nedeniyle yapılan bir mahsup var ise bu da gözetilerek davalı işverenin mahsup talebi kabul edilerek bu miktarı davacı alacağından mahsup ederek sonuca gitmektir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12432, Karar No: 2025/1630, Tarih: 15.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/12432 E.  ,  2025/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/329 E., 2024/62 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, nitelikli kasten

öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- TCK'nın 302/1, 31/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyetine dair karar,

2- TCK'nın 82/1.a.c.g, 35/2, 31/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyetine dair karar

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii, Katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bozmaya uyularak vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin temyiz başvurusu nedeniyle yapılan incelemede;

Katılan T.C. İçişleri Bakanlığının atılı suçlar yönünden doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 298/1 maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Atılı suçlar yönünden verilen hükümlere karşı Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma ilamı sonrası yapılan ilk duruşmada sanığın rahatsızlığı sebebiyle mazeret sunduğu, sanık müdafiinin işbu duruşma sonunda sunulan mütalaaya karşı sonraki celse savunma yapacağını belirttiği, karar celsesinde sanığın hazır olduğu, müdafiinin bulunmadığı, sanığın duruşmanın öğleden sonraya ertelenmesini, avukatıyla birlikte savunma yapacağını belirttiği, ancak mahkemece sanık müdafiinin mazeret sunmadığı gerekçe gösterilerek sanığın savunmasının müdafiisiz olarak alınarak hüküm kurulmak suretiyle anılan Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine de muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.