muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10313, Karar No: 2023/129, Tarih: 10.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10313 E.  ,  2023/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Dava konusu edilen taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağına ilişkin Tapu Müdürlüğünden alınan resmi yazının,

2-Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığına ilişkin Sakarya Valiliği'nden alınmış resmi yazı ile, bu hususa ilişkin pafta getirtilip üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın konumunu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmını, alanını gösterir şekilde fen bilirkişisi tarafından düzenlenmesi gereken ek raporun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/607, Karar No: 2016/699, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/607 E.  ,  2016/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 1704 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6067 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5460,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5460,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1704 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6067 TL yapı bedeli ile 606,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12775, Karar No: 2013/3077, Tarih: 15.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12775 E.  ,  2013/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının taleplerinin haksız olduğunu, işyerinde 07-18 veya 19-06 arası iki vardiyanın çalıştığını, ücretinin fazla çalışma dahil 1.025,00 TL net olduğunu, iş sözleşmelerinin fazla çalışmaları da kapsayacak şekilde düzenlendiğini, buna göre fazla çalışmalarının tam olarak ödendiğinin kabulü gerektiğini, fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, davacının çalıştığı hafta tatili ücretlerinin %50 zamlı ücret üzerinden ve yine bayram çalışma ücretlerinin de banka hesabına yatırıldığını ve davacı tarafça ihtirazı kayıt dermeyan edilmeksizin çekildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin brüt mü, yoksa net mi ücret üzerinden hesaplanması gerektiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 19. maddesindeki “vergi alacağı, vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğar.” şeklindeki düzenleme gereği, hesaplama konusu alacaklara ilişkin vergi, kararın kesinleşmesinden sonra doğacağından, kesinleşme tarihindeki vergi oranlarına göre yasal kesintilerin yapılması gerekmektedir. Bu sebeple, yapılacak hesaplamalarda brüt ücretlerin esas alınması gerekmektedir. Bu durumda, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, giydirilmemiş brüt ücret üzerinden hesap edilmeli, brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

Mahkemece, dava konusu alacakları, giydirilmemiş net ücret üzerinden hesaplayan hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, hüküm fıkrasında hüküm altına alınan alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Mahkemece, dava konusu alacakları, giydirilmemiş net ücret üzerinden hesaplayan hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, hüküm fıkrasında hüküm altına alınan alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8302, Karar No: 2023/167, Tarih: 21.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8302 E.  ,  2023/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/827 E., 2022/2277 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/591 E., 2022/152 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; maliki bulunduğu taşınmazda 09.09.2012 tarihinden itibaren kiracı olan davalının, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden sonra 09.03.2020 tarihli tahliye taahhüdü ile taşınmazı 28.02.2021 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt ettiğini, davalının 28.02.2021 tarihinde taşınmazı tahliye etmemesi

üzerine aleyhine icra takibi başlattığını, davalının tahliye emrine itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalının tahliye emrine itirazının, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek; davalının imzaya ve tahliye emrine itirazının iptalini ve takibin devamını, davalının taşınmazdan tahliyesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; tahliye taahhüdünün noterlikçe tanzim ve tasdik edilmediğini, tahliye taahhüdündeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını, ayrıca tahliye taahhüdünün tanzim tarihi olarak gösterilen 09.03.2020 tarihinin de kendisi tarafından yazılmadığını, bu hususta da inceleme yapılmasını talep ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 09.03.2020 tarihli tahliye taahhütnamesi uyarınca iş yeri niteliğindeki taşınmazda kiracı olarak bulunan davalının kendi isteği ile herhangi bir şart öne sürmeden ve hiçbir ihtara gerek kalmadan 28.02.2021 tarihinde tahliye ederek kiraya verene kayıtsız ve şartsız teslim edeceğini kabul ettiğini, bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere tahliye taahhütnamesini imzalayan kişinin davalı şirket yetkilisi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili dilekçesinde; karara dayanak bilirkişi raporunun dosyaya bildirmiş oldukları ve bilgileri belirtilen tüm kurumlardan imza örnekleri istenilmeksizin düzenlendiğini, tüm imza örnekleri toplanmaksızın yapılan imza incelemesinin sağlıklı sonuç doğurmayacağını, dosyaya celp edilen imza örneklerinin tahliye taahhüdünün imza tarihi olarak belirtilen tarihte atılan imza örnekleri olması zaruretinin de bulunduğunu, ayrıca tanzim tarihi olarak gösterilen 09.03.2020 tarihindeki rakamların da davalı tarafından yazılmadığı yönündeki itirazlarının Mahkemece değerlendirilmediğini, gerek bu konuda gerekse imza itirazının Adli Tıp Kurumu tarafından incelenmesi talebi hakkında Mahkemece herhangi bir karar verilmediğini ileri sürerek; istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İİK’nın 272 nci maddesi hükmü gereği, kiraya verenin kira sözleşmesinin yazılı olması halinde, kira süresinin bitmesi nedeniyle, taşınmaz kiracısının tahliyesi için ilamsız icra takibi yapabileceği, bu takibin yapılabilmesi için yazılı bir kira sözleşmesinin veya tahliye taahhüdünün bulunması, davanın mutlaka kiraya veren tarafından taahhüt edilen tarihi izleyen 1 ay içinde açılması veya bu süre içinde taahhüde dayalı olarak icra takibi yapılmış olması, kira ilişkisi devam ederken kiracı kiralananda otururken tahliye taahhüdü verilmesi gerektiği, takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.09.2014 başlangıç 28.02.2015 bitiş tarihli, 6 ay süreli, çelik çatılı kapalı depo iş yeri niteliğindeki kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, davalı kiracı şirketin adi yazılı olarak 08.06.2020 tarihinde düzenlediği tahliye

taahhütnamesi ile kiracı olarak oturduğu yeri 28.02.2021 tarihinde tahliye edeceğini kabul ve taahhüt ederek taahhütnameyi imzaladığı, kural olarak kira ilişkisi kurulduktan sonra verilen tahliye taahhütnamesinin kiracının serbest iradesi ürünü olduğunun kabul edileceği, davacı kiraya veren şirket vekilinin 09.03.2020 düzenleme ve 28.02.2021 tahliye tarihli tahliye taahhütnamesine dayanarak yasal süresinde tahliye talepli icra takibi başlattığı, davalı kiracı şirket vekili tahliye taahhütnamesindeki imzaya itiraz ettiğinden örnek imzalar ile imza incelemesi yapıldığı, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda imzanın davalı kiracı şirket yetkilisinin eli ürünü olduğunun belirlendiği, bu durumda tahliye taahhütnamesindeki imzanın davalı kiracıya ait olduğunun kabulü gerektiği, kira sözleşmesinin süresinin sözleşmenin taraflarınca her zaman uzaltılıp kısaltılabileceği, kira sözleşmesinin süresini uzatıp kısaltmayı engelleyen herhangi bir yasal hüküm bulunmadığı, kiracı tarafından tarih yazılmadan boş kağıda, beyaza imza atılması halinde boş kağıdın üzerinin kiraya veren tarafından nasıl ve ne şekilde doldurulacağının imza eden kiracı tarafından kabul edildiğinin kabulü gerekeceği, tahliye taahhütnamesinin davalı kiracı şirket yetkilisi tarafından imzalandığı belirlendiğinden ve tahliye taahhütnamesinin verildiği tarihten itibaren 6098 sayılı TBK'nın 39 uncu maddesi gereğince tahliye taahhütnamesinin iptali için bir dava da açılmadığı, tahliye taahhüdünün geçerli olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdigi sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tahliye taahütnamesine dayalı olarak başlatılan icra takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 352 nci maddesinin birinci fıkrasında "Kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği hâlde boşaltmamışsa kiraya veren, kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir. “ düzenlemesi yer almaktadır.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 28.05.2008 tarihli ve 2008/369 E., 2008/394 K. sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir;

“...Öncelikle belirtilmelidir ki, boş olarak altı imzalanıp verilen bir belgenin üstünün taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının tanıkla ispatının olanaklı olmadığında; ancak yazılı delille ispatı gerektiğinde ve yazılı delil de yoksa dayanılmış olması koşuluyla yemin delilinin söz konusu olabileceğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır. ...“

3.Değerlendirme

“...Öncelikle belirtilmelidir ki, boş olarak altı imzalanıp verilen bir belgenin üstünün taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının tanıkla ispatının olanaklı olmadığında; ancak yazılı delille ispatı gerektiğinde ve yazılı delil de yoksa dayanılmış olması koşuluyla yemin delilinin söz konusu olabileceğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır. ...“

3.Değerlendirme

Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiğinin, davalı tarafın savunmasında bildirdiği hususları kesin deliller ile ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneginin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birligiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8557, Karar No: 2017/4113, Tarih: 15.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8557 E.  ,  2017/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...

aleyhine 16/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının devlet ormandan izinsiz ağaç kesme eyleminde bulunduğunu iddia ederek oluşan kurum zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu alınmış, davacı tarafın talebiyle bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının sayılı dosyasında, 6831 sayılı Kanunu'nun 91/1-3-4, 108/son maddeleri gereğince yargılandığı, atılı suçun davalı tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, sözü edilen kararın müdahil Orman İdaresi tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda, açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, anılan ilamın 28/01/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Davalı, ceza davasında beraat etmiş olup, davalının ağaç kestiği davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Her ne kadar alınan bilirkişi raporunda, davalının eylemi nedeni ile orman örtüsüne zarar verildiği belirtilmiş ise de, davalı tarafından gerçekleştirilmiş ağaç kesme eylemi söz konusu olmadığından, ağaçlandırma gideri zararı oluşmamıştır.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği anlaşılmakla, ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın tümden reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38122, Karar No: 2019/491, Tarih: 17.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/38122 E.  ,  2019/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Bir kimseye telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması eylemlerinin ısrarla yapılması halinde, TCK'nın 123. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşacağı gözetilmeden, sanığın alkol alıp yüksek sesle müzik dinlemesi şeklinde gerçekleştiği iddia edilen eyleminde, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun özel kast unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın, kendisine yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama suçlarını aşamalarda ısrarla reddetmesi, katılan ...'in, soruşturma ve kovuşturma evresinde sanığın kendisini bıçakla tehdit ettiğine dair bir anlatımının bulunmaması, katılan ...'in ise, bacanağı olan tanık ...'un evinde bulunduğu sırada, sanığın gelerek kendisini bıçakla tehdit ettiğini beyan etmesine karşın, tanık ...'ın, bu konuda "benim bir bilgim" yok şeklindeki ifadesi, ayrıca her iki katılanın da, sanığın, katılan ...'i bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiğine dair bir anlatımda bulunmamaları, son olarak sanığın, katılan ...'ye yönelik hakaret eyleminde bulunduğu sırada Mine'nin yanında bulunduğu kabul edilen diğer katılan ...'in söz konusu hakaret eyleminden hiç bahsetmediğinin anlaşılması karşısında, sanık, katılan ve tanıkların anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında silahla tehdit, silahla yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

.2.

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11766, Karar No: 2017/2701, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11766 E.  ,  2017/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.