muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7591, Karar No: 2019/369, Tarih: 21.01.2019

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK’nun kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak,sayaç okuma,dağıtım,perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalarda, uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre davacı vekili,birleşen dosya davalıları ... Edaş vekili,... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili,... Grup Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili,birleşen dosya davalıları ... Edaş vekili,... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili,... Grup Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacı,birleşen dosya davalıları ... Edaş ve ... Grup Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9030, Karar No: 2013/1817, Tarih: 06.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/9030 E.  ,  2013/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 53, 63.maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ile sanığın ortak olarak işyeri açtıkları ancak mağdurun işi bırakarak bir dönem İstanbul'a gittiği, sanığın borçları ödemek amacı ile işyerinde bulunan birtakım malzemeleri sattığı, tekrar işyerine dönen mağdur ile sanık arasında malzemelerin satışı nedeniyle çıkan tartışmada, mağdurun sanığa küfrederek boru ile saldırısı üzerine sanığın tezgah üzerinde bulunan bıçak ile mağduru sol koltuk altı, sol scapula alt medial ve orta hat ile sol lomber bölgelerden toplam atı bıçak darbesiyle biri toraksa üçü ise batına nafiz olup sağda pnömotoraksa, jejenuim, transvers kolon ve omentum yaralanması nedeniyle hayatı tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda;

a) Meydana gelen zararın ağırlığına göre, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdurun sanığa küfrederek boru ile saldırmak istemesi nedeniyle haksız tahrik indirimi yapılması doğru ise de haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alındığında; 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29.maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında asgari orana yakın şekilde cezadan indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, yasal savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27236, Karar No: 2013/3785, Tarih: 19.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27236 E.  ,  2013/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlakçılık işi ile uğraştığını ve davalıya ait taşınmazın satışı için aracılık yaptığını, tapudan devir işlemlerini gerçekleştirdiğini, vergilerin kendisi tarafından ödendiğini, davalının ise ödediği vergi bedellerini kendisine geri ödemediğini, alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya ait taşınmazın satışında aracılık hizmetini vermekle birlikte taşınmazın tapudan devri işleriylede ilgilendiğini vergilerin kendisi tarafından ödendiğini, ancak davalıdan tahsil edemediğini, alacağın tahsiline yönelik itirazın iptalini istemiş, davalı ise vergilerin davacı tarafından ödendiğini, ancak davacı tarafından kendisine teslim edilen satış bedelinden bu ödemelerin mahsup edildiğini ve bu şekilde mahsuplaşma ile davacıya borcunu ödediğini savunmuştur. Davalı tarafın cevabında ve takibe itirazında da vergilerin davacı tarafından ödendiğini kabul ettiği, ne varki bu ödemelerin satış bedelinden mahsup edilerek kendisine eksik ödeme yapıldığını savunarak ispat yükünü üzerine almış olduğu gözönüne alınarak mahkemece, bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılıp satış bedelinden mahsup edildiğine dair davalının delilleri toplanıp hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10173, Karar No: 2014/5707, Tarih: 10.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10173 E.  ,  2014/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezaları taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanık aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan deği- şiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının TCK.nun 50/6. madde ve fıkrası uyarınca hapse çevrileceğinin belir- tilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına

çevrildiği ve 5237 sayılı TCK.nun 50/5. madde ve fıkrası uyarınca uygulamada asıl mahkûmiyetin TCK.nun 50. maddesi hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbir olduğu cihetle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetil- meden, sanık tarafından para cezasının ödenmeyerek hapse çevrilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerden “hükmün kesinleşme tarihinden itibaren” ibarelerinin, TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17939, Karar No: 2013/17230, Tarih: 07.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17939 E.  ,  2013/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 02/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı, davacılar tarafından 10/09/2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkeme, temyiz harç ve giderlerinin ödenmesi için davacı yana muhtıra göndermiştir. 21/11/2012 tarihli ek karar ile de; gerekli giderlerin verilen sürede tamamlanmadığından bahisle, temyiz isteminin reddine karar vermiştir. Kararın altına düşülen notta; ek kararın 26/11/2012 tarihinde taraflara tebliğe çıkarıldığı belirtilmiştir. Aynı tarihte temyiz formu düzenlenerek dosya temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiştir. Dosya içerisinde, ek kararın davacı yana tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası yer almamakta, ek kararın temyiz edilip edilmediği de anlaşılamamaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. HUMK’nun 434/3-son hükmü yollaması ile 432. maddenin son fıkrası hükmü gereğince; temyiz isteminin reddine ilişkin bu karar da, tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Temyiz edildiği ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya kararı veren mahkemece Yargıtay’a yollanır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince; ek kararın davacı tarafa tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının ve ek karara yönelik temyiz istemi var ise; buna ilişkin belgelerin eklenip gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10256, Karar No: 2013/9038, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10256 E.  ,  2013/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... İl Özel İdaresi vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/14772, Karar No: 2012/2101, Tarih: 23.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14772 E.  ,  2012/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesince 15 ay hapis cezası (2 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)

1- Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinde;

Aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemin, zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle arttırılmaması isabetsizliği sanığa karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi uyarınca verilen 18 ay hapis cezasında, takdiri indirim maddesi uygulanması sırasında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 59 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 62. maddelerinde 1/6 olarak aynı indirim oranı belirtilmişse de; 765 sayılı Kanunda yer almayıp, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak kararda gösterilmemiş olsa da infaz sırasında re’sen uygulanan güvenlik tedbirlerinin sanık aleyhine olduğu gözetilmeden, cezadan 62. madde ile indirim yapılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerine “765 sayılı TCK’nun 59” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1- Sanık müdafiinin, 2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

1- Sanık müdafiinin, 2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.