muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12284, Karar No: 2017/6455, Tarih: 25.05.2017

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece dairede alçı kartonpiyerin yapılmaması ve balkonlara kapaklı priz telefon ve Tv prizinin konulmaması, eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.ve 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20852, Karar No: 2014/20447, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/20852 E.  ,  2014/20447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/251-2014/105

Hazine ile E.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.04.2014 gün ve 251/105 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, asıl ve birleşen dosyada mülkiyeti davalılara ait olan ... ve .. parsel sayılı taşınmazların 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek dava konusu taşınmazların kıyıda kalan kısımlarının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra asıl ve birleşen davaların kabulü ile, ... parsel sayılı taşınmazın 7.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen A=28,17 ve B= 42,74 m2; yine dava konusu 272 parselde kayıtlı taşınmazın 30.1.2014 tarihli bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen A= 459,61 m2 kısımlarının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile iptaline, kamu malı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, reddine dair önceki hüküm Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 23/01/2013 tarih ve 2012/1-692 Esas, 2013/ 138 Karar sayılı ilamı ile özet olarak,''.... Yerel Mahkemece eldeki davada 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ve Özel Dairece bu husus bozma kapsamı dışında bırakılmışsa da, davanın reddine gerekçe yapılan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla bu durumun ilgili taraf lehine usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olduğu söylenemeyecektir. Hal böyle olunca; aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.'' gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki;16.2.2009 tarihli keşifte hazır bulunan Jeologlar M.. V., Ö.. B.. ve H.. K.. tarafından düzenlenen 5.6.2009 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazların bulunduğu alanda kıyının genellikle dar yüksek kıyı şeklinde olduğu, idare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisine göre taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisinin kara tarafında kaldığı, ancak taraflarınca çizilen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazların kuzeyindeki bir kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığı rapor edilmiş, aynı tarihli keşifte görev alan teknik bilirkişiler M.. B.. ve H..U.. 07.11.2013 havale tarihli raporlarında özetle, keşfen belirlenmiş kıyı kenar çizgisine göre dava konusu ... parselin (A) = 28,17 m2 ve ( B)= 42,74 m2 lik kısımlarının kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığını rapor etmiştir. Bundan ayrı, aynı teknik bilirkişilerce dosyaya sunulan 30.1.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu ... parselin A harfi ile taralı olarak gösterilen 459.61 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığı bildirilmiş, anılan rapora ekli krokide ise yeşil renkle taralı olarak gösterilen ve ( A) harfi ile simgelenen 459,61 m2 lik kısmın İdare tarafından belirlenmiş ve krokide kırmızı renkle gösterilen kıyı kenar çizgisi esas alınarak düzenlendiği saptanmıştır. Ayrıca, 5.6.2009 tarihli jeolog bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların tamamının İdare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin gerisinde kaldığı belirlenmesine karşın 7.11.2013 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokiye göre dava konusu ... parselin bir kısmının İdare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı görülmüştür. Dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki bu açık fark ve çelişkiye rağmen çelişki giderilmeksizin karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre oluşturulan Bilirkişi Heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde ve daha önce rapor düzenlemiş bilirkişiler dışında bir heyet oluşturularak ayrıntılı rapor düzenletilmesinden sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14247, Karar No: 2022/16855, Tarih: 28.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/14247 E.  ,  2022/16855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 28.12.2022 tarihinde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2006 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2017 yılında yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2008-2017 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/4743, Karar No: 2016/5327, Tarih: 21.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4743 E.  ,  2016/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20.05.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurun gece 23:00 sıralarında arabası ile evine giderken sanık ... ve hakkında beraat kararı verilen ...’ın motosiklet ile gelerek mağdurdan şarap parası istedikleri, kabul etmeyip yoluna devam ettiği, ancak takip ederek yeniden para istedikleri, bunun üzerine mağdurun arabadan aşağı indiği, alkollü olduklarını fark ettiği sanık ve ...’ın yanına gidip para vermeyeceğini belirttiği, bunun üzerine ...’ın “Bizde silah ve bıçak var” dediği, mağdurun arabadan aldığı çapa sapı ile ...’a vurması üzerine bıçak ve silah çıkartan sanık ...’ın bıçakla mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin geceleyin, silahla ve birden fala kişiyle birlikte yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, kanıtların taktirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle atanan savunmana ödenen avukatlık

ücretinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31368, Karar No: 2018/3022, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31368 E.  ,  2018/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde belirtilen nedenlerle düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''18.02.2014'' yerine ''13.03.2014'' olarak gösterilmesi,

3-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11563, Karar No: 2021/5297, Tarih: 29.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11563 E.  ,  2021/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyrederken, üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kontrolsüzce sola döndüğü esnada, aracının sağ yan orta kısımlarına, sağdan gelmekte olan katılan idaresindeki motosikletin çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak, tam kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 6.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 455 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29433, Karar No: 2015/29748, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/29433 E.  ,  2015/29748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2015

NUMARASI : 2015/372-2015/564

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.09.2015 tarih, 2015/18566E.-22485K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3232, Karar No: 2019/7849, Tarih: 12.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3232 E.  ,  2019/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafıinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi gereğince koşulları bulunmadığından reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik sanık müdafıinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yetkilisi olduğu .... Kent Saç ve Metal Ür. İnş. Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şirketinin 2009 ve 2010 takvim yıllarında defterlerine işleyerek, katma değer vergisinde indirim konusu yaptığı suç konusu faturaları düzenleyen ... Metal Hafriyat İnş.San ve Tic. Ltd. Şti. hakkında hazırlanan 23.10.2013 tarihli, 2013/ A-1902/31 sayılı vergi tekniği raporunun dosya içinde bulunduğu; söz konusu şirketin yetkilisi olan ....’ın, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.12.2014 tarihli, 2013/933 esas ve 2014/788 karar sayılı ilamı ile 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkum olup, kararın, Dairemizin 25.03.2019 tarihli, 2016/12466 esas, 2019/3022 karar sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin temyiz nedenlerinin reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafıinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

II. Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafıinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Dosya kapsamına ve UYAP ortamından yapılan araştırmaya göre, sanığın, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.12.2014 tarihli, 2013/821 esas, 2014/778 karar sayılı ilamı ile Çakabey Vergi Dairesinin ...5 vergi kimlik numaralı mükellefi .... Kent Saç ve Metal Ür. İnş. Nak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olarak 2008 takvim yılında ... Plastik İnşaat Yapı Elemanları Sanayi Tic. Ltd. Şti.den temin ettiği faturalar nedeniyle 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkum olduğunun, söz konusu dosyanın Dairemizin 12.11.2019 tarihli, 2019/3231 esas ve 2019/7838 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 esas ve 2016/128 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, daha evvel zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak kesinleşen hükme konu eylemler de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması ve belirlenen ceza kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan fazla ise kesinleşen hükümdeki cezanın mahsubuna, aksi halde ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekliliği,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafıinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.