muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15798, Karar No: 2016/10345, Tarih: 06.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15798 E.  ,  2016/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyaları tefrik edilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un, mağdur ...'nın evinde hırsızlık yapmak amacıyla ikamet dış kapısının kilit aksamının vidalarını sökerken, karşı komşu olan tanık ...'ın bu durumu fark edip polise haber vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuklardan ...'nin apartmanın 4. katında, ...'un ise binanın çatısında güneş enerjisinin arkasına saklanmış vaziyette yakalandığı, suça sürüklenen çocuklarla yapılan şifai görüşmede, sanıklar ... ile ...'ın kendilerini, sanıklar ... ve ... ile diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ı hırsızlık yapmaları ve çaldıkları eşyaları belli bir yere koymaları konusunda azmettirtiklerini, bu nedenle sanıklar ve diğer suça sürüklenen çocuklarla beraber ... plakalı araçla hırsızlık yapmak amacıyla ... iline geldiklerini beyan ettikleri, yapılan araştırmada ... plakalı araç içerisinde suça sürüklenen çocukların isimlerini verdikleri, ..., ..., ... ve ...'ın yakalandıkları, suça sürüklenen çocuk ... ile yapılan görüşmede çalmış oldukları eşyaları bıraktıkları yerde, iki ayrı ikametten çalınan eşyaların bulunduğu, sanıkların ise tüm aşamalarda suçu kabul etmeyerek, suça sürüklenen çocuklarla bir ilgilerinin bulunmadığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların tefrik edilen dosyalarının temini ile incelendikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11840, Karar No: 2022/7072, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11840 E.  ,  2022/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan da dava açıldığı ancak bir karar verilmediği anlaşılmakla, bu hususta karar verilmesi ayrıca mağdura yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da işlem yapılması, zamanaşımı süresi içerisinde olanaklı kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, “Bağ evine 05/01/2014 tarihinde gittiğinde herhangi bir sorun olmadığı, 12/01/2014 tarihinde öğleden sonra gittiğinde bağ evinin tuğla duvarının delinmek suretiyle içeri girilip eşyalarının çalındığını fark ettiğini, komşusu ... ile yaptığı telefon görüşmesinde bağ evindeki tadilat için 8.1.2014 geldiğinde bir sorun olmadığını söylediğini” beyan ettiği; kolluk tarafından yapılan araştırmada çalınan bazı malzemelerin çoban kuyusu mevkiine giden stabilize dağ yolu üzerinde bulunduğu ve aynı yerde at arabası izine rastlanıldığı, 3-4 km takip edilen izlerin mevkiinde kurulu 2 adet çadırda son bulduğu, sözkonusu çadırlar ile çadırların karşısında bulunan ve mülkiyeti ... isimli azeri uyruklu olduğu tespit edilen bir şahsa ait evin sanık tarafından kullanıldığının belirlendiği, evde yapılan 15.1.2014 tarihli aramada müştekiye ait tüp ve lüksün ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki ifadelerinde, “.. kışın ortasında hangi ay olduğunu hatırlamıyorum ancak kışın ortasında çok soğuk oldu çadır dondu bunun üzerine eşim ..., oğlum ... ve ben boş olan eve taşındık .. yapılan aramada tüp ele geçti ben eve gittiğimde tüp oradaydı, 5-10 gün orada kaldım daha sonra arama yapılmıştı, hırsızlık yapmadım suçlamayı kabul etmiyorum..” şeklinde beyanda bulunduğu dikkate alındığında; mağdurun komşusu ... ile sanığın eşi ... ve oğlu ...’ın da beyanları alınarak olaya ilişkin görgü ve bilgilerinin olup olmadığının tespit edilmesinden sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11903, Karar No: 2015/1933, Tarih: 11.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/11903 E.  ,  2015/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191.maddesinin 5.fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2946, Karar No: 2024/8337, Tarih: 10.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2946 E.  ,  2024/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2372 E., 2022/2646 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2021/115 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 06.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin şirkette 17.07.2012 başlangıç tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi gereğince çalışmakta olduğunu, davacı müvekkilinin şirkette meyve boşaltma işi yapmakta olduğunu, davacıya işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili kurallar imzalatıldığını, işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinin alındığını, müvekkilinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi ve manevi tazminat talebinin kabulü ile 182.290,29-TL maddi tazminatın, 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; %43 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının eksik yapıldığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş kazasının meydana gelmesinde tek kusurlu olanın davacı olduğunu, sonradan sundukları özürlü sağlık raporunun dikkate alınması gerektiğini, işe girerken davacının kendisi ile ilgili yanlış ve eksik bilgi verdiğini, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiği ile illiyet bağının bulunmadığını, davacının haksız kazanç elde etme niyetinde olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum Sağlık Kurulunca %24, Yüksek Sağlık Kurulunca %24, ATK 3. İhtisas Kurulunca %43 ve ATK 2. Üst Kurulunca %24 olarak belirlendiği, davacının 06.08.2012 tarihinde geçirdiği kazanın Kurum tarafından iş kazası sayıldığı, iş kazasının oluşumunda sigortalı ve işverenin sırasıyla %30 ve %70 oranlarında kusurlu bulunduğu, 12.04.2014 tarihli heyet kusur bilirkişi raporunda sigortalı işverenin sırasıyla %75 ve %25 oranlarında kusurlu bulunduğu, çelişki üzerine alınan 09.09.2020 kusur bilirkişi raporunda sigortalı ve işverenin sırasıyla %70 ve %30 oranlarında kusurlu bulunduğu, 05.03.2021 tarihli hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda da; %24 sürekli iş göremezlik oranı ve %70 işveren kusur oranı dikkate alınarak davacının maddi tazminat tutarının 182.290,99 TL olacağının belirtildiği ve bu doğrultuda yapılan ıslah sonrası davanın kabulüne karar verildiği, hükme dayanak alınan, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun öngördüğü şekilde iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten aldırılan ve çelişkileri gideren 09.09.2020 tarihli raporda, iş kazasının meydana gelmesinde, davacının %30, davalı işverenin %70 oranında kusurlarının bulunduğunun tespit edildiği, iş kazası önlenebilir olduğundan kaçınılmazlığın söz konusu olmadığı, rapor içeriğinden farklı olarak taraf vekillerinin beyan ve istinaf başvuru dilekçelerinde, işverenin / sigortalının kusur oranlarının daha yüksek/daha düşük olmasını gerektirir bilimsel, teknik ve somut olaya uygun değerlendirmeler aksine somut iddiaların belirtilmediği ve yukarıdaki açıklamalarla birlikte tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile ilgililer yönünden isabetli bulunan kusur aidiyet ve oranlarına yönelik, taraf vekillerinin istinaf başvuru sebep ve gerekçelerinin yerinde ve kabul edilebilir olmadığı sonucuna varıldığı, iş kazası sonucu davacıda oluşan % 24 oranındaki sürekli iş göremezlik oranına ve davalı işverenin %70 oranında kusurlu olmasına göre talep gibi 20.000,00 TL olarak takdir edilen manevi tazminatın ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, durumu karşısında davacı mağduriyetini gidermesi gereken haksız olanların sorumluluk bilincini sağlayacak, toplumsal hayata bağlılık ve güven duygusunu artıracak miktarda, dosya içeriğine ve gerçeğine uygun olduğu kanaatine varıldığı, Kurum Yüksek Sağlık Kurulu ile ATK 3. İhtisas Kurulunun sürekli iş göremezlik oranı hususunda raporlar arasındaki çelişkinin ATK 2. Üst Kurulunun raporu doğrultusunda giderilmiş olduğu, aynı zamanda sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik dava dosyasında da Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2021/1130 Esas - 2021/13308 Karar sayılı bozma ilamında da %24'lük sürekli iş göremezlik oranının kesinleştiğinin belirtildiği gerekçesiyle, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3629, Karar No: 2017/7321, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3629 E.  ,  2017/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçiler ...,...'ın adlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

İpotek tesisine ilişkin resmi senette mal alımı anlaşmasına istinaden ipotek tesis edildiğinin bildirilmesine göre, taraflar arasındaki mal alımı anlaşmasının ne olduğu hususunda araştırma yapılmadan ve aralarında akrabalık bağı olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması veya müsned suçun tek suç oluşturup oluşturmadığı veya TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması bakımından, aynı konuda dava olduğu bildirilen aynı Mahkemenin 2012/455 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenilmemesi ve birleştirme hususunun düşünülmemesi,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3940, Karar No: 2006/4511, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3940 E.  ,  2006/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 15.481.300.000 TL. öğretim masrafının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava ve birleştirilen dava dilekçesinde, davalı ...’nun Kuleli Askeri Lisesinde eğitime başladığını, bu nedenle davalı olan velisi ...’ndan yüklenme senedi alındığını, ancak Disiplin Kurulu Kararı ile okulla ilişiğinin kesildiğini, öğrenimi sırasınca kendisine 15.581.300.000 TL masraf yapıldığını, bunun 100.000.000 TL’lik kısmın ödendiği geriye kalan kısmın ödenmediğini ileri sürerek 15.481.300.000 TL’nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, ödenen 100.000.000 TL’nin ise sarf tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Yargılama aşamasında davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için mahkemece alınan bilirkişi raporunda, yüklenme senedinde gösterilmeyen amortisman ve personel giderlerinden davalının sorumlu olmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği ileri sürülerek bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra yapılan hesaplamada davalı ... ve kefil Amir ...’in 7.097.189.299 TL asıl borçlarının olduğunu, faizden ise ilişki kesme tarihinden itibaran sorumlu olacaklarını, davalı ...’nun ise yüklenme senedini velayeten imzaladığı, asıl borçlu reşit olduğundan taraf sıfatının bulunmadığını belirtilmiş, mahkemece davalı ... hakkındaki davayı husumetten reddetmiş, diğer davalılar açısından ise kısmen kabule karar verilmiş,, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve Beşiktaş 12. Noterliğince 01.09.2000 tarihinde 08468 yevmiye ile düzenlenen, davalı öğrencinin velisi tarafından da imzalanan yüklenme senedinde “ Silâhlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay/Astsubay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım...”şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilümum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davalı adına velisi tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır. Yüklenme senedi içeriğinde ise yasa ve yönetmelik hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine göre, davalının sorumlu olacağı masraflar arasında personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-Aynı yüklenme senedinde “...okuldan çıkarılmam halinde Silahlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesine kadar ...’nca zimmetime tahakkuk ettirilecek tazminatı...sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faiziyle ...ödeyeceğimi kabul

eder, yüklenirim” şeklinde taahhüt verildiğine göre, sarf edilen giderler için sarf tarihinden -Yargıtay uygulamalarına göre dönem sonundan itibaren- faizinin de hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, asıl alacağa ilişki kesme tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda davalının personel ve amortisman giderleri ile bunların sarf tarihinden itibaren işlemiş faizinden de sorumlu olacağı dikkate alınarak yeniden bilirkişiden ek rapor alınmalı ve bu rapor doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.