muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17939, Karar No: 2020/3375, Tarih: 11.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/17939 E.  ,  2020/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil, Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ile dahili davalı ... İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazların kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının müdahalesinin önlenmesine ve varsa mevcut yapıların kaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı vekili, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın dahili davalı ... İşletmeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden 523 ada 1 parsel sayılı taşınmaz açısından reddine, 295 ada 3 parsel ve 522 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar açısından kabulüyle, 01.08.2014 tarihli bilirkişi raporu ve krokisinde belirtilen dava konusu Beylikdüzü ... 295 ada 3 nolu taşınmazın tamamı olan 48,18 m2'sinin, ... 522 ada 1 nolu taşınmazın krokide A harfi ile gösterilen 14,72 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespiti ile bu belirtilen kısımlara davalı şirket tarafından yapılan müdahalenin men-i ile üzerindeki yapıların kal'ine ve bu kısımların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması sebebiyle davacı lehine kamuya terkinine; diğer davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ve dahili davalı ... İşletmeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini, müdahalenin önlenmesi ve kal isteklerine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ve dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ve dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerce, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazların tapuda dahili davalı adına kayıtlı olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında 295 ada 3 nolu taşınmazın tamamı olan 48,18 m2'nin, 522 ada 1 nolu taşınmazın krokide A harfi ile gösterilen 14,72 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, 523 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı belirtilerek yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazların tapuda dahili davalı adına kayıtlı olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında 295 ada 3 nolu taşınmazın tamamı olan 48,18 m2'nin, 522 ada 1 nolu taşınmazın krokide A harfi ile gösterilen 14,72 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, 523 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı belirtilerek yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisine ilişkin bilgi ve belgeler eksiksiz olarak getirtilmemiş, bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde gösterilmemiş ve çakıştırma yapılmamış, taşınmazda gözlem çukuru açılmak suretiyle gerekli inceleme yapılmamış, komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumu araştırılıp değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş; oluşturulan bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Anılan yönler gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekili ve dahili davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekili ve dahili davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5040, Karar No: 2008/6670, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5040 E.  ,  2008/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sultanhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/86 esas sayılı dava dosyasının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8268, Karar No: 2012/16925, Tarih: 09.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8268 E.  ,  2012/16925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin yüklenen suç nedeniyle katma değer vergisi ziyaına neden olunduğu gözetildiğinde 2003 takvim yılı için 26.01.2004, 2004 takvim yılı için 21.01.2005, 2005 takvim yılı için ise 21.01.2006 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen “... Metal İnş. Malz. Otom. San. ve Tic. Ltd.Şti.” hakkında düzenlenen 26.07.2006 tarih ve VDENR-2006-807/30 sayılı vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Küçükköy Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 13.05.2009 tarihli yazısı da dikkate alınarak takdir komisyonu kararlarına istinaden gerekli tarhiyatlar yapılarak 08.01.2009 tarihinde tebliğ yapılan ilgili firma yetkilisi hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmemesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4465, Karar No: 2018/7220, Tarih: 21.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4465 E.  ,  2018/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazine vekilinin temyizinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olup, beraat hükmüne yönelik sanığın da temyiz talebinin olmadığı anlaşılmakla;

Şikayetçi Hazinenin 30.11.2017 tarihindeki usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Hazine vekilinin vaki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6677, Karar No: 2019/1899, Tarih: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6677 E.  ,  2019/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 7151 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 133804/134212 payının Sosyal Sigortalar Kurumu ve İşçi Sigortaları Kurumu'na ait iken 5283 sayılı Kanun doğrultusunda bu payların tapu kayıtlarının iptali ile Maliye Bakanlığı adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan bina ve müştemilatların sağlık birimi olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile 29601/134212 payının kurum adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., Hazine adına yapılan tescilin 5283 sayılı Kanun'a dayandığını, bu nedenle, yolsuz tescil olarak kabul edilemeyeceğini, kaldı ki, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun geçici 3.maddesi ile tüm sosyal güvenlik kurumlarının taşınmaz mallarından kurumun hizmet gereği ihtiyaç duymadıklarının bir yıl içerisinde Maliye Hazinesi' ne bildirilerek, 6 ay içerisinde de tapuda resen Hazine adına tescil edileceği hükmünün bulunduğunu, davacı kurumun sadece hizmet için ihtiyacı olan taşınmazları tasarrufunda ve mülkiyetinde tutabileceğini, dava konusu taşınmaz üzerinde ise Buca Seyfi Demirsoy Hastanesi'nin bahçesinde bulunan lojmanların, zeytinlik alanın ve ... Köşkü'nün bulunduğunu, bu yapıların davacı kurumun hizmet gereği ihtiyacı olan taşınmazlar olarak nitelendirilmesine imkan olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü, kuruma ait 22 m²’ye isabet eden payın, 3 parçaya bölünmesi halinde değersiz ve kullanıma elverişsiz hale geleceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın ifrazının mümkün olmadığı, 5283 sayılı kanun uyarınca yapılan devrin de yerinde olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine dair verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Dairece “öncelikle hastane binasının nerede olduğunun saptanması, taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığı yönünde 3194 sayılı Yasanın 15. maddesi gereğince belediye encümen kararına dayalı bilgi istenilmesi, hastane ve kullanım alanı dışında kalan bölümün varlığı kanıtlandığı takdirde ve ifrazının mümkün olması halinde bu kesimin müstakilen davacı adına, ifrazının mümkün olmaması halinde belirlenen bölümün taşınmazın genel yüz ölçümüne göre oran kurularak davacı idarenin paydaş kılınması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ve davalı ... Bakanlığının temyizi üzerine “dava konusu 1 parsel üzerinde bulunan ve lojman olarak kullanılan iki adet bina yönünden davacı yararına intifa hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir” gerekçesiyle yeniden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ... Bakanlığının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/639, Karar No: 2023/3598, Tarih: 04.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/639 E.  ,  2023/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği dosyada katılan şirkete gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliği edildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığından öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2013/207 Esas, 2015/717 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... için 21.10.2013 ve sanık ... için 15.01.2015 olan sorgu tarihleri olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2013/207 Esas, 2015/717 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40131, Karar No: 2017/16996, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40131 E.  ,  2017/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14003, Karar No: 2023/18297, Tarih: 28.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14003 E.  ,  2023/18297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.09.2016-15.10.2017 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Elektrik Makina İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin (... Şirketi) kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü ... ülkesindeki yapım işinde elektrik ustası olarak net 2.500,00 USD ücret ile çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti , fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 30.09.2016-30.11.2017 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.650,00 TL olduğunu, çalıştığı süre zarfında konaklama, barınma, beslenme ihtiyaçlarının diğer davalı Şirket tarafından karşılandığını, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ... Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ vekili (davalı ... Şirketi) cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 30.09.2016-30.11.2017 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak diğer davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.650,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI