muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/303, Karar No: 2023/2103, Tarih: 10.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle: Sanığın, mağdureye yönelik zincirleme sarkıntılık suçunu işlediği kabulü ile bozma öncesi verilen kararın yerinde olduğu, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmesi gerektiği, sanığın beraatine dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''2014 yılı Haziran ayının ilk haftasında, ... ili ... ilçesi ... Mah. ... Blokları ... Merkezi arkasındaki yeşil alan bakım sorumlusu sanık ...'in, okul çıkışı yoldan geçen orta düzeyde mental kapasiteye sahip, fiilin hukuki anlam ve sonuçları algılama yeteneği gelişmemiş bulunan mağdureyi yanına çağırıp, yaşı ve okuluna ilişkin sorular sorarak, 1,00 Türk Lirası vererek yanağından öperek, "pazartesi gel 5 TL vereceğim" şeklindeki sözleri sonrası yanından uzaklaşan mağdurun bu olaydan bir kaç gün sonra, saat 14:00 sıralarında aynı yerde çimleri suladığı sırada yine mağdureyi yanına çağırarak, dondurma ısmarlama teklifinde bulunduğu, mağdurenin kabul etmemesi üzerine yine 1,00 Türk Lirası vererek mağdurun yanağından öptüğü, son olarak 20/06/2014 günü saat 08:30 sıralarında, aynı yerde mağdure ile karşılaştığında dondurma ısmarlamayı teklif ederek yanına gelen mağdureye 1,00 Türk Lirası vererek yanağından öptüğü, mağdurenin olayı ailesine anlatması üzerine sanık hakkında yapılan şikayet üzerine yürütülen soruşturma neticesinde sanığın 15 yaşını tamamlamamış ve fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş mağdure ...'ya yönelik zincirleme şekilde sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/2378 Esas 2022/767 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde,

Sanığın aşamalarda değişmeyen inkar içerikli savunmalarında özetle, bekçilik yaptığı yerde çevredekilerin istekleri üzerine kendilerine su verdiğini, aynı şekilde mağdurenin de su istemesi üzerine kendisine su verdiğini bu sırada mağdurenin yanında bir erkek çocuğunda bulunduğunu ve içinden gelerek mağdureye 1 TL para verip "kardeşin ile 50 kuruşa şeker alın" dediğini belirttiği, olayın görgü tanığının tespit edilemediği hususu göz önünde bulundurulduğunda olayın meydana geliş şekli itibariyle sanığın eylemlerini cinsel amaçlarını tatmin amacıyla gerçekleştirdiğine dair savunmasının aksini kanıtlayıp mahkumiyetine yetecek derecede her türlü şüpheden uzak, kesin, net ve inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraatine'' şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10775, Karar No: 2020/6153, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10775 E.  ,  2020/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- 2008, 2009 ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün gerekçesinde sanığın vergi raporları, mütalaa ve iddianameye uygun olarak 2008, 2009 ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği kabul edildiği halde gerekçenin son cümlesinde sahte fatura kullandığından bahsedilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olduğu anlaşılmış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14197, Karar No: 2015/6655, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14197 E.  ,  2015/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/263860

MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/362 (E) ve 2012/399 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

SUÇ TARİHİ : 16/11/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanık S.. K..'ın, katılanların bahçelerine hayvanlarını otlatmak amaçlı soktuğu, hayvanların, katılan D.. M..'nın 300 adet, katılan E.. D..'nın 170 adet, katılan İ.. K..'nın 30 adet, katılan A.. K..'nın 30 adet ağacının yapraklarını ve filizlerini yedikleri, ayrıca ağaçların dallarını kırdıkları anlaşıldığından, sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan, her bir katılana yönelik eyleminden ötürü dört defa mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9357, Karar No: 2022/12103, Tarih: 22.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9357 E.  ,  2022/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi /borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/531 E. - 2022/1623 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/531 E. - 2022/1623 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Samandağ İcra Hukuk Mahkemesi’nin 13.01.2022 tarih ve 2021/51 E. - 2022/8 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “% 10'una tekabül eden 80.300,00-TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5'ine tekabül eden 40.150,00-TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1507, Karar No: 2012/7218, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1507 E.  ,  2012/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar hakkında icra takibi yaptığını, davalıların icra takibine itiraz ettiklerini, takibe konu senetlerin sözleme ile kendisine geçtiğini, asıl alacağın faizini sehven reeskont-avans faizi olarak hesapladığını, bu hatayı düzelttiklerini, 23.705, 20 TL olan miktarı 21.647, 12 TL.na indirdiğini, aradaki işlemiş faiz farkından feragat ettiklerini belirterek itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş, diğer davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, icra takibine dayanak belgelerde düzenleme tarihinin olmadığı, ciro yolu ile davacıya senetteki hakkın ulaşmasının mümkün olmadığı, alacağın temlikini sağlayacak yazılı bir devir beyanının gerekli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kambiyo senedi vasfında olmayan dört adet belgeye dayanarak keşideci ve belgede imzası bulunan diğer şahıslara karşı ilamsız icra takibine girişmiş ve itiraz üzerine de eldeki davayı açmıştır. Kambiyo vasfında olmayan belgedeki cirolar temlik hükmünde olmadığından mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesinde isabetsizlik yok ise de, davacı senet üzerinde imzası bulunan diğer kişilerin borcu

2012/1507-7218

04.03.2008 tarihli sözleşme ile tekeffül ettiklerini ileri sürmüş ve dosyaya ibraz edilen sözleşmeye dayanmıştır. Mahkemece bu sözleşme ile ilgili olarak herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca mahkemece tarafların sözleşme hükümleriyle birlikte tüm delillerin tartışılması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8112, Karar No: 2013/12075, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8112 E.  ,  2013/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen 493 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.07.2003 olan satış tarihi ve dava konusu taşınmazın 15.06.2012 olan dava tarihi itibariyle İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıklarının, imar düzenlemesine tabi tutulmuş iseler ne oranda imar kaybına uğradıklarının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7272, Karar No: 2015/21002, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7272 E.  ,  2015/21002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde kış dönemi olan 1 ekim- 31 mart arasında 08:30-18:30 saatleri arasında, yaz dönemi olan 1 nisan -30 eylül arasında 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığını, bu sürelerde yapılan fazla çalışmaların ödenmediğini, ancak arızî olarak mesai bitiminden sonra yapılan fazla çalışmaların bordrolarda gösterilip ödendiğini, günde yemek için 1/2 saat ara dinlenmesi yaptığını, genel tatil çalışmalarının da ödenmediğini, 2011 yılı Şubat ayına dek ücretlerin bordrolarda asgari ücret düzeyinden gösterildiğini, farkın elden ödendiğini, böylece SGK primlerinin eksik yatırıldığını, bu nedenler ile davacının 08/03/2012 tarihinde davalıya dilekçe fakslayarak iş aktini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, işyerinde Genel Koordinatörlük'e yeni getirilen ...... tarafından verilen yedek parça stok sayımı yapılmasına dair emir ve talimatına karşı çıktığını, bunu elektronik posta ile emri verene ve şirketin diğer çalışanlarına bildirdiğini, davacının yedek parça sipariş ve stoklarını izlemede basiretsiz kaldığını, yapılan sayım sonrasında davacının gereksiz yere stok yüküne ve maliyetine sebebiyet verdiğinin anlaşıldığını, uzun süredir çalışması nednei ile maaşında indirime gidilmeksizin yedek parça bölümünden alınarak işyerindeki tecrubesine uygun ve yedek parça ile doğrudan ilintili olan kargo servis ve atölye sorumlusu olarak görevlendirildiğini, bu görevlendirme öncesinde emir ve talimatlara aykırı davranması hakkında savunmasının alındığını, savunması varit görülmeyerek kınama cezası verildiğini, davacının görevini önce kabul etmediğini, sonra yeni bölümünde kısa bir süre çalıştıktan sonra rapor aldığını, rapor sonrası işe devam etmediğini, ....... Noterliği'nin 13.03.2012 tarihli, .... yevmiye numatalı ihtarnamesi ile mazeretini bildirerek işe başlamaya davet edildiğini, aksi halde iş aktinin haksız olarak kendisi tarafından feshedilmiş sayılacağının ihtar edildiğini, ihtarnameye cevap vermediğinden çıkış bildirgesinin 12.03.2013 tarihinde ''işçi tarafından fesih'' koduyla verildiğini, davacının faksının davalıya ulaşmadığını, ilgilisi üzerine yazılmamış ise davalı işyerinde faksların içeriğine bakılmaksızın gereksiz kabul edilerek çöpe atıldığını, davacının çalışma sürelerine ilişkin iddialarının doğru olmadığını, işyerinde giriş ve çıkışlarda otomasyon bulunduğunu, giriş ve çıkış saatlerinin belli olduğunu, davacının kimi zaman saat 08:20, kimi zaman saat 08:45'te işe geldiğini, soyunma giyinme süreleri ile yemek molası ve ara dinlenmelerin iş saatinden sayılmadığını, genellikle sabah saat 08.40’ta işyeri servisinin geldiğini, 30 dakika içinde kıyafetlerini değiştirerek saat 09:00'da işe başladıklarını, 1 saat yemek molası ile günde 4 kez 15 dakika çay ve sigara molası olduğunu, kış döneminde saat 18:15, yaz döneminda saat 18:30'da işi bırakarak temizlik ve giyinmek için soyunma odasına çıktıklarını, soyunma, giyinme ve ara dinlenmelerinin fiili çalışma süresinden sayılmayacağından ve davacının saat 19:00'dan sonra yapılan çalışmaların karşılığının ödendiğini kabul etmesi nedeniyle davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, sair iddia ve taleplerin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile ücret alacağı haricindeki taleplerin kabulüne, ücret alacağı hakkında ise dava açıldıktan sonra ödendiği için karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe: