muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2896, Karar No: 2008/7595, Tarih: 17.06.2008

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının miras bırakanın boşandığı eşinden olma kızı, davalının ise ikinci eş olduğu kayden sabittir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan H.ile davalı A.un ½ payla maliki oldukları taşınmazlarını satarak elde edilen para ile çekişme konusu taşınmazın alındığı, ancak sicil kaydının miras bırakan H.adına oluşturulduğu sabittir.Dinlenen ve bu olguyu doğrulayan tanık ifadelerinden miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olmayıp davalının sattığı taşınmazdaki payına karşılık olmak üzere çekişme konusu taşınmazdaki ½ payı temlik ettiği görülmektedir.

O halde bu olgu yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde pay temlikinin mal kaçırmak gayesi ile yapılmadığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere aksi yönde davanın kabul edilmesi doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.md. gereğince BOZULMASINA, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,17.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5026, Karar No: 2017/6723, Tarih: 17.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5026 E.  ,  2017/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suretiyle üzerine atılı suçları işlediğinin iddia ve kabul edilmesi, sanığın işyerini 2005 yılında kapattığını, düzenlenen faturaların kendisine ait olmadığını savunması, .....'na ait işyerinde ve .....'nun babasına ait evde yapılan aramada....Tekstil- ... başlıklı faturaların bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiği, bu nedenle sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, sanığın düzenlediği iddia edilen faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının sorulması, dosyada bulunan faturalar ile bulunursa diğer yıllara ait faturalardaki yazı ve imzanın sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından,....ile ..... hakkında yapılan işlemlerin sonucunun araştırılmasından sonra, toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/351, Karar No: 2015/5881, Tarih: 16.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/351 E.  ,  2015/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti

Hüküm : TCK'nın 188/3, 52/2-3-4, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28230, Karar No: 2013/18051, Tarih: 06.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28230 E.  ,  2013/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/05/2008 tarih ve 2007/295 esas, 2008/263 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 06/06/2012 gün ve 2010/17591 esas, 2012/13890 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunması, dosyaya yansıyan ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek, TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, " karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/08/2012 gün ve 2008/226789 sayılı yazısı ile;

"Adli para cezasının taksitlendirilmesi ise 5237 sayılı TCY’nın 52/4. madde ve fıkrasında, “Hâkim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCY’nın 52/1. maddesi uyarınca doğrudan hükmedilen adli para cezasının aynı maddenin 4. fıkrası hükmüne göre taksitlendirilebileceği hususunda bir duraksama bulunmamaktadır.

Bununla birlikte; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 6.fıkrasındaki; “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin hükümsüz kalır.” şeklindeki anlatım dolaylı olarak 5237 sayılı TCY’nın 52/4. maddesindeki taksitlendirme yetkisine işaret etmektedir.

5237 sayılı TCY’nın 50/1-a maddesi gereğince hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi sonucu hükmedilen adli para cezasının ne şekilde infaz edileceği ise 5275 sayılı CGTİHY’nın 109. maddesindeki, “Kısa süreli hapis cezası yerine Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejim, tüzükte gösterilir.” biçimindeki hükmün yollamasıyla “Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük”ün 51. maddesinin 1. fıkrasında 7 bent halinde gösterilmiştir. Maddenin ( c ) bendindeki; “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, otuz günlük süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine imkân sağlanır. İlk taksitin süresinde ödenmemesi hâlinde, durum mahkemeye bildirilir. Cumhuriyet savcısının talebi üzerine mahkemece, kısa süreli hapis cezasının kısmen infazına

karar verilir ve bu karar derhâl infaz edilir” ve ( d ) bendindeki; “ Hükümde adlî para cezası takside bağlanmış ise kararda belirtilen süreye göre infaz edilir. Otuz gün içinde ilk taksitin ödenmemiş olması hâlinde, durum mahkemeye bildirilir, kararda yer almamış olsa bile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine hükmü veren mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen infazına, sonraki bir taksitin ödenmemiş olması hâlinde ise kısmen infazına karar verilir ve bu karar derhâl infaz edilir” biçimindeki düzenlemede taksitlendirmeden açıkça söz edilmektedir.

Bu itibarla;

Kısa süreli hapis cezası yerine hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirilmesinin olanaklı olmasına karşın sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin herhangi bir talebinin olmaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 6.fıkrasındaki; “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir hükmünden de sanığın yararlanabilmesi karşısında, Yerel mahkemece TCK 52/4 maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığından, Yüksek Dairenizce yerel mahkeme hükmünün bozulmasında isabet bulunmamaktadır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/06/2012 gün ve 2008/226789 Esas, 2012/13890 Karar sayılı kararının BOZULMASI ve yerel Mahkeme kararının ONANMASI, Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Sanığın dosyaya yansıyan şahsî, ekonomik ve ailevi durumu göz önünde bulundurarak,

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/06/2012 gün ve 2008/226789 Esas, 2012/13890 Karar sayılı kararının BOZULMASI ve yerel Mahkeme kararının ONANMASI, Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Sanığın dosyaya yansıyan şahsî, ekonomik ve ailevi durumu göz önünde bulundurarak,

Dairemizin 06/06/2012 gün ve 2010/17591 esas, 2012/13890 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21567, Karar No: 2018/8415, Tarih: 12.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21567 E.  ,  2018/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde, davalı ...Ş. ve davaya dahil edilen BOTAŞ tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 24/08/2013 tarihinde davalı ...ye ait yüksek gerilim hattındaki elektrik kaçağından kaynaklanan yangın sonucu kendisine ait olan....., 46 pafta, 3563 parsel, 860 m² ve zilyetliği kendisine ait bu parselin çevresinde ve üstünde bulunan gayrimenkulde ekili toplam 150 adet tam verimli zeytin ağacının tamamen yanarak kullanılamaz hale geldiğini, söz konusu yangında davalı şirketin elektrik tellerini yasal yükseklik ve emniyet tedbirlerini almadan geçirmesi sebebiyle tamamen kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL'nin en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline, yargılama giderlerinin davalı şirkete yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, olay günü tutanakla da hattın sahibi olduğu tespit edilen ....... davanın ihbar edilmesi gerektiğini, davacı tarafça zarar iddiasına dayanak olarak hiçbir belge veya rapor sunulmadığını, dosyaya sunulan delillerin tek başına dava konusu zararı ispata yeterli olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Dahili davalı ..., davanın husumetten reddinin gerektiğini, yangında herhangi bir sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 15.138.75 TL maddi tazminatın davalı ....... 'tan, 9.083,25 TL maddi tazminatın davalı ... 'tan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ....ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklı maddi tazminat talebine ilişkindir.

1-)Türk hukuk sisteminde hüküm, davada taraf olanlara yönelik olarak verilir. Bu kural uyarınca, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen taraf, dava açıldıktan sonra ek bir dilekçe ile davaya dahil edilemeyeceği gibi “mecburi dava arkadaşlığı” dışında ıslah yolu ile dahi taraf değiştirilemez. İhbar olunan kimse davada davalı sıfatının kazanamayacağı gibi, bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz.

.......

Hal böyle olunca mahkemece, Hukuk Muhakemesi Kanunu'nda dava açıldıktan sonra diğer kişilerin davaya dahil edilmek suretiyle davalı sıfatını kazanması ve husumetin bu kişilere yöneltilmesi konusunda bir düzenleme yer almadığı gözetilmeden, .... ........' nin dahili davalı olarak kabulü ile hakkında hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

.......

Hal böyle olunca mahkemece, Hukuk Muhakemesi Kanunu'nda dava açıldıktan sonra diğer kişilerin davaya dahil edilmek suretiyle davalı sıfatını kazanması ve husumetin bu kişilere yöneltilmesi konusunda bir düzenleme yer almadığı gözetilmeden, .... ........' nin dahili davalı olarak kabulü ile hakkında hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2) Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, malvarlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.12.1965 günlü ve 4/219 Esas 448 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan ziraat bilirkişi asıl ve ek raporları incelendiğinde, raporda dava konusu yerde toplam zarar miktarı 18.055, 51 TL, 2 yıllık verim kaybı ise 12.222,04 TL olarak belirlenmiş, bilirkişi tarafından zarar gören ağaçların sayısı net olarak tespit edilmiş olmasına rağmen, zarar miktarının yukarıda ifade edilen yönteme göre hesaplanmadığı anlaşılmakla; söz konusu ziraat asıl ve ek raporlarının hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığı kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece; konusunda uzman kişilerden seçilecek bilirkişi heyeti aracılığı ile yukarıda belirtilen esaslar uyarınca yanan ağaçlar nedeniyle uğranılan gerçek zararın olay tarihindeki değerler üzerinden tespit ettirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesisi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda mahkemece; konusunda uzman kişilerden seçilecek bilirkişi heyeti aracılığı ile yukarıda belirtilen esaslar uyarınca yanan ağaçlar nedeniyle uğranılan gerçek zararın olay tarihindeki değerler üzerinden tespit ettirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesisi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK' nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu ........ yönünden açık, ....... yönünden kapalı olmak üzere, 12.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/4004, Karar No: 2012/10033, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4004 E.  ,  2012/10033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini, soruşturma aşamasında dinlenen tanık Metin Kale'nin beyanına göre, gece 00:15 zaman dilimi içerisinde gerçekleştirmiş olmasına rağmen hakkında 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2625, Karar No: 2024/860, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/2625 E.  ,  2024/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1566 E., 2022/137 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2007 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2009 tarihli ve 2008/25 Esas, 2009/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2009 tarihli ve 2008/25 Esas, 2009/632 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 05.11.2013 tarihli ve 2011/15881 Esas, 2013/11041 Karar sayılı kararı ile "...sanıkların müştekiyi, çalınan kuşlarının yerini öğrenmek ve hırsızlığı müştekinin yapıp yapmadığını sorgulamak için evlerine götürdüklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların müştekiye yönelik haksız tahrik altında zorla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri gözetilmeden, eksik ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2014 tarihli ve 2014/259 Esas, 2014/745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası ile 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.