muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18867, Karar No: 2017/4399, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18867 E.  ,  2017/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Şikayetçi tarafından açılan Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/445 Esas sayılı tasarrufun iptaline ilişkin dava dosyasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden eksik kovuşturma ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Sanık hakkında yürütülen icra takibi sırasında, borçluya ait taşınmazlar üzerine bu dosyaya ilişkin takip borcundan dolayı haciz tatbik edilmekle birlikte, aynı hacizli mallar üzerinde başka dosyalardan dolayı da hacizlerin bulunduğunun anlaşılması nedeniyle hacizli malların değeri ile üzerlerindeki tüm hacizli alacakların miktarları belirlenerek, anılan alacakların karşılanmasından sonra bu dosya borcu için alacaklıyı tatmin edebilecek bir paranın kalıp kalmadığı saptanarak, sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

3)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi

ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11327, Karar No: 2021/20279, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11327 E.  ,  2021/20279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki Milli Eğitim Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, kamu malına zarar verme suçundan eylemlerine uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 21/03/2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocukların hüküm tarihinde ..., Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçlardan hükümlü olduklarının dosya içeriğinden ve UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 21/03/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Suça sürüklenen çocukların, hırsızlık eylemlerini bina içinden yapmış olmaları karşısında suç tarihine göre eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b-Suça sürüklenen çocukların, hırsızlık eylemlerini bina içinden yapmış olmaları karşısında suç tarihine göre eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

c- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6058, Karar No: 2009/9947, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6058 E.  ,  2009/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 71.912,86 TL'den talep edildiği kadar borçları olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilen masraf çizelgesinde yer alan ve barındırma gideri içersinde bulunan yatı giderinin Edremit Noterliğince 25.08.2000 tarihinde 12564 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen benzeri masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraflardan da davacının sorumlu olacağı dikkate alınmadan barındırma giderlerinden yatı gideri karşılığı %11,5 oranında indirim yapılması,

2-5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkında Yasanın 3. maddesine göre; sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle bilirkişi raporu içeriğinden davacı yükümlü ... 2004 yılı eğitim döneminde Kara Harp Okulunda eğitime başladığı ve 19.10.2007 tarihinde ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır. Kara Harp Okulunda eğitime başlarken davacının vermiş olduğu yüklenme senedinde okuldan çıkarılması halinde öğrenime başladığı tarihten ilişiğinin kesilmesine kadar Milli Savunma Bakanlığınca zimmetine tazminat olarak tahakkuk ettirilecek tazminatı yiyecek (yemek pişirme ve su masrafları dahil), giyim-kuşam, öğrenci harçlıkları, kitap-kırtasiye, vize-diploma-sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaştırma giderleri, ilaç ve tedavi giderleri, barındırma (aydınlatma, ısıtma, temizlik, yakıt, yatı masrafları ve benzeri masraflar), askeri

liseler hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimi, atış personel ve amortisman giderleri sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faizi ile ayrıca hükme hacet kalmaksızın ödeyeceğini taahhüt ettiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yükümlü davacı ... adına Kara Harp Okulu döneminde yapılan masrafları ve faizinin 41.922,27 YTL olduğunun saptandığı, belirlenen borç miktarından 1111 sayılı Askerlik Yasasının 10. maddesinin onüçüncü fıkrası ile buna ilişkin olarak çıkartılan yönerge uyarınca 1/3'ü indirilmek suretiyle 27.948,18 YTL borçlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır. 1111 sayılı Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrasına göre Harp Okulları veya Türk Silahlı Kuvvetleri adına okudukları üniversite, fakülte veya yüksek okullardan ilişiği kesilenlerin bu okullarda ay olarak okuduğu sürenin üçte biri muvazzaflık hizmetinden sayılır. Bu yükümlüler mutlaka temel askerlik hizmet eğitimine tabi tutulurlar. Ancak, harp okullarında geçen sürenin muvazzaflık askerlik hizmet süresini karşılaması halinde bunlar, temel askerlik eğitimine tabi tutulmadan yedeğe geçirilirler. 1111 sayılı Yasa askerlik yükümlülüğü ile ilgili bir yasadır. Bu Yasanın 10. maddesinin onüçüncü fıkrası yukarıda da değinildiği gibi harp okulundan çıkartılan kişilerin askerlik yükümlülüklerini ne şekilde yerine getireceklerine ilişkindir. Davalı yükümlünün tazminat sorumluluğu 5401 sayılı Yasaya dayanmaktadır. Bu Yasada ve yukarda sözü edilen yüklenme senedinde tazminatın hesaplanması sırasında 1111 sayılı Yasanın 10. maddesine göre yapılacak bir indirimden söz edilmemiştir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak davacının davalı idareye borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle belirlenen borçtan Askerlik Kanununun 10. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/900, Karar No: 2019/6541, Tarih: 11.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/900 E.  ,  2019/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasında ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararda bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketçe 26/01/2013 - 31/03/2015 tarihleri arası tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp-kaçak bedellerinin elektriğin birim fiyatına dahil edilip fatura bedellerine yansıtılarak tahsilatların yapıldığını belirterek kayıp-kaçak bedeli adı altında tahsil olunan bedelin kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda arttırılmak üzere asgari 1,00 TL alacağın her bir faturanın son ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin elektriğin maliyet kalemleri arasında kabul edildiğini, kesintisiz elektrik hizmeti sağlanabilmesi için üretilen elektriğin maliyetinin kullanıcılara yansıtılmasının faaliyetin doğal bir sonucu olduğunu, söz konusu bedellere ilişkin Kurul kararı yürürlükte ve mevzuatın bir parçası olduğundan bu bedellerin tahsil edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; kurul kararlarına dayanılarak dava konusu faturalar üzerinde yapılan incelemeler ve bilirkişi raporları doğrultusunda dağıtım ve perakende satış şirketlerince söz konusu bedellerin tahsil edilmesinin hukuksal yönden 6179 sayılı Kanunun 20. Maddesi uyarınca kurumun düzenleyici işlemlerini uygun olduğu gerekçesiyle davaya konu istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve ... Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağından cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 11.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4009, Karar No: 2012/5821, Tarih: 08.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/4009 E.  ,  2012/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalıların sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın kırmızı ışıkta geçerek müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 3.000 TL. hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş,birleştirilen davada ise araçta meydana gelen 2.054,46 TL. tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazaya davacının kırmızı ışıkta geçmesinin neden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen dosya yönünden zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen dosya davacısı ... davalıya ait aracın kırmızı ışık ihlali yaparak çarpması nedeniyle aracında meydana gelen hasar bedeli ve tespit dosyası giderleri 1.807,00 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...’den tahsilini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ...’in asıl dava ve birleştirilen davası yönünden davanın kabulü ile 5.054,45 TL. tazminatın davalılardan tahsiline, Birleştirilen dosya davacısı ...’nin davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 279,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 8.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.