muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/47573, Karar No: 2015/36501, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 566,15 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2015/16119, Karar No: 2016/9335, Tarih: 03.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16119 E.  ,  2016/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, kendisine ait Ortakent Köyünde bulunan mandalina bahçesinin bakım ve onarım işleri için ziraat mühendisi olan sanık ile anlaştığı, ancak sanığın bahçede bulunan 70 adet mandalina ve bir adet erik ağacını kestiği, 51 adet mandalina ağacını sökerek başkalarına sattığı, ayrıca bahçenin içerisinden traktör geçirmek suretiyle yol kenarında bulunan diğer mandalina ağaçlarının dallarına zarar verdiği, bu surette sanığın nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın katılan ile yaptığı yazılı sözleşmeye istinaden ve sözleşmeye uygun bir şekilde suça konu bahçede sökme, budama, temizleme gibi işlemleri yaptığı, bu hususun keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile da sabit olduğu, dolayısıyla sanığın suç kastı ile hareket etmediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/460, Karar No: 2019/7486, Tarih: 25.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/460 E.  ,  2019/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/05/2017 tarih ve 2017/258 E. - 2017/402 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/11/2018 tarih ve 2018/257 E. - 2018/1060 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Atılım Kağıt Ürünleri A.Ş.’ye satılan mal bedeli olan 173.233,25 TL alacaklı olduğunu, anılan alacağın tahsili için yapılan icra takibinin itiraz ve anılan şirkete ait iflas erteleme davasında verilen tedbir kararıyla durduğunu, iflas erteleme davasında şirketin borca batık olması nedeniyle tedbirin kaldırıldığını, davalıların anılan şirketin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olduğunu, iflas erteleme davasında davalıların yükümlülüklerini yerine getirmediklerinin ortaya çıktığını, yönetim tarafından imzalanan 14.09.2009 tarihli iyileştirme projesinde şirketin borca batık hale geldiğinin ve 9.803.925,00 TL sermayesinin tamamını kaybettiğinin belirtildiğini, davalıların 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesi kapsamındaki yükümlülüklerini ihlal ettiklerini, aynı Kanunun 320. madddesindesindeki özen borcunun da ihlal edildiğini, gerekli tedbirlerin alınmadığını, belirtilen tedbirlerin alınsaydı müvekkilinin de durumdan haberdar olup gereken tedbirleri alabileceğini, 2007 ve 2008 yılındaki sermaye kayıplarının davalılarca görülmesine rağmen gerekli tedbirlerin alınmaması ve kanuni yükümlülüklerin ihlali nedeniyle müvekkilinin 2009 yılında şirkete mal satıp karşılığını alamayarak zarara uğradığını, bunun yanında iflas erteleme davasındaki tedbir kararının alındığı 17.09.2009 tarihine yakın bir tarihte davalıların şirketlerine ait 2 adet makinayı Romanya’daki şirketleri olan Atılım Paper Confectionaries SRL şirketine gönderdiklerini, gümrük müdürlüğünde anılan makine bedellerinin 348.803 Euro olarak gösterilerek mal kaçırıldığını, her iki şirketin de aynı kişilere ait olduğunu, bu şekilde alacağın tahsilinin engellendiğini ileri sürerek 173.233,25 Euro’nun dava tarihinden itibaren işleyecek yabancı paraya uygulanan temerrüt faiziyle, ödeme günündeki kur üzerinden müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak 2009 yılı sonlarına doğru yaşanan krizin şirket işlerini olumsuz etkilediğini, bilirkişi incelemesi sonucunda iflasın ertelenmesine ilişkin tedbir kararının verildiğini, ancak şirketin zor durumundan çıkamadığını, davalı ...’in 15.09.2009 tarihli hazirun cetveline göre şirket ortağı olmadığını, önceki dönemlerde ise ortaklığının %0,01 düzeylerinde olduğunu, 92 yaşında olan anılan davalının şirkette imza yetkisi veya temsil kabiliyetinin bulunmadığını, alacaklı olduğunu iddia eden davacının doğrudan zararını ispata yarar delil sunmadığını, haksız fiille maruz kaldığı iddiasında da bulunmadığını, davacının şirketin iflasın ertelenmesine ilişkin dava açtığını derhal öğrendiğini, işbu davanın ise 30.11.2011 tarihinde açıldığını, dolayısı ile TTK’nın 309. maddesinde de zikredilen iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2009/669 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılamada kayyım heyetince hazırlanan raporda makinelerin satışının, şirketin için boşaltmaya ve alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik bir işlem değil, bilakis şirketin zararı önlenmek sureti ile mali durumunu düzeltmeye matuf ve bu niyetle yapılan bir işlem olduğu görüşünün yer aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; iflas erteleme davasında 12.01.2010 tarihli kayyım raporu ve tefrik öncesinde alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının zararı tam olarak öğrendiği tarihin tam olarak tespit edilememesi nedeniyle 6762 sayılı TTK’nın 309/4 maddesi uyarınca davanın 5 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı, iflas erteleme davasında sunulan iyileştirme projesinde şirketin yüksek maliyette çalışan makineleri elden çıkararak daha teknolojik ve düşük maliyette çalışan yeni makineler satın alacağının ve buna ilişkin girişimlerin kısa süre içerisinde gerçekleşeceğinin belirtildiği, bahse konu makinelerin satışların yapıldığı tarihlerin iflas erteleme kararı ve yargılama içerisindeki tedbir kararından önce olduğu, makinelerin satışının şirkete veya alacaklılarının zararına hareket etmek kastı ile yapılmadığı gibi şirket yöneticilerinin 6762 sayılı TTK'nın 309 ve 336. maddelerinde belirtilen sorumlulukları doğmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, şirketin borca batık hale gelmesi ve sermayesini kaybetmesi sürecinde davalıların eylemlerinin 6762 sayılı Kanun' un 336/5. maddesindeki kendilerine yüklenen sair vazifelerin kasden veya ihmal neticesi olarak yapılmaması kapsamında değerlendirilebileceği ve bu iddianın ispatlanamadığı, davalıların şirketin borca batıklığını belirledikleri anda iflas erteleme talebinde bulundukları, şirketin mali durumunun düzeltilmesi adına iyileştirme projeleri ortaya koydukları fakat bunların gerçekleşmediği, borca batıklık tespiti ve iflas erteleme başvurusu yapılmasına ilişkin karar alınmadan önce şirketin mali müşavirinden rapor alındığı, yönetim kurulu kararına geçirildiği, şirketin ortağı bulunan % 49 pay sahibi yabancı tüzel kişilik adına iki kişinin daha yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı, davacının zararının 6102 sayılı TTK 556. maddesi kapsamında bir zarar olması halinde de davalıların, davacının alacağını alamamasına yol açan dava dışı şirketin borca batık hale gelmesinde kusurlu davrandıklarının kanıtlanamadığı, şirket genel kurulunun toplantıya çağrılmaması ve sermaye artırımına gidilmemesinin başlı başına davanın kabulüne karar verilmesini gerektiren bir olgu olmadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1352, Karar No: 2013/3891, Tarih: 16.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1352 E.  ,  2013/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/3099

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/05/2010, 2010/36 (E) ve 2010/131 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Dursun hakkında mağdur Z.. F..'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi hükmüne göre itiraza tabi bulunduğundan ve itiraz mercii olarak Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından inceleme yapılıp karar verildiğinden, sanık hakkında bu suçlardan kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Dursun'un mağdur Erdem'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında

isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, katılan vekilinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, oğlu olan Hamdi'nin mağdur ve oğlu tarafından darp edildiğini görmesi üzerine yanında taşıdığı tabanca ile yakın mesafeden üç kere ateş ederek göğüs bölgesinden üç isabetle mağduru yaraladığı, akciğer, kalp ve diyafragma yaralanmasına neden olan yaralanmaları nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda;

A-Mağdurun uğradığı zarar ve maruz kaldığı tehlikeye göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

B-Mağdur ve oğlunun, sanığın oğluna yönelik basit nitelikteki yaralama eylemlerinden ibaret haksız tahrik teşkil eden eylemlerinde, tahrik dolayısıyla 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi gereğince uygulama yapılırken makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 16/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2311, Karar No: 2024/6398, Tarih: 02.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2311 E.  ,  2024/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda teknisyen olarak çalıştığını, Tes-İş Sendikasına üye olduğunu ve bu tarihten itibaren sendikalı olarak çalıştığını, günlük yevmiyelerinin yaklaşık 31,00 TL iken Tes-İş Sendikası ile Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ (TEDAŞ) Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince toplu iş sözleşmesinin imzalanması ile birlikte davalı Kurum tarafından yevmiyelerinin 24,00 TL’ye indirildiğini, davacının almış olduğu ücretlerin yanında yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerin de kendisine sendika üyesi olmadan önceki ücretlerine kıyasla eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı, bakım tazminatı ve ikramiye fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Tes-İş Sendikası ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü arasında 31.05.2004 tarihinde imzalanan protokolün 2 nci maddesi gereğince 01.03.2003-28.02.2005 yürürlük süreli 10. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin EK-2 cetvelinin 6 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca; işçilerin, sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren EK-2 cetvelindeki 4. derece karşılığı yevmiyelerinin verilmesinin ve yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 15.06.2004 tarihi itibarıyla yararlandırılmasının imza altına alındığını, sendika üyesi olan işçilerden tekniker (arazide çalışan) ve teknisyenlere protokol hükmü gereği toplu iş sözleşmesinin EK-2 cetvelinde yer alan 4. eşdeğer dereceli teknisyen unvanına günlük 24,44 TL ücretin uygulanmasının bildirildiğini, söz konusu yevmiye değişikliğinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca davacıya bildirilmesinin gerekmediğini, davacının sendikaya üye olması ile birlikte sendikanın imzaladığı toplu iş sözleşmesine tâbi olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile; sendika üyeliğinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan toplu iş sözleşmesine bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.05.2015 tarihli ilâmıyla; işveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesinin 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı sonrasında celp edilen hesap dönemine ilişkin bordroların incelenmesi sonucunda davacının ücretinin %21,16 oranında düşürüldüğü, bu durumun 2822 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, davacı vekili tarafından 06.03.2018 tarihinde ıslah harcının yatırıldığı ve 06.03.2018 tarihinde ıslah dilekçesinin sunulduğu, bozmadan sonra ıslaha değer verilmemesi gerektiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi dava olarak kabul edilerek bilirkişi raporu sonrası yapılan harç tamamlama dilekçesinin, ıslah olarak nitelendirilerek bozma kararı sonrası ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile dava açarken talep edilen rakamlar üzerinden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bozmadan sonra alacaklar bilirkişi tarafından likit olarak tespit edildiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre harç tamamlanarak talep artırımında bulunulduğunu, bir taraftan harç tamamlamanın ıslah olarak kabul edilip bozma sonrası ıslah dikkate alınmayarak karar verilmesi diğer taraftan da ıslah dilekçesi dikkate alınarak yargılama giderleri ve harçlar ile özellikle de vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ıslah olarak kabul edilse dahi 6100 sayılı Kanun’un 177 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılabileceğini belirterek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozma doğrultusunda hesaplama yapılıp yapılmadığı ve davacının bozmadan sonra sunduğu talep artırım dilekçesine değer verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriğine göre dava belirsiz alacak davası türünde açılmış, bozma kararından sonra davacı tarafından 06.03.2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile talep tam ve kesin olarak belirlenmiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiğinin aksine, somut uyuşmazlıkta bozmadan sonra yapılan bir ıslah işlemi söz konusu olmayıp davacı tarafından talep artırım hakkı kullanılmıştır. Hukuki niteliği itibarıyla talep artırım işlemi ıslah olmadığından, bozmadan sonra yapılan bir ıslah da söz konusu değildir. Bu nedenle Mahkemece davacının belirsiz alacak davasına ilişkin talep artırım dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken söz konusu dilekçeye değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14386, Karar No: 2012/9956, Tarih: 27.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14386 E.  ,  2012/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas 17.10.2005 tarihli Men Kararı belge örneklerinin Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.