muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/815, Karar No: 2024/6109, Tarih: 11.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/815 E.  ,  2024/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/10 E., 2023/218 K.

HÜKÜM : Usulden Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali-terkin, müdahalenin önlenmesi, kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Balıkesir ili, .... ilçesi, ... köyünde bulunan dava konusu 23 (yenileme ile 326 ada 10) parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, bu kısma ilişkin müdahalenin önlenmesine, binanın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine dair verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğunun söylenemeyeceği, iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak inceleme yapılması gerektiğine değinilerek işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı-kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmünün gözetilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuş, davalı vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince karar onanmıştır. Karara karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2022 tarihli ve 2022/1283 Esas, 2022/9093 Karar sayılı kararı ile; çekişme konusu taşınmaza kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kayıtlarının, Hazinenin de taraf olduğu Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı tescil ilamıyla oluştuğundan bahisle Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı tescil ilamına esas olan krokinin mahallinde keşif yapılmak suretiyle zemine uygulanması, bilirkişilerden gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, dava konusu taşınmazın tamamının veya bir kısmının söz konusu krokinin kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, tescil krokisine ait dosyanın bulunduğu yerden getirtilerek keşif sırasında dosya kapsamı da göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması, tescil krokisinin uygulanma kabiliyetinin olup olmadığı yönünde bilirkişilerden görüş istenmesi, oluşacak sonuca göre Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı tescil hükmünün ve tescile esas krokinin eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturabileceğinin ve Hazineyi bağlayacağının düşünülmesi gerektiği gerekçesiyle önceki onama kararının kaldırılmasına, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 17.10.2023 tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı ilamında dava konusu olduğu, anılan kararın eldeki davanın tarafları açısından kesin hüküm sayılacağı gerekçesiyle HMK'nın 114/i ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 1972 tarihli davanın yargılaması sırasında kıyı-kenara ilişkin hiçbir tespit, kıyı-kenar çizgisine yönelik bir araştırma yapılmadığını, dava sebepleri ve talep sonucunun aynı olmadığını, kararın kesin hüküm oluşturmayacağını, bilirkişi raporunda bilimsel verilerden yararlanmadan değerlendirme yapıldığını, bozma ilamında belirtilen hususların gözetilmediğini, krokinin hatalı çakıştırıldığını ve hatalı sonuca ulaşıldığını, eksik inceleme ile verilen kararın hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ile terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4, 5 ve 9. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddeleri,

13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ile terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4, 5 ve 9. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddeleri,

13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu, Balıkesir ili, .... ilçesi ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu 23 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı nedeniyle tespit ve tescil edildiği, kadastro tespiti sırasında 08.08.1974 tarihli ve 204 numaralı tapunun uygulandığı, anılan tapunun geldisi olan 16.04.1974 tarihli ve 34 numaralı tapu kaydının ise Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı kararı ile hükmen tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Somut olayda; Mahkemece Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı kararının eldeki davanın tarafları açısından kesin hüküm sayılacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine tescil istemi ile açılan davada Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı dosyasında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tescil kararı verildiği, bu kapsamda dava konusu yerin 16.04.1974 tarihli ve 34 numaralı tapu ile hükmen tescil edildiği, bilahare satış nedeniyle 08.08.1974 tarihli ve 204 numaralı tapuya gittiği, kadastro çalışmaları sırasında ise 204 numaralı tapu kaydına dayanılarak dava konusu 23 parsel sayılı taşınmazın tapuya tescil edildiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereği 03.08.2015 tarihli yenileme işlemi ile 326 ada 10 parsel numarası aldığı anlaşılmaktadır. Eldeki davada ise davacı Hazine tarafından dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapu iptali-terkin ile müdahalenin önlenmesi ve kal talebiyle dava açıldığı, buna göre her iki davada hukuki sebeplerin farklı olduğu, Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas, 1972/553 Karar sayılı kararının eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil etmeyeceği açıktır.

3. Hemen belirtilmelidir ki, uyuşmazlığın niteliğine göre öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

4. İdarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gözönünde tutularak Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı-kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken varsa idarenin önceden kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

5. İdarenin kıyı-kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle Mahkemece kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

6. Hal böyle olunca; Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/381 Esas,1972/553 Karar sayılı kararının eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil etmeyeceği gözetilmek suretiyle yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, işin esasının 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4506, Karar No: 2015/17517, Tarih: 12.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4506 E.  ,  2015/17517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı, yemek ve yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı okul aile birliği bünyesinde yardımcı anne olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... Okul Öncesi Eğitim Kurumları Yönetmeliği'nde ana sınıfında görevlendirilecekler kısmında ana sınıfı yardımcı anneliği adı altında bir statünün bulunmadığını, davacının okulda ana sınıfı temizlik işlerini yürütmek üzere işe alındığını, 13.06.2008 tarihinde imzalamış olduğu ibraname ile herhangi bir hak ve alacağın olmadığını beyan ettiğini, davacının iddia ettiği gibi iş sözleşmesinin feshedilmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispatlayamaması nedeniyle, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı davacının kendisinin işten ayrılması nedeniyle alacaklara hak kazanmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı okul aile birliğinin tüzel kişiliği olup olmadığı ve tek başına okul aile birliğine husumet yöneltilip yöneltilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK.’un 114/d maddesi uyarınca tarafın, taraf ve dava ehliyetine sahip olması dava şartıdır. Bu şart olumlu giderilebilir dava şartıdır. Aynı kanunun 115. Maddesi uyarınca süre verilerek tamamlatılması gerekir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı okul aile birliğinin tüzel kişiliği olup olmadığı ve tek başına okul aile birliğine husumet yöneltilip yöneltilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK.’un 114/d maddesi uyarınca tarafın, taraf ve dava ehliyetine sahip olması dava şartıdır. Bu şart olumlu giderilebilir dava şartıdır. Aynı kanunun 115. Maddesi uyarınca süre verilerek tamamlatılması gerekir.

İş sözleşmesi gereği işçiyi çalıştırma şart olduğundan, isçiyi çalıştıran herkes 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun anlamında işveren sayılmaktadır. Dolayısı ile feshin geçersizliği ve işe iade davasında aleyhine dava açılan ve davalı konumunda olan işveren, davacı işçiyi çalıştıran işverendir. Açılacak her dava, işveren olan kişi aleyhine açılmalıdır. İşverenin gerçek veya tüzel kişi olması mümkündür. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde "İşyerinde işveren adına hareket eden ve işin ve işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı muamele ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu anlamda işveren adına hareket eden ve bu anlamda emrindeki işçinin iş sözleşmesini fesheden işveren vekilinin, bu işlemine karşı işveren taraf gösterilerek feshin geçersizliği isteminde bulunmak gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 49 ve 50. maddelerinde; tüzel kişilerin, kanuna ve kuruluş belgelerine göre gerekli organlara sahip olmakla fiil ehliyetini kazanacakları ve iradelerini bu organları aracılığıyla açıklayacakları, aynı şekilde HUMK'nun 39. (HMK.52) maddesine göre ehliyeti haiz olan tüzel kişilerin yasal organları ile hareket edecekleri hüküm altına alınmıştır.

Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Tüzel kişinin, fonksiyonlarını, kanuna veya tüzel kişinin ana sözleşmesine göre, bağımsız olarak yerine getirmek üzere seçilen veya atanan ya da kendisine bu fonksiyonları bağımsız olarak yerine getirmek üzere fiilen ve dışarıdan belli olacak şekilde yetki verilen kişi ya da kişi gruplarına organ adı verilir. Organlar, hükmi şahsın iradesini açıklarlar, tüzel kişiyi içeride yönetir, dışa karşı da temsil ederler. Tüzelkişinin organından söz edebilmek için onun mutlaka tüzel kişinin irade ve karar organı olması zorunlu değildir. Onun içindir ki, genel kurul, yönetim kurulu yanında çeşitli yöneticiler tüzel kişinin organı olarak değerlendirilebilir. Bu kapsamda, genel olarak dış ilişkilerde, bazı kimselerin tüzel kişinin hukuki muamelelerine katılması öngörülmüşse, bu kimseler de tüzel kişinin organı sayılırlar.” (HGK. 2004/21-406 E, 2004/434 K).

Kamu tüzel kişileri, görevleri bakımından kamu otoritesini temsil eden tüzel kişiler olup; kanunla ya da kanunun verdiği yetkiye dayanılarak idare tasarrufu ile kurulur (Anayasa md. 123; MK. 52). Taraf ehliyetine de kamu tüzel kişileri sahiptir.

Kamu tüzel kişileri, görevleri bakımından kamu otoritesini temsil eden tüzel kişiler olup; kanunla ya da kanunun verdiği yetkiye dayanılarak idare tasarrufu ile kurulur (Anayasa md. 123; MK. 52). Taraf ehliyetine de kamu tüzel kişileri sahiptir.

Devlet tüzel kişiliğine bağlı ve ayrı tüzel kişiliği bulunmayan kuruluşların ise, taraf ehliyeti yoktur; bunların işlemleri ile ilgili davaların bağlı bulundukları tüzel kişiliğe karşı açılmaları gerekir. Bağlı bulunun kuruluşun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamına işveren sıfatına haiz olması, bağlı bulunduğu tüzel kişiliğin taraf sıfatını ve işverenlik sıfatını ortadan kaldırmaz. Zira bu kuruluş, tüzel kişiliğin bir organıdır.

Somut olayda, davacının Hürriyet İlköğretim Okulu ana sınıfında yardımcı anne diye tabir edilen işi yaptığı anlaşılmaktadır. Dava okul aile birliğine yöneltilmiştir. Kamu hükmi şahsiyetleri hariç bir kimseye dava yöneltilebilmesi için tüzel kişiliğe haiz olması gerekir. Okul aile birlikleri ...ı bağlı okullar bünyesinde kurulan birlikler olup tüzel kişiliği yoktur. Davalı okul aile birliğinin ehliyeti yoktur. Bu nedenle davacıya okul aile birliğini temsil eden ... davada taraf ve dava ehliyeti şartı nedeni ile davayı yöneltmesi için HMK.’un 115. Maddesi uyarınca işlem yapması gerekir. Davanın taraf ve dava ehliyeti olmayan ve tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliği hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5727, Karar No: 2008/6748, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5727 E.  ,  2008/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici, 29.01.2005 tarihli sözleşme uyarınca üstlendiği edimini yerine getirmesine rağmen akdîn 19.04.2005 tarihinde davalı yanca feshedildiğini ve kalan iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek yapılan icra takibine vakî itirazın iptalini ve ayrıca takip dışında kalan alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflarca imzalanan sözleşme uyarınca davacı ilkbahar-yaz kataloglarını hazırlayıp davalıya teslim etmiş ise de ayını sözleşme kapsamında yapımı gereken sonbahar ve kış kataloglarını teslim ettiğini kanıtlayamamıştır. Yüklenicinin eserin bedeline hak kazanabilmesi için eseri amacına ve sözleşmesine uygun biçimde teslim ettiğini kanıtlaması gerekir (BK’nın 364. maddesi). Dosya kapsamından sonbahar ve kış kataloglarının başka bir firmaya yaptırıldığı anlaşmasına göre mahkemece varsa sadece teslim edilen eserin bedeline hükmedilmesi ile yetinilmelidir. Bu husus üzerinde durulmadan tüm bedele hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

Öte yandan alacağın miktarı ihtilâflı olduğu halde %40 inkâr tazminatına hükmedilmesi ve katma değer vergisinin yabancı para cinsinden karara bağlanması da doğru değildir.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2633, Karar No: 2014/13946, Tarih: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2633 E.  ,  2014/13946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/209253

MAHKEMESİ : İliç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2012

NUMARASI : 2011/2 (E) ve 2012/18 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Şirket sahibinin gerekli izni alınmış olduğunu söyleyip gösterdiği taş ocağında ekskavatör operatörü olan sanığın ağaç kesmediğini bu ağaçların daha önceden köklerinden çıkmış ve kurumuş olduklarını savunması, tanık anlatımlarında da daha önce aynı yerde kaçak çalışmaların yapıldığının belirtilmesi karşısında tanıklara sanığı ağaç keserken görüp görmedikleri sorulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

1) Kabule ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 91/1. maddesinin 2. cümlesinin 91/4. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği gözetilmeden hükmolunan adli para cezası nedeniyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.