muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1765, Karar No: 2010/3152, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1765 E.  ,  2010/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli ada, parsel sayılı taşınmazın 13.77 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölünün tapu kaydının iptali ile terkinine, muhdesatın yıkımına karara verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali için İdare mahkemesinde dava açtıklarını, dava sonucunun beklenmesi gerektiğini, kadastro çalışmaları sonucu taşınmazın adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ......raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma istemi değerden reddedildi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 133 ada, 102 parsel sayılı taşınmazın 30.4.1991 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında senetsizden dava dışı S. D.adına tespit ve tescil gördüğü, kadastro tespitinin 25.4.1992 tarihinde kesinleştiği, 14.6.2000 tarihinde tahsis yoluyla davalı adına tescil edildiği, davanın ise 18.7.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır(04.09.1957 tarih ve 4/16 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı). Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında zorunluluk vardır. Oysa, 28.9.2003 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporun 3621 Sayılı Yasa ve 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak düzenlendiği söylenemez. Anılan rapordan da anlaşılacağı üzere yalnızca daha önce idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin esas alındığı gibi bilirkişi kurulunda bu işten anlayan jeolog ya da jeoloji mühendisi sıfatını taşıyan bir kimse bulunmamaktadır. Esasen, sözü edilen ve idare tanzim edilen kıyı kenar çizgisinin de idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak taşınmazın saptanacak kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1879, Karar No: 2013/3105, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1879 E.  ,  2013/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, onbir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre 322 parsel dışındaki taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-322 parsel nolu taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Olayımıza gelince; Davaya konu 322 parselde bulunan samanlık, su deposu, ve ağaçların ortaklardan ...’ya ait olduğuna dair Milas Asliye Hukuk Mahkemesi’ nin 1998/355 E, 2000/975 K. Sayılı kesinleşmiş ilamı bulunmaktadır. Mahkeme bu ilamı dikkate alarak bu parsel için satış bedelinin %73 ünün muhdesat sahibi ...’ya verilmesine karar verilmiştir. Ancak kesinleşmiş bu ilamda belirtilen ağaçlar ile Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan ziraat bilirkişi raporundaki ağaçlar farklılık arzetmektedir. Çelişkinin giderilmesi maksadıyla gerekirse yeniden mahallinde keşif yapılarak kesinleşmiş mahkeme ilamındaki ağaçlarla karşılaştırma yapılarak alınacak rapora göre davalıya ait muhdesat yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenlerle hükmün 322 parsel dışındaki parsellere yönelik olarak ONANMASINA ve , (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca 322 parsel nolu taşınmaza ilişkin hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmazların satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL'nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

K.K./PM/GBC
Yargıtay — Esas No: 2012/18261, Karar No: 2013/2069, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18261 E.  ,  2013/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önleme, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma aşamasına ilişkin belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17841, Karar No: 2012/3514, Tarih: 07.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/17841 E.  ,  2012/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

1-Katılanın yaralanması ile ilgili tüm tıbbi tedavi belge ile film ve grafilerin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokup sokmadığına dair rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Katılanın gece vakti sanığın evinin duvarına tuvalet ihtiyacını giderdiğine dair iddialar karşısında sanık lehineTCK 29. maddesindeki tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6182, Karar No: 2013/18234, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6182 E.  ,  2013/18234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanmak ve bu suça azmettirmek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK.nun 240, 80, 59/2, 647/6. maddeleri gereğince; 11 ay 20 gün hapis ve 210 YTL adli para cezası, erteleme

Sanıklar ... ve ... hakkında; 1-Görevi kötüye kullanmak suçundan; TCK.nun 240, 80, 59/2. maddeleri gereğince; 2 ay 27 gün hahpis cezası

2- Dolandırıcılık suçundan; TCK.nun 158/1-e, 43/1, 62, 53/1-a, b, d, e, 63. maddeleri gereğince; 2 yıl 1 ay hapis ve 10.700 YTL adli para cezası ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığı gibi süresinden sonra olduğunun anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1- Sanıklar ... ve ... haklarında "dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ... ve ...'ya yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden

yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Tüm sanıklar hakkında değişen suç vasfına göre "görevi kötüye kullanmak ve bu suça azmettirmek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Tüm sanıklar hakkında değişen suç vasfına göre "görevi kötüye kullanmak ve bu suça azmettirmek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay tarihinde İllerbankası Baştabipliği'nde doktor olarak görev yapan sanık ...'ın eczacı olan ... ile kalfa ...'nın iştiraki ve yardımı ile 10 ayrı hastaya 11 adet reçeteyi hastaları görmeden ve muayene etmeden düzenlemesi şeklinde iddia olunan eylemde; sanık ...'ın hastaları görmeden ve muayene etmeden sanık ...'nın getirdiği karnelere ilaç yazdığı yönündeki ikrar içeren savunması, reçetede adları yazılı olan hastaların doktor "...'a muayene olmadıklarını beyan etmeleri ve alınan bilirkişi heyeti raporunda "reçetelerin prosedüre ve şekle uygun olmakla birlikte içerik itibariyle sahte oldukları ve yazıların ilaçların aşırı miktarda ve tamamının kullanılamayacak olması nedeniyle aldatma kabiliyetini haiz olmadıklarının tespit edilmesi, ...Genel Müdürlüğü'nün 03.03.2003 gün ve 42/2 sayılı raporu ve ekinde bulunan belgelerde sahte reçete bedellerinin Gülden Eczanesine ödendiğinin belirtilmesi ve dosya içinde asılları bulunan reçetelerin heyetimiz tarafından yapılan gözleminde de doktor kaşe ve imzası ile hasta adı, protokol numarası ve ilaçların yazılı ve şekle uygun olduklarının anlaşılması karşısında; reçetelerin aldatma kabiliyetlerinin bulunduğu ve sanıkların üzerine atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 339/1, 80 (5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43/1.) maddelerinde öngörülen "zincirleme olarak görevli memurun resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, eylemlerin "görevi kötüye kullanmak ve bu suça azmettirmek" suçu olarak kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç cezalar bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6120, Karar No: 2018/11088, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6120 E.  ,  2018/11088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Defter ve belge ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..." olan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesi ve bunların ibraz edilmemesinin gerekli olması; dava dosyası içerisinde bulunan vergi raporlarında varlığı noter tasdik kayıtları ile sabit olan 2009 yılına ilişkin defterlerin ibraz edilmiş olması, ancak ibraz edilmediği iddia edilen “diğer belgelerin” varılığının sabit olduğuna ilişkin bir tespit bulunmaması karşısında, istenilen diğer belgelerin varlığına dair tespitlerin bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-)Sanıktan defter ve belgeleri ibraz etmesi için 16.05.2012 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligat sonucunda kanunen tanınan 15 günlük sürenin bittiği suç tarihinden önce, 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden, 1 yıl olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b-)Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi ve esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nin 52/3 ve CMK'nin 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22162, Karar No: 2022/1630, Tarih: 15.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22162 E.  ,  2022/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat kararının kesinleştiği, olayda bıçak kullanıldığı, nitekim mahkemenin de hükmün gerekçesinde suçun bıçakla ve gece vakti işlediğini kabul etmesine rağmen, temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a) ve (h) bentleri uyarınca tayin edilmesi yerine, maddi hata yaparak hüküm fıkrasında aynı Kanun’un 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentlerinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11295, Karar No: 2013/354, Tarih: 17.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11295 E.  ,  2013/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.04.2009 gün ve 472/58 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalılara ait bulunan 612 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi ile ...arasında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece; hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın öncesi 1955 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 612 parsel numarası ile tapuya tescil edilmişken yenileme kadastro çalışmaları sonucunda 147 ada 7 parsel olarak davalı ..... ve... adına tescil edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen Jeolog ve Teknik Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmının kıyı kenar çizgisi ile göl arasında kaldığı belirlenmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin

ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının Yasama, Yürütme ve Yargı organları ile İdari Makamlar, gerçek ve Tüzel Kişileri bağlayacağı açıktır.