muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11095, Karar No: 2024/5846, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11095 E.  ,  2024/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/718 E., 2022/828 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1. 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a-2) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 51 ve 53 üncü maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün isabetli olduğuna ancak, defter gizleme suçundan kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği; sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Gaziemir Vergi Dairesinin mükellefi ... ... Ltd. Şti. nin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları sahte olarak düzenlemek suretiyle sahte fatura düzenleme suçunu; vergi incelemesi için istenen ve varlığı sabit olan 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini 31.01.2013 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın inkara yönelen savunması, vergi tekniği ve suç raporları, bilirkişi raporları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

2. Sanığın inkara yönelen savunması, vergi tekniği ve suç raporları, bilirkişi raporları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığından yanlış gösterilen suç tarihinin 31.12.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4963, Karar No: 2014/8925, Tarih: 08.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4963 E.  ,  2014/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanca müvekkili 5 adet çeke dayalı kambiyo senetlerine müstenit icra takibi gerçekleştirildiğini, takibe konu çekler üzerinde müvekkili şirkete temsile yetkili olan ...'in imzası bulunmadığını ve müvekkilinin sahte çeklerle borç altına sokulmaya çalışıldığını ileri sürerek, müvekkilinin takibe konu çekler nedeniyle hiçbir borcunun doğmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu 5 adet çekin dava dışı... İth. İhr. San. ve Tic. Ltd şirketinden müvekkili lehine yapılan ciro yoluyla geçtiğini, ... Şti ile davacı arasında ticari ilişki bulunduğunu ve bu ilişkinin bu iki şirketin ticari defterlerinden tespit edilebileceğini, ayrıca davacının icra takibine itiraz etmediği gibi dava konusu yaptığı 26 Aralık 2008 tarihli 20.000 TL bedelli 9044678 nolu çeke ilişkin farklı tarihlerde 7.000.00 ve 5,000,00 TL olmak üzere toplam 12,000,00 TL ödeme yaptığını, imzaların davacı şirket yetkilisine ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davaya konu 5 adet çek üzerinde bulunan imzaları inkar etmesi üzerine, bahse konu çekler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda, imzaların davacı şirket yetkilisi Fehmi Çurkıç'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hükme esas alınan imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporunun ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli incelemeyi içermesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2187, Karar No: 2016/5171, Tarih: 22.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2187 E.  ,  2016/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükmün değiştirilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak adli para cezasının 4 güne indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4598, Karar No: 2015/14152, Tarih: 15.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/4598 E.  ,  2015/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi dairemize ait bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 05.12.2013 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak yapılan incelemede;

Gıyabi kararın sanığa tebliği Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği gereğince usulsüz olduğundan sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülüp, 04.12.2013 tarihli temyiz inceleme talebi yasal süresinde kabul edilerek 26.09.2013 tarihli hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

1-Sanığın güvenlik güçlerince şüphe üzerine sokakta durdurulup yanında bulunan iki karton kutu ve bir poşet içinde 25 adet gümrük kaçağı ve bandrolsüz alkollü içki ele geçirildiği ve bunları satmak amacıyla bulundurduğu iddiasıyla kamu davası açılmış olup, sanık savunmasında arkadaşlarıyla birlikte içmek için aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir. Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın alkollü içkileri ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarının bulunmadığı nazara alındığında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMUK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde C. Başsavcılığınca yapılacak ödeme emrinin tebliğinden itibaren aylık taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde C. Başsavcılığınca yapılacak ödeme emrinin tebliğinden itibaren aylık taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi,

3-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına" karar verilmesi,

4-Sanığa hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenmediği halde "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına" karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5263, Karar No: 2019/5780, Tarih: 27.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5263 E.  ,  2019/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; a)2006 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin eylemleri nedeniyle; mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2006 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin eylemleri nedeniyle; beraat

I- Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’nun temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’nun temyiz taleplerinin incelenmesi:

1. Mahkemenin yargı çevresi içindeki Sincan Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ...’nun, hükmün tefhim olunduğu oturuma katılması sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve .... Tic. Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve .... Tic. Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; düzenlenen en son tarihli faturanın tespit edilmesinden sonra suç tarihinin ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK’nin ilgili maddesine göre temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ... hakkındaki tekerrüre esas alınan Ankara Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/280 esas ve 2006/515 karar sayılı ilamın, temyize konu suç tarihinden sonra, 20.10.2011 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Beraat eden sanık ... için bilirkişi incelemesi nedeniyle sarf edilen 200 TL bilirkişi ücretinin sanık ...’ya yüklenmesi,

d) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık ...’nun durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

27.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26, Karar No: 2023/104, Tarih: 22.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/26 E.  ,  2023/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2018/8044

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1502-1697

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerinin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK'nın 82/1-h, 62/1, 53 ve 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Nizip Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.05.2017 tarihli ve 19-49 sayılı, resen istinafa tabi hükümlere yönelik olarak sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine dosyayı inceleyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 10.11.2017 tarih ve 1502-1697 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.03.2021 tarih, 5179-3071 sayı ve oy çokluğu ile; "Dosya kapsamına göre; sanıklar... ve ... ile hakkında ölüm nedeniyle düşme kararı verilen ... ve haklarında tefrik kararı verilen sanık ...ile suça sürüklenen çocuk ...'in, olay tarihinde fıstık tarlasından hırsızlık yapmak amacıyla bir araya geldikleri, yanlarına da sıkıntı olması ihtimaline binaen tüfek aldıkları, tarladan topladıkları fıstıkları araca yükledikleri esnada tarla sahibi olan müşteki İsa'nın şahısları fark ettiği ve bunun üzerine SSÇ ...'in yanlarında getirdikleri tüfekle havaya doğru ateş ederek müştekinin müdahalesine engel olduğu, aynı anda diğer sanıkların fıstıkları araca yüklemeye devam ettikleri, akabinde yola çıkan sanıklar ve suça sürüklenen çocukların tarladan uzaklaştıktan ve nitelikli yağma suçu tamamlandıktan sonra bu kez de maktulün sürücülüğünü yaptığı traktör ile karşılaştıkları, SSÇ ...'in yine öncesinde havaya ateş ettiği ancak daha sonra aniden maktule doğru ateş ederek ölümüne sebebiyet verdiği olayda; sanıkların aksi ispat edilemeyen savunmalarında 'kasten öldürme suçuna iştirak etmediklerini, tüfeği SSÇ'ler ... ve ...'nın kullandığını' beyan etmeleri karşısında; her ne kadar hırsızlık yapma kararı alan sanıklar ve SSÇ'lerin yanlarına tüfek alarak suçun yağmaya dönüşebileceği yönünde fikir birliğine vardıklarını söylemek mümkün ise de; ilk başta havaya doğru ateş eden SSÇ ...'in bir anda maktulü hedef alarak ateş etmesinde diğer sanıkların da iştiraki olduğuna ve öldürme kararını aldıklarına ve öldürme suçu yönünden eylem üzerinde fiili hâkimiyet kurduklarına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanıklar ... ve...'ın nitelikli kasten öldürme suçundan beraatlarına karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyet hükümlerine yönelen istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.