muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2775, Karar No: 2021/7671, Tarih: 25.05.2021

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.050,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.050,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2844, Karar No: 2011/4351, Tarih: 14.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2844 E.  ,  2011/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, TAHLİYE

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ...Mevkiinde kain devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çay mecrasının 3000 m²'lik kısmının 27.08.2002 başlangıç tarihli sözleşme ile 3 yıllığına davalıya kiraya verildiğini, ancak sözleşme süresinin bitmesine rağmen davalının taşınmazı terketmediğini ileri sürerek, taşınmazın tahliyesine ve yerin boş olarak teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kira süresinin bitiminden sonra taşınmazı kullanmaya devam ettikleri için sözleşmenin belirsiz hale geldiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çekişme konusu yeri haklı ve geçerli bir neden olmadan işgal ettiğinin keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.220.25-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12802, Karar No: 2019/1053, Tarih: 13.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/12802 E.  ,  2019/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarafların 2005 yılında boşandıklarını, 1995 doğumlu müşterek çocuk ...... ve 2004 doğumlu ......'nin velayetinin anneye verilerek ...... için 200TL, ...... için 150TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, takdir edilen nafakalardan fazla ödeme yaptığını, davalı ve çocukların oturduğu konutun kirasını ödediğini, 9 yıldır boşanmış olmalarına rağmen çocukların eğitim masraflarını karşıladığını, para yardımında bulunduğunu, nafaka beledinin kira, okul masrafı, kredi taksiti şeklinde ödendiğini, davacıdaki toplam ödeme belgelerinin belgeli 54.885.TL tutarında olduğunu, belgesiz ödemelerinin bulunduğunu, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 2010/3781 sayılı kararı ile öncesinde ahlaki ödeme kapsamında kabul edilen ödemelerin birbirini takip eden tarihlerde yapılmış olması durumunda nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair açıklama olmasa dahi ödenen miktarın nafaka borcundan mahsubu gerektiği şeklinde ictihat değişikliğine gittiğini, davalı annenin yapılan ödemelere rağmen icra takibi yapmasının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından başlatılan ...... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/23779 sayılı dosyasındaki icra takibinin tedbiren durdurularak davalıya icra dairesince ödeme yapılmasının engellenmesini, davacının, davalıya borcunun bulunmadığının tespitini, takibin iptali ile %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın İİK 72.maddesine dayalı menfi tespit davası olduğunu, borcun ödendiğinin İİK'nun 33. Maddesinde belirtilen belgelerle ispatlanması gerektiğini, davacı tarafın iddiasına dayanak yaptığı belgelerin yasada sayılan nitelikte olmadığını, tarafların boşanma kararından sonra ayrı yaşadıklarını, müşterek çocuk ......'ün hukuk fakültesi, ......'nin ilköğretim öğrencisi olduklarını, çocukların eğitim, kreş, dershane giderlerinin anne tarafından karşılandığını, davacının 3. kişiler adına yaptığı kira ödemesi veya çocukların dershane ücretlerinin nafaka alacaklısı davalıya yapılmış sayılamayacağını baba olarak çocuklara yaptığı harcamaların ahlaki görev gereği olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dosya kapsamına, bilirkişi raporuna, ibraz edilen ödeme belgelerine nazaran davacı babanın boşanma tarihinden sonra müşterek çocuklar için bir kısım ödemelerde bulunduğu, dershane masrafları ve kira ödemesi yaptığı anlaşılmış ise de ödemenin nafaka yükümlülüğünün başladığı aydan itibaren düzenli ve periyodik olarak yapılmadığı, dönemsel olarak yapılan ödemelerin değişen Yargıtay İçtihatına göre ahlaki nedenler veya davalı tanığı ......'nin beyanında belirtildiği üzere, davalı eşin evin alımına yaptığı katkı nedeniyle yapılan ödemelerin nafakaya mahsup edilemeyeceği kanaatına varıldığından davanın reddine karar verildiği görülmekle beraber, dosyada bulunan ödeme makbuzları incelendiğinde bir kısım makbuzlarda açıkça nafaka ödemesine ilişkin olduklarına dair açıklama içerdikleri, bir kısım makbuzlarda açıklama olmamasına rağmen bu makbuzlara ilişkin de davalının aksine bir itirazı olmadığı görülmüştür. Bu sebeple ek rapor alınarak makbuzlarda tespit edilen tutarların nafaka borcundan mahsup edilmemesi sebebi ile hükmü bozmak gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8946, Karar No: 2007/8216, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8946 E.  ,  2007/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı SSK'ya tabi çalışmasına kadar ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava davacının 20.4.1982-30.10.1986, 1.1.1987-10.4.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 1.1.1979-1.5.1979, 20.7.1984- 31.12.1984, 5.11.1992-29.1.1993 tarihleri arasında vergi, 4.4.1978-25.9.1987 tarihleri arasında oda kaydının olduğu, 7.4.1991 tarihli bildirgede vergi kaydının başlangıç tarihinin 1.1.1979 olduğunun belirtilmesi nedeniyle davalı kurumca geriye doğru 20.4.1982 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği 1.11.1986-16.12.1986 tarihleri arasında kesintili olarak 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmalarının bulunması nedeniyle önce 20.4.1982-30.10.1986, 1.1.1987-10.4.1994 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, davacının 1997 affından yararlanarak bu dönemlere ilişkin prim borçlarını ödediği, davalı Kurumca davacının vergi de kayıtlı bulunduğu tarihlerin öğrenilmesi üzerine vergi kaydı nedeniyle 20.7.1984- 31.12.1984, oda kaydı nedeniyle 22.3.1985- 31.10.1986,17.12.1986-25.9.1987, vergi kaydı nedeniyle 5.11.1992- 29.1.1993 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edilip bu dönemler dışındaki sigortalılığının iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı her ne kadar 20.4.1984-20.7.1984, 1.1.1985-22.3.1985, 1.11.1986 - 17.12.1986 ve 26.9.1987- 5.11.1992 ve 30.1.1993-10.4.1994 tarihleri arasında sigortalılık koşullarını taşımıyor ise de kurumca bir araştırma yapılmadan davacının 4247 sayılı Yasa'ya göre yaptığı başvuru kabul edilmek suretiyle 20.4.1982-30.10.1986, 1.1.1987-10.4.1994 dönemine ilişkin primler tahsil edilip uzun süre kullanıldıktan sonra davacıyı kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan kurumun davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyi niyetten uzak olup davacının Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının bir sonucu olarak sigortalı sayılması gerekeceğinden mahkemece bu yönde verilen karar doğru ise de davacıdan primler zorunlu sigortalılık kolundan tahsil edildiğinden davacının kurumca iptal edilen dönemlerde isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilmiş olması ayrıca hüküm yerinde talebi de aşar şekilde 5.11.1992 tarihi yerine 5.1.1992 ve 4.11.1992 tarihi yerine 4.10.1992 tarihlerinin yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin tümüyle silinerek yerine " 1- Davacının 20.4.1982-30.10.1986 ve 1.1.1987-10.4.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitiyle kurumca iptal edilen 20.4.1982-20.7.1984,31.12.1984-22.3.1985, 25.9.1987- 5.11.1992, 30.1.1993 - 10.4.1994 tarihleri arasındaki sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 17.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3049, Karar No: 2010/8953, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3049 E.  ,  2010/8953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11.maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamının bedeline hükmedildiğinden,imar planında yol ve park olarak ayrılan bölümleri belirlenip,fen bilirkişisinin ölçekli krokisi üzerinde gösterildikten sonra davacıların payları oranında,imar planında yol olarak ayrılan bölümün tapudan terkinine,yeşil alan olarak ayrılan bölümün ise davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yalnızca fiilen el atılan 8,24 m2 lik bölüm hakkında tescil kararı verilmesi,

3-Davalı idare harçtan bağışık olmadığı halde,muaf kabul edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5029, Karar No: 2016/6501, Tarih: 01.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5029 E.  ,  2016/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, beraat

I. Sanıklar ... ve ... hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; mahkemece yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik incelemede;

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra .....tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

IV. Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

...... Yapı İnş.Nak.San ve Tic. Ltd. Şti hakkında hazırlanan ......tarih, ........ sayılı vergi tekniği raporunda, 2005 takvim yılı aralık ayında matrahlı KDV beyannamesi verildiğinin belirtilmiş olması karşısında, anılan KDV beyannamesinin fatura düzenlendiğine delalet edeceği; düzenlenen son fatura tarihinin de suç tarihi olacağı cihetle, suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, 2005 takvim yılında düzenlenen faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisine alınarak, suç tarihi somut olarak belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5967, Karar No: 2023/7588, Tarih: 19.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/5967 E.  ,  2023/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/617 E., 2023/364 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazın 1.340,80 m2' lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek kıyı çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; davanın haksız ve yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın tapuya güven ilkesi esası ile satın alındığını, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.12.2015 tarihli ve 2014/24 E. 2015/612 K. sayılı kararıyla; davalıların, İdarece hazırlanmış kıyı kenar çizgisine idari yargıda itirazı olmadığı, böylece İdare tarafından hazırlanan kıyı kenar çizgisinin kesinleşmiş olduğu gerekçesi ile 6 parsel sayılı taşınmazın İdare tarafından hazırlanan kıyı kenar çizgisine göre kıyı tarafında kalan 1.160,64 m2' lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.02.2019 tarihli ve 2016/14130 E., 2019/1186 K. sayılı kararıyla; “...Dava konusu uyuşmazlıkta, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisine ilişkin haritanın 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edildiği iddia ve ispat edilemediğine göre; İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında o yere ilişkin, kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişiler tarafından tespit edilecek olan kıyı kenar çizgisi aynı kroki üzerinde işaretlenerek karşılaştırılmalı, İdarenin verileri ile Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilmek suretiyle yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile hüküm tesis edilmesi isabetli olmamıştır....” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 10.06.2021 tarihli ve 2019/321 E., 2021/154 K. sayılı kararıyla; alınan ek rapor ile dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan alanı bulunmadığı, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli, denetime açık, hukuka ve içtihatlara uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.