muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13426, Karar No: 2017/15935, Tarih: 15.11.2017

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir

düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3265, Karar No: 2023/2756, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3265 E.  ,  2023/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2021/14512 Esas, 2022/8163 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ve hüküm 11.05.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Kararın kesinleşmesinden sonra harcın iadesine ilişkin davacı vekilinin talebi üzerine İlk Derece Mahkemesince resen davacı tarafça yatırılan peşin ve ıslah harcının davalı idareden alınarak davacıya verilmesi yönünden hükmün tavzihine karar verilmiş, bu kararın davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2022/11795 Esas, 2022/18671 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin kararın kesinleşmesinden sonra harç yönünden tavzih ile yeni karar verilmesi doğru olmayıp tavzihe ilişkin ek kararın da asıl kararın tabi olduğu kanun yoluna tabi olduğu, temyiz başvurusuna konu edilen ek kararın incelemesinin kararın verildiği tarihteki yasal düzenlemeye göre Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerekmekte olup dosyanın bir karar verilmek üzere Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin tavzih kararına ilişkin hükmünün kaldırılarak dosyanın eksikliklerin giderilmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesinleşen kararda harca ilişkin yapılan maddi hatanın düzeltilmesi talebiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesinleşen kararda harca ilişkin yapılan maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2022/11795 Esas, 2022/18671 Karar sayılı iade kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince herhangi bir işlem yapılmadan dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın MAHALLİNE İADESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6640, Karar No: 2023/4949, Tarih: 31.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6640 E.  ,  2023/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/96 E., 2022/243 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, üçüncü fıkrasının (son) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.05.2022 tarihli ve 2020/9300 Esas, 2022/5890 Karar sayılı kararı ile;

"1- Sanık ... hakkında hükme esas alınan ve soruşturması tefrik edilerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılan temyiz dışı sanık ...'de ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; maddeler ile ilgili ekspertiz raporunun varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, ekspertiz raporu yoksa rapor alınması, sanığa okunup, tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve hakkındaki kovuşturma ayrı yürütülen temyiz dışı diğer sanık ...'in, sanık ...'ın kendisine vereceği para karşılığında suç konusu maddeyi ... ilinden ... iline naklettiği, sanıkların iştirak ilişkisi içinde hareket ettikleri, bu nedenle sanık ...'ın eyleminin 18 yaşından küçük kişiye uyuşturucu madde verme veya satma olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile

sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3. Mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut delil bulunmadığına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

6. Temel ceza belirlenirken teşdit hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...' in, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilen tefrikli sanık ... ile olayın öncesinde birbirlerini tanıdıkları, olay günü sanık ...'in getireceği koliyi tanık, yaşı küçük (01.10.1998 doğumlu)...n 2.000,00 TL bedel karşılığında otobüsle ...'e götürmesi konusunda anlaştıkları, koliyi sanık ...'in hazır vaziyette tanık...'e verdiği, tanık...n ticari taksi ile otogara gittiği, sanık ...'in tanığa kendisini ... Otogarında karşılayacaklarını söylediği, tanık...n Öz ... firmasına ait kendi adına kesilen 45 koltuk numaralı biletle ... otobüsüne bindiği, Uşak Sulh Ceza Hakimliği 2014/78 D.iş sayılı, 04.08.2014 tarihli oluşturulacak kontrol noktasında arama yapılması ve el koyma kararları ile saat 10.30 sıralarında yapılan kontrolde Öz ... firmasına ait 21 AAV 12 plaka sayılı otobüsün bagaj kısmında narkotik dedektör köpeği marifetiyle yapılan aramada siyah renkli valiz içerisinde kişisel kullanım miktarı üzerinde dışı

silikonlanmış demir kasa içerisinde sarı renkli naylonla ambalajlanmış esrar olduğu değerlendirilen madde ele geçirildiği, valizin tanık...' e ait olduğunu, metal kutu üzerinden geliştirilen parmak izi ile sanık ...'in sağ el yüzük parmağı izinin aynı olduğu, tanık...n kullandığı 0 536 023 61 94 numaralı telefonun rızası doğrultusunda arama kaydı incelendiğinde; rehberde Memet olarak kayıtlı 0 542 636 26 43 nolu hattan gelen 13 cevapsız çağrı olduğu, tanığın bu numaraya dönüş yaptığı tespit edilmiştir. 0 542 636 26 43 numaralı telefon hattını Ahmet Özdemir isimli şahsın kullandığı, 0 530 553 56 67 numaralı telefon hattını ise sanık ...' in kullandığı ve olaydan önceki birkaç gün içerisinde bu iki numaranın defalarca görüştüğü TİB kayıtlarından anlaşıldığı, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, tanığın usulüne uygun olarak alınan beyanları, olayın gerçekleşme biçimi, ele geçen maddelerin miktarı ve çeşitleri dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, incelemenin eksiksiz yapıldığına, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Tefhim şerhinde temyiz süresinin yanıltıcı şekilde "bir hafta" yerine "on beş gün" olarak belirtilmesi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilmiştir.

Hüküm fıkrasında, sanık hakkında hükmolunan adli para cezası, "10.000 TL" yerine "10.00,00 TL" olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin

temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7263, Karar No: 2019/6958, Tarih: 12.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7263 E.  ,  2019/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :...

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 06.06.2018 gün ve 2016/19953 - 2018/7400 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen güven sarsıcı davranış vakasına kadın karşı dava dilekçesinde dayanmış ise de bu vakıanın kadın tarafından ispat edilemediğinden bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyceği, yine kadının mahkemece belirlenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen tüm kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle de; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da, idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu yolla hesaplanan 315.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 92.50 TL. ilam harcının karar düzeltme talebinde bulunana yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2473, Karar No: 2014/842, Tarih: 15.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2473 E.  ,  2014/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/52782

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/242 (E) ve 2010/282 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık A.. Ö.. müdafiinin 27.10.2010 tarihli mazereti kabul edildiği halde, takip eden duruşma gününden haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek, yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiileri ile sanık A.. Ö..'ın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.- nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/490, Karar No: 2012/3302, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/490 E.  ,  2012/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İzmir Vergi Dairesi Başkanlığınca ibrazı istenen 2002 takvim yılına ait defter ve belgelerinin, muhasebecisi ...'da iken kaybolduğunu ve bu sebeple ibraz edemediğini beyan eden sanığın, tüm dosya kapsamı ve tanık ...'nın beyanına göre savunmasının kanıtlanamaması ve kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olması, sanık muhasebeciye çekilen ihtarnamenin defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligat tarihinden sonraya ait bulunması karşısında, unsurları itibariyle oluşan suçtan mahkumiyeti yerine 2002 takvim yılının 3. ayından itibaren sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait beyannamelerin tanık muhasebeci ... tarafından verildiğine ilişkin Basmane Vergi Dairesi Müdürlüğünün 17.04.2008 tarihli yazısının, sanığın savunmasını destekler mahiyette olduğu kabulüyle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16723, Karar No: 2007/16056, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16723 E.  ,  2007/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/10/2001 gün ve 2001/6007-6886 sayılı bozma kararında özetle: "Bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmiştir. Şöyle ki; D.S.İ.nin kamulaştırması söz konusu olup, kamulaştırma haritasının uygulanmamış, taşınmazın bu haritaya göre konumu saptanmamıştır. Ayrıca, kıyı kenar haritası uygulandığı halde taşınmazın yeri gösterilmemiştir. Bu nedenlerle, harita mühendisi , ... elemanı ve jeoloji mühendisi aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte, D.S.İ.nin kamulaştırma haritası yerine uygulanıp taşınmazın konumu saptanması, 3621 Sayılı Yasaya göre düzenlenen kıyı kenar haritası uygulanıp taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde ve dışında kalan bölümleri belirlenerek harita üzerinde işaretlettirilmesi, kıyı kenar çizgisi dışında kalan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerin bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... İlçesi Bayramhacılı Köyünde bulunan harita ve jeoloji mühendisi tarafından düzenlenen 29/10/2005 günlü rapor ve krokide (A) harfiyle gösterilen 12.005 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 2715 m2 olmak üzere toplam 14720 m2 yüzölçümündeki taşınmazın temlik alanı ... ... oğlu 1961 doğumlu ... Hamidi adına en son aprsel numarası verilmek suretiyle tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.