muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1823, Karar No: 2021/7192, Tarih: 21.10.2021

25/02/2014 tarihli parmak izi ekspertiz raporunda, sanıklara ait parmak izlerinin sanık ...'den ele geçirilen eserlerin sarılı olduğu sarı koli bandında bulunduğuna dair bir tespit bulunmamakla birlikte, mahkemenin bu yöndeki kabulünün tek başına sanıkların üzerlerine atılı “yurtdışına kültür varlığı çıkarma” suçunu işlediklerine dair delil olarak kabul edilemeyeceği, öte yandan Kuşadası Emniyet Müdürlüğü tarafından gönderilen işletme izin belgelerine göre sanıkların ... tatil köyünü işlettikleri, 2004 yılında kendilerine işletme izin belgesi verildiği, tanık Şakir’in sanıkların otelinde kalıp kalmadıkları yönünde mahkemece yapılan araştırmaya verilen 02.01.2019 tarihli cevabi yazıda kimlik bildirim sürelerinin saklama süresi dolduğundan kayıtlara ulaşılamadığının bildirildiği, bozma ilamı doğrultusunda sanıkların teşhise elverişli fotoğrafları gösterilerek beyanı alınan tanık ...’ın sanıkları tanımadığını, daha önceki beyanında adı geçen Mardinli ... isimli kişiyi de hatırlamadığını beyan ettiği dikkate alınarak sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli delil elde edilememesi karşısında haklarında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1790, Karar No: 2017/21203, Tarih: 24.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1790 E.  ,  2017/21203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

TCK'nın 204/1, 204/3, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 155/1, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 24/08/2011 tarihinde Ordu ilinde araç kiralama işi yapan katılan ...'dan... plakalı aracı sahte olarak tanzim ettiği, ancak üzerinde kendi resmi bulunan ... ... adına düzenlenen sürücü belgesini ibraz ederek iki günlüğüne kiraladığı, sonrasında telefonla arayarak aracın süresini 11 gün daha uzattığı, aracı 05/09/2011 tarihinde teslim etmesi gerekirken Çankırı ilende galerecilik yapan katılan ...'e, sahte olarak tanzim edilmiş, ancak üzerinde kendi resmi bulunan ... adına düzenlenen sürücü belgesi ile noterden satışını yaparak 17.000 TL ye sattığı, bu suretle sanığın katılan ...'a karşı güveni kötüye kullanma, katılan ...'e karşı kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve sahte sürücü belgeleri ile noter satış sözleşmesi nedeniyle üçer kez resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia olunduğu olayda;

1- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın sahte olarak tanzim ettirdiği ... adına düzenlenen sürücü belgesi ile ...'a ait aracı katılan ...'e 17.000 TL bedelle satmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a- Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm açısından; sanığın katılan ...'a karşı kendisini ... ... olarak tanıtarak, ... ... adına sahte tanzim olunmuş sürücü belgesi ile araç kiralaması karşısında, eyleminin Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan sürücü belgesinin sahte olarak düzenlenip kullanılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturulduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK 155/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler açısından; ... ... ve ... adına düzenlenen sahte sürücü belgelerinin asıllarının ele geçirilememiş olması nedeniyle üzerlerinde aldatma kabiliyeti açısından inceleme yapılamamış olması karşısında hüküm kurulurken esas alınamayacağı, buna karşın bu sürücü belgeleri esas alınarak düzenlenen araç kiralama sözleşmesi ve oto sözleşmesinin adli emanette bulunması nedeniyle, her ne kadar iddianamede sevk maddesi belirtilmemiş olsa da, iddianamedeki anlatım doğrultusunda sahte özel belge tanzim etme eylemi de gözetilmek suretiyle; katılan ... adına düzenlediği sahte sürücü belgesini kullanarak, sahte noter araç satış sözleşmesi düzenlettiren sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek değişik zamanlarda birden fazla sahte belge düzenlemesi karşısında, noterde düzenlenen belge de nazara alınarak TCK'nın 204/1-3, 43/1 maddeleri gereğince zincirleme suç hükümleri uygulanarak mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10643, Karar No: 2018/2826, Tarih: 21.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10643 E.  ,  2018/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... nolu abone numarası ile elektrik abonesi olduğunu, sayacın yanmasından dolayı okunamadığını, faturalandırılmayan dönem olan 01/06/2012-15/09/2012 tarihleri arasındaki 107 günlük dönem için 17.642,10 TL'lik fatura düzenlendiğini, bu durumun hukuka aykırı olduğunu belirterek 17.642,10 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; trafonun yandığı iddiası ile sayacın değiştirildiğini, sayacın okunmayan günleri için kıyas yoluyla fatura düzenlendiğini, düzenlenen faturaların usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı kuruma ... no'lu elektrik aboneliğinden kaynaklı 01/06/2012, 15/09/2012 tarihler arası 107 gün dönem tahakkuk nedeniyle 6.197,89 TL borçlu olduğunun (11.444,21 TL borçlu olmadığının ) tespitine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin tahakkuka dahil edilmediği hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15714, Karar No: 2009/24056, Tarih: 07.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15714 E.  ,  2009/24056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece daha önce verilen kararın temyizi üzerine dairemiz tarafından “Verilen kesin süre içerisinde şikâyetçi tarafından ilgili masraflar yatırıldığından PTT’ce söz konusu keşif avansının geriye gönderilmesi sonucu talimat mahkemesince keşif yapılmamış ise de, burada şikayetçiye atfedilebilecek bir kusur bulunmadığından, keşif avansının ilgili mahkemeye tekrar gönderilerek, keşfin yapılmasının sağlanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle şikayetin reddi isabetsizdir.” gerekçesi ile verilen bozma kararından sonra yapılan 27/11/2008 tarihli ilk oturumda “Bozma öncesi 11/12/2007 tarihli oturumun 1ve 2 nolu ara kararları uyarınca posta masrafı verildiğinde ve bu oturumda saptanan bilirkişi ücretleri, PTT’den davacı vekilince çekilerek mahkeme veznesine sunulup, havale ücreti de yatırıldığında Kadıköy İcra Hukuk Mahkemesine talimat yazılmasına” karar verilmiş, daha sonraki oturumlarda davacı borçlu vekilince mazeret bildirilmesi, son oturumda ise aynı vekil tarafından mazeret bildirilmemesi üzerine, 27/11/2008 tarihli oturumun 2 nolu ara kararı yerine getirilmediği, yani masraflar yatırılmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Oysa bozma ilamında açıkça mahkemenin izleyeceği yol gösterilmiş olup, mahkeme 27/11/2008 tarihli ilk oturumda verdiği ara kararında da keşif için ek bir avans takdir etmemiş, bozmadan önce verilen 11/12/2007 tarihli oturumdaki ilk keşif ara kararına atıfta bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle süresi içinde yatırılan keşif avansının, ilgili mahkemeye tekrar gönderilerek ve keşfin yapılması sağlanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31225, Karar No: 2013/31015, Tarih: 10.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/31225 E.  ,  2013/31015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı aleyhine ... 22.İcra Müdürlüğünün 2012/5463 Esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibine itiraz edildiğini, borcun konusunun eksik ödenen bina ve müştemilata ilişkin olduğunu, kıymet takdir raporunda alacağın hesaplandığını, 5104 sayılı yasa gereğince çıkarılan yönetmeliğin 10.maddesinde ve davalı ... meclisinin 15.04.2005 gün ve 1025 sayılı kararının 1/k maddesinde tesis ve müştemilata Bayındırlık Bakanlığı'nca her yıl yayınlanan birim fiyatlar üzerinden kıymet takdir komisyonlarınca bedel takdir edileceği ve bedelin sözleşme tarihinde peşin olarak ödeneceğinin açıkça belirtildiğini, 4190 numaralı kıymet takdir komisyonu raporundan davacıya ait bina müştemilatı ve ağaçların bedelinin 15.257 TL olduğunun anlaşıldığını, yönetmelik ve Belediye Meclis kararına aykırı şekilde hesaplanan 1.676 TL enkaz bedeli düşüldükten sonra 13.581 TL eksik ödeme yapıldığını, bu eksik ödeme için yapılan icra takibine itiraz edildiğini, alacağın likit olduğunu, kötüniyetli ve zaman kazanmak amacıyla takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %20 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davada, davalı ile yaptığı sözleşme uyarınca kendisine ait bina ve müştemilatların davalıya bedeli karşılığında devri sonucu eksik ödeme yapıldığını, taşınmazların değerinin eksik belirlendiğini belirterek bakiye bedelin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece, davacının gecekondusunun tapulu olmadığı gibi tapu tahsis belgesinin de bulunmadığı, bu nedenle sadece kendisine tahsis edilecek konut için belirlenecek ağaç bedeli ile enkaz bedelinin maliyetten düşülerek hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen kıymet takdir komisyon raporunda taşınmazın belgesiz olduğu belirtilerek taşınmaz üzerinde bulunan bina, müştemilat ve ağaçların bedeli belirlenmiş ve bu hususta taahhütname alınmış bulunmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen belgelerde hak sahibinin davacı olduğu açıkça belirtildiği gibi, bu hususta herhangi bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Değinilen bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasındaki ilişkinin sözleşmeye dayalı bir ilişki olduğu anlaşılmakta olup, davacının tahhütname ve analiz raporuna dayanarak kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen yapı bedelinden mahsup edilmeyen bakiye bedeli isteyebileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece, tarafların kıymet takdir komisyonunca düzenlenen analiz raporunu benimsemiş olduğu kabul edilerek, analiz raporunda belirlenen toplam yapı bedelinden yine analiz raporunda belirtilen enkaz bedeli ve ağaç bedeli mahsup edilerek bakiye kalan miktara hükmedilmesi gerekirken,taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı biçimde ve yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16493, Karar No: 2013/23139, Tarih: 17.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16493 E.  ,  2013/23139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalılardan ............ Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile ......... Başkanlığı haklarında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ............ hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ............ vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.12.2013 günü temyiz eden davalı ............ vekili Av. ......... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak davacı ile davalı ............ vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ............ Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile ......... Başkanlığı hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan ............ hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ............ vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli ....... Çevre Düzeni planında ulusal ve uluslar arası spor alanı lejantında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ............ vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı ............ yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, kamu hizmetine tahsis edilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne hükmolunmuş ve Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda davaya idari yargıda bakılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de bu görüşün yerinde olmadığı kanaatindeyim. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı, ancak ulusal ve uluslar arası spor alanı olarak kamu hizmetine tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

6830 sayılı, 2942 sayılı ve bunu değiştiren 4650 sayılı Kamulaştırma Kanunlarında kamulaştırmasız el atma ile ilgili düzenlemeler bulunmamaktadır.

Kamulaştırmasız el atma 16.05.1956 gün 1-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile hukuk sistemimizde düzenlenmiştir. Bu kararla; taşınmazına kamulaştırmasız el atılan kişinin kamu tüzel kişiliğine karşı meni müdahale (el atmanın önlenmesi) davası açabileceği, ya da fiili duruma razı olarak kamu tüzel kişiliğine karşı mülkiyet hakkının devrine karşılık taşınmaz bedelinin tahsili istemli dava da açabileceği kabul edilmiştir.

İçtihadı Birleştirme kararının yol göstericiliği ile uzun yıllar fiili el atmalarda el atmanın önlenmesi ve taşınmaz bedelinin tahsili davaları Dairemizce çözümlenmiştir.

Anayasanın 38. maddesi mülkiyet hakkını korumaktadır. Mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılabilir (35/2). Bu da Anayasanın 46. maddesinde düzenlenen kamulaştırma yoluyla mümkündür.

Görüldüğü gibi Anayasamız kamulaştırmasız el atmayı düzenlememiştir.

Yasalarımıza “kamulaştırmasız el atma” kavramı 5999 sayılı Kamulaştırma Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin kanun ile 30.06.2010 tarihinde 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. madde ile girmiştir. Maddenin başlığı “ Kamulaştırmasız el koyma sebebiyle tazmin” olup, 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında “ fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara; kısmen veya tamamen irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması” halinde izlenecek yasal prosedür düzenlemiştir.