muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9720, Karar No: 2017/2616, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/9720 E.  ,  2017/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11523, Karar No: 2008/18523, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11523 E.  ,  2008/18523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....... ile davalı ... Ağaç Ürünleri A.Ş. aralarındaki tazminat davası hakkında Bakırköy 2. İş Mahkemesinden verilen 20.08.2004 gün ve 2440/1665 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının, 02.08.2002 tarihinde geçirdiği iş kazasından sonra oluşan beden gücü kayıp oranını gösterir, tüm belgelerin SGK.'dan yöntemince istenilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13099, Karar No: 2024/2149, Tarih: 27.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/13099 E.  ,  2024/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/84 E., 2022/192 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-40894

DAVA TARİHİ : 21.05.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü/İtirazın kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/148822

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetice davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.01.2020 tarihinde, müvekkilinin yolcu olduğu ve davalıya zorunlu trafik sigortalı motosikletin karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını, davadan önce sigorta şirketine başvuru yaptıklarını ancak sonuç alamadıklarını, bu sebeple, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini 181.477,10 TL sürekli iş göremezlik ve 13.948,26 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 8.829,00 TL geçici bakıcı gideri, 2.000,00 TL tedavi gideri, 20,00 TL yol masrafı olmak üzere 206.274,36 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, sürekli maluliyetin bulunmadığını, kusur raporu alınması gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, davacının müterafik kusurlu olduğunu, olayda hatır taşıması olduğunu, davacı lehine vekalet ücretinin nispi ücretin 1/5'i oranında verilebileceğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuruda sunduğu maluliyet raporunda %10 sürekli iş göremezliğinin tespit edildiği, buna göre TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre belirlenen tazminatın hükme esas alındığı, davalıya sigortalı aracın kazada %100 kusurunun bulunduğu, davacının müterafik kusurunun bulunmadığı, arkadaşının aracında yolcu olduğu için %20 hatır taşıması inidirimi yapıldığı gerekçesiyle, başvurunun kısmen kabulü ile 145.191,68 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 11.158,60 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 7.063,20 TL geçici bakıcı gideri, 1.600,00 TL tedavi masrafı, 16,00 TL yol masrafı olmak üzere toplam 165.019,48 TL maddi tazminatın 20.05.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre hesaplanması gerektiğini, %100 kusuru kabul etmediklerini, davacının kazada müterafik kusurunun olduğunu, davacı lehine nispi ücretin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilebileceğini belirterek hakem kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilmesine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3 numaralı bendindeki " 19.626,85 TL" vekalet ücretinin çıkarılarak yerine 5.100,00 "TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen infazına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itirazında belirttiği sebepleri takrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazasında yolcu olan davacının yaralanması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre tespit edilmesine, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesabın kararda benimsenmesinin yerinde olmasına, tazminattan müterafik kusur indirimi uygulanmamasında usulsüzlük bulunmamasına, kazadaki kusuru olayın oluşuna uygun olarak tespit eden uzman bilirkişi raporunun kararda benimsenmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre; karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3733, Karar No: 2018/7456, Tarih: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/3733 E.  ,  2018/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 04.10.2000 öncesine ait vergi kaydına göre Bağkurun 2000 yılı öncesine alınmasına, 01.02.1995 tarihinde vergi mükellefliği nedeniyle SGK borçlanması ile sigorta başlangıç tarihinin belirlenmesine, 01.02.1995 tarihi itibari ile vergi kaydına göre Bağkur (SGK) başlangıç tarihinin sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24911, Karar No: 2015/28734, Tarih: 14.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24911 E.  ,  2015/28734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2014/1298-2015/768

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi vekili, müvekkilinin gerçekte davalı belediyenin işçisi olduğu halde muvazaalı olarak diğer davalı şirketin işçisi olarak gösterildiğini, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili, davacının davalı şirketin işçisi olduğunu, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği gereği işe iade davası açılamayacağını, iş sözleşmesinin süresi bitmesi nedeniyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmadığı gibi fesih sebebini de açık ve kesin şekilde belirtmediğinden feshin geçersiz olduğu, davacının davalı Ankara Büyükşehir Belediyesine ait işyerinde Büyükşehir Belediyesine ait araç ve gereçlerle Büyükşehirin kadrolu işçileri ile aynı işi yanyana yaptığı, ücretlerin Büyükşehir Belediyesi tarafından banka hesabına yatırıldığı, Büyükşehir Belediyesinin yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığı, taşeron şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların değişmediği, bu şekilde davalı Büyükşehir Belediyesi ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı, işçi temini ilişkisi bulunduğu, muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesine yönelik hüküm kurulmuş; davalı şirket hakkında açılan davanın ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin konusu araç ve iş makinesi bakım onarım işletmesi hizmetleri olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadan salt tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalı, yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmeli, hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Ayrıca işçi ücretlerinin davalı şirket tarafından mı yoksa davalı belediye tarafından mı yatırıldığı hususu da ilgili bankadan araştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra muvazaa olgusu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre davalıların sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2309, Karar No: 2015/4285, Tarih: 03.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2309 E.  ,  2015/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, silahla tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur...’ün soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın kendisine bıçak gösterdiğini, mahkeme aşamasındaki beyanında ise sanığın kendisine bıçak çekerek "gelme" şeklinde sözler söylediğini ifade ettiği, mağdur. ...’ün mahkemedeki beyanında, karakolda bir şey alınmadığını söylemiş ise de, eve geldiğinde cep telefonunun ve 30 TL parasının olmadığını farkettiğini ifade etmesi karşısında, sanığın eyleminin bu niteliği itibariyle yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde esasa ilişkin hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8883, Karar No: 2007/7980, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8883 E.  ,  2007/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100 YTL kadar borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, yükümlü ...’nin Deniz Harp Okulunda okumaktayken okuldan çıkarıldığını, asıl borçlu ile kefiline 78.776,30 YTL asıl ve 37.725,25 YTL faiz olmak üzere toplam 116.501,55 YTL borç çıkarıldığını, her ikisi aleyhine Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2005/1880 sayılı dosyası ile takip yapıldığını, adlarına çıkarılan masrafların güncellenmiş masraflar olduğunu, yüklenme senedinde yer almayan personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, ayrıca kefilin borcun sadece 45.409,92 YTL’lik kısmından sorumlu tutulabileceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla adlarına çıkarılan borcun 5.100 YTL’lik kısmından sorumlu olmadıklarının tespiti ile gerçek borç miktarının belirlenmesi, haksız icra takibi sebebiyle davacılara %40’dan aşağı olmamak üzere icra tazminatına hükmedilmesi istenilmiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan ve yükümlünün askeri liseye girerken verdiği ve Sakarya 3.Noterliğince 8.8.1997 tarihinde 25679 yevmiye numarasıyla düzenlenen yüklenme senedi ile Harp Okuluna girerken verilip Sakarya 5. Noterliğince 22.8.2001 tarihinde 16842 yevmiye numarasıyla düzenlenen yüklenme ve kefalet senetlerinde öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında atış, personel ve amortisman gideri bulunmadığından davacıların davaya dayanak oluşturan maliyet çizelgesindeki bu giderlerden sorumlu tutulamayacağının dikkate alınmamış olması,

2-Davacı ...’nin Askeri liseye girişi sırasında ... olmaması nedeniyle yüklenme senedi velisi ... ... tarafından imzalanmıştır. Dava açıldığı tarihte asıl borçlu ... ... olduğuna göre Askeri Lise Dönemine ait borçtan davacı ...’nin sorumlu tutulamayacağının düşünülmemiş olması ve yine davacı ...’nin Harp Okuluna girişi sırasında verilen 22.8.2001 tarihli kefalet senedinde kefil davacı ... “... tarafından ... yüklenme senedindeki taahhütlerine aykırı hareket etmesi sebebiyle okulla ilişiğin kesilmesi halinde bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanunu faizi ile birlikte 45.409.923.000 TL’yi geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceğim” dediğine göre, davacı borçlu ...’nin en fazla Harp Okulu dönemine ait asıl borç miktarı ile bu borcun işlemiş faiz toplamının 45.409.923.000 TL’lik kısmından sorumlu tutulması gerekirken, borcun tamamından sorumlu tutulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınması suretiyle yüklenme senedi kapsamında yer almayan atış, personel ve amortisman giderlerinin dosya içerisinde bulunan masraf çizelgesindeki masraf kalemlerinden indirilip, diğer giderler için sarf tarihlerinden -Yargıtay uygulamalarına göre dönem sonundan- işlemiş faizi de hesaplayan ek rapor aldırılmalı, davacı asıl ve kefilin davalı idareye borçlu olduğu ve olmadığı miktarlar belirlenmeli, bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 2.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.