muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30611, Karar No: 2016/26916, Tarih: 13.12.2016

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı alt işveren Simge Temizlik Ltd. Şti. işyerindeki işine İADESİNE,

3-Davacınm kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 432,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 13.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2441, Karar No: 2020/4175, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2441 E.  ,  2020/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Okul Aile Birliği ile 08/02/2012 başlangıç tarihli okul kantininin işletilmesini konu alan kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede sürenin uzatılacağına ilişkin hüküm bulunduğunu, ancak okul aile birliği ve okul müdürünün kira sözleşmesini ortada haklı hiç bir gerekçe olmadan yasaya aykırı bir şekilde bilerek ve isteyerek yenilemediğini, bununla birlikte haksız yollarla kantinden tahliyesinin sağlanmaya çalışıldığını belirterek kiralanan kantinin tahliye ve muhtemel üçüncü kişilere ihale edilme çekişmesinin önlenmesine, kiracılık sıfatının ve kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, okul kantininin okulun açıldığı 1989 yılından itibaren önce ... tarafından işletildiğini, onun vefatı üzerine varisi sıfatıyla davacının kiracı olarak sözleşmeyi devraldığını, davacı ile imzalanan 08/02/2012 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin süresi dolduğundan bahisle son olarak taraflar arasında 21/12/2012 tarihli 1 yıl süreli yeni bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmenin de süresinin sona ermiş olması nedeniyle kiralananın tahliyesinin gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Okul Aile Birliği hakkında açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, ... yönünden ise davanın kabulü ile davacının dava tarihi itibari ile 26/12/2012 tarihli kira sözleşmesinin sona ermediğinin ve devam ettiğinin tespitine karar verilmiş; Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; Okul Aile Birliği hakkında açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, ... yönünden ise davanın kabulü ile davacının dava tarihi itibari ile 26/12/2012 tarihli kira sözleşmesinin sona ermediğinin ve devam ettiğinin tespitine karar verilmiş; Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu kiralananın davacının murisi ...'na 2886 sayılı Yasa hükümlerine göre ihale ile kiraya verildiği tarafların kabulündedir. Bu kanun kapsamında kiraya verilen yerlerle ilgili sözleşmede kararlaştırılan süre dolduktan sonra aynı Yasanın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun (2886 Sayılı Kanuna göre) yeni bir sözleşme yapılmadıkça aynı kanunun 75/3-4 maddesine göre kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir. Taraflar arasında, yenileme suretiyle düzenlenen, 26/12/2012 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli son kira sözleşmesi davacının murisiyle ihale yolu ile başlatılan kira sözleşmesinin devamı niteliğinde olup sözleşme, sürenin sonunda kendiliğinden sona ermiştir. 2886 Sayılı Kanun uyarınca yapılan ihale ile kiralanan yerler için sözleşmeyi uzatma iradesi ihtiyari olup bu hususta herhangi bir zorunluluk bulunmamaktadır. Bu nedenle yenilenen kira sözleşmesinde belirlenen 1 yıllık sürenin bitimi ile davacının kiralananda kiracılık sıfatının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12281, Karar No: 2012/11432, Tarih: 17.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12281 E.  ,  2012/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 37/1, 152/1-d, 168/2, 62, 50/1-a maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Köye giden su borusuna ekleme yaparak yakındaki köy mezarlığının çeşmesine kontrollü biçimde su vermekten ibaret eylemde mala zarar verme kastı bulunmadığı ve tesis edilmiş nizamı bozma niteliğindeki bu eylemin 7478 sayılı Köy İçme Suları Hakkında Kanunun 16. maddesinde yazılı kabahati oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4405, Karar No: 2013/4299, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/4405 E.  ,  2013/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı usulden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence 4857 sayılı İş Kanunu'nun hükümlerine aykırı olarak sona erdirildiğini, işverence yapılan iş sözleşmesinin feshinin hükümsüzlüğünün tespiti ile davacının işe iadesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tensip zaptında " Davacı tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/2 maddesi gereğince 145,00 TL eksik avans giderini tamamlamak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine, bu süre içerisinde eksik avans yatırılmaz ise 6100 sayılı Kanun'un 115. Maddesi gereğince davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verileceğinin" ihtar edildiği, ihtarlı tensip zaptının davacı vekiline 02.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğden itibaren 2 haftalık kesin süre içerisinde eksik gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Kanun'un 114/g maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delilerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı 6100 sayılı Kanun'un 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken, delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmez. Taraf belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır. Aksine düşünceyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Bu durumda mahkemenin davayı usulden reddetmesi hatalıdır. Esasa girilip yargılama gerçekleştirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4983, Karar No: 2018/6043, Tarih: 10.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4983 E.  ,  2018/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet ve suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre mahkemenin suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin gösterilen gerekçede herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

İbadethane olarak kullanılan cami içerisindeki imam odasının, kapısını kırarak zarar veren suça sürüklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesinde düzenlenen “ibadethanelere zarar verme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 152/1-a maddesine göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem BOZULMASINA, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6990, Karar No: 2019/1789, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6990 E.  ,  2019/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in maliki olduğu 1229 ada 157 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 nolu bağımsız bölümü, eşi ...’e muvazaalı olarak temlik ettiğini, daha sonra ... ’in vasiyetname ile mal varlığını eşi ...’e bıraktığını, her ikisinin de mirasçı bırakmadan öldüğü gerekçesiyle çekişme konusu yerin davalı ... adına tescil edildiğini, ancak ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/339 Esas, 2005/293 Karar sayılı ilamı ile murisin mirasçılarının belirlendiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in evli ve çocuksuz olarak 23.03.2005 tarihinde öldüğü, eşi Nebahat’in ise 27.11.2011’de ölümü ile geriye mirasçı olarak kendisinden önce ölen kardeşi ... ’den olma davacı yeğenleri ... ve ... ile dava dışı ... ’ın kaldıkları, dava konusu 1229 ada 157 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan adına kayıtlı iken 14.04.1982 tarihinde eşi Nebahat’e satış suretiyle 400.000 ETL bedel ile devrettiği, 07.11.1994 tarihinde de eşi Nebahat’in ½ payını mirasbırakana temlik ettiği, çekişme konusu taşınmazın ½ payı mirasbırakan, ½ payı ise eşi Nebahat adına kayıtlı iken mirasbırakanın ölümü üzerine intikalin yapıldığı, bunun üzerine eşi Nebahat’in taşınmazda ¾ pay sahibi olduğu, diğer payların davacılara ve dava dışı ... ’a isabet ettiği, ... ’in 2011 yılında mirasçı bırakmadan ölümü üzerine ¾ payının ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190 ve TMK 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıkları beyanlarında, mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla temliki yaptığı hususunda somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Mirasbırakan ve eşinin çocukları yoktur. Davacılar da dava dilekçelerinde mirasbırakanın ölümü halinde eşinin güvencesi olsun diye temliki yaptığını belirtmişlerdir. Bu dahi temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı anlamını ihtiva etmektedir.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediğinin kabulü gerekmektedir.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6236, Karar No: 2018/2238, Tarih: 21.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/6236 E.  ,  2018/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/06/2014 gün ve 2012/294-2014/263 sayılı hükmün Dairemizin 01/12/2015 tarih ve 2014/40217-2015/34948 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesi’nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, her yıl yenilenen protokol kapsamında, sigortalı hastaların ilaç ihtiyaçlarını karşıladığını, davalı kurum tarafından gönderilen yazı ile 2009 yılı SGK Protokolü’nün 6.3.3, 6.3.12, 6.3.24 maddeleri uyarınca toplam 19.139,30 TL cezai şart ve bir yıl süre ile fesih işleminin uygulandığının bildirildiğini, işleme dayanak olarak, ilaç temin etmek için aracı kullanmak suretiyle ... Hastanesi’nden gelen “böbrek transplantasyon” hastalarına ait reçeteleri eczanesine yönlendirmesinin gösterildiğini, oysa dört ay içinde söz konusu hastaneye ait yalnızca on sekiz adet reçetenin eczanesi tarafından karşılandığını, bu rakamın hastanenin yazdığı toplam reçete sayısı karşısında çok cüz’i bir rakam olduğunu, iddia edildiği gibi bir yönlendirme olmadığını ileri sürerek davalı kurumun bir yıl süreli fesih işlemi ile 19.139,30 TL tutarındaki cezai şart işleminin iptaline karar verilmesini istemiş, 17.09.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı tarafından anılan Protokol’ün 4.3.6 maddesi gereğince de haklarında 15.366,26 TL cezai şart uygulandığını, uygulanan cezai şartın haksız olduğunu ileri sürerek, söz konusu cezai şart işleminin de iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiş, hüküm Dairemizin 01.12.2015 tarih, 2014/40217 esas 2015/34948 karar sayılı ilamı ile davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davalı yararına bozulmuş, bu kez davacı taraf karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiş, hüküm Dairemizin 01.12.2015 tarih, 2014/40217 esas 2015/34948 karar sayılı ilamı ile davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davalı yararına bozulmuş, bu kez davacı taraf karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı kurum tarafından davacı eczacıya verilen cezaların iptali istemine ilişkindir. Karar tarihinden sonra 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolünün, davaya konu 5.3.14 maddesinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde" Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. 1.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cesai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca, 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekir. Bu protokol hükümlerine göre davacının sorumluluğu değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken olayda uygulanamayacak Borçlar Kanunu'nun 25. maddesine dayanılarak ve diğer gerekçelerle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir. Ne var ki temyiz incelemesi sırasında henüz protokol yürürlüğe girmemiş olduğundan bu hususun zuhulen gözden kaçırılarak davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün davalı lehine bozulduğu anlaşılmakla bozma ilamının kaldırılarak hükmün davacı lehine yazılı gerekçelerle bozulmasına, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 01.12.2015 tarih, 2014/40217 esas 2015/34948 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.