muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7957, Karar No: 2023/469, Tarih: 13.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7957 E.  ,  2023/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca doğrudan hükmolunan 3000.00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2368 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 142/2-h, 116/1 ve 31/3 maddeleri kapsamında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dava açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 145, 31/3.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/3 ve 52/2.maddeleri uyarınca doğrudan 2.400,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği ve tespit edilecek diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Oturduğu apartmanın giriş katında depo olarak kullandığı odanın kapısını açık gören katılanın, yaptığı kontrolde, içeride bulunan ve yaklaşık 50,00 TL. değerindeki eski avizenin çalındığını tespit ettiği, devamında da polise ihbarda bulunduğu kolluk tarafından olay yerinde yapılan incelemede, depo olarak kullanılan odanın ahşap kapısı üzerinde suça sürüklenen çocuğun parmak izinin ele geçtiği ve suça sürüklenen çocuğun da aşamalarda suçlamaları kabul ettiği anlaşılmış, suça sürüklenen çocuk, savunmasının alındığı 10.05.2016 tarihli karar duruşmasında, karşı tarafın zararının yakınları tarafından giderildiğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, doğrudan 2.400,00 TL. adli para cezası ile cezalandırıldığı ve 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.04.2015 yerine 26.05.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş,

2. Suça sürüklenen çocuğun olumsuz kişilik özellikleri, benzer suçlardan devam eden davalarının bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılamadığı gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanmamış ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş olup; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuğun, yargılama aşamasında, katılanın zararının giderildiğine dair beyanı dikkate alındığında, zararının giderilip giderilmediği hususu katılandan sorulup, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı biçimde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-3) paragrafında açıklanan nedenle, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/652 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18526, Karar No: 2013/24939, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18526 E.  ,  2013/24939 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-.... vekili avukat ... ile ....Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.10.2012 tarih ve 183-371 sayılı hükmün Dairenin 29.04.2013 tarih ve 5881-10533 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, davacı ..icra takibine konu faturalar karşılığında, diğer davacı.... hastane raporları çerçevesinde ve davalı kurumun güvencesine dayalı olarak fotoferez tedavisi aldığını, davacı firma ile davalı arasında 2011 yılında imzalanan sözleşmeye göre fotoferez tedavisi için tedavi başına 1.716 USD birim fiyat belirlendiğini, ödemelerin bir müddet düzenli olarak yapılmasından sonra Emekli Sandığı ile davacı firma arasında ihtilaf çıkması üzerine Emekli Sandığı'nın sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, davacı firma hakkında fazla para aldığı iddisıyla şikayette bulunulduğunu, Ağır Ceza Mahkemesinde açılan davada alınan bilirkişi raporuna göre fotoferez birim fiyatının 1.810 USD olarak belirlenmesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5881 Esas, 2013/10533 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; bu kez davalı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava, faturaya dayanılarak yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir. Davalı taraf SGK olup 5510 sayılı yasanın 88/18 maddesinde “kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde

2004 sayılı İİK'nda yazılı tazminat ve cezalar kurum hakkında uygulanmaz” hükmü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenleme karşısında davalı kurum aleyhine davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken mahkemece bu kalem istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir. Dairemizce hükmün onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme talebinde bulunan davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5881 Esas, 2013/10533 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün 1. fıkrasında yazılı “asıl alacağın % 40 tutarı inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine “davacının icra inkar tazminatı talebinin 5510 sayılı yasanın 88/18 maddesi gereğince reddine” cümlesinin yazılarak DÜZELTİLMESİNE ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35477, Karar No: 2014/30107, Tarih: 16.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/35477 E.  ,  2014/30107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 2002 yılı Eylül ayında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdi ile çalışmaya başladığını, müvekkilinin iş yerinde son 6-7 yıldır vardiya sorumlusu olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından müvekkilinin iş yeri ve işyeri koşullarının oluru olmaksızın değiştirilmeye çalışıldığını, bu değişikliğin müvekkili tarafından kabul edilmemesi sebebiyle davalı işveren tarafından müvekkilinin yıldırılarak işten çıkarma taktiğinin benimsendiğini, müvekkilinin Haziran ve Temmuz aylarında çekmiş olduğu ihtarlar ile bu hususu kabul etmediğini, iş koşullarının ve işyerinin eski durumuna getirilmemesi halinde yasal yollara başvuracağını ihtar ettiğini, en son 12/07/2011 tarihinde işyerine giden müvekkilinin işyeri ve iş koşullarının davalı işveren tarafından rızası dışında değiştirilmekte ısrar edildiğini, bunun üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne başvurulduğunu, işverenin çektikleri ihtarlara müspet yanıt vermemekle iş akdini feshettiğini iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL kıdem tazminatının dava tarihinden itibaren uygulanacak en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fesih gerekçelerinin gerçeği yansıtmadığını, zira davacının iş akdinin davalı yanca 26/06/2011-28/06/2011 tarihleri arasındaki devamsızlık nedeni ile haklı olarak fesih edildiğini, davacının farklı tarih ve sürelere ilişkin fizik tedavi merkezi ve devlet hastanesinden raporlar sunmuş ise de belirtilen döneme ilişkin hiçbir mazeret, rapor vb. izin anlamına gelecek evrak sunmadığını, davacının yanı sıra davalı işyerinde yüzlerce işçinin çalışmasına karşın davalı işyerinin müdür değişikliği nedeni ile davacının duyduğu rahatsızlığı anlamanın mümkün olmadığının yanı sıra hiçbir çalışanın göstermediği tepkinin de davacı tarafından gösterilmesine bir anlam verilmediğini, ayrıca davacının keşide ettiği ihtarnamenin içeriğinin de gerçeği yansıtmaması sebebi ile davalı tarafından bu ihtarnameye cevap verme gereğinin dahi duyulmadığını, ayrıca davacının bu ihtarı sonrasında davalı şirket tarafından davacıya keşide olunan 14/07/2011 tarihli ihtarname

İle varsa yazılı mazeretini sunmasının istendiğini ancak buna rağmen davacının hiçbir mazeret sunmadığını, bu sebeple davacının iş akdinin ilgili hükümleri çerçevesinde haklı olarak fesih edildiğini, bu sebeple davacının kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İle varsa yazılı mazeretini sunmasının istendiğini ancak buna rağmen davacının hiçbir mazeret sunmadığını, bu sebeple davacının iş akdinin ilgili hükümleri çerçevesinde haklı olarak fesih edildiğini, bu sebeple davacının kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde 1.000 TL olarak talep ettiği kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş, 24/09/2012 tarihli ıslah dilekçesinde de talep ettiği faizin hangi tarihten itibaren yürütüleceğini açıklamamıştır.

Mahkemece, kıdem tazminatının dava dilekçesindeki miktarına dava tarihi olan 21/07/2011 itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesi gerekirken, akdin fesih tarihi olan 12/07/2011 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin 1 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 1- 11.431,99 TL. brüt kıdem tazminatından;

1.000,00 TL.sinin dava tarihi olan 21.07.2011 tarihinden,

10.431,99 TL.sinin fesih tarihi olan 12.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “bendinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 16.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4126, Karar No: 2025/329, Tarih: 05.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/4126 E.  ,  2025/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2175 E., 2023/2566 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2023/420 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; asıl dava dosyasında davalı idare ile müvekkili arasında 72 Hektarlık Sinop - Boyabat Organize Sanayi Bölgesi'ne ait yol, içme suyu, kanalizasyon ve yağmur suyu inşaatlarından müteşekkil alt yapı yapım işi konusunda 01.12.2011 tarihli birim fiyatlı sözleşme akdedildiğini, işin büyük kısmının yerine getirildiğini, yerine getirilmeyen kısım yönünden de yüklenici davacının kusurunun bulunmadığını, müvekkiline 12 no.lu hakedişinin ödenmediğini ileri sürerek, 12 no.lu hakedişe konu yapılmış işlerin tespiti ile alacağının hüküm altına alınmasını, birleşen dava dosyasında ise sözleşme gereği davalı idareye verilen teminat mektuplarının haksız olarak nakde çevrildiğini ileri sürerek, 378.000,00 TL teminat mektupları bedellerinin davalı idareden nakde çevrildiği tarih olan 25.03.2015 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep edilmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin davalı idare tarafından haklı olarak feshedildiğini, davacının idareden herhangi bir alacağının bulunmadığını, alacağının varlığı kabul edilse dahi davacı hakkında idare tarafından sözleşmenin 10.2 maddesi gereğince toplamda 138.126,75-TL ceza kesilmiş olduğunu ve bu cezanın davacının alacağının varlığı kabul edilse dahi alacağından ceza miktarının mahsup edilmesi gerektiğini, birleşen davasında ise yüklenicinin işi belirlenen sürede ve verilen ek sürede bitirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshinden sonra sözleşme gereği teminat mektuplarının nakde çevrildiğini savunarak, davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl dava yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı alacağının 31.161,62-TL olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne; birleşen dava yönünden ise bir bütün olarak değerlendirildiğinde işin zamanında bitirilmemesinde davalı yanın proje bütünlüğü ve uygulamasında yeteri kadar bu işe hazırlıklı olmadığı, idarenin yükümlülüklerini yerine getirmediği, bu nedenle teminat mektupları ile ilgili talebin işin tümünü kapsayacak bir sonuca bağlanması gerektiği Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 47/14. maddesi de dikkate alındığında yapılan işin yüzdesinin %66,14 olduğu bununda toplam nakde çevrilen teminat mektubu 364.200,00 TL'ye oranlanmasıyla 123.318,12 TL'lik kısmının davacı yükleniciye geri ödenmesi gerekeceği gerekçesiyle, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlikten reddine , davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; birleşen dava yönünden davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise yapılan işi %64,90 olduğunun anlaşıldığı, ancak Mahkemece bu oranın %66,14 olarak hatalı hesaplandığı doğru oran uygulandığında davacının davalıdan hak edeceği tazminatın 127.834,20 TL olacağı gerekçesiyle, kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına , birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; işi tamamlamaya imkan tanımayan davalı idarenin dava konusu teminat mektubunun nakde çevrilmesinde kısmen değil, tamamen kusurlu olup Yapım İşleri Genel Şartnamesinde yer alan “tasfiye” hükümlerine göre orantı kurularak kısmen iadesine karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup, birleşen davada davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup, birleşen davada davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2958, Karar No: 2008/5506, Tarih: 01.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2958 E.  ,  2008/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1145 parsel sayılı taşınmaza, davalının mesken olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmazın öğretmen olarak görev yaptığı Kazımpaşa Ölköğretim Okuluna ait  bulunan okul lojmanı olup, 222 Sayılı Yasanın geçici 1. maddesi ile 87 maddesi ve 5210 Sayılı Kanunun 4.maddesi gereğince kullanımının yasaya dayalı bulunduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın okul lojmanı olarak kullanıldığı, ancak il özel idaresi tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası bulunmadığı, davacının kayıt maliki olup Medeni Yasanın 683. maddesinden kaynaklanan hakkına dayandığı, bu durumda elatmanın önlenmesi davasının kabulü gerektiği, ecrimisil istemi yönünden ise davalının Valilik oluru ile ve var olarak farz ettiği hukuksal duruma güvenerek taşınmazı işgal ettiğinden iyiniyetli olduğu, dava tarihinden önceki döneme ilişkin ecrimisil talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,  çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu lojmanın köy tüzel kişiliğine ait iken köyün belediye statüsüne geçmiş olması nedeniyle yasa  gereği davacı belediye adına tashih ile kayıtlı olduğu ve öğretmen olarak görev yapan davalının dava konusu taşınmazı tahsise dayalı olarak iyiniyetle kullandığı belirlenmek ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davacının ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, davacının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

222 Sayılı Yasanın 87.maddesi "ilköğretim okulu öğretmenlerinin oturmaları için yapılmış ve yapılacak konutlardan köylerde olanlar, öğretmenlere parasız olarak tahsis olunan ve başka iş için kullanılamaz.

Şehir ve kasaba içinde veya civarında öğretmen ve müdürlerin oturmaları için yapılmış olan konutlar, aynı okulda görevli öğretmen ve müdürlerden başkasına verilemez. Bunun haricinde, okul binalarının tamamı, bir kısmı veya müştemilatı konut olarak kullanılamaz.

Şehir ve kasabalardaki konutlara ait kira bedelleri il daimi komisyonlarınca kararlaştırılır" hükmünü içermektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; belediye statüsü kazanılmış olmakla beraber, okul ve buna bağlı olarak aynı amaçla hizmet veren lojmanların da aynı niteliklerini korumak suretiyle hukuki varlıklarını devam ettirecekleri kuşkusuzdur.