muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3065, Karar No: 2016/3589, Tarih: 07.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/3065 E.  ,  2016/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2014/1446 esas, 2015/718 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/659-452 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/889 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. Maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek...Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 16/02/2016 gün ve 94660652-105-34-566-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/889 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19589, Karar No: 2017/1630, Tarih: 09.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/19589 E.  ,  2017/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava subut bulmadığından reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4674 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 23.155,00 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini, bakiye 20.778,30 TL alacağın tahsili amacıyla yaptığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının % 2o'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak sözleşme ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde mülkiyeti belirleyici belge olmadan edinilen yerde enkaz bedeli dışında dışında yapı bedelinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında yapılan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulu'nun kararından sonra içtihad değişikliği yapıldığı gerekçesiyle red edilen kısım üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.Bilindiği gibi içtihat değişikliği bir mevzuat değişikliği değildir. Dolayısıyla ictihadın değişmiş olması başlangıçta davacının dava açmakta haklı olduğunu göstermez. O halde mahkemece, red edilen kısım üzerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. fıkranın çıkartılarak yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT 13. maddesi gereğince 2.493,36 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9723, Karar No: 2020/6527, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9723 E.  ,  2020/6527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 12/11/2020 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

-K A R Ş I O Y -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; satılanın ayıplı (gizli ayıplı) çıkması nedeniyle, gayrimenkul satışına yönelik sözleşmenin feshi ile ödenen bedelin istirdadına yönelik bulunmaktadır.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalı ... ile 28.12.2010 tarihinde akdetmiş olduğu sözleşme ile daire satın aldığını, daireyi kiraya verdiğini; ancak, kiracıların kısa süreli oturmalarından sonra, tavandan (çatıdan) gelen su sızıntıları nedeniyle kira sözleşmelerini feshederek, kiralanandan çıktıklarını; bunun üzerine, Antalya 1.Sulh Hukuk Mahkemesine başvurarak, ayıbın niteliğinin tespitini istediğini, bilirkişinin ayıbın gizli ayıp olduğunu rapor etmesiyle iş bu davayı açtığını belirtmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yerle ilgili idare tarafından 13.03.2008 tarihinde yapılan inşaat ihalesinin kesin kabulünün 20.04.2012 tarihinde, kesin hak edişinin ise 20.06.2012 tarihinde onaylandığını; davacının gayrimenkulü teslim alırken, ihtirazı kayıt koymadan teslim aldığını; gizli ayıp olması halinde dahi, alıcı tarafından ayıbın ortaya çıktığı anda derhal yazılı bildirimde bulunması gerektiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "...konutun davacıya 16.06.2011 tarihinde teslim edildiği, davacıya ait bağımsız bölümün en üst kat olması sebebi ile 2011 yılının kış ayında çatıdan su alarak hasarlandığı, gizli ayıbın ilk olarak 2011 yılının kışında açığa çıktığının davacının beyanları ile sabit olduğu; davacı tarafından süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükümle ilgili, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi de, davacı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Davacı vekili bu kez, istinaf mahkemesi kararını temyiz etmektedir.

Hükümle ilgili, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi de, davacı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Davacı vekili bu kez, istinaf mahkemesi kararını temyiz etmektedir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde; Sayın Çoğunluğun görüşü ile kararın ONANMASINA karar verilmiştir. Aşağıdaki gerekçelerle Sayın çoğunluğun onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dava konusu taşınmazdaki ayıbın, davacı tarafından yapılan tespit dosyasında gizli ayıp olduğu bilirkişi tarafından tespit edildiği gibi, mahkemenin de kabulü ayıbın "gizli ayıp" olduğu yönündedir.

TBK.nun 223. maddesinde; "Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.

Alıcı gözden geçirmeyi ve bildirimde bulunmayı ihmal ederse, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu hüküm uygulanmaz. Bu tür bir ayıbın bulunduğu sonradan anlaşılırsa, hemen satıcıya bildirilmelidir; bildirilmezse satılan bu ayıpla birlikte kabul edilmiş sayılır." denilmektedir.

Mahkemenin kabulü taşınmazdaki ayıbın gizli ayıp olduğuna ilişkin bulunduğuna göre, yukarıdaki madde hükmün de belirtildiği üzere, bu tür ayıbın bulunduğu sonradan anlaşılırsa, hemen satıcıya bildirilmelidir. Mahkeme, hükmünü, gizli ayıbın ilk olarak 2011 yılının kışında açığa çıktığının davacının beyanları ile sabit olduğu gerekçesine dayandırmıştır. Oysa, davalı kurum, sözü edilen tarihte henüz taşınmaz ihalesinin kesin kabulünü yapmış değildir. Öte yandan, gizli ayıp, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle

ortaya çıkarılamayacak bir ayıp olduğuna göre, uzman kişiler vasıtasıyla sonradan tespiti gerektiği bir zorunluluktur. Davacı taraf, bu maksatla mahkemeden tespit talebin de bulunmuş ve tespit rapor sonucunu davalıya tebliğ ettirmiştir. Bu durumda, davacının gizli ayıbın varlığını öğrendiği tarihin tespit dosyasında alınan rapor tarihi olduğu ve ayıbın TBK.nun 223. maddesinin ikinci fıkrasındaki sürede satıcıya bildirildiği kabul edilmelidir. Davanın esası incelenip sonucu dairesinde bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, bu hususda yanılgılı değerlendirme ile davacı tüketicinin beyanını kendi aleyhinde yorumlayarak, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru değildir. Kararın, bu gerekçelerle bozulması düşüncesinde olduğumuzdan, Sayın Çoğunluğun onama kararına karşı oyumuzdur. 12/11/2020
Yargıtay — Esas No: 2016/23310, Karar No: 2019/10219, Tarih: 17.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/23310 E.  ,  2019/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve davalı ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, davalıların yönetim kurulu üyesi olduğu dernek ile aralarında 23.06.2010 tarihinde imzalanan Gençlik Programı Proje Hibe Sözleşmesi dolayısıyla 4.760,00 EURO avansın derneğin ... bankası hesabına yatırıldığını, proje kapsamındaki faaliyetlerin gerçekleştiğine dair harcamalara ilişkin bilgi ve belgelerin bir kısmının sözleşmeye uygun olarak belgelendirilemediğinden harcaması belgelendirilemeyen 2.960,00 EURO’nun iadesinin istendiğini ancak ödemenin yapılmadığından bahisle ... 11. İcra Müdürlüğünün 2013/6659 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline, dava konusu alacağın yasal faiziyle birlikte ve alacak miktarının %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; belirlenen faiz oranına göre; takipteki işlemiş faiz resen hesaplanmak suretiyle; ... 11. İcra Dairesinin 2013/6659 Esas sayılı takibinde; 2.960 EURO asıl alacak 205,42 EURO işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak üzerinden %4,75 ve değişen oranlarda faiz işletilmesine, iş yargılamayı gerektirdiğinden tazminat takdirine yer olmadığına, davalılar ..., ... ve ... hakkındaki itirazın iptali davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm (325,81 TL) karar tarihi (22.03.2016) itibarıyla 2.190,00 TL’yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... ve ...’ün temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ... ve ...’ün yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... ve ...’ün yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 673,45 TL. kalan harcın davalılardan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL. harcın davacıya iadesine HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13869, Karar No: 2017/15789, Tarih: 13.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13869 E.  ,  2017/15789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasında verilen davanın reddi kararı hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL alacağın işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; husumetin kendilerine yönlendirilmeyeceğini, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedel birim fiyatları ve tutarlarının EPDK'nın onayladığı tarife ve düzenlenyici işlemlere uygun olarak yapıldığı, tutanak ve faturaların usulüne uygun düzenlendiği ve tahsil edildiği, yasa ve yönetmeliklere aykırı bir durum olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Hükme karşı, davacı tarafça istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeniyle mahkemece verilen ret kararında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama giderleri konusunda verilen kararın da yerinde olduğu gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı ... Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile ... Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak ... satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende ... Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile ... Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (... ...sinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.