muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/35187, Karar No: 2023/517, Tarih: 15.02.2023

Sanık ...'nin üzerine atılı 14.12.2015 tarihinde kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürmeye teşebbüs suçu açısından ise; dinlenen tanıkların sanığın bizzat silahlı çatışmaya girdiğine ilişkin görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması, kolluk araştırma tutanağına göre sanığa ait silahlı fotoğrafların nerede çekildiğinin kesin olarak belirlenemeyeceğinin tespit edilmesi ve sanığın silahlı çatışmaya girdiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında; dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, somut, kesin ve inandırıcı başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz talebinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede,

Aynı dava dosyasında devletin birliğini ve toprak bütünlüğünü bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün dairenin 26.01.2022 tarihli ve 2021/1157 Esas, 2022/271 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş olmasına göre inceleme konusu kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan bereatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararıda gözetildiğinde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/117 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3283, Karar No: 2019/8023, Tarih: 11.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3283 E.  ,  2019/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Adana Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün 12/11/2014 tarihli uyarılı çağrı yazısının, sanığın Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesindeki onuncu oturumda ikamet adresi olarak tekrarladığı “... mahallesi 52217 sokak no:7 kat:1 Seyhan/Adana” olan adresi yerine, doğrudan MERNİS adresi olan "Kışla Mah. 4377. Sk. No:34 İç Kapı No:1 Yüreğir/Adana" adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olması karşısında; sanığın çağrıya uymadığının kabulü mümkün olmadığından, 16/05/2014 tarih, 2011/2151 esas ve 2014/756 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34138, Karar No: 2013/8519, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/34138 E.  ,  2013/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7411, Karar No: 2023/6179, Tarih: 10.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7411 E.  ,  2023/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/90 Esas, 2016/42 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/176 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının ... Ağır Ceza Mahkemesinde yapılması için son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/42 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, verilen kararın temyizen incelenerek bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Osmaniye Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, davacı katılan vekili sıfatıyla takip ettiği ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/164 Esasına kayden görülen hizmet tespiti davasının 15.09.2011 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmadığı, bunun üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına dair karar verildiği, akabinde 15.09.2011 tarihli dilekçeye istinaden dosyanın yenilenmesini müteakip bu defa 02.04.2013 tarihli duruşmaya mazeret bildirmeksizin katılmadığı, böylelikle sanığın aynı Kanun'un 320 nci maddesi gereğince, işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyayı yenilenmesinden sonra ikinci kez takipsiz bırakarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine neden olduğu iddia ve kabul edilmiş, benzer eylemi ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/161 Esas sayılı dosyasında da gerçekleştirdiği kabulüyle zincirleme biçimde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından "Sanık avukatın; şikayetçi vekili sıfatıyla takip ettiği ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 2011/164 Esasına kayden görülen hizmet tespiti davasının 15.09.2011 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmayarak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına dair karar verilmesi üzerine, 15.09.2011 tarihli dilekçeye istinaden dosyanın yenilenmesini müteakip bu defa 02.04.2013 tarihli duruşmaya da mazeret bildirmeksizin katılmayarak, aynı Kanun'un 320 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyanın yenilenmesinden sonra ikinci kez takipsiz bırakılması nedeniyle, davanın açılmamış sayılmasına dair 02.04.2013 tarihli ve 2013/172 sayılı Kararın verilmesine neden olduğu..." hususunda 26.03.2015 tarihli ve 9503 sayılı kovuşturma izni verildiği, sanığın vekil olarak takip ettiği ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 2011/161 Esasına kayıtlı dosyasına ilişin soruşturma yahut kovuşturma izni verilmediği anlaşıldığından, sanık hakkında söz konusu dosyada da duruşmalara katılmadığından bahisle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmaması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53 üncü maddenin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemek üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/42 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12252, Karar No: 2017/954, Tarih: 07.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12252 E.  ,  2017/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasanın 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen emsal satışın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri, dava konusu taşınmazınkinden fazla olduğu halde, dava konusu taşınmazın daha değerli olduğunun kabulü ile m² bedelinin belirleyen bilirkişi heyeti raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.350,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18376, Karar No: 2013/4077, Tarih: 28.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/18376 E.  ,  2013/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlal etmek

HÜKÜM : Mahkrumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören yakınanın 5271 sayılı CMK’ nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunmaktadır. Soruşturma evresinde, 5.9.2005 tarihli ifadesinde Türkiye’ de bulunduğu adresi bildirdikten sonra yurtdışında ikamet ettiği adres olarak “Visbyningen 16373 Stocholm İsveç” adresinde ikamet ettiğini bildiren yakınana kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde anılan yasanın 234/1-b maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligat yapılarak sanık hakkında açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılma olanağı tanınmadığından yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen yakınana aynı ysanın 35/2 maddesi uyarınca hükmün tebliği gerektiği gözetilerek, hükmün tebliği için çıkartılan tebligat evrakının “isim vermeyen komşusunun İsveç’ te olduğu bildirmesi” üzerine aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla gerekçeli hükmün yakınan ...’ na usulüne uygun olarak tebliğ edilerek tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26758, Karar No: 2017/35683, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26758 E.  ,  2017/35683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11494, Karar No: 2022/14855, Tarih: 24.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11494 E.  ,  2022/14855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 24/11/2022 tarihinde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2000 yılındaeşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2016-2017 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Kaldı ki davacının boşandıktan sonra 2000-2016 arası yıllar fiili birlikteliği olmadığı kurumun kabulündedir. Bu durumda boşanmanın bu amaçla yapılmadığını göstermektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/15705, Karar No: 2014/32720, Tarih: 20.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15705 E.  ,  2014/32720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında müşteki ...'ü yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin, diğer sanık ... hakkında katılana yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazları ile ilgili olarak itiraz merciince karar verildiği, katılan vekilinin ayrıca sanık ... hakkında müşteki ...'ü yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazında bulunduğu anlaşılmakla;

Katılan ...'in, sanığın müşteki ...'e karşı yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı ve kamu davasına katılma hakkının olmadığı, bu nedenle katılanın bu hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin, sanık hakkında müşteki Hasan'ı yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İzmir Kriminal Polis Laboratuarının 16.11.2009 tarihli ekspertiz raporunda, sanıkta ele geçen bıçağın sivri uçlu ve oluklu namluya sahip olduğunun bildirilmesi karşısında, bu haliyle bahse konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak nitelikte bıçaklardan olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7335, Karar No: 2018/17609, Tarih: 05.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7335 E.  ,  2018/17609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Hırsızlık yapılan yerin, müştekinin dayısının oğlu olan Hakan Albayrak'a ait malzemelerin bulunduğu depo vasfındaki yer olup burada iş yeri faaliyetinin yürütülmemesi ve iş yeri binasının eklentisi de olmaması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurunun oluşmadığı düşünülmeyerek, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.