muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14793, Karar No: 2013/15907, Tarih: 27.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14793 E.  ,  2013/15907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı gemiadamının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait gemide makine lostromosu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini, yıllık izin kullandırılmadığını, fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette Deniz İş Kanununa tabi şekilde gemi adamı olarak çalıştığını, alacak iddialarının Türk Ticaret Kanunu’nun 1235/3-1259 ve 1261. Maddeleri hükmü gereğince bir senelik zaman aşımına tabi olduğunu, bu nedenle belirli süreli çalışmalara ilişkin tüm taleplerinin zaman aşımına uğradığını bu nedenle zaman aşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Deniz İş Kanunu’nun 7. ve 8. maddeleri uyarınca davacı ile müvekkili şirket arasında belirli süreli hizmet akitleri yapıldığını, belirli süreli iş sözleşmeleri hükümleri gereği geminin sefer süresi sona erdiğinde davacının görevinden ayrıldığını, dava dilekçesindeki iddiaların tamamen gerçek dışı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının bir kısım alacaklara hak kazandığı, davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürüldüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Usul açısından;

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk 6100 sayılı HMK.’un 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir.

Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır. (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece verilen kararda kararın belirtilen hükümler uyarınca gerekçeli olduğu belirtilmiştir. Ancak kararda ilgili maddelerin belirtilmesi kararın gerekçeli olduğu anlamına gelmez. Açıklandığı gibi tarafların sunduğu delilerden hangisine değer verildiği, davacının belirli mi, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, feshin ne şekilde ve kim tarafından gerçekleştirildiği, işin düzenlenmesinin ne şekilde olduğu ve davacının tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığının somut ve maddi hukuki olgular dikkate alınarak gerekçede gösterilmesi gerekir. Mahkemece gerekçeli karar verilmemesi usule aykırıdır.

2. Esas açısından ise;

a) Deniz İş Kanunu hafta tatilini gemiadamının Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde (Mad. 41) veya Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde, çalışmasına göre ikili ayrıma tabi tutmuştur(Mad. 42/son). 41. madde uyarınca “Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde gemi­ada­mının haftada altı günden fazla çalıştırılması yasaktır. Bunlardan hafta tatili günü çalıştırılanlara, haftanın diğer bir gününde nöbetleşe izin verilir”. 42. maddenin son fıkrasına göre ise “Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışan gemiadamlarına işveren veya işveren vekili tarafından geminin seferde bulunduğu müddete rastlayan hafta tatili günleri için yukarıdaki şartlar aranmaksızın ve bir iş karşılığı olmaksızın, ayrıca bir gündelik tutarında hafta tatili ücreti ödenir.

854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda, ulusal bayram ve genel tatillerde gemiadamının çalıştırılması durumunda 43. madde düzenlemesi ile “bir iş karşılığı olmaksızın bir günlük ücreti tutarında tatil ücretinin, ücret ödeme şekline bakılmaksızın ayrıca ödeneceği” belirtilmiştir. Hafta tatilinde olduğu gibi bir ayrıma gitmeksizin tüm gemiadamlarına aynı hükmün uygulanacağı görülmektedir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, gemiadamı, liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde çalışmakta ise, gemiadamının özellikle hafta tatil ücretinin sözleşmede belirtilen ücrete dahil olduğu şeklinde ki sözleşme hükmü, bu gemiadamları yönünden yasaklayıcı kural nedeni işe geçersiz olacaktır. Ancak gemiadamı, kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmakta ise, yasaklama getirilmediğinden, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı ile yapılan sözleşmelerde fazla mesai ve tatil çalışmalarının kararlaştırılan ücretin içinde olduğu belirtilmiştir. Davacı gemiadamı kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmış olup, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli olduğundan, davacının bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının reddi gerekir. Anılan alacakların kabulü hatalıdır.

Dosya içeriğine göre davacı ile yapılan sözleşmelerde fazla mesai ve tatil çalışmalarının kararlaştırılan ücretin içinde olduğu belirtilmiştir. Davacı gemiadamı kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmış olup, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli olduğundan, davacının bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının reddi gerekir. Anılan alacakların kabulü hatalıdır.

b) 854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda İş Kanunu’nda gibi açıkça kıdem tazminatı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı öngörülmediğinden, kıdem tazminatı için yasal faiz yürütülecektir. Mahkemece davacı gemiadamının kıdem tazminatına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına karar verilmesi de isabetsiz olup ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6280, Karar No: 2023/5120, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6280 E.  ,  2023/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/258 E., 2022/644 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.01.2022 tarihli ilamıyla önödeme ve basit yargılama usulü nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği ise, suç işleme kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, kullandığı araç ile mağdurun kullandığı araç arasındaki maddi hasarlı trafik kazası neticesinde 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte bulunmayan bıçak ile mağduru kovaladığı, saldırıda bulunma amacıyla bıçak taşıdığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.04.2022 tarih ve 2019/8-580 Esas 2022/273 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanunun 75 inci maddesinde düzenlenen önödeme hükümleri uygulanırken sanık hakkında atılı suç için öngörülen hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak ödenecek miktarın, her gün için otuz Türk Lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinin anlaşılması karşısında fazla önödeme ihtaratı yapıldığına ilişkin Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Yönünden

1.Sanığın, suça konu bıçağı bilerek ve isteyerek bulundurduğu, atılı suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğu, ayrıca özel bir saikinin bulunmasına gerek olmadığı gözetildiğinde, sanığın suç işleme kastı olmadığına yönelik temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanığın tevilli ikrarı, uzmanlık raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller dikkate alındığında, sanığın saldırıda bulunma amacıyla bıçak taşıdığına yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenle Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6376, Karar No: 2023/15354, Tarih: 18.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/6376 E.  ,  2023/15354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/164 E., 2021/511 K.

SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/2301 Esas, 2021/5727 Karar sayılı kararı ile;

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/2301 Esas, 2021/5727 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık (katılan) ...’nin katılan (sanık) ...’i, ... Yaşam Derneği’ nin sahipleri olarak bildiğini, Derneğin kafetaryasını kiralamak amacı ile katılan (sanık) ... ile protokol yaparken yanında katılan (sanık) ... ve ...’ın bulunduğunu ve ...’ın anılan protokole şahit olarak imza attığını belirtmesi karşısında, suç tarihinde katılan (sanık) ...’ in ... Yaşam Derneğini diğer katılan (sanık) ... ile birlikte fiilen işletip işletmediği ve anılan protokol konusunda sanığın ifadesinde geçen ...’ın antlı beyanını alınıp, dernek kayıt belgeleri kontrol edilip ve bu konuda çevreden resen araştırma yapılıp katılan (sanık) ...’in ... Yaşam Derneği’nin fiilen işleteni olup olmadığı tespit edildikten sonra; sanık (katılan) ...’ nin beyanında geçen kavga esnasında işyerinde bulunan adı Salih olan müşterisinin ve yan komşusunun çırağı olan damacana işi ile uğraşan adını hatırlamadığı şahsın araştırılarak bu kişilerin olayla ilgili antlı beyanları alınıp, sanığın aynı kişiler ve olaylarla ilgili olduğunu iddia ettiği ... 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nde ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesindeki dava dosyalarının akibeti araştırılıp anılan dosyaların denetime olanak sağlaması açısından onaylı suretlerinin dosya içerisine konularak incelenip, sanık ...’in katılan ...’dan 2500 TL para talebinde bulunup bulunmadığı, katılan (sanık) İhsan’ın ... Yaşam Derneği’nin fiilen işleteni olduğunun anlaşılması halinde ise, sanık (katılan) ...’nin fesh edilen protokol uyarınca işyerine yaptığı masraflar resen araştırılarak tespit edilmesinden sonra, sanık ...’ nin katılan ( sanık) ...’den talep ettiği 2500 TL alacak miktarı ile işyerine yaptığı masrafların oranlaması yapılarak arada açık bir nispetsizlik veya aşkın bir talep olup olmadığı saptandıktan sonra, iddia ve savunmanın bir bütün olarak değerlendirilerek, sanık ...’nin eyleminin yağmaya teşebbüs veya yağmanın daha az cezasını gerektiren hukuki alacağı tahsil amacı ile yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetinilip genel geçişli ifadelere yer verilerek, duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın suç işleme amacıyla hareket etmediğine, meşru müdafaa kapsamında kaldığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın suç işleme amacıyla hareket etmediğine, meşru müdafaa kapsamında kaldığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, 15.03.2015 günü dernekten çıkıp caddede yürürken sanığın "bana bugün akşama kadar 2500 TL para getir, yoksa seni sinkaf ederim" dediği, olaydan 3-4 saat sonra mağdur sanık ... ile beraber sanık ...'in bulunduğu yere gittiği, sanığın yine katılana hitabene "bana 2500 TL parayı bu akşama kadar getireceksin, yoksa seni sinkaf ederim" diyerek kafa attığı, kafa atmasıyla katılanın yere düştüğü, o sırada telefonunun da yere düştüğü ve camının kırıldığı, sanığın katılana tekme, yumruk attığı, çivili bir takozla kafasına vurmaya kalktığı, kafasını korumak amaçlı elini kaldırdığında takozu eli ile tuttuğu ve çivinin eline batması şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Tanık N.'nin beyanında, sanığın, katılan sanık ... ...'dan içindeki malzemelerle birlikte 2.000,00 TL aylık ücretle söz konusu yeri kiraladığını, sözleşme imzalanırken orada olduğunu, elektrikçi olduğu için elektrik malzemeleri ve boya malzemelerini sanık ile birlikte aldıklarını, 500,00 TL'nin üzerinde masraf yaptıklarını, bu parayı sanığın ödediğini, bu anlaşma sırasında katılan sanık ...'ın katılanı "Ağabeyim" diyerek tanıştırdığı, katılan sanık ... kiralama anlaşmasından vazgeçince sanığın katılan ...'tan 2.500,00 TL'lik masrafını istediğine dair beyanda bulunduğu belirlenmiştir.

3. Kolluk kuvvetleri tutanağına göre katılan ... ile katılan sanık ...'ın suça konu derneği birlikte işlettikleri belirlenmiştir.

4. Katılan sanık ... ...'nın sanık ile aralarında olan anlaşmazlık sebebiyle görülen farklı bir dosyadaki beyanında "... kültür dayanışma derneğinin başkanıyım, sanık ... ile birlikte işletelim derneği dedik ama daha sonra anlaşamadık, başka yerden eşyalarını getirmek isteyince karşı çıktık" dediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın suça konu derneği katılan sanık ... ... ile işlettiklerinin ve sanığın, ... ile derneği işletmek için protokol yaptığı ve bu protokole istinaden 2.500,00 TL masraf yaptığının belirlendiği, olay günü bu bedelin tahsili amacıyla katılanı darp ettiğinin tutanaklar ve beyanlar ile sabit olması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Katılanın suça konu derneği katılan sanık ... ... ile işlettiklerinin ve sanığın, ... ile derneği işletmek için protokol yaptığı ve bu protokole istinaden 2.500,00 TL masraf yaptığının belirlendiği, olay günü bu bedelin tahsili amacıyla katılanı darp ettiğinin tutanaklar ve beyanlar ile sabit olması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9965, Karar No: 2015/23742, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9965 E.  ,  2015/23742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mala zarar verme suçundan mahkumiyet, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın, sanıkla bitişik olan evinin sınır bahçesine leylandi ağaçları diktirdiği, sanığın bu duruma müdahale ettiği ve kendi sınırına selvi melezi leylandi ağaçlarının dikilmesinin yasal olmadığını söyleyerek engellemeye çalıştığı, ağaçların dikilmesi üzerine sanığın suç tarihinde katılanın bahçesine girip kendi sınırına dikilen bu ağaçların tepe kısımlarını kesmek suretiyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddia edilen olayda,

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar. sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Tüm dosya kapsamında bulunan deliller, keşif ve bilirkişi raporları ile beyanlardan, kesilen ağaçların hemen sınırda olduğu ve sanığın katılanın bahçesine girdiğine dair delil bulunmadığı, bu şekilde konut dokunulmazlığını ihlal suçunun işlenmediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise,