muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5165, Karar No: 2022/5760, Tarih: 10.05.2022

3. Bozma kararında da işaret edildiği gibi 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin (2) alt bendine göre hastane bilgi yönetim sistemi hizmetlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilmez. Bu halde bu hizmet alım sözleşmesi 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin (1) inci alt bendi kapsamında personel çalıştırılmasına dayalı bir sözleşme sayılmayacağı için, bu sözleşmenin tarafı olan İdarenin 4735 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince fiyat farkı yönünden herhangi bir sorumluluğu söz konusu olmaz. Böyle bir hizmet alım sözleşmesinin bulunduğu işyerlerinde uygulanacak toplu iş sözleşmelerinin kamu işveren sendikasının yetkilendirilmesi suretiyle bağıtlanmış olması zorunluluğu bulunmamaktadır. Bir diğer ifade ile hizmet alım sözleşmesinin Kanun'da ifade edilen nitelikte personel çalıştırılmasına dayalı bir hizmet alım sözleşmesi olmaması hâlinde, 4735 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde öngörülen sürecin işletilmesi söz konusu olmaz. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Bakanlık ile dava dışı Şirket arasındaki sözleşmenin 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı bir hizmet alım sözleşmesi olmadığı sonucuna varılmasına rağmen 01.01.2019-30.11.2020 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde kamu işveren sendikasının yetkilendirilmediği gerekçesiyle davalı Bakanlığın bu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan sorumlu olmadığı sonucuna varılması isabetli değildir. Hizmet alım sözleşmesinin personel çalıştırılmasına dayalı olmadığının anlaşılması hâlinde davalı Bakanlığın sadece 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre asıl işveren sıfatıyla sorumluluğu söz konusu olabilir. Bölge Adliye Mahkemesince, toplanan delillere göre tespit edilen vakıa ile Kanun hükmünün birlikte yorumlanması sonucunda yukarıda açıklanan Kanun hükümlerine aykırı sonuca varılması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19192, Karar No: 2012/11763, Tarih: 10.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19192 E.  ,  2012/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan cezanın süresi bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme mümkün olmadığından tebliğnamede bu yönde bozma öneren her iki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/05/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

15.10.2007 günü saat 17.00 sıralarında sanık kullandığı kamyonetle seyir halinde iken yolun kenarında bisiklet kullanan öleni korna ile ikaz etmiş, ancak mümkün olduğunca uzağından geçmek yerine yakınından geçmesi nedeniyle kamyonetin kasasıyla çarptığı mağdurun ölümüne neden olmuştur. Sanık somut olayda 1. derecede ölen ise 2. derecede kusurlu olup, sanığa yüklenen kusur yakından geçmesi suretiyle gösterdiği özensizliktir,

sanığın kusur oluşturacak başkaca bir davranışı bulunmadığı gibi, kişiliği yönünden de dosyaya yansımış herhangi bir olumsuz davranışı bulunmamaktadır. Mahkemece işlenen suçun taksirli olduğu gözetilmeksizin, dosya kapsamı ile de örtüşmeyecek şekilde, "suçunu işleyiş şekli, sebep ve saikleri nazara alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına takdiren yer olmadığına" karar verilmiştir, gösterilen gerekçeler TCK'nın 50/1. maddesindeki ölçütlere uymamaktadır, bir an suçun işleyiş şeklinin fıkradaki ölçütlerden olduğunu kabul etsek dahi, bu gerekçe dosya kapsamına uymadığı gibi esasen mahkemece de gerek temel cezanın tayininde gerek 51. maddesinin uygulanmamasında aynı gerekçeye dayanmış olup, bu da yerel mahkemece bu ibarenin bilinçli kullanılmadığını göstermektedir. Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması kanaatiyle aksi yönde oluşan çoğunlak görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1981, Karar No: 2023/7722, Tarih: 19.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1981 E.  ,  2023/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARARSAYISI : 2021/287 (E) ve 2022/377 (K)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Anadolu 17.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2022 tarihli kararının, mağdur vekili tarafından temyiz üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun velayet hakkı sahibi olan anne olması ve katılan anneye gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaşı küçük çocuk mağdur vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan İstanbul Anadolu 17.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37558, Karar No: 2024/114, Tarih: 09.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/37558 E.  ,  2024/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/107 E., 2021/45 K.

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5271 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/406 Kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2017/14470 Esas, 2020/849 Karar sayılı ilamı ile, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın savunmasının doğru olup olmadığının araştırılması ve suça konu tebligatın bırakıldığı beyan edilen bakkal araştırılarak ilgililerinin tanık olarak dinlenilmesinden sonra elde edilen tüm deliller ışığında sanığın sahtecilik kastı ile hareket ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun ve eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu mümkün olmadığı taktirde eylemin görevi kötüye kullanılması suçu kapsamında değerlendirilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu mümkün olmadığı taktirde eylemin görevi kötüye kullanılması suçu kapsamında değerlendirilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Posta Telgraf Teşkilatı ... Posta İşleme Dağıtım Merkezinde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, SGK İl Müdürlüğü'nden mağdura gönderilen genel sağlık sigortası için gelir testi yaptırması gerektiğinin bildirildiği taahhütlü gönderiyi, Bindirici soy isimli ailenin işletmekte olduğu kahvehanenin yanında bulunan bakkal dükkanına bıraktığı ve taahhütlü gönderi teslim listesini gönderiyi mağdura teslim etmiş gibi mağdur adına imzalamak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. Bozma sonrası, tanık olarak dinlenen, posta gönderisinin bırakıldığı bakkal dükkanının sahibi H.C. beyanında; bakkal dükkanının mağdura ait kahvehanenin avlusunda bulunduğunu, mağdurun kiracısı olduğunu, avluda tezgah benzeri bir yerin üzerinde karton kutu olduğunu, posta memurlarının getirdikleri evrakı karton kutuya attıklarını, sanığın kendisine mağdura verilmek üzere bir evrak bırakmadığını beyan etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, sanığın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği sabit kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdur adına sahte imza atmasında somut bir menfaatinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın sahtecilik kastı ile hareket ettiğini gösterir mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması nedeniyle eylemin, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olmak ya da kişilere haksız bir menfaat sağlamak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hüküm kurulması, nedeniyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

MUHALEFET ŞERHİ

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ...'nin, SGK İl Müdürlüğünden gönderilen taahütlü mektubu, muhatabın adresine götürmediği ve muhataba teslim etmediği halde, muhatabın adresinde ve bizzat muhataba teslim etmiş gibi muhatap yerine tebellüğ evrakını imzaladığı gerek yapılan yargılama gerekse bizzat sanığın ikrarından anlaşılması karşısında, sanığın kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eylemi sabit olduğu bu nedenle mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Ayrıca TCK'nun 257/1 maddesinde "Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında..." denilmek suretiyle TCK'nun 257. maddesinin tali norm mahiyetinde olduğu, eylemin Kanunda ayrıca suç olarak düzenlenmesi halinde TCK 257. maddesi ile uygulama yapmanın mümkün olmadığı, sanığın eylemi tüm unsurlarıyla TCK'nun 204/2 maddesi kapsamında kalan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturması nedeniyle, eylemin TCK'nun 257/1. maddesi kapsamında kalmayacağı açıktır. TCK'nun 204/2. maddesi kapsamında kalan sahtecilik suçu, genel kast ile işlenebilen bir suçtur. Bu nedenle sanığın başkası yerine imza attığının bilmesi ve bu sonucu istemesi dışında ayrıca ilave bir kriter aranmamaktadır. Sayın çoğunluğun, sanığın sahtecilik kastının gösterir delil bulunmadığı yönündeki kanaatinin dosya münderacatı ile uyumlu olmadığı gibi, kastın sahtecilik değil de, görevi kötüye kullanma olduğuna ilişkin kabulünün gerekçesinin de belirtilmediği müşahede edilmiştir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle sanığın eyleminin kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 09.01.2024
Yargıtay — Esas No: 2014/36456, Karar No: 2015/12176, Tarih: 06.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36456 E.  ,  2015/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/94094

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/229 (E) ve 2013/562 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık M.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan; sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının tür ve miktarına göre verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, hükmün temyiz kabiliyetinin olmadığı anlaşıldığından bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin 03/02/2014 tarih ve 2013/229 Esas, 2013/562 sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık M.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/970, Karar No: 2018/6566, Tarih: 22.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/970 E.  ,  2018/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2016 tarih ve 2014/1215-2016/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından sigorta ettirilen ... ve Elektrik Sistemleri San.Tic.Ltd.Şti.nin Çin'den satın aldığı 380 karton koli, 46.500 adet telefon aksesuarlarının ... ... Havalimanı'na kadar nakliyesinin davalı tarafından üstlenildiğini, sigortalı emtiaların sağlam ve eksiksiz olarak yüklendiğini, uçağın ... ... Havalimanına varışını müteakip 03.04.2014 tarihinde yapılan incelemelerde taşınan emtialardan 90 kolinin ambalajının yırtık, ezik ve ıslak olduğuna dair tutanak tutulduğunu, ayrıca bir koli emtianın da eksik olduğunun tutanak altına alındığını, emtiaların ambalajlanması amacıyla depoya sevk edildiğini, depoda ambalajlama işlemi sırasında yapılan ayıklama sonrasında hasarlı koli sayısının 63'e düşürüldüğünü, müvekkiline yapılan hasar ihbarı sonrası düzenlenen ekspertiz raporunda toplam hasarın 82.871,27TL olduğunun tespit edildiğini, bu bedelin 18.06.2014 tarihinde sigortalıya ödendiğini, müvekkilinin, hasara uğrayan ürünler ile kaybedilen ürünlerin kilogramı esas alınarak belirlenen 12.344,49 SDR karşılığı 41.770,00TL üzerinden davalıya karşı rücu hakkının bulunduğunu, bu hususta davalıya yapılan başvuru sonrasında davalının sadece kayıp emtiaya ilişkin ödeme teklifinde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 41.770,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak yasal sürede ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, hasarın sadece ambalajlarda bulunduğunu, emtialarda hasarın bulunmadığını, meydana gelen hasarın malın mahrecinden kaynaklandığına ilişkin karinenin geçerli olduğunu, müvekkilinin sınırlı sorumlu olduğunu, müvekkili aleyhine Montreal Sözleşmesi'nin 22/6 maddesi uyarınca yargılama giderlerine ve faize hükmedilemeyeceğini, karar tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taşıma işleri komisyoncusu tarafından düzenlenen ara konşimentoda gerçek alıcının sigortalı ... ve Elektrik Sis. San.Tic.Ltd.Şti. olduğu, bu nedenle davalının husumet

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taşıma işleri komisyoncusu tarafından düzenlenen ara konşimentoda gerçek alıcının sigortalı ... ve Elektrik Sis. San.Tic.Ltd.Şti. olduğu, bu nedenle davalının husumet

itirazının yerinde olmadığı, hasarın yasal süresinde ve yazılı olarak ihbar edilmemiş olması ve bu hususun davacı taraf beyanlarıyla da kabul edilmesi nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olmadığı, kayıp bir koli emtia ile ilgili olarak ise davalıdan talep edilebilecek miktarın sınırlı sorumluluk ilkesi gereği 188,86 SDR olduğu, kayıp mal bedelinin altında kalan bu miktarın Konvansiyon hükümlerine göre karar tarihindeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığının davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 783,20TL tazminatın karar tarihininden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava yolu ile taşınan emtianın zarara uğramasından kaynaklı taşıma sigorta poliçesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlendiği üzere, Montreal Konvansiyonu'nun 31/2 maddesine göre öngörülen ihbar süresine uyulmadığı gerekçesiyle hasarlı yük bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Ancak taşınan kolilerdeki hasarın, taşıma sonrasında davalının çalışanları tarafından düzenlenen 08.04.2014 tarihli tutanak ile belirlenmiş olması karşısında tekrar ihbara gerek bulunmadığı halde süresinde ihbar yapılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28423, Karar No: 2013/14329, Tarih: 03.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/28423 E.  ,  2013/14329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/7726

MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2009

NUMARASI : 2007/441 (E) ve 2009/386 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Suç tarihinde sanık tarafından mağdureye karşı kullanılan ve Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre “eş” anlamına gelen “karı” sözcüğünün ne şekilde mağdurenin onur,şeref ve saygınlığını rencide ettiği veya onur,şeref ve saygınlığına saldırı teşkil ettiği kararda tartışılmaksızın yazılı şekilde hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak,2 yıl olarak belirlenmesi,

2-Sanığa hükmolunan 1 yıl 2 ay erteli hapis cezası kısa süreli olmadığından 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,03/06/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın, kamu görevlisi olan memur mağdureye, aynı okulda eğitim gören çocuğuna karşı iddia ettiği olumsuz eylemleri nedeniyle bunları anlatırken kullandığı " karı" sözü bozma ilamındaki gibi eş anlamında kullanılmayıp mağdurenin cinsel kimliği üzerinden onu küçük düşürücü nitelikte olması gözönüne alındığında hakaret suçunun oluştuğu düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun (1) nolu bozma görüşüne katılmıyorum.