muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6767, Karar No: 2024/2957, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6767 E.  ,  2024/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1033 E., 2023/1570 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/104 Esas, 2023/94 Karar

Taraflar arasındaki boşanma ve geçici velayet ile tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların 01.09.2013 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten ... ve ... isimli iki çocukları olduğunu, Sinop 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/309 Esas sayılı boşanma davası 10.06.2019 tarihinde açıldığını, davanın açıldığı tarihten sonra 2019 yılı Ağustos ayında davalı kadının evinde tanık .... ve eşinin de

hazır bulunduğu bir görüşme esnasında, eve davet edilen davacı kocaya, davalı kadın tarafından hazır bulunan tanıkların defol git denilerek davacı kocanın evden kovulduğunu, tarafların mahkeme akıbetini beklediklerini, istinaf ilamında açıklandığı şekli ile en son 2019 mart ayında tarafların bir hafta on gün süre ile bir araya geldiklerinden ve dava dilekçelerinde tarafların iddialarının da bu tarihten önceki vakıalara dayandığından, iddiaların af tarihinden önceye dayandığı halde taraflarca başkaca bir iddiaya da dayanılmadığından davalarının reddine karar verildiğini, küçüklerin 2019 Ekim ayından itibaren eylemli olarak baba yanında kalmaya başladıklarını, 2019 Aralık ayında da geçici velâyetlerinin davacı babaya verildiğini, çocukların baba evinde ayrı bir odalarının mevcut olduğunu, babanın işte olduğu saatlerde babaanne tarafından bakım ve takiplerinin yapıldığını, bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmaları ile ortak çocuklar ... ve ... 'nin geçici velâyetlerinin tedbiren davacı babaya tevdine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili karşı dava dilekçesinde özetle; Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/309 Esas sayılı dosyası ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması nedeniyle boşanma davası açıldığını, boşanma kararının Samsun Bölge Adliye Mahkemesinde kaldırıldığını, tarafların açtıkları davaların boşanma yönünden ayrı ayrı reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin de boşanmayı istediğini, ancak verilen istinaf kararı nedeniyle gelinen aşamada boşanma şartlarının yasal olarak oluşmadığını, tarafların anlaşmalı boşanma yada kanunda belirtilen sürenin dolması şartı ile boşanma davası açabileceklerini, karşı davalarının konusunu geçici velâyetin değiştirilerek müvekkile verilmesi talebine ilişkin olduğunu, müvekkilinin Sinop Gençlik Spor İl Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, oturduğu evin iki oda bir salona sahip olduğunu, çocukların ayrı ayrı odalarının bulunduğunu , ortak çocukların kız çocuğu olmaları ve yaşlarının küçük olması nedeniyle anne sevgisine ilgi ve bakımına muhtaç olduklarını, bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile ortak çocukların geçici velâyetinin tedbiren müvekkile verilmesine, ortak çocuklar için 500,00'er TL den aylık toplam 1.000,00 TL tedbir-iştirak verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 2019 yılı Mart ayında bir hafta on gün kadar bir arada yaşadıklarının ve bu zamana kadar ki vakıaların affedilmiş olduğunun tespit edildiği, eldeki boşanma davasını davacı kocanın tarafların bir araya geldikleri 2019 Marttan sonra yeniden ayrı yaşamaya başladıkları ve anlaşmalı boşanma için görüşme yapıldığı sırada davalı kadının kendisine "defol git" diyerek hakaret ettiği yönündeki boşanma nedenine dayandırdığı, davacı tanığı Hatice T.'nin bizzat bilgi ve görgüyle dayalı beyanlarından tarafların anlaşmalı boşanma görüşmesi için toplantı yaptıkları esnada davalı kadının davacı kocaya yönelik olarak defol git dediğinin anlaşıldığı, davalı kadının bu eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı ve hakaret niteliğinde olduğu davalı kadının bu eylemi nedeni ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı kocaya yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığından evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesine, çocuklar lehine 500,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, davacı erkek lehine 7.500,00 TL maddî tazminat, 7.500,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, davalının karşı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin davasının ve fer'i taleplerinin kabulü ile kendi davasının reddi yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocukların velâyetinin kendisine verilmesini, asıl boşanma davasının reddine, karşı davanın ise kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin boşanma davasının kabulü koşullarının ve kadının karşı geçici velayet ile tedbir nafakası davasının reddi koşullarının oluşup oluşmadığı ile boşanmanın fer'îleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davalı- davacı kadın vekilinin, kabul edilen erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece davalı-davacı kadının, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş ise de; dinlenen davacı -davalı erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı 4721 sayılı Kanun'un 166/1 inci maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı- davacı kadın vekilinin geçici velayet ve tedbir nafakası talepli karşı davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19253, Karar No: 2014/5431, Tarih: 06.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19253 E.  ,  2014/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Afşin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2013

Numarası : 2012/58-2013/201

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı A.. A.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı A.. A..’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence gerekçe gösterilmeden feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, Kasım ayına ait ücret ve maaşından yapılan kesintiler nedeniyle ödenmesi gereken ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı A.. Şirketi, 01.01.2011 tarihinde G.. Elk. Dağıtım AŞ. nin işletme hakkını 30 yıllığına kiralayarak göreve başladıklarını, devirden önceki işlemlerden kendilerinin sorumlu tutulamayacağını, G.. Elk. Dağıtım AŞ nin tüzel kişiliğinin ve varlığının devam ettiğini, davanın G.. Elk. Dağıtım AŞ ye açılması gerektiğini, G.. Elk. Dağıtım AŞ ile General Elk. Ltd. Şti den alınan bilgi ve belgelere göre iki şirket arasında 02.03.2010 tarihinde sözleşme imzalandığını, işin başlangıcının 31.03.2011 tarihi olup sözleşmenin bitiş tarihinin 01.04.2011 tarihi olduğunu, işin 30.10.2011 tarihinde sona erdiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının alt işveren davalı General İnşaat bünyesinde teknisyen olarak çalışmaya başladığı, davalılar arasındaki ilişkinin İş K m. 2 uyarınca asıl/alt işveren ilişkisi olduğu, bu sebeple ödenmeyen ücretlerden birlikte sorumlu olacakları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde son aya ait ücret alacağı dışında maaşından yapılan kesintiler için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

HMK'nun 297/2.maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Anılan usul hükmü gereğince, davacının maaşından kesilen ücret alacaklarına ilişkin talebi ile ilgili, istemine ilişkin olarak kararın hüküm kısmında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Bu yön kararı temyiz eden davalı A.. A..'ninde hak alanını ilgilendirdiğinden davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Bu yön kararı temyiz eden davalı A.. A..'ninde hak alanını ilgilendirdiğinden davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde A.. A..'ne iadesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/997, Karar No: 2007/3239, Tarih: 26.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/997 E.  ,  2007/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZEYTİNBURNU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M..A..'nin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla çekişmeli taşınmazını dava dışı R...'ye, onun da satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve muris payı arasında tescil olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın yaptığı temliki işlemin muvazaalı olduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ..'.  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı tarafından çekişme konusu ..parsel sayılı taşınmazın 12.1.1987  tarihli akit ile dava dışı R.. G..e, ondan da murisin kızı olan davalıya satış yoluyla temlik edildiği, anılan parselin davalıya ait .parsel sayılı taşınmaz ile tevhit edilip, 416 sayılı parselin oluştuğu, bu parsel üzerine yapılan binadaki 14 adet bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, bu temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Ne varki, mahkemece davanın kabülünü gerektirecek nitelikte ve hükme yeterli olacak şekilde bir araştırma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin  gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, çekişme konusu taşınmazı ilk el durumunda bulunan R...G..in hiç kullanmadığı, taşınmaz üzerinde mevcut olan muhdesatların bir kısmında oturmak, bir kısmını da kiraya vermek suretiyle ölünceye kadar miras bırakanın tasarruf ettiği dosya kapsamı ile sabittir.

Diğer yandan, mahkemece miras bırakanın başka taşınmazlarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı gibi akitte görünen satış bedeli ile taşınmazan gerçek değeri arasında fark olup olmadığının da keşfen saptanmadığı açıktır. Öyleyse yapılan araştırmanın hükme elverişli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde tüm delillerin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5531, Karar No: 2011/7361, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5531 E.  ,  2011/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 10.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ... ve ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve ... asil ve vekilleri gelmedi, karşı taraftan Hazine vekili Av.... ile Orman Yönetimi vekili Av.... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 140 ada 327, 328, 329 ve 3305 parsel sayılı 2906,48 m2, 1769,70 m2, 6524,24 m2, 1461,40 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar incirlik niteliğiyle, Orman Kadastro Komisyonunca 6831 sayılı Yasanın 2/B Madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığından söz edilerek, tesbit tutanağının beyanlar hanesine, 327 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... oğlu ..., 328 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... oğlu ..., 329 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... oğlu ...’a ait olduğu yazılarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından 07.12.2006 tarihli dava dilekesinde, davalı sıfatıyla ilçe Kadastro Müdürlüğü gösterilerek, taşınmazın ancak orman kadastro komisyonunca 2/B uygulamasına konu edilebileceği böyle bir yetkisi olmadığı halde, arazi kadastrosunda taşınmazın 2/B gereği Hazine adına tesbit edilmesinin yasaya aykırı olduğu iddiasıyla tesbitin iptali ve parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemenin, davanın idare tarafından yapılıp askıya çıkarılan idari işlemin iptali istemiyle açıldığı, davada İdari Yargının görevli olduğuna değinerek, davanın görev nedeniyle reddine ilişkin 04.10.2007 gün ve 2006/154-99 sayılı kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.07.2008 gün ve 2008/7327-9745 sayılı kararıyla “süresi içinde açılan 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulamasına itiraz niteliğindeki davada adliye mahkemesinin görevli olduğu, davanın ... ile hak sahibine yaygınlaştırılarak davaya devam edilmesi” gereğine değinilerek BOZULMUŞ, Yerel Mahkemenin 16.0.2008 günlü direnme kararı da Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2009 gün ve 2009/20-147, 2009/23 sayılı kararıyla, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararındaki gerekçeler kabul edilerek bozulmuştur. Dava, ... ve Orman bakanlığıyla, tesbit tutanağında hak sahibi olarak gösterilen gerçek kişilere yaygınlaştırıldıktan sonra yapılan araştırma sonunda, mahkemece bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli parsellerin tesbitlerinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine, ... ile davalılar ... (Duruşmalı) ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 14.05.1967 tarihinde ilan edilerek bir yıl sonra kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesi hükmüne gore 185 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması, genel arazi kadastrosu sonuçları ile birlikte 09.11.2006 ila 08.12.2006 tarihinde ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları ile orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi, ... bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parsellerin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, 1968 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırıldığı, 3402 sayılı yasanın 4. maddesi hükmüne göre 2005 yılında yapılıp sonuçları arazi kadastrosu ile birlikte ilan edilen ve dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da, çekişmeli parsellerdeki nitelik kaybının doğal yollarla olmayıp, insan eliyle meşe ve çalıların temizlenip yerine incir ve kestane ağaçları dikilmek suretiyle insan eliyle gerçekleştirildiği, taşınmazların bulunduğu yerin erezyona hassas, toprak muhafaza karakteri taşıyan bölge ekolojisi yönünden orman niteliğinin devamında yarar bulunan, kendi haline bırakıldığında ormana dönüşebileceği belirlenip,