muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7917, Karar No: 2021/10185, Tarih: 29.11.2021

Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya mahkemece kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmemesi/getirememesi halinde hüküm açıklanacaktır.

CMK'nın 231/11. maddesine göre; mahkemenin, sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere bilerek aykırı davranması halinde hükmü aynen açıklamakla yükümlü olduğu, kendisine yüklenen yükümlülükleri elinde olmayan sebeplerle yerine getiremeyen sanığın ise durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verebileceği anlaşılmaktadır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkana sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Diğer taraftan, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenleme ile, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanıkların, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak şartıyla, mahkum oldukları bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının, aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu kılınmış ve bu husus herhangi bir takdire bağlanmamıştır. Bu nedenle maddede yazılı şartların oluşması halinde başka herhangi bir değerlendirme yapılmadan özgürlüğü bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birisine dönüştürülmesi gerekmektedir (Ceza Genel Kurulu 2019/243 E. , 2020/517 K.).

B-) İki no'lu talep yönünden:

Anayasa Mahkemesinin (Ali Adaçay, B. No: 2014/13081, 22.3.2018…) kararında belirtildiği üzere; "Anayasa'nın 36. maddesi uyarınca herkes ''savunma'' ve ''adil yargılanma'' hakkına sahiptir.

Savunma hakkının sağladığı “güvenceler”, esasen adil yargılanma hakkı içinde yer almaktadır. Savunma hakkı, hukuk devleti ilkesinin gereklerinden ve adil yargılanma hakkının önemli güvencelerinden biri olması nedeniyle Anayasanın 36. maddesinde açıkça ifade edilmiştir. Anılan hükümde, herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle savunma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir. Savunma hakkı tanınmadan kişilerin cezalandırılması, Anayasanın 38. maddesinde güvence altına alınan masumiyet karinesine de uygun değildir. Bu nedenle savunma hakkının sağlanmadığı bir yargılamanın adil olduğundan söz edilemez (Yusuf Karakuş ve diğerleri, B. No: 2014/12002, 8.12.2016, § 70).

Şüpheli ve sanığa salt savunma hakkının tanınması yeterli değildir. Şüpheli ve sanığın savunma için Anayasanın 36. maddesinde belirtilen “meşru vasıta ve yollardan" yararlandırılması da gerekir. Savunmada başvurulacak meşru vasıta ve yollar arasında avukatların teknik bilgilerinden ve tecrübelerinden yararlanma olanağı da bulunmaktadır (Yusuf Karakuş ve diğerleri, § 72).

Savunma, Anayasamızın 36. maddesiyle Anayasal güvence altına alınan meşru bir yol, müdafii de savunmanın meşru bir aracıdır. Dolayısıyla söz konusu hüküm, müdafii aracılığı ile savunulmayı da Anayasal güvence altına almaktadır.

Savunma hakkı, uluslararası belgelerde de değerine uygun yerini almıştır. Bunlardan, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 121/I., Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Milletlerarası Antlaşmanın 14/3-b-d, Avrupa İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Koruma Sözleşmesinin 6/3-b-c maddeleri sanığın müdafiinden yararlanması konusunda açık düzenlemeler getirmiştir.

CMK, savunma hakkı konusunda oldukça hassas davranmış, bunun bir sonucu olarak da isteğe bağlı müdafiliğin yanında, bazı hallerde zorunlu müdafiliği benimsemiştir.

Müdafi görevini yerine getirmediğinde yapılacak işlem ise CMK’nın 151. maddesinde “150 nci madde hükmüne göre görevlendirilen müdafi, duruşmada hazır bulunmaz veya vakitsiz olarak duruşmadan çekilir veya görevini yerine getirmekten kaçınırsa, hakim veya mahkeme derhâl başka bir müdafi görevlendirilmesi için gerekli işlemi yapar. Bu durumda mahkeme oturuma ara verebileceği gibi oturumun ertelenmesine de karar verebilir” şeklinde belirtilmiştir.

Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır. ”Bu nedenle CMK'nın 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar CMK'nın 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1, 204. 251, 252 ve 282 maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olarak istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı CMK'nın 196/4. madde hükmüne göre mümkün kılınmıştır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (YCGK 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

CMK’nın 195. maddesinde, suçun yalnız veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmesi halinde, sanık gelmese de duruşma yapılabilecektir, ancak maddenin uygulanabilmesi için iki koşulun bir arada bulunması gerekmektedir. Bunlardan ilki, suçun yaptırımın adli para cezası veya müsadereden ibaret bulunması, ikinci koşul ise, sanığa gönderilecek davetiyeye gelmese de duruşmanın yapılacağı ihtarının yazılmış olmasıdır.

193. maddenin 2. fıkrasında ise, “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmüne yer verilmiştir.

193. maddenin 2. fıkrasında ise, “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın, “Sanığın duruşmada hazır bulunmaması” başlığını taşıyan 193. maddesi gerekçesinde "Üçüncü fıkra, birinci fıkrada yer alan kanunun ayrık tuttuğu hâller bakımından belirli bir hali düzenlemektedir: Yargılandığı suçtan dolayı verilmiş tutuklama kararından sonra firar eden sanık, duruşmada sorguya çekilmiş ve artık duruşmada hazır bulunması mahkemece gerekli görülmemiş ise, dava yokluğunda görülüp bitirilebilecektir. Ancak bunun için sanığın mutlaka bir avukatının bulunması, avukatı yoksa bir avukat atanmasına karar verilmesi ve avukatın tarafından seçilmesi; adı geçenlerin özellikle duruşmada bulunmaları şarttır." denilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 1. fıkrasında "Duruşma sonunda, 232. maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak, gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır." 2. fıkrasında "Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir." 4. fıkrasında "Hüküm fıkrası herkes tarafından ayakta dinlenir." 11. fıkrasında “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir” hükümleri yer almaktadır.

Deneme süresi içerisinde suç işlenmiş olması nedeniyle yeniden duruşma açılmasının amacı, oluşan yeni durum karşısında duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanığın bir şekilde haberdar edilmesini ve bu şekilde savunma hakkının kısıtlanmasını önlemektir. Bununla birlikte, duruşmanın usulüne uygun olarak sanığa bildirilmesine karşın duruşmaya katılmaması halinde, önceki savunması ile yetinilerek, hüküm kurulabilecektir. Ayrıca maddedeki yaptırımların yalnızca adli para cezası veya müsadereyi içermemesi nedeniyle CMK’nın 195. maddesinin uygulanma koşulu da bulunmamaktadır.

Belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan verilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeni ile açıklanması amacıyla verilen duruşma gününden usulüne uygun olarak haberdar edilmeyen suça sürüklenen çocuk ve zorunlu müdafiin yokluğunda yargılamaya devamla, suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu ve hakkında kesinleşmiş hapis cezasından mahkumiyet kaydı bulunmadığı halde belirlenen sonuç cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi delaleti ile 50/1 maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı olduğundan talebin kabulüne karar verilmiştir.

V-SONUÇ; Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının15.04.2021 tarih... sayılı Kanun Yararına Bozma talebi yerinde görüldüğünden ...Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2018/721 esas, 2018/1308 sayılı kararının, suça sürüklenen çocuğun aleyhine sonuç doğurmamak ve mahkemesine hüküm kurulmak üzere CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca Kanun Yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2062, Karar No: 2019/1016, Tarih: 17.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2062 E.  ,  2019/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İbadethane olarak kullanılan ... Caminin penceresinin kilit kısmını kırdıktan sonra dosyada yargılaması yapılan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer suça sürüklenen çocuk .... ile birlikte camiye giren ve minberin üst tarafında bulunan dolap kapağını da kırarak zarar veren suça sürüklenen çocuğun eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesinde düzenlenen “ibadethanelere zarar verme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduğunun, belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun ibadethanelere zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 153, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.04.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 20.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 17.11.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuğun, .... Camii içerisindeki depodan ses cihazı, telsiz mikrofon ve bıçak çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuğun, .... Camii içerisindeki depodan ses cihazı, telsiz mikrofon ve bıçak çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

b-Şikayetçinin soruşturma aşamasında 16.11.2010 tarihinde yatsı namazını kıldırdıktan sonra caminin kapılarını kilitleyip ayrıldığını ertesi gün 17.11.2010 tarihinde saat 11.30'da camiye geldiğinde hırsızlık yapılmış olduğunu anladığını beyan etmesi, suça sürüklenen çocukların ise aşamalardaki ifadelerinde akşam saatlerinde camiye girdiklerini beyan ederek belirli bir saat belirtmememeleri karşısında; suça sürüklenen çocuklardan suç saatinin ayrıntılı olarak sorulup belirlenmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde, suçun gece işlendiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada TCK'nin 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

d-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25343, Karar No: 2018/4784, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25343 E.  ,  2018/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekillince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Köprübaşı mahallesi, 160 ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; Aynı bölgede yakınında bulunan 160 ada 9 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan mahkemenin ...2.Asliye Mahkemesinin 2014/204 esas sayılı dosyasında taşınmazın m2 birim fiyatının 12.03.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 104,25-TL. olarak tespit edildiği ve Dairemiz denetiminden geçerek m2 bedeli uygun bulunduğundan, dava konusu 160 ada 10 parsel sayılı taşınmaza 24.06.2013 değerlendirme tarihi itibariyle 136,92 TL/m2 değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir. Davalı idare vekillinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/815, Karar No: 2014/18307, Tarih: 04.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/815 E.  ,  2014/18307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/201

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2010

NUMARASI : 2009/1154 (E) ve 2010/323 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında vergi incelemesinin sahte belge düzenlemekten yapılıp bu eylemle ilgili vergi suçu raporu tanzim edilerek mütala verildiği, 23.11.2009 gün, 2009/27099 sayılı iddianame ile her iki suçtan da dava açılmış ise de; sahte fatura kullanma suçundan kovuşturma şartı olan mütalaanın bulunmadığı gözetilmeden, hangi suçtan karar verildiği de açıkça gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanma gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1811, Karar No: 2024/2978, Tarih: 25.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1811 E.  ,  2024/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/149 E., 2023/99 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/84 E., 2021/512 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... vekili ile ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;Yalova ili, Çınarcık ilçesi, ... çalıdere mevkinde bulunan 112 ada 60 parsel sayılı taşınmazın, 193,16 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile terkinini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davalıların dava konusu taşınmazı 1970 li yıllarda tapu kaydına güvenerek satın aldıklarını, kıyı kenar çizgisinin ise 1990 yılından sonra idarece ihdas edildiğini, davalıların kıyı kenar çizgisinin varlığından eldeki dava ile haberdar olduklarını, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; davadan önce kıyı kenar çizgisi ile ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunu ayrıca halihazırda kesinleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; davadan önce kıyı kenar çizgisi ile ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunu ayrıca halihazırda kesinleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3.Davalı ... cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2014/928 Esas, 2018/119 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 11.12.2017 tarihli bilirkişi heyet raporuna ekli krokisinde A harfi ile gösterilen 22,76 m2 lik kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı ...'nun istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.11.2019 tarihli ve 2019/615 Esas, 2019/941 Karar sayılı kararı ile;dava konusu taşınmazın tapu kaydının, 331 parsel sayılı taşınmazdan ifrazla 27.06.1969 tarihinde oluştuğu, 331 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ise Hazinenin de tarafı olduğu Yalova Tapulama Hakimliğinin 08.11.1967 tarih 1963/226 Esas 1967/127 Karar sayılı ilamıyla oluştuğu, anılan ilamın eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil edip etmediğinin belirlenmesi için yeniden keşif yapılması, tescil ilamının kapsamında kaldığının tespiti halinde bu hususun kesin hüküm yönünden değerlendirilmesi, kesin hüküm oluşturmadığı kanaatine varılması halinde mevcut delil durumuna göre bir karar verilmesi için istinaf taleplerinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/84 Esas, 2021/512 Karar sayılı kararı ile;Yalova Tapulama Mahkemesi'nin 1963/226 Esas 1967/127 Karar sayılı dosyasında kıyı ile ilgili bir talebin bulunmadığı, elde ki davanın taşınmazın bir kısmının kıyı kenar sınırları içinde kaldığı iddiasıyla açıldığı, davaların sebepleri (vakıalar) farklı olduğundan anılan dava dosyasının eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde olmadığı, 15.06.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre 112 ada 60 parsel sayılı taşınmazın rapora ekli krokisinde A harfi ile gösterilen 193,16 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde ve deniz tarafında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 193,16 m2' lik kısmın tapu kaydının iptali ile hazine adına kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili ile ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri