muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1482, Karar No: 2025/1884, Tarih: 07.05.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Mahkemece alınan 16.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda çatının yağmur sularını içeriye aldığı, yine Beyoğlu ... Noterliği'nin 30.09.2011 tarihli Düzenleme Şeklinde Tespit Tutanağı'nda da yağmur suyunun içeriye aktığının tespit edildiği, bu resmi kayıtların değerlendirilmediğini, bu kadar ciddi bir ayıbın %5 olarak hesaplanmasının hatalı olduğunu ,

b. Dosyada alınan 31.10.2023 tarihi 4. ek raporda kazanç kaybı var ise tespiti için turizmci - işletmeci ehil bilirkişinin değerlendirme yapması gerektiğinin bu nedenle de değerlendirilmediğinin belirtildiği ancak mahkemece bu hususun göz ardı edildiğini,

c. Bozma ilamlarında ayıpların işin tamamına fiziken oranlanması gerektiği belirtilmiş ise de oranlamanın yapılmadığını,

d. Zarar sadece ayıplı eserin açılır kapanır tavan sisteminin sebep olduğu zararın giderilmesi için yapılan cam sistemlerin faturası baz alınarak hesaplanmış ise de aslında çatı sistemindeki ayıbın giderilmesi için yeniden yapılması gerektiğinin gözden kaçırıldığını,

e. Asıl davanın ayıplı imalat nedeniyle reddinin ve birleşen davada da müvekkilimin zararının tam olarak hesaplanması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl dava yönünden bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptâli istemine, birleşen dava ise eksik ve ayıplı iş nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi ve kazanç kaybı istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamında alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre yüklenicinin sözleşmeye göre edimlerini ifa ettiği, her ne kadar mahallinde incelemede işveren tarafından yüklenicinin yapmış olduğu işlerin sökülüp atıldığı dava dışı yükleniciye yaptırıldığı ileri sürülmüş ise de, bu hususların işveren tarafından ispat edilemediği, ayıp oranın tespitinin yapılamadığı, ancak Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 13.10.2014 tarihli 2014/3964 Esas 5686 Karar sayılı ilamı ile eserin ayıplı olduğunun kesinleştiği, eserin %95 oranında tamamlandığına yönelik tespitin yerinde olduğu %5'lik nefaset kesintisinin yapılarak hesaplama yapıldığı ve yüklenicinin alacağının belirlendiği, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli nitelikte bulunduğu anlaşılmakla davalı- birleşen davada davacı vekilinin buna yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı- birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/133, Karar No: 2015/24136, Tarih: 03.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/133 E.  ,  2015/24136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş sözleşmesini hizmetlerinin eksik bildirilmesi, hak ettiği yasal ücretlerinin ödenmemesi ve çalışma şartlarının ağırlığından dolayı haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, iş akdinin davacı tarafından istifa ederek kendi isteği ile sonlandırıldığını, şirketin bayramlar ve genel tatil günlerinde kapalı olduğunu, herhangi bir fazla çalışma uygulamasının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü sabah saat 08.30'da işe başlayıp kışın akşam saat 18.30'a, yazın ise akşam saat 19.00'a kadar çalıştığı, kış dönemi için 1 saat, yaz dönemi için 1,5 saat ara dinlenme verdiği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının kış dönemindeki çalışması için yapılan hesaplama doğru olmakla birlikte, yaz dönemindeki çalışması 10.5 saat olup 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı kabul edilerek fazla çalışmasının hesaplanması gerekir. Mahkemece yanılgılı hesaplamaya dayanan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24032, Karar No: 2022/2840, Tarih: 16.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24032 E.  ,  2022/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, hükümlülük, müsadere, nakil aracın iadesine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından,

Sanık ...'a gerekçeli karar tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15306, Karar No: 2012/5373, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15306 E.  ,  2012/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacı müvekkil şirkete ait ... plakalı DACIA marka araç sürücüsünün, davalılardan ... Tarım Gıda Ltd. Şti.'ye ait akaryakıt istasyonuna yakıt almak üzere gittiğini ve aracına 50,00-TL'lik yakıt almak istediğini pompa görevlisi olan diğer davalıya bildirdiğini, istasyonda çalışan pompa görevlisi davalı ...'ın yakıt deposu kapağında aracın dizel olduğunu gösterir ikaz levhası bulunmasına rağmen araca dizel yakıt yerine benzin koyduğunu, aracın kısa bir mesafe sonra motor arızası yaptığını ve çekici vasıtası ile İnegöl'e servise çekildiğini, araca hatalı yakıt konulması sebebi ile araç üzerinde meydana gelen maddi hasarın tespiti için İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/304 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, müvekkil tarafından aracın tamir ettirildiğini, bu nedenlerle araçta meydana gelen maddi hasar bedeli olarak 7.080,00-TL, iki aylık iş gücü kaybı bedeli olarak şimdilik 500,00-TL olmak üzere toplam 7.580,00-TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkil şirkete ait akaryakıt istasyonunda çalışan pompacı ...'ın araç sürücüsünün kendisinden araca benzin koymasını istemesi üzerine ısrarla benzin mi yoksa mazot mu istediklerini sorduğunu, araç sürücüsünün benzin konulmasını istemesi nedeniyle yakıt olarak araca benzin konulduğunu, pompacının aracın hangi yakıtla çalıştığını bilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili şirket ve çalışanının bu olayda bir kusurlarının bulunmadığını, kusurun araç sürücüsünde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davacı şirkete ait ... plakalı aracın yakıt ikmali için davalı şirkete ait Yenişehir ilçesindeki Petrol İstasyonunda durduğu, petrol istasyonunda çalışan davalı ...'ın depo kapağında dizel yazmasına rağmen gerekli ihtimam ve özeni göstermeyerek dizel yakıtla çalışan araca benzin yakıtı koyduğu, aracın bu nedenle arızalandığı, hatalı olarak yanlış yakıt konulması sonucunda 6.914,80-TL zararın oluştuğu, davalı ... 'ın diğer davalı şirket yanında çalıştığı, davalı şirketin BK'nın 55. maddesi gereğince, kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, bu nedenle meydana gelen zarardan davalıların birlikte sorumlu oldukları, her ne kadar bilirkişi raporunda iş gücü kaybı bedeli hesaplanmamış olsa da, BK'nın 42. maddesi gereğince, muhtemel araç kullanılamama süresi, aracın şirkete ait olması ve hakkaniyet ilkeleri dikkate alınarak takdiren 300,00-TL araç mahrumiyet bedeline hükmedilmesi gerekeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ve özellikle davalı yanca cevap dilekçesinde ileri sürülen hususların kanıtlanamamış olmasına göre, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16777, Karar No: 2016/11119, Tarih: 19.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16777 E.  ,  2016/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden her bir davalının ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Dosya kapsamından temyiz eden davalılar Tic. AŞ. ile Dış Tic. AŞ.'nin vekillerinin ortak olduğu, adı geçen davalılar vekilinin mahkeme kararını her iki müvekkili açısından da temyiz ettiği, bu aşamada sadece bir müvekkili açısından temyiz yoluna başvuru harcı ile maktu temyiz harcı yatırdığı, mahkemece bu davalıların vekiline eksik temyiz harçlarının giderilmesi için muhtıra çıkarıldığı, ancak muhtıraya eksik harç miktarı yazılırken iki davalı açısından da eksiklik bulunduğu gözden kaçırılarak, tek davalı için yatırılması gereken miktarın yazıldığı, bunun yanında muhtırada hangi davalı için muhtıra çıkarıldığının yazılı olmadığı, eksik harçların esasen adı geçen her iki davalı tarafından da giderilmemesine rağmen mahkemece sadece davalı Tic. AŞ.'nin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır. Karar sayılı kararında da bir muhtıranın geçerli olması için gereken şartlar belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalıların ortak vekiline hangi davalı için düzenlendiği belirtilmeden gönderilen muhtıra sırf bu nedenle usulüne uygun olmadığı gibi, ihtaratta giderilmesi istenen harç miktarının her iki davalı açısından ayrı ayrı belirtilmemesi nedeniyle miktarın eksik olarak yazıldığı görülmektedir. Bu kapsamda mahkemece eksik harçların tamamlanması için adı geçen her iki davalı açısından, gereken prosedür yeniden işletilmek, şayet eksik harç giderilmiş ise, buna dair makbuzlar dosyaya eklenmek, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13446, Karar No: 2016/15697, Tarih: 07.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/13446 E.  ,  2016/15697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 51/1. madde uyarınca ertelenmesine, 51/3. maddesine 1 yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Kararının infazı sırasında, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce yapılan tebligata uymaması üzerine 5 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin aynı mahkemenin 20/11/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Ek Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 21.06.2016 tarih ve 2016/4126 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.07.2016 tarih ve 2016/284461 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/02/2015 tarihli ve 2014/5140 Esas ve 2015/9222 sayılı Kararında belirtildiği üzere, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemece hükümlüye, “denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı içerir duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğ edilmesi gerekirken, dosyada hükümlüye belirtilen uyarıyı içeren davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyerek savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hükmün aynen infazına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Ek Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16321, Karar No: 2024/16999, Tarih: 17.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/16321 E.  ,  2024/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın usulüne uygun şekilde tebliğ işlemleri gerçekleştirilip tebliğden itibaren süresi içinde verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklenerek ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmesi kaydıyla incelenmeksizin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3414, Karar No: 2019/7097, Tarih: 24.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3414 E.  ,  2019/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 31/3, 62, 52 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklene çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ev telefonundan arayan bir erkek şahsın kendisini polis memuru olarak tanıtarak kimlik bilgilerinin terör örgütünün eline geçtiğini ve kimliğinin ... isminde birisi tarafından kullanmakta olduğunu, bu kişiyi yakalamak için yardımına ihtiyaçlarının olduğunu söyleyip kendisini ... Bankasına yönlendirip bu bankada bulunan hesabından 20.000 TL parayı çekerek siyah poşet içerisine koyup ... Caddesinde bir ağacın dibine bıraktırdıklarını, 27/02/2014 günü tekrar aranarak ... Bankasında da şahıslara yardım eden kişiyi yakalamak için yardım istedikleri ve yine yönlendirmelerle hesabından 16.650 TL. para çektiği, bu parayı da siyah poşete koyup İskitlerde tarif ettikleri yerde duran kırmızı renkli kamyonetin tekerinin yanına bıraktığı, ikametine gittikten sonra bir bayanın kendisini arayarak... Bankasındaki Hesabından 30.000 TL yi havale yapmaya çalıştıklarını, en yakın ... Bankasına gitmesini söylediği, telefon yönlendirmesi ile ... Bankasına giderek hesabında kalan 62.436 TL parasını çekmek istediği, ancak banka şube müdürünün kendisini vazgeçirdiği, ertesi gün yani 28/02/2014 günü tekrar arayıp kalan parasını çekmesini söylemeleri üzerine 62.436 TL parasını çektiği, para ile birlikte ikametine geldiğini telefondaki şahsın ikametine... isimli bir polis memurunun geleceğini söylediğini, saat 12.28 sıralarında isminin sonradan ... olarak öğrendiği bayanın yanına gelerek kendisinin sivil polis olduğunu, sivil polislerin kimliklerinin olmadığını, parayı teslim etmesini söylemesi üzerine bu bayana 62.000 TL verdiği, bu bayan ile birlikte çıkmak isterken bayanın kendisinden önce çıkıp sürücüsü erkek olan mavi renkli bir araca binip uzaklaştıkları, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; dairemizin 26/10/2017 tarih ve 2017/17763 E-2017/21593 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, katılanın zararının karşılanmaması nedeniyle uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 28/03/2018 tarihli rapor, suça sürüklenen çocuk savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25108, Karar No: 2014/11912, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25108 E.  ,  2014/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/131108

MAHKEMESİ : Gömeç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/93 (E) ve 2012/21 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun aşamalarda değişmeyen ifadesinde, suça sürüklenen çocuğun kendisini bıçakla yaraladığını iddia etmesine, bu iddiası ile uyumlu adli rapor içeriğine, tanık M.. D..'in mahkemede suça sürüklenen çocuk ile mağdurun tartışmaya başladıklarını, birbirlerini ittirdiklerini beyan etmesine ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mağdura bıçakla vurarak atılı suçu işlediği sabit olduğu halde yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.