muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8598, Karar No: 2009/10709, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8598 E.  ,  2009/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının % 22 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı iş kazası olayında davalı işverenin % 80 oranında davacının da % 20 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 25.000,00 TL. manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 50.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 25.000,00 TL. manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 50.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1- 22.389,96 TL. maddi, 25.000,00 TL. manevi tazminatın 25.11.2005 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla manevi tazminat isteminin reddine,

2-Kabul edilen ve reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maddi tazminat için 2.539,00 TL. , manevi tazminat için 2.800,00 TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen manevi tazminat için 2.800,00 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 929,10 TL. yargılama giderinden takdiren 353,00 TL. sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Alınması gereken, 2.559,06 TL. karar ve ilam harcından peşin alınan 1.659,10 TL’nin mahsubuyla bakiye 899,96 TL. nisbi harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 1.659,10 TL nisbi harç ile 27,10 TL. başvuru harcı olmak üzere toplam 1.686,20 TL. harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 60.00-TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 07.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10746, Karar No: 2009/6139, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10746 E.  ,  2009/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Ferdi Kredi Taahhütnamesi’ne istinaden davalıya kullandırılan kredilerin ödenmemesi nedeniyle yapılan takibin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın % 40’ından ... olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Ferdi Kredi Taahhütnamesi’ndeki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Ferdi Kredi Taahhütnamesi’ndeki imzanın davalının ... ürünü olmadığının ehil bilirkişi kurulu marifetiyle tespit edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı vekili kredinin kullandırıldığını ispat etmek için banka kayıtlarına da dayanmıştır. O halde mahkemece, davacı banka kayıtları üzerinde de ehil bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak, söz konusu kredinin kime ve ne şekilde kullandırıldığının araştırılıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin (1) numaralı nedenden dolayı sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı nedenden dolayı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.6.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21315, Karar No: 2015/15798, Tarih: 17.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21315 E.  ,  2015/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre , davalının aşağıdaki kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini , yaz saatinin uygulandığı dönemlerde 09:00-21:00 , kış saatinin uygulandığı dönemlerde ise 09:00-18:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışırken ara dinlenmesi yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde 27 Mart - 30 Ekim arası yaz döneminde günde 12 saat çalışıp 1.5 saat ara dinlenmesi vererek 3 saat fazla çalışma yaptığı , 31 Ekim- 27 Mart arası kış döneminde 9.00-18.00 saatleri arası 9 saat çalışıp 1.5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının kış dönemi çalışmasında kullandığı ara dinlenme çalışma süresinden düşülmeden fazla çalışma süresinin hesaplanması hatalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16380, Karar No: 2010/20630, Tarih: 06.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16380 E.  ,  2010/20630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan bina ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan bina ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8461, Karar No: 2012/14411, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8461 E.  ,  2012/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ... aralarındaki tespit davası hakkında Yozgat 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesinden verilen 04/11/2008 gün ve 1051/1054 sayılı kararın Onanmasına ilişkin dairemizin 15/02/2010 gün ve 20783/1419 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği Konuşulup düşünüldü.

KARAR

İstek, nitelikçe maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Yapılan inceleme sonucu, davacının 15.5.1991 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden bu tarih itibarı ile 1479 Sayılı Yasa kapsamında sigortalı tescilinin yapıldığı, kahvecilik mesleğinden dolayı 15.5.1991-19.11.1992 tarihleri arasında vergi kaydının, 13.5.1991-1.2.2006 tarihleri arasında esnaf oda kaydının, 9.9.1991-1.2.2006 tarihleri arası esnaf sicil kaydının bulunduğu, davacının SSK hizmet cetvelinde 2001/3. döneminde 35 gün, 2002/1. döneminde 55 gün, 2002/3. döneminde 11 gün, 2004/4. döneminde 13 gün SSK'lı çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasanın 25.maddesine 3396 sayılı Kanunun 2. maddesi ile eklenen (g) bendinde, gelir vergisinden muaf olan, ancak Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşlarındaki kayıtlara istinaden ... sigortalısı olanlardan bu sigortalılıklarının devamı sırasında, hizmet akdi ile çalışanların çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce 1479 Sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılıklarının sona ereceği düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin 24. maddenin (a) bendinde sayılan sigortalıları kapsadığı madde ile ilgili gerekçenin incelenmesinde anlaşılmaktadır. Zira, madde gerekçesinde aynen... dernek veya oda kayıtları devam eden gelir vergisi ile ilgili kaydı bulunmayan şöför, tabip, esnaf, eczacı gibi meslek mensuplarının hizmet akdi ile çalıştıkları süreler için ... sigortalısı olamayacağı hükmünün getirildiği açıkca belirtilmiştir.

Vergi kaydının 19.11.1992 tarihinde sona ermesinden sonra devam eden esnaf oda kaydı ve esnaf sicil kaydına istinaden 1479 Sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılan davacının 1479 Sayılı Yasa'nın 24. ve 25. maddeleri gereğince vergi kaydının bulunmadığı dönemlerdeki SSK'lı çalışmalarının geçerli olduğu ve bağkur hizmetinden dışlanması gerektiği, mahkemece SSK'lı çalışmaların dışlanmadan karar verildiği, Dairemizce 15.02.2010 gün ve 2008/20783 Esas, 2010/1419 Karar sayılı kararla onanan mahkeme hükmünün düzeltilmesi için davalı vekilinin 09.02.2012 tarihli dilekçe verdiği görülmüştür. Sosyal güvenlik hakına ilişkin hizmet tespiti davaları kamu düzeni ile ilgili olduğundan, hükmün infazını kolaylaştırmak bakımından bu maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hal böyle olunca davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli ve Dairemizin onama ilamı kaldırılarak, Mahkemenin 04.11.2008 gün, 2008/1051 Esas ve 2008/1054 Karar sayılı ilamı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 15.02.2010 gün ve 2008/20783 Esas, 2010/1419 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına; mahkemenin 2 04.11.2008 gün, 2008/1051 Esas ve 2008/1054 Karar sayılı ilamının 1. bendine " 1-Davanın kabulü ile; davacının 19/11/1992 tarihi ile meslek odası kaydının bittiği 01/02/2006 tarihleri arasında, SSK'lı çalışmaları haricinde 1479 Sayılı Yasaya tabi Esnaf ... sigortalısı olduğunun TESBİTİNE, davalı kurumun sataşmasının bu şekilde giderilmesine," yazılmasına ve mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19392, Karar No: 2013/3587, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19392 E.  ,  2013/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın işlettiği baklava ve börek imalatı yapılan işyerinde, şoför, dağıtım ve satış elemanı olarak çalışan sanığın, suç tarihinde dağıtım ve satışını yapıp müşterilere teslim ettiği mallar karşılığı tahsil ettiği parayı katılana teslim etmeyerek, işyerinden ayrıldığı anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezası belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 152/2, 62/1, 52/2.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen beş gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 155/2.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2251, Karar No: 2024/8995, Tarih: 26.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2251 E.  ,  2024/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/69 E., 2023/178 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2022 ve 07.02.2022 tarihli iddianameleriyle sanıklar hakkında Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)188/3. 188/4-a.b. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Küçükçekmece 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli kararı ile Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3. 188/4-a,b, 43., (31/3.), 52/2-4. ve 53. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 11 yıl 8 ay hapis ve 21.320 TL adli para cezası, sanık hakkında 16 yıl 8 ay hapis ve 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yerine suça sürüklenen çocuk hakkında 10 yıl hapis ve 21.320 TL adli para cezası, sanık hakkında 16 yıl 8 ay hapis ve 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; tanık beyanlarında sanığın isminin geçmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçun işlenmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği; paketin içindeki maddenin ne olduğunu suça sürüklenen çocuğun bilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçun işlenmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ve suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk kuvvetlerinin fiziki takibi ve gözlemi sonucu oluşturulmuş olan tutanakta yapılan ihbar ile uyumlu olarak sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in eylemlerini birlikte icra etmek suretiyle uyuşturucu ticareti yaptıklarının belirlendiği, tutanak tanıklarının mahkememizde alınan beyanlarında da sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü yanlarına birden fazla kez araçla ve yaya olarak içici şahısların geldiğini, araç ile gelen şahısların para verip karşılığında uyuşturucu madde aldıklarına ilişkin görgülerinin bulunmadığı ancak yaya olarak gelen C. K. tarafından sanığa para verilip karşılığında bir şeyler verildiğini net olarak gördüklerini beyan ettikleri, kolluk tutanağından ve uzmanlık raporundan anlaşılacağı üzere sanıkların yanlarına gelen şahısların üzerlerinden ve araçlarından çıkan uyuşturucuların sanık ve suça sürüklenen çocuğun olduğu kaldırım üzerinde sigara paketi içinde satışa hazır 7 parça uyuşturucu maddeler ile aynı türden sentetik kannabinoid grubunda yer alan 5F-MDMB-PICA etken maddesini içerdikleri, sanık ve ssç'den uyuşturucu alan tanık O. A. ve C. K.nın soruşturmada alınan ifadelerinde uyuşturucuları sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'den aldıklarını beyan etmelerine karşın duruşmada ifadelerini değiştirerek sadece suça sürüklenen çocuk ...'den uyuşturucuları satın aldıklarını, sanığın suça sürüklenen çocuğun yanında görmediklerini beyan etmiş iseler de; olayın geneline bakıldığında oluş şekli ve kolluk tutanağı içeriğinde tanık C. K. ile yapılan uyuşturucu madde alışverişinin görülmüş olması ve suça sürüklenen çocuğun soruşturmada verdiği savunmasında paranın sanık tarafından alındığını beyan etmesi ve Mahkememizde verdiği ayrıntılı savunmasında sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığını, kendisine sattırdığını beyan etmesi karşısında tanıkların mahkememiz huzurundaki sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilen beyanlarına itibar edilmediği, sanık ve suça sürüklenen çocuk yönünden O. A. ve Ş. S.ya yapılan uyuşturucu madde satışı ile ilgili olarak uyuşturucu madde alışverişine ilişkin kolluk gözlemi bulunmuyor ise de olayın baştan itibaren geneline bakıldığında gerçekleşme hali ile suça sürüklenen çocuğun savunmalarında parayı ...'ın aldığı ve uyuşturucu maddeleri kendisine sanık ...'ın sattırdığını belirtmesi şeklindeki ikrar niteliğindeki beyanı ve tanıkların baştan itibaren uyuşturucu maddeyi suça sürüklenen çocuktan aldıklarına ilişkin beyanları nazara alınarak sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında içici olarak tabir edilen O. A., Ş. S. ve C. K