muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16782, Karar No: 2013/17128, Tarih: 19.11.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi

.....

arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 27.11.2012 olup, borçlunun .....hesaplarının haczi için 20.03.2013 tarihinde 1. haciz ihbarnamesi gönderilmiştir. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/381, Karar No: 2018/5706, Tarih: 19.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/381 E.  ,  2018/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43, 52/2, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, daha önce uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde ve halen Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı Teknik Arşiv'de bilgisayar işletmeni olarak görevli olan sanığın 2010 yılında Diyarbakır/Merkez'e bağlı Topyolu köyünde atalarına ait gayrimenkul bulunup bulunmadığını öğrenmek isteyen müşteki ...'a “ben sana yardım ederim” diyerek kısa bir süre beklettikten sonra herhangi bir tapu kaydı veya belge göstermeksizin atalarına ait gayrimenkul olduğunu ancak yıllardır vergi borcu ödenmediği için vergi borcu olduğunu, bu vergi borcunu kendisine para havale etmesi halinde ödeyebileceğini söyleyip müştekiyi memleketine gönderdiği daha sonra 2010 yılı ve 2011 yılları içerisinde müştekiden peyderpey parça parça halde vergi borcunu ödeyeceğinden bahisle 52.252 TL paranın hesabına havale etmesini sağladığı esasında müştekinin atalarından kalan herhangi bir gayrimenkulünde bulunmadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre saınk hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7590, Karar No: 2012/5343, Tarih: 06.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7590 E.  ,  2012/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları ile davalı Hazine ve Bartın Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre davacılar ... ve arkadaşları ile davalı Hazine'nin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın hükmü temyiz eden davacılar ... ve arkadaşlarından alınmasına,

2-Davalı ... Belediye Başkanlığı'nın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı tarafından açılan davada davalı ... Belediye Başkanlığı'na husumet yöneltildiği gözetildiğinde, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı Belediye Başkanlığı yararına vekalet ücreti hükmedilmemesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerine sekiz numaralı bent olarak “Davalı Belediye Başkanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesine göre 500,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı Belediye Başkanlığı'na verilmesine” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı Belediye Başkanlığı'na iadesine, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12361, Karar No: 2007/1132, Tarih: 07.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12361 E.  ,  2007/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine  davalıların miras bırakanı adına kayıtlı ,,.ve ..parsel sayılı taşınmazların Akşehir Gölü kıyı  kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapuların iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuş, diğerleri davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazların 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca saptanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığına göre, tapularının iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabulle sonuçlandığına göre davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmemiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6777, Karar No: 2007/7862, Tarih: 11.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6777 E.  ,  2007/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları Hayriye Ertuğan’ın maliki olduğu ..parsel sayılı taşınmazının 156 m2'lik kısmını ifraz ettirerek .. parsel numarası ile davalı oğluna devrettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek ..parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, yapılan satış işleminin gerçek olup üzerine kendisi tarafından ..katlı bina yaptırdığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,  miras bırakanın mal kaçırma amaçlı değil paylaştırma kastı ile hareket ettiği, mahfuz hissenin ihlal edilmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .. ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.Duruşma isteği değerden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, denkleştirme olgusu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

O halde, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın miras bırakan tarafından 09.03.1979 tarihinde davalıya kayden temlik edildiği, resmi akitteki değeri ile o tarihteki gerçek satış değeri arasında aşırı oransızlık bulunduğu, davalının alım gücü bulunmadığı, davacılar murisin kız evlatları olup davalı oğlunu kız evlatlarına tercih ettiği, özellikle miras bırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırmanın yapıldığı kayden saptanamadığı, bu durumda denkleştirme olgusunun varlığından söz edilemeyeceği, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde  miras bırakanın dava konusu taşınmazı kızları olan davacılardan mal kaçırmak amacıyla davalıya muvazaalı ve bedelsiz olarak temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2481, Karar No: 2019/5019, Tarih: 01.07.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2481 E.  ,  2019/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... vekiline mahkeme hükmünün kalemde bizzat tebliğ edildiği, usulüne uygun tebligata rağmen hükmü temyiz etmediği, hükmün kendisi yönünden kesinleştiği ve temyiz incelemesi ile adı geçen aleyhine bir durum yaratılmadığına göre davalı ... vekilinin karar düzeltme inceleme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 389,10 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 01.07.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5191, Karar No: 2012/11350, Tarih: 12.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5191 E.  ,  2012/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın dolandırıcılık suçlarından: 765 sayılı TCK.nun 504/7, 522/1, 80, 59/2. maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 20 gün hapis ve 30.455.- TL adli para cezası ile cezalandırılması,

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın resmi belgede sahtecilik suçlarından: 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanması,

Sanıklar ..., ... ve ...'ın müsnet suçlardan: CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine ilişkin

Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik olarak ise müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II-Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik olarak ise müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 25.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sakarya ili Merkez Yağcılar Mahallesinde faaliyet gösteren Cihan Eczanesinin sahibi sanık ...'ın kardeşi olan ve suç tarihinde Arifiye beldesinde faaliyet gösteren Neviye Eczanesinde sanık ...'un yanında kalfa olarak çalışan sanık ...'ın, adları geçen eczacı sanıklar ile birlikte hareket ederek Sakarya ili Merkez Yağcılar Mahallesinde ikamet eden hastaların sağlık karnelerini temin edip Arifiye Sağlık İstasyonunda doktor olarak görev yapan sanıklar ... ve ...'a suça konu sahte reçeteleri düzenlettirerek ve aynı eczanede kalfa olarak çalışan sanıklar ... ile ...'ın da Arifiye Sağlık İstasyonuna hiç gitmeyen, muayene olmayan hastaların sağlık istasyonu protokol defterine kayıtlarını yapıp bazı reçetelerin başlık kısımlarını hazırladıklarının anlaşılması karşısında sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın suçlarına iştirak edip etmedikleri ve iştirak dereceleri karar yerinde açıklanıp tartışılmadan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, sahtecilik suçlarına bilerek ve isteyerek katıldıkları yönünde cezalandırılmalarına yeterli somut ve kesin deliller elde edilemediğinden" bahisle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12809, Karar No: 2014/10365, Tarih: 22.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12809 E.  ,  2014/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, ... İcra Müdürlüğü’nün 2007/2637 sayılı Takip dosyasında tapu kaydına haciz konulan ve ..., ..., ...’da bulunan ... sayılı Parsel üzerindeki ev ve ağaçların mülkiyetinin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, taşınmazı 1990 yılından beri aralıksız ve çekişmesiz kullandığını belirterek davanın kabulü ile ev ve ağaçlar üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu itibarı ile mülk sahibine karşı tapu iptali ve tescil davası açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap vermemiştir

Mahkemece, toplanan delillere göre: tapu kaydına göre taşınmazın takip borçlusu adına kayıtlı olduğu, davacının ev ve ağaçlar üzerine konulan haczin kaldırılması isteminin dava değerine göre genel Mahkeme’de ele alınıp görülmesi gerektiği gerekçesi sizlik kararı verilmiş; temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 17. Hukuk Dairesi gün, sayılı kararı ile uyuşmazlık konusunun taşınmaz üzerindeki muhtesata yönelik üçüncü kişinin açtığı istihkak davası niteliğinde bulunduğu, İİK’nun 97/11. maddesi gereğince İcra Hukuk Mahkemesi’nde ele alınıp sonuçlandırılması gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece hükmüne uyulan bozmadan sonra yapılan yargılamalar neticesinde: dava konusu ev ile ilgili emlak vergisinin 01.01.2009’dan beri üçüncü kişi tarafından yatırıldığının tespit edildiği, diğer yandan bir kısım davacı tanıklarının evin üçüncü kişi tarafından yaptırıldığı ve ağaçların da yine üçüncü kişi tarafından dikildiği yönünde açıklamalarda bulundukları, 02.11.1992 yılından beri elektrik ve 02.11.1992 tarihinden beri de alt yapı ile ilgili aboneliğin üçüncü kişi adına olduğu, borçlunun sadece arsanın tapu maliki bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.