muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17772, Karar No: 2012/16813, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/17772 E.  ,  2012/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere HMK.nun hukuki dinlenilme başlıklı 27.maddesi uyarınca davanın tarafları, kendi haklarıyla bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da içerir. Bu kapsamda kural olarak, duruşma yapılması zorunlu olan çekişmeli yargıda hakim, Kanunun gösterdiği istisnalar dışında tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için Kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez.

Hukuki dinlenilme hakkının gereği olarak, taraflar duruşmaya çağrılmadan hüküm verilememesi, Anayasa'nın 36.maddesiyle düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin, doğal bir sonucudur. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmelerinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının da en önemli unsurudur. Gerçekten savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasası'nın 36.maddesi ile 6100 Sayılı HMK.nun 27.maddesinde açıkça belirtildiği üzere, mahkemece davalı taraf, dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmediği için hüküm verilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Olayımıza gelince; davalı vekili 29/03/2012 tarihli celse için mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün 05/04/2012 tarihine bırakılmasına ve davalı vekiline tebliğ edilmesine karar verilmiştir. Duruşma günü davalı vekiline 08/04/2012 tarihinde tebliğ edildiği halde, 05/04/2012 tarihli duruşma davalı vekilinin yokluğunda yapılarak nihai karar verilmiştir. Yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davalı vekilinin hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yargılamanın sürdürülmesi ve sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6030, Karar No: 2012/9067, Tarih: 18.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6030 E.  ,  2012/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : El atmanın önlenmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı el atmanın önlenmesi davasına dair karar, davacı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan, kira sözleşmesinin devam ettiğinden, bahisle muarazanın giderilmesi ve müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin mülkiyeti hazineye ait olan araziyi, restaurant ve çaybahçesi olarak kullanmak üzere 17.12.2007 tarihinde 5 yıllığına kiraladığını, ancak idarenin 2 yıl dolmadan kira sözleşmesini, feshettiğini bildirdiğini, müvekkilinin kiralananı amacına uygun kullandığını, bu nedenle feshin mesnetsiz olduğunu, bu nedenle muarazanın giderilmesine ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davacının kira sözleşmesinin, kıyı kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı yapılaşma ve kullanım nedeni ile haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, kabulüne karar verilen davanın, davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından “Mahkemece , davaya konu yerin konumuna ilişkin teknik bilirkişilerin katılımıyla keşif yapılmış, düzenlenen bilirkişi raporunda, davaya konu yerin ve içindeki tüm yapıların kıyı kenar çizgisi içerisinde yer aldığı, bu yapıların Kıyı Kanununun 6. maddesi ile ilgili yönetmeliğin 13. maddesinde belirtilen istisnai yapılar niteliğinde olmadığı tespit edilmiştir. Anayasanın 43. maddesinde belirtildiği üzere kıyılar devletin hüküm ve tasarrufunda olup, kıyılara dair bu yasal düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olmakla, kazanılmış hakkın ve sözleşme serbestisi kapsamında taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin konusu olamaz. Kaldı ki, taraflar arasındaki taşınmaz kira şartnamesinin 32. maddesinde davacı kiracının 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği hükümlerine uygun davranacağı kararlaştırılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece kıyılara ilişkin mevcut yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde davanın kabulüne yönelik hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece, Yargıtay bozma gerekçesi doğrultusunda davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davcının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davcının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının Kiralananın Kıyı Mevzuatına göre değerlendirilmediğine ilişkin itirazlarına gelince; mahkemece, kiralananın konumunu Kıyı Kanunu ve Yönetmeliğine göre değerlendirerek, kiralananın alanı ... Baraj Gölü kıyı kenar çizgisinde ve sahil şeridi içerisinde kaldığından bahisle, Anayasanın 43. maddesine göre devletin hüküm ve tasarrufunda olduğundan, bahse konu amaçla kira sözleşmesine konu edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermiş ise de; Kıyı Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte 25.03.2011 tarih ve 27885 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren düzenleme ile, kıyı kenar çizgisi ve sahil şeridini tanımlayan hükümlerde değişiklik yapılmış, mahkemece, yönetmelik hükümlerindeki değişiklikler değerlendirilmeden, değişikten önce alınan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiştir. Bu nedenle bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece, Kıyı Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelikte 25.03.2011 tarihinde yapılan değişiklikler de değerlendirilerek, kiralananın mevzuat çerçevesinde durumu yeniden belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yeni düzenleme nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 no.lu bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27955, Karar No: 2016/14467, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27955 E.  ,  2016/14467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Dava konusu taşınmazın Karasu Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4638 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydaladığı, meskun mahal içerisinde olduğu bildirilmiş ve bilirkişi kurulu raporunda Kuzuluk Mahallesinde yer aldığı belirtilmiş olmakla taşınmaz arsa niteliğindedir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal q

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/543, Karar No: 2010/9200, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/543 E.  ,  2010/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye ve ikramiye fark alacağının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece Danıştay Dava Daireleri Kurulunun 4.12.2008 günlü kararı ve davalının 15. maddeyi 10.4.2007 de yeniden düzenlediği gerekçesi ile anılan alacakların kabulüne karar verilmiştir.

15. maddenin iptali istemi ile Danıştay 11. Dairesine açılan davanın 21.03.2005 tarihinde reddine karar verilmiş, anılan kararın temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri kurulu oyçokluğu ile verdiği 4.12.2008 gün, 2005/2017 E, 2008/2244 sayılı kararında ; 15. maddenin hukuka aykırı olduğunu, esasen davalının da 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinde değiştirdiğini belirterek Daire Kararının bozulmasına karar verdiği görülmektedir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Danıştay kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan Danıştay Dava Daireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Danıştay kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan Danıştay Dava Daireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Davalının 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinden sonra değiştirmesi de anılan tarihten sonrası için hüküm ifade eder. Taleplerin konu olduğu 10.4.2007 tarihi öncesinde 15. madde yürürlükte bulunduğundan yukarıda belirtildiği gibi yapılan işlemde yönetmeliğin 15. maddesine uygun olduğundan davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 31.03.2010 gün ve 2010/9-166 E, 2010/186 sayılı kararı ile Dairemizin 2009-2711 Esas,2009-2364 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5160, Karar No: 2012/5664, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5160 E.  ,  2012/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ortadan kaldırma, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80/1, 59, 5237 saylı TCK'nun 51/1-3, (17 ay 15 gün hapis cezası erteleme)

1-)Katılan vekilinin, “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Katılan vekili ile sanık müdafiinin, “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1587, Karar No: 2022/8934, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1587 E.  ,  2022/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ile ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaza mahallindeki menfez inşaatının, 09/07/2013 tarihinde ... ili ... ilçesi Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından, ... İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketine ihale edildiği ve kazadan bir gün sonra ihale sözleşmesinin 16/08/2013 tarihinde imzalandığı, buna göre taraflar arasındaki sözleşme ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri uyarınca yer teslimi yapılarak Baks (Kutu) Menfez İnşaatına başlanması gerekirken, ... İl Özel İdaresinin 16/01/2014 tarihli 1007 sayılı yazısından anlaşıldığı üzere anılan firma tarafından yer teslimi yapılmadan menfez yeri kazı hafriyat çalışması yapıldığı, çalışmanın yapıldığı ...- köyleri arasında seyir halinde olan motosiklet sürücüsü ...'ün, menfez çalışması nedeni ile yola açılan çukura düşmesi ve önceden yapılmış köprünün betonuna çarpması sonucu vefat ettiği ve 15/08/2013 tarihli ... Cumhuriyet Başsavcılığının ölü muayene tutanağında şahsın kesin ölüm sebebinin "kafatası çökme tarzında pariyatel kemik kırığına ve intrakranivel kanamaya bağlı gelişen dolaşım ve solunum yetmezliği olarak belirlendiği" olayda;

Sanık ...'ın ... İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinin sahibi, sanık ...'ın anılan şirkette ... makinelerinden sorumlu formen ve sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ile sabit olduğu üzere, ... 6. Noterliği tarafından düzenlenen 29/03/2007 tarihli, 08561 yevmiye nolu vekletname ile yetkili kılınmış tüzel kişilik adına şirketin gerek ... ilçesi gerekse diğer illerde aldığı tüm inşaatlardan sorumlu işveren vekili olduğu anlaşılmakla,

Sanık ...'ın ... İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinin sahibi, sanık ...'ın anılan şirkette ... makinelerinden sorumlu formen ve sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ile sabit olduğu üzere, ... 6. Noterliği tarafından düzenlenen 29/03/2007 tarihli, 08561 yevmiye nolu vekletname ile yetkili kılınmış tüzel kişilik adına şirketin gerek ... ilçesi gerekse diğer illerde aldığı tüm inşaatlardan sorumlu işveren vekili olduğu anlaşılmakla,

Menfez çalışması sırasında yapılan yol boyunca önceden konulması gereken uyarıcı ve bilgi verici trafik işaret ve levhalarının (yolda çalışma var, hız sınırlaması, yön levhası gibi), yol üzerine ve yol kenarına düzgün bir şekilde yerleştirilmeyip gerekli önlemlerin alınmamasına ilişkin olarak bozma üzerine yapılan yargılamada dosyanın tevdii ile düzenlenen ... Trafik İhtisas Dairesinin 25/12/2017 ve 15/04/2019 tarihleri raporları ile menfez çalışmasından sorumlu bulunan kişilerin asli kusurlu olduğunun belirtildiği ancak sanıkların sorumluluğu hususunda görüş bildirilmediği, iki inşaat mühendisi bir fizik mühendisi A sınıfı ... güvenliği uzmanlarından oluşan 26/06/2019 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporunda ise kazının, zamanında ve kendi kontrolünde yapılması için gerekli tedbirlerin alınmasını, ... organizasyonunun yapılmasını, çalışanların ve diğer kişilerin hayatlarını tehlikeye düşürmemek adına gerekli uyarı araçlarının teminini, karayolu üzerindeki menfez çukurunun ehil kişi gözetiminde yapılmasını ve çalışma yapmak amacı ile trafiği kapatarak tali yol üzerinden trafiğe geçiş verme esnasında ... veya yaya trafiğini uyarmak üzere 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre kazıdan önce yeterli ve uygun şekilde "yolda çalışma var", "hız limit" ve "Mecburi Yön" trafik levhalarının karayoluna koyulmasını sağlamayan işveren vekili ve proje sorumlusu niteliğinde olan sanık ...'ın asli kusurlu olduğu, sanıklardan şirket sahibi ...'ın ise şirket tüzel kişiliği adına ihalesi alınan tüm inşaatlarda, ... 6. Noterliği tarafından düzenlenen 29/03/2007 tarihli, 08561 yevmiye nolu vekletname ile sorumlu işveren vekili olarak sanık ...'ı tayin ettiği bu nedenle kusurunun bulunmadığı, diğer sanık ...'ın ... makinelerinden sorumlu formen olması ve görevi ile kazı alanında alınacak ... sağlığı ve güvenliği önlemleri açısından yükümlülüğünün bulunmadığının bildirildiği göz önüne alınarak,

I- Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin katılanlar vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin beraat eden sanıklar ... ve ...'ın da kusurunun bulunduğuna, beraat eden sanıklar yönünden kararın hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

II- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, sübuta, fazla cezaya ve kararın hukuka aykırı olduğu ile sair nedenlere ilişkin, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.