muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/365, Karar No: 2012/9446, Tarih: 21.03.2012

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeniyle reddine

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve fazla mesai alacağının hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı dosyaya sunulan araç sürücü kitindeki başlangıç ve bitiş saatleri esas alınarak hesaplanmıştır. Bu alacak 01.09.2000-16.11.2005 ve 29.12.2006-18.05.2007 tarihleri arası dönemler için tüm yıllık dönemi mevcut olan 2006 yılı ortalama haftalık mesai süreleri esas alınarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor esas alınarak fazla mesai ücreti karar altına alınmıştır. Ancak sözkonusu sürücü araç kitinin davacının kullandığı araç ile salt davacı tarafından kullanılan araca ait olduğu kesin olarak saptanmış değildir. Kısaca bu sürücü kiti başka bir araca ait olabileceği gibi, başka bir işçiye veya birden fazla işçiye de ait olabilir. Diğer taraftan kısa bir süre için neredeyse tüm günün tamamına yakın bir şekilde araç kullanılması ve bu şekilde mesai yapılması insan takatini aşan olağanüstü bir durumdur. Bu tür bir çalışma olgusunun kabul edilmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi günlük araç kullanımıyla ilgili trafik kurallarına ( Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliği ) uygun değildir.

Bu nedenle araç sürücü kitinin kullanıldığı araca veya kendisine ait olup olmadığı somut olarak araştırılmalı ve yürürlükteki trafik kurallarına ( Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliği ) göre adet olan çalışma şekli belirlenmeli ve buna göre belirlenecek fazla mesai ücreti hüküm altına alınmalıdır.

Yazılı şekilde fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerekirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12470, Karar No: 2012/47510, Tarih: 05.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12470 E.  ,  2012/47510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/264875

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2009

NUMARASI : 2007/82 (E) ve 2009/283 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kovuşturma evresinde başka suçtan İstanbul Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulması konusunda istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuk S.. A..'in yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2- 09/01/2007 tarihli tutanağa göre 08/01/2007 günü çalınan yakınana ait motosikletin 09/01/2007 günü saat 10:00 sıralarında Derviş Ali Mahallesi, Salma Tomruk Caddesinde üzerinde siyah renkli mont bulunan bir şahıs tarafından kullanılırken polis tarafından görülerek takibe alındığı, ancak yakalanamadığı, motosikletin aynı gün saat 15:00 sıralarında üzerinde siyah renkli mont bulunan suça sürüklenen çocuk A.. O..'un sevk ve idaresindeyken arkasında diğer suça sürüklenen çocuk M.. Ö.. olduğu halde görülmesi üzerine tekrar takibe alınarak silahla ateş edilmek suretiyle durdurulduğu, ayağından yaralanan M.. Ö..'in yakalandığı, A.. O..'un ise kaçtığı için yakalanamadığı, suça sürüklenen çocuk M.. Ö..'in başından itibaren tüm savunmalarında “motosikleti çalmadığını, çalıntı olduğunu da bilmediğini, arkadaşı A.. O..'un teklifi üzerine gezmek amacıyla motosiklete bindiğini söylediği”, bu savunmasının diğer suça sürüklenen çocuk A.. O.. tarafından da doğrulandığının anlaşılması karşısında; gerek yakalanmadan önce motosiklette A.. O..'un tek başına görülmüş olması, gerekse Muhammed Emin'in aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre, suça sürüklenen çocuk M.. Ö..'in yakınanın motosikletini çaldığına dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Yakınan tarafından bina veya eklentisinde muhafaza altına alınmayan ya da sabit başka bir yere kilitlenmeyen, evinin önündeki sokağa park edilip yalnızca direksiyonu kilitlenen motosikletin çalındığı olayda, suça sürüklenen çocuklar A.. O.. ve S.. A..'nin eylemlerinin 5237 sayılı TCY.nın 141/1.maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/12/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/12/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın, direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınarak sokağa park edilmiş motosikleti çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 141/1.maddesine değil, aynı Yasanın 142/1-b maddesinin 1.cümlesinde tanımlanan; "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ...muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğunu düşündüğümüzden, mahkemenin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, 142/1-e maddesiyle uygulama yapmış olmasına göre, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmaması gerektiği halde, sayın çoğunluğun, yukarıda yazılı biçimde eylemin TCK.nun 141/1.maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin üç numaralı bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/18698, Karar No: 2023/1485, Tarih: 20.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18698 E.  ,  2023/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayetten vazgeçme sebebiyle kovuşturma şartı gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.12.2020 tarihli ve 14 - 2016/334997 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle: cinsel taciz suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin ikinci cümlesinde suçun çocuğa karşı işlenmesi durumunda şikayet şartının arandığına dair bir ibare bulunmamasına karşın atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu kabul edilerek bu suç yönünden düşme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

08.01.2016 günü, mağdure Derya'nın yeğenini ilçe merkezinde bulunan ... ... ... İlkokulundan ders bitimi almak için gittiğinde okulun zemin katında uzaktan akrabası olan sanık ... ile karşılaştığı, sanığın mağdureye "Gözlerin çok güzel, çok güzelsin seni kaçıracağım, seni seviyorum, seni isteyeceğim" şeklinde sözlü tacizde bulunması üzerine mağdurenin uzaklaşarak öğretmenler odasına girdiği ve burada bir öğretmenin yardımıyla okulun arka kapısından çıktığı,12.01.2016 günü saat 16.45 sıralarında mağdurenin ikametlerinin önünde beklerken tekrardan sanığı gördüğü, sanığın mağdureye yaklaşarak ‘Seni kaçıracağım, illa bakkala veya dışarı çıkacaksın, dışarı çıktığından seni kaçıracağım.’ şeklinde sözler sarf edip tacizlerine devam etmesi üzerine mağdurenin annesi ...'a anlattığı, sanığın bu şekilde zincirleme olarak cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla yapılan yargılama neticesinde mağdure ve annesinin şikayetten vazgeçmeleri sebebiyle kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun çocuğa karşı işlenmesi durumunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olması ve kovuşturma evresinde mağdurenin şikayetinden vazgeçmesi üzerine mahkeme tarafından şikâyetten vazgeçme sebebiyle kovuşturma şartı gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından düşme kararı verilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

2. Anılan nedene uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/590 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer

Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5480, Karar No: 2025/1535, Tarih: 26.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/5480 E.  ,  2025/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2021/386 E. 2021/1324 K.

SUÇ :6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER :İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, bozma

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarih ve 2022/1-540 Esas - 2023/504 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik temyizi halinde, esastan temyiz incelemesine konu olabilecekleri; bu kapsamda sanık ... hakkındaki hükmün ceza miktarı itibariyle kesin nitelikte olmasına rağmen Cumhuriyet savcısı tarafından suç vasfına yönelik yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2020 tarihli ve 2020/266 Esas, 2020/467 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'in 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine; sanık ...'in ise 6136 sayılı Kanun'un 12/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 52/2-4, 53 ve 54/1. maddelerine göre 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/1324 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi her iki sanığın da 6136 sayılı Kanun'un 12/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/1324 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi her iki sanığın da 6136 sayılı Kanun'un 12/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; kolluk güçlerince baba oğul olan sanıklar ... ve ...'in silah imalatı yaptıklarına dair edinilen istihbari bilgiler üzerine başlatılan soruşturmada, sanıkların birlikte ikamet ettikleri sanık ...'a ait evde arama işlemine başlanacağı sırada kolluk görevlilerini fark eden sanık ...'ın evin odunluk girişindeki kapıdan seslenerek oğlu olan sanık ... uyardığı, akabinde kolluk ekiplerinin odunluğa girdiği, bu sırada sanık ...'ın odunluk içerisinde bulunan atölyede tezgah başında silah imalatı ile uğraştığının tespit edilerek video ile kayıt altına alındığı, usulüne uygun olarak icra edilen aramada 1 adet fırın ile fırın içerisinde 1 adet tabanca gövdesi 1 adet tabanca namlusu, 1 adet tabanca üst kapağının bulunduğu, yine arama sırasında ikametin farklı yerlerinde toplamda 10 adet tabanca gövdesi, 23 adet tabanca namlusu, 28 adet tabanca üst kapağı, 3 adet şarjör, 4 adet plastik kabza, 188 adet icra yayı, 14 adet mil, 12 adet tetik tertibatı 8 adet horoz, 388 adet küçük yay, 73 adet mil yayı, 1 adet kuru sıkı tabanca ile 30 adet merminin ele geçirildiği, Makine ve Kimya Endüstrisi'nden alınan bilirkişi raporunda, ikamette ele geçen parçaların tabanca imalinde kullanılan parçalardan olduğu, bu parçaların ancak torna, freze tezgahlarında üretilebileceği ve atölye içerisindeki matkap tezgahı, alet ve edevat ile yapılamayacağı için mevcut haliyle dışarıdan temin edildiği, şahısların ateşli silah veya ateşli silah parçası üretiminde olmasa olmazlardan, namlu ve silindirik parçaların üretimi için torna tezgahı, yüzeysel kısımlarının işlenebilmesi, kanalların açılması ve zor işçilik gerektiren boşaltma işlemleri için freze tezgahı olmadan da mevcut haliyle dışarıdan temin edilen bu parçaların üzerinde atölye içerisindeki mevcut matkap tezgahı, alet ve edevat kullanılarak kişinin ustalık ve kabiliyeti dahilinde ateşli silah (tabanca) ve ateşli silah parçası imalinin yapılacağı belirtildiği iddiasına ilişkin olarak;

1-Kolluk güçlerince alınan ihbar üzerine yapılan aramada silah imali için kullanılan suç eşyalarının sanık ...'ın ikameti ve ikametin atölye olarak kullanılan odunlukta ele geçirilmesi, kolluk ekiplerinin odunluğa girdiği sırada babası sanık ... tarafından uyarılan sanık ... bu atölyede silah imalatı ile uğraşırken yakalanması karşısında, sanık ...'ın kendi evinde bulunan suça konu malzemelerin kime ait olduğunu bilmediğine ve oğlu ...'ın evinin altında bulunan atölyede çay makası ve balta tamiri yaptığı yönündeki beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olması nazara alındığında; her iki sanığın fikir ve eylem birlikteliği içerisinde üzerlerine atılı suçu işledikleri ve 6136 sayılı Kanun'un 12/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Pazar(Rize) Adli Emanetinin 2019/528 ve 2019/527 sıralarında kayıtlı bulunan faturasız kuru sıkı silah ve eklerinin suç konusu olmadığından 5729 sayılı Kanun uyarınca idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmekle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/1324 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11725, Karar No: 2012/3336, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11725 E.  ,  2012/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003 yılına ait sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezası,

2004 yılına ait sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezası,

I-Sanık müdafiinin, sanık hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği, "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçu açısından 26.10.2003, '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçu açısından ise 26.07.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında '2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak' suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafiinin, sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanığın, Analiz Yapı Denetim Ltd. Şit'ne kestiği ve sahteliği iddia olunan faturalarla ilgili olarak, Analiz Yapı Denetim Ltd. Şti hakkında ne gibi işlemler yapıldığı araştırılıp, varsa vergi inceleme raporlarının onaylı birer örneklerinin dosyaya getirtilmesi, açılmış ise dava dosyaları istenip, denetime olanak sağlayacak şekilde özetlerinin duruşma tutunağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikalinin sağlanması, davaların birleştirme olanağının bulunup bulunmadığının araştırılıp toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de ;

2-Kabule göre de ;

Sanığın eyleminden dolayı her hangi bir zarar meydana gelip gelmediği, gelmişse giderilip giderilmediği ilgili kurumdan sorulmadan, sabıkasız olan sanık hakkında, sabıkasının ve kurum zararının giderilmemiş olduğu gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/870, Karar No: 2010/3608, Tarih: 01.07.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/870 E.  ,  2010/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine, ... Köyü Tüzel Kişiliği ve müdahil ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Ödemiş 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.11.2009 gün ve 76/478 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı bulunan taşınmazın vekil edeni adına tapuya tescilini, taşınmazın kuzeyinde yer alan Hazineye ait 102 parsel içerisinde kaldığının anlaşılması halinde ise, Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalılardan Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlik yolu ile kazanılamayacağını açıklayarak davanın reddini savunmuş; diğer davalı ... Tüzel Kişiliği temsilcisi, hazır bulunduğu keşif sırasında; davacının dava konusu yeri 1979 yılından sonra temizleyerek kullanmaya başladığını bildirmiştir.

Dava açıldıktan sonra 102 parseli Hazineden tapuda devralan ... vekili davaya katılarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekilinin 05.10.2009 tarihli dilekçesine göre fen bilirkişilerinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 102 parsel içindeki yere dava açtığı, tapuda kayıtlı taşınmazların imar-ihya yolu ile kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava açıldıktan sonra 102 parseli Hazineden tapuda devralan ... vekili davaya katılarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekilinin 05.10.2009 tarihli dilekçesine göre fen bilirkişilerinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 102 parsel içindeki yere dava açtığı, tapuda kayıtlı taşınmazların imar-ihya yolu ile kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, Kadastro Teknisyeni Bilirkişiler...ve ...tarafından sunulan 10.03.2009 tarihli raporda davacının kullanımında bulunan yerlerden (B) harfi ile gösterilen 576.50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün 102 parsel içerisinde, (D) harfi ile gösterilen 553.06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün de derede kaldığı açıklandığına, davacı vekilince, 05.10.2009 havale tarihli dilekçe ile müvekkilinin dere yatağına yönelik herhangi bir talebinin olmadığı, taleplerinin sadece keşif sonucu belirlenen 576.50 m2 yüzölçümündeki yere ilişkin olduğu beyan edildiğine, bu beyanları kendileri açısından bağlayıcı olduğuna, anılan taşınmaz bölümünün içerisinde yer aldığı 102 parsel sayılı taşınmazın 01.10.1963 tarihinde kesinleşen Ödemiş Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 26.07.1963 tarih, 1960/178 E- 1963/399 K. sayılı ilâmı ile hükmen Hazine adına tapu kaydının oluştuğu dosyada bulunan ilâm örneğinden anlaşıldığına, tapuda kayıtlı bir taşınmazın imar-ihya ve zilyetlik yolu ile kazanılması mümkün olmadığına, tapulu taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin; hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağına göre mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 01.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.