muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19938, Karar No: 2012/13065, Tarih: 24.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19938 E.  ,  2012/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 20.07.2009 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddi.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 20.07.2009 tarihli ek kararla 1.320 TL adli para cezasından ibaret hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık müdafine 25.04.2011 tarihinde tebliğ edilen ek karar temyiz edilmediği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15483, Karar No: 2018/6426, Tarih: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/15483 E.  ,  2018/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacı, ... Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir. Mahkemece; isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesi'nde, ... ülkesinde çalışmaya başlanılan veya ... Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmenin 33’üncü maddesinde yer alan; “Bir ... veya Türk vatandaşı ya da geride kalan hak sahiplerinin, özellikle Türk mevzuatına göre tamamlanan prim ve sigorta süreleri dikkate alındığında, bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği takdirde, ilgili kimsenin ... mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır, ancak söz konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri çakışmamalıdır.” hükmü ise, sigortalı sürelerin aylık tahsisine yeterli olmaması durumunda, ikamet sürelerinin de sigortalı sürelerle çakışmaması koşuluyla nazara alınabileceğine ilişkin bir düzenleme olup, davacının sigorta başlangıç tarihinin 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre, Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihinden borçlanılan gün sayısı kadar geriye gidilmek suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında, mahkemece; Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinde, ... ülkesinde çalışmaya başlanılan veya ... Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığı gözetilerek, davacının, sigorta başlangıç tarihine ilişkin istemi yönünden; sigorta başlangıç tarihi, 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre belirlenmeli, davalı Kurumca kabul edilen sigortalılık başlangıç tarihi araştırılmalı, sonucuna göre davacının, sigortalılık başlangıç tarihini tespit istemi konusunda hukuki yarar bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 05.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14202, Karar No: 2012/28444, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14202 E.  ,  2012/28444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 19.08.1976 tarihinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca onaylanan kararla kıyı kenar çizgisi içersine alındığı ve buna ilişkin paftanın dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, söz konusu paftanın zemine uygulanarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün net olarak tespiti gerekirken, ayrıca mevcut duruma göre bilirkişi kurulunca yeni bir kıyı kenar çizgisi belirlenmesi suretiyle de değer tespiti,

2) Dava konusu taşınmaz mal, arsa niteliğindedir. Arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarkla, fiyat artış endeksleri uygulanarak emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının tespiti, emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri açıklanmak suretiyle oranlama yapılarak değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadan rayiç bedellere göre değer biçildiğinden alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve bedeline hükmedilen taşınmazın tapu kaydının Kadastro Kanununun 16. maddesi gereğince terkinine karar verilmesi gerekirken Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16842, Karar No: 2018/505, Tarih: 02.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16842 E.  ,  2018/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacının sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı; ancak taşınmazın kadastro tespiti sırasında fındık bahçesi olarak tespit edildiği, dinlenilen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın öncesinde çayır olduğunu, sonrasında fındık bahçesi haline getirildiğini belirtmelerine rağmen mahkemece taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi hükmü gözetilerek beyanlar hanesinde gösterilmediği, açıklandıktan sonra taşınmaz başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan fındık ağaçlarının ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiğinin açık ve tereddütsüz belirlenmesi, bu ağaçların yaşı ve sayısının uzman ziraat bilirkişi eliyle tespitinin sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 146 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, toplam 5 pay kabul edilerek 2 payının davacı ..., 1'er payının ise davalı ...'ın diğer mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının ... adına muhdesat olarak beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2199, Karar No: 2023/8895, Tarih: 26.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2199 E.  ,  2023/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/236 E., 2022/291 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

KARARLAR : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2010/142 Esas, 2014/119 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.02.2022 tarihli, 2021/2579 Esas 2022/1593 Karar sayılı kararı ile hükümlerin "Sanık ...’a atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarıyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesiyle esası incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen 29.04.2022 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile verilen görevsizlik kararı üzerine yargılamayı yapan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli, 2022/236 Esas ve 2022/291 Karar sayılı kararı ile;

2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen 29.04.2022 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile verilen görevsizlik kararı üzerine yargılamayı yapan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli, 2022/236 Esas ve 2022/291 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin, birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fırkası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin, birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fırkası, 39 uncu maddesinin ikinci fırkasının (c) bendi delaletiyle 39 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2023 tarihli Tebliğnamesinde sanık ... hakkındaki hükümlerin "onanması", sanık ... hakkındaki hükmün "Mağdur ve sanıkların beyanları ve mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre olay tarihinde sanıkların birlikte mağduru arabaya alarak sanık ...'in evine götürdükleri, orada mağdura yönelik ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri anlaşılmakla sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna doğrudan katılması nedeniyle TCK 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken TCK 39/1.maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

" gerekçesiyle "bozulması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Sanık hakkında mahkumiyete yeter somut delil olmadığına, varsayıma dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiğine, sanığa iftira atıldığına, mağdurenin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mağdurenin duruşmada eylemleri tam olarak hatırlamadığını ancak mahremine yönelik gerçekleşen eylemleri hatırlamamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, dosyada mağdure beyanı dışında delil yokken diğer sanık ... hakkında beraat kararı verilirken kendisi hakkında mahkumiyet kararının verilmesinin birbiri ile örtüşmediğine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulması dileğiyle kararı istinaf ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulması dileğiyle kararı istinaf ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, olay tarihinde sanıklar ile mağdurenin dere kenarında buluştukları, birlikte arabayla boş bir okula gittikleri, sanık ...’in “Burası uygun değil, bizim eve gidelim” demesi üzerine hep beraber sanık ...’in evine gittikleri, sanık ...'in anahtarın yerini sanık ...'a söylediği, sanık ...'in onları eve bırakıp olay yerinden ayrıldığı, sanık ... ile mağdurenin odaya geçtiklerinde sanığın mağdureye “Benim olmadan odadan çıkamazsın” dediği, mağdurenin “O zaman sabaha kadar beklersin” şeklinde yanıt vermesine rağmen sanık ...'un mağdureyi dudaklarından öptüğü, göğüslerine dokunduğu, öpmeye devam ettiği, ilişkiye girmediği için mağdure ile tartıştığı ve ardından dışarı çıktığı, daha sonra sanık ... ve arkadaşlarının geldiği, mağdure ve sanıkların hep beraber oradan ayrılıp bir müddet dolaştıktan sonra mağdureyi okula bıraktıkları şeklinde kabul edilen olayda; sanık ...'un çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'in ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım eden olarak üzerilerine atılı suçları işlediklerinin anlaşıldığı belirtilmiştir.

2. Sanıkların, suçların işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastının yoğunluğu, failin güttüğü amaç ve saiki nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir neden bulunmadığından takdiren sanıkların alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine yönelik Tebliğnamedeki görüşe açıklanan nedenle iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

2. Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine yönelik Tebliğnamedeki görüşe açıklanan nedenle iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre sanık ...'in diğer sanık ile birlikte mağdureyi boş okul binasına götürdükleri sonrasında da sanık ...'in kendi evine gitmeyi teklif edip birlikte bu eve gittikten sonra kendisinin ayrılıp bir müddet sonra eve gelmesi ve yine evden birlikte ayrılmaları şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun doğrudan fail durumunda olduğu anlaşıldığından, mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası anlamında doğrudan birlikte işlendiği gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanık ... hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesi 08.11.2022 tarihli 2022/236 Esas 2022/291 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38403, Karar No: 2017/3321, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38403 E.  ,  2017/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21960, Karar No: 2019/19498, Tarih: 21.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21960 E.  ,  2019/19498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 07/02/2006 tarihinde davalı belediyede güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, mütvekkilinin sosyal tesisler ile başkanlık konutunun güvenliğini sağladığını, emir ve talimatları davalı belediyenin yetkililerinden aldığını, müvekkilinin iş akdinin belediye seçimlerinden sonra yeni başkanlık döneminde işveren belediye tarafından feshedildiğini, iş akdinin gerekçesiz ve haksız sona erdiğini, müvekkilinin son sekiz aylık ücret alacağının ve yıllık ücretli izin alacağının ödenmediğini beyan ederek kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili idarede işçi statüsünde çalışmadığını, davacının idare ile hiçbir hukuki bağının bulunmadığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Gençlik ve Spor Klübü İktisadi İşletmeleri tarafından davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı ... Gençlik ve Spor Klübü İktisadi İşletmeleri yönünden ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağı yönünden hüküm kurulup kurulmayağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297.nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,