muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34469, Karar No: 2018/14589, Tarih: 07.06.2018

Mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişki titizlikle araştırılıp sorumlulukları belirlenmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemenin kabul şekline göre; davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilmesine karşın hüküm yerinde bu hususun açıkça belirtilmemesi doğru bulunmamıştır.

3- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının dini bayramlar dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve 07.00-19.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenme ile haftanın yedi günü çalıştığı kabul edilmiştir. Ne var ki, yapılan işin asfalt yapım işi olduğu ve işin niteliği ile tüm dosya kapsamı ve benzer mahiyetteki dava dosyaları dikkate alındığında, 1 Nisan-31 Kasım tarihleri arası kabul edilen yaz aylarında Mahkemece kabul edilen çalışma şekline göre çalışılabileceği ancak kış aylarında fazla çalışmanın bulunmadığı ve kış aylarına isabet eden ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiği kanısına varılmaktadır.

Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/06/2018gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8913, Karar No: 2011/74, Tarih: 13.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8913 E.  ,  2011/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 152 ada 18 parsel numaralı ve 7775 m2 miktarlı taşınmazı üzerinde okul yaptırılmak ve yaptırılacak okula dedesinin veya aile büyüklerinin isminin verilmesi şartıyla davalı idareye 2.11.1994 tarihinde bağışladığını, davalının okul inşaatını tamamlamasına rağmen okul olarak kullanılması için dava dışı şirkete kiraladığını ve okulada başka isim verildiğini, hibe iradesinin amacına ulaşmadığını ileri sürerek, davalı idarenin hibe koşulunu yerine getirerek okula dedesinin adını vermesi için makul ve bir ayı geçmeyecek süre verilmesini, davalının bunu kabul etmemesi halinde tapunun iptali ile adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlası saklı kalmak üzere arsanın bedelinden 230.000 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı idare, davacının sadece 10 parsel numaralı taşınmazı bağışladığını, 11 parsel numaralı taşınmazın ise dava dışı şahıs tarafından hibe edildiğini, iki taşınmazın tevhid ile 18 parsel olarak adlarına tescil edildiğini, ödenek yetersizliği nedeniyle %70 oranında bitmiş olan binayı, kalan kısmı tamamlanması şartıyla dava dışı şirkete kiraladıklarını, dava dışı şirketin okula kendi ismini verdiğini, isimlendirme talebini kabul etmeyen dava dışı şirkete karşı yaptırım yetkilerinin bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın değerinin arsa olarak tesbitinin doğru olduğu kabul edilmek suretiyle 233.250 TL.nın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, taşınmazın değerinin arsa olarak tesbitinin doğru olduğu kabul edilmek suretiyle 233.250 TL.nın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-152 ada 11 parseli davalıya tapuda bağışlama olarak görülen ... mahkemede 20.7.2009 tarihli celsede verdiği ifadesinde, taşınmazı aslında davacıya satıp parasını da davacıdan aldığını, ancak ikinci kez işlem olmaması için tapuda davalıya bağış olarak gösterildiğini bildirmiş olmasına göre, 10 ve 11 parsellerin ikisinin birlikte davacı tarafından davalıya bağışlandığı anlaşılmakta olup, mahkemenin bu yöne ilişkin değerlendirmesi doğrudur. Ne var ki, 18 parsel olarak tevhid edilen taşınmazların her ikisinin de bağışlama anında tarla oldukları ve ancak sonradan arsa haline dönüştürüldüğüde sabittir. Davalı tarafından taşınmaz üzerine okul yaptırılmaya başlanınca taşınmaz arsa vasfını kazanmıştır. Ancak keşif anında dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların halen tarla vasfında olduğu belirlenmiştir. Bu itibarla taşınmazın arsa vasfını kazanmasında davalıca yapılan inşaatın etken olduğunun kabulü gerekir. Taşınmazın davalı idareye bağışlanmasından sonra arsa vasfını kazanması ve taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların halen tarla vasfında olması nazara alındığında, taşınmazların değerinin tesbitininde arsa olarak değil, tarla olarak değerlendirilerek belirlenmesi gerektiğinin kabulü zorunludur. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek taşınmazların bedelinin arsa olarak belirlenmesi ve yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 13.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5896, Karar No: 2023/12113, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5896 E.  ,  2023/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1729 Esas, 2023/544 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bor 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/90 Esas, 2022/239 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, Bor ilçesi, ... köyü 1571 ada 3 parsel ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece verilen kararın usul, kanuna ve içtihatlara aykırı olduğunu, yerel mahkemece lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin açıkça ve yargısal içtihatlara aykırı olduğunu, kamulaştırma davalarında kamulaştırmadan vazgeçme gibi ayrıksı durumlar haricinde davacı idare vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin bir çok yönden gerekli olduğunu, Kamulaştırma Kanunu, Avukatlık Kanunu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve diğer mevzuat hükümlerinde tahdidi olarak sayılan hallerden olmayan "Kamulaştırma Bedel Tespiti ve Tescil" davasında idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi mesleki hak ve ücret gaspı anlamına geleceğini, bir diğer açıdan bakıldığında ise bilindiği üzere vekâlet ücreti avukata ait olduğunu lakin yerel mahkemenin davanın kabulü kararına rağmen sadece davalı taraf lehine vekâlet ücretine hükmetmesi Uluslararası Hukuk ve mevzuat hükümleri uyarınca korunan eşitlik ilkesine açıkça aykırılık oluşturacağını, tespit edilen kamulaştırma bedeli yüksek olup hakkaniyete aykırı olduğunu, yerel mahkemenin kararı usule, kanuna ve içtihatlara aykırı olup kararın kaldırılması gerektiğini, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın metrekare birim değeri, emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza uygunluğu denetlenmeden tespit edildiğini, bilirkişi heyetince yapılan emsal seçiminde yukarıda zikredilen hususlara itibar edilmeyerek hatalı bir değerlendirme yapılmış ve kamulaştırma bedelinin de olması gerekenden çok daha yüksek belirlendiğini, ayrıca emsal olarak alınan satış, özel amaçlı satışlar içerisinde sayılacağından ilgili kanun hükmüne aykırı olarak emsal olamayacak satışlardan seçildiğini, aksi kanaatte olunacak olsa dahi emsal seçiminde dikkat edilecek hususlara bakılmaksızın ve dava konusu taşınmazla aynı mahallede satışlar bulunabilecek olmasına rağmen farklı bir mevkideki taşınmazın satışının emsal olarak alınması da hükme esas alınan bilirkişi raporunun hukuken geçersiz ve hatalı olduğunu gözler önüne sermekte olduğunu, itiraz ettiğimiz bilirkişi raporunda emsal listesinden yetersiz sayıda emsal olarak kabul edildiğini, yeterli araştırma yapılmadan emsal alınması, tespit edilen bedelin sağlıklı ve doğru olmadığını gösterdiğini, bilirkişi raporunda emsal taşınmazın hangi sebeplerle dava konusu taşınmaz için uygun bir emsal olduğu belirtilmediği gibi, dava konusu taşınmazın hangi özellikleri nedeniyle daha değerli olduğu da açık ve denetlenebilir şekilde ifade edilmediğini, hukuka aykırı şekilde tespit edilen kamulaştırma bedelinin kabulünün mümkün olmadığını, sonuç olarak yerel mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan, tek bir bilirkişi raporuna dayanarak hukuka uygun olmayan nitelikte bir karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta istinaf sebebi olarak ileri sürülen hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, Bor ilçesi, ... köyü 1571 ada 3 parsel ... taşınmazın 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir esas alınarak değer biçilmesi suretiyle ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 ... Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurullarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Davacı idare vekilinin dava dilekçesinde kamulaştırılan bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep ettiği gözetildiğinde, talebi aşar şekilde terkin kararı verilmesi hatalıdır,

5. Davacı idare vekilinin dava dilekçesinde kamulaştırılan bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep ettiği gözetildiğinde, talebi aşar şekilde terkin kararı verilmesi hatalıdır,

6. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 ... Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar ... kararı ile 7139 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin ... takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin ... takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin ... takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi yerinde değildir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

a) (1) numaralı bendinde yer alan " terkinine ve" kelimelerinin hükümden çıkarılması,

b) (2) numaralı bendinde yer alan "kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak üzere vadeli hesaba aktarılmasına, karar kesinleştiğinde " ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine" derhal" kelimesinin eklenmesine, aynı bendin sonuna gelmek üzere "251.788,53 TL bedele 16.06.2021 tarihinden 18.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine;" cümlesinin yazılması,

c) (3) numaralı bendin hükümden çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7539, Karar No: 2015/32056, Tarih: 22.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7539 E.  ,  2015/32056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın yokluğundan verilen ve 14.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün yasal süresinden sonra 02.06.2015 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 10.06.2015 günlü aynı sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9016, Karar No: 2024/11800, Tarih: 16.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9016 E.  ,  2024/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/455 E., 2024/160 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı BOTAŞ vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı BOTAŞ vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.03.2006 tarihinden itibaren davalı BOTAŞ'a ait ve envanterinde kayıtlı römorkörlerde çalıştığını, dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiğini, BOTAŞ'ın bu römorkörleri çalıştırma işini başka firmalara ihale ettiğini, işçilerin aynı yerde çalışmaya devam ettiklerini, asıl işverenin BOTAŞ olduğunu, diğer davalı ... İnşaat Denizcilik AŞ (... Şirketi) ile Liman İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine Sendikanın başvurması ile Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararının verildiğini, 01.06.2018 tarihinde yürürlüğe giren Yüksek Hakem Kurulu kararına göre toplu iş sözleşmesinin 38 inci maddesinde öngörülen birinci yıl birinci altı ay %6 ve birinci yıl ikinci altı ay %4 ücret zammının yapılmadığını, 39 uncu maddesinde fazla çalışma ücretinin %30 zamlı olarak ödeneceğinin belirtildiği hâlde buna uyulmadığını, 42 nci maddesinde saat 20.00-06.00 arası gece çalışmalarında ücretin %10 zamlı ödeneceğinin belirtildiğini, yakacak yardımı, sosyal yardım, ... yardımı alacaklarının ödenmediğini, birinci altı ayda 10 gün olması gereken ikramiyenin 8 gün olarak ödendiğini, ikinci altı ayda hiç ikramiye ödenmediğini, davacı vekili ayrıca müvekkili ile yaptığı avukatlık ücret sözleşmesine göre karar verilecek tutarın %10'u kadar vekâlet ücretinin de davalılardan tahsilini talep ettiklerini ileri sürerek ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, gece çalışma ücret farkı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, ikramiye alacağı ve takdir edilecek tutarların %10'u kadar vekâlet ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacı ile devam eden bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığını, davaya konu iş sözleşmesine ilişkin asıl işveren olmadığı gibi son işveren sıfatı da bulunmadığını, husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, somut davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirketten hiçbir alacağının olmadığını, davacı vekilinin davacı asıl ile arasındaki akdi vekâlet ücreti bedelinin müvekkil Şirkete yükletilmesi talebinin kabul edilemeyeceğini, davacının faiz talebinin yerinde olmadığını, asıl işveren BOTAŞ tarafından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacaklarının ödenmesi gerekçesi ile müvekkili Şirketin hak edişlerine bloke konulduğunu, davacılara ödenmeyen veya geciken bir alacak tespit edildiği takdirde Şirketin bu nedenle de sorumlu olmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı BOTAŞ vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kuruluş BOTAŞ ile diğer davalı ... Şirketi arasında davacının iddiasının aksine herhangi bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını müvekkilinin taraf sıfatının olmadığını, davanın BOTAŞ'ın ihale makamı olması ve ayrıca 854 sayılı Deniz İş Kanunu'nda (854 sayılı Kanun) asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmemiş olması nedeniyle husumetten reddi gerektiğini, davada talep edilen ücret zammı, fazla çalışma ücreti, gece çalışması ücreti, çocuk yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, yıllık sosyal yardım, ikramiye kalemlerinden oluşan alacakların tamamının müvekkilinin tarafı olmadığı toplu iş sözleşmesine dayanan alacaklar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI