muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10313, Karar No: 2024/11303, Tarih: 19.11.2024

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 6552 sayılı Kurum ile getirilen düzenleme gereğince dava açımadan önce Kuruma başvurma zorunluluğu bulunduğunu, Kuruma müracaat şartı dava şartı niteliğinde olduğundan ve işbu davada dava şartı gerçekleşmemiş olduğundan davanın teddi gerektiğini, davacının 06.11.2008 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden 2926 sigortalılık belgesindeki 14.10.2008 tarihinde başladığı belirtilen Sulusaray İlçe Tarım Müdürlüğü kaydına istinaden tescilinin açıldığı ve 5510 Sayılı Kanun'un 53.maddesine göre 4/b sigortalılık sürelerinin belirlendiğini, davacının 25.11.2016 tarihinde İstanbul Silivri Sosyal Güvenlik Merkezi'ne başvurarak 6736 Sayılı Kanun uyarınca yapılandırma talebinde bulunduğunu, 04.07.2018 tarihinde ise 7143 sayılı Kanun uyarınca yapılandırma talebinde bulunduğunu, dava dilekçesinde 2011- 01.10.2019 tarihleri arasında sigortalılık talep edilmiş ise de buna yasal olarak imkan olmadığını, davacının Sulusaray İlçe Tarım Müdürlüğü'ndeki kaydının 2926 sigortalılık belgesindeki 14.10.2008 tarihinin değil 17.06.2010 tarihi olduğunu, 2010 yılında yapılan tarımsal faaliyete devam etmediğinden 01.01.2011 tarihi itibariyle kaydının silindiğini, dolayısıyla tescil tarihi 17.06.2010, terk tarihi ise 01.01.2011 tarihi olarak güncellendiğini, Sulusaray Ziraat Odası kaydına istinaden 31.10.2019 tarihi itibariyle başlatılan sigortalılığının ise devam ettiğini, 5510 sayılı Kanun Sigortalılığın başlangıcı başlıklı 7.maddesindeki hükmü doğrultusunda müvekkili kurumun yasal mevzuat gereğince işlem yaptığını beyanla hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; "...somut uyuşmazlıkta, davacının dava konusu 2011-2019 döneminde 4/a ve 4/b kapsamındaki çalışmaları çakıştığından, 5510 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince 4/a kapsamındaki hizmet akdine dayalı çalışmaya değer verileceğinden davalı kurum işleminin yerinde olduğu değerlendirilmiş ve bu bağlamda Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller,getirtilen ve ibraz edilen bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; gerek Tarım Bağ-Kur sigortalılığının yasal dayanağını oluşturan Kanunlarda, 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddesinde açıklanan hizmet tespiti davasına koşut bir düzenlemeye yer verilmemesi, gerek tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin tescil edildikleri tarihi takiben başlayacağının öngörülmesi, gerek dava konusu dönemlerde davacının satmış olduğu ürün bedellerinden prim tevkifatının yapılmadığının anlaşılması ve gerekse dava konusu dönemde davacının iradi prim ödemesi veya tescil talebinin bulunmaması karşısında, davacının dava konusu dönem için 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık niteliğini taşıdığı halde kayıt ve tescilinin yasal olarak mümkün olmadığı kanaatine varılmakla davanın reddine dair hüküm aşağıda tesis edilmiştir...." yönünde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "....Davacının dava konusu 2011-2019 döneminde 4/a ve 4/b kapsamındaki çalışmaları çakıştığından, 5510 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince 4/a kapsamındaki hizmet akdine dayalı çalışmaya değer verileceğinden davalı Kurum işleminin yerinde olduğu değerlendirilmiş, davacının dava konusu dönem için 2926 sayılı Kanun kapsamında kayıt ve tescilinin yasal olarak mümkün olmadığı; bu yönde davanın reddine yönelik mahkeme karar ve gerekçesinde bir isabetsizliğin olmadığı; İlk Derece Mahkemesinin bu karar ve gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu, Dairemizce de bu karar ve gerekçeye itibar edildiği, davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ve reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, davacı tarafça ileri sürülen tüm istinaf sebeplerinin ilk derece mahkemesince usul ve yasaya uygun bir şekilde değerlendirilerek hüküm kurulmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. Maddesi gereğince esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; "..müvekkilin bağlı bulunduğu Dutluca Tarım Kredi kooperatifinin kapatıldığı, kapatılan kooperatife ait kayıtların arşiv bilgilerine ulaşılamadığını, bahse konu arşiv belgeleri getirtildiğinde görülecektir ki müvekkil tarım kredi kooperatifinin ortaklarındandır. Müvekkilin ilk pirim kesintisi tarihinin 2002 olması kooperatif ortağı olması karşısında müvekkilin tarımsal faaliyetinin 2002 tarihinden bu güne kadar aralıksız olarak sürdürdüğü görülmektedir. Ayrıca alınan bilirkişi raporları da hüküm kurmaya elverişli olmadığı, birbirleri ile çeliştiği apaçık ortada iken, çelişki giderilmeden en son alınan rapora itibar edilmesi de kabul edilemez. Alınan raporlardan açıkça anlaşılacağı üzere ilk 2 rapor birbirini teyit eder nitelikte olduğundan bu raporlara itibar edilerek davamızın kabulü gerekirken reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca müvekkil halihazırda da tarım bağkurlusudur. Müvekkilin SGK Kayıtları incelendiğinde yıllardan beri tarım ile uğraştığı açıktır. Tarımsal faaliyetin tabiatı gereği işler ilkbahar ile başlar sonbahar ile biter. Çiftçiler genellikle bu tarihlerden sonra kış mevsimlerinde İstanbul'da işçi olarak çalışmak için giderler. Köylerde genel hayat bu şekildedir. Görüldüğü gibi 4/a sigortalılığı dikkatle incelendiğinde kış aylarına tekabül etmektedir. Bu durum çiftçilik faaliyetinin olmadığı şeklinde yorumlanamayacak olduğu gibi Yargıtay'ın bir çok kararında da açıkça ortaya konulduğu gibi kısa süreli SGK'lı olarak çalışılmasının tarımsal faaliyetinin önünde engel olmadığı tarımsal faaliyetinin asıl SGK çalışmalarının ise kısa süreli faaliyet olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Yukarıda da belirttiğim gibi müvekkilin halihazırda tarım bağkurlusu olduğu da dikkate alındığında müvekkilin emek ve mesaisini tarımsal faaliyete verdiğini ve münhasıran geçimini tarımla sağladığı hiç bir duraksamaya yer vermeden ortaya konulmuş olacaktır. O halde davamızın reddine dair verilen karar usul ve yasaya aykırılık teşkil etmektedir.." gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptaline dair Kurum işleminin iptali ile yeniden Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4431, Karar No: 2023/11496, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4431 E.  ,  2023/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1633 Esas, 2023/297 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/225 Esas, 2021/432 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 205 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin yatırıldığını ve noter tebligatlarının çekildiğini, dava konusu parsel için taşınmaz malikleri tarafından Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/477 Esas, 1999/308 Karar sayılı dosyası ile müvekkilleri idare aleyhine tezyidi bedel davalarının açıldığını ve mahkeme kararı sonucu hükmedilen bedellerin müvekkil idarece ödendiğini, bedelleri yatırılan ve kamulaştırması kesinleşen taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; açılan tescil davasını kabul ettiklerini, davanın açılmasına müvekkilin sebebiyet vermediğini, davacı idari lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesini, yargılama giderlerini davacı kurum üzerine bırakılmasını istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 205 parsel sayılı taşınmazın, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile, takyidatlardan ari olarak davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 205 parsel sayılı taşınmazın, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile, takyidatlardan ari olarak davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun'un (mülga) 17 nci maddesine dayalı tescil davasında, Mahkemenin kararı ile davanın kabulüne karar verildiğini; ancak lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmedildiğini, iş bu davanın kamulaştırma bedelinin tespiti davası olmayıp 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesine dayalı tescil davası olduğunu, 1990'lı yıllarda yapılan kamulaştırmalar sonrasında davalılar veya murisleri tarafından kamulaştırma bedellerini almış olmalarına ve aradan yıllar geçmiş olmasına karşın tapuda DSİ lehine ferağ verilmediğinden taşınmazın DSİ adına tescilinin mümkün olmadığını, dolayısıyla davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini belirterek mahkeme kararının düzeltilmesine, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın davacı idarece kamulaştırılması nedeniyle iş bu davanın açıldığını, davalının dava açılmadan önce tapuda ferağ verilmesi için davet edilmediğini, ayrıca davalı vekilinin ilk duruşmadan önce bir dilekçe ibraz ederek davayı kabul ettiklerini bildirdiği anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğunu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un "Tapulu taşınmaz mallarda tescil” kenar başlıklı (mülga 24/4/2001 - 4650/21 md.) 17 nci maddesi şöyledir;

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un "Tapulu taşınmaz mallarda tescil” kenar başlıklı (mülga 24/4/2001 - 4650/21 md.) 17 nci maddesi şöyledir;

“Tebliğ edilen kamulaştırma işlemine karşı idari ve adli yargıya başvurulmadığı veya bu konuda açılan davaların kesin olarak sonuçlandığı ancak taşınmaz mal sahibinin ferağ vermediği hallerde, takdir edilen ve artırılan bedelin tamamı milli bankalardan birine yatırılarak makbuzu ilgili belge örnekleriyle birlikte mahkemeye verilir. Mahkeme iki tarafı derhal davet ederek, gelmemeleri halinde gıyaplarında, belgeleri inceleyerek, kamulaştırma usulüne uygun şekilde tamamlanmış ise, taşınmaz malın kamulaştırma yapan idare adına tesciline karar verir ve tapu dairesine bildirir.

Kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde sicil kaydının terkinine karar verilir.

Bu tescil ve terkin işlemi sırasında mal sahiplerinin bu taşınmaz mal nedeniyle vergi ilişkisi aranmaz. Ancak, ilgili tapu dairesi durumu vergi dairesine bildirir.

Bu Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen hallerde yapılacak kamulaştırmalarda yatırılacak miktar, ödenecek ilk taksit bedelidir.”

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 205 parsel sayılı taşınmazın 8.800,00 m²sinin idarece kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedellerinin yatırıldığını ve noter tebligatlarının çekildiği, dava konusu parsel için taşınmaz malikleri tarafından Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/477 Esas, 1999/308 Karar sayılı dosyası ile müvekkilleri idare aleyhine tezyidi bedel davaları açıldığı ve mahkeme kararı sonucu hükmedilen bedellerin müvekkil idarece ödendiği, yargılama sırasında davalının verdiği dilekçe ile davayı kabul ettiği anlaşılmakla 6100 sayılı Kanun'un 312 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11914, Karar No: 2009/14568, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11914 E.  ,  2009/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalı ... Limited Şirketinden otoyol iveco marka ... satın aldığını, imalat hatası olan aracı birçok kez yetkili servise götürdüğünü, diğer davalının ise ithalatçı firma olduğunu ileri sürerek, aracın değiştirilmesine, bu mümkün olmazsa ödediği 28.300.000.000 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aracın değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı taraftan satın aldığı araçta imalat hatası bulunduğunu belirterek aracın değiştirilmesi veya ödediği bedelin iadesi talepli bu davayı açmıştır.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı TKHK.nun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra, kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun birinci maddesinde belirtilen amaçlar ile mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici

2009/11914-14568

1-Davacı, davalı taraftan satın aldığı araçta imalat hatası bulunduğunu belirterek aracın değiştirilmesi veya ödediği bedelin iadesi talepli bu davayı açmıştır.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı TKHK.nun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra, kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun birinci maddesinde belirtilen amaçlar ile mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici

2009/11914-14568

işlemini kapsar” Hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder, Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar, Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ..., dava konusu aracı mesleki amaçlar ile satın aldığı için, Yasanın 3.maddesinde belirtilen “tüketici” tanımına girmemektedir. Şu halde bu davaya bakmaya, genel mahkemeler görevlidir. Nitekim Mahkemece 16.9.2005 tarihli duruşmada, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile genel hükümler çerçevesinde bakılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığına Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakıldığının yazılması, maddi hataya müstenit olduğundan, bu husus bozma sebebi sayılmamıştır. Ancak genel mahkeme olarak bakıldığı halde, Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekirken, 4822 Sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı TKHK.nun uygulanması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 14.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8576, Karar No: 2016/8060, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8576 E.  ,  2016/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davalının sosyal ve ekonomik durumunun tespiti için yazılan müzekkere cevabında davalı ...'nın " .../..." adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Aile Mahkemesi ise velayet sahibi ...'nın yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...'nın velayeti babası ...'dadır. Bu halde, yetkili mahkeme, velayeti kullanan babası ... 'nın yerleşim yeri mahkemesidir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Dosya kapsamından, veli babası ...'nın kolluk araştırmasına göre, " .../..." adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.