muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17291, Karar No: 2015/20319, Tarih: 15.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/17291 E.  ,  2015/20319 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : FATİH 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2011

NUMARASI : 2010/149-2011/742

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; yapılan kontrolde davalının belirtilen adreste kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, davalı hakkında ödenmeyen kaçak elektrik faturaları ile bu tutara ait gecikme zammı ve gecikme zammına ait KDV'si ile birlikte Fatih 2.İcra Müdürlüğü'nün 2007/9734 Esaslı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek, davalının toplam 2.374,31 TL alacağa vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; elektrik kullanılan evin elektrik sözleşmesinin kendisi adına olmadığını, kaçak elektrik kullanımının kendisinin ikamet ettiği süre içerisinde yapılmadığını, 34-40 yıldır takılı olan sayacın idare tarafından söktürüldüğünü ve kendisine yeni saat aldırıldığını, eski saatin ev sahibi A.. K.. üzerine olmasına rağmen yeni saatin kendisi üzerine yazıldığını, ilgili adresin elektriğinin 21.03.2006 tarihinde değiştirildiğini, bu tarihten 25 gün sonra da ilgili adresin kendisi tarafından tahliye edilerek mal sahibi olan A.. K.. devredildiğini, kaçak zaptından sorumlu olması gereken kişinin ev sahibi A.. K.. olduğunu savunarak, davanın reddini ve lehine %40 inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davalının Fatih 2.İcra Müdürlüğü'nün 2007/9734 Esas sayılı dosyasında yaptığı itirazın iptaline, 474,56 TL asıl alacak, 76,28 TL KDV olmak üzere toplam 550,84 TL için takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan alacağa yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davalının Fatih 2.İcra Müdürlüğü'nün 2007/9734 Esas sayılı dosyasında yaptığı itirazın iptaline, 474,56 TL asıl alacak, 76,28 TL KDV olmak üzere toplam 550,84 TL için takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan alacağa yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Bu bağlamda somut olaya bakıldığında; davacı BEDAŞ görevlilerince davacının ikamet ettiği meskende yapılan denetimde 25.02.2006 tarihli tutanak ile adreste kurulu “3009204“ sayılı tesisattan sayaç camını aralayarak müdahale etmek suretiyle elektrik sarfiyatının yapıldığının tespit edildiği, dosyada mevcut 13.06.2006 tarihli sayaç tamir raporuna göre de sayacın yapılan muayenesinde sayaç cam kenarı aralanarak diske müdahale edildiği, içinde film tozları bulunduğu, kaçak işlemi yapılmasının uygun olduğunun bildirildiği, dosyada yer alan kaçak kayıt dökümüne ilişkin belge incelendiğinde ise davalı adına toplam 1.713,71 TL borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Yine dosyada bulunan İstanbul 37.İcra Dairesi'nin 2007/9734 Esaslı takip dosyasının incelenmesinde; takip tarihinin 29.11.2007 olduğu, alacaklısının davacı BEDAŞ, borçlularının davalı C.. Ö.. ile dava dışı Ahmet Kuş ile Semiha Ölçay olduğu, 1.713,71 TL asıl alacak, 559,83 TL gecikme zammı, 100,77 TL KDV olmak üzere toplam 2.374,31 TL alacağa ilişkin icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin borçlu olan davalıya 12.12.2007 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu davalının ise süresi içinde 17.12.2007 tarihinde borca itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kaçak elektrik bedelinin hesaplanması için bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen 15.04.2011 tarihli raporda, tutanak tarihi olan 25.02.2006 tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre hesaplama yapılmamıştır. Davalının sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedeli, kaçak tutanak tespit tarihinde yürürlükten kaldırılmış olan 21.03.2003 tarih ve 122 sayılı kurul kararının 40, 41, 42 ve 43. madde hükümlerine göre yapılmış ve davalının toplam ödemesi gereken borç miktarı 550,84 TL olarak belirlenmiştir. Oysa ki hesaplamanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre yapılması gerekmektedir.Bilirkişi raporu bu yönü ile Yönetmeliğe uygun değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş; bilirkişiden davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre yeniden hesaplanması için ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi yoluna gitmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34554, Karar No: 2014/8421, Tarih: 19.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/34554 E.  ,  2014/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'ın, 11.01.2014 tarihinde öldüğü,

Anlaşıldığından sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11077, Karar No: 2016/6751, Tarih: 02.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11077 E.  ,  2016/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 03.07.2010 günü sürücüsü ... olan aracın, ...i'nin sevk ve idaresindeki kamyona çarptığını, kazada davacının eşi ..., kızı ... ve oğlu ...'nın vefat ettiğini, ...'ün kazada asli kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1000TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 500TL cenaze giderlerinin 26.07.2010 tarihinin 8 iş günü sonrasından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile ...'dan dolayı 500,00-TL, ...'den dolayı 250,00-TL ve ...'dan dolayı 250,00-TL olmak üzere toplam 1.000,00-TL destekten yoksun kalma zararı ile 500,00-TL cenaze masrafının (toplam: 1.500,00-TL) 06/08/2010 tarihinden itibaren yasal faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava 6098 sayılı BK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte 6098 sayılı TBK m. 53'ün öngörmüş olduğu hal,

2-Dava 6098 sayılı BK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte 6098 sayılı TBK m. 53'ün öngörmüş olduğu hal,

ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nın 53. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Davalı destekten yoksun kalmadan ileri gelen somut zararı gidermek zorundadır. Bu nedenle tazminat hesabından önce zarar tutarını belirlemek gerekir. Bunan yanında amaç zarar görenin malvarlığındaki eksilmeyi giderme olduğuna göre, ölüm nedeniyle desteğini yitirenin elde ettiği çıkarlar varsa, bunların da zarar tutarından indirilmesi gerekir. Aksi halde zarar görenin malvarlığında olaydan önceki duruma göre bir artış meydana gelmiş olur. Buradaki amaç zarar gödenin malvarlığını zenginleştirmek değil, desteğini yitiren kişiye ölümden önceki yaşam düzeyini sürdürebilme olanağı tanımaktır.

Bununla birlikte destekten yoksun kalan kimse devamlı ve gerçek bir ihtiyaç içerisinde bulunmalıdır. Genel olarak bakım ihtiyacı, sosyal düzeye uygun olan yaşamın devamını sağlamak için gerekli olanaklardan yoksun kalmayı anlatır. Eğer ölenin eylemli olarak baktığı davacı, ölüm yüzünden bu bakımın sağladığı yaşama düzeyinin altına düşmüş olursa, ihtiyaç bulunma koşulu gerçekleşmiş sayılır. Burada önemli olan, davacının ve ailesinin temsil ettiği sosyal ve ekonomik düzeye göre normal karşılanan giderlerdir.

Somut olayda; davacı destekten yoksun kalan eş ... nüfus kayıtları incelendiğinde 28/09/2012 tarihinde evlenmiş olması bakımdan yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olması dikkate alınarak davacının eş Rana yönünden destekten yoksun kalma tazminatının evlilik tarihine kadar hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde muhtemel yaşam süresi boyunca hesaplanması doğru görülmemiştir.

3-Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak "hatır için ücretsiz taşıma" ve "aracı hatır için ücretsiz kullandırma" tamlamalarının

3-Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak "hatır için ücretsiz taşıma" ve "aracı hatır için ücretsiz kullandırma" tamlamalarının

benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK'nın 43. maddesi (6098 sayılı TBK md. 51) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hatır taşıması bir kimseyi ücretsiz olarak ve bir karşılık almadan ve bir yararı bulunmadan taşıma halidir. Yani hatır için taşımada taşımanın karşılıksız olması veya alınan karşılığın önemsiz olması gerekir. Taşıma, işletenin veya sürücünün değil taşınanın yararına olmalıdır.

Taşınan veya kullananın yararının sözkonusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve ödenceden indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıması ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Hakim, tazminattan mutlaka belli bir oranda indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Mahkemece, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, 6098 sayılı TBK'nın 51. madde hükmüne göre tazminattan indirim yapılmalıdır.

Somut olayda; yukarıda açıklanan ilkeler ışığında tazminattan %15 hatır taşıması indirimi yapılmış ise de, Dairemizin yerleşmiş ilkelerine göre, belirlenen oran bir miktar daha artırılarak, tazminattan indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2-3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2/6/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/503, Karar No: 2010/2188, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/503 E.  ,  2010/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2761 ada 88 parsel sayılı kapama armut bahçesi nitelikli taşınmazın maliki olduğunu, komşu 92 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalının taşınmaz sınırına diktiği kavak ağaçlarının gölge yapması nedeniyle ürün ve kalite kaybı meydana geldiğini ileri sürerek, ağaçların sökümü suretiyle el atmanın önlenmesi ve tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı taşınmazına dikilen kavak ağaçlarının davacı taşınmazına zarar verdiğinin belirlendiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, tazminat isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 172,66 -TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 1.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12494, Karar No: 2014/13831, Tarih: 21.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12494 E.  ,  2014/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/238-2013/244

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeye bağlı olarak taşeron diğer davalı şirkette 04.03.2005-31.12.2009 tarihleri arasında güvenlik personeli olarak çalıştığını, net 1.000,00 TL maaş aldığını, yaz aylarında haftada altı gün kış aylarında haftada beş gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, ödenmeyen yıllık izin alacaklarının bulunduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, davacının davalı şirket çalışanı olduğunu, husumet yönünden itiraz ettiklerini, davacının taleplerinin kanuni dayanağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A... G... Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi sonunda kendi el yazısı ile hazırladığı istifa dilekçesi ile iş sözleşmesini feshettiğini, davacının maaşının bordrolarda belirtilen tutar olduğunu, işyerinde üç vardiya halinde çalışıldığını, bu sebeple fazla mesai bulunmadığını, varsa fazla mesaiden diğer davalı belediyenin sorumlu olduğunu, davacının alacak hakkının bulunması kabul edilse bile tüm sorumluluğun davalı belediyede olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Davacı yaz aylarında haftada altı gün kış aylarında haftada beş gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek fazla mesai yaptığını beyan etmiştir. Davalı şirket ise davacının işyerinde üç vardiya halinde çalıştığını ve bu sebeple fazla mesai yapmadığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının günlük oniki saat çalıştığını, yaz aylarında haftanın altı günü çalışmasına göre haftalık onsekiz saat, kış aylarında haftanın beş günü çalışmasına göre haftalık yedibuçuk saat fazla mesai yaptığını belirterek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları haftanın altı günü 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan ederken davalı tanıkları günde sekiz saat çalıştıklarını ve fazla mesai yapmadıklarını beyan etmişlerdir. Fazla mesai alacağı bakımından emsal dosyalarda (Dairemizin 2014/6744-6749 E 2014/9266-9271 K) işyerinde üçlü vardiya olduğu ve fazla mesai yapılmadığı kabul edilmiştir. Bu sebeple mahkemece bu emsal kararlarda dikkate alınarak tanık beyanları, işyerindeki çalışma düzeni ve varsa nöbet çizelgeleri yeniden değerlendirilerek fazla mesai alacağı hakkında karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67896, Karar No: 2013/11530, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67896 E.  ,  2013/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, 31.12.2007 tarihinde vefat eden annesi ...'ye ait banka kartı ile vefat sonrası 1.1.2008-31.3.2008 tarihleri arasında hak edilmemiş paraları çekerek haksız yarar sağlaması eyleminin "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda;

Sanığın, hakedilmiş olduğu zannıyla hesaba yatan muhtelif paraları çektiğini aşamalarda savunmuş olması karşısında; vefat tarihi sonrası banka hesabına yatan ve sanık tarafından banka kartıyla ATM cihazından çekilen paraların kalem kalem niteliklerinin (kredi kartı borcu, kredi borcu karşılığı yatan tazminatlar, maaş-fark ödemesi, ölüm tazminatı v.s.) kuşkuya yer bırakmayacak biçimde

belirlenmesi, vefat vakıasının katılan ...K.'na ve bankaya bildirilip bildirilmediğinin araştırılması, varsa bildirim belgesinin dosyaya intikalinin sağlanması, ölümün katılan ...K. kayıtlarına hangi tarihte ne suretle girdiğinin tespiti, banka kartının bankaya iadesine ilişkin olarak sanığa tebliğ olunmuş bir yazı ve bu yazıya verilmiş yazılı bir cevap olup olmadığının araştırılması, atılı suçun maddi unsuru olan hileli hareketin ne olduğunun denetime olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmesi, toplanan deliller birlikte incelenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.6.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.