muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5843, Karar No: 2023/6112, Tarih: 30.05.2023

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz kapsam ve nedenlerine göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,3. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/216, Karar No: 2022/4465, Tarih: 07.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/216 E.  ,  2022/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, Bigadiç Eti Bor İşletme Müdürlüğü Simav Açık Ocağında dekapaj işinin yüklenicisi ...-...-Sigma İş Ortaklığı emrinde kamyon şoförü olarak çalışan mağdur ...’ın gece vardiyasında kullandığı kamyon ile hafriyat boşaltmak için geldiği döküm sahasında damperi kalkık vaziyette döküm yaparken aynı firmada şoför olan ...’un da kullandığı kamyon ile döküm yapmak için gelerek 6-7 metre mesafede çapraz bir şekilde yanaşarak damperini kaldırdığı esnada sağ tarafına yan yatarak devrildiği, kamyonun damperinin sağ tarafta bulunan ...’ın içinde bulunduğu kamyonun kabin bölümüne devrilerek sürücü kısmını tamamen parçaladığı, aracın içinde bulunan ...’ın öldüğü, ...’un 24.12.2012 tarihli genel adli muayene raporuna göre, multitravma mevcut olduğu, skapulada fraktür tespit edildiği, ...’un hazırlık aşamasında 03.12.2013 tarihli ifadesinde olay nedeniyle şikayetçi olduğu, yargılama devam ederken 23.01.2015 tarihinde öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 22.07.2015 tarihli raporuna göre ...'un 24.12.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası geçirmesi ile akciğer kanseri ve buna bağlı gelişen komplikasyonlara bağlı ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığının belirtildiği,

Sanık ...’in ...-Gökçe-Sigma ortak girişimi tarafından üstlenilen Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü, Bigadiç Bor İşletme Müdürlüğü Simav Açık Ocağı, 110.000 ton dekapaj işinin süresi boyunca proje müdürü olarak görevlendirildiği, sanık ...’un şantiye şefi, temyiz dışı sanık ...’un döküm sahasında hafriyat yüklü kamyonları döküm yapacakları yere yönlendirmekle görevli tumbacı, temyiz dışı sanık ...’ın ekskavatör operatörü, temyiz dışı sanık ...’ın iş ortaklığında yer alan Sigma şirketi yetkilisi, temyiz dışı sanık ...’nun ... şirketi yetkilisi, temyiz dışı sanık ... ...’in ... şirketi yetkilisi oldukları olayda,

Hazırlık aşamasında alınan 08.01.2013 tarihli bilirkişi heyet raporunda, damper kasasında bir tarafa kolay boşalabilen yumuşak malzeme, diğer tarafa yapışkan killi malzeme yüklendiğinde boşaltma esnasında damperin ağırlığının dengeyi bozması ve sağ arka tekerleklere aşırı yük gelmesi nedeniyle az da olsa çökmesi sonucu kamyonun sağ tarafa yattığı, kantar fişlerinden kamyonların ortalama bir seferde 45 ton malzeme taşıdıklarının tespit edildiği, zeminin vibrasyonlu silindirle sıkıştırılmasına rağmen kamyonun yük kapasitesinin aşılarak kamyonun sağ arka tekerleğinin zeminde çökme meydana getirdiği, damper pistonunun aşırı yük nedeniyle eğildiği, ...’un çapraz şekilde ve damper boyu mesafe uzunluğundan daha az mesafede yanaştığı,bir kişi olarak çalışan tumbacının yetersiz sayıda olduğu tespitlerine yer verildikten sonra ...’un asli kusurlu, kamyonların kapasitesinin üzerinde çalışması ve hophopçu(tumbacı) sayısının yetersiz olması nedeniyle işverenin tali kusurlu olduğunun belirtildiği,

Mahkemece hükme esas alınan 04.08.2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda, ... asli kusurlu, şirketler yetkilileri ..., ..., ...r’in kusursuz, tumbacı olan temyiz dışı sanık ...’un tali kusurlu, sanıklar ... ve ...’un ise, işyerinde denetim ve kontrol mekanizması kurup, yeterli eleman ayırarak her vardiyada işçilerin çalışırken iş güvenliği kurallarına uyarak çalışmasını denetlemediği, akşamları çalışma alanının yeterli şekilde aydınlatılmadığı, döküm sahasına her beş dakikada bir kamyon hafriyat getirdiği halde bir tane tumbacı görevlendirildiği ve bu tumbacının da sadece döküm sahasında kamyonları gideceği yere yönlendirdiği, kamyonun döküm yerine geri geri nasıl yanaşacağını planlayıp çalışma sırasında uygutlatmayıp, tamamen kamyon şoförlerine bırakıldığı, döküm sahasının kenarına yüklü kamyonların kaç metre geri geri yanaşacağının belirlenmediği, yanaşma mesafesinin önceden belirlenip işaretlenmediği, denetim ve kontrolün tam olarak yapılmaması nedeniyle ...’un da tumbacıyı beklemeden döküm sahasının kenarına ve ölenin kamyonuna tehlikeli şekilde yanaşarak iş kazası meydana gelmesine neden olduğu, bu hususları yerine getirmeyen proje müdürü ... ve şantiye şefi ...’un tali kusurlu olduklarının belirlendiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanıkların kusursuz olduğuna, eksik bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurulduğuna, gece sorumlusu olmamalarına rağmen müvekkilleri hakkında ceza tayin edilmesinin yerinde olmadığına, raporlardaki çelişki giderilmeden hatalı karar verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (3-c) nolu bendi hükümden çıkarılarak yerine “Sanıklar hakkındaki hapis cezasının TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK‘nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2 maddesi gereğince kişilerin ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20TL hesabıyla 18.200’er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8171, Karar No: 2010/9919, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8171 E.  ,  2010/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.Kişi) : ...Bank Ltd. Şti. Vek. Av....... Davalılar (Alacaklılar):1-Yapı Kredi Ban.A.Ş (Koşbank A.Ş.)Vek.Av.... Tokgöz 2-...Gıda Tic. A.Ş. Vekili Av.... 3-.... Vekili Av.... 4... Yağ Det.San.A.Ş. Vekili Av.... 5-... Finans A.Ş. 6...Finans Hiz. A.Ş. Vekilleri Av.... 7-...Yağ San. Tic. A.Ş. Vekili Av.... 8-... Vekili Av.... 9-... Vekili Av.... 10-...Yağ San. Ltd. Şti. Vekili Av.... 11-...Faktoring Hiz. A.Ş. Vek.Av.... 12-...Faktoring A.Ş. Vekili Av.... 13... Organik Gıda A.Ş. Vekili Av.... 14...Kombinaları A.Ş. Vekili Av.... 15-...Plastik Amb. San.A.Ş. Vekili Av.... 16-... Vekili Av.... 17...Bit.Yağ San.Tic.A.Ş.Vek.Av.... 18-...Bitkisel Yağ San.Tic.A.Ş.Vek.Av.... 19...Yağ Ltd. Şti. Vekili Av.... ... 20-...Renk Kutu Tic.A.Ş. Vekili Av.... 21-... A.Ş. Vekili Av.... (BORÇLU ) 22... Yağ Sanayi Tic. A.Ş. aralarındaki istihkak davası hakkında Karşıyaka 1.İcra Hukuk Mahkemesince verilen 25.06.2008 Gün ve 873/403 Sayılı kararın Bozulmasına lişkin Dairemizin 14.07.2009 gün ve 17209/11136 Sayılı ilamına karşı davacı (3.Kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

1-Davalı alacaklı ...Factoring vekilince karar temyize cevap dilekçesiyle temyiz edilmiştir. Ancak, davacı üçüncü kişinin temyiz dilekçesi davalı alacaklı vekiline 04.08.2008 tarihinde tebliğ edildiği halde, bu davalı vekili tarafından 20.08.2008 tarihinde yasal 10 günlük süre geçtikten sonra karar temyiz edildiğinden süresinde yapılmayan temyiz isteminin İcra ve İflas Kanunu'nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İcra ve İflas Kanunu'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Davacı üçüncü kişinin karar düzeltme dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden, yerel mahkeme kararından sonra Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.09.2008 gün ve E:2007/11, K:2008/271 sayılı kararı ile borçlunun iflasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından, İcra ve İflas Kanunu'nun 193/2. maddesi uyarınca takip düşmüş ve hacizler kalkmıştır. Bu durumda dava konusu kalmadığından "istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi ve dava açılmasına neden olan tarafın yargılama giderleriyle sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davacı üçüncü kişi, alacaklılar ...Plastik Ambalaj Sanayi A.Ş., ... ve Yapı Kredi Bankası A.Ş.’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde temyiz eden davacı üçüncü kişi, alacaklılar ...Plastik Ambalaj Sanayi A.Ş., ... ve Yapı Kredi Bankası A.Ş.’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, Dairemizce yerel mahkeme kararının bu yönde bozulması gerekirken, maddi yanılgı sonucu bu yön gözardı edilerek, davacı üçüncü kişinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı alacaklılardan ...Plastik Ambalaj Sanayi A.Ş., ... ve Yapı Kredi Bankası A.Ş.’nin avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazları kabul edilerek, yerel mahkeme kararının avukatlık ücreti yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

O halde, davacı üçüncü kişinin bu yönleri amaçlayan karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin 14.07.2009 günlü 2008/17209 Esas, 2009/11136 Karar sayılı bozma kararı kaldırılmalı ve mahkemenin 25.06.2008 tarihli kararı yukarıdaki şekilde bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 14.07.2009 günlü 2008/17209 Esas, 2009/11136 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkemenin 25.06.2008 tarihli ve 2006/873 Esas, 2008/403 Karar sayılı kararının yukarıdaki şekilde BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10573, Karar No: 2023/7494, Tarih: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10573 E.  ,  2023/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/103 E., 2015/298 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEMYİZ EDENLER : Katılan ..., suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararı ile; SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.07.2019 tarihli ve 4-2015/413505 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun olayın tramvası sebebiyle Mahkemede beyanda bulunamadığını, zaman kavramının gelişmemesi nedeniyle eylemlerin ikinci sınıfta bulunduğu zamanlarda gerçekleştiğine dair anlatımına itibar edilerek SSÇ’nin mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan ...'ün Temyiz İsteği

Katılan mağdurun anlatımlarının yaşı ve SSÇ’nin tehditi dikkate alınarak çelişkili olmadığını, olaylardan olumsuz yönde etkilendiğini, olayı katılan mağdurun psikiyatristine anlatması sonucunda öğrendiklerini beyanla SSÇ’nin birden fazla istismar eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

Taleplerine rağmen SSÇ ve katılan mağdurun yüzleştirilmediğini, mağdurun duruşma esnasında SSÇ’yi teşhis edememesinin olağan olmadığını, katılan mağdur ile dava dışı Abdulkadir arasında gerçekleşen olayların Adli Tıp Kurumu tarafından değerlendirilmediğini, katılan mağdur ve katılan annesinin beyanlarının çelişkili olduğunu, katılan mağdurun ailesine karşı suçluluk duygusu içinde böyle bir iddiada bulunduğunu beyanla SSÇ’nin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ile katılan mağdurun aynı okulda öğrenci oldukları, SSÇ'nin katılan mağduru 2. sınıfta okuduğu tarihte okulun B bloğunda bulunan boş sınıfa götürüp katılan mağdurun pantolonunu indirdiği, kendisininde pantolonunu indirerek katılan mağdurun cinsel organına dokunduğu, kendi cinsel organını katılan mağdura gösterdiği ve katılan mağdurun poposuna sürterek sokmaya çalıştığı, katılan mağduru başkalarına anlatırsan babanı öldürürüm şeklinde tehdit ettiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamaları reddettiği, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda suç tarihine ilişkin olarak suçun SSÇ'nin 12 yaşını doldurduğu dönemde işlendiği yönünde bir delil bulunmadığı, olayın ortaya çıkış şekli, katılan mağdurun suç tarihine ilişkin çelişkili açıklamalarındaki şüphenin SSÇ lehine yorumlanması gerektiği, bu nedenlerle suç tarihi itibarıyla SSÇ'nin katılan mağdura karşı cinsel istismar suçunu işlediği ancak 12 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar Mahkemece SSÇ'nin suç tarihinde on iki yaşından küçük olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; katılan mağdurun beyanının alındığı ilk tarihte sekiz yaşında olduğu, yaşı itibarıyla ay-yıl kavramlarının tam olarak gelişmeyeceği, olay tarihinde ikinci sınıfta olduğu (eylül 2013 ile haziran 2014 ) yönündeki anlatımına üstünlük tanınması gerektiği nazara alındığında; kayden 06.06.2001 doğumlu SSÇ'nin suç tarihinde on iki on beş yaş aralığında olduğu kanaatine varılmıştır.

2. Birinci bentte belirtilen sebeple suç tarihinde on iki on beş yaş aralığında bulunan SSÇ hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri ile ikinci fıkrasında belirtilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden 7 yıl 6 aylık, tehdit suçu yönünden 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.04.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle katılan mağdur vekili ve katılan ...'ün temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Zamanaşımı nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye kısmen iştirak edilmiştir.

V. KARAR

3. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.04.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle katılan mağdur vekili ve katılan ...'ün temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Zamanaşımı nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye kısmen iştirak edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/298 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak SSÇ hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13758, Karar No: 2018/5473, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13758 E.  ,  2018/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak; müştekinin beyanında, suça sürüklenen çocuğun daha önceden iş yerinde çalıştığını, olay günü de suça sürüklenen çocuk ve sanık...’in uyumak için içeri girdiklerini, herhangi bir zararının olmadığını, çalınan birşeyinin olmadığını söylemesi, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanık..., söz konusu kahveye hava soğuk olduğu için geceyi orda geçirmek amacıyla girdiklerini savunmaları, 19.01.2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre de; içerde herhangi bir dağınıklığın olmadığı, eşyaların yerinde olduğunun tespit edilmesi karşısında, yaşı büyük olması nedeni ile hakkında ayrı dava açılan sanık...’ın dosyası getirtilip, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun beyanları incelenerek, delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22656, Karar No: 2015/4892, Tarih: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22656 E.  ,  2015/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazın tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza ait imar paftası üzerinde konumu işaretletildikten sonra, taşınmazın konut alanı olup olmadığı, tamamen veya kısmen kamuya özgülenip özgülenmediği, Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak kamuya özgülendi ise özgülenme amacı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile 1.675,74 m2 lik kısmına fiilen el atılan taşınmazın kamulaştırma planı içinde olduğundan bahisle 2.980,14 m2'lik bölümünün bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.