muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10656, Karar No: 2022/972, Tarih: 10.02.2022

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasalara uygun olmadığını, dava konusu edilen 160 ada 76 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında mera vasfıyla kamu orta malı olarak sınırlandırıldığını, mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın davanın kabulüne karar verdiğini, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 16.05.2018 tarihli ve 2018/85 E., 2018/901 K. sayılı kararıyla, davacı ...'in davasına dayanak kıldığı 21/11/1968 tarihli 26 altı sıra nolu 3 hektarlık tapu kaydının tespit sırasında 160 ada 75 parselde revizyon görerek bu parsele uygulandığı ve sonucunda bu tapu kaydına istinaden 160 ada 75 parsel tarla vasfıyla ve 21.686,50 m2 olarak davacı... oğlu ...'in tapusu kapsamında kalıp onun 1995 yılında ...oğlu...'e hibe etmesi üzerine... adına tespit ve tescil edildiği, dava konusu edilen 160 ada 76 parselin ise tespit öncesi 29/12/2005 tarihli 592 sayılı Kadastro Komisyonunun mera norm kararına ve krokisine uygun olarak 199.730,51 m2 yüzölçümüyle mera olarak sınırlandırılıp mera sınırlarının kesinleştirildiği o tarihte zemindeki kullanım durumlarının tespitinin yapıldığı ve davacının dayanağı tapu kaydının da zemindeki kullanım durumuna göre 160 ada 75 parsele revizyon görerek uygulandığı, hal böyle iken davacının davası sübuta ermediğine göre açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eksik inceleme yapıldığını, keşif, bilirkişi ve tanık beyanlarının göz ardı edildiğini, taşınmazın kendisi ve ailesi tarafından kullanıldığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Kars İli Digor İlçesi Dağpınar Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 76 parsel sayılı 199.730,51 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kadimden beri Dağpınar beldesi halkı tarafından mera olarak kullanıldığı ve fiili zeminde de halen bu vasıfta olduğu belirtilerek, mera vasfıyla kamu orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Dava, 106 ada 76 parsel sayılı taşınmazla ilgili kadastro tespiti öncesi hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Kadastro sonucunda Kars İli Digor İlçesi Dağpınar Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 76 parsel sayılı 199.730,51 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kadimden beri Dağpınar beldesi halkı tarafından mera olarak kullanıldığı ve fiili zeminde de halen bu vasıfta olduğu belirtilerek, mera vasfıyla kamu orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Dava, 106 ada 76 parsel sayılı taşınmazla ilgili kadastro tespiti öncesi hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun kamu malları başlıklı 16/B. maddesinde “Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır.”

Tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti başlıklı 13.maddesinde “Tapuda kayıtlı taşınmaz mal: A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi adına, b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına, c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına, B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına, b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına, c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur. Noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370'inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 44,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31094, Karar No: 2018/4052, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31094 E.  ,  2018/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK'nın 347. maddesinde şikayet hakkının fiilin öğrenilmesinden itibaren üç ay geçmekle düşeceğinin amir hüküm olarak düzenlendiği ve şikayetin süresinde olup olmadığının mahkemece resen incelenmesi gerektiği, öte yandan; Kayseri 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2501 Esas sayılı dosyasında, icrai haciz tesisi için tapu müdürlüğü tarafından Kayseri 1. İcra Müdürlüğü' ne 24/03/2014 tarihinde cevap verildiği ve fakat adı geçen dosyada alacaklı vekili tarafından bu tarihten sonra, şikayet tarihinden önce başka talebin açılmadığının anlaşılması karşısında; şikayetin süresinde olduğunun kabulü ile bu ipotek tesisi işleminin alacaklıyı zarara uğratma amacıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan eksik araştırma ile şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36565, Karar No: 2017/6948, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36565 E.  ,  2017/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13260, Karar No: 2015/25336, Tarih: 21.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13260 E.  ,  2015/25336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine fatura alacagından kaynaklanan alacak için genel haciz yoluyla icra takibi yapıldığı, borçlunun yasal süresi içinde icra dairesine verdiği dilekçeyle borcu olmadığını belirterek borca itiraz ettiği ve itiraz üzerine takibin durduğu, alacaklı tarafından borca itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, hernekadar takip dayanağı faturalar İİK.nn 68/1 maddesindeki belgelerden değil ise de borçlunun borca itirazında ve 17.12.2014 tarihli cevap dilekçesinde alacaklı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre taraflardan alınan beyan ve sunulan ödeme belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak itirazın kaldırılmasına ilişkin dava tarihi itibariyle borç miktarı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11777, Karar No: 2024/68, Tarih: 08.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/11777 E.  ,  2024/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/307- 2021/307

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-11086

DAVA TARİHİ : 24.08.2020

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü/ İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/9684

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 04.10.2019 tarihinde davalı nezdinde ZMSS poliçesi olan araç ile başka bir aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu, davalıya sigortalı aracın savrularak yaya kaldırımında yürüyen davacı yayaya çarptığını, meydana gelen kazada davacının yaralanarak malul kaldığını, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 10.02.2020 tarihinde 82.051,03 TL kısmi ödeme yaptığını, yapılan ödemenin eksik olduğunu, bakiye tazminat talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 5.001,00 TL maddi tazminatın (sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı) temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini toplam 73.548,88 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 10.02.2020 tarihinde 82.051,03 TL ödeme yaptığını, davalının sorumluluğunun kalmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 10.02.2020 tarihinde 82.051,03 TL ödeme yaptığını, davalının sorumluluğunun kalmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan kusur raporuna göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde % 60 oranında kusurlu olduğu, davacının dosyaya sunduğu rapordaki % 17 maluliyet oranı üzerinden, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hazırlanan aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya kısmi ödeme yaptığı, kısmi ödemenin ödeme tarihinde yetersiz olduğunun tespit edildiği, kısmi ödemenin güncelleştirilmiş halinin hesaplanan tazminattan mahsup edilerek bakiye tazminatın tespit edildiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 61.015,73 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.822,08 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 4.711,07 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 73.548,88 TL tazminatın 21.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusur oranının hatalı olduğunu, kök aktüer bilirkişi raporu ile ek aktüer bilirkişi raporu arasında hiçbir veri farklılığı olmamasına rağmen davalı aleyhine fahiş tazminatın hesaplandığı ek raporun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre hesaplanması, davacının lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kusur oranında isabetsizlik olmadığı, davacı lehine tam oranda nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olduğu, ancak Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 31.12.2020 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre hesaplanan miktarda tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 21.588,74 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.822,08 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 3.721,31 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 33.132,13 TL tazminatın 21.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanan tazminata hükmedilmesi gerektiğini, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararının doğru olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Bu itibarla; tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması gerekmekle birlikte davacı vekilinin temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle, tazminat hesabında PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerekli görülmüştür.

Bu itibarla; tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması gerekmekle birlikte davacı vekilinin temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle, tazminat hesabında PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerekli görülmüştür.

Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nın 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, PMF 1931 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ömür süresi belirlediği halde davacı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itirazı bulunmadığından ve temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin talebi bulunduğundan), %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak yapılacak tazminat hesabına göre karar verilmesi gerekirken, İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz kullanılarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi doğru görülmeyip kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19357, Karar No: 2020/10560, Tarih: 27.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/19357 E.  ,  2020/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında yapılan ihbar üzerine Bartın Sulh Ceza Hakimliği’nin 2014/422 Değişik İş sayılı kararı ile ikametinde yapılan aramada ele geçen dava konusu malzemelerin bulundurulmasının silah imali suçunu oluşturmayacağı, malzemelerin tek başına sanığın izinsiz silah imal ettiğinin veya ticareti yaptığının delili sayılamayacağı, sanık tarafından bizzat imal edip üçüncü kişilere sattığı herhangi bir silahın bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın atılı silah ticareti suçunu işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın ikametinde ele geçen ve 14.01.2015 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı uzmanlık raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu değerlendirilen ''5'' adet tabancanın dairemizin yerleşik uygulamalarına göre sayı bakımından vahim olması karşısında; sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.