muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5541, Karar No: 2017/1300, Tarih: 03.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5541 E.  ,  2017/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/10/2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında asliye ceza mahkemesi ve çocuk mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 14/05/2015 tarihinde 2015/500 değişik iş sayı ile verilen “asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına” ilişkin kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/11/2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Sanık hakkında yapılan yargılama sırasında, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarih ve 170 sayılı kararı ile Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçtiği gerekçesi ile, asliye ceza mahkemesi ve çocuk mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme tarafından “derdest davalara görüldükleri mahkeme tarafından bakılmaya devam edilmesi gerektiği” gerekçesi ile asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.",

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki,

"(1)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde,

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde,

" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 14/05/2015 tarihinde verilen kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Uyuşmazlık konusu görevli mahkemenin tespitine ilişkin olup yargı yeri belirleme konusundaki kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 5. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1359, Karar No: 2015/7941, Tarih: 21.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1359 E.  ,  2015/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davalılar arasında evlenmeye engel olacak derecede yakın hısımlık bulunması sebebiyle evliliğin iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcılığı tarafından re’sen açılmıştır.

Kararın, Cumhuriyet savcılığına tebliğ edildiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Kararın, ..... Cumhuriyet Savcılığına Tebligat Kanununun 43. maddesinde gösterilen usule göre tebliği ve o yer Cumhuriyet savcılığı yönünden de temyiz müddetinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.21.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/5623, Karar No: 2015/19527, Tarih: 18.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5623 E.  ,  2015/19527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak ve kıyı kanununa muhalefet suçundan hüküm kurulduğu ve katılan hazine vekili ve şikayetçi belediye başkanlığı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; bu hususda yeniden tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1562, Karar No: 2017/568, Tarih: 23.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/1562 E.  ,  2017/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12929, Karar No: 2012/971, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12929 E.  ,  2012/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BOLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davaya konu 11 parça taşınmazın miras bırakanları tarafından davalılara muvazaalı biçimde devredildiğini ileri sürerek, iptal tescil isteğinde bulunmuşlar; davacılardan A.. aşamada davasından feragat etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakanın mal kaçırma amacı ile hareket etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacılar A ve M, muris muvazaası hukuksal nedenine dayanarak çekişmeli 11 parça taşınmazın tüm mirasçılar adına tapuya tescilini istemişler; sonradan davacı A.. davasından feragat etmiş, davacı  ise isteğini payı oranında iptal tescile dönüştürmüştür.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Gerçekten de, miras bırakan davalılara temlik ettiği öne sürülen 285 ve 761 parsellerin davalı E.. ile hiçbir ilgisinin bulunmadığı belirlenmek suretiyle bu parseller açısından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı M..'in, bu parsellere yönelik temyiz  itirazı yerinde değildir, reddine.

Dava konusu diğer parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, miras bırakan çekişmeli 101, 162, 163, 165, 374, 480, 674, 693, 759 parsel sayılı taşınmazları 1/2'şer pay olmak üzere torunları olan davalılar M.. ve S...'e satış biçiminde temlik etmiştir.

Dosyadaki belge ve kayıtların incelenmesinden ve tanık beyanlarından miras bırakanın davalıların anne ve babası ve de davalılar ile birlikte kaldığı, taşınmazları satmasını gerektirecek bir  ihtiyaç ya da makul bir nedenin gösterilemediği, taşınmazların akitle gösterilen satış bedelleri ile gerçek değerler arasında açık ve aşırı fark bulunduğu, davalıların o tarihte küçük yaşta oldukları ve akitte davalı S...'i velilerinin temsil ettiği, davalıların o tarihte hiçbir alım güçlerinden söz edilemeyeceği duraksanmayacak biçimde anlaşılmaktadır.

Belirlenen bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalılar M.. ve S.'e yaptığı temliklerin aslında bağış olmasına karşın mirastan mal kaçırmak amacıyla satış biçiminde gerçekleştiği, işlemlerin muvazaa ile illetli olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; 101, 162, 163, 165, 374, 480, .., .., .. parsel sayılı taşınmazlar bakımından davacının miras payı oranında davanın kabulüne karar vermek gerekirken reddedilmesi isabetsizdir.

Davacı M.....'in, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18175, Karar No: 2015/5481, Tarih: 15.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18175 E.  ,  2015/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ....İcra Müdürlüğünün 2013/930 Es.sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının gönderilen ödeme emrine borcu bulunmadığı itirazında bulunduğu senet aslındaki imzasını inkar etmediğini, bu durum karşısında davalının senet aslındaki imzasını inkar etmeden borçlu bulunmadığını iddia ettiğinden herhangi bir ödeme iddiasında bulunmadığından takip dayanağı senetin geçersiz kılındığına yönelik iddiasına dayanak gösterdiği mahkeme kararı ile senedin iptali ile borçlu bulunmadığının tespitine yönelik hüküm ihtiva etmeyip İİK.nun 170 madde gereği takip dayanağı senet bono niteliği taşımadığı gerekçesi ile kambiyo senedine müstenit takibin iptali kararını ihtiva ettiğinden takibe haksız ve yasal dayanaktan yoksun itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belge üzerindeki imzanın müvekkiline ait olduğunu, belgenin tanzim tarihi 27.02.2002, ödeme tarihi de 30.03.2002 olduğunu, belgenin tanzimi sırasında belgede yazıların altına tanzim tarihi atılmamış belgenin rastgele bir yerine tanzim tarihi 27.02.2003 olarak yazılmış olup bu tanzim tarihi davacı ve bilgisi dahilinde 3.kişiler tarafından 27.02.2012 tarihine dönüştürüldüğü gibi 30.03.2002 olan ödeme tarihi 30.03.2012 haline dönüştürüldüğünü, tüm tahrifatların müvekkilinin bilgisi dışında yapıldığını, dayanak belgenin tahrifatlı olması yanında belgede belirtilen alacağın ödeme tarihi 30.03.2002 olması nedeniyle zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine, % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, .... İcra Müdürlüğünün 2013/390 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe konu senette bulunan tarihlerde tahrifat yapıldığı itibar edilen ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/220 Esas dosyasından alınan ile belirlendiği, bu durumda takibe konu senedin kambiyo senedi vasfında bulunmadığından davaya konu senetteki alacağın ciro yolu ile devralınamayacağı, davacıya yapılan cironun geçersiz olduğu, davacının bu senetten dolayı davalıya karşı talep ve dava hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9005, Karar No: 2024/12100, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9005 E.  ,  2024/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/452 E., 2024/170 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.03.2006 tarihinden itibaren davalı BOTAŞ'a ait ve envanterinde kayıtlı römorkörlerde çalıştığını, dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiğini, BOTAŞ'ın bu römorkörleri çalıştırma işini başka firmalara ihale ettiğini, işçilerin aynı yerde çalışmaya devam ettiklerini, asıl işverenin BOTAŞ olduğunu, diğer davalı ... İnşaat Denizcilik AŞ (... Şirketi) ile Liman İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine Sendikanın başvurması ile Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararının verildiğini, 01.06.2018 tarihinde yürürlüğe giren Yüksek Hakem Kurulu kararına göre toplu iş sözleşmesinin 38 inci maddesinde öngörülen birinci yıl birinci altı ay %6 ve birinci yıl ikinci altı ay %4 ücret zammının yapılmadığını, 39 uncu maddesinde fazla çalışma ücretinin %30 zamlı olarak ödeneceğinin belirtildiği hâlde buna uyulmadığını, 42 nci maddesinde saat 20.00-06.00 arası gece çalışmalarında ücretin %10 zamlı ödeneceğinin belirtildiğini, yakacak yardımı, sosyal yardım, ... yardımı alacaklarının ödenmediğini, birinci altı ayda 10 gün olması gereken ikramiyenin 8 gün olarak ödendiğini, ikinci altı ayda hiç ikramiye ödenmediğini, davacı vekili ayrıca müvekkili ile yaptığı avukatlık ücret sözleşmesine göre karar verilecek tutarın %10'u kadar vekâlet ücretinin de davalılardan tahsilini talep ettiklerini ileri sürerek ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, gece çalışma ücret farkı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, ikramiye alacağı ve takdir edilecek tutarların %10'u kadar vekâlet ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacı ile devam eden bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığını, davaya konu iş sözleşmesine ilişkin asıl işveren olmadığı gibi son işveren sıfatı da bulunmadığını, husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, somut davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirketten hiçbir alacağının olmadığını, davacı vekilinin davacı asıl ile arasındaki akdi vekâlet ücreti bedelinin müvekkil Şirkete yükletilmesi talebinin kabul edilemeyeceğini, davacının faiz talebinin yerinde olmadığını, asıl işveren BOTAŞ tarafından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacaklarının ödenmesi gerekçesi ile müvekkili Şirketin hak edişlerine bloke konulduğunu, davacılara ödenmeyen veya geciken bir alacak tespit edildiği takdirde Şirketin bu nedenle de sorumlu olmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı BOTAŞ vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kuruluş BOTAŞ ile diğer davalı ... Şirketi arasında davacının iddiasının aksine herhangi bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını müvekkilinin taraf sıfatının olmadığını, davanın BOTAŞ'ın ihale makamı olması ve ayrıca 854 sayılı Deniz İş Kanunu'nda (854 sayılı Kanun) asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmemiş olması nedeniyle husumetten reddi gerektiğini, davada talep edilen ücret zammı, fazla çalışma ücreti, gece çalışması ücreti, çocuk yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, yıllık sosyal yardım, ikramiye kalemlerinden oluşan alacakların tamamının müvekkilinin tarafı olmadığı toplu iş sözleşmesine dayanan alacaklar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI