muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/681, Karar No: 2025/3961, Tarih: 17.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/681 E.  ,  2025/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/450 E, 2023/1114 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen ...'ın sanık ...'ın çiftliğinde çalıştığı, ölenin sanığın çalışanı olarak bulunduğu sırada geçirmiş olduğu kaza sonucunda hastaneye kaldırıldığı daha sonra vefat ettiği, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan soruşturmada ölenin mirasçıları olan katılanların ...'a ait traktöre takılı kepçenin maktüle çarpması nedeni ile ölümün gerçekleştiğini beyan ettikleri, sanığın ise maktül ...'ın kendi çiftliğinde çalıştığını, çobanlık işine baktığını, kendi bilgisi dışında olay tarihi olan 22/12/2018 tarihinde ağaca çıktığını ağaçtan düşmesi neticesinde yaralandığını beyan ettiği olayda; keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile İTÜ'den alınan bilirkişi heyeti raporunda iş güvenliği önlemlerinin alınmaması sebebiyle sanığa kusur atfedilmiş ise de, "işçinin vefatından sonra katılanların soyut iddiada bulunduğu, traktör kepçesinin maktüle çarptığına yönelik kesin bir delilin bulunmadığı, sanığın maktüle ağaca çıkması yönünde vermiş olduğu herhangi bir talimatın olduğuna yönelik bir delilin bulunmadığı ve bu çerçevede meydana gelen netice ile sanığın fiili arasında nedensellik bağının tespit edilemediği, meydana gelen kazanın sırf iş kazası olması nedeni ile sanığın ceza hukuku bakımından sorumlu tutulamayacağı" gerekçesi ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan yargılamada müteveffanın ölümü ile ilgili alınan Adli Tıp Kurumu raporunda şahsın ölümünün genel beden travmasına bağlı omur ve ekstremite kırıklarıyla gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği, keza olay sonrası düzenlenen kaza yerine ait Olay Yeri Tespit Tutanağında müteveffanın düştüğü, ağacın kök kısmından yıkık vaziyette olduğu, bir kaç dalının kesilmiş olduğu ve yerde kan izinin bulunmadığının tespit edildiği, yargılama sırasında dinlenilen tanık ...'in beyanında sanığın kendisini telefonla arayarak çiftliğe gelmesini istediği, gittiğinde müteveffanın ağacın altında sırt üstü vaziyette yatar şekilde olduğunu, sanığın yardım istemesi üzerine birlikte müteveffayı araca koyduklarını, sanığın daha sonra müteveffayı hastaneye götürdüğünü, olay yerinde traktör görmediğini, ayrıca kaza yerine traktöründe girmesinin mümkün olmadığını beyan ederek sanığın savunması ile uyumlu beyanlarda bulunduğu, nitekim yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda da kazanın ağaç budama işlemi sırasında yüksekten düşmesi sonucu meydana geldiğinin tespit edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde müteveffa ağaçtan düşerek hayatını kaybettiği kanaatine varıldığı, 02.09.2021 tarihli bilirkişi heyet raporu dikkate alındığında, sanık ...'ın, çalışanı ağaç budama işlemi yaparken yüksekten düşmesinin önüne geçebilmek için veya düşen ağaç dallarının altında kalmaması için öncelikli olarak sepetli vinç, çalışma iskelesi, v.b iş ekipmanı temin etmediği, ikincil bir önlem için antraj noktaları veya yaşam hatları oluşturarak çalışanın paraşüt tipi emniyet kemeri kullanmasını sağlamadığı, temel iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermediği, efektik bir iş sağlığı ve güvenliği organizasyonunu kurmadığı, risk değerlendirmesi hazırlamadığı ve etkin bir denetim mekanizması oluşturmadığı dikkate alındığında; ölümün meydana gelmesinde sanığın asli derecede kusurlu olduğunun kabulü gerektiğinden beraat kararı hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6568, Karar No: 2012/2850, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6568 E.  ,  2012/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek, kişiliği ve bir daha suç işleyip işlemeyeceği hususunda edindiği kanaate göre, dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden sanık hakkında TCK 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosaya içeriğine göre sanığın yerinde göürlmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10693, Karar No: 2015/13371, Tarih: 15.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10693 E.  ,  2015/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/71400- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık T.. E..’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 150 ve 40 birim gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Mihalgazi Sulh Ceza Mahkemesinin 04/11/2009 tarihli ve 2009/65 esas, 2009/64 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 35/2, 52/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3.000,000 Türk Lirası ve 800,00 Türk Lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına ilişkin aynı mahkemenin 18/04/2012 tarihli ve 2012/10 esas, 2012/19 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.02.2015 tarih ve 2012/4510 – 13366 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2015 tarih ve 2015/71400 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü mağdur olan oğlu Özgür'e önce tokat vurduğu, daha sonra cebinden çıkardığı bıçağı salladığı ancak isabet ettiremediği, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralandığı olayda, tamamlanmış basit yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, iki ayrı yaralamaya kalkışma ve yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Mihalgazi Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2012 tarihli ve 2012/10 esas, 2012/19 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün sanığın Ö.. E..'yi silahla yaralamaya teşebbüs eyleminden cezalandırılmasına ilişkin 4 No'lu parağrafının hükümden çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6772, Karar No: 2023/695, Tarih: 20.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/6772 E.  ,  2023/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereğince temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2015 tarihli ve 2015/1116 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 22.05.2015 tarihinde şikâyetçi ...’nin işlettiği ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan kantinin demir parmaklıklarını kırmak suretiyle içeri girip, 600,00-700,00 TL tutarındaki parayı çaldıklarından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 152/1-a, 31/3, 56. maddeleri delâleti ile 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2.... Çocuk Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/898 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararı ile 22.05.2015 tarihli eylemler bakımından suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 31/3. maddelerinden 2 yıl hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 52/2-4. maddelerinden 4.800,00 TL adli para cezası ve kamu malına zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 152/1-a, 31/3, 50/3, 1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2015 tarihli ve 2015/1276 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 31.05.2015 tarihinde şikâyetçi ...’nın işlettiği ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan kantinin demir parmaklıklarını kırmak suretiyle içeri girip, 45,50 TL tutarındaki parayı çaldıklarından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 152/1-a, 31/3, 56. maddeleri delâleti ile 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca dava açılmıştır.

4. ... Çocuk Mahkemesinin, 06.10.2016 tarihli ve 2015/898 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararı ile 31.05.2015 tarihli eylemler bakımından suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından beraat, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 35, 31/3. maddelerinden 1 yıl 8 ay, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nın 116/2 ve 31/3. maddelerinden 8 ay ve kamu malına zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 152/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... Çocuk Mahkemesinin 06.10.2016 tarihli ve 2015/898 Esas, 2016/741 karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.03.2017 tarihli ve 2017/323 Esas, 2017/458 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı işyerine 22.05.2015 tarihinde de girdiği ve bu eylem ile ilgili birleştirme hususunun değerlendirilmediğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

6. ... Çocuk Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/898 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafiilerince 22.05.2015 tarihli eylemlerden dolayı kurulan hükümlerin temyizi üzerine Dairemizin 22.06.2021 tarihli ve 2021/4468 Esas, 2021/12651 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler hakkında onama, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik eylemin TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğundan bahisle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek bozma kararı verilmiştir.

7. ... Çocuk Mahkemesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/323 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında Dairemizin 22.06.2021 tarihli ilâmıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından onama, hırsızlık suçundan ise bozma kararı verildiğinin anlaşılması sebebiyle 22.05.2015 ve 31.05.2015 tarihli eylemlerden dolayı hukuki ve fiili irtibatlı dosyaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

7. ... Çocuk Mahkemesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/323 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında Dairemizin 22.06.2021 tarihli ilâmıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından onama, hırsızlık suçundan ise bozma kararı verildiğinin anlaşılması sebebiyle 22.05.2015 ve 31.05.2015 tarihli eylemlerden dolayı hukuki ve fiili irtibatlı dosyaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

8. ... Çocuk Mahkemesinin 18.03.2022 tarihli ve 2017/255 Esas, 2022/143 Karar Sayılı kararıyla birleştirme sonrası suça sürüklenen çocuk ...'ın 22.05.2015 tarihinde işlenen hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h ve 31/3. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine ve bu cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 2 yıl üzerinden infazına, suça sürüklenen çocuk ...'ın 22.05.2015 ve 31.05.2015 tarihinde işlenen hırsızlık suçlarından TCK'nın 142/2-h, 43 ve 31/3. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine ve bu cezanın kazanılmış hak korunarak, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 3 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına, 22.05.2015 ve 31.05.2015 tarihinde işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından TCK'nın 116/2, 43, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına; ancak Dairemizin 22.06.2021 tarihli ilâmına konu olan ve 22.05.2015'te işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan ceza 4.800,00 TL olduğundan bu dosya bakımından ayrıca ceza verilmesine yer olmadığına, 22.05.2015 ve 31.05.2015 tarihlerinde işlenen kamu malına zarar verme suçlarından TCK'nın 152/1-a, 43, 31/3, 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına; ancak Dairemizin 22.06.2021 tarihli ilamına konu olan ve 22.05.2015'te işlenen kamu malına zarar verme suçundan tayin olunan 4.800,00 TL adli para cezasının mahsubu ile sonuç olarak 1.200,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça sürüklenen çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suça sürüklenen çocuk ... 22.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, kararı temyiz ettiğini, beraat kararı verilmesini, aksi takdirde lehine olabilecek hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini bildirmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafii 24.03.2022 tarihli dilekçesinde, teşdit uygulanarak hüküm kurulduğunu, lehe hükümlerin uygulanmasını ve beraat kararı verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suça sürüklenen çocuk ... 22.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, kararı temyiz ettiğini, beraat kararı verilmesini, aksi takdirde lehine olabilecek hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini bildirmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafii 24.03.2022 tarihli dilekçesinde, teşdit uygulanarak hüküm kurulduğunu, lehe hükümlerin uygulanmasını ve beraat kararı verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii 22.03.3022 tarihli dilekçesinde, lehe hükümlerin uygulanmasını ve beraat kararı verilmesini talep etmiş, 25.04.2022 tarihli dilekçesinde ise suça sürüklenen çocuğun olayda parmak izinin bulunmadığını, hırsızlık konusu 600,00 TL paranın miktarı nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinde belirtilen değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğini, hırsızlık suçu bakımından aleyhe bozma yasağına uyulmadığını belirtmiştir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan vekili 22.03.2022 tarihli dilekçesinde, katılan kurum lehine, suça sürüklenen çocuklar aleyhine olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk olay tarihi olan 22.05.2015’te tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikâyetçi ...’nin işlettiği ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan kantinin demir parmaklıkları kırılmak suretiyle içine girilip, 600,00-700,00 TL tutarındaki paranın çalındığı, olay yerinden alınan parmak izinden suça sürüklenen çocuk ...’ın tespit edilmesi üzerine atılı suçu kendisinin de kabul edip, atılı suçu diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuk ... da suçunu ikrar etmesi üzerine mahkemece 30.05.2016’da suça sürüklenen çocukların hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkûm edildiği, (bu kararın da temyiz üzerine Dairemizin 22.06.2021 tarihli kararıyla (22.05.2015 tarihli eylem) iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler bakımından onanıp, hırsızlık suçundan kurulan hükümler bakımından ise eylemin TCK’nın 142/2-h maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı belirtilerek ve CMUK’un 326/son maddesi de gözetilerek bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.) ikinci olay tarihi olan 31.05.2015 tarihinde gündüz vakti sayılan 17.40 sıralarında bu kez suça sürüklenen çocuk ...'ın ... Üniversitesi Yabancı Diller Bölümünde bulunan şikâyetçi ...’in işlettiği aynı kantinin pencere demirlerini kırmak suretiyle içine girdiği; ancak kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı, aşamalarda suçunu ikrar etmekle birlikte bu suçu da diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerini savunduğu ancak suça sürüklenen ...'ın suça konu kantine bir kez girdiğini savunup, suçlamayı kabul etmemesi üzerine mahkemece 06.10.2016’da suça sürüklenen çocuk ...’ın atılı suçlardan beraatine karar verilip, suça sürüklenen çocuk ...’ın teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği, bu kararın da suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'ın aynı iş yerine 22.05.2015 tarihinde de girdiği ve bu eylem ile ilgili birleştirme hususunun değerlendirilmemesi sebebiyle 13.03.2017 tarihinde bozma kararı verildiği, bozma üzerine mahkemece 01.10.2021’de suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında Dairemizin 2021/4468 Esas, 2021/12651 Karar sayılı ilâmı ile (iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından onama) hırsızlık suçu bakımından verilen bozma kararı sonrası 2021/323 Esas üzerinden kaydedilen dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, birleştirme kararından sonra da mahkemece bozma kararına uyulup, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 22.05.2015 tarihli eylemden ötürü hırsızlık suçundan (suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43. maddesi uygulanarak) ve suça sürüklenen çocuk ..

... ve ... hakkında 22.05.2015 tarihli eylemden ötürü hırsızlık suçundan (suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43. maddesi uygulanarak) ve suça sürüklenen çocuk ... bakımından ayrıca zincirleme şekilde işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu belirlenmiştir.