muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1898, Karar No: 2018/2128, Tarih: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1898 E.  ,  2018/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11767, Karar No: 2010/11417, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11767 E.  ,  2010/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... AŞ.vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24/03/2010 gün ve 671/392 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 21.07.2004 tarihinden itiaren 1000 TL, 01.01.2006 tarihinden itibaren 1090 TL, 01.01.2007 tarihinden itibaren 1170 TL, 01.01.2008 tarihinden itibaren 1250 TL ve 01.01.2009 tarihinden itibaren 1400 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/273, Karar No: 2010/2433, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/273 E.  ,  2010/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... ile aleyhine temyiz istenilen ..., vs. vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1988 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 103 ada 4 parsel sayılı 8.400 m2 ve 103 ada 5 parsel sayılı 3.100 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kayıtları ve irsen intikal nedeniyle ... ve müşterekleri, 103 da 16 parsel sayılı 9.062 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, 103 ada 27 parsel sayılı taşınmaz ise tapu kaydı ve vergi kaydı nedeniyle ... adına, 113 ada 6 parsel sayılı 17.390 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak açılan kadastro tespitine itiraz davası sonucunda Yedisu Kadastro Mahkemesi'nin 17.07.2002 tarih 2000/166 E. 2002/131 K. sayılı ilamıyla davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş, davacı vekillerinin temyizi üzerine karar Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 14.04.2003 tarih 3513 – 3203 sayılı ilamıyla onanmış ve karar düzeltme istemleri de reddedilerek karar 29.03.2004 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir. Davacı ... oğlu ..., bu kez 05.09.2006 havale tarihli dilekçesi ile yargılama sırasında çekişmeli taşınmazlara ait olmayan tapu ve vergi kayıtları uygulanmak suretiyle mahkemenin yanıltıldığı iddiasına dayanarak yargılamanın iadesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 750.00.TL. vekalet ücretinin temyiz eden davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3492, Karar No: 2022/1660, Tarih: 04.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/3492 E.  ,  2022/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suçlar : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma kasten öldürmeye teşebbüs

Hükümler : TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine, TCK’nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanun 5/1, TCK’nın 35, 53, 58/9, maddeleri gereğince mahkumiyetine, yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan temyiz incelemesinde;

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Somut olayda; sanık ...’ın Nusaybin’de sözde özyönetim ilanından sonra, PKK/KCK terör örgütünün şehir yapılanması içerisinde silahlı bir savaşçı olarak faaliyet yürütmesi, ... kod adıyla PKK/KCK’nın gençlik yapılanması olan YDG-H/YPS yapılanması içerisinde faaliyet göstermesi, sokağa çıkma yasağında Dicle ve Yenişehir mahallelerinde tünel ve hendek kazma, barikat yapma, hendek ve barikatlarda görev alma, el bombası taşıma ve kalaşnikof marka uzun namlulu silah kullanma, güvenlik güçlerinin mahallelere girmesini engellemek amacıyla hendek ve barikatlarda uzun namlulu silahlarla nöbet tutma, güvenlik güçlerine yönelik silahlı çatışmalara katılma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin vahamet arzeden nitelikte bulunduğu, ayrıca sanığın gözünde muhtemel şarapnel parçası nedeniyle oluşmuş yaralanma bulunduğuna dair doktor raporu, sanığın teslim olduğu 26.05.2016 tarihinden önce bölgede silahlı çatışmalar yaşandığına dair tespit tutanağı, sanık teslim olduğunda kendisinden alınan el-yüz svaplarında atış artıklarında bulunan madde kalıntıları ile yine kıyafetlerinden alınan svaplarda da atış artıklarında bulunan madde kalıntıları bulunduğuna dair kriminal raporlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerinin TCK'nın 302. maddesinde yazılı Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuyla birlikte Kasten öldürmeye teşebbüs suçunu da oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanığın ayrıca kasten öldürmeye teşebbüs suçunu da işlediği kabul edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12897, Karar No: 2012/31265, Tarih: 01.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12897 E.  ,  2012/31265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından genel haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlu tarafından süresinde itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğu, alacaklı vekilinin, imzasına itiraz edilmeyen takip dayanağı bononun İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belge niteliğinde olduğundan bahisle itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Takip dosyasının incelenmesinde, takip dayanağı bonoda borçlu keşideci, alacaklı ise lehtardır. Borçlunun, süresi içinde icra müdürlüğüne başvurarak, alacaklıya herhangi bir borcu olmadığını, aynı senetlere ilişkin başka bir takip daha yapıldığını  beyanla borca ve ferilerine itiraz ettiği, bono üzerindeki imzaya ise itiraz etmediği görülmüştür.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe testik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibinin dayanağı belgede geçerli bir tanzim yerinin veya vade tarihinin bulunmaması ve bu nedenle kambiyo senedi vasfında olmaması, onun  “mücerret borç ikrarını içeren” belge olma niteliğini etkilemez. Dolayısıyla, tanzim yeri ve vade tarihi bulunmayan imzası borçlu tarafından itiraz edilmeyen bono, İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya borçlunun itirazının kaldırılması olanağını tanıyan “mücerret borç ikrarını içeren” belgelerdendir. Zira takibin dayanağı bu senet mücerret borç ikrarını taşımaktadır. Bu nedenle, mahkemenin aksine gerekçesi yerinde bulunmamaktadır. Borçlu borcu ödediğini de İİK.nun 68.maddesinde sayılan aynı nitelikte belgeler ile ispat edemediğine göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi yönünden hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17265, Karar No: 2016/12748, Tarih: 18.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17265 E.  ,  2016/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi atzminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 25.08.1993 tarihinde gerçekleştiği iddia edilen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafından iki kez takipsiz bırakılan davanın, HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, 20.12.2011 tarihli celsede davacı vekili gelmediği, davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle dosya işlemden kaldırmış ise de; anılan celseden önce, davacı vekilinin 15.12.2011 tarihinde ... kanalıyla gönderdiği mazeret telgrafının bulunduğunun fark edilmesi üzerine, dosyanın 21.12.2011 tarihinde ele alınarak davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile işlemden kaldırma kararından rücu edildiği ve yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır.

02.12.2014 tarihli celsede taraf vekillerinin duruşma gününden haberdar olmasına karşın davacı vekilinin gelmediği, davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle dosya işlemden kaldırılmıştır.

Her ne kadar gerekçede dosyanın 20.12.2011 tarihinde HMK 150/1.maddesi gereğince ilk kez işlemden kadırıldığı, 02.12.2014 tarihinde de yeniden işlemsiz bırakılması nedeniyle HMK 320/4 .maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilmiş ise de; 20.12.2011 tarihli celsedeki ilk işlemden kaldırmaya ilişkin ara karardan 21.12.2011 tarihinde rücu edildiğinin anlaşılmış olması nedeniyle dosyanın 02.12.2014 tarihinde ilk kez işlemden kaldırıldığının kabulünün gerektiği, nitekim bu işlemden kaldırmadan sonra davacı vekilinin süresi içerisinde 09.12.2014 tarihinde başvurarak dosyanın yeniden işleme konulmasını talep ettiği ve dosyanın yeniden işleme konularak yargılamaya devam edildiği anlaşılmakla HMK 320/4.maddesine aykırı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1713, Karar No: 2023/7235, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1713 E.  ,  2023/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1167 Esas, 2022/1697 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/384 Esas, 2022/42 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Sakarya ili, Karasu ilçesi, ... Mahallesi, 5 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na (3621 sayılı Kanun) göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, kıyı kenar çizgisinin tespitinin bu Kanun'un 9 uncu maddesi hükümlerine göre yapıldığını, sonrasında taşınmazın kıyı kenarda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazinenin bizzat kendisi olduğunu, bu nedenle açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddinin gerektiğini, adlî yargının görevsiz olduğunu, dava açılmadan önce uzlaşma talebinde bulunulmadığını davanın usulden reddi gerektiğini, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle tazminat talebinden bahsedilebilmesi için taşınmaza ait tapu kaydının iptal edilerek tapudan terkin edilmesi ve hak sahibinin mülkiyet hakkını tamamen yitirmiş olması gerektiğini, tapu kaydının davacı adına kayıtlı olduğunu, zarar meydana gelmediğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz hakkında alınan bilirkişi raporunda taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmediğini, taşınmazın değerinin düşük hesaplandığını, değer konusunda nazara alınan emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın özellik olarak birbirine benzemediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kısmi dava olarak değerlendirilmesi gerektiğinini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, idari yargının görevli olduğunu, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacağından tazminat talep edilemeyeceğini, davacı tarafın tazminat talep edebilmesi için tapu kaydının iptal edilmesi gerektiğini, kıyı kenar çizgisi belirlendikten sonra buna göre dava açma ve kıyı kenarda kalan taşınmazların Hazine adına tescilini talep etme yetkisinin idarede olduğunu; ancak tapusu iptal edildikten sonra taşınmaz sahibinin tazminat davası açabileceğini, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesinden kaynaklanan davalarda tazminat hesabı yapılırken 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen ilkelerin uygulanamayacağını, davanın kabulü ile fonksiyon gaspı yapıldığını, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereği açılacak davaların değerlendirme tarihinin tapunun iptal edildiği tarih olduğunu, tapu henüz iptal edilmediği için zararın doğmadığını, davanın reddine karar verilmeyecekse bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın imarlı, dava konusu taşınmazın ise imarsız olduğunu, emsal olarak imarsız bir parselin alınması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek emsalin üstün ve eksik yönleri kıyaslanarak bedel belirlenmesinin ve bu bedel üzerinden tespit edilen tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu; ancak davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek hüküm tesisi doğru görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar