muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9847, Karar No: 2019/11384, Tarih: 16.12.2019

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı Hazine vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2010/12098, Tarih: 17.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         200910315 E.  ,  2010/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.03.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/3665, Karar No: 2016/6320, Tarih: 15.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3665 E.  ,  2016/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 15.03.2016 Salı günü belirlenen saatte, davalı ... .... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 09/07/2008 tarihinden itibaren davalı şirketin ...'de bulunan hazır beton tesisinde mikser operatörü olarak çalıştığını, davacının ücretinin asgari ücret üzerinden gösterildiğini ancak eline geçen net ücretin 1.400,00 TL olduğunu, asgari kısmının banka aracılığıyla, geri kalanın elden ödendiğini, davacının fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının kendisine ödenmediğini, 17/05/2013 günü iş akdini bu nedenlerle feshettiğini, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işten ayrıldığı tarihteki ücretinin brüt 1150,00TL olduğunu, davacının tüm hakedişlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini bu nedenle iş sözleşmesini feshinin yerinde olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, haftalık 45 saati aşan çalışma olmadığını, arizi olarak yapılan fazla mesailerin ve ayrıca milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışmış ise bordrolara yansıtılarak ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının ödenmeyen ücret cinsinden alacaklarının bulunması nedeni ile iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayandığını, kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece davacının ödenmeyen ücret cinsinden alacaklarının bulunması nedeni ile iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayandığını, kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının çalışma saatlerinin kış sezonunda haftada altı gün sabah 07:00 ile akşamları saat 18:00-19:00 saatleri arasında; yaz sezonunda haftada altı gün sabah 07:00 ile akşamları 21:00-22:00 saatleri arasında olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin tahsilini talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacı tanık anlatımlarına göre davacının haftada üç gün 07.00-18.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile; haftada üç gün 07.00-21.00 saatleri arasında iki saat ara dinlenme ile çalışarak haftalık 21 (yirmi bir) saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı vekili davacının kış aylarında 07.00-18-19.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek kendisini sınırlamıştır. Bu itibarla işyerinin ve yapılan işin niteliğine göre kış ayları tespit edilerek bu dönem için davacının haftanın üç günü 07.00-18.00; üç günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek yasaya uygun ara dinlenme sürelerinin mahsubu ile varsa fazla mesai ücreti hesap edilmelidir.

3-Davacı tanık anlatımlarına göre belirlenen milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya içinde davacının imzasını içeren puantajlar mevcuttur. Davacı tarafından bunların muteberliğine ilişkin bir itiraz ileri sürülmemiştir. Bu itibarla milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışılıp çalışılmadığı puantajların kapsadığı dönem bakımından puantajlara göre belirlenmeli, şayet çalışma yapılmış ise ücreti hesap edilmelidir. Daha sonra hükmün davalının temyizi üzerine davalı lehine bozulduğu, miktar itibari ile davalı yararına kazanılmış hak oluştuğu gözden kaçırılmadan alacak hakkında bir karar verilmelidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23607, Karar No: 2013/7219, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23607 E.  ,  2013/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 30.10.2010 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin, 08.01.2009 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; motorlu taşıtlara ilişkin resmi işlemlerin aracılığını yapan sanığın, olay tarihinde ...’a ait 33 P 3770 plakalı kamyon’un fenni muayenesini yaptırabilmek için Vergi Dairesine giderek dönem harcını yatırdığı, ancak 20.04.2006 tarihinde harç yatırırken kamyon olan aracın niteliğini kamyonet olarak gösterip 128,60 TL yerine 96,70 TL harç ödediği, daha sonra aracın vergi ve ceza borçlarının bulunmadığına ilişkin belgeyi aldığı, bu belgenin "kamyon" yazan kısmın sonuna “et” ekleyerek "kamyonet" olarak niteliğini değiştirmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın belge üzerinde oynama yaptığı sırada vergi dairesinde görevli memurun durumu görüp diğer görevli memurlara bildirdiği, bunun üzerine vergi dairesince mükellef sayılan ...’a harcın tamamlanması için ihtar yazıldığı, aynı gün vergi dairesince eksik ödenen harcın tamamlattırıldığı, sanığın belge üzerinde yaptığı tahrifatın dışında hileli bir davranış sergilemediği, vergi dairesince araç plakası ile yapılacak sorgulama sonucunda sahteciliğin hemen anlaşılmasının mümkün olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6666, Karar No: 2018/1688, Tarih: 26.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6666 E.  ,  2018/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1)Sanık hakkında 2002 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, rahatsızlığı nedeniyle tebligattan haberdar olmadığını söylemesine karşın, suretleri dosya içerisinde mevcut doktor raporlarının suç tarihini kapsamaması, defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının işyeri sahibi sanığın ikamet adresine gönderilerek 12.09.2006 tarihinde sanıkla aynı adreste ikamet eden gelini ...’a tebliğ edilmesine rağmen, istenilen defter ve belgelerin sanık tarafından 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme görevlilerine ibraz edilmemesi, dosya kapsamına göre işyerinin faal olmadığının tespit edilmesi ve usulüne uygun tebligata rağmen kastı kaldıran mücbir sebeplere de dayanmadan defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “28.09.2006” yerine, “12.09.2006” olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6420, Karar No: 2019/1318, Tarih: 20.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6420 E.  ,  2019/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde...tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11256, Karar No: 2011/19205, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11256 E.  ,  2011/19205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Fıstıklık niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı uygulanmak suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazların tamamına fıstıklık olarak değer biçildiğinden, sadece, boru hattı güzergâhında kaldıkları için kesilmesi gereken ağaçların sayısı ve yaşları belirlenerek bunlara maktuen değer belirlenmesi gerektiği halde, bu durum araştırılmadan taşınmazdaki ağaçların tamamının bedeline hükmedilmesi,

2-4646 sayılı Doğalgaz Piyasası Kanununun 12/A maddesi gereğince kullanma hakkının davacı idareye ait olduğu belirtilerek irtifak hakkının Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

3-Kabule göre de; taşınmazların tapu kaydında, davalıların payları farklı olduğundan, her bir taşınmazdaki ağaç bedeli ayrı ayrı belirlenip, paydaşlara payları oranında ödenmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazda tereddüt yaratacak şekilde toplam ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.