muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8754, Karar No: 2019/10322, Tarih: 10.09.2019

C-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde, sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin de yazılmaması,

2-Suça sürüklenen çocukların tamamı hakkında; polisler tarafından yakalandıktan sonra iş yerinden çaldıkları televizyonu sakladıkları yeri göstererek mağdura hasarsız iadesini sağladıkları halde, haklarında TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3043, Karar No: 2016/637, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3043 E.  ,  2016/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5318 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8606 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 7244,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 7244,10 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5318 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8606 TL yapı bedeli ile 1561,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14829, Karar No: 2012/22494, Tarih: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14829 E.  ,  2012/22494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... vd. vekili ile ... vd. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vd. vekili ile ... vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, eksik imalat ve yıpranma payı da düşülerek binalara değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca, tescil kararından sonra davacı idare tarafından el atılacağından enkaz bedeli indirilmemesi gerekirken enkaz bedeli düşülmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2- Davalılardan ...’e ait olduğu idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda belirlenen 2 nar, 3 çınar ağacı ile ... mirasçılarına ait olduğu tespit edilen 2 adet 15 yaşındaki ceviz ağacına değer biçilmemesi,

3- ... mirasçıları ... ve ...davaya dahil edildikleri halde, karar başlığında isimlerinin yazılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... vd. vekili ile ... vd. temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/358, Karar No: 2020/3291, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/358 E.  ,  2020/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 09.12.2009 tarihinde, bizzat sanığın imzası ile iş yeri adresinde tebliğ edilmesi, sanık ve tanık beyanına göre defter ve belgelerin incelenmek amacıyla götürüldüğü, ancak mali yıl nedeniyle teslim alınmadığı, mükellefin 2009 yılı Mart ayına ait KDV indiriminde artırım beyannamesi nedeniyle defter ve belgelerin incelenmesinin istenildiği; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması; iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun‘un 23. maddesiyle "18 ay" olarak değiştirildiği gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın "1 yıl hapis" olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince, hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle tekrar ele alınan dosyada, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken sanık hakkında adli para cezası tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

b-5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince, hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle tekrar ele alınan dosyada, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken sanık hakkında adli para cezası tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı ve türü bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22259, Karar No: 2013/13228, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22259 E.  ,  2013/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2009 gün ve 2008/687 Esas, 2009/648 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde mağdurla evli bulunan sanığın, ... 5. Aile Mahkemesinden alınan 13.06.2008 tarih ve 2007/518 Esas nolu kararı ile mağdureye ve evine yaklaşmaması şeklindeki tedbir kararına rağmen müşterek konuta girdiği, eylem nedeniyle olay tarihinde yürülükte bulunan 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunda yer alan yaptırımların uygulanmasını teminen kararı veren mahkemeye ihbarda bulunularak konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Tedbir kararı ile 6 ay süre ile evden uzaklaştırılan sanığın olay gününde, o tarihte evlilikleri süren mağdure eşi ile birlikte oturduğu evin balkonundan içeri girdiği, mağdurenin ellerini arkadan bağlayarak yanında getirdiği eşinin başkalarıyla çekilmiş fotoğrafları ile ilgili konuşmak istediği, mağdurenin pencereye giderek bağırması ile komşuların polise haber verdiği, gelen polislere kapıyı mağdurenin açtığı, sanık savunmasında mağdurenin elini bağlama nedenini konuşurken eşinin yanında bulundurduğu bıçakla kendisine zarar vermemesi amaçlı olduğunu ifade ederek açıkladığı, mağdurun da yanında bıçak bulundurduğunu doğruladığı, bilahare bu bıçağın da bulunduğu olayda, olayın mağdurenin bulunduğu ikâmetgahta gerçekleşmiş olması ve olayın oluş tarzı itibariyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı, sanığın eyleminin TCK.nın 232/1. maddesinde tanımlanan eşe karşı kötü muamele suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35799, Karar No: 2017/3476, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35799 E.  ,  2017/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7886, Karar No: 2019/2924, Tarih: 12.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7886 E.  ,  2019/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre koşulları bulunmayan ve süresinden sonra yapılan sanık müdafin duruşmalı inceleme isteminin reddine, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Meslek Yüksek Okulu Müdürü olarak görev yaptığı, aralarında katılan ...'nın da bulunduğu toplam 9 son sınıf öğrencisinin alması gereken öğretmenlik uygulama dersi stajının Mehmet Akif Ersoy Lisesinde yapılmasına karar verildiği, lisede bulunan tek beden eğitimi öğretmeninin, raporlu olması nedeniyle staj derslerinin çoğuna katılamadığı ve bu derslerin boş geçtiği, bu durumun uygulama öğretim görevlisi ... tarafından staj koordinatörü olarak görevlendirilen ...'a sözlü olarak iletildiği, ...'ın da 03/03/2009 tarihli yazı ile sanıktan sorunun giderilmesini istediği, ancak sanık tarafından herhangi bir işlem yapılmadığı, stajın bu şekilde usulüne uygun olmadan yıl sonuna kadar devam ettiği, yıl sonunda öğrencilerin stajlarını usulüne uygun yapmadıkları gerekçesi ile stajlarının geçersiz sayılarak başarısız sayılmalarına karar verildiği, sanığın bu şekilde okulda en üst konumda görevli ve yetkili kişi olarak gerekli tedbirleri almayarak görevini kötüye kullandığı iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın, Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Yönergesi uyarınca öğrencilerin stajlarından koordinatörün sorumlu olduğu, stajların kendisinin görevi dahilinde olmadığı şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunması ile dosya kapsamı nazara alındığında, Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Meslek Yüksek Okulu Okul Deneyimi ve Öğretmenlik Uygulaması Yönergesine göre öğretmenlik uygulama dersi stajında, staj okulların belirlenmesi ve takip edilmesi görevinin kapsamı tespit edilip, eylemin sanığın görevi kapsamında kalıp kalmadığının irdelenmesi, görevi dahilinde olduğunun belirlenmesi halinde görevinin gereklerine aykırı hareket edip etmediğinin karar yerinde tartışılmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7307, Karar No: 2025/1324, Tarih: 10.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/7307 E.  ,  2025/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/516 E., 2024/249 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, şoförlüğünü yaptığı aracın kabin kısmında yatak üzerinde bulunan uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğuna ilişkin delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Olay günü şüphe üzerine durdurulan diğer sanık ...'un zilyetliğinde bulunan ve şoförlüğünü yaptığı aracın kabin kısmında yatak üzerindeki kutu içerisinde ele geçen uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna konu metamfetaminin, aleyhine başkaca delil bulunmadığı aşamada kendisine ait olduğunu söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan Vekili ... ile Üye ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'un kullanımında bulunan araca, arkadaşı sanık ...'in yolcu olarak binmesi sonrası sanık