muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10903, Karar No: 2019/9144, Tarih: 09.10.2019

1-Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu ileri sürülen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ..., bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı ilamında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine

karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise, kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

Somut olaya bakıldığında; davacı vekili asıl davada konut sigorta sözleşmesi gereğince sigorta şemsiyesi altına aldığı konutun üst kattaki daireden sızan sular nedeni ile sigortalı konutta meydana gelen zararı sigortalısına ödediğini ileri sürerek zarar sorumlusundan alacak isteminde bulunmuş, birleşen davada hasarın ana taşınmazın ortak yerlerinden olan terastan sızan sulardan oluştuğunun anlaşıldığını belirterek diğer kat maliki davalılardan arsa payı oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının maliki olduğu konut ile davacı sigortalısının kullanımındaki konutun da bulunduğu anataşınmazın kat mülkiyeti kurulmuş bir taşınmaz olduğu görülmektedir. Bu durumda, anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olması nedeniyle, davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu açıktır.

Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Bu durumda mahkemece; davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek, HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde işin esasının incelenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün resen BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8891, Karar No: 2025/926, Tarih: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/8891 E.  ,  2025/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1636E. - 2019/1736K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Turgutlu 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2018 tarihli ve2017/197 Esas, 2018/250 Karar sayılı ilamı ile yüklenen suç açısından sanığın kastı bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1.1.cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı sanık müdafinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin suç kastıyla hareket etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin suç kastıyla hareket etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Manisa İli, Ahmetli İlçesi, Kendirlik Mahallesinde bulunan tümülüslerde tahribat olduğu yönünde Müze müdürlüğüne yapılan isimsiz ihbar üzerine 05.10.2016 tarihinde Kendirlik mahallesi 107 Ada 41 parsel üzerinde yerinde yapılan inceleme neticesinde dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01.06.1990 tarihli ve 1946(B) sayılı kararıyla 1.derece arkeolojik sit alanında kalan ve İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 14.08.2002 tarihli ve 10860 sayılı kararı ile Bintepeler Nekropolünde yer alan tümülüslerin tahrip edildiği, eteklerinden yaklaşık 5 metre genişliğinde 50 metre uzunluğunda bir kısım yok edilerek tarla seviyesine indirildiği ve zeytin ağaçlarının dikildiğinin tespiti ile başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında taşınmazın sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'e ait olduğunun tespit edildiği, taşınmaza ait tapu kaydında alanın arkeolojik sit alanında kaldığına ilişkin şerh bulunduğu, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in soruşturma aşamasındaki savunmalarında kazı yapmadıklarını yıllar önce tepecik şeklinde olan odacığın yıllar önce bilmediği şahıslar tarafından kazılarak açıldığını, kendilerine ait tarlada zeytin ağacı ekimi dikimi yaptıklarını beyan ettikleri, yürütülen soruşturma neticesinde sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1., TCK'nın 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama kapsamında aldırılan 29.11.2017 tarihli ziraat ve arkeolog bilirkişi raporuna göre ; taşınmaz içerisinde doğu ve batı yönde olmak üzere hali hazırda 2 adet Tümülüs bulunduğu, Taşınmazın doğu kısmında yer alan Tümülüs'ün sınırlarında 7-8 yaşlarında 10 adet, batı kısınında yer alan Tümülüs'ün sınırlarında ise 3-5 yaşlarında 7 adet zeytin ağaçlarının mevcut olduğu, dava konusu taşınmaz içerisinde eski kazılmış olan odacık olarak belirtilen kısım etrafında 5-6 yaşlarında 3 adet zeytin ağaçlarının olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'nin Yerel Mahkemece alınan savunmasında, davaya konu yerin sit alanı olduğunu bildiklerini, ve zeytin ağaçlarını 10 sene önce diktiklerini sit alanına zarar vermediklerini, tümülüs üzerindeki mezar odasının bu şekilde açığa çıkması yaklaşık 50 yıl öncesine dayalı olduğunu beyan ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince yazılan talimat üzerine alınan savunmasında kendisine ait tarlada sadece zeytin ağacı diktiğini bunu da gerekli izinlerle yaptıklarını beyanla suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"....Bu açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, mahkememizce yapılan keşif sonrası 29/11/2017 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki halihazırda yer alan ve tümülüslere yaklaşık 5m ve üzeri mesafede yer alan diğer zeytin ağaçları ile bitki örtüsü varlığının tümülüslere zarar erebilecek durumda olmadığı, her iki tümülüsün arasındaki konumda yer alan odacık üzerinde ise keşif tarihi itibariyle herhangi bir toprak işlenmesinin olmadığı, ancak odacığa etki alanı sınırları içerisinde kalan 3 adet zeytin ağaçları olduğu tespitine yer verilmiştir. ..Sanıklar aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanda bulunmuşlardır, 1. Derecede sit alanı olduklarını bildiklerinden izinle zeytin ağaçlarını diktiklerini savunmuşlardır." gerekçesiyle sanıkların kastının bulunmaması nedeniyle atılı suçtan CMK.nun 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince aldırılan ek arkeolog bilirkişi raporuna göre taşınmazda yapılan fiziki müdahalelerin sit alanına zarar verdiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince yürütülen yargılama neticesinde; "Sanıkların maliki bulunduğu 107 ada 41 parsel sayılı taşınmazın İzmir 2 Nolu Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulunun 01/06/1990 tarih 1946(B) sayılı kararı ile 1. Derece arkeolojik sit alanı olarak koruma altına alındığı ve bu kararın tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh edildiği sabittir. Sanıklar alınan savunmalarında da söz konusu taşınmaz üzerine zeytin fidanı dikmek eyleminde bulunduklarını samimi olarak ikrar etmişlerdir. Her ne kadar ilçe tarım müdürlüğünden izin aldıklarını beyan etmişler ise de Kültür Varlıkları Koruma Kurulundan izin aldıklarına ilişkin beyanda bulunmadıkları gibi buna ilişkin herhangi bir belgede ibraz etmemişlerdir. Dairemizce yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesinde dikilen zeytin fidanlarının 1. Derece sit alanında bulunan tümülüs'e ve mezar odasına zarar verebileceği değerlendirilmiş ve bu bakımdan eylemin 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesinde gerçekleştiği kabul edilmiştir." gerekçesiyle katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Tüm dosya kapsamından sanığın savunmasında kendisine ait tarlaya zeytin ağaçlarını yaklaşık 10 sene önce diktiklerini beyan ettiği, Yerel Mahkemece aldırılan 29.11.2017 tarihli ziraat ve arkeolog bilirkişi raporuna göre ;taşınmazın doğu kısmında yer alan Tümülüs'ün sınırlarında 7-8 yaşlarında 10 adet, batı kısmında yer alan Tümülüs'ün sınırlarında ise 3-5 yaşlarında 7 adet zeytin ağaçlarının mevcut olduğu, dava konusu taşınmaz içerisinde eski kazılmış olan odacık olarak belirtilen kısım etrafında 5-6 yaşlarında 3 adet zeytin ağaçlarının olduğunun belirtildiği dikkate alındığında en genç ağaç yaşının da 3-5 yıllık olarak 2017 tarihli raporda tespit edildiği ve sanık lehine değerlendirme yapılarak suç tarihinin 2012 yılı olarak kabulü gerektiği değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ..., 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4 fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, suç tarihi olan "2012" tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/2. maddesinin (e) bendi ve 67/4. maddesinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE;

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10386, Karar No: 2014/22252, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10386 E.  ,  2014/22252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/401-2013/583

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatı ile temyiz nedenlerine ve özellikle Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla yapıldığı anlaşılan yargılama sonunda bu hususun karar başlığında yazılmamış olması ile yine davacı çocuk F.. S.. Ö. adının karar başlığında belirtilmemesinin mahallinde yer zaman giderilebilecek eksiklikler olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, geçirdiği iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş için 64.411,00TL maddi-5.000,00TL manevi, davacı çocuk için 4.809,48TL maddi-2.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre, hükme esas alınan hesap raporunda davacıların maddi zarar hesaplaması sırasında hesaplanan aktif ve pasif dönem zararlarından önce Kurum tahsislerinin sonrasında ise kazalı işçi kusurunun indirildiği, ayrıca davacı eş için evlenme ihtimalinin ve bu ihtimale göre maddi tazminattan yapılması gereken indirimin raporda hiç irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Ölüm halinde hak sahiplerinin açtığı maddi tazminat davalarında hesaplamanın iş kazası tarihinden hüküm tarihine en yakın tarihe kadar bilinen aktif dönem, 60 yaşının ikmaline kadar bilinmeyen aktif dönem, 60 yaşından sonra bakiye ömrü süresince bilinen son asgari ücret üzerinden pasif dönem hesabı yapılarak toplam gelirin belirlenmesi ile yöntemince yapılan söz konusu hesaplama sonucu tespit edilen toplam gelir üzerinden kusur indirimi uygulanmak suretiyle tespit edilen toplam zarardan son olarak Kurum tahsislerinin düşülmesi suretiyle yapılması gerekir. Yine hak sahibi eşlerin maddi zararlarının belirlenmesinde hesap tarihi itibariyle davacı eşin yaşı ve çocuk sayısı da dikkate alınarak evlenme ihtimali göz önüne alınmalı ve belirli oranlarda hesaplanan maddi zarardan Kurum tahsisleri tenzili öncesinde indirim yapılmalıdır.

Somut olayda, davacı eşin evlenme ihtimalinin hiç tartışılmadığı ve yine davacıların maddi zararının hesaplanması esnasında sıralama hatası yapılarak Kurum tahsislerinin tenzili sonrasında kusur indiriminin yapıldığı bilirkişi raporuna itimat ile neticeye varılması usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, davacı eşin evlenme ihtimalinin hiç tartışılmadığı ve yine davacıların maddi zararının hesaplanması esnasında sıralama hatası yapılarak Kurum tahsislerinin tenzili sonrasında kusur indiriminin yapıldığı bilirkişi raporuna itimat ile neticeye varılması usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; davacıların maddi zararının hesaplanması noktasında aktif ve pasif dönem zararlarından sırasıyla kusur ve davacı eş için ayrıca evlenme ihtimali indiriminin yapılıp akabinde Kurum tahsislerinin hesaplanan zarardan tenzil edildiği yeni bir hesap raporu almak, bu hesap sonrası çıkacak neticeye göre tüm delilleri bir arada değerlendirip maddi tazminat davası bakımından bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34518, Karar No: 2015/36296, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34518 E.  ,  2015/36296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5329 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9868 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8809,20TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8809,20 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5329 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9868 TL yapı bedeli ile 1058,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 601,75 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36005, Karar No: 2018/2864, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/36005 E.  ,  2018/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

İcra emrinin 24/12/2013 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline yapılan icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17649, Karar No: 2017/26830, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17649 E.  ,  2017/26830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.