muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5179, Karar No: 2017/7635, Tarih: 07.11.2017

Yapılacak keşif sırasında öncelikle, varsa idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın konumu tespit edilmeli ve harita üzerinde bu konum gösterilmeli, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin bulunmaması halinde ise yukarıda belirtilen esaslara uygun olarak kıyı kenar çizgisi saptanarak çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisinin kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, ırmak ile çekişmeli taşınmaz arasında inşa edildiği anlaşılan setlerin hangi tarihte yapıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, öncesinin imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyanın hangi tarihte başlanıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve çekişmeli taşınmazın kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, bilimsel verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin yakın plan fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmaz sınırları kabaca işaretlettirilmeli; harita yada jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmaz üzerinde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı, sunulan raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve uydu fotoğrafları üzerindeki konumu gösterilmeli; fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları teknik raporlar ve komşu parsel tutanakları ve dayanak kayıtları ile denetlenmeli, bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9356, Karar No: 2018/6531, Tarih: 24.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9356 E.  ,  2018/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/04/2015 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanun'dan kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangınına sebep olma eyleminden kaynaklanan ağaçlandırma gideri istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının koyunlarını otlattığı alanda yaktığı ateşin ormanlık alana sıçradığını ve 5 hektarlık orman alanının yanmasına sebebiyet verdiğini, davalının bu eylemi nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığını, bilirkişi tarafından tespit edilen zararın davalı tarafından ödendiğini ve davalının orman yangınına sebep olma suçundan cezalandırılmasına, zararın karşılanması nedeniyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, davalının eylemi nedeniyle yangın sonucu zarar gören 5 hektarlık alanın ağaçlandırılması gerektiğini, ceza dosyasında ağaçlandırma giderine ilişkin zararın hesaplanmadığını belirterek 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 114. maddesi gereğince ağaçlandırma giderinin davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı vasisi davaya cevap vermemiş, duruşmada alınan beyanında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ceza mahkemesindeki yargılama sırasında tespit edilen zararı ödediği, alınan bilirkişi raporunda da davalının karşıladığı zarardan daha fazla ağaç zararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olaya ilişkin yürütülen ceza dosyasının incelenmesinde; olay mahalinde orman mühendisi ve kadastro teknisyeni bilirkişiler marifetiyle keşif yapıldığı, orman mühendisi bilirkişinin raporunda davaya konu olay nedeniyle 30 adet kızılçam ağacının duman ve ısıdan zarar görerek hayatiyetlerini kaybettiği, diğer ağaçların hayatiyetlerini devam ettirdiği ve alan bazında toplu kurumalara rastlanılmadığı belirtilerek hayatiyetlerini kaybeden ağaçların kapladığı alan üzerinden ağaçlandırma gideri ile yangın söndürme masraflarının hesaplandığı, davalı tarafından bilirkişi raporunda hesaplanan zarar miktarının ödendiği, yapılan yargılama sonunda davalının orman yangınına sebep olma suçundan cezalandırılmasına ve katılanın zararının giderilmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza mahkemesince her ne kadar davaya konu edilen olay nedeniyle davalı cezalandırılmış ve hakkında verilen mahkumiyet kararı için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahiyeti itibariyle hukuk hakimini bağlamaz.

Mahkemece keşif yapılmaksızın ceza dosyasında rapor düzenleyen orman mühendisi bilirkişiden alınan raporla yetinilmiştir. Davacının talebi, davalının eylemi nedeniyle zarar gördüğü iddia edilen 5 hektarlık orman alanının ağaçlandırılma gideri olduğuna göre mahkemece mahallinde keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporu ile zarar kapsamı belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik tahkikata dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 24/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8038, Karar No: 2018/12371, Tarih: 31.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8038 E.  ,  2018/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, davalı sitede 2008 Haziran ayından 15.03.2014 tarihine kadar kapıcı olarak çalıştığını, kendisine bir ev tahsis edildiğini, ayrıca elektrik su giderlerinin ödendiğini, bunun dışında maaş ödemesi yapıldığını, son iki yılda ayda sadece 100,00 TL ücret ödemesi yapıldığını, sigorta bildiriminin müfettiş incelemesinden sonra yapıldığını, iş akdine haksız ve usulsuz olarak site yönetimi tarafından son verildiğini, hak ettiği tazminat ve alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ve bayram tatili ile diğer sosyal alacakları ile ücret alacaklarının davalı işverenden tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde çalışmadığını, görüşülen kişinin davacının eşi ... olduğunu, davacıya binanın bir dairesinde kira karşılığında oturması, ayda 100,00 TL para ödemesi, ilgili kişinin de haftanın belli günlerinde apartmanın merdivenlerinin temizlenmesi ve belli saatte servis yapılması için anlaşma yapıldığını, apartmandaki çalışmasının haftalık 5-10 saati geçmediğini, devamlılık olmadığından bu şekilde anlaştıklarını, davacının son zamanlarda işin bir kısmını eşine yaptırdığını, eşinin de sigortalı olmasını talep ettiğini, bunun üzerine 05.03.2014 tarihinde sigortalı olarak gösterildiğini, ücretinden kira bedelinin düşüleceği ve kiracı olan kocası tarafından ödeneceğinin söylenmesi üzerine işyerini 16.03.2014 tarihinde terk ettiklerini, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı vekilinin yemin teklifini kabul etmediklerini imzalı beyanı ile belirttiği. davacı vekilinin, vekaletnamesinde yemini kabul, iade ve redde yetkisi olduğu görülmekte olup hal böyle olunca davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı vekilinin yemin teklifini kabul etmediklerini imzalı beyanı ile belirttiği. davacı vekilinin, vekaletnamesinde yemini kabul, iade ve redde yetkisi olduğu görülmekte olup hal böyle olunca davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK'un 225. maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır. Yeminin konusu, uyuşmazlıkla ilgili olan ve davanın çözümü bakımından önem taşıyan vakıalardır. Kendisine yemin teklif edilecek olan tarafın inançları üzerine kurulu olması nedeniyle yemin, davada başvurulacak son çaredir ve kural olarak taraf, iddiasını diğer delillerle ispat edemezse, son aşamada yemin deliline de başvurur.

Yemin delili, kural olarak, en son başvurulacak çare olmasına rağmen eğer davacı yalnızca yemin deliline dayanmış; yani, delillerini yemine hasretmiş ise, başka delil gösterilmesine gerek kalmadan yemin deliline başvurulur. Yemin, ispat yükü kendisine düşüp de iddiasını ispat edemeyen tarafın, diğer tarafa teklif etmesi şeklinde olur. Yemin delili, kesin delil olup yemin sonucunda o vakıa kesin delille ispat edilmiş sayılır.

Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği vakıalar, bir işlemin geçerliliği için, kanunen iki tarafın irade açıklamalarının yeterli görülmediği haller ve yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak konular yemin konusu olamaz. ( 6100 sayılı Yasa Md.226)

Dosya içeriğine göre davacı, davalının temsil ettiği apartmanda kapıcılık yaptığını iddia ederek, işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davacı taraf, kapıcılık hizmeti yaptığını, kısaca çalışma olgusunu kanıtlamada işyeri kayıtları, ... kayıtları ve tanık anlatımlarına dayanmıştır. Tanıklar dinlenmiş, kayıtlar getirtilmiştir. İşyeri sicil kaydı ve ekli tutanak davacının kapıcı olarak çalıştığını belirtildiği gibi davalı tarafından sunulan gider pusulasına göre davacıya her ay düzenli olarak belirli bir miktar apartman temizliği adı altında ödeme yapılmıştır. Çalışma olgusunu ispat işçiye, ücretin ödendiğini ispat ise işverene aittir. Çalışma olgusu konusunda davacı delillerini sunmuştur. Bu deliller değerlendirildiğinde davacının çalıştığı sabittir. Bu yönde davalı taraf aralarında kapıcı iş sözleşmesi olup olmadığı ve eşini de katacak şekilde yemin teklifinde bulunmuştur. Yemin bu şekilde usulüne uygun olmayıp, mahkemece mevcut deliller ile çalışma kanıtlandığına göre çalışmanın tam veya kısmi olup olmadığı, buna göre ücretin ödenip, ödenmediği araştırılmalı ve işçilik alacakları buna göre belirlenmelidir. Yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14211, Karar No: 2013/9134, Tarih: 03.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14211 E.  ,  2013/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla davalı hakkında yapılan takibe itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, hak sahibi kız çocuğu olarak davalıya bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığından bahisle kesilerek, 01/10/2008-31/08/2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların istirdadını istemiş; Mahkemece, davalıya bağlanan yetim aylıklarının kesilmesinde yürürlükten kalkan 1479 Sayılı Yasanın uygulanması gerektiği, 1479 Sayılı Yasada kız çocuklarına bağlanan ölüm aylıklarının kesilmesini düzenleyen 46.madde ise, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşama olgusuna yer verilmediği ve 5510 Sayılı Yasada yer alan düzenlemenin davalı hakkında uygulama olananağı bulunmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır.

5510 sayılı Kanunun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlıklı 56. maddesinde:

“(Değişik birinci fıkra: 17/4/2008-5754/36 md.) Ölen sigortalının hak sahiplerinden;

a)Kendisinden aylık bağlanacak sigortalıyı veya gelir ya da aylık bağlanmış olan sigortalıyı kasten öldürdüğü veya öldürmeye teşebbüs ettiği veya bu Kanun gereğince sürekli iş göremez hale veya malûl duruma getirdiği,

b)Kendisinden aylık bağlanacak sigortalıya veya gelir ya da aylık bağlanmamış olan sigortalıya veya hak sahibine karşı ağır bir suç işlediği veya

bunlara karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmemesi nedeniyle ölüme bağlı bir tasarrufla mirasçılıktan çıkarıldıkları, hususunda kesinleşmiş yargı kararı bulunan kişilere gelir veya aylık ödenmez. Ödenmiş bulunan gelir ve aylıklar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır.

Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96.'ncı madde hükümlerine göre geri alınır…” Düzenlemesi yer almaktadır.

Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96.'ncı madde hükümlerine göre geri alınır…” Düzenlemesi yer almaktadır.

01.10.2008 tarihinden önce yürürlükte bulunan ve sosyal güvenlik mevzuatının temelini teşkil eden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu; 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu; 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu; ...Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu’nda yer almayan dava konusu düzenleme ilk kez 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nda yer almıştır.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Gerçekten, ölüm aylığı almak üzere boşanılıp, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşamaya kişiyi sürükleyen etkenin niteliği ve türü, hukuk düzeni açısından önem taşımamaktadır. Çünkü, hakkın kötüye kullanılması hangi dürtüyle (saikle) ortaya çıkarsa çıksın, sonuçta hukuk bakımından sadece ve sadece “kötüye kullanma” olup, hukuk düzeni tarafından korunmamaktadır (... Boşandığı Eşiyle Birlikte Yaşayanın Aylığının Kesilmesi, ... 2012).

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, hak sahibinin boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşaması her ne saikle olursa olsun, Anayasal bireysel özgürlük kapsamında kalmakta, Devlet sosyal görevlerini mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirmesine ilişkin Anayasa’nın 65. maddesi uyarınca sosyal sigorta yardımlarına hak kazanma koşullarını düzenleme yetkisine sahip olup, Devletin boşanan eşlerin birlikte yaşamasına yasak getirmesi mümkün değil ise de, bu durumda olan kişileri sosyal sigorta yardımları kapsamı dışında bırakması mümkündür.

Bu kapsamda, gelirin veya aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım hakkının kapsamına ilişkin olarak; fiilen birlikte yaşama olgusunun başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibariyle gelir veya aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun ve yersiz kabul edilmeli ancak sözkonusu madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girdiğinden, fiili birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli; 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku sözkonusu olmamalı ve bu şekilde belirlenecek yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır.

Bu kapsamda anılan genel kurallar çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak, araştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle boşanılan eşle kurulan ilişkinin fiili olarak birlikte yaşama kapsamında yer alıp almadığı saptanmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14645, Karar No: 2015/26656, Tarih: 03.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14645 E.  ,  2015/26656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/409-2015/72

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, bunun üzerine alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, talebin reddi ile birlikte alacaklı aleyhine tazminata hükmedildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; İİK.'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.''

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesine göre; “İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edilir.”

İcra mahkemesince, alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gerekçesiyle işin esası incelenmeksizin reddedildiğinden ve bu durumda borçlu yararına tazminata hükmedilmesi için yasada öngörülen "talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi" koşulu oluşmadığından, alacaklının tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Van İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18/02/2015 tarih ve 2014/409 Esas 2015/72 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) no’lu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.