muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6068, Karar No: 2023/1913, Tarih: 11.04.2023

3. Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2008 tarihli ve 2007/388 Esas, 2008/556 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.10.2014 tarihli ve 2012/2426 Esas, 2014/16727 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanma imkânı bulunan suçlardan verilen cezaların zarar giderme şartıyla ertelenmesinin mümkün olmadığı, miktarın belirsiz olması nedeniyle infazda duraksamaya neden olunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından zararın giderilmemesinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının yerinde olmadığı, ayrıca mahkûmiyetine karar verilen çocuk hakkında tedbire hükmedilemeyeceği ve yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği oranda tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenlerine dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına ve bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/376 Esas, 2016/474 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 13 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Hükümlerin açıklanması için yapılan ihbar üzerine; Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2019 tarihli ve 2019/267 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 13 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına hükmedilmek suretiyle hükümlerin açıklanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.10.2022 tarihli bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk temyiz dilekçesinde; eski hâle getirme talebinin kabulü ile infazının durdurulmasını talep ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.10.2022 tarihli bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk temyiz dilekçesinde; eski hâle getirme talebinin kabulü ile infazının durdurulmasını talep ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocuğun olaydan birkaç saat sonra temyiz dışı sanık ... ile birlikte olay mahallinin orada polis tarafından görülmesi ve yakalandığında suça konu eşyaları polis aracına gizlice bırakması hususları dikkate alınarak; suça sürüklenen çocuğun olay günü gece vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ve sanık ile birlikte, mağdura ait iş yerine rızaya aykırı olarak girdiği, iş yerinde tabanca, cep telefonu, ziynet eşyaları ve bir miktar parayı çaldığı kabulüyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Mağdur aşamalarda; kendisine ait iş yerine asma kilit kırılmak suretiyle girildikten sonra cep telefonu, tabanca, 100,00 TL para, kol saatleri ile bakır malzemelerinin çalındığını beyan etmiştir.

3. 03.08.2007 tarihli suç eşyası teşhis tutanağına göre; temyiz dışı sanık ...'nın üst aramasında ele geçen kol saatlerinin mağdur tarafından kendisine ait iş yerinden çalınan saatler olarak teşhis edildiği; 03.08.2007 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre de; suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'in ekip aracından ayrılmalarından sonra araç içindeki paspas üzerinde bir adet cep telefonu ile çakmak görüldüğü belirlenmiştir.

4. Görgü ve tespit tutanağı, takdiri kıymet tutanağı ile yakalama tutanakları dosya içerisindedir.

5. Temyiz dışı sanık ... soruşturma aşamasında; atılı suçları tek başına işlediğini, kovuşturma aşamasında arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ile beraber hırsızlık yaptıklarını hatırlamadığını beyan etmiş; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... aşamalarda; ekip aracında ele geçen mağdura ait çakmak ve telefonu suça sürüklenen çocuk ...'den satın alıp korktuğu için ekip aracına attığını ifade etmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında; temyiz dışı sanık ...'in bahsi geçen iş yerine girdiğini, kendisinin uzakta durduğunu, gözcülük yapmadığını beyan etmiş; kovuşturma aşamasında ise ... tarafından havaya ateş edildiği sırada kolluk görevlilerinin geldiğini belirterek atılı suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 06.01.2017 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.01.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 06.01.2017 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.01.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 24.12.2014 tarihli duruşma esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun alınan ifadesinde, müdafii istemediğini beyan ettiği ve 5271 sayılı Kanun'un 150/2-3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı anlaşıldığından; tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerekçeli karar başlığı ile hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2019 tarihli ve 2019/267 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2022, Karar No: 2021/24259, Tarih: 13.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/2022 E.  ,  2021/24259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyizinin hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın ağır ceza mahkemesinde sanık sıfatıyla yargılandığı duruşmada söylediği sözlerin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; hakaret suçunun aleni yer olan duruşma salonunda kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesine rağmen TCK’nın 125/3-a, 125/4 maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4127, Karar No: 2006/7857, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4127 E.  ,  2006/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 346 ada 9 parsel sayılı 41237.38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece yapılan 1. keşif sonuçu Orman Yüksek mühendisi ... ... tarafından düzenlenen rapora ekli memleket haritasında ve 2. keşif sonucu ... ..., ... ... ve ... ... ten oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlara ekli memleket haritasında dava konusu taşınmazın yeri farklı yerlerde gösterilmiş ve 1. raporda taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu bildirildiği halde karara dayanak alının 2. keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli 346 ada 9 parsel sayılı taşınmazın memleket haritasında yeşil ile renklendirilen ancak orman ağaç ve sembolleri içermeyen alanda kaldığı bildirilmiştir. Askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, ... yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup, taşınmazın bulunduğu yarde ... ve fındık sembolleri bulunmadığı gibi en yakın alanda ... – kestane – fındık –... sembollerinin bulunduğu görülmekte olup birbiri ile çelişen , yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemez.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde, mahkemece öncelikle itirazlı olduğu tespit edilen 346 ada 5-6-8ve 343 ada 12 ve 13 nolu komşu parsel dosyaları tespit edilerek keşifleri yapılmamış ise bu dosyaların keşiflerinin birlikte yapılması ;eğer keşifleri yapılmış ise bu dosyalara ait bilirkişi raporlarının birer suretinin bu dosya içine konması ve önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi, bir harita mühendisi veya bir ... elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; l4.03.l989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, çevresi, eğimi, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsü detaylı şekilde incelenmeli;, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16307, Karar No: 2019/654, Tarih: 22.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/16307 E.  ,  2019/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verildiği bu kez davalı vekilinin kararı temyizi üzerine Dairenin 16.10.2018 tarihli ve 2018/2276 Esas, 2018/17414 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 03.04.2017 tarihinde verilen 2017/234 E. 2017/247 .... sayılı kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.10.2018 günlü 2018/2276 E. 2018/17414K. sayılı ilamı ile kararın Onanmasına karar verilmiş, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmıştır.

O halde, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından Dairemizin onama ilamı ile Mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiştir.

Öte yandan, Dairemizin 16.10.2018 tarihli onama kararında; ilama karşı 15 gün içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ilişkin belirleme maddi hataya müstenit olup taraflara hak bahşetmez.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 22.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11855, Karar No: 2019/2713, Tarih: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11855 E.  ,  2019/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Beylikdüzü Vergi Dairesinin... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2073, Karar No: 2018/7736, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2073 E.  ,  2018/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedel adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına yargılama giderine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yargılama giderinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 3. maddesindeki “Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı yan üzerinde bırakılmasına," ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı tarafça yapılan 34,16 TL peşin harç, 307,50 TL tamamlama harcı, 64,47 TL ıslah harcı, 145,00 TL tebligat gideri, müzekkere gideri 28,00-TL, bilirkişi ücreti 300,00-TL olmak üzere toplam 879,13-TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” ifadesinin yazılmasına hükmün davacı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.......