muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8985, Karar No: 2024/12090, Tarih: 19.09.2024

2. İlk Derece Mahkemesince; davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir iş alım sözleşmesi bulunsa da iş alım amacı olmaksızın yapılan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğu, gemiadamları tarafından işçilik alacaklarının davalı BOTAŞ'tan da talep edilebileceği kabul edilerek karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de kararın isabetli bulunması sonrası davalı BOTAŞ vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizce; gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş olup olmadığı tespitinin önem taşıdığı, Mahkemece alanında uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten bilirkişi raporu alındıktan ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildikten sonra sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında İlk Derece Mahkemesince alınan heyet raporu doğrultusunda davacının yaptığı işin asıl iş kapsamında olduğu ve dava konusu alacak kalemlerinden davalı BOTAŞ'ın da sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

3. Dairemizin bozma gerekçesinde açıklandığı üzere; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinin 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir. 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesi mümkündür.

4. Gemiadamı davacının yaptığı iş nazara alındığında; LNG gemisinin davalı ... Şirketi (yüklenici) çalışanları (gemiadamı davacı) tarafından iskeleye yanaştırılmasının ardından, yüklenici firmanın işinin sona erdiği, geminin bağlanması akabindeki teknik sürecin BOTAŞ personellerince yapıldığı, gemide yer alan LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin tamamlanması sonrasında, yine BOTAŞ personelince boşaltım kolları sökülerek geminin iskeleden ayrılmaya uygun hâle getirildiği ve yüklenici firma yeniden devreye girerek palamar personellerince halatlar yerinden çıkarılarak, gemi römorkörler vasıtası ile iskelenin açığına alınıp geminin limandan ayrılma manevrasının tamamlandığı, dolayısıyla kılavuzluk, romorkorcülük ve palamarcılık hizmetlerinin yalnızca LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin başlamasından önce ve tamamlanmasından sonra gerçekleştirilen hizmetler olduğu, bu hizmetlerin tesiste yürütülen boşaltma, depolama, gazlaştırma, geri yükleme işlemlerinin bir parçası olmadığı, hammadde yüklü bir geminin yanaştırılması ve uzaklaştırılmasının BOTAŞ'ın anılan tesiste yürüttüğü faaliyetin asli parçası olmadığı, sonuç itibarıyla gemi adamı davacının yaptığı işin asıl iş değil, yardımcı iş olduğu kanaatine varılmıştır.

5. Her ne kadar Dairemizin 02.12.2021 tarihli ve 2021/11842 Esas, 2021/16075 Karar sayılı kararında farklı sonuca varılmış ise de Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinde yapılan ve 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesinin mümkün olduğu, gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, ileri sürülen muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı bir ilişki olmadığı, bozma sonrası alınan bilirkişi heyet raporundaki değerlendirmenin isabetsiz olduğu ve dosya delil durumu ile örtüşmediği anlaşılmış olup davanın davalı BOTAŞ yönünden reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince aksi yöndeki gerekçeyle davalı BOTAŞ'ın işçilik alacaklarından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19287, Karar No: 2013/1214, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19287 E.  ,  2013/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacıya ait yapı ve ağaçların, .... 27.01.2011 gün ve 553 sayılı kararına istinaden yıkıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğu gözetilerek, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/9592, Karar No: 2008/12264, Tarih: 24.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9592 E.  ,  2008/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları, H. 6288 (imarla 28803 ada 1 parsel- 28809 ada 1.parsel) parsel sayılı taşınmazdaki payını davalıya mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak temlik ettiğini, murisin başka mal varlığının da olmadığını ileri sürerek, tapuların miras payları oranında iptal ve tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, çekişmeli taşınmazı bedelini ödeyerek aldığını, murisin diğer  mallarını  davacılar arasında paylaştırdığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların muvazaa iddiaları sabit görülmeyerek, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar  davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; 6288 parsel sayılı taşınmazdaki 416/1249 payın muris tarafından 20.10.1998 tarihinde 100.-YTL  bedelle satış suretiyle davalıya temlik edildiği anılan taşınmazın 25.3.2004 tarihinde imar işlemine tabi tutularak davalının 28803 ada 1 parselde 272/2400 pay, 28809 ada 1 parselde 13/2400 payın maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanları Himmet'in üzerinde ev bulunan çekişmeli taşınmazı davalı 2.eşine temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacıların miras bırakanın ilk eşten çocukları davalının ise 2.eşi olduğu, çekişmeli taşınmazın 20.10.1998 tarihinde davalıya temlik edildiği, murisle davalının 23.10.1998 tarihinde resmen evlendikleri, davalı miras bırakanın amacının mal kaçırmak değil, paylaştırmak olduğunu savunmuş, 26.5.2008 tarihli oturumda ise, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, satış sırasında tanışıp, evlendikleri yönünde yemin eda etmiş ise de, savunması ile yemin içeriği çelişkili olduğu gibi, davada dayanılan iddia gözetildiğinde, davalının eda ettiği yeminin miras bırakanın gerçek iradesini belirlemek açısından sonuca etkili olmadığı açıktır. Öte yandan, dava konusu taşınmazın gerçek değeri ile temlik değeri arasında fahiş fark olduğu, bedelinin ödendiğine dair dosyaya ibraz edilen bir belge olmadığı, davalı tanıklarının dahi bedel konusunda bilgilerinin bulunmadığı denkleştirme savunmasında bulunulmuş ise de, tanıkların miras bırakanın briket imalathanesi satarak erkek çocuklarına para verdiğini, kızlarına bir kazandırımı olmadığını beyan ettikleri, tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın kanıtlanamadığı sabittir.

Hal böyle olunca; belirlenen olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, muvazaalı ve bedelsiz olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7077, Karar No: 2018/3987, Tarih: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7077 E.  ,  2018/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları düzenleyen mükellef yetkililerinin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınmadan, sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin kurulduğu anlaşılamayan tek mahkümiyet hükmü kurulması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6638, Karar No: 2015/7908, Tarih: 16.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6638 E.  ,  2015/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-06.09.2010 tarihli tutanak içeriğine göre olay günü mağdurun ikameti ile aynı güzergah üzerinde bulunan üç ayrı ikametten hısızlık yapılmış olduğunu ve diğer hırsızlık eyleminin müştekisinin sanığı teşhis ettiği belirtilmesi,sanığın tüm aşamalarda 02.09.2010 tarihinde birden fazla hırsızlık yaptığını ancak bu olayı hatırlamadığını savunması,02.09.2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda herhangi bir iz ve bulgu elde edilemediğinin belirtilmesi,müştekinin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması karşısında sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma eylemlerini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden,şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak sağır ve dilsiz olan sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan sanığa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,16.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2603, Karar No: 2011/9133, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2603 E.  ,  2011/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı, davalı adına kayıtlı aracın, alkollü ve ehliyetine el konulan ve yasaklılık süresi bitmeden trafiğe çıkan dava dışı ...'ın yönetiminde olduğu esnada karıştığı trafik kazasında 3.kişiye ait aracın hasarlandığını, zarar gören aracın kasko sigortası şirketinin talebi üzerine 4.519 TL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan (sigortalıdan) tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmadığı gibi davaya yazılı olarak cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 4.519 TL tazminatın 2.7.2009 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı KTK'nun 95 ve poliçe genel şartlarının 4.maddesi uyarınca sigortacının bu davayı ancak aralarında akti ilişki bulunan sigortalısı aleyhine açmasının mümkün olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 184,40 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22542, Karar No: 2010/16879, Tarih: 25.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/22542 E.  ,  2010/16879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ... vekili ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10006, Karar No: 2019/8884, Tarih: 29.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10006 E.  ,  2019/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 17.12.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi ile 30.11.2012 tarih, 2012/221 Esas, 2012/386 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği ancak, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyizine ilişkin tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususta EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10074, Karar No: 2006/11032, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10074 E.  ,  2006/11032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında değerlendirmeye alınan zeytin ve kiraz ürünleri için (2005 yılına ait) dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile toptan satış fiyatlarının (üretim masraflarını oluşturan kalemlerin ayrı ayrı gösterilmesi) İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2920, Karar No: 2010/2677, Tarih: 15.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2920 E.  ,  2010/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, hüküm de asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 15.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.