muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4722, Karar No: 2011/2040, Tarih: 11.04.2011

Mahkemenin hükmüne esas aldığı Oğuzlar Asliye Hukuk Mahkemesine ait 7.12.1999 tarihli, 1999/45- 69 Esas ve Karar sayılı ilamı, taşınmaz üzerindeki davacının zilyetliğinin tespitine ilişkin olmayıp, taşınmaz üzerindeki muhtesatın (muhtelif yaş ve miktarda meyve ağaçları) davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine ilişkindir. Böyle bir karar taşınmazın davacı adına tescili için yeterli değildir. Dava konusu taşınmaz Kızılırmak kıyısında bulunmaktadır. Kızılırmak nehri ile Delice ırmağının birleştiği nokta ile Karadeniz arasındaki kesimde kıyı kenar çizgisi araştırmasının Kıyı Kanununun ve eki hükümleri gereğince yöntemine uygun bir biçimde yapılması gerektiği halde mahkemece bu konuda araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak öncelikli iş; dava konusu taşınmazın, Kıyı Kanununun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 4. maddesinde belirtilen Kızılırmak nehri ile Delice ırmağının birleştiği nokta ile Karadeniz arasındaki kesimde kalıp kalmadığını belirlemek olmalıdır. Taşınmaz, belirtilen bu alanda kalıyor ise öncelikle idarece çizilmiş bir kıyı kenar çizgisinin olup olmadığının ilgili Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden sorulması, varsa onaylı harita getirtilerek keşifte uygulanması, buna göre taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, aksi takdirde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 gün 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi idarece 3621 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca düzenlenmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden sorup belirlemek, kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgelerin kroki ve haritası ile birlikte getirtip mahallinde yapılacak keşifte uygulatmak, idare tarafından belirlenen bir kıyı kenar çizgisi bulunmadığı takdirde mahkemece 3621 sayılı Kanunun 9. maddesindeki açıklamalara uygun olarak bir jeolog veya jeoloji mühendisi, bir kadastro veya harita mühendisi ile bir ziraat mühendisinden oluşacak üç kişilik bir heyetle keşif yapılıp kıyı kenar çizgisi uygulamasını yaptırmak, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığını belirlemek olmalıdır. Bundan ayrı, taşınmaz kıyı kenar çizgisi dışında ise yine aynı bilirkişiler marifetiyle Kızılırmak nehri ile kuzeyde bulunan Karaviran çayının aktif yatağı veya devamında yer alan etki ve taşkın alanında kalan yerlerden olup olmadığının saptanması gerekir. Uyuşmazlık konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça belirlenmesi, kıyı kenar çizgisi içerisinde ve nehrin aktif yatağı ve etki alanında kalmadığı anlaşıldığı takdirde, imar-ihya koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti, yasal araştırma ve incelemelerin tamamlanması, dosya kapsamı ve toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23361, Karar No: 2017/35921, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23361 E.  ,  2017/35921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10203, Karar No: 2023/3963, Tarih: 26.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/10203 E.  ,  2023/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/177 E., 2015/725 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşyaların iadesine

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî red, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı, karar kesinleştiğinde adlî emanette kayıtlı eşyaların sanığa iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri; gümrük kaçağı faturasız eşyalar ele geçirildiği halde sanığa beraat kararı verildiğine, ... satış belgesi bulunmasının yalnızca bandrollü, ambalajlanmış sigara satışını içerdiğine, sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekili temyiz nedenleri; etkin ve yeterli araştırma yapılmadan sanığın beraatine karar verilmesine, kamu zararının sanık tarafından karşılanması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.15.01.2015 tarihinde mahkemeden alınan arama kararı ile sanığın işlettiği ... Hediyelik Eşya adlı iş yerinde ve deposunda usulüne uygun olarak yapılan aramada; çeşitli markalarda 344.000 adet boş makaron, 14.600 adet tütün dolu makaron, 20'lik şeffaf poşetlerde 340 adet tütün dolu makaron, 50 gramlık paketler halinde 63 adet nargile tütünü, 100 gramlık paketler halinde 37 paket nargile tütünü, 21 kutu nargile kömürü, 20 kilogramlık kıyılmış tütün ele geçirilmiştir.

2.Suça konu eşyalara ilişkin uzman bilirkişi raporu alınmadığı görülmektedir.

3.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, iş yerinin kendisine ait olduğunu, eşyaların faturalı olduğunu, suçu kabul etmediğini beyan etmiştir. Dosyaya sunulan herhangi bir fatura olmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

2.Suça konu eşyalara ilişkin uzman bilirkişi raporu alınmadığı görülmektedir.

3.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, iş yerinin kendisine ait olduğunu, eşyaların faturalı olduğunu, suçu kabul etmediğini beyan etmiştir. Dosyaya sunulan herhangi bir fatura olmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Doldurulmuş makaron, boş makaron ve kıyılmış tütünlerin uzman bilirkişi vasıtasıyla yerli ya da yabancı olup olmadığı yönünde rapor aldırılıp yerli menşeili olması halinde 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8 ... maddesinin beşinci fıkrasının (ı, o) bentleri, yabancı menşeili ve kaçak olmaları halinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, bandrol zorunluluğu bulunan nargile tütünleri yönüyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44 üncü maddesi de gözetilerek hüküm kurulması yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... ve Gümrük İdaresi vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12123, Karar No: 2010/3248, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12123 E.  ,  2010/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazın 7873 m²'si kapama ceviz bahçesi, 1180m²'si kapama şeftali bahçesi, 1000 m²'si kapama kayısı bahçesi, 1000m²'si kapama erik bahçesi, 1000 m²'si kapama elma bahçesi olup, kalan 3000 m²'sinde 8 yaşında 345 adet kavak ağacı, bunların dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 2 nar, 5 asma ve 4 incir ağacı ile 120,51 m² yüzölçümlü bir yapı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazda yapının kapladığı alan dışındaki kısmının tamamı kapama karışık meyve bahçesi ve kavaklık olarak kabul edildiği halde kavakların kapladığı alanın sulu tarıma göre arazi değeri bulunup bu değere kavakların rayiç değerinin eklenmesi suretiyle değerlendirilip üzerinde bulunan asma, nar ve incir ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kapama kavaklığa değer biçilirken, kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği göz önünde tutularak, öncelikle kaç yaşında kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilmeli, kesim çağında elde edilecek brüt gelir yine resmi verilere göre belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masraflar (üretim giderleri) düşüldükten sonra kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Taşınmaz üzerinde kapama kavaklık değerlendirmesine konu kavakların değeri, üzerinde yer aldığı arazi değeri içinde yer aldığından kavakların kapladığı 3000 m² alanın yalnızca kavaklık gelirine göre değerinin saptanması gerekip (kavakların kapladığı alan dışındaki bölümün de bilirkişi raporunda kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirildiği dikkate alındığından) bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz, şeftali, kayısı, erik, elma ve kavak ağaçları dışındaki meyveli ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi ve kavaklık olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Dosyaya getirtilen Karaman İl Tarım Müdürlüğü cetvelinde kayısı ürünü için dekar başına ortalama verim 990 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi kurulunca çevre il ve ilçelerden gelen ortalama değerler belirlenirken bu verimin dikkate alınmaksızın kayısı için 1400 kg verim üzerinden hesaplama yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedenleri doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22578, Karar No: 2022/17772, Tarih: 20.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22578 E.  ,  2022/17772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz başvurusunun reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 14/01/2021 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince reddi ile ek kararın ONANMASINA, 20/12/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/347, Karar No: 2019/5423, Tarih: 20.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/347 E.  ,  2019/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı Galatasaray Sportif Sınai ve Ticari Yatırımlar AŞ aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 05/08/2004 tarih ve 25544 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmelik gereğince futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın % 7 sinin Genel Müdürlük payı olarak davacı hesabına ödenmesi gerektiğini, 04/08/2012 tarihinde İzmir Atatürk Stadyumunda Galatasatay ile Lazio spor kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılatın %7 sine tekabül eden payın davalı tarafından 15/07/2013 tarihinde kurumlarına ödendiğini ancak Sayıştay denetçileri tarafından kurumlarında yapılan inceleme neticesinde eksik ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalı tarafından hasılat çizelgelerinin istenmesi durumunda alacak miktarının tespit edilebileceğini belirterek, kurum zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Biletix Bilet Dağıtım Basım ve Tic. AŞ tarafından bilet satışından elde edildiği bildirilen hasılata göre düzenlenen Sayıştay Başkanlığı'nın 2012 yılı yargı raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) Adı geçen Yönetmelik’in 8. maddesinde, Türkiye Futbol Federasyon Başkanlığı tarafından Genel Müdürlüğe ait tesislerde düzenlenen (intifa hakkı verilen tesisler hariç) resmi ve özel profesyonel her türlü futbol müsabakalarında ve yurt içindeki temsili ve milli futbol müsabakalarında bilet satışlarından elde edilen hasılatın hesap ve dağıtımının 7. madde ve Ek-2 tablo esaslarına göre yapılacağı, intifa hakkı verilen tesislerde ise müsabakaların net hasılatının sadece % 7 sinin Genel Müdürlük payı olarak Genel Müdürlük hesabına ödeneceği düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece, dava konusu maçın oynandığı stadyumun, davalı şirkete intifa hakkı verilmek suretiyle kullandırılan bir tesis olmadığı için net hasılat üzerinden değil, hasılatın tamamı üzerinden %7 oranındaki payın davacı hesabına yatırılması gerektiğinin gerekçelendirildiği ancak dosya içerisinde müsabakanın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumu üzerinde davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, açıklanan Yönetmelik hükmü gereğince, maçın yapıldığı İzmir Atatürk Stadyumuna ilişkin davalının intifa hakkının bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

b) Hükme esas alınan Sayıştay Başkanlığının 2012 yılı yargı raporunda, davaya konu futbol müsabakasına ilişkin sadece Biletix Bilet Dağıtım Basım ve Ticaret AŞ tarafından gönderilen hasılat çizelgeleri esas alınarak alacak miktarı belirlenmiştir. Yönetmelik’in 7. maddesinde bilet satışlarından elde edilen genel hasılattan düşülmesi gereken giderlerin neler olduğu sayılmıştır.

Mahkemece, 04/08/2012 tarihinde İzmir Atatürk Stadyumunda Galatasatay ile Lazio spor kulüpleri arasında oynanan futbol müsabakası nedeniyle bilet satışından elde edilen hasılattan yukarıda belirtilen Yönetmelik’in 7. maddesinde sayılan giderler düşülmek suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3568, Karar No: 2021/2453, Tarih: 12.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2017/3568 E.  ,  2021/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede imar düzenlemesi yapılmış ise onaylanıp onaylanmadığını, onaylanmış ise onay gününü gösterecek şekilde imar planı ve eki belgeler, belediye tüzel kişiliğinden kamulaştırma haritası ve kıyı kenar şeridini belirleyen harita ve eki belgeler ise ölçeklerini gösterecek şekilde merciinden, kamulaştırma ile ilgili belgeler kamulaştıran idareden, kıyı kenar çizgisiyle ilgili belgelerin mülki amirlikten ayrı ayrı getirtilmesi, bölgede 3621 sayılı Kanun uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmemiş ya da belirlendiği halde bu yönetimsel işlem tesbit gününden önce kesinleşmemiş ise bu doğrultudaki araştırmanın 8.4.1972 gün (4/6) sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yapılacağının düşünülmesi, tutunulan kök tapu kayıtlarının usulünce uygulanması, taşınmazın tümünün ya da bir bölümünün dayanılan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde, kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz bölümlerinin kıyı kenar şeridini belirleyen haritanın da kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde bu bölümler yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 384 parsel sayılı taşınmazın ... ve müşterekleri adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitine dayanak yapılan tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapu kaydının güneyinde okunan denizin ise parselden sonra Eski Şarköy- Gelibolu Yolu olarak bilinen yoldan sonra gelen Marmara Denizi olduğu, Marmara Denizi ile taşınmaz arasında 18.01.1982 tarihinde kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz ve tam olarak yerine getirilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede idarece belirlenmiş olan kıyı kenar çizgisinin ilanen veya bizzat tebliğine dair dosyada belge bulunmadığı gibi, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine dair işlemin idari yargı yerinde dava edilmeyerek kesinleşip kesinleşmediği de anlaşılamamaktadır. Bu itibarla bu işlemin tarafları bağlayıcı niteliği de yoktur. Bozma ilamında da değinildiği üzere bu durumda Mahkemece, 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü göz önünde tutularak kıyı kenar çizgisinin saptanması gerekmektedir. Mahkemece, yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları doğrultusunda çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesi ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, tek jeolog bilirkişi marifetiyle yapılan sözkonusu araştırma 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine uygun bulunmamaktadır.