muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19001, Karar No: 2010/21753, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19001 E.  ,  2010/21753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1. maddeleri gereğince 365,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (BULDAN) Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2006 tarihli ve 2005/287 esas, 2006/190 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/05/2010 gün ve 2010/5003/27980 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2010 gün ve 2010/121801 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kararın hüküm kısmında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesi gösterilmemiş ise de, gerekçe kısmında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre cezalandırılmasına karar verildiğinin gösterilmiş olması karşısında, bu eksikliğin mahallinde giderilebileceği düşüncesiyle yapılan incelemede;

Sanığın basit yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle doğrudan 450,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun'un 61/8. maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün gerekçesinde, TCK.'nın 86/2.maddesi uyarınca hüküm kurulduğu belirtilmekle, anılan madde uyarınca uygulama yapıldığında tereddüt bulunmadığından, kısa kararda uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün gerekçesinde, TCK.'nın 86/2.maddesi uyarınca hüküm kurulduğu belirtilmekle, anılan madde uyarınca uygulama yapıldığında tereddüt bulunmadığından, kısa kararda uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Yasanın 61.maddesinin 8.fıkrası hükmüne aykırı olarak, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin, gün üzerinden yapılmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BULDAN) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 03.10.2006 gün ve 2005/287, 2006/190 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, 5252 Sayılı Kanunun 5/2 maddesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 7.maddesi ile 5083 sayılı kanunun 1 ve 2.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının alt ve üst sınırının 450,00 TL olması karşısında, mahkemece takdirin, alt sınırdan ceza tayini yönünde kullanıldığı kabul edilerek, sanığın, 5237 sayılı Yasanın 86/2.maddesi uyarınca adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 4 güne indirilmesine, TCK.’nın 52.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL'.den hesaplanarak, sanığın 80,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8971, Karar No: 2019/6949, Tarih: 09.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8971 E.  ,  2019/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üretim işçisi olarak çalıştığı bölmenin bitişiğindeki 61 nolu orman bölmesinden 205 adet karaçam ağacını motorlu testere ile kesme şeklinde gerçekleşen eyleminde kesilen ağaç miktarı ve sanığın yanlış anlaşılma sonucu ağaç kestiğini savunması karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine sanığın suç bakımından kastının bulunmadığı şeklinde yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15396, Karar No: 2013/6087, Tarih: 18.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/15396 E.  ,  2013/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, tehdit, Emniyeti suistimal

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK 1155/1,53 ve 63 mad gereği 6 ay hapis cezası2- 5237 sayılı TCK 1106/2,53 ve 63 mad gereği 2 yıl hapis cezası

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan tüm aşamalardaki beyanında; sanığın işlettiği otelde müşteri olarak kaldığını, 300 TL otel borcu bulunduğunu, olaydan bir gün önce konuşmak için telefonunu istemesi üzerine verdiğini, sanığın gece otele gelmediğini, ertesi gün ... ile saat: 19.00'da otele geldiğini, sanığa telefonu ne yaptığını sorduğunu, alıp getirmesini istediğini, ...'ın “telefonu boş ver, para almışsın parayı ver” dediğini, kendisinin “ne parası” diyerek sanığa borcu olmadığını, sanığın 300 TL otel borcu olduğunu söylediğini, ...'in “gel konuşalım” demesi üzerine boş bir otel odasına geçtiklerini, sanığın “parayı çıkar” dedikten sonra, gömleğini sıyırıp “bak ben kendimi kestiğim gibi seni de keserim” dediğini, ...'in “parasını ver neden vermiyorsun” dediğini, sanığın bıçak çıkarıp kendisini parçalamakla tehdit ettiğini, kendisinin imdat diye bağırıp diğer odaya geçtiğini, salon kısmında bulunan oğlunuda odaya çağırıp odanın kapısını kilitlediğini, sanık ve ...'in kapıyı tekmeleyerek ”kapıyı aç şerefsiz, niye kapatıyorsun, aç kapıyı, para vereceksin” diye bağırdıklarını, polisi aradığını, seslerin kesildiğini, müşterilerin şahıslar gitti demesi üzerine odadan çıktıklarını, sanık ve ...'in otelin dışında olduğunu fark ettiğini, polisin geldiğini, sanığın otelde kendisine yardım etmediğini bildirmiş,

Sanık hazırlık aşamasındaki beyanında özetle; katılanın işlettiği otelde 15 gün parasını peşin vererek kaldığını, 15 günün sonunda katılana parasının olmadığını söylediğini, katılanın ise ben İzmir'den geldiğim için bana yardımcı olursun, ben senin ihtiyaçlarını karşılarım, yevmiyeni veririm demesi üzerine 2 aydır otelde kaldığını

Sanık hazırlık aşamasındaki beyanında özetle; katılanın işlettiği otelde 15 gün parasını peşin vererek kaldığını, 15 günün sonunda katılana parasının olmadığını söylediğini, katılanın ise ben İzmir'den geldiğim için bana yardımcı olursun, ben senin ihtiyaçlarını karşılarım, yevmiyeni veririm demesi üzerine 2 aydır otelde kaldığını

olay tarihinde banyo yapmak istediği sırada katılanın oğlu ...'nın katılana "bunu banyoya alma çantasını ver gitsin" dediğini, kendi odasında katılanın oğlu ...'ın bıçak ile saldırdığını ve bıçağın karın kısmını hafif şekilde kestiğini, ...'ya bıçağı ver ben kendi kendimi öldüreyim, benim yol param yok, beni kandırdınız, çalıştığımın karşılığını verin "dediğini ve bıçağı alarak iki üç sefer kendisine bıçakla aynı yerden zarar verdiğini, otelden çıkıp ...'ın yanına gittiğini, durumu anlattığını, otele birlikte gittiklerini, ...'ın kendisini ve katılanı bir odaya alarak olayı sorduğunu, parasını katılandan istediğini, bu sırada katılanın oğlu ...'nın gelerek kendisine küfür ettiğini, katılanın, oğlu ...'yı başka bir odaya götürdüğünü, kendisinin de ... ile otelden ayrıldığını, katılandan telefon isteyip almadığını, mahkeme aşamasındaki savunmasında ise özetle; katılandan telefon ve para istemediğini, katılana otelde temizlik işlerinde yardım ettiğini, karşılığında otelde para vermeden kaldığını, otele gittiğinde katılanın oğlu ...'nın kendisine bıçak ile saldırdığını beyan etmiştir.

Tanık ... hazırlık aşamasında; otelde müşteri olarak kaldığını, sanık ile ...'ın otele geldiklerini, katılanın sanığa "telefonum ne oldu" diye sorduğunu, aralarında birkaç kelime daha konuştuklarını ancak duymadığını, sanık ve ...'ın katılana "seninle bir şey konuşacağız" dediklerini ve birlikte boş odaya geçtiklerini, kısa bir süre sonra katılanın "polis çağırın bana bıçak çektiler" diyerek odadan çıktığını, katılanı başka bir boş odaya soktuğunu, katılanın oğlu ...'nın sanık ve ...'a müdahale etmek istediğini ancak kendisinin izin vermediğini, ...'yı da odaya sokup kapıyı kilitlediğini, sanık ve ...'ın kapıya vurup "çık dışarı" konuşacağız dediklerini, ancak küfür ettiklerini olayın heyecanı ile duymadığını, bir müddet daha sanık ve ...'ın kapının önünde kaldıklarını, daha sonra başka müşterilerin geldiğini ve şahısların gittiğini söylemeleri üzerine odadan çıktıklarını, mahkeme aşamasında ise; sanığın otelde çalıştığını, çay getirip götürdüğünü veya başka işlerde yardım ettiğini görmediğini, müşteri olarak kaldığını bildiğini beyan etmiş,

Tanık ... tüm aşamalarda; olaydan bir gün önce sanığın katılanın yanına gelerek cep telefonunun olmadığını söyleyerek görüşme yapmak için cep telefonunu istediğini, katılanın sim kartını çıkarıp telefonu sanığa verdiğini, olay günü otelin önünde beklerken sanık ve ...'ın otele geldiklerini, katılan ile birlikte bir odaya girdiklerini, birkaç dakika sonra bir bağırma sesi geldiğini, sanık ve ...'ın otel odasının kapısını tekmelerken gördüğünü, "ulan şerefsiz çık dışarı" diye bağırdıklarını duyduğunu, odadan katılanın "kapıya vurmayın ben polis çağıracağım" dediğini, sanık ve ...'ın "polisler gelse ne olacak" diye küfür ettiklerini, bir süre daha kapıyı tekmeleyip küfür ettikten sonra otelden ayrıldıklarını beyan etmiştir.

Tanık ... hazırlık aşamasında verdiği beyanında; sanık ve ...'ın otele geldiklerini, konuşalım diye babası olan katılan ile birlikte bir odaya geçtiklerini, odada ne konuştuklarını bilmediğini, iki üç dakika sonra babasının odadan çıkarak kendisine "polis çağır, gir odaya" dediğini, kapıyı arkadan kilitlediğini, odanın kapısına tekme ile vurulduğunu, "para vereceksin bize, şerefsiz çık dışarıya" diye bağırıldığını duyduğunu, kendisinin polisi aradığını, sanık ve ...'ın "polis bize ne yapacak" dediğini, bir süre daha küfür ettikten sonra otelden ayrıldıklarını bildirmiştir.

Hakkında beraat kararı verilen ... hazırlıkta; sanığın olay günü kendisine telefon ederek otele çağırdığını, otele gittiğinde katılan ile sanığın konuştuklarını gördüğünü, konuşmak için birlikte bir odaya geçtiklerini, "durum nedir" diye sorduğunda katılanın kendisine sanığın telefonunu aldığını geri vermediğini söylediğini, sanığın ise "param yok, memlekete gideceğim, paramı vermiyorlar" dediğini, sanığa "ben sana para vereceğim" dediği sırada tanık ...'nın geldiğini ve sanığa küfür ettiğini, katılanında oğlu olan tanık ...'yı başka bir odaya götürdüğünü ve odanın kapısını kilitlediğini, sanık ile birlikte otelden ayrıldıklarını, mahkeme aşamasında ise; sanığın kendisini çağırması üzerine otele gittiğinde sanık ile katılanın konuştuklarını gördüğünü, durumu sorduğunda katılanın sanığın telefonu alıp vermediğini ve 300 TL otel borcu olduğunu beyan etmesi üzerine kendisinin vereceğini söylediğini, bu sırada katılanın oğlunun gelip saldırdığını, katılanın oğlunu bir odaya kapattığını beyan etmiş olması dikkate alındığında;

Hakimin C.M.K. çerçevesinde elde edilen delillere göre bu günden dünü öğreneceği bir muhakkaktır.

Hal böyle olunca; iddia, savunma ve ileri sürülen tüm delillerin ayrı ayrı değerlendirilip, buna göre birinin diğerine üstün kılan nedenlerinde açıklanıp, değerlendirilerek sonuçlanması gerekmektedir.

Hakimin C.M.K. çerçevesinde elde edilen delillere göre bu günden dünü öğreneceği bir muhakkaktır.

Hal böyle olunca; iddia, savunma ve ileri sürülen tüm delillerin ayrı ayrı değerlendirilip, buna göre birinin diğerine üstün kılan nedenlerinde açıklanıp, değerlendirilerek sonuçlanması gerekmektedir.

Katılanın sanığın kendisinden para istediği, sanığa borcu bulunmadığını ve sanığın otelde çalışmadığı şeklindeki beyanlarının sanığın hazırlık aşamasındaki beyanı ve tanık ...'in mahkeme aşamasındaki beyanları ile doğrulanmış olmasına karşın sanığın mahkeme aşamasında kısmen değişen ve suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8901, Karar No: 2013/15579, Tarih: 01.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8901 E.  ,  2013/15579 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu ....... başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, alacaklarına haciz konulduğunu, 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini açıklayarak, haciz işlemlerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihinin 04/10/2012 olduğu, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonra olması, takip ve dava tarihi itibariyle 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2.maddesi yürürlükte olduğundan borçlu belediyenin mal, hak ve alacaklarının haczi mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile konulmuş tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111

....

....

sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve .... iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir....... İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması......uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

......

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983 den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 04.10.2012 olup, borçlunun hesabına 28.01.2012 tarihinde haciz konulmuştur. İdare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar vermesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 01.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/1151, Karar No: 2014/15783, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1151 E.  ,  2014/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.