muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14845, Karar No: 2008/578, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14845 E.  ,  2008/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ...ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi içir;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, Orman yönetiminden sorularak yapıldı ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Kadastro Müdürlüğünden ... bilirkişi krokisi eklenerek dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu orjinal kadastro paftası fotokopisinin istenerek, tapulama sırasında niçin tescil harici bırakıldığının sorulması,

3) ... Köyünde arazi kadastrosunun hangi tarihte yapıldığı ve askı ilan sürelerinin kadastro müdürlüğünden sorulmasına,

4) Keşifte görev alan orman bilirkişiler ile ... bilirkişiye dava dosyası verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve en yakın kadastro parsellerini ölçekli olarak gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

5) Keşifte görev alan ... bilirkişiden dava konusu taşınmazın ölçekli ve koordinat noktalarını içerir şekilde infaza elverişli olarak, en yakın kadastro parselleri ile bağlantılı olarak çizdirilecek krokisinin,

6) Davacı adına senetsizden taşınmaz edinip edinmediği Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

7) Davalı taşınmazın krokisi eklenerek, Karayolları Genel Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın karayolları kamulaştırma sahası içinde olup olmadığı sorularak, kamulaştırma haritaları ve ilgili evrakın istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19997, Karar No: 2017/3030, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19997 E.  ,  2017/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2601, Karar No: 2022/2533, Tarih: 31.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/2601 E.  ,  2022/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; beraat,

2- Sanık ... hakkında;

2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanıklar ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 53/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile, temyiz isteminin reddine dair ek karar

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında tesis edilen karar ve hükümlere ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamının incelenmesinde; Hazine vekilinin, Kültür ve Turizm Bakanlığı adına 12/03/2015 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduğu, mahkemece 10/03/2016 tarihli duruşma ara kararı ile katılan vekili olarak dava ve duruşmalara kabulüne karar verildiği, aynı tarihli kararın katılan vekilinin yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın katılan vekili yerine Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü adına çıkarılarak daimi çalışana 25/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın katılan vekili tarafından 18/05/2016 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 26/05/2016 tarihli ek karar ile, temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verildiği, ek kararın katılan vekiline 02/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve katılan vekili tarafından ek kararın 06/06/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, bu hali ile katılan vekili yerine kurum adına çıkarılarak daimi çalışana yapılan tebligatın geçersiz olduğu, katılan vekilinin temyiz süresinin öğrenme ile başladığı ve yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunulduğunun kabulü ile, temyiz isteminin reddine ilişkin 26/05/2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin “Hükmün açıklanmasına yer olmadığına” ilişkin kararının 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz Kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; olay tutanağına göre kendisine ait 12 numaralı evin bahçesindeki toprak birikintisinin eski olduğu, yeni eşilmemiş olduğunun belirtildiği, olay yeri inceleme raporunda 12 nolu ikametin bahçesinde üzeri metal sac ve ahşaplarla örtülü içi atık su dolu bir çukur, 200 cm yakınındaki 500 cm derinliğindeki diğer çukurun içerisinde ahşap bir merdiven olduğu, içi atık su dolu olan çukurdan bu çukura doğru devam eden plastik boru olduğunun görüldüğü, sanığın savunmasında kendi ikametinin önündeki çukuru foseptik çukuru olarak pis suların gitmesi amacıyla kazdığını belirttiği, ayrıca aynı bahçede komşu ikamette meydana gelen kazı olayıyla bir ilgisinin olmadığını, diğer sanıkları tanımadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıkların savunmalarında sanığın kendileriyle kazı yaptığına yönelik herhangi bir ifadenin yer almadığı dikkate alınarak sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine, kendi ikametinin önündeki çukuru define veya kültür varlığı bulmak amacıyla kazdığına ve diğer sanıklar tarafından 10 nolu ait ikamette gerçekleştirilen kazı olayına iştirak ettiğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

3- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinde aleyhine temyiz olunan sanıklar arasında sanık ...’un adının da yer almasına rağmen temyiz nedenleri bölümünde sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyize getirilmediği, sadece sanık ... hakkındaki beraat kararı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki kararların bozulması talebinde bulunulduğu dikkate alınarak, sanık ... hakkında aleyhe temyiz olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılan vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinde aleyhine temyiz olunan sanıklar arasında sanık ...’un adının da yer almasına rağmen temyiz nedenleri bölümünde sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyize getirilmediği, sadece sanık ... hakkındaki beraat kararı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki kararların bozulması talebinde bulunulduğu dikkate alınarak, sanık ... hakkında aleyhe temyiz olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

20/09/2014 tarihli olay tutanağına göre, 10 nolu ikametin bahçesinde girişte yeni ham toprakların olduğu, hilti seslerinin geldiği, olay yerinde sanıklar ... ve ...’ın olduğu, olay yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda, 10 nolu ikamette girişe göre sağdaki odanın orta kısmında 140x110 cm çapında 4270 cm derinlğinde bir çukur kazılı olduğu, oda içerisinde taş ve toprak yığını, kova ile çukur içerisinde metal iki ayaklı merdiven, kazma, kürek, hilti, seyyar aydınlatma lambası olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında olay yerinin rahmetli anneannesinin evi olduğunu, ele geçirilen kazı aletlerinin kendisine ait olduğunu, iki gündür kazı yaptığını, diğer sanıklar ... ve ...’ın da kendisine yardım ettiğini belirttiği, kurul uzmanları tarafından yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 06/04/2015 tarihli raporda, suça konu evin sit alanında yer almadığı ya da tescilli olmadığı ancak Kayseri Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11/04/2003 tarih ve 3286 sayılı kararı ile belirlenen Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 09/07/1976 tarih ve A75 sayılı kararı ile tescilli Köşk Medresenin koruma alanı içerisinde kaldığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için, anılan Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, bunların korunma alanlarında veya sit alanlarında, araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen yüzeysel araştırma faaliyetlerinde bulunulması gerektiği, anılan suçları birbirinden ayırmada esas alınacak kriterin, kazı fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun olduğu, somut olayda ise sanığın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, yaklaşık 4 metre derinliğinde kazı yaptıklarının anlaşıldığı dikkate alınarak sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/1-1.cümle gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile “izinsiz define araştırma” suçundan karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17930, Karar No: 2014/4727, Tarih: 13.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17930 E.  ,  2014/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Sanığın katılandan bir yıllığına kiraladığı iki adet kamyonu kira süresi bitmesine rağmen iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; taraflar arasında kira sözleşmesinden önce imzalanan protokol de belirtildiği ve katılanın bizzat mahkemedeki beyanında ifade ettiği üzere, katılan ile sanık arasındaki asıl ilişkinin kamyonların satışı olduğu, sanığın kamyonların vergi borçları ile katılanın üçüncü şahsa olan 5600 TL'lik şahsi borcunu üstlenip, katılana 2600 TL senet vermesi halinde kamyonların devrinin yapılacağının kararlaştırıldığı ve kamyonların bu amaçla sanığa teslim edildiği anlaşılmakla, hukuki ihtilaf niteliğindeki olay nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/36006, Karar No: 2010/6874, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/36006 E.  ,  2010/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, teşvik primi alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Taksan Takım Tezgahları San ve Tic A.Ş. ile davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 16.03.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Davalı, Taksan A.Ş. nin özelleştirme işlemi kamu payının satılması suretiyle 20.06.2003 tarihinde gerçekleşmiş ve şirketin kamusal niteliği bu tarihten itibaren sona ermiştir. Dava konusu isteğin yasal dayanağını oluşturan 5004 sayılı Kanun ise şirketin özelleştirilmesinden sonra 22.11.2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Davacı özelleştirmeden sonra yeni bir sözleşmeye dayalı olmaksızın nakle tabi personel olarak çalışmasını sürdürmüş olup nakle tabi olması sebebiyle kamu personeli olma niteliği devam ettiğinden 5004 sayılı Yasa ile kıdem tazminatı için öngörülen %20 fazla ödemeden yararlanma hakkına sahiptir. Ancak, Taksan A.Ş. nin kamu kuruluşu niteliği sözü edilen yasanın yürürlüğe girmesinden önce özelleştirme sebebiyle son bulmuş olduğundan söz konusu %20 fazladan sorumlu tutulması mümkün değildir. Her ne kadar hisse devir sözleşmesinin 4/c maddesinde nakle tabi personelin kıdem tazminatından Taksan A.Ş. nin sorumlu olduğu kararlaştırılmış ise de bu madde sözleşmenin yapıldığı 20.06.2003 tarihinde yürürlükte olan mevzuatın belirlediği miktarla sınırlı olup bu tarihten sonra işten ayrılmayı özendirmek amacıyla yasayla öngörülen ve miktarı kıdem tazminatına göre belirlenecek olan ve esasen kıdem tazminatı niteliğinde olmayan ek ödemeden Taksan A.Ş. nin sorumlu tutulmasının hukuksal dayanağını oluşturmaz. Aksinin kabul edilmesi sözleşme hukukunun temel ilkeleri ile bağdaşmaz. 5004 sayılı Yasanın uyuşmazlıkla ilgili 10.maddesinin 4.fıkrası hükmünde yer alan düzenlemeye göre kıdem tazminatının %20 fazlasından somut olayda Özelleştirme İdaresinin sorumlu tutulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenler karşısında davalı Taksan A.Ş. hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı Özelleştirme İdaresi hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşünce ile oluşturduğu onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/31084, Karar No: 2014/31426, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31084 E.  ,  2014/31426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince iki defa 1.500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, ....Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2007 tarihli ve 2006/35 esas, 2007/10 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 gün ve 297610 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre:

1-Yaralama suçuna ilişkin olarak kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgarî hadden uzaklaşıldığına dair bir ibare bulunmaması karsısında, suçun işlendiği 30/06/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçu bakımından para cezasının seçimi durumunda, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Yaralama ve hakaret suçları nedeniyle oluşmuş hesaplanabilir maddi zararın olmaması ve sabıka kaydının da bulunmaması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmamasında,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ....Sulh Ceza Mahkemesinin 26/02/2007 tarihli kararıyla, doğrudan gün adli para cezası tercih edilerek kesin nitelikte adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.10.2009 tarihli kararıyla, bu sanık yönünden temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu şekilde kesinleşen ilamın infazı sırasında, suç tarihine göre gün adli para cezasının fazla belirlendiği iddiasıyla, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

a- Seçimlik cezanın öngörüldüğü, TCK’nın 125/1. ve 86/2. maddelerinde yer alan hakaret ve yaralama suçlarında, müeyyide olarak adli para cezası seçildiğinde, 30/06/2006 olan suç tarihi itibariyle, adli para cezasına ilişkin gün alt biriminin kaç gün üzerinden belirlenmesi gerektiğine,

b- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin tatışılmamasına ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

b- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin tatışılmamasına ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

Kanun yararına bozma talebi, seçimlik cezanın öngörüldüğü yaralama suçundan hüküm kurulurken, suç tarihinde 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 61/9. maddesi yürürlükte bulunmadığından, adli para cezasının beş gün yerine fazla belirlenmesine ilişkindir. Ancak aynı sanık hakkında hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verilmiş ve bu suç yönünden de adli para cezasının miktarı hüküm tarihine göre hatalı belirlenmiştir.

Bu itibarla, aynı sanık hakkında aynı mahkemenin 26/02/2007 tarihli ilamıyla verilen başka bir mahkumiyet kararı bulunduğundan, bu suç yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulması ve her iki hükmün birlikte değerlendirilmesine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1)Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3440, Karar No: 2023/10527, Tarih: 30.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/3440 E.  ,  2023/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/725 E., 2015/1204 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/725 Esas, 2015/1204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılmasına dair karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 31.01.2015 tarihinde saat 00.15 sıralarında sanığın işlettiği ... isimli markette sahte içki satıldığına dair bilgi edinilmesi üzerine, kolluk görevlilerince market izlenmeye başlanmış ve kapı girişinde kasiyerin sağ tarafında satışa hazır vaziyette içki şişelerinin olduğunun görülmesi üzerine markete girildiğinde kasiyerin sağ tarafında bulunan 35'lik rakı şişesinin bandrolünün sahte olduğunun kolluk görevlilerince görülmesi sonucu sanığa sorulduğunda sanığın içkileri ... isimli şahıstan aldığını ve sahte olabileceği düşüncesiyle dükkanının içindeki bir kutu içerisinde muhafaza ettiğini beyan etmesi üzerine, taklit bandrollü 9 şişe içkinin sanığın rızasıyla muhafaza altına alındığı, 06.03.2015 tarihinde sanığın işyerinde yine kaçak içki satışı yapıldığı yönünde ihbara istinaden saat 20.30 sıralarında ... isimli markete gidilmiş, işyerinin raf kısmında satışa hazır vaziyette 26 şişe taklit bandrollü içkinin sanığın rızasıyla muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.