muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/23545, Karar No: 2024/8007, Tarih: 24.10.2024

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.11.2023 tarihli raporu ile ele geçen 91 adet tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz oldukları, ele geçen 1 adet tabancanın ise fişek yatağının yamuk vaziyette olduğu, ateşleme iğnesi ile aynı eksende olmadığı, bu nedenle çap ve tipine uygun fişekleri patlatamadığı, söz konusu tabancanın mevcut durumu ile 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde silahların bulunduğu büyük boy valiz ile birlikte yakalanması, pasaj içerisindeki aramada çuvala konulmuş kutu ve siyah poşet içerisindekilerle birlikte toplamda 91 adet sayı olarak vahim nitelikteki ateşli silah ele geçirilmesi, 20.07.2023 tarihli olay tutanağına göre sanığın kolluk kuvvetlerine yakalandığı esnada valiz içerisinde ruhsatsız silah olduğunu söylediğinin tespit edilmesi, bir kişinin tanımadığı kişilerden aldığı çuval ve valiz içerisindeki eşyaların ne olduğunu merak etmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, ihbar içeriği, sanığın savunmasında belirttiği ... isimli kişinin kimlik bilgilerinin tespit edilememesi nedeniyle sanığın kendisini suçtan ve cezadan kurtarma maksatlı savunmasına itibar edilmeyerek 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İhbarlarla uyumlu olarak sanıktan ve sanığın kullanımında olduğu belirlenen adresten yüklü miktarda silah ele geçirilmesi, ele geçen toplamda 91 adet 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silahtan 50 adedinin sanık tarafından bir valiz içerisinde söz konusu adresten taşınırken kolluk ekipleri tarafından yakalanmasına göre, sanık hakkında silahları ticari maksatla bulundurduğuna ve naklettiğine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 10.07.2024 tarihli ve 2024/1968 Esas, 2024/1778 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19789, Karar No: 2014/12572, Tarih: 23.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19789 E.  ,  2014/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/227052

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2009

NUMARASI : 2007/1727 (E) ve 2009/1189 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, Y..B.. adına düzenlenen sahte sürücü belgesini kullanarak şikâyetçiden araç kiraladığı ve kira süresi bitmesine rağmen aracı iade etmediği, şikâyet üzerine aracın kolluk görevlileri tarafından ele geçirildiği olayda; eylemin Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan sürücü belgesinin kullanılması suretiyle işlendiği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle" nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son madde hükmü uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4098, Karar No: 2023/6523, Tarih: 26.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4098 E.  ,  2023/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2066 E., 2023/161 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2016/320 Esas, 2017/278 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2018 tarihli ve 2018/481 Esas, 2018/964 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun katılan ... ve maktul ...'a yönelik eyleminden kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının maktul ... ve katılan ...'e yönelik eylemler yönünden kurulan hükümlerin kaldırılması ile;

1. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 20 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 20 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarihli ve 2019/33 Esas, 2019/1375 Karar sayılı kararı ile; özetle sanığın maktul ...'ye yönelik eyleminin kasten öldürme ve katılan ...'e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu, bu haliyle eksik cezalar tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2019/1163 Esas, 2019/1213 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme ve katılana yönelik olası kastla yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde direnilmesine karar verilmiştir.

E. Direnme kararı üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/27 Esas, 2020/2948 Karar sayılı kararı ile; dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, karar verilmiştir.

F. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.06.2022 tarihli ve 2020/1-444 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararı ile; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.05.2019 tarihli ve 2019/ 1163 Esas, 2019/ 1213 Karar sayılı ilamının bozulmasına ve sanığın maktul ...'a yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürme, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması gerektiğine, karar verilmiştir.

G. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2066 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

G. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2066 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; subuta, suç vasfına ve eksik inceleme’ye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Hukuki Süreç başlığı altında Yargıtay 1. Ceza Dairesi ve Ceza Genel Kurulunun bozma kararlarına göre; "Maktul ... ve inceleme dışı maktul ... ve katılan ... ile inceleme dışı katılan ...'in sanık ile aynı mahallede ikamet ettikleri, aralarında önceye dayalı bir husumet bulunmadığı, olay gecesi saat 00.55 sıralarında sanığın aracı ile evine giderken kendisine yönelik eylem nedeniyle hüküm kesinleşen katılan ...'in evinin yakınındaki sokakta durakladığı, bu sırada araçta yüksek sesle müzik çalmakta olduğu, katılan ...'in almış olduğu alkolün de etkisiyle "burada neden duruyorsun sinkaf ettiğinin çocuğu" şeklinde hakarette bulununca, tarafların tartışmaya ve karşılıklı olarak küfürleşmeye başladıkları, ......'in eşi katılan ... ile kayınvalidesi maktul ...'nin kavga çıkmasını önlemek için aralarına girmelerine rağmen başarılı olamadıkları, ......,'in eşi ve kayınvalidesini eve gitmeleri hususunda uyardığı, kabul etmeyen eşine bir tokat vurduğu, bunun üzerine katılan ...'in olay yerinden biraz uzaklaşıp orada beklediği, ...'in kayınpederi olan ve o sırada evde olan inceleme dışı maktul ...'nin kavgayı engellemesi için torunu tarafından olay mahalline çağrıldığı, geldiğinde ...'i azarladığı, sanığa hitaben "Sen büyüksün. Gençliğine ver onun, adına ben özür dilerim" diyerek ortamı yatıştırmaya çalıştığı, maktul ...'nin ise damadına "Ne yapıyorsun bu .......,'nin babası" dediği, bu tavır karşısında yatışan sanığın aracı ile olay yerinden ayrılacağı sırada, ......,'in "Bin arabaya, nerede kavga edeceksek oraya gidelim" diyerek aracın hareketini engellemek istediği, sanığın "Araçtan elini çek" şeklinde çıkışması üzerine taraflar arasında tekrar kavganın alevlendiği, araçtan inen sanığın .....,'e doğru silahını doğrultup ateş ettiğini gören maktul ...'nin sanığın elinden tutarak silahı almak istediği, aynı zamanda maktul ... ile katılan ...'in de sanığa müdahale edip hep birlikte etkisiz hale getirmeye çalışırken sanığın kendisini engellemek amacıyla müdahale eden maktul ...'ye tabanca ile 3 kez ateş ettiği, bu arada ........'nin hemen arkasında olup sanığın engellenmesine yardım etmeye çalışan maktul ...'nin başından vurularak öldüğü, yine olayın içinde olup, maktullerle bir arada olan katılan ...'in de sol omuzuna aldığı isabetle vurulduğu anlaşılan olayda; sanığın maktul ve mağdurlara yönelik kastının aynı ve bir bütün olması, maktul ... ile bir arada olup sanığa müdahale etmeye çalışan ...in, olayın içinde olup sanık tarafından görülerek ateş edilmesi, doğrudan hedef alınmasalar bile sanığın yaptığı atış sayısı ve mesafesine göre, vurulmalarının muhtemel olmaktan çıkıp mutlak bir netice olduğu anlaşılmakla; inceleme dışı maktul ...'yi kasten öldürme ve katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümler kesinleşen sanığın oluşa ve dosyadaki delillerle doğrulanmayan öldürme kastıyla hareket etmediğine ilişkin savunmalarına itibar edilmeyerek maktul ... ve katılan ..

...'yi kasten öldürme ve katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümler kesinleşen sanığın oluşa ve dosyadaki delillerle doğrulanmayan öldürme kastıyla hareket etmediğine ilişkin savunmalarına itibar edilmeyerek maktul ... ve katılan ...'e yönelik eylemlerini doğrudan kasıtla gerçekleştiği kabul edilerek, maktul ...'ye yönelik kasten öldürme, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, tespit edilmiştir.

2. Maktul ... hakkında Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi Başkanlığınca tanzim olunan 22.09.2016 tarihli; "kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kosta kırıkları ile karakterli iç organ(akciğer) ve büyük damar(sağ vena jugularis interna, sağ subklavian arter) harabiyetinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği" ve katılan ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 15.06.2016 tarihli; "sağ klavikula proksimal anteriorda 2 cm çaplı ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası mevcut olduğu, humerus distal medialde kemiğe yakın kas doku içinde ateşli silah mermi çekirdeği tespit edildiği, yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı" görüşlerini içeren otopsi raporu ve adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince, Hukuku Süreç başlığının (F) paragrafında bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının gereğinin yapıldığı tespit edilmiştir.

5. Nüfus kayıt örnekler ve adli sicil kaydı incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin eksik incelemeye, subuta ve suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hukuki süreç başlığının (F) paragrafında açıklanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının gereğinin yapıldığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2066 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1769, Karar No: 2014/9146, Tarih: 28.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1769 E.  ,  2014/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/81-2013/679

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan E.İsviçre Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava 09.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davaları bakımından taleplerin kısmen kabulü ile, davacı Cennet için 295534,37 TL, davacı Miktat Can için 54069,07 TL, davalı Fatma Nur için 87663,15 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 09/06/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketleri yönünden sorumluluğun sigorta poliçeleri dahilinde ve sigortalının kusuru oranında olmak ve faizin dava tarihinden yürütülmek kaydı ile davalılar S.. T.., Ümit Turizm, A.Sigorta A.Ş ve E. Sigorta A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat davaları bakımından taleplerin kısmen kabul ve reddi ile, davacı Cennet için 35000 TL, Miktat Can için 25000 TL, Fatma Nur için 25000 TL, Duran için 5000 TL, Ziya için 5000 TL, Erdal için 5000 TL manevi tazminatın 09/06/2010 kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılar S.. T.., Ü. Turizm Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalılar Y.. T.. ve Ş.. T.. yönünden açılan davaların husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacılar yakını olan sigortalının dava dışı A. Metal ve Ev Gereçleri Teks. San.Tic.Ltd.Şti çalışanı iken trafik-iş kazasına uğrayarak vefat ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davalılar ile davacılar yakını sigortalı arasında hizmet ilişkisi bulunup bulunmadığı ve giderek görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5521 sayılı Yasanın 1.maddesidir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez yahut değiştirilemez.

Somut olayda, davacılar yakını sigortalı ile davalılar arasında hizmet ilişkisi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla davalılar, davacı müteveffa işçinin işvereni değildir. Davalılara yönelik dava; B.K.49.maddesinden kaynaklanan haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın giderilmesine yönelik olup İş Kanunundan kaynaklanan bir uyuşmazlık söz konusu değildir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın iş akdinden veya İş Kanunundan doğmadığı giderek davada yukarıda sözü geçen yasanın 1.maddenin öngördüğü koşulların oluşmadığı açık seçiktir. Öte yandan, zararlandırıcı olayın iş kazası sayılması, görevli mahkemenin belirlenmesi için tek başına yeterli olmayıp 5521 sayılı Yasanın 1.maddesinin ön gördüğü koşulların da ayrıca olayda gerçekleşmesi gereklidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, davanın görülmesinde genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde kamu düzenine ilişkin olan bu husus re'sen nazara alınmalı ve temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine bakılmaksızın hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan E. İsviçre Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 28.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13094, Karar No: 2018/2923, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13094 E.  ,  2018/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk Orhan'ın 20.07.1998 doğumlu olup inceleme sırasında ergin olduğunun tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı kadının eşine hakaret ettiği, aşağıladığı ve güven sarsıcı davrandığı, ancak boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda yine de davalı erkeğin davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya içinde bulunan sosyal inceleme raporunda davacı kadın sigortalı olarak iş ayarladığını, okulda bakım elemanı olarak çalıştığını ve aylık 1000 TL ücret aldığını beyan etmiştir. Mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise bunun sürekli mahiyette olup olmadığı, gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018(Pzt.)