muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17922, Karar No: 2013/18506, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17922 E.  ,  2013/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2012 gün ve 2012/3132 Esas - 2012/8518 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri yerinde değildir. Ancak;

6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olduğundan, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30.04.2012 gün ve 2012/3132 esas, 2012/8518 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın, davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/5 esas sayılı dosyası üzerinden imar parsellerinin tapularının iptali ile kadastral çapa dönülmesi istemine ilişkin dava açıldığı ve söz konusu davanın, derdest olduğu anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına, aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına, aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere, bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Dava konusu yapıların bedeli hesaplanırken, 2008 yılı Ocak ayında ilan edilen... Bakanlığı resmi birim fiyatlarının dava tarihine eskale edilmesi sonucu bulunacak birim fiyatının, bir sonraki yılın Ocak ayı için ilan edilen birim fiyatını aşamayacağı gözetilmeden, bilirkişi kurulu raporu uyarınca hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olup, bu hususta karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının, açıklanan nedenlerle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının, istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının, istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9590, Karar No: 2024/3871, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9590 E.  ,  2024/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/313 E. 2020/2479 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.11.2019 tarih, 2016/349 Esas ve 2019/465 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında;

A. Mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

B. Mağdur ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-(a), (d) ve 53. maddeleri gereğince 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

Karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/313 Esas, 2020/2479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık ... hakkında;

A. Mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

B. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-(a), (d), 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve suç vasfına,

B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve suç vasfına,

B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ... ile sanık ...'in ... Spor Kulübü taraftarı oldukları ancak suç tarihinden altı ay kadar önce sosyal medya üzerinden karşılıklı atılan mesajlar nedeniyle taraflar arasında husumet oluştuğu, olay günü sanık ...'in ...-... maçını izlemek üzere ... Doğanlar stadına geldiği, mağdur ...'ın da maç izlemekten yasaklı olmasına karşın pankartları asmak ve tribün süslemeleri yapmak için stadyuma geldiği, maç esnasında tribünden bir arkadaşının Nevzat'ı arayarak ... taraftarları ile aralarında arbede yaşandığını söylemesi nedeniyle maçın bitimine kadar stat dışında beklediği, maçın saat 21:30 sıralarında bittiği ve taraftarların stadı boşaltmaya başladıkları, mağdur ...'ın da öğlen astıkları pankartları almak için stadın tamamen boşalmasını beklediği, katılan ...'in de arkadaşı Nevzat'ın yanında bulunduğu, bu esnada sanık ...'in stadın içerisinden mağdur ve katılana doğru geldiği, tarafların aradaki husumetin etkisi ile kavgaya tutuştukları, sanığın montunun ön sağ cebinden çıkardığı bıçak ile mağduru batın ön duvarı sağ üst ve sağ alt kadrandan olmak üzere yaraladığı, katılan ...’in elinde bulunan ağaçtan yapılma bir sopa ile sanık ...'de bulunan bıçağı

düşürmek için eline vurduğu, fakat sonuç alamadığı, akabinde sanığın elinde bulunan bıçak ile bu kez katılan ...'i sol kol aksiller bölgeden yaraladığı, mağdur ...'ın hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını (2.) derecede etkileyen kaburga kırığına neden olacak şekilde, katılan ...'in de hayati tehlike geçirecek ve duyularından ya da organlarından birinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı olayda,

düşürmek için eline vurduğu, fakat sonuç alamadığı, akabinde sanığın elinde bulunan bıçak ile bu kez katılan ...'i sol kol aksiller bölgeden yaraladığı, mağdur ...'ın hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını (2.) derecede etkileyen kaburga kırığına neden olacak şekilde, katılan ...'in de hayati tehlike geçirecek ve duyularından ya da organlarından birinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı olayda,

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın suçta kullandığı silahın elverişliliği, darbe sayısı ve hedef alınan bölgeler gözetildiğinde mağdur ...'a yönelik suç vasfının öldürmeye teşebbüs katılan ...'e yönelik suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdur ve katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/313 Esas, 2020/2479 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11150, Karar No: 2012/16828, Tarih: 13.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11150 E.  ,  2012/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'nin mazeret telgrafı gönderdiği görüldü, okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yaralanma nedeniyle sürekli işgücü kaybı olup olmadığı, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak belirlenmelidir. Mahkemece hükme esas alınan rapor, anılan tüzük hükümlerine uygun değildir. Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden usulüne uygun biçimde yeniden rapor alınarak, davacının sürekli işgöremezlik durumunun olup olmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, maddi ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının ise, bu aşamada incelenmesine yer olmadığına öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8809, Karar No: 2018/368, Tarih: 15.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8809 E.  ,  2018/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vasi Tayinine İlişkin Karara Karşı Yapılan İtirazın

Değerlendirilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/308 Esas ve 2013/374 Karar sayılı ilamında vasi tayinine ilişkin kararın ve ek kararın onaylanmasına karar verilmiş olup, hüküm vasi tarafından temyiz edilmiştir. Mahkeme, temyiz başvurma harcı ve posta giderleri yatırılmadığından ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın da vasi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 17.02.2015 tarih ve 2013/308 ve 2013/374 sayılı kararı ile kısıtlı ...’a vasi olarak atanan vasi Av. ... karara karşı itirazda bulunduğu, sulh hukuk mahkemesince 18.03.2015 tarihinde itirazının reddine dair verilen ek kararın denetim makamınca itirazın değerlendirilmesi için gönderilen ... Asliye Hukuk Mahkemesince, 2015/106 D.iş kararı ile ... Sulh Hukuk mahkemesinin esas ve ek kararının usul ve yasaya aykırı bir uygulama tespit edilemediği gerekçesiyle onaylanmasına karar verilmiş, ancak mahkemece karar kesin olduğu halde yasa yolu açık olarak hüküm kurulması üzerine bu karar vasi Av. ... tarafından temyiz edilmiş; mahkemece, temyiz başvurma harcı ve mahkeme giderleri yatırılmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar vasi Av. ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinin (b) fıkrasında, vasi tayinine ilişkin kararların harçtan müstesna olduğu hükme bağlanmıştır. Somut olayda asliye hukuk mahkemesinin vasi olarak atanan Av ...’a muhtıra göndermek suretiyle harç ve yargılama giderlerinin yatırılması istenmiş, harcın vasi adayı tarafından yatırılmaması üzerine iki haftalık kesin süre içerisinde temyiz karar harcı ve temyiz yolu başvurma harcı ile temyiz posta giderleri yatırılmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Yukarıda belirtilen Kanun hükmü gereğince, vesayet dosyaları harçtan muaf olduğundan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelendi:

../....

../....

Vasi olarak atanan Av ...'ın esas yönünden temyiz itirazlarına gelince, Türk Medeni Kanunu'nun 396. maddesinde, vesayet organlarının vesayet daireleri ile vasi ve kayyımlar, 397. maddesinde de kamu vesayetinin vesayet makamı ve denetim makamından oluşan vesayet daireleri tarafından yürütüleceği, vesayet makamının sulh hukuk mahkemesi, denetim makamı ise asliye hukuk mahkemesi olduğu hükme bağlanmış olup; kanun koyucu kamu vesayetinde vesayet organı vasiler ile vesayet daireleri sulh ve asliye mahkemesi arasında 461. maddede bir hiyerarşi kurarak, vesayet makamı sulh hukuk mahkemesi'nin vasinin eylem ve işlemlerine karşı, denetim makamı asliye hukuk mahkemesinin de sulh hukuk mahkemesi'nin kararlarına karşı şikayet ve itiraz merci olduğu belirlenmiş; 488. maddesinde ise, ilgililerin vesayet makamının vesayetin idaresiyle ilgili olarak aldığı kararlara karşı tebliğinden itibaren on gün içinde itiraz edebileceği, denetim makamının gerektiğinde duruşma da yaparak bu itirazı kesin olarak karara bağlayacağı, yine 422. maddesinde vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine ait olduğu ve asliye hukuk mahkemesinin bu konuda vermiş olduğu kararlar da kesin olduğu hükme bağlanmıştır. Somut olayda da vasi tayinine ilişkin sulh hukuk mahkemesinin kararı ve ek kararına vasi olan Av. ... tarafından kısıtlının başka davalarında vekili olarak görev yaptığı, vasi olarak atanmasının yasalara aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz edilmiş, asliye hukuk mahkemesince sulh hukuk mahkemesi kararı onaylanmış olup her ne kadar karar kesin olduğu halde kanun yolu açık bırakılmışsa da kanunda belirtilen şeklin mahkeme hükmüyle değiştirilmesi mümkün olmadığından asliye hukuk mahkemesinin verdiği karar kesin olup temyizi kabil kararlardan olmadığından temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle vasi Av. ...’ın esasa ilişkin temyiz talebinin kararın temyizi kabil kararlardan olmaması nedeniyle REDDİNE; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/22206, Karar No: 2014/6244, Tarih: 06.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22206 E.  ,  2014/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/216-2013/375

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı olmayan ve dava konusu taşınmaz ve somut emsal kabul edilen taşınmazın fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları araştırılmadan,somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak emlak vergi değerleri ve imar durumları da karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.