muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7085, Karar No: 2024/10328, Tarih: 09.12.2024

SONUÇ :

1-Şikayetçi 3. kişinin temyiz itirazlarının Kısmen Kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 06.06.2024 tarih ve 2023/3098 E., 2024/1572 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bursa 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.2023 T. ve 2022/2101 E., 2023/1197 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “...%10 oranında (58.088,00 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “...%5’i oranında (29.044,00 TL)” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5848, Karar No: 2020/7377, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/5848 E.  ,  2020/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2020
Yargıtay — Esas No: 2017/6684, Karar No: 2021/3682, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/6684 E.  ,  2021/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.11.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/91, Karar No: 2020/691, Tarih: 13.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/91 E.  ,  2020/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Alanya iş ve Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Alanya İş Mahkemesince, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 25/02/2013 tarih 2010/46777 E. - 2013/6662 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra ... İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün müzekkere cevabında adı geçen firma ve yat adına deniz turizmi araçları turizm işletme belgesinin bulunmadığı belirtilmiştir. Tonaj itibari ile Deniz İş Kanununun 1. maddesi kapsamında kalmadığı da anlaşılan ancak deniz taşıma işi yaptığı anlaşılan gemide çalışan davacının açtığı dava ile ilgili olarak Borçlar Kanunu hükümleri uygulanacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Alanya 2. Asliye Hukuk mahkemesince İstanbul Liman Başkanlığına yazılan müzekkere cevabında; davacının çalıştığı yatın ... ... Danışmanlık Hizmetleri... Ltd. Şti.'ye ait olduğu, ... ...-3 adı ile İstanbul Milli Gemi sicilinin 6371 sayısına kayıtlı olduğu, 47,31 grostonluk olduğu, davacı vekilinin beyanında ise, davalı iş veren şirketin yatının şirket yetkilileri ile onların misafirlerini ağırlamak üzere kullanıldığını belirtmiş, Alanya Ticaret Sicil Müdürlüğünün yazı cevabında ise, yatın maliki olan şirketin faaliyet alanının tapu takip ve danışmanlık işleri olduğu bildirilmiştir. 854 sayılı Deniz İş Kanununun 1. maddesi gereğince denizlerde ve göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonilatoluk gemilerce çalışanlar bu kanun kapsamında olup, davacının çalışmış olduğu yat 47,31 grostonluk olduğundan Deniz İş Kanunu kapsamında değildir. 4857 sayılı İş Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası gereğince de; ''deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar'' bu kanunun kapsamı dışındadır. Dosyamızda davacının çalışmış olduğu yatın 4490 sayılı TUGSK 2B maddesinde tanımlanan ''ticari yatlardan olduğu, gezi ve spor amacıyla yararlanılan, büyük yolcu gemisi niteliğinde olmayan, turizm şirketi envanterinde kayıtlı'' deniz aracı olduğu ve deniz taşıma işi yapmadığı, maliki olan şirketin münferit gezi ve misafir ağırlamalarında kullanıldığı, malik şirketin deniz taşıma işi yapmadığı açıktır. Bu durumda davacının çalışmış olduğu yat, Deniz İş Kanunu kapsamında olmadığı gibi, 4857 sayılı İş Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası gereğince de deniz taşıma işi yapmadığından, davacının çalışması 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında bulunduğundan, dava konusu olaya Borçlar Kanununun hizmet sözleşmesine ilişkin hükümleri uygulanamayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

6100 sayılı HMK'nın 23/2. maddesinde, “Yargıtayca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükümlerine yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrasının a bendi uyarınca, “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar hakkında 854 sayılı Deniz İş Kanunu uygulanmaktadır.

854 sayılı Deniz İş Kanununun 1. maddesine göre “Bu kanun denizlerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostanilatoluk gemilerde bir hizmet akti ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulanır” denilerek, Deniz İş Kanununun kapsamı belirlenmiştir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan 4857 sayılı İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmıştır. Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa bile yüz grostonilatoluk değil ise, bu gemide çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanmayacaktır. Keza taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler yine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girmeyecek, haklarında Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanacaktır.

Deniz İş Kanununun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet aktinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı Kanun hükümleri uygulanır. Hizmet aktinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinde deniz ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1. Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

1. Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Deniz taşıma işinin Deniz İş Kanunu kapsamına alındığı sabittir. Deniz taşıma işlerinin açıkça İş Kanununun kapsamı dışında bırakılması nedeni ile römorkaj, kurtarma-yardım, dalgıçlık gibi işlerde nitelikleri itibarıyla deniz taşıma işi niteliğinde olmadığından, bu işler ve bu işlerde çalışanlara 4857 sayılı İş Kanununun uygulanması yerinde olacaktır. Keza turistik maksatla faaliyet gösteren yatta çalışma deniz taşıma işi olmadığından, çalışan hakkında 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanacaktır. Yat tanımına 4490 sayılı Türk Uluslararası Gemi Sicili Kanununun 2.b maddesinde yer verilmiştir. Hükme göre yat, “Yat tipinde inşa edilmiş, gezi ve spor amacıyla yararlanılan, taşıyacakları yatçı sayısı otuzaltıyı geçmeyen, yük ve yolcu gemisi niteliğinde olmayan, turizm şirketi envanterlerinde kayıtlı ve tonilato belgelerinde "Ticari Yat" olarak belirtilen deniz araçlarını” ifade eder. Deniz taşıma işi yapmayan ve dolayısı ile çalışanın Deniz İş Kanununa tabi olmadığı turistik amaçlı yat, bu kanunda ifade edilendir.

Dosya kapsamında davacı 47,31 grostonluk davalıya ait yatta kaptan olarak çalışmaktadır. Davacının çalışmış olduğu yat 47,31 grostonluk olduğundan Deniz İş Kanunu kapsamında değildir. 4857 sayılı İş Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası gereğince de; ''deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar'' bu kanunun kapsamı dışındadır. Dosyamızda davacının çalışmış olduğu yatın 4490 sayılı TUGSK 2B maddesinde tanımlanan ''ticari yatlardan olduğu, gezi ve spor amacıyla yararlanılan, büyük yolcu gemisi niteliğinde olmayan, turizm şirketi

envanterinde kayıtlı'' deniz aracı olduğu ve deniz taşıma işi yapmadığı, maliki olan şirketin münferit gezi ve misafir ağırlamalarında kullanıldığı anlaşılmakla davacının çalışmış olduğu yat, Deniz İş Kanunu kapsamında olmadığı gibi, 4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrası gereğince de deniz taşıma işi yapmadığından, davacının çalışması 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında bulmaktadır. O halde uyuşmazlığın Alanya İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Alanya İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7771, Karar No: 2020/3581, Tarih: 09.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7771 E.  ,  2020/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 1.800 TL ve mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in hüküm tarihinden sonra 31.03.2016 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, farklı gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8070, Karar No: 2018/6790, Tarih: 17.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8070 E.  ,  2018/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, ...2- Sanık.hakkında

Resmi belgede sahtecilik suçundan, beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 62, 52/2 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümleri ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmü katılanlar vekili tarafından, sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların ortağı ve yetkilisi bulundukları ...Klima San. Tic. ve Ltd. Şti'nde depo, satış ve sevkiyat sorumlusu olarak çalışan sanık ...'nun, 2005 yılı Şubat ve Temmuz ayları arasında aynı şirkette muhasebe elamanı olarak çalışan ve daha sonra evlendiği eşi olan sanık ...'nun da iştirakı ile şirkete ait çok sayıda kombi ve radyatörleri depodan çıkarmak suretiyle doğalgaz Ferroli yetkili servisinde teknisyen olarak çalışan sanık ...'nin aracılığı ile aynı işi yapan ve haklarında suç eşyasını kabul etmekten dolayı kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen kişilere ait iş yerlerine ürünlerin gerçek değerinin altında satıp bu malların normal yollarla ve taksitli olarak satıldığı görüntüsünü vermek amacıyla toplam 1.424 adet sıralı ve sahte olarak düzenlenmiş senetleri ile Halk Bankası Metropol Mersin Şubesine ait 30.09.2005 keşide tarihli ve 9.500 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçu kabul etmeyerek sanık ...'nun 17 Nisan 2005, sanık ...'nin ise Haziran 2005 tarihinde işten ayrıldıklarını, sanık ...'nun da 2005 yılının Mayıs ayında işten ayrıldığını, çalıştığı süre içerisinde şirket sahipleri olan katılanların talimatları doğrultusunda hareket edip çalıştığını, depodan kombi veya bir başka ürünü hukuka aykırı olarak çıkarmadığını bunun mümkün de bulunmadığını, katılanların spot fiyatına ürünlerin piyasa fiyatının altında satış yaptıklarını, kendisini ... ile tanıştırıp bildirdikleri yere kombileri teslim ettiğini, şirkete senetleri ve çekleri kendisinin vermediğini, bu senetleri katılanların düzenlediklerini savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanıkların işyerlerinden ayrıldıkları tarihlerin tespiti ile suç tarihinin tespiti, satış yapıldığı belirlenen ve soruşturma aşamasında dinlenen şirket yetkililerinin dinlenerek ve mümkünse katılan şirketin sanıkların çalıştıkları döneme ilişkin muhasebe kayıt ve belgeleri ile usulsüz satış yapıldığı iddia olunan şirketlerin kayıt ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, firma stokları ile satılan malların birbiriyle uyumlu olup olmadığı, rayiç değeri altında satış yapılıp yapılmadığı, satılıp da kayıtlara geçmeyen ürün bulunup bulunmadığı araştırılıp suça konu çek ve senetlerdeki yazı ve imzaların sanıkların veya iddia edildiği gibi katılanların el ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2183, Karar No: 2016/3477, Tarih: 26.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/2183 E.  ,  2016/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

II-Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

1)Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan sonra sanık üzerinde yapılan arama sonucunda ele geçen Adli Emanetin 2015/1929 sırasında kayıtlı bıçak üzerinde soruşturma aşamasında rapor düzenleyen, mesleği ve uzmanlığı konusunda dosyada yeterli bir açıklama yapılmayan bilirkişinin, 14/10/2015 tarihli raporunda, "Bahse konu bıçağın, çakı tabir edilen bıçaklardan olması nedeniyle 6136 sayılı Yasa kapsamına girmeyen bıçaklardan olduğunu ve 6136 sayılı Kanuna aykırılığı olmadığını" belirtmesine karşın, bu konuda gerekli ve yeterli araştırma yapılmaksızın, dosyada mevcut raporun aksine, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak nitelikte olduğu kabul edilerek eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.