muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/859, Karar No: 2022/12867, Tarih: 22.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/859 E.  ,  2022/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinin gerekçe içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde

bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6797, Karar No: 2021/7134, Tarih: 24.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6797 E.  ,  2021/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN, EL ATMANIN ÖNLENMESİ, KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, ... parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptali ile adına tescili ile tecavüzünün men’ine ve kal’e karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iddianın doğru olmadığını ve iyiniyetli olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığının alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiği ve çekişme konusu taşınmaza komşu taşınmazların da kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığının kesinleşen kararlarla anlaşıldığı gerekçesiyle davanın tapu iptali talebi yönünden kabulüne, taşınmazın kıyı olarak terkinine boş kum niteliğinde olması ve üzerinde yapı bulunmaması nedeniyle el atma ve kal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı ve katılma yoluyla davalı ... vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, davayı katılma yolu ile temyiz eden davalı ... vekilinin nispi harcı yatırmadığı gerekçesiyle eksik harcın tamamlanması için dosya mahalline geri çevrilmiş, davalı ... vekili istinaf yasa yoluna başvurmaktan feragat ettiğini bildirmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına, davacının el atma ve kal talebi yönünden taşınmaz boş kum niteliğinde olduğundan bu yönden davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun bu yöne hasren kabulü ile, el atma ve kal talebine yönelik hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

24/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28063, Karar No: 2017/4157, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28063 E.  ,  2017/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

Şikayete konu icra takip dosyasında icra emrinin borçlu şirket yetkilisi yerine vekiline tebliğe çıkarıldığı, borçlu şirkete yapılmış usulüne uygun bir icra emri tebligatı bulunmadığının ve takip kesinleşmeden 29.02.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

Şikayete konu icra takip dosyasında icra emrinin borçlu şirket yetkilisi yerine vekiline tebliğe çıkarıldığı ve borçlu şirkete yapılmış usulüne uygun bir icra emri tebligatı bulunmadığının ve takip kesinleşmeden 29.02.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17030, Karar No: 2020/12480, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17030 E.  ,  2020/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacıların murisi ...'ün 30.04.1997 tarihinde davalı asıl işveren görev ve sorumluluğu altında görülmekte olan endeks okuma bölümünde işe başladığını, askerlik görevi için 31.07.1998 tarihinde işyerinden ayrılan müteveffanın askerlik sonrası tekrar eski görevine döndüğü ve çalışmaya başladığını, ancak uzun süre sigortasız çalışan işçinin sigortasının tekrar 28.05.2002 tarihinde başlatıldığını, çeşitli taşeron şirketlerin nezdinde 06.07.2013 tarihinde vefat edene kadar kesintisiz ve sürekli olarak çalıştığını, geriye mirasçı olarak eşi ve çocukları olan davacılar kaldığını, davalıların davacıların yasal haklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, kıdem tazminatının ödenmesi gerektiğini, kullanmadığı yıllık izinlerin bulunduğunu, dini bayramların ilk 2 günü hariç çalıştığını, çalışmış olduğu dönem boyunca her gün sabah 08.00 de işe başladığını, yazın 20.30, kışın ise 18.30 a kadar çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, Kıdem Tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Anonnim Şirketi Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ...'nin 14.04.2006 tarihinde kurulmuş bir şirket olduğunu, 28.05.2013 tarihinde TEDAŞ'ın özelleşmesi sonucu şirketin devralındığını, dolayısıyla davacının talep ettiği 1997 - 2013 yıllarına ait dönemi TEDAŞ'ın sorumlu olduğunu, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının şirketlerinde çalıştığına ilişkin herhangi bir kayıt mevcut olmadığını, davacının sigortasız çalıştığına ilişkin beyanlarını kabul etmediklerini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacılar lehine kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında müteveffa ...'ün, davalı işverenler nezdinde 12 yıl 4 ay 10 gün yani 30.04.1997-31.08.1998/28.05.2002-06.07.2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içindeki mevcut Sosyal Güvenlik Kayıtlarına göre müteveffanın 30.04.1997 tarihinden itibaren 1022302, 1067305, 1086936, 1099926, 1135996, 1173430,1220779 sicil nolu işyerlerinde çalıştığı görülmektedir.

Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında müteveffa ...'ün, davalı işverenler nezdinde 12 yıl 4 ay 10 gün yani 30.04.1997-31.08.1998/28.05.2002-06.07.2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içindeki mevcut Sosyal Güvenlik Kayıtlarına göre müteveffanın 30.04.1997 tarihinden itibaren 1022302, 1067305, 1086936, 1099926, 1135996, 1173430,1220779 sicil nolu işyerlerinde çalıştığı görülmektedir.

Yine Sosyal güvenlik kayıtlarına göre 1220779, 1173470, 1135996 sicilli işyerlerinde davacının sayaç okuma görevlisi olarak çalıştığı 1220779 sicilli işyerinin de dosya davalısı ... Elektirk Taahhüt Demir Doğ. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacının sigorta girişleri olan diğer işverenler ile davalı ... elektirik Dağıtım Anonim Şirketi arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı , müteveffanın davalı işverenler nezdinde çalışıp çalışmadığı yönünde mahkemece araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle davalı işverenin sorumlu olabileceği hizmet süresi bakımından denetim yapılamadığından söz konusu işverenler ile davalı ... arasında hizmet alım sözleşmesi bulunup bulunmadığı ve ayrıca müteveffanın çalıştığı işyerlerinin sicil bilgileri, mahiyetleri, iştigal konularınında ayrıca araştırılması gerekmektedir. Söz konusu eksikliklerin tamamlanması, hizmet süresi ile ilgili gerekli araştırmanın yapılması amacıyla kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5355, Karar No: 2017/10063, Tarih: 08.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5355 E.  ,  2017/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamıyla % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. Anayasa’sının 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Tüm dosya kapsamı itibariyle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onanan ... 4 İş Mahkemesinin 2013/36 esas sayılı dosyasından verilen hükmü ile davacının kayden 01.08.2002 ile 01.02.2004 ve 01.09.2005 ile 31.03.2010 tarihleri aralığında asıl işveren olan davalının alt işvereni yanında çalıştığı sabittir. Mersin 2 İş Mahkemesinin 2010/291 esas sayılı dosyası, Mersin 7 İcra Müdürlüğünün 2014/4278 esas sayılı takip dosyaları oluşa uygun ve denetime elverişli olduğundan itibar edilen 27/01/2015 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Salt davacının iddiasının yazılması ve içeriği dahi açıklanmayan bilirkişi raporuna atıf yapmak gerekçe değildir.

Savunma kararda yazılmamış, iddia ve savunma, özellikle davalının zamanaşımı def’i değerlendirilmemiş, alacak kalemlerinin niteliği ve kabulün gerekçesi açıklanmamıştır.

Öte yandan kararın hüküm fıkrasında takibin hangi alacak kalemi açısından, kaç TL. üzerinden devamına karar verildiği açıklanmadığı gibi, işlemiş faizin hangi alacak kalemine/ kalemlerine ait olduğu da belirtilmemiştir.

Bu itibarla Mahkemenin kararı tamamen gerekçeden yoksun olduğu gibi infazda da tereddüt oluşturacak niteliktedir.

Mahkemece gerekçesiz karar verilmesi T.C. Anayasa’sının 138 ve 141 ve HMK. nun 297. Maddesine aykırı olup, isabetsizdir.

Ayrıca davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile davaya karşı zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Davalı aleyhine yapılan ilamsız takibe dayanak gösterilen, alt işveren aleyhine açılan davada bu davanın davalısı taraf değildir. Bu nedenle Mahkemece davalının davaya karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 08/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12372, Karar No: 2014/29081, Tarih: 22.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12372 E.  ,  2014/29081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/210732

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2013/73 (E) ve 2013/210 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin beyanı ve sanık Y.. Ç..’in açık ikrarından, hırsızlık eyleminin ilköğretim okulundaki öğretmenler odasından işlenmiş olması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu halde ,yazılı şekilde TCK’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık Y.. Ç..’in müştekinin çantasındaki parayı aldıktan sonra okuldan ayrıldığı, müştekinin hırsızlığı fark ettikten sonra okul idaresine haber vermesi üzerine öğretmenler tarafından okul içinde yapılan araştırmaya göre sanığın olayın meydana geldiği öğretmenler odası civarında gezinirken görülüp olaydan sonra da okuldan ayrıldığını öğrendikleri, bunun üzerine tanık öğretmenlerin sanıktan şüphelenerek araçları ile sanığın şehir merkezinde gidebileceği yerlere bakmak üzere çıktıkları, yol boyunca çevreye bakınırlarken şehir merkezinde bir işyeri önünde sanığı elinde para sayarken görüp yanına geldikleri ,sanığa parayı nereden bulduğunu sorduklarında sanığın samimi olarak suçunu ikrar ettiği, sanığın tanık öğretmenlerle birlikte okula döndüğü ve çaldığı paradan harcamış olduğu 85 TL eksiği ile müştekiye iade ettiği, müştekinin 1. celsede alınan beyanında da şikayetçi olmadığını, sanığın çaldığı paranın bir kısmını olaydan sonra iade ettiğini, geri kalan parasının da sanık velisi tarafından kendisine ödendiğini,zararının bulunmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın soruşturma aşamasında müştekinin zararını kısmen giderdiğinin anlaşılması nedeniyle, müştekinin yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğu, aksi kabul halinde ise

Müştekinin 1. celsedeki zararının tamamen giderildiğine ilişkin beyanının müştekiden sorulup araştırılarak ödeme zamanının kesin olarak tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-2 maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

2- Sanığa ait sabıka kaydının duruşmada okunarak sanıktan diyeceği sorulduğu halde, dosya içerisine konulmaması suretiyle CMK’nın 209/1. maddesine aykırı davranılması,

Müştekinin 1. celsedeki zararının tamamen giderildiğine ilişkin beyanının müştekiden sorulup araştırılarak ödeme zamanının kesin olarak tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-2 maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

2- Sanığa ait sabıka kaydının duruşmada okunarak sanıktan diyeceği sorulduğu halde, dosya içerisine konulmaması suretiyle CMK’nın 209/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 22/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1489, Karar No: 2020/4878, Tarih: 02.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1489 E.  ,  2020/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarih, 2017/574 esas sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanığın süresinde istinaf etmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.11.2018 tarih, 2018/774 esas, sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 19.12.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine 23.11.2018 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 11.11.2019 tarihli dilekçesi ile 7188 sayılı yasadan faydalanmak istediğini belirterek bu kararı temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı ve kararın kesin nitelikte olduğundan CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 02.12.2019 gün ve 2018/774 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 02/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.