muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7696, Karar No: 2022/8816, Tarih: 15.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7696 E.  ,  2022/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 21.04.2022 tarih ve 2022/363 E. - 2022/771 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 21.04.2022 tarih ve 2022/363 E. - 2022/771 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 2.İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.11.2021 tarih ve 2021/441 E. - 2021/616 sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan " ihale bedelinin %10’u oranındaki 44.950,00-TL" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ ihale bedelinin %5’i oranındaki 22.475,00-TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10361, Karar No: 2023/2897, Tarih: 28.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/10361 E.  ,  2023/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/235 E, 2015/585 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/235 Esas, 2015/585 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan ayrı ayrı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı

Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Sanıklar hakkındaki hükmü temyiz ettiklerine ve re’sen nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanıkların mahkûmiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, sanıkların kaçak sigara bulundurmanın suç olduğunu bilmediklerine, kişisel ihtiyaç amacıyla bulundurduklarına, sigaraları sanık ...’ın satın aldığına, sanık ...’un ilgisinin bulunmadığına ve re’sen nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkındaki hükmü temyiz ettiklerine ve re’sen nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanıkların mahkûmiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, sanıkların kaçak sigara bulundurmanın suç olduğunu bilmediklerine, kişisel ihtiyaç amacıyla bulundurduklarına, sigaraları sanık ...’ın satın aldığına, sanık ...’un ilgisinin bulunmadığına ve re’sen nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İşyerinde kaçak sigara bulunduğu ihbarı üzerine, 06.01.2015 tarihinde saat 11.30 sıralarında, Cumhuriyet savcısının derkenar arama kararına dayalı, sanık ...'a ait 41 numaralı “Albayrak Zeytin ve Zeytincilik” isimli işyerinde Davut’un huzurunda yapılan aramada, masanın arkasındaki dolabın alt bölmesinde 80 paket kaçak sigara, aynı gün saat 11.55 sıralarında yine sanık ...’a ait 28/C numaralı işyerinde sanık ...’ın huzurunda yapılan aramada raflarda makaron kutuları içinde 40 paket kaçak sigara ile aynı gün saat 12.20 sıralarında sanık ...’un evinde, her iki sanığın huzurunda yapılan aramada, kutu ve poşetler çerisindeki 1.320 paket sigara olmak üzere, toplam 1.440 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... aşamalarda; işyerlerinde ve evinde ele geçirilen kaçak sigaraları kardeşi olan sanık ...'ın bıraktığını, sigaraları satmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3.Sanık ... aşamalarda; ağabeyi sanık ...'nın işyerlerinde ve evinde ele geçirilen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, ailesinin kalabalık olması nedeniyle içmek amacıyla aldığını, sigaraları satmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

4.Suça konu sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

5.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.5237 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Ceza Kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz'' şeklindeki düzenleme karşısında, sanıkların kaçak sigara bulundurmanın suç olduğunu bilmediklerinden cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair temyiz itirazı yerinde görülmemiş hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle, tanık anlatımları birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Re'sen Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar Yönünden;

B. Re'sen Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar Yönünden;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

3.5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken uygulama maddelerinin ilgili fıkraları gösterilmeden müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/235 Esas, 2015/585 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4513, Karar No: 2011/12809, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4513 E.  ,  2011/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 37.476 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya sigortalı aracın kazaya maruz kaldıktan sonra müvekkiline ait çekici ile çekilmek istendiğini, davacı aracının önceki kazadan ve sonrasında çekici halatının kopması sonucu oluşan kazadan nasıl, ne şekilde zarar gördüğü hususunda tesbit bulunmadığını, önceki kaza nedeniyle meydana gelen zararın da müvekkilinden alınmaya çalışıldığını hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 36.876,87 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.nun 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 42. maddesinde, " zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim halin mutad cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı şirkete kaskolu araç arızalandığından bulunduğu yerden alınması için davalıya ait vinç çağrılmış belirtilen nakliyat garajına götürülmüştür. Burada davacı aracı vinç ile kaldırırken vincin halatlarının kapması sonucu davacı aracı yere düşerek hasarlanmıştır. Davacı aracı halatın kopması sonucu düşerek hasarlanmasından önce arızalı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı, kendi fiili sonucu meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya sigortalı çekicinin arıza yaparak yolda kaldığı belirtilmesine rağmen çekici üzerinde tesbit edilen hasarların tamamının bu kaza sonucu meydana geldiği bildirilerek 36.876,87 TL tutarında hasar tesbit edilmiş olup bu haliyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davalı, kendi fiili sonucu meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya sigortalı çekicinin arıza yaparak yolda kaldığı belirtilmesine rağmen çekici üzerinde tesbit edilen hasarların tamamının bu kaza sonucu meydana geldiği bildirilerek 36.876,87 TL tutarında hasar tesbit edilmiş olup bu haliyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece İTÜ makine mühendisliği bölümünden hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davacıya ait aracın arızası nedeniyle yolda kaldığı, aracın çekilmesi için davalı tarafa ait vincin çağrıldığı gözönünde bulundurularak dosyada mevcut ekspertiz raporu, faturalar, önceki bilirkişi raporu, davalının olayın akabinde karakolda verdiği ifadesi ve tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek parça ve işçilik bedellerine göre arıza nedeniyle oluşan hasar miktarı tesbit edilebiliyorsa bunun ayrıca belirlenmesi, yine davalı tarafın eylemi sonucu araçta meydana gelen hasarın tesbiti konusunda açıklamalı, denetime elverişli, itirazları karşılayacak şekilde rapor aldırılması, arıza nedeniyle oluşan hasarın tesbit edilememesi halinde mahkemece BK.nun 42. maddesi uyarınca yapılacak değerlendirme neticesinde toplam hasar miktarından makul bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5399, Karar No: 2010/9162, Tarih: 25.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5399 E.  ,  2010/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama armut bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen armut ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama armut bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2303, Karar No: 2016/6505, Tarih: 12.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2303 E.  ,  2016/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. Maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

Karşı Oy Düşüncesi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı;

1- Usulüne uygun olarak verilmiş bir karar bulunmadan (hakim kararı

veya gecikmesinde sakınca varsa Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmadan), arama yapılması ve suç eşyasına elkonulması nedeniyle arama ve elkoyma işlemlerinin hukuka aykırı olup olmadığı, ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınıp alınamayacağı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı,

3- Anayasa ve CMK'ndaki amir hükümlere göre, hâkim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilerek, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesinin gerekmesi (Any. m. 141, CMK m. 34/1 ve 230) karşısında; bu yönden gerekçe içermeyen yerel mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

1- Adli Aramanın Niteliği ve Şartları:

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).