muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20271, Karar No: 2017/680, Tarih: 24.01.2017

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayanmadığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır.

Davacının üyesi olduğu sendika; davacının çalıştığı ...’daki fabrikada 532 işçinin üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin sendikadan istifa ettiğini, istifa eden işçilerin davalı işyerinde çalışmaya devam ettikleri, ...'daki fabrikada 2014 yılı Nisan ayında başlayan örgütlenme faaliyeti neticesinde 75 işçinin iş sözleşmesine son verildiğini bildirmiştir. Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihleri de sendika yazı ekinde belirtilmiştir.

Fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı araştırılmalı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca sendika üyeliğinden istifa ettiği belirtilen işçilerin listesi temin edilerek bu işçilerden işten çıkarılan olup olmadığı saptanmalıdır. Fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı somut olarak tespit edilmelidir. Eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11003, Karar No: 2013/20130, Tarih: 30.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11003 E.  ,  2013/20130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı alacaklı, 21.07.2011 tanzim, 21.09.2011 vade tarihli 30.000 TL bedelli senede  dayanılarak aleyhinde başlatılan icra takibinde süresinde borca itiraz ederek takibin durmasına neden olan borçlunun senetteki imzasını inkar etmemesine rağmen borca haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini iddia ederek icra takibine itirazının kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; bono altındaki imzayı açıkça reddetmeyen borçlunun, borçlu olmadığını ispatlayamadığından bahisle icra takibine yaptığı itirazının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.”

TTK’nun 585. maddesi hükmüne göre, poliçe, keşidecinin emrine yazılı olabileceği gibi, bizzat keşideci üzerine veya bir üçüncü şahıs hesabına da keşide edilebilir. Ancak TTK.nun 690.maddesi, aynı yasanın 585.maddesine yollama yapmadığından, anılan madde bonolar hakkında uygulanamaz. Dolayısıyla bir kimse poliçede olduğu gibi kendi emrine bono tanzim edemez. Bir başka anlatımla bonoyu tanzim eden, kendisini lehtar göstererek bono düzenleyemez. Zira, poliçedeki keşideci ile bonodaki keşideci aynı konumda olmayıp; poliçede kabul eden muhatap, bonodaki keşideci durumundadır.

Somut olayda takip dayanağı senedin keşideci hanesinde Y....D.... yazılı olduğu ve lehtar hanesinde önce Y..... D..... yazıldığı daha sonra üzeri çizilerek E.... T.... yazıldığı ancak bu düzeltmede keşidecinin imza ve onayı bulunmadığı bu durumda alacaklı ve borçlu sıfatı birleştiğinden senedin bono niteliğinde olmadığı ve ayrıca takip dayanağı senedin bono vasfında olmadığı Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 06.03.2012 tarih 2012/171 E, 2012/141 K sayılı kararı ile de sabit olduğundan alacaklı lehine ödeme vaadi yoktur. Dolayısıyla takip dayanağı bono İİK'nun 68. maddesi kapsamında belge sayılmaz borç ve hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre bu bonoya dayanılarak ilamsız takip de yapılamaz. O halde mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile  kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14490, Karar No: 2017/12253, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14490 E.  ,  2017/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13232, Karar No: 2023/10746, Tarih: 06.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/13232 E.  ,  2023/10746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/575 E., 2020/196 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/555 Esas, 2015/130 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2017/6101 Esas, 2019/13734 Karar sayılı ilâmıyla;

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2017/6101 Esas, 2019/13734 Karar sayılı ilâmıyla;

"Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, kollukta düzenlenen matbu form üzerinde sanık uzlaşmayı kabul etmediğine dair seçeneği imzalamışsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/575 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suçlamaları kabul etmediğine, uzlaşmak için istenen taleplerin fahiş olduğuna, maddi durumunun yetersiz olduğuna, cezayı ödeyecek gücünün bulunmadığına, bu tür işleri artık yapmadığına, kararın bozulmasına ve hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili 18.06.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile ... Bujiteri isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama - el koyma tedbirlerinin uygulanması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2.Bakırköy (Kapatılan) 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/629 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde 19.06.2014 tarihinde yapılan aramada; rafta, kutu içerisinde satışa arz edilmiş vaziyette 10 adet saç tokası bulunarak el konulmuştur.

2.Bakırköy (Kapatılan) 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/629 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde 19.06.2014 tarihinde yapılan aramada; rafta, kutu içerisinde satışa arz edilmiş vaziyette 10 adet saç tokası bulunarak el konulmuştur.

3.Dosyada mevcut 25.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin orijinal olmadığı, kullanılmamış yeni ürünler olduğu, katılan adına tescilli markanın iktibas yolu ile taklit edildiği ve eylemin marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında olduğuna dair görüş bildirilmiştir.

4.Sanık savunmalarında; iş yerinin kendisine ait olduğunu, ürünleri Eminönü, Tahtakale, İstoç gibi yerlerden aldığını, aramada ele geçen ürünlerin koli ile geldiğini ve yanında çalışan personelin bu ürünleri sipariş diye raflara dizmiş olduğunu, taklit ürün satmadığını ve suç kastının bulunmadığını, artık ticareti bıraktığını ve kamu personeli olarak çalışmaya başladığını beyan etmiştir.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca tanzim olunan uzlaştırıcı raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; taraflar arasında uzlaştırma işlemlerinin sonuçsuz kaldığı, sanığın, tescilli markaları taşıyan orijinal ürünleri nereden satın alması gerektiğini ve satın aldığı ürünlerin taklit ürün olup olmadığını yaptığı iş gereği bilebilecek durumda olduğu anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/575 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3494, Karar No: 2018/10253, Tarih: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3494 E.  ,  2018/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafakanın Artırılması-Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Nafakanın Kaldırılması Olmadığı Takdirde Azaltılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından, velayetin değiştirilmesi, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi, iştirak nafakasının kaldırılması, talebin kabul edilmemesi halinde ise nafakanın azaltılması talepleri ile davacı-karşı davalı kadının kısmen kabul edilen iştirak nafakasının artırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.10.2018 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... geldiler. Vekilleri gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocuğun velayet konusunda görüşlerine başvurulmadan ve sosyal inceleme raporu alınmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Söleşmesinin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple ortak çocuğun idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak bizzat ya da istinabe yoluyla; eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2- 884K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085- K.2014/30 sayılı kararları) ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının ortak çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, soncuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi, iştirak nafakasının kaldırılması olmazsa azaltılması talepleri ile davacı-karşı davalının kısmen kabul edilen iştirak nafakasının artırılması davasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5012, Karar No: 2023/1253, Tarih: 07.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/5012 E.  ,  2023/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/756 E., 2019/825 K.

KARAR : İstinaf istemlerinin kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/98 E., 2018/50 K.

Taraflar arasındaki genel mahkemeden görevsizlikle kadastro mahkemesine aktarılan tespite itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ... mirasçılarının davalarının kısmen kabulüne; Çetinsaş şirketinin davasının reddine; müdahil ...'in davasının ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, Hazine vekili, ... vekili, ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun istinaf istemlerinin kısmen kabullerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... ve müşterekleri vekili, Bursa Büyükşehir Belediyesi vekili, Mudanya Belediyesi vekili, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında Bursa ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 17 parsel sayılı 17.109,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile 127 ada 96 parsel sayılı miktar hanesi açık bırakılan taşınmazlar; ilgili sütunlarında yazılı tapu kayıtları kapsamında kaldıkları, ancak kadastro tespitinden evvel genel mahkemede dava konusu olduklarından bahisle malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmişlerdir.

2. Davacı ... 17.5.1989 tarihli dava dilekçesinde; hudutlarını bildirdiği 2 adet taşınmazdan ilkinin babası ... 'dan taksimen kendisine kaldığı, diğer taşınmazın ise ...'ya ait iken satın alma yoluyla eklemeli olarak zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek bu iki taşınmazın adına tescili istemiyle kadastro tespit gününden evvel Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

3. ... 20.12.1994 tarihli dava dilekçesinde; davacı ...'ın adına tescilini talep ettiği taşınmazların onun değil, kendisine ait bulunduğunu iddia ederek dava açmış; iş bu dava ... A.Ş. tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak şirket adına tescili istemiyle açılan dava dosyası ile birleştirilmiştir.

4. Yargılamaların devamı sırasında, çekişme konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi sonucunda; çekişmeli parsel tutanakları ile iş bu dava dosyaları birleştirilerek; davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

5. Davacı ..., 25.11.2014 tarihli ve kimlik tespiti de içeren usulüne uygun şekilde düzenlenmiş dilekçesi ile açmış olduğu davadan feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Yargılamaların devamı sırasında, çekişme konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi sonucunda; çekişmeli parsel tutanakları ile iş bu dava dosyaları birleştirilerek; davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

5. Davacı ..., 25.11.2014 tarihli ve kimlik tespiti de içeren usulüne uygun şekilde düzenlenmiş dilekçesi ile açmış olduğu davadan feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...müdahil ...’in davasının feragat nedeniyle reddine, davacı tarafın dava konusu gösterdiği yerin bilirkişi raporunda gösterilen bir kısmının tapulama harici bırakılarak kıyıya terk edildiği belirlenmekle bu kısım yönünden davanın tefriki ile Kadastro Mahkemesi'nin görevsizliğine, yargılaması ayrılan parseller dışında kalan 131 ada 17 parsel ve 127 ada 96 parsel yönünden yapılan yargılamada ise, dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına göre dava konusu her iki taşınmazın ...'ın kullanımında olduğu, 131 ada 17 parseli ...'dan ...'ın satın aldığı ve burayı 1980'li yıllardan itibaren fiilen kullandığı, otlak ve tarla olarak işlediği; 127 ada 96 parselin de yine ...'a babasından geldiği, uygulanan tapu kaydının sınırları itibariyle bu taşınmaza uyduğu belirlenmiş ayrıca orman ve tarım bilirkişisi değerlendirmelerinde taşınmazların orman kadastrosunda orman sınırları dışında yer aldığı ve orman kadastrosu sınırlarının kesinleştiği, yine esik tarihli memleket haritasında her iki taşınmazın da beyaz renkle gösterilen tarım alanı içinde kaldığı, eski tarihli hava fotoğrafında ve yine her iki taşınmazında incelenen görüntülerinde meyve bahçesi ve tarım alanı olarak yer aldıkları, dava konusu taşınmazların fen bilirkişisi raporunda uygulanan kıyı kenar çizgisine göre 127 ada 96 parselin tamamen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, 131 ada 17 parselin ise fen bilirkişisinin 27.03.2018 tarihli ek raporunda ekli kroki uyarınca A ve B kısımları ile gösterilen kısımlarının belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyı içinde kaldığı anlaşılmış olup, kıyının herhangi bir şekilde özel mülkiyeti konu olmaması karşısında bu yönlerden açılan davaların reddi gerektiği, davacı ... şirketinin her ne kadar dava konusu taşınmazlar için mülkiyet iddiası mevcut ise de yapılar keşifler ve alınan bilirkişi beyanları ile dosya kapsamına ibraz edilen evrak karşısında davacının dava konusu taşınmazlar üzerinde herhangi bir mülkiyet hakkının söz konusu olmadığı anlaşıldığından davasının reddi gerektiği, gerekçeleri ile dava konusu 127 ada 96 parselin ve davacı ... yerine mirasçıları adına tespit ve tescili, 131 ada 17 parselin bilirkişi rapor eki krokide A ve B ile gösterilen kısımlarının ayrılarak kıyıya terkine kalan kısmının ise ... mirasçıları adına miras oranları hissesinde tespit ve tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar