muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4192, Karar No: 2018/10339, Tarih: 22.10.2018

Mahkemece , her ne kadar Dairemiz bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, kaçak elektrik bedeli hesabında aktif enerji tarifesine ilaveten dağıtım, iletim, perakende satış hizmet bedeli ile enerji fonu ve TRT fonunun da hesaplandığı, ek kaçak tahakkuk hesaplamasında ise kayıp-kaçak bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş. Aynı yönetmeliğin 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 29/12/2005 tarihli toplantısında; 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmış; bu alınan karar , aynı kurum tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren "Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği" nin yürürlüğe girmesine kadar hüküm icra etmiştir. 622 Sayılı Kararda ise bu kararın yürürlükte olduğu süre içinde kaçak elektrik enerjisi kullanılması halinde tahakkuk işleminin nasıl yapılacağı 1/E maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre kaçak elektrik enerjisi kullanımı halinde tüm kaçak kullanımlara ilişkin hesaplamalarda tek terimli aktif enerji tarifesi üzerinden yapılacağı ve yapılan hesaplamalarda kademe, puant, güç, reaktif ve trafo kayıplarına ilişkin bedeller dikkate alınmayacağı, kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tüketicinin,aynı yönetmeliğin (C) bendindeki usul ve esaslar göz önünde bulundurularak; (B)- (1)- (a) bendinin 1 inci paragrafı, (B)- (1)- (b) bendi ve (B)- (2) bendi çerçevesinde hesaplanan tüketimi, dahil olduğu abone grubuna kaçak elektrik enerjisi kullandığı tespit edilen tarihte uygulanmakta olan tek terimli aktif enerji bedelinin 1,5 (bir buçuk) katı ile çarpılarak kaçak tahakkuk bedelinin hesaplanacağı ve bu bedelin fatura edileceği, güç ve reaktif bedeli alınmayacağı vurgulanmıştır.Ayrıca; 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK' nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir. Somut olayda; dava konusu kaçak tespit tutanağı 17.01.2009 tarihinde düzenlenmiş bulunup, kaçak elektrik enerjisine ilişkin tahakkuk işleminin tutanak tarihinde yürürlükte bulunan 622 sayılı Kararın 1/E maddesine göre " tek terimli aktif enerji tarifesi" uygulanarak gerçekleştirilmesi ; ek kaçak tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu bu yönü ile yönetmelik ve yasaya uygun olmayıp, söz konusu rapora dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır

.01.2009 tarihinde düzenlenmiş bulunup, kaçak elektrik enerjisine ilişkin tahakkuk işleminin tutanak tarihinde yürürlükte bulunan 622 sayılı Kararın 1/E maddesine göre " tek terimli aktif enerji tarifesi" uygulanarak gerçekleştirilmesi ; ek kaçak tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu bu yönü ile yönetmelik ve yasaya uygun olmayıp, söz konusu rapora dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.Bu kapsamda bilirkişi kurulu tarafından yapılacak hesaplamada, kaçak tahakkuku hesaplamasında kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh bedeli, enerji fonu ve TRT fonu hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması, ek tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim bedeli, psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyat üzerinden belirleme yapılması gerekmektedir.Hal böyle olunca, mahkemece; dosyanın yeniden bilirkişi heyetine tevdi ile dava konusu kaçak elektrik tüketim bedellerinden davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespiti noktasında kaçak tutanak tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik ve kurul kararına göre hesaplamayı içerir , Yargıtay ve taraf denetimine elverişli ek rapor alınması, raporda kayıp kaçak vb. bedeller ile ilgili yukarıda belirtilen hesaplama yöntemine de uyulması ve alınacak bu rapora göre sonuca uygun hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9946, Karar No: 2016/2416, Tarih: 18.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9946 E.  ,  2016/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1,62/2,52/2-4 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA; 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18131, Karar No: 2013/2920, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18131 E.  ,  2013/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme, sair tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın kaynı olduğu, katılanın eşinin 2005 yılında vefat ettiği, sanığın babasının, 2006 yılında vefat etmesinden sonra taraflar arasında 15/10/2005 tarihli miras paylaşım sözleşmesi yapıldığı, buna göre taşınmazlarda herkesin kullanacağı alanın belirlendiği, katılan da kendi payına düşen alanda imar ve ihya çalışması yaptığı, yaşlı ağaçları keserek yerine elma fidanı diktiği, söz konusu taşınmazın ve ağaçların katılana ait olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, sanığın 2008 yılı nisan ayında bu bahçeye gelerek iki adet elma fidanını kırdığı, aynı tarihte katılana yönelik olarak ''size burda elma yetiştirtmeyeceğim'' şeklinde sair tehditte bulunduğu, aynı yılın ekim ayında traktörle gelip 15 adet fidanı kırdığı, böylece sanığın Dikili ağaca zarar verme ve sair tehdit suçlarının işlendiğinin iddia edildiği olayda,

1-Sair Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sair tehdit suçunun işlendiği tarihin 2008 yılı Nisan ayı, katılan vekilinin şikayet tarihinin ise 06/04/2009 olduğu, buna göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 106/1-2.c maddeleri kapsamında, sair tehdit suçunun şikayete tabi tutulduğu, katılanın 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra dilekçe verdiği dikkate alınarak, müşteki adına vekilinin sair tehdit suçuyla ilgili kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, mahkemece davaya katılmasına karar verilmesinin hukuki değerden yoksun olup kararı temyiz etme hakkı da vermeyeceği anlaşılmakla, hükmü temyiz hakkı bulunmayan katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle

getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan, aşamalarda değişmeyen beyanlarında, sanığın mala zarar verdiğini iddia ettiği, katılanın oğlu ...'in de amcası olan sanığın 2008 yılı Ekim ayındaki fidan kırma olayını görmediğini belirtmiş ise de, 2008 yılı Nisan ayındaki olayı gördüğünü ve 2 tane fidanı sanığın kırdığını bizzat gördüğünü belirttiği, Eğridir Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/444 Esas sayılı dava dosyasında dinlenen aynı tanığın ve katılanın iddiaları doğruladıkları, yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporuna göre, söz konusu taşınmaz içinde ağaçların köklendiğine dair boş çukurların bulunduğunun belirlendiği ve mahkeme tarafından, ağaçlara zarar verme olayı nedeniyle sanığın tazminat ödemeye mahkum edildiği, taraflar arasında miras paylaşımının yapıldığı, bu nedenle resmi olarak aralarında bir ihtilaf bulunmadığı, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek bir nedenin de bulunmadığı dikkate alınarak 2008 yılı nisan ayında dikili ağaca zarar verme olayının gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15876, Karar No: 2014/8675, Tarih: 17.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/15876 E.  ,  2014/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/08/2012 tarihli ve 2012/7855 soruşturma, 2012/1930 Esas, 2012/183 sayılı iddianame üzerine, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2012 tarihli ve 2012/12-33 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin, müşteki ...'ın vekili sıfatıyla takip ettiği ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/456 esasına kayden görülen, "el atmanın önlenmesi ve kal" davasında, vekillik görevini gereği gibi yerine getirmediği, bu cümleden olarak, bahse konu davanın 17/07/2007 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin, hükmün açıklandığı 29/07/2008 tarihli duruşmasına ise mahkemece kabul edilmeyen mazeret dilekçesi vermek suretiyle katılmadığı, mahkemece 29/07/2008 tarih ve 2008/251 sayı ile davanın kabulüne dair verilen kararın, tarafına, 19/09/2008 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, yasal süre içerisinde aleyhe kararı temyiz etmeyerek 13/10/2008 tarihinde kesinleşmesine sebebiyet verdiği gibi, davanın sonucu hakkında müvekkili müştekiye bilgi de vermemesi hususundaki mevcut delillerin, son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/09/2013 gün ve 94660652-105-07-3002-2013/14918/59904 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20/12/2012 gün ve 2012/12 Esas, 2003/33 sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5012, Karar No: 2021/6162, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5012 E.  ,  2021/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2014 tarih ve 2014/830 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge ve fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; hükmün gerekçesinde sanık hakkında 2008 takvim yılı bakımından ceza verilmesi cihetine gidilmediği belirtilmesine rağmen bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a)... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2014 tarih ve 2014/830 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge ve fatura düzenlediği iddiası ile dava açıldığı ve sahte fatura kullanma suçundan açılan bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, “sahte fatura kullanma”, “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi düzenleme ve kullanma suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma suçundan hüküm kurulması,

b)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 3 yıl hapis cezası olduğu halde, temel hapis cezasının 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2181, Karar No: 2009/1500, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2181 E.  ,  2009/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Encümeninin 02.05.2002 gün ve 754 sayılı kararıyla 3194 sayılı Yasanın 42. maddesi hükmü gereğince, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’ne uygulanan ve davacı şirketin hakediş alacağından İSKİ Genel Müdürlüğünce kesilen 23.312 TL para cezasının haksız kesildiği iddiasıyla açılmış olup; davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında “mukavele” başlıklı sözleşme yapılmış ve bu sözleşme, davacı şirket tarafından yüklenici; davalı İSKİ Genel Müdürlüğünce de, iş sahibi sıfatlarıyla imzalanmıştır. Yüklenici davacı, 2000 yılı Küçükçekmece, Esenler, Gaziosmanpaşa, Güngören, Bahçelievler, Avcılar, Bağcılar İlçeleri atık su ve yağmur suyu müteferrik kanal inşaatı işlerini sözleşme hükümlerinde öngörülen koşullarla yapmayı yüklenmiştir. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yetkililerince 28.11.2001 tarih ve 015 numaralı “Kaçak Yapı Tadil Tutanağı” düzenlenmiş ve Güngören ... Mahallesi ... Caddesinde 25 m2 yüzölçümlü tranşenin ruhsatsız olarak açılmış olduğu açıklanmış; ancak bu tutanak İSKİ yetkilisince imzalanmadığı gibi, tutanakta davacı yüklenici de yer almamıştır. 28.11.2001 günlü kaçak yapı tadil tutanağı dayanak alınarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi Encümenince alınan 02.05.2002 tarih ve 754 numaralı kararla, İSKİ İdaresine 23.312,00 TL ceza, 3194 sayılı Yasanın 42. maddesi gereğince uygulanmış ve İSKİ İdaresince de hakkında uygulanan bu miktardaki para cezası, kapsamının doğruluğu yanlarca da kabul edilen ve davacının hakettiği iş bedelini gösterir (19) numaralı istihkak raporunda “kesinti olarak gösterilmediği halde, hakediş bedeli davacıya ödenirken uyuşmazlık konusu para cezası, davacı alacağından kesilmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmenin 28. maddesi hükmü gereğince, sözleşme konusu işin yüklenici tarafından yapılması ile ilgili tüm hukuki ve cezai sorumluluğu davacı yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış ise de; anılan bu sözleşme hükmünün uygulanabilmesi ve davalı iş sahibine verilen cezalardan sorumlu tutulabilmesi için, ceza uygulamasını gerektirir işlem ve eylemlerin davacı yüklenici tarafından yapılmış olması gerekir. Oysa somut olayda Güngören İlçesi ... Mahallesi ... Caddesinde yüklenici tarafından yapılan iş 30.06.2001 ila 14.05.2001 tarihleri arasındaki süreyi kapsayan İSKİ tarafından alınan ruhsata göre yüklenici davacı tarafından yapılmış olup, bu işle ilgili en son 31.07.2001 günlü kapama tutanağı düzenlenerek, İSKİ Genel Müdürlüğüne teslim edilmiş olduğu, tutanakların kapsamlarından anlaşıldığı gibi; sözü edilen alanda çalışmasını tamamlayarak İSKİ İdaresine teslim edildiğine ve 31.07.2001 tarihinden sonra ve dolayısıyla kaçak yapı tutanağının düzenlendiği 28.11.2001 tarihinde tutanakta gösterilen alanda çalışma yapmadığına yönelik davacı savunmasının aksi, davalı tarafından yasal delillerle kanıtlanamamıştır. Mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler gösterilerek hüküm kurulması Anayasanın 141. ve HUMK’nın 388.maddesi hükümlerine aykırı olur.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’nün hukuksal dayanağı bulunmadığı halde, 23.312,00 TL tutarındaki davacı alacağının borçlu temerrüt tarihi de belirlenerek, temerrüt tarihinden itibaren değişen oranlar da gözetilerek reeskont faiziyle birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken; mahkemece hukuksal dayanağı olmayan ve dava dosyası kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz taleplerinin kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9348, Karar No: 2020/4293, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9348 E.  ,  2020/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile 18/02/2015 tarihli ek karar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nın usulsüz tebliğ nedeni ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile 18.02.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuktan neden olduğu yargılama giderlerinin “Payı oranında” yerine, “Eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdiği yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan payı oranında alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması sureti ile, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 04.12.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,