muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31610, Karar No: 2016/7040, Tarih: 23.03.2016

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, SGK sicil dosyasının ve işyeri özlük dosyasının incelenmesinden; davacının 25/09/2008 - 02/12/2008 , 15/07/2009 - 07/11/2009 , 19/12/2009 - 22/12/2009 , 10/04/2010 - 15/11/2010 , 04/12/2010 - 29/12/2010 - 07/06/2011 , 15/07/2011, 16/07/2011 - 30/10/2011 tarihleri arasında davalı ... İnş Ltd Şti, 14/11/2011 - 03/12/2011 tarihleri arasında Beldiz İnş ve 24/05/2012 - 07/06/2012 , 08/06/2012 - 04/01/2013 tarihleri arasında ... İnş Ltd Şti ünvanlı iş yerinde çalışmalarının kayıtlı olduğu, tanık anlatımlarında da davacının her dönemde işi olmadığı, 6-7 ay çalışmalarının olduğunun beyan edildiği, tanık beyanları ile kurum kayıtlarında görülen sürelerin birbiriyle uyumlu olduğu anlaşılmakla SGK kayıtlarında davacının belirtilen tarihlerde çalıştığı kayıtlı görünen ... Ltd Şti'nin davalı ile aralarında hukuki ilişkiyi gösteren somut belge bulunmadığından bu çalışma süresi dışında davacının hizmet cetvelinde görülen sürelerde davalı iş yerinde çalıştığı, tanıklara göre 06:30 da mesainin başladığı, normal işçilerin 20:00’a kadar çalıştıkları, kendilerinin ise 22:00 –23:00 a kadar çalıştıklarının beyan edildiği, bu durumda her ne kadar davalı tanıklarının beyanlarında iş yerinde 08:00 – 17:00 saatleri arasında çalışıldığı beyan edilmişse de bu tanıkların halen davalı iş yerinde çalıştıkları ve tarafsız tanıklık yapamayacakları düşüncesi ile ve ayrıca davacının yaptığı iş de göz önünde bulundurulduğunda davacının iddiasının davacı tanık beyanları ile de doğrulandığı kanaatine varılmakla bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın kabul edildiği, %40 hakkaniyet indirimi uygulandığı, tanıklara göre dini bayramlar dışında çalışma yapıldığı, %30 hakkaniyet indirimi uygulandığı, tanıklara göre haftanın 7 günü çalışma olduğu, %30 taktiri indirim uygulandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, yapılan işin sıcak asfaltlama olduğu ve davacının silindir operatörlüğü görevi ifa ettiği anlaşılmaktadır.

İşin niteliği gereği, Karayolları Genel Müdürlüğü’nden ve ilgili kurum ve kuruluşlardan davacının çalıştığı tarih aralıkları ve işi belirtilerek, davacının çalıştığı tarih aralıklarında ve davacının çalıştığı bölgelerde /yerlerde davalı ve davacının çalışma günleri ve çalışma saatleri, davacının çalıştığı tarih aralıklarında karayolları elemanlarının mutlaka işin başında olup olmadıkları, davacının çalıştığı tarih aralıklarında karayolları elemanlarının çalışma günlerinin ve saatlerinin ne olduğu, haftada 7 gün ve ulusal bayramlar, dini bayramlar ve diğer genel tatillerde çalışma olup olmadığı, olmuşsa hangi tarihlerde olduğu, gece çalışması olup olmadığı, olmuşsa hangi tarihlerde olduğu, hafta tatillerinde çalışması için, haftada 7 gün çalışması için ve dini -milli bayramlar ile diğer genel tatil günlerinde çalışma yapılması için asıl ihaleyi alan şirkete veya davalıya izin verilip verilmediği, verildi ise hangi tarihler arasında hangi günler için izin verildiği ve sair gereken hususlar sorulmalıdır. Gerekirse sorulacak hususlar için tarafların beyanı alınmalıdır

Belirtilen hususlara ilişkin olan belgeler de getirtilmelidir.

Davacının çalışma yaptığı tarihlerde nerelerde çalışma yaptığı taraflardan da sorulmak sureti ile ve gereken yerlerden varsa belgeler getirtilerek ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek tespit edilmeli, davacının çalışma yaptığı yerlerde çalışma yaptığı tarihlerdeki hava durumu ve mevsim koşulları gözetilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5788, Karar No: 2012/11612, Tarih: 27.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5788 E.  ,  2012/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yumuklar Köyü çalışma alanı içinde bulunan 230 ada 2 ve 272 ada 2 parsel sayılı 16791.67 ve 542.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile sırası ile davalılar ... ve Yumuklar Köy Tüzel Kişiliği adına, Rahmanlar Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada 16 ve 267 ada 15 parsel sayılı 41794.15 ve 2931.37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, aynı nedenle davalılar Nazım Sönmez, ... ve paydaşları adına, Hüdük Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 13 parsel sayılı 16075.08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle davalı ..., Kargınışıklar köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 7, 123 ada 6, 198 ada 14 ve 336 ada 88 parsel sayılı 1760.36, 11275.22, 211.63 ve 319.67 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, aynı nedenle sırası ile davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka dayanarak taşınmazların babası ...adına tescili istemi ile dava açmıştır. Davacı yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Hazine 272 ada 2 sayılı parselin Hazineye ait olduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davacı tarafından açılan davanın reddine, katılan Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu 272 ada 2 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline, diğer dava konusu taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3653, Karar No: 2017/3482, Tarih: 08.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3653 E.  ,  2017/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde adı geçen takvim yıllarında düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı yada suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; mükellef şirket tarafından düzenlenen 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, vergi tekniği raporunda belirtilen Gümrük Başmüfettişi ... tarafından düzenlenen soruşturma raporu ve eklerinin getirtilip incelenmesi, suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, şirketin 2006 ve 2007 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4614, Karar No: 2017/13998, Tarih: 17.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4614 E.  ,  2017/13998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 19.08.2014 tarihinde davalı şirkete ait enerji nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle taşınmazında yer alan muhtelif meyve ağaçlarının zarar gördüğünü ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 32.810,80 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu olay nedeniyle bir sorumluluğunun ve kusurunun bulunmadığını, zira sorumluluğun arıza, bakım ve onarım faaliyetlerini yapmakla görevli olan yüklenici firmaya ait olduğunu, ayrıca illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacıya ait taşınmazın, elektrik tellerinin kopması nedeniyle çıkan yangın sonucunda zarar gördüğü, tanık anlatımlarıyla yangının meydana gelişinin desteklendiği, ziraat bilirkişisi tarafından davacıya ait taşınmazda meydana gelen zararın 78.204,52 TL olarak belirlendiği, yangının yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarında etkili olduğu olağanüstü hava şartlarında meydana geldiği, elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, mahsul ve bahçe sahibi şahısların da muhtemel yangın olaylarına karşı gerekli tedbiri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu nazara alınarak hesaplanan zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun bir tutarda indirim yapılarak tazminat miktarının 39.102,26 TL olarak belirlendiği, ancak taleple bağlı kalınması gerektiğinden bahisle, davanın kabulü ile 32.810,84 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafça süresi içinde yapılan temyizde ileri sürülmeyen hususların süresinden sonra verilen 03.01.2017 tarihli ek temyiz dilekçesi ile ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafça süresi içinde yapılan temyizde ileri sürülmeyen hususların süresinden sonra verilen 03.01.2017 tarihli ek temyiz dilekçesi ile ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmış bulunmasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden ... zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Yerel Mahkemece hükme esas alınan 27.04.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda ise, zarar gören ağaçlar ile asmaların değeri on yıllık gelirleri ile enkaz değeri esas alınarak belirlenmiştir. Raporun, bu haliyle hüküm vermeye yeterli olmadığı ortadadır.

Buna göre, mahkemece; taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ve badem ağaçları ile bağ omcalarının nitelikleri ve kapladıkları alan gözetilerek, yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/67, Karar No: 2018/89, Tarih: 15.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/67 E.  ,  2018/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının temyiz itirazlarının reddine,

2- Milli Eğitim Bakanlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun temyizine gelince;

Davacı, ...tarihleri arasında çalıştığını, Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... Bakanlığına Bağlı okulda 01/11/ 1991 - 09/02/2010 tarihleri arası 2921 gün asgari ücretle çalıştığını tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının hizmet cetvelinde 2000/3-2010/6 döneminde kesintili hizmet bildirimlerinin olduğu, hizmet bildirimlerinin 7 farklı sicil nolu işyerlerinden olduğu bu işyerlerinin; okul aile birliği, okulu ve öğretmenleri koruma derneği, ..., ... Şirketi olduğu, okulda ki uyuşmazlık döneminde görev yapan öğretmenlerin ve müdürlerin tanık olarak dinlendiği, okulların açılış ve kapanış tarihlerinin dikkate alındığı anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzelkişi işveren, Sosyal Güvenlik Kurumu ile zorunlu dava arkadaşıdır.

Somut olayda, davacının uyuşmazlık konusu dönemdeki bir kısım çalışmalarının ..., ...Ltd Şirketi ünvanlı işyerinden bildirilmiş olup uyuşmazlık konusu dönemin tamamında davalı MEB nezdinde çalıştığı kabul edilerek; kabul edilen hizmetler yönünden MEB aleyhine hüküm kurulması bozma nedenidir.

Yapılacak iş; ..., ...Ltd Şirketi işverenlerin davaya dahil edilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı ... ve SGK’nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14468, Karar No: 2017/12250, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14468 E.  ,  2017/12250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22460, Karar No: 2014/22558, Tarih: 19.12.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/22460 E.  ,  2014/22558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.12.2012 gün ve 369/697 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili; davalı adına kayıtlı 212 parsel sayılı taşınmazın 227,89 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını açıklayarak dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiş, 11.12.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile de; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edilen 243 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; davalı ... tarafından dava konusu taşınmaz devredildiğinden davalı hakkında husumetten red kararı verilmesi gerektiğini ayrıca hak düşürücü sürenin geçtiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra davanın kabulü ile, dava konusu 212 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi Turan Kaynar'ın 06.02.2009 tarihli raporunda ''B'' harfi ile gösterdiği 243 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile terkinine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmı ile Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 .... sayılı kararı ve işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, dava konusu 212 parselin 243 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığı belirlendiğine göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen davalı ... açısından davanın esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalılar vekilinin davalı ... açısından hükme yöneltilen temyiz istemine gelince; tapu iptali ve terkin davaları kural olarak; dava kayıt maliklerine veya paydaşlarına yöneltilerek açılır. Dava konusu 212 parsel, 18.07.1988 tarihli satış işlemi nedeni ile davalı

... adına kayıtlı olduğundan anılan kişiye karşı dava yöneltilmiş ise de; yargılama devam ederken dava konusu taşınmaz 12.02.2008 tarihinde ...'a satıldığından yeni kayıt maliki davaya dahil edilmiştir. Hal böyle olunca, eski kayıt maliki ...'e yöneltilen davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır

... adına kayıtlı olduğundan anılan kişiye karşı dava yöneltilmiş ise de; yargılama devam ederken dava konusu taşınmaz 12.02.2008 tarihinde ...'a satıldığından yeni kayıt maliki davaya dahil edilmiştir. Hal böyle olunca, eski kayıt maliki ...'e yöneltilen davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.