muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17852, Karar No: 2013/17064, Tarih: 11.07.2013

Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 gün 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı Kanun ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi nedeni ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması için davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenen  ücret  ve  diğer malî haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Davacı taleplerinden biri kanuna aykırı düzenlendiğini iddia ettiği nakil ilmuhabrenin iptali ile hukuka uygun olarak düzenlenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının istemini karşılar şekilde bir tespit kararı verilmesi gerekirken, bilirkişi raporuna genel anlamda yapılan bir atıfla işvereni yeni bir nakil ilmuhaberi düzenlemesi yönünde bir işlem yapmaya icbar edici şekilde karar verilmesi hatalıdır . Davacının talebi özü itibariyle geleceğe dönük sonuç doğran bir tespit istemidir.

Davacının diğer talebi de ek ödemlerin uygulanması ile nakil ilmuhberinden sonraki dönemde oluşan eksik ödemelerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece talep bulunmadığı halde nakil ilmuhberinden önceki 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında ek ödeme uygulamasından doğan farkların davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsiz olmuştur

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, tebliğlere göre yapılacak artışları kapsayacak şekilde maaş nakil ilmühaberinin düzenlenip düzenlenmediği, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6982, Karar No: 2019/17802, Tarih: 07.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/6982 E.  ,  2019/17802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan badem, elma, kayısı, incir, armut, ayva, nar, vişne, bağ, dut'un yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede; bir dekara kaç badem ağacı dikildiği, badem ağaçlarının kaç yaşında verim çağına geldiği ve bilirkişi raporuna göre 5 yaşlarında olduğu anlaşılan badem ağaçlarının yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarlarının, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8635, Karar No: 2016/12080, Tarih: 04.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8635 E.  ,  2016/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında, “… araştırmanın dava konusu dönem belirtilmek suretiyle yapılması gereğinin gözetilmediği, ayrıca dosya kapsamında yer alan davacı ve boşandığı eşine ait diğer adreslerde emniyet araştırması yaptırılmadığı, yine, dava konusu dönem (23.05.2009- 22.02.2013 ve 23.10.2008-22.02.2013) belirtilmek suretiyle ...., medula sağlık sistemi ile davacı ve boşandığı eşinin davacı Kurum nezdindeki adreslerinin araştırılmadığı, biri dışında banka kayıtlarında yer alan adres bilgilerine de ulaşılmadığı” hususları belirtilmiş olup, bozma sonrası davacı ile eski eşin birlikte yaşadığından bahisle yersiz ödendiği iddia edilen dönemlerde gerek davacının ve gerekse de eski eşinin yerleşim yeri adreslerinde her ne kadar emniyet araştırması yapılmış ise de, dava konusu dönem yönünden yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, tutanağın usulüne uygun

düzenlenmediği anlaşılmakla, yeniden yazılacak müzekkereye tutanak içeriği konusunda kimlerden bilgi alındığı ile mümkün olduğu takdirde bu kişilerin isim ve imzalarının da yer alması gerektiği belirtilmeli, öte yandan bu yerlerde ikamet eden komşular (ihtilaflı dönemde, davacı ve eski eşin her bir ikamet adresindeki komşular) ayrı ayrı tespit edilip kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla beyanına başvurulmak suretiyle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13609, Karar No: 2015/28189, Tarih: 30.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13609 E.  ,  2015/28189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/161400

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

NUMARASI : 2010/244 (E) ve 2010/478 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun tespit edilmesi karşısında, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyizin süresinde olduğu kabul edilip, mahkemenin verdiği ret kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19489, Karar No: 2015/1647, Tarih: 22.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/19489 E.  ,  2015/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve Kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından da hüküm kurulduğu ve katılan temsilcisi tarafından bu hükümlerin de temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 22.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/110, Karar No: 2007/1504, Tarih: 15.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/110 E.  ,  2007/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,miras bırakanı Arife Kınayer'in maliki olduğu 5 parça taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla  emanetçi konumundaki ara malik  S..T..'ya vekil aracılığıyla satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini,sonrasında taşınmazların davalılara  devredildiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal-tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Yaşayi,davanın reddini savunmuştur.

Diğer Davalılar,yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece,muvazaa iddialarının  kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın  reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal,tescil  olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı A.K..'in maliki olduğu ..ve ..parsel  sayılı taşınmazların tamamı ile ..ve ..parsel  sayılı  taşınmazlardaki paylarını 29.1.1993 tarihinde  dava dışı S.a   temlik ettiği,onun da  24.8.1994 tarihli akitle ..parselin tamamını davalı Y..ye,..ve ..

parsellerdeki paylarını da 1/2'şer oranda davalılar V...ile Y..i'ye ,ayrıca 26.4.1994 tarihli akitle ..parselin tamamını davalı V...'ye ..parseldeki payıda 19.8.1994 tarihli akitle davalı Y..'a  intikal  ettirdiği anlaşılmaktadır.Öte yandan ... ve .. parsellerin  davalılar tarafından  dava dışı kişilere satıldığı dava tarihi  itibariyle de bu kişiler adına kayıtlı  olduğu görülmektedir.                                                        Davacı, miras bırakanı tarafından aracı kullanmak suretiyle çekişmeli  taşınmazların mülkiyetinin davalılara intikalini sağlamak amacıyla muvazaalı olarak temlik yaptığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece..ve ..  parseller  yönünden  iddianın subut  bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, anılan taşınmazların sonradan  eldeğiştirmek  suretiyle  dava dışı kişilere  intikal ettirildiği ve son kayıt maliklerinin davada  yer almadıkları ve onlara karşı  açılan bir davanın da bulunmadığı gözetilerek bu parsellere ilişkin davanın  reddedilmiş olması bu gerekçeyle doğrudur.Bu  yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Mahkemece..ve ..  parseller  yönünden  iddianın subut  bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, anılan taşınmazların sonradan  eldeğiştirmek  suretiyle  dava dışı kişilere  intikal ettirildiği ve son kayıt maliklerinin davada  yer almadıkları ve onlara karşı  açılan bir davanın da bulunmadığı gözetilerek bu parsellere ilişkin davanın  reddedilmiş olması bu gerekçeyle doğrudur.Bu  yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, .. ve ..parsellere yönelik  davacının temyiz itirazlarına gelince; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde  ülke ve  yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri,olayların  olağan akışı,miras  bırakanın  sözleşmeyi  yapmakta  haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığ,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan  yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan  tarafından kendisine  temlik yapılan  S..ın taşınmazları edinmesine rağmen  hiçbir tasarrufunun bulunmaması, taşınmazların  akitte gösterilen değerleri ile gerçek değerleri arasında  fahiş fark  bulunması ve tanık  beyanlarından miras bırakanın gerçek  iradesinin dava dışı ikinci eşinden mal kaçırmak amaçlı olduğu sonucuna  varılmaktadır.                                                   Belirlenen bu olgular,yukarıda  değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde temlikteki  amacın mal kaçırmak olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, ..ve .parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin  takdirinde   yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının bu yöne  değinen temyiz itarazları yerindedir.Kabulüyle  hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,15.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3240, Karar No: 2022/196, Tarih: 18.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/3240 E.  ,  2022/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1660 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine göre cezai sorumluluğu bulunmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması, somut olayda suça sürüklenen çocukların ise cezai sorumluluğunun bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanun’un 5/1-a maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ‘‘5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 5/a maddesi gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III)Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdurun iş yerinden çalınan bilgisayarın suça sürüklenen çocuklar yakalandıklarında ... isimli şahsa verdiklerini bildirmeleri üzerine bu şahıstan rızaen teslim alınarak soruşturma aşamasında mağdura iadesinin sağlanması karşısında; mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine göre cezai sorumluluğu bulunmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması, somut olayda suça sürüklenen çocukların ise cezai sorumluluğunun bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanun’un 5/1-a maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8329, Karar No: 2017/1838, Tarih: 14.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8329 E.  ,  2017/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ancak, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; 12/09/2008 tarihli vergi suçu raporunda, İskenderun Akdeniz Vergi Dairesine teslim edildiği bildirilen suça konu fatura asılları veya onaylı suretleri getirtilip, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu ve zamanaşımı yönünden suç tarihinin belirlenmesi gerektiği de gözetilerek, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenip; bu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu, bu mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa dosyalar getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.