muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22926, Karar No: 2013/11583, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22926 E.  ,  2013/11583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs (katılan ...'a yönelik) ve tehdit (katılan ...'ya yönelik) suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sonunda; eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine dair Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.05.2010 gün ve 2008/107 Esas, 2010/67 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

İddianamede, katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan kamu davası açıldığı, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı bu nedenle katılan ... vekilinin tehdit suçundan verilen hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin bu suç yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin basit cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun, elinde bıçak bulunduğu halde mağdureye saldırarak direncini kırmak için bıçağı sallaması, mağdureyi darp edip, bağırmasını önlemek için ağzını kapatıp boğazına bıçak dayaması, daha sonra mağdurenin göğsünü ısırması, elbisesini yırtması ve kendi iç çamaşırını dahi çıkartıp cinsel organını ereksiyon halinde ve açıkta iken mağdurenin eşi olan tanık ...'ın gelerek sanığı yakalaması şeklinde gerçekleşen olayda; suça süreklenen çocuğun eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4263, Karar No: 2006/6119, Tarih: 31.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4263 E.  ,  2006/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali ve karşı dava da, iradeyi fesada uğratan nedenlere dayalı kefilliğin iptali istemlerine ilişkindir.

Davalı karşı davacı borçlu (kefil) ..., tasarrufun iptali davasının nedeni olan borcun, başka bir anlatımla somut olayda icra kefilliğinin korku ve baskı altında gerçekleştiğini, bu nedenle icra kefilliğinin iptalini ve dolayısıyla tasarrufun iptali davasının da reddini istemiştir.

Borçlu (icra kefili) ..., daha önce İstanbul 8.İcra Tetkik Merciinde şikayet yoluyla açtığı icra kefilliğinin kaldırılması davasında, aynı nedenlere dayanmış ise de, bu dava merciin 12.01.2004 tarihinde verdiği kararla reddedilerek ve derecaattan geçerek kesinleşmiştir.

BK.nun 29.maddesi uyarınca iradenin korku nedeniyle fesada uğrayabilmesi için, yakın bir tehlikenin varlığı ve tehdidin haksız , başka bir anlatımla, yasaya aykırı olması gerekir, Oysa, somut olayda davalı-karşı davacı (borçlu) ..., kocasının borcundan dolayı yapılan haciz sırasında icra kefili olmuştur. Devletin icra dairesince yasalara uygun olarak yapılan bir haczin ve bu konudaki işlemlerin haksız olduğu kabul edilemez.

Bu durumda, icra kefilliğinin iptaline ilişkin karşı davanın reddi ile tasarrufun iptali davasının esasına girilerek, bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı karşı davalıya geri verilmesine, 31.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14599, Karar No: 2015/20181, Tarih: 02.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14599 E.  ,  2015/20181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. ................... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ................... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda dava dilekçesinin karar başlığında davalı olarak gösterilen ...................'ye dava dilekçesi ve duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi ıslah dilekçesinin ve bilirkişi raporununda tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda T.C. ...................'nin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşılmakla hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 02.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8193, Karar No: 2023/295, Tarih: 19.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8193 E.  ,  2023/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, davalılara ait 1121 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek, tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/06/2009 tarihli ve 2008/47 E. 2009/236 K. sayılı kararıyla 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 08.02.2012 tarihli 2011/13144 E. 2012/1010 K. sayılı kararıyla “... davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında Mahkemece 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir. Oysa, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı yönünden hükme yeterli bir araştırma ve uygulama yapılmış değildir. Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır...." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.07.2015 tarihli ve 2012/309 E. 2015/538 K. sayılı kararıyla Trabzon ili Akçaabat ilçesi ... Mahallesi Orta Mahalle mevkiinde kain 112 ada 3 parselde (eski 1121 parsel) kayıtlı taşınmazın teknik bilirkişiler ... ... ve ... ... tarafından tanzim edilen 21.07.2015 tarihli raporda B harfi ile gösterilen 36.95 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile kamu malı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

C. İkinci Onama- Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Onama- Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.09.2019 tarihli 2019/4635 E. 2019/7973 K. sayılı kararıyla “...Somut olayda, Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, araştırma çukurları açılmadığı gibi idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamıştır. Usulüne uygun şekilde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. O halde Mahkemece yapılacak iş; aynı bilirkişilerle yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, var ise çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, taşınmazın farklı noktalarında toprak yapısını net bir şekilde belirleyecek derinlikte gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, bilirkişilerden alınacak ek raporla anılan eksikliğin giderilmeye çalışılması; yukarıda anılan eksikliklerin bu şekilde giderilememesi halinde ise, önceki bilirkişilerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir...." gerekçesiyle bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda yeniden keşif icra edildiği, gözlem çukurları açtırılarak jeolog bilirkişilerce incelendiği, harita mühendisi bilirkişi aracılığı ile Bayındırlık ve İskan Müdürüğü tarafından çizilen kıyı kenar çizgisi ile keşif esnasında tespit edilen kıyı kenar çizgisi arasında bulunan alanın tespit edildiği, bilirkişilerce düzenlenen raporun hüküm kurmaya usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Mahkemece verilen kararda hükme dayanak teşkil eden bilirkişi raporu ile Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce tespit edilen kıyı kenar çizgisinin birbiri ile örtüşmediğini, bilirkişilerin bilimsel verilere dayalı rapor hazırlamadıklarını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. / ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. / Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde, ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. / Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. / Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. / Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. / Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. / Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. / Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. / Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

2. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32046, Karar No: 2017/21172, Tarih: 13.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32046 E.  ,  2017/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkette 11/11/2009 tarihinden iş akdinin feshedildiği 30/10/2015 tarihine kadar çalıştığını, davacının davalı işverenlikte asistan restoran müdürü olarak çalıştığını, davalı işverenliğin ... restoranı olduğunu, davacının aynı işyerinde çalıştığı ... isimli bir personelle yaptığı tartışma gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedildiğini, davacının iş yerindeki arkadaşıyla tartışması sonucu davalı şirket tarafından tutanak tutanağın tek yanlı olarak feshe gerekçe oluşturmak maksadıyla tutulduğunu iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 11/11/2009 tarihinde davalı işverenlikte işe başladığını, davacının asistan müdür olarak çalışmakta iken yine davalı şirkette çalışan ... isimli personel ile yaşadığı tartışma ve personeli yaralaması nedeniyle 30/10/2015 tarihinde haklı nedenle iş akdine son verildiğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının işine haklı nedenlerle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait iş yerinde işlerin daha düzenli ve disiplinli yürümesi adına çalışanlar üzerinde olağan yada olağanın üstünde bir tarzda ikaz ve uyarılarda bulunduğu, hatta gençliğin etkisiyle kızdığı görülmekle birlikte bunu işyerindeki işleyişin en iyi şekilde yürümesine yönelik olarak yaptığı, kaldı ki tartışmanın boyutunun iş kanununda belirtilen haklı fesih oluşturacak boyuta ulaştırıldığı da kanıtlanamadığı, kendi lehine olan bir olayın iş akdini fesih sebebi olarak değerlendirilmesinin dürüstlük kuralına uymadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar mahkemece davacının işe iadesine karar verilmiş ise de davacının iş akdinin işyeri çalışanı ve tanık olarak beyanı alınan ... isimli işçi ile tartışması ve onu darp etmesi iddiasıyla haklı nedenle feshedildiği, bu olay nedeniyle tutanak tutulduğu, mahkemece bu tutanak içeriğinin tanık ... ve diğer tanıklar tarafından doğrulanmadığının kabul edildiği ancak tanık ...’in alınan beyanında davacının kendisine yönelik sinkaf boyutuna ulaşmayacak şekilde hakaret ettiğini beyan ettiği, davacının fesih öncesi alınan savunmasında da tartışmayı doğruladığı, dolayısıyla tutanak içeriği doğrulanmasa bile taraflar arasında bir tartışma olduğunun sabit olduğu ve bu tartışmanın işyerinde olumsuzluğa yol açtığı, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılya iadesine,

Kesin olarak 13.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21898, Karar No: 2017/9718, Tarih: 19.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21898 E.  ,  2017/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği ... evleri" projesinden B-9 blok 13 nolu daireyi 30.6.2010 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 25.10.2013 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 2.888,77 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.388,77 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.