muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12135, Karar No: 2024/270, Tarih: 11.01.2024

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Suçtan Zarar Gören Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden

Tütün eksperi bilirkişi raporunda dava konusu makaron içindeki kıyılmış tütünlerin yerli menşeili olduğu, makaronların üzerinde ise herhangi bir marka, yazı olmadığının belirtildiği, suç tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre bu durumda eylemin kaçakçılık suçuna vücut vermeyeceği, eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8 nci maddesinin beşinci fıkrasının (o) bendi gereğince idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı cihetle; kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde öncelikle beraat kararı verilerek idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum ya da kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği,

Bu bilgiler ışığında sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla Kanunda suç olarak tanımlanmadığı, yerli menşeili kıyılmış tütün ile doldurulmuş makaronun ticari amaçla satılması fiilini oluşturduğu, bu fiilin 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (ı) ve (o) bentlerinde idari yaptırıma bağlandığı kabul edilip, sanığın atılı suçtan beraatine ve eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesiyle 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği idari para cezasına hükmedilmesi ve dava konusu eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi, hukuka aykırı ise de, suç tarihi olan 27.06.2013 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde öngörülen 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Suçtan Zarar Gören Tarım ve Orman Bakanlığının Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Suçtan Zarar Gören Tarım ve Orman Bakanlığının Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin

birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu doldurulmuş makaronların Kabahatler Kanunu’nun 18 inci maddesi delaletiyle 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereği MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5465, Karar No: 2018/8079, Tarih: 21.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/5465 E.  ,  2018/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Dava, kadastro tespitinden sonra yapılan kıyı kenar çizgisi belirleme çalışmalarında, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ileri sürülen taşınmazın tapu kaydının iptali ve kamuya bedelsiz terkini istemine ilişkin olup, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2752, Karar No: 2024/4733, Tarih: 14.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2752 E.  ,  2024/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Alacaklı : ... A.Ş

İhale Alcısı : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.02.2024 tarih ve 2023/500 E. - 2024/536 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.02.2024 tarih ve 2023/500 E. - 2024/536 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesinin 15.12.2022 tarih ve 2022/895 E. - 2022/981 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1 numaralı bendinin 2. cümlesinde ” yer alan “%10 tutarında ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14329, Karar No: 2017/12232, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14329 E.  ,  2017/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14796, Karar No: 2023/4544, Tarih: 09.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14796 E.  ,  2023/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından istinaf edilmekle; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede; Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 21.05.2021 tarihli ve 2019/1995 Esas, 2021/729 Karar sayılı kararıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere, bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak ilk derece mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak karar verilmiş bu kararın idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiş, iş bu temyize konu karar verilmiş ise de dosyanın maddi hata sonucu ilk derece mahkemesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan ilk derece mahkemesini yetkili hale getirmez, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme yetkisi bölge adliye mahkemesine ait olup ilk derece mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, verilen karar yok hükmündedir.

Bu nedenle, yetkisiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 09.02.2022 tarihli ve 2021/8710 Esas, 2022/1757 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile ORTADAN KALDIRILMASINA,

Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15756, Karar No: 2014/2188, Tarih: 17.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/15756 E.  ,  2014/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11863, Karar No: 2018/7635, Tarih: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11863 E.  ,  2018/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mal beyanında belirtmediği ancak evinde haczedilen mahcuzların haczi kabil olmaması; yine şikayete konu mal beyanında belirtilmeyen taşınmazların ise sanığın dedesinden, dosya içerisindeki nüfus kayıtlarından 1979 yılında vefat ettiği anlaşılan babasına intikal eden ve 30/05/2007 tarihinde tesis kadastrosu ile edinilip sanığa ve altı kardeşine miras kalan tarla vasfındaki hisseli arsalar olup, edinme sebebi ve taşınmazın yüz ölçümü ile bu taşınmazların varlığını şikayetçi vekilinden öğrendiği şeklindeki olaya uygun savunması dikkate alındığında, sanığın atılı suça yönelik kastının bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- İİK'nın 354. maddesi uyarınca şikayetçinin feragat etmesi veya borcun itfa edildiğinin sabit olması halinde dava ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yasal dayanağı olmadığı halde "sanığın kendi temyizi ile onama halinde cezasının yarısının düşürüleceğinin" de belirtilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15496, Karar No: 2023/665, Tarih: 16.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15496 E.  ,  2023/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükmün açıklandığı tarihte suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın cezaevinde tutuklu olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın hükmün açıklandığı duruşmaya katılmadığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise duruşmaya SEGBİS aracılığı ile katıldığı, mahkemesince ceza infaz kurumuna verecekleri bir dilekçe ile kararı temyiz edebilecekleri hususunun suça sürüklenen çocuklara bildirilmediği ve başvuru şekli konusunda suça sürüklenen çocukların yanıltılmış olduğu, ayrıca mahkemesince yapılan tespit ile verilen infazın durdurulmasına ilişkin 20.05.2016 tarihli ek karara göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin temyiz edilmediği için kesinleştirildiği, fakat yapılan incelemede suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 02.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinin mevcut olduğu, ancak sehven kesinleştirme yapılmış olduğu, yine suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin dosyada fiziken yapılan incelemede ve UYAP üzerinden yapılan incelemede temyiz dilekçesine rastlanılmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kalem personeli ile yaptığı görüşmede söz konusu davaya ilişkin 02.03.2016 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği ve Hakim'e havale ettiğini belirttiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk ...'ın yokluğunda verilen kararın kanun yollarına başvuru kısmında kendisine tebliğine karar verilmiş olup, cezaevinde olmasına rağmen MERNİS adresine tebligat çıkartıldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin başvuru şekli konusunda yanıltılmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve diğer suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinin süresi içinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2016 tarihli ve 2016/80 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h., 143, 35, 116/2, 116/4, 151/1 ve 31/3. maddeleri kapsamında, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açılmıştır.

B. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile,