muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3344, Karar No: 2016/4351, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3344 E.  ,  2016/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanununun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2691,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/07/2009 gün ve ... sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede idarece 3621 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi tesbitinin yapılıp yapılmadığı bilinmemektedir. Hal böyle olunca, öncelikle idare tarafından 3621 sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre düzenlenen "kıyı kenar çizgisi" haritasının bulunup bulunmadığı; eğer bu şekilde düzenlenen bir harita var ise bu haritanın 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi ilgililerine bizzat tebliğ edilip edilmediğinin veya ilânen bildirime karşın, idari yargıya başvurulup başvurulmadığı idareden sorulmalı, usulune uygun olarak düzenlenen ve kesinleşen bir kıyı kenar çizgisi haritası varsa "kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği haritaya değer verilerek saptanmalıdır.

Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilânen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, mahkemece önceki bilirkişiler dışında halen ... ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, uzman ziraat mühendisi, harita mühendisi, jeolog ve jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak, dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin, memleket haritası, en eski tarihli askeri haritalar, hava fotoğrafları, Valilik, ... kıyı kenar çizgisi saptanması sırasında kullanılan ve oluşturulan işlemli tüm evrak, belge ve haritalar getirtilip tüm kayıtların uygulanması sağlanmalı, gerektiğinde değişik kodlardan toprak örnekleri alınıp analizler yaptırılmalı, mevsimsel etkiler de göz önünde tutularak yukarıda yapılan kıyı kenar çizgisi tanımına uygun biçimde kıyı kenar çizgisi saptanmalı, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması halinde dava reddedilmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılan uygulama ve araştırma sonucu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirlenmesi halinde, bu kez davacı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar ve ihya ile zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının araştırılmasının zorunlu olduğu] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece; bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, 16/04/2012 tarihli ek bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfiyle işaretli 177,45 m²'lik alanın 2/B niteliğiyle ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (A) harfiyle işaretli 1910,52 m² ve (B) harfiyle işaretli 780,98 m²'lik bölümlerin orman niteliğiyle ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanununun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; dava tarihinden önce 1939 yılında 3116 sayılı Kanun gereğince yapılan orman tahdidi ile 13.12.1989 yılında ilân edilerek kesinleşin aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu 1973 yılında yapılmış ve ilân edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman ve 2/B haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (C) harfiyle işaretli bölümünün 2/B niteliğiyle orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, 6831 sayılı Kanunun ek 10. maddesine uyarınca 2/B niteliğindeki taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinilemeyeceği ayrıca (A) ve (B) harfiyle işaretli bölümler üzerinde ise dava tarihine kadar davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği belirlenmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3842, Karar No: 2015/36542, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3842 E.  ,  2015/36542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...l Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4801 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12895,65 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11378TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulün ile 11378 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4801 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12895,65 TL yapı bedeli ile 1467 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11455, Karar No: 2017/1144, Tarih: 14.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11455 E.  ,  2017/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1975 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda dava konusu, 1690 parsel 5225 m2 yüzölçümü ve tarla niteliğiyle dava dışı gerçek kişi adına tespit edilmiş olup, halen tapuda davalı adına kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi, kadastro mahkemesine verdiği dilekçede, davalı adına kayıtlı dava konusu ... köyü 1690 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmasının askı ilânına çıkarıldığını bildirerek, dava konusu taşınmazın kısmen ... tahdit hattı içinde kaldığı ve eylemli ... olduğunu iddia ederek, kadastro tesbitinin iptaline, taşınmazın tahdit sınırları içinde kalan bölümünün ... vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişken, hüküm ... Yönetimi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27/05/2014 gün ve 2014/3312-5755 K sayılı kararıyla "davada ... taraf olması" gerekiği belirtilerek taraf teşkili yönünden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamı sonrası taraflara duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilmiş, davacı vekili 24/10/2014 tarihli dilekçesiyle 27/10/2014 tarihinde duruşmaya katılamayacağını, duruşma gününü UYAP'tan veya dosyasından öğrenmek üzere mazeret dilekçesi sunmuştur. Mahkemece 27/10/2014 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününü UYAP sisteminden öğrenmesine karar verilerek duruşma günü 15/12/2014 tarihine bırakılmış, 15/12/2014 tarihli celse de ise gelen olmadığından mahkemece taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK'nın 150. maddesine göre işlemden kaldırılmasına, 20/03/2015 tarihli karar ile de davanın 15/03/2015 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.02.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19386, Karar No: 2020/17108, Tarih: 26.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/19386 E.  ,  2020/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.03.2008-13.08.2015 tarihleri arasında davalıya ait otel işyerinde teknik servis elemanı olarak çalıştığını, yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmaması, aldığı rapor nedeniyle gıyabında iş arkadaşlarının huzurunda hakaret içeren sözler sarfedildiği, yapmış olduğu fazla mesailerin karşılığı ücretinin ödenmediği gerekçeleri ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, 2010 yılı Kasım-Aralık ve 2011 yılı Ocak, şubat, Mart, Nisan, Kasım ve Aralık aylarında yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödenmediğini, işveren tarafından müvekkiline sabah kahvaltısı ve öğle yemeği verildiğini servis ile gelip gittiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının yıllık izinlerini kullanmasıyla ilgili işyerine herhangi bir başvurusunun bulunmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını, davacının fazla çalışma yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesai ödemelerinin 2011 Ekim ayı bordrosuyla yapıldığını ve bu durumun Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından tespit edildiğini, davacının mesaiden arta kalan zamanlarında plajlarda mısır sattığını ve dondurma dükkanlarında çalıştığını, davacının raporlu olduğu dönemde çalıştığına ilişkin resimlerinin bulunduğunu, müdürün hakaret edici bir beyanda bulunmadığını, işe gelmeyen davacının iş yükünün diğer işçilere yansıtılması nedeniyle bu durumun müvekkilini ve çalışanlarını rahatsız ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ücretini alıp alamadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı 2010 yılı Kasım, Aralık ve 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Kasım, Aralık aylarında yaptığı fazla mesailerin karşılığını almadığını iddia etmiş, davalı ise Ekim 2011 ayında Bölge Çalışma Müdürlüğünün raporu doğrultusunda fazla mesailerin ödendiğini savunmuştur. Mahkemece herhangi bir delile, tanık beyanına dayanmayan günlük 1 saat, haftada 6 saat fazla mesai yapıldığı şeklinde belirleme ile hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur. Bu şekilde fazla mesai hesabı afaki ve denetime uygun değildir. Bu nedenle davacı tanığı ...' in, "...Davacı sabah 08:00' den akşam 17:00' ye kadar çalışıyordu. 17:30 da servisler hareket ediyordu. Yaz kış aynı şekilde çalışılıyordu. 2009 yılından itibaren davalı iş yeri kışın oteli kapatmaya başladı. Otelin kapandığı dönemlerde sabah 08:00' den akşam 21:00' e kadar otelde tadilat yapıldığı için çalışıyorduk... Kış döneminden kastım 2,5 - 3 aylık bir dönemdi. Ayrıca tadilat dönemlerinde yaklaşık 1 ay kadar akşam 20:00 de gelip sabah saat 08:00 a kadar davacının nöbet tuttuğu zamanlar oldu. Nöbet tuttuğu günlerde gündüz çalışması yapmadı..." şeklindeki beyanı, bu tanığın çalışma süresi ve dava dilekçesindeki iddia değerlendirilerek fazla mesai hesabı yapılması gerekirken afaki ve dayanaksız bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6774, Karar No: 2014/7507, Tarih: 10.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6774 E.  ,  2014/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/319-2013/99

Davacı, 01/08/2010 tarihinden itibaren 4/b kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının iptal edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının şirket ortaklığı nedeniyle 1.10.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamına alan Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının talebinin kabulü ile aksi Kurum işleminin iptaline,davacının 1.10.2008 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının Rant Gıda M. T.T. Ltd. Şti. ortaklığının 10.11.1995 tarihinde başladığı, şirket ortaklığından dolayı vergi kaydının 30.4.2006 tarihinde sona erdirildiği, Kurum tarafından davacının limited şirket ortaklığı nedeniyle 1.10.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı yasa kapsamına alındığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının limited şirket ortaklığının devam etmesine rağmen şirket ortaklığı nedeniyle oluşan vergi kaydının sona ermesi durumda Bağ-Kur sigortalılığının ne durumda etkileneceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının limited şirket ortaklığının devam etmesine rağmen şirket ortaklığı nedeniyle oluşan vergi kaydının sona ermesi durumda Bağ-Kur sigortalılığının ne durumda etkileneceği noktasında toplanmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. 1479 sayılı Yasa’nın 24/I-d maddesine göre, limited şirketlerin ortakları zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılır. Sigortalılığın başlangıç ve bitiş tarihlerini düzenleyen aynı Yasanın 25/c maddesi hükmü gereğince ise, şirketlerle ilgisi kalmayanların çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sigortalılıkları sona ermektedir.

Somut olayda davacının şirket ortaklığı devam ettiğinden, vergi kaydının silindiğinden bahisle 1479 sayılı yasa kapsamında olmadığına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37228, Karar No: 2015/36372, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37228 E.  ,  2015/36372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5446 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6.332 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5.698,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5.698,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5446 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6.332 TL yapı bedeli ile 633,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.