muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10936, Karar No: 2016/5571, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10936 E.  ,  2016/5571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/1496-2015/281

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2015 tarih ve 2014/1496-2015/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin açtığı alacak davası devam ederken tasfiye işlemi sonlandırılan .. ... Tıbbi Cihazlar Tem. Teks. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Ticaret Sicil Memurluğu vekili, müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı tasfiye memuru vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, ihya kararının kesinleştiği, ancak ek tasfiye işlemleri için tasfiye memuru atanması gerektiği gerekçesiyle ihyaya ilişkin talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca ... ...'ın şirkete tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, tasfiye memuru ... ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair ek karar tesis edilmiştir.

Ek kararı tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, asıl kararın tebliğ edildiği ... ...'in davalı vekilinin çalışanı olmadığına dair bir delil sunulmamasına göre, davalı tasfiye memuru vekilinin ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı tasfiye memuru ... ... vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan 17.06.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7696, Karar No: 2008/9575, Tarih: 22.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7696 E.  ,  2008/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 6078 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek,tapunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir. Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda , çekişmeli 6078 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yörede idarece 3621 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi tespitinin yapıldığı, ancak, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davalı yönünden kesinleşmediği ve davalıyı bağlamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda ifade edilen ilke ve olgular gözetilmek suretiyle, oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisinin saptanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, kabule göre de taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısım gözetilerek dava kısmen kabul ve kısmen reddedildiğine göre taraflar yararına yargılama giderlerinin ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinin de kabul ve red oranına göre hükmedilmemesi de isabetsizdir.

O halde, tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3480, Karar No: 2022/113, Tarih: 11.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3480 E.  ,  2022/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına ve kusur durumuna ilişkin, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü parke kaplı köy yolunda seyrederken, sağa dönüş yaptığı esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş yönüne göre sağda bulunan evin önündeki oturma taşına çarptıktan sonra, aracının sağ kısımlarıyla, evinin önünde duran 1931 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın sağa dönüşte hızını azaltmayarak tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.maddesinin 5 ile 6.fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6127, Karar No: 2017/2379, Tarih: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6127 E.  ,  2017/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın, duruşmada, şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, bu şirketi ....isimli şahısların kendisi adına kurduklarını belirterek suçlamayı kabul etmemesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve zamanaşımı hükümlerinin belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005, 2006 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, sanığın savunmasında belirttiği.... ile vergi tekniği raporu kapsamından şirket ortağı olarak görünen....ın olayla ilgili beyanlarının alınması, faturaların sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin ve sanık savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, şirket kuruluşuna ilişkin belgeler, verilen beyannameler ve faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve bu kişiler eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2937, Karar No: 2014/4476, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2937 E.  ,  2014/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında Denizli Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 18.10.2012 tarihli ve GJ-720318 seri nolu idari para cezası karar tutanağı ile 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3.maddesi uyarınca uygulanan 1.950,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin DENİZLİ 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/325 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.12.2013 gün ve 75060 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2013 gün ve KYB. 2013-394198 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli ... hakkında izin ve ruhsat almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımak eylemi nedeniyle 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3.maddesi gereğince aracı kullanan kişi olması nedeniyle idari para cezası uygulandığı, aynı madde gereğince araç sahibi Musa Verim isimli kişiye de 18.10.2012 tarihli ve GJ-720319 seri nolu tutanak ile 20 P 1354 plakalı araca ilişkin 1.950,00 Türk Lirası idari para cezası verildiği ve aracının 60 gün süreyle trafikten men edildiği, söz konusu işlemlere ... ve Musa Verim tarafından ayrı ayrı itiraz edildiği, mahkemesince her iki itirazın yalnızca 18.10.2012 tarihli ve GJ-720318 seri nolu tutanağa yönelik olduğu değerlendirilip birleştirme kararı verilerek yalnızca bu tutanak yönünden karar verildiği anlaşılmakla, araç sahibi Musa Verim'in itirazı yönünden mahallinde bir karar verilebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3.maddesinde "İlgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşıyan kişiye, araç sahibine, bağlı bulunduğu durak, işyeri ve işletmelerin sorumlularına birinci fıkrada gösterilen idari para cezası üç kat olarak, fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde tekerrürü halinde ise beş kat olarak uygulanır. Ayrıca, araç her defasında altmış gün süre ile trafikten men edilir." şeklinde düzenleme yer aldığı, somut olayda kabahatli ...'ün Musa Verim'e ait 20 P 1354 plakalı araç ile öğrenci taşırken kollu tarafından yapılan tespit üzerine hakkında idari para cezası uygulandığı anlaşılmışsa da, kabahatli ...'ün söz konusu öğrencilerin kaldığı yurtta belletmen olarak çalıştığı ve yurtta kalan öğrencileri okula götürdüğü, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu, tanık olarak dinlenilen öğrencilerin ve kabahatlinin taşıma karşılğı ücret alınmadığı yönünde beyanlarda bulundukları, araç sahibi Musa Verim'in ifadesinde olay tarihinde kısa bir süre önce kendisine ait aracı, karşılığında ücret almadan kurban bayramında yurt işlerinde geçici olarak kullanılıp iade edilmek üzere yurt görevlisi olması nedeniyle tanıdığı ...'e verdiğini, aracını sürekli servis olarak kullandırtmadığını beyan ettiği, dosya kapsamında kabahatlinin ticari amaçla taşıma yaptığına dair delil bulunmadığı, yutta kalan öğrencilerin başkasından emanet olarak alınan araçla okkula götürülmes işeklinde gerçekleştiği anlaşılan eylemin 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3.maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Usulsüz yolcu taşımak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 2/3.maddesi uyarınca 1.950 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Denizli Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 18.10.2012 tarihli ve 720318 sayılı idari yaptırım kararına karşı Denizli 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/325 değişik iş sayılı kararıyla başvurunun reddine karar verilmiş olup,

Usulsüz yolcu taşımak eyleminden dolayı ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 2/3.maddesi uyarınca 1.950 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Denizli Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 18.10.2012 tarihli ve 720318 sayılı idari yaptırım kararına karşı Denizli 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/325 değişik iş sayılı kararıyla başvurunun reddine karar verilmiş olup,

Kabahatli hakkında usulsüz yolcu taşımak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, aracın trafikten men'ine de yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/8.maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, idari para cezasına yönelik hukuka aykırılık iddiasının aynı fiil kapsamında verilen aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile birlikte değerlendirilmesi için görevsizli kararı verilmesi gerektiği hususunda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdiri yönünden dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3524, Karar No: 2018/8057, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3524 E.  ,  2018/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ...... gereğince 8.621,65 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. maddesindeki “8.621,65 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “2.100,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2013/10591, Karar No: 2013/9032, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10591 E.  ,  2013/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.