muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/624, Karar No: 2010/644, Tarih: 08.12.2010

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacı, yazılı bir sözleşmeye dayanmadan yapılan işin bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece; taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, eser sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda akdî ilişkinin varlığını ve işin yapılıp teslim edildiğini kanıtlama mükellefiyetinin yükleniciye ait olduğu, iş sahibi akdî ilişkiyi inkâr ettiğinden, davada talep edilen miktara ve davalının muvafakat vermemesine göre hukuki işlemin HMUK 288 maddesin gereğince tanıkla ispat edilemeyeceği, davacının yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya bu hakkı hatırlatılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği, ayrıca reddedilen kısım üzerinden davalı yararına duruşma vekalet ücreti tayin edilmemiş olduğu gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece; HUMK’ nun 288. maddesine göre dava konusu miktarın senetle ispatı gerekirse de halin icabına, adet ve teamüle göre her işlemin senede bağlandığı yada senetle kanıtlanabileceğinin düşünülemeyeceği, HUMK 293/4 maddesinde belirlendiği ve eldeki davada da görüldüğü gibi  adet olduğu üzere  taraflar arasında yapılan sözlü bir anlaşmanın varlığı halinde belge karşılığı ödeme yapılmayabileceğini, taraflar arasındaki sözlü anlaşma  sonucu  davacının  edimini yerine getirdiğini kabulle, önceki hükümde direnildiğinden bahisle hüküm oluşturulmuştur.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında işin esasına girilmeden evvel temyize konu kararın direnme kararı niteliğinde olup olmadığı hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir(HUMK.429 mad.).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak ve gerekçesini değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda; mahkemenin ilk kararı yapılan keşfe ve davalının evinde bir takım işlerin yapıldığının bilirkişi raporu ile belirlenmesine dayalıdır. Bu kararın, Özel Dairece taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmaması, davalının tanık dinletmeye muvafakat etmemesi ve ispat kuralları vurgulanarak bozulmasından sonra, mahkeme daha önce değerlendirmediği halde senetle ispat zorunluluğu ana kuralının istisnalarını ve özellikle HMUK’ nun 293/4 maddesini tartışarak değiştirdiği gerekçesiyle önceki kararda direndiğinden bahisle hüküm kurmuştur.

Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı bu karar, gerçekte direnme olmayıp; bozmadan esinlenilerek tamamen değişik gerekçelerle oluşturulmuş yeni hüküm niteliğindedir. Yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının inceleme merci ise Hukuk Genel Kurulu değil; Özel Daire’dir.

Hal böyle olunca; dosyanın yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 15.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19527, Karar No: 2022/14641, Tarih: 26.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/19527 E.  ,  2022/14641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların birlikte hareket ederek yol açmak amacı ile müştekinin yurt dışında ikamet eden babasına ait ve müştekinin ilgilenerek ekip biçtiği arazi üzerinde bulunan ağaçları kesmek suretiyle TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı, bu suçun ise takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeyerek, doğrudan doğruyalık ve vasıtasızlık ilkesi gereği iddianamenin kabulünden sonra duruşma günü belirlenerek ve duruşmada hazır bulunması gereken kişiler ile sanık ve katılanın duruşmaya çağrılarak, varsa diyecekleri sorulup CMK'nın 175. ve devamı maddeleri gereğince yapılan yargılama sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, müştekinin taşınmazda bir hakkının bulunmaması ve şikayet hakkı olmaması hatalı kabulü ile ... şekilde tensiben karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1642, Karar No: 2018/3393, Tarih: 03.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1642 E.  ,  2018/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecekticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/04/2016 tarihli dilekçesi ile de toplam talebini 43.243,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.12.2016 günlü ve 2016/14491E.-2016/15776K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedellerin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedellerin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24635, Karar No: 2019/4742, Tarih: 09.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24635 E.  ,  2019/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : General Motors Türkiye Limited Şirketi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 27.06.2013 tarihinde dava konusu otomobili satın aldığını bu aracın yaklaşık yirmi gün sonra boya koruma yapılması için davalı şirkete götürüldüğünü ve işlem sonrası tesliminde aracın iki farklı yerinde leke olduğunun farkedildiğini, davalı şirket yetkililerince bu lekelerin kuş pisliğinden kaynaklandığı gerekçesiyle sorumluluk üstlenilmediğini, dava konusu aracın bu haliyle gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değişimine ya da sözleşmenin iptali ile araç için ödenmiş olan bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı dava konusu aracın ayıplı olmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 1.485,00 TL değer kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının misli ile değiştirilme ve iadeye ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, Dairemiz 18.5.2015 tarih ve 2014/26082-2015/15945 sayılı bozma ilamından evvel davacının ayıpsız misli ile değişim talebinin kabulüne karar verilmiş, bu hüküm yukarıda tarih ve sayısı verilen Dairemiz ilamı ile eksik inceleme gerekçesiyle bozulmuş; bozma ilamına uyan ilk derece yargılama makamınca dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişilerin dosyaya kazandırdığı 08.02.2016 tarihli rapora da dayanılmak suretiyle ve aracın sağ kapı ve tavanında leke olduğunun tespit edildiği, lekelerin boya koruma işleminde usulüne uygun yapılmayan yüzey temizliği aşamasında kalan ince lekeler olduğu, bu lekelerin aracın çıplak gözle incelenmesi ile kolayca görülebileceği, ayıplı hizmetin gizli ayıp niteliğinde olmadığı, araçta imalattan kaynaklı herhangi bir ayıp bulunmadığı, bu durumda aracın misli ile değiştirilme ve iadeye ilişkin taleplerinin reddine karar vermek gerekmiş olduğu ve meydana gelen bu lekelerin aracın 2.el piyasa değerini düşürücü nitelikte rol oynadığı, olay tarihi itibariyle piyasa rayiçleri çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucu yapılan hesaplama neticesinde bilirkişi heyetince belirlenen değer kaybının 1.485,00.-TL olduğu gerekçesiyle yukarıda yazılı hükmün kurulması cihetine gidilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Gerek 6502 sayılı Yasanın 11/3. maddesinın “Ücretsiz onarım veya malın ayıpsız misli ile değiştirilmesinin satıcı için orantısız güçlükleri beraberinde getirecek olması hâlinde tüketici, sözleşmeden dönme veya ayıp oranında bedelden indirim haklarından birini kullanabilir. Orantısızlığın tayininde malın ayıpsız değeri, ayıbın önemi ve diğer seçimlik haklara başvurmanın tüketici açısından sorun teşkil edip etmeyeceği gibi hususlar dikkate alınır.” hükmü ve gerekse Türk Borçlar Kanunu’nun 227/4. maddesinin “Alıcının, sözleşmeden dönme hakkını kullanması hâlinde, durum bunu haklı göstermiyorsa hâkim, satılanın onarılmasına veya satış bedelinin indirilmesine karar verebilir.” düzenlemesi ile kanun koyucu temel hukuk prensibi olarak iyiniyet kurallarının hayata geçirilmesini hedeflemekte ve her ne kadar seçimlik hakları yasa ile sayılmış ve bu seçimlik hakların içerisinde herhangi birini tercih etme bakımından tüketici serbest bırakılmış ise de, bunun sınırı olarak iyiniyet kuralları ve tarafların hak ve menfaatler dengesi nazara alınmak suretiyle sözleşmenin ayakta tutulması sağlanırken varlığı tespit ve kabul edilen ayıp nedeniyle tüketicinin bir kayıp veya zarara uğramasının da önüne geçilmesi hedeflenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında; somut olay değerlendirildiğinde, ilk derece yargılama makamınca doğru değerlendirme ile dava konusu otomobilde davalı şirket tarafından verilen ayıplı hizmet nedeniyle oluşan 1.485,00.-TL değer kaybının tazmini hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği tefhim edilmiş ve yukarıda açıklanan şekilde ve kanunun öngördüğü biçimde ayıplı hizmet sunmuş olan davalıdan bu ayıplı hizmet nedeniyle oluşan değer kaybının tazminine karar verilmiş iken, esasında davacının talebi hakkaniyet gereği değiştirilmek suretiyle kabul edilmiş olmasına rağmen yanlış olarak, bu “kabulü” bir “kısmi kabul” olarak değerlendirmek suretiyle hükmün ferileri niteliğindeki yargılama giderlerinin de bu “kısmi kabul” mantığına uygun olarak oluşturulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davacının ikinci bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince, temyiz eden davacının temyiz itirazının kısmen kabulü ile kararın hüküm kısmının dört numaralı bendinde yer alan “Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden Av.As.Üc.Tarifesi 13/1.maddesi gereğince 4.184,89.-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, beş numaralı bendinde yer alan “Yargılama giderleri toplam 1.279,40.-TL nin kabul ve red durumuna göre 52,27.-TL nin davalı ... Tic ve San A.Ş den tahsili ile davacı tarafa verilmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına, ” fıkrasının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Bu yargılama nedeniyle davacı tarafça yapılan toplam 1.279,40.-TL yargılama giderinin davalı ... Tic ve San A.Ş den tahsili ile davacı tarafa verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/212, Karar No: 2019/6587, Tarih: 25.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/212 E.  ,  2019/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 01.11.2003-04.01.2013 tarihleri arasında reyon yöneticisi olarak çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkarıldığını ,en son aldığı maaşın 980 TL olduğunu,davacının haftanın 6 günü kış zamanlarında 09.30-20.00 saatleri arasında , yazın ise 09.30-21.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla mesailerinin ödenmediğini, Kurban bayramının 1. ve 2. günleri, Ramazan bayramında 1 gün çalışmadığını onun dışında resmi ve dini bayramlarda çalıştıkları ancak alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini eksik kullandığını ve karşılığının ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil günü alacaklarını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin ekonomik darboğazda olduğunu son 1 yıldır elindeki stoklarla idare ettiğini, davacının 10.183 TL. kıdem tazminatı, 1760 TL. ihbar tazminatı alacağı olduğunu bunun 2.625,69 TL. tutarının ödendiğini, bakiyesinin ödenmesi için kaynak arandığını, davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil günü alacağı ve yıllık izin alacağı olmadığını, bordrolardan bunun görüleceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçi, fazla mesai isteğinde bulunmuş, mahkemece imzalı ve tahakkuk içeren bordro dönemleri dışlanmak suretiyle kalan dönemler için hesaplamaya gidilerek istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.