muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13680, Karar No: 2013/19809, Tarih: 24.12.2013

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 28.12.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı yasanın geçici 2. maddesinin iptal edildiği , ilam tarihinin 11.06.2013 'ten öncesine ait olduğu nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece borçlu idarenin haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/17798, Karar No: 2018/4039, Tarih: 18.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17798 E.  ,  2018/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün feri müdahil Kurum vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/04/2002-06/09/2010 tarihleri arasında kış ayları haricinde davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalıya ait işyerinde 01/04/2003-31/10/2003 tarihleri arasında 210 gün, 2004-2005-2006-2007 yılları için 270 gün, 2008 yılı için 269 gün, 2009 yılı için 155 gün, 2010 yılı için 216 gün sigortalı olarak hizmet süresi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davalı işverene ait fırın işyerinin 01/09/2005 tarihinde kanun kapsamına alındığı ve bu tarihten öncesine ilişkin olarak bordro tanığı dinlenmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından bu dönem bakımından komşu işyeri tanığı dinlenmeden ve bu tarihten sonra davalı işyerinde çalışması bulunan tanık ...'in davacının çalışmalarının sürekli olmadığına yönelik beyanının bulunduğu ve diğer tanıkların da benzer ifadeler de bulundukları dikkate alındığında 01/09/2005 tarihinden sonraki dönem bakımından da daha başka bordro tanıklarının ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarına başvurularak davacının çalışmalarının sürekli mi yoksa düzensiz şekilde giriş ve çıkışlarla devam eden kesintili çalışmalar mı olduğu, davacının kış aylarında ara verdiğini belirttiği anlaşıldığından bu ara vermelerin hangi aylara denk geldiği net olarak belirlenip davacının çalışmalarının mevsimlik çalışma niteliğinde bulunup bulunmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Ayrıca, davacının ara verdiğini belirttiği ayların net olarak belirlenip askerlik yaptığı 02/09/2002-03/12/2003 tarihleri arasındaki sürenin de dikkate alınarak hangi tarihler arasında çalıştığını açık olarak belirten infaza elverişli şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Yapılacak iş, davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarih olan 01/09/2005 tarihinden sonraki süreye ilişkin olarak dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak ve dinlenen tanıkların hizmet döküm cetvellerini Kurumdan getirtmek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle söz konusu işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının çalışmalarının sürekli mi yoksa düzensiz şekilde giriş ve çıkışlarla devam eden kesintili çalışmalar mı olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği ara vermelerin hangi aylara denk geldiğini belirleyip davacının çalışmalarının mevsimlik çalışma niteliğinde bulunup bulunmadığını tespit etmek, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının askerlik yaptığı süreyi de dikkate alarak infaza elverişli ve açık bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Ayrıca, davanın 6552 sayılı Yasanın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11/09/2014 tarihinden önce açıldığı, bu nedenle davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun davalı sıfatının devam ettiği anlaşıldığından mahkemece karar başlığında feri müdahil olduğunun belirtilerek hükmün de bu duruma göre kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31688, Karar No: 2021/7885, Tarih: 12.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31688 E.  ,  2021/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ve usulüne uygun tebliğ ile duruşma gününden haberdar edilip davaya katılma olanağı sağlanmayan, ancak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümleri vekili aracılığıyla temyiz ederek katılma iradesi gösteren Milli Eğitim Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca, hükmü temyize hakkı olduğu ve hükmü temyiz etmekle kamu davasına katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı’nın suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasına CMK’nın 237/2 maddesi gereğince katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri iddia olunan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/3. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 05/05/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların işledikleri iddia olunan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 265/1., 3. ve 4. maddelerinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından 10 yıl ve 15 yıl olan zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı ve duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığı’na gerekçeli kararın tebliği üzerine, Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

a) Dosya içerisinde bulunan 09/10/2014 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağı içeriğine göre; Kobani’ye destek yürüyüşü adı altında yasa dışı olarak gerçekleştirilen yürüyüş sırasında, boş arazide lastik yakan ve.... İlköğretim Okulu’na taş atmak suretiyle zarar veren 50 - 60 kişilik grup içerisinde suça sürüklenen çocukların ve sanıkların da bulunduğunun belirlendiği, kolluk görevlilerinin eylemi sonlandırmaları konusundaki sözlü uyarılarına grup içerisinden taş atılarak karşılık verildiği, görevli polis memuru katılan ...’ın atılan bu taşların yüzüne isabet etmesiyle yaralandığı, kolluk görevlilerinin müdahalesi üzerine gruptaki şahısların 5 -6 kişilik küçük gruplar halinde ara sokaklara doğru kaçtıkları, gruptan taş atarak ayrılan şahıslardan bazılarının 6016. sokak içerisine girdiklerinin görülmesi üzerine kolluk görevlilerinin bu şahısları takibe başladıkları, takip esnasında da grupta bulunanların kolluk görevlilerine taş attıkları, sonrasında sokak içerisinde sanıkların ve suça sürüklenen çocukların yakalandıkları anlaşılmakla; öncelikle belirtilen tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin olaya ilişkin tanık sıfatıyla ayrıntılı olarak ifadelerinin alınması, gerekirse yüzleştirme yapılması, yüzleştirmenin mümkün olmaması durumunda sanıkların ve suça sürüklenen çocukların fotoğrafları temin edilip fotoğraf üzerinden teşhis yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

b) Müşteki kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

c) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekilinin ve katılan ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20126, Karar No: 2014/22582, Tarih: 02.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/20126 E.  ,  2014/22582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2010/448-2012/514

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat P.. Ö.. U.. ile davalı SGK Başkanlığı vekili avukat B.. U.. K..'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczanesini işlettiği sırada davalı kurum tarafından 08.07.2010 tarihinde yapılan denetim sonucunda “üzerinde ilaç firmalarının isimleri yazılı olduğu zarflarda bulunan ve herhangi bir karşılığı olmayan 30.372.17.TL tutarında etiket şeklinde geçici karekod, üzerinde isim bulunan veya bulunmayan, reçetesi olmayan ve açıklayıcı bilgiye yer verilmeyen 2.748.03.TL tutarında kupürü kesilmiş ilaç, 111.92.TL tutarında kesilmiş kupür, 7 adet sağlık kurulu raporu, 3 adet sağlık karnesi ön yüzü fotokopisi ve 15 kutu miadı geçmiş ilaç” bulunduğundan dolayı davalı kurum tarafından 19.10.2010 tarihli yazı ile 166.160.60.TL cezai şart ile 6 ay süre ile sözleşmesinin feshine karar verildiğinin bildirildiğini, davalı kurumca yapılan işlemin hatalı ve haksız olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshi ve cezai şart kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı idare tarafından davacıya verilen cezanın 2010 yılı SGK sözleşmesi 6.3.2. maddesindeki eylem sebebi ile davacının uyarılmasına ve 250.00.TL cezai şart uygulanması, 6.3.7. maddesindeki 2013/20123 2014/22582

eylemler sebebi ile 14.299.75.TL cezai işlem bedeli ve davacı eczanenin sözleşmesinin 6 ay süreyle feshi olarak düzenlenmesine, geriye kalan kısmın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar mahkemece, yapılan denetim sonucunda davacının sahibi olduğu eczanede reçetesi olmayan ve kupürü kesilmiş 2.748.03.TL tutarında ilaçlar ile 111.92.TL tutarında kesilmiş kupür bulunması nedeniyle 2010 yılı protokolünün 6.3.7. maddesi gereğince bunların toplamı olan 2.859.95.TL' nın 5 katı olan 14.299.75.TL cezai şart ile sözleşmenin 6 ay süre ile feshine karar verilmiş ise de; Davacı, davalı kurum tarafından 08.07.2010 tarihinde yapılan denetim sonucunda eczanede bulunan kupürü kesilmiş 2.748.03.TL bedelli ilaçlar ile ilgili olarak, tutulan tutanakta da belirtildiği üzere kupürü kesilmiş ilaçların kimlere ait olduğunun ilaçlar üzerinde yazılı olduğunu, hastaların eczaneye reçetelerinde yazılı ilaçları almaya geldiklerinde o an için eczanede bulunmayan ve daha sonra depolardan temin edilip kupürleri kesilerek reçeteye yapıştırılan ve hasta tekrar eczaneye geldiğinde teslim edilmek üzere bekletilen ilaçlar olduğunu ve bu ilaçlardan bazılarının reçetelerinin daha davalı kuruma fatura edilmediğini, bazılarının da daha önceden fatura edilerek reçetelerinin davalı kuruma gönderildiğini, ileri sürmüş ve bu yönde davalı kuruma dosyada mevcut 25.01.2012 ve 16.02.2012 tarihinde yazdığı yazılar üzerine davalı kurum tarafından 31.01.2012 ve 21.02.2012 tarihli yazı ve ekindeki listeler gönderilmiştir. Dosyada mevcut bu yazı ve listelere göre, davacı eczanede yapılan denetim sonucunda düzenlenen 08.07.2010 tarihli tutanaklarda kupürü kesilmiş halde bulunan ilaçların büyük çoğunluğunun kimlere ait olduğu ve hangi tarihte reçete edildiği belirlenmiştir. Sadece kupürü kesilmiş olarak bulunan ilaçlardan 3 adet Innovair Aerosol isimli ilacın Ş.. B.., 1 adet Erasef 500 mg 10 tb isimli ilacın H.. B.. (Çetin), 1 adet Lodıne tb isimli ilacın M.. S.. ve İsoptin 40 mg tb isimli ilacın E.. T.. adına reçete edilip edilmediği şüpheye yer bırakmaksızın belirlenememiştir. Bu 3 adet Innovair Aerosol, 1 adet Erasef 500 mg 10 tb, 1 adet Lodıne tb ve İsoptin 40 mg tb isimli kupürü kesik ilaçların ve 111.92.TL bedelli kesilmiş kupürlerin bedelinin 1.000.00.TL' dan düşük olduğu da dosya kapsamı ile sabittir. O halde, yapılan denetim 2013/20123 2014/22582

sırasında düzenlenen 08.07.2010 tarihli denetim sonucunda kupürü kesik olarak bulunan 2.748.03.TL bedelli ilaçlardan çoğunluğunun hangi hastalara ait olduğu ve reçete karşılığı düzenlendiği belirlendiğinden belirlenen bu ilaçlar yönünden 2010 yılı protokolünün 6.3.7. maddesinin değil davacı hakkında ancak bu hasta veya yakınlarına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin davalı kuruma fatura edilmesinden dolayı 2010 yılı protokolünün 6.3.10. maddesinin uygulanabileceği, hangi hastalara ait olduğu kesin olarak belirlenemeyen 3 adet Innovair Aerosol, 1 adet Erasef 500 mg 10 tb, 1 adet Lodıne tb ve İsoptin 40 mg tb isimli kupürü kesik ilaçlar ve 111.92.TL bedelli kesilmiş kupürler yönünden bunların toplam bedelinin 1.000.00.TL' nın altında kalmasından dolayı bu ilaçlar yönünden 2010 yılı protokolünün 6.3.7. maddesi gereğince sadece yazılı uyarı yapılacağı gözönünde bulundurulmadan mahkemece reçetesi olmayan ve kupürü kesilmiş 2.748.03.TL tutarında ilaçlar ile 111.92.TL tutarında kesilmiş kupür bulunması nedeniyle 2010 yılı protokolünün 6.3.7. maddesi gereğince bunların toplamı olan 2.859.95.TL' nın 5 katı olan 14.299.75.TL cezai şart ile sözleşmenin 6 ay süre ile feshine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 2.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.