muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3409, Karar No: 2023/998, Tarih: 23.02.2023

Birleşen İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/140 Esas sayılı dosyası yönünden;

PKK/KCK terör örgütünün alt yapılanmalarından olan YDG-H (Yurtsever Devrimci Gençlik Hareketi) bünyesindeki DEM-GENÇ organizasyonunda sözde yönetici kadrosunda yer alan Ş. A. tarafından yazıldığı düşünülen ve 06 Mart 2016 tarihinde Mardin ili, Kızıltepe ilçesi sınırlarında bulunan Gürsel Hudut Karakol Komutanlığı yetki sahasında sınır ihlali yaptıkları esnada yakalanan 4 kişilik PKK/KCK örgüt mensubuna dair Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/1302 soruşturma sayılı dosyası kapsamında yürütülen tahkikat neticesinde sınır ihlali yapan Suriye uyruklu şahıs üzerinde ele geçen harici bellek içindeki dökümanın incelenmesi sonucu ''DEM-GENÇ İstanbul Koordinasyonuna Aylık Faaliyet Raporumdur.'' başlıklı belgenin bir kısmında ''İstanbul 2. Bölge Fatih-Zeytinburnu-Bayrampaşa-Esenler hattında DEM-GENÇ çalışması yürütüyorum. Alana bir ay önce geldim. Alana ilk geldiğimde var olan ilişkiler üzerinden çalışma yürüttük. Kürdistan'da süreç çok kızıştığı içn bizden istenen sürekli eylem geliştirmekti. İlk önce Fatih alanına girdik. Var olan iki ilişki üzerinden çalaki hazırlığı yapmaya başladık. Fakat yeteri kadar ilişki olmadığından kaynaklı malzeme bulmakta epey sorun yaşadık. Yapacağımız eylem üç ... gecikmeli olarak gerçekleşti. Üniversiteden arkadaşların da katılımı ile çalaki yapmaya çalıştık. Fakat arkadaşların daha önce pratiğinin olmamasından kaynaklı sadece nokta yaptık. Bu eylemde 2 araç yanmak üzere yaklaşık 10 araç zarar gördü. İki faşist dükkanına zarar verildi. Kiptaş ve bir okula havai fişek ve ses bombası ile zarar verildi. Eylemde yeteri kadar planlama ve keşif yapılmadığı için 7 gözaltı verildi. Fakat iki ... aradan sonra serbest bırakıldılar. Fatih alanında sonraki süreçte illegal 3 arkadaşın da katılımı ile yine bir çalaki girişiminde bulunuldu....'' şeklinde bilgilerin yer aldığı anlaşılmıştır.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.01.2016 tarihinde, İstanbul ili Fatih ilçesinde bulunan bir otoparkta bir grubun korsan gösteri düzenlemesi ve ellerindeki molotof ve havai fişekleri atarak kamu binaları ile özel şahıslara ait ev/iş yeri/araçlara zarar vermesi olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında 24.01.2016 günü saat 01.30 sıralarında ... sokak no.14 sayılı yer olan üstü açık otoparkta sağ tarafta bulunan, 34 .. .. plaka sayılı, 34 ... .. plaka sayılı, 34 .. ... plaka sayılı, 34 .. ... plaka sayılı, 34 .. ... plaka sayılı, 34 .. ... plaka sayılı ve 34 . ... plaka sayılı otomobillerin yakılarak zarar verildiği ve kullanılamaz hale getirildiği tespit edilmiştir. Soruşturma neticesinde 23.01.2016 günü 21.15 sıralarında Fatih İlçesinde bulunan ... Camii çevresinde oto kundaklama olayının meydana geldiği; 23.01.2016 günü 23.30 sıralarında Fatih İlçesi ... Bey Mahallesi ... Sokakta oto kundaklama olayının meydana geldiği tespit edilmiştir. Olaylar arasındaki

irtibat hususu değerlendirildiğinde, saat 21.15'te meydana gelen araç kundaklama eyleminde sanık ...'ın kardeşi M.Z.I'nın bulunduğu ve bu suçtan dolayı hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine 2016/231 Esas numarası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda belirtilen not ve ilimizde meydana gelen terör olayları birlikte değerlendirildiğinde, iddianame konusu terör olaylarının, terör örgütünün talimatı ve faaliyeti çerçevesinde işlendiği hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. İstanbul ili ... İlçesi .... Sokak ile Ord. Prof. Dr. ... Caddesi arasındaki merdivenli yol alt basamağı üzerinden alınan siyah-beyaz-kahverengi atkıda elde edilen DNA profili ile Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/831 soruşturma sayılı dosyasında sanıktan alınan kan örneğinden elde edilen DNA'nın aynı olduğu tespit edilmiştir. Dosyamız arasına celp edilen HTS kayıtlarından ...'a ait telefonun, araç kundaklama olayının meydana geldiği yerde sinyal verdiği tespit edilmiştir. Sanığın olay tarihinde İstanbul ili Fatih ilçesinde müştekilere ait araçları terör örgütü PKK'nın eylemleri için 5237 sayılı TCK'nın 174 maddesi kapsamında sayılan molotof kokteyli adı verilen patlayıcı maddelerle yakma suretiyle zarar verdiği, bu bağlamda toplanan deliller ve yukarıda değinilen gerekçelere göre, sanığın üzerine atılı tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması ve mala zarar verme suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmış ve sanığın cezalandırılması cihetine gidilerek hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden

Sanığın mala zarar verme suçundan (7 kez ayrı ayrı) cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

B. Devletin Birliğini ve Üke Bütünlüğünü Bozma, Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etme, Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçları Yönünden

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyiz kapsamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

B. Devletin Birliğini ve Üke Bütünlüğünü Bozma, Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etme, Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçları Yönünden

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyiz kapsamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, mahkemenin vermiş olduğu tefrik kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıktan alınan svap örneklerinde tespit edilen antimon elementi ve RDX'in sanığın çatışmaya katıldığına ilişkin tek delil olmadığı, dava dışı sanıkların beyanlarının soruşturma aşamasında müdafileri eşliğinde alındığı ve bu beyanlara üstünlük tanınmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı ayrıca sanığın diğer terör

örgütü mensupları ile çatışma bölgesinde yaralı bir şekilde teslim olması, her ne kadar sanığın işkence ile beyanda bulunmuş olduğu savunması sanık müdafii tarafından temyize getirilmiş olsa da, sanığın soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde usulüne uygun olarak alınan ifadesinde, PKK/KCK terör örgütü içinde faaliyet gösterip hendek ve barikatlarda uzun namlulu silah ile nöbet tuttuğu ve tünel yapımına katıldığını ikrar etmesi de gözetildiğinde bu savunmalara itibar edilmemiş, sanığın sübutu kabul olunan hendek ve barikatlarda nöbet tutma ve çatışmaya girmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs etme eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürmeye teşebbüs etme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçu Hakkında

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.07.2020 tarihli ve 2020/679 Esas, 2020/619 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B. Devletin Birliğini ve Üke Bütünlüğünü Bozma, Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etme, Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçları Hakkında

B. Devletin Birliğini ve Üke Bütünlüğünü Bozma, Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etme, Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçları Hakkında

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.07.2020 tarihli ve 2020/679 Esas, 2020/619 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12206, Karar No: 2016/14868, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12206 E.  ,  2016/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, çiftlik işletmesinde kullandığı .... nolu elektrik aboneliği nedeniyle, abonelik tarihi 15.08.2011'den 01.01.2013 tarihine kadar olan dönemde düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 200 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi (olmazsa yasal faizi) ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14.05.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 5.183,05 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, davacı şiketin elektrik aboneliğinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava, 6335 sayılı yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır.

Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır... Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Eldeki davada, davacı şirket ve davalı şirket tacir olup, uyuşmazlık davacı tarafın ticari işletmesinde kullandığı elektrik aboneliğinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle; ticari mahiyette olan uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Eldeki davada, davacı şirket ve davalı şirket tacir olup, uyuşmazlık davacı tarafın ticari işletmesinde kullandığı elektrik aboneliğinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle; ticari mahiyette olan uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, o yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde genel mahkeme sıfatıyla işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3359, Karar No: 2010/4485, Tarih: 19.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3359 E.  ,  2010/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KENAR GİZÇİSİNİN TESPİTİ, MUARAZANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ....., sayılı pafta ve 1903 ada 2 parsel üzerindeki binalarının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile belediye encümenince yıkım kararı alındığını, binalarının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını ileri sürerek, davacıların yaptırdıkları binanın kıyı kenar çizgisinde olmadığının tespitine, aksi durumun iptaline, buna yönelik muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu binanın, kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35604, Karar No: 2013/28222, Tarih: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35604 E.  ,  2013/28222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 07/01/2009 tarihinde davalı iş yerinde sigortalı olarak çalışmaya başladığını, hafta içi ve Cumartesi günleri 08:00-17:00 saatleri arasında çalışmasına karşın fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, müvekkiline psikolojik baskı yapıldığını, müvekkilinin hamile olması nedeniyle bir takım belgeler imzalatılarak işten çıkarılmak istendiğini, müvekkilinin belgeleri imzalamaması üzerine işveren tarafından iş akdine son verildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkili iş yerinde 07/01/2009 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile işe başladığını, müvekkili şirket tarafından noter kanalı ile davacıya fesih bildirimi gönderildiğini, fesih bildiriminin tebliğinden itibaren dört hafta sonra iş akdinin feshedileceğini, İş Kanununun 27.maddesi gereğince kendisine bu dört haftalık süre boyunca günlük iki saat iş arama izni kullandırılacağını, istemesi halinde bu sürelerin birleştirileceğinin bildirildiğini, bu fesih bildirimi sonrasında davacının mazeret bildirmeksizin 29/01/2010-30/01/2010 ve 01/02/2010 tarihlerinde işe gelmemesi nedeni ile davacının mazeretini belgelemesi ve ihbarnamenin tebliğinden itibaren üç gün içerisinde iş yerine gelerek iş başı yapması, aksi takdirde 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi uyarınca iş akdinin bildirimsiz olarak feshedileceğinin noter kanalı ile gönderilen 03/02/2010 tarihli ihbarname ile bildirildiğini, davacının yapılan ihtara rağmen mazeretini bildirmediği gibi işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkının bulunmadığını, diğer haklarınında davacıya ödendiğini, davacının fazla çalışma yaptığı ve fazla çalışma ücretlerinin kendisine ödenmediği yönündeki iddialarının da yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece, işçilik hakları hesaplanırken davacı tanık beyanları dikkate alınarak davacının 80 TL yol ücreti aldığı kabul edilerek giydirilmiş ücret belirlenmiş ise de; davacı tanıklarının, davalı şirketin standınında bulunduğu alışveriş merkezinde stand açan başka firma çalışanları olduğu ve dosyadaki yazılı ücret bordrolarında davacının imzasının bulunup bu ücret bordrolarında yol ücreti adı altında bir ödemenin yer almadığı bu itibarla davacının aylık 80 TL yol ücreti aldığını kanıtlayamadığı gözetilmeksizin giydirilmiş ücrete yol ücreti dahil edilerek yapılan hesaplamaya itibarla alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2013 gününde oybirliği ile karar verdi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6826, Karar No: 2015/4927, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6826 E.  ,  2015/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin ".../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin "..." adresi olduğu, kısıtlı adayının huzurevine yerleşmeden önce huzurevine bildirdiği ikamet adresinin ise ".../... " olduğu gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... 16.12.2014 tarihli yazı cevabından kısıtlı adayının mernis adresinin ...nin adresi olduğunun, kısıtlı adayının huzurevine gelmeden önceki adresinin "..., ...-..." olduğunun ve ... ... 08.11.2014 tarihli tutanağından kısıtlı adayının "...-...'da" ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13899, Karar No: 2013/4840, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13899 E.  ,  2013/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 30/06/2000-27/07/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 30/06/2000-27/07/2004 tarihleri arası davalıya ait işyerinde çalıştığı sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 03/01/2001-27/07/2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına işe giriş bildirgesi verilmediği, işyeri olan eczanenin 31/05/2000 tarihinde açıldığı, davalıya ait işyerinden İl Sağlık Müdürlüğüne teslim edilen faturalarla ilgili ve davacınında imzalarının bulunduğu zimmet defterinin Şubat/2001-Temmuz/2004 tarihleri arası dönemin fotokopilerinin getirtildiği, dönem bordrolarının Kurumdan istenmediği, davacıya ait hizmet döküm cetvelinin dosyada bulunmadığı, komşu işyeri tanıklarının resen tespit edilip dinlenmediği, davacı tarafından gösterilen tanıklar beyanlarında davacının 2000-2005 yılları arası davalıya ait işyerinde çalıştığını belirttikleri, ayrıca dinlenen bu tanıklardan Serkan Sezgin her ne kadar bordro tanığı ( hizmet döküm cetvelinde Şubat/2002-Haziran/2004 arası bildirim var) ise de, bildirimlerinin kısmi olduğu, uyuşmazlık konusu dönemi kapsamadığı, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde İl Sağlık Müdürlüğünce onaylı davacının işe başladığını gösteren belge fotokopisi sunduğu anlaşılmaktadır.

Bu anlatımlar ışığında davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.