muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7009, Karar No: 2017/18356, Tarih: 28.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7009 E.  ,  2017/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava dilekçesinin usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, psh, iletim ve dağıtım bedeli bu bedeller üzerinden alınan % 2 ... payı ve KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 2.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, EPDK kararlarının iptali hususunda idari yargının görevli olduğunu, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; EPDK tarafından onaylanarak yürürlüğe giren tarifelerin, mevzuat kapsamında dağıtım şirketlerince aynen uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu, EPDK Kararları'nın iptali hususunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştay görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yersiz tahsil edildiği iddia edilen, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedellerin istirdadına ilişkin olup; uyuşmazlık taraflar arasındaki abonelik sözleşmesine dayalı özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davada; EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, iptali istenmediğine ve davalının hizmet kusuruna dayalı olarak nitelendirilebilecek bir talep bulunmadığına göre; davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda, mahkemece; davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak, bu davanın görülmesi sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 17.maddesi ile Geçici 19 ve 20.maddeleri de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece; davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak, bu davanın görülmesi sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 17.maddesi ile Geçici 19 ve 20.maddeleri de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25392, Karar No: 2017/7999, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25392 E.  ,  2017/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde ise İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Bu nedenle borçlu şirketin başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için öncelikle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26549, Karar No: 2015/4279, Tarih: 10.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26549 E.  ,  2015/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada mevcut ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli imar planı dahilinde kaldığından arsa vasfında olup Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekirken, dava konusu taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz rapor uyarınca hüküm kurulmuştur.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irat kaydedilmesine, temyiz eden taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalı ...'ye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davalı ...'den alınarak davacı idareye verilmesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10110, Karar No: 2015/22474, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10110 E.  ,  2015/22474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinde, ipotekli taşınmazın 01.10.2013 tarihinde yapılan açık artırmada alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, ihalenin 26.12.2014 tarihinde kesinleştiği, belediyenin 09.01.2015 tarihli yazısında taşınmazın 8.734,10 TL Çevre Temizlik Vergisi olduğunun bildirildiği, alacaklının tescil talebinin icra müdürlüğünce "taşınmazın Çevre Temizlik vergisi ödendikten sonra belediyeden vergi borcu yoktur yazısı getirildiğinde tescil işleminin yapılmasına" karar verildiği, alacaklının ise memurluk kararının iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK'nun 135/1.maddesi uyarınca ihalenin kesinleşmesi üzerine icra müdürü, taşınmazın alıcı adına tescili için tapuya yazı yazar.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun mükerrer 44. maddesine göre, çevre temizlik vergisinin mükellefi, binaları kullananlardır. Taşınmazın eski malikinin, anılan taşınmazdan dolayı Çevre Temizlik Vergisi borcunun olması, İİK.nun 135.maddesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde tescil için, ihale alıcısı tarafından bu borcun ödenmesini gerektirmez.

Bir diğer anlatımla, ihale alıcısı, daha önceden tahakkuk etmiş vergilerden sorumlu tutulamaz. Anılan vergi alacağının, yapılacak sıra cetvelinde gözetileceği tabiidir.

O halde; mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün, tescil işlemini çevre temizlik vergisinin ödenmesi şartına bağlayan şikayete konu işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5194, Karar No: 2021/13601, Tarih: 05.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5194 E.  ,  2021/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte katılana ait iş yerine girerek suça konu eşyaları iş yerinden dışarı çıkardıkları ve arka tarafta bulunan arsaya bıraktıkları, devamında saat 20.30 civarında bıraktıkları eşyaları almak için tekrar iş yeri arkasına geldikleri esnada tanık ... tarafından yakalanmaları şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 43/1 ve 31/2. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede belirtilen zamanaşımının dolduğuna dair görüşe iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuğun saat 20.30 civarında yakalandığının anlaşılması ve suç tarihinde, gece vaktinin saat 18.40‘da başlayıp 04.59'da bittiği, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte 04.03.2012 günü saat 17.00 civarında katılana ait iş yerine girerek suça konu eşyaları iş yerinden dışarı çıkardıkları ve arka tarafta bulunan arsaya bıraktıkları, devamında aynı gün saat 20.30 civarında bıraktıkları eşyaları almak için tekrar iş yeri arkasına geldikleri esnada müştekinin arkadaşı tarafından yakalanmaları şeklinde meydana gelen olayda; suçun kısa zaman aralığında aynı karar altında işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinden ek savunma vermek suretiyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece her ne kadar gerekçeli kararda sosyal inceleme raporu aldırıldığı belirtilmiş ise de, dosyada ve UYAP’ta yapılan kontrolde sosyal inceleme raporunun dosya arasında bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21263, Karar No: 2012/17668, Tarih: 12.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21263 E.  ,  2012/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 94, 647 sayılı Kanun'un 4/1, 5/3, 6/1, 2918 sayılı Kanun'un 118/5. maddeleri uyarınca; erteli mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,

2) Sanığın cezasında kusur oranı gereğince indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi yerine, aynı Kanun'un 465/son maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL, 2. fıkrasındaki kusur oranında indirim yapılan 2. fıkradaki “TCY'nın 465/son” ibaresinin “TCK'nın 455/son” ve 366 TL adli para cezasının 337 TL, takdiri indirim uygulanan 3. fıkrasındaki 305 TL adli para cezasının 280 TL, 6. fıkradaki adli para cezalarının toplanmasıyla saptanan 5.765 TL sonuç cezanın 5.740 TL adli para cezası olarak düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21340, Karar No: 2023/5215, Tarih: 05.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21340 E.  ,  2023/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2419 E., 2023/2241 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/248 Esas, 2023/417 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4. maddesi uyarınca kurulan 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2023 tarihli ve 2023/988 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında ... isimli iş yerinden dizüstü bilgisayar, Samsung marka A50 model cep telefonu ve Samsung Galaxy marka tablet bilgisayarın çalındığı iddiası ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53, 58, 63, maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/248 Esas, 2023/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin ugulanmasına karar verilmiştir.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/248 Esas, 2023/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin ugulanmasına karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2419 Esas, 2023/2241 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine, sanık müdafiinin istinaf istemleri yerinde görülmemiş olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, tutukluluk halinin devamına karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın olay tarihinde gece vakti saat 01:45 sıralarında, şikâyetçinin ikametine girerek ikamette bulunan 1 adet iki kollu 100 litrelik ... ..., 1 adet 20 litrelik 80 cm ... leğen, 1 adet ... abdest leğeni, 1 adet ... ... yemek tenceresi, 1 adet ... ... yemek tenceresi, 1 adet kapaksız ... ... tencere, 1 adet 10 litrelik kulplu ... bakraç, 1 adet ... alüminyum 30 litrelik ..., 1 adet ... alüminyum 10 litrelik ... tencere, 1 adet ... başlıklı piknik tüpü, 1 adet ahşap el oyma havan ve tokmağı, 1 adet siyah ... ketil, 1'... adet deterjan, sıvı el sabunu ve sıvı sabunluk, 2 adet kablolu üçlü priz, 1 adet zemzem bardak takımı ve tepsisi, yarım çıta petekli bal, 1 adet ahşap baston, 1 adet ... ... seyyar elektrikli süpürge ve başlığı, 20 kg yarım çuval ceviz, 1 adet limon kolonyası ve kıyafet ve tekstil eşyalarını çalarak, suça konu eşyaları başka bir şikâyetçiden çaldığı 4... plakalı araca yüklediği, daha sonra yüklediği eşyaları ikametine indirmeye çalıştığı esnada, ihbar üzerine arama yapan polis ekiplerince yakalandığı, araçta yapılan kontrolde, bulunan eşyaların şikâyetçiye ait çalınan malzemeler olduğunun anlaşıldığı, böylelikle sanığın atılı suçları işlediğine kanaat getirilerek Yerel Mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3.28.02.2023 tarihli tutanak dosya arasına alınmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı ve bir isabetsizliğin bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE