muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3119, Karar No: 2009/6487, Tarih: 14.04.2009

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmaz ile bunun bitişiği ve yakınında bulunan ve birlikte keşif yapılıp müşterek rapor verilen ve aynı gün incelemesi yapılan birbirinin yakınında ve bitişiğinde bulunan parsellerin tümünün belgesiz zilyetlikten tespitlerinin yapıldığı, bu parsellerle ilgili olarak bilirkişi kurulu tarafından 1940 tarihli ... fotoğrafları ile 1959 tarihli memleket haritalarının incelenmesi sonucu taşınmazların bir kısmının tamemen, bir kısmının kısmen orman örtüsü ile kaplı olup toprağının orman toprağı olduğu, üzerindeki orman bitki örtüsü kaldırılarak kısmen fındıklık ve kısmen tarla haline getirilmiş ise de, halen rapora ekli taşınmazın güncel durumunu yansıtan fotoğraflarda kısmen orman örtüsü ile kaplı olduğu, dava konusu taşınmazlar saptanan bu niteliklerinin birlikte değerlendirilmesinde öncesinin ve halen eylemli durumunun orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, komşu parsellerden bazıları hakkında dava açılmaması nedeniyle tespitleri kesinleşmiş ise de, çekişmeli taşınmazlarla aynı konumda olan bu parseller hakkında Hazine ya da Orman Yönetimi tarafından dava açma olanağı bulunduğu, aynı yasanın 169 ve 3402 Sayılı Yasanın 17 ve 18. maddesi hükümleri uyarınca devlet ormanlarının zilyetlikle kazanılamaycağı gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin daasının kabulü ile davaya konu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3866, Karar No: 2023/4374, Tarih: 24.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3866 E.  ,  2023/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1632 E., 2023/95 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/264 E., 2021/137 K.

Taraflar arasındaki vazife malullüğünün tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.01.2020 tarihinde vefat eden eşi Çağrı Toptaş'ın vazife malulü olduğunun tespitine, vazife malulü aylığı bağlanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Kurum işleminin iptaline, olay tarihinden itibaren bağlanacak vazife malulü aylığının yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının eşi Çağrı Toptaş görev esnasında ve görevin neden ve etkisi nedeniyle kalp krizi geçirerek vefat etmiş olduğundan davacıya vazife malullüğü aylığı bağlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, aksine Kurum işleminin iptali ile davacıya müteveffa eşi Çağrı Toptaş'tan dolayı 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi gereğince ölüm tarihi olan 16.01.2020 tarihini takip eden aybaşından itibaren vazife malullüğü aylığı bağlanması ile davalıya dul aylığı bağlanmış olduğundan dolayı eksik ödenen aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 18.06.2020 onay tarihli Jandarma Genel K.lığı Nakdi Tazminat Komisyonun kararı ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca adı geçen personelin kanuni hak sahiplerine en yüksek devlet memuru brüt aylığının 100 katı tutarında adı geçen personelin kanuni hak sahiplerine 138.757.95 TL nakdi tazminat ödenmesine oy birliği ile karar verildiği, Ağrı İl J. K.lığınca düzenlenen 31.01.2020 tarihli İdari Tahkikat Raporunun Sonuç ve Kanaat Bölümünde, Ulukent J Krk. K.lığı, konuş yeri itibariyle, PKK terör Örgütü mensuplarının sürekli barınma alanı olarak kullandıkları Tendürek Dağı ve Aladağlar bölgelerine bitişik, teröristle mücadele harekâtının yoğun şekilde yürütüldüğü bölgede bulunması, Ulukent J Krk.K.lığı'nın terör örgütünün baskı ve tehdidi artında bulunduğunun, terör bakımından son derece kritik bir coğrafi pozisyonda bulunan Ulukent J. Krk K.lığının güvenliğini sağlayabilmek maksadıyla, Diyadin J.Asyş.Komd.BI K.lığı personeli ile sürekli takviye edilmekte olduğunun, takviye olarak görevlendirilen söz konusu komando personelinin, karakolda 24 saat esasına göre nöbet, keşif, pusu gözetleme ve her türlü diğer güvenlik görevlerini yerine getirmekte olması, Ulukent J. Krk. Kliği yoğun kış şartlarının hüküm sürdüğü bir mevkide bulunduğunun, Tendürek Dağı ve Aladağlara bitişik konumda ve rakımın da yüksekliğine bağlı olarak olayın gerçekleştiği 16 Ocak 2020 tarihi itibariyle, bölgede zor ve çetin kış şartları yaşanması ve görev yapan personelin bu zor kış şartlarına maraz kalması göz önünde alındığında; davacının eşi Uzm. J. II. Kad. Çvş. Çağrı Toptaş' ın zor kış şartları ve çetin arazi koşullarında görev yapması, gerek icra edilen görevin ağırlığı ve yoğunluğu, gerekse görevin sorumluluğunun getirdiği baskı ve stresin etkisi nedeniyle oluşan fiziki yorgunluk ve yıpranmanın kalp krizi geçirmesinde etken olduğunun bildirildiğinin görüldüğü; davacı murisinin Diyadin J. Asyş. Komd. BI. K.lığı emrinde görevli olup Ulukent J. Krk. K.lığında 16.01.2020 günü hazır kıta olarak görevli iken geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etmesinde, görevin niteliği ve bölgenin olağanüstü ve olumsuz koşulları ve bu hususun kişi sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri dikkate alındığında ölüm olayının görevin sebep ve etkisinden kaynaklandığı, murisin ölüm olayından önce kalp hastası olduğuna ilişkin delil olmadığı gerekçeleriyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Kurum işleminde hata bulunmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının eşinin görevi sırasında geçirdiği kalp krizi nedeniyle vefatı sonucu kendisine vazife malullüğü aylığı bağlanması talebini reddeden Kurum işleminin iptaliyle, olay tarihinden itibaren yasal faiziyle vazife malulü aylığının davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 47/1 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19190, Karar No: 2014/10067, Tarih: 21.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19190 E.  ,  2014/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/387-2013/748

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK.nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde ;

2-Şikayet eden borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak vekil edeni aleyhine başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddenin son fıkrası ve 6111 Sayılı yasa geçici 2. maddeleri gereğince, idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini ayrıca 5393 sayılı Kanun 15/son ve İ.İ.K. 82. maddeleri gereğince de haczin mümkün olmadığını Halk Bankası Etimesgut Şubesi'nde bulunan hesapları üzerine konan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece takip konusu ilamdaki alacağın 04.11.1983'den sonraki el atma nedenine dayalı tazminat alacağı olduğu, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının Geçici 6. maddesi'nin 04.11.1983'den sonraki kamulaştırmasız el atma işlemlerine uygulanacağını hükme bağlayan 6111 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesi'nin Anayasa Mahkemesi'nce 01.11.2012 de iptal edildiği, ancak bu hükmün 22.8.2013'e kadar yürürlükte olduğu ve bu yasal düzenleme gereğince idarenin mal, hak ve alacakları haciz edilemeyeceğinden bahisle, şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, alacaklı vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden İdarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 18.09.2012 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesap ekstreleri getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/9752, Karar No: 2021/4721, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9752 E.  ,  2021/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla “defter ve belge gizleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki beyanlarında vergi dairesi tarafından isteme yazısı tebliğ edildiğinde, muhasebecisine durumu bildirdiğini bunun üzerine muhasebecisinin istenilen defter ve belgeleri vergi dairesine götürdüğünü savunması, tanık olarak dinlenen muhasebeci ...’ın da bu savunmayı doğrulayarak sanığın kendisine defter ve belgeleri istendiğini söylemesi üzerine 2006 ve 2007 defterlerini vergi müfettişine götürdüğünü beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ilgili vergi dairesinden sanıktan istenen defter ve belgelerin muhasebecisi tarafından teslim edilip edilmediği varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 20/04/2011 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 06/05/2011 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış yazılması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulamasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4699, Karar No: 2021/10589, Tarih: 24.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4699 E.  ,  2021/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda sair itirazlarının yanısıra; alacaklı tarafından Bakırköy 6. İcra Müdürlüğünün 2018/2227 E sayılı dosyası ile (2) adet bonoya dayalı olarak hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, aynı ilişkiden kaynaklanan borcun tahsili için daha sonra İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2018/1397 E. sayılı dosyası ile de hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapıldığını belirterek mükerrer takip nedeniyle aleyhe başlatılan son takip olan ipoteğe dayalı ilamlı takibin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, temyiz kanun yoluna yine borçlu tarafından başvurulduğu görülmektedir.

İİK'nun 45.maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmü mahfuz olduğu, aynı Kanunun 167. maddesinde ise alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilir. Somut olayda, öncelikle bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 09.02.2018 tarihinde takibe geçildiği, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibinin 06.03.2018 tarihinde başlatıldığı görülmüş olmakla, alacaklı tercih hakkını kambiyo takip türünden yana kullanmış olup, aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi yapamaz. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile mükerrer olan İstanbul 10. İcra Dairesi’nin 2018/1397 E. sayılı takip dosyası ile başlatılmış olan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinin borçlu yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.