muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1863, Karar No: 2019/4515, Tarih: 25.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1863 E.  ,  2019/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı taraf avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi;

A) Davalı avukatının istinaf başvurusunun esastan reddine,

B) Davacı avukatının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b-2 bendi uyarınca kaldırılmasına, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine işe başlatmama tazminatının 6 ay olarak belirlenmesine karar vermiştir.

... Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 05/02/2001-26/10/2016 tarihleri arasında çalıştığını, insan kaynakları tarafından çağrılarak matbu bir kağıt parçası gösterilip, bu kağıdı imzalarsa kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretlerinin ödeneceği, aksi halde fetö örgütü ile irtibatlı olduğu gerekçesiyle işten çıkarılacağının söylendiğini, bu nedenle istifa dilekçesini imzalamak durumunda kaldığını, gerçekte istifa etmediğini ve haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Bank Asya'da hesabı olduğunu, 17-25 Aralık sonrası Bank Asya'da hesabı olanların bu hesabı kapatmamalarının fetö örgütüne destek oldukları anlamına geldiğini, davacının imzaladığı belgenin hukuki niteliğini anlayabilecek durumda olduğunu ve iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işten ayrılma talep dilekçesinin davacı işçinin özgür iradesinin sonucu olmadığı ve akdin davalı işverence feshedildiği kanaatine varılmakla, öncelikle feshin şeklen usulüne uygun olmaması nedeniyle geçerli kabul edilmesi mümkün olmadığından ve fesih bildiriminde yer verilmeyen sebeplere yargılama sırasında dayanılması mümkün olmadığından akdin geçerli nedenle feshedildiğine dair davalı savunmasına itibar edilmeyerek, süresinde ve usulüne uygun açıldığı anlaşılan davanın kabulü ile feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatının hizmet süresi ve yaptığı iş gözetilerek 5 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, FETÖ/PDY terör örgütü ile ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda davacı ve bir kısım işçiler yönünden işyerinde inceleme başlatıldığı ancak yeterli bir araştırma yapılmadan ve somut bir şüphe oluşmadan iş akitlerinin geçerli nedenle feshedileceği konusunda bilgi verilerek dilekçe yazılmasının istendiği, davacı işçinin ülkenin içinde bulunduğu konjonktürel ortamın da etkisiyle bu konuda herhangi bir isnada maruz kalmamak amacıyla davalı işverenin talimatı doğrultusunda cl yazısı ile yazıp imzaladığı fesih talebini içeren dilekçeyi verdiği, söz konusu işten ayrılma talep dilekçesinin davacı işçinin özgür iradesinin sonucu olmadığı, davacının iradesinin bu şekilde fesada uğratılmış olması nedeniyle dilekçenin istifa niteliği taşımadığı gibi ikale (bozma) sözleşmesi olarak da değcrlendirilcmeyeceği, feshin şeklen usulüne uygun olmadığı gibi bu koşullar altında geçerli bir fesih işleminden söz edilemeyeceğinden, ilk derece mahkemesi tarafından feshin geçersizliğinin tespit edilerek davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik mevcut olmadığı; davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önüne alınarak işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi gerekmekte olup davacı vekili tarafından bu konuda ileri sürülen istinaf sebebinin ise yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 26.10.2016 tarihli dilekçesi ile şirketin organizasyon yapısında kariyer gelişimi için uygun fırsatlar bulamayacağını düşünmesi sebebi ile hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi suretiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hususunda gerekli işlemlerin yapılmasını işverenden talep ettiği, davalı işverenlikçe de davacının talebi uygun görülerek kıdem ve ihbar tazminatları ödenmek suretiyle çıkış işleminin yapıldığı, karşılıklı anlaşarak iş akdini sona erdirme hususunda icapta bulunanın davacı işçi olmasına göre ayrıca ek menfaat sağlanmasına da gerek bulunmadığı, davacının istifa dilekçesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin bir iddiasının olmadığı, davacı tarafça iradesinin fesada uğratıldığı iddia edilmiş ise de bunun ispatlanamadığı, istifa dilekçesi içeriğinin başka işçilere ait dilekçeler ile aynı olmasının tek başına iradesinin fesada uğradığına delil teşkil etmeyeceği, davalı işyerinde kıdemli uzman olarak çalışan davacının yaptığı görev ve konumu itibari ile de attığı imzanın ne tür sonuçlar doğuracağını bilebilecek durumda olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenle davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü yerinde değildir.

Açıklanan nedenle davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü yerinde değildir.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi ve İlk Derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 44,40 TL karar-ilam harcından, davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 350,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 25.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12049, Karar No: 2012/2356, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12049 E.  ,  2012/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği tarafından 16.09.2008 tarihinde yapılan 24 aylık hastane genel temizlik hizmelteri işi ihalesini davalıların oluşturduğu ortak girişim grubunun kazandığını ancak ihaleye giren başka firmanın Kamu İhale Kurumuna yaptığı şikayet üzerine Kamu İhale kurumunun ihaleyi iptal ettiğini ancak davalıların İdare Mahkemesine başvurduklarını ve öncelikle verilen yürütmenin durdurulması ve sonrasında da Kamu İhale Kuruluunun kararının iptaline karar verildiğini bu sırada iptal edilen ihalenin teklif geçerlilik süresinin dolması sebebiyle ihaleye katılan şirketlere tekliflerini uzatıp uzatmayacaklarının sorulduğunu, davalıların tekliflerini uzatmayacaklarını bildirmeleri üzerine dava dışı ikinci en iyi teklifi veren firmanın teklifini uzattığını bildirmesi üzerine dava dışı firma ile sözleşme yaptıklarını ancak başka bir firmanın şikayeti üzerine Kamu İhale Kurumu yapılan şikayetin reddi ile önceki ihale üzerine bırakılan davalı ortak girişim grubunu oluşturan davalılardan Nehir Temizlik Hizmetleri... şirketinin ihale tarihinde vergi borcunun bulunduğunun belirlenmesi nedeniyle ihale dışı bırakılarak geçici teminatın irat kaydedilmesine karar verildiğini ancak bu süreç içerisinde geçici teminatın davalılara iade edilmiş olduğunu belirterek 580.000.00.TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece, bilirkişi Av. . ... tarafından tanzim olunan 18.10.2010 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak davalı Nehir Temizlik Hizmetleri.. şirketinin ihale tarihi olan 16.09.2008 tarihi itibariyle vergi borcunun bulunmasına rağmen bu vergi borcunun kesinleşmiş vergi borcu niteliğinde olmadığı ve 4734 sayılı Kanunun 10. maddesine aykırı davranışın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; sadece hukukçu bilirkişi tarafından tanzim olunan 18.10.2010 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak davacı tarafından rapora karşı itirazlar değerlendirilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulamaz. Kaldı ki, davaya konu olay özel mevzuatı ilgilendiren teknik bir konudur. Vergi ve ihale hukuku alanında uzman kişilerinde dahil olduğu bilirkişi heyetinden dosya kapsamına göre rapor alınması gerekir. O halde, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları, dosyada mevcut deliller, bilirkişi raporu ve bilirkişi raporuna karşı itirazlar yönünden birlikte değerlendirilmek üzere dosyanın ..., vergi ve ihale hukuku alanında uzman 3 kişilik bilirkişi kuruluna teslimi ile taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 8.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40197, Karar No: 2017/17008, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40197 E.  ,  2017/17008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7486, Karar No: 2019/3526, Tarih: 17.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7486 E.  ,  2019/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23020, Karar No: 2014/6087, Tarih: 03.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/23020 E.  ,  2014/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yoklukta verilen kararın sanığın yakını denilerek Sevim Nikbay'a tebliğ edildiği ancak bu kişinin sanıkla aynı çatı altında oturan ve ehil bir kişi olup olmadığı belirtilmediğinden tebligatın usulsuz olduğu anlaşılmakla sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4800, Karar No: 2020/2413, Tarih: 05.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4800 E.  ,  2020/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 16:30 sıralarında, katılan ...'in kullandığı arkasında katılan ...'ın bulunduğu plakasız motosiklet ile meskun mahalde, iki şeritli bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde, anayola çıkmak isteyen sanığın sevk ve idaresindeki araç ile çarpışması sonucunda, katılan ...'ın yaşamı tehlikeye maruz kalacak ve vücudunda hayati fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı oluştuğu, katılan ...'ın da yaşamı tehlikeye maruz kalacak ve vücudunda hayati fonksiyonlarını 5. derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı oluştuğu, mahkemece de sanığın asli kusurlu olduğunun kabul edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/4-394 Esas- 2018/478 Karar sayılı ilamında; ''6763 sayılı Kanunun uyuşmazlık konusunu ilgilendiren fıkralarının gerekçesinde; söz konusu yasal değişikliğin uzlaştırmanın yöntemine ilişkin olduğu ve bu değişikliklerle uzlaştırma kurumunun başarısını olumsuz etkileyen sakıncaların giderilmesinin ve bu alanın disipline edilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır. CMK'nın 253. maddesinin 18. fıkrasında ise uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması hâlinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda soruşturma evresinde tarafların kabul etmemeleri nedeniyle sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku boyutunu ilgilendirmeyen, münhasıran uzlaştırma yöntemine yönelik olması nedeniyle usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin, derhal uygulama ilkesinin zorunlu bir gereği olarak daha önce usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesini gerektirmediği kabul edilmelidir.'' hususunun belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan taksirle yaralama suçunun hüküm tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, dosya içeriğinden taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği, 02/06/2016 tarihli duruşmada sanığın katılanlarla zarar hususunda anlaşamadıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın beraatine karar verilmesi talebine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.