muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7587, Karar No: 2014/12271, Tarih: 10.04.2014

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda; özel öğretim kurumunda yasa gereği belirli süreli hizmet akdi ile okul öncesi öğretmen olarak çalışan davacının iş akdi belirli süreli olduğundan, ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12314, Karar No: 2013/14042, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12314 E.  ,  2013/14042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup; söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6296, Karar No: 2023/5384, Tarih: 05.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/6296 E.  ,  2023/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/37 E., 2015/316 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bahçe Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/37 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/10/2020 tarihli ve 2016/142444 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi,

1- Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2- Diğer sebeplere,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü;

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/10/2020 tarihli ve 2016/142444 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi,

1- Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2- Diğer sebeplere,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü;

"Sanık ...'ın olay tarihinde malen sorumlu şirket adına trafikte kayıtlı olan ... plakalı çekici ve ... plakalı tır ile E-90 Otoyolu üzerinde Osmaniye ili istikametinde seyir ettiği,sanığın sevk ve idaresindeki tır ile seyir ettiği sırada Yarbaş viyadüğü üzerinde havanın yağışlı ve zeminin ıslak olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş yönüne göre yolun orta refüjünde bulunan beton bariyere çarptığı, çarpma sonucunda tırın dar açıyla yolun sol ve orta şeridini kapatmış olduğu, olay yerine gelen bölge trafik ekiplerinin yola duba koydukları ve emniyet tedbirlerini aldıkları sırada aynı istikamette... plakalı aracıyla seyir eden ...'in kaza mahallinde bulunan ... plakalı yarı römorkun sol yan kısmına çarptığı, akabinde ... plakalı aracıyla aynı istikamette seyir eden ...'ın kaza mahallinde bulunan ... plakalı yarı römork ile sol şeritte bulunan beton bariyere çarptığı, daha sonra aynı istikamette... plakalı aracıyla seyir eden maktül ...'in kaza mahallinde bulunan ... plakalı yarı römorka arkadan çarptığı, kaza sonucunda şüpheli ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı çekici ve ... plakalı tıra sevk ve idaresindeki... plakalı araçla arkadan çarpan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunduğunun rapor edildiği, ancak Osmaniye Devlet Hastanesine sevk edilen ...'in tedavi gördüğü hastanede 06/01/2014 tarihinde öldüğü,..." belirtilmiştir.

2. Sanık sürücü aşamalardaki beyanlarında, seyri esnasında önünde gitmekte olan başkaca aracı sollama amaçlı direksiyon manevrası yaptığında sollamaya çıktığı aracın önüne kırdığını kendisinin bu hamleden kaçınmaya çalışırken zeminin ıslak olmasının da etkisi ile kaza yaptığını, kazanın akabinde kolluk kuvveti tarafından dizilmiş duba ve alınmış önlemlere rağmen ölen sürücünün aracının kendi aracının dorse kısmına çarpmasıyla ölüme sebebiyet veren ikinci kazanın gerçekleştiğini, meydana gelen kazada kendi kusurunun bulunmadığını ve suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Katılanlar şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir.

3. Katılanlar şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir.

4. Aşamalarda tanık sıfatı ile dinlenen ..., "... hava kararmıştı, sis ve yağmurda vardı, akşam saat 19:00 sıralarıydı, yolda Osmaniye - Düziçi arasında bir tır devrilmiş ve sol iki şeridi kapatmıştı, kaza olmuş olmasına rağmen herhangi bir ikaz işareti yoktu, ben polis lambasını farkettim, hızımı düşürdüm, zincirleme kaza olmuştu, ....bir anda benim sol tarafımdan bir araç gelerek yolu kapatmış olan önümdeki tırın baş kısmına çarptı, hemen ardından benim sağ tarafımdan gelen bir araç tırın arka dorse kısmına çarptı,.... bu kazalar gerçekleştikten sonra polisler tarafından tedbirler alındı,..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Dosya kapsamında bulunan kaza tespit tutanağında, gün durumunun gece, havanın yağmurlu ve rüzgarlı, zeminin ıslak ve su birikintili, azami hız sınırının 90km olduğu, sanık sürücünün ve ölen ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 84. maddesinde yer alan ve sürücülere ait diğer kusurlardan sayılan, aynı Kanunun 52/1-b maddesini (araçların hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) ihlal ettiklerinden kusurlu bulundukları belirtilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasına ait, dosyanın tevdi üzerine düzenlenen 04/02/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporunda, " Sürücü ..., sevk ve idaresindeki çekici ile gece vakti, meskun mahal dışında, yağmurlu hava ve ıslak zeminli otoyolu takiben seyredip, aydınlatmanın olmadığı olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hızını ve sürüşünü yağışlı hava, ıslak zemin ve gece görüşüne göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş, bu haliyle, sevk ve idare hatası yapıp, hakimiyetini kaybettiği aracı ile yolun her iki kenarında bulunan beton bariyerlere çarpması ve sol şerit ile orta şeridi kapatacak şekilde kaplama üzerinde durması akabinde, mevcut ifadesinden anlaşılmakla, zamanı olmasına rağmen, bir tehlike ortamının varlığını belirtecek şekilde aracının dörtlü ikaz lambalarını yakmayıp, gelen sürücülerin uyarılması bakımından gerekli önlemleri almayarak, arkadan gelen araçların çekicinin arkasına takılı römorka çarpmaları sonucu meydana gelen, oluşuna zemin hazırladığı ve sebep olduğu olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ve K.T.K.'nun 52/b ile K.T.Y.'nin 152/a Maddeleri gereğince asli kusurludur." ve "Sürücüler ..., ... ve ..., sevk ve idarelerindeki otomobiller ile gece vakti, yağmurun yoğun olarak yağdığı havada, görüşün kısıtlı olduğu ıslak zeminli otoyolu takiben seyredip, aydınlatmanın olmadığı olay mahalline geldiklerinde, hızlarını ve sürüşlerini hava, zemin ve gece far ışığı altındaki görüşlerine göre ayarlamayıp, yaptığı kaza sonrası yol üzerinde yeterince önlem alınmadan durmakta olan römorka çarpmaları sonucu karıştıkları olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketleri ve K.T.K.'nun 52/b Maddesi gereğince her biri kendi adına tali kusurludurlar." şeklindeki tespitlere yer verilerek meydana gelen kazada sanık sürücünün asli kusurlu bulunduğu, ölen sürücünün ise tali kusurlu bulunduğu görüş ve kanaat belirtilmiştir.

7. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/01/2014 tarihli ölü muayene tutanağında, kişinin trafik kazası sonucu geçirmiş olduğu kafa travmasına bağlı solunum ve dolaşım sisteminin durması sonucunda öldüğü kanaati bildirilmiştir.

8. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

I. Sanığın, eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

8. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

I. Sanığın, eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan kaza tespit tutanağı ve adli tıp kurumu heyet raporu doğrultusunda asli kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bahçe Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.12.2015 tarihli ve 2014/37 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21163, Karar No: 2011/22204, Tarih: 24.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/21163 E.  ,  2011/22204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat kararına ilişkin.

Sanığın suç tarihinde bir kısım otomobil satışlarına ilişkin tahsil ettiği hâsılatı otomobil satış faturalarından ayrı, hizmet bedeli faturası düzenleyerek Özel Tüketim Vergisinin konusuna girmeyen bir işlem karşılığıymış gibi gösterdiği, hizmet faturalarının her bir kısmının müşterilerin talebi üzerine aracın özelliğini ve ilk el değerini değiştiren bazı maddi unsurların karşılığı olması nedeniyle özel tüketim vergisinin matrahını teşkil ettiği halde beyan edilmedikleri, bu suretle sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçelerle beraat hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4305, Karar No: 2017/21820, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/4305 E.  ,  2017/21820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, işe başlatmama tazminatı ile fazla mesai ücreti, boşta geçen süre ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 22.07.2009-06.03.2013 tarihleri arasında yakıt dağıtım sürücüsü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız bir şekilde işverence sonlandırılması nedeniyle ... 5. İş Mahkemesi'nin 2013/123 esasına kayden açılan işe iade davasının kabul olunup kesinleştiğini, süresinde yapılan işe başlama başvurusu üzerine davacının işe davet edilen günden bir gün sonra geldiği gerekçesiyle işbaşı yaptırılmadığını, böylece işverenin davacıyı işe başlatmadığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı farkı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.01.2014 tarihinde işe başlamak üzere ihtarname ile davet edildiğini, ancak başka bir işyerinde çalışması nedeniyle gelip işe başlamadığını, işe iade davası devam ettiği süreçte de yine aynı şekilde işe davet edilmiş olduğunu, ancak başka bir işyerinde çalışması nedeniyle her iki davete uymayarak işe başlamadığını, bu nedenle işverenin kendisini işe başlatmadığı iddiasının doğru olmadığını, işe başlama davetine uymadığından boşta geçen süre ve başlatmama tazminatı taleplerinin kabul edilemeyeceğini, diğer işçilik alacaklarının da ödenmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işverenin belirttiği sürede mazeretsiz olarak işe gidip başlamadığı, sonrasında da başlamak için başvurduğunu ispatlayamadığı anlaşılmakla ve davacının başka bir işyerinde çalışmış olması hususu da dikkate alındığında işverenin usulüne uygun işe başlama davetine icabet etmediğinin kabul edildiği, işe iade davası ile davacının iş akdinin davalı işverence haksız şekilde feshedilmiş olduğu ve kendisine tüm kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğinin anlaşıldığı, dosyaya ibraz edilen puantaj kayıtlarından; davacının fazla mesai çalışması ve genel tatillerde çalışmasının kayıt altına alındığı ve bu puantaj kayıtlarında gösterilen miktardaki fazla çalışma alacaklarının davacıya ödendiği, puantaj kayıtlarında davacının imzasının ihtirazi kayıt konulmaksızın bulunduğu anlaşılmakla bu kayıtlara itibar edilerek bilirkişi tarafından yapılan hesaplama doğru kabul edilip, davacının puantaj kayıtlarında gösterilen ancak ödemesi yapılmayan fazla çalışma ve genel tatil alacağını talep edebileceğinin kabul edildiği, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının yazılı belge ile ispatlanması gerektiğinden davacının tanık beyanlarına dayanarak fazla çalışma ve genel tatil çalışması alacağı talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı HMK.’un 219. maddesi taraflara kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmeleri zorunluluğunu getirmiştir. Aynı maddeyi takip eden 220. maddesinde ise belgeyi ibraz etmeme halinde ne tür bir işlem yapılacağı belirtilmiştir. Buna göre;

“(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir”. kuralına yer verilmiştir.