muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2099, Karar No: 2015/4021, Tarih: 12.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2099 E.  ,  2015/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu İ... Genel Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilmeyeceği gibi,...’nin mallarının niteliği gereği kamuya tahsisli olmaları nedeniyle haczedilemeyeceğini, öte yandan 2560 sayıl... Kanunu’nun 27. maddesine göre...’ye ait mallar devlet malı sayıldığından yapılan haciz işlemlerinin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi uyarınca kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatların tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği, ilamın karar tarihinin 5999 sayılı ve 6111 sayılı Yasa'ların yürürlük tarihlerinden sonra olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, icra dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili

.//..

sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

.//..

sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde ... Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde...iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce ...'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. ...'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime ...'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi ...'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. .. Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, ...'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (....) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya...'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin...Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil,...'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve ...Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi ...'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde ... Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 14.09.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir. Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10519, Karar No: 2017/8486, Tarih: 22.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10519 E.  ,  2017/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karşılıksız yararlanma suçunu işlediği iddiası ile yargılanan sanığın ev hanımı olması, elektirk tesisatına müdahale edilebilecek bilgiye sahip olmaması mahalli yaşam koşulları itibarıyla bu işlerin evin erkekleri tarafından yapılıyor olması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ve taktire dayalı hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12085, Karar No: 2015/2607, Tarih: 29.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/12085 E.  ,  2015/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20558, Karar No: 2014/25519, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20558 E.  ,  2014/25519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/440-2013/208

Davacı, Kurum işleminin iptali ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, kabul edilmediği taktirde 4247 sayılı Yasa kapsamında ödediği primlere ilişkin 05/06/1990-31/12/1996 tarihleri arası Kurumca kabul edilen süreler dışında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01/05/2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini, aksi halde 05.06.1990 – 31.12.1996 arasında (kurumca kabul edilen süreler hariç) sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden, vergi kaydına istaneden 05.06.1990 tarihinde davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigorta tescilinin yapıldığı,06.05.1990-07.11.1991, 06.09.1991-02.10.1992 tarihleri arası vergi kaydının bulunduğu, esnaf oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, davacının tahsis talep tarihi olan 09.08.2010 tarihine kadar 1997 yılındaki af yasası ve 5510 sayılı yasadan da yararlanarak kesintisiz süreli sigortalılığa ait primlerini ödediği, 10.08.2010 tarihinde ise kurumca davacının vergi kaydı ile prim ödemesini bulunduğu tarihler dikkate alınarak terkin işlemi yapıldığı, böylece davacının sigortalılık süresinin azaltıldığı görülmüştür.

Somut olayda, davacının terkin işlemi yapılan ve isteğe bağlı sigortalı kabul edildiği dönemde 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılık koşullarının bulunmadığı ortadadır. Ancak davacının bu dönem sigoralılığı nedeniyle muhtelif tarihlerde prim ödemelerinin bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla davacının ödediği primlerin uyuşmazlık konusu dönem yönünden ileriye yönelik ödeme tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı olarak kabulü gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının, ödediği primlere karşılık gelen süre Kurumdan sorularak, ödeme tarihlerinden itibaren ileriye yönelik isteğe bağlı sigortalı olarak kabulü ile karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2935, Karar No: 2009/5936, Tarih: 11.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/2935 E.  ,  2009/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 113 ada 2 parsel sayılı 399,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras hakkına, paylaşmaya, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacı ... adına tespit edilmişken, Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih ve 1999/63-123 E.K. sayılı kararı ile ... adına yapılan tespitin iptaline ve taşınmazın tespit harici bırakılmasına ilişkin verilen karar 20.11.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Hükme esas alınan 20.06.1977 tarihli kıyı kenar çizgisi Samsun İdare Mahkemesinin 1999/955-2000/440 E.K. sayılı ilamı ile iptal edilmiş, idare tarafından 12.08.2004 tarihinde onaylanan yeni kıyı kenar çizgisi belirlenmiştir. Davacı ... kesinleşen Terme Kadastro Mahkemesinin kararına dayanak olan kıyı kenar çizgisinin iptal edildiğini öne sürerek HUMK 445. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ancak, davanın esastan reddine, dava konusu 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin raporunda (A) harfi ile işaretli bölümün 3402 sayılı Yasanın 16 maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile işaretli bölümün ise kumluk vasfı ile aynı ada da son parsel numarası ile davalı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ve duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 25.09.2007 günlü haritada (A) harfi ile işaretli 25,86 m² yüzölçümündeki bölümünün kıyı kenar şeridinin

kapsamında kaldığı, (B) harfi ile işaretli 373,58 m² yüzölçümündeki kesimin ise kumluk niteliğinde olduğu, anılan bölüm üzerinde davacı yararına davanın dayanağını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillerle saptanmıştır.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Kaldı ki dava konusu 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yargılamanın iadesi davasına konu olmadan önceki günlü hükümle taşınmazın tümünün kıyı kenar şeridinin kapsamında kaldığı göz önüne alınarak taşınmazın kadastro dışı bırakılmasına karar verilmiş ise de taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciiler tarafından belirlenen kıyı kenar şeridi ile ilgili yönetimsel işlemin Samsun İdare Mahkemesinin 1999/955-2000/440 E.K. sayılı hükmü ile iptali üzerine idarece “Samsun Valiliğince” yeniden belirlenen ve 12.8.2004 tarihinde onaylanan kıyı kenar şeridi göz önüne alınarak uzman jeolog bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli bölümünün kıyı kenar şeridinin kapsamında kaldığı, aynı haritada (B) harfi ile işaretli kesimin ise kıyı kenar şeridinin kapsamı dışında kaldığı, ne varki sözü edilen bölümün kumluk niteliğinde, bu nedenle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu dosya içeriğiyle saptandığına göre dava ve temyize konu taşınmazın tümünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılması hukuken olanak dışıdır.

Delillerin değerlendirilmesi mahkemeye aittir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ... ile davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne varki; "çogun içinde az da vardır" kuralı nazara alındığında dava konusu taşınmaz üzerinde tespit tarihinde mevcut bulunan muhdesatın davalı tarafından meydana getirildiği belirlendiğine göre davalı adına kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmamış olması isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün bir nolu bendinin sonuna "Dava konusu 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 25.09.2007 günlü haritada (B) harfi ile işaretli bölüm üzerinde bulunan üç katlı kargir evin davacı ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine" sözlerinin

yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz eden davacıdan harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 11.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10903, Karar No: 2019/9144, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10903 E.  ,  2019/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya sigortalı konutun, davalıların müştereken maliki oldukları üst kattaki daireden sızan sular neticesinde hasara uğradığını, tespit edilen 3.989,00 TL hasar bedelinin 30/03/2011 tarihinde sigortalısına ödendiğini, üst kattaki daireye müştereken malik olan davalıların BK'nun 58. maddesine göre zarardan sorumlu olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 3.989,00 TL'nin 30/03/2011 tarihinden itibaren reeskont avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada; sigortalıya ait konutta meydana gelen hasarın asıl dava davalılarının maliki oldukları daireden değil, ana taşınmazın ortak yerlerinden olan terastan sızan sulardan oluştuğunun anlaşıldığını, buna göre, asıl dava davalılarının kat maliki olarak arsa payı oranında sorumlu oldukları miktar düşüldükten sonra bakiye 2.350,00 TL'nin ödeme tarihi olan 30/11/2011 tarihinden itibaren reeskont avans faiziyle birlikte diğer kat malikleri davalılardan arsa payı oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili; davaya konu hasarın oluşumunda davalılara atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını ve hasarın apartmana ait olan ortak mahaldeki yağmur giderlerinin tıkalı olmasından kaynaklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalılar ... ile ...; davayı kabul ettiklerini; davalı ... mirasçıları ve davalı ... davanın reddi gerektiğini bildirmişlerdir.

Mahkemece; asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulü ile 2.350,00 TL'nin 30/03/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ve davalı kat malikleri kendi aralarında arsa payı oranında sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu ileri sürülen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.