muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7430, Karar No: 2013/11865, Tarih: 11.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7430 E.  ,  2013/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den elektrik, arıza, bakım ve onarım işi alan diğer davalı taşeron ... İnş. Elek. San. Tic. Ltd. Şti adlı işyerinde 08.02.2008-31.03.2010 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak kesintisiz çalıştığını, iş akdinin davalı alt işveren olan taşeron ... İnş. Elek. San. Tic. Ltd. Şti. Tarafından haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... İnş. Elek. San. Ve Tic. Ltd. Şti. Vekili, belirli süreli hizmet akdi ile çalışan davacının iş akdinin sözleşmede belirtilen tarihte taraflarca birbirlerine yapılmakta olan bir ihbara gerek olmaksızın kendiliğinden son bulduğundan 1475 sayılı iş kanunun 14. maddesi gereğince davacıya kıdem tazminatı hakkını vermediğini, davacının müvekkili firmada çalışırken 31.03.2010 tarihinde belirli süreli iş akdinin kendiliğinden son bulmasından sonra yeni ihaleyi kazanan ve aynı işi yapan üst işvereni olan ...'ın alt taşeronu olan yeni müteahhit... Elektrik adlı firmasında hiç işe ara vermeksizin 01.04.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkili firmanın işçileri ile ekipmanları işyerinin devri esasınca yeni işverene geçtiğini, yani işyerinin devir olduğunu ve üst işveren ...'ın yapılan işin ve işyerinin ve personelinin değişmediğini, açıkladıkları tüm bu nedenlerle hukuka aykırı ve kötü niyetli davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...Ş. Vekili: Müvekkili kurumun ihaleyi veren sıfatında olduğunu ve bu hali ile diğer davalı firma arasında alt-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkili kurumun arıza-onarım ve bakım işini ihale ettiğini ve bu işleri ihale alan firmaya devrettiğini, dolayısı ile müvekkili kuruma husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığını, davacının diğer davalı firma işçisi olarak çalışmakta iken davalı ... şirketinin yeni ihaleyi alamaması sonucu ihaleyi yeni alan dava dışı yeni firma olan... Elkt. İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adlı şirkette işe ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, açıkladıkları tüm bu nedenlerle müvekkili kuruma husumet izafe edilemeyeceğinden husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine aksi kabul edilse dahi aralıksız devam eden hizmet ilişkisi olgusu karşısında dava konusu taleplerin mesnetsiz olması sebebi ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının, halen ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nde dava dışı olan taşeron... Elkt. İnş. Nak. San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına aynı görevle dava tarihi itibari ile çalışmasına devam ettiği, ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin arıza-onarım ve bakım işlerini taşeron firmalara devrettiği, davacının çalıştığı süre boyunca ve halen mevcut durum itibariyle de taşeron firmaların alt işveren, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin ise asıl işveren konumunda oldukları, sadece alt işverenin değiştiği, davacının daha önceki yıllarda olduğu gibi ihaleyi yeni alan alt işveren adına aynı şekilde ayın görevle asıl işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş bünyesinde çalışmasına devam ettiği, davalı ... İnş. Elekt. San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenmiş her hangi bir feshin söz konusu olmadığı, davacının aynı şekilde, aynı şartlarda, ayın görevle çalışmasına devam ettiği, davacının asıl işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş bünyesinde hep bu şekilde çalıştığının sabit ve ihtilafsız olduğu, daha önceki tarihlerde taşeron firmalar olarak alt işverenlerin değişmesi hallerinde de olduğu gibi şu anda da bir feshin söz konusu olmadığı, davacının çalışmasına devam ettiği, işyeri devrinin fesih niteliğinde olmadığından devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesinin de mümkün olmadığı, işyeri devrinin kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermeyeceği, davacının iş akdinin sonraki tarihlerde fesih sebebi olarak kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesi halinde ... İnş. Elekt. San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına çalıştığı dönemlerin de hesaplamada dikkate alınacağı, tüm bu nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatı davası açma şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Emsal nitelikteki ...3. İş Mahkemesi'nin 2012/340 E. , 2012/742 K. sayılı direnme kararında da vurgulandığı üzere, 4857 sayılı yasanın 2/6. ve 7. fıkralarına göre, yemek, temizlik, personel taşıma, yükleme boşaltma, güvenlik, bakım, onarım gibi işler asıl işe yardımcı işlerden olduğu, bu nedenle davalı ...'a bağlı işyerinde arıza-onarım ve bakım işlerini ihale ile alan davalı ... İnş. Elekt. San. Tic. Ltd. Şti.'nin alt işveren durumunda bulunduğu, davalı ...’ın ise asıl işveren olarak davacının işçilik alacaklarından alt işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı, genel bir hukuk ilkesi olarak hiç kimsenin kendi muvazaasından lehine sonuç çıkaramayacağı, hizmet alım sözleşmesinin tarafı durumunda olmayan davacı işçi açısından, bu gibi iddiaların ve savunmaların bağlayıcı yönü bulunmadığı, aksine bir düşüncenin işçi aleyhine yorum ilkesinin ihlaline neden olacağı açıktır.

Yine aynı Mahkemenin yukarıda bahsedilen direnme kararına konu olan 2010/593 E. , 2011/576 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, davalı işyerinde çalışan bir kısım işçilerin şikayeti üzerine işyerinde, BÇM tarafından tahkikat yapıldığı ve iş müfettişlerince 2-14/04/2010 tarihleri arasında yapılan inceleme sonunda 31/03/2010 tarihinde toplu çıkış yapılan 28 işçinin iş akitlerinin 4857 sayılı yasanın 17. Maddesi gereğince feshedildiği, işçilere, ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği yönünde tespit yapıldığının belirlendiği, bu verilere göre davacının iş akdinin alt işveren ... İnş. Elekt. San. Tic. Ltd. Şti.'nce feshedildiği ve 31/03/2010 tarihi itibariyle davacının haklarının tasfiye edilmesi gerektiği ve feshin haklı nedenlerle yapılmadığı da dikkate alındığında davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile varsa yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanmış olduğu anlaşılmakla, Mahkemece yapılacak olan iş, tayin edilmiş olan bilirkişiye işçilik alacaklarının hesaplatılması iken, bilirkişi incelemesi yaptırılmasına ilişkin ara kararından dönülerek hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6859, Karar No: 2018/13411, Tarih: 13.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/6859 E.  ,  2018/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

... 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.01.2013 tarih ve 2012/1405 E.-2013/50 K. sayılı kararının temyiz incelemesi sonucu, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.4.2014 tarih ve 2013/17505 E.-2014/6590 K. sayılı ilamı ile onandığı, borçlu TMSF tarafından yasal sürede karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 25.3.2015 tarih ve 2014/17781 E.-2015/6774 K. sayılı ilamı ile istemin reddine, 248,00 TL para cezasının adı geçenden alınmasına karar verildiği, söz konusu para cezasının kaldırılması amacıyla borçlu TMSF tarafından yapılan tavzih talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.12.2015 tarih ve 2015/11036 E.-2015/23086 K. sayılı ilamı ile tavzih talebinin reddedildiği, bu ret kararına karşı TMSF tarafından temyiz talebinde bulunulduğu ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.6.2016 tarih ve 2016/5035 E.-2016/11123 K. sayılı ilamı ile aynı karara karşı ikinci kez karar düzeltme talebinde bulunulamayacağından bahisle karar düzeltme dilekçesinin reddine ve 261,00 TL para cezasına hükmedildiği, borçlu TMSF'ce yapılan 16.8.2016 tarihli başvuru ile; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.3.2015 tarihli karar düzeltme talebinin reddine ilişkin ilamda hükmedilen 248,00 TL para cezası ile aynı Dairenin en son verdiği 23.6.2016 tarihli ikinci kez karar düzeltme talebinde bulunulamayacağına ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine ilişkin ilamda verdiği 261,00 TL para cezasının kaldırılması maksadıyla tavzihen düzeltme talebinde bulunulduğu görülmektedir.Borçlu ... vekili tarafından verilen 16.8.2016 havale tarihli dilekçe üzerine yapılan incelemede;

1-Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.3.2015 tarih ve 2014/17781 E.-2015/6774 K. sayılı ilamının para cezasına yönelik tavzih talebinin, aynı Dairenin 24.12.2015 tarih ve 2015/11036 E.-2015/23086 K. sayılı kararı ile reddedilmiş olduğu anlaşıldığından, bu ilama yönelik tavzih talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.6.2016 tarih ve 2016/5035 E.-2016/11123 K. sayılı ilamının para cezasına yönelik hüküm bölümüne ilişkin tavzih isteminin ise, söz konusu karar, karar düzeltme talebi değil, tavzih talebinin reddine ilişkin Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.12.2015 tarih ve 2015/11036 E.-2015/23086 K. sayılı kararının temyizi üzerine verilmiş olduğundan ve temyiz talebinin reddi halinde para cezası düzenlenmemiş bulunduğundan, yasal dayanağı olmayan 261,00 TL'lik para cezasına ilişkin tavzih isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu TMSF'nin Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.3.2015 tarih ve 2014/17781 E.-2015/6774 K. sayılı ilamına yönelik tavzih talebi hakkında (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.6.2016 tarih ve 2016/5035 E.-2016/11123 K. sayılı ilamına ilişkin tavzih isteminin ise yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle KABULÜ ile anılan ilamda yazılı "takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına" şeklindeki ibarelerin tavzihen karar metninden çıkarılmasına, düzeltilen hususla ilgili kararın, HMK'nun 306/3. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca ret ilamının altına yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33975, Karar No: 2017/24849, Tarih: 28.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/33975 E.  ,  2017/24849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

EK KARAR : Suça konu senedin dosyada delil olarak muhafazası

Suça konu senedin dosyada delil olarak muhafazasına ilişkin ek karar, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça konu senedin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin kararının temyizinin mümkün bulunmadığı itiraza tabi kararlardan olduğu cihetle, sanık müdafiinin vaki talebinin REDDİNE, ek karara yapılan itiraz üzerine itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36056, Karar No: 2022/15258, Tarih: 15.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/36056 E.  ,  2022/15258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Temyiz başvurusunun reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, hakaret suçu yönünden yokluğunda verilen hükme ilişkin temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan ek karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3578, Karar No: 2018/18617, Tarih: 14.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/3578 E.  ,  2018/18617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 3.kişi vekili, müvekkilinin haciz yapılan evin maliki olduğunu, evin üç katlı olduğunu, müvekkilinin bu evin 2. ve 3. katında ikamet ettiğini, borçlu ... ise bu evin 1. katında ikamet ettiğini, haciz işlemi sırasında müvekkiline ait tapulu araziden toplanan 875 kilo fındığın haczedilerek muhafaza altına alındığını, fındıkların müvekkiline ait olduğunu, borçlunun bu fındıklar üzerinde bir hakkının bulunmadığını açıklayarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu edilen fındıkların borçlunun evinde haczedildiğini, davacının tapulu fındık arazisi olmasının fındığın davacıya ait olduğunu göstermediğini, davacının davada borçluyu davalı olarak göstermediğini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı ile borçluların aynı binadaki farklı katlarda ikamet ettikleri, fındığın ise bu binanın önünde bulunan bahçede serili iken haczedildiği, fındığın takip borçlularına ait yarım dönümlük bir taşınmazdan elde edilmesinin mümkün olmadığı, bu miktardaki fındığın ancak davacıya ait yaklaşık 5 dönümlük fındık bahçesinden toplanabileceği, bu durumda davacı tarafın fındıkların kaynağını, nereden ve ne surette elde ettiğini ispatlamış olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Yargıtayın ve Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre, borçlunun, istihkak iddiasına karşı tutumu belirli ise veya duruşmalara dahil edilmesi, işin esasına etki etmeyecekse, davada taraf olarak gösterilmesi gerekli değildir. Ne var ki, somut olayda yokluğunda alınan haciz kararlarından haberdar edilmeyen İİK'nin 103. maddesine göre davetiye tebliğ edilmeyen borçluların istihkak iddiasına karşı tutumu belirlenememiştir. Bu nedenle borçluların davalı sıfatı ile davaya katılmasının sağlanması amacıyla davet kağıdı ve dava dilekçesinin borçlulara tebliğ edilmesi için, davacı 3.kişiye süre ve imkan verilerek taraf teşkilinin sağlanması, bundan sonra tarafların tüm delillerinin toplanmasının ardından, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan, işin esasına yönelik karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece taraf teşkili sağlanmadan, işin esasına yönelik karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1339, Karar No: 2022/7282, Tarih: 25.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1339 E.  ,  2022/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat, mahkumiyet

1)Sanıklar ... ve ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)“2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık ...’in temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 ve 31.12.2006 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37052, Karar No: 2021/797, Tarih: 28.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/37052 E.  ,  2021/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, Altınova ilçesi Kaytazdere Beldesinde bulunan "Birlik Sitesinde" 15/07/2012-07/07/2013 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, 07/07/2013 tarihinde görev süresi bitmesine rağmen 11/07/2013 tarihinde sanığın sitenin Ziraat Bankası Altınova Şubesinde bulunan hesabındaki paradan 2.211.TL ve 1.200.TL olmak üzere toplam 3.411.TL para ile kendi kredi kartı borcunu ödediği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın aşamalarda alınan savunmasında 1. genel kurul toplantısı ile 2. genel kurul toplantısı arasında site hesabında para olmadığı için ödemeleri kendi kredi kartı ile daha sonra sitenin hesabından almak üzere yaptığı, halen sitede 7.000.TL üzerinde bir alacağı kaldığını beyan etmiş olmasına rağmen, sanık savunmasının doğruluğunun araştırılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanığın görev yaptığı döneme ait yönetim, denetim ve karar defterleri ile kayıtlar getirtilip sanığın savunmasında belirttiği şekilde kendi kredi kartı ile harcama yaptığı ödemelerin sitenin giderleri için kullanılıp kullanılmadığının, gerektiğinde harcamaların yapıldığı şirket temsilcilerinin dinlenilmesi suretiyle açıklığa kavuşturulması, site yönetim kurulu başkanına bu konuda yetki verilip verilmediği, sanığa alacaklı olduğundan bahisle bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, sanığın ayrıntılı olarak beyanının yeniden alınması ve site adına yaptığını iddia ettiği ödemelere neden olan harcamaların kalem kalem nelerden ibaret olduğu hususu sorulup varsa bu harcamalara dair belge ve faturaların istenmesi, tüm bu hususlar yerine getirildikten sonra sanığın kendi hesabına geçirdiği paranın mahiyeti ile ilgili Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5327, Karar No: 2008/6242, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5327 E.  ,  2008/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.09.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme ve araştırma sonucu davacının 31 parsel sayılı taşınmazı yararına 33 ve 32 parseller üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 33 parsel maliki temyiz etmiştir.

Geçit tesisine ilişkin davalarda saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel kuşkusuz taşınmazın niteliği gözetilerek atanacak bilirkişi tarafından objektif kriterler esas alınmak suretiyle belirlenir. Dairemizin öteden beri uygulamasına göre, aleyhine geçit kurulacak kişiye ödenecek bedelin takdir edildiği tarih ile hüküm tarihi arasında uzunca bir süre geçmişse ve bu sürede taşınmaz değerinde artışlar meydana gelmişse, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz maliki daha fazla mağdur olacağından, bu durumun önüne geçmek için hüküm tarihine yakın bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; temyiz eden davalı yararına takdir edilen değer 25.06.2004 tarihinde yapılan keşif sonucu biçilmiştir. Hüküm ise, 18.04.2007 tarihinde kurulmuştur. Görülüyor ki, değer biçildiği tarih ile hüküm tarihi

arasında önemli bir zaman geçmiş olduğundan hüküm tarihine yakın değer saptaması yapılması zorunludur. Mahkemece, açıklanan bu durum gözden kaçırılarak mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olacak şekilde 141.15 YTL. geçit bedelinin depo ettirilmesi açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Kabule göre de, geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması yerine davalıların harçla sorumlu tutulması da yanlıştır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.