muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12597, Karar No: 2024/13341, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12597 E.  ,  2024/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş; bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi ve kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece yapılan inceleme sonucunda dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4707, Karar No: 2020/1746, Tarih: 19.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4707 E.  ,  2020/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01/06/2016 gün ve 2015/111 - 2016/156 sayılı kararı bozan Daire'nin 18/06/2018 gün ve 2016/13324 - 2018/4471 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin TPMK nezdinde “KITIR” ve “KITIR BALIK” ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2013/74264 sayılı “Torku Kıtır Kıtır” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere kötüniyetli başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, müvekkili itirazlarının kısmen kabulüne karar verildiğini, ancak davalının bu karara itirazı üzerine YİDK tarafından red kararı kaldırılarak başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve müvekkilinin tanınmış markaları ile iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2342, Karar No: 2008/5534, Tarih: 20.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2342 E.  ,  2008/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ..... İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından borçlu hakkında ilama dayalı olarak başlatılan icra takibi sırasında alacaklının bu dosyadaki alacağı üzerine Antalya Vergi Dairesi tarafından haciz uygulanmıştır. Haciz kararı vergi dairesi tarafından verildiğine göre şikayet konusu işlem idari niteliktedir. Bu nedenle, anlaşmazlığın çözümü 6183 sayılı Kanun'un 58/1.maddesi gereğince vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden, mahkemece görevsizlik nedeniyle istemin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10082, Karar No: 2011/49, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10082 E.  ,  2011/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü müdafiinin, 17.12.2008 havale tarihli dilekçe ile tevsii tahkikat talepleri ve müdafaaları olacağını bildirip mesleki mazeret göstererek duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep etmesine rağmen hükmün verildiği celsede söz konusu talebin kabul veya reddine dair bir karar verilmeyip mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12. 09. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15089, Karar No: 2012/23992, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15089 E.  ,  2012/23992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilip, alınan rapor uyarınca davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10969, Karar No: 2024/4165, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10969 E.  ,  2024/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1137 E., 2021/1160 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/1137 Esas, 2021/1160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe), katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca "katılan Bakanlık lehine vekâlet ücreti verilmesi ve emanete ilişkin hususların" düzeltilmesi suretiyle esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme ve yaralama kastı olmadığına, mağdurun kaza ile yaralandığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile mağdur ...'nın olay tarihinde resmi nikahlı evli olup ayrılık sürecinde oldukları, mağdur ...'nın iş yerinde bulunduğu sırada sanığın konuşmak için Sema'nın iş yerine geldiği, Sema'nın patronlarının "iş çıkışı konuşun" demesi üzerine sanığın oradan ayrılıp evden bıçak alıp geri döndüğü, iş yerinde bulunan eşi Sema'ya bıçakla saldırdığı, arbede sırasında Sema'nın yere düştüğü, bıçağın kendisine isabet etmediği, bu sırada iş yeri çalışanlarının sanığa müdahale ettiği, tekrar Sema'ya yönelmesini engelledikleri, sanığın üzerine atılı resmi nikahlı eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, taksir hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indirim hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre; sanığın ayrılık sürecinde olduğu resmi nikahlı eşi olan mağdur ...'nın iş yerine konuşmak üzere gittiği, mağdurun patronunun "iş çıkışı konuşun" demesi üzerine oradan ayrılıp bir süre sonra tekrar geldiği, eşine bıçakla saldırdığı, mağdurun kendini koruması ile sanığın bıçağı isabet ettiremediği, sanığın elindeki bıçağı mağdurun öldürücü vücut bölgesine hedef gözeterek vurmak istediğine dair kesin bir delilin bulunmadığı devamında da araya girenlerin müdahalesi ile sanığın iş yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda; sanığın saldırı esnasında "seni öldüreceğim" şeklindeki sözlerinin tek başına sanığın öldürme kastını göstermediği, sanığın olay sırasında yaralanmayan mağdura yönelik olarak öldürme kastıyla hareket ettiği hususunun büyük ölçüde şüphede kaldığı, mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik sanığın bıçaklı saldırı şeklindeki eylemi ile ortaya çıkan kastının yaralamaya teşebbüs olduğu anlaşıldığından, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 35 maddeleri gereğince

temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan "suç vasfının hatalı belirlenmesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/1137 Esas, 2021/1160 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2368, Karar No: 2018/3932, Tarih: 09.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2368 E.  ,  2018/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 07/12/2017 gün ve 2017/4190-2017/8104 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davalının diğer karar düzeltme istemlerinin incelenmesinde; Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair kurulan hüküm, davalının temyizi üzerine onanmıştır. Davalı kararın düzeltilmesini istenmiştir.

a-)Davacı, arazisinde bulunan tarım ürünlerinin, 09/10/2011-10/10/2011 tarihlerinde devam eden yağışlar sonrasında ... Havalimanı'nda biriken sel suları sonucu su altında kaldığını, zarara sebep olan selin ise, ... Havalimanı işletmesi sınırı içinde bulunan iki adet tahliye bağlantısı olmayan kanaldan kaynaklandığını belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yağışın çok şiddetli olduğunu ve zararın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; bozma sonrası alınan kusur raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davanın kabulüne ilişkin verilen kararın Dairemizin 24/06/2015 tarih, 2015/4751 esas ve 2015/8523 sayılı ilamı ile; ''...Davalı tarafça anılan yağışın çok şiddetli olduğu ve zararın kendilerinden kaynaklanmadığı iddia edildiğine göre, mahkemece yağış miktarıyla ilgili verilerde getirtilmek suretiyle Jeoloji Mühendisinin de bulunduğu heyetle yapılacak keşif sonucu zararın havalimanındaki tahliye probleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, aşırı yağışların etkisi havalimanından kaynaklanan bir zarar varsa davalının kusur oranı belirlenmeli ve hükmedilecek tazminattan bu oranda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir...'' denilerek bozulduğu, bozma sonrası alınan 03/10/2016 tarihli bilirkişi raporunda; davalının, su

taşkınlarının çevreye zarar vermemesi yönünde önlemler almaya çalıştığı, ancak bu tedbirlerin alınmasında havza bazında yağacak yağmur suyunun uzaklaştırılmasına yönelik bilimsel yöntemlerin (meteorolojik değerler, topoğrafik koşullar, zemin parametreleri vb.) tam anlamıyla kullanılmadığı, bu nedenle dava konusu taşınmazların zarar görmesinde davalı tarafın % 30 oranında kusuru bulunduğu bildirilmiştir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan, davaya konu olayla ilgili olarak ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/281 esas sayılı dava dosyasında alınan kusur raporunda; davalı Devlet Hava Meydanları İşletmesi'nin yağış sonrası meydana gelen hasar nedeniyle % 65 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Şu durumda; dava konusu 09/10/2011 ve 10/10/2011 tarihlerinde meydana gelen yağış nedeniyle oluşan hasarda, aynı olay nedeniyle ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/281 esas sayılı dava dosyasında davalının kusur durumuna ilişkin yapılan tespitler ile iş bu dava dosyasında yapılan tespit ve belirlemelerin farklılıklar göstermesi nedeniyle, bu hususunda mahkemece değerlendirilerek davalının kusurunun tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-) Mahkemece, davanın kabulü ile, 47.784.75 TL 'nin 11/10/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen ilk kararın, davalı tarafından temyizi üzerine yukarıda belirtilen gerekçeyle eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda davacının zarar miktarı olarak bu defa 94.285,26 TL olarak belirlenmesi sonucu bu miktar üzerinden davalının kusuru oranında indirim yapılarak, 28.285,58 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Şu durumda, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne ilişkin verilen kararın sadece davalı tarafından temyiz edilmiş olması nazara alındığında, bu husus davalının usuli kazanılmış hakkına aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle, mahkemece 24/12/2014 tarih, 2014/321-576 sayılı kararda hüküm altına alınan 47.784.75 TL üzerinden davalının belirlenen kusuru uyarınca indirim yapılması gerekir.

Davalı yönünden yukarıda gösterilen gerekçelerle kararın bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşıldığından davalının karar düzeltme istemi HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli; onama kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenlerle bozulmalıdır.

Davalı yönünden yukarıda gösterilen gerekçelerle kararın bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşıldığından davalının karar düzeltme istemi HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli; onama kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 ( a ve b) bentlerinde gösterilen nedenlerle; davalının karar düzeltme isteminin HUMK’un 440-442 maddeleri uyarınca kabulüne, Dairemizin 07/12/2017 tarih, 2017/4190 esas, 2017/8104 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, kararın davalı yönünden açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer karar düzeltme itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve tashihi karar talep eden davalıdan önceki onama kararımızla alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4801, Karar No: 2018/11920, Tarih: 02.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4801 E.  ,  2018/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun kısmi itirazı üzerine davacılar icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davanın reddine karar verilmiş karar davacı alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklılar, 01/02/2005 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 13/11/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Ocak ayı ila Kasım ayı arasına ait aylık 3.500,00 TL'den toplam 38.500,00 TL kira ve 1.554,29 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde; kira sözleşmesine göre aylık kiranın 300,00 TL olduğunu bu nedenle aylık 3.500,00 TL kira istenemeyeceğini, aylık 300,00 TL'den toplam 3.300,00 TL borcu bulunduğunu kabul ettiğini bakiye kısma itiraz ettiğini belirterek borca itiraz etmiştir.

İİK'nun 68. maddesinde “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairlerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.” İİK'nun 269/2 maddesinde '' Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır '', İİK'nun 269/c maddesinde de “Borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemiyeceğini bildirerek itiraz etmiş veya takas istemişse, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeğe mecburdur. ” düzenlemesi bulunmaktadır.

Davalı itirazında; takibe dayanak yazılı kira sözleşmesinin varlığına ve sözleşmedeki imzasına itiraz etmediğine göre takip dayanağı kira sözleşmesinin varlığı kesinleşmiş olup uyuşmazlık yargılamayı gerektirmez. Mahkemece, takip dayanağı yapılan ve imzası borçluca inkar edilmeyen 01/02/2005 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli yazılı kira sözleşmesi üzerinde durulup davalı borçlunun aylık kira miktarına itiraz ettiği, aylık kira miktarını ispat yükünün kiraya verene ait olduğu değerlendirilerek işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.