muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8100, Karar No: 2016/469, Tarih: 13.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/8100 E.  ,  2016/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ise de, ön inceleme duruşmasında tanıklarının isim ve adreslerini ile diğer delillerini bildirmesi amacıyla taraflara usulüne uygun kesin süre verilmiş olup davacı kesin süre içerisinde tanıklarını bildirmemiştir. Daha sonra tahkikat sırasında tanıklarını bildirmiş, mahkemece tanık dinletme talebinin reddi üzerine delil olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1395 sayılı soruşturma dosyasını bildirmiş ve orada dinlenen tanıkların beyanlarının esas alınmasını istemiştir. Taraflar, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi, yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülmemesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. (HMK m. 145) Ön inceleme duruşmasında usule uygun kesin süre verildiği halde, delillerini zamanında ileri sürememesinin, kendi kusurundan kaynaklanmadığına ve sonradan ileri sürmesinin haklı sebebe dayandığına ilişkin bir iddia ve olgu da göstermeksizin, tahkikat sırasında delil bildirmesi usule aykırıdır. Kanunda belirtilen süreden sonra bildirilen soruşturma dosyası içerisinde dinlenen tanıkların beyanları esas alınarak davalı kusurlu görülemez. Kusursuz veya daha az kusurlu tarafın, daha fazla kusurlu taraftan maddi ve manevi tazminat isteyebileceğine göre davalı erkeğin kusuru ispatlanamadığı halde davacı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve yine kusursuz eş aleyhine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/14266, Karar No: 2010/4941, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14266 E.  ,  2010/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 71.883,15 TL.nin 36.500 TL.sinden borçlu olmadığının tespiti, birleşen davada ise davacılar ...'ın 14.655,86 TL, ...'ın ise 17.394,26 TL daha borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacılar vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler ile bilirkişi kurulu raporuna göre, davacı asıl borçlu ...’ın askeri lise ve harp okulu eğitim ve öğretim borcu olarak 27.155,61 TL asıl ve bunun sarf tarihinden ilişik kesme tarihine kadar 12.097,99 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 39.253,60 TL borçlu olduğu tespit edilmiştir. Davacı asıl borçludan davalı idarece 71.883,15 TL eğitim ve öğretim alacağı talep edildiğine göre, davacı asılın borçlunun talep edilen miktarın 32.629,55 TL’lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, 30.037,06 TL borçlu olmadığının kabulüne karar verilmiş olması,

2-Dosya içerisinde bulunan Anamur Noterliğince 17.08.1999 tarih ve 9074 yevmiye numarası ile düzenlenen ve davacı asılın askeri liseye girişi sırasında davacı ... tarafından verilen kefalet senedinde “... tarafından verilen …yüklenme senedindeki taahhütlere aykırı hareket etmesi sebebiyle okulla ilişiğinin kesilmesi halinde bu öğrenci adına tahakkuk edilecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 17.989.258.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Bu durumda davacı kefilin sorumlu olacağı borç miktarı asıl ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 17.989.258.000 (17.989,25) TL’dir. Davalı idarece davacı kefilden 71.883,15 TL istenildiğine göre, mahkemece bu davacı açısından asıl dava ile birleşen davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, asıl davasının kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş olması,

3-Dosya içerisinde bulunan Anamur Noterliğince 07.10.2003 tarih ve 8221 yevmiye numarası ile düzenlenen ve davacı asılın harp okuluna girişi sırasında davacı ... tarafından verilen kefalet senedinde “... tarafından verilen…yüklenme senedindeki taahhütlere aykırı hareket etmesi sebebiyle okulla ilişiğinin kesilmesi halinde bu öğrenci adına tahakkuk edilecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 34.825.531.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Bu durumda davacı kefilin sorumlu olacağı borç miktarı harp okulu dönemine ilişkin asıl borç ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 34.825.531.000 (34.825,53)TL’dir. Bilirkişi raporuna göre de ilişik kesme tarihi itibariyle harp okulu borcu 18.097,23 TL asıl ve 1.092,73 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 19.189,96 TL olarak belirlenmiştir. Davacı kefilden 71.883,15 TL talep edildiğine göre, mahkemece bu davacı açısından asıl dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken asıl davasının kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 750,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6064, Karar No: 2009/12114, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6064 E.  ,  2009/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Tapuda meyve bahçesi olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde şeftali ve ceviz ağaçları dışında 6 ceviz ve 39 şeftali fidanı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kısmi kapama şeftali ve ceviz bahçesi, kısmi açık arazi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki fidanlara maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama şeftali ve ceviz bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle şeftali ve ceviz ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların (fidanların) değeri de kapama şeftali ve ceviz bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların (fidanların) idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6065, Karar No: 2025/2928, Tarih: 20.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6065 E.  ,  2025/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1104 E., 2024/1192 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/559 E., 2020/739 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vasisi tarafından nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda nafakalar yönünden erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmayan davalı erkeğin temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı erkeğin nafakalar yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı erkek vasisinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı erkek vasisinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli kararında davacı kadın yararına 9.000,00 TL maddî, 9.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince dilekçe teatisinin tamamlanmadığı gerekçesiyle istinaf edilmeyen boşanma ve buna tekabül eden ücreti vekâlet ile yargılama giderleri dışında İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin son kararında davacı kadın yararına 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı erkek tarafından tazminatlar yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli ilk kararının davacı kadın tarafından istinaf edilmemesi sebebiyle davalı erkek yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple İlk Derece Mahkemesice verilen son kararla usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde miktarları artırılarak davacı kadın lehine 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vasisinin nafakalara yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vasisinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının tazminatlar yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

b) İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatlar yönünden BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3229, Karar No: 2024/3431, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/3229 E.  ,  2024/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1003 E., 2019/1544 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- temyiz istemlerinin esastan reddi hükmün onanması

Sanık ...'in, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk derece mahkemesince hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması sebebiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, sanık ...'in, sanık ...'i katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden hükmolunacak cezanın on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden 286/2-g maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/500 Esas, 2017/436 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında sanık ...'ı, katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/1003 Esas, 2019/1544 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafii, katılanlar ... ve Bakanlık vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında sanık ...'ı, katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, temel cezanın üst sınırdan verilmesinin ve haksız tahrik sebebiyle asgari oranda indirim uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... hakkında sanık ...'ı, katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmeden, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, temel cezanın üst sınırdan verilmesinin ve haksız tahrik sebebiyle asgari oranda indirim uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Katılanlar ... ve Bakanlık vekillerinin temyiz istemleri özetle, sanık ...'in oğlu olan sanık ...'ı, katılan ...'yi öldürmeye azmettirdiği tanık beyanlarınca doğrulandığı halde, atılı suçtan beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ... ile baba-oğul olan sanıklar ... ve ...'in aynı köyde oturdukları, katılan ...'in olay günü koyunlarının sanık ...'in evinin bahçesine girmesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, aynı gün sanık ...'in arkadaşı olan tanık ... ile birlikte meyve topladıkları sırada katılan ...'in tarlanın yanından geçtiği sırada koyunların bahçeye girmesi nedeniyle yeniden tartışmaya başladıkları, sanık ...'in sopa ile katılan ...'e vurduğu, katılan ...'in de sanık ...'ı silahtan sayılan kesici aletle hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve küfür ettiği, sanık ...'in olay yerinden ayrılarak eve gittiği, evde bulunan tüfeği alıp motorsiklet ile yola çıktığı, katılan ...'in de yanında eşi ..., kızı ... ve ...'nin kızı Cansel ile birlikte köye doğru traktör ile giderken sanık ... ile karşılaştıkları, katılan ...'in traktörü hızlı sürerek köye doğru gittiği, köy kahvesinin oraya

geldiğinde sanık ...'in tüfeği katılan ...'in traktörüne yönelterek ateş ettiği, traktör kasasında bulunan katılan ...'nin hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı, katılan ...'in traktörden inerek kahveye kaçması üzerine sanık ...'in av tüfeği ile yeniden ateş ettiği, katılan ...'in sırt, bacak ve sağ kulakta yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanması sonucu hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı, tanık ...'in olaya müdahale etmeye çalıştığı, sanık ...'ın bir kez daha av tüfeği ile ateş ettiği, silah seslerini duyarak olay yerine sanık ...'ın babası olan sanık ...'in olay yerine gelerek oğlu olan sanık ...'e "daha öldürmedin mi, öldür bunları, sana içeride bakarım" şeklinde konuştuğu, sanık ...'ın bu sözlerden sonra kahvehane içine kaçan katılan ...'e bir kez daha ateş ettiği, olayda kullandığı tüfeğin 12 numara av fişeği atan tek namlulu yarı otomatik doldurmalı av tüfeği olup kuş, tavşan, keklik gibi hayvanları avlamakta kullanılan nitelikte bir silah olduğu anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'ın katılan ...'ye kahvehane önünde meydana gelen olayda tüfekle bir kez ateş ettikten sonra babası olan sanık ...'in olay yerine geldiği ve bu aşamadan sonra sanık ...'ın ...'ye yönelik herhangi bir eylemi bulunmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre sanık ... hakkında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği, katılan ...'den kaynaklanıp sanık ...'a yönelen haksız eylemlerin ulaştığı boyuta göre haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/1003 Esas, 2019/1544 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.