muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8054, Karar No: 2014/10694, Tarih: 29.05.2014

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; beyanları alınan davacı tanıkları B.. T.. ile Z. Ö.'ün davacılardan Ş.. T.. ile A.. Ö..'ün çocukları olup, anne ve babalarının açtıkları davada onlar aleyhine beyanda bulunmalarının beklenemeyeceği, öte yandan muris ile aynı köylü olan davalı tanığı H.. Ö..'ün; ''Miras bırakanın yaklaşık 10 sene kadar önceki bir dönemde borçlandığı, borçlarından dolayı dava konusu evi satmaya kalktığı'' yönündeki anlatımı, yine taraflarla akrabalığı bulunmayan tanıklar Ş. K ile S. K.'ın; ''Arazi alacağını söyleyen davalı Mehmet'e toplam 18.000.-TL borç para verdikleri'' yönündeki beyanları, özellikle de davanın kabulü halinde menfaati bulunan miras bırakanın eşi olan tanık A.. Ö..'ün keşifte ve 05.12.2012 tarihli duruşmadaki; ''miras bırakanın maddi durumunun bozulması sebebi ile bir tarla sattığını, borcu karşılamaya yetmeyince dava konusu yerleri Remziye'ye sattığı'' yönündeki anlatımı değerlendirildiğinde, murisin iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; ........ T.C. numaralı M.. Ö.. davacı olduğu halde, karar başlığında davalılar arasında gösterilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı M.. Ö.. vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5538, Karar No: 2012/14801, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5538 E.  ,  2012/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Sistem ve İletişim A.Ş. vekili avukat ... San. ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.3.2011 tarih ve 132-94 sayılı hükmün Dairenin 29.12.2011 tarih ve 10440-21115 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yürütülmekte olan Ulusal Yargı Ağı Projesi kapsamında taşra teşkilatının ihtiyacı olan 2500 adet masa üstü bilgisayar, 2500 adet lazer yazıcı, 1300 adet dizüstü bilgisayar yazıcısı, toplam 2000 adet tarayıcı alımı işini 17.10.2005 tarihli sözleşme ile üstlendiklerini, davalı bakanlığın sözleşme gereği bedelin %20'si oranında ... artışı yapma hakkını kullandığını ve teklifini sunarak sipariş halinde teslimat yapılacağını bildirdiğini, ağır kış şartları ve ... artışı nedeniyle 19.12.2005'te davalıdan süre uzatım talebinde bulunmalarına rağmen davalı bakanlığın tekliflerini kabul etmediğini ve istihkaklarından cezai şart olarak 479.712,00 TL kesinti yaptığını, bilahare de 27.12.2005 tarihli oluru ile 10.2.2006'ya kadar ek süre verdiğini, yapılan kesintinin sözleşme koşullarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 479.712,00 TL kesintinin 10.07.2006'dan itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., süre uzatım talebinin kabul görmesi halinde gecikme cezası uygulandığını, davacının yapılan kesintiye ihtirazi kayıt koymadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dağıtım listelerinin davalı bakanlık tarafından davacıya verilmemesinin, sözleşme konusu malların süresinde teslimine engel oluşturduğunu, İdarece dağıtım listelerinin zamanında ilgili firmaya verilmemesi ve diğer mücbir sebeplerin varlığı kabul edilerek 27.12.2005'ten 10.2.2006'ya kadar cezasız ek süre verilmesine rağmen, 19.12.2005-27.12.2005 dönemi için cezai şart uygulamasının sözleşme ve eklerine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.12.2011 tarih ve 2011/10440 Esas ve 2011/21115 Karar sayılı kararı ile; davalının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı bakanlık bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

2012/5538-14801

2012/5538-14801

Taraflar arasında 17.10.2005'te imzalanan Uyap II-F Büyük Donanım Alımına Ait Birim Fiyat Tip Sözleşmesinin 10. maddesinde sözleşme süresi, işe başlama tarihinden itibaren 62 takvim günü olarak belirlenmiş, işe başlama tarihi 17.10.2005 olmakla işin 19.12.2005'e kadar işin bitirilmesi öngörülmüştür. Ancak taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacı şirket, yükleniminde bulunan işi bitiş günü olan 19.12.2005'te eksiksiz ve tam olarak davalı idareye teslim etmemiştir. Zira, yüklenicinin depolarında yapılan muayene ve kabul işlemlerinde ihale kapsamındaki işlerden Tip 1 tarayıcıdan 37, Tip 3 tarayıcıdan 620 adedinin ve 2000 adet SCSİ kartı ve ekipmanlarının mevcut olmadığı tespit edilmiştir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 17. maddesi, “idare tarafından sözleşmenin 18. maddesinde belirtilen süre uzatımından ve sözleşme kapsamında yaptırılacak ... artışlarından kaynaklanan haller hariç, mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden %1 oranında gecikme cezası kesilecektir” hükmünü düzenlemiş olup, bu hüküm ifaya ekli cezai şart niteliğindedir. Davacı şirketin, işin bitiş günü 19.12.2005'te teslim yükümlülüğünü yerine getirmediği sabit olduğuna göre sözleşmenin 17. maddesi gereği davalı bakanlığın, sözleşme kapsamındaki malları teslim etmesi gereken 19.12.2005 tarihi ile 27.12.2005 tarihleri arasında geçen 8 günlük süre için cezai şart uygulamasında haksızlık bulunmamaktadır. Kaldı ki, sözleşme halen ayakta olduğundan 27.12.2005 tarihli Bakanlık onayıyla kış koşullarının mücbir sebep kabul edilerek 27.12.2005 tarihinden 10.02.2006 tarihine kadar cezasız ek süre verilmesinde de sakınca bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekirken dairemizce zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının yazılı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 29.12.2011 gün ve 2011/10440 esas, 2011/21115 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8674, Karar No: 2022/9794, Tarih: 05.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8674 E.  ,  2022/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikâyetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 11.05.2022 tarih ve 2021/2904 E. - 2022/1587 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 11.05.2022 tarih ve 2021/2904 E. - 2022/1587 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Edirne İcra Hukuk Mahkemesi’nin 03.06.2021 tarih ve 2021/192 E. - 2021/214 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinin ikinci cümlesinde yer alan “ % 10’u olan 23.510,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11540, Karar No: 2010/11614, Tarih: 09.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11540 E.  ,  2010/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/09/2006 gününde verilen dilekçe ile nişanın bozulması nedeniyle alacak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 30/04/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/11/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı asil ....ve vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aralarında nişanlılık ilişkisi bulunduğunu, nişan hediyesi olarak davalıya araba ve taşınmaz satın aldığını, nişanın davalı tarafından haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek, nişanın bozulması nedeniyle uğradığı manevi zararının, nişan hediyesi olarak verdiği araba bedelinin, aracı kullanmaktan kaynaklanan zararının ödetilmesine ve taşınmazın geri alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacı ile aralarında nişanlılık ilişkisi bulunmadığını, aynı avukatlık bürosunda ortak olarak çalıştıklarını, araba ve taşınmazı kendi parası ile aldığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, taraflar arasında geleneklere uygun nişan yapılmadığı, resmi olmayan biçimde ortaklık ilişkisi bulunduğu, taraflar arasındaki gönül ilişkisinin nişanlanma değil "…gayrı ahlaki bir yaşam tarzı…" olduğu ve "…gayrı ahlaki bir sonuç elde etmek için …" verilen şeyin geri istenemeyeceği belirtilerek istemin reddine karar verilmiştir. Ne var ki taraflar arasında nişanlanma ilişkisinin olmadığı belirtilmek amacıyla da olsa "gayri ahlaki ilişki" ve "... gayrı ahlaki yaşam tarzı…" bulunduğu biçimindeki niteleme, dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmasına, yerel mahkeme gerekçesine uygun olmadığından; bu bölümün hüküm gerekçesine yazılması doğru olmamıştır.

2009/11540-2010/11614

2009/11540-2010/11614

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca; dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir. Aynı Tarife'nin 10/son maddesi gereğince manevi tazminat davalarının tümden reddedildiği durumlarda avukatlık ücreti, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirlenir.

Davacının maddi ve manevi tazminat istemleri tümden reddedildiğine göre, reddedilen maddi ve manevi tazminatlar nedeniyle, davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tek vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden;

Kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, bu nitelemelerin gerekçeden çıkarılması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçeli kararının 7. sayfasının son paragrafta yer alan "…gayrı ahlaki bir yaşam tarzı olup…" ve "…gayrı ahlaki bir sonuç elde etmek için…" biçimindeki sözcük dizilerinin silinerek gerekçeden çıkartılmasına; (3) sayılı bentteki nedenlerle, hüküm fıkrasının davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Davalı yararına reddedilen manevi tazminat nedeniyle 575,00 TL maktu, reddedilen maddi tazminat nedeniyle 6.147,52 TL nispi olmak üzere toplam 6.722,52 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 09/11/2010gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6115, Karar No: 2013/961, Tarih: 14.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/6115 E.  ,  2013/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Atatürk Gümüldür Mahallesi çalışma alanında bulunan 2723 ada 1 parsel ile 2736 ada 3 parsel sayılı, sırasıyla 48194,79 ve 2204,49 metrekare yüzölçümlerindeki taşınmazlar,  beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının ve 2 adet tek katlı kargir evin sahibinin Lütfi oğlu ... olduğu şerhi, 2736 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kullancısı ve üzerindeki zeytin ağaçları sahibinin ... oğlu ... olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların ortak miras bırakanları ve babaları ...'den intikalen geldiği, taşınmazlarda davalı ile eşit şekilde zilyetliğinin olduğu iddiasıyla adına zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmış; yargılama sırasında ise taşınmazların ortak miras bırakanları ...'nin tüm mirasçıları tarafından kullanıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların ... adına tespit gibi tescillerine ve taşınmazların beyanlar hanesinde bulunan davalı lehine olan kullanım şerhlerinin ayrı ayrı iptaline, çekişmeli 2723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçları ile üzerindeki 2 adet tek katlı kargir evin sahibinin ... mirasçıları İsmail kızı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... kızı ... ve ... olduğu şerhi, çekişmeli 2736 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibinin ... mirasçıları İsmail kızı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ......kızı ... ve ... olduğunun şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4270, Karar No: 2024/5449, Tarih: 07.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4270 E.  ,  2024/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1650 E., 2023/360 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/435 E., 2022/405 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Van ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, dava konusu 243 ada 9 parsel sayılı taşınmazın adlarına kayıtlı olduğunu, davalı kurum tarafından kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle taşınmazın 2123 metrekaresinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerh düşürüldüğünü, bu şerhten dolayı işlem yapamadıklarını, davalı kurumca komşu parsellere dava açılmışsa da kendi parsellerine karşı dava açılmadığını ileri sürerek taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının davalı adına hükmen tesciline, taşınmazın tescil harici bırakılması halinde faizi ile birlikte payları oranında tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... aleyhine açılan tazminat istemi yönünden davanın eldeki dosyadan tefriki ile ayrı bir esasa kaydına dair hüküm kurularak, tapu iptali istekli eldeki dava yönünden dava konusu taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu iptali ve terkine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, tazminat isteği bakımından davalı İdare yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç