muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7933, Karar No: 2013/8643, Tarih: 01.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7933 E.  ,  2013/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 22.12.2006 tarihli dilekçesiyle ... Mahallesi, 27394 ada 10 ve 11, 27407 ada 4, 5 ve 7, 27408 ada 2 parsel sayılı taşınmazların müvekkiline ait olduğunu, taşınmazların orman ile ilgisi olmadığı halde davalı ... Yönetimi tarafından 2000 yılında yapılıp 27.04.2001 ilâ 27.10.2001 Tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosunda ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığını iddia ederek, kanuna aykırı bu işlemin iptalini istemiştir.

Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davacının ... Mahallesi, 27394 ada 10 parselde 435,63 m2, 27394 ada 11 parselde 1.127,29 m2, 27407 ada 4 parselde 821,48 m2, 27407 ada 5 parselde 343,40 m2, 27408 ada 2 parselde 217,05 m2'lik yerle ilgili taleplerinin hukukî yararı bulunmadığından reddine, davacının ....Mahallesi, 27394 ada 10 parselde 1.050,37 m2, 27394 ada 11 parselde 353,71 m2, 27407 ada 4 parselde 167,52 m2, 27407 ada 5 parselde 600,60 m2, 27407 ada 7 parsel 1.264,00 m2, 27408 ada 2 parselde 584,95 m2'lik yerlerle (fen bilirkişisinin 02.09.2010 tarihli krokisinde kırmızı kalemle işaretli yerlerin) ilgili davanın kabulüne, bu yerlerin orman tahdit içerisinde bırakıldığı anlaşıldığından orman tahdidi dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuya dayanılarak, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları ile arazi kadastro paftasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla, çekişmeli parsellerin kısmen öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, gerçek kişiler adına tapulu olduğu gözetilmeden, etrafındaki sahipsiz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler ve Hazine adına kayıtlı parseller ile bir bütün olduğu sanılarak 1986 yılından sonra yeşil kuşak projesi kapsamında ağaçlandırıldığı, ağaçlandırmanın kısmen başarılı olduğu, tapu sahibi gerçek kişilerin onayı alınmadan, tapuda adlarına kayıtlı taşınmazın kısmen ağaçlandırılmasının hukuken sonuç doğurmayacağı, davacı gerçek kişi adına tapuda kayıtlı taşınmazı orman haline dönüştürmeyeceği, ancak; bu yerin ağaçlandırılan bölümlerinin davalı

yönetim tarafından orman olarak kullanılmak üzere kamulaştırılması olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından Hazine adına kayıtlı taşınmazlarla değiştirilmesi yoluna gidilebileceği gözetilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9389, Karar No: 2018/5574, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9389 E.  ,  2018/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Oğuzeli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2011 tarih ve 2011/233 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığının, ... 1 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu Başkanlığının 17.05.2011 tarihli kararı ile mevzuata uygun bulunan, 11.05.2011 tarih, VDENR-2011-1818/10 sayılı basit raporda sanığın yetkili temsilcisi olduğu ... Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti.’nin 6111 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunması nedeniyle mükellef hakkında yapılacak başka bir işlem bulunmadığının belirtilmesi karşısında; 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilmeyeceğinden davanın düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/1. maddesindeki duruşmaya gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kurala rağmen, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

II. Sanık ... hakkında verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında Oğuzeli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2011 tarih, 2011/195 esas sayılı iddianamesi ile “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan, 18.10.2011 tarih ve 2011/233 esas sayılı iddianamesi ile de “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçlar birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan, her yıla ilişkin ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, ...’nın 12.05.2011 tarih, VDENR-2011-1818/11 sayılı basit raporunda sanığın yetkili temsilcisi olduğu Özşetil Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti.’nin 6111 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunması nedeniyle mükellef hakkında 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin yapılacak bir işlem bulunmadığı belirtilmiş olup, sanık hakkında 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa bulunmadığından, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının, düşürülmesine, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Suça konu son fatura 25.11.2006 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığından suç tarihinin, “21.12.2006” olacağı, suç tarihi itibariyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı nazara alındığında, suç tarihinde sahte fatura kullanmak suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b- Sanığın 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığının dosya kapsamından anlaşılmasına karşın, zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... yönünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17817, Karar No: 2015/29529, Tarih: 26.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17817 E.  ,  2015/29529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir(İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).Somut olayda, alacaklının, hakkında yapılan ilamlı icra takibi nedeniyle borcun tamamını ödemesi üzerine, ilamın diğer borçlusu olan muteriz borçludan rücuen tahsil amacıyla genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yaptığı anlaşılmaktadır.Alacaklı ... ile borçlu ...'in müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna dair, ... 3. İş Mahkemesi'nin 2012/ 561 E., 2013/704 K. sayılı ilamına dayalı olarak başlatılan takip nedeniyle borcu ödemek zorunda kalan ...'in, takip nedeniyle yaptığı ödeme belgeleri, diğer ilam borçlusuna rücu edebileceği miktara ilişkin olarak, İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığından, itirazın kaldırılmasını isteyemez.Buna göre, ilamın müteselsil borçlusu olan alacaklının, ilamlı takip gereği ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için ilamın diğer müşterek ve müteselsil borçlusu olan muteriz borçluya rücu edebileceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9819, Karar No: 2023/4510, Tarih: 14.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9819 E.  ,  2023/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/255 E., 2021/304 K.

DAVA TARİHİ : 08.07.2010

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi dışında kalan taşınmazın tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından hüküm bozulmuş; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili, Kumluca ilçesi, Çavuş Köyü, 1637 parsel sayılı taşınmazın 843 m2'sinin kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığı gerekçesi ile açılan tapu iptal ve tescil davası sonucu mahkeme kararı ile tapusunun iptal edildiğini, bu kararın kesinleştiğini, davacı adına kayıtlı taşınmazın mülkiyetinin davalı Hazineye geçmesinin davacıyı mağdur ettiğini, taşınmazının bulunduğu konum itibariyle çok değerli olduğunu, davacının mülkiyet hakkından yoksun bırakıldığını ileri sürerek, 200.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınıp davacıya verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında kıyı kenar çizgisinin deniz tarafına daha da yaklaştığını, davacıya ait iken tapusu iptal edilen taşınmazın kıyı kenar çizgisinin dışında, kara tarafında kaldığını belirterek, davanın "tescil" yönünde ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, dava konusu 1637 parsel sayılı taşınmazın bölgede yapılan kadastro çalışmaları ile 23.05.1986 tarihinde Hazine adına tespit gördüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.04.2014 tarihli ve 2010/351 Esas, 2014/296 Karar sayılı kararı ile; "Davaya konu 1637 parsel sayılı taşınmazın 843 m2 lik kısmının İdare Mahkemesince belirlenen kıyı kenar çizgisinin kara tarafında kaldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA ve BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. BOZMA KARARI

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 04.03.2020 tarihli ve 2016/13062 Esas, 2020/2134 Karar sayılı kararı ile;

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.04.2014 tarihli ve 2010/351 Esas, 2014/296 Karar sayılı kararı ile; "Davaya konu 1637 parsel sayılı taşınmazın 843 m2 lik kısmının İdare Mahkemesince belirlenen kıyı kenar çizgisinin kara tarafında kaldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA ve BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. BOZMA KARARI

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 04.03.2020 tarihli ve 2016/13062 Esas, 2020/2134 Karar sayılı kararı ile;

"davanın kabulüne dayanak yapılan 2013 tarihli kıyı kenar çizgisine dair harita ve dayanak tutanaklar ile kıyı kenar çizgisinin kesinleşip kesinleşmediği ilgili idareden sorularak alınacak cevabı yazı ve belgelerle birlikte 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, çekişmeli taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisine göre kara parçası tarafında kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. BOZMA SONRASI MAHKEMECE BOZMAYA UYULARAK VERİLEN KARAR

Mahkemenin 2020/255 Esas, 2021/304 Karar sayılı kararı ile; "Antalya ili, Kumluca ilçesi, Adrasan Mahallesinde kain 1637 parsel sayılı taşınmazın 830,68 m2'lik bölümün kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığının tespiti ile bu yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi, ilgili Belediyenin davaya dahil edilmemiş olması, kısmen kabul kararı verildiği halde Hazine lehine vekalet ücreti verilmemesi ve yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmış olması sonucu yanlış karar verildiği ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın yeni belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kalması nedeniyle davacı adına tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesi;

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesi;

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın yeni belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kalması nedeniyle davacı adına tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesi;

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesi;

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun "Sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar" başlıklı 715. maddesi;

4. ... Medeni Kanunu'nun "Kaydedilmeyecek taşınmazlar" başlıklı 999. maddesi;

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'nın uygulanacağı davalar yönünden HUMK'nın 428 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna, bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22514, Karar No: 2012/21322, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22514 E.  ,  2012/21322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.