muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3152, Karar No: 2015/4110, Tarih: 12.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3152 E.  ,  2015/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi sırasında kendisinden haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek 2.995,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.245,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, konut kredisi alımı sırasında dosya masrafı vb adlar altında tüketiciden tahsil edilen mablağın iadesi istemine ilişkindir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de banka zorunlu ve belgeli masraflarını isteyebilecektir. Davalı banka ekspertiz işlemleri için dava dışı firmaya faturaya dayalı olarak 300,00 TL ödendiğini savunmuş ve bu konuda toplu fatura ile firma tarafından davacının adı geçer şekilde verilmiş 300,00 TL lik ekspertiz ücreti belgesine dayanmıştır. Mahkeme bu savunma üzerinde durularak, gerekirse bilirkişi incelemesi yapılıp davacıya iade edilen kısmen ret kararına konu 750,00 TL nin de hangi kalem kesintiye ilişkin olduğu da belirlenerek neticesine göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18891, Karar No: 2010/7526, Tarih: 28.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/18891 E.  ,  2010/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK 59. maddelerine göre iki kez 15 ay hapis cezası, ve içtimaen 30 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına..

Hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede, Defterdarlık mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" ve aynı takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davaları açıldığı ve bu suçlar birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu halde "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; "sahte fatura düzenlemek" suçundan zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle artırılması ve faturaların adet ve tutarlarına, zarar miktarına, kast yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suç unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/48352, Karar No: 2013/9635, Tarih: 21.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/48352 E.  ,  2013/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ile bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan TCDD vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkiliyle davacı arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığını, davacının yüklenici şirketin işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise dava konusu alacaklardan müvekkilinin sorumluluğu olmadığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, son dönem ihalenin müvekkili şirket tarafından alınamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının nasıl hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde, davacının sadece yazları günde 9 saat çalışarak fazla mesai yaptığını ileri sürmüş, kış dönemi için herhangi bir talebi olmamıştır. Mahkemece talep aşılarak tanık beyanlarına göre hem kış, hem yaz dönemi için fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai alacağı yönünden sadece yazın günde 9 saatten, haftanın 6 günü için hesaplanacak fazla mesai alacağının kabulüne karar vermektir.

3- Davalı işverene karşı davası bulunan davacı tanıklarının beyanlarına dayanılarak davacının ayda 4 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesaplanmıştır.Ancak davacı tanıkları "hafta tatillerinde çalışırdık " şeklinde genel bir ifade kullanıp, somut olarak ayda kaç pazar çalışıldığını ifade etmemişlerdir. Ayrıca davacı tanıklarının kendi davaları da olduğundan menfaatleri gereği aleyhe olacak şekilde beyanda bulunmaları beklenemez. Davalı tanıkları ise ayda 2 pazar çalışıldığını ifade etmişlerdir. Davacının ayda 2 pazar çalıştığı anlaşıldığından hafta tatili alacağı buna göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6629, Karar No: 2017/23958, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/6629 E.  ,  2017/23958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı muhtesat bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 18/05/2016 gün ve 2016/7933 Esas - 2016/8128 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince bozulmuş; bu karara karşı, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı tarafından yetiştirilen ve dava konusu taşınmaz üzerinde el atma öncesinde mevcut olan meyve ağaçlarının bedelinin el atan idareden tahsiline karar verilmesi gerektiği bu defa yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.05.2016 gün ve 2016/7933 E. 2016/8128 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasına geçilerek yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Dava konusu taşınmaz üzerinde el atma öncesinde bulunan meyve ağaçlarının davacı tarafından yetiştirilmiş olduğunun tespiti ile ağaçların dosyada mevcut sayı, cins ve yaşları dikkate alınarak taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilip, tespit edilen bedelin el atan idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10345, Karar No: 2017/4671, Tarih: 30.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10345 E.  ,  2017/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Alacaklı vekili kamulaştırmasız el atma tazminat ilamına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, icra vekalet ücretinin nisbi hesaplanması gerekirken maktu hesaplandığını açıklayarak anılan işlemin iptalini talep etmiştir. Mahkemece İcra Müdürülüğü'nün işleminde yasal düzenlemeye aykırılık bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir. Hükmün alacaklı vekilince temyizi üzerine, Dairemizce, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğinden icra vekalet ücretinin nisbi olması gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak alacaklının şikayeti kabul edilmiş vakalet ücretinin maktu hesaplanmasına ilişkin 01.10.2014 tarihli kararının iptaline karar verilmiştir. Borçlu vekilince bu son hüküm temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Hemen belirtelim ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesi'nce verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmünün, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK. nun 21.01.2004 gün, 2004/10-44 E, 19 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527; 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337; 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288; 03.12.2008 gün ve 2008/10-730-732; 27.05.2009 gün ve 2009/21-168-218 sayılı ilamları).

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmamakta ise el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Somut olayda; idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup 1996 yılında olduğu anlaşılmaktadır. İcra dosyasına 29.09.2014 tarihinde ödeme yapılmıştır. 01.10.2014 tarihli dosya hesabında 250,00TL maktu icra vekalet ücreti üzerinden dosya borcu hesaplanmış borçluya iade edilecek fazla miktar da bulunmuştur. Ödemenin yapıldığı bu tarih itibariyle henüz maktu icra vekalet ücreti uygulamasına yönelik yukarıda açıklaması yapılan Yasa hükmü iptal edilmemiş olduğundan 250,00TL maktu icra vekalet ücreti ile yapılan hesapla dosya borcu ödenmiş bir başka anlatımla dosyanın infazı gerçekleşmiştir.

Dairemizce icra dosyasında Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından önce infazın gerçekleştiği gözden kaçırılarak maddi hataya dayalı olarak oluşturulan bozma ilamına uyulmakla taraflar yönünden usuli kazanılmış hak oluşmaz.

Bu durumda, Mahkemece, icra dosyasına yapılan ödeme sonucunda maktu icra vekalet ücreti hesaplaması ile dosya infaz olunduğundan ve ödeme tarihi itibariyle maktu icra vekalet ücretine yönelik düzenleme de Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmediğinden alacaklı vekilinin nispi icra vekalet ücreti hesaplanması yönündeki şikayetinin, ilk karar doğrultusunda reddine karar verilmesi gerektiği nazara alınarak hüküm tesisi amacıyla kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12671, Karar No: 2011/13559, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12671 E.  ,  2011/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.03.2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 5.950,00 TL’den ibaret eser bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalı kooperatife ait inşaatta 17 bağımsız bölümün alçı ve boya işlerini yaptığını, her daire için 350,00 TL bedel kararlaştırıldığını, toplam 5.950,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise davaya cevap vermemek suretiyle akti ilişkinin varlığını inkar etmiştir.

Eser bedelinden kaynaklanan bu gibi uyuşmazlıklarda bir şeyin sözleşmesine, fen ve amacına uygun meydana getirilerek iş sahibi adı verilen kişiye teslim edildiğini ispat yükü yükleniciye düşer. Eser bedelinin ödendiğini ispat ise iş sahibine aittir. Taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı çekişmeli değildir. Dava konusunun miktarına göre akti ilişkinin varlığı senetle kanıtlanabilir. Kısaca, davacı iddiasını yöntemince kanıtlayamamıştır. Ancak;

Davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacıya yemin teklif hakkını hatırlatmak, akti ilişki yemin deliliyle kanıtlanırsa davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi takdirde davanın reddine karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak akti ilişkinin varlığı kanıtlanmış gibi istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8462, Karar No: 2013/11754, Tarih: 08.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8462 E.  ,  2013/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TÜKETİCİNİN HAKEM KURULU KARARINA İTİRAZI

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esastan reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla esas karar kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle 25/01/2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 13/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 26/02/2013 tarihinde temyiz etmiştir.