muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4314, Karar No: 2006/7039, Tarih: 04.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4314 E.  ,  2006/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 68/1.maddesi hükmü aynen; "talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikte takdik edilen borç ikrarını içeren bir senete yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı borçlunun kesin olarak itirazının kaldırımasını isteyebilir" hükmünü içermektedir. Alacaklının dayandığı belge anılan madede de belirtilen nitelikte değildir. Mahkeme sadece borçlunun cevap layihasındaki kabulüne dayalı olarak karar vermiştir.

İİK.nun 68/son maddesinde ise; "itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu diğer tarafın talebi üzerine %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" yasal düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece esasa ilişkin bir inceleme yapımamış sadece borçlunun kötü niyetli olduğundan söz edilip bununda 68/son maddesinde yasal dayanağı da bulunmadığından, onun icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Eskişehir 2.İcra Mahkemesinin 29.12.2005 tarih ve 2005/453 E. - 2005/892 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan "davalı kötü niyetli olarak itiraz ettiğinden itiraz ettiği kısmın %40'ı olan 5.442.00.YTL. tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ilişkin kısmın karar metninden çıkarılmasına, kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2503, Karar No: 2017/7329, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2503 E.  ,  2017/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 ve 6831 sayılı kanunlara göre yapıldığı anlaşılan ilk orman tahdidi ile 1744, 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlara göre yapılmışsa aplikasyon, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları ile sonuçlarının ilanına ilişkin askı ilan tutanaklarının, taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösteren ilk orman tahdit harita örneğinin, aplikasyon ve 2/B madde uygulama harita örneklerinin orijinallerinden çekilmiş onaylı, renkli fotokopi örneklerinin ilgili yerlerden getirtilerek, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle ve fen bilirkişisinin 24/04/2015 tarihli raporunda 2/B aplikasyon hattının hatalı olduğu belirtildiğinden, bu hatanın nereden kaynaklandığı ve zemindeki durum ile örtüşüp örtüşmediği ile taşınmazın zemindeki sınırlarının da farklı renki kalemle da gösterildiği müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1771, Karar No: 2014/5869, Tarih: 28.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1771 E.  ,  2014/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/234642

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/229 Esas, 2012/421 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İdari soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan ve esasa etkili anlatımda bulunan Furkan, Emre ,Sevda ve Emriye 'in mahkemece yöntemince çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmelerinden, tanıklar İ.. E.., Ş.. Ç.., E.. K.., H.. B.., D.. G.. ve D.. T..'un yargılama sırasında alınan beyanlarıyla ilk ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13933, Karar No: 2013/9122, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13933 E.  ,  2013/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun 30.04.2008 tarihinde .... Fatih Sultan Mehmet İlköğretim Okulunun penceresinin demirini söküp camını kırmak suretiyle içeri girdikten sonra bilgisayar kasasını ve müştekiye ait cep telefonunu çaldığı anlaşılmakla, atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için hükmedilen hapis cezası nedeniyle hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında, ödenmeyen adli para cezasının hapse veya diğer tedbirlere çevrilmesinin olanaklı olmayıp, anılan maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” denilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ilişkin bölümlerin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27451, Karar No: 2024/1562, Tarih: 14.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/27451 E.  ,  2024/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/91 E., 2015/515 K.

DAVALILAR : 1. ...

2....

3. ...

4. ...

5. ... vekilleri Avukat ...,

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.02.2011

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki adli yardım talepli haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıların murisinin yanında işçi olarak çalışırken işten çıkmak zorunda kaldığını, sonradan davalıların murisinin müvekkiline gelerek özel nedenlerle iş yeri açamadığını, müvekkili adına iş yeri açmak istediğini belirttiğini, bunun karşılığında müvekkiline kâr payı vereceğini, maaş vermese de sosyal güvenlik sigortası primlerini yatıracağını taahhüt ettiğini, müvekkilinin bu teklifi o günün şartlarında zor durumda ve işsiz olması nedeniyle kabul ettiğini, müvekkilinin söz konusu iş yerinin sadece kuruluş işlemlerini yaptığını, bunun dışında iş yerinin hiçbir faaliyetinde yer almadığını, davalılar murisinin iş yerini müvekkili adına işletmesine ve gelir elde etmesine rağmen hiçbir zaman müvekkiline kâr payı vermediğini, vergi dairesi nezdinde yapılan incelemelerde de şirketin kâr elde ettiği ancak bu kârın vergi dairesine bildirilmemiş olması nedeniyle müvekkilinin vergi cezaları ile karşı karşıya kaldığını, davalılar murisinin düzenlediği faturaların sahte olması nedeniyle İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinde üç yıl boyunca yargılandığını, söz konusu olaylar nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek kâr payı nedeniyle şimdilik 5.000,00 TL'nin avans faizi ile 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın muacceliyet tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; muris tarafından işletilen işletmenin kâr elde ettiği ve davacının söz konusu şirketin vergi borçlarını ödediği iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; muris tarafından işletilen işletmenin kâr elde ettiği ve davacının söz konusu şirketin vergi borçlarını ödediği iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında aldırılan 20.07.2015 tarihli bilirkişi raporu denetime elverişli kabul edilerek davacı ile davalıların murisi arasında olası bir şirket zararı halinde meydana gelen zararın muris tarafından karşılanacağına dair bir sözleşmenin bulunmadığı, vergi borcunun ödenmesi halinde davalılar murisine rücu edebilmesi için taraflar arasında yapılmış bir sözleşmenin varlığının zorunlu olduğu, bu hususa ilişkin herhangi bir sözleşme bulunmadığından davacının iddiasını ispat edemediği ve ödediğini iddia ettiği vergi asıl ve cezalarının davalılardan tahsilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalılar murisinin müvekkilinin adını, vergi kaydını kullanarak haksız kâr elde ettiğini, faturalar imzalayıp ticari faaliyet sürdürdüğünü, davacının davalıların murisince isminin kullanılmasından habersiz olması nedeniyle isminin kullanılması karşılığında aylık elde edilen kârdan verilmesi gereken 1/2 kısımdan mahrum kaldığını, buna rağmen vergi dairesi nezdinde ise kâr elde eden konumunda göründüğü için ölenin ödemesi gereken vergileri ödemek zorunda kaldığını, hatta İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesi nezdinde 2006/625 E. 2009/253 K. sayılı dosyasında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan davalılar murisinin usulsüz işlemleri nedeniyle onunla birlikte üç yıl boyunca yargılandığını ve faturalar üzerindeki imzaların müvekkiline ait olmadığının saptanması üzerine beraat ettiğini, davacının, davalılar murisinin yasa dışı eylemlerini ve usulsüz ticaretini vergi dairesinden ve Ceza Muhakemesinden tebligat geldiğinde öğrendiğini ve ölene başvuruda bulunmak için kendisini ararken ölenin Afyon Cezaevinde naylon fatura kullanmaktan hükümlü olarak cezasını çekmekte olduğunu öğrendiğini, dava dosyası içinde yer alan tanık ifadelerinde müvekkilinin davalıların murisinin yanında çalıştığının doğrulandığını, ceza yargılaması gerekçesinde "Her ne kadar şirketin temsilcisi ... görülmekte ise de bu iş yerinin gerçek temsilcisi ve patronunun Necmettin Selimoğlu olduğunun sadece kayıtların Semiha üzerinde görüldüğünün" vurgulandığını, buna rağmen bilirkişi kurulundan çıkan raporda sanki tüm kusur müvekkiline aitmiş gibi görülüp uğradığı maddi ve manevi zararlardan hiç birini kabule şayan bir beyanda bulunulmadığını, davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılar murisinin usulsüz ve yasadışı iş ve işlemleri nedeniyle davacının vergi ve ceza ödemek zorunda kalmış olması ve işyerinden alması gereken kâr payını alamamış olması nedeniyle davalılar murisi tarafından işletilen ve vergi dairesi nezdinde davacı adına işlem gören iş yerindeki faaliyetten elde edilen kâr payı alacağı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere özellikle karara esas alınan bilirkişi heyet raporu ile taraflar arasında yapılmış bir sözleşme veya böyle bir sözleşmenin yapıldığına ilişkin delil sunulmadığının, ücret ödenmese de en azından SGK primlerinin yatırılacağının davalılar murisi tarafından davacıya söylenmiş olmasının bağımlılık unsurunun olmadığının, taraflar arasında muvazaalı bir iş ilişkisinin yaratıldığını gösterdiği, mirası reddeden davalı ...'nın açılan davadan sorumlu tutulamayacağının belirlenmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3073, Karar No: 2016/3585, Tarih: 07.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/3073 E.  ,  2016/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2014/532 esas, 2015/715 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 02/09/2015 tarihli ve 2015/755 esas, 2015/484 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 10/09/2015 tarihli ve 2015/1136 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 03/02/2016 gün ve 94660652-105-34-14646-2015-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1136 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5800, Karar No: 2014/7437, Tarih: 21.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5800 E.  ,  2014/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemenin gerekçeli karar hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde, davaya konu kış bahçesi yerine yüzme havuzu yazılması doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "yüzme havuzunun" ibaresi metinden çıkartılarak yerine “kış bahçesinin" ibaresi yazılmak suretiyle, 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.