muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3636, Karar No: 2013/8757, Tarih: 05.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3636 E.  ,  2013/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar müdafiinin katılan sıfatıyla hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla mağdur sanık ... hakkındaki hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Sanıklar ... ve Yakup haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Olaya, mağdur sanık ...'ın kusuru ile meydana gelen trafik kazasından sonra bıçak çekerek katılan sanıkları yaralamaya teşebbüs etmesinin neden olduğunun kabulü ve bıçakla yaralamaya teşebbüs eylemleri nedeni ile ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, sanıklar ... ile Yakup hakkında tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8129, Karar No: 2010/987, Tarih: 03.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/8129 E.  ,  2010/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümülülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda tekerrür nedeniyle herhangi bir artırımın öngörülmediği gözetilmeden, karar tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı kanunun 81. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması suretiyle, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uyarınca yapılan artırıma ilişkin bölümün hüküm fıkrasında çıkartılması ve sanığın sonuçta 1153 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2010 günü tekerrür uygulamasıyla ilgili oybirliğiyle, hapis cezası yanında öngörülen adli para cezasının miktarı yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 5/2. fıkrasının, 19.12.2006 yürürlük tarihli 5560 sayılı yasa ile değişikliğe uğramadan önceki halinde "bu kanunlarda TCK da belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, 1. fıkrada belirtilen kanunlarda alt ve üst sınırlardan birisi veya bunlardan her ikisi gösterilmemiş olmakla birlikte, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı 450 TL olarak uygulanır" düzenlemesi dikkate alındığında, 677 sayılı yasanın 1/2. fıkrasında adli para cezasının alt sınırı gösterilmiş olmakla, para cezasının tayininde 5252 sayılı yasanın 5. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın lehine bulunan aynı yasanın 4/b-1 fıkrasına göre, 677 sayılı yasanın 1. maddesindeki para cezasının alt sınırdan tayin olunması halinde cezanın 50 liranın 85715 katı alınmak suretiyle 4 TL olarak belirlenmesi gerekeceğinden" hükmün bozulması yerine, sanığın aleyhine olan 765 sayılı TCK 19. maddesi uyarınca belirlenen 343 TL adli para cezasının yerinde olduğu kabul edilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/6579, Karar No: 2023/1312, Tarih: 30.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2021/6579 E.  ,  2023/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin, davalı ... Üniversitesinin ... Expo Center'da organize etmekte olduğu Uluslararası ... Girişimcilim ve İş Fırsatları Zirvesi fuar organizasyonuna dair tam görsel tasarım ve tanıtım uygulama işini kampanya kapsamında yaptığını ve müvekkil üniversiteye teslim ettiğini, bu işin 50.000,00 TL karşılığında yapılması konusunda anlaşma yapıldığını, müvekkilinin işi anlaşmaya uygun şekilde zamanında teslim ettiğini, buna karşılık davalının 27.000,00 TL ödediğini, kalan 23.000,56 TL'lik kısmını ödememesi üzerine başlatılan ilamsız icra takibinin, davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle müvekkil idarenin 16-17-18 Mart 2012 tarihlerinde ... Expo Center'da gerçekleştirilen Uluslararası ... Girişimcilik ve İş Fırsatları Zirvesi kapsamında, zirvenin tanıtımına yönelik belirli işlerin davacı firma tarafından yapılması konusunda mutabakata varıldığını ancak davacı firmanın iddia ettiği gibi işin bedelinin 50.000,00 TL olmadığını davacı tarafça kesilen faturaların toplam miktarının 43.000,26 TL olduğunu, davacı firma tarafından zamanında veya hiç gerçekleştirilemeyen işler olduğunu bu işlerin bir kısmının müvekkil idare tarafından bir kısmının ise Yörük Sanayici ve İş Adamları Derneği tarafından karşılanmış olduğunu, davacı firmanın kötü niyetli olduğunu, müvekkil şirketten alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.12.2015 tarih ve 2013/612 Esas 2015/422 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.12.2015 tarih ve 2013/612 Esas 2015/422 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 05.07.2017 tarih 2016/1256 E. 2017/2763 K. sayılı ilamı ile dosya kapsamından taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, davacının 08.05.2012 tarihli 23.000,56 TL'lik faturaya dayalı olarak icra takibine giriştiği, davalı iş sahibi takibe dayalı faturada yazılı bir kısım işlerin yapılmadığını savunmakta olup kural olarak yüklenicinin faturada yazılı olup davalı tarafça kabul edilmeyen işleri tamamlayıp teslim ettiğini kanıtlamak zorunda olduğu, bu nedenle mahkemece daha önce hükme esas raporu düzenleyen reklamcı bilirkişiden alınacak ek raporla davacının fatura içeriğinde yazılı olup teslim ettiğini kanıtladığı iş ve imalatların taraflar arasında uzlaşılmış bir bedelin bulunmaması nedeniyle yapıldığı yıl piyasa rayiçleriyle bedelinin hesaplattırılıp yapılan 27.000,00 TL'lik ödemelerden bu faturayla ilgili ödeme varsa mahsup edilip davanın sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacı taraf davalı ile yapmış olduğu sözleşmede üzerine düşen edimlerden yaptığını iddia ettiği ve kendi logolarını kullandığına dair belgeleri ispat edememiş olduğundan faturada yer alan ve 12.09.2012 tarihli davalı tarafın cevap dilekçesinde yapıldığı kabul edilen işlerin imalat bedeli ile davacı tarafça ... Logo Tasarımı'nın yapıldığı konusundaki iddiaların davalı tarafça tereddütsüz şekilde ispatlanamamış olduğundan logo bedeli de düşülerek ve yine bu bedelden yapılan ödemeler de mahsup edilmek kaydı ile tarafların arasındaki sözleşme uyarınca davacıya ödenmesi gereken miktarın hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 4.063,24-TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı tarafın dilekçesinde yapıldığını kabul ettiği işlerin faturada kalem olarak belirtilmediği gerekçesi ile hesaplama dışı bırakılamayacağını, hesaplama dışı bırakılan davalının kabul ettiği işlerin faturada "5. Uluslararası ... Girişimcilik ve İş Fırsatları Zirvesi Dokümanları" şeklinde bir kalem olarak yer aldığını, teslim edilmediği kabul edilen ... logo tasarım isimli çalışmanın davalı tarafça sosyal medya hesaplarında ve basılan broşürlerde kullanıldığını belirterek mahkeme kararının bozularak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hemenis.com logo tasarımının davacı tarafından yapılmış ancak logonun dijital ortamda ya da DVD-CD gibi saklanabilir durumda vektörel formatta müvekkil idareye teslim edilmediğini, sadece mail ortamında jpeg formatında gönderildiğini, bu bedelin de düşülmesi gerektiğini, ayrıca karara esas alınan bilirkişi raporundaki rakamların yüksek olduğunu, müvekkilin tacir olmadığını, hüküm altına alınan işleyecek faiz miktarının da yasal faiz olması gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozularak davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesi ile diğer taleplerinin yanında, ... Logo Tasarım bedelinin de davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, ... Logo Tasarımı'nın yapıldığı konusundaki iddiaların tereddütsüz şekilde ispatlanamamış olduğu gerekçesiyle logo bedeli düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de dosya kapsamından ... logo tasarımının davalının sosyal medya hesaplarında ve bastırılan broşürlerde kapak tasarımında, kartvizit ve cepli dosyalarda kullanıldığı ayrıca mail ortamından jpeq " dosyası olarak gönderildiği sabittir. Bu nedenle 14.12.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre hesaplanan 7.012,18-TL'lik ... logo tasarım bedelinden de davalının sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle karar verilmesi hatalı olmuş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan sebeplerle, Davalı iş sahibi vekilinin tüm, davacı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

İstek halinde temyiz peşin harcın davacıya iadesine,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, (1. Bent uyarınca)

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19505, Karar No: 2016/7341, Tarih: 12.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19505 E.  ,  2016/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.04.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davacı vekili Av. ...'ın sağlık sorunları nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Vekaletnamesinde tevkil yetkisi olduğu ve mazeretini belgelendirmediği görüldü. Mazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Eldeki davanın son duruşmasında tefhim edilen kısa kararda Türk Medeni Kanununun 164. maddesiyle birlikte evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebiyle davanın kabulüne karar verildiği, bununla birlikte hükmün gerekçe kısmında terk nedeniyle boşanmaya karar verildiği açıklanmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında Türk Medeni kanununun 166/3. maddesi uyarınca hüküm kurularak, kısa karar, gerekçeli karar ve hüküm gerekçesi arasında çelişki yaratılmış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.04.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/7485, Karar No: 2017/1607, Tarih: 13.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7485 E.  ,  2017/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının Ocak 1995-1997 ve Ocak 2000 - Mart 2007 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.000,00 TL olduğunu, davacının sigorta ödemelerini kontrol ettiğinde davalı şirketin yıl içindeki çalışmasının tamamının gösterilmediğini ve sigorta primlerinin eksik ödenmiş olduğunu öğrendiğini, maaş ödemelerinin de eksik yapıldığını, fazla mesai ve izin ücretlerinin ödenmediğini, yasal izinlerinin kullandırılmadığını, bu nedenle davacının Mart 2007 tarihinde haklı nedenle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 1995-1997 ve 2000-2007 tarihleri arasında çalıştığını ve iki dönemde de özel sebepleri olduğunu söyleyerek işten ayrıldığını, bu nedenle tazminat talep hakkı bulunmadığını, davacının 1995-1997 tarihleri arasındaki çalışmalarına ait alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve talep edilemeyeceğini, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve kullanmadığı izinlerin ücretini aldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, yıllık ücretli izin alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesi 20/03/2007 tarihinde sona eren davacı işçi, dava dilekçesinde 100 TL yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş ve 26/06/2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır. Islah dilekçesi davalı vekiline duruşmada elden tebliğ edilmiş ve davalı vekili aynı celsede ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, yıllık ücretli izin alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesi 20/03/2007 tarihinde sona eren davacı işçi, dava dilekçesinde 100 TL yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş ve 26/06/2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır. Islah dilekçesi davalı vekiline duruşmada elden tebliğ edilmiş ve davalı vekili aynı celsede ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Fesih tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126. maddesi uyarınca işçilik haklarından olan izin ücretleri iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Islah tarihi itibariyle anılan istek dava dilekçesi ile talep edilen 100 TL dışında zamanaşımına uğramıştır. Yıllık izin alacağı talebinin zamanaşımına uğradığı gözden kaçırılarak karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6135, Karar No: 2013/5823, Tarih: 08.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/6135 E.  ,  2013/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet,

Ek Karar: Temyiz isteminin reddi.

Sanığın yokluğunda verilip 08.12.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 03.01.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki olan temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 04.01.2013 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5295, Karar No: 2018/1363, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5295 E.  ,  2018/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve sahte fatura ile müstahsil makbuzu düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçun maddi konusunun fatura ve müstahsil makbuzu olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanununun 230, müstahsil makbuzlarının ise aynı Kanunun 235. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde yalnızca 09.12.2006 tarihli müstahsil makbuzu fotokopisi olup, 2006 ve 2007 takvim yılında kullanılan faturalar ile 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği belirtilen fatura ve diğer müstahsil makbuzlarının dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, belirtilen faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri getirtilerek dosya içerisine konulması incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi; sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporları getirtilerek, bu kişilere yönelik dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve sahte fatura ile müstahsil makbuzu düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, hükmün gerekçesinde sanığın 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlediği ve sahte fatura kullandığı kabul edilerek ikişer kez cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının her takvim yılı için birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında 2006 ve 2007 yılları için yalnızca sahte fatura kullanmak suçundan hükümler kurularak çelişki oluşturulması,

b)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.