muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21137, Karar No: 2017/6767, Tarih: 01.06.2017

Davacı tüketici olduğuna göre , tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 24.2.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 16.12.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 24.2.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 16.12.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek , ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da ; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20368, Karar No: 2015/21939, Tarih: 07.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20368 E.  ,  2015/21939 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : M.. M..

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile M.. M.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.02.2015 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 2.026,78 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının tapu kaydına güvenerek taşınmazı satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 668 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda A ve C harfleriyle gösterilen toplam 2.026,78 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İdarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin kesinleşmesinden bahsedebilmek için; kıyı kenar çizgisinin tespiti için idarece yapılan işlemin askıya çıkarılması yeterli olmayıp, ayrıca kararın ilgili tapu kayıt maliklerine tebliğ edilmesi, buna rağmen yasal yollara başvurulmamış olması ya da başvurulduğu halde işlemin iptal edilmeyerek kesinleşmiş olması gerekir. Dosyaya getirtilen belgelerden bu tebliğ işleminin yapılmadığı, bu nedenle idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda bu sorunun 3621 sayılı yasa uyarınca çözümlenmesi gerektiği açıktır. Ne var ki; kesinleşmese bile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile farklı bir sonuca ulaşılması durumunda bunun gerekçesinin bilirkişiler tarafından açıklanması gerekir. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bilirkişilerce farklı bir sonuca ulaşılmış, ancak bunun gerekçesi açıklanmamış ve idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alınarak hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; mevcut bilirkişilerden ek rapor alınarak keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, çelişkinin bu şekilde giderilememesi halinde; önceki bilirkişilerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu

-//-

O halde mahkemece yapılacak iş; mevcut bilirkişilerden ek rapor alınarak keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, çelişkinin bu şekilde giderilememesi halinde; önceki bilirkişilerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu

-//-

taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9259, Karar No: 2014/18018, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9259 E.  ,  2014/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın kardeşi... ile ortak olduğu ... Hediyelik Eşya Kozmetik Dayanıklı Tüketim Malları Tic. Ltd. Şti'deki hissesini 08/03/2005 tarihinde kardeşine devretmek suretiyle ortaklığını sona erdirdiği halde, katılanın ... Ticaret isimli iş yerinden satın aldığı mal karşılığında 25/04/2006 ödeme tarihli 1500 TL bedelli, alacaklısı katılan ..., borçlusu ...'in yetkilisi olduğu şirket, kefilinin ise sanık ... olarak bono düzenleyip vermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde “suça konu malları ortaklığın sona ermesinden sonra kendisi adına aldığını, ancak suça konu senedi alacaklı şirketinde çalışan ... isimli kişinin yazdığını, kendisinin ise sadece imza attığını,borçlu olarak şirketin yazıldığını farketmediğini, mahkemedeki savunmasında ise ortaklığın devam ettiği tarihte mal alıp karşılığında senet verdiğini, ortaklığın bitmesinden sonra senet vermediğini savunması, tanık...'in ortaklığın bitmesinden sonra kardeşi ...'in kendi adına malları alıp senet verdiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;sanığın savunmasında bahsettiği Hakkı ismindeki şahıs tespit edilerek tanık olarak beyanının alınması, senetteki tüm yazı ve imzaların sanığın el ürünü olup olmadığı husunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile malların şirket önünde teslim edilmiş olması nedeniyle sanığın malları satın ve teslim aldığı sırada kendisini şirket yetkilisi olarak tanıtıp tanıtmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8372, Karar No: 2010/9951, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8372 E.  ,  2010/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazın meni davasının yapılan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu 11.2.2010 tarihinde kendisinin bulunmadığı bir sırada eczanede yapılan denetimde kime ait olduğu belli olmayan küpürü kesik ilaçların bulunduğu gerekçesiyle sözleşmenin 6 ay süreyle feshedilip 118.892.15 TL cezai şart tahakkuk ettirildiğini, oysaki ilaçların üzerinde kime ait olduğunu gösteren reçete suretlerinin bulunduğunu, öte yandan birtakım ilaçlarında kanser hastası olan eniştesi ...'e ait olup, ...'ün tedavi gördüğü hastane tarafından muhafaza sorunu nedeniyle eniştesine iade edilen ve bu nedenle güvenilir bir yer olan kendisine ait eczanede saklanan ilaçlar olduğunu, sözleşmeye aykırı bir durum bulunmadığını ileri sürerek davalıca uygulanan fesih işlemi ile cezai şart tahakkukuna ilişkin işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetimde davacının sözleşmeye aykırı davrandığının saptanması nedeniyle yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının eczanesinde yapılan denetimde kime ait olduğu saptanamayan ilaç küpürleri ve küpürü kesik ilaçların bulunduğu ve davalının işleminin bu nedenle yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, eczanesinde bulunan küpürü kesik ilaçların bir kısmının üzerinde kime ait olduğunu belirten reçete fotokopilerinin bulunduğunu, bir kısmının ise kanser hastası olan eniştelerine ait bulunan ve yattığı hastane tarafından muhafaza için eniştesine iade edilen ilaçlar olduğunu iddia etmektedir. Dosya içinde bir örneği bulunan ve davacı eczanesinde yapılan denetim sonucu düzenlenen tutanakta bazı ilaçların kime ait olduğunu gösteren isimlerin bulunduğu anlaşılmaktadır.Öte yandan denetimde görevli ... tarafından düzenlenen 16.2.2010 tarihli raporda da 15kalem ilaç üzerinde şahıs isminin yazılı olduğu,8kalem ilaç üzerinde isim yazılı olmadığı, 4kalem şahıs ismi yazan ilaç hakkında işlem yapılmaması gerektiği, diğer ilaçların

bazılarının isimsiz, bazılarının ise isim yazılı olmasına rağmen adres, telefon ve kurum bilgisinin bulunmadığı ve bu ilaçlar hakkında işlem yapılması gerektiği beirtilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, denetim esnasında bulunan küpürlerin ve küpürü kesilmiş olan ilaçların üzerlerinde isimleri yazılı olan şahıslara ait olduğunun ispat edilmesi halinde bu ilaçlardan ve küpürlerden dolayı sözleşmeye aykırılık olgusunun gerçekleşmediği kabul edilmelidir. Bu bağlamda üzerinde isim yazılı kesik küpürler ve küpürü kesilmiş olan ilaçların üzerlerinde isimleri yazılı şahıslara ait olup olmadığını ispat için davacıdan tanık dahil her türlü delili sorulup alınmalıdır. Öte yandan davacı taraf üzerinde isim bulunmayan ilaçların ise hastahanede yatarak tedavi gördüğü sırada odası değiştirilen kanser hastası eniştesine ait olduğunu ve bu ilaçların hastanece muhafaza için iade edilmesi nedeniyle kendi eczanesinde muhafaza edildiğini de iddia etmektedir. Dosya arasında bulunan belgelerden, davacının eniştesi olduğu iddia edilen ...'ün hastanede tedavi gördüğü anlaşıldığı gibi, ...'ün tedavi gördüğü hastane tarafından düzenlenen 15.2.2010 tarihli yazıda da bazı ilaçların tekrar kullanılması gerektiğinde istenilmek üzere 13 kutu ilacın hastaya iade edildiği belirtilmiştir. Az yukarıda belirtilen ve ...tarafından düzenlenen 16.2.2010 tarihli raporda ise 23.524.8 TL bedelli 13 adet ilacın kime ait olduğunu belirleyen isim bulunmadığı belirtilmektedir. Hal böyle olunca; denetim sonucu bulunan ve şahıs ismi yazmayan ilaçların kanser ilacı olup olmadığı, bu ilaçların hastane tarafından hastaya iade edilen ilaçlardan olup olmadığı da araştırılmak zorundadır. Bu itibarla mahkemece; üzerinde isim yazılı olan ilaçların, gerçekten üzerlerinde isimleri yazılı olan şahıslara ait olup olmadığı yönünde davacıdan tanık dahil tüm deliller sorulup alınmalı, öte yandan davacının eniştesine ait olduğunu iddia ettiği ilaçlar yönünden de bu ilaçların kanser ilacı olup olmadığı yönünde gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle tedavi görülen hastanedende gerekli bilgi ve belgeler sağlanmalı, akabinde davacının sözleşmenin 6, 3, 7.maddesine aykırı hareket edip etmediği saptanmalı ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece değinilen bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4439, Karar No: 2014/14830, Tarih: 26.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4439 E.  ,  2014/14830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/797-2013/445

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 12.11.2013 gün ve 2013/13153 Esas - 2013/19399 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği için gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 12.11.2013 gün ve 2013/13153-19399 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup;söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda,dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.