muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13453, Karar No: 2022/1882, Tarih: 03.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13453 E.  ,  2022/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ( mağdure ...'e karşı), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (mağdure ...'e karşı)

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı (...'e yönelik) ve cinsel saldırı (...'e yönelik) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı TCK'nın 102/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin idari soruşturma esnasında müfettişe verdiği 06.03.2007 günlü ifadesinde İlköğretim 6.sınıfa gittiği 2004 yılı Kasım-Aralık aylarında sanığın bakkalına gittiğinde istismara uğradığını, bunun dışında 7 ve 8. sınıflarda istismar olayının yaşanmadığını belirtmesine karşılık soruşturma ile kovuşturma evrelerindeki beyanlarında farklı olarak 2006 yılı Aralık ayında da sanığın dükkanında sarkıntılıkta bulunduğunu söylemesi karşısında suç vasfının tayini açısından mağdure ...'in hangi tarihler arasında ilköğretim okulu öğrencisi olduğunu gösterir şekilde ilgili kurumdan yazılı bilgi alınıp, ayrıca duruşmada hazır edilerek sanığın kendisine yönelik istismar fiilerinin hangi tarihlerde gerçekleştiği ve son eylem tarihinin ne olduğu hususlarında ifadesi alınıp, varsa mevcut çelişkiler de giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1791, Karar No: 2016/8045, Tarih: 16.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/1791 E.  ,  2016/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 2. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı .... Ltd. Şti. tarafından durusma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..... cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı şirkete usulüne uygun tebligatlar yapılıp yapılmadığı ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, davalı şirkete yapılan tüm tebligatların iade edildiği, gerekçeli kararın ise Ticaret Sicil Gazetesindeki ünvana ve adrese tebliğ edilerek davalının davadan bu şekilde haberdar olduğu anlaşılmıştır. Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi için mahkemece, davalı şirketin Ticaret Sicil Gazetesindeki ünvanı olan ..... dava dilekçesi ve eklerinin tebliğ edilerek tüm delilleri toplandıktan sonra sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, sair yönlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteki halinde iadesne, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32722, Karar No: 2014/25535, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32722 E.  ,  2014/25535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2012

NUMARASI : 2011/63-2012/518

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ek maaş alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı ile sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 19.12.2008 - 13.09.2010 tarihleri arasında teşhir, reyon ve satış sorumlusu olarak çalıştığını, gerçekte C.. C.. İçeçek A.Ş işçisi olduğunu ancak diğer davalı şirketin işçisiymiş gibi gösterildiğini ve C.. C.. içeçek A.Ş şirketinin aynı işi yapan işçilerine nazaran daha az maaş ve sosyal haklara sahip olduğunu, iş akdini haklı olarak feshettiğini, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, müvekkilinin C.. C.. içecek A.Ş işçisi olduğunun tespiti ile kıdem ve kötüniyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı C.. C.. İçecek A.Ş vekili ; davacının diğer davalının işçisi olduğunu, bu şirket ile müvekkili şirket arasında herhangi bir asıl işveren - alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili; davacının diğer şirketle hizmet ilişkisi bulunmadığını, alınan iş kapsamında bir kısım işlerinin yapılmasının bu şirketin personeli olduğu anlamına gelmediğini, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Her kısmi dava alacağın tamamına ilişkin tespit hükmüde içermelidir. Bu nedenle mahkemenin davacının hüküm altına alınan alacaklarında her kalemde kaç lira hakettiğinin karar gerekçesinde gösterilmemesi hatalıdır.

3-Davacının hakettiği ulusal bayram ve genel tatil ücreti net 60,00 TL olmasına rağmen 100,00 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açaçağının düşünülmemeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9024, Karar No: 2023/1533, Tarih: 28.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9024 E.  ,  2023/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2016 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun dava dışı ...ile birlikte şikâyetçinin işyerine gece vakti kapıyı kırmak suretiyle girerek yazar kasanın kablolarını koparıp kasasıyla birlikte 80,00 TL bozuk parayı çaldıkları iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/2-4, 119/1-c 37/1 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Erzurum Çocuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay ve 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti saat 02.30 sıralarında yanında dava dışı ...ile birlikte şikâyetçinin iş yerine camı kırarak girdikleri, yazar kasanın kasa bölümünü kablolarını kopararak içerisindeki 80,00 TL bozuk para ile birlikte çaldıkları, kamera görüntüleri marifetiyle kimliği tespit edilen suça sürüklenen çocuğun, atılı suçları kabul ettiği anlaşıldığından hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şikayetçinin iş yerine gece sayılan bir saatte yanında dava dışı ... ile birlikte girerek iş yerinin yazar kasasının kasa bölümünü ve 80,00 TL bozuk parayı çalan ve kamera görüntüleri ile tespit edilerek eylemi ikrar eden suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetinde isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şikayetçinin iş yerine gece sayılan bir saatte yanında dava dışı ... ile birlikte girerek iş yerinin yazar kasasının kasa bölümünü ve 80,00 TL bozuk parayı çalan ve kamera görüntüleri ile tespit edilerek eylemi ikrar eden suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Çocuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33474, Karar No: 2023/146, Tarih: 18.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/33474 E.  ,  2023/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/127 E., 2021/712 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/441 Esas, 2019/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2020/127 Esas, 2021/712 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.02.2021 tarihli, eski hale getirme isteminin kabulü ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın örgüte müzahir eğitim kurumlarında örgüt içi tayine tabi olarak görev alması, örgütün tepe yöneticisi olduğundan bahisle yargılamasına devam olunan şahıslar ile HTS irtibatının bulunması, örgüte müzahir dernek üyeliğinin bulunması ve örgüte müzahir Işık Yayıncılık isimli firmadan alışveriş yaptığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eylemlerinin çeşitlilik ve süreklilik gösterdiğinden silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın örgüte müzahir eğitim kurumlarında SGK kaydı bulunduğu, örgüte müzahir ... Gençlik Derneği ve ... İŞ sendikasına üye olduğu, örgütün üst düzey yöneticileri ile görüşme kaydının bulunduğu ancak; örgüt içi gizli haberleşme ağı olan ByLock uygulamasını kullanmadığının sabit olduğu tespitlerine yer verilip, anılan eylemlerinin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içermediğinden mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 esas 2017/5155 karar sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

ByLock kullanıcısı olduğu ve kod adı kullandığı tespit edilemeyen, silahlı terör örgütü FETÖ/PDY’nin kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden sonra örgütsel faaliyeti tespit edilemeyen sanığın, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna ve örgüte üye olma suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığına dair kabulde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2020/127 Esas, 2021/712 Karar sayılı kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 13. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5126, Karar No: 2020/7813, Tarih: 30.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5126 E.  ,  2020/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekilinin talebi üzerine dava, ....'ye ihbar edilmiş; bu şirket karar başlığında ihbar olunan olarak gösterilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve Axa Sigorta A.Ş. hakkında kurulmuştur.

İhbar olunan kimse HUMK’un 49. Maddesi vd. uyarınca davada davalı sıfatını kazanamayacağı gibi bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Yargılama sonunda hüküm sadece davada taraf olanlara yönelik olarak verilebilir. Bu kural uyarınca dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen taraf, dava açıldıktan sonra ek bir dilekçe ile davaya dahil edilemeyeceği gibi “mecburi dava arkadaşlığı” dışında ıslah yolu ile dahi taraf değiştirilemez. Ancak, aynı madde hükmüne aykırı olarak ihbar olunan hakkında da hüküm verilmişse ihbar olunan hükmün kendisine ilişkin bölümünü kendi adına temyiz edebilir.” Buna göre aleyhinde davacı tarafından usulen açılmış ve harç verilmiş bir dava olmaması nedeniyle ihbar olunan .... davada taraf olmadığı gibi, mahkemece yargılama sonunda ihbar olunan aleyhinde hüküm kurulmadığından hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle dava ihbar olunan .... vekilinin temyiz dilekçesinin (isteminin) reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av....

06/03/2019 tarihli dilekçe ile "Sulh protokolü ve ibraname" sunmak suretiyle karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, mahkemece, yapıldığı iddia edilen ödeme araştırılarak davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.