muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/181, Karar No: 2011/386, Tarih: 30.06.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/181 E.  ,  2011/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Finike Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 7.2.2011 gün, 7862-873 sayılı, 4.Hukuk Dairesinin 23.7.2010 gün 8783-8794 sayılı 13.Hukuk Dairesinin 6.7.2010 gün 8782-10037 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, davacıya ait aracın, davalı sürücüsü tarafından kullanımı sırasında karıştığı kaza sonucu meydana gelen hasar bedeli ve araç mahrumiyeti zararının tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23885, Karar No: 2013/3690, Tarih: 19.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23885 E.  ,  2013/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.06.2008 günü, saat 16:30 sıralarında Polis Merkezi'ne giderek müracatta bulunan ...'in, ... Paşa Mah. Sivrikoz Sokak No: 16'da bulunan işyerini, ...isimli şahsa kiraladığını, Ayla isimli şahsın kendisinden habersiz olarak bu iş yerini, sanık ...'e devretmiş olduğunu öğrendiğini, bu kişilerle kira borcu nedeniyle mahkemelerinin devam ettiğini, 18.06.2008 günü, ... isimli şahsın kendisini arayarak, “iş yerinde, kendine ait olan fayansların olduğunu, onları almak istediğini” söylediğini, kendisinin de “her önüne gelene bir şey verirsem, her gün birileri beni arar, söz konusu iş yerinde kalan bekçi, ...'ün kendisini ararsa fayansları verebilirim” dediğini, 5 dakika sonra sanık ...'ün kendisini aradığını, “abla onlar senin işine yaramaz, onlar tarihi eser, ver gitsin” demesi üzerine telefonu kapattığını, avukatına danışıp, ardından polis merkezine müracaat ettiğini belirttiği, aynı gün emniyet görevlilerinin, ... adlı şahıs ile birlikte, söz konusu iş yerine gittikleri, 2 adet naylon kutu içerisinde, 7 adet tam çini ve 73 adet kırılmış çininin ele geçirildiği, Sanık ...'ün, 22.06.2008 tarihli emniyette vermiş olduğu ifadesinde, söz konusu işyerinin bekçiliğini yaptığını, yaklaşık 1,5 sene kadar önce, iş yeri sahibi ...'in kendisini telefonla arayarak, gece iş yerine koli getirdiğini, bu kolileri kendisinden habersiz kimsenin almaması gerektiğini söylediğini, bir gün kafeyi yıkadığı esnada koli ıslanınca içinde söz konusu çinilerin olduğunu gördüğünü, olay günü, ... Dinçer'in kendisini arayarak, çinilerin hoşuna gittiğini söylemesi üzerine, ... Hanım'ın, söz konusu yeri emlakçıya verdiği için, anahtarın onda olduğunu, onu araması gerektiğini söylediğini, daha sonra, ... Hanım kendisini aramasını istediği için, onu aradığını ve taşların ...'a ait olduğunu belirtmesi üzerine, başlatılan soruşturma da söz konusu çinilerin, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.07.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içerisinde kalan ve İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26.01.2005 tarih ve 405 sayılı kararı ile tescil edilen kamu mülkiyetindeki İstanbul Fatih Eminönü Rüstempaşa Mahallesi Yenicamii Caddesi Yenicamii Meydanı Sokak 384 ada 156 parsel sayılı ... Valide Sultan Türbesi'nden çalınan toplam 33 adet çini olduğu tespit edilerek, çinilerin sökülerek yerinden alınmak suretiyle türbenin tahrip edilmesi ve bu çinilerin ticaretinin yapılması nedeniyle tüm sanıklar hakkında her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle haklarında kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye göre, söz konusu kamu davasının ... Valide Sultan Türbesi'nden sökülerek çalınan çiniler nedeniyle, türbeye zarar verildiği, bu sebeple, Korunması Gerekli Kültür ve Tabiat Varlığı'nı tahrip etmek suçundan tüm sanıklar hakkında, eylemlerine uyan 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesi gereğince cezalandırılmaları istendiği, ayrıca söz konusu çinilerin ticaretinin yapılması nedeniyle tüm sanıklar hakkında, kültür varlığını satışa arzetmek suçundan 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesi gereğince cezalandırılması talep edilmesi karşısında, mahkemece, iddianamedeki her bir suç yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, tüm sanıklar hakkında hangi suça ilişkin olduğu anlaşılmayan şekilde beraatlerine karar verilerek eksik hüküm tesis edilmesi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespiti ile, aynı kurul marifetiyle, suça konu çinilerin ... Valide Sultan Türbesi'nden çalınan çiniler olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek, ayrıca söz konusu çinilerin çalınma tarihleri tartışmasız olarak saptanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini ile eserlerin akibeti hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturmaya dayalı olarak ve dosyanın tarafı konumundaki İstanbul Türbeler Müzesi araştırmacılarının düzenlemiş oldukları rapora itibarla karar verilmesi,

3- Sanıklar ... ve ...'ın üzerlerine atılı korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına kasten zarar verme ve kültür varlığı ticareti suçlarını işlediklerine dair dosya kapsamı itibariyle savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu itibarla sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla birlikte, sanıklara atılı her bir suç yönünden ayrı ayrı hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanıklar, ..., ... ve ... hakkında; iş yeri sahibi, ...'in beyanları, sanık ...'ün 22.06.2008 tarihli emniyette vermiş olduğu ifadesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, söz konusu çinileri, işyeri sahibi sanık ...'in, söz konusu iş yerine getirdiği, sanık ... Dinçer'in telefonda, ...'e “abla, onlar tarihi eser, ...'e ver gitsin” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, çinilerin tarihi eser olduğunu bildiği ve sanık ...'a verilmesine çalıştığı, sanık ...'ın, kültür varlığı olan çinileri almaya çalıştığı anlaşılmakla, adı geçen sanıkların, “kültür varlığı ticareti” suçundan 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8863, Karar No: 2024/5085, Tarih: 25.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8863 E.  ,  2024/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/469 E., 2021/521 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; dosya kapsamında mevcut 15.09.2020 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre kolluk görevlilerinin sanığı cadde üzerinde vatandaşlara elindeki bıçakla saldırırken görülmesi üzerine kovalamaca sonucu biber gazı ile müdahale sonucu etkisiz hale getirildiğinin ve ekip otosuna bindirilmesi üzerine mağdurların kolluk görevlilerinin yanına gelerek sanığın ilk olarak kendilerine bıçakla saldırdığını beyan etmeleri üzerine işlem yapıldığının belirtilmesi, yine mağdur ...'un olayın sıcağı sıcağına alınan ilk beyanlarında "...bana siyah saplı bıçak çekti ardından üzerindeki tişörtü çıkarıp dükkanda bulunan bir gömleği üzerine giydi, arabaya koşup elime sopa aldım, polis ekipleri geldiğinde şahıs polisleri görür görmez kaçmaya başladı, yaklaşık 10 (On) dakika sonra tekrar geldi ve bana bıçakla saldırdı..." şeklinde beyanda bulunması, ayrıca suça konu gömleğin soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince ele geçirilerek mağdurlara iade edilmesi gibi bir durumun da bulunmadığı dikkate alındığında; sanık mağdurların hakimiyet alanından çıktıktan sonra kolluk görevlilerince yakalandığından suçun tamamlanmış olduğunun kabulüyle, tebliğnamedeki teşebbüs hükümleri tartışılmadan hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; nitelikli yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdurlara bıçak doğrultmak suretiyle, mağdurların çalıştığı iş yerinden mağdur beyanına göre zorla 60,00 TL değerindeki gömleği aldığı olayda, suç tarihi olan 15.09.2020 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2021/469 Esas, 2021/521 Karar sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10515, Karar No: 2019/15242, Tarih: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10515 E.  ,  2019/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... (...) ... ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... (...) ... müdafii ve sanık ...’ın isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuklar ... ve... (...) ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla iddianamede yazılı suçlara ilişkin sosyal inceleme raporu aldırılmadan başka bir dosyadan alınan ve hangi suçları kapsadığına ilişkin bir açıklık bulunmayan sosyal inceleme rapor örneklerinin dosya arasına alınması suretiyle duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... (...) ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25661, Karar No: 2024/2777, Tarih: 05.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25661 E.  ,  2024/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/672 E., 2016/227 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Otogarda iki kişinin rahatsızlanması nedeniyle 112 acil servisten ambulans istendiği, rahatsızlanan kişilerin akrabasının üç adet valiz ile birlikte ambulansa binmesine izin verilmediği için tartışma çıktığı, bir otobüs firmasının şoförü olan sanığın tartışmaya dahil olup acil tıp teknisyeni olan katılana "Doktor olmuşsun şerefsiz olmuşsun, bu arabayı takip et, sen kimsin de şikayetçi olacaksın, ben sana gösteririm" dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, sanık savunması, katılanların anlatımları, tanıklar Y.Ç. ile S.C.'nin beyanları, CD inceleme ve olay tutanakları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4251, Karar No: 2021/3898, Tarih: 22.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/4251 E.  ,  2021/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde orman mühendisi, ziraat mühendisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılarak, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarının kadastro paftası ile çakıştırılması sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, özellikle memleket haritasında bulunan yapraklı ağaç rumuzunun kestane ağaçlarından mı yoksa diğer meyve ağaçlarından mı kaynaklandığının, ağaçların taşınmazın hangi bölümünde yer aldığının, sayısının, yaşının ve kapalılık durumunun belirlenmesi, 4785 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince sahipli fıstık çamı, palamut meşesi ve aşısız kestane ormanlarının devletleştirme kapsamında bulunduğunun, buna göre sahipsiz aşısız kestanelikler ile tapusu olsa bile aşılı kestane ormanlarının devletleştirme kapsamında olduğunun göz önünde bulundurulması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 28.04.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen 22.721,11 metrekarelik bölümünün bahçe vasfıyla aynı ada son parsel numarası verilerek davacı adına tespit ve tesciline, kalan kısmın aynı ada ve parsel numarası ile orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Orman İdaresi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden ve 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca da Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9018, Karar No: 2024/12111, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9018 E.  ,  2024/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/435 E., 2024/132 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA