muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4035, Karar No: 2019/11682, Tarih: 21.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4035 E.  ,  2019/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.’de balık adam olarak işçi statüsünde Toplu İş Sözleşmesine tabi olarak İzmir İşletmesi'nde 06.05.1995 tarihinden 15.06.2010 tarihine kadar çalıştığını, 15.06.2010 tarihinde Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.’de çalışanların tümünün şirketlerin birleşmesi nedeniyle ...'ne geçtiğini, 5611 Sayılı Emniyet Teşkilatı Uçuş ve Dalış Hizmetleri Tazminat Kanunu ile bu Kanun gereğince tazminat ödenecekler arasına kurbağa adam ve kurbağa adam adaylarının (balık adamların) da dahil edildiğini, aynı Kanun'un 6. maddesinin (c) ve (g) bentleri gereğince diğer kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan kurbağa adam ve adaylarının bu Kanun'un tanıdığı haklardan yararlanacağını, kurbağa adamların gelir vergisinden muaf tutulduğunu, 2629 ve 3160 Sayılı Kanun ve ilgili mevzuat çerçevesinde bu Kanun ve diğer mevzuattan ilgili kurum personelinin yararlanması karşısında müvekkilin bu haktan mahrum edilmesinin Anavasa’nın eşitlik prensibine, genel hukuk ve usule aykırı olduğunu, bu nedenle 3160 Sayılı Kanun'un çıktığı 27.03.2007 tarihinden dava tarihine kadar müvekkiline ödenmeyen dalış tazminatlarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek dalış tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkil kuruluşun mülga İzmir İşletmesi Müdürlüğü'nde görev yapmakta iken 15.06.2010 tarihinde diğer davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü’ne nakledildiğini, diğer davalı ile aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığını, 3160 Sayılı Kanun'un ilgili maddelerinden görüleceği üzere, söz konusu dalış tazminatlarının sadece Emniyet Genel Müdürlüğü'nde kadrolu veya sözleşmeli olarak görev yapan personele ödenmesi gerektiğini, müvekkili kuruluşta istihdam edilen tüm personelin 4857 ve 854 Sayılı İş Kanun'ları bünyesinde çalışmakta olup tüm özlük haklarının toplu sözleşmeler ile tespit edildiğini, 23. Dönem Türkiye Denizciler Sendikası Toplu İş Sözleşmesi'nin de tazminat ve primleri düzenlediğini, 3160 Sayılı Kanun’un Emniyet Teşkilatı bünyesinde görev yapan kurbağa adamları kapsadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü vekili ise, davacının ilgili Kanun kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü vekili ise, davacının ilgili Kanun kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı davadan feragat ettiği, buna göre anılan davalı yönünden davanın feragat nedeniyle reddi gerektiği, diğer davalıya yönelik davada ise; "bilirkişi tarafından hesaplanan miktar, dava ve ıslah edilen miktarlar, zamanaşımı def'i ile feragat edilen davalı tarafından talep edilen dönemler yönünden gerçekleştirilen ödeme miktarları gözetilerek; talep edilen miktarın üzerinde davacıya dava tarihinden sonra ödeme yapılması nedeniyle davanın konusuz kalıp reddi gerektiği", gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2015/27798 E. 2018/19135 K. ve 23/10/2018 tarihli ilamı ile "Davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü yargılama devam ederken davacıyı devraldıkları tarih ve sonrası için davaya konu dalış tazminatının davacıya ödenmesi için bordro düzenlemiş, bunun üzerine davacı anılan davalıya yönelik davasından feragat ettiğini açıklamış ve Mahkemece isabetli olarak davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne yönelik davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğünce tahakkuk ettirilen tazminat davacının kendileri nezdindeki çalışmaya başladığı tarih ve sonrası için hesaplanmış olup, davacının önceki dönem için diğer davalıdan alacağı devam etmektedir. Mahkemece, davalının ıslaha karşı öne sürdüğü zamanaşımı def'i de dikkate alınıp mevcut hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak davalı ... İşletmelerinin sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, bu davalı hakkındaki davanın yazılı gerekçe ile reddi bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup 5 yıllık zamanaşımı süresi gözetilerek Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğüne yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalı açısından ise davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava konusu dalış tazminatı 4857 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi kapsamında ücret niteliğini haiz olmayıp, 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Mahkemece zamanaşımının 5 yıl olarak kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14575, Karar No: 2017/12280, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14575 E.  ,  2017/12280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/34942, Karar No: 2011/2660, Tarih: 14.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/34942 E.  ,  2011/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/4785

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2007

NUMARASI : 2007/455 Karar - 2007/111 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu sayacın gerilim kancasının düşük olduğu ve borçtan elektriği kesilen sayacın elektriğinin açıldığına ilişkin suç tespit tutanağı içeriği, 02.05.2007 tarihli zabıta araştırmasına göre tutanak tarihinde suça konu evde sanığın ikamet ettiği, dosyada mevcut tüketim föyüne göre suç tarihinden önceki 9 ay boyunca elektrik tüketiminin sıfır olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ikamet ettiği evin elektriğinin borcundan dolayı kesildiğine ilişkin tutanak ve suç tarihinden sonra yapılan tüketim miktarlarını gösteren föy katılan kurumdan getirilip, kaçak kullanımda bulunulduğu iddia edilen dönemdeki tüketimin kurulu güç ile orantılı olup olmadığı karşılaştırılarak ve suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, elektrik mühendisi bilirkişinin:"dosyada sayacın borcundan kesildiği belge ve suç tutanağı sonrası tüketimleri gösterir föy mevcut değildir. Tüketimlerin karşılaştırılmalı mukayesesi yapılamadığından sayaca müdahale etmek sureti ile kaçak elektrik kullanılıp kullanılmadığı hususunda delil yetersizdir" şeklindeki raporuna dayanarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5363, Karar No: 2010/8810, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5363 E.  ,  2010/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Piraziz Belediye Başkanlığının 26.2.2010 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde bulunduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı çevresinin ise meskun olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden hangilerinden yararlandığının ve en yakın yerleşim alanına mesafesinin ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4849, Karar No: 2013/16917, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4849 E.  ,  2013/16917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tesbiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatını tesbiti davasına dair karar, davalılardan ...İl Özel İdaresi tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kiracılık sıfatının tespiti, bu konudaki muarazanın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 17.06.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiracı konumunda olan davacı ile kiralayan konumunda olan okul aile birliği arasında imzalanmıştır. Okul aile birlikleri 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 16.maddesine göre çıkarılan Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuş birlikler olup kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır. Davada tüzel kişiliği bulunmayan okul yönetimi ve sözleşmenin tarafı olmayan İl özel İdaresinin hasım olarak gösterilmesi yanlıştır. Davacı temsilci de yanılmıştır. Temsilcide yanılmanın hukuki yaptırımı, hasımda yanılmada olduğu gibi davanın reddi gibi ağır bir sonuç doğuramaz. Bu gibi durumlarda gerek teori ve gerekse Yargıtay' ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, bir ara kararı ile durum belirtilip, davacı tarafa somut olaya göre davalının temsilcisi olarak Milli Eğitim Bakanlığını temsilci olarak göstermek üzere dava dilekçesini düzeltmesi ve tebliğ ettirmesi için mehil verilmesi ve usuli hata düzeltildikten sonra davaya devam edilmesi gerekirken bu hususun dikkate alınmaması ve taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12600, Karar No: 2024/13344, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12600 E.  ,  2024/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş; bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi ve kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece yapılan inceleme sonucunda dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32704, Karar No: 2016/6458, Tarih: 03.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32704 E.  ,  2016/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, silahla tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının temyiz dilekçesinin içeriğinin sadece sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu, katılan sanık ... vekilinin süre tutum dilekçesinin ise sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla yalnızca sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

I- Sanık ... hakkında katılan sanık ... 'e yönelik hakaret suçudan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında katılan sanık ... 'e yönelik silahla tehdit, kasten yaralama ve kişilerin huzur ve sükunu bozma suçları, katılan ...'e yönelik kasten yaralama ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçları ve katılan ...'a yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay tarihinde yolda yürüyen katılanları gidecekleri yere kadar bırakmayı teklif ettiği, katılanların kabul etmediği, bir süre sonra aracıyla tekrar gelen sanığın aynı teklifini yinelediği, katılanların tekrar kabul etmemesi üzerine sanığın aracının kapısını yarım açarak önce katılan ...'in boynunda asılı kol çantasını tutup almaya çalıştığı, katılan ...'in direnmesi üzerine sanığın başarısız olduğu ve bu sefer araçtan inip katılan ...'nın elindeki poşeti almaya çalıştığı fakat katılan ...'nın da poşeti sıkıca tutarak direndiği ve vermediği, katılanların bu esnada imdat şeklinde bağırmaya başladığı ve katılan ...'in de telefonla polisi araması üzerine sanığın aracına yönelip torpido gözündeki bıçağı alarak katılanlar ...'a doğru salladığı ama başarısız olduğu, katılan ...'in telefonla polisi aradığını görmesi üzerine adı geçen katılanı elindeki bıçak ile kovalamaya başladığı ve yakalayarak duvara yaslayıp bıçaklayım mı, keseyim mi seni diyerek bıçağı katılanın yüzünde ve karnında gezdirdiği, katılanlar ...'ın sanığı arkasından çektikleri, böylecek sanığın elinde kurtulan katılan ...'in koşarak yeniden kaçmaya başladığı, buna sinirlenen sanığın katılan ...'nın boğazını bıçakla basit tıbbi müdahale gerektiren şekilde yaraladığı ve katılan ...'ya bırak beni yoksa keserim dediği, sanığın tekrar katılan ...'in peşinden koşarak yakaladığı, katılanın parmaklarını kıvırıp. yeniden bıçak dayayıp küfürler ettiği, son olarak katılan ...'ın gelerek sanığı çekip katılan ...'i kurtardığı ve polislerin gelip sanığı yakaladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin bir bütün olarak katılanlar ...'e yönelik iki kez yağmaya teşebbüs suçunu oluşturmasına karşın, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık ...'nin katılan ...'e yönelik eylemleri yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına,03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5641, Karar No: 2023/1768, Tarih: 05.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5641 E.  ,  2023/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/406 E., 2020/965 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğlerinin usûlüne göre yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2015 tarihli ve Esas No: 2015/739, İddianame No: 2015/733 sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocukların katılana ait iş yerinden 22.04.2015 günü saat 00.35'te, iş yerinin camına zarar vererek içeriye girip para kasasının kilidini kırıp içerisinde bulunan parayı çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.2, 143/1, 31/3, 63/1, 151/1, 31/3, 116/4, 119/1-c, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/471 Esas, 2015/666 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62, 151/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, hapisten çevrili 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Kararın suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2019/11605 Esas, 2020/3600 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocukların hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza Kurumunda hükümlü olduklarının anlaşılması nedeniyle, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı son oturumda hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanmış olması nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.