muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12826, Karar No: 2012/43625, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12826 E.  ,  2012/43625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminde reddine dair verilen ek karardan sonra eski hale getirme isteminde bulunulduğu anşıldığından temyiz istemi reddi kararına yönelik ve eski hale getirme dilekçesi ile ilgili karar verme görevi Yargıtay'a ait olması karşısında,

Temyiz isteminin reddine dair 02.04.2012 gün ve 2010/365 esas 2011/358 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8972, Karar No: 2010/5929, Tarih: 11.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/8972 E.  ,  2010/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme

Sanığa yüklenen ve takibi şikayete tabi olan suçtan zarar gören kimsenin şikayetinden vazgeçmesi ve vazgeçmeyi sanığın kabul etmesi nedeniyle 765 Sayılı TCK. nun 99. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/5916, Karar No: 2023/11555, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5916 E.  ,  2023/11555 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/129 - 2022/129

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-4198

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/179365

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı motosiklet sürücüsü konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 22.11.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 73.684,76 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, zamanaşımının dolduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, uzamış ceza zamanaşımının dolmadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, vekalet ücretinin tam ve nispi olması gerektiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 73.684,76 TL’nin 24.06.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, kusur raporunun denetime elverişli olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, vekalet ücretinin tam ve nispi olması gerektiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 29.05.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı motosiklet sürücüsünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, kusur raporunun denetime elverişli olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan "10.379,02 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/197, Karar No: 2012/6883, Tarih: 05.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/197 E.  ,  2012/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz il merkezine uzak, imar ve yapılaşma durumu itibariyle dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede olup emsal olarak alınamaz. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilmeli, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz rapora dayanılarak bedel tesbit edilmesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı olarak açılan tespit ve tescil davalarında davanın niteliği gereği kendilerini vekil ile temsil ettiren her iki taraf lehine de maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34252, Karar No: 2016/6106, Tarih: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34252 E.  ,  2016/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

İ

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Asıl alt işveren ilişkisinin gerçekleşmesi için, asıl işverenin mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işi yada asıl işin bir bölümünü alt işverene vermesi gerekir. Verilen iş, mal veya hizmet üretimine ilişkin olmayan bir iş ise, bu tür bir ilişki doğmaz.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; SSK primlerini yatırır.

Öncelikle asıl iş, yardımcı iş ve anahtar teslimi iş kavramları üzerinde durmak gerekir.

Asıl iş, mal ve hizmet üretiminin esasını oluşturan iştir ve bu iş doğrudan üretim organizasyonu içinde yer alır ve üretimin zorunlu unsurdur. Asıl işverenin faaliyet alanına göre belirlenir.

Yardımcı iş, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber, doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan, ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iştir.

Anahtar teslimi işten bahsedilmesi için;

Alt işverenin asıl işverenden aldığı işin,

Asıl işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşıması,

İşyerindeki üretimle ilgisinin olmaması veya asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmaması, verilen işin asıl iş yada yardımcı iş niteliğinde olmayıp, başkaca bağımsız bir iş olması gerekir.

Burada önemli olan asıl işverene ait “iş” kavramının hangi iş olduğudur. Asıl işverene ait olan ve alt işverenin yapacağı iş, asıl işverenin ürettiği mal ve hizmet süreci içinde veya tamamlayıcı olmalıdır.

İşin bir bölümünde işçi çalıştırmayan, işin tamamını anahtar teslimi ve ihale yolu ile başkasına devreden ve işten elini çeken kişi asıl işveren olarak nitelendirilemez.

Görüldüğü gibi anahtar teslimi işte, işverenin asıl faaliyet alanı olan mal ve üretim alanı dışında bir yapım işi söz konusudur.

İşin bir bölümünde işçi çalıştırmayan, işin tamamını anahtar teslimi ve ihale yolu ile başkasına devreden ve işten elini çeken kişi asıl işveren olarak nitelendirilemez.

Görüldüğü gibi anahtar teslimi işte, işverenin asıl faaliyet alanı olan mal ve üretim alanı dışında bir yapım işi söz konusudur.

Bu anlamda asıl işverenin faaliyet alanı olmadığı ve devamlılık göstermediği sürece anahtar teslimi sureti ile verilen yapım ve inşaat işleri, mal ve hizmet üretimine ilişkin işler olarak kabul edilemez. Zira bir kişinin faaliyet alanı yapım ve inşaat işi ise bu zaten asıl iş kapsamında değerlendirilir. Asıl iş için ise mal ve hizmet üretim unsuru aranmaz.

Dosya içeriğine göre davalı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu’nun İşletme Sözleşmesi ile dava ihbar edilen şirkete Edirne Bölge Müdürlüğü Selimiye Öğrenci yurdunda barınan öğrenciler ile kurum personelinin ihtiyaçlarını karşılamak üzere kantin hizmetini vermiş, yer ve kantinde kullanılacak demirbaş ve eşyaları işletene teslim etmiş, davacı işçide bu kantin hizmetinde çalışmıştır. Barınma hizmeti aynı zamanda yeme ve içmeyi de kapsar. Kantin hizmetinin davalı Kurumun işi kapsamına olduğu sabittir. Bu hizmeti şirkete vermese idi kendi işletmek sureti ile verecekti. O halde davalı kendisine ait işi hizmet alımı yolu ile aldığından, mahkemece davalı Kurum ile dava dışı ihbar edilen şirket arasındaki hukuki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilerek, davalı Kurumun 4857 sayılı İş Kanunu' nun 2/6 maddesi uyarınca asıl işveren sıfatı ile davacının işçilik alacaklarından sorumluluğuna karar vermesi isabetlidir. Bu nedenle davalının bu yöndeki temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı’ na bağlı olup,genel bütçeye dahil olan  ...’ nün harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Yurtkur’ a harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 8- Davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “ bendinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasındaki 8 numaralı bentten sonra hatalı olan 5 ve 6 şeklindeki bent numaralarının 9 ve 10 olarak düzeltilmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 07.08.2014 tarihli makbuz ile yersiz alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalı Kurum’ a iadesine, 15/03/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/499, Karar No: 2010/5585, Tarih: 01.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/499 E.  ,  2010/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.145,00 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacı şirketin, davalı vakfa bir kısım canlı hayvan satışı yapması nedeniyle bir adet fatura düzenlendiğini, ancak faturada KDV nin % 8 oranında hesaplanması gerekirken yanlışlıkla % 1 oranında hesaplandığını, vergi dairesince yapılan inceleme sonucunda aradaki % 7’lik farkın davacıdan talep edildiğini, oysaki KDV den sorumluluğun tüketiciye ait olduğunu ileri sürerek bu farktan kaynaklanan 5.145,00 TL alacağın tahsili için yapılan takibe vaki haksız itirazın iptaliyle, icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yanlar arasındaki satım sözleşmesi uyarınca tahsil edilmesi gereken KDVnin eksik hesaplanması nedeniyle rücuan tahsili talebinden kaynaklanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, perakende mal satışı nedeniyle KDV nin % 8 oranında uygulanması gerektiği bildirilmiş, mahkemece de bu rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur. Oysa davacı vergi dairesi ile vergi ve cezalar için 8.4.2008 tarihinde uzlaşmaya gitmiş, cezalar tamamen, vergiler ise kısmen affedilmiştir. O nedenle bilirkişilerden bu konuda ek rapor alınarak, davacının ödediği vergi oranında rücu edebileceği gözetilmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, alacağın varlığı ve miktarı bu yargılama ile saptandığına göre, likit kabul edilerek davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15158, Karar No: 2014/18955, Tarih: 29.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15158 E.  ,  2014/18955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında beraat.

2-Sanık ... hakkında ise, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ile ...'in beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Maliye Hazinesi'ne duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki Maliye Hazinesi'nin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

A-)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kayseri İl Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan bir ihbar üzerine yapılan aramada, sanık ...'in taşıdığı çanta içerisinde 173 adet davaya konu sikkenin ele geçirildiği, sanık ... ile sanık ...'nin ortak olarak işlettikleri ... Elektronik isimli iş yerinde yapılan aramada da bir kutu içerisinde 7 adet sikkenin ele geçirildiği, her ne kadar sikkelerin sahibi olan sanık ... ile birlikte sanıklar ... ve ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık ...'in ifadelerinde, davaya konu sikkeleri daha önce yaptığı bir kazıda bulduğunu ve olay günü arkadaşı sanık ... ile birlikte Müzeye teslim etmek üzere gittikleri esnada polisler tarafından yakalandıklarını, bu sikkelerin ve iş yerinde bulunan sikkelerin kendisine ait olduğunu, iş yeri ortağı sanık ...'in ve arkadaşı ...'ın bu sikkelerle bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, sanıklar ... ve ...'ın da ifadelerinde, üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri ve ele geçirilen sikkelerle bir ilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından sanıkların izinsiz kültür varlığı ticareti ve bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediklerine veya sanık ...'in eylemlerine iştirak ettiklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli ölçüde delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;