muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5379, Karar No: 2014/2005, Tarih: 10.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5379 E.  ,  2014/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2010/1047-2012/198

Davacı S.. B.. vekili Avukat A. E.. tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yeşil kart kullandığı dönemde oğlu M. K..'ın vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu tespit edilen davalının yeşil kartının iptal edildiğini, tedavi harcamalarının usulsüz olarak yeşil karttan karşılandığını, tedavi harcamalarının tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının oğlunun vergi mükellefiyet kaydı olmasına rağmen, salt vergi mükellefi kaydı olmasının yeşil kartın iptalini gerektirmediği, davalının kazancının asgari ücretin brüt tutarının 1/3 ünden fazla olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, yeşil kart kullandığı dönemde oğlu M.. K..ın aktif vergi mükellefi olduğundan bahisle yeşil kartının iptal edildiği, usulsüz kullanım olduğu tespit edilen dönemde yapılan tedavi harcamalarının tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığı, davalının icra takibine itiraz etmesi üzerine itirazın iptali amacı ile eldeki davanın açıldığı; davalının oğlunun aktif vergi mükellefiyet kaydı bulunduğunun sabit olduğu; davalının ve bakmakla yükümlü olduğu diğer fertler bakımından ise haneye giren toplam gelir itibariyle yeşil kart kullanmalarına mani bir hal bulunup bulunmadığına dair yeterli araştırmanın yapılmadığı, dosyada mevcut bilirkişi raporunda da bu anlamda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; yeşil karta dayalı sağlık harcamalarının yapıldığı dönemde davalının bakmakla yükümlü olduğu oğlu M. K.. için yapılan sağlık harcamaları var ise bunun doğrudan hüküm altına alınması gerekmekte olup; davalının kendisi ve bakmakla yükümlü olduğu diğer hane halkı yönünden ise, anılan dönemdeki vergi kayıtları, gelir getiren menkul-gayrimenkul mal varlıkları ile 3816 sayılı kanunun 4. maddesinde belirtilen diğer tüm gelirlerinin ilgili kuruluşlardan ve zabıta kanalı ile belirlenip, aynı kanunun 2. maddesinde belirlenen koşulları taşıyıp taşımadıkları araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2015/34243, Karar No: 2017/15823, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34243 E.  ,  2017/15823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17330, Karar No: 2014/21560, Tarih: 16.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17330 E.  ,  2014/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2014/293-2014/337

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan takipte, 3.kişiye İİK'nun 89.maddesi uyarınca 1. haciz ihbarnamesi ve ardından da takip dayanağının işçilik ücreti olduğu, Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/58 esas sayılı dosyasında verilen 10.03.2011 tarihli ihtiyati tedbir kararının bu dosya yönünden kaldırıldığı belirtilerek 2.haciz ihbarnamesi gönderildiği; 3.kişi tarafından 1.haciz ihbarnamesine verilen cevapta haczin sıraya konulduğunun belirtildiği, 2. haciz ihbarnamesine verilen cevapta ise haczin uygulandığı, ancak imtiyazlı işçi alacağı sıralama talebi konusunda işlem tesis edilmediğinin bildirildiği, bunun üzerine alacaklının, alacağın imtiyazlı alacak olduğunun ve kuruma bildirilen alacak miktarının dosyaya gönderilmesi konusunda 3. kişiye yazı yazılmasını icra müdürlüğünden talep ettiği, icra müdürlüğünce, işçilik alacaklarının imtiyazlı olması için mahkeme kararına müstenit olması gerektiği gerekçesiyle talebin reddedildiği, bu konuda icra mahkemesine yapılan şikayetin de aynı gerekçe ile reddedildiği görülmektedir.

İİK'nun 89.maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi tebliği üzerine 3.kişinin yapacağı iş, haciz ihbarnamesine itiraz etmek ya da borç mevcut ise haczi uygulamaktan ibarettir. Alacağın imtiyazlı alacak olup olmadığı ise, aynı para üzerinde birden fazla haciz bulunması durumunda İİK'nun 140.maddesine göre sıra cetveli düzenlenmesi ve sıra cetveline itiraz edilmesi halinde değerlendirilecektir. Dolayısıyla bu aşamada 3.kişinin, alacağın imtiyazlı alacak olarak kabul edilmediği yönündeki cevabının hiç bir hukuki dayanağı bulunmadığı gibi, alacaklının, icra müdürlüğünden alacağın imtiyazlı alacak olduğunun 3.kişiye bildirilmesi yönünde karar verilmesi isteminin de yasal dayanağı yoktur.

O halde mahkemece istemin yukarıda açıklanan nedenlerle reddi gerekirken, alacağın mahkeme kararına dayanmadığı, takibe konu alacağın işçilik alacağı olduğuna dair belge sunulmadığı gerekçesi ile reddi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

O halde mahkemece istemin yukarıda açıklanan nedenlerle reddi gerekirken, alacağın mahkeme kararına dayanmadığı, takibe konu alacağın işçilik alacağı olduğuna dair belge sunulmadığı gerekçesi ile reddi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/10426, Karar No: 2022/13137, Tarih: 12.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10426 E.  ,  2022/13137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay’da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçiler aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 15/06/2022 tarih ve 2022/588 E. - 2022/1120 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 15/06/2022 tarih ve 2022/588 E. - 2022/1120 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/02/2022 tarih ve 2021/1882 E. - 2022/277 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “300.100-TL'nin %10'u kadar 30.010,00-TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5'i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13942, Karar No: 2015/31331, Tarih: 09.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13942 E.  ,  2015/31331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/340278

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/1464 (E) ve 2013/369 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kavga sırasında bıçak kullanmadığını beyan etmesi, mağdur B.. Ö..'in aşamalardaki beyanlarında; ismini bilmediği, görse tanıyabileceği, kısa boylu, esmer, kıvırcık ve uzun saçlı birinin kendisini bıçakladığını, ancak bu kişi hakkında dava açılmadığını belirtmesi, diğer mağdur D.. E..'ın aşamalardaki beyanlarında, anlayamadığı bir şekilde bıçak darbesiyle yere düştüğünü ve kendisini yaralayan şahsı görmediğini beyan etmesi, soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla dinlenen F.. E..'in mağdurlara bıçak sallayan kişinin önceden tanıdığı sanık Ç.. D.. olduğunu ifade etmesi karşısında, kavgaya bir çok kişinin katıldığı da dikkate alındığında, söz konusu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği konusunda tam bir netlik sağlanması için sanıkla mağdurlar usulüne uygun yüzleştirilerek ve soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan F.. E.. de tekrar dinlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında mağdur B.. Ö..'e karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, hükme esas alınan Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Acil Tıp Asistanı tarafından düzenlenen 31/08/2012 tarihli raporun, emsal raporlara göre yeterli açıklama ve gerekçe içermediği gözetilerek, mağdura ait raporlarla varsa hasta müşahade evrakları ve grafilerin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, yaralanmanın niteliğinin belirlenmesi hususunda yeniden rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin bu sebeplerden 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/575, Karar No: 2011/3795, Tarih: 07.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/575 E.  ,  2011/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili mazeret bildirmeden son celseye gelmemiş ve çek aslını da mahkemeye ibraz etmemiş ise de; dosya içerisinde onaylı sureti de bulunan çekin aslının icra dosyasında bulunduğu anlaşılmakla, çek aslının ya da onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde sunulması için makul süre vermeden, hak kaybına neden olacak şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı bulunduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1461, Karar No: 2018/3865, Tarih: 11.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1461 E.  ,  2018/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi, 61066 ada, 2 parsel üzerinde kayıtlı bulunan ... Blok, ... no.lu bağımsız bölümü 14.07.2011 tarihinde satın aldığını, su aboneliğini yaptırmak amacı ile davalı idareye başvuru yaptığında kendisinden kanal katılım ve şebeke hisse bedeli olarak toplamda 5.000,00 TL talep edildiğini, bu bedelin fahiş olduğunu, davalı idarenin anılan hizmet bedellerini müteahhit şirketten inşaat ruhsatının alınması aşamasında tahsil ettiğini, kendisinden ikinci kez bedel talep etmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek toplam 5.000,00 TL tutarındaki kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden sorumlu olmadığının tespitini talep etmiş, 14.06.2012 tarihli dilekçesi ile; yargılama sırasında davalı tarafa toplam 5.716,00 TL ödeme yaptığını belirterek fazla yaptığı ödemenin, ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı yandan talep ve tahsil edilmek istenilen kanal bedeli ile şebeke hisse bedelinin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 87,88,89 maddeleri yanında ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesine dayanarak talep edildiğini, arsa üzerine bina yapımı halinde öncelikle kanal katılım paylarının, inşaat ruhsatı aşamasında arsa emlak vergisinin %2'si oranındaki bir bedelin avans olarak tahsil edildiğini, bilahare arsa üzerine yapı yapılarak bina tamamlandığında da bu yapı değerinin %2'si oranında katılım payı alındığını, bu aşamada da önceden alınan arsa emlak vergi payının hisseye göre bu bedelden tenzil edilerek fark bedel hesaplandığını, davaya konu taşınmazdaki ada dışı kanal hizmetlerinin kendileri tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

./..

-2-

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 2.581,71 TL'nin 28.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlığın çözümünde, öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

2-) Davacı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlığın çözümünde, öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;

“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.

Su tesisleri harcamalarına katılma payı:

Madde 88 – Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması,

b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı.

Birden fazla yol kenarında bulunan gayrimenkullere ait payın hesabında, bunların yalnız suya bağlandıkları yol üzerindeki uzunlukları esas alınır.

Payların hesaplanması:

Madde 89/a- Katılma payları bir program dahilinde veya istek üzerine doğrudan doğruya yapılan işlerde, bu hizmetlerden dolayı yapılan giderlerin tamamıdır. Şu kadar ki yapılacak giderler peşin ödendiği takdirde bu paylar ilgililerden % 25 noksanıyla alınır. Ancak bu tür hizmet giderleri bayındırlık ve iskan bakanlığı ile iller bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.

Özel devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işler için yapılacak bağış ve yardımlar ve istimlak bedelleri giderler tutarından indirilir.

Payların tahakkuk şekli:

Madde 90- Yol Harcamalarına Katılma Payı, bu hizmetin yapıldığı yollardan faydalanan, Su Tesisleri İle Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları ise hizmetten faydalanma şekillerine göre ilgili gayrimenkul sahipleri arasında ve 89'uncu maddeye göre ./..

-3-

hesaplanan katılma payları toplamının ilgili gayrimenkullerin vergi değerleri toplamına oranlanarak dağıtılması suretiyle hesaplanıp tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, ibadet yerleri hakkında harcamalara katılma payı tahakkuku yapılmaz.

Tahakkuk zamanı:

Madde 91- Harcamalara katılma paylarının tahakkuku, işler hangi ihale usulü ile yapılmış olursa olsun, hizmetin tamamlanarak halkın istifadesine sunulmuş olmasından sonra yapılır.