muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6001, Karar No: 2023/6477, Tarih: 07.06.2023

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacının kurum kayıtlarına giren 12.12.2015 tarih ve ..... sayılı dilekçe ile tarım bağ-kur sigorta sürelerini ne sebeple geçersiz sayıldığını, geçersiz sayılan kurum işleminin düzeltilmesini talep ettiğini beyan etmiş ve davalı kurumun da 14.03.2017 tarih ve... sayılı cevabi yazısında; ..... Bağ nolu dosyanın incelendiğini davacının 4/a kapsamında çalışmaları olması sebebiyle 4/b kapsamındaki sigortalılığın 01.05.2008 tarihi itibariyle durdurulduğunu, kurum kayıtlarında fazla ödeme olarak görülen 10.192,32 TL fazla ödemenin davacının banka hesabına iade edildiği bildirdiğini, işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek, kararının kaldırılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ziraat odası kaydı olduğu, tarım arazilerinin bulunduğu, tarımla uğraştığına dair kolluk tutanağı olduğu, tanıkların davacının yaz aylarında köyde tarımsal faaliyette bulunduğu, kış aylarında ise ...'da inşaat işlerinde çalıştığını beyan ettikleri, yine kurum kayıtları incelendiğinde davacının 4/1-a kapsamında çalışmalarının yaz ayları dışında ve kısa süreli olduğu, davacının asıl geçim ve kazanç kaynağının tarım faaliyeti olduğu anlaşıldığından davacının 01.09.2008-29.11.2013 tarihleri arasında 4/a kapsamı dışındaki sürelerde kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyet yaptığının kabulü gerektiği, davanın kabulü kararı ve gerekçesi yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının doğru olduğu anlaşılmakla;

Davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 01.09.2008-29.11.2013 tarihleri arasında kısa süreli 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalı süreler haricindeki sürelerde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b-son maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 01.09.2008-29.11.2013 tarihleri arasında kısa süreli 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalı süreler haricindeki sürelerde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b-son maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 inci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.03.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi ile değiştirilen 53 'üncü maddesinin 1'inci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17245, Karar No: 2022/17852, Tarih: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17245 E.  ,  2022/17852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Suçluyu kayırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği ancak temyiz başvurusunda temyiz nedenlerini göstermediği anlaşılan sanığa yedi gün içerisinde temyiz nedenlerini gösteren ek dilekçe sunması aksi halde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi ve sanığın sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2855, Karar No: 2010/3796, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2855 E.  ,  2010/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 130 ada 38 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 79.55 m2 lik kısmının idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, tapu iptali ve varsa üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisinin olmadığını ve kıyı kenar çizgisinin iptali yönünde Muğla İdare Mahkemesine açmış oldukları davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2.ve 3.maddeleri ile 3402 Sayılı Yasaya eklenen hükümler gereğince çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren davanın açıldığı tarihe kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini ile varsa muhdesatın yıkımı isteklerine ilişkin olup, mahkemece 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesine bir takım ilaveler getiren ve 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. İdare  tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda açılıp retle sonuçlanan idari yargı kararı ile idarece çizilen kıyı kenar çizgisi 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince tarafları bağlayacağından, fen memuru veya harita mühendisi sıfatını haiz bilirkişi veya bilirkişiler aracılığıyla yapılacak keşifle kesinleşen kıyı kenar çizgisinin saptanması ve böylece çekişmeli taşınmazın veya bir bölümünün tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalıp kalmadığının belirlenmesi davada yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davacı veya davalı tarafın hangisinin sorumlu tutulacağı yönünden önem arzetmektedir.

Bilindiği üzere; dava tarihi itibarı ile davasında haklı olduğu halde dava sırasında yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya çıkan bir İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince haksız duruma düşen tarafın davasının reddi gerektiğinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca, tarafları bağlayıcı nitelikteki idari kıyı kenar çizgisinin mahallinde yapılacak keşifle saptanması, çekişmeli yerin kıyıda kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve ondan sonra yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca, tarafları bağlayıcı nitelikteki idari kıyı kenar çizgisinin mahallinde yapılacak keşifle saptanması, çekişmeli yerin kıyıda kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve ondan sonra yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/382, Karar No: 2019/13612, Tarih: 05.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/382 E.  ,  2019/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında sanığın, iki adet kestane ağacını kestiğinin tespiti edildiği , keşif sırasında alınan savunmasında ise suç tutanağında belirtilen kestane ağaçları dışındaki başka kestane ağaçlarını keserek cami yapımında kullandığına ilişkin ikrarı karşısında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Yediemin senedine konu emvallerle ilgili olarak karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27279, Karar No: 2014/11939, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27279 E.  ,  2014/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan şikayetçi ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün suçtan doğrudan zarar görmediği bu nedenle de kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vergi dairesi lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, müşteki vergi dairesine vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6621, Karar No: 2021/1892, Tarih: 24.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6621 E.  ,  2021/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26/12/2015 tarihinde gerçekleşen çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralanması sebebiyle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 20.001,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 90.727,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 90.727,00 TL'nin 16/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi'nin 2017/2938-2019/326 sayılı

kararının kaldırılarak davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklı cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi olan 26/12/2015 tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, uyuşmazlık hakem heyetince Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu Raporunda belirlenen %23 maluliyet oranı hükme esas alınmış ancak maluliyet oranı tespit edilirken hangi yönetmeliğin esas alındığı raporda belirtilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Somut olayda, uyuşmazlık hakem heyetince Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu Raporunda belirlenen %23 maluliyet oranı hükme esas alınmış ancak maluliyet oranı tespit edilirken hangi yönetmeliğin esas alındığı raporda belirtilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Maluliyet oranının tespiti açısından kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde usulüne uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla, önceki raporun da irdelendiği yeni bir rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacı kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahibinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ....’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nca da ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ....Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 07.03.2019 tarih, 2017/2938-2019/326 sayılı kararının KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, dosyanın saklama kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12695, Karar No: 2017/2797, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12695 E.  ,  2017/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17561, Karar No: 2012/13220, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17561 E.  ,  2012/13220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki (elatmanın önlenmesi) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti Hazineye ait olan ... İlçesi, ... Mahallesi, 478 parselde kayıtlı, 2950 m2 yüzölçümlü taşınmazın 793,35 m2’lik kısmını, restoran ve çay bahçesi olarak kullanmak üzere, 2886 sayılı yasa kapsamında ihale ile kiraladığını, 09.05.2006 tarihli kira sözleşmesinin, kiralananın, Kıyı Kanunu ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına dair Yönetmelik Hükümlerine uygun olarak kullanılmadığı gerekçesi ile davalı tarafından feshedilerek, kiralananın tahliyesinin talep edildiğini, Oysa ki Kıyı Kanununa aykırı bir durumun söz konusu olmadığını ileri sürerek, fesih işleminin haksız olduğunun tespitine ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Kıyı Kanununa aykırılıktan dolayı sözleşmenin feshinin mümkün olmadığı gibi, sözleşmenin 11. Maddesinde düzenlenen ihtar koşuluna da uyulmadığı belirtilerek, davanın kabulüne, sözleşmenin feshine yönelik işlemin haksız olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği iddiasına dayalı muarazanın men’i istemine ilişkin olup, davacı, sözleşmenin feshi için gerekli şartların bulunmadığını iddia etmiş, davalı ise, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı yapılaşma ve kullanım nedeniyle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Anayasanın 43. maddesinde, Kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetileceği, kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartlarının kanunla düzenleneceği belirtilmiştir. Anayasanın ilgili hükmüne dayalı olarak çıkarılan 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6. Maddesinde ise, kıyıların herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamayacağı düzenlenmiş, aynı maddede imar planı kararı alınması kaydıyla bunun istisnaları sayılmıştır. Yine 3621 sayılı yasanın uygulanmasına dair yönetmeliğin 13. Maddesinde de, onaylı uygulama imar planlarına göre kıyılarda yapılabilecek istisnai tesisler belirtilmiştir.