muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11638, Karar No: 2019/15602, Tarih: 11.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11638 E.  ,  2019/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette 22/12/2004 tarihinde elektrik teknisyeni olarak başladığı görevini işyerinin özelleşmesi nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığı 07/10/2013 tarihine kadar sürdürdüğünü, müvekkili ve arkadaşlarının davalının zorlaması ve baskıları sebebiyle davalıya ihtarname gönderdiğini ve 4/c hakkını kullanmak istediklerini belirttiklerini, davalının ihtarname göndererek 4/c hakkını kullanacağını beyan eden işçilere kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapacağını belirtmiş ise de ihaleyi alan işyerinin yeni sahibi Cengiz-Limak-Kolin ortak girişiminin de karşı çıkmasıyla kıdem tazminatı ödemelerini yaparken müvekkil ve müvekkilin konumunda birçok arkadaşına ihbar tazminatı ödemeleri yapılmadığını iddia ederek ihbar tazminatı ve fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davasının temelinin 2003 yılında yapılan bir işlemden kaynaklandığını, 2003 yılında taraf şirketler kamu kurumu hüviyetinde olmaları dolayısıyla davaların idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğini, davacının 2003 yılından beri ücretini bu şekilde almış ve bu duruma ilişkin de herhangi bir itirazda bulunmadığını, dolayısıyla talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ücrette farklılık olduğu iddiası 5 yıllık süre içinde talep edilebileceğinden, davacının bu hususta talebinin bulunmasının mümkün olmadığını ve bu nedenle zamanaşımından reddine karar verilmesini talep ettiğini, ... Elektrik A.Ş.'nin 28/05/2013 tarihi itibari ile özelleştirme sonucu kamu niteliğini kaybettiğini, tamamıyla özel şirket vasfını kazandığını savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fark ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, davacının sendikaya üye olmadan önceki günlük yevmiyesinin 34,12 TL iken, sendikaya üye olduktan sonra 26,07 TL'ye indirildiği ve buna göre fark ücret alacağı olduğu kabul edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fark ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, davacının sendikaya üye olmadan önceki günlük yevmiyesinin 34,12 TL iken, sendikaya üye olduktan sonra 26,07 TL'ye indirildiği ve buna göre fark ücret alacağı olduğu kabul edilmiştir.

Dosyada mevcut 22/12/2004 tarihli iş sözleşmesinin 8. maddesinde "İşçi sendikaya üye olduğu tarihten itibaren işyerinde mer'i Toplu İş Sözleşmeleri ile öngörülen şartlar ve esaslar dahilinde diğer işçilere tanınan hak ve menfaatlerden istifa eder" şeklinde hüküm bulunmakta olup temyiz incelemesi Dairemizce yapılan Antalya 5. İş Mahkemesi'nin 2014/297 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan fark ücret alacağı talebinin de aynı gerekçe ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, davacının iş sözleşmesinde bulunan bu hüküm karşısında davacının fark ücret alacağı talebi yerinde değildir.

Mahkemece, yerinde olmayan gerekçe ile talebin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28434, Karar No: 2017/3259, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28434 E.  ,  2017/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12253, Karar No: 2014/26350, Tarih: 17.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/12253 E.  ,  2014/26350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi kurumun usulüne uygun davatiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığı ve yasal değişiklik nedeniyle dosyanın mahalline iadesinden sonra verilen karar hukuki dayanaktan yoksun olduğu cihetle katılan vekilinin 03.05.2010 tarihli karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23244, Karar No: 2015/562, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23244 E.  ,  2015/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2009/526-2013/166

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göreüstün ve eksik yönleri açıkça karşılaştırılmak suretiyle hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal incelemesi yapılmışsa da, somut emsalin satış değerinin düşük gösterildiğinden bahisle soyut ifadelerle dava konusu taşınmazın 2,50 kat değerli kabul edilmesi nedeniyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25405, Karar No: 2016/1831, Tarih: 25.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25405 E.  ,  2016/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmediği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/10533 Esas sayılı takip dosyasına alacaklı tarafından işçi alacaklarına ilişkin yapılan ödemenin, asıl-alt işveren sözleşmesi uyarınca borçlu tarafından ödenmesi istemiyle takip yapıldığı, alacaklının belirtilen takip dosyasına yaptığı ödeme ile asıl-alt işveren sözleşmesinin İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarı içeren belge niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Alacaklı yaptığı ödemeyi yapılan ödeme nedeniyle borçluya rücu edip edemeyeceği veya ne miktarda rücu edebileceği yargılamayı gerektirir.

O halde alacaklı takipte İİK'nun 68. maddesinde sayılan nitelikte bir belgeye dayanmadığından ve alacağın tahsili yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

UE
Yargıtay — Esas No: 2011/26114, Karar No: 2013/20468, Tarih: 04.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26114 E.  ,  2013/20468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin hiçbir gerekçe göstermeksizin davacının da içinde bulunduğu 8 çalışanın işine son verdiğini, yine 02.02.2009 tarihinde davacıya ücret ve tazminatlarına karşılık bir miktar ödeme yapıldığını , mahiyetini bilmediği ve okumasına imkan verilmeyen iki belge imzalatıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm hak ve alacaklarının ödenerek ibranameyi kendi rızası ile imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ibranamenin makbuz hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece hükmedilen miktarların doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi raporu alındıktan sonra davacı ıslah ile fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinden %20 indirim yaparak kalem kalem belirttiği alacakların dava dilekçesindeki isteklerine eklenmesini istemiştir. Mahkemece fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarından % 30 indirim yapılarak alacaklar kısmen kabul edilmiştir. Ancak mahkemece anılan alacaklardan indirim yapılırken davacının dava ve ıslah dilekçesinde talep ettiği toplam miktarlar dikkate alınmadan eksik ve/veya fazlaya hükmedilmesi isabetsizdir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8778, Karar No: 2008/11216, Tarih: 05.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8778 E.  ,  2008/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına olan 7 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ile terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise terkini istenen bölüm için 85.000,00 YTL tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kıyı kenar çizgisinin keşfen belirlendiği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini, karşı dava ise tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; uzman bilirkişiler aracılığı ile 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı inançları birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kabul kapsamına alınan yerlerin 3621 sayılı Kıyı Kanununun 4. maddesine göre kıyı içinde kaldığı saptanmak suretiyle sicil kaydının tapudan terkin edilmesi; karşı dava nedeniyle Anayasanın 90. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 1. maddesinin eki protokol hükümleri uyarınca davalı yararına makul sınırlar içinde belirlenen tazminata hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; tazminat davası yönünden dava açıldığı tarihte 85.000,00 YTL olarak dava değeri gösterilmiş ancak, mahkemece 14,00 YTL peşin harç alınmış, yargılama sırasında çekişmeli bölümün belirlenen ve kabul edilen değerine göre alınması gereken harç tamamlatılmamıştır. Hal böyle olunca, tazminat davası bakımından karşı davacı yararına avukatlık ücretinin nispi olarak hesaplanması, ancak bu nispi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altına düşemeyeceği de gözetilmek suretiyle takdir edilmesi gerekirken, fazla avukatlık ücreti tayini doğru değildir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2926, Karar No: 2012/6088, Tarih: 18.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2926 E.  ,  2012/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir.

Toplanan delillerden ve özellikle dava dosyası içerisinde bulunan Bartın Asliye 2.Hukuk Mahkemesinin 1991/446 Esas 1992/514 Karar sayılı tescil davasının 26.05.1988 tarihli keşfi sırasında dinlenen tanık anlatımlarından dava konusu fındık ağacı niteliğindeki muhdesatların davacının annesi ve babası tarafından birlikte dikildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten anılan keşifte ve görülen davada bilirkişi raporu ile tespit edilen fındık ağaçlarının yaşları dikkate alındığında bu anlatımlar doğrulandığı gibi bir kısım tanık anlatımlarından da anlaşılacağı üzere davacının anne ve babası ile birlikte yaşadığı ve fındık mahsullerinin birlikte toplandığı belirlenmiştir. Tüm bu olgular birarada değerlendirildiğinde dava konusu ağaçlarının tüm ailenin nam ve hesabına dikildiğinin kabulu gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, az yukarıda ismi geçen davalının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilglisine iadesine, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10655, Karar No: 2024/3340, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10655 E.  ,  2024/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/435 Esas, 2023/1743 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/193 Esas, 2019/492 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Ahmetli ilçesi, ... Mahallesi, 180 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 3.636,58 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarenin kıymet takdir komisyonunca takdir edilen bedelin çok düşük olup kabul edilemeyeceğini, kısmi kamulaştırma nedeniyle kamulaştırmadan arta kalan kısmın değer kaybedeceğini, bedel tespitinde bu hususun da dikkate alınması gerektiğini savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedele 18.08.2018 tarihinden karar tarihi olan 12.09.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, tespit olunan kamulaştırma bedelinden davacı idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedelin karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde hak sahibi davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, % 100 objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma sınırı dışında kalan mezarlık vasıflı taşınmazın muhafazasının sağlanabilmesi için yeni duvar yapımının mevzuat gereği zorunluluk arz ettiğini, duvar bedelinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerektiğini, duvar bedelinin davalı idareye yüklenemeyeceğini, kısmi kamulaştırma nedeniyle kamulaştırmadan arta kalan kısmın değer kaybedeceğini, hesaplama yapılırken bu hususun da dikkate alınması gerektiğini, bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olup hükme esas alınamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç