muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19587, Karar No: 2023/5735, Tarih: 19.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/19587 E.  ,  2023/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2018 tarihli, 2017/254 Esas,2018/141 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/1202 Esas, 2019/306 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.10.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1-20.03.2018 tarihli duruşmada, mesleki mazeretinin davanın uzatılması amaçlandığı iddiasıyla kabul edilmediğine, esas hakkında mütalaaya karşı savunma için süre verilmediğine,

2- Sanık lehine olabilecek hiçbir delilin mahkemece toplanmadığına,

3-Dijital materyallerin inceleme sonuçları beklenilmediğine,

4- El koyma tutanağında belirtilen materyallerin akıbeti hakkında bir hüküm kurulmadığına,

5-Hukuka aykırı deliller ile hüküm kurulduğuna,

6-Kararın gerekçesiz olduğuna,

7-Duruşmalı inceleme yapılarak kararın bozulması gerektiğine,

8-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6-Kararın gerekçesiz olduğuna,

7-Duruşmalı inceleme yapılarak kararın bozulması gerektiğine,

8-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın 20.03.2018 tarihli celsesinde Cumhuriyet savcısı tarafından esasa ilişkin mütalanın sunulduğu, sanık müdafiinin duruşmaya katılamayacağını bildiren mazeret dilekçesi sunduğu, buna rağmen İlk Derece Mahkemesince "CMK'nın 190 ıncı maddesi gereğince duruşmanın ara verilmeden sonuçlanmasının gerekmesi, mahkememizce duruşma günleri belirlenirken sanık müdafiilerinin defter durumlarına göre hareket edilmesi, mahkememizdeki son duruşmaya katılmış olan sanık müdafiinin rızası ile duruşma gününün belirlenmiş olması, ByLock uygulaması içeriklerinin 15.01.2018 tarihinde Uyap sistemi üzerinden dosyaya girmiş olması, sanık müdafiinin ...'da acele ve süreli işleri olduğundan bahsetmiş olmasına rağmen mazeretinin yazılı belge ile yada somut başka bir bilgi ile desteklenmemiş olması, bu davalarda son zamanlarda gözlemlendiği gibi işin mümkün olduğunca uzatılması gibi bir yöntemin izlendiğinin anlaşılması hususları birlikte gözetilerek" denilmek suretiyle mazeretin reddine karar verilerek sanık müdafiinin esasa ilişkin savunması alınmadan sanık ve müdafiinin yokluğunda sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197 nci maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanık müdafiinin esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık ve müdafinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi nedeniyle incelenen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan başka dosya şüphelisi .... isimli şahısların etkin pişmanlık kapsamındaki ifade tutanaklarının ve dijital materyallerin incelenmesine ilişkin belgelerin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunması, gerekirse beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi lüzumu nedeniyle incelenen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Adli Emanete kayıtlı eşya hakkında hükümde bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/1202 Esas, 2019/306 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1444, Karar No: 2014/12203, Tarih: 10.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1444 E.  ,  2014/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2011/630-2013/575

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı alacaklının, davacı kiracı hakkında kira alacağının tahsili için başlattığı Ankara 30. İcra Müdürlüğüne ait 2009/2944 ve 2009/7633 sayılı takip dosyalarından dolayı davacı kiracının borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının Ankara 30. İcra Müdürlüğüne ait 2009/7633 sayılı takip dosyasından ödeme nedeniyle 2.880 TL tutarlı takip borcunda 700,00 lük kısım yönünden, Ankara 30. İcra Müdürlüğüne ait 2009/2944 sayılı takip dosyadan ise mükerrer takip nedeniyle borcun tamamı yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Kiranın ödendiğinin ispatı davacı kiracıya düşer, davacı takibe konu kiraları ödediğini yazılı belge ile ispatlayamamış ise de delilleri arasında yemin deliline de dayanmıştır. O halde davacı borçluya takibe konu kira paralarının elden ödendiğine ilişkin olarak yemin teklif etme hatırlatılıp sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5522, Karar No: 2018/12052, Tarih: 12.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/5522 E.  ,  2018/12052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Sezin eczanesi sahibi ve sorumlu müdürü olduğunu, davalı kurum ile aralarında ilaç satışı hususunda anlaşma bulunduğunu, davalı kurumun Teftiş Kurulu Başkanlığınca yürütülen soruşturmada, davalı kuruma fatura ettiği bazı reçetelerde bulunması gereken ve reçete içeriği ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzaların reçete sahibi veya yakınına ait olmaması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumundan alacağı ilaç bedellerinden 6.577,00 TL kesinti yapıldığını söz konusu gerekçeyle kesintinin haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın kabulü ile 6.577,00 TL tutarındaki alacaklarının kesintinin yapıldığı 14.01.2011 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini ve söz konusu kesintiden dolayı bir çekinin bedelinin karşılanmamış olması nedeniyle çekin karşılığı kredi kullanılarak kapatıldığından oluşan 163,92 TL munzam zararının yine faiziyle tahsiline ve avukatı ile yaptıkları vekalet anlaşması gereğince 1.000,00 TL vekalet ücretinin de tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile davalı kurum tarafından davacının alacağından haksız olarak yapılan kesinti tutarı taleple bağlı kalınarak 6.577,00 TL’nin yine taleple bağlı kalınarak 14.01.2011 tarihinden tahsil tarihine kadar değişen oranlarda dikkate alınmak suretiyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının munzam zarara ilişkin açmış olduğu davası ile fazlaya ilişkin davasının reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki temyiz itirazı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki temyiz itirazı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı kurum tarafından davacı eczacı aleyhine uygulanan 2009 Yılı Protokolünün 6.3.3 maddesine göre uygulanan reçete bedellerindeki kesintinin iadesi ve munzam zararının tazmine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yapılan kesintinin davalı tarafından hukuka aykırı olarak yerine getirildiğinin anlaşıldığını, davacı tarafından kesinti tarihinden itibaren talep edilen faiz tutarının munzam zarar olarak talep edilenden fazla olduğunu,bu faizi aşan bir munzam zararın davacı yönünden oluşmadığını, bu yönden açılan davanın yerinde olmadığının anlaşıldığını ve talep edilen vekalet ücretinin yapılan yargılama sonunda hüküm altına alındığını, taraflar arasında kararlaştırıldığı belirtilen vekalet ücretinin talep edilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükümde "Davacının dava dilekçesinde belirtilen vekalet ücretine ilişkin talebine göre de kabul edilen miktar üzerinden AAÜT’ne göre belirlenen 789,24 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, davacının bu yöndeki fazlaya ilişkin davasının reddine, "denmiştir. Davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hali ile karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 3.bendinde yer alan "Davacının dava dilekçesinde belirtilen vekalet ücretine ilişkin talebine göre de kabul edilen miktar üzerinden AAÜT’ne göre belirlenen 789,24 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, davacının bu yöndeki fazlaya ilişkin davasının reddine," söz ve rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine "Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı yararına takdir olunan 789,24 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL. kalan harcın temyiz eden davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2217, Karar No: 2014/4075, Tarih: 06.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2217 E.  ,  2014/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/101-2013/88

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06/07/2012 gününde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

2-Kabule göre de;

a)Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki somut emsalin incelenen satış akit tablosunda vasfının tarla olduğu belirtildiğinden emsal olamayacağı dikkate alınmadan H... Köyü 167 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

b)Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davaların bu niteliği dikkate alınarak vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı idare lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8644, Karar No: 2010/9465, Tarih: 21.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/8644 E.  ,  2010/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.

1632 sayılı Yasa'nın 49/1-A maddesi gereğince yoklama kaçağı ve bakaya suçlarında dava zamanaşımı süresinin, bütün askeri mükellefiyetlerin veya askerliğe tabi şahsın bizzat girmiş olduğu taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeye başlayacağı, 1111 saylı Yasa'nın 2/1. maddesi gereğince askerlik çağının askerliğe tabi şahsın 41 yaşına girdiği yılın Ocak ayının 1.gününde biteceği, somut olayda sanığın 23.02.1970 doğumlu olması karşısında zamanaşımı süresinin işlemeye başladığından söz edilemeyeceği dikkate alınarak, 4616 sayılı Yasa uyarınca hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilen davada Ayayasa Mahkemesi'nce iptal edilmeden önce bir süre yürülükte kalan 4616 sayılı Yasa'nın 1/4-2. maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin erteleme kararının verildiği tarih itibariyle dolmasının beklenmesi, bu süre içerisinde suç işlenmediğinin anlaşılması halinde sözü edilen yasa maddesi uyarınca kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, karar tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmayan 4616 sayılı Yasa'nın 1/4-2, 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2, 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verimesi,

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1443, Karar No: 2014/3993, Tarih: 11.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1443 E.  ,  2014/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/932-2013/971

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu A.. B.. vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacağı ilamına dayalı olarak İdare aleyhine başlatılan ilamlı takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesi ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun gereğince idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinden bahisle tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takip konusu ilamdaki alacağın kamulaştırmasız elatma tazminatı alacağına ilişkin ve ilam tarihinin 30.06.2010'dan sonra olduğu nazara alınarak 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 6. maddesinin son fıkrası hükmünce, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.