muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/42304, Karar No: 2015/36933, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42304 E.  ,  2015/36933 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/04/2014 tarih ve...sayılı hükmün Dairenin 02/09/2014 tarih ve ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 228 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 21170 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 17355 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 17355 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 228 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 21170 TL yapı bedeli ile 3811,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 2.9.2014 gün ve ...sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/17048, Karar No: 2015/3952, Tarih: 05.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/17048 E.  ,  2015/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların müşterek çoçuğu ...'nın kusuru yüzünden meydana gelen trafik kazası neticesinde müvekkili sigorta şirketine kasko sigortalı araçta hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalıların gözetim ve denetim görevini yerine getirmediğini belirterek sigortalıya ödenen hasar bedelinin % 75 kusuru oranına göre 8.779,95 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın gerek husumet gereksede esas yönünden hukuki dayanağı olmadığını, kaskolu araç sürücüsünün aşırı hızı nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kızlarını kaybeden müvekkillerinden çarpan aracın hasar bedelinin tahsil edilmesinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.023,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 359,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 5.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14020, Karar No: 2014/16944, Tarih: 11.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14020 E.  ,  2014/16944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2011/1247-2013/246

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.1991-21.07.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde apartman görevlisi olarak çalıştığını, görevlerini layıkıyla yerine getirdiğini, 2008 yılına kadar kömürlü yakıt sistemi sebebiyle haftanın yedi günü 2008 yılından sonra haftanın altı günü 07:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını, net 850,00 TL ücret aldığını, ücretinin asgari ücret üzerinden gösterildiğini, apartman yönetimi değişikliğinden sonra haksız ve hukuka aykırı şekilde mobbing uygulanmak suretiyle işten çıkartıldığını, yönetim değişikliğinden on gün sonra müvekkilinin yıllık izinde iken iş sözleşmesinin feshedildiğini, ancak genel kurulun 19.06.2011 tarihli oybirliği ile işine devam etmesi yönündeki karar karşısında yöneticiliğin böyle bir yetkisinin bulunmadığını, sonrasında 18.07.2011 tarihli ihtarname ile müvekkilinin haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.1995-21.07.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının tutanak altına alınan davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimin 21.07.2011 tarihinde davacıya ulaştığını, bu tarih itibariyle davacının izinde olmadığını, davacının 2008 yılına kadar sabah 07:00-08:00 saatleri arasında öğlen 12:00'de ve akşam 18:00'de kömür hizmeti verdiğini, pazar günleri bir saat ekmek servisinin olduğunu, 31.05.2008 tarihine kadar yaptığı fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, her yıla ait kıdem tazminatlarının ödendiğini, yıllık izin ücretlerinin ödendiğini, bayram tatillerinde çalıştığında bayram harçlığı olarak ödeme yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflara arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai alacağının bunulup bulunmadığı noktasındadır. Davacı 2008 yılına kadan kömürlü yakıt sistemi sebebiyle haftanın yedi günü 2008 yılından sonra haftanın altı günü 07:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının 2008 yılına kadar 07:00-08:00 saatleri arası öglen 12:00'de ve akşam 18:00'de saatlerinde kömür hizmeti verdiğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı sitede 2008 Mayıs ayında doğalgazlı ısınma sistemine geçildiğinden bu döneme kadar fazla mesai alacağının hesaplanacağı belirtilmiş ve bu dönemde yaz-kış ayrımı yapmadan davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi tarafından kömürlü ısınma döneminde fazla mesai alacağının hesaplanması doğru ise de bu dönemde kışın davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmasına göre yaz-kış ayrımı yapmaksızın hesaplama yapılması hatalıdır. Hal böyle olunca davacının belirtilen dönemde fazla mesai alacağının hesaplanmasında yaz-kış ayrımı yapılarak kışın fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplama yapılması gerekli iken mahkemece hatalı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu davacının ulusal bayram genel tatil alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bayram harçlığı adı altında davalı işverence yapılan ödemeler ulusal bayram genel tatil alacağından mahsup edilmemiştir. Dosyada bulunan gider pusulaları incelendiğinde davacıya bayram ücreti ve bayram harçlığı adı altında ödemelerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Yapılan bu ödemelerin hesaplanan ulusal bayram genel tatil alacağından mahsup edilmesi gereklidir. Ayrıca davacının, bilirkişi raporuna göre gerçekleşen ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına hükmolunmuş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışmadığı günler olabileceği dikkate alınmadan, söz konusu alacaktan takdiri indirimi yapılmaması da hatalıdır. Hal böyle olunca mahkemece ulusal bayram genel tatil alacağından davalı işverence yapılan ödemeler mahsup edilmeden ve takdiri indirim yapılmadan karar verilmesi hatalı olup bu durum ayrı bir bozma gerekçesi olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9561, Karar No: 2016/11264, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9561 E.  ,  2016/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ...Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı Teknoyap Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı Teknoyap Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı Teknoyap Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13705, Karar No: 2017/7217, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13705 E.  ,  2017/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 41. maddesinin (c) bendine aykırı olarak işletme kayıt belgesi almadan faaliyette bulunmak eyleminden kabahatli ... hakkında 5996 sayılı Kanun'un 41/c maddesi gereğince 1.463,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Şişli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 15/06/2015 tarihli ve 2015/İST/ŞİŞ/90 sayılı idari para cezası yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/3283 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/09/2016 gün ve 6005 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2016 gün ve KYB. 2016-369986 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin eczacı olup 5996 sayılı Kanun kapsamında yapılan denetimlerde işyerinde gıda satışı yapıldığının 27/05/2015 tarihli gıda resmi kontrol raporu ile tespit edilmesi üzerine hakkında idari yaptırım kararı uygulandığı ve bu karara yönelik kabahatli tarafından yapılan başvurunun, idari yaptırım kararının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” ve 28/2. maddesinde yer alan “İlgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen gıda takviyeleri....eczanelerde satılabilir” hükümleri ile 6197 sayılı Kanun'un 5996 sayılı Kanun'a göre özel kanun niteliğinde olup öncelikli olarak uygulanması gerektiği dikkate alındığında, mahkemesince yapılan başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

27/05/2015 tarihinde kabahatlinin işletmekte olduğu ... Eczanesi isimli iş yerinde Şişli Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü görevlilerince yapılan denetimde, "... Devam Sütü 400g" isimli ürünün satışa sunulmuş olduğunun, kabahatlinin işletmekte olduğu eczanede satışa sunulan bu ürüne ait etiket bilgilerinde "omega 3 içerir" ibaresinin yer aldığının tutanak ile belirlendiği, idari para cezanın kaldırılması yönelik kabahatli tarafından yapılan başvuru üzerine idarece verilen cevapta ise, eczanelerde satışa sunulan "gıda takviyesi ve bebek maması " ürünlerinin eczanelerin gıda alanında yürütmekte oldukları faaliyetler kapsamında kaldığı ve bu malzemelerin denetimi hususunda tam yetkili kılınan ilgili Bakanlık nezdinde gerekli olan yasal tüm işlem ve yükümlülüklerini de yerine getirilmesi yükümlülüğünün bulunduğu yönünde tespite yer verildiği, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 3. maddesinin 3. fıkrasında ilgili bakanlık olarak "Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı" işaret edildiği, ilgili Bakanlık görevlilerince yapılan denetimin 5996 sayılı Kanun kapsamında olduğunun aşikar olduğu ve kabahatli tarafından satışa sunulan ürünün aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında Bakanlıkça aranan kayıt yaptırma şartı gözetilmeden satışa sunulması karşısında idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/597, Karar No: 2016/1874, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/597 E.  ,  2016/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/641 esas, 2015/621 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 24/05/2015 tarihli ve 2015/348 esas, 2015/255 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 17/06/2015 tarihli ve 2015/645 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10852-2015-21867/69151 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/645 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.