muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12892, Karar No: 2021/11474, Tarih: 30.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12892 E.  ,  2021/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesine muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında 1.516,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Antalya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10/01/2020 tarihli ve MA 50473947 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile kabahatlinin sürücü belgesinin geri alınmasına dair aynı tarihli ve 4715 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Antalya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/04/2020 tarihli ve 2020/158 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ANTALYA 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/04/2020 tarihli ve 2020/1429 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.09.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2020 tarihli ve KYB. 2020-82238 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddelerin Etkisi Altında Araç sürme Yasağı" başlıklı 48. maddesinde yer alan, "Madde 48 – (Değişik madde: 24/05/2013-6487 S.K./19. Md) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır.

Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin tespiti için kullanılacak teknik cihazların sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir." ve

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinde yer alan ".....Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinde yer alan ".....Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:

a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır.

b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı, somut olayımızda ise, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 10/01/2020 tarihli ve 20:24 saatli raporda kabahatlinin solunum testi sonucuna göre 0.48 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, alkolmetre cihazı ile yapılan ölçümün ise 10/01/2020 tarih ve 18:56 saatinde yapıldığı ve kabahatlinin 2.31 promil alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, her iki ölçüm arasında 1 saate 30 dakikaya yakın fark bulunduğu ve tıbben her bir saatte kişinin kanındaki alkol oranının ortalama 0.15 promil düzeyinde azalma göstereceği nazara alındığında, Antalya Trafik Denetleme Esas No: 2021/12892

Şube Müdürlüğünce yapılan 10/01/2020 tarihli ölçümde kullanılan teknik cihazın kalibrasyon işlemine ilişkin bir araştırma yapılmadığı,

2) Kabahatli vekilinin idari yaptırım kararına karşı başvuru dilekçesi ve diğer tüm dilekçelerinde ısrarla, kabahatlinin mide küçültme ameliyatı olduğunu, kabahatlinin kullanmış olduğu ilaçların alkol ile etkileşime girerek zehirlenme riski mevcut bulunduğundan alkol kullanmasının mümkün olmadığını, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen rapor ile Antalya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce yapılan ölçüm arasındaki alkol düzeyine dair bilimsel olarak mümkün olmayan düşüşün kabahatlinin kullanmış olduğu ilaçların alkollü imiş gibi vücutta etki yapmasından ileri geldiğini belirtmiş olması karşısında, kabahatlinin kullanmış olduğu ilaçların tespit edilerek bu ilaçların dilekçede belirtilen şekilde vücutta alkollü olma etkisi yapıp yapmadığı hususunun araştırılmadığı,

Gözetilerek itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gözetilerek itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle, ANTALYA 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/04/2020 tarihli ve 2020/1429 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre, kabahatli hakkında düzenlenen 10/01/2020 tarihli ve MA 50473947 sayılı idari yaptırım karar tutanağının iptaline, 1.516,00 TL bedelli idari para cezasının kaldırılmasına ve aynı olay nedeniyle el konulan sürücü belgesinin sahibine İADESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3335, Karar No: 2014/8130, Tarih: 28.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3335 E.  ,  2014/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2004 Takvim yılında işlenen suçtan dolayı 213 sayılı VUK' nun 359/b-1, 765 sayılı TCK' nun 80, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. Verilen cezanın ertelenmesine.

2- 2005 Takvim yılında işlenen suçtan dolayı 213 sayılı VUK' nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. Verilen cezanın ertelenmesine.

Sanığın yokluğunda verilen 31.03.2011 günlü kararın sorgusunda bildirdiği adresi olan ....yerine yanlış olarak... adresine çıkartılan tebligatın 08.04.2011 tarihinde bila tebliğ dönmesi üzerine, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre aynı yanlış adrese yapılan 06.06.2011 tarihli tebligat ile öncesinde 23.05.2011 tarihinde mernis adresi olmayan .... adresine çıkarılan tebligatın usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın öğrenme üzerine 14.05.2012 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, yıllara göre en son verilen matrahlı beyanname dönemleri dikkate alındığında 2005 takvim yılı için 31.05.2005; birleştirilen 2007/1124 esas sayılı dava dosyası yönünden 2004 takvim yılı için 31.12.2004, 2005 takvim yılı için ise 31.08.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanığın, 2004 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-) İnşaat malzemeleri toptan satışı ve nakliyat komisyonculuğu yapma faaliyeti kapsamında 05.12.2003 tarihinde .... vergi numarası ile gerçek usulde mükellefiyet tesis ettiren sanığın 2005 takvim yılında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunması, ...Vergi Dairesi Başkanlığının 17.05.2007 tarih ve VDENR-2007-1449/16 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın 2005 yılı Bs/Ba formlarını vermediği, en son Ağustos 2005 KDV beyanını matrahlı olarak verdiği ve sanığın birden çok şirkette ortaklığının bulunduğunun, sanığın 2005 takvim yılında düzenlediği tüm faturaların sahte kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi, sanığın, işsiz olduğunu,.... isimli bir kişinin iş vaadi ile kendisine belge imzalattığını ve bu kişinin adına birden fazla şirket kurduğunu savunması, sanığın sahte düzenlediği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmadığı gibi faturaları kullanan kişi veya şirketler ile düzenlenen faturaların bilgilerinin de yer almadığı anlaşılmakla; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içine celp edilip, 2005 yılında düzenlenen en son faturanın tarihi tespit edilip, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması,....'ün açık kimlik bilgilerinin tespiti ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile .... dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanıp, şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait belgeler temin edilip gerektiğinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Sanığın inşaat malzemeleri toptan satışı ve nakliyat komisyonculuğu yapmak üzere 05.12.2003 tarihinde gerçek usulde mükellefiyet tesis ettirmesi, ayrıca...Matbaacılık ... Ltd. Şti'ne ait %50 hisseyi 05.04.2005 tarihinde devralıp başka bir mükellefiyet tesis ettirmesi karşısında, yetkilisi aynı kişi olsa bile, farklı mükellefiyet kayıtları bulunan şirketlere ait faturaların sahte olarak düzenlenmesi eylemlerinin birbirinden bağımsız ve şirket/mükellefiyet sayısınca suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç kabul edilmesi,

3-) Kabul ve uygulamaya göre de; takdiri indirim, zincirleme suç ve cezanın ertelenmesine ilişkin hükümler uygulanırken, suç ve hüküm tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 62, 43 ve 51. maddeleri yerine uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 59 ve 80. maddeleri ile 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22012, Karar No: 2014/26080, Tarih: 09.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22012 E.  ,  2014/26080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.12.2013

No : 2011/266-2013/1317

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 17.01.2008 tarihinde kesinleşen hak sahibi kız çocuğuna, 2006 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca kesilerek, 27.10.2008 - 26.07.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların tahsili için icra takibi yapıldığı, davalının boşandığı eşiyle 07.06.2010 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri K.'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş K.'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni K.'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin

saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Md.den sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Md.lüğü araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; az yukarıda yazılı ve yargılama aşamasında yapılmayan araştırmalar yapılmalı, nüfus müdürlüğünden adres hareketleri tarihleri ile birlikte istenilmeli, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, davacı ve boşandığı eşinin GSM ve medula sisteminde yer alan adresleri dava konusu dönemi de kapsayacak şekilde celbedilmeli, banka kayıtlarında yer alan adresler araştırılmalı, tutanak mümzileri dinlenilmeli, muhtar tanığın beyanları değerlendirilmeli, davalının, boşandığı eşiyle yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36000, Karar No: 2016/8028, Tarih: 31.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36000 E.  ,  2016/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde,900 TL ücretle 28.11.2000 tarihinde kablo tv arıza servisinde teknisyen çalışmaya başlayan davacının aynı zamanda boşanma aşamasında oldukları eşinin amcası Yusuf SARMA'ya ait olan ... Mühendislik Isı ve Dış Tic. Ltd. Şti'nde çalıştırılmayacağının söylenmesi suretiyle 26.05.2012 günü işten çıkarıldığını, haksız fesih sebebiyle kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

a- Davalı ... Mühendislik Isı ve Dış Tic. Ltd. Şti vekili, zamanaşımı def'i yanında davacınının işten çıkartılmadığını, kendisinin terk ettiğini savsavunarak davanın reddini talep etmiştir.

b-Davalı ... Telekomünikasyon San ve Tic. A.Ş. Vekili husumet itirazında bulunmuş, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

c-Davalı ... Uydu Haberleşme Kablo Tv. ve İşletme A.Ş. Vekili, davacı ile aralarında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığını belirterek, husumet itirazında bulunmuş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Feshin haklı nedene dayalı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık olduğu belirtilerek, iş akdinin her üç dönemde davacının kendi isteği ile son bulduğunun kabulu ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücret alacağının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosya kapsamında bulunan yazılara ve toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki belirtilen husular dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği ve haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin işveren tarafından "çalıştırılmayacağı söylenerek" feshedildiğini iddia etmekte, davalı işveren ise davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunmaktadır.

2-Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği ve haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin işveren tarafından "çalıştırılmayacağı söylenerek" feshedildiğini iddia etmekte, davalı işveren ise davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunmaktadır.

İş akdinin haklı nedenle dayanarak feshedildiğinin ispat yükü işveren uhdesindedir. Davalı işverenin tanıklarından ...; iş akdini kimin feshettiğini bilmediğini söylemiştir. diğer tanık ...'nın ise davacının boşanma davası bulunan eşi, işverenin ise bu tanığın amcası olduğu anlaşılmıştır. Sırf bu tanığın anlatımıyla sonuca gidilemez zira aralarında boşanma davası sözkonusu olduğundan tanığın ifadesine itibar edilemez. Ayrıca bu tanık dahi işyerini terk ettiğini değil işverene ait arabanın anahtarını bırakıp evi terk ettiğini belirtmektedir.

Öte yandan davacının üç dönem çalışması ile ilgili olarak iş veren tarafından çalışmanın ne şekilde sonlandığı da kanıtlarla ortaya konulamamıştır. Davacının istifa ettiğine ilişkin delil sunulmamıştır.

Bu nedenlerle Mahkemece işverenin haklı nedene dayandığı, işçinin işyerini terk ettiği hususunun ispatlanamadığı gözden kaçırılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6871, Karar No: 2019/9683, Tarih: 09.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6871 E.  ,  2019/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

... sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdurenin duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olarak davaya katılma talebinde bulunduğu ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdurenin katılan ve Avukat ...'ın ise katılan mağdure vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2019 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocuğa iftira atması için neden bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ile olayın intikal şekli ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun yanında dosyası tefrik edilen Şiyar ile mağdureyi sanık Şiyar'ın kullandığı motosiklete bindirip, bıçak göstermek suretiyle götürdükleri yerde sırayla üzerine yatarak mağdureyi öptükleri, olay yerine tehditle götürülen mağdurenin vücudunda darp cebir izine rastlanmamasının olağan olduğu gibi iki kişinin bıçak zoruyla motosiklete bindirip mağdureyi götürebilmelerinin de mümkün olduğu, Mahkemenin bu yöndeki gerekçelerinin de dosya kapsamına uygun olmadığı, mağdurenin beyanından başka sanığın mağdureyi rızası ile bindirip gezdikten sonra geri getirdiğini kabul etmesi, yakalandığında üzerinde 6136 sayılı Kanun kapsamında bıçak bulunması da gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyeti gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasını düşündüğümden sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.