muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/902, Karar No: 2023/7598, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/902 E.  ,  2023/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2695 Esas, 2022/3223 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/595 Esas, 2022/271 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 2348 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın halen kullanılmakta olan ...- Niksar karayolunun üzerinde olduğunu, ... il merkezine kuş uçuşu mesafesi 29 km, Niksar ilçe merkezine ise 14 km uzaklıkta olup, şebeke suyu, kanalizasyon, elektrik, haberleşme altyapısının mevcut olduğunu, idarenin kıymet takdirinde tespit edilen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarının hazırlanmasında objektiflik ve bilimsellik ilkelerine uygun hareket edilmediğini, itirazlarının yeterince dikkate alınmadığını, uygulanan objektif değer artışının fahiş olduğunu, kamulaştırma nedeniyle yola cepheli hale gelen taşınmazda değer artışının uygulanması gerektiğini, yapı bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim giderlerinin yüksek hesaplandığını, ortalama verim oranlarının gerçeği yansıtmadığını, objektif değer artışının düşük belirlendiğini, kalan kısımda oluşacak değer azalışının ayrıntılı incelenmesi gerektiğini, enflasyon nedeniyle kamulaştırma bedelinde değer kaybı oluştuğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim giderlerinin yüksek hesaplandığını, ortalama verim oranlarının gerçeği yansıtmadığını, objektif değer artışının düşük belirlendiğini, kalan kısımda oluşacak değer azalışının ayrıntılı incelenmesi gerektiğini, enflasyon nedeniyle kamulaştırma bedelinde değer kaybı oluştuğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu doğrultusunda değer belirlenmesinde, münavebe ürünlerinin verim, fiyat ve üretim maliyetlerinin İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine göre hesaplanmasında, taşınmaz üzerinde sulu tarım yapılması sebebi ile kapitalizasyon faiz oranının %4, taşınmazın köy yerleşik alanına ve anayola mesafesi itibarı ile objektif değer artışının %70 olarak takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi suretiyle ... ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/816, Karar No: 2019/1594, Tarih: 19.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/816 E.  ,  2019/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME : ... Bölge Adliye 6. Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen istinaf dilekçesinin esastan reddine dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 15.10.2018 tarihli ve 2017/15572 Esas, 2018/17280 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

... Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 30.06.2017 tarihinde verilen 2017/572 E. 2017/585 K. sayılı kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.10.2018 tarihli 2017/15572 E. 2018/17280 K. sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

6100 sayılı Kanun'a 6217 sayılı Kanun'la ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmıştır. Bölge adliye mahkemesince verilen ve Yargıtay dairesince incelenen kararlar için HMK'da karar düzeltme yolu düzenlenmemiştir.

O halde, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından Dairemizin temyiz dilekçesinin reddi kararı ile Mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiştir.

Öte yandan, Dairemizin 15.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinin süre aşımı bakımından reddine ilişkin kararında; ilama karşı 15 gün içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ilişkin belirleme maddi hataya müstenit olup taraflara hak bahşetmez.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7375, Karar No: 2018/4978, Tarih: 21.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7375 E.  ,  2018/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 16.12.1996 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremez olan sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, nedeniyle Kurum zararının rücûan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait makine imalatı yapılan işyerinde çalışmakta olan kazazede işçi, olay günü torna makinasının ucunda bulunan 2 mm’lik elmas ucunun yerinden çıkarak sol gözüne isabet etmesi sonucu yaralamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu alınan bilirkişi raporunda, kazanın gerçekleşmesinde % 50 oranında işveren kusurunun, % 30 oranında sigortalının kusurunun, % 20 oranında kaçınılmazlık (kötü tesadüf) olgusunun olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece hükme esas alınan bu rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, kaçınılmazlık olgusunun raporda yanılgılı olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup, davalı işverenin, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

İş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, ... uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram …” (Prof. Dr. ... Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, sayı 4, s. 185) olup, bu olgunun kabulünün koşulu, “ … vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. ..., ... ve ... Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve ... güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, ... düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Meydana gelen iş kazasında; şayet, işveren, tüm önlemleri almış bulunmasına karşın, zararlandırıcı sigorta olayı ortaya çıkmışsa kaçınılmazlıktan söz edilebilir. Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; somut olayda artık, kaçınılmazlıktan bahsedilemez. Yani somut olayda alınması gereken tüm tedbirler alınmış değildir. Kaçınılmazlık olgusunun var olabilmesi için öncelikle tüm tedbirler alınmalı, buna rağmen beklenmedik olaylar nedeniyle kaza meydana gelmelidir. Yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporun hükme dayanak alınması yerinde değildir.

Mahkemece, tarafların kusur durum ve oranlarının belirlenmesi için yeniden alanında uzman bilirkişilerden oluşan heyet raporu alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22795, Karar No: 2017/9872, Tarih: 25.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22795 E.  ,  2017/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oto kiralama işi ile uğraşan sanığın, katılana ait ..... plakalı aracı kiralamasına ve kira sözleşmesinin süresi bitmesine rağmen, katılana iade etmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle, hizmet nedeniyle kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın bir birleri ile çelişen savunmaları, katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları ve katılanın şikayeti üzerine suça konu aracın kolluk marifetiyle yakalanarak katılana teslim edilmesi karşısında, sanığın “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12162, Karar No: 2010/8767, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12162 E.  ,  2010/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı tarafından 07.03.2007 tarihinde (72) kalem malzeme için düzenlenen ihalede (3) kalem malzemenin tedariki işinin müvekkili uhdesinde bırakıldığını, müvekkilinin ihaleye konu malları sevk irsaliyesi ile davalıya teslim ettiğini, faturanın da davalıya teslim edildiğini, süresinde faturaya itiraz edilmediğinden kesinleştiğini, fatura bedeli ve ihale teminat bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malzemelerin sözleşme hükümlerine uygun teslim edilmediğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalının ihaleye çıkarken ölçü belirtmemekle birlikte ihaleye diğer katılanların tekliflerinin 59x84 cm boyutlarında olmasından davalı idarenin bu ölçüyü standart olarak benimsediğinin anlaşıldığı, davacının standart dışı ölçü vermesinin şartnameye aykırı olduğu, yönetmeliğe göre malın kabulünün yapılmadığı, davacının yaptığı kısmi teslimat karşılığında ihale bedelini istemeye hakkı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın ve davalının % 40 oranındaki tazminat talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, ihale bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazının iptali istemine ilişkindir. Davalı yanca düzenlenen 07.03.2007 tarihli ihalede davacı, Otokopi CB Üst nüsha ve ... Alt nüsha malzemeleri için 59x42 ebatlarında teklifte bulunmuş ve davalı tarafından davacı teklifi uygun bulunarak onay verilmiş ve ihale davacıda kalmıştır.

Kaldı ki, davalı tarafından düzenlenen teknik şartnamede ihaleye konu bu malzemeler için herhangi bir ölçü de belirtilmemiştir. Bu durumda mahkemece B.K.'nun 1/1. maddesi uyarınca taraflar arasında sözleşme ilişkisinin kurulduğu ve davalının da TTK.'nun 20. maddesi uyarınca basiretli davranması gerektiği hususları üzerinde durulup, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4004, Karar No: 2014/20708, Tarih: 13.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4004 E.  ,  2014/20708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

... ile ... aralarındaki tapu iptali davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.10.2013 gün ve 62/485 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, 122 ada 48 parselin 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan, Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın davalılar tarafından iyi niyetle satın alındığını, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi ile mülkiyet hakkının sınırlanamayacağını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne harita mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen rapora ekli tescile esas haritada 2 ve 3 noktalarını birleştiren çizgi ile ayrılan taralı 0,84 m²'lik alanın ifrazı ile ifraz edilen bu kısmın tapu kaydının iptali ve kıyı olarak terkinine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu 122 ada 48 parselin redde konu kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarıca kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmadığı 3621 sayılı Kanunu'nun 5 ve 9.maddeleri ile ... İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.1997 tarih, 1996/5 Esas, 1997/3 sayılı Kararında " belirtilen usullere uygun oluşturulan bilirkişi heyeti vasıtası ile mahkemece tespit edilmiş olduğuna ve 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanunla eklenen 36/A maddesi gereğince davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus davalı tarafından temyiz edilmediğine göre, yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.