muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16306, Karar No: 2015/13795, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16306 E.  ,  2015/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2009/1563-2014/1232

Davacı V.. R.. vekili Avukat G.. C.. tarafından, davalı A.. K.. ve diğerleri aleyhine 09/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, T.. M..bünyesinde baş teknisyen olarak çalıştığını, davalıların hukuka aykırı ve iş yerinde psikolojik taciz oluşturma amaçlı olarak hakkında görevden uzaklaştırma kararı verdiklerini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 sayılı Yasa m.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K. sayılı Kararı). Bu konudaki yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; kamu görevlisi davalıların hukuka aykırı ve psikolojik taciz oluşturma amaçlı davacının görevden uzaklaştırılmasına karar verdikleri ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı D..K.. 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalılara husumet yöneltilmesi doğru değildir. Şu halde davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, işin esası incelenerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı D.. Y.. 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 30/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2012/3762, Karar No: 2012/7458, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3762 E.  ,  2012/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşmalı temyiz istemi değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Talebelere Yardım ve Kültür Hizmet Derneği vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Arsa köyü Tarhanabağı mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır. Hazine, Medeni Yasanın 713/6. maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın milli park sınırları içinde iken 2009 yılında milli park sınırları dışına çıkarıldığı, milli park sınırları içinde kalan taşınmazların kamu hizmet malı niteliğinde oldukları, zilyetlik yoluyla kazanılamayacakları, milli park sınırları dışına çıkarılma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren zilyetliğe değer verileceği gerekçesiyle davacı derneğinin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, ... ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 1.308 m2 yüzölçümlü taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Talebelere Yardım ve Kültür Hizmet Derneği vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekilinin duruşmalı temyiz istemi değer yönünden reddedilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır, yörede genel arazi kadastro çalışmaları devam etmekte olup henüz çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmemiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; Dairenin geri çevirme kararı üzerine yörede temyize konu davanın devamı sırasında 2011 yılında genel arazi kadastrosunun yapıldığı ve çekişme konusu taşınmazın 231 ada 1 parsel numarasını aldığı, 1.325,61 m2 yüzölçümlü olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle üç katlı kargir bina ve bahçe niteliği ile Arsa köyü Talebelere Yardım ve Kültür Hizmet Derneği adına tespit edildiği, tutanağın itiraz edilmediği yönündeki açıklama ile 31.01.2012 tarihinde kesinleştirildiği tespit edilmiştir. Hazine, 4721 sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemiyle karşı dava da açtığına göre eldeki tescil davası, kadastro tespitine itiraz davasına dönüşmüştür. Bu durumda davanın kadastro

mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir. Çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tespitinin yapıldığı tarihte asliye hukuk mahkemesinde görülen temyize konu dava bulunduğundan kadastro müdürlüğünce; kadastro tespit tutanağı düzenlenirken 3402 sayılı Kadastro Yasanının 5. maddesi uyarınca malik hanesi kadastro mahkemesince doldurulmak üzere boş olarak tespit edilmesi ve tutanak aslı ile eklerinin kırmızı kalem ile davalı şerhi yazılarak kadastro mahkemesine gönderilmesi gerekirken, bu kurala uyulmayarak çekişmeli taşınmazın malik hanesinin doldurulmuş ve tutanağın kesinleştirilmiş olması sonuca etkili olmayıp, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 30/2. maddesi uyarınca taşınmazın gerçek hak sahibi veya sahipleri kadastro mahkemesince re'sen yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda belirlenmelidir.

Bu durumda, asliye hukuk mahkemesince dava dosyası 3402 sayılı Yasanın 27. maddesi uyarınca görevli ve yetkili kadastro mahkemesine aktarılması gerekirken yetersiz inceleme ve araştırma sonucu ... şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı derneğin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer konuların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 16/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24404, Karar No: 2017/35939, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24404 E.  ,  2017/35939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3392, Karar No: 2011/1507, Tarih: 18.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/3392 E.  ,  2011/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanıklar ... ve ... haklarında, anılan Kanun'un 359/b-l, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında, sanıklar hakkında defterdarlık mütalası alınmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2008 tarihli ve 2007/606 esas, 2008/470 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2008 tarihli ve 2008/1284 müteferrik sayılı kararının dosya kapsamına göre, 16/04/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili R. Serkan Ceran imzalı 24/04/2007 tarihli, 8470 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 02/09/2009 gün ve 2009/10360/48930 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 15.02.2011 gün ve KYB.2011/43299 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun “kanun yararına bozma” başlıklı 309. maddesinin (1) numaralı fıkrası “Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir”, ikinci fıkrası ise “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir” hükmünü taşımaktadır.

Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 gün ve 2007/606 esas, 2008/470 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2008 gün ve 2008/1284 müteferrik sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istemli Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.09.2009 gün ve 2009/10360/48930 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2009 gün ve KYB.2009209889 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 30.04.2010 gün ve 2009/18153 esas, 2010/4985 sayılı kararı ile sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak düzenlenen 16.05.2007 gün

ve VDENR-2007-724/45 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) Raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 16.05.2007 gün ve 10297 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili sıfatıyla mütalaada bulunan R. Serkan Ceran’ın 16.05.2007 tarihi itibariyle Denetim Grup Müdürü veya vekili olarak görevlendirildiğine ilişkin belge aslı veya onaylı suretinin eklenerek, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelemesi yapılmak amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Dosya eksikliğin ikmali ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.01.2011 gün ve 2009/626/3623 sayılı yazısı ekinde gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2011 havale tarihli derkenar yazısı ile Dairemize sunulmuş olup; yapılan incelemede, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün anılan kanun yararına bozma isteminin dosya içerisinde mevcut olmadığı, dosyanın bu haliyle CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemini incelemeye elverişli bulunmadığı anlaşılmakla, anılan eksikliğin giderilip, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelenmesi yapılmak amacıyla iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37754, Karar No: 2015/37222, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/37754 E.  ,  2015/37222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 543 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 17695 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12950TL'nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemecenin davanın kabulüne dair önceki kararının temyiz edilmesi sonucu Dairemizce idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle kararın bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 543 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 17695 TL yapı bedeli ile 4744 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün... numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla Dairemizin bozma ilamına uyulması da taraflar açısından kazanılmış hak teşkil etmez. Dava konusu olayda Dairemiz bozma ilamına uyulmasına rağmen yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karara vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2391, Karar No: 2011/5587, Tarih: 28.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/2391 E.  ,  2011/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ...'nun beraatine ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/09/2008 gün ve 184/279 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Hükmolunan ceza miktarına göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Sanık ...'ün katılan ...'ye bıçakla bir kez vurduğu, sol midklavicular hattın 10.kosta yayını kestiği noktadan batına nafiz olan bıçak darbesinin mide korpusunda ve peritonda yaralanmaya neden olduğu olayda, katılanın hayati tehlike geçirdiği olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün adam öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ...'nin mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçu yönünden; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç

vasfına, tahrikin derecesine; katılan ... vekilinin ... yönünden tahrik bulunmadığına, ... ... yönünden mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında katılan ...'yi öldürmeye teşebbüs suçları yönünden verilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ... hakkında katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

vasfına, tahrikin derecesine; katılan ... vekilinin ... yönünden tahrik bulunmadığına, ... ... yönünden mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında katılan ...'yi öldürmeye teşebbüs suçları yönünden verilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ... hakkında katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanığın, katılana bıçakla bir kez vurduğu, katılanın sırtının sağ tarafından toraksa nafiz olan bıçak darbesinin sağ tarafta hemotoraks ve hematom meydana getirdiği, interkostal kanamaya neden olduğu ve hayati tehlike geçiren mağdura tüp trokostomi uygulandığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.