muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3170, Karar No: 2018/1263, Tarih: 27.06.2018

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Başkanlığına bağlı hentbol kulübünün sporcusu olarak 01.08.2008 başlangıç ve 03.06.2009 bitiş tarihli sözleşme uyarınca 12.500,00 TL transfer bedeli ile anlaşarak hentbol oynadığını, ancak müvekkiline sözleşmede kararlaştırılan bedelin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL alacağını faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı ... çalışanı olmadığından, belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

... Derneği, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ile davalı ... Derneği arasında imzalanan sözleşme uyarınca transfer ücreti olarak 8.000,00 TL'nin kararlaştırıldığı ancak ücretin ödenmediği, belediye ile spor kulübü arasında organik bağ bulunsa da Çankaya Belediye Başkanlığının spor kulübü ile imzalanan sözleşmede taraf sıfatının bulunmadığı, davalı spor kulübünün transfer ücretini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın ... Derneği yönünden kabulüne, ... yönünden ise sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, özel hukuk tüzel kişisi olan spor kulübüne kamu tüzel kişiliği yetkisi tanınarak belediye adına işlemler yapabileceğini ve bu işlemlerden dolayı belediyenin sorumlu olacağını ileri sürmenin Anayasa’nın 6. ve 123. maddesine aykırı olduğu, kamu kurumu olan belediyenin özel hukuk hükümlerine göre kurulmuş spor kulübü ile organik bağ kurmasının yasal olarak mümkün olmadığı, kamu kurumunun yasal olmayan bir yolla başka bir kişi veya kuruluşla organik bağ kurmasının görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı, kamu kurumlarının özel hukuk kişilerinin yaptığı eylemlerden sorumlu olmasının istisnai olarak ihale işlemleri ve İş Kanunundan kaynaklanan üst işverenlik halinde söz konusu olduğu, sporcu olan davacının İş Kanununa tabi olmadığı, bu nedenle davacının ancak spor kulübünden talepte bulunabileceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı ... Başkanlığının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı, varılacak sonuca göre davacının transfer ücreti alacağından davalı belediyenin de sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı ... Başkanlığının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı, varılacak sonuca göre davacının transfer ücreti alacağından davalı belediyenin de sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hentbol oyuncusu davacı ile davalı ... Derneği arasında 01.08.2008 başlangıç ve 30.06.2009 bitiş tarihli 8.000,00 TL bedelli sözleşme imzalanmış ise de, sözleşme bedeli ödenmemiştir. Spor kulübü iktisadi işletmesi Çankaya Belediye Başkanlığına ait olup, davalı spor kulübü de diğer davalı ... Başkanlığının denetiminde kurulmuştur. Spor kulübünün işletilmesi ve yönetimi belediye başkanlığının tasarrufundadır. Bu nedenle ... ile ... Derneği arasında organik bağ bulunduğu anlaşılmakta olup, sözleşmede kararlaştırılan ücretin ödenmesinden davalı belediyenin de sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, sözleşmenin davacı ile davalı ... Derneği arasında imzalandığı, davalı ... Başkanlığının sözleşmenin tarafı olmaması ve ayrı tüzel kişiliğinin bulunması nedeniyle belediyenin ödenmeyen transfer ücretinden sorumlu olmadığı, bu nedenlerle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440-III/1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.06.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10961, Karar No: 2024/10316, Tarih: 04.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10961 E.  ,  2024/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/35 E., 2024/356 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki fiili birlikteliğe dayalı ölüm aylığının kesilmesine dair kurum işlemi iptali ile aylığın yeniden bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2023/7701 Esas, 2023/9712 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2023/7701 Esas, 2023/9712 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Davacının 03.10.2003 tarihinde boşandığı, murisin 06.07.2001 tarihinde vefat ettiği, davacının 04.04.2007-05.11.2013 dönemindeki adresi ile eski eşi ... 'in 07.11.2012 tarihinden sonraki adreslerinin aynı olduğu, Kurum tarafından ihbar üzerine araştırma yapıldığı, davacı ve eski eşin adreslerinden zabıta araştırması yapılarak davacının eski eşiyle yaşayıp yaşamadığı tespit edilmeli, adreslerden re'sen belirlenecek komşular tanık olarak dinlenilmeli, dosyada beyanı alınan tanıklar davacının boşandıktan sonra eski eşiyle birlikte yaşamadığını belirtmekle birlikte davacı ve eski eşin adreslerinin aynı olması karşısında; tanık beyanlarıyla oluşan çelişkiler giderilmeli, ayrıca kuruma ihbarda bulunan kişi araştırılarak birlikte yaşama ile ilgili bilgisi alınmalı ve eksik hususlarda inceleme ve araştırma yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12995, Karar No: 2018/9909, Tarih: 18.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12995 E.  ,  2018/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21.01.2015

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b-e, 89/3-a-b, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yağışlı havada ıslak zeminli sokak üzerinde seyirle ışıksız 4 yönlü kavşakta sola dönmek istediği sırada aracının önü ile, kavşağa solundan giren açık kasa kamyonetin sağ yanına çarpmasının etkisi ile her iki aracın savrulması sonucu katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarına ağır ve 6. derece etkili birden çok kemik kırığı meydana gelecek, yüzünde sabit ize sebebiyet verecek, organ işlev yitirilmesi niteliğinde olacak ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; dosya içeriğine göre tamamen kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği de göz önüne alınarak adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2-Katılanın olay sebebiyle yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarına ağır ve 6. derece etkili birden çok kemik kırığı meydana gelecek, yüzünde sabit ize sebebiyet verecek, organ işlev yitirilmesi niteliğinde olacak ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı göz önüne alındığında, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sadece TCK'nın 89/3-a-b maddesi gereğince bir kat arttırım yapılması, TCK'nın 89/2. maddesi kapsamında kalan yaralanmaların ise temel cezanın tayini sırasında göz önüne alınması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın önce TCK'nın 89/2. maddesi gereğince akabinde de TCK'nın 89/3. maddesi gereğince arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması;

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

Kabule göre de;

Sanık hakkında 6 ay hapis cezası olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince ½ oranında arttırım yapılması akabinde TCK'nın 89/2. maddesi gereğince ½ oranında arttırım yapılması sırasında sanığın cezasının 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28780, Karar No: 2014/33443, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28780 E.  ,  2014/33443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2014/200-2014/293

Hüküm süresi içinde davalı ve ihbar olunan avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur unvanıyla görev yapmakta iken kurumun özelleştirmesi kapsamında 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik olduğunun ve ek ödeme haklarını kapsayarak şekilde yeniden düzenlenmesi ile davacının çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile iş mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırma karar üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının özelleştirme sonucuna göre nakle tabi personel olup, 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca 14.05.2006 tarihinde Eskişehir il Milli Eğitim Müdürlüğünde göreve başladığı, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca başka bir kamu kurumuna memur statüsünde nakli yapıldığı, Türk Telekom personelinin 5473 sayılı Kanun'da öngörülen ek ödemeden 01.01.2006 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar diğer kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve ek ödemeden dolayı davacının talep ettiği miktar kadar alacağının bulunduğu, maaş nakil ilmühaberinde gerekli düzeltmenin yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ve ihbar olunan vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar davalı ve ihbar olunan vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı kanunun Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Kaldı ki Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 tarihli 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı yasa ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi sebebi ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Ancak hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması işçin ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi raporu bu tespitleri kapsamamaktadır.

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.