muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/450, Karar No: 2011/15939, Tarih: 03.11.2011

Sicil müdürlüğüne faks çekerek kendisini vekaletten azletmesi üzerine tapuda devrin yapılamadığını, bilahare davalının tapuyu kendisinin devredeceğini bildirdiğini, buna rağmen davalının tapuya gelmemesi üzerine yine tapuda işlem yapılamadığını, bu durum karşısında davalıdan aldığı 26.05.2009 vade tarihli 300.000,00.TL bedelli bonoyu Sincan 2.İcra Müdürlüğü’nün 2009/1419 E. sayılı dosyasında takibe koyduğunu, bunun akabinde davalı tarafın tapuyu devredeceğini, ancak icra takibinden vazgeçilmesini bildirdiğini, davalıya vermiş olduğu teminat senedinin tapuda iadesi koşuluyla anlaşmaya vardıklarını, 01.06.2009 tarihinde tapuda buluşarak devir işlemini gerçekleştirdiklerini, aynı anda da vekilinin Sincan 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1419 sayılı takip dosyasında davalı aleyhine yapılan takibi feragatle sonlandırdığını, tapuda işlem yapıldıktan sonra davalının uhdesinde olan niza konusu senedi geri istediğinde de "yırtığını" bildirerek iade etmediğini, bedelinin ödendiğine dair yazılı belge istenmesi karşısında da "annem hasta" diyerek hızlıca uzaklaştığını, daha sonrada niza konusu senedi ... 28. İcra Müdürlüğünün 2009/6876 E. sayılı dosyasında aleyhine icra takibine konu ettiğini, davalının davaya konu senedi almak için önce vekaletname verdiğini ve daha sonra kendisini vekaletten azlederek hile yaptığını, verilen senedin bedelsiz olup hile ile alındığını ileri sürerek takibe konu senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, senedin iddia edilen olaylarla ilgisi olmadığını, senedin borca karşılık verildiğini, yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iptali istenen senedin teminat amaçlı verildiği ve karşılığı olmadığı iddiasına ilişkin ispat yükünün davacı tarafta olduğu, dayanılan hile olgusunun unsurlarının gerçekleşmemesi karşısında tanıkla ispatın mümkün olmadığı belirtilerek usulünce ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata’da yanılma, hile’de yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanununun 28/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak 2011/450-15939

suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebilir. Somut olayda da davacı, hile hukuksal nedenine dayanmış, tanık deliline dayanmıştır. Gerek dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından ve gerekse olayların gelişiminden hilenin varlığı davacı tarafından ispat edilmiştir. Öyle olunca Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7411, Karar No: 2018/12989, Tarih: 06.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/7411 E.  ,  2018/12989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ilamlı takibin iptalini talep ettiği, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 08.11.2013 tarihli kararıyla şikayetin kabulü ile takibin iptaline hükmolunduğu, Yargıtay 8. H.D'nin 20.01.2015 T. ve 2014/7748 E.- 2015/1077 K. sayılı ilamıyla borçlunun yerinde olmayan tüm şikayetlerinin reddi gerektiğinden bahisle mahkeme kararının bozulduğu, borçlunun karar düzeltme isteminin 8. H.D'nin 30.06.2015 T. ve 2015/8423 E.-2015-14180 K. sayılı ilamıyla yerinde görülmediğinden reddine karar verildiği, icra mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen 17.09.2015 tarihli şikayetin reddine dair kararın, borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine 8. H.D'nin 24.03.2015 T. ve 2015/20040 E.- 2016/5342 K. sayılı ilamıyla “....şikayetçi ... hakkında mahkumiyet hükmü bulunmadığı, adının da tazminat sorumluları içinde sayılmamış olması nedeniyle ilamdaki tazminattan da sorumlu olduğu düşünülemez. Bu nedenle borçlu ... hakkındaki takibin iptaline yönelik talep yerinde olup, Dairemiz'in 20.01.2015 gün ve 2014/7748 Esas 2015/1077 sayılı bozma kararının gerekçesi somut olaya uygun değildir. Bozma kararımız maddi hataya müstenit bulunduğundan, aleyhe bozma yasağı da düşünülemez ve karşı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz” gerekçesiyle bozulduğu, alacaklının karar düzeltme isteminin 8. H.D'nin 13.06.2017 T. ve 2016/14443 E.-2017-8938 K. sayılı ilamıyla yerinde görülmediğinden reddine karar verildiği, icra mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen 31.10.2017 tarihli takibin iptaline dair kararın alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği görülmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/6. maddesinde; “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın, önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır” hükmü yer almaktadır.O halde, anılan hüküm uyarınca, dosya, temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmelidir.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 6.fıkrası uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12950, Karar No: 2019/22063, Tarih: 10.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12950 E.  ,  2019/22063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21.08.2004 tarihinden itibaren davalı işyerinde kat hizmetlerinde meydancı olarak çalışmaya başladığını, 29.10.2013 tarihinde 3 günlük rapor kullanmasının ardından 01.11.2013 tarihinde işbaşı yapmak istediğinde ne zaman işe çağrılacağı belli olmayan bir şekilde iş akdinin askıya alındığının bildirildiğini, işe ihtiyacı olması sebebi ile çalışmak istediğini bildirmesine rağmen işe başlatılmadığını, dolayısıyla iş akdine 01.11.2013 tarihinde bildirimsiz ve tazminatsız olarak son verildiğini, son net ücretinin 890 TL olduğunu, her gün genellikle gece olmak üzere 12 saat çalışma yaptığını ve fazla mesai ücretini alamadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının...Otelde 13.05.2005 tarihinde sezonluk çalışmaya başladığını, son aylık net ücretinin 890 TL olduğunu, davacının iş sözleşmesinin mevsimlik olduğunu, sadece davacının otel bünyesinde bulunan ve zaman zaman kışın da faaliyet gösteren futbol sahasında kendi isteği ile kısa süre çalıştığını ve bu durumun her sezon tekrarlanmadığını, çalışma düzeninin genel olarak 16.00-00.00 arası olduğunu ve fazla mesai yapmadığını, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, bilirkişi raporunda birinci hesap seçeneğinde puantaj kayıtları dönemi için tanık beyanlarına değer verilemeyeceği belirtilerek kayıtlarda geçen dönem dışlanmak suretiyle tanık beyanları ve bir kısım gece çalışmaları için hesaplama yapılmış, ikinci hesap seçeneğinde ise puantaj kayıtlarının bulunduğu dönem için dahi tanıkla ispatın kabul edilebileceği ihtimaline göre tanık anlatımları doğrultusunda hesaplama yapılmıştır. Mahkemece her iki hesap toplamına göre indirim yapılmak suretiyle karar verilmiştir.

Dairemiz uygulamasına göre puantaj kayıtları ispat noktasında yazılı delil mahiyetinde olup, aksinin tanıkla ispatı mümkün olmadığından bilirkişi raporundaki ikinci hesap seçeneği dahil edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece raporun ilk bölümü bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve indirim hususu da düşünülerek aşağıdaki bozma sebebide dikkate alanırak bir karar verilmelidir.

Öte yandan davacı ... A., günde 1 saat yemek molası ile yarım saat çay ve sigara molası olduğunu açıkladığına göre, günlük çalışma süresinden 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplamaya gidilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27104, Karar No: 2014/18396, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27104 E.  ,  2014/18396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanıkların defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan; Beraat

Sanık ...'ın sahte fatura kullanma eyleminden; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 ve TCK'nun 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasının ertelenmesi.

Sanıklar hakkında 04.07.2007 tarihli vergi suçu raporunda tespit edilen 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemleri nedeniyle mahallinde her zaman dava açtırılıp bir karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında "defter belge ibraz etmeme" suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna yönelik temyiz itirazlarına gelince;

04.07.2007 tarihli vergi suçu raporu, 2006 takvim yılı inceleme ve ekindeki tutanakta, ..... Ltd. Şti. tarafından düzenlenmiş bulunan 25.01.2005 tarih ve A seri 010400 sıra numaralı faturanın faks çıktısının kanuni defter kayıtlarına intikal ettirildiğinin tespit edildiği, bahse konu faturanın 2005 tarihli olduğu, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, 2006 takvim yılında adı geçen şirkete ait başka fatura olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile 2005 yılına ait fatura esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17428, Karar No: 2018/12280, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17428 E.  ,  2018/12280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümlerin fıkralarından “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde para cezasının hapse çevrileceğini sanığa ihtarına,” cümlesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık eylemlerinden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle tüm müştekiler yönünden hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’ın iş yerinden 40-50 TL bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/265, Karar No: 2011/1662, Tarih: 17.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/265 E.  ,  2011/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 7873 ada 15 parsel sayılı taşınmaza davalının çekme mesafesi bırakmadan inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiğini, inşaat nedeniyle evinin pencere ve balkonunun kapatıldığını ileri sürüp komşuluk hukukuna aykırı elatmanın önlenmesine ve inşaatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kendi parseline yapmış olduğu binanın dava konusu taşınmaza bir müdahalesi ve zararı olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalı binasının bir müdahalesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 15 parselin davacı adına kayıtlı olduğu, davalının ise komşu 16 parselde paydaş bulunduğu, 16 parselin diğer paydaşının da dahili dava suretiyle davada yer aldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı taşınmazda yapılan binanın kendi taşınmazı tarafında çekme mesafesi bırakılmadan yapıldığını, imara aykırı olarak verilen inşaat ruhsatının iptali için idari yargı yerinde dava açtığını, evinin pencere ve balkonunun kapatıldığını ve yağmur sularından dolayı zarar gördüğünü ileri sürüp eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olayda; yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde mahkemece hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan; çekişmeye konu edilen binanın Seyhan belediyesince 14.02.2006 tarihinde onaylanan inşaat ruhsatına davalı olarak yapılmakta olduğu, davacının yargılama sırasında açtığı davada Adana 1. İdare Mahkemesinin 27.12.2006 tarih, 2009/958 esas, 2009/1133 sayılı kararı ile, söz konusu 14.02.2006 tarih, 6/5 sayılı inşaat ruhsatının imar planına aykırı tasarlandığı, işlemin imar mevzuatına, şehircilik ilkelerine ve planlama prensiplerine aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verildiği, anılan kararın 23.11.2010 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemenin davaya konu edilen binanın inşaat ruhsatı ve projesine uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş olmasının doğru olduğu da söylenemez.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular gözetilerek araştırma inceleme yapılması, davalı binasının inşaat ruhsatının iptal edildiği de dikkate alınarak anılan yapı nedeniyle davacının bir zararının mevut olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Öyle ise, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8286, Karar No: 2016/9018, Tarih: 16.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8286 E.  ,  2016/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın elektrik kayıp-kaçak bedeli isteminden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 3. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1. Başkanlığa sunulmasına 16/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/6207, Karar No: 2025/196, Tarih: 07.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/6207 E.  ,  2025/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3574 E. 2024/2035 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar vermek gerekmiştir;

Sanık ... müdafiinin hükmün kurulduğu 08.05.2024 tarihli celse öncesinde dosyaya sunduğu dilekçesi ile mazeret bildirerek duruşmaya gelmediği, 5271 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince “Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir.“ şeklindeki düzenleme karşısında, mazeret dilekçesi veren müdafiinin yokluğunda karar verilemeyeceği, nitelikli yağma suçu bakımından kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca zorunlu müdafii bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle aynı Kanun'un 289/1-e maddesine aykırı davranılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 07.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.