muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8507, Karar No: 2013/11748, Tarih: 08.07.2013

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/2842, Karar No: 2025/34, Tarih: 13.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2842 E.  ,  2025/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi 254 ada 116 parsel sayılı taşınmazda 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi kapsamında çalışma yapıldığını, kadastroya tabi tutulmayan tespit harici yerin kadastro tespit tutanağında davalı adına tespit edilerek askı ilanına çıkartıldığını, anılan parsele ait yapılan inceleme ve tespitte taşınmaz üzerindeki binaların 2010-2011 yıllarında yapıldığının beyan edildiğinin tespit edildiğini, dava konusu taşınmazda yapılan kadastro çalışmalarında davalı adına yapılan tespitin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, davalı adına yapılan kadastro tespitine itirazın kabulü ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın davalı tarafından bahçe olarak kullanıldığı, bir kısmının etrafının tel örgü ile çevrili olduğu, içerisinde bir adet yapı ile tandır ve kümes bulunduğu, 7 adet zeytin ağacı ile 1 adet yalancı karabiber ve 2 adet menengiç ağacı yer aldığı, davalı lehine taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar hakkında 3402 sayılı Kanunu'nun 19/2 nci maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davanın beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhi ve muhtesat beyanının sicilden terkin talebi yönünden reddine, davanın muhtesatın ayrıntılı olarak beyanlar hanesinde gösterilmesi talebi yönünden kabulüne, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki "Bu parsel üzerindeki zeytin ağaçları ve ev ... oğlu ... (TC:...) a aittir" şerhinin iptaline ve bu taşınmazın beyanlar hanesine "Taşınmaz üzerinde bulunan ve 25/07/2021 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölümde yer alan 1 adet 44.32 m2 tabanlı yapı ve 7 adet zeytin ağacı, 1 adet yalancı karabiber ve 2 adet menengiç ağacı ... oğlu ... (TC:...) a aittir. Bu parselin tamamı 1. derece doğal sit sınırı içinde kalmaktadır." şerhinin yazılması suretiyle 04.03.2020 tarihli kadastro tespiti gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; 3402 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yapılan kadastro tespitinde üzerindeki zeytin ağaçlarının ve evin davalıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılan dava konusu taşınmazın tarla niteliği ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce davalı tarafından dikilip yetiştirilen zeytin ağaçlarının ve davalı tarafından yapılan evin bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacı tarafın, mevcut şerhin düzeltilmesi yönündeki terditli talebinde hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınmadan, davanın kısmen kabulüne ve beyanlar hanesindeki şerhin düzeltilmesine karar verilmesi isabetsiz olduğu gerekçesi ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine ve dava konusu taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19846, Karar No: 2022/18025, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19846 E.  ,  2022/18025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyeti kararının temyiz eden davalı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ evrakının, ıslah dilekçesi ve ek başvuru ücretinin yatırıldığına dair makbuz ile Yahyalı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/362 Soruşturma nolu dosyasında tarafların uzlaşması nedeniyle verilen takipsizlik kararına dayanak uzlaştırma rapor ve eklerinin dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, İtiraz Hakem Heyeti kararının temyiz eden davalı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ evrakının, ıslah dilekçesi ve ek başvuru ücretinin yatırıldığına dair makbuzun İtiraz Hakem Heyetinden; Yahyalı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/362 Soruşturma nolu dosyasında tarafların uzlaşması nedeniyle verilen takipsizlik kararına dayanak uzlaştırma rapor ve eklerinin ilgili merciinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın kararı saklayan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12897, Karar No: 2022/19072, Tarih: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12897 E.  ,  2022/19072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

İlk derece mahkemesince verilen hükmün davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi yeniden esas hakkında hüküm kurmuş, bu karara karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizce; Yargıtayın bozma kararına uyan ilk derece mahkemesinin bozma sonrası verdiği karar HMK’nın 373/4. maddesinin emredici hükmü uyarınca "istinafa" değil "temyiz" kanun yoluna tabi olup, mahkemece kararda istinaf kanun yolunun işaret edilmesi sonuca etkili olmadığından ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararı incelenmiş ve düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilâmına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14168, Karar No: 2011/3191, Tarih: 16.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14168 E.  ,  2011/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı kiracı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı ...'ın tahliye kararına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı kiracı ...'ın alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 05.05.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 15.07.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesinde aylık kiranın 450.-TL olduğu ve en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ve her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında kira borcunun bulunmadığını savunmuş, ancak ödeme belgesi ibraz edememiştir. Kira sözleşmesi hükümlerine göre kiranın her ayın beşinci günü ödeneceği kararlaştırılmış olmasına rağmen 5.5.2010 tarihinde yapılan takip ile henüz muaccel olmayan Mayıs 2010 ay kirasının da istendiği görülmüştür. Mahkemece Mayıs 2010 kira parası olan 450.-TL indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacağa ilişkin olarak BOZULMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9793, Karar No: 2015/6004, Tarih: 22.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/9793 E.  ,  2015/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : TCK'nın 188/3, 43/1, 62/2, 52/2, 53/1-2-3, 63, 58/6, 54/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık müdafiinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kubul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13192, Karar No: 2021/13204, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13192 E.  ,  2021/13204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı ve danışmalık tedbiri uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müşteki ...’ın iş yerinin camını kırarak, iş yerinin içerisine hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 151/1, 31/2 maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 22.04.2016 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9731, Karar No: 2011/18583, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9731 E.  ,  2011/18583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 22.11.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. Gökhan Gedik ve Av. ... ile davalılar vekili Av. ...'ın yüzülerine karşı; duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tespitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı öngörülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ve aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m2 bedelinin tespit edilmesi, tespit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi dışında kalan ve tarım arazisi olarak değerlendirilen bölümüne değer biçilirken münavebe ürünü olarak esas alınan patetes, taze fasulye ve domatesin değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatları ile üretim masrafları İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden 2009 yılı verilerine enflasyon oranında artış uygulanmak suretiyle değer biçilmesi,

3- Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların her birinin niteliği dikkate alındığında Bayındırlık Bakanlığı yapı birim cetveline göre konut olarak kullanılan yapıların 3. sınıf A grubu; depo ve wc'nin 1. sınıf B grubu; balkonların ve plastik seranın da 1. sınıf A grubu olarak değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu tüm yapıların 3. sınıf A grubu olarak değerlendirilmesi ve seraya da maktuen değer biçilmesi,

5-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya değer biçilirken çevre düzenleme ve nakliye farkı ilave etmek suretiyle fazla bedel tesbiti;

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 825,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.