muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8922, Karar No: 2021/13486, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8922 E.  ,  2021/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile toplam 59.524,74 TL tazminat bedelinin tapu iptal kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; Konya İli, Akşehir İlçesi, Gölçayır Köyü 1979 parsel sayılı 12.090 m² yüzölçümlü arazi vasıflı taşınmazın tamamının Hazine tarafından açılan dava sonucunda Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/392 Esas, 2009/51 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, kıyı olarak kamuya terkinine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçmeksizin 30.04.2009 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 01.10.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki Konya İli, Akşehir İlçesi, Gölçayır Köyü 1979 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmek suretiyle tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazda davacılar 12/20 paya sahip oldukları halde, gerekçesi açıklanmadan düşük bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28140, Karar No: 2018/22955, Tarih: 11.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/28140 E.  ,  2018/22955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; müvekkilinin 18.11.2008 tarihinde davalı işyerinde müşteri hizmet yetkilisi olarak çalışmaya başladığını, en son...Grubu projesinde Backoffice yetkilisi olarak görev yaptığını, 24.01.2014 tarihinde sözlü olarak görevinde esaslı değişiklik yapılmak istendiğini ve müvekkilinin çağrı karşılama görevine getirildiğinin belirtildiğini, müvekkilinin 27.01.2014 tarihli ihtarnamesi ile İş Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca yeni görevinin, iş koşullarında esaslı değişiklik oluşturduğunu ve kabul etmediğini bildirdiğini, aynı müvekkilinin şirket yetkilisine de sütlü olarak görev değişikliğini kabul etmediğini beyan ettiğini ancak işverenlikçe kendisine "ya görevi kabul edersin, ya da gidersin" şeklinde söylenerek müvekkilinin iş akdinin feshedildiğini, daha sonra işverenlikçe 30.01.2014 tarihli ihtarname ile müvekkiline cevap verilerek, görev değişikliği hususunda fikir aşamasında olduklarını, bu durumu müvekkiline sözlü olarak bildirdiklerini ve müvekkilinin 4 gündür mazeretsiz işe gelmediğini beyan ettiğini ancak bu ihtarname içeriğinin gerçeği yansıtmadığını iddia ederek 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı, 500,00 TL ücretli izin alacağı olmak üzere toplam 2.000,00 TL işçilik alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil işyerinde 18.11.2008 tarihinde müşteri temsilcisi olarak işe başladığını, 27.01.2014 tarihinden itibaren 4 gün üst üste geçerli herhangi bir mazeret sunmadan işe gelmediğini, bu durumun tutanak altına alındığını, 30.01.2014 tarihinde davacıya gönderilen ihtarname ile mazeretsiz işe gelmediği günler için varsa geçerli mazeretini bildirmesi, belirtilen sürede işe dönmemesi ve mazeret sunmaması halinde iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedileceğinin bildirildiğini, davacının görevinin müşteri temsilcisi olduğunu ancak dönem içinde ihtiyaç doğrultusunda Backoffice sorumlusu olarak da görev yaptığını, ihtiyacın sona ermesi ile tekrar asıl görevi olan müşteri temsilciliği işine dönmesi gerekeceği fikri oluştuğunu, bu fikrin davacıyla sözlü olarak paylaşıldığını, söz konusu iki görevin de hiyerarşik olarak birbirine denk olduğun, işyeri adresinin aynı ve verilen ücretin de eşit olduğunu, buna rağmen davacının bahsi geçen konuşmada müşteri temsilcisi olarak görevine devam etmek istemediğini, tazminatlarını isteyerek işyerinden ayrılma niyetinde olduğunu bildirdiğini, 27.01.2014 tarihinde gönderdiği ihtarname ile, fikir aşamasında olunan ve kendisine herhangi bir yazılı bildirim yapılmayan hususla alakalı olarak kendisine mobbing uygulandığını, İş Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca görev değişikliğini kabul etmediğini, bu sebeple tazminatının ödenmesi gerektiğini bildirdiğini, müvekkili şirketin kararı netleşmemişken ve davacıya bu hususta yazılı bir bildirim yapılmamışken davacının İş Kanununun 22. maddesine tutunmasının hukuken geçerli olmadığını, ayrıca söz konusu olaydan önce şirketçe yenilenen iş sözleşmelerini çalışanların tamamı imza etmişken, davacının imza etmemiş olmasının, mobbing ve çalışma koşullarında esaslı değişikliği gerçeğe ve hukuka aykırı bir bahane olduğunu gösterdiğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunarak haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmediğini belirterek 27.01.2014 tarihli ihtarnamesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağını talep etmiş, bu sebeple iş sözleşmesini feshetmiştir. Davalı işveren tarafından bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve davacıya gönderilen 30.01.2014 tarihli ihtarname sonuca etkili olmayıp iş sözleşmesini haklı nedenle fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı yönündeki mahkeme kabulü yerinde ise de iş akdini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı hakkı olmayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24283, Karar No: 2016/5746, Tarih: 30.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/24283 E.  ,  2016/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takas mahsup talebi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili şirket ile ...İcra Müdürlüğü'nün 2011/1050 Esas sayılı takip dosyasında alacaklı olan ...'nin birleştiğini, bu nedenle müvekkilinin ... 'den hem alacaklı hem borçlu olduğunu, takas mahsup talebinde bulunduklarını ancak İcra Müdürlüğü'nce reddedildiğini, takas mahsup talebinin kabulü ile borcun sona ereceği gözönüne alınarak hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takas mahsup talep edildiği tarihte .... hakkında iflas açılmış olduğundan yasa gereği takiplerin durduğu, alacakların masaya yazılması gerektiği, takas ve mahsuba konu olamayacağı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 200. maddesinde "Alacaklı alacağını müflisin kendinde olan alacağı ile takas edebilir. Aşağıdaki hallerde takas yapılamaz.

1- Müflisin borçlusu iflas açıldıktan sonra müflisin alacaklısı olursa,

2 -Müflisin alacaklısı iflas açıldıktan sonra müflisin veya masanın borçlusu olursa,

3-Alacaklının alacağı hamile muharrer bir senede müstenit ise,

Anonim, limited ve kooperatif şirketlerin iflasları halinde esas mukavele gereğince verilmesi lazımgelen hisse senedi bedellerinin henüz ödenmemiş olan kısımları veya konması taahhüt edilen ve fakat konmamış olan sermayeler bu şirketlerin borçlarıyla takas edilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, icra takibinin dayanağı ilamın ve takibin alacaklısı .... hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/666 Esas 2013/756 K sayılı kararı ile 25.12.2013 tarihinde iflas kararı verilmiştir. ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1050 Esas sayılı dosya alacaklısı, ... ile birleşmesi nedeniyle alacaklı hale gelen ...'nin ise anılan ilamsız takibe konu alacağının bu takipte ödeme emrine itiraz üzerine, 26.03.2013 tarihinde .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce 2012/289 Esas 2013/131 sayılı karar ile itirazın iptaline karar verilen kısım için kesinleştiği görülmektedir.

Bu durumda, .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1050 Esas sayılı ilamsız takip dosyasındaki alacağın itirazın iptaline ilişkin kararda belirtilen kısmı, iflas tarihinden önce kesinleşmiş olduğundan ve yukarıda yazılı Yasa maddesi kapsamında takas edilemeyecek alacak niteliğinde bulunmadığından, anılan alacak için takas mahsup talebinin kabulü gerekir. Mahkemece aksinin kabulü ile alacağın iflas masasına yazdırılacağından bahisle talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda, .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1050 Esas sayılı ilamsız takip dosyasındaki alacağın itirazın iptaline ilişkin kararda belirtilen kısmı, iflas tarihinden önce kesinleşmiş olduğundan ve yukarıda yazılı Yasa maddesi kapsamında takas edilemeyecek alacak niteliğinde bulunmadığından, anılan alacak için takas mahsup talebinin kabulü gerekir. Mahkemece aksinin kabulü ile alacağın iflas masasına yazdırılacağından bahisle talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlu vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1424, Karar No: 2016/8048, Tarih: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1424 E.  ,  2016/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/440-2014/210

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılı vergi değerlerinin gönderilmesi için dosyanın 2 kez geri çevrilmesine rağmen, 2013 yılı vergi değerlerinin gönderilmediği, dosya içinde mevcut 2010 ve 2014 yılı vergi değerlerinin tekrar gönderildiği 2014 yılı dava konusu taşınmazın vergi değeri 65 -TL, emsal taşınmazın vergi değeri 40 -TL olduğu anlaşılmıştır. Emsalin, dava konusu taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, emsal taşınmazı daha değerli kabul eden bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2- Davalı idare harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

3-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmamıştır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/82, Karar No: 2011/261, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/82 E.  ,  2011/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13309-14306 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6982-6388 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4673, Karar No: 2024/1385, Tarih: 05.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4673 E.  ,  2024/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, Tokat ili Pazar ilçesi Gaziosmanpaşa mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 5167 parsel ... 2.046,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 114 ada 118 parsel numarasıyla ve 2.046,08 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 2420 parsel ... 1.974,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 114 ada 117 parsel numarasıyla ve 1.965,26 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına kayıtlı taşınmaz ile davalıya ait taşınmazın öncesinde bir bütün olduğunu, müvekkilinin murisi ile murisin kardeşi arasında fiili taksimle ortak sınır oluşturulduğunu ve bu ortak sınıra göre kullanılageldiğini, uygulama kadastrosu sırasında ise bu ortak sınır baz alınmadığından dolayı müvekkili adına kayıtlı taşınmazın bir bölümünün davalıya ait taşınmaz içerisinde tespit gördüğünü ileri sürerek, çekişmeli taşınmazlar arasındaki fiili kullanım sınırının kadastro sınırı olarak düzenlenmesini ve müvekkilinin kullanımında olan kısmın, davalı parselden ifrazı ile müvekkili adına kayıtlı taşınmazla birleştirilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu davanın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının davasında haksız olduğunu, müvekkilinin kendi taşınmazının kadastro ölçümünü yaptırdığını ve müvekkilinin arazisinin 600,00 metrekarelik bir alanını davacıların kullandığını tespit ettiğini, bu durumun kadastro ölçümleri ile sabit olduğunu, davacının iddia ettiği gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacı tarafın müvekkilinin arazisini kullandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacı ve davalı parseller arasında önceden akasya ağaçlarının bulunduğu, bu ağaçların iki parsel arasında sınır olduğu, daha sonra davacı tarafından bu ağaçlar kesilerek zeminde görülen tel örgüyü çektiği, çekişmeli alanın önceden beri davacı tarafından kullanıldığı, ancak tesis kadastrosunda hatalı ölçüm nedeni ile bu kısmın davalı parsele yazıldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 114 ada 117 parsel ... taşınmazın 12.12.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 659,95 metrekarelik bölümünün ifrazı ile 114 ada 118 parsel ... taşınmaza eklenmesine karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf istemi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; "dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davanın niteliğine göre ceza davasının sonucunun karara etkisinin bulunmamasına, mahkemece getirtilen belgeler ve sonrasında yapılan keşif ve uygulama sonucunda tesis kadastrosuna en yakın 1966 ve 1972 tarihli hava fotoğrafları incelenmek suretiyle alınan harita bilirkişisi heyet raporu ile 114 ada 117 ve 118 parsel ... taşınmazların sınırında hava fotoğraflarında parseller arasında dikili ağaçlar bulunduğu, keşif aşamasında belirlenen tel örgününde bu ağaçlar ile aynı hizada olduğu, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları beyanında dava konusu taşınmazları ayıran sınırın bu ağaçlar ve tel örgüsü olduğunun belirtildiği, sabit sınırın bu ağaçlar olduğu, ilk tesis kadastrosu esnasında sınırlandırma hatasının yapıldığı belirlenerek davalı 114 ada 117 parsel ... taşınmazdan hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 659,95 metrekarelik kısmın ifrazı ile 114 ada 118 parsel ... taşınmaza eklenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6, Karar No: 2022/5348, Tarih: 21.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/6 E.  ,  2022/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilleri ile davalı idare arasında imzalanan teknik ve idari şartnameye göre davalı idarenin müvekkillerine ait fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazları üzerinde yenileme ve teraslama çalışması yapılacağının kararlaştırıldığını, ancak yapılan teraslama ve yenileme işlemlerinin teknik şartnameye uygun olmadığını, arazinin bir kısmının yağmur suları ile erozyona uğradığını, taşınmazların tarım arazisi vasfını yitirdiğini, bu nedenlerle taşınmazda meydana gelen değer kaybı ile taşınmazların yeniden tarım arazisi haline getirilmesi için gereken masrafın tahsili ile davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, teraslama işleminin usulüne uygun olduğunu, uygulama tamamlandıktan sonra davacılar tarafından arazinin bakımının yapılmadığını, idare tarafından yapılan tespitte arazi üzerinde çeşitli türde meyve ağaçlarının dikildiğinin belirlendiğini, davacılar tarafından imzalanan idari şartnamede projeden doğacak olumsuzlukları kabul ettiklerini, bu olumsuzluklardan dolayı meydana gelecek zararlardan dolayı hiçbir ücret talep etmeyeceklerini beyan ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafça yapılan teraslama işleminin teraslama ilkeleri ve kurallarına riayet edilmeden yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Anılan karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.