muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7171, Karar No: 2016/10470, Tarih: 26.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7171 E.  ,  2016/10470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/03/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten öldürme eylemi nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalıların davacılardan....nin oğlu, diğer davacıların kardeşi .....ın ölümüne sebep olduğunu belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile destek tazminatı talebinde bulunan davacılar .... ve ...'ın, 22 yaşında ölen ve öldüğü tarihe kadar geçimleri kendileri tarafından sağlanan....'ın desteğine muhtaç oldukları hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle destekten yoksun kalma tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Destekten yoksun kalma tazminatının yasal dayanağı 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı TBK'nın 53. maddesi) olup destek kavramı, hukuki bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu amaçlar ve hısımlık ilişkisine ya da yasanın nafaka hakkındaki düzenlemelerine dayanmaz. Yasa gereğince bir kimseye yardım etmek zorunda bulunan kişi değil, eylemli ve düzenli olarak onun geçiminin bir bölümünü veya tümünü sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların olağan akışına göre, eğer ölüm gerçekleşmeseydi az veya çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır.

Diğer yandan, genel yaşam deneyimleri ve hayatın olağan akışı da çocuğun büyüdüğünde anne ve babasına belirli bir düzeyde destek olacağını gösterir. Bu desteğin ölçüsü tarafların yaşam düzeyi, sağlık, sosyal ve ekonomik durumları ile orantılı olarak değişebilirse de çocuğun, anne veya babasına hiç destek olamayacağı kabul edilemez. Çünkü destek mutlaka para veya maddi katkı şeklinde olmayabilir. Bunun dışında çeşitli hizmet ve yardımlar ile de destek olunabilir

Mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, davacı anne ve babanın destekten yoksun kalma tazminatı isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, davacı anne ve babanın destekten yoksun kalma tazminatı isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1032, Karar No: 2024/4628, Tarih: 28.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1032 E.  ,  2024/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2613 E. 2022/2342 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/219 Esas, 2022/2342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü, 63 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2022/2613 Esas, 2022/2342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suç vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın askerlik görevini ifa etmekte iken, birlik içinde uyuşturucu madde satması üzerine mahkeme kararına istinaden, görevliler tarafından üst aramasının yapıldığı, sanığın üzerinde plastik kapaklı kutu içerisinde uyuşturucu madde bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suç vasfına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın askerlik görevini ifa etmekte iken, birlik içinde uyuşturucu madde satması üzerine mahkeme kararına istinaden, görevliler tarafından üst aramasının yapıldığı, sanığın üzerinde plastik kapaklı kutu içerisinde uyuşturucu madde bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.05.2022 tarihli raporuna göre; ele geçen yeşil renkli toz maddenin 0,3 gram net ağırlıkta olduğu ve bu maddenin THC ihtiva eden esrar olduğu, ele geçen pet şişede THC kalıntısı bulunduğu, yine ele geçen alüminyum folyo parçası üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Dava dosyası kapsamında, Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/1048 Değişik İş sayılı kararı, 20.04.2022 tarihli önleme adli arama sonuç tutanağı, 20.04.2022 tarihli tartı ve ön ekspertiz tutanağı, sanık hakkındaki 20.04.2022 tarihli idrar analiz sonuç raporu, Adli Tıp Kurumu Antalya Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin 07.07.2022 tarihli ve 22/2984-2390-2394 sayılı raporu, Kriminal Laboratuvardan alınan rapor, tanık beyanları ve sanık savunmaları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, askerlik vazifesini yaptığı 40. Komando Eğitim Alayı'nda kaldığı koğuşta, koğuştaki diğer erler rahatsızlıklarını bildirmesine rağmen, hem arkadaşlarına hem birlik kurallarına saygısızca riayetsizlik göstererek sivilden getirdiği uyuşturucu maddeden ara ara kullandığı, sanığın koğuşta alenen uyuşturucu kullanmasının birlik içerisinde bilinir hale geldiği, bunu duyan ve esrar arayışına giren tanık B.'nin, diğer tanık M.A.'ya sanığın kim olduğunu sorduğu, tanık M.A.'nın da sanığın kaldığı koğuşu göstermesi üzerine sanıkla tanışan tanık B.'nin, 50,00 TL vererek bir içimlik esrar maddesini sanıktan satın aldığı şeklinde gerçekleştiği, tanığın bu beyanını doğrular şekilde tanıktan alınan numunede esrar kalıntısına rastlandığı, yapılan aramada da mahkeme kabulünde tanığa sattığı kabul edilen cinsten (esrar) sanıkta esrar ele geçirildiği anlaşılmakla sanığın inkara yönelen savunmalarına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26/12/2022 tarihli ve 2022/2613 Esas, 2022/2342 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19355, Karar No: 2017/11206, Tarih: 21.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19355 E.  ,  2017/11206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinin başlatıldığı, borçlunun örnek 7 ödeme emrine süresi içinde yaptığı itiraz üzerine, alacaklının icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını talep ettiği, icra mahkemesince takibin İİK. 68/1 maddesi anlamında bir belgeye dayanmadığı gerekçesiyle istemin reddedildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise, takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, maddeleri gibi).

Somut olayda; alacaklının, aynı borç ile ilgili olarak, .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/5085 Esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip başlattığı ve bu takibe ilişkin olarak şikayetçi borçlunun, şikayetinin incelendiği.... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1413 Esas sayılı duruşma esnasında borçulunun, asıl borca itirazı olmayıp sadece faize itiraz ettiği duruşma tutanağı ile anlaşılmaktadır. Alacaklının bu ikrarı dayanak göstererek borçlu aleyhine genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlattığı ve borçlunun borca itirazı ile birlikte mükerrerlik itirazında bulunması nedeniyle alacaklının itirazın kaldırılmasını talep ettiği görülmektedir.

Borçlunun söz konusu duruşmada borcu doğuran hukuki ilişkiyi ve dolayısıyla borcu kabul ettiği açıktır. Borçlu borcu ve hukuki ilişkiyi kabul ettiğine göre alacaklının alacağının ayrıca İİK'nun 68/l. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığının kabul edilmesi gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü bu doğrultudadır (Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.1985 tarih 12/27-984 sayılı kararı).

O halde, mahkemece, anılan belgenin İİK.'nun 68/1 maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, borçlunun mükerrer takip ile ilgili itirazının incelenip bu itirazla ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsiz olmuştur.

O halde, mahkemece, anılan belgenin İİK.'nun 68/1 maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, borçlunun mükerrer takip ile ilgili itirazının incelenip bu itirazla ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5130, Karar No: 2017/7561, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5130 E.  ,  2017/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece, verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi; "...Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur..."

Adı geçen Kanun'un Ek 13/son maddesi; "...Diploması veya meslek belgesi olmadan bu maddede tanımlanan meslek mensuplarının yetkisinde olan bir işi yapan veya bu unvanı takınanlar bir yıldan üç yıla kadar hapis ve ikiyüz günden beşyüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır..." hükümlerini amirdir.

Buna göre; 41. maddedeki suçun failleri; "...Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapanlar, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanlar..."dır.

Ancak ek 13. maddede düzenlenen "diploması veya meslek belgesi olmaksızın diş protez teknisyenliği yapmak" suçunun failleri ise bu meslek mensuplarının unvanını takınan veya teknisyenlerin mesleki faaliyetlerini yapanlardır.

Şikayetçi ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanına göre; köyüne gelen ve dişçi olduklarını söyleyen üç kişinin ağzının ölçüsünü aldıklarını ve üç gün sonra protez dişle birlikte geldiklerini söylemesi, sanık ...'ın olay günü sadece abisini protez dişi teslim edeceği gün arabayla köye getirdiğini, bu sırada Jandarma'nın hakkında işlem yaptığını savunması, sanık ...'ın ise kardeşinin olayla bir ilgisi olmadığını, kendisinin ise şikayetçinin ağzında ölçü almadan mevcut protezini tamir ettiği yönündeki savunmaları karşısında; mahkemece, şikayetçinin her iki sanıkla yüzleştirilmek suretiyle, ilk gün köye gelip ağız ölçüsünü alan ve protez yapacağını vaat edenlerin kimler olduğunun açıkça tespitiyle, buna göre sanıkların hukuki sorumluluğunun tayini gerekirken, her iki sanık hakkında da 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi gereği mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-) Açılan kamu davasının niteliğine göre; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu, diş tabibi olmadığını bildiği kişiye tedavi yaptıran kişilerin ise suçun mağduru değil konusu oldukları cihetle, şikayetçinin, suçun failinin diploması olmadığını bildiği veya bilebilecek durumda olduğu, bu nedenle katılan sıfatıyla açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı değerlendirilmekle, mahkemece yazılı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabul edilmesi,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11423, Karar No: 2007/11103, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11423 E.  ,  2007/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kızılcaören Köyü 116 ada 20 parsel 5879.53 m2 ve 29 parsel 1887548.37 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 20 parsel 2/B uygulaması nedeniyle tarla niteliği ile, 29 parsel orman sınırları içinde kaldığından orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı kendi adına yazılan 116 ada 10 parselin miktarının eksik olarak yazıldığı, bu eksikliğin sınırdaki 29 parsel içinde kaldığı, 20 parselin ise Hazineye yazıldığı oysa kendi zilyetliğinde tarla olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 20 parselin davacı adına, 29 parselin tesbit gibi orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından 116 ada 20 parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış; çekişmeli 116 ada 29 sayılı parsel, orman alanı içinde, 116 ada 20 sayılı parsel 2/B alanında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Temyize konu 116 ada 20 parsel sayılı taşınmaz orman kadastrosunda 2/B alanı olarak bırakılmış olup, karara dayanak alınan fen ve orman bilirkişiler kurulu raporuna göre; taşınmazın, kuzey ve doğu sınırında Aşağı Okçular Köyü 112 ada 62 numaralı orman parseli bulunduğu, yine batı sınırında Kızılcaören köyü 116 ada 29 numaralı orman parseli bulunduğu, taşınmaz üç yönden Salkovandere devlet ormanı ile çevrili olduğu,1953 yılı çekimli hava fotoğrafları ile,1957 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasında yine 1962 yılınnda alınmış hava fotoğrafı ile,1971 yılında basımı yapılan memleket haritasında, taşınmazın üç yönden devlet ormanı ile çevrili açıklık olduğu, taşınmazın batıdan doğuya %3-5 eğimi yanında gölete yakın kısmında yer yer eğimin % 12-15 olduğu ve üzerinde yaklaşık 15- 20 yaşlarında 4-5 metre boylarında 15 adet dağınık durumda kızılçam gençliği bulunduğu, eylemli orman olduğu anlaşılmaktadır.Taşınmaz bu haliyle 6831 sayılı yasanın 17/2 nci maddesi bağlamında orman iç açıklığı konumunda olup, zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın orman içi açıklıklarının kazanılamayacağı açıktır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].