muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1970, Karar No: 2018/3525, Tarih: 16.04.2018

./...

bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili nüfus müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili nüfus müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda açılan davanın kesin hüküm nedeni ile reddine şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma sonrası dosya arasına alınan ..... 1. Asliye Hukuk-İş- Mahkemesinin 2016/224 Esas, 2016/533 Karar ve 02.06.2016 tarihli dosyası ile davacı Kurum tarafından davalı ... aleyhine açılmış olan itirazın iptali davasında verilen ret kararının kesin hüküm olarak gösterilmek suretiyle iş bu dava yönünden ret kararı verilmesi hatalıdır. Eldeki dosyada icra takibi yapılan husus 2008 Ekim/2012 Temmuz dönemi için davalıya ölen babasından dolayı ödenen yersiz yetim aylıklarına ilişkin olmasına karşın, .... 1. Asliye Hukuk-İş- Mahkemesinin 2016/224 Esas, 2016/533 Karar sayılı dosyasında icra takibi 2008 Ekim/2012 Temmuz dönemi için davalıya yapılan sağlık harcamalarına yönelik olup, dava konuları farklı olmakla kesin hüküm oluşturmayacağı açıktır. .... 1. Asliye Hukuk-İş- Mahkemesinin 2016/224 Esas, 2016/533 Karar sayılı dosyası iş bu dosya açısından kesin hüküm oluşturmayacağı gibi güçlü delil de teşkil etmez, zira ....Asliye Hukuk-İş- Mahkemesinin 2016/224 Esas, 2016/533 Karar sayılı dosyasında verilen ret kararı davalı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığı ya da yokluğu hususuna dayanılarak verilmiş bir karar değildir.

Hal böyle olunca, eldeki dosyada Mahkemece yapılacak iş, Dairemizin 29.05.2017 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere; boşanılan eşin 13.07.2012 tarihli denetmen raporunda 05.01.2012 tarihinden beri eski eşi davalı ile birlikte yaşadıklarına dair beyanı dikkate alınarak, 05.01.2012 tarihinden tarafların yeniden evlenme tarihleri olan 20.07.2012 tarihine kadar olan dönem için önceki bozma ilamı kapsamında davanın kabulü gerekir. 05.01.2012 tarihinden önceki dönem yönünden ise mahkemece davalının adresi yukarıda anlatılan ilkeler çerçevesinde yöntemince belirlenmeli, belirlenen adreslerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar

../...

ve azalarından, komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/13899, Karar No: 2013/2967, Tarih: 14.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/13899 E.  ,  2013/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ödenmemiş ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf davacının 01.09.1994-28.11.2008 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davacının ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile haklı sebeple feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf, davacının davalı okul müdürlüğü tarafından ücretli olarak çalıştırılmadığını, davacının işvereninin taşeron firmalar olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01.09.1994-28.11.2008 tarihleri arasında davalı bakanlığa bağlı okulda çalıştığı, ancak çalışmasına okulların tatil olduğu, Temmuz, Ağustos aylarında ara verildiği, 2004 yılı sonrasında davalı bakanlığa bağlı okulda hizmet alımı yapılan dava dışı taşeron firmasında sigortalı olarak gösterildiği, ücretlerin ödenmemesi sebebiyle davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık davalı işyerinde davacının kesintisiz olarak çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı davalı bakanlığa bağlı okulda yemek ve temizlik işçisi olarak çalışmaktadır. Davacı taraf çalışmasının 01.09.1994-28.11.2008 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise davacının davalı işyerindeki çalışmasının hizmet döküm cetvelinde yer alan sürelerle sınırlı olarak taşeron firmalara bağlı olarak

2- Uyuşmazlık davalı işyerinde davacının kesintisiz olarak çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı davalı bakanlığa bağlı okulda yemek ve temizlik işçisi olarak çalışmaktadır. Davacı taraf çalışmasının 01.09.1994-28.11.2008 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise davacının davalı işyerindeki çalışmasının hizmet döküm cetvelinde yer alan sürelerle sınırlı olarak taşeron firmalara bağlı olarak

çalıştığını belirtmiştir. Davacıya ait hizmet döküm cetvelinde davacının 29.02.2004 -08.01.2009 tarihleri arasında taşeron firmalarda sigortalı bildiriminin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davacının davalı bakanlığa bağlı okulda çalıştığını bildirmelerine rağmen her bir tanık farklı dönemlere şahit olduğunu belirtmiştir. Ancak davacı tanıklarının davalı bakanlığa bağlı okulda çalışan kişiler olmadığı ve birbirinden farklı dönemlere ait bilgi vermeleri göz önünde bulundurularak bu tanıkların beyanlarına itibar edilmesi olanaksızdır. Buna göre davacı sigorta kayıtlarında yer alamayan çalışmalarını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlamış değildir. Mahkemece kayıtlı olmayan sürelerin dikkate alınarak yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15117, Karar No: 2014/20031, Tarih: 20.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15117 E.  ,  2014/20031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.05.2014

No : 2010/303-2014/72

Dava, davacının malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunu 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiş, 26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile de malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Somut olayda; Yüksek Sağlık Kurulunun 16.06.2010 tarihli raporunda çalışma gücü kayıp oranının 2/3 oranında olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğunu bildiren raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, raporlar arası çelişkinin bulunması nedeni ile, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının %60 oranında çalışma gücünü kaybedip etmediği ve hangi tarih itibariyle çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğu tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davacı yönünden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7725, Karar No: 2016/1190, Tarih: 23.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7725 E.  ,  2016/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

İftira suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... Kıvılcım'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve 2008/25 esas, 2014/520 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocukların kayden 24.08.1990 ve 01.05.1992 doğumlu oldukları ve her ikisinin de hırsızlığa teşebbüs suçundan yakalanıp başkasına ait kimlik bilgilerini kullandıkları suç tarihi olan 19.08.2007 tarihinde 15-18 yaş grubu içinde oldukları, bu nedenle cezalarından indirim de yapılmış olduğu, ancak suç tarihi itibari ile sabıka kayıtlarında hapis cezasına mahkumiyetlerinin bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, ... Fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın sabıka kaydında yer alan .... Çocuk Mahkemesinin 01.06.2006 tarihli ve 2006/201-731 sayılı ilamı ile verilen 3 yıl hapis cezasının kesinleşme tarihi 30.10.2007 olup, suç tarihi itibari ile kesinleşmiş bir mahkumiyeti olmadığından, bu ilamın da anılan maddenin uygulanmasına engel olmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.10.2015 gün ve 94660652-105-09-10107-2015-21011/67099 sayılı yazılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarih ve 2015/301926 sayılı tebliğnamesi ile bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay:

19.08.2007 tarihinde Kuştur plajında meydana gelen hırsızlık suçundan yakalanan sanıklar kimlik bilgilerini ... ... ve ... olarak bildirdikleri,...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.01.2008 tarih ve 2007/9538 sayılı parmak izi inceleme raporu ile 19.08.2007 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak 9538 genel sırasına kayden parmak izi alınan ... ...'ın EGM: 30119257 genel sayısına kayıtlı... Emniyet Müdürlüğünce 13.07.2003 tarihinde yankesicilik suretiyle hırsızlık veya teşebbüs suçundan parmak izleri alınan ...nüfusuna kayıtlı... ... 01.05.1992 doğumlu ...-... kızı ... ve...İlçe Emniyet müdürlüğünün 23.01.2008 tarih ve 2007/9539 sayılı parmak izi inceleme raporu ile 19.08.2007 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak 9539 genel sırasına kayden parmak izi alınan ...'ün EGM:279390 genel sayısına kayıtlı... Emniyet Müdürlüğünce 05.12.2000 tarihinde yankesicilik suretiyle hırsızlık veya teşebbüs suçundan parmak izleri alınan...nüfusuna kayıtlı... Konak 24.08.1990 doğumlu ...-... kızı ... olduklarının tespit edildiği olayda...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve 2008/25 esas, 2014/520 sayılı kararı ile sanıklar hakkında TCK'nın 267/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair verilen karar temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Dosya kapsamına göre, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 50/3. maddesinde “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan 30 gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü düzenlenmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinde,

İsabet görülmediğinden anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden,...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarih, 2008/25 esas ve 2014/520 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

İsabet görülmediğinden anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden,...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarih, 2008/25 esas ve 2014/520 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine, “Suça sürüklenen çocuklara verilen iş bu kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklarının sosyal ve ekonomik durumları gözönüne alınarak takdiren günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

Suça sürüklenen çocuklara verilen para cezası miktarı dikkate alınarak; iş bu adli para cezalarının TCK'nın 52/4 maddesi uygulanarak birer ay ara ile takdiren 10 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ihtarına,” ibarelerinin eklenmesi ile kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1425, Karar No: 2024/1086, Tarih: 22.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1425 E.  ,  2024/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1511 E., 2022/1336 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/529 E., 2019/222 K.

Taraflar arasında Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.02.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; işin esası incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 22.02.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı federasyon delegesi olan davacı tarafından açılan davada; davalı federasyonunun 05.11.2016 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı ve öncesinde Federasyon başkanlığına aday olmak için Kanun'da (3289 sayılı Kanun) öngörülmeyen şartların davalı federasyonun adaylık başvurusu için yaptığı ilanda yer verildiği, Kanunda olmayan ilave şartların; "d) Üyelerin en az %15’inin yazılı teklifi, e) Adaylık başvuru ücret makbuzu, (2.000 TL)" olduğu, Danıştayın yönetmeliğin iş bu maddelerinin iptaline karar verdiği, dava dışı Cebbar Doğru'nun başvurusunun iş bu iki nedenle reddedildiği, delege olmayan kişilerin delege olarak kabul edildikleri ve genel kurula katılarak oy kullandıkları, genel kurulda divan tarafından gündem okunmadan görüşmelere geçildiği, genel kurulun 183 delegenin katılımı ile açıldığı, gündemin 10 uncu maddesi görüşülürken bu sayının 202'ye çıktığı, gündemin 11 ve devamı maddeleri görüşülürken salonda 25-30 kişi bulunduğu, toplantı yeter sayısı ortadan kalktığı için alınan kararların yok hükmünde olduğu, bu suretle yapılan genel kurulun mevzuattaki usul ve esaslara aykırı yapıldığı ileri sürülerek alınan kararların tamamının iptali, yargılama devam ederken ise talep daraltılarak sadece başkanlık seçimine dair alınan kararların (12 ila 22 inci maddeler) iptali istenmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi, duruşma ve aşamalardaki beyanlarında; dava dilekçesindeki iddia ve talebin hukuka uygun olmadığını, Ana Statünün 9 uncu maddesinin 2. fıkrasının halen yürürlükte olduğunu, bu Ana Statü federasyonlarının genel kurullarında tüm delegelerin onayı ile kabul edildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.