muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18681, Karar No: 2015/20562, Tarih: 26.10.2015

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanıp, tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz temin edilerek ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa belgeleri dosyaya alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile getirtilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4561, Karar No: 2018/1172, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4561 E.  ,  2018/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme biçimde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2004 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu, dava zamanaşımı da dikkate alınarak ayrı ayrı hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın hakkındaki suçlamaları kabul etmemesi; sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, faturaları kullananlar hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalardaki imzaların sanığın eli mahsülü olup olmadığı hususunda imza incelemesi de yaptırılarak, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12381, Karar No: 2020/3904, Tarih: 04.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12381 E.  ,  2020/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. ... Mahallesi 219/7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın değerlendirme tarihlerindeki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal taşınmaza göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranlarını açıklayıp karşılaştırmadan değer biçilmesi doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede olan 218 ada 8 parsel sayılı taşınmaz için Mart 2011 tarihinde 45,00-TL/m² olarak biçilen değer 2014/10140 esas nolu dosya ile Dairemizden geçerek kesinleştiği, yine dava konusu taşınmaza yakın 219 ada 11 parsel 2011 değerlendirme tarihi itibariyle 84,00-TL/m² birim bedeli biçilmişken 218 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki m² birim bedeli 45,00-TL/m²'den ayrılma sebepleri belirtilmeli gerekçesiyle bozulduğu, aynı bölgeden 218 ada 10 parsel sayılı taşınmaza Aralık 2012 degerlendirme tarihinde 44,92-TL/m² değer biçilerek 2017/31470 esas sayılı dosyası ile Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği gözetildiğinde dava konusu taşınmaza asıl davada 20.07.2011 değerlendirme tarihi itibariyle 153,00-TL/m², birleştirilen davada 19.01.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 189,00 TL/m² birim bedeli belirleyen rapor inandırıcı bulunmamıştır

.07.2011 değerlendirme tarihi itibariyle 153,00-TL/m², birleştirilen davada 19.01.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 189,00 TL/m² birim bedeli belirleyen rapor inandırıcı bulunmamıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, asıl dava değerlendirme tarihi 2011, birleşen dava değerlendirme tarihi 2015 itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen değerlendirme tarihleri 2011 ve 2015 yılındaki vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,2-Dosya içindeki bilgi ve belgelerdeki dava konusu taşınmaza el atma tarihi 1983 öncesi olduğundan maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28347, Karar No: 2014/39209, Tarih: 27.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28347 E.  ,  2014/39209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/46808

MAHKEMESİ : Perşembe(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/171 (E) ve 2012/335 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan, sanığın imzasını havi 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, sanığın eski ağaç köklerini dipten kesip yakacak ihtiyacında kullandığını beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, sanığın hazırlık aşamasında alınan ifadesinde de dava konusu yerin babasına ait olup bahçede daha önce kesilen ağaçlardan bir miktarını alıp evine bıraktığını beyan etmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edilmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişiden ağaçların kesim tarihleri yönünden ek rapor alınarak sanığın hazırlık ve suç tutanağındaki ifadelerinin değerlendirilerek bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare temsilcisinin ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11046, Karar No: 2018/1210, Tarih: 06.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11046 E.  ,  2018/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık, ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerde; suça sürüklenen çocukların daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildikleri ve şartları bulunmadığı halde haklarında TCK'nın 51. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ...'in, ...'nin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2 maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 08/01/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33763, Karar No: 2017/15760, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33763 E.  ,  2017/15760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3707, Karar No: 2014/9351, Tarih: 30.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3707 E.  ,  2014/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece kabul edilen oluş ve sunulan gerekçe, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2012/7524-2013/11097 E.-K. sayılı, 13/06/2013 tarihli onama-bozma ilamının içeriği, sanığın görevinin kapsamı, iş ve kadro durumu, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinde yer alan kalem personelinin sorumluluğunun kapsamları nazara alındığında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2773, Karar No: 2024/6859, Tarih: 19.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2773 E.  ,  2024/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3365 E., 2023/410 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 6 ay hapis ve 31.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/3365 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün gerekçesiz olduğuna, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ve uyuşturucuyu kimden aldığını beyan eden sanığın bu beyanıyla ilgili kolluk araştırmasıyla yetinilmesi nedeniyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde elinde bulunan poşet içerisinde yer alan uyuşturucuların sanık tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçu kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde elinde bulunan poşet içerisinde yer alan uyuşturucuların sanık tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçu kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Suç tarihinde saat 02:40 sıralarında çarşı ve mahalle bekçileri tarafından koçak parkı yakınında bulunan taksi durağı yanında bekleyen sanığın durumundan şüphelenilmesi üzerine yanına gidildiği, tedirgin ve şüpheli hareketlerde bulunan sanığın elinde bulunan poşeti yere attığı ve poşet alınarak kontrol edildiğinde içerisinde yeşil renkli plastik mini kürek, alüminyum folyoya sarılı daralı 7 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen madde, şeffaf poşet içerisinde daralı 39 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen madde, alüminyum folyo içerisinde ağız kısımları yakılarak kapatılmış ayrı ayrı şeffaf naylon poşetler içerisinde daralı 9.9 gram ve 9.6 gram metamfetamin olduğu değerlendirilen maddeler, mavi plastik kutu içerisinde şeffaf naylon kilitli poşete konularak yapılan tartımında daralı 13.1 gram sentetik kannobinoid olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Ele geçirilen maddelerin alınan uzmanlık raporu uyarınca, net 43.275 gram metamfetamin 11.7 gram adb-butınaca içerdiklerinin belirlendiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın yapılan idrar tahlilinde amfetamin değerinin pozitif olduğu diğer uyuşturucuların ise idrarında bulunmadığının raporlandığı anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yere attığı poşet içerisinden çıkan metamfetamin ve sentetik kannobinoid maddelerinin kişisel kullanım miktarının çok üzerinde ve paketçikler halinde olması, sanığın yapılan idrar analizinde kannobinoid değerinin negatif çıkması nedeni ile söz konusu uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğu yönündeki savunmasına itibar edilmediği, bu suretle sanığın ele geçirilen maddeleri ticari amaçla bulundurduğu ve maddelerin miktarı dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup, sanık tarafından atılan poşet içerisindeki uyuşturucunun miktarı ve kişisel kullanım sınırının üzerinde olması ve yapılan idrar analizi sonucuna göre sanığın suça konu sentetik kannabinoid etken maddesini içerir uyuşturucuları kullanmadığının tespit edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/3365 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.