muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1067, Karar No: 2025/1736, Tarih: 18.02.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, somut uyuşmazlıkta taraflar arasında imzalanan 04.05.2017 tarihli iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğunun kararlaştırıldığı, yargılama aşamasında davalı tarafından savunulanın aksine, davacının gerçek aylık ücret miktarının iş sözleşmesinde yazılı olandan daha fazla olduğu isabetli bir şekilde belirlenmiş olduğu, hâl böyle olmakla birlikte, iş sözleşmesinde yazılı olan ücret miktarının asgari ücreti aşan kısmının dahi yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresini karşılayacak miktarda olduğunun anlaşılması karşısında; ücretin içinde ödendiği anlaşılan fazla çalışmanın ispatlanan fazla çalışmadan indirilmesi gerektiği, bu husus gözetilmeden söz konusu sözleşme hükmüne değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; fazla çalışma ücreti yönünden uygulanan indirim haricinde reddedilen kısım bulunmadığını, indirim yapılan kısımdan davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili temyiz temyiz dilekçesinde;

a.Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Irak hukukuna göre talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını,

c. Davacının ücretinin sözleşmede belirtildiği gibi olduğunu,

d. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

e. Yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiğini,

f. Uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Husumet itirazının dikkate alınmadığını,

c. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

d. Hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin TL olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu,

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

f. Uygulanan indirim oranının yetersiz olduğunu,

g. Yargılama gideri ile vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

d. Hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin TL olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu,

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

f. Uygulanan indirim oranının yetersiz olduğunu,

g. Yargılama gideri ile vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması, yargılama gideri ve vekâlet ücreti noktalarındadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16490, Karar No: 2014/18913, Tarih: 08.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16490 E.  ,  2014/18913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın bir sebebe dayan- mayan, sanık ... ... müdafiinin suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine ancak:

1- Sanıklar hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Başkasına ait gerçek bir banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak kullanılması suçunun mağduru gerçek kart hamili olup suçtan doğrudan zarar görmeyen kurye şirketinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasına esas alınan 200 günün 5 güne, hükmedilen gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sonucu hükmedilen 4000 TL'nin 100 TL ye indirilmesi ve hükümden katılan lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkn bölümün çıkarılması suretiyle hü- kümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2512, Karar No: 2019/7367, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2512 E.  ,  2019/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olduğu ve aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-)Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanıklar Ayhan Erdoğan ve Erdoğan Kut’un beyanları karşısında, eylemin üç kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 119/1-c. maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocukların mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezalarının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3-Yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 53/1. maddesinde yazılı bulunan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

4-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 116/1. maddesi yerine 116/2. maddesinden uygulama yapılması,

3-Yaşı küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 53/1. maddesinde yazılı bulunan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

4-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 116/1. maddesi yerine 116/2. maddesinden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43434, Karar No: 2022/14519, Tarih: 15.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43434 E.  ,  2022/14519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmünün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta da ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13515, Karar No: 2014/12893, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13515 E.  ,  2014/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/497-2014/57

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Dikmen vadisi 4 ve 5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı olarak yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak evinin konut karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 752 numaralı analiz raporunda bina müştemilat ve ağaç bedelinin 19.170 TL olduğunu, buna rağmen kendisine sadece enkaz bedelinin ödendiğini, ödenmeyen asıl alacak ve işlemiş faizin tahsili için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı aleyhine yaptığı icra takibinde, analiz raporunda yapı bedeli olarak belirlenen miktardan, tesis bedeli olarak ödenen miktarın mahsubu ile arta kalan 15208,83 TL asıl alacak ile 2429,63 TL işlemiş faizin tahsilini istemiş, mahkemecede itirazın iptaline karar verilmiş olmakla işlemiş faizede hükmedilmiş olunmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca

muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemmerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının icra takip tarihinden veya davadan önce alacaklının herhangi bir ihtarı bulunmuyorsa faize ancak icra takibi var ise icra takibinden yok ise dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda, davacı icra takibinden önce davalıya ihtar çekerek onu temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmediğine göre icra takibinden önceki döneme ait işlemiş faiz talebinde bulunulamaz. Bu itibarla mahkemece işlemiş faize ilişkin itirazında iptaline karar verilemez. Mahkemece, işlemiş faize yönelik itirazın iptaline ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, işlemiş faize ilişkin kısma ilişkin talebinde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1662, Karar No: 2013/3352, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1662 E.  ,  2013/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9747, Karar No: 2011/27102, Tarih: 05.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9747 E.  ,  2011/27102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

Öte yandan, İİK.nun 170/b maddesinde, İİK.nun 62 ila 72. madde hükümlerinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, İİK.nun 68/a maddesinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanması gerekir. İİK.nun 68/a maddesinin 2.fıkrasına göre; "Senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içinde ise, itirazın kaldırılması için icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu, istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi halinde, aynı mecburiyete tabidir." Aynı maddenin 5. fıkrasında ise, borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada hazır bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazının muvakkaten kaldırılmasına karar verileceği, bu hükmün uygulanabilmesi için keyfiyetin davetiyeye yazılmasının şart olduğu düzenlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, anılan hükmün kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında uygulanması halinde ise imzaya itirazın reddi gerekeceğinden, ihtarlı davetiyeye borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada hazır bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazın reddine karar verileceğinin yazılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında, İİK.nun 170/b maddesi göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanması gereken İİK.nun 68/a-5 maddesine göre sonuca gidilebilmesi için, mazerete dayanmaksızın borçlunun hazır bulunmaması halinde mahkemece başka bir cihet tetkik edilmeksizin itirazın reddine karar verileceği ihtarını taşıyan davetiyenin borçlu asile (şirketin yetkili temsilcisine) gönderilmesi gerekip, vekili tarafından hazır edilmesi gerektiğinden söz edilerek vekile, borçlu şirket temsilcisini duruşmada hazır bulundurması için süre verilmek suretiyle aynı hukuki sonuca ulaşılması ve dolayısıyla yasanın 68/a-5.maddesinin tatbiki mümkün değildir (Hukuk Genel Kurulu'nun 09.07.2008 tarih ve 2008/12-479 esas, 2008/479 karar sayılı kararı).

Dosya içinde mevcut Bursa 2. Noterliğince düzenlenen 25.08.2005 tarih ve 11450 yevmiye numaralı imza beyannamesinin incelenmesinde, takibe konu çeklerin keşide tarihleri itibari ile şirket müdürleri A.. K.. ve S.. K..'ın münferit imzaları ile borçlu şirketi temsil ettikleri anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, borçlu şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili olanlardan Adnan Küçükçetin'e, takibin, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip olduğu gözetilerek, yukarıda açıklanan şekilde İİK.nun 68/a-5 maddesinde yazılı meşruhatı içeren davetiyenin tebliği ile sonucuna göre hareket edilmesi gerekirken, bu prosedür yerine getirilmeden, imzaya itirazın esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1251, Karar No: 2021/7262, Tarih: 31.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1251 E.  ,  2021/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu, davacının emekli olması sonrasında asgari ücret ile çalıştığını, çalışma alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma İlamı ve Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemenin ilk kararı Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 04.04.2016 tarih ve 2015/4365 esas, 2016/9586 karar sayılı ilamı ile; davacının kıdemi ve yaptığı işin niteliği belirtilerek ilgili yer ve kurumlardan yeniden emsal ücret araştırması yapılarak davacının ücretinin belirlenmesi gerektiği, usul hükümlerine aykırı olarak dava hakkını kısıtlar şekilde ıslah işleminin yapılabilmesi için gerekli süre verilmeden yargılamanın sonlandırılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş olup mahkemece bozmaya uyularak yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, bozmadan önceki mahkemenin 2013/211 esas sayılı dosyasında görülen asıl davada davacının ıslah talebinin reddedilmesi üzerine davacı tarafından tespiti yapılıp hüküm altına alınmayan bir kısım alacakların tahsili için aynı mahkemenin 2014/634 esas sayılı dosyasında 18.12.2014 tarihinde ek dava açıldığı, asıl davada verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2015/4365 esas, 2016/9586 Karar sayılı ilamı ile ıslah işleminin yapılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi yönünde bozma kararı verilmesi üzerine de davacının ıslah talebinde bulunarak alacak talep miktarını arttırdığı, davacının ek davasının karara çıktığı ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 21.02.2019 tarih ve 2016/4807 esas, 2019/4004 karar sayılı ilamı ile asıl dava sonucunun ek davayı doğrudan etkileyeceği, asıl ve ek davanın birlikte görülmesi veya sonucunun bekletilmesinin gerekip gerekmediği hususlarının değerlendirilerek karar verilmesi gerekçesiyle bozulduğu, ek dava dosyanın bozmadan sonra ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2019/138 esasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

Asıl dava olan işbu davanın duruşma zabıtları incelendiğinde; davacı ve davalı vekilinin dosyaların birleştirilmesini talep ettikleri, mahkemece bu hususun 2019/138 esas sayılı ek davada değerlendirileceğine ilişkin ara kararlar verildiği ancak dosya kapsamında 2019/138 esas sayılı dosyaya ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından bu konuda bir değerlendirme yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa ne şekilde karar verildiği anlaşılamamıştır.

Bu itibarla, aynı alacak talepleri hakkında mükerrer hüküm kurulmasına sebebiyet verilmemesi için mahkemece yapılacak iş; 2019/138 esas sayılı ek dava dosyanın işbu asıl dava dosyasının arasına alınarak, ek davada verilen karar gözetilerek davacının alacakları hakkında hüküm kurmaktır.

Ek davanın akıbeti araştırılmaksızın karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.