muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25562, Karar No: 2014/15504, Tarih: 23.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25562 E.  ,  2014/15504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek, Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında,

A-Defter ve belge ibraz etmemek suçundan beraat

B-2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası.

C-2005 Takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43/, 53. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında,

A-Defter ve belge ibraz etmemek suçundan beraat

B-2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası.

C-2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1, 5237sayılı TCK'nun 43/,53. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası.

1-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemekten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların sahte kimlikle kurdukları ... İnşaat.... Ltd.' adına düzenlediği faturalar ele geçmese de, 2005 yılı Temmuz ayı dahil matrahlı KDV beyannameleri vermeleri karşısında, suç tarihinin 2005 yılı Temmuz ayı ve öncesi olduğu anlaşılmış, vergi raporları ve tüm evrak kapsamını dikkate alan mahkemenin 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçunun sabit olduğuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemekten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemekten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe suç tarihi olan 31.12.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Sanıklar hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, davaya esas teşkil eden iddianamede sanıklar hakkında 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek ve aynı kanunun 359/a-2. maddesinde düzenlenen muhteviyatı itibariyle sahte belge düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, sanıklar hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan açılan bir dava bulunmadığı yine sanıkların düzenlediği belgelerin sahte belge kapsamında olduğu da değerlendirilerek sahte belge düzenleme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu da anlaşılmakla, iddianame kapsamı dışına çıkılarak ''defter ve belgeleri ibraz etmemek'' suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9717, Karar No: 2013/10693, Tarih: 09.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/9717 E.  ,  2013/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, hürriyetinden yoksun bıkarılması, yağma (şantaj)

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kayden 01.09.1990 doğumlu olup suç tarihinde ve beyanlarının alındığı tarihlerde irade açıklamaya ehil olduğu anlaşılan Mağdur ...'ın 28.06.2007 tarihli beyanında şikayetçi olmadığını ancak katılmak istediğini söylediği mahkemece atanan vekilinin de suçtan zarar görme sebebi ile katılmak istediğini beyan ettiği anlaşılmış ise de, mağdur ...'nın 24.04.2008 tarihli oturumda kendisine atanan vekilinin de huzurunda “şikayetçi olmadığını, kendi özgür ifadesi ile tüm şikayetlerinden vazgeçtiğini” beyan ettiği vekilinin de mağdurun beyanlara karşı bir diyeceğinin olmadığını belirtip şikayet veya katılma ile ilgili bir talepte bulunmadığının anlaşılması karşısında, Mahkeme aşamasında şikayetten vazgeçmekle kamu davasına katılma hakkının ortadan kalkacağı da dikkate alındığında, temyiz yasa yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmayan yakınan vekilinin, bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanının anılan sanıklar hakkında şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

./..

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... savunmanının temyiz itirazının incelenmesine gelince

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamede bozma isteyen düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 1100 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'ya verilmesi ” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/5687, Karar No: 2019/11366, Tarih: 02.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5687 E.  ,  2019/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili kurum iştirakçilerinden ...'ın 11.11.2011 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu vefat ettiğini, meydana gelen bu olaydan ötürü hak sahiplerine 6.129,11 TL ikramiye ödemesi yapıldığını, aracın vermiş olduğu zararlardan dolayı sigorta şirketi ve 3.kişilerin kurumlarına karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını beyanla 5510 Sayılı Yasanın 39. maddesi uyarınca kurum alacağı olan 6.129,11 TL'nin davalılardan alınarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

... Sigorta A.Ş. vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; söz konusu kazada sürücü olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu olayın meydana gelmesinde kasıtlı bir hareket olmadığı, taksirli bir hareket olduğu, dolayısıyla taksirle hareket sonucu meydana gelen dava dışı ...'ın ölümü neticesinde hak sahiplerine yapılan ödemenin taksirle kusurlu, kusursuz ve sözleşmeden dolayı sorumlu kişilere rücu edilmesinin yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dair verilen karar davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9793, Karar No: 2011/8770, Tarih: 12.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9793 E.  ,  2011/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2008 tarih ve 2006/543-2008/556 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12/07/2011 gününde davacı avukatı ..... ile davalılar avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünya çapında 4. büyük çikolata ve şekerleme üreticisi olduğunu, "Ferrero Rocher" markalı ürününün kendine özgü çeşitli ambalaj kompozisyonları aracılığı ile tüketiciye sunulduğunu, davalıların "Ülker King Top" adı altında üretip satışa sunduğu ambalajlarındaki renk, kompozisyon ve benzeri şekillerin müvekkilinin Ferrero Rocher ürün ambalaj kompozisyonları ile aynıyet derecesinde benzer olduğunu, davalıların bu şekilde müvekkili ürün ve ambalajları ile iltibas yarattığını ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şeffaf dikdörtgen kutunun davalılardan "ÜLKER" adına kayıtlı olduğunu, tescilli bir markanın içindeki unsurlarla birlikte kullanmaktan men'inin haksız rekabet hükümlerine dayanılarak istenemeyeceğini savunarak, davanın görev ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı eyleminin TTK'nun 56 ve 57/5'nci maddesi hükümleri çerçevesinde haksız rekabet eylemi teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilince müvekkiline ait "Ferrero Rocher" markalı ürününün kendisine özgü muhtelif ambalaj kompazisyonlarının davalılar tarafından üretilen ürün ambalajlarında ayniyet derecesinde benzerinin kullanılmasının haksız rekabete yol açtığı iddia edilerek haksız rekabetin tespiti, önlenmesi sonuçlarının ortadan kaldırılması, hükmün ilanına karar verilmesi talep ve dava edilmiş, davalılar vekili davaya konu ambalaj kompozisyonlarının müvekkili adına gerek marka ve markanın unsurları olarak, gerekse endüstriyel tasarım tescil belgesi ile tescilli olduğunu, usulüne uygun olarak tescilli sınai mülkiyet hakkının kullanılmaktan men'inin haksız rekabet hükümlerine dayanılarak talep edilemeyeceğini

savunmuştur. Her ne kadar mahkemece, "Ülker King" ibareli markaların ambalajı kapsamadığı belirlenmişse de, bu savunmanın değerlendirilmesi dahi 556 sayılı KHK'nın 71 ve 554 sayılı KHK'nın 58 'inci maddeleri uyarınca ihtisas mahkemesi niteliğindeki Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görev alanına girmektedir. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) noul bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14316, Karar No: 2014/28649, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14316 E.  ,  2014/28649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2012/255-2014/120

DAVA :Davacı, fark aylık ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fark ikramiye alacağı, ilave tediye alacağı, iş riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003 de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004 yılında TİS tarafı olan Tes-İş Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile Tes-İş Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı Kanunun 32. maddesine ve İş Kanunun 5. maddesine aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Tes-İş Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, Tedaş ile Tes-İş Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İTİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözlşemesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı B..’ da 2003 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yararlanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39344, Karar No: 2017/43457, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39344 E.  ,  2017/43457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/1773, Karar No: 2004/6442, Tarih: 13.12.2004

15. Hukuk Dairesi 2004/1773 E., 2004/6442 K.

**15. Hukuk Dairesi 2004/1773 E., 2004/6442 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ

- İTİRAZIN İPTALİ DAVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 366 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser ilişkisinden kaynaklanan iş bedelinin ödenmemesi nedeniyle yapılan ilamsız İcra takibine itiraz üzerine IİK. 67. maddesi uyarınca açılmış itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava S

Ofset Ltd. Şti. tarafından açılmış olup, karar başlığında davacı olarak Mehmet'in yazılmasının maddi hataya müstenit olması ve her zaman düzeltilmesi mümkün olmasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında yazılı bir sözleşme yoktur. Davalı iş sahibi faturanın kendisine tebliğ edilmediğini ileri sürerek alacağın tamamını inkar etmiştir. Bu durumda taraflar arasında işin yapımı ve bedeli konusunda yazılı bir sözleşme ve mutabakat olmadığına göre yapılan iş bedelinin BK. 366. maddesi uyarınca yapıldığı tarihteki mahalli rayice göre saptanması gerekir. Yerel mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, mahallinde yapılan işler görülmeden, iş bedeli tesbit edilmiştir.

Oysa mahkemece yapılacak iş bilirkişi aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak, davacının yaptığı işleri tesbit etmek, yapılan iş bedelini az yukarıda açıklanan şekilde BK. 366. maddesi uyarınca saptamak ve sonucuna uygun karar vermekten İbaret olmalıdır. Mahkemece bu şekilde araştırma yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte yazılı nedenlerle kabulü ile kararın davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.12.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.