muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2815, Karar No: 2017/4471, Tarih: 12.06.2017

Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; çekişmeli 195 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1937 tarih ve ... numaralı vergi kaydının miktarı 38000 metrekare olup güney sınırı kıraç okumaktadır. Mahkemece fen bilirkişisi ..... ... tarafından hazırlanan rapor esas alınarak, raporda (A) harfi ile gösterilen 38000 metrekare kısmının vergi kaydı kapsamında kaldığı, (B) harfi ile gösterilen 20625 metrekarelik taşınmaz bölümünde ise vergi kayıt maliki ... ... mirasçılarının yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Mahkemece vergi kayıt miktarı olan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 38000 metrekare taşınmaz bölümü üzerinde kayıt maliki ... ... mirasçılarının zilyetliğinin de bulunduğu anlaşıldığına göre bu kısım yönünden verilen kabul kararında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli 195 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan dava dışı 186 parsel sayılı taşınmaz, mera olarak tespit edildikten sonra; davacıların murisi tarafından kadastro tespitinin iptali davası açılmış, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesiyle hükmen mera niteliği ile 1990 yılında sınırlandırılmıştır. Taşınmaza uygulanan vergi kaydının güney sınırı kıraç okumasına, bu sınırdaki dava dışı 186 parsel sayılı taşınmazın tespiti mera niteliği ile kesinleşmiş olmasına rağmen, kayıt miktar fazlası 20625 metrekarelik taşınmazın güney sınırında bulunan fen raporunda ve mahkeme kararında (B) harfi ile gösterilen bu taşınmaz bölümünün öncesinin mera olup olmadığı, çevresinde kadim mera parseli olup olmadığının belirlenmesi amacıyla yöntemince araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz

. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerden seçilmiş, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından temyize konu taşınmazın öncesinin ne olduğu, geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, varsa çevredeki komşu mera parsellerinin devamı olup olmadığı, meradan açılıp açılmadığı, arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; üç kişilik, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın niteliği, meradan açılıp açılmadığı, çevresinde mera parseli varsa komşu mera parseli ile taşınmazlar arasında ayırıcı sabit ve doğal sınır bulunup bulunmadığı, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni konusunda ayrıntılı ve gerekçeli, taşınmazların fotoğrafını da içeren rapor alınmalı, parsel sınırları da fotoğraflar üzerinde kabaca işaretlenerek, hakim tarafından onaylanmak suretiyle dosya arasına konulmalı, tanıklar ile yerel bilirkişi beyanları bilirkişi raporları ile denetlenmeli, taşınmazın bizzat mahkeme hakimince yapılan gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, kadim meraların zilyetlikle kazanılamayacağı dikkate alınmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39833, Karar No: 2015/36921, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39833 E.  ,  2015/36921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ....Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 227 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14.766 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12.410,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 12.410,10 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 227 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 14.766 TL yapı bedeli ile 2.355,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı.... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 847,75 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5918, Karar No: 2014/11968, Tarih: 24.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5918 E.  ,  2014/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2011/188-2013/231

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/10/2013 tarih ve 2011/188-2013/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/40220 sayılı tanınmış "sirix" markası ve bu marka ile satışa sunulan cipslerin ambalajında kullandığı 2010/66663, 2010/6679, 2010/66667 ve 2010/66673 sayılı "S.." ibareli şekil markalarının bulunduğunu, davalının müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde ürettiği cips ambalajlarında "SIRIK" ibaresini kullandığı gibi, müvekkilinin ürün ambalajını, kompozisyon ve renklerini, markanın ürün üzerine yerleştirilişini, dizaynını da taklit ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah beyanı ile maddi tazminat talebini toplam 70.752,78TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin "G.." markasının bulunduğunu, müvekkilinin "G.. Sırık" şeklindeki kullanımının davacının markalarıyla iltibas oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, "S.." ve "sirix" ibarelerinin ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, aynı emtia üzerinde kullanıldığı söz konusu bu kullanımın ürünün potansiyel alıcısı olan tüketici nezdinde iltibas yaratacağı ve KHK'nın 61. maddesi kapsamında markaya tecavüz oluşturacağı, davalıya ait ürünlerin üzerinde kullanılan karakter ve şekiller ile tasarımların markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı, manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının davacı tarafa ait tescilli marka hakkına tecavüz ve bu suretle haksız rekabette bulunduğunun tespitine, "SİRİX" ibaresini içeren ürün ambalajları, kutu sair tanıtım malzemelerinin imalinin, satışının ve dağıtımının önlenmesine, 7.500,00 TL manevi, 756,00 TL maddi tazminatın tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti meni, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti meni, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 294 ve devamı (Mülga HUMK’nın 382 ve devamı) maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün, açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi gerekir. Hükmün kapsamı başlıklı HMK'nın 297/1-(c) bendi "Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" hükmünü haiz olup, gerekçeli kararda hangi hususların yer alması gerektiği tek tek sayılmıştır.

Somut olayda, gerekçeli kararda geçen dava dilekçesi ve cevap dilekçesinin özetlendiği kısmın dava konusu dosya ile hiçbir ilgisinin bulunmadığı anlaşılmakla, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5452, Karar No: 2015/17052, Tarih: 13.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5452 E.  ,  2015/17052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/753

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de; dava değeri 21.220,00-TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelenemin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Lahna Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında mücavir alan içinde ve belediye hizmetlerinden yararlanan taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11444, Karar No: 2024/3328, Tarih: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/11444 E.  ,  2024/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2006/145 E., 2012/146 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmasının gerektiği, inceleme konusu dosyada sanığın 11.06.2012 havale tarihli temyiz isteminin reddine dair aynı tarihli ek kararın sanığın öncelikle bildirdiği adresi yerine, doğrudan MERNİS adresinde tebliğine ilişkin işlem usulüne uygun olmadığından, sanığın bu tarihten sonra vermiş olduğu dilekçelerinin ek karara yönelik başvuru niteliğinde bulundukları ve bu nedenle 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik bu başvuruların süresinde yapıldıkları kabul edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 23.03.2012 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 11.06.2012 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın dosya kapsamında bulunan tüm dilekçelerinde belirttiği temyiz istekleri özetle, asıl kararın yokluğunda verilip tebliğ edilmediğine, bilgisi ve rızası dışında tarafına atanana avukat ile hukuki husumetinin ve menfaat çatışmasının olduğuna, anayasal ispat hakkının engellendiğine, mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın dosya kapsamında bulunan tüm dilekçelerinde belirttiği temyiz istekleri özetle, asıl kararın yokluğunda verilip tebliğ edilmediğine, bilgisi ve rızası dışında tarafına atanana avukat ile hukuki husumetinin ve menfaat çatışmasının olduğuna, anayasal ispat hakkının engellendiğine, mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sorgunun yapıldığı 16.04.2008 tarihli duruşmada hakları hatırlatılan sanık her ne kadar müdafii istemediğini belirtmiş ise de, tensiple yargılamanın başında baro tarafından görevlendirilen müdafii ile birlikte sanığın 25.09.2008 tarihli duruşmaya katılarak savunmasına devam ettiği, bu duruşmada müdafii atanmasına herhangi bir itirazının bulunmadığı, bahsedilen avukatın bir çok duruşmada yer alıp verdiği dilekçelerle de duruşmaları takip ederek taleplerde bulunduğu; ayrıca inceleme konusu dosya kapsamında sanık ile müdafii arasında sanığın iddia ettiği husumete dair bir bilgi ve tespite de rastlanılmadığı anlaşılmış, bu nedenle sanığın müdafii atamasından haberinin bulunmadığı ve müdafii istemediğine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafiinin yüzünde 23.03.2012 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık tarafından 11.06.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9667, Karar No: 2025/6328, Tarih: 09.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/9667 E.  ,  2025/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/548 E., 2022/765 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kamera kayıtları dosya arasına alınmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurun beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sanığın, görevli polis memuru olan mağdura ''Hepinizi gebertirim, beni göz altına alamazsınız.'' demek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sırada eline bıçak alarak eylemi gerçekleştirdiğine dair bir anlatıma yer verilmemesine, olay tutanağı içeriğinde de sanığın mutfak masası üzerinde bulunan meyve bıçağına yeltenmesi üzerine mağdur tarafından bıçağı almasının engellediğinin açıkça belirtilmesine, mağdurun aşamalardaki beyanlarının da bu yönde olduğu, ne olay tutanağın içeriğinde, ne mağdurun aşamalardaki beyanlarında ne de tanıkların anlatımlarında sanığın eline bıçağı alarak iddia konusu sözleri söylemediğinin anlaşılmasına ve iddianamede de bu yönde bir anlatıma yer verilmemesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından; 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesinin uygulanmasına dair bendin tamamı ve 62. maddesinin uygulanmasına dair kısımdan ise ''7 ay 15 gün hapis'' ibaresi çıkarılıp yerine "5 ay hapis" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.04.2025 tarihinde karar verildi.