muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18081, Karar No: 2015/14202, Tarih: 07.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18081 E.  ,  2015/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı ... Federosyonu vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/07/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... .... Bakımevi ile ilgili olarak federasyona çok sayıda ihbar gelmesi üzerine inceleme yapıldığını, hayvanların kötü bakım koşulları nedeniyle öldüğünün ve aç olduklarının tespit edildiğini, bu konuda davalı Belediye Başkanı ve yardımcılarına ulaşılmaya çalışıldığını, ancak kendilerine ulaşılamadığını durumu düzeltmek için çaba sarfettiklerini, sonrasında da davalının dernek hakkında küçük düşürücü beyanlarda bulunarak kişilik haklarına saldırdığını iddia ederek, uğranılan zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu sözlerin çoğunu sarfetmediğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı .... Belediye Başkanının basın mensupları ile bir araya geldiği toplantıda davacı ... üyeleri hakkında sarfettiği sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olayda davalı tarafından sarfedilen bazı sözlerin bir kısım dernek üyelerini hedef aldığı, davacı dernek tüzel kişiliğine yönelik olmadığı anlaşılmakta olup bu sözler yönünden dernek yararına tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı tarafından sarfedilen diğer sözler ise ifade özgürlüğü kapsamında kalmaktadır. Davacı kamusal alanda faaliyet gösteren bir federasyon olup Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında; kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtilmektedir (AİHM 26118/10 Eon / Fransa kararı). Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiği vurgulanarak, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulması gerektiği belirtilmiştir (AİHM 23144/93 Özgür Gündem / Türkiye kararı).

Şu halde; mahkemece; davaya konu beyanların eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

Şu halde; mahkemece; davaya konu beyanların eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17618, Karar No: 2008/3673, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17618 E.  ,  2008/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Hebeler Köyü 102 ada 12 parsel sayılı 4851,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmış. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu yoktur.

Dairece aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/43-2006/59 -2006/41-2006/39 esas sayılı dava dosyalarında 102 ada 7, 2, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarında itirazlı olduğu ve mahkemece davanın reddi ile bu parsellerinde tespit gibi davalılar adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu parsele birlikte 102 ada 7, 2, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarında Orman Yönetimi, tarafından aynı nedenle davaya konu edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişiler tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte memleket haritasının kenarındaki lejant işaretlerini taşımadığı ve taşınmazların bir bütün halinde değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 18.06.2007 tarihli keşif sonucu Orman Yüksek Bilirkişiler ... ..., ... Sargıncı ve ... ... ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin 1959 ve 1981 tarihli memleket haritalarında ... renkli açıklık- ... arazisi olarak görüldüğü ve sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında parselin yeri nokta şeklinde işaretlenmiştir. Aynı bilirkişiler tarafından düzenlenen 09.11.2007 tarihli ek rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında ise çekişmeli taşınmazın bir kısmı iğne yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda gösterilmiştir. Rapor ile ek rapor çelişkili olup bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde; mahkemece, çekişmeli parsel ile birlikte aynı nedenle dava konusu edilen aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parseller belirlenmeli, ... yüzölçümlü kadastro parsellerinin aynı nedenle dava konusu edilmesi nedeniyle parsel bazında yapılacak incelemeyle sonuca gidilemeyeceği gözetilerek, aynı adada ve yakın komşu adada aynı nedenle dava konusu edilen parsellerden birine ilişkin dava dosyası ... dosya olarak belirlenmeli, aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyaları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanmalı, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazların etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir

. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 10/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1314, Karar No: 2022/15395, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1314 E.  ,  2022/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile

birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4171, Karar No: 2023/7420, Tarih: 23.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4171 E.  ,  2023/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/38 E., 2018/688 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2015 ve 2016 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca (2 kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 15.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.06.2022 tarihli ve 2022/12980 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95456 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95456 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; sanığın, suç tarihi olan 2015 takvim yılı içerisinde 213 sayılı Kanunun 359/a-2 maddesinde yer alan defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunu işlediği, anılan Kanun'un 359/a-2 maddesindeki "Defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, hakkında on sekiz ... beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemesince alt sınırdan uzaklaşıldığına dair bir değerlendirme yapılmaksızın, atılı suçtan temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2017 tarihli ve 2017/1392 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi ve aynı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2015 ve 2016 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca her takvim yılı için ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2015 ve 2016 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca her takvim yılı için ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

3. 5271 sayılı Kanun’un, Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi başlıklı 225 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; "(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. (2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." hükmü yer almaktadır.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde;... Vergi Dairesinin...vergi kimlik numaralı mükellefi ...Mühür ve Kırtasiye San.Tic.Ltd.Şti.'nin kanuni temsilcisi olan sanık hakkında, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2017 tarihli ve 2017/1392 Esas sayılı iddianamesi ile 03.10.2016 tarihli ve 2016-A-4714/41 sayılı vergi suçu raporu ve 26.12.2016 tarihli komisyon mütalaasına uygun olarak, 2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı, 2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava ya da verilen bir mütalaa olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulması mümkün bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, "...tüm dosya kapsamına göre sanığın suç tarihi olan 2015-2016 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin ve yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinin sabit olduğu ,ancak TCK 44 maddesi gereğince fikri içtima nedeniyle cezası ağır olan eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiği..." şeklindeki hatalı gerekçe ile sanık hakkında 2015 ve 2016 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/688 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.

Yazı İşl.Md.Y. - F.U.
Yargıtay — Esas No: 2020/2023, Karar No: 2020/3035, Tarih: 18.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2023 E.  ,  2020/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce davacının istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, verilen karar yasal süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi davasında, davalı yüklenici ile aralarında 21.10.2009 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, kendisine ait olan ... nolu parselin tapusunu sözleşme gereği davalıya devretmesinden sonra yapılan ifraz sonucu ... ve ... parsel numarası aldığını, davacı tapuyu devrettiğinde arsanın alanı 1.269,38 metrekare iken, inşaat bitiminde inşaat alanının 1.193,62 metrekare (... nolu arsel) kaldığını, geriye kalan 96,07 m2 olan ... nolu parseli kendi adına tescil ettirdiğini belirterek, ... nolu parselin tapusunun iptâli ile davacı adına tescilline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili savunmasında, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ayrı bir dava konusu olduğunu, davacıların açtığı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/21 Esas sayılı aynı konuda, derdest dava bulunduğunu, ayrıca davacı serbest iradesi ile taşınmazı müvekkiline satarak devrettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının kendi muvafakati ile dava konusu ... nolu parseli davalıya satış ile tapuda devrettiği, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde de dava konusu parsele ilişkin net ve açık bir ifadenin bulunmadığı ve davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş, bu kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/21 Esas sayılı davada, dava dilekçesinin i bendinde eksik kalan m2'den bahsedildiği sonradan harçlandırılmamış olsa dahi dava geri alınmadığı, feragatte edilmediği, ilk açtığı dava dosyasında bedele ilişkin seçimlik hakkını kullandığı

sonrasında açtığı istinaf incelemesine konu dava dosyasında ise tapu iptâl ve tescile yönelik seçimlik hakkını kullandığı bu durumda derdestlik durumunun mevcut olduğu gerekçesi ile derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.