muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8530, Karar No: 2023/2339, Tarih: 23.02.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49 uncu maddesi), 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38 inci ve 49 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, mahkemece benimsenen 09.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda ve 06.10.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda; ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada sadece 2008 yılının esas alındığı ve bu dönemde yapılan personel ödemelerinin bütçe sınırını ne kadar aştığından hareketle aradaki farkın hesaplandığı, fakat davalının imzalamış olduğu toplu iş sözleşmesinden kaynaklı personel ödemelerinin 2010 yılı Şubat ayı sonuna kadar devam ettiği, davalının yetkili organ kararı olmadan imzalamış olduğu dava konusu toplu iş sözleşmesi ile personel gider harcamalarını bir önceki dönem olan ve dosya kapsamına alınan 01.03.2006-29.02.2008 yürürlük tarihli Yüksek Hakem Kurulu'nun 27.06.2006 tarihli kararı ile bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesine göre artırdığı, bununla birlikte bu artışın tamamının davalının eyleminden kaynaklı bir zarar olduğunun kabulünün doğru olmayacağı, çünkü davalının eylemi ile toplu iş sözleşmesi imzalanmamış olsa idi dahi, usulüne uygun organ kararı ile daha sonra yeni bir toplu iş sözleşmesinin imzalanacağı ve personel giderlerine artışın yansıyacağının belirlenmiş olduğu ve mahkemece hüküm altına alınan miktara 01.01.2009 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı 15.053,22 TL temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Aşağıda dökümü yazılı 4.811,10 TL fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/457, Karar No: 2025/1073, Tarih: 04.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/457 E.  ,  2025/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/747 E., 2024/1275 K.

DAVA TARİHİ : 31.10.2018

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.10.2016 - 10.05.2018 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Elektrik Makina İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.ne (... Mühendislik Şirketi) kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü Irak ülkesindeki yapım işinde elektrik ustabaşı olarak net 2.600,00 USD ücret ile çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.10.2016-11.05.2018 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.650,00 TL olduğunu, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, çalışma yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ (... Şirketi) vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.10.2016-11.05.2018 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak diğer davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, çalışma yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararı ile; davacı işçinin 05.10.2016-10.05.2018 tarihleri arasında, aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalılar bünyesinde çalıştığı, dosya kapsamı uyarınca davacının net 2.600,00 USD ücret aldığı, davalılar tarafından iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğine dair delil sunulmadığının anlaşılmasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışması ve fazla çalışma iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2023 tarihli kararı ile; uyuşmazlıkta Türk hukukunun uygulanmasında hata bulunmadığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ücret tutarının dosya kapsamına uygun olduğu, davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin iddiasının tanık beyanları ile ispatlandığının anlaşıldığı, ancak haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında tespit edilen 13 saatlik çalışmada 1,5 saat ara dinlenme düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmenin düşülmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı, ara dinlenmelerin düşümü ile davacının 2 gün 9 saat, 4 gün 11,5 saat çalıştığı ve haftalık 19 saat fazla çalışma yaptığı, yıllık 270 saat karşılığı haftalık 5,2 saatlik çalışmanın tenzili ile haftalık 13,8 saat fazla çalışmasının bulunduğu; dosyaya ibraz edilen ve miktar belirtilen 11.05.2018 tarihli davacının isim ve imzasının bulunduğu ibranamede fazla çalışma ile kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinin bulunduğu, ibranamede belirtilen ödemeleri nakden aldığına ilişkin beyanın olduğu, söz konusu ibranamede ödendiği görünen 777,78 USD kıdem tazminatı ödemesi, 575,81 USD ihbar tazminatı ödemesi ve 36,31 USD fazla çalışma ücreti ödemesinin mahsup edilmediği anlaşılmakla bu yöne ilişkin davalılar vekillerinin istinafının yerinde olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2023 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü 10 saat çalışarak 1 saat ara dinlenme kullandığı, haftanın 4 günü ise çalışmasının 18.00'den sonra saat 21.00'e kadar devam ettiği, buna göre davacının haftalık fazla çalışma süresinin 21 saat olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı, çalışma saatlerine ilişkin kabulün dosya kapsamına uygun olduğu, davacının haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında tespit edilen 13 saatlik çalışmasında 1,5 saat ara dinlenme düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenme düşülmesinin hatalı olduğu; ancak Bölge Adliye Mahkemesince bu hatanın resen yapılan hesaplamada dikkate alındığının anlaşıldığı, ne var ki Bölge Adliye Mahkemesince resen yapılan hesaplamaya ilişkin tabloda haftalık fazla çalışma saatinin 13,8 saat olarak gösterildiği ve böylelikle hesap sonucunun yapılan değerlendirmeye uygun olmadığının anlaşıldığı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Irak hukukuna göre talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını,

c. Davacının ücretinin sözleşmede belirtildiği gibi olduğunu,

d. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

e. Yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiğini,

f. Uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Husumet itirazının dikkate alınmadığını,

c. Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

e. Hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin TL olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu,

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

f. Uygulanan indirim oranının yetersiz olduğunu,

g. Davacının ücretinin hatalı brütleştirildiğini, eklenen sosyal yardımların fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hususundadır.

e. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

f. Uygulanan indirim oranının yetersiz olduğunu,

g. Davacının ücretinin hatalı brütleştirildiğini, eklenen sosyal yardımların fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hususundadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4399, Karar No: 2010/7924, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4399 E.  ,  2010/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu en eski tarihli memleket haritasının renkli fotokopisinin Orman İşletme Müdürlüğünden istenip,

2) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu geniş arazi kadastro paftasının orjinalinden çekilmiş fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenip,

3) 1 ve 2. bentlere cevap geldikten sonra; Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

4) Dava konusu taşınmaza en yakın kadastro parselleri tespit edilerek, kadastro tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ilgili yerlerden istenip dosya arasına konulması, tescil ilamı ile oluşanların tescil dosyasının aslının istenmesi,

5) Dava konusu taşınmazın arazi kadastrosu sırasında niçin tescil harici bırakıldığının ve paftasına bu bölüme ne yazıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

6) ... bilirkişiden orjinal pafta üzerinde taşınmazın konumunun kırmızı kalemle ve ölçekli olarak çizilerek gösterilmesinin istenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15032, Karar No: 2018/3937, Tarih: 12.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15032 E.  ,  2018/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, temyiz isteminin reddine dair ek karar ile davanın kabulüne yönelik olarak verilen asıl kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 17.01.2013 tarihinde boşandığını, boşanma kararı ile müşterek çocuğunun velayetinin davalı anneye verildiğini, müşterek çocuk için boşanma kararının kesinleştiği 03.04.2013 tarihinden itibaren 250.00 TL iştirak nafakası ödemeye hükmedildiğini, 30.09.2013 tarihinde açtığı velayetin değiştirilmesi ve iştirak nafakasının kaldırılması davası sonunda 06.11.2014 tarihli karar ile müşterek çocuğun velayetinin kendisine verildiğini ve kararın 11.02.2015 tarihinde kesinleştiğini, ancak 11.10.2013 tarihinden 09.06.2014 tarihine kadar müşterek çocuğa kendisinin bakmasına rağmen davalı tarafından icra yoluyla haksız yere tahsil edilen 2.250 TL iştirak nafakasının iadesini talep ve dava etmiştir .

Davalı, müşterek çocuğun davacının yanında okula gitmesi yönünde davacı ile anlaştıklarına dair protokol imzaladıklarını, müşterek çocuğun eylül 2014 yılından itibaren davacının yanında kaldığını, gönderilen parayı çocuğuna harcadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece davanın kabulü ile 2.250,00 TL fazla ödenen iştirak nafakası alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; Hükmü, davalının temyiz etmesi üzerine, mahkemece 20.04.2016 tarihli ek kararla davalının eksik yatırılan temyiz harcını verilen kesin süre içerisinde yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davalı temyiz isteminin reddi kararıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

1-)Mahkemece 20.04.2016 tarihli ek kararla temyiz talebinin temyiz harcını verilen kesin süre içerisinde yatmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; eksik kalan harcın tamamlatılmasına ilişkin muhtıranın davalıya Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ edilmediği, zira muhatabın adreste bulunmama sebebinin komşuya sorularak tespit edildiği yazılmış olmakla birlikte, bu hususun hangi komşuya sorulduğu ve keyfiyetin hangi komşuya haber verildiğine dair tebligat evrakında herhangi bir ibareye yer verilmediği ve bu haliyle tebligatın usulsüz olduğu ve davalı tarafından eksik kalan harcın tamamlandığı anlaşıldığından mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla ... Batı 4. Aile Mahkemesinin 20.04.2016 tarih 2015/217 Esas, 2016/35 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

2-)Dava, fazla ödenen iştirak nafakası bedelinin istirdadı talebine ilişkindir.

Bu itibarla ... Batı 4. Aile Mahkemesinin 20.04.2016 tarih 2015/217 Esas, 2016/35 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

2-)Dava, fazla ödenen iştirak nafakası bedelinin istirdadı talebine ilişkindir.

Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, toplanan delillerden ve dosya kapsamından davacı tarafından açılan velayetin değiştirilmesi davası sonunda 12.09.2013 tarihli karar ile müşterek çocuğun velayetinin davacı babaya verildiği ve iştirak nafakasının kaldırıldığı, kararın 11.02.2015 tarihinde kesinleştiği ancak çocuğun davacıya eylül 2014 tarihinde teslim edildiği nazara alındığında çocuğun davacıya teslim edildiği tarihten itibaren fazla ödenen nafakanın iadesine karar verilmesi gerekirken velayetin değiştirilmesi ve nafakanın kaldırılması kararından itibaren fazla ödenen bedelin iadesine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle ... Batı 4. Aile Mahkemesinin 20.04.2016 tarih ve 2015/217 Esas, 2016/35 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın KALDIRILMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3073, Karar No: 2013/4347, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3073 E.  ,  2013/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz, üzerinde ona kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması durumunda bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirileceğinden, kamulaştırma evrakı ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağında 10 yaşında 5 adet erik, 25-30 yaşında 5 adet ceviz, 10-15 yaşında 3 adet ceviz, 10-15 yaşında 1 adet T.hurma, 20 yaşında 2 adet incir, 15-20 yaşında 22 adet zeytin ağacı olmak üzere toplam 38 adet ağaç bulunduğu anlaşıldığından, kamulaştırılan alan ve üzerindeki ağaç sayısı gözetildiğinde kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Saptanan bu durum karşısında, 760 m² yüzölçümündeki dava konusu taşınmazın hakim ağaç çeşidi gözetilerek kapama karışık meyve bahçesi olarak kabul edilip, yine değerlendirme yılı (2011) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bu verilere göre getireceği net gelirinin %5 oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanma yapılıp kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir. Bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısından söz edilemeyecek, başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalacaktır.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçlara ayrıca bedel verilmesi,

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçlara ayrıca bedel verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın köy merkezine, ...-...-... anayoluna ve ..., ... ilçe merkezlerine yakınlığı, üzerinde sanayi tesisi yapılabilme imkanı, bölgede ihracat yapan firmaların soğuk hava depolarının ve imalathanelerinin bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %10 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %30 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma Kanununun 10.maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi gereğince, tescil hükmü kesin olduğundan işleminin yapılabilmesi için tapu müdürlüğüne derhal bildirilmesi gerekirken "Kararın kesinleşmesi halinde bir suretinin tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine" şeklinde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştr.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.