muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9997, Karar No: 2018/1437, Tarih: 08.02.2018

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 24.9.2005 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 21.2.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının eldeki davayı 15.2.2013 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda yapılan keşif neticesinde bina bodrum ve otopark katlarının çevre izolasyonu ve drenaj zafiyetinden, bina eteklerine tabii zemine oturan bölümlerde gerekli yalıtım uygulaması yapılmaması veya standarda uygun yapılmamasından su sızıntısına maruz kaldığı, su deposunda paslanmaya sebep olabilecek malzeme kullanıldığından deponun zamanla paslandığı, site içi yollara döşenen kilitli taşların zamanla çöktüğü, havuz çevresindeki seramik kaplamalarda çökme ve seviye farklılıkları ile, su birikintileri oluştuğu, anlatılan durumun taşınmazın teslim alındığı tarihte anlaşılamayıp, zaman içerisinde kullanımla meydana gelen gizli ayıp olduğu tespit edilmiştir. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. O halde mahkemece, ek rapor alınarak ya da konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığı ile ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi de dikkate alınarak tarafların delillerinin değerlendirilmesi, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı konusunda hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece, eksik iş olarak kabul edilen hususlar yönünden de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıtım materyalleri ve teknik şartnameye göre, mini futbol sahası ve kay kay pisti yapılmaması, pompa dairesinde itfaiye için bağlantı ağzı yapılmaması, bisiklet ve koşu yollarının yapılmaması vs. eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacı ile temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6642, Karar No: 2018/1133, Tarih: 15.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6642 E.  ,  2018/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kayıp kaçak bedelinden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/112, Karar No: 2022/11402, Tarih: 04.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/112 E.  ,  2022/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinin reddine dair ek kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'nın, ... sevk ve idaresindeki, davalı sorumluluğunda bulunan aracın kusuruyla sebep olduğu tek taraflı kaza neticesinde ağır bir şekilde yaralandığını, müvekkillerinin yolcu olarak bulunduğundan herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacılardan ... için 30.000,00 TL, davacı ... için ise 80.000,00 TL olmak üzere toplam 110.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, dolayısıyla müvekkili şirketin de bir sorumluluğunun bulunmadığını, mahkeme aksi kanaate ise ATK'dan kusur oranın belirler rapor alınmasını talep ettiklerini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı ...'ya ödenmesine, 1.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı ...'ya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkesince, zamanaşımı ve husumet yönünden değerlendirme yapılmak üzere ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, mahiyeti gereği kesin olarak olarak karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, HMK 353/1-a,6 maddesi gereğince kararın mahiyeti icabı kesin olarak hükme bağlandığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davacının temyiz talebinin kararın mahiyeti gereği kesin olduğu gerekçesiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin ek kararın temyizine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına 04.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/642, Karar No: 2016/1832, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/642 E.  ,  2016/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve kamu malına zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/483 esas, 2015/120 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 22/06/2015 tarihli ve 2015/660 esas, 2015/454 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 10/07/2015 tarihli ve 2015/805 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/11/2015 gün ve 94660652-105-34-11790-2015-E.23279/73178 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/805 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22022, Karar No: 2019/20432, Tarih: 06.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22022 E.  ,  2019/20432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın husumet, zamanaşımı ve esas yönlerinden reddinin gerektiğini, husumetin 2252 sayılı ... Bakanlığı Döner Sermaye Kanunun 6. maddesi uyarınca Bakanlıktan ayrı ve bağımsız kamu tüzel kişiliğine haiz ... Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü'ne yöneltilmesinin gerektiğini, bu hususta protokol olduğunu, husumet itirazının öncelikle karara bağlanmasının, yargılamanın başından itibaren doğru hasımla yürütülmesi ve uzamaması açısından önemli ve gerekli olduğunu, ek sunulan delillerin incelenmesi ile de davanın haksızlığının ortaya çıkacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları değerlendirilerek davacının yaz aylarında haftalık 30 saat, kış aylarında haftalık 25 saat fazla mesai yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Davacı ile aynı işi yapan ve davacının da yargılama aşamasında emsal olarak bahsettiği davacı tanığı ...'ın Dairemizden geçen 2015/22625 esas 2017/27945 karar numaralı dosyasında yaz ayları haftalık 24 saat, kış aylarında haftalık 9 saat fazla mesai hesaplanmış olup, iş bu dosyada da aynı saatlerde fazla mesai yapıldığının kabulü uygun olacaktır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 06.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3003, Karar No: 2018/6467, Tarih: 26.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3003 E.  ,  2018/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,... Halk Eğitim Merkezinde 20/03/2000 yılından 2011 yılı Haziran sonuna kadar çalıştığını, davalı tarafında iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak sonlandırıldığını ancak davacının kıdem,ihbar ve maaş farkları toplam 3000 TL alacağının olduğunu bu nedenle kıdem tazminatının tamamına fesih tarihinden, diğer alacakların ise dava sırasında belirlenecek miktarlarının dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının 2000/ 03 - 2005/09 tarihleri arasında ... Halk Eğitim Merkezi koruma Derneğinde, 2006/03 - 2011/ 06 tarihleri arasında da okul aile birliği tarafından çalıştırıldığını, bakanlık çalışanı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, Mahkememizin 2013/ 176-2014/ 186 ek sayılı kararının Yargıtay 7.Hukuk Dairesi Başkanlığının 21/01/2015 tarih ve 2014/ 15305-2015/ 274 ek sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Davacı, ... Milli Eğitim Müdürlüğünde 20/03/2000 tarihinden 2011 yılı Haziran ayına kadar çalıştığını iş akdinin haksız ve bildirimsiz fesih edildiğini ve tazminatlarının ödenmesine bu nedenle iş bu davayı açtığı görülmüştür.

Somut olayda, tüm dosya kapsamından davacı işçinin, işçi çalıştırılması noktasında aralarında amaç ve menfaat birliği bulunan Koruma Derneği ve Okula Aile Birliği ve davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığına karşı, ücretlerinin ödemesini yapan Koruma Derneği ve tasfiye sonrası Okul Aile Birliğine karşı edimlerini yerine getirdiği anlaşılmakla davalı Bakanlığın da, birlikte istihdam şartları oluşmakla davacıya karşı sorumluluğun bulunduğu kanaatine varılmıştır.

Anılan nedenle ve dosya kapsamındaki belgeler, tanık beyanları, harcama pusulaları, ücret ödeme belgesi ve 23.03.2000 tarihli dernek kararı birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı ... Bakanlığına ait ... Halk Eğitim Merkezinde temizlik ve çay işlerinde 20.03.2000-30.06.2011 tarihleri arasında çalıştığı, çalışmasının Halk Eğitim Merkezi tarafından ihbar sürelerine uyulmadan ve haklı bir neden olmadan sonlandırıldığının kabul edilmesi gerekmiştir.

Anılan nedenle ve dosya kapsamındaki belgeler, tanık beyanları, harcama pusulaları, ücret ödeme belgesi ve 23.03.2000 tarihli dernek kararı birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı ... Bakanlığına ait ... Halk Eğitim Merkezinde temizlik ve çay işlerinde 20.03.2000-30.06.2011 tarihleri arasında çalıştığı, çalışmasının Halk Eğitim Merkezi tarafından ihbar sürelerine uyulmadan ve haklı bir neden olmadan sonlandırıldığının kabul edilmesi gerekmiştir.

Davacının alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkin hesap bilirkişisinden rapor aldırılması yoluna gidilmiş, bilirkişice 22/01/2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının 8.973,17 TL kıdem tazminatı, 1.486,80 TL ihbar ve 14.810,98 TL ücret farkı alacağının olduğunun tespit edildiği, davacı vekilince 14/02/2014 tarihinde davasını ıslah ettiği, davacı vekiline ıslah harcını yatırmadığı, davalı T.C. ... vekili tarafından 03/02/2014 tarihli ıslah dilekçesi sunarak, ücret alacaklarında zamanaşımı süresi beş yol olduğu, davacı tarafın 21/05/2013 tarihinde davaya açtığından beş yıl öncesine ait ücret alacakları zamanaşımına uğradığı, bu nedenlerle ek rapor aldırılmasını talep ettiği, talebin uygun olduğu kanaatine varılarak ek rapor aldırılması yoluna gidilmiş, aldırılan ek raporda, davacının 8.973,17 TL kıdem, 1.486,80 TL ihbar ve 2.617,29 TL ücret farkı alacağının tespit edildiği görülmüştür.

818 Sayılı BK.nun 125.maddesi ( 6098 Sayılı BK madde 146 ) uyarınca on yıllık zamanaşımına tabi tutulduğu, 25/10/2011 tarihi itibariyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı haklarının doğduğu, iş akdinin 31/12/2008 olmakla bu tarih itibari ile zamanaşımının dolmadığı bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı tespit edilmiştir.

Yine davacının ücret alacağına ilişkin; 4857 Sayılı Kanunun 32/son maddesi uyarınca ücret alacakları için zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, davacının 15/05/2013 dava tarihinde dava edilen 1000 TL yönünden zamanaşımı kesildiğinden dava tarihinden sonrası için dava dilekçesinde talep edilen 1000 TL dışında kalan alacakları yönünden zamanaşımının işlemeye devam ettiği ve zamanaşımı itirazının ıslah edilen ücret farkı alacağını da kapsayacağı bu nedenle talep edilen 500 TL dışında kalan kısım için 14/02/2014 ıslah tarihinden geriye doğru 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak 14/02/2009 tarihinden sonrası için davacının ücret alacağına hak kazanacağı anlaşılmıştır.