muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11507, Karar No: 2017/3129, Tarih: 29.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/11507 E.  ,  2017/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2015 tarih ve 2014/597-2015/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu ...'in 22.11.2004 tarihinde ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nce düzenlenen ... gezisinden dönerken yolcu olarak bulunduğu ... Seyahat'e ait otobüsün aşırı hız yapması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, seyahat firmasının sorumluluğunun yanında geziyi düzenleyen Kurumun da kusur ve sorumluluğunun bulunduğunu, daha önceden .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/374 Esas sayılı dosyası ile açılan davada Kurumdan 1.000 TL talep edildiğini, bu dosyada davalı Kurum yönünden husumetten red kararı verildiğini, ancak kararın temyiz edildiğini, müvekkilinin karşılanmayan zararları için ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/594 Esas sayılı dosyası ile de dava açıldığını, bu dosyanın da yargı yeri belirlenmesi amacıyla Yargıtay'da olduğunu, işbu davanın ise karşılanmayan zararların tahsili için belirsiz alacak davası olarak açıldığını ileri sürerek şimdilik 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/374, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/428, ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/594 Esas sayılı dosyalarının da aynı sebep ve konuya ilişkin olarak açıldığını, davanın derdestlikten reddinin gerektiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, Genel Müdürlüğe atfı kabil bir kusurun bulunmadığını, müvekkilinin sadece katılmanın isteğe bağlı olduğu bir gezi düzenlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/374, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/428, ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/594 Esas sayılı dosyalarının da aynı sebep ve konuya ilişkin olarak açıldığını, davanın derdestlikten reddinin gerektiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, Genel Müdürlüğe atfı kabil bir kusurun bulunmadığını, müvekkilinin sadece katılmanın isteğe bağlı olduğu bir gezi düzenlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/374 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden istendiği, Yargıtay'da olduğu gerekçesiyle gönderilemediği, dosya sorgulamasında Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin arşivinde beklediğinin ve halen derdest olduğunun görüldüğünü, taraf vekillerinin açıklamaları ve kararın gerekçesi çerçevesinde tarafların ve konusunun aynı olduğunun anlaşıldığı, yine davacının ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde kısmi dava açtığı, bu davanın görev hususunun belirlenmesi aşamasında bulunduğu, davacının işbu davayı belirsiz alacak davası olarak açtığı, alacağın henüz belirli hale gelmediği gibi husumet yönünün de kesinleşmediği, davacının aynı konuda açtığı iki kısmi davadan sonra henüz alacak miktarı da belirlenmeden eldeki belirsiz alacak davasını açamayacağı, davacının kısmi davaların devamı olarak ek dava açması ya da davalarını ıslah etmesi gerektiği, derdestlik itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, davacı, dava dilekçesinde talep konusunu "ek maddi tazminat talebi" olarak açıklamış, ayrıca işbu davanın daha önce açılan davalarda karşılanmayan ve saklı tutulan kısımları için açıldığını da belirtmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı bendinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması dava şartı olarak düzenlenmiştir. Tarafları, dava sebebi (vakıaları) ve dava konusu (talep sonucu) aynı olan bir dava ikinci kez açılırsa, ikinci davada bu husus re'sen veya talep üzerine dikkate alınır ve ikinci dava dava şartı yokluğundan esasa girilmeksizin reddedilir. Bir davanın derdestlik nedeniyle usûlden reddedilebilmesi için her iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin (vakıalarının) aynı olması gerekir. İşbu davada talep edilen tazminat miktarı ek dava niteliğinde olduğundan derdestlikten söz edilemez. Davalar aynı sebepten kaynaklansa da talep sonucu yönünden davaların konusu aynı değildir. Mahkemece, açıklanan bu yön gözden kaçırılmak suretiyle derdestlik sebebiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de; derdestlik, yani davanın görülmekte olması, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Bir davada derdestliğin bulunması halinde aynı Yasa'nın 115/2. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekmekte olup mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi de yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17468, Karar No: 2011/372, Tarih: 24.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/17468 E.  ,  2011/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11113, Karar No: 2019/9080, Tarih: 19.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11113 E.  ,  2019/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay yeri krokisi, keşif ve trafik bilirkişi raporları, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporları ve tanık beyanları doğrultunda tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilen sanığın mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyrettiği kabul edilse de, mahal şartlarının iki katı ve üzerinde bir hızla seyrettiğine dair herhangi bir tespitin bulunmadığı göz önüne alındığında sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı, tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediği dikkate alındığında tebliğnamede bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle, TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla toplam 12.100.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8557, Karar No: 2018/341, Tarih: 29.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8557 E.  ,  2018/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davalı şirketin maliki/kiracısı bulunduğu özel hastahane binasında 09/11/2011 tarihinde meydana gelen yangında davacı şirkete sigortalı Asya Katılım Bankası Çukurova Şubesinin kiracı olarak bulunduğu işyerinin klima ünitesi yanmış ve yangına bağlı olarak klima ünitesinin hasar gördüğünü, ancak meydana gelen hasarın davalının maliki/kiracısı olduğu ve sigortalı işyerine bitişik işyerinde yeterli önlemlerin alınmaması sonucu işyerinin bodrum katından başlayarak diğer bölümlere yayılmasından kaynaklandığını; bu nedenle davalının asli kusurlu olduğunu, söz konusu hasar neticesinde yapılan ekspertiz sonucunda 12.400,00 TL hasar tespit edildiğini, 01/12/2011 tarihinde sigortalıya ödendiğini, meydana gelen yangının davalının tedbirsizliği sonucu oluşmuş olup davalının sorumlu olduğunu bu nedenle ödenen 12.400,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Davacının tazminat talebini kabul etmediklerini,sigorta şirketince yangında zarar gören ve bedeli zarar gören bankaya ödenen klima cihazının bulunduğu duvarın, davalı şirketin kiralamış olduğu işyerine ait duvar olup; cihazın bu duvara banka tarafından kendi taşınmazından daha uygun yer olmasına rağmen, davalı şirketin taşınmazının duvarına monte ettiğini, bankanın gerekli güvenlik önlemini almayarak zararın oluşmasına öngörüsüz davranışı ile neden olduğunu, yangında zarar gören cihazın bulunduğu depo olarak kullanılan alanın üzerinin, olay öncesinde demir ızgara ile korunaklı hale getirildiğini, yangının nasıl ve nereden kim tarafından çıktığının davalı şirketçe de bilinmediğini,

davalı şirketin çalışanları tarafından çıkartılmadığını, yangının çevresinin açık ve tehlikenin mümkün olduğu bir konumda olması nedeniyle meydana gelen zarardan, davalının sorumlu tutulamayacağını bu nedenle açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; yeterli görülerek hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda açıklandığı üzere yangının başlama sebebinin ve yangına sebep olan kişinin tespit edilemediği, yangının davalı şirkete ait bağımsız bölümde başlamadığı, davalı şirketin yangından dolayı sorumlu tutulamayacağı, sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına hasar bedelini ödeyen davacı ... şirketinin davalı şirkete karşı rücu koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında yer alan 09/11/2011 tarihli yangın raporuna göre; yangın davacıya sigortalı işyerine bitişik olarak bulunan davalı ... Şirketinin kiracı olarak bulunduğu Dermancan Tıp Merkezinde gerçekleşmiştir. Söz konusu rapora göre; yangının muhtemelen binanın dış cephesine açılan bodrum kat çıkışında ardiye olarak kullanılan bölümde istifli vaziyetteki eşyaların üzerine kimliği tespit edilemeyen kişi veya kişiler tarafından atılan ateşli bir cismin önce zemindeki halıfleksi sonra da etrafa sirayet ederek çıktığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Yargılama sırasında alınan heyet raporunda ise; Hasar gören klimanın bulunduğu yerin davalı şirkete ait duvar üzerinde monteli olduğu, yangının da bu duvar önünde meydana geldiği ancak bu kısmın davalı tıp merkezinin kapalı alanı dahilinde olmadığı, herkes tarafından ulaşılabilecek sokak üzerinde bulunduğunun tespit edildiği, Dolayısıyla yangının davalı şirkete ait bağımsız bölümde başlamadığı ve kim tarafından ne şekilde çıkartıldığının da tespit edilememiş olması nedeniyle yangının çıkışından davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı kanaatine varıldığı belirtilmiş ve mahkemece hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

818 sayılı BK.'nun 41. maddesine (6098 sayılı TBK. madde 49) göre; kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. 279. maddesine

(6098 sayılı TBK. madde 365) göre de, “kiracı, kiralananın bakımını gereği gibi sağlamakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme gereğince yangının meydana geldiği yerin davalı şirketin kullanımında ve sorumluluğu olan bölgede olduğu sabittir. Bu durumda; mahkemece somut uyuşmazlığın BK 279.maddesine göre değerlendirilerek davalı kiracının sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tartışıldığı, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda; zarar gören davacıya sigortalı şirkete ait klima ünitesinin davalı şirketin duvarı üzerinde monteli bulunduğu belirtildiğinden davacıya sigortalı şirketin de söz konusu hasar nedeniyle müterafık kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarının değerlendirildiği ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32636, Karar No: 2016/29077, Tarih: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32636 E.  ,  2016/29077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası davacının 6360 sayılı Kanun gereğince .... Büşükşehir Belediyesi'ne devrine ilişkin komisyon kararının temin edilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir. Mahkemece anılan kararın eki olan üç sayılı liste dosyaya eklenmişse de, eki niteliğindeki diğer listeler temin edilmemiştir. 10.03.2014 tarihli komisyon kararında bahsi geçen özellikle dört ve beş sayılı listelerin incelenmesine gerek görülmüş olup tüm eklerinin temin edilerek eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8193, Karar No: 2007/10121, Tarih: 25.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8193 E.  ,  2007/10121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılara ait dava konusu 490 parselin Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptali ile kıyı olarak terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan Sait, taşınmazın kültür arazisi olduğunu, kadastro tespitinin yıllar önce kesinleştiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu kısmen Akşehir gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 490 parselin 2000 m2’lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı vasfı ile terkinine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Kıyı Yasasından kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne  karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişme konusu 490 parsel sayılı taşınmazın kabul kapsamı dışında kalan bölümünün aynı yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kalmadığı belirlenmek suretiyle, bu bölüm yönünden isteğin reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalının davaya karşı çıktığı gözetilmek suretiyle yargılama giderlerinin davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, davacı üzerinde bırakılması doğru olmadığı gibi taşınmazın kabul kapsamına alınan bölümünün değeri üzerinden davacı yararına avukatlık ücreti taktir ve tayin edilmemesi, ayrıca davalının harçtan sorumlu tutulmamasıda isabetli değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13252, Karar No: 2013/20104, Tarih: 19.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13252 E.  ,  2013/20104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, emsal değerlendirmesi yapılmaksızın, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı itibariyle arsa m² rayiç bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas değerlerde araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27089, Karar No: 2014/20252, Tarih: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27089 E.  ,  2014/20252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/404357

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2009/100 (E) ve 2011/213 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- Sanıklar hakkında yetkilileri oldukları 3 ayrı şirketin 2003-2004-2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kamu davaları açıldığı, her şirket bakımından her takvim yılında kendi içerisinde teselsül eden sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilerek, sanıklar hakkında her mükellefiyet, her takvim yılı ve kullanma ile düzenleme suçlarından ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Vergi inceleme raporları ile dosya içeriğinden sanıkların yetkilisi olduğu, her üç şirketin aynı kişiler tarafından kurulmuş, farklı alanlarda faaliyet gösteren grup firmalar olduğu, aynı adreste, gerçek ortak ve yöneticileri olan firmaların birbirlerine düzenledikleri faturaların gerçek bir işleme dayanmayan vergi kaçırmak amacıyla düzenlenen sahte faturalar olduğunun tespit edildiği, 2005 takvim yılında R. Mühendislik ....AŞ. tarafından B. Sağlık Ürünleri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ve K. Konut Sanayi Taah. ve Tic. A.Ş. adına düzenlenen 11.02.2005 ve 29.12.2005 tarihli faturaların, K. AŞ. tarafından B. Ltd. Şti.'ye düzenlenen 14.02.2005 tarihli faturanın bu mahiyette sahte olduğu ve firmalar tarafından vergi indiriminde kullanıldığının belirtilmesi ve aynı görüşteki 31.12.2008 tarihli birikişi raporu karşısında, raporlardaki çelişkiler giderilmeden, faturaların sahte olmadığı yönündeki 22.05.2009 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.