muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/395, Karar No: 2023/1496, Tarih: 23.03.2023

2.Sanığın örgüte müzahir dernek ve sendika üyeliğinin bulunmasının ise tek başına sempati ve iltisak boyutunu aşan ve atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği,

3.Sanığın SGK kayıtlarına göre çalıştığı anlaşılan örgüte müzahir kurumların bulunduğu yerler ile sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde tayine tabii olarak çalıştığının tam ve kesin olarak saptanamadığı,

Tüm bu nedenlerle sanığın örgütle irtibatının sempatizanlık düzeyini aşıp atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması karşısında atılı suçun sabit olmadığı gözetilerek; verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2017/2539 Esas, 2019/1867 sayılı Kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinini birinci fıkrası uyarınca Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16158, Karar No: 2014/20871, Tarih: 10.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16158 E.  ,  2014/20871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/237-2014/28

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 08.04.2014 tarih, 2014/7827-10201 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19603, Karar No: 2015/8835, Tarih: 23.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19603 E.  ,  2015/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 235 parsel sayılı 3.979,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz maksimum su kotu fazlası olarak bahçe vasfıyla davalı adına tespit ve 16.01.2004 tarihinde tescil, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 92 ada 1 parsel sayılı 815.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise mera niteliği ile 15.06.1976 yılında adına tespit edilmiştir. Davacı ... 13.08.2010 günü adına tescil edilen 101 ada 231 parsel sayılı taşınmazın eksik yüzölçümü ile tespit edildiğini öne sürerek tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 235 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 92 ada 1 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekilinin 92 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve kadastro tespitinin kesinleştiği 15.06.1976 tarihi ile dava tarihi olan 13.08.2010 günü arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmaz yönünden hükmün ONANMASINA,

2- Davalı vekilinin 101 ada 235 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece; davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, taşınmazın göl yatağı olmadığı gibi maksimum su kotasının üstünde kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Çekişmeli taşınmaz maksimum su kotu fazlası olarak bahçe niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiş olup mahkemece usulüne uygun olarak kıyı kenar çizgisi tespit edilmemiş, tek kişiden oluşan yetersiz jeolog bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş, taşınmazın kadastro paftası üzerinde kıyı kenar çizgisine göre konumu belirlenmemiştir. Çekişmeli taşınmazın kadastro paftası üzerinde kıyı kenar çizgisine göre konumunun belirlenmesine yönelik olarak; 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi yoksa kıyı kenar çizgisinin mahkemece tespiti gerekmektedir. Bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü göz önünde tutulmalıdır. Hal böyle olunca; mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı sorulmalı, idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunduğunun anlaşılması halinde haritası getirtilerek fen bilirkişisinden kadastro paftası, çekişmeli taşınmaz ile kıyı kenar çizgisinin belirlendiği harita çakıştırılmak suretiyle ek rapor alınmalı, usulüne uygun şekilde belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, uzman ziraat ve harita mühendisinden oluşturulacak beş kişilik uzman bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında yerel bilirkişiden taşınmazın sınırlarını göstermesi istenilmeli; teknik bilirkişilerden dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin memleket haritalarının, en eski tarihli askeri haritaların, hava fotoğraflarının yöntemince uygulanması, gerektiğinde değişik kodlardan toprak örnekleri alınıp analizlerinin yapılması, mevsimsel etkilerin de göz önünde tutulması suretiyle kıyı kenar çizgisini saptamaları istenilmeli, belirlenen kıyı kenar çizgisi kadastro paftasıyla çakıştırılmak suretiyle çekişmeli taşınmazın ..

... Gölü etki alanı içerisinde kalıp kalmadığı ve aktif göl yatağı içerisinde bulunup bulunmadığı ile ilgili olarak denetime açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın konumu hava fotoğrafları ve bulunabilen en eski uydu fotoğrafları üzerine işaretlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle 101 ada 235 parsele yönelik hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13073, Karar No: 2012/1550, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13073 E.  ,  2012/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının vekili olarak ... 5.Asliye hukuk mahkemesinin 2008/218 esas sayılı davayı açıp takip ettiklerini, yapılan yargılama sonunda davalı lehine 420.044,43.TL alacağa hükmedildiğini, ancak davalının kendilerini haksız şekilde vekaletten azlederek, vekalet ücreti alacaklarını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatmış oldukları icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, kendisine ait taşınmaz üzerindeki ağaçların tespitinin yapılması amacıyla davacılara 12/03/2008 tarihinde vekalet verdiğini, davacıların ise bilgi ve rızası dışında 5.Asliye hukuk mahkemesindeki 2008/218 esas sayılı davayı açtıklarını, bir an için davanın bilgisi dahilinde açıldığının kabul edilmesi halinde dahi, 5.Asliye hukuk mahkemesinin 2008/44 D.iş sayılı dosyası ile yapılan tespit sonucu 620 parseldeki ağaçların bedeli olarak 91.377.TL tespit edilmesine rağmen, davada bu ağaçların bedelinin istenilmediğini, bu durumun fahiş bir hata olduğunu, yine bu dosyada 806 parsele ilişkin tespit yaptırılan ağaçların da, bu parselle alakalı el atma nedeni ile tazminat davasında dava konusu yapılmadığını, bu ağaçların değerinin ise 50.642.TL olduğunu, davacıların kendisini 142.000.TL zarara uğrattıklarını, bu nedenle azlin haklı olduğunu, kaldı ki, ilamın ... icra dairesinde icraya konulduğunu, oysa ki davacılar ... barosuna kayıtlı avukatlar olup, 2011/13073-2012/1550

taşınmazların bulunduğu yerin ve ikametgahının da ... olduğunu, bu durumun dahi azlin haklı olduğunu gösterdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “usul ve yasaya uygun olan bilirkişi raporuna itibar edildiği” belirtilerek, itirazın iptaline, takibin devamına, karar verilmiş, “... 5.Asliye hukuk mahkemesinin 2008/218 esas sayılı davaya ilişkin dava dilekçesinde, daha önce 5.Asliye hukuk mahkemesi aracılığıyla tespiti yapılan ağaçların bedeli ile ilgili bir talebin bulunmadığı, bu yönü ile davalının, davacıları azletmekte haklı bir sebebe dayandığı” gerekçesiyle de davacıların inkar tazminatına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, vekalet ücreti alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece 17.5.2010 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacıların davalıdan 42.044,43 TL vekalet ücreti alacakları bulunduğu kabul edilmek suretiyle “azlin haksız olduğu” benimsenirken, inkar tazminatı yönünden ise, çelişki doğuracak şekilde “azlin haklı nedene dayandığı” gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. O halde mahkemece, ilk karar ile bağlı kalınmadan, ancak azlin haklı olup olmadığı konusundaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi ve bunun sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 625,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2380, Karar No: 2012/5161, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2380 E.  ,  2012/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İMRANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 209 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın Kızılırmak yatağı içerisinde yer aldığını ve davalı yararına zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapusunun iptali ile Hazine adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın KISMEN KABULÜNE karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 209 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 05.09.2006 tarihinde davalı adına yapılarak tespitin 20.11.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı hazine taşınmazın Kızılırmak yatağı içerisinde, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Nevarki, mahkemece kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi yönünde bir araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği üzere,son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, komşu parsel kayıtlarının mahallinde uygulanması ve bu yönde bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması, hükmü davalının temyiz etmediği de gözetilerek kazanılmış haklarda dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere noksan soruşturma ile karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla ) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05 .2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7175, Karar No: 2018/12139, Tarih: 30.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/7175 E.  ,  2018/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; iştirak nafakasının miktarı ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, ortak çocuklardan ... ve ...'nin velayeti konusunda uzman raporu alınmadan ve yaşı itibariyle idrak çağında bulunan ortak çocuk ...’ın görüşüne başvurulmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple, ...'ın idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması ve gerektiğinde psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken velayet düzenlemesi yönünden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.10.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/6358, Karar No: 2013/617, Tarih: 25.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/6358 E.  ,  2013/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2010 gün ve 2008/287 Esas, 2010/248 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur beyanı ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın 0 538 ... 39 26 ve 0 505 ... 54 06 nolu telefonlardan mağdureyi sürekli olarak aradığı ve cinsel içerikli mesajlar attığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1869, Karar No: 2021/2406, Tarih: 17.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1869 E.  ,  2021/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti Ve Alacak

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2014/656 Esas, 2018/272 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... vekili ile davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı ... vekili ile davalı ...'nın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kamulaştırılan ve kamulaştırma bedeli ödenen taşınmaz üzerindeki ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti ile bu ağaçlardan dolayı fazlaya dair haklar saklı tutularak 15.000,00 TL'nin davalılardan istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince, ağaçların davacı tarafından dikildiğinin tespiti ile taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL'nin davalı ...'dan; 15.000,00 TL'nin ise davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş, davalıların istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Davalılar vekili bu defa ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Davacı tarafça kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçların kendisi tarafından dikildiğinin tespiti ile ağaçlardan dolayı fazlaya dair haklar saklı tutularak 15.000,00 TL'nin davalılardan tahsili talep edilmiş, bilirkişilerce kamulaştırılan arazinin ağaçlı ve çıplak değeri arasındaki farkın 74.700,77 TL olduğu, bu miktarın tapudaki paylarına göre ...'in 1/3 payına düşen miktarın 24.900,26 TL, ...'nın 1/6 payına isabet eden miktarın ise 12.450,13 TL olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece, ağaçların davacı tarafından dikildiğinin tespiti ile taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL'nin davalı ...'dan; 15.000,00 TL'nin ise davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş, iş bu karara karşı davalı vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunmayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL'lik kesinlik sıınrı 2019 yılı itibarıyla 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunmayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL'lik kesinlik sıınrı 2019 yılı itibarıyla 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyize konu edilen bilirkişilerce tespit edilen 37.350,39 TL (12.450,13 TL +24.900,26 TL), 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığından miktar itibariyle kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. HMK'nin 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davalı vekillerinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... ve davalı ... vekillerinin temyiz dilekçelerinin yukarıda açıklanan nedenlerle miktar yönünden REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi