muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5675, Karar No: 2017/4536, Tarih: 06.03.2017

Ancak, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda,davacı, davalı belediyeye ait işyerinde, alt işveren bünyesinde, 12.08.2004-31.12.2011 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalışmıştır. Davacının çalışmasına dayanak hizmet alım sözleşmelerinin konusunun, çöplerin toplanması, nakli, belirlenen mahallelerin süpürülmesi ile temizlenmesi ve benzer işlere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanunu ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. ve 15. maddeleri ile 5393 Sayılı Kanun'un 67. maddesi uyarınca, söz konusu işlerin hizmet alım yoluyla üçüncü kişilere gördürülmesi mümkündür. Sözü edilen düzenlemeler ile asıl işin tamamı ya da bir kısmı 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir. Bu durumda sadece 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nundaki karşılığı madde 18) çerçevesinde muvazaa denetimi yapılabilir. Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler nazara alınarak yapılan değerlendirme neticesinde, 24.12.2004 tarihinden itibaren asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olarak kurulduğu ve muvazaaya dayanmadığı anlaşılmaktadır. 12.08.2004 - 24.12.2004 tarihleri arasındaki dönem bakımından asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığının tespiti ise dava zamanaşımı nedeniyle 08.06.2007 öncesi ilave tediye alacağı zamanaşımına uğradığı için sonuca etkili olmayacaktır. Anılan sebeple, davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3654, Karar No: 2024/6610, Tarih: 21.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3654 E.  ,  2024/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/7166 Değişik iş

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Gölbaşı (Ankara) Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2023 tarihli, 2023/3283 soruşturma, 2023/3053 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/7166 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-06-1939-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98209 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98209 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, olay günü maktulün sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracı ile seyir halinde iken, Gölbaşı İlçesi Bahçelievler Mahallesi Ankara Caddesinde yol çalışması yapmakta olan ve Karayolları Genel Müdürlüğü ile aralarında iş sözleşmesi bulunan ... isimli firmaya ait şüphelinin sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı iş makinasına çarpması sonucunda şüphelinin maktulün ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda; 07/05/2023 tarihli kaza tespit tutanağına göre şüphelinin 2918 sayılı Kanun'un 47/1-d maddesinde yer alan trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymak kuralını ihlal ettiği, iş makinası üzerinde uyarı sarı ışığın bulunmadığı, yolun bakımı ve onarımı ile ilgili kuruluşun bayraklı gözcüsünün olmadığı, 26/05/2023 tarihli bilirkişi raporuna göre de şüphelinin tali kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 16/06/2023 tarihli raporunda ise şüphelinin kusursuz, maktulün asli kusurlu olduğunun belirtildiği, raporlar arasında açık çelişki oluştuğu anlaşılmakla,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110 esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hâkimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu, kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği, gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Olay günü, saat 07.28 sıralarında, Sürücü ...'ın yaklaşık 211 promil alkollü şekilde idaresindeki otomobille, meskun mahalde, bölünmüş, asfalt kaplama devlet yolunda seyrederken, yolun tek şeride düşürüldüğü kaza mahalline geldiğinde, sol şeritte devam ederken, aracının ön kısımlarıyla, Karayolları Genel Müdürlüğü ile aralarında sözleşme bulunan ... şirketi çalışanı şüpheli ...'in idaresindeki kepçeyle, yağmur sebebiyle biriken suyu tahliye etmek amacıyla çalışmaktayken, kepçenin sol yan kısımlarına çarpmasıyla, bir kişinin ölümü, bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, vakıa tarihli kaza tespit tutanağında, iş makinesi üzerinde uyarıcı sarı ikaz lambasının bulunmadığı ve ilgili kuruluşun bayraklı gözcüsünün olmadığı bildirilerek şüpheliye kusur atfedildiği, 08.05.2023 tarihli Savcılık bilirkişi raporunda da yine benzer gerekçelerle şüphelinin kusurlu olduğunun belirtildiği ancak 16.06.2023 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporunda şüphelinin olaya etken davranışı bulunmadığından atfı kabil kusurunun bulunmadığının tespit edildiği gözetildiğinde, mahkemece mevcut çelişkilerin giderilerek kusur durumu tayini yapıldıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/7166 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3.fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10438, Karar No: 2010/10517, Tarih: 09.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/10438 E.  ,  2010/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 09.05.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu skapula kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 9.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1325, Karar No: 2023/4334, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1325 E.  ,  2023/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/615 E., 2022/856 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2011/601 Esas, 2014/739 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... Tatar, ... Kara ve ... Arslan'ın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine, sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ... hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan ... İdaresi adına Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2017/1647 Esas, 2020/15099 Karar sayılı ilâmıyla;

"...I. Sanıklar ... Tatar, ... Kara ve ... Arslan hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

"...I. Sanıklar ... Tatar, ... Kara ve ... Arslan hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedeniyle sanık ... hakkında bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2021/615 Esas, 2022/856 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 5 ... hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, etkin pişmanlık hükümlerinin sanığa açıkça anlatılması gerektiğine, bu hususta bilgilendirme yapılırken hataya düşüldüğüne, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, şikâyetçi Deniz Alan isimli şahsın, 23.09.2011 tarihinde "Seda Elektronik" isimli iş yerinden aldığı cep telefonunun Çin malı olduğunu anlayınca iade etmek için "Seda Elektronik" isimli iş yerine gittiğini, telefonu iade etmek istediğini, ancak iade almadıklarını, bahse konu iş yerinde bu şekilde çok sayıda telefon olduğunu ve iş yeri sahibinden şikâyetçi olduğunu 29.09.2011 tarihinde beyan etmesi üzerine, kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmada "Seda Elektronik" isimli

iş yerinde çok sayıda kaçak cep telefonu olduğu bilgisinin alınması üzerine Cumhuriyet savcısı tarafından usulüne uygun olarak verilen yazılı arama emrine istinaden, hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... Arslan'a ait "Seda Elektronik" isimli iş yerinde yapılan aramada, toplam 28 adet gümrük kaçağı cep telefonu ele geçirildiği, temyiz dışı sanık ...'ın, cep telefonlarını "Mavi İletişim" isimli iş yerinden aldığını beyan etmesi üzerine, kolluk görevlilerinin bu kez "Mavi İletişim" isimli iş yerine gittikleri, iş yerinin vitrininde çok sayıda kaçak cep telefonu olduğunun görüldüğü ve Cumhuriyet savcısı tarafından usulüne uygun olarak verilen yazılı arama emrine istinaden, hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... Tatar'ın işlettiği "Mavi İletişim" isimli iş yerinde yapılan aramada, toplam 29 adet gümrük kaçağı cep telefonu ele geçirildiği, temyiz dışı sanık ...'in, kendi iş yerinde ele geçen telefonlar ile temyiz dışı sanık ...'a sattığı telefonları "Tib's Telekom" isimli iş yeri sahibi olan sanık ...'ten satın aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Yapılan sorgulamada suça konu cep telefonlarının kimlik bilgilerinin değiştirildiği, bu telefonlara başka cihazlara ait IMEI bilgilerinin yüklendiği ve kaçak olduğu tespit edilmiştir.

3.Sanık aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Temyiz dışı sanık ... Arslan; ele geçen telefonların sanık ...'in gönderdiği telefonlar olduğunu, olayda kendilerinin suçu olmadığını, temyiz dışı sanık ... Tatar; ele geçirilen cep telefonlarını sanık ...'ten aldığını, telefonların kaçak olduğunu bilmediğini, sanık ...'in "Tib's İletişim" isimli giydirilen aracı kendilerine verdiğini, bu araçla Adıyaman ilindeki telefonculara sanık ...'ten aldıkları telefonları sattıklarını, kaçak olduğu iddia edilen tüm telefonları sanık ...'ten aldıklarını beyan etmiştir.

5.Tanık Yasin ... beyanında; 2011 yılında temyiz dışı sanık ... Tatar'ın kendisine "Tib's İletişim" isimli firmanın bayiliğini alacağını söylediğini, firma sahibinin de sanık ... olduğunu, sanık ...'in kendisine "Tib's İletişim" isimli şirketinin olduğunu ve çağrı merkezlerinin bulunduğunu söylediğini, örnek olarak kutu içerisinde cep telefonlarını gösterdiğini, telefonların faturalı olduğunu söylediğini, kendisinin o zaman maddi durumu ... olmadığı için telefon almadığını, ayrıca geldiklerinde bir aracın "Tib's İletişim" şirketinin amblemiyle giydirildiğini, kendisinin de aracın giydirilmiş olduğunu ve kutuların içerisinde garanti belgelerinin bulunduğunu görünce güvendiğini, tanık Yavuz ... beyanında; temyiz dışı sanık ... Tatar'ı cep telefonu işi yaptığı için tanıdığını, 2011 yılında temyiz dışı sanık ... Tatar'ın kendisine "Tib's İletişim" isimli şirketin bayiliğini aldığını ve kendisiyle çalışıp çalışmayacağını sorduğunu, yanında da sanık ...'in bulunduğunu, giydirilmiş bir araçla geldiklerini, kendisine telefonları gösterdiğini, ancak kendisinin o tarihte durumu müsait olmadığı için telefon almadığını ifade etmiştir.

6.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığa, 15.04.2022 tarihinde bizzat tebliğ edilen tebligat mazbatasına göre, etkin pişmanlık ihtaratının, indirim oranının 1/2 olarak belirtilmesi suretiyle usulüne uygun olarak yapıldığı belirlenmiştir.

7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Bozma üzerine yapılan yargılamada, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığa, 15.04.2022 tarihinde bizzat tebliğ edilen tebligat mazbatasında, gümrüklenmiş değerin iki katını ödediği takdirde hükmolunacak cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının belirtilmesi suretiyle usulüne uygun şekilde etkin pişmanlık ihtaratının yapıldığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2021/615 Esas, 2022/856 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkrada uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2021/615 Esas, 2022/856 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkrasından "5237 S.TCK.nun 58/7. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ifadesinin çıkartılarak yerine "sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına

" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28801, Karar No: 2017/3572, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28801 E.  ,  2017/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24807, Karar No: 2016/11691, Tarih: 19.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/24807 E.  ,  2016/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-.

Davacı vekili, adalar Vergi Dairesinin ...Vergi Kimlik Numaralı mükellefi ... ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarından dolayı şirket aleyhine haciz işlemlerine başlandığını, şirketin mal varlığının bulunmaması sebebi ile 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. Maddesi uyarınca işlem tesis edilerek şirket ortaklarına borçlarını gösteren ödeme emirlerinin tebliğ edildiğini, Tapu Müdürlüğü nezdinde yapılan araştırmada şirketin %60 hisse ile ortağı ve on yıllığına şirket müdürü olan ...'ın 21/09/2010 tarih ve 5909 yevmiye numarası ile ... ili, ... ilçesi, ... Köyü ... mevkinde bulunan 5. Pafta 9766 parsel sayılı taşınmazı çocukları olan davalılar ... ve ...'a kat irtifaklı olarak sattığını, davalı ... hakkında mevcut borcu nedeniyle takip yapıldığını ve vergi borcunun kesinleştiğini ileri sürerek davalılar arasındaki tasarrufun iptali ile taşınmazın satışını isteme yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 6183 sayılı yasaya göre yapılan takipte davalı borçlu ...'nin vergi borcunun tahsiline engel olmak için çocuklarına yaptığı tasarrufun anılan yasanın 28/1.maddesi gereğince bağış niteliğinde olup iptali gerektiğinden bahisle davanın kabulüne vergi borcu nisbetinde haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalılar 3. kişi ... ve ...'ın borçlu ...'ın çocukları olmasına, 6183 sayılı Yasanın 28/I-1 bendinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine buna ilaveten davalılar ... ve ...'ın annesi olan borçlu ...'ın amme alacağının tahsiline engel olmak kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (6183 m.30) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.