muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/44142, Karar No: 2019/13699, Tarih: 20.06.2019

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Kanunda değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26024, Karar No: 2014/24882, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26024 E.  ,  2014/24882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 23.11.2000 tarih ve 183 sayılı kararıyla 3. derece doğal sit alanı ilan edilen bölge içerisinde bulunan, Bodrum ilçesi, Bitez beldesi, Balcılar mevkii, 106 ada, 1 ve 2 sayılı parsellerde yer alan ve tapuda özel mülkiyete konu olan arazide, müteahhitlik yapan sanık ... tarafından, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ikişer müstakil bitişik bina olmak üzere 8 adet yapının yapılması için proje hazırlandığı, hazırlanan projenin onaylanması üzerine, Bitez Belediyesi tarafından 11.01.2005 tarihinde yapı ruhsatının verildiği, bu ruhsat ile yapılan binalar için yapı kullanma belgesinin talep edilmesi üzerine, Bitez Belediyesi görevlilerince yerinde incelemelerin yapıldığı ve yapı ruhsatında denetmen olarak belirlenen uzmanlar tarafından yapılan denetimde, yapıların yapı ruhsatına uygun şekilde yapıldıklarının tespit edildiği, Bitez Belediyesince bu tespitler sunularak Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan yapı kullanma belgesinin verilip verilemeyeceği konusunda görüş sorulduğu, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan 29.05.2007 tarihli incelemede, taşınmazlardan 4 adet yapının mimari projeye aykırı olacak şekilde ters simetrik yapıldığının ve zemin seviyelerinin azaltılması nedeniyle ortaya çıkartılan bodrum katlara kapı ve pencere yapıldığının tespit edilmesi üzerine, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 14.08.2007 tarih ve 3255 sayılı kararıyla, sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar yapıların müteahhitliğini yapan sanık hakkında soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerinde tespit edilen bu aykırılıkları istendiği gibi giderdiğini, bir suç kastının bulunmadığını beyan ettiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 21.09.2008 tarih ve 4380 sayılı kararıyla, onaylı projenin yapıların mevcut hallerine uygun hale getirilmesi koşuluyla yapı kullanma izin belgesinin verilebileceğine karar verildiği, bunun üzerine sanık tarafından hazırlatılan yeni projenin ilgili Koruma Bölge Kurulu tarafından onaylandığı ve alınan 21.01.2010 tarihli yapı ruhsatı ile onaylı proje doğrultusunda

uygulamaların yapıldığı, Koruma Bölge Kurulu'nun uygulamaların yerinde olduğu görüşü üzerine de, Bitez Belediyesince 25.02.2010 tarihli yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği, 11.05.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog, inşaat mühendisi ve kadastro teknisyeni bilirkişilerce düzenlenen heyet raporunda da, tespit edilen aykırılıkların tamamının onaylı projeye uygun hale getirilmiş olduğunun, doğal sit alanında bir tahribata neden olunmadığının, 2863 sayılı Kanun anlamında fiziki ve inşai müdahale kapsamında bir eylemin bulunmadığının belirlendiği, tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarını oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14916, Karar No: 2013/24258, Tarih: 03.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14916 E.  ,  2013/24258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/246717

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçtan beraatine, ruhsat süresi bittiğinden 223780 seri nolu Browning marka tabancanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine dair (KAYSERİ) 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2013 tarihli ve 2012/328 esas, 2013/255 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında bulundurma ruhsatlı tabancasını babasına vermesi ve babasının da intihar etmesi eylemi nedeniyle yüklenen suçtan kamu davası açıldığı ve yargılama sonucunda da beraatına karar verildiği, ancak tabancanın ruhsat süresi bittiğinden tabancanın müsaderesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle ruhsat süresi sona eren tabanca ile ilgili olarak Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesine göre işlem yapılmak üzere söz konusu tabancanın kolluk birimine teslim edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde resen müsaderesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.07.2013 gün ve 42344 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.07.2013 gün ve KYB/2013-246717 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre dava konusu silahın 02.08.2012 tarihine kadar bulundurma ruhsatlı olduğu ve ruhsat süresi içinde sanık hakkında dava açılması nedeniyle silaha el konulmuş yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatına ancak ruhsat süresinin geçtiğinden bahisle silahın müsaderesine karar verilmiş ise de;

Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3. ve 17. maddesi uyarınca, öncelikle ilgiliye ruhsatı yeniletmesi için tebliğat yapılması ve

ruhsatı yeniletmemesi halinde silahın üçüncü kişilere devri için süre tanınması işlemleri yapılmak üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3. ve 17. maddesi uyarınca, öncelikle ilgiliye ruhsatı yeniletmesi için tebliğat yapılması ve

ruhsatı yeniletmemesi halinde silahın üçüncü kişilere devri için süre tanınması işlemleri yapılmak üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2013 gün, 2012/328 esas, 2013/255 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden, ''Adli emanetin 2012/3132 sırasında kayıtlı 7.65 mm çaplı tabanca ve eklerinin müsaderesine (Bulundurma ruhsatlı tabancanın ruhsat süresinin bitim tarihinin 02.08.2012 tarihi olduğu anlaşılmakla)" ibaresi çıkarılarak ''Adli emanetin 2012/3132 sırasında kayıtlı 7.65 mm çaplı tabanca ve eklerinin Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Yönetmeliğinin 3 ve 17. maddeleri uyarınca gereği yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılı- ğına tevdiine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7192, Karar No: 2023/4463, Tarih: 14.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7192 E.  ,  2023/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/278 E., 2021/367 K.

DAVA TARİHİ : 04.09.2015

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali - terkin, el atmamın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozma kararına uyularak tapu iptali ve terkin talebi yönünden davanın kabulüne, kâl isteği yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde Eğirdir Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m² arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri gibi amaçlarla kullanıldığını, Eğirdir Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle Eğirdir Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir ilçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca reddedildiğini, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir ilçe merkezinde ve Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen taşınmazda tapu kaydının iptali ile davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kâl’ine, davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilerek yargılamaya devam olunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2020/278 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararında davanın kısmen kabulü ile 299 ada 98 sayılı parsel sayılı taşınmazın 228,45 m² ve 111 sayılı parsel sayılı taşınmazın 340,90 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davalı adına olan tapu kaydının iptaline, bu yerlerin kıyı olarak terkinine, müdahalenin men’i ve kâl taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2016/10448 Esas, 2020/1782 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yeniden keşfe gidilerek 3621 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, Mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.12.2021 tarihli ve 2020/278 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararıyla; 299 ada 98 parsel sayılı taşınmazın 229,45 m²’lik kısmının, 299 ada 111 parsel sayılı taşınmazın ise 340,90 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu alanlara yönelik tapu iptali ve terkin taleplerinin kabulüne, dava konusu taşınmazlar üzerinde herhangi bir muhdesat olmadığı, kültür bitkisi bulunmadığı ve boş olduğu rapor edildiğinden kâl talebinin reddine karar verilmiş; el atmanın önlenmesi talebi yönünden ise olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin talep sonucunda davalının dava konusu taşınmazlara el atmasının önlenmesine karar verilmesi talep edilmiş iken Mahkemece hüküm kısmında elatmanın önlenmesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali - terkin, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 ncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 nci ve 6 ncı maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali - terkin, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 ncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 nci ve 6 ncı maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde tapu iptali - terkin ve yıkım istemleri yönünden hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

3. Davalı Hazine vekilinin el atmanın önlenmesine yönelik temyizine gelince; Mahkemece el atmanın önlenmesi talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir.

4. Oysa ki, 6100 sayılı HMK'nın 297/2 nci maddesinde Hakimin her taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermek zorunda olduğu belirtilmiştir.

5. Hal böyle olunca; davacı tarafından tapu iptali - terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinde bulunulmuş olmasına rağmen 14.12.2021 tarihli kararda tapu iptali - terkin ile yıkım istekleri yönünden karar verildiği halde el atmanın önlenmesi isteği yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden hüküm tesis edilmiş olması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacı Hazine vekilinin el atmanın önlenmesine yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.