muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7767, Karar No: 2024/3495, Tarih: 01.04.2024

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalılardan Kurum ve Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, " keşifte dinlenilen tanık beyanlarının denetlenebilmesi için keşif tutanağını dosya içerisine almak, dosya kapsamında dinlenilen tanık beyanları ile yetinilmemesi halinde ihtilaf konusu dönem bordrolu tanıklarını, Belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları re'sen tespit ederek ifadelerine başvurmak, üniversitelerin işletme ve ziraat mühendisliği bölümlerinden belirlenecek bilirkişiler ve mali müşavirden oluşan üç kişilik heyet ile mahallinde yeniden keşif yapılarak davalı iş yerinin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak ihtilaf konusu dönem içerisinde davalı işyerinin kapasitesinin belirlenmesi, iş yerinde kadrolu hamala ihtiyaç bulunup bulunmadığı, taşıma ve yükleme işinin nasıl ve kimlere yaptırıldığı, davalıya ait işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı, her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı davacıya her gün iş verilip verilmediği, ödenen ücretlerin miktarı ve nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususlarını belirleyerek ödemelerin ne şekilde yapıldığını, yargılamaya konu işle ilgili olarak “gübre depolama, tasnif ve sevkiyat işlemleri” faaliyet sezonunun ne kadar sürdüğünü, davacının kadrolu hamal olduğu sonucuna varılması halinde günde kaç saat çalışmış olabileceğini belirlemek, giderek haftalık ve aylık çalışma sürelerini tespit etmek, kısmi süreli çalıştığının kabulü halinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi gereğince 7,5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususunu açıkça saptayarak açık ve infaza elverişli şekilde hüküm kurmak" gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 25.01.1994 tarihli protokolün hamal sorumluları ile şube müdürü arasında imzalanmış olduğu, şube müdürü ...'ın beyanları ile de söz konusu protokolün doğrulandığı, somut olayda iş akdinin, bir işin görülmesi, ücret ve bağımlılık unsurlarının mevcut olduğu, dolayısıyla davacı ile davalı şirket arasında eser sözleşmesi bulunduğunun kabul edilemeyeceği, davacının çalışmaların yılın tamamında değil, yalnızca gübrenin gönderildiği Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında (Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları dışında) yapıldığı, gübre depolama, tasnif ve sevkiyat işleri nitelikçe mevsimsel iş olduğu gibi, bu hususun tanık beyanları, mahkemenin kesinleşmiş 2019/18 Esas, 2019/143 Karar sayılı dosyası ve Şanlıurfa Ziraat Odası Başkanlığı'nın yazısı ile de sabit olduğu, davacı ve onunla birlikte çalışan diğer hamalların iki sözcüsünün bulunduğu, davalı işverenin, her sezon bu sözcüleri çağırıp anlaştığı ve hamalları çalıştırdığı, ücret ödemelerinin de iki haftada bir, işçilere değil, sözcülere yapıldığı; tanık beyanlarına göre davalı işyerindeki işin süreklilik arz ettiği ve her yıl (Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları dışında) tekrar ettiği ve söz konusu işin sürekli hamallara yaptırıldığı, davacının piyasa hamalı olmadığı, kadrolu hamal olduğu, ayrıca kısmi süreli çalışmadığı ve tam süreli çalıştığı; işyerinin kapsam ve kapasitesinin belirlenmesi için keşif yapıldığı, davalı şirketlerin ticari defter ve kayıtlarının yerinde incelenmesi için talimat müzekkereleri yazıldığı, davalı Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. yetkililerinin 2011 yılı ve öncesine ait ticari defter ve belgelerin zamanaşımı süreleri göz önüne alınarak imha edildiğini ifade ettikleri, davalı Toros Tarım San. ve Tic. A.Ş. yetkililerinin ise yalnızca 2006-2010 yılları arasındaki ticari defterleri ibraz ettikleri, söz konusu defterlerde iddia edilen çalışma ile ilgili herhangi bir kayda rastlanmadığı, dosya kapsamında yeterli sayıda bordro tanığının dinlenildiği, kolluk tutanağından ve keşif tutanağından da anlaşılacağı üzere davalı işyerinin etrafının meskun olmadığı ve komşu işyerlerinin bulunmadığı, bu nedenle dinlenilmesi gereken başkaca tanık bulunmadığı ve toplanan deliller itibariyle değerlendirme yapılması gerektiği; davacı vekilinin, ilk hükümle birlikte davalı Toros Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden verilen husumet nedeni ile ret kararını temyiz etmediği, belirtilen davalı yönünden Mahkemenin ilk hükmünün böylece kesinleşmiş olduğu, ancak aynı seriden olan 2021/349 Esas sayılı dosyasında, Yargıtay ikinci bozma ilamında, davalı şirketler arasındaki ilişkinin ortaya konulması gerektiğinin belirtildiği, bu doğrultuda inceleme yapıldığında, depo yönetimi sözleşmesi ile dosya kapsamında yer alan diğer delillere göre, davalı Toros Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş

.Ş. yönünden verilen husumet nedeni ile ret kararını temyiz etmediği, belirtilen davalı yönünden Mahkemenin ilk hükmünün böylece kesinleşmiş olduğu, ancak aynı seriden olan 2021/349 Esas sayılı dosyasında, Yargıtay ikinci bozma ilamında, davalı şirketler arasındaki ilişkinin ortaya konulması gerektiğinin belirtildiği, bu doğrultuda inceleme yapıldığında, depo yönetimi sözleşmesi ile dosya kapsamında yer alan diğer delillere göre, davalı Toros Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin hamal vasfındaki işçilere emir ve talimat verme, bu işçileri denetleme, işe alma ve işten çıkarma gibi işveren hak ve yetkilerini kullanmadığı, işin beher depo için götürü bedel ile diğer davalı şirkete verildiği, bu nedenle davalı şirketler arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 ncı maddesi kapsamında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığı ve davalı Toros Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği, kaldı ki belirtilen davalı yönünden daha önce verilmiş olan husumet nedeni ile ret kararının kesinleşmiş olduğu, davacının ücretinin asgari ücret olarak kabul edilmesi gerektiği; yine, mahkemenin ilk hükmünün davacı tarafça temyiz edilmediği, bu nedenle de davalılar lehine usuli kazanılmış hak meydana geldiğinden aynı tarihlerin esas alınması gerektiği gerekçesiyle, davalı Toros Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalılar Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. ile ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı ...'in, davalı Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri ve Ticaret A.Ş.'ye ait işyerinde, 01.03.1988 - 31.05.2010 tarihleri arasında (her yıl Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları haricinde 9 ay olmak üzere) asgari ücret ile çalıştığının ve sigortasız geçen bu çalışmaların sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum ve Horoz Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Horoz Lojistik A.Ş. vekili, davacının piyasa hamalı olduğunu, davacı ile Horoz Lojistik ve Kargo Hizmetleri A.Ş. arasındaki ilişkinin bir eser sözleşmesi olduğunu, sezonun hatalı belirlendiğini, tanık beyanları ve ziraat odası yazı cevaplarının dikkate alınmadığını, bozmadan sonra yapılan yargılamada her ne kadar davalı iş yerinde keşif yapılmışsa da davalı işyerinin kapsam ve kapasitesinin tam olarak belirlenemediğini, çalışmanın mahiyetinin tam anlamıyla açığa kavuşturulmadığını, bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, alacak davasına atıf yapılarak sanki hizmet tespiti davalarından biri kesinleşmiş gibi gerekçe yazıldığını, protokol başlıklı belgenin bir iş sözleşmesi değil,eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini,eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile karar verildiğini, Kurum aleyhine vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 439 uncu maddesi 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleri

3. Değerlendirme

Davacının serbest hamal mı yoksa, işverene hizmet akdiyle bağlı olarak çalışan bir işçi mi olduğu yönündeki araştırmanın yeterli olmadığı, mahkemece seri olarak görülen dava dosyalarında her bir davacı yönünden çalışma şekli ve süresinin açıkça ortaya konulması ve bu şekilde davacı açısından çalışma olgusunun somutlaştırılması sağlanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

Davacının serbest hamal mı yoksa, işverene hizmet akdiyle bağlı olarak çalışan bir işçi mi olduğu yönündeki araştırmanın yeterli olmadığı, mahkemece seri olarak görülen dava dosyalarında her bir davacı yönünden çalışma şekli ve süresinin açıkça ortaya konulması ve bu şekilde davacı açısından çalışma olgusunun somutlaştırılması sağlanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususu, her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı, davacıya her gün iş verilip verilmediği, çalışmanın tam zamanlı çalışmaya dayanıp dayanmadığı, ücretin kim tarafından ödendiği ve ödenen ücret miktarı ile nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususlarını belirlemek, davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem puantaj kayıtlarını, ücret tediye bordrolarını, hasta sevk kağıtlarını, yaptığı işe göre davacının isim ve imzasını taşıyan fatura, sevk ve irsaliye belgesi ile benzeri her türlü belgeyi getirtmek, ilgili meslek/ticaret odasından davalı işyerine ait kapasite raporunu, tüm vergi beyannamelerini getirtip işyerinin mekan ve büyüklüğünü/fiziki şartlarını, ciro, elektrik, su tüketimi ve her türlü veri gözetilmek suretiyle çalışması gereken sigortalı sayısını, alanında uzman ilgili meslek mensubu, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alarak belirlemek, bu raporda dava konusu dönemdeki dönem bordrolarında çalıştığı bildirilen sigortalı sayısı ile de karşılaştırma yapılmasını sağlamak, davacının serbest meslek erbaplığından dolayı vergi veya Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığını araştırmak, bu yönde piyasa hamallarının bağlı bulunduğu Serbest Hamallar Odası veya Yük Taşıyıcıları Odası vs. gibi bir oda veya dernek varsa davacının kaydı olup olmadığını sormak, dava konusu döneme ilişkin müfettiş raporları olup olmadığını sormak, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile komşu veya benzeri işleri yapan işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak somut bilgi ve görgülerine başvurmak, yapılan işin niteliği dikkate alındığında kısmi çalışma yapılması mümkün olduğundan çalışmanın varlığını, süresini ve sürekliliğini, çalışmanın kısmi ya da tam gün olup olmadığını tanıklardan ayrı ayrı sorarak davacı açısından somutlaştırmak suretiyle belirlemek ve iddia olunan çalışmanın piyasa hamalı sıfatıyla mı yoksa hizmet akdine dayalı çalışma mı olduğunu gerekçelendirmek suretiyle açıklığa kavuşturmak gerekmektedir.

Öte yandan, Mahkemece davacının Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları haricinde her yıl 9 ay çalıştığı kabul edilerek karar verilmişse de ziraat odası tarafından gübre taşıma yükleme boşaltma işinin sezonluk olduğunu, kişilerle yevmiyeli anlaşma ile yılın yaz aylarında 2, kış aylarında 2 ay çalışmak suretiyle yapıldığının bildirildiği, iş yerinde yapılan keşif sonrası ziraat bilirkişi heyetlerinden alınan raporlarda; Şanlıurfa’da Toros Gübreye ait fabrika olmadığından, gübrenin başka illerden gelerek burada depolandığı ve çuvallar halinde paketlenerek ya da kamyon ve tırlara yüklenerek Şanlıurfa ve çevre illere dağıtımı yapıldığı, tarımsal ihtiyaç ekim ayından başladığından en geç eylül ayında depoların doldurulabilmesi için taşıma faaliyetine başlanması gerektiği ,gübreleme işleminin mart ayı sonuna kadar yapıldığı her yıl 1, 2, 3, 9, 10, 11, 12 aylarda ( Eylül-Mart arası) çalışma olacağı şeklinde görüş bildirildiği, mahkemece dinlenen bordro tanıklarının ise çalışma sezonunun 3-4 ay ile 7-8 ay arasında devam ettiğine dair farklı beyanlarda bulunduğu anlaşıldığından, Mahkemece, ticaret ve sanayi odası, ziraat odası, ilçe tarım müdürlüğünden de sorularak ve dosya içeriğinde bulunan diğer deliller de değerlendirilmek suretiyle sezonun belirlenmesi gereklidir.

Kabule göre de yukarıdaki hususlar açıklığa kavuşturulmaksızın yazılı şekilde sürekli çalışma olduğunun kabul edilmesi isabetsiz görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47595, Karar No: 2015/36504, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47595 E.  ,  2015/36504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 173 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6433 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5789 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5789 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 173 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6433 TL yapı bedeli ile 643,30 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davalının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2023/7008, Karar No: 2025/2890, Tarih: 19.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/7008 E.  ,  2025/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/354 E., 2021/7 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii, suça sürüklenen çocuk ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonraki kovuşturmada savunmalarının alındığı 29.12.2020 tarihinde 18 yaşını doldurdukları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar Özgür ve Eyüp'ün savunmaları esnasında müdafii taleplerinin bulunmadığı, müdafii bulunmaksızın savunmalarının alındığı ve zorunlu müdafilik durumunun da bulunmadığı belirlenmekle, suça sürüklenen çocuklar için bozmadan sonra Mahkemece barodan atanan müdafii Av. ...'a gerekçeli kararın tebliği üzerine, müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyize yetkisinin bulunmadığı ve mahallince suça sürüklenen çocuk ...'a gerekçeli hükmün, 11.02.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve kararın suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen gerekçe ile Mahkemece daha önceden görevlendirilmiş olan ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...'un temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Suça Sürüklenen Çocuk ...'in Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13125, Karar No: 2024/5594, Tarih: 04.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13125 E.  ,  2024/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/863 E., 2015/1579 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/863 Esas, 2015/1579 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sanığın röntgen çekimi sırasında katılanın göğsüne ve kalçasına dokunduğu sabit olduğundan sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1.cümle, 102/3-b son, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçu kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık sınırında kaldığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Mağdurenin aşamalardaki beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanığın savunmasının aksine mağdura cinsel saikle temas ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de;

III. GEREKÇE

1.Mağdurenin aşamalardaki beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanığın savunmasının aksine mağdura cinsel saikle temas ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de;

Şahinbey 2 Nolu Verem Savaş Dispanserinde röntgen teknisyeni olarak çalışan sanığın mağdureyi olay günü muayeneye hazır hale getirme sırasında cinsel saldırıda bulunduğu iddia olunan olayda sanığın mağdurenin üzerinde kamu görevinden kaynaklanan nüfuzunun olmadığı, zira sanığın nüfuzunun bulunduğunun kabulü için görevinin mağdurenin üzerinde güç ve otorite oluşturması, bu otoritenin mağdurenin direncini kırması ve bu nedenle çekinerek karşı koyamamasının gerektiği, bunun gerçekleşmesi için de sanığın görevinin mağdure yönünden zorunlu ve icbar edici nitelik taşımasının zaruri olduğu, dolayısıyla sadece görevinin sağladığı kolaylıktan faydalanarak eylemin gerçekleştirilmesi halinde nüfuzun kötüye kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığı, esasen 5237 sayılı Kanun'un 102/3-b maddesi, gereğince yapılacak artırımın kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması haline münhasır olup, dosya içeriğine göre mağdurenin üzerinde nüfuzu bulunmayan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.