muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6739, Karar No: 2011/16813, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6739 E.  ,  2011/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/02/2010 tarih ve 2008/517-2010/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortaladığı Etisan Etiket Mat.Amb. Ltd. Şti'ne ait baskılı kutu emtiasının Türkiye'den Azerbaycan'a nakliyesinin davalı şirketçe üstlenildiğini, Bakü Gümrük deposunda yapılan tahliye sırasında emtiaların bir kısmının hasarlı olduğunun görüldüğünü ve tutanak tutulduğunu, sigortalının zararın ödendiğini ileri sürerek, 8.904 USD’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, Etisan'ın ürünlerinin 12.02.2008 tarihinde eksiksiz teslim edildiğini, aksi yönde CMR belgesinde kayıt olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, sigorta eksperinin alıcının beyanlarına göre rapor tanzim ettiği, hasara ilişkin 12.02.2008 tarihli tutanağın davalının gıyabında düzenlendiği, teslim tarihi tutanak tarihi ile aynı olan taşıma senedinde hasar şerhi bulunmadığı, CMR 30/1. maddesine uygun hasar tespiti ve ihbarı yapılmadığı, ayrıca ödeme şeklinin “Teyitli Akreditif” olduğundan nakliye hasarı yüzünden davacının sigortalısının zarar görmediği, dolayısıyla davalıya karşı dava açma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı taşıyıcı aleyhine açılan rücuen tazminat davası olup, mahkemece davacı tarafın sigortalısının zararının bulunmadığı, davacının sigortalısına lütuf ödemesi yaptığı ve CMR 30. madde gereğince süresinde taşıyıcıya ihbarda bulunulmadığı gerekçeleriyle dava reddedilmiştir. Ancak CMR 30/1. maddesine göre hasarın açıkça görüldüğü hallerde teslim anında veya açıkça görülmediği hallerde teslimden yedi gün içinde hasan taşıyıcıya bildirilmeden mal tesellüm edilirse aksi ispat olununcaya kadar alıcının yükü sevk mektubunda belirtildiği şekilde aldığına kanıt oluşturur. Karine bu şekilde olduğundan, bu durumda hasarın taşıma esnasında meydana geldiğini ispat yükü davacıya geçmektedir. Davacı, malın teslim edildiği gün gümrük memurlarıyla tutulan ve malın hasarlı olduğunu gösteren tutanağı delil olarak ibraz etmiştir. Mahkemece davacının delilleri değerlendirilip bu hasarın taşıma esnasında gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmaksızın belirtilen gerekçelerle davanın reddi doğru olmamıştır. Ayrıca, davacı vekili bilirkişi raporuna karşı beyanlarını sunduğu 03/02/2010 tarihli dilekçesinde sigortalısının mal alıcısı firmanın zararını karşıladığını ve alıcıdan hasar bedelinin sigortalı firmaya ödenmesi konusunda muvafakat alındığına dair belge getireceğini bildirdiğinden, bu konudaki mehil talebi hakkında mahkemece hiçbir karar verilmeksizin davacının aktif dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle de davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5528, Karar No: 2011/7362, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5528 E.  ,  2011/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 10.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden ... vekili ile davalı ... gelmedi, karşı taraftan Hazine vekili Av. ... ile Orman Yönetimi vekili Av. ... ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 140 ada 336, 337, 338 ve 340 parsel sayılı 1446,35 m2, 283,76 m2, 2964,15 m2 ve 274,63 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, incirlik niteliğiyle, Orman Kadastro Komisyonunca 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığından söz edilerek, tesbit tutanağının beyanlar hanesine, 336 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... oğlu ..., 337 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... kızı ..., 338 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının ... kızı ...’e, 339 sayılı parselin üzerindeki incir ağaçlarının Mustaa oğlu ...’e ait olduğu yazılarak Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından 07.12.2006 tarihli dava dilekesinde, davalı sıfatıyla ilçe Kadastro Müdürlüğü gösterilerek, taşınmazın ancak orman kadastro komisyonunca 2/B uygulamasına konu edilebileceği böyle bir yetkisi olmadığı halde, arazi kadastrosunda taşınmazın 2/B gereği Hazine adına tesbit edilmesinin yasaya aykırı olduğu iddiasıyla tesbitin iptali ve parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemenin, davanın idare tarafından yapılıp askıya çıkarılan idari işlemin iptali istemiyle açıldığı, davada İdari Yargının görevli olduğuna değinerek, davanın görev nedeniyle reddine ilişkin 04.10.2007 gün ve 2006/154-99 sayılı kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.07.2008 gün ve 2008/7327-9745 sayılı kararıyla “ süresi içinde açılan 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasına itiraz niteliğindeki davada adliye mahkemesinin görevli olduğu, davanın ... ile hak sahibine yaygınlaştırılarak davaya devam edilmesi” gereğine değinilerek BOZULMUŞ, Yerel Mahkemenin 16.0.2008 günlü direnme kararı da Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2009 gün ve 2009/20-147, 2009/23 sayılı kararıyla, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararındaki gerekçeler Kabul edilerek bozulmuştur. Dava ... ve Orman bakanlığıyla, tesbit tutanağında hak sahibi olarak gösterilen gerçek kişilere yaygınlaştırıldıktan sonra yapılan araştırma sonunda, Mahkemece Kadasro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten REDDİNE, diğer davalılara karşı açılan davanın KABULÜNE, çekişmeli parsellerin tesbitlerinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine, ... ile davalılar ...(Duruşmalı) ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 14.05.1967 tarihinde ilan edilerek bir yıl sonra kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 3402 sayılı Yasanın 4/3. maddesi hükmüne gore 185 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması, genel arazi kadastrosu sonuçları ile birlikte 09.11.2006 ila 08.12.2006 tarihinde ilan edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 14.05.1967 tarihinde ilan edilerek bir yıl sonra kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 3402 sayılı Yasanın 4/3. maddesi hükmüne gore 185 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması, genel arazi kadastrosu sonuçları ile birlikte 09.11.2006 ila 08.12.2006 tarihinde ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları ile orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi, ... bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parsellerin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, 1968 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırıldığı, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre 2005 yılında yapılıp sonuçları arazi kadastrosu ile birlikte ilan edilen ve dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da, çekişmeli parsellerdeki nitelik kaybının doğal yollarla olmayıp, insan eliyle meşe ve çalıların temizlenip yerine incir ve kestane ağaçları dikilmek suretiyle insan eliyle gerçekleştirildiği, taşınmazların bulunduğu yerin erezyona hassas, toprak muhafaza karakteri taşıyan bölge ekolojisi yönünden orman niteliğinin devamında yarar bulunan, kendi haline bırakıldığında ormana dönüşebileceği belirlenip,

6831 sayılı Yasanın değişik 2/B maddesi ile (bilim ve ... bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerin orman rejimi dışına çıkartılacağı) hükmünün bulunduğu, bundan doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybının anlaşılması gerektiği, her isteyenin ormanlarda doğal olarak bulunan deliceleri aşılaması, bina ya da eklentilerini inşa etmesi, erozyona sebep olacak biçimde araziyi teraslaması ya da orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi veya 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince hiçbir zaman kişiler adına tapuya tescil edilemeyecek ve özel mülk olamayacak orman içi açıklığı niteliğinde olan yerlerin yasa maddesinde anlatılan bilim ve ... bakımından nitelik kaybı olmayıp, zorla ve ormanın tahribi sonucu niteliğinin kaybettirilmesi olduğu, bu yöntemin, toprak erozyonu, ormanların ortadan kalkması, doğanın ve çevrenin bozulup yok olması sonuçlarını doğuracağı, yasada tanımlanan (…bilim ve ... bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetme…) kavramında bu tür olayların amaçlanmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesinin başka türlü yorumu, ormanların bilinçli şekilde niteliğinin kaybettirilmesine, tahribine ve yok edilmesine izin vereceği sonucuna ulaştıracağı, bu durumun Anayasanın 169 ve 170. maddelerine aykırı olduğu, suç teşkil edecek eylemlerle ve zorlama yolu ile ormanların niteliğinin kaybettirilmesinin yasalarla korunamayacağı, davanın niteliğine göre davada Kadastro Müdürlüğünün davalı sıfatının bulunmadığı gözetilerek, ... ile tesbit tutanaklarının beyanlar hanesinde ağaçların sahibi olarak gösterilen kişiler aleyhine açılan davalarının kabulüyle çekişmeli parsellerin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, orman sayılan yerler ile orman içi açıklıklardaki zilyetliğin hukuki değeri bulunmadığı gibi suç oluşturacağı, bu nedenlerle devlet ormanlarında kullanıma, zilyetliği ve muhdesata ilişkin şerh verilemeyeceği gözetilmeden, devlet ormanı olarak Hazine adına tesciline karar verilen çekişmeli parsellerin, kadastro tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “6831 SAYILI YASANIN 6831 SAYILI YASANIN 2/B MAD. GEREĞİNCE ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARTILMIŞ OLUP” şerhi ile 336 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... OĞLU ...’A AİTTİR”, 140 ada 337 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “ PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... KIZI ...’E AİTTİR”, 140 ada 338 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “ PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... KIZI ...’E AİTTİR”, 140 ada 339 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... OĞLU ...’E AİTTİR”, şeklindeki şerhlerin silinmesine karar verilmemesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında üçüncü paragrafta yer alan “..

... KIZI ...’E AİTTİR”, 140 ada 339 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... OĞLU ...’E AİTTİR”, şeklindeki şerhlerin silinmesine karar verilmemesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında üçüncü paragrafta yer alan “... İli, Nazilli İlçesi ... köyü ... ... mevkiinde bulunan 140 ada 336 parsel, 140 ada 337 parsel ve 140 ada 338 parsel ve 140 ada 339 sayılı taşınmazların TESBİTİNİN İPTALİNE, AYRI AYRI ORMAN VASFI İLE MALİYE HAZİNESİ ADINA TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE,” cümlesinden sonra gelmek üzere, “(6831 SAYILI YASANIN 6831 SAYILI YASANIN 2/B MAD. GEREĞİNCE ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARTILMIŞ OLUP) şerhi ile 336 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan (PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... OĞLU ...’A AİTTİR), 140 ada 337 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan (PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... KIZI ...’E AİTTİR), 140 ada 338 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan (PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... KIZI ...’E AİTTİR), 140 ada 339 sayılı parselin tesbit tutanağının beyanlar hanesinde yer alan (PARSEL İÇİNDEKİ İNCİR AĞAÇLARI ... OĞLU ...’E AİTTİR) şerhlerinin silinmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince, duruşmada kendini avukat ile temsil ettiren Hazine yararına, davalı taraf aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine ve onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran davalılara iadesine 14/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6548, Karar No: 2019/8112, Tarih: 19.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6548 E.  ,  2019/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarih ve 2018/642 - 2019/87 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53, 58/9 maddesi yollamasıyla 58/6, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılaması yapılan sanığın müdafiinin; mahkumiyet hükmü kurulup esas hakkında mütalaaya karşı savunma yapacağı 05.02.2019 tarihli oturumda “mesleki mazeret” nedeniyle mazeret dilekçesi vermiş olması, esas hakkında mütalaanın verildiği 11.12.2018 tarihli duruşmada sanık ve müdafiinin de hazır bulunduğu, hükmün açıklandığı son celseye kadar savunma yapmak için 2 aya yakın bir süre verilmiş olduğu, mazeretin bir başka dosyanın duruşmasına ilişkin olması, sanık müdaafiine duruşma günü saat 12:00'da hazır bulunup savunma yapması için de imkan sağlanmasına rağmen duruşmaya katılmaması, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden sair temyiz itirazlarının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Dosya kapsamına göre, bu sanık yönünden yargılama gideri olduğu anlaşılamayan 4.248,00 TL'nın sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Dosya kapsamına göre, bu sanık yönünden yargılama gideri olduğu anlaşılamayan 4.248,00 TL'nın sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

a- Hükmün 6. bendindeki "yollaması ile aynı yasanın 58/6. Maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle,

b-Hükmün 12. Bendinin, "Yargılama sırasında mahkememizce re'sen yapılan sanığın sarfına sebep olduğu aşağıda dökümü gösterilen (548,96) TL yargılama giderinin sanıktan TAHSİLİNE, "şeklinde düzeltilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/365, Karar No: 2012/9446, Tarih: 21.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/365 E.  ,  2012/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 10/08/2000 tarihinde çalışmaya başladığını, tır şoförü olarak asgari ücret ve diğer sosyal haklarla çalışmasına devam etmekte iken iş akdini Nisan-Mayıs 2007 ayı ücretinin, fazla mesai ücretlerinin, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin, dini bayram ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması, kendisinden kaynaklanmayan sebeplerle kesilen trafik cezalarının kendisine yüklenmesi sebeplerine bağlı olarak 4857 sayılı Yasanın 24.maddesi gereğince 18/05/2007 tarihinde feshettiğini, müvekkilinin tır şoförü olarak en son asgari ücret ile bir kısım sosyal haklardan faydalanarak çalıştığını, yasal haklarının ödenmemesi nedeni ile işverene ihtarname ile müracaat edilmesine rağmen her hangi bir ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti-dini bayram ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının işleyecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, her ne kadar 25/05/2007 tarihli dava dilekçesinde davayı ... Nakliyat ve Ticaret A.Ş. aleyhine açmış ise de; 29/11/2007 tarihli dava dilekçesi ile isim değişikliği yaparak davalı şirketin ... Oto Ticaret Limited Şirketi olduğunu belirtmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

04.09.2007 tarihli yazılı beyanında; davacının asgari ücretle çalıştığını ve tüm ücretlerinin ödendiğini, ulusal bayram genel tatil, dini bayram ve hafta tatillerinde çalışma yapılmadığını, davacının günde 8 saatten fazla çalışma yapmadığını, zira Karayolları Trafik Yönetmeliği gereğince de günde 8 saatten fazla çalışmanın yasak olduğunu, yolda fiilen araç kullanma süreleri için ücret dışında kilometre başına harcırah ödendiğini, davacının tüm izinlerini kullandığını, kullanılmayan izinlerin karşılığının ödendiğini, çalıştığı süre içinde taşıdığı otomobillere ve kullandığı araçlara kendi kusuru ile zarar verdiği ve kendi kusuru ile trafik cezaları ödenmesine neden olduğu için bu zarar miktarları kadar davacıdan kesinti yapıldığını, davacı ile aralarındaki sözleşmeye göre davacı verdiği her türlü zararı ödemek zorunda olduğunu, iş akdinin davacı tarafından haklı bir neden yok iken fesih edildiğini savunmuş, 27.09.2007 tarihli yazılı beyanında ise; davacının ... Oto Tic.Ltd.Şti. işçisi olduğunu bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını savunmuş, 28.03.2008 tarihli yazılı

beyanında ise; davacının iş akdini haksız olarak fesih etmesi nedeniyle davacı için bir alacağa hükmedilmesi halinde kendilerine ödemesi gereken ihbar tazminatı ile kusuru nedeniyle uğranılan ve mahsup edilen miktarların bu alacaktan takas mahsup edilmesini savunmuş, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem tazminatı, dini ve ulusal bayram genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne, ücret alacağı ve takas mahsup talebinin reddine, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeniyle reddine

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve fazla mesai alacağının hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.