muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10725, Karar No: 2023/16636, Tarih: 07.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10725 E.  ,  2023/16636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Dairemiz bozma ilâmına direnmesi üzerine yapılan incelemede Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulmasına karar verilmiş; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9375, Karar No: 2022/12507, Tarih: 29.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9375 E.  ,  2022/12507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ... İli ... İlçesi ... mah. 7047 Ada 8 Parsel A Blok Zemin Kat 24 Nolu Bağımsız bölüme ilişkin ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/290 E. - 2022/1596 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/290 E. - 2022/1596 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 18.11.2021 tarih ve 2021/336 E. - 2021/804 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8395, Karar No: 2007/9417, Tarih: 04.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8395 E.  ,  2007/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 736 parsel sayılı taşınmazı M. E.’e satış yoluyla temliki ettiğini, M. E.’in taşınmazı dörde ifraz etmesinden sonra davalılara intikalin sağlandığını,satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar,dava konusu taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldıklarını,iyi niyetli olduklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazın davalılara temlikinin muvazaalı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 736 parsel sayılı taşınmazın 7.7.1992 tarihli satış aktiyle miras bırakan tarafından dava dışı M.E. E.'e temlik olunduğu, adı geçenin taşınmazı 16.10.1992 de 4 parçaya ifraz ederek 1979,1980,1981 ve 1982 aynı gün bir sonraki yevmiye numarası ile miras bırakanın erkek evlatlarına satış yoluyla temlik ettiği, taşınmazınların daha sonra değişik tarihlerde satış yoluyla davalılar adına intikal ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın gerek ifrazdan önce (736 parsel olarak) gerek ifrazdan sonraki temliklerinin akit tarihindeki değerleri ile o tarihteki gerçek satış değeri arasında açık ve aşırı oransızlık bulunduğu, murisin ekonomik durumu değerlendirildiğinde taşınmaz satımını gerektirecek makul bir sebep ve zorunlu bir ihtiyacının tesbit edilemediği, bu bağlamda satma ihtiyacı içinde olmadığı, taşınmazların birçok el değiştirerek en son davalılara intikal edip ve onlar adına tapuda kayıtlı olmasına rağmen taşınmazların başından beri murisin erkek çocuklarının kullanımında olduğu anlaşılmaktadır. Bütün bu olgular, yukarıdaki ilkelerle ele alınıp değerlendirildiğinde miras bırakanın diğer mirasçılarını miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla, muvazaalı olarak temlik ettiği, dosyaya yansıyan bilgi ve belgeler, tanık anlatımları, toplanan diğer elverişli delillerle açıklığa kavuşturulmuştur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13621, Karar No: 2024/1016, Tarih: 18.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13621 E.  ,  2024/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/683 E., 2016/376 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.08.2015 tarihli ve 2015/1613 Esas numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında katılan ...'e ait olan, Adıyaman Çelikhan ilçesinde bulunan 100 kök meyve ağacının sanıklar tarafından zehirlenerek kurutulması suretiyle zarar verdiklerinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/683 Esas, 2016/376 Karar sayılı kararı ile sanıkların mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteminin; katılan ve ailesi ile arasında husumet olduğuna, katılanın ağaçlarının kurumadığına yalnızca yapraklarının sarardığına, tanıkların beyanlarını kabul etmediğine ve beraat etmesi gerektiğine dair olduğu tespit edilmiştir.

Sanık ...'ın temyiz isteminin; katılan ile aralarında husumet olduğuna, ağaçların sadece yapraklarının sarardığına, asıl amacının bahçesini satın almak olduğuna dair olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların katılana ait değişik tür ve miktardaki meyve ağaçlarına ilaç atmak suretiyle zarar verdikleri kabul edilerek atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verildiği,

2.Sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri,

3.Tanık M.S'nin aşamalardaki beyanlarına göre, sanıkların, soruşturma başlatılması üzerine jandarmanın olay yerine gelip sonrasında ayrılmasını müteakip, araç ile kendilerine ait eve gelerek, evden ilaç pompası ile ilaç şişelerini alarak araca yükledikleri ve 100-150 metre uzaklıktaki dereye götürerek suya attıklarının belirlendiği,

4.Sanıkların, malzemeleri dereye götürüp atmak için kullandıkları aracın 44 .. ... plakalı gri renk Renault Symbol marka araç olduğu ve sanık ... tarafından aynı gün 06.06.2014 tarihinde bir günlüğüne kiralandığının tespit edildiği,

4.Sanıkların, malzemeleri dereye götürüp atmak için kullandıkları aracın 44 .. ... plakalı gri renk Renault Symbol marka araç olduğu ve sanık ... tarafından aynı gün 06.06.2014 tarihinde bir günlüğüne kiralandığının tespit edildiği,

5.Sanıklar tarafından dereye atılan ve jandarma tarafından bulunan malzemeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 13.03.2015 tarihli Adli Tıp raporuna göre pompa, ilaç şişeleri ve bitkilerin üzerinde glyphosole adlı maddenin bulunduğunun tespit edildiği, soruşturma aşamasında düzenlenen ziraat bilirkişi raporunda ilaç pompasında bulunan ilaç kalıntısının bitki üzerinde bulunan ilaç kalıntısı ile aynı etkili maddeye sahip olduğunun belirlendiği ve kovuşturma aşamasında düzenlenen ziraat bilirkişilerinin 06.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, bazı ağaçlarda tamamen bazılarında çok bazılarında ise yaprak ve sürgünlerde kısmi yanmalar olduğunu, katılana ait bahçede görülen yanma sonucu tahmini 8.140 TL kadar zarar meydana geldiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların suç tarihinde katılana ait dikili meyve ağaçlarına ilaç atarak kurumalarına neden olmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklara yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarih 2015/683 Esas, 2016/376 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14139, Karar No: 2024/4326, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14139 E.  ,  2024/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/36 E., 2021/325 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı halde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile mahkûmiyetine karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kolluk görevlileri tarafından kaçakçılık suçu ile mücadele çalışmaları kapsamında görevlilere ulaşan bir ihbar neticesinde Adana ili, ..., No:10, Seyhan adresinde yüklü miktarda kaçak sigara bulunduğu ve kaçak sigaraların kısa süre içerisinde piyasaya sürüleceği bilgisi alınması üzerine, görevlilerce Adana 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli ve 2013/795 Değişik İş numaralı adlî arama kararı ile 15.11.2013 tarihinde, saat 15.30 sıralarında bahsi geçen adrese gidildiği, kilitli olan kapıyı açan olmaması üzerine kapının çilingir marifetiyle açıldığı, binanın tek katlı olduğu ve herhangi bir odasının bulunmadığı, içeride 15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk ... ile yetişkin oldukları için haklarında ayrı soruşturma yürütülen ..., ... ve ...'nın bulunduğu, yerde koliler içerisinde muhtelif markalarda kaçak sigaralar olduğu görülerek 10.034 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, kaçak sigaraların kime ait olduğu sorulduğunda ...'in kaçak sigaraların açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... ve ... adlı şahıslara ait olduğunu belirttiği, arama sırasında olay mahalline gelen söz konusu taşınmazın mülk sahibi olan ...'in iş yerini ... adlı şahsa kiraya vermiş olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

Dosyada söz konusu taşınmazın boş depo olarak ...'in oğlu olan ... tarafından, ... adlı şahsa 1 yıl süre ile kiralandığına dair 15.12.2012 tarihli kira sözleşmesi sureti mevcuttur.

Hazırlık aşamasında suça sürüklenen çocuk ... ile haklarında ayrı soruşturma yürütülen ... ve ...'nın aynı yöndeki beyanlarında; olay tarihinde ... ile birlikte gezmekte oldukları sırada ...'in arkadaşı olan daha önceden tanımadıkları ...'in kendilerini iş yerine davet etmesi üzerine bahse konu adrese gittiklerini, ...'in kola almak için iş yerinden ayrıldığı sırada polislerin gelerek baskın yaptığını, kaçak sigaralarla ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri, ...'in de aynı yönde beyanda bulunmakla birlikte ayrıca kaçak sigaraların ... isimli şahıs, ... ve ... isimli şahıslara ait olduğunu belirttiği görülmüştür.

Soruşturma devam etmekte iken; 16.11.2013 tarihinde, ... adlı şahsın kendiliğinden polis merkezine müracaat ederek müdafii eşliğinde alınan kolluk ifadesinde; iş yerini ...'dan kiraladığını, ele geçen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, ...'ın açık kimlik bilgilerini bilmediğini, iş yerinde yakalanan 4 kişiyi ise tanımadığını belirtmiştir.

Yetişkin şüphelilere ilişkin ayrı yürütülen soruşturmada ..., ..., ... ve açık kimliğinin tespiti yapılamayan ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ... hakkında ise 22.11.2013 tarihli ve 2013/26638 Esas sayılı iddianame ile kaçakçılık suçundan kamu davası açıldığı, ...'ın mahkemedeki savunmasında kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu suça sürüklenen çocuğu tanımadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürklenen çocuk 11.03.2014 tarihli savunmasında; arkadaşı ...'in arkadaşı olan ... adlı şahsın daveti üzerine bahse konu yere gittiğini, evde çok sayıda kaçak sigara olduğunu gördüğünü, hemen akabinde polisler tarafından baskın yapıldığını, kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece suça sürüklenen çocuğa ilişkin yargılama sırasında beyanına başvurulan tanık G.A.'nın beyanında; depoyu ... adlı şahıstan 1 yıllığına kiraladığını, kaçak sigaraları depoya kendisinin koyduğunu, depoda yakalanan 4 kişiyi tanımadığını beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun Dairemizin 08.12.2020 tarihli bozma ilâmı üzerine alınan 04.06.2021 tarihli savunmasında ise; önceki anlatımlarının doğru olmadığını, olay tarihinden 1 gün önce telefon işi yapan ... adlı şahsa ait iş yerinde çalışmaya başladığını, çay-kahve ve temizlik işlerine bakıyor olduğunu, ertesi gün ...'ın kendisini bir depoya götürdüğünü, müşterinin siparişi olduğunu, paketlerde şarj aleti, kulaklık gibi malzemeler olduğunu, siparişin kutulanarak paketlenmesi gerektiğini söylediğini, malzemelerin siyah poşette bantlı bir şekilde durmakta olduğunu, sadece poşetleri kolilediklerini, o sırada polislerin geldiğini, ekmeğinden olmamak için işin doğrusunu anlatamadığını belirttiği anlaşılmıştır.