muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6236, Karar No: 2022/12816, Tarih: 06.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/6236 E.  ,  2022/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki bir kısım davacılar ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı ... ’nin temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi' nin " şikayetin reddine " ilişkin kararına karşı davalı ... ’nin istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacıların, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup, olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... , İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ... ’nin, İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... ’nin Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davacılar ..., ..., ..., ..., ...’nin temyiz incelemesinde ise;

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... ’nin Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davacılar ..., ..., ..., ..., ...’nin temyiz incelemesinde ise;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 06.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7313, Karar No: 2014/22068, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7313 E.  ,  2014/22068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/130-2013/441

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazda bulunan kavak ve söğüt ağaçlarının yaşları dikkate alındığında kesim çağında oldukları gözetilerek, taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hattı sebebiyle ağaçların kesilip kesilmedikleri, kesilmişler ise enkazının taşınmaz malikleri tarafından alınıp alınmadığı araştırılıp, malikleri tarafından alındığının belirlenmesi halinde sadece taşınmazın zeminine sulu tarım arazisi olarak değer biçilerek irtifak hakkı bedelinin hesaplanması ve bu bedele hükmedilmesi, kesilmemişler ise enerji nakil hattı sebebiyle taşınmaz üzerindeki ağaçların zarar görüp görmedikleri bilirkişi marifetiyle tespit edilip, zarar gördüklerinin belirlenmesi halinde taşınmazın zeminine sulu tarım arazisi olarak biçilen değer üzerinden hesaplanan irtifak hakkı bedeli ile üzerindeki tüm ağaçlara maktuen biçilen bedelin toplanması suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Tapu maliki M..Y..'ın veraset ilamı taraflardan temin edilip taraf teşkili kontrol edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/78, Karar No: 2011/257, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/78 E.  ,  2011/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13318-14315 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6978-6399 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2589, Karar No: 2012/20554, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2589 E.  ,  2012/20554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1987-01/05/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.10.1987-01.05.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 22/11/2004- 31/05/2005, 09/11/2005- 31/05/2006, 02/11/2006- 31/05/2007, 18/10/2007-31/05/2008, 08/10/2008- 11/05/2009 tarihleri arasında günde iki saat SSK'lı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının şahsi sicil dosyasının istenmediği, bu sebeple davacının işe giriş bildirgesinin, hizmet cetvelinin bulunmadığı, ... Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi Müdürlüğü tarafından davacıya ödeme yapıldığını gösterir bir kısım gider pusulalarının, okul müdürlüğünün 2009/1-11.aylarına ilişkin dönem bordrolarının geldiği, ilköğretim müfettişleri, okul müdürü, teknik müdür yardımcısı ve teknisyen tarafından 25.01.2010 tarihinde tanzim edilen tutanağın dosya içine getirildiği ve tutanakta davacının 02.03.1998 ile 11.05.2009 tarihleri arasında okulun açık olduğu dönemlerde günde 2 saat çalıştığı imza altına alındığı halde davacının 22.11.2004 tarihine kadar olan çalışmalarının hak düşürücü süreye uğradığından bahisle karar verilmiş olup verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, davacının kesintisiz çalışılan dönem bakımından çalışmasının hak düşürücü süreye uğramayacağı hususunu göz önüne alarak dosya içindeki 22.11.2004 tarihli tutanakta imzası bulunanlar ile diğer ilgililerden tespit edilenlerin ifadelerine başvurmak, gerçek çalışma olgusunu hiç bir duraksamaya yer vermeyecek şekilde somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8686, Karar No: 2006/8299, Tarih: 18.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8686 E.  ,  2006/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih                :  11.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2017/13626, Karar No: 2021/6817, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13626 E.  ,  2021/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

1- 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle “26.04.2008” olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3113, Karar No: 2009/6477, Tarih: 14.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3113 E.  ,  2009/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 102 ada 12 parsel sayılı 4851,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.03.2008 gün ve 2007/17618- 2008/3673 sayılı kararı ile "Dairece aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/43-2006/59 -2006/41-2006/39 esas sayılı dava dosyalarında 102 ada 7, 2, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarında itirazlı olduğu ve mahkemece davanın reddi ile bu parsellerinde tespit gibi davalılar adına tesciline karar verildiği anlaşıldığı,dava konusu parsele birlikte 102 ada 7, 2, 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarında Orman Yönetimi, tarafından aynı nedenle davaya konu edildiği anlaşıldığı, mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişiler tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte memleket haritasının kenarındaki lejant işaretlerini taşımadığı ve taşınmazların bir bütün halinde değerlendirilmediği ,ayrıca Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 18.06.2007 tarihli keşif sonucu Orman Yüksek Bilirkişiler ... ..., ... ve ... ... ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin 1959 ve 1981 tarihli memleket haritalarında ... renkli açıklık- ... arazisi olarak görüldüğü ve sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirildiği, rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında parselin yeri nokta şeklinde işaretlendiği,aynı bilirkişiler tarafından düzenlenen 09.11.2007 tarihli ek rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında ise çekişmeli taşınmazın bir kısmı iğne yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda gösterildiği,rapor ile ek rapor çelişkili olup bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamayacağı, mahkemece, çekişmeli parsel ile birlikte aynı nedenle dava konusu edilen aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parseller belirlenmeli, ... yüzölçümlü kadastro parsellerinin aynı nedenle dava konusu edilmesi nedeniyle parsel bazında yapılacak incelemeyle sonuca gidilemeyeceği gözetilerek, aynı adada ve yakın komşu adada aynı nedenle dava konusu edilen parsellerden birine ilişkin dava dosyası ... dosya olarak belirlenmeli, aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyaları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanması, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ..

... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanması, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması, çekişmeli taşınmazların etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmesi" gereğine değinilmiştir

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davanın KABULÜNE,dava konusu taşınmazın ORMAN niteliği ile HAZİNE adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmaz ile bunun bitişiği ve yakınında bulunan ve birlikte keşif yapılıp müşterek rapor verilen ve aynı gün incelemesi yapılan birbirinin yakınında ve bitişiğinde bulunan parsellerin tümünün belgesiz zilyetlikten tespitlerinin yapıldığı, bu parsellerle ilgili olarak bilirkişi kurulu tarafından 1940 tarihli ... fotoğrafları ile 1959 tarihli memleket haritalarının incelenmesi sonucu taşınmazların bir kısmının tamemen, bir kısmının kısmen orman örtüsü ile kaplı olup toprağının orman toprağı olduğu, üzerindeki orman bitki örtüsü kaldırılarak kısmen fındıklık ve kısmen tarla haline getirilmiş ise de, halen rapora ekli taşınmazın güncel durumunu yansıtan fotoğraflarda kısmen orman örtüsü ile kaplı olduğu, dava konusu taşınmazlar saptanan bu niteliklerinin birlikte değerlendirilmesinde öncesinin ve halen eylemli durumunun orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, komşu parsellerden bazıları hakkında dava açılmaması nedeniyle tespitleri kesinleşmiş ise de, çekişmeli taşınmazlarla aynı konumda olan bu parseller hakkında Hazine ya da Orman Yönetimi tarafından dava açma olanağı bulunduğu, aynı yasanın 169 ve 3402 Sayılı Yasanın 17 ve 18. maddesi hükümleri uyarınca devlet ormanlarının zilyetlikle kazanılamaycağı gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin daasının kabulü ile davaya konu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.