muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4707, Karar No: 2006/8288, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4707 E.  ,  2006/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 117 ada 19 parsel sayılı 11740.94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fıstıklık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/062006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9650, Karar No: 2021/7977, Tarih: 16.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/9650 E.  ,  2021/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., davalıların mirasbırakanı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince''....dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve eklerinin getirtildiği halde gereği gibi uygulanmadığı, bilirkişilerce düzenlenen raporda İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın 4,35 m2 sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde, 2483,36 m2 sinin ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlendikten sonra, bilirkişi heyetince oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kara tarafında kaldığı bildirilmiş, ancak İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karara verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18790, Karar No: 2014/22937, Tarih: 17.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/18790 E.  ,  2014/22937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İmar kirliliğine neden olmak

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, TCK'nın 64. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince açılan davanın düşmesi.

2-Sanık ... hakkında, TCK'nın 184/5. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince açılan davanın düşmesi.

İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanıklar hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

13/11/2014 günü Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...’ın hükümden önce 13/06/2011 tarihinde öldüğü, bu nedenle sanık hakkında verilen düşme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın hüküm tarihten önce öldüğü, karar yerinde gösterilen delillerle sübuta erdiğinden, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, düşme kararının yerinde olmadığına ilişkin, temyiz itirazlarının reddiyle, düşmeye ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03.07.1987 tarih ve 3492 sayılı kararıyla 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan, Bodrum ilçesi, ... mahallesi, 26 pafta, ... ada, ... sayılı parselde yer alan ve tapuda özel mülkiyete konu olan araziye, bodrum+zemin+2 katı olacak şekilde 3 adet blok inşaatın yapılmak istendiği, arazi maliki olan ... ile ... Ltd. Şti. arasında 29.12.2008 tarihli kira karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığı ve ... Ltd. Şti. isimli firmanın yetkili sorumlusu olan sanık ... tarafından başlatılan inşaatta ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince

yapılan denetim sonrası düzenlenen 22.06.2009 tarihli raporda, ilgili Koruma Bölge Kurulu'ndan izin alınmadan, bodrum katı otopark olan bir yapılaşmanın yapımına başlandığının belirtildiği, bu rapor üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 25.06.2009 tarih ve 5100 sayılı kararıyla, izinsiz inşai faaliyete başlayan sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, sanık ...'nın yetkili sorumlusu olduğu firma tarafından hazırlanan projenin Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 29.07.2009 tarih ve 5179 sayılı kararıyla uygun bulunduğu, her ne kadar izin alınmadan başlanılan inşaat için hazırlanan proje ilgili Koruma Bölge Kurulu'nca onaylanmış ise de, onaylı projede belirtilmiş çekme mesafesine aykırı olacak şekilde bodrum kata otopark yapıldığının tespit edildiği ve bu nedenle sanık hakkında Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 29.11.2010 tarihli iddianame ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı ve bu davanın Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1235 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmeye başlandığı, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince olay yerinde yapılan 29.04.2010 tarihli denetimde de, yapının onaylı projesine aykırı olarak binanın çekme mesafesine tecavüzlü olarak uygulamalar yapılmış olduğunun, duvarlar arası uzunlukların olması gerekenden daha fazla olduğunun, projede olmayan girintilerin yapıldığının, bina içindeki kimi merdivenlerin yapılmadığının, yapılanların da döner merdiven yerine, tek kollu merdiven şeklinde yapıldığının, kapı ve pencere doğramalarının da ahşap yerine pvc malzemeden yapıldığının tespit edildiği, bu tespit üzerine de, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 05.05.2010 tarih ve 6046 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 21.03.2011 tarihli iddianame ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından sanık hakkında davanın açıldığı ve Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/116 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamada, 19.07.2011 tarihinde verilen Birleştirme Kararıyla, her iki davanın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1235 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmesine karar verildiği, her ne kadar yargılama sonunda mahkemece, sanığın üzerine atılı eylemlerin, Belediye sınırları içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle, imar kirliliğine neden olmak suçuna konu olabileceği, bu nedenle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunda hüküm kurulmasına yer olmadığı ve Bodrum Belediyesi'nin 03.06.2013 tarihli yazısında, A ve C bloktaki aykırılıkların devam ettiğinin, ancak B bloktaki aykırılıkların giderilmiş olduğunun belirtilmesi nedeniyle de TCK'nın 184/5 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca imar kirliliğine neden olmak suçundan açılan davanın düşmesine karar verilmiş ise de;

Sanığın sabit görülen onaylı projeye aykırı uygulamalarının, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu ile imar kirliliğine neden olma suçlarını oluşturduğu, sanık hakkında özel normun önceliği ilkesi gereği 2863 sayılı Kanun uygulanarak hüküm tesisi gerekirken, aykırılıkların giderildiği gerekçesiyle imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davanın düşürülmesine ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan bir karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın yerinde olmadığı, olay yerinde yapılan 30.03.2012 tarihli keşfe iştirak eden inşaat mühendisi, arkeolog ve kadastro teknisyeninden alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere, yapılan aykırılıklarının tamamiyle giderilmediği, mimari projede otopark olması gereken B Blok zemin katındaki 60 m2 genişliğindeki alanın depo olarak kullanıldığı, duvarlar arasındaki mesafenin 6-7 cm. artmış olduğu, otopark çıkış rampası ve bu rampaya çıkan bodrum kattaki yolun bir kısmının çekme mesafesi içerisinde kaldığı ve dış görünümü etkileyen ilave yapıların yapılmış olduğu, her ne kadar sanığın verdiği ifadelerde, davaya konu uygulamaların kendileri tarafından yapılmadığını, inşaatı projeye uygun şekilde teslim ettiklerini, aykırı uygulamaların kiracılar tarafından yapılmış olabileceğini beyan etmiş ise de, bilirkişi raporunda tespit edilen ilave yapılar haricindeki uygulamaların, sonradan yapılamayacak, inşaatın yapımı ile ilgili uygulamalar olduğu, sanığın ifadesinin inandırıcı bulunmadığı ve eyleminin sabit görüldüğü, bu nedenlerle sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık ... hakkındaki düşme hükmünün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26910, Karar No: 2024/21712, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26910 E.  ,  2024/21712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 24.05.2023

EK KARAR TARİHİ : 11.07.2023

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.07.2023 tarihli ve 2023/79 Esas, 2023/2021 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizinin mümkün olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/79 Esas, 2023/2021 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24034, Karar No: 2015/30076, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24034 E.  ,  2015/30076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı temyizi yönünden ;

1-4857 sayılı İş Kanunu'nun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Kanun'un 34. maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler, ikramiye, pirim, jestiyon ve benzeri ödemelerin yanı sıra, çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir.

Somut olayda, davacının talep ettiği fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarına en yüksek mevduat faizi yerine kanuni faiz uygulanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Dairemiz uygulamasında, takdiri indirim ile ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde bir kurala yer verilmediğinden ve ayrıca işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı bilenemediğinden, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretinden yapılan indirimlerden dolayı reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece reddedilen miktarlar takdiri indirime dayandığından davalı lehine vekalet ücreti takdiri hatalı olup ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden ;

Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece reddedilen miktarlar takdiri indirime dayandığından davalı lehine vekalet ücreti takdiri hatalı olup ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden ;

Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen bu alacakların ödendiği varsayılır. Bordroda bu bölümlerin boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Bu çalışmaların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma talebinin tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alındığı ancak yapılan işin niteliği gereği kış aylarında fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma yapılıp yapılamayacağı tespitiyle söz konusu alacakların hesaplanmadığı anlaşılmakla mahkemece öncelikle yapılan işin niteliği de dikkate alınarak mevsimsel çalışma şartlarının Karayolları Genel Müdürlüğü ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı gibi kamu kurumlarından sorulmak suretiyle yaz ve kış ayları çalışma şartları belirlenerek, iş yerinde davacının yaz-kış aylarında aynı şartlarda çalışıp çalışmadığı açıkça tespit edilerek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının yeniden belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7510, Karar No: 2015/11530, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7510 E.  ,  2015/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/635-2013/321

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 22.maddesine dayanan kamulaştırılan taşınmazın, mal sahibi tarafından geri alımı davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.11.2014 gün ve 2014/10261 Esas - 2014/27026 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.