muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17389, Karar No: 2024/8629, Tarih: 15.10.2024

2. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararı verilen sanık hakkında, aynı dosyada santaj, tehdit ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi karşısında, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmamasından dolayı sanığın beraat ettiği suçlar yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12301, Karar No: 2013/3047, Tarih: 13.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12301 E.  ,  2013/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yönetimindeki oto ile orta refüjle bölünmüş, meskun mahal içi yolda seyir halinde iken geldiği dört kollu ışık kontrollü kavşakta bilinçli taksirle kırmızı ışık ihlali yaparak 90 derecelik açıyla sola dönen sanığın, bölünmüş yolun diğer tarafında kendilerine yeşil ışığın yanması üzerine harekete geçen katılanın yönetimindeki motorsikletin önünü kapatarak ona çarpması sonucu, katılanın vücudunda 4. derece ağır kemik kırığı oluştaracak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, oluşa uygun görülen ve mahkemece de hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanığın asli ve tam kusurlu olduğu gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması ve temel cezada TCK'nın 22/3. maddesinde düzenlenen bilinçli taksir hükümleri uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve cezalandırılmaya yeterli kanıt olmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16014, Karar No: 2013/5836, Tarih: 18.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16014 E.  ,  2013/5836 K.**

* TAPU İPTALİ VE TESCİL

* MURİS MUVAZAASI

* ÖLÜNCEYE KADAR BAKMA SÖZLEŞMESİ

* BAĞIŞLAMA

* EKSİK ARAŞTIRMA

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 55

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptal-tescil,tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2016/17885, Karar No: 2018/4822, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17885 E.  ,  2018/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ile dahili davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından dava dışı 3. şahsa satılmadan evvel tapuda davalı adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi,... köyü 105 ada, 96 parsel sayılı taşınmazın 14.214 m2 lik kısmında müvekkilinin kadastro çalışmalarından önceki dönemdeki dede ve babasının zilyetliği de dahil olmak üzere 60 yılı aşkın bir süredir eklemeli zilyetlik ile malik sıfatıyla zilyet olduğunu, söz konusu arazinin kendilerine ait olduğu düşüncesiyle 250 adet zeytin ağacı diktiklerini ve yetiştirdiklerini, müvekkilinin zeytin ağacı diktikleri alanın kendilerine ait olmadığını 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazın bir kaç ay evvel davalı tarafından dava dışı 3. şahsa satılıp tapuda devredilmesi neticesinde öğrendiğini ileri sürerek, müvekkilinin taşınmazda yetiştirdiği ağaçlar ve ağaçların yetiştirilmesindeki emeğin karşılığı olarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL'nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamı sırasında vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile dava değerini 143.408,63 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini istemiş, yargılamanın devamı sırasında davalının ölümü üzerine davaya dahil edilen davalı mirasçıları da davanın neden açıldığını anlamadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Yapılan yargılama neticesinde mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 35.852,16 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davada sıfat; tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatı (husumet); maddi hukuka göre belirlenen, bir subjektif hakkı dava etme yetkisini ya da bir subjektif hakkın davalı olarak talep edilebilme yetkisini gösteren bir kavramdır. Dava şartı olan taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir.

Görüldüğü üzere, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu, davada taraf

Görüldüğü üzere, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu, davada taraf

olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olduğu için defi değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.Ayrıca; kural olarak haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür.(TBK. m.77) Sebepsiz zenginleşmeden doğan borç ilişkisinde haklı bir sebep olmaksızın başka bir şahıs aleyhine zenginleşen kimsenin malvarlığında meydana gelen artışın aynen veya nakden iadesi söz konusudur. Her borç ilişkisinde olduğu gibi sebepsiz zenginleşmede de bir borçlu ve bir alacaklı vardır. Sebepsiz zenginleşme ilişkisinin borçlusu, malvarlığı haklı bir sebep olmaksızın başkası aleyhine artan (zenginleşen) kişidir.Dosyanın incelenmesinden; bedeli ve yetiştirilmesi için sarfedilen emeğin karşılığı dava konusu edilen zeytin ağaçlarının üzerinde bulunduğu alanın da sınırları içinde yer aldığı 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazın, tapuda dahili davalılar murisi adına kayıtlı iken dahili davalılar murisi tarafından 24.09.2013 tarihinde dava dışı 3. şahsa satılarak tapuda devrinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Sebepsiz zenginleşme borçlusunun belirlenebilmesi için, malvarlığı haklı bir sebep olmaksızın başkası aleyhine artan kişinin tespiti gereklidir. Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olaya bakıldığında; davaya konu zeytin ağaçları nedeniyle haklı bir sebep olmaksızın zenginleşenin 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazın eski maliki ve onun ölümüyle de mirasçıları olan dahili davalılar olmadığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki, tapuda tarla vasfıyla kayıtlı olan 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazı dahili davalılar murisi, üzerinde zeytin ağaçlarının yer aldığı kısmın 105 ada 96 parsel sayılı taşınmaz sınırları dahilinde olduğunu bilmeden, tapudaki tarla vasıflı taşınmazı, çıplak tarla olarak dava dışı 3. şahsa satmış ve tapuda devrini gerçekleştirmiştir. Söz konusu satış işlemi ile dahili davalılar murisinin satmış olduğu taşınmazın sınırları içinde olan, üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu kısım da dava dışı 3. şahsa devredilmiş olduğundan; 3. şahıs bedelini ödemediği zeytin ağaçlarının bulunduğu kısmın da maliki olmuştur ki; bu durumda sebepsiz zenginleşen taşınmazı satın alan dava dışı 3 şahıstır.O halde; dahili davalıların sebepsiz zenginleşme borçlusu olmadığı anlaşıldığından mahkemece davanın temyiz eden dahili davalılar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, dahili davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün dahili davalılar yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11565, Karar No: 2022/19027, Tarih: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11565 E.  ,  2022/19027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karasu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce davacı vekili yönünden esastan reddine, davalı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki;

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kıyı kenar çizgisinin hangi idare tarafından, hangi yasa uyarınca, hangi yönteme uygun olarak, hangi tarihte yapılan çalışma sonucu oluştuğu, bu çalışmanın ne şekilde kesinleştiği ilgili idareden sorularak varsa kesinleşmeye ve çalışmalara esas belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine getirtilmesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde yer alan ‘’Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.’’Aynı kanunun kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin 9 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasında yer alan ‘ Komisyonca tespit edilip valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.’ hükümleri uyarınca idarece belirlenmiş ve onaylı kıyı kenar çizgisi ya da mahkemece hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı araştırılarak kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise krokisinin getirtilerek kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmazın pafta üzerinde kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanını belirtir şekilde fen bilirkişisinden denetime elverişli rapor alındıktan sonra, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüm yönünden mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle TMK'nın 1007 inci maddesinden kaynaklı tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile hüküm kurulması, ilgili idare tarafından onaylanmış ya da hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığının tespiti halinde ise TMK'nın 1007 nci maddesi koşulları oluşmadığının nazara alınması gerekirken sadece Sakarya Valiliğinin 21.07.2022 tarihli cevabi yazısına göre taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kıyıda kalması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2021/283 Esas – 2021/1065 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/68, Karar No: 2015/1203, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/68 E.  ,  2015/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'in katılanın işlettiği.. isimli işyerinde kasiyer olarak çalıştığı ve markette alışveriş yapan müşterilerden iş yerini işleten katılan adına para tahsil etme yetkisinin bulunduğu, suç tarihinde katılanın iş yerinde alışveriş yapan birden fazla müşterinin alışveriş bedellerini tahsil etmekle birlikte alışverişe konu eşyanın barkodunu okutmadığı, faturasını kesmediği ve müşterilerden aldığı paraları kendisinin kullandığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

2- 5275 sayılı CGTİHK'nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 GÜN”, “75 GÜN”, “50 GÜN”, “41 GÜN” ve "820 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", “4 GÜN”, “3 GÜN” ve "60 TL” ibarelerinin eklenmesi, ayrıca "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5264, Karar No: 2017/2033, Tarih: 09.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5264 E.  ,  2017/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve Vakfıkebir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...” olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.../ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5225, Karar No: 2020/1799, Tarih: 20.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5225 E.  ,  2020/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafii ve katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile hız limitinin 70 km/saat olduğu meskun mahalde, saat 23.30 sıralarında seyir halinde iken, olay yeri olan... Caddenin kesiştiği ışıklı kavşağa geldiğinde, olay anını gösteren kamera görüntülerinin çözümün içeren CD tutanağına göre, sanığın seyir yönüne kırmızı ışık yanarken kavşağa girdiği, seyrine göre sağ taraftan ve dört şeritli yolun 3. şeridinden kavşağa giren kamyon ile kavşak içinde çarpıştığı ve izlenen görüntülerden bulvar üzerinden seyreden diğer araçlardan daha hızlı olduğunun tespit edildiği; kamyonun 4 ton kadar yüklü olduğu, çarpmadan önce 17-24 metre fren izi olduğu, çarpmanın etkisi ile 46 metre kadar savrularak refüj taşına çarparak yan devrildiği ve kamyon sürücüsünün öldüğü, kamyonda yolcu olan bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve 6. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın asli kusurlu, ölen kamyon sürücüsünün ise tali kusurlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin soruşturma ve yargılama sırasında alınan tüm raporlarda kamyon şoförünün tali kusurlu olmasına rağmen, mahkemece dikkate alınmadığına ve temel cezanın fazla verildiğine, olay yerinde keşif yapılmadığına, olay yeri ışıklı kavşağın 7 kollu ve problemli bir kavşak olduğuna; katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37207, Karar No: 2014/64, Tarih: 13.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37207 E.  ,  2014/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2010/261-2013/502

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde çalışırken iş sözleşmesinin 07.03.2008 tarihinde siyasi nedenlerle haksız olarak feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ekonomik zorunluluklar nedeni ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde 07.04.2010 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle gider avansı alınmasına yönelik bir düzenleme mevcut değildir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/g. maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması müessesesinin 1086 sayılı Kanun'un döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekecektir.

6100 sayılı Kanun’un 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenlemenin 324. maddedeki delil ikamesi için avans kuralı ile birlikte değerlendirilmesi ve dava şartı olan gider avansının delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınması gerekir. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansının birbirinde ayrılması, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması zorunludur.