muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11666, Karar No: 2010/238, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11666 E.  ,  2010/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... vs.ile davalı ... vek.Av.... ... arasında görülen dava hakkında Bandırma 2.Asliye (Tic.Mah.sıfatıyla) Hukuk Mahkemesinden verilen 25/12/2007 gün ve 501/396 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22/01/2009 gün ve 5796/220 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 22.01.2009 günlü kararı ile onanmış olup, karar düzeltme istemleriyle yeniden yapılan inceleme sonucu;

Davacı açmış olduğu menfi tespit davasında sahtecilik ve bedelsizlik nedenlerine dayanmıştır. Mahkemece her ne kadar sahtecilik iddiası ile ilgili Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/276 Esas, 2005/56 karar sayılı kararın dayanağı ... Jandarma Bölge Kriminal Labarotuar Şube Müdürlüğünün 15 Nisan 2004 tarihli raporu dikkate alınmış ise de, söz konusu raporda dava konusu (22.12.1999 tanzim, 15.08.2001 vade tarihli 10.000 YTL bedelli) bonodaki imzaya ilişkin inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bonodaki imzanın davacının murisi ...’nın eli ürünü olup olmadığı yönünde konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle inceleme yaptırılmaması doğru olmayıp, yerel mahkeme hükmünün bu nedenle bozulması gerekirken, ilamda yazılı nedenlerle onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.01.2009 gün, 2008/5796 esas, 2009/220 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18661, Karar No: 2018/7868, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18661 E.  ,  2018/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamedeki anlatıma göre, hem ... Caddesi üzerinde bulunan... mağazasından hem de ... alışveriş merkezinde bulunan ... mağazasından hırsızlık yapıldığı ve her iki eyleme ilişkin dava açıldığı halde, sadece ... mağazasında meydana gelen hırsızlık suçuna ilişkin olarak yargılama yapıldığı ve suça sürüklenen çocuğun ifadesinin alındığı anlaşılmakla;

1)Yaşı büyük olduğundan dolayı hakkındaki soruşturma ayrı yürütülen ... ’in, yakalandığında elindeki poşette bulunan etiket fiyatı 19,90 TL olan beyaz renkli uzun kollu erkek gömleği aldığı yer olan ... üzerindeki ... isimli mağazayı söylemesi karşısında;

a)Gerçekten böyle bir mağaza olup olmadığının araştırılıp, var ise yetkilisinin müşteki sıfatıyla dinlenilerek böyle bir hırsızlık olayının suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olması durumunda her iki ... mağazasının mağdurlarının farklı olduğu, hırsızlık suçunda korunan hukuki yararın zilyetlik olduğu ve zilyetliklerin farklı olması nedeniyle iki farklı suçun oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması,

b)Gerçekte böyle bir mağaza olduğunun tespit edilmesi halinde, 26/08/2014 tarihli tutanağa göre muhafaza altına alınan etiket fiyatı 19,90 TL olan beyaz renkli uzun kollu erkek gömleğin akıbeti araştırılarak müştekisine iade edilip edilmediği; eylemin sübut bulması halinde yaşı büyük olduğundan dolayı hakkındaki soruşturma ayrı yürütülen ... ’in, yakalandığında elindeki poşette bulunan etiket fiyatı 19,90 TL olan beyaz renkli uzun kollu erkek gömleği aldığı yer olan ... Caddesi üzerindeki ... isimli mağazayı söylemesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine 2 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3)Yargılama gideri olarak hesaplanan 39,10 TL'den sanık ... un payına düşen yargılama gideri miktarı, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Yargılama gideri olarak hesaplanan 39,10 TL'den sanık ... un payına düşen yargılama gideri miktarı, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/64, Karar No: 2013/1455, Tarih: 23.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/64 E.  ,  2013/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2009/573-2011/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın davalılar tarafından taşınması sırasında bir kısım kaybolduğunu ileri sürerek hasar ve kayıp nedeniyle sigortalısına ödediği 1.709,44 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, fiili taşımayı ...'nin gerçekleştirdiğini, emtiaya ilişkin sigorta poliçesinin başlangıç tarihi ile emtianın gümrüğe teslim edildiği günün aynı gün olduğu yani emtiadaki hasarın fark edilerek sigortalandığını, davacı yada sigortalısı tarafından CMR Konvansiyonu'nun 30. maddesine göre hasar ihbarı yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, hasarın yetersiz, hatalı ambalaj ve yükleme hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların üst ve alt taşıyıcı oldukları, emtianın tesliminden sonra tutulan tutanakta 3 kabın harici bantlı ve ambalajı hasarlı olduğunu belirtildiği, bunun 3 kabın açılıp daha sonra kapatıldığı anlamını taşıdığı ve bunun taşıma sırasında gerçekleştiği, davalıların CMR Konvansiyonu'nun 25.maddesi delaleti ile 23/3. maddesine göre 3 kg ağırlığındaki kayıp ürünlerin 23.maddeye göre belirlenen azami sorumluluk tutarı olan 59,00 TL ile sorumlu oldukları gerekçesiyle 59.00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesinden (CMR) kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalının sınırlı sorumlu olduğu gerekçesiyle 59.00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 02/01/2009 tarihli hasar tutanağından 3 kabın harici bantlı ve ambalaj hasarlı olduğu ve bunun neticesinde bir kısım malların kayıp olduğu mahkemece kabul edildiğine ve bu kaybın davalılarca makul bir izahının yapılmadığına göre, eşyaların kaybolma hali CMR 29. maddesine göre ağır kusur teşkil ettiğinden tam tazminata hükmedilmesi gerekirken, davalının sınırlı sorumluluğuna hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5518, Karar No: 2009/883, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5518 E.  ,  2009/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 24.2.2008 Salı günü davacı ... Mim. İnş. Tah. İş. Mah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile davalı ... Oyak Sigorta AŞ. vekili ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar Avukatları dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya kasko sigortalı olan müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, hasarın tazmin edilmediğini ileri sürerek, aracın hurda değeri indirilince kalan 18.450.-YTL tazminatın, faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sigortalı aracın sürücüsünün alkollü olmasından kaynaklandığını, rizikonun teminat dışında kaldığını ve istenen tazminatın, fahiş olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği davalı tarafından ispat edilemediği için davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 1.3.2007 gün ve 2005/12316 - 2007/3821 sayılı ilamıyla, sürücüden alınan kan örneğinde 0,51 promil alkol olduğunun tespit edilmesi nedeniyle araç lastiğinin patladığı iddiasının ispatlanamadığı da gözönüne alınarak kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği konusunda yeni bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan inceleme sonunda kazanın ve hasarın, sürücünün sadece alkolün etkisi altında bulunmasından meydana geldiği benimsenerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Trafik kazası tespit tutanağında davacı aracının sürücüsü ...in direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solundaki beton bariyerlere çarpması sonucu yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği belirtilmiş, ancak sürücünün alkol düzeyi konusunda herhangi bir tespit yapılmamıştır. Sürücünün 19.9.2003 günü saat 01:01'da ...Sağlık Hastanesi'nde yapılan harici muayenesinde alkollü olduğu tespit edilmiş, ancak hastanede, kanda alkol düzeyi ölçümü yapılamadığı için sürücüden alınan kan örneği, 22.9.2003 tarihinde ...Eylül Tıp Fakültesi Hastanesi'ne gönderilmiş ve kan örneğindeki alkol düzeyi 5,1 mg/dl=0,051 promil olarak bulunmuştur. Bu oran Adli Tıp Kurumu'nun 16.5.2005 tarihli raporunda da 0,051 promil olarak belirtilmiştir. Keza, bozma sonrası alınan 21.11.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda da şahsın 22.9.2003 tarihinde 0,051 promil alkollü olup kaza anında 0,19 promil alkollü olduğu belirtilmiştir.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı" kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5.5 maddesinde; taşıtın, uyuşturucu maddeler ve KTK uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatının dışında kalacağı açıklanmıştır.

Bununla birlikte Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keşif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersizdir. Geersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi uyarınca sigortacıya düşmektedir.

O halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi uyarınca sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından mahkemece, nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda ... bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi takdirde kabulüne karar verilmes i gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz. YHGK 23.10.2002 gün, 2005/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün, 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün, 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün, 2005/11-624-713).

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; sürücünün alkol aldığı kabul edilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, başka yan etkenlerin olup olmadığı konusunda, iki nörolog doktor ile kusur uzmanı bir bilirkişiden oluşturulacak ... bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine 24.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11743, Karar No: 2021/4557, Tarih: 02.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11743 E.  ,  2021/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki itfaiye aracı ile yangın ihbarı üzerine gündüz vakti meskun mahal dışında iki yönlü hafif virajlı ve hafif eğimli yolda yokuş aşağı seyri sırasında kaza tespit tutanağı ve ekli krokinin incelenmesinden, sanığın karşı şerit içinde karşı istikametten gelen araca çarpması neticesinde, bir kişinin hayati tehlike geçirecek, vücudunda 5. derecede kırık oluşacak ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde, bir kişinin de vücudunda 4.derecede kırık oluşacak şekilde yaralanmalarına asli kusurlu hareketi ile neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, cezanın üst hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. maddenin 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 810 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 16.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6212, Karar No: 2016/9962, Tarih: 24.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6212 E.  ,  2016/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1990 yılında evlendiklerini ve bu bu evliklerinden dört çocuklarının olduğunu, çocuklarından...'nun %100 ortopedik engelli olduğunu, davalının bir süre önce evi terk ederek bir başka kadın ile birlikte yaşamaya başladığını ve eşi ile çocuklarının hiçbir ihtiyacını karşılamadığını belirterek, davacı için aylık 800 TL, müşterek çocu... için aylık 300 TL ve müşterek çocuk ... için aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili davalının başka bir kadın ile ilişkisi olduğu iddiasının gerçek olmadığını, davacının müvekkilini hakaret ve tehditler ile evden kovduğunu ve tarafların yaklaşık 1 yıldır ayrı yaşadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı için takdir edilen aylık 300,00 TL, müşterek çocuk ... takdir edilen aylık 200,00 TL , müşterek çocuk ... için takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nakası olmak üzere toplam aylık 800,00 TL tedbir nafakasının dava tarhinden itibaren geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

./..

-2-

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

./..

-2-

Somut olayda; taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacının ev hanımı olduğu, engelli çocuğu ...u için bakım parası aldığı (davacının beyanına göre aylık 790 TL) ve dört çocuğu ile birlikte yaşadığı, davalının ise toptan çamaşır alım satım işi yaptığı, bu işten aylık 3000 TL civarında gelir elde ettiği, bunun yanında aylık 900 TL emekli maaşı aldığı, ayrıca engelli çocuğu ... adına kayıtlı olan 2013 model (volkswagen passat marka) aracının bulunduğu, tarafların müşterek çocukları ... 22.02.2000 doğumlu olup öğrenci olduğu, ... ise 08.06.2010 doğumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tesbit edilen mevcut gelir durumuna göre, mahkemece davacı kadın ve müşterek çocuk ... için takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde ....nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı kadın ve müşterek çocuk Aslı lehine daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...