muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/877, Karar No: 2011/1222, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/877 E.  ,  2011/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 130 ada 4 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 4.47 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, anılan kısmın tapusunun iptali ile varsa üzerindeki mudesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda idare Mahkemesine açılan davanın reddedilerek kesinleştiği ve böylece anılan idari kıyı kenar çizgisinin taraflar açısından bağlayıcı nitelik kazandığı, yapılan uygulama sonucu uzman bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisinin idari kıyı kenar çizgisi ile çakıştığı ve buna göre çekişmeli taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve özellikle 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, çekişme konusu taşınmazın 4.47 metrekarelik kısmının kıyıda kaldığı saptanmak ve kişiler arasında görülen kadastro davasında davacı Hazinenin yer almaması nedeniyle kararın Hazine yönünden bağlayıcı olmadığı gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddiyle işin esası bakımından davalı aleyhindeki hükmün ONANMASINA.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesine 16 ve 17. maddesi ile ilave hükümler getiren 6099 Sayılı Yasada “kadastroya ilişkin işlemler sebebiyle açılan davalar neticesinde haksız çıkan tarafın yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmayacağı” öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenlemenin henüz kesinleşmeyen eldeki davada da uygulanacağı gözetilerek, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden yukarıda değinilen yasa hükümleri irdelenip değerlendirilmek suretiyle bir hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  10.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11176, Karar No: 2019/14164, Tarih: 03.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/11176 E.  ,  2019/14164 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 13/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/3, 50/1-a ve 52/1-2-3. maddeleri gereğince 580,00 Türk lirası adli paracezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2018 tarihli ve 2017/549 esas, 2018/356 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-) Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

2-) Sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 ve 50/1-a maddeleri gereği 25 gün adli para cezasına çevrilmesi ve doğrudan verilen 4 gün adli para cezası ile toplanmak suretiyle 29 gün adli para cezasına hükmolunarak sonuç cezanın anılan Kanun'un 52/1-2-3. maddeleri gereğince 580,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.03.2019 gün ve 2018-17369 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2019 gün ve KYB/2019-35224 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Hükümlü hakkında verilen sonuç cezanın adli para cezası olması karşısında tekerrür hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, hükümlü hakkında TCK.nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-) Hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. ve TCK'nın 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 25 gün hapis cezası ve doğrudan hükmolunan 4 gün hapis cezasının toplanamayacağı gözetilmeyerek, ayrı ayrı 500 TL ve 80 TL ye hükmedilmesi gerekirken toplam 580 TL ye hükmedilmesi,

2-) Hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. ve TCK'nın 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 25 gün hapis cezası ve doğrudan hükmolunan 4 gün hapis cezasının toplanamayacağı gözetilmeyerek, ayrı ayrı 500 TL ve 80 TL ye hükmedilmesi gerekirken toplam 580 TL ye hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2018 gün, 2017/549 esas, 2018/356 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümden TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 9. fıkranın ve cezaların toplanmasına ilişkin olan 5,6,7. fıkraların çıkartılarak 5. fıkranın yerine "Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nın 52/2 maddesi gereğince ve her günü takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak sanığın 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA"; 6. fıkranın yerine "Sanığın ekonomik ve diğer şahsi hallerine göre; sanığa verilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50/3. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca sanığın kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, TCK.nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanarak sanığın 500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA " cümlelerinin yazılmasına, infazın bu şekilde 500 TL ve 80 TL adli para cezaları üzerinden yapılmasına, sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3515, Karar No: 2014/5800, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3515 E.  ,  2014/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından ibraz olunun dilekçe ile "...hâkim hakkında 25.02.2014 tarihinde HSYK'ya şikayette bulunulduğundan aralarında husumet oluştuğu; ayrıca, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/184 E. sayılı kamulaştırma davasında vekil olarak vekâletname ibraz eden vekillere kalemde tebligat yapılmasının mağduriyete yol açtığı, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin emredici hükmüne rağmen hâkimin kalemde yapılan tebligatı geçerli saydığı, meşruhatlı davetiyenin kendilerine hiç tebliğ edilmediği, bu dosyada taraf olmayan ...'na elden takip yetkisi verdiğinden tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, HMK'nun 2/4. maddesi uyarınca ret talebinde bulunan davacıdan 500.- TL para cezası alınarak Hazineye gelir kaydına ilişkin verilen karar, davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından, talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nev'înin disiplin para cezası olduğu, H.M.K.'nın 42/4. maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen merci tarafından para cezasının nev'înin belirtilmemesi ve ret talebinde davalılar bulunduğundan, disiplin para cezasının da davalılara verilmesi gerekirken, davacının para cezası ile cezalandırılması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; merci kararının 2. paragrafında yer alan "davacıdan" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "ret talebende bulunan davalıların" ibaresinin; yine, "500,00.- TL" ibaresinden sonra gelmek üzere “disiplin” kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfaıyla HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10085, Karar No: 2014/16790, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10085 E.  ,  2014/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi kuruma usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29994, Karar No: 2014/11553, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29994 E.  ,  2014/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacıların daha önce dava konusu taşınmazın zemin bedeline ilişkin .... Asliye Hukuk Mahkemesinde 2011/555-2012/494 sayılı dava açtığı ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dikmen Vadisi, 1, 2, 3, 4, ve 5. etaplara ilişkin Konut ve Çevre Geliştirme projesi kapsamındaki 1, 2 ve 3. Etap çalışmalarının tamamlanıp hayata geçirildiği 4 ve 5. Etap uygulaması nedeniyle dava konusu taşınmazı da kapsayan bölgede fiilen çalışmaların başladığı, bu plan kapsamında kalıp da anlaşma sağlanan şahıslara ait tüm konutların ve dava konusu taşınmazların etafındaki yapı ve muhtesatların da yıkıldığı, bu alan içinde inşaat ve hafriyat çalışmalarının devam ettiği, muhtelif yerlerde şantiyeler kurulduğu, yapılan yıkımlar nedeniyle yolların, telefon ve elektirik hatlarının tahrip edildiği, bölgenin topografik yapısının bozulduğu, dava konusu yapı ve ağaçlardan yararlanma ve kullanma olanağının ortadan kalktığı, bu nedenle kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği tespit edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek,ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinintemyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36011, Karar No: 2021/5603, Tarih: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36011 E.  ,  2021/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzelkişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62, 52, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzelkişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... tarafından işletilen ... Oto Kiralama isimli iş yerinden ... plakalı Fiat Albea marka aracı ... adına düzenlenmiş kimlik ve sürücü belgesini kullanarak kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği ve bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamından nitelikli dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5208, Karar No: 2012/36762, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5208 E.  ,  2012/36762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanununa 6099 sayılı Yasanın 5.maddesi ile 11.01.2011 tarihinde eklenen ek fıkra hükmü nazara alındığında; 22.12.2011 günlü tebliğin usulüne uygun olduğu tespit olunmakla temyiz isteminin reddine dair 04.01.2012 gün ve 2011/572 E;613 K sayılı "ek kararda" bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın 18.01.2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair anılan 04.01.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6609, Karar No: 2010/14308, Tarih: 12.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6609 E.  ,  2010/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 5938 m2 olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmaz 480 m2 olduğu gibi, satış tarihi de, değerlendirme tarihinden yaklaşık 13 yıl öncesine ilişkindir. Ayrıca, bilirkişi raporunda bu emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra ve sadece bu gerekçe ile dava konusu taşınmazın emsalden 3,75 kat daha değerli olduğu kabul edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin; % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19437, Karar No: 2014/9705, Tarih: 15.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19437 E.  ,  2014/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2013/382-2013/751

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, Bakırköy 2. İş Mahkemesi'nin 2012/61-566 sayılı ilamında işletilecek faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihinin belirtildiğini, dava tarihi olarak Bakırköy 2. İş Mahkemesi'nin Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından bozulan 2003/1644-2008/733 sayılı ilamındaki dava tarihi olan 04.12.2003 tarihinin faiz başlangıç tarihi olarak alınması gerektiğini, ancak İcra Dairesince borçlu tarafın istemi üzerine dava tarihinin 20.01.2012 olarak kabul edilmiş olduğunu icra müdürünün hatalı kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda; faiz başlangıcı olarak dava tarihinin 04.12.2003 olarak alınmasının gerektiği belirtildiği halde bozmadan sonra verilen kararda yer alan dava tarihinin 20.01.2012 olduğu belirtilerek, dava tarihinin düzeltildiğine ilişkin tavzih veya maddi hatanın düzeltilmesi kararı da ibraz edilmediğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmiş; karar şikayetçi alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve daha sonra Yargıtay 9. Hukuk Dairesince "fazla mesai ücreti talebinin kabulü gerektiğinden bahisle" bozulan ilamda dava tarihi 04.12.2003 olup, bozmadan sonraki ilamda dava tarihinin 20.01.2012 olarak gösterilmiş olması maddi hataya müstenittir ve sonuca etkili değildir. Kaldı ki, takibe dayanak yapılan ilk ilam ihbar tazminatı yönünden bozulmamıştır. Bu durumda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366 ve 6100 sayılı HMK.'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8576, Karar No: 2007/11028, Tarih: 28.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8576 E.  ,  2007/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Uşak Vergi Dairesi tarafından 6183 Sayılı Amme  Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun hükümleri gereğince yapılan takiple ilgili olarak İcra Mahkemesine şikayette bulnulduğu ve mahkemece işin esesı incelenerek haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir. Vergi Dairesinin haczi idari bir işlemdir. Uyuşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine girdiğinden, görevsizlik nedeni ile istemin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.