muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1127, Karar No: 2020/9844, Tarih: 17.09.2020

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın polis memurlarına hakaret ettikten kısa bir süre sonra hastanede röntgen teknisyeni müşteki Şükrü Emrah Çelebiye hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret suçunun, hukuken tek bir fiille gerçekleştirildiği, sanık hakkında, TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12696, Karar No: 2017/2798, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12696 E.  ,  2017/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29852, Karar No: 2013/28148, Tarih: 05.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29852 E.  ,  2013/28148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

DAVA : Davacı, fazla mesai ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, 2005 yılının Mayıs ayından itabaren her yıl yenilenen sözleşmelerle Etimesgut İlçe Mili Eğitim Müdürlüğü bünyesinde 657 sayılı kanunun 4/C maddesin tabi sözleşmeli personel olarak görev yaptığını, 2009 yılı içinde Ali Suavi İlköğretim Okulunda görevlendirilene kadar Zekiye Güdüllü İlköğretim Okulunda çalıştığını, bu okulda çalıştı süre içersinde fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili kurum arasında 23.01.2007-15.07.2009 döneminde 2005/14538 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde geçici personel hizmet sözleşmesi yapıldığını, kararın 5. maddesinde çalışma saatlerinin düzenlediğini, bu maddeye göre ilgilinin çalışma saat ve sürelerinin belirlenmesinde devlet memurları için tespit edilen çalışma saat ve sürelerinin dikkate alınacağını, ancak ilgilinin kendisine verilen görevleri çalışma saatlerine bağlı olmaksızın sonuçlandırmak zorunda olduğunu ve bu çalışmalarının karşılığında ek ücret ödenmeyeceğini, bu nedenle davacının talebinin yersiz olduğu gibi zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesine tabi sözleşmeli personel olduğunu, taraflar arasındakiilişkinin statü hukukuna tabi olduğu, ancak davalı ve tanık beyanlarından ayrıca çizelgelerden de anlaşıldığı üzere davacının kendi işi dışında Zekiye Güdüllü İlköğretim okulunda yeterli hizmetli olmaması nedeniyle şirketle anlaşılarak alınan hizmetlilerin çalıştırılmayıp işten çıkartılması sonrasında bunların yerine okul aile birliğinin istihdamı ile ayrıca iş yaptığı okul aile birliğinin ve söz konusu okulun tüzel kişiliğinin bulunmadığı, bu nedenle ödenmeyen ve bilirkişi raporu ile tespit edilen fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.   Karar, davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesindeki geçici personel niteliğinde olduğu, 657 sayılı kanunun 4/C maddesinde geçici personel “1 yıldan az süreli veya mevsimlik hizmeti olduğuna, Devlet Personel Dairesinin ve Maliye Bakanlığının görüşlenne dayanılarak Bakanlar Kurulunca verilen görevlerde belirilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan işçi sayılmayan kimseler “olarak tanımlandığı, davacının geçici personel hizmet sözleşmesi ile çalıştığı ve 657 sayılı Kanun'un 4/C kapsamında olduğu dolayısıyla davacının statüsünde çalışanların davalarına İdari Yargıda bakılması gerektiğinden mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/17770, Karar No: 2015/30232, Tarih: 02.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17770 E.  ,  2015/30232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu şirket tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu şirketin, yasal süre içerisinde imzaya itiraz ederek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlu şirket yetkilisi ...'ın İİK'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiye tebliğine rağmen duruşmaya mazeretsiz katılmadığı gerekçesiyle imzaya itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, İİK'nun 170/3. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı içeren ihtarlı davetiyenin borçlu şirket yetkilisine, muhatabın işe gittiğinin komşusu 53 nolu evin beyanıyla anlaşılması üzerine evrakın mahalle muhtarına teslim edildiği, 2 nolu haber kağıdının kapısına yapıştırılıp 53 nolu eve haber verildiği şerhi ile tebliğ edildiği görülmekte olup, borçlunun temyiz dilekçesinde davetiye tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir.

Bu durumda, davetiyenin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmek istendiği, ancak bu tebligatta, tebliğ memuru tarafından, beyanına başvurulan ve imzadan imtina eden komşunun ad ve soyadının belirtilmediği, haber bırakılan komşunun kim olduğunun tevsik edilmediği görüldüğünden, tebliğ işlemi, Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliği'nin 30. ve 35. maddeleri hükümlerine uygun yapılmamış olup usulsüzdür.

O halde mahkemece borçlu şirket yetkilisine usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, borçlu şirket yetkilisi ...'ın takipte ve davada taraf olmamasına rağmen, mahkemece gerekçeli karar başlığında davacı olarak gösterilmesi, maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ : Borçlu şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25225, Karar No: 2017/28644, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/25225 E.  ,  2017/28644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil, fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda Mahkemece fazla mesai ücreti alacağı hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda taraf tanık beyanları, davacının işe giriş çıkış saatlerine ilişkin talebi ile sınırlı kalınarak ve yılın sadece altı aylık yaz dönemi yönünden haftanın altı günü 08:30-20:30 arası birbuçuk saat ara dinlenme ile haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı, 15 Ekim-15 Mart arası altı aylık kış döneminde ise haftalık kırkbeş saati aşan çalışması bulunmadığı kabulü ile hesaplanmıştır.

Taraf tanık beyanları, yapılan işin niteliği ve özellikle davacının şantiye çalışmaları da yaptığının anlaşılmasına göre davalı işyerinde yaz-kış ayrımına gidilmesi isabetli olmamıştır. Davacının işyerinde yıl boyunca haftanın altı günü 08:30-20:30 arası birbuçuk saat ara dinlenme ile haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Taraf tanık beyanları, yapılan işin niteliği ve özellikle davacının şantiye çalışmaları da yaptığının anlaşılmasına göre davalı işyerinde yaz-kış ayrımına gidilmesi isabetli olmamıştır. Davacının işyerinde yıl boyunca haftanın altı günü 08:30-20:30 arası birbuçuk saat ara dinlenme ile haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Takas, borcu sona erdiren sebeplerden biridir. Takastan bahsedilmek için, her şeyden önce iki ayrı kimsenin karşılıklı olarak birbirlerinden alacaklı olmaları gerekir. Henüz doğmamış veya takas anında sona ermiş alacaklar takas edilemez.

Takas, karşılık dava olarak ileri sürülebileceği gibi, def'i olarak da ileri sürülebilir. Takasın def'i olarak ileri sürüldüğü davada, takas ve mahsup sonucu kalan ve hüküm altına alınan miktar üzerinden yargılama harcı alınacak, takas ve mahsup def'i sebebi ile reddedilen miktar üzerinden ileri süren yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine karar verilecektir.

Somut olayda, Mahkemece, davacıya yapılan 5.000,00 TL’lik banka havalesinin neye ilişkin olduğu belirtilmediği gibi davalı tarafça bu havalenin sehven yapıldığı ifade edildiği ve davalı tarafından cevap dilekçesinde takas def'i ileri sürülmemesine rağmen, re’sen dikkate alınarak mahsup yapılması hatalı olup, karar bu yönü itibari ile de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5928, Karar No: 2022/1952, Tarih: 12.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/5928 E.  ,  2022/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. Maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi gereğince temyiz incelemesi sonrasında dosyanın gönderildiği İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde kendiliğinden gelerek devriye görevi yapan polis memurlarına "ağabey ben PKK gençlik kolları başkanıyım, kandilde suikast eğitimi aldım, Diyarbakır'ın Sur ilçesinde güvenlik güçleriyle çatışmaya girdim, ancak artık teslim olmak istiyorum" şeklindeki beyanı, müdafi eşliğinde kollukta alınan "Hakkari Çukurca karayolundan kırsal alana gittim, silah ve ideolojik eğitim aldım, Diyarbakır Sur ilçesinde hendeklerin başında nöbet tuttum, herhangi bir güvenlik görevlisinin olmadığı yere doğru ateş ettim" şeklinde beyanlarda bulunan sanığın anlattığı tarihlerde kullanımında olan GSM hat/hatlarının kamu kurum ve kuruluşlarından araştırılarak tespiti ile HTS baz karşılaştırılmasının yaptırılması, sanığın anlatımlarına konu olayların ilgili kolluk birimlerinden araştırılarak ilgili kolluk birimlerine sanığın Diyarbakır Sur ilçesinde meydana gelen hendek olaylarında yer alıp almadığı sorulup araştırılarak, sonucuna göre gerekirse sanık hakkında TCK 302/1 maddesinde düzenlenen "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma" suçundan kamu davası açılması sağlanıp hukuki durumun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-Gerekçeli kararda "sanık 9. Sulh Ceza Hakimliğindeki sorgu ve savunmasında" başlığı altında dosya ile ilgisi bulunmayan başka bir şahsa ait savunmanın yazılması,

3-Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18­78 sayılı kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadale bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu yasa dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, örgüte üye olma, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme veya örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçlarında etkin pişmanlık, şahsi cezasızlık veya cezadan indirim yapılması gereken haller olarak kabul edilmiştir.

Şahsi cezasızlık nedeni olarak; sanığın amaç suçun işlenişine iştirak etmeksizin, hakkında bir soruşturma başlamadan önce örgütten gönüllü olarak ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi (TCK’nın 221/2 maddesi), hakkında soruşturma başladıktan sonra, gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili samimi ve faydalı bilgi vermesi (TCK’nın 221/4 maddesinin ilk cümlesi), yakalandıktan sonra pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının önemli ölçüde yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi (TCK’nın 221/3 maddesi) hallerinde sanık hakkında cezaya hükmolunmayacaktır.

Amaç suça elverişli vahim nitelikte sayılan eylemler gerçekleştirilmeden yakalanan, örgüt kuran, yöneten, örgüte üye olan, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek isteyerek yardım edenlerin örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi vermesi halinde ise cezadan indirim yapılacaktır (TCK’nın 221/4 maddesinin ikinci cümlesi).

Kanun vazıının, etkin pişmanlığı şahsi cezasızlık sebebi olarak kabul ettiği durumlarda, örgütten ayrılma veya güvenlik güçlerine teslim olma bakımından “gönüllülük” esasını benimsediği görülmektedir. Gönüllülük, Türk Dil Kurumu sözlüğünde; “bir iş yapmayı hiçbir yükümlülüğü yokken üstlenen” olarak tanımlanmıştır.

Örgütten ayrılma bağlamında gönüllülük,örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde kalması imkanını ortadan kaldıran veya zorlaştıran bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle gönüllü olarak örgütten ayrılmasıdır. (Ersan Şen - H. Sefa Eryıldız, Suç Örgütü 2018 Baskı syf346)

Güvenlik güçlerine teslim olma bakımından gönüllülük kavramına gelince; Pişmanlık ve gönüllülük failin psikolojik dünyasıyla alakalı ve son derece soyut kavramlar olması nedeniyle sanığın “gerçek ve samimi” bir pişmanlık duyup duymadığı veya gönüllü olup olmadığının tespiti fevkalade zordur. Suç sonrasında ki tutum ve davranışların belli ölçüde cezadan kurtulma düşüncesine dayanması son derece insani bir durumdur (Baba, Türk Ceza Hukukunda Etkin Pişmanlık 2013 baskı

syf 98). Bu nedenle aslında saptanmaya çalışılacak olan, failin salt cezadan kurtulma

saikiyle değil fiilin yarattığı haksızlığı gidererek legaliteye dönme düşüncesiyle hareket edip etmediği hususudur ki bu da ancak kişinin dış dünyaya yansıyan davranışlarıyla belirlenebilir.

syf 98). Bu nedenle aslında saptanmaya çalışılacak olan, failin salt cezadan kurtulma

saikiyle değil fiilin yarattığı haksızlığı gidererek legaliteye dönme düşüncesiyle hareket edip etmediği hususudur ki bu da ancak kişinin dış dünyaya yansıyan davranışlarıyla belirlenebilir.

Yakalamanın yasal koşulları oluştuğunda hakkında usulüne uygun olarak düzenlenmiş yakalama müzekkeresine istinaden yakalanan ya da kanunda öngörülen şartlar gerçekleştiği için yakalama müzekkeresi olmaksızın yakalanan faillerin etkin pişmanlıkta bulunmaları halinde, diğer şartlar da gerçekleşirse cezada indirim uygulanması gerekecektir. Bu durumda bir gönüllü teslimden bahsetme imkanı olmadığı açıktır.

Suç işleyen ya da suç şüphesi ile takip edilen/soruşturulan kişilerin belli ölçüde yakalanma korkusu taşıyacağının doğal bir durum olduğu da gözetildiğinde, kural olarak gıyabında düzenlenmiş yakalama emri bulunsa da kendiliğinden/gönüllü olarak teslim olup örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi vermesi halinde TCK’nın 221/4 maddesinin birinci cümlesinin uygulanması gerekecektir. Ancak örgütsel faaliyetlere devam ederken hakkında soruşturma açıldığını ve yakalama müzekkeresi düzenlendiğini bilmesine rağmen bu soruşturmayı sonuçsuz kılmak için kaçan failin makul olmayan bir zaman sonra gelip teslim olmasının gönüllü teslim olarak kabul edilmesine de yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; hakkında herhangi bir soruşturma olmayan sanığın 27.12.2015 tarihinde kendiliğinden kolluk kuvvetine başvurarak, etkin pişmanlık kapsamında ifade verdiğinin anlaşılması karşısında; örgütten ayrılarak kendiliğinden teslim olan ve örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun bilgiler verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/2. cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uygulanarak ”ceza verilmesine yer olmadığına” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11923, Karar No: 2024/7828, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11923 E.  ,  2024/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/731 E., 2022/729 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI: 2022/İHK-39219

DAVA TARİHİ: 09.12.2021

HÜKÜM/KARAR: Davalı İtirazının Kısmen Kabulü / Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI: K-2022/114047

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın, davacının yolcusu olduğu minibüs ile çarpmasıyla oluşan 03.03.2021 tarihli trafik kazası sonucunda davacının malul kaldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 53.877,06 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinden sorumluluklarının olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, rapor ücretinin dolaylı ücret olması nedeni ile poliçe teminatı içerisinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurucunun geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile malul kaldığı, davalı ... şirketinin kazaya karışan aracın ZMMS poliçesi uyarınca işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlenmesi nedeni ile sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 53.877,06 TL tazminatın 24.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; şirkete eksik evrakla başvuru yapılması nedeni ile başvurunun dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı tanzim edildiğini, davacının emniyet kemeri takmaması nedeniyle ortak kusur indirimi yapılması gerektiğini, tarifeye göre hesaplanacak vekalet ücretinin beşte birine hükmedilmesi gerektiğini savunarak, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.