muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4412, Karar No: 2012/6079, Tarih: 18.04.2012

iddianamenin düzenlendiği 23.12.2009 tarihine kadar suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık dava zamanaşımın gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla tüm sanıkların beraatlerine hükmolunması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımı ile aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının beraat kararı verilen hüküm yönünden suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 23.12.2009 tarihine kadar, Pasifik Ajans firması adına 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemesi suçları ile ilgili olarak da suçların işlendiği 31.12.2002-31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 maddesindeki asli ve aynı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında Doğu Ajans ve sanık ... hakkında Lider Büro hakkındaki davaların mükerrer olduğundan reddi hükümlerine yönelen katılan vekilinin, sanık ... hakkında Doğu Et firmasının düzenlediği sahte faturalar ile ilgili mahkumiyet hükümleri, tüm sanıklar hakkında Pasifik Ajansının 2004-2005-2006 takvim yıllarında düzenlediği sahte faturalar ile ilgili mahkumiyet hükümlerine yönelen sanıklar ve müdafilerinin ve sanık ... hakkında Doğu Et firması ile ilgili kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1-Sanık ... hakkında Doğu Ajans firması ile Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/1049 esas, sanık ... hakkında Lider Büro ile ilgili Şişli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/657 esas sayılı dava dosyaları ve ekindeki vergi suçu ve vergi inceleme raporları ile tüm belgeler getirtilip duruşmada incelenerek özetleri duruşma tutanağına geçirilmeden, denetime olanak sağlaması bakımından onaylı birer sureti dosya arasına alınmadan, davaların, konusunun ve suç tarihlerinin aynı olup olmadığı kesin surette saptanmadan adı geçen mahkemelerden iddianamelerin birer sureti getirtilerek yazılı şekilde temyize konu davaların mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında birleştirilen Şişli Asliye Ceza Mahkemesi'nin

30.12.2010 gün ve 2010/1227 esas, 2010/1335 karar sayılı dosyasında düzenlenen 25.11.2010 gün ve 2010/29529 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek iddiası ile kamu davası açılmasına, davanın sanığın eski eşi ... ...’ın mahkumiyeti ile sonuçlanan Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin suç ihbarı üzerine açılıp ... hakkında düzenlenen 22.10.2008 günlü vergi tekniği raporunda 2003-2004-2005 takvim yıllarında yetkilisi olduğu Doğu Et firmasının sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesine, sanık hakkında düzenlenen iddianamede de bu suçlara katıldığının iddia olunmasına karşın ... hakkında düzenlenen anılan raporda mükellefiyetin 31.07.2004 tarihinde re'sen terkinedildiğinin, raporun ikinci sayfasında belirtilen 13 firmaya en son 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlendiğinin belirtilmesine rağmen adı geçen sanık hakkındaki dosyada düzenlenen 08.06.2010 günlü ek bilirkişi raporunda 2004 yılında 175 adet, 2005 yılında 112 adet fatura düzenlendiğinin belirtilmesine, bu tespitlerin adına fatura düzenlenenlerin Ba ve Bs formlarından tespit edildiğine yer verilmesine, ancak faturaların tarihleri ile kime düzenlendiğinin belirtilmemesine, ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde suç tarihlerinin Ba ve Bs formlarının kullananlarca vergi dairelerine bildirim tarihleri suç tarihi kabul olunarak hüküm kurulduğunun, ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun Ek 6,7 de fatura tarihlerine yer verilmemesine, 3 ayrı takvim yılından kamu davası açıldığı halde sanık ... hakkında hangi takvim yıllarından mahkumiyet hükmü kurulduğunun da kararda belirtilmemesine göre, iddianamenin 25.11.2010 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesindeki asli zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanabilmesi bakımından hangi takvim yıllarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu ve hangi tarih ve tutarlı faturaların kimlere düzenlendiği araştırılıp gerekçeye yansıtılmadan 3 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan dava sonunda iki kez denilmek suretiyle hüküm kurulması ve suç tarihleri kesin olarak saptanmadan ve lehe yasa değerlendirmesi yapılıp yapılmayacağı da irdelenmeden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi,

3-16.03.2009 tarih ve 2009/6784 esas nolu iddianamede Şişli Vergi Dairesinin 7220350413 vergi numaralı mükellefi olan Pasifik Ajans firmasının yetkilileri ya da fiili sorumluları olan sanıkların 2004-2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunmasına, sanık ...’ın 2005 yılı ocak ayında başka suçlardan cezaevine girdiğini, savunmasında bahsi geçen cezaevlerinde belirttiği tarihlerde yattığını, şirketle ilgili bütün işlerin Yakup tarafından yürütüldüğünü savunmasına, sanık müdafiinin de temyiz dilekçesinde sanığın 01.01.2005-Nisan 2007 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğunu belirmesine, sanık ...’ın ve ...’un olaylarla ilgisi bulunmadığını savunmalarına karşın sanık ...’un şirketteki hissesini 2005 yılında ...’a devrettiğini, ...’un şirkette küçük hissedar olmakla birlikte yönetimiyle ilgilenmediğini, şirketin bütün işlerinin ... tarafından yürütüldüğünü, ...’ın ise şirketin alım-satımı ile ilgilendiğini, 2005 yılında zarar ettiklerinden kapatmak zorunda kaldıklarını, şirketin faturalarının başkaları tarafından bastırılıp kullandıklarını mali polisten duyduklarını savunmasına, vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporuna göre suça konu edilen faturanın VEDOP sorgulamasında tespit olunup, ancak tarih ve no'larının belli olmamasına göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların fiili sorumluluklarının tespiti bakımından; "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba ve Bs" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formlarda adı geçen suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması, 17.07.2007 gün ve 2007-424724 sayılı vergi tekniği raporunda bahsedilen ek 99 listede belirtilen vergi suçu ve vergi inceleme raporları da getirtilip, faturaların sanıkların kurdukları kendi paravan şirketleri dışındaki kişi ve firmalarca kullanıldığının saptanması halinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanıkları tanıyıp tanımadıkları, faturaların sanıklardan hangisi tarafından düzenlendiği saptanıp, sanık ..

...’ın hangi tarihlerde cezaevinde bulunduğu araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bu deliller de irdelenip her birinin fiillerin oluşumundaki rolleri ve önemi ile suçların oluşumundaki katılımları tartışılıp sonucuna göre her bir sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kararı verilmesi,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Her takvim yılı için suç tarihleri kesin surette saptanıp; 2004 ve 2005 (01.06.2005 tarihinden sonra düzenlenen fatura varsa) takvim yılları için 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümleri 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak kararın gerekçe bölümünde eylemlere ayrı ayrı uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve her takvim yılından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve tüm yıllar için 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması şeklinde hüküm kurulması,

b-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere,“sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, esasen mahkemenin gerekçesinde de açılan davaya uygun olarak suçların sahte fatura düzenlemek olarak kabul olunmasına karşın hüküm fıkrasının gerekçe ve oluşa uygun kabulle bağdaşmayan şekilde “sahte fatura ve belgeleri düzenleyerek kullanmak” şeklinde tesis edilmesi,

c-Suçun sabit olması halinde düzenlenen belge sayısı ile miktarları nazara alınarak alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı olarak hükmün gerekçe başlığında suç tarihleri açık olarak yazılmayıp yıl olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafilerinin ve sanık ... hakkında Doğu Et firması ile ilgili olarak ve mükerrer davalar nedeniyle red kararları yönünden katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanık ... hakkında Doğu Et firması dışındaki tüm sanıklar ve suçlar yönünden sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1588, Karar No: 2016/3224, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/1588 E.  ,  2016/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde klima teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin, servis müşterisinin şikayeti üzerine kendi adına iş almaya çalıştığını öğrenmeleri nedeniyle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışı nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı nedenle feshini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda, dosyadaki beyanını mahkeme huzurunda tekrar eden davalı tanığı ... ’in beyanına göre davacı, servis müşterisinin kendisine yaptığı arıza bildirimini işverene bildirmeden, işi kendi başına yapmayı teklif etmiş, üstelik bu sırada işverenin bu işi daha pahalı yapacağı, kendisinin ucuza halledebileceğini de söyleyerek işvereni ve işyeri hakkında kötü bir imaj yaratmıştır. Bu, doğruluk ve bağlılığa uymayan bir davranıştır ve işverene davacının iş akdini haklı nedenle fesih hakkı verir. Ancak tanık beyanının yer aldığı tutanak düzenleme tarihini içermemektedir. Sadece 26.06.2009 tarihinde olayın meydana geldiğinden bahsedilmektedir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, tanığın yeniden mahkemeye çağrılarak, olayın olması üzerine servise aynı gün mü yoksa daha sonraki bir tarihte mi gittiğini tam olarak belirlemek ve buna göre yasada düzenlenen 6 iş günü içinde iş akdinin feshinin gerçekleşip gerçekleşmediğini tespit etmektir. Eğer hak düşürücü süre içinde yapılmış ise, fesih, işverenin haklı nedenle feshi olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken olaya uymayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1125, Karar No: 2007/2892, Tarih: 20.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1125 E.  ,  2007/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı babası M..Z...’ın kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak çekişme konusu 6 parça taşınmazını kızı E..’nin eşi olan davalıya satış göstererek devrettiğini, kalan malvarlığını ise yine E,,,nin çocuklarına vasiyet ettiğini, murisin kendisine hiç mal bırakmadığını ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satışların gerçek olduğunu, murisin hacca gitmek için tarlalarını satışa çıkardığını, yabancıya gitmesin diye satın aldığını bildirip davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, davacının satışın muvazaalı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ...ve ..parsel sayılı taşınmazların davacının miras bırakanı Mustafa Zorbozan'a ait iken 28.12.1973 tarihli akitle, yine ...parsel sayılı taşınmazını ise 17.8.1975 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı damadına temlik ettiği görülmektedir.

Davacı, anılan işlemlerin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürmüş ayrıca aynı amaçla murisin kalan tüm malvarlığını davalının çocukları olan torunlarına vasiyet ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Ne varki mahkemece iddia çerçevesinde hükme elverişli olacak nitelikte bir araştırma ve inceleme yapıldığı söylenemez.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

.

.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın dava dışı kişilere yaptığı temliklerle ilgili davacı tarafından açıldığı bildirilen Bolu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/81-Esas sayılı tenkis dosyasının getirtilip incelenmesi yukarda değinilen ilkelerde gözetilmek suretiyle yaptığı temliklerin ve vasiyetnamenin bir bütün halinde değerlendirilmesi ve bu suretle miras bırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanmaya çalışılması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğuşekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

kundu.26.4.2006 HA.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/13786, Karar No: 2017/18457, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13786 E.  ,  2017/18457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.