muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2094, Karar No: 2021/12529, Tarih: 20.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2094 E.  ,  2021/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığına ilişkin borç bildirim belgesinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin boşanma tarihinin 2003 yılı olup boşanma tarihinden 13-14 yıl sonra davacıya borç bildirim belgesinin gönderildiğini, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, borç bildirim belgesine karşı süresinde davalı kuruma itiraz ettiklerini, kurumca itirazın kabul edilmediğini, davacının eşinden sadakatsizlik nedeni ile boşandığını, boşandıktan sonra ayrı evlerde yaşadıklarını, müşterek çocuklarının düğün, doğum gibi özel günleri veya akraba düğün cenazeleri dışında davacının eşi ile bir araya dahi gelmediğini, davacının eşinin uzun yıllarını memleketinde geçirdiğini, diğer zamanlarda çocuklarının evinde kaldığını, davacının boşanmalarından 13 yıl sonra 08/03/2016 tarihinde eski eşi ile tekrar evlendiğini, davacının eşi ile tekrar evlenmemiş olsa idi babasının emekli maaşını almaya devam edecek olduğunu, ancak davacının eşi ile beraber yaşamak için resmi nikah ile tekrar evlendiğini ve maaşının kesilmesini de göze aldığını, bu evlilikten önce kurumca muvazaalı boşanma ile ilgili herhangi işlem yapılmadığını belirterek davacıya gönderilen borç bildirim belgesi işleminin iptalini ve borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı kurum vekili, davacı hakkında kurum müfettişlerince 31/10/2016 tarihinde denetim ve alınan ifade doğrultusunda rapor düzenlendiğini, müvekkili kurum işleminin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-Davacının istinaf isteminin reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-Davacının istinaf isteminin reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki davada, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de; verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı bulunmuştur. Davacının 31.07.2014 tarihine kadar kayıtlı adresi olan "Sultangazi 50. Yıl Mah. 2157 Sok. No:32/1 Sultangazi/..." adresinde Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan 09.10.2017 tarihli araştırmada, bu adreste davacının oğlu Öznur ve gelini Nermin'in yaşadığı, yine aynı adreste 30.01.2018 tarihinde yapılan araştırmada davacı ve eski eşinin 2002 yılından beridir ayrı oldukları, 2008-2016 tarihleri arasında davacı ...'in oturduğu ancak eski eş Zeynel'in hiç oturmadığının tespit edildiği"nin belirtildiği, davacının 31.07.2014 tarihinden sonra kayıtlı olan aynı mahallenin 2148 Sokak No:6/2 adresinde yapılan 29.03.2018 tarihli Emniyet araştırmasında ise; davacının eşinin boşandıktan sonra yalnız yaşadığı, çocuklarının ara sıra gelerek yanında kaldığı belirtilmiştir. Yine, davacının boşandığı eşinin 05.01.2012 tarihine kadar kayıtlı olan aynı mahallenin "2096 Sokak No:19/2" adresinde yapılan 31.07.2019 tarihli araştırmada, şahsın tanınmadığının belirtildiği, boşandığı eşin 05.01.2012 tarihinden sonra kayıtlı olan aynı mahallenin 2100 Sokak'ta bulunan adresinde şahsın tanınmadığının belirtildiği, davacı ile boşandığı eşinin 25.03.2016 tarihinde yeniden evlenmelerinden hemen önce eşin 09.02.16 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu "Güneştepe Mah. Soğanağa Sok. Anıl Sitesi No:15 İç Kapı No: 6 Güngören/..." adresinde yapılan 08.02.2019 tarihli araştırmada, davacı ve eski eşinin 5 yıl önce belirtilen adreste yaklaşık 1 yıl beraber yaşadıkları, sonra boşandığı eşiyle beraber adresten taşındıkları"nın belirtildiği görülmüştür. Ayrıca, 31.10.2016 tarihli denetmen raporunda, davacının 31.07.2014 tarihine kadar kayıtlı adresi olan "Sultangazi 50. Yıl Mah. 2157 Sok. No:32/1 Sultangazi/..." adresinde yapılan denetimde davacının gelini Nermin'in, davacı ve boşandığı eşinin köyde birlikte ikamet ettiklerini imzalı beyanıyla belirtmesi üzerine bu defa 10.05.2017 tarihli yeni bir denetmen raporu düzenlendiği ve bu defa ... Koyuhisar Ballıca Köyü Doluca Mezrası'nda davacının boşandığı eşiyle yeniden evli olduğu anlaşılan 29.03.2017 tarihinde araştırma yapıldığı ve alınan imzalı tanık beyanlarında davacının, boşandığı eşiyle karı koca oldukları, yaklaşık 3 yıl önce ...'a gittikleri, yazları karı koca bu mezrada kaldıkları, kışları ...'a gittiklerinin ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, yapılan emniyet araştırmalarında davacı ve eşinin boşandıkları dönemde birlikte ve ayrı yaşadıklarına dair tespitler yapıldığı ve birlikte yaşama olgusunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmadığı anlaşılmakla; davacı ve eşinin boşandıkları dönemde ...'daki adreslerinde (50. Yıl Mah. ve Güneştepe Mah.) ve Doluca Mezrası mevkiindeki köy/mahalle muhtar ve azaları dinlenmeli, davacı ve eşine ait ihtilaflı döneme ilişkin medula/Aile Hekimliği kayıtları getirtilerek tedavi belgeleri değerlendirilmeli, davacı ve eşinin boşandığı dönemde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ile başka yardım kuruluşlarından yardım alıp almadıkları araştırılarak, yardım almış olmaları halinde buna ilişkin durum tespit tutanakları celbedildikten sonra, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oylarıyla ve oyçokluğuyla 20.10.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2003 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davacı kadına babadan yetim aylığı bağlanmış ve 2016 yılında evlenmesi ile kesilmiş, kurumca evlenmeden önce fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2016 yılı ödenen aylıklar için borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi Davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun onama gerekçelerine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/2126, Karar No: 2011/18616, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2126 E.  ,  2011/18616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu kurumun gerçekleştirdiği fuzuli tahsilatın geri alınması için genel haciz yoluyla yapılan takipte borçlu tarafından takibe itiraz edilmiş, alacaklılar tarafından mahkemeden itirazın kaldırılması talep edilmiştir.

İİK'nun 68.maddesine göre; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir."

Alacağın tahsilinin ve miktarının tespitinin yargılamayı gerektirmesi durumunda itirazın kaldırılması için icra mahkemesine başvurulamaz.

Somut olayda; alacaklı tarafın dayandığı Ankara 15. İş Mahkemesinin 2003/510 E. – 2004/1649 K.sayılı kararı ve bu kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin Yargıtay ilamı "Türkiye'de ki yurt içi çalışması ve 01.06.1993-30.09.2000 tarihleri arasında 2147 Sayılı Yasaya göre yapılan borçlanmasına göre murisin yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, 01.10.200.. tarihinde öldüğü 19.10.2002 tarihine kadar murisin 3201 Sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanmasına göre yaşlılık aylığı almasına, ölüm tarihinden sonra davacının, murisin bu aylığından dönüşen ölüm aylığına hak kazandığının tespitine” ilişkin olup tespit ilamları eda hükmü ve likit bir miktar içermediğinden İİK.nun 68.maddesinde sayılan belgelerden de değildir.

Buna göre, alacağın miktarı ve tahsil edilip edilemeyeceği ile ödeme iddiaları genel mahkemede yargılamayı gerektirdiğinden icra mahkemesince itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasını inceleyerek hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10671, Karar No: 2011/1370, Tarih: 15.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10671 E.  ,  2011/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı...., davaya konu 71 nolu parselde tapu paydaşı olması sebebiyle, 6.9.2001 günlü davalıya yapılan pay satışının iptalini ve adına tescilini talep etmiştir. Yine davaya konu taşınmazdaki diğer paydaşlar....le .... de, 25.12.2001 tarihli dilekçe ile davaya katılmışlar ve davalı adına olan payın önalım hakkı sebebiyle iptalini ve adlarına tescilini talep etmişlerdir. Davacı ve müdahil davacılar kendilerini yargılamada vekil ile temsil ettirmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında 10.7.2002 tarihli oturumda, davacı vekili ile müdahil davacılar vekilinin huzurunda duruşma 14.8.2002 tarihine ertelenmiş ise de 14.8.2002 günlü oturuma sadece davacı vekili katılmış, müdahil davacılar vekili mahkemeye herhangi bir mazeret bildirmemiş ve duruşma 9.10.2002 tarihine ertelenmiştir. Ancak bu tarihli duruşmada bu defa yargılamaya müdahil davacılar vekili katılmış duruşmaya başkaca gelen olmamış, davacı vekili herhangi bir mazeret bildirmemiştir. Bu durumda 14.8.2002 tarihli celsede dava müdahil davacılar yada vekilleri olan Av. .... tarafından takip edilmediğinden HUMK.'nun 409. maddesi gereğince müdahil davacılar yönünden yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, 9.10.2002 tarihli celsede de davacı yada davacı vekili Av. .... tarafından dava takip edilmediğinden, iş bu davacı yönünden de HUMK.'nun 409 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu hususlar üzerinde durulmadan, davaya devam olunarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20740, Karar No: 2017/6580, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20740 E.  ,  2017/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3194, Karar No: 2024/725, Tarih: 06.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3194 E.  ,  2024/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2023/138 Esas, 2023/167 Karar sayılı kararları ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıkların eylemi fikir ve eylem birliği içinde planlayarak ve vahşice işlediklerine, nitelikli halden takdiri ve yasal indirim uygulanmaksızın cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin azami miktarda uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların eylemi fikir ve eylem birliği içinde planlayarak ve vahşice işlediklerine, nitelikli halden takdiri ve yasal indirim uygulanmaksızın cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin azami miktarda uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların enişteleri olan maktul ile aralarında dava konusu olaydan bir yıl önce düğünde olaylar yaşandığı, bu nedenle tarafların aralarında husumet bulunduğu, küs oldukları ve görüşmedikleri, olay günü maktulün, eşi katılan ...'i ... ziyareti için babasının evine bıraktıktan sonra sanıkların yaylasının bulunduğu bölgeye geçtiği, bölgede dolaştığı, sanık ...'ın eşi E.K.'nin dışarıya çıktığında evlerine yaklaşık 50-100 metre mesafede maktulün yeşil renkli aracında müzik dinlediğini gördüğü, eşine bu durumdan bahsettiği, sanık ...'ın da "buraya gelecek cesareti nereden bulmuş" diyerek dışarıya

çıktığı, eve tekrar girerek üzerini giyindiği, ne olur ne olmaz düşüncesi ile silahını ve 5-6 mermiyi yanına alarak aracına bindiği, eniştesinin bu sırada uzaklaştığı için görüş mesafesinden çıktığı, sanık ...'ın da taraflar arasında bir sıkıntı çıkmaması için kardeşinin aracına bindiği, maktulün kullandığı aracı takip etmeye başladıkları, yaklaşık 100 metre gittikten sonra aracın önüne geçerek eniştelerinin aracını durdurdukları, araçtan inerek eniştelerinin aracına yaklaştıkları, sanık ...'ın maktule neden geldiğini sorduğu, sanık ...'ın beyanlarına göre maktulün önce "burası yol ben geçerim" dediği, daha sonra ise "karını almaya geldim" dediği, sanık ...'ın maktulün elinde bıçak olduğunu görünce araçtan inmesini engellemeye çalıştığı, maktul elindeki bıçağı sallayınca sanık ...'ın aracın kapısını bıraktığı, maktulün araçtan indikten sonra sanık ...'a doğru bıçağı savurduğu, bıçağın sanık ...'ın sol koluna geldiği, bıçağı sallamaya devam edince sanık ...'ın silahla ateş ederek maktulü öldürdüğü, cesedin yaylalarının yakınında bulunması halinde kendilerinin öldürdüğü anlaşılabileceğinden maktulü kendi aracının arka koltuğuna koydukları, maktulün aracını sanık ...'ın kullandığı, ... İlçesi ... Mevkiine kadar geldikleri, burada kaza sebebiyle maktulün öldüğünün düşünülmesi amacıyla bayırdan aşağıya aracı bıraktıkları, ertesi gün aracı köylülerin bulduğu, kaza olduğunu düşünerek kolluk güçlerine haber verdikleri ancak maktulün ateşli silah yaralanması sonucu öldüğü anlaşılmakla kamu davasının açıldığı belirtilmiştir.