muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2872, Karar No: 2014/9824, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2872 E.  ,  2014/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HALFETİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2009/399-2012/167

Taraflar arasında görülen tapu iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Mehmet Dağlı'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, mirasbırakan Salih 02.05.2008 tarihinde öldüğü geride mirasçı olarak davacılar Saide, Feride, Mehmet ve Emine ile davalı Aynizeliha ve dava dışı Hatice'yi mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın dava konusu 876 parsel sayılı taşınmazı 29.4.1988 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği, davalının 02.02.1995 tarihinde dava dışı Sait Yıldırım'a onun da tekrar davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, tapu kaydına dayanılarak açılan bir iptal davasında, ayrıca tescil isteğinde bulunulmamış olması iptal davasının reddi için başlı başına bir sebep teşkil etmez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, iptal isteminin tescili kapsamadığı gözetilerek davacıya, ayrıca tescil davası açması için imkân tanımak ve dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek karara bağlamaktan ibarettir. Değişik anlatımla sadece iptal davasının kabulüne ve tapunun iptaline karar verilmesi, tapulu bir taşınmazın sicil dışı (kayıtsız) kalması sonucunu doğurur ki, böyle bir uygulama, devletin bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek sicile bağlama yolunda benimsediği dolu pafta sistemi genel ilkesi ile bağdaşmaz. Nevarki, davacı iptal değil, sadece tescil isteğinde bulunmuş ise Yargıtayın yerleşmiş ve kurallaşmış uygulamalarına göre, tescil isteği tapu sicilinde mevcut eski kaydın iptali isteğini de kapsadığı gözetilerek davacının ayrıca tapu kaydının iptalini de dava etmesine gerek yoktur. (YHGK 11.11.1983 Tarih, 981/8-80 Esas, 983/1162 Sayılı Kararı.)

Öte yandan, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar

Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar sadece tapu kaydının iptali talebinde bulunmuş tescil isteğinde bulunmamışlardır. Bundan ayrı mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleme imkanı da yoktur.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle tescil davası açmak üzere davacıya süre ve imkan tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi, davada; pay oranında mı yoksa tüm mirasçılar adına mı tescil isteğinde bulunulduğunun açıklığa kavuşturulması, tüm mirasçılar adına tescil istenmiş ise, Türke Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, yukarıdaki ilkeler gereğince araştırma yapılması miras bırakanın iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15112, Karar No: 2023/2003, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15112 E.  ,  2023/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/379 E., 2022/81 K.

HÜKÜM/KARAR : Karar Verilmesine Yer Olmadığı

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Telekom Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 299.055,84 TL, ... Elektronik Telekomünikasyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 222.726,00 TL ve ... Elektronik Telekomünikasyon Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin 47.989,31 TL vergi borcu bulunduğunu, bu şirketler hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 62 ve ilgili maddeleri uyarınca yapılan araştırmada vergi borçlarını karşılayacak mal varlığına ulaşılamadığını, adı geçen limited şirketlerinin ortağı ve müdürü, anonim şirketin ise ortağı ve yönetim kurulu üyesi davalı ...'un aynı zamanda Mobiltel İletişim Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, davalı ...'un 02.01.2009 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği ve B Grubu 199.000 hissenin 199.000,00 TL bedel ile davalı ...'na satıldığını, satışın ortaklar arası bir satış olduğunu, bedelin nakten ödendiği ve tüm bunların yapılan yazışmalardan anlaşıldığını, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 30.maddesinde borçlunun malı bulunmadığı veya borca yetmediği taktirde amme alacağının bir kısmını veya tamamının tahsilini imkansız kılmak amacı ile yapılan satışlarda borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazım gelen kimselerle yapılan bütün işlemlerin tarihleri ne olursa olsun hükümsüz olduğunun düzenlendiğini, davalı ...'un borçlarının büyük bölümünü 2008 ve 2009 yıllarının birinci aylarına ait olması, 2009 yılında yapılan 199.000,00 TL ödemenin banka veya finans kuruluşu aracılığı ile yapılmamış olması nazara alındığında satışın gerçek bir satış olmadığını, amacın vergi borcunun tahsilini imkansız kılmak olduğundan Mobiltel İletişim Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketindeki B Grubu 199.000 hissenin davalı ... tarafından davalı ...'na yapılan satışın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava şartlarının gerçekleşmediğini, iptali istenen tasarruf tarihinden önce tasarruf tarihinde ve üç tasarruf tarihinden itibaren üç yıl önce kesinleşmiş bir kamu alacağının mevcut olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.03.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararı ile; davacı kurum tarafından iptali istenen tasarruf tarihi olan 02.01.2009 tarihi ve öncesine ait kesinleşmiş vergi borcu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 18.03.2019 tarihli ve 2016/12063 Esas, 2019/3126 Karar sayılı ilamı ile;

"...6183 sayılı yasaya dayalı tasarrufun iptali davalarında, diğer dava koşullarının yanında iptali istenilen işlemin borcun doğumundan sonra yapılmış olması gerekmektedir. Borcun doğumundan kasıt ise borçlu hakkında başlatılan takibin tarihi değil, takibe esas olan borcun doğduğu tarihtir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı ... adına düzenlenen tüm haciz varakalarının 15.07.2013 tarihinde düzenlendiği, kısım kısım haciz varakalarına ait ödeme emirlerinin 05.03.2012, 11.07.2011 ve 13.05.2010 tarihlerinde tebliğ edildiği, en erken ödeme emri tebliğinin 13.05.2010 tarihinde yapıldığı, davaya konu tasarruf tarihi olan 02.01.2009 tarihinden sonrasını kapsadığını,davalı ... adına haciz varakalarının 13.07.2013 tarihinde yani dava tarihinden 13 gün önce düzenlendiğini, buna göre davacı kuruma davaya konu tasarruf tarihi olan 02.01.2009 tarihi itibariyle kesinleşen vergi borcunun bulunmadığını belirtmişse de; eldeki davada 6183 sayılı Yasa gereğince yapılan takibin dayanağı olan vergi borcu dönemleri 2007-2012 yılları olup, dava konusu tasarruf ise 02/01/2009 tarihli olduğundan vergi borcunun bir kısmı tasarruf tarihinden daha önce doğmuştur. Tasarrufun iptali davasında alacaklının alacağının kesinleşmiş olması dava şartı ise de iptal konusu tasarruf işleminin yapıldığı tarihten önce borcun doğmuş olması yeterli olup, bu tarihten önce takibin de kesinleşmiş olması görülebilme koşulu değildir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgulara göre dava konusu 02.01.2009 tarihli tasarrufun yapılış tarihine kadar doğmuş vergi alacağının yeniden bilirkişi marifetiyle belirlenerek 6183 Sayılı AATUHK'nun 27, 28, 29,30 ve 31 maddeler gereğince tasarrufun iptale tabi olup olmadığı irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun olmayan gerekçeyle davanın reddi isabetli görülmemiştir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... vekilince davacının dava konusu yaptığı vergi borçlarının yapılandırılarak ödendiğinin belirtildiği, alınan 10.01.2022 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmına göre davacının talep konusu yaptığı 2009 Ocak ayı ve öncesi dönemlere ait borçlarının 7256 sayılı kanun kapsamında yapılandırılarak ödendiğinin anlaşıldığı, bu durumda davanın konusunun kalmadığı belirtilerek esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Ziyapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 06.01.2022 tarihli yazısında 7020276132 vergi numarasında kayıtlı ... Telekom Elektronik San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin 06.01.2022 tarihi itibariyle 75.205,15 vergi aslı ile 97.200,68 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 172.405,83 TL vergi borcu bulunduğunun bilgisayar kayıtlarındaki sorgulamalardan anlaşıldığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 24 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, alınan bilirkişi raporuna göre davalı borçlunun tasarruf tarihi itibariyle doğmuş olan vergi borçlarını yapılandırarak ödediği anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/502, Karar No: 2014/393, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/502 E.  ,  2014/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 330 ada 71 ve 72 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina niteliğindeki muhtesatın davacı ... tarafından tek başına meydana getirildiğinin kanıtlanamadığı, dava konusu muhdesatın tarafların ortak miras bırakanının sağlığında, onun ve davalının da katkılarıyla birlikte meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacıdan alınmasına, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4062, Karar No: 2013/7517, Tarih: 06.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4062 E.  ,  2013/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : 1-Katılan-sanık ... hakkında; Katılan-sanık ...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 6/1-f, 86/3-e, 87/1-d-son-1-2. cümle, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 58, 58/6. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

2-Katılan-sanık ... hakkında;

a-Katılan-sanık ...’a kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 6/1-f, 86/3-e, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası.

b-Katılan-sanık ...’a hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 125/1, 61, 125/4, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri gereğince 3 ay 26 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan-sanık ... müdafiinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde kararı sanık müdafii sıfatı ile temyiz ettiği, gerekçeli temyiz dilekçesinde ise katılan sıfatını da getirdiği anlaşılmakla, süresinden sonra katılan vekili olarak yapılan temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; mağdurun hakaret etmesi üzerine aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın arabasına gidip bıçak alıp geldiği ve mağdura saldırdığı, mağdurun da kendini savunmak için önce plastik sandalye ile sanığa vurduğu, sonra da üzerindeki bıçağı çıkarttığı ve sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini yaraladıkları olayda, mağdur ...'dan sanığa yönelen ilk haksız hareketin hakaretten ibaret olduğu anlaşılmakla,

.../...

tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezada yapılan indirim sırasında asgari oranda uygulama yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama suçu yönünden tahrike ve takdire, sanık ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan-sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama ve sanık ...'ın mağdur ...'a hakaret suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama suçu yönünden;

a-Sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama ve sanık ...'ın mağdur ...'a hakaret suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama suçu yönünden;

Sanık ...'ın mağdur ...'a hakaret etmesi üzerine aralarında çıkan tartışma sonucu ...'un arabasına gidip bıçak alıp geldiği ve Kubulay'a saldırdığı, Kubulay'ın da önce plastik sandalye ile sonra da üzerinden çıkarttığı bıçak ile ...'a vurarak yaraladığı olayda, sanığın mağdura hakaret ederek ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği, mağdurun da daha ağır bir tepki göstererek bıçakla sanığa saldırdığı, böylelikle etki tepki dengesinin sanık yararına bozulduğu anlaşılmakla, sanık lehine TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, sanık ...'ın mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 06/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21686, Karar No: 2015/8778, Tarih: 11.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/21686 E.  ,  2015/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... ve ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/197 esas, 2015/128 karar sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/478-307 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/614 değişik iş sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 19.10.2015 gün ve 2015-21132/67435 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2015 gün ve 2015/352465 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin ' görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.