muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12713, Karar No: 2025/2838, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/12713 E.  ,  2025/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/219 E., 2022/45 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz eden suça sürüklenen çocuğun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası 04.02.2020 tarihinde mahkeme huzurunda alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümler bozma öncesi yargılamada atanan zorunlu müdafiinin karşı verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararları temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11575, Karar No: 2019/1956, Tarih: 05.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11575 E.  ,  2019/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.05.2013 gününde verilen dilekçe ile takibin iptali ve menfi tespit talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve ... vekili, davalı ...’ın ... 15. İcra Müdürlüğü 2013/2851 Esas sayılı dosyası üzerinden ilamsız icra takibi başlattığını, takibin dayanağının ise terekeden düşen miras payı olarak gösterildiğini, takibe dayanak gösterilen tereke payının taksimi için ortaklığın giderilmesi davasının açılması gerektiğini, tüm bu nedenlere takibin iptali ile davacıların borçlu olmadıklarının tespiti ile hacizlerin kaldırılmasını, davalı aleyhine %100 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 04.02.2014 tarihli dilekçesinde; İş Bankası şubesinden 04.07.2012 tarihinde çekilen 90.000,00TL, 18.10.2010 tarihinde çekilen 1.200,00TL ve yine İş Bankası şubesinden çekilen 1.000,00TL’nin, muris ...’ın ölümünden sonra evine girilerek sökülen klimanın bedeli olan 3.500TL’nin, yine muris ...’ın ölümünden sonra murisin evine girilerek davacı dışındaki mirasçılar tarafından paylaşılan 22.000,00TL, 2 adet elmas küpe, 11 adet altın yüzük, altın set takım, 3 adet altın bilezik, antika silah, 7-8 adet hereke halısı, 6 adet inci gerdanlığın icra takibine dayanak alacak kalemlerini oluşturduğundan bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı terekeden düşen miras payının tahsilini istemekte ise de talep ettiği alacak kalemlerinin, tereke tespitine konu değerler olması, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/94 Esas sayılı tereke dosyasında terekenin tespit edildiği, icra takibine konu miktarın, terekenin aktif ve pasifinden sayılmadığı ve tereke tespiti dosyasının kesinleştiği, tereke tespiti dosyasında terekenin aktif ve pasifinde tespit edilmeyen değerlerin sonradan aynı hukuki sebeplerle talep konusu yapılamayacağı, dolayısıyla davalının davacılardan bir alacağı bulunmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, davacılar ... ve ...’ın ... 15. İcra Dairesi 2013/2851 Esas sayılı takip nedeniyle, takip alacaklısı davalı ...’a borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Miras açılınca, mirasçılar onun tamamına sahip olurlar, kanunda açıkça yazılı haller müstesna olmak üzere, müteveffanın alacakları ve bilcümle hakları ve zilyed bulunduğu malları, mirasçılarına intikal eder (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 599). Mirasçı birden ziyade ise, terekedeki haklar ve borçlar taksime kadar müşa kalır. Tereke mirasçıların mülkü olup, mukavele veya kanun ile muayyen temsil ve idare hakları mahfuz kalmak üzere mirasçılar, bunda müştereken tasarruf ederler. Mirasçılardan birinin talebi üzerine hakim, taksimin icrasına kadar miras şirketine bir mümessil tayin edebilir (TKM m. 581).

Somut olayda; davacı ...’ın 11.03.2015 tarihinde verdiği dilekçede, muris ...’ın ölümünden sonra mirasçılarla evine girilerek bir takım eşyaların paylaşıldığını, bunlardan 1 kutu içerindeki 5 adet yüzüğü kendisinin aldığını, 1 alyans dışındakilerin sahte olduğunu, 2 adet elmas küpeyi, maddi değeri olmayan 2 sıra inciyi de kendisinin aldığını beyan ettiği, murisin sağlığında ise 1 adet yılanlı bileziğin de kendisine verildiğini beyan etmiştir. Davacı ...’in kabul beyanı kendisini bağlayacağından, davacı ... açısından tasarruf edildiği beyan edilen tereke malları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacının ikrarı gözden kaçırılarak davanın tümden kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3085, Karar No: 2013/2760, Tarih: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3085 E.  ,  2013/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/.../2011 tarih ve 2011/673-2011/1717 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalılara ait taşınmazdan müvekkili tarafından sigortalanan daireye su basmasından dolayı sigortalının eşyalarının kullanılmaz hale geldiğini, hasarlı eşyalar üzerinde yapılan incelemede sovtaj tenzili de uygulanmak sureti ile tespit edilen 5.758,34 TL hasar tazminatının müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, 5.758,34 TL hasar tazminatının davalılardan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar taşınmazın ... Adası’nda bulunduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemeleri'nin görevli ve yetkili olduğunu, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, su baskınının 2009 yazında binayı son terk eden sakinin hidrofor sisteminin elektriğini kapatmamasından kaynaklandığını, hidrofordan gelen basınçlı suyu kesecek herhangi bir vananın bulunmadığını, başta tüm daire sakinleri olmak üzere binanın müteahhidi, su tesisatını çizen ve onaylayan kişilerin de hidrofordan kaynaklanan su baskınından sorumlu olduklarını, sigorta şirketinin hidrofor vanasız su sistemine sahip daireyi sigortalamaması gerektiğini, talep edilen zarar miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca sigortalı ...'a ait 4 nolu bağımsız bölümün, üst kattaki davalılara ait dairedeki mutfak evyesi, soğuk su giriş fleks tipi hortumun patlaması sonucu uğradığı zararın sorumluluğunun davalılara ait olduğu, ....05.2010 tarihli ekpertiz raporuna göre 1.779,00 TL olarak belirlenen bina hasar kısmının piyasa araştırmasına göre 1.205,00 TL olduğu, davacı vekilinin talebinde olan ev eşyalarında meydana gelen hasarın tespitine yönelik dosyaya delil ibraz edilmediği, taleplerin soyut iddia olduğu, bu kalem bakımından zarar tespit edilmediğinden açılan davanın kısmen kabulü ile 1.205,00 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine, fazlaya yönelik talebin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf davada inşaat hasarı dışında davalı tarafın sebep olduğu hasar nedeniyle sigortalıya ait ev ve giyim eşyalarının da zarar gördüğünü ileri sürmüş ve bu hususta delil olarak da jandarma tutanağı, ekspertiz raporu, ödeme belgesi ve faturalara dayanmıştır. Bu durumda mahkemece ev ve giyim eşyaları hususunda uzman bir bilirkişi vasıtasıyla bu husustaki zarar miktarı hesaplattırılarak neticesine göre bir karar verilmek gerekirken, anılan delillere hangi nedenle itibar edilmediğinin delil ve gerekçeleri gösterilmeden sadece inşaat mühendisinden alınan rapora göre karar verilmesi yerinde görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5432, Karar No: 2019/7438, Tarih: 23.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5432 E.  ,  2019/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilerek dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, “kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır” hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün 21.06.23017 tarihli uyarı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı, sanığın tedavi programına uymaması üzerine, sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 17.08.2017 tarihli birinci uyarının tebliğ edilerek sanığa ihtarda bulunulduğu; sanığın 07.09.2017 tarihinde grup/seminer çalışmasına katılmadığı ancak mazeret belirterek tedavi ve denetimli serbestlik programına devam etmek istediği belirtilmesi üzerine Müdürlükçe mazeretinin kabul edildiği ve bundan sonra daha dikkatli davranması gerektiğinin belirtildiği ancak tedavi ve denetim serbestlik programına uymamasının yasal sonuçlarının sanığa bildirilmediğinin anlaşıldığı, daha sonra sanığın 28.12.2017 tarihinde grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın evrakın iade edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9781, Karar No: 2009/8288, Tarih: 11.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9781 E.  ,  2009/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Adana 3. Asliye Hukuk ile Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elektrik borcunun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

H.Y.U.Y.’nın 25/III. Maddesinde; “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, daha önce Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Adana 2. Tüketici Mahkemesi arasında da olumsuz görev uyuşmazlığı çıkmış, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.04.2008 gün ve 2008/3203 Esas, 2008/5389 Karar sayılı ilamıyla Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir. Bu karar mahkemeleri bağlayıcı niteliktedir. Bu durumda, uyuşmazlığın Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2576, Karar No: 2018/1710, Tarih: 15.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2576 E.  ,  2018/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.2011 tarihli ve 2010/899 E., 2011/801 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 15.11.2012 tarihli ve 2012/5194 E., 2012/25519 K. sayılı kararı ile;

“... Davacı işçi davalı belediyede çalıştığı süre boyunca yaptığı fazla mesailerin, hafta tatili ile genel tatil günleri çalışmalarının karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca toplu iş sözleşmesinde öngörülen kimi haklarının verilmediğini, iddia ederek söz konusu alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiş, buna karşılık davalı, zamanaşımı definde bulunmuş ve davacının TİS'den kaynaklanan alacaklarının ödendiğini, bordroları ihtirazi kayıtsız imzaladığını diğer taleplerinden de, alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan, fazla mesai ile hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri alacaklarından 1/3 oranında indirim yapılarak belirlenen miktarların ve tatil yardımı ile giyim yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacının dava konusu giyim yardımı ve tatil yardımı talepleri toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacalara ilişkindir. 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 61. maddesinde “Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında ifaya mahkum edilen taraf, temerrüt tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizi de ödemeye mahkum edilir.” hükmü yer almaktadır. Öte yandan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarında TİS'de açıkça ödeme günü kararlaştırılmış olanlar bakımından belirlenen ödeme tarihi, ödeme günü tespit edilmemiş olanlar yönünden ise işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizine hükmolunması gerekir. Buna göre, davacının söz konusu alacakları için toplu iş sözleşmesinde ödeme günü belirlenmiş ise temerrüdün bu tarihte gerçekleştiği kabul edilerek TİS'de öngörülen ödeme tarihinden itibaren işletme kredisi faizi yürütülmesi, TİS'de ödeme günü kararlaştırılmamış ise şimdiki gibi dava ve ıslah tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmelidir. Mahkemece bu yönler dikkate alınmadan söz konusu alacaklara, (giyim yardımı ve tatil yardımı) dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi hatalıdır.

Davacının fazla mesai ile hafta tatili ve genel tatil günlerine ilişkin alacak taleplerinin davacı tanıklarının beyanları esas alınarak hesaplamanın yapıldığı bilirkişi raporuna itibar edilerek kabul edilmiş ise de beyanları hesaplamaya esas alınan tanıklardan biri emekli olarak işten ayrılmış, diğeri ise işverene karşı davası bulunmaktadır. Ayrıca tanıkların beyanları çelişkilidir. Davalı ... yerel bir kamu kuruluşu olup, kamu kurum ve kuruluşlarında her türlü harcamaların ve harcamaların dayanağı olan eylem ve işlemlerin genel olarak kayıt altına alınmasının zorunlu olduğu nazara alındığında kayıt ve belgelerle desteklenmeyip doğrulanmayan soyut ve çelişkili tanık beyanları ile söz konusu alacak iddialarının sabit olduğu kabul edilemez.

Bu hususlar dikkate alınarak davalı belediyede iş makinası operatörü olarak çalışan davacının dava konusu alacaklarının ait olduğu dönem içerisindeki görevlendirme belgeleri, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarına ilişkin nöbet çizelgeleri, davalı belediyenin işyerinde işin düzenlenmesine ve özellikle günlük çalışma süresinin belirlenmesine yönelik kayıt ve belgelerin getirtilmesi, işyerine giriş ve çıkışların kayıt altına alınıp alınmadığının araştırılması, varsa bu yöndeki bilgi ve belgelerinde getirtilmesi, davacıya dava konusu fazla çalışmaya yönelik talimatların kim tarafından verildiğinin açık bir şekilde tespit edilmesi, talimatı verenin de çağrılıp dinlenmesi ve bundan sonra elde edilecek tüm bilgi ve belgelerle birlikte dosyadaki tüm delillerin birlikte değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken sadece tanık sözleriyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.…”

gerekçesiyle karar oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 11.08.1996 tarihinden beri davalı ... nezdinde makine operatörü olarak çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmelerinden faydalandığını, alacaklarının ödenmemesi sebebiyle 12.10.2010 tarihinde davalıya ihtarname gönderdiğini, 2005 yılından itibaren ödenmeyen toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacakları ile hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, idari yargının görevli olduğunu, davanın süreden reddinin gerektiğini, davacının taleplerinin bir kısmının zamanaşımına uğradığını, dava konusu alacak kalemlerinden 2010 yılı eğitim yardımı ve izin ücretinin ödendiğini, fazla çalışma alacağının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, idari yargının görevli olduğunu, davanın süreden reddinin gerektiğini, davacının taleplerinin bir kısmının zamanaşımına uğradığını, dava konusu alacak kalemlerinden 2010 yılı eğitim yardımı ve izin ücretinin ödendiğini, fazla çalışma alacağının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporuna itibarla raporda hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve tatil yardım ücreti miktarlarından 1/3 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece toplanan delil durumu, tarafların kendi ellerindeki delilleri mahkemeye ibraz etmeleri, başka yerden getirtilecek delillerin ise nereden getirileceği konusunda bilgi vererek mahkemeden getirtilmesini talep etmeleri gerektiği, tarafların dosyaya sunduğu tüm delillerin incelendiği gerekçesiyle ve önceki gerekçeler de eklenmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda tanık beyanlarının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını kanıtlar nitelikte olup olmadığı, belirtilen alacakların kanıtlanması için gerekli ve yeterli araştırmanın yapılıp yapılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce bozmadan sonra yapılan ilk duruşmada kurulan kısa kararda önceki kararda direnilmesine karar verildiği, gerekçeli kararda ise “Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan açık yargılama sonunda” ifadesine yer verildiği, bu hususun maddi hataya dayalı olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış, anılan ifadenin maddi hataya dayalı olduğu, dolayısıyla ön sorun bulunmadığı oy birliği ile kabul edilmiştir.

İkinci ön sorun olarak Özel Dairece mahkeme kararının iki sebepten bozulduğu, faiz başlangıcı ve faiz türüne yönelik bozma sebebine ilişkin direnme kararının, Anayasa’nın 141/3’üncü ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297’nci maddeleri anlamında direnme gerekçesi ihtiva edip etmediği hususu görüşülmüş, Kurul çoğunluğu tarafından söz konusu bozma sebebinin davacı lehine olduğu, davacının direnme kararını temyize getirmediği, dolayısıyla ön sorunun bulunmadığı yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile kabul edilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için medeni yargılama hukukuna hakim temel ilkelerden taraflarca getirilme ilkesine değinmek gerekmektedir.

İşçilik alacakları davaları, basit yargılama usulüne tabi, temel olarak tasarruf ilkesi ve taraflarca getirilme ilkesinin uygulandığı davalardır. Taraflarca getirilme (hazırlama) ilkesinin uygulandığı davalarda, deliller kural olarak taraflarca gösterilir; hâkim, delillere kendiliğinden başvuramaz (Kuru, B./Arslan, R./ Yılmaz, E.: Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2011, 22. Baskı, s.377, 378).