muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6172, Karar No: 2019/3158, Tarih: 04.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/6172 E.  ,  2019/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık nedeniyle Kurum tarafından uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır. 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte, esas olarak iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasından kaynaklanan bireysel ve toplu hak uyuşmazlıklarını çözen özel mahkemeler olup, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu'nun prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması, işçilik alacaklarının belirlenmesi gibi kendi içinde bütünlük ve uzmanlık gerektiren konular görev alanına girmektedir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı eczacı ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmesine aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi talepli eldeki davaya konu uyuşmazlığın çözümünde; 818 sayılı Borçlar Kanununun 1. ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 1. ve devamı) maddelerinde düzenlenen sözleşme hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan alacak davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinde sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9682, Karar No: 2014/9017, Tarih: 05.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9682 E.  ,  2014/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/454

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili idarenin 10000138080 numaralı T.. Elektrik Dağıtım Şirketinin abonesi olduğunu, Aralık 2011 faturasında 1.184,38 TL, Ağustos 2012 faturasında 1.510,13 TL, Eylül 2012 faturasında 1.593,53 TL olmak üzere toplam; 4.288,04 TL kaçak kullanım bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedeli adı altında haksız tahsilat yapıldığını, bu miktarların, diğer kullanıcıların kaçak kullanımı ve tedakçi elektrik dağıtım firmasının ağır ihmal ve kusurları ile alt yapısının eksikliklerinden kaynaklanan kayıp ve kaçak tüketimlerinin bedeli karşılığı olarak bunun kendilerine yükletilmesinin kabul edilemeyeceğini, bu durumda elektriği kaçak kullananların lehine bir alan oluştuğunu, bu nedenlerle haksız ve hukuksuz olarak alınmış bedel veya bedellerinin toplamı olan 4.288,04 TL'nin taraflarına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin EPDK'nın belirlediği tarifelere uymak zorunda olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davalı şirket tarafından tüketim faturalarında belirlenen bedellere ilişkin tarifeler, EPDK, tarafından konulduğundan, davalı şirketin bu bedelleri almaya hakkı olduğu ve bu tarifeleri değiştirme yetkisi bulunmadığı gerekçesi ile açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazında ise;

Dava, elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin yasa ve yönetmeliklere aykırı olduğu belirtilerek, bu bedelin istirdadı istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6160, Karar No: 2019/11715, Tarih: 24.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/6160 E.  ,  2019/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, muhdesatın tespiti davasının davalı ... Tüzel Kişiliği yönünden reddine davalı Hazine yönünden kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 102 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın hemen devamındaki nehir yatağına giren kısma 270 adet meyve ağacı diktiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyün ... tarafından kamulaştırma kapsamına alındığını belirterek, dava konusu yerde bulunan meyve ağaçlarının vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ... Köyü Tüzel kişiliği hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı açısından açılmış bulunan davanın kabulü ile, fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 08.02.2015 tarihli kroki ile ziraat bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 19.02.2015 tarihli rapordaki gibi 102 nolu parsel ile Dicle Nehri arasında kalan alanda 7 adet incir, 5 adet kayısı, 2 adet ayva, 5 adet armut, 130 adet asma, 46 adet badem, 3 adet ceviz, 92 adet fıstık, 2 adet erik, 3 adet elma, 1 adet zeytin, 3 adet dut ağacının davacı olan ... tarafından yapıldığının dikildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan fen bilirkişi raporunda, davaya konu alanın 102 parsel sayılı taşınmazın güneyinde kaldığı, bahçe vasfında olduğu ve 3545 m2 lik alanı kapsadığı, yine ziraat bilirkişi raporunda da, taşınmazın Dicle Nehri'nin yakınında olduğu belirtilerek üzerindeki ağaçların yaşlarının ve cinslerinin tablo halinde gösterildiği anlaşılmaktadır.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan fen bilirkişi raporunda, davaya konu alanın 102 parsel sayılı taşınmazın güneyinde kaldığı, bahçe vasfında olduğu ve 3545 m2 lik alanı kapsadığı, yine ziraat bilirkişi raporunda da, taşınmazın Dicle Nehri'nin yakınında olduğu belirtilerek üzerindeki ağaçların yaşlarının ve cinslerinin tablo halinde gösterildiği anlaşılmaktadır.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad.718 ). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir.(HMK mad. 114/1-h ve 115)

Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince, Mahkemece, fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 08.02.2015 tarihli kroki ile ziraat bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 19.02.2015 tarihli rapora göre 102 nolu parsel ile Dicle Nehri arasında kalan alandaki ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez. Şöyle ki, dava, dava konusu taşınmazın ... 'nin kamulaştırma kapsamında kaldığı iddiası ile açılmış ancak, dava konusu taşınmaza ilişkin kamulaştırma evrakları ile kamulaştırma haritası getirtilerek keşif sırasında uygulanmamış ve dava konusu muhdesatların kamulaştırma kapsamında kalan alanda yer alıp almadığı, yine davaya konu ağaçların kamulaştırma ilanından önce mi sonra mı dikildiği de belirlenmemiş, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edilmiştir.

Hal böyle olunca, dava konusu alana ilişkin kamulaştırma haritalarının getirtilmesi, mahallinde keşif yapılarak taşınmazın çalışma alanı içinde kalıp kalmadığının saptanması, dava konusu alanın harita üzerinde işaretlenmesi, davaya konu ağaçların kamulaştırma ilanından önce mi sonra mı dikildiğinin tespit edilerek hukuki yarar olgusunun saptanması gerekir. Bu hususlar düşünülmeden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8534, Karar No: 2011/11248, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8534 E.  ,  2011/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.4.2010 tarih ve 812-286 sayılı hükmün Dairenin 16.3.2011 tarih ve 14603-4003 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin bölgede elçilik diye tabir edilen tarlada çalışacak işçiler için aracılık yaptığını ve davalıya da işçi temin ettiğini ve bu nedenle davalı hakkında ilamsız takip yapması üzerine davalının borca itiraz ettiğini, bu nedenle davalının itirazın iptali ile takibin devamı ve %40 oranında inkar tazminatı verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; bu karar davacı tarafça temyiz edilmiş ve dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı taraf, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440.maddesinde sayılan nedenlerlerden hiçbirisine burada olmayan davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde vs. delil demekle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan, mahkemece, davacının davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle dairemizin 2010/14603 esas ve 2011/4003 karar nolu ve 16.3.2011 tarihli onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 38.20 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8178, Karar No: 2014/6056, Tarih: 14.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8178 E.  ,  2014/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İMRANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/76-2014/12

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında T.. Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı 1.515.339,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı K.. D.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün dava konusu taşınmazdan ifrazı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal sebebine dayalı olarak TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine yöneliktir. Dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmaz, 20.06.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına ham toprak niteliği ile tespit edilmiştir. Taşınmaza ait kadastro tutanağı, İmranlı Kadastro Mahkemesinin 10.09.2008 tarih ve 2006/38 Esas, 2008/28 Karar sayılı dava dosyasında dava dışı D.. Ş.. isimli kişinin açtığı davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddedilmesi üzerine 25.08.2009 tarihinde temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Mahkemece, dava ve temyize konu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişi tarafından düzenlenerek sunulan rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 7.281,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf yararına zilyetlik yolu ile mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece toplanan deliller karar vermeye yeterli değildir. Mahkemece dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; temyize konu taşınmazın niza konusu bölümleri üzerinde davacı K.. D.. lehine taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu, daha sonra davacının Almanya'ya giderek taşınmazı kullanmaya ara verdiğini ve fakat bu süreçte dahi davacının izni ile dava dışı kişilerce taşınmazın kullanıldığını bildirmiş iseler de, mahkemece zilyetliğe ve terke dayalı yeterli araştırma yapılmadığı gibi taşınmazın niteliğini belirlemede hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği belirlenirken hava ve var ise uydu fotoğraflarından yararlanılması zorunludur. Hava fotoğraflarının kadastrodan önceki yıllara ait beşer yıllık periyotlara ilişkin olması gerekir. Hava fotoğrafları, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın sınırlarının belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi olanaklıdır. O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılması için; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tespitinin yapıldığı 20.06

. Hava fotoğrafları, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın sınırlarının belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi olanaklıdır. O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılması için; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tespitinin yapıldığı 20.06.2006 tarihine göre 15-20-25 yıl öncesine ait (1981–1986-1991 yılları arası) ve farklı tarihlerde çekilmiş hava fotoğraflarının merciinden getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihinin, niteliğinin ve taşınmaz üzerindeki kullanım süresinin ve sürdürülüş biçiminin belirlenmesine çalışılmalı, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden ise, davacı tarafın hangi tarihte imar ve ihyaya başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri ve hangi tarihle tamamladıkları, hangi tarihten itibaren niza konusu bölümlerin ekilmemeye ve kullanılmamaya başlandığı, bu durumun iradi terk niteliğinde bulunup bulunmadığı hususları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle belirlenmeli, tanık ve bilirkişi sözleri bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın çekişmeli bölümlerini sınırlarıyla birlikte gösterir fotoğrafları çektirilmeli, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu 115 ada 178 parsel sayılı taşınmazın niza konusu bölüme yönelik davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.