muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15895, Karar No: 2014/16810, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15895 E.  ,  2014/16810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2013

NUMARASI : 2012/168-2013/145

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2013 tarih ve 2012/168-2013/145 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/11/2014 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı şirket temsilcisi Hüsnü Kemal Özkan, asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. , asıl ve birleşen davada davalılardan T.. T.. ... İşlt. Müd. vekili Av.Ü. C.. ve diğer davalı vekilleri Av. A.. Ç.. ile Av. B. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin Hindistan’da bulunan ... Metal İnd. PVT Ltd Şti'den 56.292,65 USD karşılığı 30.12.2009 tarihinde akreditif yoluyla mal satın aldığını, bu mallarla ilgili olarak davalılardan ....-Link Ltd. Şti. tarafından 17.04.2009 tarihinde özet beyan verildiğini ve malların eşya gümrük geçici depolama alanına boşaltıldığını, müvekkilince Gümrük Yönetmeliği'nin 126. Maddesi gereğince taşıma senedinin alıcı nüshası ile birlikte Gümrük Müdürlüğü’ne verildiğini, Gümrük Müdürlüğü’nce 26.06.2009 tarihinde emtiaların müvekkili adına tescil edildiğini, 29.06.2009 tarihinde yüklenmek üzere kolcuya teslim edildiğini, navlun bedelinin CİF satış olması nedeni ile gönderici tarafından ödenmiş olmasına rağmen müvekkil şirkete Gümrük Beyannamesi vermek ve malları adına tescil ettirmek için gerekli özet beyan numaralarının davalılardan Martı-Link Ltd. Şti. tarafından verilmediğini, konşimento asıllarının verilmemesi ve ordino alınmaması gerekçesi ile işlem yapmadığını, davalı Martı- Link’in müvekkiline malı kendi adına tescil ettirmesinin engellediğini, davalı ...-Link Ltd. Şti’nin talep ettiği konşimento asıllarının kendisine verilmesinin gerekmediğini, diğer davalı liman işletmesinin de bu eşyayı teslim etmediğini, davalı liman işletmesinin ardiyecilik hizmeti yapan ticari kuruluş olması nedeni ile bu eşyayı teslim etmekte mükellef olduğunu ileri sürerek, dava konusu malların teslimi mümkün olmazsa, 87.647,65 TL’nin, 1.000,00 TL kar mahrumiyetinin ve yine 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada da farklı bir emtia ile ilgili olarak asıl davadaki benzer iddia ve gerekçelerle emtia bedeli olan 82.975,72 TL’nin, 1.000,00 TL kar mahrumiyetinin ve yine 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada, davalılar vekilleri, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taşıyan ve acentesinin yükleme limanında tanzim edilen konşimentoyu ibraz eden yetkili hamile malı teslimle yükümlü olup, bu işlemi konşimentonun ibraz edilmesi ile konşimentonun sahte olup olmadığını inceleyerek yapacağı, ithalatçıların konşimento asılları ile taşıyan acentesine başvurarak kendilerinin yetkili hamil olduklarını kanıtlamasıyla malları teslim alma talebinde bulunduklarında, taşıyanın bu tarihe kadar işlemiş her türlü masrafı hesaplayarak gönderilenin bu masrafları ödemesi ile liman işletmesine teslim talimatını vermesinin gerekeceği, böylece, gönderilenin konşimentoyu taşıyan acentesine ibraz ederek taşıyandan aldığı belge ile (teslim talimatnamesi- muvafakatnamesi) malları teslim alabileceği, konşimentonun yükü teslim almaya yetkili gönderileni tevsik fonksiyonuna sahip olduğu, gümrük idaresinin artık antrepo hizmeti vermemesi nedeni ile malların taşıyıcı tarafından teslim alınmasından boşaltma limanın da gönderilene teslim edilmesine kadar malın zilyetliğinin taşıyana ait olması nedeniyle, malların gemiden tahliyesinden sonra alıcısına teslim edilene kadar gümrüklü sahadan çıkmasından önce herhangi bir hasarın oluşması halinde, bu zarardan taşıyan sorumlu olacağı, bu nedenle gemiden tahliye edilen ancak henüz gönderilene teslim edilmemiş mallar üzerinde tasarruf hakkının taşıyanda bulunması nedeni ile gönderilenin bu konşimentoyu doğrudan liman idaresine ibraz ederek malın teslimini isteyemeyeceği, taşıma ilişkisinde davalı Liman İdaresinin taşıyanın ifa yardımcısı konumunda olduğu,davacının yükün teslimini esas alan taleplerinde muhatap ancak taşıyan olabileceği,taşıyanın talimatı olmadan Liman İdaresinin yükü teslim edemeyeceği, taşıyanın alacaklarını tahsil edemediği takdirde yük üzerinde hapis hakkının da bulunduğu, taşıyanın bu haklarını kullanmasının ancak malların kendi talimatı ile teslim edilmesine bağlı olduğu, liman idaresinin ancak taşıyanın talimatına rağmen (örneğin: ordino kesmesine rağmen) haksız olarak yükü teslim etmekten kaçınması halinde davacının bu fiili nedeniyle Liman İdaresine karşı dava açılabilmesi hakkının doğabileceği, taşıyanın yardımcısı konumundaki liman idaresi eşyanın gönderilene teslimini yaptığı andan itibaren taşıyıcının sorumluluğu sona ereceği, davacının T.. T.. Liman İşletmesi'ne karşı açmış olduğu davada haklı bir hukuki sebebe dayanmadığı, konşimentoyu ibraz emeden konşimentoyu temsil eden malların kendisine teslimini isteyemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davacının (gönderilen olarak) malların kendisine teslimi, aksi halde emtia bedeli, kar mahrumiyeti ve manevi zararının tahsili istemine ilişkindir.Davacı vekili gerek yargılama sırasında gerekse temyiz dilekçesinde asıl ve birleşen davanın açılmasından sonra asıl ve birleşen davaya konu emtiaların 02.07.2009 tarihinde davalı işletme tarafından müvekkiline teslim edildiğini iddia etmiş olup, davalılardan Martı Ltd. Şti. vekili de temyize cevap dilekçesinde bu iddiayı doğrulamıştır.

Bu durumda mahkemece, asıl ve birleşen davada dava konusu edilen malların davalı işletme tarafından yargılama sırasında davacıya tümünün teslim edilip edilmediği, bu bağlamda davaların konusuz kalıp kalmadığı açıkça değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, asıl ve birleşen davadaki kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen davadaki kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5057, Karar No: 2019/3512, Tarih: 17.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5057 E.  ,  2019/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedeli, haksız ceza kesintisi, revize edilen proje nedeniyle yapılan ek imalât bedeli ve havai hattın yer altına alınıp asfaltla kaplanması sebebiyle fazla imalât bedeli alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş ortaklığı yüklenici, davalı bakanlık iş sahibidir. 05.01.2011 tarihinde imzalanan sözleşme ile davacı yüklenici ... Grup Komutanlığı Birlik İçi Su İsale hattının yenilenmesi ve iki adet emniyetli alan yapılması ile elektrik havai hatlarının yer altına alınması inşaatının yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 6. 1. maddesine göre anahtar teslimi götürü bedelli olup bedel, 1.984.000,00 TL'dir. Yine sözleşmenin 7. 1. maddesinde KDV'nin sözleşme bedeline dahil olmayıp idare tarafından yükleniciye ödeneceği kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki belgeler ve taraf beyanlarından sözleşme gereği 10 km'de yapımı kararlaştırılan emniyet alanı imalâtlarının alanda patlamamış mühimmat olması sebebiyle yaptırılmadığı ve yapımından vazgeçildiği, uygulama projesinde değişikliğe gidildiği ve revize edilen proje kapsamında bir takım imalâtlar yaptırıldığı ve projeden farklı şekilde havai hatların yer altına alınması işinde asfalt yolların altından geçirildiği ve asfalt kaplamasının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde alacaklarını dört kalem halinde sınıflandırmış olup bakiye iş bedeli alacağı için 10.000,00 TL, cezai şart kesintisi nedeniyle 64.281,60 TL, proje değişikliği sonucu fazladan yapılan elektrik işi ile ilgili 73.959,55 TL, davalının talebi ile projesinden farklı olarak (havai hattın yeraltına alınması işinde) 10.000,00 TL olduğunu bildirmiştir.

Sözleşme götürü bedelli olduğundan sözleşmede kararlaştırıldığı halde yapılmayan ya da yapımından vazgeçilen imalât bedellerinin Dairemiz uygulamalarında fiziki oran yöntemi diye adlandırılan yapılmayan ya da yapımından vazgeçilen işlerin işin tamamına göre fiziki oranının tespit ve bu oranın götürü bedele uygulanması suretiyle hesaplanması gerekir.

Sözleşme götürü bedelli olduğundan sözleşmede kararlaştırıldığı halde yapılmayan ya da yapımından vazgeçilen imalât bedellerinin Dairemiz uygulamalarında fiziki oran yöntemi diye adlandırılan yapılmayan ya da yapımından vazgeçilen işlerin işin tamamına göre fiziki oranının tespit ve bu oranın götürü bedele uygulanması suretiyle hesaplanması gerekir.

Sözleşmenin 8. 2. 1. 1. maddesine göre yapım işleri genel şartnamesi sözleşme ekleri arasında sayılmıştır. Anılan şartnamenin 22. maddenin birinci fıkrasında proje değişikliği şartlarının gerçekleştiği hallerde, işin yürütülmesi aşamasında idarenin gerekli görerek yapılmasını istediği ihale dökümanında ve/veya teklif kapsamında fiyatı verilmemiş yeni iş kalemlerinin ve/veya gruplarının ve yaptırılacak ilave işlerin bedellerinin tespit edilecek yeni birim fiyatlar üzerinden ödeneceği öngörülmüştür. Aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen usuller çerçevesinde taraflar arasında tespit edilen yeni birim fiyatı bulunmadığından bu halde şartnamede belirtilen şekilde bilirkişiye yeni birim fiyatın tespit ettirilmesi gerekmektedir. Yine Yapım İşleri Genel Şartanemesi'nin 21. maddesinde de sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işlerin bedelinin tesbit yöntemi de gösterilmiştir.

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; mahallinde keşfe bağlı olarak inceleme yapan 1. bilirkişi kurulu düzenlediği 27.09.2016 tarihli raporunda gecikme cezasının dosya kapsamına uygun olduğu, vazgeçilen ve ilave olarak yapılan işlerin bedelinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22. maddesindeki usule göre yapılması gerektiği belirtilmiş ancak şartnamenin bu hükmüne göre hesaplama yapılmamıştır. İtiraz üzerine mahkemece bu rapor hükme esas görülmeyerek yeniden oluşturulan 2. bilirkişi kurulu 31.07.2017 tarihli raporunda davacının kesilen cezanın iadesini isteyemeyeceği, elektrik projelerinde revizyona gidilmesi sonucu yapılan sözleşme harici imalâtlar nedeniyle davacının 43.690,00 TL, yine havai elektrik hattının yeraltına indirilmesinden sonra hendek üstü asfalt kaplama işinin sözleşme dışı olması sebebiyle isteyebileceği bedelin 28.800,00 TL olduğunu bildirmişlerdir. 2. bilirkişi kurulu itiraz üzerine alınan 28.01.2018 tarihli ek raporunda kök raporundan ayrılarak yüklenicinin talep edebileceği alacak miktarının 103.964,94 TL olduğunu belirtmişlerdir. Mahkemece 2. bilirkişi kurulunun ek raporuna da itiraz edilmesine rağmen yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmaksızın 2. bilirkişi kurulunun kök ve ek raporundaki farklılığın nedeni de açıklanmaksızın 2. bilirkişi kurulunun ek raporuna itibar edilerek dava kısmen kabul edilmiştir.

Bu durumda mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 281/3. maddesi gereğince gerçeğin ortaya çıkması için yeniden görevlendireceği bilirkişi kurulu aracılığı ile teknik inceleme yaptırılması mümkün olduğu ve taraflarca 2. bilirkişi kurulu ek raporuna da itiraz edildiğinden ve 2. bilirkişi kurulunun kök raporu ile ek raporu arasındaki farkın nedeni

Bu durumda mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 281/3. maddesi gereğince gerçeğin ortaya çıkması için yeniden görevlendireceği bilirkişi kurulu aracılığı ile teknik inceleme yaptırılması mümkün olduğu ve taraflarca 2. bilirkişi kurulu ek raporuna da itiraz edildiğinden ve 2. bilirkişi kurulunun kök raporu ile ek raporu arasındaki farkın nedeni

bilirkişi kurulu tarafından açıklanmadığı gibi mahkemece de tartışılıp değerlendirilmediği, yapımından vazgeçilen iş ve imalâtların bedellerinin fiziki oran esasına göre ve proje değişikliği sonucu yapılan iş ve imalâtların da sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22 ve sözleşme kapsamında yaptırılan ilave işlerin 21. maddesi hükümlerine göre bedellerinin tesbitinin yapılmamış olması sebebiyle yeniden oluşturulacak teknik bilirkişi kurulundan;

Yapımından vazgeçilen 10 km'deki emniyet alanı ile proje değişikliği sebebiyle yapımından vazgeçilen elektrik işleri ile ilgili iş ve imalâtların işin tamamına göre fiziki oranı ve bu oranın 1.984.000,00 TL + KDV'den ibaret götürü bedele uygulanmak suretiyle yapımından vazgeçilen iş ve imalâtların bedeli ile proje değişikliği ve revizyonu ile sözleşmede kararlaştırılmadığı halde yapılan elektrik iş ve imalâtları ve davalı iş sahibinin talimatı üzerine havai hattın yeraltına alınmasından sonra hendek üstünün asfalt kaplaması sebebiyle yüklenicinin isteyebileceği ilave iş bedelinin sözleşme eki Yapım İşleri Genel Sözleşmesi'nin 21 ve 22. maddesinde belirtilen usul ve yönteme uygun olarak fiyat ve bedeli konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp davacı tarafından her alacak kalemi ile ilgili dava dilekçesinde belirttiği ve ıslah suretiyle artırmadığı miktarlar gözetilip taleple bağlılık ilkesi de dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın yazılı miktarda kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11950, Karar No: 2014/22447, Tarih: 16.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11950 E.  ,  2014/22447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2010/777-2013/52

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, lisanslı uçuş teknisyeni olarak çalıştığını, 2005 yılına kadar 20 saat üzeri uçuşlarda saat başı 26 AVRO ücret ödendiğini, 2005 sonrası ise 20 saat sınırın kaldırıldığını, uçuş saat ücreti olarak 26 AVRO nun her uçuşta ödenmesi gerektiğini, yurtiçi uçuşlarda ise maaş ölçeğinde 30 AVRO harcırah alması gerekirken 40,00 TL harcırah ödendiğini, adı geçen alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile harcırah ve uçuş parası alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 2005 yılı iş sözleşmesinde 20 saat üzeri uçuşlarda ibaresinin sehven unutulduğunu, bu nedenle bir çok personele yapılan fazla ödemelerin iade edildiğini, uçuşların 20 saati aşması durumunda 26 AVRO saat ücretinin ödendiğini ve saat sınırlaması olmaksızın uçuş parası ödenmesi halinin işyeri uygulaması haline gelmediğini, sözleşmede belirtilen 30 AVRO harcırahın 40,00 TL olarak uygulandığını ve bu durumun tüm çalışanlara duyurulduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işçilik alacağı bulunması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile kıdem tazminatına ilişkin talebin kabulüne, 2005 yılındaki iş sözleşmesinde 20 saat sınırlama koşulunun bulunmaması nedeniyle uçuş paralarının 20 saat sınırlama ile ödenmesi çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, keza sözleşmeye ekli Ek-1 tablosunda 30 AVRO üzerinden harcırah ödeneceğinin belirtilmesine rağmen 40,00 TL üzerinden birim harcırah ödenmesinin ancak işçinin yazılı onayı ile mümkün olduğu, ancak her iki alacak kalemi nedeniyle davacının yazılı onayının bulunmadığı gerekçesi ile bu yöndeki taleplerin kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının uçuş ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının uçuş ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf aylık uçuş ücretlerinin davalı tarafından eksik ödendiğini iddia etmektedir. Taraflar arasında 2005 yılında imzalanan sözleşmede 20 saate kadar ki uçuşlar için ek ücret ödeneceği kararlaştırılmamıştır. Sözleşmede olmamasına rağmen 20 saate kadar uçuşlar için davalının diğer işçilere ücret ödeyip ödemediği, ödeme yapıldıktan sonra sehven yapıldığı gerekçesiyle geri alınıp alınmadığı, eşit işlem ilkesine aykırı işlem yapılıp yapılmadığı yönünden araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9018, Karar No: 2020/4370, Tarih: 14.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9018 E.  ,  2020/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Liman Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 203 028 4691 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Petrol Ürn. İnş. Nak. Oto. Orm. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. ortağı olan sanığın, gerçek bir ticari faaliyeti bulunmadığı halde "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, şirket ile ilgisinin bulunmadığını, bu şirketin amcası olan ...'e ait olduğunu, 2-3 yıl kadar önce kendisini sigortalı yapacağını söyleyen amcasının isteği üzerine bir takım belgelere imza attığını, evrak içeriklerini okumadığını, ... 'in 2 yıl önce vefat ettiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile şirket yetkilisinin ... olduğunun ve bu şahsın 14/07/2010 tarihinde vefat ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; faturaları kullanan kişi veya şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanığı tanıyıp tanımadıkları, faturaları sanıktan temin edip etmedikleri hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

a)2009 takvim yılı için "2009 yılı Aralık Ayı", 2010 takvim yılı için "2010 yılı Kasım Ayı" olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında "08/06/2011" şeklinde yanlış yazılması,

b)Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, her takvim yılı için ayrı ayrı TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26775, Karar No: 2017/35687, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26775 E.  ,  2017/35687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.