muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/918, Karar No: 2008/4851, Tarih: 15.04.2008

Ne varki,  HUMK.’nun  87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin arttırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olayda davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, istekle bağlı kalınarak dava dilekçesinde bildirilen  4,78 m2. üzerinden davanın kabulü gerekirken, HUMK.’nun 74. maddesi hükmü göz ardı edilip istek aşılmak suretiyle taşınmazın 356,56 m2.lik kısmının tapusunun iptaline karar verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 15.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

NUMARASI : 2005/736-2006/317

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1020 Sayılı parselin 4,78 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali,elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın 356,56 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında bulunduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle tapusunun iptaline, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.4.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M. Ç.ile  temyiz edilen  Hazine vekili Avukat U. S.eldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasa’dan kaynaklanan tapu iptali, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalı adına kayıtlı çekişme konusu 1020 sayılı parselin, 1956 yılındaki kadastro çalışmasında  Mayıs 1954 tarih, 25 no’lu tapu kaydına dayalı olarak tespit gören 3 sayılı ana kadastral parselden ifrazen geldiği, anılan taşınmazın dayanak tapusunun “hasımsız” açılan yüzölçümü düzeltilmesi davası sonucunda oluştuğu; bunun yanında, idarece saptanan 17.11 200 tarihli kıyı-kenar çizgisinin de taraflar bakımından bağlayıcılık kazanmadığı görülmektedir.

Davacı Hazine, 1020 sayılı parselin 4,78 m2.sinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davacı Hazine, 1020 sayılı parselin 4,78 m2.sinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sırasında, üç jeoloji mühendisinin 28.11.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde belirlediği kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın 356,56 m2.lik bölümünün kıyı kapsamında bulunduğu anlaşılmış; mahkemece de, belirlenen 356,56 m2.lik bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne varki,  HUMK.’nun  87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin arttırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olayda davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, istekle bağlı kalınarak dava dilekçesinde bildirilen  4,78 m2. üzerinden davanın kabulü gerekirken, HUMK.’nun 74. maddesi hükmü göz ardı edilip istek aşılmak suretiyle taşınmazın 356,56 m2.lik kısmının tapusunun iptaline karar verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 15.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5333, Karar No: 2023/11361, Tarih: 19.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/5333 E.  ,  2023/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/374 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a,c,e) bentleri uyarınca beraatlerine, kaçak eşyanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek ticari kastı olmadığından bahisle beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında hükmedilen beraat kararının hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanık ...'un sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada koli içerisinden 16 adet 100 ml. kaçak olduğu değerlendirilen Yeni Rakı marka içki ele geçirilmiş, sanık ... yapılan mülakatta koliyi tanıdığı olan ...'ın Muğla iline gönderilmek üzere kendisine teslim ettiğini ancak, içinde ne olduğunu bilmediğini söylemesi üzerine sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ...; Murgul ilçesinden Trabzon istikametine kendisine ait araç ile yolcu taşımacılığı yaptığını, olay günü aracın durdurulduğu ve yapılan aramada bagaj kısmında bir koli bulunduğunu, içinden 16 adet içkinin ele geçtiğini, kutunun Tayfun'a ait olduğunu söylediğini, Tayfun'un koliyi Trabzon ilinden Muğla iline amcası olan ...'a göndermesini istediğini, kolinin içerisinde rakı olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ...; zaman zaman Batum'a gezmeye gittiğini ve gelirken 1 tane içki getirdiğini, evde birikince de Muğla ilinde bulunan amcasına 16 adet içkiyi paketleyip Murgul ilçesinde tanıdığı olan İshak'a Trabzon iline, oradan da Muğla iline göndermesi için İshak'ın aracına koliyi koyduğunu savunmuştur.

3.Sanık ...; zaman zaman Batum'a gezmeye gittiğini ve gelirken 1 tane içki getirdiğini, evde birikince de Muğla ilinde bulunan amcasına 16 adet içkiyi paketleyip Murgul ilçesinde tanıdığı olan İshak'a Trabzon iline, oradan da Muğla iline göndermesi için İshak'ın aracına koliyi koyduğunu savunmuştur.

4.10.02.2015 tarihli Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu yazısına göre; ele geçen içkinin yurt içinde üretilmiş, ihraçlık ürün olduğunu, bandrolünün bulunmadığını bildirmiştir.

5.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakası bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü sanık ...'un sevk ve idaresindeki araç durdurularak yapılan aramada sanık ... tarafından sanık ...'a Muğla iline gönderilmek üzere teslim edilen koli içerisinden 16 şişe (100 cc) kaçak içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ...'un aşamalarda değişmeyen savunmasında içkileri amcasına hediye olarak gönderilmek üzere sanık ...'a verdiğini, diğer sanığın da kolilerde kaçak içki olduğunu bilmediğini beyan etmesi, ele geçen içkilerin miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması, içkilerin ele geçiriliş şekli itibarıyla satışa arz edildiğine ya da sanıkların ticari gaye taşıdığına dair herhangi bir delil bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkındaki beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3.Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/374 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün ikinci fıkrası çıkarılarak yerine“Suça konu içkilerin 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği MÜSADERESİNE,” dair fıkranın eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46803, Karar No: 2015/36492, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/46803 E.  ,  2015/36492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4379 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 25021 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 18302TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulün ile 18302 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4379 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 25021 TL yapı bedeli ile 6718,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13614, Karar No: 2016/5516, Tarih: 12.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13614 E.  ,  2016/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda verilen 05.04.2012 tarihli hükmün sanık ...'ın kovuşturma aşamasında savunmasının alındığı oturumda bildirdiği adresine çıkartılıp bu tebligatın 06.08.2012 tarihinde "Muhatabın evde olmaması nedeniyle tebliğ imkansızlığından kapısına 2 no'lu haber kağıdı yapıştırılıp en yakın komşusu ... haber verilip tebliğ evrakı mahalle muhtarına teslim edildi.” ibaresi ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığının anlaşılması karşısında; anılan yasanın ilgili 21/1. maddesine göre; kendisine tebligat yapılacak kimseler gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30/1. maddesine göre de; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.

Somut olayda; sanık ...'ın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligat evrakında, Kanun'un 21. maddesine göre muhatabın adreste bulunmama nedeninin geçici veya sürekli olduğunun belirtilmediği ve beyanda bulunan komşusunun imzasının yer almadığı ya da imzadan çekinme nedenlerinin belirtilmediği görülmekle, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun bir tebligat bulunmadığından; sanık ...'a 06.08.2012 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz bulunduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanık ...'a 7201 sayılı yasada öngörülen hükümler doğrultusunda usulüne uygun şekilde tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20884, Karar No: 2014/22318, Tarih: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20884 E.  ,  2014/22318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz talebinin reddi

Sanığa usulüne uygun olarak 12.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 13.06.2014 tarihli dilekçeyle sanık müdafiinin temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 17.06.2014 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25516, Karar No: 2015/2345, Tarih: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25516 E.  ,  2015/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/360-2013/78

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu davalı adına tescil edilen taşınmazda kalan ağaçlardan, davacının yararlanmasının engellenmesi nedeniyle, bu ağaçların bedelinin tahsili nedeniyle yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ile kendi taşınmazı üzerindeki ağaçların meyvesinin toplanması nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10.06.2014 gün ve 2014/1939 Esas - 2014/16633 Karar sayılı ilama karşı davalı-davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6816, Karar No: 2018/9076, Tarih: 07.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6816 E.  ,  2018/9076 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6183 sayılı Kanunun 58. maddesi hükmüne göre; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kamu borçlusu tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde açacağı iptal davasında “böyle bir borcu olmadığı” nedenine dayanabilir. Kamu borçlusunun bu davada hukuken ve maddeten böyle bir borcu olmadığını kanıtlayarak ödeme emrini iptal ettirmesi mümkündür. Bu bağlamda açılan davanın 5510 sayılı Kanunun 88/16. maddesine göre iş mahkemesinin görev alanında olduğu tartışmasızdır. Ancak, 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; Kurum tarafından düzenlenen idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilebilir. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurulabilirler. İdari aşamada kesinleşen idari para cezaları ise Kurum alacağına dönüşür. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır.

Bu kapsamda dava ödeme emrinin iptali davasıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, dosya kapsamından; davaya konu edilen, davacı şirket ..........ile şirket ortağı davacı ... adına düzenlendiği anlaşılan ve davacı şirketin 2014/2. ayı idari para cezası ve gecikme zammı borcunu içeren 2015/12653 takip nolu ödeme emrinin, 01.10.2015 tarihinde davacı ...'nin eşi ..... usulüne uygun olarak tebliğ edildiğ anlaşılmaktadır.

Bu doğrultuda dava konusu ödeme emrinin davacı ... hakkında usulüne uygun olarak düzenlenmiş olup, davacı ...'ye yapılan tebligatın geçerli olduğu açıktır. Davacı şirket yönünden ise; davacı ...'ye yapılan tebligat sonucu tebliğe ıttıla olmakla ve 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde davayı açtığı anlaşılmakla; Mahkemece, düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olmadığı, kime ne amaçla ödeme emirlerinin gönderildiğinin anlaşılamadığına dair aksi yöndeki gerekçeler hatalı olup yerinde değildir.

2-Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasanın 140. maddesinin 4. fıkrasında, "İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz..." düzenlemesi yer almaktadır.

Eldeki davada, davacı şirket tarafından dava konusu ödeme emri muhteviyatını oluşturan idari para cezasının iptali için ....... sayılı dosyası ile dava açılmış olup, davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar idari para cezasının içeriğini irdeleme yetkisi bulunmadığından bahisle ilgili idare mahkemesi kararı beklenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş ise de, söz konusu düzenleme nazarında yapılması gereken, idari yargıda açılan davanın sonucu beklenmeli ayrıca, idari para cezasına dayalı tahakkuk kimin adına yapılmışsa onun sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....