muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2703, Karar No: 2015/6061, Tarih: 30.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2703 E.  ,  2015/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeline karşılık verilen ve icra takibine konu edilen çek ve bonolardan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın ve tazminat taleplerinin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında üç ayrı sözleşme akdedilmiştir. Bu sözleşmelerden; 12.05.2009 tarihli sözleşmede, KDV dahil toplam 166.000,00 TL karşılığında ................ Üniversitesi Yabancı Diller Meslek Yüksek Okulu İnşaatının iç elektrik tesisatının projeden çıkarılan malzeme listesine göre yapılması (UPS cihazı, asansör ve aydınlatma tesisatı ve montajları hariç) işinin; tarihsiz sözleşmede, 70.000,00 TL + % 9 KDV bedel karşılığında .......... Bakım Atölyesi inşaatının elektrik işlerinin proje, mahal listesi, kesit ve görünüşler ile teknik şartname ve idarenin isteği doğrultusunda yapımı işinin ve 24.10.2009 tarihli sözleşmede, KDV dahil 40.000,00 TL bedel karşılığında ................ Üniversitesi Yabancı Diller Meslek Yüksek Okulu inşaatında 400 kw trafo yapım işinin malzeme ve işçilik ile her türlü yükleme, boşaltma ve ve taşıma dahil olmak üzere proje ve eklerine uygun çalışır halde teslimi işinin taşeron olarak davacı tarafça üstlenildiği anlaşılmaktadır. Bu sözleşmelerin, sözleşme ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 365. maddesinde düzenlenen götürü bedel esaslı sözleşmeler olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edilen her üç sözleşme kapsamında, sözleşme kapsamında yapılan işlere ilave işler yapıldığı alınan tüm bilirkişiler kurulu raporlarında belirlenmiş ve bu kapsamda değerlendirmeler yapılmıştır. Sözleşme kapsamında olmayan ilave işler yapıldığının belirlenmesi durumunda, sözleşmede ayrıca bir düzenleme bulunmamak koşuluyla, bu işlerin bedeli olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri gereğince vekaletsiz iş görme hükümleri doğrultusunda, işin yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Sözleşmede ilave işlerin bedelinin hesaplanması konusunda ayrıca bir düzenleme bulunması halindeyse, sözleşmede gösterilen usul dairesinde hesaplama yapılacağında kuşku yoktur.

Somut olaya dönüldüğünde; 12.05.2009 ve 24.10.2009 tarihli sözleşmelerde, sözleşme kapsamında bulunmayan ilave işlerin bedelinin hesaplanması konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda, 12.05.2009 ve 24.10.2009 tarihli sözleşmeler kapsamında yapılan ilave işlerin bedelinin işin yapılıp teslim edildiği yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Buna karşılık, Kangal'da yapılan işlere ilişkin akdedilen tarihsiz sözleşmenin 18. maddesinin (e) bendinde dava dışı iş sahibi Elektrik Üretim AŞ. ile yüklenici davalı arasında akdedilen tüm sözleşme ve eklerinin, bu sözleşmenin eki olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, sözleşme eki haline gelen dava dışı iş sahibi ile davalı yüklenici arasında akdedilen 12.02.2009 tarihli sözleşmenin 28/1. maddesi gereğince, ilave işler konusunda Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümlerine atıf yapıldığından, değerlendirmenin Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin ilave işlerin bedelinin hesaplanmasını düzenleyen hükümlerine göre yapılması zorunludur. Sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 21/1. maddesinde "Yapım sözleşmelerinde, öngörülemeyen durumlar nedeniyle bir iş artışının zorunlu olması halinde, artışa konu olan işin;

a) Sözleşmeye esas proje içinde kalması,

b) İdareyi külfete sokmaksızın asıl işten ayrılmasının teknik veya ekonomik olarak mümkün olmaması,

şartlarıyla, anahtar teslimi götürü bedel ihale edilen yapım işlerinde sözleşme bedelinin %10’una, birim fiyat teklif almak suretiyle ihale edilen yapım işleri sözleşmelerinde ise %20’sine kadar oran dahilinde, süre hariç sözleşme ve ihale dokümanındaki hükümler çerçevesinde aynı yükleniciye yaptırılabilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Elbette, bu oranların aşılması halinde, aşılan kısım yönünden yine 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri hükümleri doğrultusunda, işin yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre iş bedelinin hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Bu durumda, tarihsiz sözleşme kapsamında yapılan ilave işlerin bedelinin de bu esaslar dairesinde tespiti zorunludur. Ayrıca, serbest piyasa rayici olarak belirlenen bedelin içerisinde KDV ve yüklenici kârının da bulunduğu, bu nedenle, belirlenecek bedele bu kalemlerden ilave yapılmasının mümkün olmadığı da unutulmamalıdır.

Buna göre, gerek yargılama sırasında dosyaya sunulan ve hükme esas alınmayan gerekse hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporlarında, bu açıklamalara göre iş bedelinin hesabının yapıldığından söz edilemez. Bu nedenle, ilave işlerin bedelinin hesaplanması noktasında, konusunda uzman bilirkişilerden yeni bir rapor alınarak sonuca varılması yerine, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi mahkemece hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporunda, davacının takip konusu senetlerin 12.835,75 TL tutarındaki kısmından borçlu olmadığı yönünde görüş bildirildiği halde davanın reddine karar verilmiş olması da kabul şekli bakımından doğru değildir.

Diğer taraftan; mahkemece davanın reddine karar verildiği ve takip sırasında yapılan ödemelerin alacaklıya ödenmemesine dair ihtiyati tedbir kararı alınıp uygulandığı halde, davalı taraf yararına 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72/IV. maddesi uyarınca tazminata karar verilmemiş olması kabul şekline göre doğru olmamıştır. Yine, kabul şekline göre, davalı tarafça yatırılan ve bir kısmı yargılama sırasında kullanılan gider avansının kullanılan kısmının davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ve kalanının davalıya iadesine karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikli olarak, konusunda uzman bilirkişilerden, yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınarak ilave işler dahil denetime elverişli kesin hesabın çıkarıldığı bir rapor almak, rapor sonucuna göre davacının borçlu olmadığı senet ve çek miktarını belirlemek, oluşan sonuca göre bir karar vermek, bu halde, davanın kısmen dahi reddine karar verilmesi halinde davalı yararına 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72/IV. maddesi gereği tazminata hükmetmek ve taraflarca yapılan yargılama giderlerini de davanın kabul ve red oranları gözetilerek karara bağlamaktan ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1439, Karar No: 2011/2203, Tarih: 28.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1439 E.  ,  2011/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 150 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptal- terkinine ve muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali istemi ile idari yargı yerinde açtıkları dava sonucunun beklenmesi gerektiğini, çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6622, Karar No: 2019/13345, Tarih: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6622 E.  ,  2019/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdure ...’ya), çocuğun cinsel istismarı

(mağdure İlayda’ya), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler İlayda ve ...'ya)

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2018 gün ve 2017/320 Esas, 2018/29 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun mağdure İlayda’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden esastan reddine; mağdure ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda verilen beraat kararlarıyla ilgili yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, anılan hükme yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdure İlayda’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı ve mağdure ...’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdure İlayda’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı ve mağdure ...’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure İlayda'nın aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, suç tarihlerinde sanığın, mağdurenin dedesinin evinde yalnız kaldıkları anlarda mağdurenin ifadesinde belirttiği şekilde buse şeklinde dudağından öpmesi, kalçası ile göğsüne dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani, kesintili olması ve fiilin kendiliğinden sonlandırılması da göz önüne alındığında, eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak ilk derece mahkemesince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Mağdure ... hakkında Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 31.05.2017 tarihli raporda, vajinal bölgede saat kadranına göre 7 hizasında sağ labia minör ile hymenin dış kısmı arasında yaklaşık 0.5-1 cm lik alanda hassasiyet bulgusu mevcut, taze kanama odağının abrazyon (sürtünme-travma) sonucu da oluşabileceğinin, bulgunun 7-10 gün içinde gerçekleşmesi mümkün saldırı lehine değerlendirilebileceğinin bildirilmesi, mağdurenin Çocuk İzlem Merkezindeki ifadesinin bütünlüğünden sanığın vajina bölgesine yönelik eyleminin okulların açılmasından sonra mağdurenin göğsüne dokunarak dudağından öpme şeklindeki eyleminden önce gerçekleştirildiğinin ifade edilmesi karşısında tarif edilen bulgunun oluştuğu tarih yönünden uyuşmaması ve mağdurenin parmak sokma şeklindeki eylemin gerçekleştiği bölge hususunda aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi gerekirken başvurunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.06.2018 gün ve 2018/1194 Esas, 2018/1400 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun mağdure İlayda yönünden esastan reddine ve mağdure ... yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33607, Karar No: 2022/24610, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/33607 E.  ,  2022/24610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi'ne bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yokluğunda verilen hükme ilişkin, 02/03/2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15038, Karar No: 2013/13082, Tarih: 11.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/15038 E.  ,  2013/13082 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, 07.04.1993 tarihinden sonraki.....sigortalılığının iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda; davacı, 07.07.1989 tarihinde intikal eden giriş bildirgesine ve oto boya ve kaporta işine dayalı 05.07.1989 tarihli vergi kaydına istinaden 06.07.1989 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescil edilmiştir. Tescile esas vergi kaydının 31.12.1997 tarihinde sona erdiği, sicil kaydının 07.07.1989-26.06.2006 arası döneme ait olduğu, 07.07.1989 tarihinde başlayan Oda kaydının ise 31.12.1997 tarihinde sona erdiği, .......tarafından vergi kaydı esas alınarak davacının 06.07.1989-31.12.1997 arası dönemde Bağ-Kur sigortalısı sayılıp 5509 TL prim borcu tahakkuk ettirildiği, 8 yıl 5 ay 24 gün hizmet verilen davacının 1990/6, 1991/5, 1992/2-20, 2006/7-10, 2007/1-4. aylarda prim ödemesi yaptığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, .....azısında; davacının 07.04.1993 tarihli giriş bildirgesine göre 07.04.1993-31.12.1997 arası dönemde mevsimlik işçi statüsünde 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu ..... çalışmalarının bulunduğu ve bu dönemde 1 yıl 1 ay 11 gün çalışılmayıp anılan sürede hizmet akdinin askıda olduğu belirtilmiştir. Dolayısıyla 07.04.1993-31.12.1997 arası dönemde esnaf.......sigortalılığı ile zorunlu ...... sigortalılığının çakıştığı görülmektedir. Mahkemece:

a)Davacının vergi, oda ve sicil kaydının varlığı karşısında, niza konusu dönemde kendi nam ve hesabına çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmalıdır. Davanın yasal dayanaklarından bulunan ve 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 Sayılı Kanunun 24. maddesine göre, bir kimsenin zorunlu ......sigortalısı olabilmesi için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekir. Öte yandan 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 Sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 Sayılı Yasanın 24. maddesinde; zorunlu Bağ-kur

./..

-2-

./..

-2-

sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 Sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ-kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir. Gerçekten, 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine göre kural olarak herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın varlığı şart olup, ayrıca çalışmanın maddede belirtilen şekliyle vergi kaydına veya oda ve esnaf sicil kaydına dayanması gerekir. Davacının kendi nam ve hesabına çalışmasının varlığının araştırılması kapsamında, sadece tanık beyanlarıyla yetinilmeyip, oda aidatlarının ödenip ödenmediği ve buna ilişkin ödeme makbuzları, ilgili odanın genel kurul toplantılarına davacının katılıp katılmadığı, Haziran cetvelinde davacının isim ve imzasının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

b)Kendi nam ve hesabına çalışmanın varlığının saptanması halinde ise bu defa ekonomik yönden etkin çalışmanın hangi Kuruma tabi çalışma sonucu gerçekleştiğinin araştırılıp irdelenmesi gerekir. Davacının ekonomik yaşamına etken kazancın ne olduğunun saptanmasında söz konusu sigortalıklar nedeniyle elde edilen kazançlar ile ödenen vergi tutarları mukayese edilmeli ve bu konuda tanık ifadelerine de başvurularak tüm maddi ve hukuki esaslar göz önünde bulundurulmalıdır. Kabule göre de; belediye yazısında bahsedilen çalışmanın Kurumca tescil edilip edilmediği SSK sicil dosyası getirilip denetlenmeden, baskın çalışmanın ...... kapsamında gerçekleştiği belirtilerek yazılı biçimde karar tesis edilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukukî olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2016/5828, Karar No: 2018/10035, Tarih: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5828 E.  ,  2018/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, suça konu iş yerini açma aşamasında olduğunu, henüz faaliyete geçmediğini, sadece dükkan içerisine malzeme koyduğunu belirtmesi karşısında, olay tarihinde giyim eşyalarının konulduğu depo olarak kullanılan bina niteliğindeki yerin iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.