muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6908, Karar No: 2017/7990, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6908 E.  ,  2017/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, meşe ağaçlarının sürgünleri olup ağaçların hayatiyetini devam ettirdiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, baltanın sahibine iadesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26863, Karar No: 2022/17414, Tarih: 21.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26863 E.  ,  2022/17414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 03.12.2018 gün, 2015/13455 E- 2018/11567 K. sayılı ilamında “...dava konusu taşınmazlardan 76 nolu parsel 15.07.2011 tarihinde 50.000,00 TL bedelle, 4 nolu parsel ise yine 15.07.2011 tarihinde 69.000,00 TL bedelle tapuda satıldığı, bilirkişi tarafından 76 nolu parsel için 118.970,00 TL, 4 nolu parsel için 100.096,00 TL rayiç bedel belirlendiği, bu haliyle 4 nolu parsel için misli fark oluşmadığı, 76 nolu parsel yönünden ise; davalı 3. kişi Mehmet’in tapudaki bedel dışında 19.07.2011 tarihinde 47.000,00 TL, 22.07.2011 tarihinde ise 72.000,00 TL davalı borçlunun hesabına havale yaptığını belirterek bu konuda dekont örneklerini sunduğu, ...bankadan havale edilen paranın borçluya ödenen para olduğu kabul edilerek bu durumda bilirkişi tarafından belirlenen rayiç değer ile davalı 3.kişi tarafından ödendiği ispat edilen değer arasında bedel farkı bulunmadığı, ancak mahkemece bunun dışında; İİK'nun 280. maddesinde belirtilen satıcının mali durumunu ve alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini bilebilecek durumda olduğundan bahisle de davanın kabul edildiği belirtilmiş olup, her ne kadar davalı borçlu ile davalı 3. kişi Adıyaman/Yenipınar nüfusuna kayıtlı olsalar da, davalı 3. kişi Merkez/Adıyaman’da ikamet etmekteyken, davalı borçlunun İstanbul’da ikamet ettiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre; davalı 3. kişinin davalı borçlunun mali durumunu nasıl bileceği konusunda mahkemece değerlendirme yapılmadan ve gerekçesi tartışılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davalıların farklı yerlerde (İstanbul-Adıyaman) ikamet ettiği, bu nedenlerin üçüncü kişinin, borçlunun mal kaçırma kastını bilebilecek durumda olduğunu göstermeyeceği, bozmadan sonra davacı tarafından davalıların cilt numarasının aynı olduğu ileri sürülmüş ise de, cilt numarası, ilçeye bağlı köy ve mahallelerin sırasını gösterdiğinden, akrabalık ilişkisi ile alakası olmadığından davacının bu iddiasının da dikkate alınamayacağı, davalılar arasındaki taşınmaz devirlerinde üçüncü kişinin borçlunun mali durumunu ve mal kaçırma kastını bilebilecek kişilerden olduğunun ispat edilemediği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Yasa'ya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4381, Karar No: 2021/2285, Tarih: 04.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4381 E.  ,  2021/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 01.10.2018 tarihli -K-2018/65285 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.01.2019 tarihli 2019/İHK-10141 sayılı itirazın kabulüne dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacı vekili,08.10.2013 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralandığı ve daimi sakat kaldığı kazada HMK 107/1 gereği belirsiz alacak davasını fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak başvuru tarihi olan 10.01.2018 tarihinden itibaren avans faizi ile talep etmiştir. 24/09/2018 günlü bedel arttırım dilekçesi ile de 250.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvurunun sahibinin tazminat talebinin kabulü ile poliçe limiti dahilinde sürekli iş göremezlik tazminatı 250.000 TL tutarın 23.01.2018 tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibi ...'a ödenmesine, karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Dava, tek taraflı trafik kazasında yolcu olan davacının cismani tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Kabule göre, 21.12.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan AAÜT’nin Tahkimde ve Sigorta Tahkim Komisyonunda Ücret madde 17'ye göre “Hakem önünde yapılan hertürlü hukuki yardımlarda bu tarife hükümleri uygulanır. Sigorta Tahkim Komisyonu’nca tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde Asliye Mahkemeleri için öngörülen ücreti esas almak ve 03.06.2007 tarihli 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nundaki beşte birlik orana uyulmak kaydı ile, tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmedilir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmüne göre Sigorta Tahkim Komisyonuna intikal eden hakem dosyalarında taraflar bakımından uygulanacak vekalet ücreti tarifesi belirlenmiştir. Ayrıca 19.01.2016 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 29598 sayılı Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6/son maddesine göre, takdir edilmesi gereken vekalet ücreti AAÜT’ye göre Asliye Mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmesi gerekmektedir.

Somut olayda Uyuşmazlık Hakem Heyetİ’nce, AAÜT uyarınca hesaplanan nispi vekalet ücreti takdir edilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyeti, davacı için 20.950,00 TL nisbi vekalet ücretinin tamamına hükmetmiş, davalı vekilinin vekalet ücreti yönü ile karara itiraz etmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyeti davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Somut olayda Uyuşmazlık Hakem Heyetİ’nce, AAÜT uyarınca hesaplanan nispi vekalet ücreti takdir edilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyeti, davacı için 20.950,00 TL nisbi vekalet ücretinin tamamına hükmetmiş, davalı vekilinin vekalet ücreti yönü ile karara itiraz etmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyeti davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre davacı yararına hükmedilmesi gereken vekalet ücreti AAÜT’ne göre Asliye Mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i olması gerekirken vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü İtiraz Hakem Heyeti Kararının BOZULMASINA; dosyanın işlem yapılmak üzere İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3390, Karar No: 2021/6145, Tarih: 08.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3390 E.  ,  2021/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirkete ... ve ... numara ile tarımsal sulama abonesi olduğunu, haksız olarak kayıp-kaçak vs. bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelikler dolayısıyla bugüne kadar faturalandırılarak geçmişe yönelik 10 yıllık tahsil edilen 100 TL kayıp kaçak ve benzeri tüm bedellerin davalıdan tahsilini talep etmiş, 26/11/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebi 73.837,18 TL’ye artırmıştır.

Davalı; davaya konu edilen bedellerin mevzuat gereğince tahsil edildiğini, tarifelerin uygulanmasında lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 24/09/2020 tarihli ve 2020/2760 Esas 2020/4794 Karar sayılı ilamla; "... 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, dava konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden alınan enerji fonu, belediye vergisi, TRT payı ve KDV bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.Davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, davalı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, davalı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (4) nolu bendinin çıkarılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 4.080 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11495, Karar No: 2011/341, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11495 E.  ,  2011/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 6.684.15 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza ve hasarın, dolandırıcılık amaçlı ve kasten meydana getirildiğini, aracın onarımında kullanıldığı iddia edilen faturaların sahte olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza ve hasarın iddia edilen şekilde meydana gelmediği, hasardan davalının sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, davalı ... karşı aracın trafik sigortacısıdır.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesinde, "sigortacı, poliçede tamımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı KTK.na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Meydana gelen bir kazada zararın ödenmesi veya

azaltılması amacıyla, sigorta ettirenin yapacağı makul ve zorunlu masraflar sigortacı tarafından karşılanır. Bu sigorta işletenin (sigorta ettirenin) haksız taleplere karşı savunmasınıda temin eder." hükmüne yer verilmiştir. Aynı genel şartların A/3 maddesinde " teminat dışında kalan haller", B/1 maddesinde "rizikonun gerçekleşmesi halinde sigorta ettirenin yükümlülükleri", B/3 maddesinde " sigortacının halefiyeti", ve B/4 maddesinde ise "zarar görenlerin haklarının saklı tutulması ve sigortacının işletene rücu hakkı" hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin ... Genel Şartlarının A.3.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, ... Genel Şartlarına ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında: Davalı ... vekili, kaza ve hasarın, dolandırıcılık amaçlı ve kasten meydana getirildiğini, trafik sigortası teminatı dışında kaldığını savunmuştur. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçlar üzerindeki hasarların uyuşmadığı, tutanakta belirtilen şekilde çarpışmalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Görevli polis memurları tarafından düzenlenen 21.02.2006 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında, davalı sürücüsü seyir halindeyken, kendi aracının ön kısmıyla,aynı istikamette önünde seyreden dava dışı araca dalgınlığı sonucu arkadan çarptığı, bu aracın da çarpmanın etkisiyle savrularak karşı yönden gelen davacı aracıyla

çarpıştığı açıklanıp, araçların son duruş şekli ve çarpma noktaları çizilen krokide belirtilmiştir. Davacı aracının hasarlandığı, dosyaya sunulan ekspertiz raporundan ve faturadan anlaşılmaktadır.

Beyoğlu C.Başsavcılığı’nın 2006/7864 soruşturma nolu dosyasında, dava konusu kazaya ilişkin olarak resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan yapılan soruşturma neticesinde, ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü görevlilerinin 21.02.2006 tarihinde, araçlar arasındaki maddi hasarlı trafik kazasını sonradan görüp tutanak düzenledikleri, yanıltıldıkları veya görevlerini kötüye kullandıkları konusunda soyut iddiadan başka delil bulunmadığı, ayrıca tutanağın sahte olduğuna dair bir bilgiye ulaşılamadığından, şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, tutanağın aksi ve hasarın teminat dışında kaldığı hususu, davalı ... şirketince somut delilerle ispatlanamadığından, kazanın belirtilen yer, şekil ve zamanda meydana geldiği, rizikonun teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek, uzman bilirkişiden tazminat raporu alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1127, Karar No: 2020/9844, Tarih: 17.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2020/1127 E.  ,  2020/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- a- Sanık ...’a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

b- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının da usul ve Yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11/06/2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanunun 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.