muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1826, Karar No: 2019/7402, Tarih: 02.10.2019

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davaların, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kaldığı açıktır.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağından, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu kabul edilerek tarafların istinaf taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12189, Karar No: 2023/4935, Tarih: 28.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12189 E.  ,  2023/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/144 E., 2022/512 K.

...

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2015 tarihli ve 2015/1660 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; sınıf arkadaşı olan katılan ...'ın çantasında bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h ve 31/2. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 3. Çocuk Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/600 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/14669 Esas, 2021/1775 Karar sayılı kararı ile 'suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ile adli tıp şube müdürlüğünce verilen rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi sonrasında suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Bursa 3. Çocuk Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 51/1-3 maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun beyanında samimi şekilde suça konu cep telefonunu kendisinin bulduğunu, ancak çalmadığını belirtmesine rağmen beyanının dikkate alınmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz istemi, tarafına vekâlet ücretine hükmedilmediğine ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde cezanın üst sınırdan verilmemesinin, ayrıca indirim uygulanarak verilen hapis cezasının ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Katılan vekilinin temyiz istemi, tarafına vekâlet ücretine hükmedilmediğine ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde cezanın üst sınırdan verilmemesinin, ayrıca indirim uygulanarak verilen hapis cezasının ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü suça sürüklenen çocuğun, sabah saat 07:00-08:00 sıralarında katılanın okulda çantasına koyduğu cep telefonunu çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında tevil yollu ikrarda bulunmuştur. BTİK'in 20.01.2015 tarihli cevabi yazısı, tanıklar S.C.A ve O.C.'nin iddiayı destekler beyanları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde yeterli ve yasal gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan tayininde ve erteleme hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesi uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına sanık aleyhine maktu vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 3. Çocuk Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/144 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/10174, Karar No: 2011/7391, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10174 E.  ,  2011/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Birleşen Dava Davacısı:Vergi İdaresi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davacı Vergi İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Ltd.Şti ve ... vekili, davalı ...‘in davacılar aleyhine Konya 5.İcra Müdürlüğünün 2004/5761 sayılı takip dosyasından 05.07.2004 tarihli çeke dayalı olarak takip başlattığını ancak söz konusu çeke ilişkin borçlarının bulunmadığının tesbiti için mahkemenin 2006/302 sayılı takip dosyasından menfi tesbit davası açmış, diğer davacı Vergi İdares ise aynı mahkemenin 2008/474 Esas sayılı dosyasından davalılar ... Ltd. ... Ambalaj Aş, ... ve ... Aş aleyhine borçlu lehine olan çeklerin mal kaçırma amacı ile temlik edildiği gerekçesi ile 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayılı olarak tasarrufun iptali davası açmıştır.

Mahkemece her iki dava arasında irtibat bulunduğundan bahisle birleştirilerek, yapılan yargılama sonunda menfi tesbit davasının kabulüne ve davacı ... Ltd. Şti ve ...’ın borcu olmadığının tesbitine, tasarrufun iptali davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davacı Vergi İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

2010/10174

2011/7391

HMUK’nun 46.maddesine göre mahkeme yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden karar verebilir.

Birleştirilmesine karar verilen davaların, tarafları, hukuki sebepleri ve yargılama usulleri farklı olup yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için ayrı ayrı görülmesi ve menfi tesbit davasının tasarrufun iptali davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, birlikte görülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve davacı Vergi idaresi vekillerinin usul ve yasaya uygun bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile diğer yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve davacı Vergi İdaresine geri verilmesine 12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1537, Karar No: 2024/2732, Tarih: 03.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1537 E.  ,  2024/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/343 E., 2022/466 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin ile yıkım istekli davadan dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/1954 Esas, 2022/5261 Karar sayılı kararıyla karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; davalılar adına kayıtlı Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, 1 nolu ... mahallesinde bulunan 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ile bu bölümde kalan yapının yıkımı isteğinde bulunmuştur.

II. DAVALI

Davalılar yargılama sırasında; taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 25.03.2010 tarih ve 2008/22 Esas, 2010/83 Karar sayılı kararıyla; 5841 sayılı Kanun’nun 2 nci maddesi ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12 nci maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Dairenin 04.10.2010 tarih ve 2010/8225 Esas, 2010/9779 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı ancak yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kıyı-kenar çizgisinin deniz tarafında kalıp kalmadığının keşfen belirlenmesi ve sonucuna göre kıyıda kaldığının anlaşılması durumunda davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, çekişmeli taşınmazın kıyıda kalmaması halinde ise yargılama giderlerinden davacı Hazinenin sorumlu tutulacağının gözetilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 17.05.2011 tarih ve 2011/94 Esas, 2011/137 Karar sayılı kararıyla; Dairenin 2010/8225 E., 2010/9779 K. sayılı bozma kararına direnilmesine karar verilerek davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

D. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Hukuk Genel Kurulu Kararı

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 17.05.2011 tarih ve 2011/94 Esas, 2011/137 Karar sayılı kararıyla; Dairenin 2010/8225 E., 2010/9779 K. sayılı bozma kararına direnilmesine karar verilerek davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

D. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Hukuk Genel Kurulunun 07.12.2011 tarihli ve 2011/1-712 Esas, 2011/734 Karar sayılı kararıyla; Anayasa Mahkemesinin iptal kararının eldeki davaya uygulanarak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bu iptal kararından sonra oluşan yeni durum dikkate alınarak Özel Dairesince inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiği gerekçesiyle hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

F. Dairece Hukuk Genel Kurulu Kararı Sonrası Verilen Bozma Kararı

Dairenin 05.04.2012 tarih ve 2012/1404 Esas, 2012/4026 Karar sayılı kararıyla; 5841 sayılı Kanun’un yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olmasının doğru olduğu ancak anılan Kanun'un Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve yürürlüğe girdiği, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 153 üncü maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceğinden ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceğinden işin esasının 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

G. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.06.2014 tarih ve 2012/501 Esas, 2014/208 Karar sayılı kararıyla; bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

H. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

I. Bozma Kararı

G. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.06.2014 tarih ve 2012/501 Esas, 2014/208 Karar sayılı kararıyla; bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

H. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

I. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.01.2015 tarih ve 2014/22453 Esas, 2015/1451 Karar sayılı kararıyla; ek bilirkişi kurulu raporu ile keşfen belirlenen çizgi ile idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinin çakıştırılması, aralarında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçeler gösterilmek suretiyle açıklığa kavuşturulması, ayrıca keşfi izlemeye ve infaza olanak sağlayacak biçimde fen bilirkişisine kroki düzenlettirilmesi, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın kroki üzerinde işaretlenmesi ve renkli olarak belirtilmesi ondan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

İ. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.2021 tarih ve 2015/734 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararıyla; bozma kararı kapsamında belirtilen şekilde sondaj yapılmak ve gözlem çukuru açılarak malzeme ve zemin değerlendirmesi suretiyle yapılan teknik bilirkişi incelemesi ile sunulan raporlar kapsamında dava konusu taşınmazın bütünüyle kıyı-kenar çizgisinde kaldığının tespit edildiği, idarece belirlenen ve evvelce dava konusu olan kıyı-kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisi farklılıklarının neden kaynaklandığının ayrıntılı olarak değerlendirildiği, sunulan raporların dosya kapsamı ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

J. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

K. Bozma Kararı

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.06.2022 tarih ve 2022/1954 Esas, 2022/5261 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak yıkım isteği yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile karar bozulmuştur.

L. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın bütünüyle kıyı-kenar çizgisinde kaldığının tespit edildiği, alınan ek raporlar kapsamında idarece belirlenen ve evvelce dava konusu olan kıyı-kenar çizgisinin farklılıklarının neden kaynaklandığı hususunun ayrıntılı değerlendirildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, taşınmaz üzerinde bulunan yapının yıkılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde yer almadığını, bilirkişi raporlarının yasaya ve usule aykırı olduğunu, ilk bilirkişi raporunda belirlenen kıyı-kenar çizgisinin, Bakanlık onaylı kıyı-kenar çizgisine göre 50,54 metre güneyinde (kara tarafında) yer aldığının belirlendiğini, anılan rapora itiraz üzerine ek rapor alındığını, ancak ek raporda bu itirazların yeterince değerlendirilmediğini, ikinci ek raporda da yine yeterli değerlendirme yapılmadığını, Bakanlık onaylı kıyı-kenar çizgisi ile bilirkişi heyetinin belirlediği kıyı-kenar çizgisi arasındaki farkın çok fazla olduğunu, bu farkın neden kaynaklandığının bilirkişiler tarafından tam olarak açıklanmadığını, bilirkişi heyetinin yasaya aykırı olarak belirlendiğini, bu nedenle hazırlanan raporun da hükme esas alınamayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin ile yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 üncü maddesi; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri; 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.