muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3069, Karar No: 2016/3582, Tarih: 07.04.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14936-2015-E.2160/7364 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/941 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2380, Karar No: 2011/6214, Tarih: 11.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2380 E.  ,  2011/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :29.12.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından sözlü kira ilişkisine dayanılarak başlatılan 03.06.2010 tarihli icra takibinde, Ağustos/2009-Mayıs/2010 arası ödenmeyen 7.000TL kira parasının tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine yasal sürede verdiği borca itiraz dilekçesinde davalı; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığını, tüm kira bedellerinin ödendiğini savunmuştur. Alacaklı tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu davada, mahkemece sözlü kira ilişkisine davalı borçlu tarafından karşı çıkıldığı bu haliyle uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı takipte sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Davalı akdi ilişkiye karşı çıkmamış, sadece yazılı kira sözleşmesi bulunmadığını savunmuştur. Nitekim davalı borçlu borca itiraz dilekçesinde “kira bedellerini kendisine ödedim” demek suretiyle taraflar arasındaki kira ilişkisini kabul etmiştir. Bu hukuki olgu karşısında mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/996, Karar No: 2016/1331, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/996 E.  ,  2016/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Körfez Sulh Hukuk ve Hendek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Körfez Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hendek Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “K...” ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Körfez İlçe Emniyet Müdürlüğünün 30.07.2015 tarihli cevabî yazısından kısıtlı adayının “.....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35846, Karar No: 2014/37366, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/35846 E.  ,  2014/37366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, sendikal tazminatın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.03.2014 gün ve 2014/5694 Esas, 2014/9050 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.Davacı vekili, bu kez temyiz nedenlerinde de ileri sürdüğü nedenlerle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığını, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiş olup, davacı vekilinin davanın açılmamış sayılma kararı verilen duruşma gün ve saatine fırtına nedeni feribotun iskeleye geç yanaşması nedeni ile geç kaldığı, telefonla bilgi verdiği, bu durumun zapta geçtiği, ancak mahkemece belgelendirilmediği gerekçesi ile mazeretin kabul edilmediği, ilgili kurumdan ve temyiz dilekçesine ekli belgeye göre fırtınanın sabit olduğu, bu belgenin gözden kaçırıldığı, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmakla Dairemizin 19.03.2014 gün ve 2014/5694 Esas, 2014/9050 Karar sayılı kararı ile onanma KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin duruşma gün ve saatinde feribotta olduğu, fırtına nedeni ile feribotun zamanında iskeleye yanaşmaması nedeni ile geç kaldığı, gecikmenin kendisinden kaynaklanmadığı, en azından telefon ile bilgi verdiği, bu olayı duruşma saatinde belgelendirmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacı vekilinin duruşma saati geçtikten sonra adliyeye geldiği ve diğer duruşmalara girdiği anlaşılmaktadır. Davacının mazeretinin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve bu şekilde hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilgiliye iadesine, 08.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/166, Karar No: 2024/7857, Tarih: 27.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/166 E.  ,  2024/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/20 E., 2021/606 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

1.Sanık ... müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 01.06.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi gereği, sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden inceleme yapılmamış ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm inceleme dışı tutulmuştur.

2.İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/524 Karar sayılı Kararı ile;

1.Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/20 Esas, 2021/606 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Mağdurlar ile sanıkların aynı mahallede ikamet ettikleri, olay günü ... ve ... ailelerinin çocukları arasında tartışma çıktığı, çocukların birbirlerine vurduklarını gören mağdur ...'in eşi olan tanık ...'nın çocukları ayırdığı, ... ailesinin gençleri olan inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile tanık ... arasında sözlü tartışma yaşandığı, tanık ...'nın meydana gelen olayları eşi olan mağdur ...'e anlatması üzerine, ...'in sanıkların evine doğru gittiği bu sırada evin önünde sanıklar ..., ... ve inceleme dışı sanık ...'ın bulunduğu, taraflar arasında önce sözlü tartışma yaşandığı daha sonrada tarafların çıplak elle birbirlerini darp ettikleri, olay yerine gelen inceleme dışı mağdur sanık ...'ın da olaya dahil olduğu, komşularının araya girmesi neticesinde ilk olayın son bulduğu, tarafların ayrıldıkları ancak evlerine girmedikleri, ilk olaydan yaklaşık 30 dakika sonra taraflar arasındaki sözlü tartışmanın devam ettiği sırada ...' ın da olay yerine geldiği, taraflar arasındaki tartışmanın büyümesi üzerine sanıklar ..., ...'nin ellerinde bıçaklarla, sanık ...'in elinde döner bıçağı ve ssç ... ve ...'ın ise ellerinde sopalar bulunduğu halde mağdurların evlerinin önüne gittikleri, yine mağdurları ..., ... ve ...'ün de ellerinde sopa bulunduğu, karşılıklı kavga sırasında mağduır ...'in sanık ...'un ayağına sopa ile vurarak kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, ...'un da elindeki bıçak ile ...'in karın bölgesinden yaraladığı, ... yere düştükten sonra sanık ...'nin de elindeki bıçağı ...'in sırt bölgesine bıçağı soktuğu, toplu şekilde gerçekleşen kavga sırasında mağdur ...'ın elindeki sopa ile sanık ...'u yaraladığı, sanık ...'in elinde bulunan döner bıçağıyla ...'i baş bölgesinden yaraladığı, ...'in elleri ile kendisini korumaya çalışmasına ve kafasını geri çekmeye çalışmasına rağmen döner bıçağının alnına geldiği, sanık ...'un da elindeki bıçak ile ...' in sol arka tarafından yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken hayati tehlikeye ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı şekilde ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken hayati tehlikeye ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı şekilde ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıklar ile mağdurlar arasında ilk kavga sonrası husumet oluştuğu, oluşan husumet sonucu sanıkların mağdurları hayati bölgelerinden birden fazla bıçak darbesi ile yaraladıkları, sanıkların eylemlerini mağdurların evlerine kaçmaları sonucu tamamlayamadıkları hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ... hakkında ...'e yönelik belirlenen suç vasıfında isabetsizlik bulunmadığı, ilk kim tarafından başlatıldığı belirlenmeyen kavga ortamında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik olmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde; Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.04.2017 tarihli raporunda mağdurun yüz ve sol bel bölgesinde bulunan yaralanmalarının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve yüz bölgesinde bulunan yaralanmasının sabit iz niteliğinde olduğunun bildirildiği, sanıkların ellerinde bulunan bıçaklarla olay yerine sonradan gelerek kavgaya dahil olan mağdur ...'e şiddetli darbeler vurma imkanları varken mağdurda hayati tehlike oluşturacak yaralanma bulunmadığı, öldürme kastı ile hareket ettiklerinin şüpheli kaldığı, kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu ve silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 01.06.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği, sanık ... müdafiinin temyiz isteği ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 01.06.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği, sanık ... müdafiinin temyiz isteği ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/20 Esas, 2021/606 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/20 Esas, 2021/606 Karar sayılı kararının sanıkların eylemlerinin nitelendirilmesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/662, Karar No: 2008/645, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/662 E.  ,  2008/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 79 parsel sayılı 4551.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, satın alma, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2 hisselerle ... ve ... adına, 113 ada 80 parsel sayılı 8224.63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, emlak kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 113 ada 88 parsel sayılı 8994.43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, satın alma, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasette iştiraken ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içerisinde 113 ada 89 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 3.6.1999 tarih 1 sayılı tapu kaydının 1081,75 metrekare eksik revizyon gördüğü ve eksik kısmın komşu çekişmeli taşınmazlarda kaldığı iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddi ile çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve idari yoldan oluşan Hazine dayanağı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon gördüğü 113 ada 89 parsel sayılı taşınmaza uymadığı, 113 ada 98 parsel sayılı taşınmazın uzman fen bilirkişi raporunda “A” harfi ile gösterilen kısmına ait olduğu ve bu nedenle kayıt miktar fazlasının çekişmeli taşınmazlarda kalmadığı mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi beyanı ve dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporu ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/651, Karar No: 2016/1824, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/651 E.  ,  2016/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/1112 esas, 2015/176 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 24/04/2015 tarihli ve 2015/194 esas, 2015/129 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 14/05/2015 tarihli ve 2015/505 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.