muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16980, Karar No: 2016/1711, Tarih: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16980 E.  ,  2016/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma kararı ile müşterek çocuk lehine aylık 100,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş ise de; müvekkilinin ekonomik şartlarının değişmesi sebebiyle ödenen nafaka miktarı ile geçimini ve ihtiyaçlarını karşılamakta güçlük çektiğini, aradan geçen süre içerisinde nafaka artışı olmadığını, paranın alım gücünü kaybettiğini, müvekkilinin de ihtiyaçlarının da artığını ileri sürerek; müşterek çocuk lehine takdir edilen nafakanın aylık 400,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, duruşmada; davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin çocuğunun okuluna yakın olabilmek için kirada oturduğunu, 1.300,00 TL civarında maaş aldığını, kira gideri ve maaş durumu dikkate alındığında, mevcut nafakayı bile ödemekte zorlandığını ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; nafakanın gelecek yıllarda ne oranda artırılacağının gösterildiği ve davalı tarafından da bu artışın yapılması sebebiyle dava açılmasına davalı tarafın kusuru bulunmadığından yargılama giderlerinden davacı sorumlu tutularak, davalının kabulü de dikkate alınarak; davanın kısmen kabulüne, müşterek çocuk için ödenmekte olan iştirak nafakasının 175,00 TL'ye çıkartılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası, velayet hakkı kendisine bırakılmayan eşin, velayet hakkı verilen eşe, çocuğunun bakım ve eğitim giderleri karşılığı gücü oranında yapacağı katkıdır.

Kural olarak velayet hakkı kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine "gücü" oranında katkıda bulunması gerekir. (TMK m.182) Bununla birlikte çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana ve baba tarafından müştereken karşılanması ilke olarak kabul edilmiştir. (TMK m.327)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Buna göre iştirak nafakası tayin edilirken mahkemece; çocuğun yaşının, eğitim durumunun, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücünün ve anne babanın ekonomik ve sosyal durumlarının gözönünde bulundurulması gerekir.

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Buna göre iştirak nafakası tayin edilirken mahkemece; çocuğun yaşının, eğitim durumunun, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücünün ve anne babanın ekonomik ve sosyal durumlarının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; tarafların kollukça yapılan ekonomik durum araştırılmasında; davacı annenin oğlu ile kaldığı, 450,00 TL kira ödediği, 950,00 TL maaş karşılığı çalıştığı tespit edilmiştir. Davalı babanın ise, 1.290,00 TL maaş aldığı, 400,00 TL kira verdiği, bakmakla yükümlü olduğu başka kimsenin olmadığı tespit edilmiştir. Müşterek çocuğun ise, 2006 doğumlu olup, ilköğretim üçüncü sınıf öğrenci olduğu anlaşılmaktadır. Dava devam ederken davacının 31.07.2015 tarihinde işten ayrıldığı görülmüştür. Davacı tanıkları ise davalının ek iş olarak düğünde org çaldığını beyan etmişlerdir.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyacı ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında; takdir olunan iştirak nafakası miktarı az olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Mahkemece, hakkaniyete uygun olarak nafakanın artırılması için kararın bozulması gerekmiştir.

Öte yandan; bir davada yargılama giderlerinden davada haksız çıkan taraf sorumludur. HMK’nın 326/1. maddesine göre; Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Ancak, hal ve davranışlarıyla dava açılmasına neden olmayan ve ilk celse davayı kabul eden tarafın yargılama giderlerinden sorumlu olmayacağı HMK'nın 312/2. maddesinde hüküm altına alınmıştır.

Davacı nafaka alacaklısı, önceki nafaka hükmünde, artış şartı bulunsa bile, değişen şartlar nedeniyle bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğundan ve mahkemece de hükümle nafaka artışına karar verilerek davacının talebi kısmen de olsa kabul edilmiş bulunduğundan; yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılması doğru görülmemiştir.

Ayrıca; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 9/1. maddesine göre; Tahliye davalarında bir yıllık kira bedeli tutarı, kira tespiti ve nafaka davalarında tespit olunan kira bedeli farkının veya hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, avukatlık ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz.

Hal böyle olunca; mahkemece, davayı vekille takip eden davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru görülmemiş, bu hususlar bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davayı vekille takip eden davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru görülmemiş, bu hususlar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22100, Karar No: 2012/37983, Tarih: 14.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22100 E.  ,  2012/37983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'in mağdur ...'e bıçak ile, sanık ...'in mağdur ...'e odun ile vurarak birbirlerini yaraladıkları olayda, mağdur sanıklara ait adli raporlarda gösterilen yaralanmaların meydana geliş biçimi ve ölçütleri dikkate alındığında suçta kullanılan odun ve bıçağın TCK'nin 6/1-f-4. maddesi gereğince silahtan sayılması ve davaya devam edilip hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde silah sayılmayarak şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmelerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14134, Karar No: 2016/8381, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14134 E.  ,  2016/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 31.12.2009 tarihinden dava tarihine kadar olan süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 16.878,00TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 16.878,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 16.06.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1000 TL alacağın 19.01.2015 dava tarihinden itibaren, 15.878,00 TL alacağın ise 16.06.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17893, Karar No: 2012/19884, Tarih: 24.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/17893 E.  ,  2012/19884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 27/08/2012'de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 17/09/2012'de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8508, Karar No: 2016/11208, Tarih: 15.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/8508 E.  ,  2016/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/07/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımından reddine dair verilen 19/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen vergi borçlarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, taşınmazlarının satılarak devredilmiş olduğundan devir tarihinden itibaren çöp ve emlak vergilerinin devralan şahıslara tahakkuk ettirilmesi gerektiğini, devir işleminin belediyeye bildirilmiş olmasına rağmen 7 yıl boyunca vergilerin davacı Vakfa tahakkuk ettirildiğini, bir kısmının elden, bir kısmının ise banka hesaplarına haciz konularak tahsil edildiğini belirterek, davalı Belediyece yersiz tahsil edilen çöp ve emlak vergilerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, eylem ve işlemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda; davacı, davalı ... tarafından yersiz olarak tahsil edilen vergi borçlarının iadesini istemiştir. O halde istem, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi hükmüne göre tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır. Bu tür davaların idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde görülmesi gerektiği açıktır. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4479, Karar No: 2012/5350, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4479 E.  ,  2012/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 135 ada 1 parsel sayılı 201,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 5/6 payı davacı ..., 1/6 payı davalı ... adına, 214 ada 2 parsel sayılı 5.813,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 5/6 payı davalı ..., 1/6 payı davalı ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... payı yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, 214 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamı yönünden ise irsen intikal iddiasına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılanma sırasında davacı ile davalı ... tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi ...'ün mirasçıları adına, miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava ve temyize konu 135 ada 1 parsel ve 214 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'den kaldığı, ... mirasının paylaşılmadığı gerekçesiyle mirasçıları adına miras payları oranında tescil kararı verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamı ile usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar, muris ...'in, sağlığında erkek çocukları arasında paylaştırdığından bahisle 135 ada 1 parsel sayılı taşınmaz davacı ..., 214 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiş, taşınmazlarda miras payı olarak da davalı ...'ya pay verilmiştir. Davacı ..., taşınmazların tamamının kendisine ait olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı ... ile davalı ... tapu kaydına da dayanmışlardır. Ne var ki mahkemece tarafların iddia ve savunmaları yeterince araştırılıp değerlendirilmemiştir. Ayrıca mahkemece varılan sonuç, kadastro komisyon kararında adları geçen tespit bilirkişilerinin beyanları ile çelişmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/1. maddesi uyarınca, tespite aykırı sonuca varılması halinde çelişkinin giderilmesi için tespit bilirkişilerinin de tanık sıfatıyla dinlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenmemiştir. Bu tür eksik ve

yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların dayandığı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile varsa kroki ve haritaları getirtilerek dosya keşfe hazır hale getirilmeli, usulünce belirlenecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarıyla birlikte kadastro komisyon kararında adları yazılı tespit bilirkişileri ve yine tarafların dayandığı senetlerde imzası bulunan tanık, muhtar ve azaların tamamı ile uzman bilirkişiler huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında öncelikle, uzman teknik bilirkişi eliyle tarafların dayanağı tapu kayıtlarının varsa haritaları zemine uygulanarak tapu kayıtlarının kapsamı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritalarının uygulanamaması durumunda ise, tarafların dayandığı tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup sınırlarının bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırlar haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, ayrıca tarafların dayanağı senetler tek tek mahalli bilirkişi ve tanıklara sınırları okunarak mahallinde uygulanmalı, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim tarafından ne şekilde zilyet ve tasarruf edildiği sorulup saptanmalı, özellikle de çekişmeli taşınmazların ortak muristen miras mı kaldığı, yoksa muris ya da üçüncü şahıslardan diğer yollarla mı kazanıldığı kesin olarak belirlenmeli, ortak muristen kaldığının belirlenmesi halinde paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmışsa çekişmeli taşınmazların bu paylaşımda kime düştüğü tereddütsüz olarak saptanmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde çelişkinin giderilmesi için tespit bilirkişileri dinlenmeli, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, murisin sağlığında mallarını paylaştırdığının belirlenmesi halinde bu işlemin bağışlama olduğu, malların terekeye intikal etmediği ve taraflar arasındaki ihtilafın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği hususu düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece yetersiz araştırma ve uygulama ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davacı ... ve davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12454, Karar No: 2013/2249, Tarih: 20.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12454 E.  ,  2013/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL VE TAZMİNAT

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, 267 ve 268 parsel sayılı taşınmazların kayden paydaşı bulunduğunu, davalıların uzun yıllardır taşınmazları ekip, dikmek, ağaçlarından vs. yararlanmak suretiyle kullandıklarını ve taşınmaz üzerine diktiği kavak ağaçlarını kestiklerini ileri sürüp elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının yaklaşık 15 yıldır davalıların kullanımına itiraz etmediği, kavak ağaçlarını davacının diktiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil ve tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.077.10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2025/1224, Karar No: 2025/3619, Tarih: 06.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1224 E.  ,  2025/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/164 E., 2021/445 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında kasten öldürme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/260 Esas, 2020/151 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuklar hakkında; kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2.e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/445 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocukların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, bu itibarla haklarında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan değerlendirmede;

a) Dosya kapsamında mevcut olay yeri inceleme görüntülerini içeren CD'nin incelenmesinde; maktulün vurulduğu odanın muhtelif yerlerinde dağınık ve toplu vaziyette saçma isabet izleri görülmesi nedeniyle, olay gün ve saatinde, kolluk marifetiyle köyde yaşayan kişilerden birden fazla silah sesi duyan olup olmadığının araştırılarak tespiti halinde Mahkemece tanık olarak beyanlarının alınması,