muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34646, Karar No: 2016/1689, Tarih: 21.01.2016

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir. Ancak, söz konusu hüküm, alt işverene devir sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin son çare olması gibi iş güvencesi hukukunun genel ilkelerine uyma zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Keza, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler gereği davalı Belediyenin, davacının çalıştığı işleri, hizmet alımı yoluyla üçüncü şahıslara yaptırması mümkündür. Davalı asıl işverenin işin düzenli ve sağlıklı yürütümü bakımından verdiği emir ve talimatların alt işverenin yönetim hakkını ortadan kaldırıcı nitelikte değerlendirilmemesi gerekir. Hal böyle olunca, davalılar arasında kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı kabul edilerek, asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun olduğundan ve muvazaaya da dayanmadığından davacının gerçek işvereni olan davalı şirkete ait işyerine iadesine karar verilmesi gerekirken, kararın gerekçesinde davalılar arasındaki hizmet ilişkisinin muvazaya dayandığının ispatlanamadığı belirtilmesine rağmen, kısa kararda davacının asıl işverenin işçisi olduğuna dair çelişkili hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı İnş. Tem. Hay. Yem. Müh. Taşıma İth. Lhr. San. Ve Tic. Ltd. Şirketine ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6- Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

7- Suç üstü ödeneğinden karşılanan 45,00 TL tebligat gideri ve 8,75 TL posta gideri olmak üzere toplam 53,75 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hâzineye gelir kaydına,

8- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2019/8545, Karar No: 2019/17419, Tarih: 11.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8545 E.  ,  2019/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müştekinin iş yerinin camını kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 18.11.2014 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 14.02.2019 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarındna kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15600, Karar No: 2013/3042, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15600 E.  ,  2013/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının 08.12.2006 tarihinden itibaren hiçbir ödeme yapılmadığına dair beyanının doğru olmadığını, takip konusu faturalardan davalının ticari defterlerinde kayıtlı olanlar dışındakileri kabul etmediklerini, temerrüdün gerçekleşmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davacının davalıya sattığı bir kısım mal bedelini davalının ödemediği, davacı tarafça kabul edilen ve makbuz karşılığı yapılan ödemeler düşüldükten sonra takip tarihi itibariyle davacı alacağının 27.668,69 TL olduğu, davalının dosyaya ibraz ettiği 10.000 TL bedelli havale makbuzunun davacıya ödendiğinin ispatlanamadığı, takipten önce temerrüdün oluşmadığı, alacağın likit olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile takibin 27.668,69 TL asıl alacak üzerinden devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı, cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2223, Karar No: 2016/6690, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/2223 E.  ,  2016/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirketin maliki olduğu "... Otel" için davalı şirketin çalışanı olan ... aracılığı ile ... nezdinde "Otel Paket Sigorta Sözleşmesi" imzalandığını, anlaşma üzerine davalı şirket hesabına 8.447,00 TL ödendiğini, takip eden günlerde yıldırım düşmesine bağlı otelde bir takım elektrikli cihazların hasar göstermesi üzerine dava dışı sigorta şirketine başvurulduğunu ancak sigorta şirketinin poliçe priminin hiç ödenmediğinden bahisle hasarı karşılamayacağını bildirdiğini, bu şekilde davalı tarafın sanki ...'nin acentesiymiş gibi davranarak kendi hesaplarına ödeme yapılmasını sağladıklarını, ödedikleri bedelin geri tahsili için davalı aleyhine ilamsız icra takibi yaptıklarını ancak davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı yararaına %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müvekkil şirketin ...'nin acentesi olmadığını bildiğini, kendi çalıştıkları sigorta şirketlerinin tekliflerini beğenmeyince müvekkil şirket çalışanı ...'den yardım istediklerini, ...'in ... acentesi ... Grup sigorta yetkilisi ... ile irtibata geçtiğini, gerekli yazışmalar yapıldığını, müvekil şirket adına yatırılan paranın ... acentesi olan ... yetkilisi ...'ın çalışanı ... hesabına yatırıldığını, bu şekilde ödemenin yapıldığını, poliçenin geçerli olduğunu, davacının hakkını ...'dan araması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket tarafından poliçe priminin dava dışı yetkili acenteye aktarıldığı savunulmuş ise de sonuç olarak sigorta peşinat priminin ödenmediği hususunun sabit olduğu ödemenin davalı şirket hesabına yapılmış olması nedeniyle davacının ödediği bedeli davalıdan talep etmeye hakkı olduğu, davalının şirketinde dava dışı ...'a rücu hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına; asıl alacak miktarı olan 8.447,00 TL üzerinden hesaplanacak %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK’nın 184. maddesi gereğince “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri incelendikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir, Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” Aynı Yasanın 186.maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.”

Somut olayda; davalı vekili karar duruşması olan 19.09.2013 tarihinde aynı gün bir başka mahkemede aynı saatte duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş, duruşmanın bir başka güne talikini istemiştir. Mahkemece, davalı vekilinin mazeretinin kabul ya da red edildiğine dair bir karar verilmediği gibi HMK 184 ve 186. maddeleri de gözetilmeden yargılamanın geldiği aşama göz önüne alınarak davalı tarafın yokluğunda yargılamaya devam edilmesine karar verilerek, esas hakkında hüküm kurulmuştur. Davalı vekilinin mazeretinin kabul ya da reddine dair bir karar verilmemesi hatalı olduğu gibi, yeni duruşma günü belirtilmeden davalı tarafın yokluğunda hüküm kurulması da hatalı olmuştur. Bu durumda mahkemece, HMK 184 ve 186. madde hükümleri de gözönüne alınarak işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15058, Karar No: 2016/2584, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15058 E.  ,  2016/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın sürücünün bir anlık dalgınlığı sonucu yoldan çıktığı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, davalı şirketin herhangi bir tazminat ödemesi yapmadığını belirterek, kaza nedeniyle araçta meydana gelen zarara ilişkin 27.299,58 TL'nin davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını, belirterek davanın reddine verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 25.385,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, verilmiş, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281. maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Ancak öncelikle bu hükümlerin uygulanabilmesi için davacı sigortalıya ait araç sürücüsünün alkollü olduğunun tespit edilmiş olması gerekir. Somut olayda, dosya kapsamında sürücü ...'in alkol raporuna rastlanılmamakla birlikte, tanık olarak dinlenen polis memuru ifadesinde davacı sigortalı ...'in oğlu ...'in alkollü olabileceğini düşündüğünden aracı kendisinin kullandığını ifade ettiğini, ayrıca görgü tanığı aracı kullanan erkek sürücünün sersem vaziyette olduğunu belirttiğinden tanık beyanlarına göre sürücünün alkollü olduğu kabul edilmelidir. Sürücünün aldığı alkolün oran olarak belirlenmemiş olması doğrudan doğruya sonuca etkili olmadığından mahkemece sürücü ...'in varsa olay tarihindeki alkol raporu celp edilerek, aralarında nöroloji ve trafik konusunda uzmanın bulunduğu bilirkişi heyetine birlikte inceleme yaptırılıp olayın oluş şekli, hava, yol durumu gibi unsurlar bir bütün olarak değerlendirilerek kazanın salt alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da etkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ; yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili'nin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ve davacıya geri verilmesine 02/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15207, Karar No: 2015/443, Tarih: 03.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15207 E.  ,  2015/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu 135 ada 4, 5, 3, 136 ada 2, ile 421, 422 ve 423 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile oluşmuşsa tapu kayıt örneklerinin getirtilmesi,

2- Davacı Hazine dayanağı 18.05.1967 tarih 49 sayılı tapu kaydının revizyon görüp görmediğinin ve dayanağı haritasının olup olmadığının sorulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6339, Karar No: 2021/3864, Tarih: 11.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/6339 E.  ,  2021/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından olay günü mağdur ve diğer sanıklarla buluşan yaklaşık bir saat vakit geçirip olay yerinden ayrıldığı anlaşılan sanığın atılı suçu işlemediği gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Nüfus kaydına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük rızası hukuken geçersiz olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın evden kaçarak, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ...a buluşup gezdikleri, bir süre sonra suça sürüklenen çocuk ...'ın yanlarından ayrıldığı, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurun evine gitmesini bu kız bir yere gitmeyecek, ben ne zaman istersem o zamana gidecek diyerek engellediği, suça sürüklenen çocuk ...'unda ona yardım ettiği, geceyi suça sürüklenen çocuk ...'un işyerinde minübüste geçirdikleri, ikinci geceyi yine mağdurla suça sürüklenen çocuk ...'un minübüste geçirdiği, polisin suça sürüklenen çocuk ... ve ...'yı işyerinde bulduğunun tüm dosya kapsamından anlaşıldığı; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme

hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle suça sürüklenen çocukların üzerine atılı eylemin TCK.nın 109/2, 109/3-b maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1572, Karar No: 2018/11585, Tarih: 13.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1572 E.  ,  2018/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

14/02/2016 tarihli aynen infaza ilişkin ek kararın itiraza tabi olduğu, itiraz edilmeden 27.03.2014 tarihinde kesinleştiği buna rağmen sanığın aynen infaza ilişkin ek kararı 16/06/2016 tarihinde temyiz ettiği; 20/06/2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararıda 27/06/2016 tarihinde temyiz ettiği; anlaşılmış ise de son red kararı yok hükmünde sayılarak dosyanın mahalline İADESİNE 13/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.