muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7807, Karar No: 2012/1031, Tarih: 21.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7807 E.  ,  2012/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 122 ve 125 parsel sayılı sırasıyla 9351,18 m2 ve 30917,40 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 102 ada 122 parsel sayılı taşınmaz davalı Havva Arslan, 102 ada 125 parsel sayılı taşınmaz ise davalılar ... ve Uğur ... adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece; davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme ulaşabilmesi için dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olduğu dava dosyasının keşfe hazır hale geldiği davacı tarafın kendisine verilen makul önel içerisinde keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmediği, somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2 maddesi hükmünün uygulama olanağının bulunmadığı gerçekten tespitin aynı Yasanın 5. maddesi hükmü uyarınca yapılmadığı dikkate alındığında aynı Yasanın 36. maddesi hükmüne göre davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL harcın davacıdan alınmasına, 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8540, Karar No: 2018/2393, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8540 E.  ,  2018/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve defter belge gizlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanığın savcı huzurunda alınan ifadesinde, aslında şirketin sahibinin ... olduğunu, ... borçları olduğu için şirketin ... ... ile kendisinin adına kurulduğunu, fiilen ve hukuken hiç bir işlem yapmadığını, kağıt üzerinde ortak olduğunu; mahkeme huzurunda ise özetle, suça konu şirketi ... ... ile birlikte kurduklarını, kuruluştan kısa bir süre sonra ... ile .... ... şirketin işlerini idare etmeleri için vekaletname verdiğini, daha sonra da kendi hissesini ... ... devredince şirket işleri ile ilgilenmediğini beyan etmesi; hakkında beraat hükmü kurulan sanıklardan ...'ın, hiç bir zaman şirketin ortağı ya da yetkilisi olmadığını, satış elemanı olduğunu, bankadan para çekme, para yatırma gibi işlere baktığını, faturaları düzenlemediğini, kimin düzenlediğini bilmediğini söylemesi; hakkında beraat hükmü kurulan sanıklardan ... ... ise vekaletnamede adı yanlış yazıldığı için hiç bir zaman şirketle ilgili bir işlem yapmadığını, vekaletnameyi ...'in verdiğini, onu iş yerinde bir kaç kez gördüğünü, ... ile ... fatura kestiklerini ancak normal satış yaptıkları için sahte fatura düzenlendiğine şahit olmadığı beyan etmesi; 2006 ve 2007 takvim yıllarında verilen KDV beyannamelerine göre ve mükellef şirketten mal aldığını beyan eden şirketlerin bildirmiş olduğu Ba formlarına göre şirketin cirosunun yüksek olduğunun tespit edilmesine rağmen işyerinin bitişiğinde faaliyet gösteren müteahhit ... ... ile iş yerini sanıklara kiraya veren ... ... mesai saatleri içinde iş yerinin devamlı kapalı olduğunu, şirketin faal bir görüntüsünün olmadığını beyan etmeleri; Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün 13/03/2009 tarihli ve 2009/288 sayılı yazı ekinde teslim alınan ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ele geçirilen belge ve dökümanlar arasında mükellef şirkete ait 1 adet KDV tahakkuk fişi fotokopisi, vergi levhası fotokopisi, ticaret odası levhası ile sanık ...'e ait imza sirküsüne rastlanması; ayrıca sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi için bilirkişiden rapor alınması; sanığın savcılık ifadesi kendisine okunarak aralarındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın şirketten herhangi bir maddi menfaat temin edip etmediğinin, ortaklık payı altında bir ücret alıp almadığının araştırılması; Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün yaptığı operasyonda sanığa ait belgelerin ele geçirildiği yukarıda adı geçen kişiler hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, mümkünse bu kişiler tanık olarak dinlenip sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve şirkete ait belgelerin onların elinde bulunduğundan sanığın haberinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; engel sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5703, Karar No: 2020/2594, Tarih: 16.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5703 E.  ,  2020/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalıların davacıya ait 100 ada 20 parselde kayıtlı 4 numaralı bağımsız bölüme elatmalarının önlenmesine, fuzuli şagil olmaları sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, 56.274,50 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

KARAR

Davacı vekili, davalıların davacıya ait 100 ada 20 parselde kayıtlı 4 numaralı bağımsız bölüme elatmalarının önlenmesine, fuzuli şagil olmaları sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, 56.274,50 TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden müdahalenin meni davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden açılan ecrimisil davasının reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2013/17943 Esas, 2014/2863 Karar sayılı ilamı ile davanın, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olduğu, çekişme konusu 4 nolu bağımsız bölümün 14.07.2008 tarihinde davacı tarafından edinildiği, davacının 30.07.2008 tarihinde davalılara taşınmazın boşaltılması istemi ile ihtarname keşide ettiği, çekişme konusu yerde oturan ve karı-koca olan davalılar arasında boşanma davasının sürdüğü, İstanbul 2. Aile Mahkemesinin 21.05.2008 tarihli kararı ile davalı ...'in evden uzaklaştırıldığı, yargılama aşamasında taşınmazın anahtarının davacıya teslim edildiğinin anlaşıldığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi hükmünün (kira ilişkisi dışında) üçüncü kişilere ait taşınmazlar bakımından uygulanamayacağı, bunun yanında Aile Mahkemesince çekişme konusu taşınmazın davalı ...'ye tahsisine ilişkin verilen ara kararın, davacının mülkiyet hakkını engeller nitelikte olduğundan bu karara hukuki değer izafe edilemeyeceği, hal böyle olunca, yargılama aşamasında taşınmazın boşaltıldığı gözetilerek, elatmanın önlenmesi talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteği bakımından; davalı ... ihtarname tebliğinden önce taşınmazdan ayrıldığından, davalı ... yönünden ihtarnamedeki boşaltma istenen tarih ile dava tarihi arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığına işaret edilerek bozma kararı verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ...’e karşı açılan davanın reddine, davalı ...’ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile 14.01.2009-18.03.2009 tarihleri arası dönem için 15.975 TL ecrimisilin dava sonu itibariyle faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, dava konusu 4 nolu bağımsız bölümün 14.07.2008 tarihinde davacı tarafından edinildiği, davacının 30.07.2008 tarihinde davalılara taşınmazın boşaltılması istemi ile ihtarname keşide ettiği, çekişme konusu yerde oturan ve karı-koca olan davalılar arasında boşanma davasının sürdüğü, İstanbul 2. Aile Mahkemesi'nin 21.05.2008 tarihli kararı ile davalı ...'in evden uzaklaştırıldığı, yargılama aşamasında taşınmazın anahtarının davalılar tarafından davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Mahkemece, bozmaya uyulmakla bozma gereği yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında, davaya konu taşınmaz yargılama sırasında boşaltıldığından, davalı ... yönünden elatmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilerek ecrimisil talebine ilişkin hüküm kurulmuş, müdahalenin meni talebi hakkında hüküm kurulmamıştır. Bu itibarla, davalı ...’ye karşı açılan elatmanın önlenmesi davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde HMK’nin 297/2 maddesine aykırı olarak elatmanın önlenmesi talebi hakkında hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı vekili dava dilekçesinde, ecrimisil talebi için faiz talep etmemiş, 07.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle ecrimisil alacağına yasal faize hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı lehine belirlenen ecrimisile dava sonu itibariyle yasal faize hükmedilmiş ise de, davacı vekili tarafından 07.09.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle yasal faize hükmedilmesi talep edildiğinden, hükmedilen ecrimisil alacağına ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava sonu itibariyle yasal faize hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

3. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

3. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalı ... yönünden ihtarname tarihinden önce taşınmazı boşalttığı anlaşıldığından sübuta ermeyen davanın reddine, ayrıca ihtarnamenin davalı ...'e tebliğinden önce taşınmazı boşalttıysa da en azından taşınmazı işgali ile dava açılmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından lehine ücreti vekalete hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, davacı vekili, davalı ... ve İbrahim’e karşı açtığı davada her ikisi yönünden de elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunduğuna, davalı ... yönünden ecrimisil talebi reddedildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca reddedilen miktar üzerinden davalı ... lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 16.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22904, Karar No: 2022/20213, Tarih: 19.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22904 E.  ,  2022/20213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanık ...'a yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4993, Karar No: 2016/10455, Tarih: 15.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4993 E.  ,  2016/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 600 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan

hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün, sanık ... ve ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 15.11.2016
Yargıtay — Esas No: 2015/27981, Karar No: 2017/7350, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27981 E.  ,  2017/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın savunmasında bildirdiği “ ... Mahallesi , ... Sokak ,No:16/A ... adresinde ,borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.