muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15271, Karar No: 2016/21631, Tarih: 17.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/15271 E.  ,  2016/21631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.03.2016 tarih ve 2015/33254 Esas, 2016/9116 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şirket, borçlu kat malikleri aleyhine “borçlu bina yönetimine ait abone bağlantı bedeli”ne istinaden genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatmış, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu, takibe konu abone bağlantı bedelinin alacaklı müteahhit şirkete ait olduğunu buna rağmen kendileri tarafından ödendiğini belirterek borca itiraz etmiştir.

Alacaklı itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurusunda, takibe konu olan apartmanın müteahhidi olduğunu, doğalgaz abone bağlantı ücretinin apartman sakinlerine ait olmasına rağmen kendileri tarafından ödendiğini, apartman sakinlerince borcun ödenmemesi üzerine takibe giriştiklerini belirtmiş, yargılama neticesinde mahkeme, borçlunun ödeme iddiasında bulunduğunu dolayısıyla takibe konu belgenin İİK.nun 68/a maddesi kapsamında belge niteliğine dönüştüğünü ve borçlunun takibe konu alacağı ödediğini de ispatlayamadığından bahisle itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmetmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda takibin tarafları, doğalgaz abone ücretinin sorumlusunun kendileri olmayıp karşı tarafa ait olduğunu belirtmekle beraber her iki taraf da bahse konu ücretin buna rağmen kendileri tarafından ödendiğini iddia etmektedirler.

Bu durumda, taraflar arasında doğalgaz bağlantı ücretinin kimin tarafından ödenmesi gerektiği hususunda ihtilaf olmakla, alacaklı takipte İİK'nun 68. maddesinde sayılan nitelikte bir belgeye dayanmadığından ve alacağın tahsili yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile talebin kabulüne

karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.03.2016 tarih ve 2015/33254 E.- 2016/9116 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3081, Karar No: 2012/5305, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3081 E.  ,  2012/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı belediyede fesih tarihine kadar geçici işçi statüsünde çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediyeye usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen dava ve duruşmalara katılmamış, cevapta vermemiştir.

Mahkemece, davalı belediyede, davacının iş aktinin fesih tarihinde 25 işçi çalıştığı ... kayıtlarından tespit edilmekle, davacı tanığı ...’un beyanlarında, davalı belediyenin yapılan yerel seçimlerden sonra 15 kişiyi işe aldığı, 8 işçinin ... girişlerinin 5. ayda yapıldığı iddiasının ... kayıtları ve İlçe Emniyet Amirliği araştırma tutanaklarınca doğrulandığı, bu haliyle davalı belediyede davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinde 30’dan fazla işçi çalıştığının sabit olduğu, işverence feshin ekonomik nedenlerle yapıldığının iddia edilmesine rağmen, davalının fesihten sonra yeni işçi alımı yaptığı ve araç temini ettiğinin sabit olması karşısında bu iddiasını ispatlayamadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının 6 aydan fazla süre ile davalıya ait işyerinde geçici statüsünde çalıştığı, 21.04.2009 tarihli belediye meclis kararında; maddi olanakların yetersizliği nedeniyle parasal sıkıntı sona erinceye kadar geçici işçilerin iş akitlerinin feshedilmesine karar verildiği, Sulusaray İlçe Emniyet Amirliği’nce yapılan araştırmada, davalı belediyenin 29.03.2009 tarihli yerel seçimlerden sonra belediyede çalışmak üzere 8-10 kişiyi işe aldığı ve bir itfaiye aracı ile bir adet makam aracı edindiği hususlarının belirtildiği, davalı belediyece, fesih tarihinde belediyede 27 işçinin çalıştığının,doğal arıtma tesislerinde çalışmak üzere fesih tarihinden sonra 8 işçi alındığının, belediyenin fesih tarihinden sonra kendi bütçesinden olmamakla beraber 2 adet doğal arıtma tesisi aldığınının, davacı ile birlikte 15 işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğininin bildirildiği, Tokat ... İl Müdürlüğünce, iş sözleşmesinin feshedildiği tarihten sonra 8 işçinin işe alındığının beyan edildiği, Mahkemece tanık ...’un beyanında geçen, ..., ..., ..., ...,..., ... ve ...’ın davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinden önce başka bir işyerinde çalışıp çalışmadıklarının tespiti için, Tokat ... Müdürlüğüne müzekkere yazılarak ... kayıtlarının istendiği,müzekkere cevabında, 7 işçinin de davacının iş sözleşmesinin fesih tarihinde başka bir işyerinde çalıştıklarını gösterir ... kayıtlarının bulunmadığının bildirildiği,davalı belediyeyeden tanık ...’un beyanında adı geçen işçilerin çalıştırılıp çalıştırılmadıklarının sorulduğu, Belediyece; ..., ...,..., ... dışındaki işçilerin (TYÇP) projesi kapsamında 15.10.2009-21.03.2010 tarihleri arasında çalıştırıldıklarının, ayrıca ... dışındaki işçilerin belediyece 21.04.2010-09.08.2010 tarihleri arasında çalıştırıldıklarının bildirildiği, davalıya ait işyerinde, fesih tarihi olan 2009/4. ayda ... kayıtlarına göre 25 işçi , zabıta araştırmasına göre 50 işçi, Belediye Kayıtlarına göre 27 işçi çalıştığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, ... ve davalı ... yazılarına göre davalı Belediyede fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı 30'un altındadır. Bu resmi kayıtların aksi eşdeğer belgelerle ıspatlanamamıştır. Bu durumda davacının iş güvencesinden yararlanamayacağı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 23.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8672, Karar No: 2024/6592, Tarih: 30.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8672 E.  ,  2024/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/287 E., 2023/942 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Erzurum Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/361 E., 2022/375 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın hayata kast, pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun esastan reddine ve erkeğin başvurusunun kısmen kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin, hakaret ve tehditlerinin dozunun sürekli arttığını, birden fazla kez fiziksel şiddet uyguladığını, annesinin müvekkiline "hoşt, köpek" şeklinde hakaretler ettiğini iddia ederek; pek kötü ve onur kırıcı davranış olmadığı takdirde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak ikametgaha aile konutu şerhi konulmasını ve müvekkiline tahsis edilmesini, müvekkili yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata, evlilik birliği içerisinde alınan araç üzerine ihtiyati tedbir konulmasını ve ziynetlerinin içinde bulunduğu banka kasasının kilidinin mühürlenmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının, müvekkilinin ailesini aşağıladığını, boşanma davasına delil oluşturduğunu, şiddete uğramış gibi kendisine zarar verdiğini, müvekkilinin kolunu ısırdığını, evden kovduğunu iddia ederek; kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve müvekkili yararına 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların aralarında çeşitli tartışmaların yaşandığı ve bu tartışmalardan birinde erkeğin kadını kolundan darp ettiği ancak sonrasında tarafların barışarak bir araya gelmelerinden kadının erkeği affetmiş olduğu, dolayısıyla bu olay öncesinde meydana gelen olaylarda kadının darp edildiğine ilişkin olayda dahil olmak üzere tarafların birbirlerini affettikleri bu sebeple af öncesi olayların kusur olarak taraflara yüklenemeyeceği, kadın tarafından sunulan ses kayıtlarında "söylediklerinin hepsini ses kaydına aldım, sen görürsün." şeklindeki beyanı ile delil üretme amacıyla hareket ettiği, erkekten habersiz olarak ses kaydı yaptığı, yapmış olduğu gizli ses kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğu ve bu sebeple hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, tarafların bir araya gelmelerinden sonra yaşanılan olaylarda, kadının erkeği evden kovduğu ve erkeğin pijamalı haliyle kız kardeşinin evine gitmek zorunda kaldığı, erkeğin ise kadına "ben size sebep buna katlanıyorum, artık katlanamıyorum, alın bunu anasının evine götürün" şeklindeki beyanları ile ağır derecede onur kırıcı davranışta bulunduğu, tarafların iddia etmiş olduğu diğer iddialarının sabit olmadığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu oldukları,eşit kusurlu olan tarafların birbirlerinden maddî ve manevî tazminat alamayacağı ve evliliğin süresi kadının yaşı gereğince kadın eş yararına toptan yoksulluk nafakası şartlarının oluştuğu, kadının eczacı, erkeğin ise doktor olması ve tarafların 1/2 hisseler ile maliki oldukları Erzurum ili, Yakutiye ilçesi, İstasyon Mahallesi, 12532 ada, 1 parsel b blok 3.kat 16 nolu bağımsız bölümdeki taşınmazın taraflar adına kayıtlı olduğu sürece karar kesinleşinceye kadar kadına tahsis edilmesine karar verildiğinden kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesine yer olmadığı gerekçesi ile; kadının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 inci maddesi kapsamındaki boşanma talebinin ve erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı boşanma davalarının kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 162 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına tedbir nafakası taktirine yer olmadığına, kararın kesinleşmesine müteakip aylık 1.500,00 TL üzerinden 24 aya karşılık toplam 36.000,00 TL bir defaya mahsus toptan yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kabul edilen yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kabul edilen yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve tazminatlar ile yoksulluk nafakasının kabulü ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının terditli olarak dava açtığı, öncelikle 4721 sayılı Kanun'un 162 inci maddesi kapsamındaki boşanma talebine ilişkin olarak delillerin değerlendirilip hüküm kurulması gerekirken her iki sebebe dayalı boşanma kararı verilmesi doğru değil ise de istinaf incelemesinin, kamu düzenine aykırılık görülen haller dışında, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı ve erkek vekilince belirtilen hususa yönelik kanun yolu başvurusunda bulunulmaması nedeniyle kaldırma nedeni yapılmadığını, istinaf nedenleri, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre yoksulluk nafakası talep eden eşin boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmesi gerektiği ancak kadının eczacı olarak Erzurum Araştırma Hastanesinde aktif olarak çalıştığı, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile erkeğin, kadın lehine toptan yoksulluk nafakası hükmedilmesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadının şartları oluşmayan yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadının tüm, erkeğin sair istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesince davacı-davalı kadın vekiline temyiz harçları ve giderlerini yatırması için usulüne uygun muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bir haftalık kesin süre içinde harç ve giderlerin yatırılmaması halinde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı ihtar edilmiş ve temyiz harç ve giderlerinin ödememesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.03.2023 tarihli ek karar ile kadının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar kadın vekiline 15.03.2023 tarihinde tebliğ edilmiş ve kadın vekili ek karara karşı temyiz başvurusunda bulunmamıştır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı ve 162 nci maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13647, Karar No: 2014/9083, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13647 E.  ,  2014/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için çocuğun nitelilikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, diğer sanıklar için çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık ..., ve... hakkında kuruluna hükümlerin yapılan incelemesinde:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

Mağdur ...'in annesi olan sanık ...’nün yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumuna, kırsal bölgelerdeki örf adet kurallarına ve olayın oluş şekli değerlendirildiğinde, sanığın atılı suça bilinçli olarak iştirakinin bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Mağdure ve sanık aynı köylü olup, ailelerinin evlendirdiği 11.08.2005 tarihinde, mağdure 14 yaş 11 ay 2 günlük, sanıkta 17 yaşındadır. Mağdurenin görünüm olarak 15 yaşından büyük olduğu ifade edilmektedir. Suçun unsuru olan 15 yaşın ikmaline günler kalmıştır.