muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3337, Karar No: 2024/1341, Tarih: 24.04.2024

2. Hal böyle olunca, Mahkemece; 2014-2015 yılı eğitim öğretim dönemine ilişkin olarak davacının Yerköy Şehit...Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken, okul bünyesinde beceri eğitimini alacağı atölye bulunmaması ve beceri eğitimi yapılamadan davacının mezun olmasının mümkün olmaması nedeniyle davalı kuruma bağlı işletmelerde mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde açık olmak üzere,

24.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4534, Karar No: 2009/4679, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4534 E.  ,  2009/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı 1-... Mermer San.Tic.AŞ. vek.Av. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Manavgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2008 ... ve 149/635 sayılı hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin 20.05.2008 tarihli ara kararı ile davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile cevap bonosu vasıtası ile duruşma gününün bildirilmesine karar verilmiş ise de, dosyada davacı vekiline cevap bonosu ile duruşma gününün bildirilip bildirilmediği konusunda bilgi ve belgeye rastlanılmadığından varsa tebligat belgesinin dosyaya konulması, yoksa durumun belgelendirilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemenin ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3837, Karar No: 2019/9790, Tarih: 03.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3837 E.  ,  2019/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yanlarına birer tane havalı tüfek alarak kuş avlamak amacıyla gittikleri Kemalpaşa İlçesi Armutlu Mahallesi Dereağzı mevkiinde karşılarına çıkan başıboş köpek nedeniyle paniklemeleri üzerine köpeğe doğru ateş etmeleri sonucunda mağdurun ömür boyu mutad iştigaline engel olacak ve sürekli bakıma muhtaç kalacak şekilde yaralandığı, mağdurun kafasına isabet eden saçma tanelerinin tıbbî gerekçelerle çıkarılamadığı, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen 30/10/2014 tarihli raporda, mağduru yaralayan saçma tanesinin hangi tüfekten atıldığının tespitine ilişkin olarak yapılan değerlendirmede, söz konusu saçma tanelerinin sert bir yüzeyle etkileşim göstermesi hâlinde üzerindeki teşhise elverişli karakteristik izlerini kaybetme olasılığı olmasına karşın bu yönde kesin bir görüş bildirilebilmesi için mağduru yaralayan saçma tanelerinin temin edilerek incelenmesi gerektiğinin belirtildiği, mağdurun ifade veremeyecek durumda olması nedeniyle babası müşteki ...'un kollukta alınan beyanında oğlunun kafasına hangi tüfekle kimin ateş ettiğini bilmediği gerekçesiyle şikâyetçi olmadığını beyan ettiği ve Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca atılı taksirle yaralama suçuna ilişkin olarak şikâyet yokluğu nedeniyle 11/11/2014 tarihli ve 2013/3233 soruşturma, 2014/2153 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verilmesini takiben, müşteki vekilinin 17/11/2017 tarihli şikâyet dilekçesinde özetle, mağdurun söz konusu olay nedeniyle felçli ve yüzde 99 engelli duruma geldiğini, mağdurun bilincinin yerine gelmesinden sonra kendisini yaralayan olarak belirttiği suça sürüklenen çocuk ...'nün atılı eylemi bilinçli taksirle işlediği sabit olduğundan kendisi hakkında şikâyetçi olduklarını belirtmesi üzerine, Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kararı ile atılı eyleme ilişkin olarak daha önce soruşturma yürütülerek karar verildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan itiraz da mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olaydaki yaralanmaya ilişkin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ile yapılan yazışmalarda mağdurun sürekli bakıma muhtaç hale geldiği belirtilmiş ise de; söz konusu yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinde ifade edilen yaralanmalardan hangisi kapsamında kaldığına ilişkin Adlî Tıp Kurumundan kati rapor alınarak atılı eylemin takibinin şikâyete bağlı olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesi, mağdurun sağlık durumunun elverişli olması hâlinde ayrıntılı olarak ifadesinin alınması ile mağduru yaralayan saçma tanelerinin temin edilmesi halinde hangi tüfekten atıldığının tespitine ilişkin olarak kriminal rapor alınması ve olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak gerekirse olay mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması suretiyle kusur durumları tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 01/04/2019 gün ve 94660652-105-35-16899-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 gün ve 2019/36402 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2018 tarihli ve 2017/6889 soruşturma, 2017/4025 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/3129 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2270, Karar No: 2007/7486, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2270 E.  ,  2007/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya veresiye fişleri ile 2004 yılından beri akaryakıt sattıklarını, satış toplamının 163.257.03 YTL olduğunu çekle yapılan ödemeler sonrası, 62.257.03 YTL alacakları kaldığını, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında satın alınan akaryakıt bedelinin ödendiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece talep ve dava konusu faturaların kapalı olarak düzenlenmiş olmasının ödendiğine karine teşkil ettiği ve davacının alacağını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, kapalı olarak düzenlenen faturanın bedelinin ödendiğine karine teşkil ettiği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olup, mahkemece davacının davalıya yemin teklif hakkı bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25270, Karar No: 2017/2839, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25270 E.  ,  2017/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede ,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5732, Karar No: 2013/2654, Tarih: 18.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/5732 E.  ,  2013/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığı, yakınanın aracının camını kırarken gören bir kişinin karakola ihbarı üzerine yakında bulunan iki görevli ekibin olay yerine geldiği, sanığı elinde çanta ile görmeleri üzerine kovalamaya başladıkları, kaçarken elindeki çantayı bir aracın altına atan sanığın kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7293, Karar No: 2015/7900, Tarih: 01.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7293 E.  ,  2015/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan idare vekilinin temyizinin vasfa yönelik olduğu kabul edilerek, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yerel mahkemenin kabulüne göre; eylemden dolayı tek hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli ve tutanak mümzii tarafından keşifte yeminli beyanla doğrulanan suç tutanağına, mahallinde yapılan keşif sonrası orman mühendisi bilirkişinin düzenlediği rapora ve kesilen ağaca ait fotoğraflara göre; sanığın 48 cm dip kuturlu, 24 cm orta kuturlu yapacak vasıflı kayın ağacını motorlu testere ile kesmek eylemi sabit olduğu halde, bilirkişi raporundaki, raporun diğer bölümleriyle çelişen, ağacın kök sürgünü ve dal niteliğinde olduğuna dair görüşüne itibar edilerek sanık hakkında 6831 sayılı Kanun’un 91/5 maddesi uyarınca idari yaptırım kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2901, Karar No: 2018/1809, Tarih: 14.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2901 E.  ,  2018/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6913, Karar No: 2011/7715, Tarih: 29.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6913 E.  ,  2011/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan annesi S...Y..'in kat mülkiyeti kurulu mesken vasıflı 16 nolu bağımsız bölümünü, mal satmaya ihtiyacı olmadığı halde davalı kızına satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu  ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, murise 4 yıl boyunca baktığı için taşınmazı kendisine  verdiğini,  mirasçıların da bunu kabul ettiklerini  belirterek,  davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine  ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan S...Y...'in kat mülkiyeti kurulu, mesken vasıflı 16 nolu bağımsız bölümünü, 31.12.1997 tarihinde satış suretiyle davalı kızı Ş.'ye satış suretiyle temlik ettiği, 1916 doğumlu olan murisin 05.11.2005 tarihinde 89 yaşındayken vefat ettiği, mirasçı olarak, tarafların da aralarında yeraldığı 5 çocuğunun kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakan tarafından yapılan sözkonusu  temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı  ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin ölümünden 15 sene önce ayağının kırıldığı, ölmeden önce 3 yıl boyunca da felçli olarak yaşadığı, tüm bu süre boyunca altının alınması ve beslenmesi gibi hususlarda dahil olmak üzere bakımının davalı tarafından yapıldığı, ihtiyaçlarının  karşılandığı, sağlık masraflarının da davalı tarafından karşılandığı, özellikle mirasçılar arasında yeralan ve tarafların kardeşleri olan N... G..., S...Y...'in de aralarında yeraldığı  tanık  ifadeleri  ve  dosya   kapsamıyla  sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Ancak semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma  amaçlı olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır.Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  29.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.