muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11856, Karar No: 2015/18907, Tarih: 22.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11856 E.  ,  2015/18907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/424-2014/171

İ.. Y.. ile T.. B.. aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.03.2014 gün ve 424/171 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı T.. B.. adına kayıtlı 8437 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 4 dönümünün vekil edenin zilyetliğinde bulunduğunu, bu kısma çeşitli nitelikte meyve ağaçları diktiğini açıklayarak, dava konusu yerde bulunan meyve ağaçlarının tespiti ile zilyetliğinin ve meyveli ağaçların tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının haksız yere taşınmazı kullandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, fen bilirkişinin 16.12.2013 tarihli rapor ve eki krokide A ve B harfleri ile gösterilen alanda bulunan değişik yaşlarda toplam 272 adet ağacın davacıya ait olduğunun tespitine, tespitin beyanlar hanesine şerhine karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.).

Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684/1.maddesi hükmüne göre, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. 718.maddeye göre de, arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez. Aynı kanunun “Beyanlar” başlıklı 1012/2, 3. maddesine göre ise, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60. maddesine göre de, kütüğün beyanlar sütununa, mevzuatın yazılmasını öngördüğü hususlar tarih ve yevmiye numarası belirtilerek yazılır. Mevzuatın yazılmasına izin vermediği bir belirtme kütüğün beyanlar sütununda gösterilemez.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. Maddesinde , muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetine ve tapunun beyanlar sütununda gösterilmesine izin veren özel yasal düzenleme getirmiştir. Buna göre ancak, aynı Kanunun 12/3. maddesi gereğince, on yıllık hak düşürücü süre içinde kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalara 19. madde uygulanır ve iddianın kanıtlanması halinde muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyeti ile tapunun beyanlar hanesine tesciline karar verilebilir. On yıllık süre kamu düzenine ilişkin olup, hak düşürücü niteliktedir ve olumsuz dava koşuludur.

Somut olayda; dava konusu 8437 parsel sayılı taşınmazın tapuya tesciline esas belgelerin incelenmesinde, dava konusu taşınmazın 20.12.2012 tarihinde 8409 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilmesi neticesinde oluştuğu, 8904 parselin ise 03.02.2012 tarihli Belediye Encümen kararı ile 3255 ve 8030 parsel sayılı taşınmazların tevhidi ile meydana geldiği, 8030 parsel sayılı taşınmazın da 09.03.2007 tarihli Belediye Encümen kararı ile 3245 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edildiği anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmazın oluşuma esas olan 3255 ve 3245 parsel sayılı taşınmazların ise, belgesizden, arsa vasfıyla 06.08.1976 ve 07.08.1976 tarihlerinde Hazine adına tespit edildiği, 3245 parsel sayılı taşınmaz itiraz edilmeksizin 16.12.1976 tarihinde, 3255 parsel sayılı taşınmaz ise itiraz üzerine 20.03.1980 tarihinde kesinleşerek Hazine adına tescil edildiği, T.. B.. tarafından Hazine aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davası neticesinde Silifke Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/1126 Esas, 2004/27 Karar sayılı ilamı ile T.. B.. adına tescil edilmelerine karar verildiği görülmüştür. Davacının tespitini istediği dava konusu taşınmaz üzerine diktiği meyve ağaçlarının yaşları incelendiğinde, 1 adet Harnup ağacı (50 yaş) dışında diğer ağaçların dava konusu taşınmazın kadastro çalışmalarının yapıldığı ve kesinleştiği tarihten sonra dikildikleri anlaşılmıştır.

Az yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, Mahkemece, davacının tespitini ve tapuya şerh verilmesini istediği ağaçlarından 50 yaşındaki 1 adet Harnup için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde belirtilen on yıllık hak düşürücü sürenin kaçırılmasından sonra talepte bulunulduğu, diğer ağaçlar yönünden tapu kütüğüne şerh verilmesi imkanı bulunmadığı gibi, davacının tespit istemekte hukuki yararı bulunmadığı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması Kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı T.. B.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 649,55 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17367, Karar No: 2012/48452, Tarih: 18.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/17367 E.  ,  2012/48452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/91793

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

NUMARASI : 2008/203 (E) ve 2008/556 (K)

SUÇ : Tehdit, Hakaret, Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16457, Karar No: 2023/3760, Tarih: 27.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16457 E.  ,  2023/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1381 E., 2021/1727 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği

düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/271 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1381 Esas, 2021/1727 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın temyiz dışı sanık ...'la birlikte uyuşturucu madde sattığına yönelik kolluk görevlilerince edinilen istihbari bilgi neticesinde yapılan fiziki takipte, 27.01.2021 günü saat 19.15 sıralarında sanık ile ...'un buluştuğu, aralarında bir şeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden temyiz dışı sanık ...'un üstünde yapılan aramada neti 1,67 gr ve 22,8 gr olan sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddelerinin, sanığın ikametinde yapılan aramada ise siyah renkli poşet içerisinde 6 paket halinde ağzı kilitli poşet içerisinde 23,80 gram, 19,30 gram, 24,10 gram 24,30 gram, 24,40 gram ve 24,60 gram ağırlıklarında olmak üzere toplamda 140,5 gram ağırlığında sentetik kannabinoid maddesi, 1 adet sentetik kannabinoidli sigara, üzerinde Lyrica 225 mg ibaresi bulunan 1 tablet içerisinde 3 adet sentetik hap, üzerinde kırmızı pembe renkli kalp deseni bulunan kutu içerisinde uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen 21 adet ağzı kilitli poşetin ele geçirildiği, suça konu uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu, sanığın tanığın üst aramasında ve kendi ikametinde ele geçen uyuşturucu maddelerin ölen bir arkadaşı tarafından saklaması için kendisine verildiğine dair tevil yollu ikrarda bulunduğu, temyiz dışı sanık ...'un aşamalarda olay tarihi ve öncesinde birden fazla kere para karşılığı sanıktan uyuşturucu madde satın aldığına dair beyanda bulunduğu, uzmanlık rapor içerikleri ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilerek şartları oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamış ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasıf ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasıf ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1381 Esas, 2021/1727 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9313, Karar No: 2019/3332, Tarih: 23.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9313 E.  ,  2019/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan ...’ın maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’a, ... ada ... parsel sayılı taşınmazını ise davalı kızı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, devirlerin bedeli karşılığında yapıldığını, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’a 16.07.2003’de, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 41/135 payını ise davalı kızı ...’ye 01.06.2005 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, 1934 doğumlu murisin 20.09.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak kendisinden önce ölen oğlu ...’in çocukları olan davacılar ... ve ... ile yine kendisinden önce ölen oğlu ...’nin çocukları ..., ... ve ... ile birlikte davalı çocukları ... ve ...’nin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaasından söz edebilmek için mirasbırakanın kastının diğer mirasçılarından mal kaçırmak olmak gerekir.

Hile de ise, temliki yapanın iradesi sakatlanarak yapmayı hiç istemediği bir işlemi yapması sağlanır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın temliklerden sonra çocuklarının kendisini hileye düşürerek dava konusu taşınmazları elinden aldıklarını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/60Esas-2011/478Karar sayılı dava dosyası ile dava açtığı ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hile nedeniyle açılan dava dilekçesi içeriği gözetildiğinde, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla hareket ettiğinden söz edebilme olanağı yoktur.

Ayrıca, dava miras payı oranında tapu iptali ve tescili istemiyle açılmış olup, davaya dahil edilen ..., ... ve ...’in davada taraf sıfatlarının olduğunu söyleyebilme olanağı da yoktur.

Hal böyle olunca, ..., ... ve ... hakkındaki davanın sıfat yokluğundan, diğer davalılar yönünden ise muris muvazaası iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4039, Karar No: 2013/5251, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/4039 E.  ,  2013/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz isteminin reddine dair ek kararın süresi içinde davalı şirket yetkilisi ...tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı şirket yetkilisi...'ın temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 13.12.2012 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 13.12.2012 tarih 2012/183-1 sayılı ek kararın ONANMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6915, Karar No: 2019/9014, Tarih: 13.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6915 E.  ,  2019/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurlan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Sosyal çalışmacı tarafından suça sürüklenen çocuk ... hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporunda “Söz konusu suçu işlerken davranışının sonuçlarını tasavvur edemediğinin” belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun inceleme konusu 15.08.2014 tarihli suçları için; 5237 sayılı TCK'nun akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ''Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı" araştırılıp, ''İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı" hususunda yöntemince raporla saptanılıp,sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,eksik kovuşturma yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosya kapsamına göre, mahkemece suça sürüklenen çocuk ...’ın kovuşturma aşamasında savunmasının usulüne uygun şekilde tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesindeki istisnaî durumlar dışında suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.