muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4378, Karar No: 2015/3372, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4378 E.  ,  2015/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak vekil edeni aleyhine başlatılan takipte konulan tüm hacizlerin 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesine aykırı olduğunu, bu kanunla değişiklik yapılmadan önce de 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. madde ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinde haciz yasağının olduğunu açıklayarak tüm hacizlerin kaldırılmasına, icra vekalet ücreti ve icra harçlarının maktu olarak hesaplanmasına, fazla tahsilatın vekil edenine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilgili takip dosyasından başka icra takip dosyalarından artan paralara haciz konulduğu ve bu paraların ilgili takip dosyasına aktarılmak sureti ile takip dosyasının infazen kapatılmış olduğu, mevcut durum karşısında şikayetçinin ileri sürdüğü yasalar kapsamında inceleme yapılma ihtiyacı bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan .

tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında ki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez ve anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; Kamulaştırmasız Elatmadan Kaynaklanan Tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 09.04.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece hacizlerin kaldırılması yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan Mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11906, Karar No: 2012/455, Tarih: 25.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11906 E.  ,  2012/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: CİHANBEYLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın maliki olduğu .., .. ve .. parsel sayılı taşınmazlarını mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı gelinine temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki olduğu 274 ve 327 parsel sayılı taşınmazlarını 9.8.2005 tarihinde ölünceye kadar bakma koşulu ile; 1205 parsel sayılı taşınmazını ise yine aynı tarihte farklı akitle satış suretiyle davalıya temlik ettiği, murisin 20.6.2006 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları davacıların kaldığı, davalının ise davacılardan C.. birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davacılardan N.. haricinde diğerlerinin uzun yıllardır yurt dışında yaşadıkları, 1928 yılında doğan muris ile mirasçıların ilgilenmedikleri, aralarının iyi olmadığı, yaklaşık 20 yıl süreyle murise davalının baktığı ve onun evinde öldüğü, davacıların cenazeye dahi katılmadıkları mahkemece değerlendirilmek suretiyle ölünceye kadar bakma koşulu ile devredilen 274 ve 327 parseller yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların anılan parsellere yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacıların 1205 parsel yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın, kerpiç ev ve samanlık vasıflı çekişme konusu 1205 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiği, değerler arasında aşırı fark bulunduğu, davalının ev hanımı olup alım gücünün bulunmadığı, davacıların ise muris ile aralarının iyi olmadığı anlaşılmaktadır.

Belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın çekişmeli taşınmazı davalıya temlikinin bedelsiz mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; dava konusu 1205 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların buna ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8117, Karar No: 2022/1509, Tarih: 24.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8117 E.  ,  2022/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/06/2013 gün ve 2008/220 Esas, 2013/337 Karar sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 06/07/2020 tarihli ve 2016/ 17115 Esas, 2020/2677 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün öncesinde müvekkillerinin babaları tarafından imar-ihya edilerek kullanıldığını, murisin ölümünden sonra ise taşınmazdaki tasarrufun müvekkilleri tarafından sürdürüldüğünü, 3402 sayılı Yasa’nın 14 ve 17. maddesinde düzenlenen zilyetlikle iktisap koşullarının lehlerine oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazın adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu bu nedenle taşınmazın zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, taşınmazın bir cephesi deniz olduğundan Mahkemece kıyı kenar çizgisi araştırması yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Madenli Belediye Başkanlığı davaya cevap vermemiştir.

III. ISLAH

Mahallinde yapılan keşif sonrası davacılar vekili ıslah dilekçesinde; Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu edilen taşınmaz bölümünün, Hazine adına kayıtlı 1214 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığının tespit edildiğini belirterek, davayı tapu iptali ve tescil davası olarak ıslah etmiştir.

IV. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 1214 parsel sayılı taşınmazın nizalı bölümünde davacılar lehine 3402 sayılı Yasa’nın 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1214 parsel sayılı taşınmazın, 15/11/2000 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda 1 numara ile gösterilen 7.328,68 metrekarelik bölümünün, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile... (davacıların murisi) mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 1988 yılında Hazine adına tescil edildiğini, dava tarihi itibariyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini ayrıca Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın karar verildiğini belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

VI. YARGITAY İLAMI

Karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21/06/2007 tarihli ve 2007/3170 Esas, 3964 Karar sayılı ilamıyla; “ teknik bilirkişinin hazırladığı rapor ve kroki ile dosya arasında bulunan pafta örneğine göre, davalı parselin kuzeyinde kumsal ve devamında Akdeniz, doğusunda ise Zilli çayının yer aldığı, Mahkemece, davalı parselin Hazine adına ihdasen tescilinden önceki niteliği, tespit dışı bırakılan yerlerden olup olmadığı, tespit dışı bırakılan yer ise ne niteliği ile ve hangi tarihte tespit dışı bırakıldığının sorulup belirlenmediği, bundan ayrı jeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın Zilli deresinin feyezanı ile oluştuğu, Zilli deresinin önce köylüler sonra DSİ tarafından tahkim edilerek mevcut yatağına alındığı ve dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinden karaya doğru olan kesimde bulunduğunun belirtildiği, bu açıklamalar karşısında taşınmazın bulunduğu mevkide ıslah çalışmalarının yapılıp yapılmadığının DSİ’den sorulup belirlenmesi, yapılmış ise buna ait harita ve ıslah projesine ait belgelerin, dava konusu taşınmaza komşu 853, 854 ve 1215 parsellere ait kadastro tutanaklarının varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının ve hüküm dosyalarının getirtilmesinin gerektiği, taşınmazın bulunduğu yerde idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve kesinleşmişse, kesinleşmiş kıyı haritasının idareden getirtilerek, jeolog ve teknik bilirkişi aracılığıyla mahallinde dava konusu yere uygulanması ve taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre durumunun tespiti ile bilirkişiler tarafından kıyı haritası üzerinde ve düzenlenecek krokide açık ve denetime elverişli şekilde gösterilmesi; idarece yapılan kıyı kenar çizgisi haritası bulunmaması halinde, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28/11/1997 tarihli ve, 1996 / 5 Esas, 1997 / 3 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere kıyı kenar çizgisinin Mahkemece 3621 sayılı Kanunda öngörüldüğü şekilde 3 kişilik bilirkişi kurulu seçilerek, bu bilirkişiler aracılığıyla usulüne uygun şekilde tespitinin yapılması, ayrıca davacılar imar-ihya sebebine dayanarak tescil isteğinde bulunduklarına göre, 3402 sayılı Yasanın 17

. maddesinde belirtilen diğer olumlu ve olumsuz koşullar yanında, taşınmazın Belediye sınırları içinde bulunması halinde imar planı içerisine alınma tarihine kadar kazanma koşullarının da araştırılması, Mahkemece mahallinde keşif yapılarak varsa ıslah çalışmalarına ilişkin proje ve haritaların, idarece belirlenmişse kesinleşmiş kıyı haritasının, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının uygulanması, teknik bilirkişiye kroki üzerinde işaretletilmesi, idarece kıyı kenar haritası düzenlenmemişse, yukarıda belirtildiği şekilde oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtasıyla kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, dava konusu taşınmazın niteliğinin açık bir şekilde tespiti, Zilli çayının ıslah çalışmalarının yapıldığı ve tamamlandığı tarihten itibaren derenin etki ve taşkın alanından kurtulduğu kabul edilerek, bu tarihten itibaren Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun nazara alınması, 3402 sayılı Yasanın 17/son maddesi uyarınca Belediye Başkanlığından alınacak cevapla birlikte tüm dosya kapsamının değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

VII. BOZMA SONRASI DAVALI HAZİNENİN TALEBİ

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davalı Hazine vekili 26/04/2013 tarihli dilekçe ile dava konusu 1214 parsel sayılı taşınmazın nizalı bölümünün bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının anlaşıldığını belirterek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının kamu adına terkinine, kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmının ise Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

VIII. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, "1214 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi ...tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda (1/b) harfi ile gösterilen bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, kalan kısmının ise taşınmazın sınırında bulunan Zilli Deresinin taşkın ve etki alanı içerisinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine,

1214 parsel sayılı taşınmazın 18/02/2013 tarihli ...tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna ekli krokide (1/B) harfi ile gösterilen 5.761,45 metrekarelik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmakla bu yerin kamu adına terkinine,

Aynı krokide (1/A) harfi ile gösterilen 1.567,09 metekarelik bölümünün ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı anlaşıldığından, TMK’nun 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına kayıt ve tesciline,

Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

Davalı Hazine yasal hasım olduğundan davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına", karar verilmiştir.

IX. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

2.1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemenin, dava konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair kabulünün isabetsiz olduğunu, dosya arasında bulunan bilirkişi raporları çelişkili olduğu gibi Mahkemece kıyı kenar çizgisi dışında olduğu kabul edilen bölümün de dere yatağı ve etki alanında kalmadığını, yıllardır taşınmaz üzerinde müvekkilleri tarafından tarım yapıldığını ancak taşınmazın taşkına uğradığını görmediklerini, dava konusu taşınmazda 3402 sayılı Yasa’nın 14 ve 17. maddesinde düzenlenen zilyetlikle iktisap koşullarının müvekkilleri lehine oluştuğunu belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; yargılama sırasında Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde Mahkemece Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

X. YARGITAY İLAMI

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 06/07/2020 tarihli 2016/17115 Esas, 2020/2677 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

XI. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar:

Yargıtay onama ilamına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri: