muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9920, Karar No: 2016/6079, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9920 E.  ,  2016/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 6390 ada 60 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunmalı ve özel satış olmamalıdır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2013 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulu tarafından dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde somut emsal olarak incelendiği belirtilen ... Mahallesi 766 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde satış tarihi itibariyle dört katlı bina olduğu anlaşılmaktadır. Binanın satış tarihindeki nitelikleri belirlenip o tarihteki ...'nca yayımlanan yapı yaklaşık birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değeri bulunup (yıpranma payı düşüldükten sonra) bu değerin toplam satış değerinden indirimi yapılarak somut emsalin m² satış değerinin belirlenmesi gerekirken satış bedelinin yalnızca zemine ait olduğunun kabulü ile emsal m² değerinin hesaplanması doğru görülmemiştir. Kaldı ki emsal taşınmazın üzerindeki bina ticari nitelikte olup bu gibi satışlarda binanın değeri satış değerinden düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan incelenen emsal arsa değerlendirmesinde emsal olamaz.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1935, Karar No: 2024/2860, Tarih: 07.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1935 E.  ,  2024/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2462 E., 2023/224 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2022/120 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların murisi ...'ın torunu olan davalının, muristen aldığı vekaletname ile İnegöl İlçesi ... Mahallesi 126 Ada, 53 Parsel sayılı taşınmazı 27.12.2017 tarihinde dava dışı ...'e sattığını, taşınmazın satış bedelinin davalının banka hesabına gönderildiğini, davalının taşınmaz satış bedelinin bir kısmıyla kendisine daire satın aldığını, bu daireyi de daha sonra dava dışı mirasçı ...'ın kızı ...'a devrettiğini, sadakat ve özen borcu ile yükümlü olan vekilin taşınmazın satış bedelini murise ya da davacılara ödemeyerek murisi zarara uğrattığını ileri sürerek taşınmazın devir tarihindeki gerçek satış bedelinin davacıların payına düşen 1/2'sine denk gelen miktar olarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL tazminatın, taşınmazın devri tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak taşınmaz için İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/304-2021/13 Esas ve Karar sayılı dosyasında dava dışı malik ... aleyhine açılan muris muvazası nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasının reddine karar verildiğini, istinaf aşamasında olan bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmazı 425.000,00 TL'ye sattığını, satış bedelini de murise teslim ettiğini, buna ilişkin fotoğrafı Mahkemeye sunduklarını, muris muvazası iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil davası reddedilen davacıların bu kez vekalet görevinin kötüye kullanılması nedenine dayalı olarak önceki iddia ile çeliştiğini ve davada kötü niyetli olduklarını, İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/304 Esas sayılı dosyasında davacı olan dava dışı mirasçı ...'ın davadan feragat ettiğine ilişkin dilekçe sunduğunu, ayrıca bu dilekçede muris ...'ın kendisine ait 2 adet taşınmazı kendi isteği ile satarak satış bedellerini teslim aldığını ve satıştan elde edilen paraların davacılar ... ve ...' da olmak üzere çocukları arasında paylaştırıldığını beyan ettiğini, sosyal ve ekonomik durum araştırması ile murisin paraya ihtiyacı olduğu hususunun ortaya çıkacağını, dava konusu taşınmazın murisin isteği üzerine satıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın, vekalet görevini kötüye kullanma iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu, davalıya vekalet verenin davacıların murisi olduğu, murisin davacılar dışında dava dışı mirasçısının bulunduğu, mirasbırakanın ölüm tarihine göre terekesinin elbirliği mülkiyetine tabii olduğu, davacıların miras bırakanına ait olduğunu iddia ettiği taşınmazla ilgili olarak miras ortaklığı adına değil, yalnızca kendi miras payları için tazminat istemiyle dava açtıkları, pay oranında açılan bu davanın dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın dava şartı yokuluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili; miras ortaklığıyla ilgili olarak öngörülen elbirliği mülkiyeti ve buna bağlı oybirliği kuralının yasal mirasçılar arasındaki davalarda uygulanmadığını, kendi yasal miras paylarıyla ilgili olarak dava açan davacıların davası için dava dışı yasal mirasçının olurunun aranmasının yanlış olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2012/1-1808 E. – 2013/699 K. numaralı ve 15.5.2013 tarihli kararı ile 01.04.1974 Tarih, ½ sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı’na göre tüm mirasçıların davada yer almasının mümkün olmadığını, taleplerinin mirasçıların miras payı oranında tazminat olduğundan, davanın usulden reddedilmesinin hatalı olduğunu, mahkemece, en azından miras bırakanın davaya katılmayan mirasçıların olurlarının alınması ya da miras şirketine TMK'nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesinin gerektiğini usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacının ıslah dilekçesi ile dava değerini 490.188,00 TL'ye yükseltmesi nedeniyle bu miktar üzerinden AAÜT gereği 41.559,40 TL vekalet ücreti olacağından davalı lehine bu miktar nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini, kararda 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacının ıslah dilekçesi ile dava değerini 490.188,00 TL'ye yükseltmesi nedeniyle bu miktar üzerinden AAÜT gereği 41.559,40 TL vekalet ücreti olacağından davalı lehine bu miktar nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini, kararda 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı miras payına yönelik alacak istemine ilişkin olduğu, miras bırakanın terekesinin elbirliği mülkiyetine tabi olması nedeniyle terekenin tüm mirasçılar tarafından temsil edilmesi gerektiği ya da miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği, ancak davacılar sadece kendi miras payları oranında talepte bulunduklarından talep, diğer mirasçıların paylarını kapsamadığı gibi tereke adına da dava açılmadığı, bu nedenle davaya diğer mirasçıların katılması (muvafakat vermesi) veya terekeye temsilci atanması suretiyle devam edilmesine imkan bulunmadığı, mahkemece pay oranında açılan davanın dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece davalı lehine AAÜT’nin 13/2. maddesi gözetilerek dava dilekçesinde gösterilen dava değeri olan 1.000,00 TL üzerinden vekalet ücreti takdir edilmiş ise de davacıların yargılama sırasında 9/2/2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 490.188,00 TL olarak arttırmaları nedeniyle davalı lehine tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek elbirliğiyle mülkiyette oybirliği kuralının mutlak olarak aranamayacağını, mirasçılar arasındaki davada karşı tarafın rızasının beklenemeyeceğini, miras payı oranında tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet görevinin kötüye kullanımı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi

2.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640, 701 ve 702 nci maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet görevinin kötüye kullanımı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi

2.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640, 701 ve 702 nci maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve kararda belirtilen gerekçelere göre davacıların miras payları oranında tazminat isteminde bulunduklarının, elbirliğiyle mülkiyete konu tazminat istemi bakımından miras payı oranında talepte bulunulamayacağının, davacıların aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12707, Karar No: 2011/13181, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12707 E.  ,  2011/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasi tayinine ilişkin davada Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesi ve Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle vasi tayini istemine ilişkindir.

Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının Asliye Ceza Mahkemesi ilamına ve kolluk araştırmasına göre adresinin Mersin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının nüfus kayıt bilgilerine göre adresinin " ... Mahallesi Kanal Sokak No:14 İçkapı No:A ..." olduğu, ayrıca kısıtlı adayının ... Köyü Doğanşehir adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde yerleşim yerinin " ... Mahallesi Kanal Sokak No:14 İçkapı No:A ..." olduğu, ayrıca kısıtlı adayının " ... Köyü ..." adresinde ikamet ettiği kolluk araştırma tutanağı ve sağlık kurulu raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç :Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince Doğanşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1559, Karar No: 2018/7632, Tarih: 08.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1559 E.  ,  2018/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Davada da, 0.11.2016 tarihli mahkeme hükmünün 27.12.2017 tarihinde davacı vekiline usulünce tebliğ edilmiş olduğu, temyizin ise 18.01.2018 tarihinde gerçekleştiği, bunun üzerine Mahkemece 19.01.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu duruma göre mevcut dava dosyasında, 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da gözönünde tutularak yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun "temyiz talebinin reddine" ilişkin ek kararının ONANMASINA, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23556, Karar No: 2018/9146, Tarih: 09.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/23556 E.  ,  2018/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı.... Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Kooperatif ile İşletme Müdürlüğü arasında imzalanan ... satış şartnamesi hükümleri uyarınca ... kesim yapmak üzere sahanın ilgili kooperatif başkanlığına teslim edildiğini, davalı kooperatifin kendisine teslim edilen damgalı ağaçları kesmesi gerekirken damgasız ağaçları keserek 6831 sayılı kanuna muhalefet edildiğini, suç tutanağına ekli tazminat raporu uyarınca idarenin zararının bulunduğunu belirterek 3.984,68 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatifi vekili, davacı kurumun kesilecek olan ağaçlarının damgalarını değiştirmek suretiyle müvekkilini ve diğer davalıyı yanılttığını ve bu nedenle olayın meydana geldiğini, ancak bahse konu ağaçların orman deposuna götürüldüğünü, davacı kurumca kesilen ağaçların elde edilememesi gibi bir durum olmamasına rağmen elde edilememiş gibi tazminat istenmesinin doğru olmadığını, diğer davalı ile işçi işveren bağı olmaması sebebiyle sorumluğunun da olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.241,92 TL'nin olay tarihi olan 16/06/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz talebi yönünden; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL. 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL ye çıkarılmıştır. Temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü esas alınır. Mahkemece, davacının 742,56 TL’lık talebinin reddine karar verilmiş olması nedeniyle davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı Kooperatifin temyiz itirazları yönünden; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı Kooperatifin temyiz itirazları yönünden; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 165,46 TL kalan harcın davalı Arif Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi'nden alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11659, Karar No: 2014/16260, Tarih: 21.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11659 E.  ,  2014/16260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/296-2011/457

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram tatili ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı temsilcisi duruşmadaki beyanında ibranameye dayanmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı ile davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacıyla 2007 yılına kadar birlikte çalışan davacı tanığı Bilal Alp’in beyanı dikkate alınarak, 2007 yılına kadar yazları 4-5 ayla sınırlı olarak fazla mesai belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile birlikte çalışmayan tanıkların beyanına itibar edilerek fazla mesai alacağının hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.