muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30712, Karar No: 2017/11318, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30712 E.  ,  2017/11318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

UYAP ortamında yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle sanık hakkında alacaklıları zarara uğratmak amacıyla mevcudu eksiltmek suçundan Malatya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/114 Esas ve 2013/115 Esas sayılı dosyalarının bulunması karşısında; suçun tek suç olup olmadığı ya da TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından, anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-Suça konu taşınmazların üçüncü şahsa devrinin, alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından söz konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu belirlenmeden, aralarında akrabalık bağı olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17441, Karar No: 2014/5350, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17441 E.  ,  2014/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 26.09.2013 tarih ve 2012/96-2013/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin ”rşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2007 yılı Nisan ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle ayva ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 12.400,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının meydana geldiği tarihte ağaçlardaki çiçeklenmenin devam ettiğini, meyve oluşumunun başlamadığını, bu nedenle hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait ayva ağaçlarında meyve oluşumu döneminde nisan ayında meydana gelen don olayı nedeniyle hasar oluştuğu, rizikonun teminat kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 12.400 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 635,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9222, Karar No: 2013/14472, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9222 E.  ,  2013/14472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.08.2012 tarih ve 2012/327-2012/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin... Syb Elek. Elekt. Inş. Turz. Taş. Tar. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti.'ne kredi kullandırdığını, diğer borçluların müşterek ve müteselsil kefil olduğunu, kredinin geri ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek borcun muaccel hale geldiğini, riskin teminatı olarak verilen 250.000,00 TL bedelli senedin de tahsil edilemediğini ileri sürerek borçluların mal, hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu talep kabul edilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden borçlu ... vekili, ihtiyati hacze konu olan senedin kredi borcuna teminat olarak verildiğini, kredi sözleşmesinde teminat limitinin yazılmaması sebebiyle müvekkilinin kefaletinin geçersiz olduğunu, senedin boş olarak düzenlenip bankaya verildiğini, davacının da hesap kat tarihini senede vade tarihi yaparak vade kısmını doldurduğunu, senedin teminat senedi olmasından dolayı keşideci hakkında olduğu gibi müvekkiline de takip yapılamayacağını, ayrıca kredinin ipotekle de teminat altına alındığını, bu sebeple alacaklının ipotekleri paraya çevirmeden teminat senedi borçlular hakkında takibe girişemeyeceğini, teminat olarak alınan senede dayanarak Bankanın kendi cirantası karşı da takip yapamayacağını, kredi sözleşmesinde teminat ve ipotek alındığını, bir de senet alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararına itiraz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK 45. Maddesi hükmüne göre rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapabileceği, ancak poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkında takip hükümlerinin saklı olduğu, İİK 167 maddesinde alacağı çek, poliçe veya bonoya müstenit olan alacaklı, alacak rehin ile temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabileceği, İhtiyati hacze konu bononun 6102 sayılı TTK 776 maddesi gereğince tüm unsurları taşıdığı, hukuken geçerli olduğu, bonoda teminat olarak verildiğine dair her hangi bir kayıt bulunmadığı, İİK 45. maddesi ve İİK 167 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde alacak rehin ile temin edilmiş olsa dahi müşterek ve müteselsil kefil ve borçlu olan itiraz eden hakkında haciz yolu ile takip hakkının bulunduğu, alacaklıdan 15/11/2000 tarihli 4603 sayılı Kanunun geçici 4. Maddesi gereğince ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmayacağı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17986, Karar No: 2022/20859, Tarih: 26.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17986 E.  ,  2022/20859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre, dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinde kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8653, Karar No: 2012/9652, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8653 E.  ,  2012/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 6.110,60 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’ün Uzman Jandarma Okulunda öğrenci iken, hakkında yapılan güvenlik soruşturması sonucunda askeri okullara giriş şartlarını taşımadığı anlaşıldığından 15.04.2005 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiğini, davalının okulda kaldığı süre içerisinde yapılan 6.110,60 TL masrafın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece taraflar arasındaki sözleşmesel sorumluluğun temelinin haksız fiil sorumluluğuna dayandığı, davalı ...'ün okuldan ilişiğinin kesilmesine ilişkin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, dayanak teşkil edilen yönergenin kanun gücünde olmayıp haksız fiil sorumluğunun şahsiliği kuralının istisnası olarak kabul edilemeyeceği, davalıların öğrenim giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Yasası'nın 20. maddesi gereğince asker kişileri ilgilendiren ve askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların ilk ve son derece mahkemesi olarak yargı denetimi Askeri Yüksek İdare Mahkemesine aittir. Aynı Yasanın 21. maddesi ise askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacak iptal davalarının doğrudan doğruya ve kesin olarak Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde çözümleneceğini hükme bağlamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin 09.01.2008 tarih 2005/330 Esas-2008/75 Karar sayılı kararına göre, davalı ...'ün Uzman Jandarma Okulundan çıkarılması işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği, karar düzeltme talebinin ise aynı mahkemenin 10.11.2010 tarih 2008/427 Esas 2010/1228 Karar sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin 09.01.2008 tarih 2005/330 Esas-2008/75 Karar sayılı kararına göre, davalı ...'ün Uzman Jandarma Okulundan çıkarılması işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği, karar düzeltme talebinin ise aynı mahkemenin 10.11.2010 tarih 2008/427 Esas 2010/1228 Karar sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dosyada bulunan yüklenme senedi esas alınarak ve 30.06.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 30. maddesiyle 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklik ve ayrıca 12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6353 sayılı Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme de dikkate alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9891, Karar No: 2015/6504, Tarih: 07.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9891 E.  ,  2015/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2012/227-2014/83

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2012/227-2014/83 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. N.. Ç.. ile davalı vekili Av. A. Y. L. ve ihbar olunan vekili Av. Ş.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankanın T. Şubesi'nde çeşitli hesapları bulunduğunu, davalı çalışanı O. T.'nun çeşitli yöntemlerle müşteriler nezdinde sağladığı güveni ve bankanın kendisine verdiği yetki ve görevi kötüye kullanarak davacı, davacının eşi ve diğer mevduat sahiplerinin hesaplarını usulsüz şekilde boşaltıp zimmetine geçirdiğini, hesabından imzasız dekontlarla para çekilmiş olmasına rağmen müvekkilinin bu işlerden haberi olmadığını, davacının zarar görmesinde davalı Bankanın denetim görevini yapmadığından tam kusurlu olduğunu, olayın müvekkilinde depresyona neden olduğunu ileri sürerek, şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının husumeti O. T.'na yöneltmesi gerektiğini, dava konusu olayda müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın yetki, husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı Banka'da hesabının bulunduğu, bu hesapların emekli banka çalışanı Orhan Topaloğlu tarafından hileli yöntemlerle boşaltıp zimmetine geçirildiği, bir güven kurumu olan bankanın bu olay sebebiyle sorumluluğunun açık olduğu, manevi tazminat istemi koşullarının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesap sözleşmesine dayalı alacak ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacının, davalı Bankanın T. Şubesi'nin mudisi olduğu, anılan şubede çalışan personelin davacı hesabı dahil olmak üzere bir çok hesapta bankacılık mevzuatına aykırı işlemler yaptığı, bu nedenle davalı tarafından soruşturma başlatıldığı, davacıyı da kapsar şekilde bir çok hesap sahibine ödeme yapılmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davalı personelinin hukuka aykırı eylemleri, daha çok mudilerden önceden aldığı imzalı belgeleri iradeleri dışında kullanma şeklinde cereyan etmiştir. Taraflar arasında banka hesap sözleşmesi bulunduğu çekişmesizdir. Mülga BK’nın 98/2'nci maddesinin yollaması dolayısıyla haksız fiil hükümleri arasında düzenlenmiş bulunan manevi zararın tazminine ilişkin hükümler, aynı zamanda sözleşmeye aykırılık nedeniyle doğan zararların tazmini için de geçerli olacaktır. Mülga BK’nın 49. maddesinde düzenlenen kişilik hakları, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık, yaşam ile nesep gibi, insanın insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Somut olayda mudilerin şikayetleri üzerine davalı Banka, bankacılık mevzuatına uygun şekilde soruşturma başlatmış olup, bu soruşturmanın belirli bir süre alacağı şüphesizdir. O halde, hesaptaki paranın makul bir süre ödenmemesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ayrıca, davacı taraf, nasıl bir cismani zarara uğradığını, maddi nitelikte olmayan hangi kişisel değerinin ihlal edildiğini de kanıtlayamamıştır. Bu durum karşısında, davacının manevi tazminat istemi koşullarının oluşmadığı ilke olarak kabul edilerek bu kalem istemin reddi yerine, isabetli olmayan yazılı gerekçelerle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8340, Karar No: 2019/9726, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/8340 E.  ,  2019/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dikili ağaç, fidan yada bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki sevk maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7182, Karar No: 2024/2312, Tarih: 29.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7182 E.  ,  2024/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/368 Değişik İş, 2022/369 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulüne/ İtirazın Reddine

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.09.2020 tarihinde davacı idaresindeki motosiklet ve davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı çok taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 39.900,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyete itiraz ederek hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan usul ve denetime elverişli kusur ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesap yapan aktüer raporu ile davalı tarafın ZMSS poliçesi kapsamında sorumluluğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 39.900,00 TL tazminatın 09.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirlenmesi gerektiğini, davacı tarafça sunulan ve hükme esas alınan maluliyet raporu tek taraflı olup mevzuata aykırı olduğu gibi sunulan tıbbi mütalaa ile çelişkili olduğunu, davacının yaralandığı bölgeler itibariyle kask, kolluk ve dizlik gibi ekipmanlar takmadığı açık olup müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin hatalı olduğunu, vekalet ücretinin; tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç