muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15008, Karar No: 2023/6828, Tarih: 02.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15008 E.  ,  2023/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/150 E., 2016/5 K.

SUÇLAR : Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, görevi yaptırmamak için direnme, terör örgütü propagandası yapmak, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, toplantı ve yürüyüşlere silah veya 23 üncü maddede belirtilen aletlerle katılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, görevi yaptırmamak için direnme, terör örgütü propagandası yapmak, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, toplantı ve yürüyüşlere silah veya 23 üncü maddede belirtilen aletlerle katılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararı ile; sanık hakkında hakkında kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama ve yürüyüşlere silah veya 23 üncü maddede belirtilen aletlerle katılma suçlarından ayrı ayrı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, terör örgütü propagandası yapmak suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde terör örgütüne dair yapılan eş zamanlı operasyonlar sırasında 9 kişinin gözaltına alındığı, aynı gün terör örgütü gençlik yapılanması YDG-H üyeleri olduğu değerlendirilen yüzleri kapalı yaklaşık 15 kişilik grubun katılımıyla korsan gösteri düzenlendiği, gösteriye katılanların MOBESE direkleri ile kameralara ve olaya müdahale eden polis araçlarına havai fişek, molotof ve taş atarak zarar verdikleri, izlenen görüntülerde havai fişek rampası bulunan şahsın sanık ...'un olduğunu tespit edildiği bu suretle atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre; olaya dair görüntü inceleme ve şahıs tespit tutanağı içeriğinde elinde havai fişek rampası bulunan şahsın sanık olduğunun tespit edildiği, Ankara ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün uzmanlık raporları içeriği, Bingöl İl Emniyet Müdürlüğü Olay yeri inceleme ve kimlik tespit şube müdürlüğünün ekspertiz raporunda, olay yerinde elde edilen havai fişek rampası üzerindeki parmak izlerinden, dış yüzeydeki 1 adet vücut izinin sanığın parmak izi ile aynı olduğu hususlarının birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabulünün isabetli olduğu anlaşılmış sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm de lillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinim temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5236, Karar No: 2014/4398, Tarih: 28.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5236 E.  ,  2014/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2011/1275-2013/133

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkillerinin miras bırakını olan Ş.. T... davalı işyerinde mermer ocağında 2003-2007 yılları arasında güvenlikçi olarak çalıştığını, bu dönemde sigortasız olarak çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, asgari ücret aldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, şirketin 2006 ylıı ortalarından 2007 yılı sonlarına kadar ocaklarının kapalı olduğunu, 2006 yılından önceki işçi istihdamları ile ilgili olarak davalı şirket yetkililerinin bir bilgisinin ve belgelerinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davacının davalı işverene bağlı işyerinde 21.08.2003-15.07.2007 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, 3 yıl, 10 ay, 25 günlük hizmetinin mevcut olduğu, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine dair belge sunmadığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında, davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı, davacının hizmet süresinin tespiti ve davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

1-Davacı davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını belirtmiştir. Davacının çalıştığı işyerinin maden ocağı olduğu sabittir. Davalıya ait maden ocağının mevsimlik olarak çalışıp çalışmadığı konusunda netlik bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının çalıştığı ocağın belli dönemlerde kapalı olup olmadığının ve buna göre davacının yaptığı işin mevsimlik iş olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak belirlenmesi gereklidir.

1-Davacı davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını belirtmiştir. Davacının çalıştığı işyerinin maden ocağı olduğu sabittir. Davalıya ait maden ocağının mevsimlik olarak çalışıp çalışmadığı konusunda netlik bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının çalıştığı ocağın belli dönemlerde kapalı olup olmadığının ve buna göre davacının yaptığı işin mevsimlik iş olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak belirlenmesi gereklidir.

2-Davacı 2003-2007 yılları arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını beyan etmiştir. Davalı ise davacının resmi kayıtlarda tespit edilen hizmet süresinin 21.08.2003-01.05.2004 tarihleri arasında olduğunu beyan etmiştir. Davacının sigortalı hizmet cetveline göre davalı işyerinde 21.08.2003-01.05.2004 tarihleri arasında sigortalı çalışması olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davacının 06.12.2003 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 2007 yılında işyerinden ayrıldığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıklarının davalı işyerine karşı davalarının olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının hizmet süresinin tespiti bakımından mahkemece bordro tanıkları dinlenmeli ve tüm deliller hep birlikte değerlendirmeye tutularak davacının hizmet süresininin belirlenmesi gereklidir.

3-Davacı fazla mesai yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü günde üç saat fazla mesai yaptığını, buna göre haftalık 21 saat fazla mesaisinin bulunduğunu belirterek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davacı tanıkları yazın 5. aydan 10. aya kadar 17:00-08:00 saatleri arasında kışın 10. aydan 5. aya kadar 15:00-08:00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Önceki bozma gerekçesinde belirtildiği üzere davacının yaptığı işin mevsimlik iş olup olmadığını ve çalıştığı maden ocağının kış aylarında kapalı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre fazla çalışma süresinin tespiti gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12484, Karar No: 2014/17336, Tarih: 11.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12484 E.  ,  2014/17336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 gün ve 2013/167-2013/182 sayılı kararı bozan Daire’nin 31/03/2014 gün ve 2013/17963-2014/6184 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten paket tur satın aldığını, bu kapsamda 15.12.2007 tarihinde İstanbul Atatürk Havalimanı'ndan davalı havayollarının uçağı ile yola çıkıldığını, Amsterdam aktarmalı olarak San Francisco Havalimanı'na iniş yapıldığını, burada bagajın kayıp olduğunun anlaşıldığını, tur yetkilisinin kayıp bagaj araştırması için gereken formları doldurarak havayolu şirketine bildirdiğini ve gerekli işlemleri kendilerinin yapacağını söylediğini, 22.12.2007 günü seyahat dönüşünde kaybolan bagajı hakkında bilgi almak için gittiği ... Havayolu yetkilisinden kendilerine herhangi bir başvuru yapılmadığının, olayın üzerinden 8 gün gibi uzun bir sürenin geçmesi sebebiyle kayıp bagajın bulunmasının çok zor olduğunun öğrenildiğini, müvekkilinin gerekli yazılı bildirimi.. Havayolları yetkilisine yaptığını ileri sürerek, 30.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, bagajın kaybından doğan zarardan, davalı ... Hollanda Kraliyet Havayolları A.Ş'nin Varşova Konvansiyonu hükümleri uyarınca, diğer davalı ...nin ise BK'nın 100. maddesi uyarınca sorumlu oldukları, mahkemece bozma öncesinde verilen kararla davacı yararına, 11.635,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın davalılardan ... Servis Turistik A.Ş. vekilince yapılan temyiz başvurusuna istinaden meydana gelen olayda davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir durumun olmaması nedeniyle temyiz eden davalı aleyhine manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle bozulduğu, hükmün ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalı yönünden kesinleştiği gerekçesiyle 11.635.00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan, 8.000.00 TL manevi tazminatın ise davalı ... Hollanda Kraliyet Havayolları A.Ş'den tahsili ile davacıya verilmesine, diğer davalı yönünden talep edilen manevi tazminatın ise reddine dair tesis edilen karar, davalı ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14417, Karar No: 2017/724, Tarih: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14417 E.  ,  2017/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Köyü, ... Mevkii No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mevkii No:... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının babası ile birlikte ... ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlının annesi ile birlikte “... Mevkii No:... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5503, Karar No: 2012/3206, Tarih: 07.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5503 E.  ,  2012/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 55 ve 105 ada 45 parsel sayılı sırasıyla 10.284,94 m2 ve 7.095,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin tutunduğu Ağustos 289 Y. tarih ve 84 sayılı sicilden gelen 28.2.1964 tarih ve 45, Ağustos 289 Y. tarih ve 39 sicilden gelen 28.2.1964 tarih ve 52 sayılı tapu kaydı ile davalı ...’in tutunduğu 13.1.1935 tarih ve 1 sicilden gelen 5.9.1935 tarih ve 10 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu 104 ada 55 ve 105 ada 45 parsel sayılı taşınmazları kapsamadığı, dava konusu taşınmazların kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olmadığı, üzerlerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21492, Karar No: 2020/2736, Tarih: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/21492 E.  ,  2020/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 25 ada 1 parsele ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıldığını belirterek, bu taşınmazın batı kısmına düşen ev ve üstü çinko kaplı, briketle örülü 2 adet depo ile 2 adet nar, 1 adet tirintina kayısı, 2 adet avakado, 2 adet yenidünya, 1 adet kayısı, 1 adet erik, 1 adet asma üzüm, 2 adet kiraz ağacının davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı ..., davaya konu 25 ada 1 parselde bulunan evlerden üzeri çinko ile kaplı olan ev üstü çinko bahçe içerisinde bulunan 1 adet depo ve 2 adet nar ağacı, 1 adet erik (trinta ağacı) 1 adet üzüm ağacı, 2 adet limon ağacı, 1 adet mandalina, 1 adet misket ağacı, 1 adet vaşikton portakal ağacının eşi tarafından yapıldığını ve yetiştirildiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının sanki arsa üstünde bir adet ev varmış, geri kalan da kendisininmiş gibi anlattığını arsanın doğu kısmına düşen ev ile arsa içerisinde bulunan üstü çinko bir adet depo ile taşınmaz üzerindeki muhtelif bitkilerin müvekkilinin babası muris İbrahim Kayran (Abazalı) tarafından dikildiğini, arsanın doğu kısmında bulunan evin yıkıldığını, yerine müvekkilinin babası İbrahim’in ev yaptırdığını belirtmiş ve cevaba cevap dilekçesinde davacının muhdesat iddiasına bir itirazı olmadığını belirtmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile düzenlenen 03.03.2014 tarihli rapor ve 31.03.2014 tarihli ek raporda bahsi geçen, keşifte görev alan fen bilirkişi raporunda fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.02.2014 tarihli rapor ve 11.03.2014 tarihli ek raporda kroki üzerinde A harfi ile gösterilen kırmızı renkle boyalı ev, B harfi ile gösterilen sarı renk ile boyalı odunluk, yine A harfi ile gösterilen 8,04 m2'lik odunluk ile 2 adet kayısı, bir adet erik, iki adet yenidünya,. İki adet avakado, bir adet vişne, bir adet asma, bir adet nar ve bir adet incirin davacıya ait olduğunun tespitine, yargılama gideri, harç, vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine, dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava dilekçesinde belirtilen yapı ve ağaçların davacıya ait olduğu anlaşıldığına, mahkemenin davanın kabulüne ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine, dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava dilekçesinde belirtilen yapı ve ağaçların davacıya ait olduğu anlaşıldığına, mahkemenin davanın kabulüne ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davalı ... vekilinin, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle belirtmek gerekir ki; muhdesatın tespiti davasının konusu (müddeabih) davacının payı düştükten sonra kalan muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden, her bir davalının tapu kaydında yazılı bulunan payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, tapuda yazılı payları dikkate alınmaksızın, müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Diğer yandan; davalı ... cevaba cevap dilekçesinde muhdesatın davacıya ait olduğunu kabul ettiği dikkate alınarak, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediğinin anlaşılabilmesi için ortaklığın giderilmesi dava dosyası getirtilip incelenmelidir. HMK'nin 312/2. maddesi uyarınca davanın açılmasına sebebiyet vermeyen ve ilk duruşmada davayı kabul eden davalı aleyhine yargılama giderleri yüklenemeyeceği hususu da dikkate alınmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün harç, avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16336, Karar No: 2012/15201, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16336 E.  ,  2012/15201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Eskişehir 2. Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosyanın incelenmesine göre; hükümlünün son yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sk. No:21 ...” olduğunun 29.03.2012 tarihli ihbar yazısı ile 22.03.2012 tarihli hükümlü beyanından anlaşılmasına göre, davanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.