muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7934, Karar No: 2019/11005, Tarih: 05.12.2019

SONUÇ: Yukarıda (2) no.lu bentte açıklanan bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek;Yerel Mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan “meyve ağaçların'' ibaresinin çıkartılmasına Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerele reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31384, Karar No: 2018/2053, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31384 E.  ,  2018/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33654, Karar No: 2015/35284, Tarih: 21.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33654 E.  ,  2015/35284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, mahkemece bozma ilamından önce tesis edilen hükümde ihbar tazminatına yönelik talep bakımından davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiştir. Bozma ilamında, bu yöne ilişkin bir bozma sebebi bulunmadığından, anılan alacak kalemi bakımından kurulan hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, ihbar tazminatına ilişkin önceki hükmün, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle, anılan alacak kalemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli 2012/13-747 esas ve 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Mahkemece, bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır. Anılan sebeple, bozma ilamından önce tesis edilen hükümde olduğu gibi ihbar tazminatı talebinin feragat sebebi ile reddine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, temyiz olunan kararın hüküm sonucunda yer alan “Bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,” şeklindeki bendin silinmesine, yerine “Davacının ihbar tazminatı talebinin feragat nedeniyle reddine ” ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5207, Karar No: 2021/4556, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5207 E.  ,  2021/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalının ... Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde kömür bant sahasında, kömür temizleme ve vagon açma işinde çalıştığını, davalı Elektrik Üretim A.Ş. ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının iş akdinin 12/01/2015 tarihine kadar devam ettiğini, iş akdinin özelleştirme sebebi ile bu tarihte feshedildiğini, davacının en başından beri davalının asıl işçisi olduğunu ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret farkı, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı ve toplu sözleşme ikramiye alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Elektrik Üretim A.Ş. vekili özetle; müvekkilinin ihale makamı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, haksız davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında usulüne uygun kurulmuş asıl işveren-alt işverenlik ilişkisi bulunduğu, muvazaa iddialarının ispatlanamadığı ve iş akdinin devam ettiği gerekçesiyle davanın tamamen reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş güçlüğü tazminatı ve ikramiye alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39. maddesi gereğince işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden yararlanma, taraf işçi sendikasına üyelikle veya sendikaya dayanışma aidatı ödemekle mümkündür.

Temyize konu davada davacının talepleri; ücreti farkı, ilave tediye alacağı, iş güçlüğü tazminatı ve toplu sözleşme ikramiye alacaklarından oluşmaktadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39. maddesi gereğince işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden yararlanma, taraf işçi sendikasına üyelikle veya sendikaya dayanışma aidatı ödemekle mümkündür.

Temyize konu davada davacının talepleri; ücreti farkı, ilave tediye alacağı, iş güçlüğü tazminatı ve toplu sözleşme ikramiye alacaklarından oluşmaktadır.

Davacı .... İş Mahkemesi’nin 2015/580 esas, 2018/174 karar sayılı dosyasıyla ilave tediye ve ücret farkı alacaklarını talep etmiş, yerel mahkeme davayı reddetmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi’nin 2018/1804 esas, 2018/1314 karar sayılı kararı ile davalı Elekrik Üretim A.Ş. ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olması nedeniyle davacının bu talepleri kabul edilmiş ve bu karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2018/12249 esas, 2018/27194 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir. Temyize konu bu davada,.... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi; ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının davacının daha önce açtığı bu dava nedeniyle reddinin sonuç itibariyle doğru olduğunu, iş güçlüğü tazminatı ile toplu sözleşme ikramiye alacağı taleplerini ise; davacının sendika üyesi olduğuna ilişkin ... sendikası yazısı bulunmakla birlikte dosya kapsamında üyeliğin işverene bildirildiğine ilişkin kayıt ve belge bulunmadığından ispatlanamadığı gerekçesiyle reddinin doğru olduğunu belirterek davacının istinaf bavurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; ... Sendikası 10.05.2016 havale tarihli cevabında davacının sendika üyesi olduğunu belirtmiş, ancak üyeliğe dair belgeleri dosyaya sunmamıştır. Dosyada davacının sendikaya ne zaman üye olduğu ve üyeliğinin işverene bildirilip bildirilmediği anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle öncelikle ilgili sendikadan sendika üyelik fişi getirtilmeli, üyeliğinin işverene bildirilip bildirilmediği araştırılmalıdır. Dosyada ki eksiklikler giderildikten sonra gerekirse, konusunda uzman bir bilirkişiden yeniden, denetime elverişli olacak şekilde açıklamalı ve detaylı tablo dökümlü hesap raporu aldırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan; dosyada mübrez bilirkişi raporunda, hesaplamalara esas alınan ücret miktarı denetime elverişsizdir.

Dosyada yer alan, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “... ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A. Ş. arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin (davacının yaptığı iş dikkate alındığında) muvazaalı olduğu kesinleşmiştir. (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A. Ş. arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin (davacının yaptığı iş dikkate alındığında) muvazaalı olduğu kesinleşmiştir. (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyasına sunulan ücret bordrolarına göre davacıya emsal olan işçinin 2014 yılı Aralık ayında günlük çıplak ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu alacaklar buna göre hesaplanmıştır. Ancak raporda söz edilen emsal dosyaya sunulan bordrolar dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadığı denetlenememiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma gerekçesi yerine getirildikten sonra gerekirse; uyuşmazlık konusu döneme ait Toplu İş Sözleşmeleri ile bilirkişi raporunda sözü edilen emsal işçi bordroları dosya arasına alınarak hesaplamaya esas ücret denetime elverişli şekilde belirlenmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2915, Karar No: 2015/5576, Tarih: 09.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2915 E.  ,  2015/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile .... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.10.2014 gün ve 470/374 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 1410 ve 1411 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisinin içinde (deniz tarafında) kaldığını açıklayarak bu kısımların tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece yapılan tespitler doğrultusunda davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabul nedeniyle kabulüne, kıyı kenar çizgisinin içinde kalan 1410 parsel sayılı taşınmazın 294 m2'lik kısmı ile 1411 parsel sayılı taşınmazın 882 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından tapu kaydının iptaline karar verilen taşınmazların istimlak bedellerinin ödenmesine ilişkin hüküm kurulmadığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Her ne kadar davalı cevap dilekçesi ile davayı kabul ettiğini bildirmiş ve mahkemece bu doğrultuda kabul beyanı sebebiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davanın niteliğine göre sadece kabul beyanıyla yetinilerek, keşif yapılmaksızın dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre durumu tespit edilmeden hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca kurulan hükmün infaza elverişli olması gerekir (HMK 297/2). Kabul nedeniyle dava konusu taşınmazların tamamının (hükümde belirtilen miktarlar taşınmazların toplam yüzölçüm miktarıdır ) kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı sonucuna varılarak tapularının iptaline karar verilmiş ise de; iptal edilen yerlerin miktarı hükümde m2 olarak yazıldığından ve hükme esas alınan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde işaretlenmediğinden hükmün infazında tereddüt oluşmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş; üç jeolog ya da jeomorfolog, bir harita mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla dava konusu taşınmazların başında keşif yapılması, ihtiyaç olması halinde taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi ve anılan eksiklikler giderildikten sonra kabul beyanına da değer verilerek infaza elverişli karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6652, Karar No: 2016/10153, Tarih: 03.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6652 E.  ,  2016/10153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlü- ğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 500 er günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 416 şar günün 4 güne, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi

uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 8.320 şer TL adli para cezasının 80.00 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir.

Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlenmesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 03.11.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/38040, Karar No: 2017/33998, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38040 E.  ,  2017/33998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5206, Karar No: 2019/9490, Tarih: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5206 E.  ,  2019/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 26. maddesiyle ... sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların miktarı itibarıyla CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre mağdure ile sanık arasında duygusal arkadaşlık olduğu, mağdurenin sanıktan ayrılarak telefon numarasını değiştirdiği, sanığın yaklaşık bir yıl sonra mağdurenin okuluna gelerek konuşmaya çalıştığı, telefon numarasını istediği, mağdure kabul etmeyince tanık anlatımları ile de doğrulanır şekilde mağdureye ''seninle görüşürüz'' şeklinde tehdit içerikli sözler söylediği, mağdurenin bunun üzerine şikayetçi olarak yaklaşık bir yıl sonra cinsel istismar iddiasını öne sürdüğü, tanık ve müşteki babanın ilk ifadelerinde sadece tehdit fiiline yönelik beyanları ve bilgileri olduğunu belirttikleri görülmekle, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, sanığın istikrarlı savunmaları ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.