muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/822, Karar No: 2023/6595, Tarih: 05.07.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde hayatiyetini kaybedecek şekilde 9 adet ağaç kesildiğinin tespiti üzerine yapılan araştırmada sanığın ikametinin ve ahırının önünde suça konu emvaller ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında ağaç kesmediğini, çürümüş haldeki odunları topladığını beyan etmiştir.

3. Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sayılan yerde 83 adet ağacın dallarının budandığı, yakacak vasıftaki 9 adet ağacın dikiliden motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişisinin düzenlendiği raporda kesim yapılan yerin orman parseli olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, bozma ilamında belirtilen Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2015 tarihli ve 2015/99 E, 2015/239K sayılı dosyasında sanık hakkında kaçak orman emvali nakletme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açıldığı gerekçesi ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2015 tarihli ve 2015/99 E, 2015/239 K. sayılı kararında sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinde düzenlenen ağaç kesme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanık hakkında 03.04.2015 tarihinde aynı yerde işlediği suçla ilgili olarak, 20.05.2015 tarihinde iddianame düzenlenip, aynı suçtan Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.12.2015 tarihli ve 2015/99 E, 2015/239 K. sayılı dosyasında suç tarihlerinin yakın olduğu da gözetilerek, kesilen ağaçların aynı yerden kesilen ağaçlar olup olmadığı, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

2.Suça konu emvalin müsaderesi hususunda uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 54 üncü maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/34 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle

BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/34 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle

BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2976, Karar No: 2017/11340, Tarih: 18.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2976 E.  ,  2017/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, maddi tazminatın reddi, manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddine, davalı-karşı davacı erkeğin davasının kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesi ile erkeğin fiziksel şiddet uyguladığı vakıasına dayanmıştır. Davacı-karşı davalı kadın tarafından delil olarak dayanılan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/11 esas sayılı dosyasında yer alan Adli Tıp Kurumu 21/12/2016 tarihli raporunda kadında tespit edilen izlerin olayla illiyetli olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kadının kusurlu davranışları yanında, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin de eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadında dava açmakta haklıdır. Davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının da kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6992, Karar No: 2020/15061, Tarih: 02.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/6992 E.  ,  2020/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçluyu kayırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aksi kanıtlanamayan, 18.06.2013 günü yakını olan ve başka suçtan hakkında yakalama kararı olduğu sanık tarafından bilinmeyen ...’ın yakalandığı gün evine geldiği savunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17061, Karar No: 2016/3104, Tarih: 25.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17061 E.  ,  2016/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/298 esas, 2015/98 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/137-80 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/273 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 19/10/2015 gün ve 2015-21160/67464 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2015 gün ve 2015/352412 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları. Kanun'un 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları. Kanun'un 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine , yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, ... 2 Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, ... 10 Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (...) 2 Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 21/04/2015 gün ve 2015/273 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8986, Karar No: 2011/5576, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8986 E.  ,  2011/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisinden aldığı vekaletnameyle taşınmazını tapuda bedelini düşük göstererek sattığını, satış bedelini ödemediğini, ayrıca bankadaki ikisinin ortak hesaplarındaki paranın tamamını çektiğini, bu paranın da yarısının kendisine ait olduğunu belirterek; fazlaya ait talep hakları saklı kalmak üzere taşınmaz satış bedelinden 3.000 TL.nin satış tarihinden, ortak hesaptan çekilen paradan 3.000 TL.nin ise bankadan çekiliş tarihi olan 31.8.2004 tarihinden itibaren faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.12.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle de talebini; taşınmaz satışından elde edilen bedel için 52.160.14 TL.ye, banka ortak hesabından çekilen payın içinde 31.007.18 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı, davacıya vekili olarak satmış olduğu taşınmazın gerçekte ona ait olmadığını. muvazalı olarak davacıya tapuda devredilmiş bulunduğunu, bu yüzden satış bedelini isteyemiyeceğini, ayrıca bankadan çektiği ortak hesaptaki paranın tamamının kendisine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 83.167.32 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/8986-2011/5576

2-Davacı, dava dilekçesiyle verdiği vekaletnameyle satılan taşınmazın satış bedelinden 3.000 lira ile, davalıyla ortak banka hesaplarından çekilen paradan payına düşen paradan 3.000 liranın fazlaya ait talep hakları saklı tutularak satış ve hesaptan para çekme tarihlerinden itibaren faizleriyle birlikte tahsilini istemiş, daha sonra verdiği ıslah dilekçesiyle de bu taleplerini satış bedeli için 52.160.14 TL.ye, ortak hesaptan çekilen para içinde 31.007.18 TL.ye yükseltilmiş, mahkemece, her iki talep için ıslah dilekçesindeki istek gözönünde bulundurularak davanın kabulü ile toplam 83.167.32 TL.nin dava tarihinden itibarenyasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Vekaleten yapılan satış nedeniyle vekil almış olduğu satış bedelini derhal müvekkiline ödemek zorunda olduğundan bu kabil alacaklar için vekaleten satış tarihinde temerrüt oluştuğundan bu tarihten itibaren faiz istenebilir. Ortak hesaptan çekilen para nedeniyle ise davacı açısından payına düşen kısım için alacağı, paranın çekildiği tarihte muaccel olmuşsa da faize hükmedilmesi için alacağın muaccel olması yeterli değildir. Bu kalem alacak için faiz istenebilmesi için davalının temerrüde düşürülmesi gerekir. Davacı bu kalem alacağın 3000 TL.lik kısmını dava tarihinden dava dilekçesiyle talep etmiş olduğundan alacağın bu kısmına dava tarihinden faiz yürütülmesi doğrudur. Ancak davacı bu kalem alacağın hükmedilen 28.007.18 TL.lik kısmını ıslah ile talep etmiş olup alacağın bu kısmı için davalı daha evvel temerrüde düşürülmediğinden ıslahla arttırılan bu kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, tüm alacak için dava tarihinden faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarıın reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasındaki "davanın kabulü ile 83.167.32 TL.nin" ibaresinden sonra gelen "dava tarihinden başlıyacak" rakam ve kelimelerinin çıkarılarak yerine "55.160.14 TL.lik kısmının dava tarihinden, 28.007.18 TL.lik kısmının ise ıslah tarihi olan 15.12.2009 tarihinden itibaren başlıyacak" rakam ve kelimelerinin yazılarak düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 1.235.05 TL temyiz harcının iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4959, Karar No: 2015/2196, Tarih: 26.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/4959 E.  ,  2015/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/334639

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2009/605 (E) ve 2010/166 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. D..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17928, Karar No: 2016/12361, Tarih: 01.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17928 E.  ,  2016/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen, 01.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı abonenin, kullandığı elektrikle ilgili faturaların kendisine tebliğ edilmesine ve defalarca sözlü olarak uyarılmasına rağmen, borçlu olduğu tutarları ödememekte ısrar etmesi üzerine, ödenmeyen bedeller ve sözleşme gereği ödenmesi gereken cezai şart bedeli olmak üzere toplam 164.677,89 TL'nin tahsili için davalı aleyhine icra takibine başlanıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacı tarafın sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, çeşitli nedenlerle elektrik tedarikinde sıkıntıya düştüğünü, bu sıkıntının sunulan hizmete de yansıdığını, sözleşmeyle üstlendiği yükümlülükleri yerine getiremeyen davacının ayıpsız ifada bulunmuş gibi fatura tahakkuk ettirme yoluna gittiğini oysa fatura bedellerinin hatalı olduğunu, yalnızca tedarikçi sıfatı bulunan davacının dağıtımdan kaynaklı kayıp bedellerini faturalara yansıtma hak ve yetkisinin bulunmadığını, davacının hukuka aykırı olarak tahakkuk ettirdiği fatura bedellerine hem sözleşme hükümlerine hem de hukuka aykırı olarak cezai şart uygulamak yoluna gittiğini, sözleşmenin tedarikçi sıfatı bulunan davacı tarafından, müvekkili davalıdan kaynaklanmayan nedenlerden ötürü, sona erdirildiğinin açık olduğunu, ekonomik sıkıntıda bulunan davacının içinde bulunduğu durumu bir nebze rahatlatmak adına kötü niyetle hareket ederek sözleşmedeki cezai şart koşullarının gerçekleşmemesine rağmen tahakkuk ettirdiği fatura bedellerine cezai şart uyguladığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının sözleşme gereğince cezai şart adı altında herhangi bir bedel talep edemeyeceği ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 21/05/2014 tarih 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kayıp kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağı, bu bağlamda davalının 59.870,11 TL fatura alacağı ve 1.259,15 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 61.129,26 TL elektrik borcunun bulunduğu, icra takibine konu yapılan alacağın likit olmadığı, bu nedenle icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve davalının itirazının 59.870,11 TL fatura alacağı, 1.259,15 TL gecikme zammı yönünden iptaline, takibin devamına, alacak miktarının bilirkişice hesaplanarak bulunması nedeniyle davacının icra inkar tazminatına yönelik talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.