muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27077, Karar No: 2024/9866, Tarih: 11.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27077 E.  ,  2024/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/990 E., 2020/94 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezası belirlenmesine rağmen adlî para cezasının alt sınır olan 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayininin hukuka aykırı ise de Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnameki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4002, Karar No: 2006/5127, Tarih: 02.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4002 E.  ,  2006/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.9.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddolunmuş hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İnanç sözleşmeleri 5.12.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi yazılı delil ile kanıtlanabilir. Ancak, inanç sözleşmesine dayanan taraf, açıklanan nitelikte delile dayanmasa bile iddiasını varsa yazılı delil başlangıcı (HUMK.nun 292 madde) niteliğindeki bir belge ile de kanıtlama olanağına sahiptir.

Bunların hiçbirinin olmaması durumunda, davacı taraf delilleri arasında yemine de dayanmışsa, mahkemece davalıya yemin tebliğine hakkı olduğu hatırlatılması gerekir.

Somut olayda; davacılar açıklanan nitelikte bir belgeye dayanmamıştır. Dava dilekçesinde ve 08.02.2005 tarihli delil dilekçesinde “yemin” kanıtına dayanmıştır. Kesin delil niteliğindeki “yemin” kanıtına dayanıldığından davacı yana bu hakları hatırlatılmalı, kullanmaları halinde yasada öngörülen yöntem izlenmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32675, Karar No: 2013/5819, Tarih: 11.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32675 E.  ,  2013/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü gece saatlerinde sanığın idaresindeki ambulans ile Yenice Beldesi yönünden İnegöl istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalli Edebey Köyü yolunun oluşturduğu kavşak alanına geldiğinde, sağ taraftan Edebey köyü yolundan gelerek Yenice Beldesi yönüne seyretmek amacıyla kavşak alanına giren sürücülüğünü ...'ın yaptığı otomobilin sol yan kesimine ambulansın ön kesimi ile çarpması sonucu otomobil sürücüsü ile birlikte otomobilde yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın yaralandığı olayda, yapılan yargılama sonunda sanığın kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin ambulans sürücüsü olan sanığın, aracının sireninin çalmadığı gibi tepe lambasının da yanmadığına, kusur ile ilgili raporların olaya uygun bulunmadığına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24526, Karar No: 2017/35872, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24526 E.  ,  2017/35872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17054, Karar No: 2016/3686, Tarih: 03.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17054 E.  ,  2016/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk... hakkında yapılan yargılama sonunda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili.... Çocuk Mahkemesine devredilmesine dair.... .... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/235 esas, 2015/92 sayılı kararını müteakip,.... .. Çocuk Mahkemesinin 24/04/2015 tarihli ve 2015/209 esas, 2015/115 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... .. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen.... .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/440 değişik iş sayılı karar aleyhine .. Bakanlığınca verilen 08/.../2015 gün ve 2015-19799/64247 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/.../2015 gün ve 2015/343248 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/72...-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi.... " hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/.../2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden.... .. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından,.... 2 Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken,.... ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (...) 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13/05/2015 gün ve 2015/440 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22339, Karar No: 2019/20447, Tarih: 06.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22339 E.  ,  2019/20447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesi’nde su deposu nöbetçisi oalrak işe başladığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının çalıştığı birimin 6360 sayılı yasa ile ... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiğini, talep edilen alacaklar yönünden sorumluluklarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Davalı ..., davacının çalıştığı birimin ... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiğini, husumetin ... Su ve Kanalizasyon İdaresine yöneltilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürütebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikte tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.Somut olayda, davacının ... Belediyesinde çalışırken 6360 sayılı yasa kapsamında 19.03.2014 tarihli... Valiliği Devir Paylaştırma Komisyon Kararı gereğince ...’ne nakledildiği anlaşılmıştır. Davacı her ne kadar davasını ... ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açmış ise de; ...’nün ayrı tüzel kişiliğinin bulunduğu anlaşılmıştır. Davalı tarafın eksik gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, bu halde, davacı vekiline, husumetin doğru yöneltilmesi için uygun süre verilmeli, neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir. Mahkemece savunma hakkını ihlal eder nitelikte yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, diğer temyiz nedenleri incelenmeksizin yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilillere iadesine 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1803, Karar No: 2015/9890, Tarih: 01.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1803 E.  ,  2015/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/405-2014/870

Taraflar arasındaki nafakanın artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların müşterek çocukları Arda ve Bora için 100,00'er TL olarak ödenen iştirak nafakasının yetmediğini, Bora'nın 7. Sınıfta okuduğunu, Arda'nın özel ana okuluna gittiğini, masraflarının çok arttığını belirterek iştirak nafakalarının ayrı ayrı 500,00'er TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; evliliğin devam ettiği sırada düzenli bir işi ve geliri olan davalının sonrasında işsiz kaldığını, geçimini geçici şoförlük yaparak sağladığını nafakayı 50,00'er TL daha artırılabileceklerini, davacının talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; çocuklar yararına hükmedilen aylık 100,00'er TL iştirak nafakalarının dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 200,00'er TL'ye yükseltilerek toplam 400,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline, nafakalara her yıl TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece nafakanın TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1.fıkrasındaki "bu nafakalara her yıl TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına " cümlesi hükümden çıkarılarak, yerine "Hükmolunan nafakalara her yıl TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında artış yapılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10040, Karar No: 2019/3496, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10040 E.  ,  2019/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-...... sayılı TCK’nin 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşması için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması gerekmekte olup, suçun oluşması durumunda fail bu madde yollamasıyla, aynı Kanun'un 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır.

Somut olayda, sanığın trafik kontrolü sırasında 1.12 promil alkollü olduğunun tespit edilmesinden sonra başlatılan işlemler üzerine hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'e ait kayıp nedeniyle iptal edilmiş sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, yapılan araştırma sonucu sürücü belgesinin kayıp nedeniyle iptal edilmiş, geçersiz bir sürücü belgesi olduğunun belirlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3385, Karar No: 2010/4340, Tarih: 13.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3385 E.  ,  2010/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK'nın 72. maddesine dayalı olarak açılmış olup; iki adet bonodan ötürü davacının, davalıya toplam 21.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada 01.11.2003 tarihli ve “sözleşmedir” başlıklı adi yazılı sözleşme dayanak alınmıştır. Bu sözleşme, yüklenici sıfatıyla Özdilek Cam İnşaat Ltd. Şti. adına ...; alt yüklenici sıfatıyla da davalı ... tarafından imzalanmıştır. Davalı, sözleşmede gösterilen inşaatın alçı-boya, tavan, duvar boyası, tavan ve duvar alçısı yapımı ve asma tavan, kartonpiyer işlerinin yapımını sözleşmede gösterilen birim fiyatlarla yüklenmiştir. Ancak, sözleşme konusu işlerden asma tavan, kartonpiyer işinin davalı tarafından yapılmadığı; bu işin davacı tarafından başka birine yaptırılmış olduğu çekişmesizdir.

01.11.2003 tarihli sözleşmede yüklenici, Özdilek Cam İnşaat Ltd. Şti. gösterilmiş olduğu halde, Ankara 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7128 takip sayılı dosyası üzerinden, ... tarafından, ... hakkında başlatılan icra takibine dayanak alınan 02.08.2004 keşide ve 05.09.2004 vade tarihli 17.000,00 TL tutarlı bononun sadece ... tarafından imzalanarak keşide olunduğu ve davalıya verildiği; bildirilen 4.000,00 TL tutarlı bononun ise, dosya kapsamına sunulmadığı tespit olunmuştur. Davalı vekili, 03.03.2003 tarihli cevap dilekçesinde, toplam 21.000,00 TL tutarlı bonoların sözleşme konusu işlerin bedelinin ödenmesi amacıyla davalıya verildiğini açıklamış ve iki adet bononun niteliğince eser sözleşmesi olan 01.11.2003 tarihli sözleşme gereğince davacı tarafından keşide olunup, verildiğini kabul etmiştir. Fotokopisi dosya kapsamında bulunan bonoda düzenleme sebebi olarak “nakit” alındığı yazılı ise de; bononun belirtilen bu sebeple düzenlenmediği, sözü edilen eser sözleşmesi konusu olan işlerin bedelinin ödenebilmesi için keşide olunduğu bizzat davalı tarafından kabul edilmiştir. Buna göre, ...'nın, Fuat Yağmur'dan borç para almış olması sebebiyle düzenlenmemiş olduğu açıkça ortaya çıkmaktadır. Bono, hukuksal niteliğince sebebini içermeyen bir borç ikrarı senedidir. 12.04.1933 gün ve 30/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre, borç ikrarını içeren senedin bedelsizliğini ileri süren taraf önce bu senedin belli bir sebebi olduğunu, sonra da bu sebebin gerçekleşmediğini yazılı delille ispat etmek durumunda ise de; somut olayda az yukarıda açıklandığı üzere, 21.000,00 TL tutarlı iki bononun 01.11.2003 tarihli sözleşme konusu işlerin bedelinin ödenmesi amacıyla düzenlenmiş olduğu bizzat davalı tarafça kabul edilerek bono talil edilmiştir.