muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6873, Karar No: 2013/15256, Tarih: 28.10.2013

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında ki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır. Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6

. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır. Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez ve anılan son fıkra kapsamında düşünülemez .

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir. 04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda anılan Yasa kapsamında verilen kamulaştırmasız elatma tazminatı alacakları için yapılan takiplerde haciz yasağı getiren geçerli bir düzenleme bulunmadığından haczedilmezlik şikayetlerinin dinlenmeyeceği, ancak yeniden haciz yasağı getiren ve 11.06.2013'de yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesi kapsamında verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.Somut olayda; 17.05.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam karar tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğuda nazara alınarak, borçlu aleyhinde haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yönü bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumda, Mahkemece anılan banka hesap ekstresinin celbiyle borçlunun 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulü ile haczin kaldırılması yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/30691, Karar No: 2013/17208, Tarih: 25.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/30691 E.  ,  2013/17208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin temyizde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Yaralama suçuna ilişkin temyiz isteğine gelince,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Savunma, duruşmada yakınmasını geri alan mağdure ile kızı ...'ün tüm aşamalarda sanığın mağdurenin omuzunu bıçakla yaraladığına ilişkin anlatımlarının bulunmaması ve mağdurenin adli raporunda herhangi bir kesiden söz edilmeyip yaralamanın künt travmadan meydana gelme olasılığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın suçu ne suretle bıçakla işlediği açıklanıp buna ilişkin kanıtlar gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hakkında TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15750, Karar No: 2020/3278, Tarih: 23.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15750 E.  ,  2020/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, yapılan araştırma ve incelemenin karar için yeterli bulunmadığı, taşınmazın güneyinde Akdeniz yer aldığı halde yöntemince kıyı kenar çizgisi araştırması yapılmadığı, imar ve ihya olgusunun yöntemine uygun olarak irdelenmediği belirtildikten sonra, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, kıyı kenar çizgisi dışında ise hava fotoğraflarının uygulanması ve taşınmazın imar ve ihyaya konu edilip edilmediği hususlarının araştırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16587, Karar No: 2018/8595, Tarih: 03.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16587 E.  ,  2018/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının davalı şirket tarafından ZMMS ile sigortalı araçla seyahat ederken meydana gelen kazada yaralandığını ve tedavisinin halen devam ettiğini belirterek, meydana gelen maluliyeti nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, öncelikle davanın zamanaşımı nedeniyle reddini, aksi halde davacının müterafik kusurunun araştırılmasını, hatır taşıması indirimi yapılmasını, konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak kusur ve zarar miktarının tespit edilmesini gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafça her ne kadar davalı ... şirketi aleyhine dava açılmış ise de sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğunu, aynı kaza nedeniyle

....Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda aldırılan kusur raporunu doğruladığı, bu nedenle davacı zararının davalıdan

talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında mahkemece alınan kusur raporunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmamasına, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kusurunun bulunmaması halinde kaza ile davalının sorumluluğunun olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna

uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1265, Karar No: 2012/29008, Tarih: 01.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1265 E.  ,  2012/29008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örnekleri ile ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14215, Karar No: 2017/12213, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14215 E.  ,  2017/12213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9730, Karar No: 2015/7478, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9730 E.  ,  2015/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve Bergama Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... ... Küme Evleri, No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün mernis adresinin ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na ait olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Cad. ... ... Sok. No: ... Kat:... ... Konakları .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün mernis adresinin ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na ait olduğu ve hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Cad. ... ... Sok. No: ... Kat:... ... Konakları .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4058, Karar No: 2022/183, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4058 E.  ,  2022/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Eczanesi’nin sahibi olduğunu, ... isimli hastaya ait 1 adet e- reçetede yazılı ilaçların 27.10.2015 tarihinde ... isimli yakını tarafından eczanesinden alındığını, ancak hastanın söz konusu reçeteyi yazdırmadığını Kuruma beyan etmesi üzerine davalı tarafından 28/07/2016 tarihli yazı ile Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.10. maddesi uyarınca kuruma kasıtlı olarak sahte reçete fatura ettiği gerekçesiyle yazılı olarak uyarılmasına, 7.866,68TL reçete bedeli, 374,36TL yasal faizi ve reçete bedelinin 10 katı olan 78.666,80TL ceza şartın tahsiline karar verildiğinin bildirildiğini ileri sürerek davalı kurumun bu işleminin haksız olması nedeniyle iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; " dava konusu reçete sahibi ...’ın kızı tanık ... ve hasta yakını olarak ilaçları alan kişi olduğu iddia edilen tanık ... davacı eczaneden ilaç almadıklarını beyan etmiş ve reçeteler medula sisteminden verilip alıcıdan imza alınmadığı için tanık beyanı teyit edilemediğinden iki ayrı kaynaktan olan ve birbirini destekleyen beyanlara itibar edilmiştir. Diğer tanık ... ise davacı ile menfaat birlikteliği olan ve yüzlerce müşteriden biri olan tanıkları hatırlaması imkanı olmayıp, genel uygulamayı tekrar edeceği kanaatiyle beyanına itibar edilmediğinden alınan bilirkişi ek raporuna itibar edildiği " gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; eczacının kendisine ibraz edilen e-reçetenin usulüne uygun olup olmadığı ve elektronik kaydının olup olmadığını belirleme dışında teknik anlamda sahtecilik araştırması yapmasının mümkün olmaması, davacının davaya konu 1 adet faturayı kasıtlı olarak kuruma fatura ettiğine ilişkin somut bir tespitin olmaması nedeniyle kurum işleminin protokolün ilgili hükümlerine aykırı olduğunun kabul edilmesi gerektiğinden davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından 28/07/2016 tarih ve 19966705 - 9340117010094 - E. 4125584 sayılı yazısı ile düzenlenen yazılı uyarı ve 86.907,84 TL para cezasının iptaline, davacının davalıya 86.907,84 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.10. maddesine aykırı şekilde Kuruma sahte reçete fatura edip etmediğine ilişkindir.

Davacı hakkında Kuruma sahte reçete faturalandırdığı gerekçesiyle uygulanan Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.10. maddesi yönünden davacı ve reçeteyi yazan doktor hakkında ceza yargılaması yapıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar hukuk hakimi T.B.K. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değilse de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğundan uyuşmazlık konusu reçetelere ilişkin bu ceza yargılamalarının sonuçlanması beklenmelidir. Bu husus gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 22/02/2021 tarih 2019/1417 E. 2021/212 K. sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6328, Karar No: 2019/5378, Tarih: 18.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6328 E.  ,  2019/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın işyerinde bizzat sanığa 10.11.2006 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

a)Defter belge ibraz etme istem yazısının sanığa 11.01.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 27.01.2013 tarihinin, defter belge ibraz etmeme suçunun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 2013 olarak yanlış gösterilmesi,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.