muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13253, Karar No: 2013/14266, Tarih: 04.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13253 E.  ,  2013/14266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ: Sınırlandırmanın iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.03.2012 gün ve 565/106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... Belediye Meclisi'nin kararı ile 163 ada 117 sayılı mera parseli içerisinde yer alan ve dilekçede sınırları açıklanan taşınmaz bölümünü belediyeden satın alan dava dışı ... 'dan vekil edeninin haricen satın aldığını, belediyece yapılan özel parselasyonda 4 ada 5 parsel numarası ile adlandırıldığını, vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunan bir yer olduğunu, mera ile ilgisinin bulunmadığını açıklayarak 163 ada 117 sayılı parselin (özel parselasyon 4 ada 5 parsel) 700 m2'lik yer bakımından sınırlandırılmasının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağını, üzerinde sürdürülen zilyetliğin hiçbir şekilde şahıslara üstün hak vermediğini ileri sürerek davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, yargılama oturumlarına katılarak davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulü ile teknik bilirkişilerin 30.03.2012 havale tarihli ek bilirkişi raporlarında krokide 17, 14, X2 ve X0 ile gösterilen 700 m2'lik yerin ... İlçesi, ... Kasabası,... Mahallesi, 163 ada 117 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili taraflarından temyiz edilmiştir.Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve satın alma hukuki sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca açılan mera sınırlandırılmasının iptaline ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle mera sınırlandırılmasının iptali ile davacı adına 700 m2'lik yerin tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu 163 ada 117 sayılı parselin 1998 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında belgesizden, mera niteliğiyle 451 hektar 4370 m2 (4.514.370 m2) yüzölçümlü büyük bir alan olarak sınırlandırıldığı, kadastro tutanağının hükmen 13.03.2003 tarihinde kesinleştiği, dosya arasındaki karar örneğinden anlaşılmıştır. Kadastro tutanağının edinme sebebine göre ise, taşınmazın kadim meradan olması nedeniyle sınırlandırıldığı belirtilmiştir. Teknik bilirkişinin raporunda belirtilen ve kabulüne karar verilen taşınmaz bölümü orjinal pafta ile hükme esas alınan krokiye göre 163 ada 117 sayılı mera parselinin ortasında kaldığı ve özel mülkiyete konu yapılması halinde meranın bütünlüğünün bozulmasına yol açacağı sabittir.Bundan ayrı, kadim meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın taşınmaz edinilmesi bakımından zilyede herhangi bir hak bahşetmez ve hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. Dört tarafı mera ile çevrili bir yerin kadim meradan açılmak suretiyle elde edildiğinin kabulü gerekir. Öncesi kadim mera olan bir yerin belediye veya herhangi bir kuruluş ya da kişi tarafından yapılacak her türlü satışı hiçbir şekilde geçerli hukuki bir sonuç doğurmayacağından kadim meraya ilişkin bu tür satışlar bakımından kişinin iyi veya kötü niyetli bulunması da sonuca etkili görülmemektedir. Somut olayda güven ilkesine dayanılması da mümkün değildir.Öte yandan, kural olarak ve kabule göre kamu tüzel kişileri arasında köy tüzel kişilikleri hariç diğer kamu tüzel kişilerinin hiçbirisinin kazanmayı sağlayan zilyetlik ile taşınmaz edinmeleri olanaklı bulunmamaktadır. Öteden beri sapma göstermeyen Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Bu nedenle davacının TMK'nun 996. maddesi gereğince satıcısının eklemeli zilyetliğine dayanması da olanaksızdır. Kaldı ki, davacının sadece dava konusu taşınmazı ev ve bahçe olarak kullanmak suretiyle taşınmazdan yararlandığı keşif tutanağı kapsamından anlaşılmakta ve 17.02.2011 tarihli ziraatçi bilirkişi raporuna göre de dava konusu taşınmazın mera vasfında olduğu görülmektedir.Saptanan bu somut olgular karşısında, dört tarafı mera ile çevrili bulunan ve kadim meradan açılmak suretiyle elde edilen taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamı ile ve Yargıtay uygulamasıyla örtüşmeyen bir gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'nın yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 953,10 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5910, Karar No: 2013/20935, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5910 E.  ,  2013/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 tarih ve 2011/59-2012/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SABAH’LA GÜNAYDIN Türkiye’nin Yaşam Gazetesi+Şekil" ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun "GÜNAYDIN + şekil"markasına benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca nihai olarak YİDK tarafından kısmen reddedildiğini oysa müvekkili markası ile redde mesnet markanın, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyrarınca benzer olmadığını, müvekkilinin önceki tarihli markası nedeniyle kazanılmış hakkı bulunduğu gibi dava konusu ibarenin kullanımla ayırt edicilik kazandığını, 556 sayılı KHK'nın 7/son gereği başvurunun reddedilemeyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, redde mesnet markada ve davacı markasındaki esas unsurların aynı olduğunu bu nedenle markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-b anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi kapsamında yapılacak kıyaslamada markaların ayırt edilmelerine imkan verecek her türlü farklılıktan yoksun olmaları ve işaretlerin hemen hemen aynı gibi algılanması gerektiği, “Sabah’la Günaydın Türkiye’nin Yaşam Gazetesi+şekil” ibareli davacı başvurusunun, redde dayanak “GÜNAYDIN G+şekil” markası ile 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında “aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının davacı itirazlarının kısmen reddine dair bölümü yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2684, Karar No: 2015/6385, Tarih: 18.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2684 E.  ,  2015/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/11/2014 gün ve 2014/2274-2014/16107 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalının temyiz istemi üzerine, dairemizin 26/11/2014 gün ve 2014/2274 esas, 2014/16107 karar sayılı ilamı ile istemin tümden reddi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı, davalının 19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı kutlamaları esnasında yaptığı konuşmada şahsiyet haklarına saldırı mahiyetinde hakaret ve isnatlarda bulunduğunu, "… Ben hissetmiyorum, siz de hissetmiyorsunuz. Bizim devletimizden istediğimiz fazla bir şey değil. Biz özgürlük, barış, kardeşlik istiyoruz. Biz dostlarımızla, komşularımızla dost olarak yaşamak istiyoruz. Atatürk'ün söylediği gibi ‘Yurtta sulh cihanda sulh' istiyoruz. Komşularımızla kavga istemiyoruz. Biz bu ülkenin ufkunda şanlı bayrağımızdan başka ortak bayrak istemiyoruz. Biz ipleri Obama'nın elinde Başbakan istemiyoruz. Biz işi bitince tuvalete süpürülecek Başbakan da istemiyoruz. Biz adam gibi adam istiyoruz, adam gibi adam. Biz Kandil'den İmralı'dan yönetilen bir vatan da istemiyoruz. Çok mu istiyoruz. Biz aydınlarımıza, komutanlarımıza, gazetecilerimize, Silivri'ye, Hasdal'a, Sincan'a özgürlük istiyoruz. Çok mu istiyoruz. İşte bunun gereğini yapacak olan bu meydanda toplanmış olan Antalya halkı, Kuvayi Milliyeci Türk vatandaşlarıdır. Ne mutlu Türküm diyene. Ne mutlu Antalyalılara, ne mutlu Türk bayrağı gölgesinde yaşamak isteyen her türlü Türk vatandaşına. Azim ve irademizi zorlamasınlar, 19 Mayıs 1919'da olduğu gibi bir 19 Mayıs daha gelir, gerekirse Antalya Limanı'ndan da Anadolu topraklarına çıkarız." demek suretiyle eleştiri sınırlarını aştığını beyan ederek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davacı Başbakanın kişiliğini hedef almadığını, eleştiri sınırları içerisinde kaldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı, davacı Başbakanın kişiliğini hedef almadığını, eleştiri sınırları içerisinde kaldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "..."biz ipleri Obama'nın elinde başbakan istemiyoruz. Biz işi bitince tuvalete süpürülecek başbakan da istemiyoruz. Biz adam gibi adam istiyoruz. Adam gibi adam. Biz Kandil'den İmralı'dan yönetilen bir vatan da istemiyoruz. Çok mu istiyoruz? Biz aydınlarımıza, komutanlarımıza, gazetecilerimize Silivri'ye, Hasdal'a, Sincan'a özgürlük istiyoruz" şeklindeki sözleri ile eleştiri sınırlarının aşıldığı, belirtilen sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte olduğu, davada manevi tazminat koşullarının oluştuğu..." şeklindeki gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmuş olduğu anlaşıldığından davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenlerle onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26/11/2014 gün ve 2014/2274 esas 2014/16107 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının önce temyiz eden davalıya yükletilmesine, tashihi karar talep eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 18/05/2015
Yargıtay — Esas No: 2020/4881, Karar No: 2021/1435, Tarih: 18.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4881 E.  ,  2021/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, davaya konu 329 parsel sayılı taşınmazın 631,55 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın bu bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yazılı cevap dilekçesi sunmadıkları gibi duruşmalara da katılmamışlardır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın 616,03 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Somut olayda; her ne kadar Mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; “...taşınmaz üzerinde yapılan fiziksel çalışmalar ve fen bilirkişisinin ölçüm sonucunda belirtildiği gibi 616,03 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içine girdiği anlaşılmıştır...” şeklinde tespitlere yer verilmiş ise de, bilirkişileri bu tespitlere götüren çalışmaların ve verilerin neler olduğu raporda açıklanmadığından, raporun denetime elverişli olduğundan bahsedilemez.

Aynı şekilde, bilirkişi heyetince, idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin doğru olup olmadığı yönünde irdeleme yapılmamış, bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde gösterilmemiş, her iki kıyı kenar çizgisinin çakışıp çakışmadığı, çakışmıyor ise nedenleri açıklanmamıştır.

Aynı şekilde, bilirkişi heyetince, idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin doğru olup olmadığı yönünde irdeleme yapılmamış, bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde gösterilmemiş, her iki kıyı kenar çizgisinin çakışıp çakışmadığı, çakışmıyor ise nedenleri açıklanmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece yapılması gereken iş, Daire geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine alınan güncel tapu kaydı içeriklerine göre, Mahkeme karar tarihihden sonra dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22-a maddesi kapsamında yenileme kadastro çalışmaları yapıldığı ve 17.03.2016 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın 107 ada 1 parsel numarasına aldığı tespit edilmekle, yenileme kadastro çalışmalarına ilişkin tutanağın ve güncel tapu kayıtlarının dayanak belgeleri ile birlikte dosya arasına alındıktan sonra, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanun'un 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir.

Anılan yönler gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22521, Karar No: 2012/21329, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22521 E.  ,  2012/21329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.