muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2496, Karar No: 2018/8146, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2496 E.  ,  2018/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında henüz ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayetçi vekilince 12/10/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin 30/11/2015 olmasına rağmen karar başlığında 12/10/2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25958, Karar No: 2014/9228, Tarih: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25958 E.  ,  2014/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/341-2013/297

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir.Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi taşınmaz ve emsal taşınmazların Arsa metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip denetlendikten sonra, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmediği gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6685, Karar No: 2018/9971, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6685 E.  ,  2018/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2 yerine 116/2-4 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından; Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi,kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanık, olay tarihinde mağdurun eczanesine girerek 8 kutu aferin çaldığı anlaşılmakla, suça konu aferinlerin değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesi'nin, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14894, Karar No: 2023/228, Tarih: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14894 E.  ,  2023/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ayrı ayrı düşmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “kaçakçılık” suçundan verilen düşme kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile toplu kaçakçılık suçundan dava açılmışsa da; sanıklar ... ve ...'ın ... Gıda Ltd. Şti'nin ortakları ve yetkilisi, sanık ...'in ... Gıda Dış Ticaret Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi, sanık ...'in ...Gıda San. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi, sanık ...'in Sultan Ticaret firmasının ortağı, sanık ...'nın...Ticaret'in sahibi ve sanık ...'ın ...Lojistik Gıda Maden Teks. San. Dış Tic. Ltd Şti’nin yetkilisi olduğu, şirketlerin 2009-2010 yılları arasında ... vasıtasıyla Bosna Hersek’ten ceviz içi ithalatı yaptıkları, sanıkların yetkilisi oldukları farklı şirketler tarafından yapılan ithalatlarındaki suça konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin gümrük müşavirleri sanıklar ... ve ... tarafından düzenlenmesi dışında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde toplu suç kastıyla hareket ettiklerine dair delil bulunmadığı cihetle sanıkların eyleminin ferdi kaçakçılık suçunu oluşturacağı anlaşılmakla,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik ” suçundan verilen düşme kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın ... Gıda Ltd. Şti'nin ortakları ve yetkilisi, sanık ...'in ... Gıda Dış Ticaret Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi, sanık ...'in ...Gıda San. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi, sanık ...'in Sultan Ticaret

firmasının ortağı, sanık ...'nın...Ticaret'in sahibi ve sanık ...'ın ...Lojistik Gıda Maden Teks. San. Dış Tic. Ltd Şti’nin yetkilisi olduğu, şirketlerin 2009-2010 yılları arasında ... vasıtasıyla Bosna Hersek’ten ceviz içi ithalatı yaptıkları, sanıklar ... ve ...'ın ise bahse konu beyannameleri düzenleyen gümrük müşavirleri olduğu,

firmasının ortağı, sanık ...'nın...Ticaret'in sahibi ve sanık ...'ın ...Lojistik Gıda Maden Teks. San. Dış Tic. Ltd Şti’nin yetkilisi olduğu, şirketlerin 2009-2010 yılları arasında ... vasıtasıyla Bosna Hersek’ten ceviz içi ithalatı yaptıkları, sanıklar ... ve ...'ın ise bahse konu beyannameleri düzenleyen gümrük müşavirleri olduğu,

Resmi belgede sahtecilik suçu yönüyle gümrük müşaviri olan sanık açısından suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 6. fıkrasındaki “Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları, görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fiillerinin niteliğine göre Türk Ceza Kanunu’nun Devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır” hükmü uyarınca eylemin 5237 sayılı TCK'nun 204/2 maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nun 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, atılı suçun TCK.nun 40/2. maddesi anlamında kamu görevlisi tarafından işlenebilecek özgü suç olması karşısında, bu suça iştirak edenlerin ancak azmettiren ya da suça yardım eden sıfatı ile sorumlu olabilecekleri, bu nedenle şirket yetkilisi olan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nün gümrük müşaviri olan sanıkları azmettirme suretiyle eylemlerine iştirakinden dolayı yapılan yargılama sebebiyle hüküm tarihi itibariyle zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6040, Karar No: 2023/6148, Tarih: 11.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6040 E.  ,  2023/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1885 E., 2022/953 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/638 E., 2021/471 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ilçesi, ... Mahalle, 57 ada 961 parsel sayılı taşınmazın satışı için müvekkili ile davalı ... arasında 06.06.2018 tarihli adi yazılı satış sözleşmesi düzenlendiğini ve 9.000,00 TL'nin kapora olarak ödendiğini, dava dışı ...'nün dava konusu taşınmaz üzerinde oto yıkama faaliyeti gösteren işletmede kiracı olduğunu, bu alım satım nedeni ile müvekkili tarafından işletmeyi boşaltması için ...'ye 125.000,00 TL ödendiğini, kiracının işletmeyi boşaltmasına rağmen davalının kararlaştırılan satış bedelinin dışına çıkarak müvekkilinden çok daha yüksek meblağlar talep ettiğini, dolayısıyla davalı ...'in sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, müvekkilinin kararlaştırılan bedelden bakiye olan kısmın davalı ...'e ödemeye hazır olduğunu belirterek, davaya konu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini, bu talepleri kabul görmez ise davalıya ödenen 134.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yapılan sözleşme gereği davacının müvekkiline 9.000,00 TL kapora verdiği hususunun doğru olduğunu, davacının sözleşme ile taahhüt ettiği bakiye bedeli süresinde ödemediğini ve müvekkilini oyaladığını, bu nedenle tapuda devir işleminin yapılamadığını, davacının müvekkilinin onayı ve bilgisi dışında taşınmazda kiracı olarak bulunan işletmeci dava dışı ...'a 125.000,00 TL para ödediğini, bu bedel müvekkiline ödenmediği için sorumluluğunun olmadığını, sözleşmenin de resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

2. Dahili davalı ... yargılama aşamasındaki beyanlarında, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Dahili davalı ... yargılama aşamasındaki beyanlarında, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...kararlaştırılan taşınmaz bedelinin kısmen veya tamamen ödendiğine dair bilgi ve belgenin dosyada yer almadığı ... davacının geçersiz olan ve ifa olanağı bulunmayan sözleşmeye dayanılarak tapu iptal ve tescil talebinde bulunulamayacağı, aynı nedenlerle davalının da geçersiz sözleşmeye dayalı olarak aldığı kapora bedelini iade zorunluğunun doğduğu, şekil şartlarına uygun düzenlenmeyen ve tapuya şerh edilmeyen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi karşısında taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın alan diğer davalı ...'nın iyi niyetinin korunması gerektiği, terditli olarak sözleşmeye istinaden dava konusu taşınmazı kullanan ...'ye yapılan ödemelerin ... davalı ...'un bilgisi dahilinde olup olmadığı hususunda tanık anlatımları ve dosya kapsamı itibariyle netlik olmadığı, bu hususun taraflar arasında imzalanan sözleşmede açıkça düzenlenmediği..." gerekçeleriyle "...davanın kısmen kabulüne..., tapu iptali ve tescil talebinin reddine..., davacı tarafından davalıya ödenen 9.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ...'in sözleşmeden kaynaklı yükümlülüklerini ihlal ettiğini, sözleşmenin geçersizliğinin sonradan ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, sözleşmenin her iki taraf için bağlayıcı olduğunu, tapu iptali ve tescil yönünden ret kararı verilmesinin

hukuka aykırı olduğunu, müvekkili tarafından dava dışı Ünal'a verilen paranın davalı ...'un bilgisi dahilinde olduğunu ve bu hususunun tanık beyanları ile ispatlanmasına rağmen 125.000,00 TL'den davalı ...'in sorumlu tutulmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki nedenlere dayanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil, ikinci kademede ödenen bedelin iadesi ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki nedenlere dayanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil, ikinci kademede ödenen bedelin iadesi ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ıncı maddesi birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 6098 Sayılı Borçlar Kanunun 237 inci maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ıncı maddesi; Tapu Kanunu'nun 26 ıncı maddesi; 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 60 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.