muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11463, Karar No: 2014/7651, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11463 E.  ,  2014/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyetin tespiti

... ve birleşen dosya davacıları ... ve ... ile ... ve müşterekleri dahili davalı ... (...) aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının asıl davanın ve birleşen davaların kabulüne dair Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.11.2009 gün ve 201/431 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dosya davacısı ... vekili, tarafların 18, 52, 54, 227, 229 ve 236 parsel sayılı taşınmazların ortak malikleri olduğunu, davacısının ... olduğu Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/253 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, vekil edeninin 229 parselde bulunan 40 adet zeytin ağacının kendisine ait olduğu iddiasında olduğunu açıklayarak 229 parselde bulunan 40 adet zeytin ağacının mülkiyetinin aidiyetine ve değerinin vekil edeni lehine tespitine karar verilmesini istemiş, birleşen dosya (2004/541 Esas) davacısı ... vekili, 52 parselde bulunan 90 m2 ev ile 25 m2 tek odalı evin vekil edeni tarafından yapıldığını, yine 54 parselde bulunan 35 m2 tuvalet, 20 adet zeytin ağacı, 10 adet narenciye ağacı ve satın alınmış olan ahırın mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunu, ayrıca 227 parseldeki 50 civarındaki zeytin ağacının da vekil edenine ait olduğunu açıklayarak 52 parselde bulunan 90 m2 ev ile 25 m2 tek odalı ev, 54 parselde bulunan 35 m2 ilave yapılan ev, tuvalet, 20 adet zeytin ağacı ile satın alınmış olan ahırın ve 227 parselde bulunan 50 civarındaki zeytin ağacının mülkiyetinin aidiyetine ve değerinin vekil edeni lehine tespitine karar verilmesini istemiş, biryeşen dosya (2004/540 Esas) davacısı ... vekili, vekil edeninin 229 parselde bulunan 100 adet zeytin ağacının kendisine ait olduğu iddiasında olduğunu açıklayarak 229 parselde bulunan 100 adet zeytin ağacının mülkiyetinin aidiyetine ve değerinin vekil edeni lehine tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 54 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev ve ahırın vekil edeni tarafından inşa edildiğini, ayrıca parsel üzerinde vekil edeni tarafından ekilen ve yetiştirilen çok sayıda karaçam ve ceviz ağaçları bulunduğunu açıklayarak 54 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev ve ahır yönünden ve keşfen tespit olunacak ağaçlar yönünden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dahili davalı ... (...) vekili, davayı kabul etmediklerini, bilirkişilerce belirlenen değerlerin gerçek değeri yansıtmadığını, raporlara itiraz ettiklerini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamışlar ve cevap vermemişlerdir.

Dahili davalı ... (...) vekili, davayı kabul etmediklerini, bilirkişilerce belirlenen değerlerin gerçek değeri yansıtmadığını, raporlara itiraz ettiklerini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamışlar ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemenin "asıl dosya ile birleşen 2004/540 Esas sayılı dosya yönünden davanın kabulüne, birleşen 2004/541 Esas sayılı dosya yönünden kısmen kabulüne" ilişkin ilk kararı davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 26.02.2007 tarih 2007/595 Esas-2007/609 Karar ilamı ile kısaca “....Mahkemece değeri bulunmadığı kabul edilen tek katlı iki gözlü binanın hayvan barınağı olarak, yine tuğladan yapılmış (wc)’ninde depo olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Halen kullanıldığı anlaşılan bu muhdesatların harabe olması hiç bir değeri bulunmadığını göstermez. Halen kullanılabildiklerine ve ekonomik yarar sağlanabildiğine göre az veya çok değerlerinin bulunduğunu kabul etmek gerekir. Hal böyle olunca bu muhdesatlar yönünden de davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu kabul edilerek, sözü edilen muhdesatlara yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken muhdesatların bir kısmının değeri bulunmadığı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz,..." gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl dosya yönünden, birleşen 2004/540 Esas sayılı dosya yönünden ve birleşen 2004/541 Esas sayılı dosya yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Mahkemece davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Mahkemece davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın ve birleşen davaların kısmen kabulü ile anılan taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacılar ve birleşen dosyalar davacıları tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacıların ve birleşen dosyalar davacılarının mülkiyet tespitine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin A bendindeki "...kabulüne..." ile bu bendin 1 numaralı bendindeki "....mülkiyetinin davacı ...'e aidiyetinin tespitine", B bendindeki "...kabulüne..." ile bu bendin 1 numaralı bendindeki ".... mülkiyetinin davacı ...'a aidiyetinin tespitine," ve C bendindeki "...kabulüne..." ile bu bendin 3 numaralı bendindeki "... mülkiyetlerinin davacı ...'a aidiyetlerinin tespitine" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla A bendine "...kısmen kabulüne..." ve bu bendin 1 numaralı bendine "....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine...", 1. bendin sonuna "mülkiyet tespitine ilişkin talebin reddine", B bendine "...kısmen kabulüne..." ve bu bendin 1 numaralı bendine "....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine...", 1.bendin sonuna "mülkiyet tespitine ilişkin talebin reddine", C bendine "...kısmen kabulüne..." ve bu bendin 3 numaralı bendine "....davacı ... tarafından meydana getirildiklerinin tespitine...", 3.bendin sonuna "mülkiyet tespitine ilişkin talebin reddine" sözlerinin yazılıp eklenmesine, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nun 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve birleşen dosya davacılarına iadesine,18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19156, Karar No: 2019/628, Tarih: 15.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2016/19156 E.  ,  2019/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan kurulan hüküm açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği camide bulunan imam odası ibadete ayrılmış yer olmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 142/1-a maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; cami içindeki imam odasında bulunan yardım kutusundaki yaklaşık 25,00 TL paranın çalındığının ve camide görevli imamlar tarafından kutunun maddi değerinin olmadığının belirtilmesi karşısında, gerekirse yardım kutusu açısından değer tespiti için bilirkişiye tevdii de edilerek değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Cami içerisindeki imam odasından yaklaşık 25,00 TL para bulunduğu halde çalınan yardım kutusunun, çalındığının ertesi günü içerisinde yaklaşık 2,00-3,00 TL para bulunduğu hali ile camiye bırakılması şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12676, Karar No: 2010/12749, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12676 E.  ,  2010/12749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Kutlu tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Bafra ilçesi ... Köyü 163 parsel sayılı taşınmazın, yörede 2007 yılında yapılan ve 26/10/2007 tarihinde ilan edilip 6 ay askıda kaldıktan sonra itiraz olmaksızın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile Bafra ilçesi, ... Köyü ... Mevkii, 163 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın 05.04.2010 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişilerinin raporlarında krokide (A) harfi ile gösterilen ve yeşile boyalı olan 3239.60 m2'lik kısmının kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, bu miktar yönünden tapunun iptali ile orman vasıflı olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Kutlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında 766 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp 26/10/2007-26/04/2008 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 27/04/2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında 766 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp 26/10/2007-26/04/2008 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 27/04/2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp 2008 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı,davacı ... yönetimi; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme"

kuralının da uygulanamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, tapu kaydının iptali ile Orman niteliği ile hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5597, Karar No: 2009/5518, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5597 E.  ,  2009/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinde iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile sözlü anlaşma uyarınca işin yapıldığını, iş bedelinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı, akdî ilişkinin varlığını kabul etmemiştir. BK’nın 355 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin yazılı olarak düzenlenmesi şart değildir. Ancak, akdî ilişkinin varlığının davacı yüklenici tarafından kanıtlanması gerekir. Dava dosyasına yazılı sözleşme sunulmadığı gibi, tanık dinlenmesine davalı taraf ... göstermemiştir. Davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demekle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemenin, davasını ispat için davacı tarafa yemin deliline dayanıp dayanmadığı hususunu hatırlatması gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan akdî ilişkinin varlığı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, davacının savunma hakkının kısıtlanması doğru olmamıştır.

Kabule göre; dava akdî ilişkinin varlığının kanıtlanamaması, husumet yokluğundan reddedildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesi uyarınca davalı yararına maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken fazla miktarda nisbî vekâlet ücretine karar verilmesi de doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35961, Karar No: 2016/202, Tarih: 12.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/35961 E.  ,  2016/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılana ait işyerinin kapısı diğer suça sürüklenen çocuk ... tarafından zorlanmak suretiyle açılarak içeri girildiği ve ve hırsızlık yapıldığı sırada fikir ve eylem birliği içerisinde olan arkadaşını sokak başında gözcü olarak beklediği ve suça doğrudan katıldığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 37/1 maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'ün, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43014, Karar No: 2015/27062, Tarih: 16.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43014 E.  ,  2015/27062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan..... Toki Konutları'ndan daireler satın aldıklarını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladıklarını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her biri için 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi, bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.