muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3352, Karar No: 2018/2811, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3352 E.  ,  2018/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonrası işe başvurma talebinde bulunmasına rağmen, samimi bir işe başlatma teklifi olmadığını beyanla kıdem, ihbar, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağı, işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacağı yönünden, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin tazminat ve alacaklara yansıyacak emsal ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

SGK kayıtlarından davacının, davalılardan alt işveren Teknolojik Yapılar Şirketinde kaynak ustası olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasının kabulüne karar verildiği, Yargıtay incelemesinden geçerek 23/09/2014 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Ardından davacı kanuni süresi içinde iş müracaatında bulunmuş davalı Teknolojik Yapılar Şirketinin 15/11/2014 tarihli yazısı ile davacıya asgari ücret ile Mersinde çalışması yönünde davette bulunduğu, bu yazıya davacı vekilince işe başlatma davetinin samimi olmadığına ilişkin cevap verildiği, ancak adresin kapalı olması nedeniyle cevabı ihtarın iade edildiği anlaşılmıştır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı, işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretine göre ödenmelidir. İşçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin tespiti için ise emsal ücret araştırması yapılabileceği gibi, davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan çalışanların işe başlatmama tarihindeki ücretlerini gösterir kayıt ve belgelere de başvurulabilir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında borucu ve izole metal ustalarının asgari ücretin 2 katı tutarında: formen, ekip başı usta, teknisyen ve argon kaynakçılarının ise asgari ücretin 2,5 katı tutarında ücret alabilecekleri tespit edilmiştir. Bu araştırma neticesinde asgari ücetin 2.5 katı olan 2.835,00 TL ücret hesaplamaya esas alınmıştır. Ancak söz konusu araştırma yetersiz olmakla birlikte emsal işçi ücreti değerlendirmeye alınmamıştır. Mahkemece; davacı ile görev ve ünvan bakımından aynı nitelikte olan işçilerin geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücret bordroları ile işe başlatmama tarihindeki ücret bordroları celp edilerek, emsal işçilerin ücret bordroları incelenerek işe başlatmama tarihinde davacının alabileceği emsal ücret belirlenmelidir. Davacının ücreti belirlendikten sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile işe başlatmama tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9578, Karar No: 2023/5822, Tarih: 03.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9578 E.  ,  2023/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/115 E., 2015/251 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 2013 yılı yaz aylarında mağdure ile tanıştığı, sonraki dönemlerde mağdure ile arkadaşlık yapmaya başladığı, sanığın 16.02.2015 tarihine kadar mağdure ile okul önünde buluştuğu, buluştukları dönem içerisinde değişik zamanlarda sanığın suç tarihi itibariyle on beş yaşından küçük mağdureyi öperek mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduğu, ayrıca mağdureye "Hadi yapalım" şeklinde sözler söyleyerek cinsel ilişki teklifinde bulunduğundan bahisle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalarda çelişkili ve başka delillerle desteklenmeyen ifadeleri dışında sanığın mağdureye "Haydi seninle yapalım" dediğine, cinsel amaçla yanağından öptüğüne ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sevgilisi olan mağdurenin elinden tutması şeklindeki eyleminin ise cinsellik içermediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8062, Karar No: 2023/19216, Tarih: 31.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8062 E.  ,  2023/19216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/127 E., 2015/560 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği belirlenmekle birlikte bu kararın, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/560 Karar sayılı kararıyla;

A. Sanık ... Hakkında

Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

B. Sanık ... Hakkında,

1. Hakaret suçundan, 2 kez, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2. Kasten yaralama suçundan, 2 kez, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

4. 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın atılı suçları işlemediğine, cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin olmadığına ve sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, uzlaşma hükümlerinin tatbik edilmediğine, adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımların uygulanmama gerekçesinin gösterilmediğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık ... ve eşi olan katılan ... C.'nin markete gittikleri, katılan sanık ...'ın markete girdiği, katılanın araç içerisinde eşini beklediği sırada katılan sanık ...'in, katılan ... C.'yi görüp "O...pu" şeklinde alenen hakaret ettiği ve katılana saldırarak, araçtan indirip dövmek suretiyle katılanı yaraladığı, bu sırada katılan sanık ...'ın marketten çıkarak olaya müdahale etmek istemesi üzerine katılan sanık ...'in "O...pu çocukları." diyerek katılan sanık ...'a alenen hakaret ettiği ve etkili eylemde bulunduğu, elinde bulunan bıçak ile sanık ...'a saldırdığı ancak vuramadığı ayırca sanık ...'a yönelik "Şerefsiz, sen nasıl tazminat davası açarsın, sen bu tazminat davasını çekmezsen bunlar bir şey değil." dediği ve katılan sanık ...'de ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan taşınması ve bulundurulması yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğu Mahkemece kabul olunup, tarafların anlatımları, katılan ... C. ve katılan sanık ... hakkında düzenlenmiş olan 05.01.2015 tarihli adli muayene raporları, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 21.04.2014 tarihli uzmanlık raporu, tanık Ş. U. beyanı ve tüm dosya kapsamıyla katılan sanık ...'in hakaret, tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediği sabit görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanlar ... ve ...'nın anlatımlarının, adli muayene raporları ve tanık Ş. U.'nun beyanıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarını işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunup, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Taraflar arasındaki tartışmanın olay günü 12:30 sıralarında yaşandığı, suça konu bıçağın ise 16:10 sıralarında polis merkezine gelen ve olayın tanığı olduğunu belirten M. K. tarafından emniyete teslim edildiği, sanığın aşamalarda, bıçağın kendisine ait olmadığını ve olay sırasında üzerinde bıçak bulunmadığını ifade ettiği, tanık Ş. U.'nun da beyanında, sanığın bıçak çektiğini görmediğini ve M. K. isimli şahsın olay yerinde olup olmadığını bilmediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, katılanın anlatımda, sanığın kendisine bıçak çektiğine dair beyanda bulunması ve somut olay kapsamında suça konu bıçağı ele geçirdiğini belirten ve kovuşturma aşamasında öldüğü anlaşılan tanık M. K'.nın, soruşturma beyanının duruşmada okunup tartışılması, hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp belirtilmesi ve sonucuna göre her türlü şüpheden uzak, kesin delile dayalı olarak, kuşkuya yer vermeyecek şekilde hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve dosya içeriğiyle uygun düşmeyen gerekçeyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hüküm kurulması ve hükümden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26 ncı maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesine “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması dikkate alınarak, sanık hakkında hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemleri uygulanıp sonucuna göre hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Kabule göre de;

a. Kasten yaralama suçlarına ilişkin temel cezanın belirlenmesi sırasında, alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığının belirtilmesine rağmen, temel cezanın "5 ay hapis cezası" üzerinden, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. Kabule göre de;

a. Kasten yaralama suçlarına ilişkin temel cezanın belirlenmesi sırasında, alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığının belirtilmesine rağmen, temel cezanın "5 ay hapis cezası" üzerinden, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b. Sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerle, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirlenecek temel cezanın sadece 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7176, Karar No: 2012/11990, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7176 E.  ,  2012/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanık hakkındaki kamu davasının CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine dair.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan İzmir Vergi Dairesi Başkanlığının tarihsiz ve 9785 sayılı mütalaasının “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu,“2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu ile ilgili dava şartı niteliğinde verilmiş mütalaa ve vergi inceleme raporu bulunmadığı cihetle, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilip verilmediği sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/864, Karar No: 2014/7920, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/864 E.  ,  2014/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu üç katlı bina niteliğindeki muhdesatın davacı taraf adına meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı taraf adına meydana getirildiğinin ve bu nedenle davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, dava konusu muhdesatta davacı tarafın da paydaş bulunduğu, davanın konusunun davalı payına isabet eden muhdesat değeri olduğu göz ardı edilerek davalı taraf aleyhine fazla miktarda karar ve ilam harcına hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “.mülkiyetleri olduğunun..” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…nam ve hesabına meydana getirildiğinden adı geçenlere aidiyetinin..” sözlerinin yazılmasına, yine hüküm yerinin dördüncü fıkrasından “...6.897,96...” rakamının çıkarılmasına yerine “...4.537,55..” rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/881, Karar No: 2020/1797, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/881 E.  ,  2020/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacının Talebi :

Davacı taraf, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu iddia ederek, itibari hizmet süresinin tespitini ve sigortalılık süresine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı ... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5/II maddesi kapsamında iş yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı ... Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, iş yerinin 506 sayılı Kanun’un Ek/II maddesinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanmayı mümkün kılacak koşulların söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket vekiline ait istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı SGK Başkanlığı vekiline ait istinaf itirazının kabulüne, ilk derece mahkemesine ait kararın kaldırılmasına, hüküm fıkrasında SGK’nın davalı olarak yargılama giderinden sorumlu tutulmasına rağmen karar başlığında fer’i müdahil olarak gösterilmesi ve muaf olduğu halde aleyhine harç yüklenilmesinin hatalı olduğuna karar verilmiş ve bu kapsamda hüküm tesisi yoluna gidilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Sosyal Güvenlik Kurum vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. Davalı ... San ve Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :