muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13908, Karar No: 2019/6502, Tarih: 16.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13908 E.  ,  2019/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Kilise temsilcisi, dava konusu mezarlık vasıflı 9 parsel sayılı taşınmazın Vakıflar Meclisi'nin 16.08.2012 tarihli kararı ile davalı ... Ermeni Kilisesi Vakfı adına tescil edildiğini, ancak yine Vakıflar Meclisi tarafından alınan 22.01.2013 tarihli karar ile taşınmazın davalı vakıf adına tesciline dair anılan kararın iptal edildiğini, davalı Kilise adına tescil işleminin hukuka aykırı ve yolsuz şekilde yapıldığını, kaldı ki çekişme konusu mezarlık vasıflı taşınmazın 1200'lü yıllardan beri davacı...Maria Katolik Kilisesi'nin kullanımında olduğunu, 08.07.1953 tarihli kadastro tutanağında ''Frenk Mezarlığı'' olarak tespit edildiğini, o dönem yasal düzenlemeler gereği davalı ... adına tescil edildiğini ileri sürerek, davalı kilise adına olan tapu kaydının iptali ile davacı kilise adına tesciline, olmazsa fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı...Maria Katolik Kilisesi'nin tüzel kişiliği bulunmadığı gerekçesiyle aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği değerden reddedilip Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1973, Karar No: 2021/7330, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1973 E.  ,  2021/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 tarihli ve 2013/52218 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açıldığı ancak Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin ONANMASINA,

2)“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2269, Karar No: 2014/7160, Tarih: 28.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2269 E.  ,  2014/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AVANOS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2012

NUMARASI : 1989/34-2012/4

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında S.. Köyü çalışma alanında bulunan 2708 ve 2687 parsel sayılı 3900 ve 5500 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Avanos Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle davalı olarak tespit edilmiştir. Davacı A.. Y.. tarafından davalı S.. B.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/7 sayılı esasında açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı M.. Y.. tarafından davalı S.. B.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/9 Esasında açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 2687 ve 2708 parsel sayılı taşınmazların mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar Veysel, Zeynep ve M.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların öncesinin kadim mera niteliğinde olduğu ve mera vasfındaki taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap edilemeyeceği belirtilerek davanın reddi ile çekişmeli taşınmazların mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Dava, genel mahkemeden aktarılan dava niteliğinde olup; davacı taraf kadastro öncesi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve 1936 tarih ve 1661 tahrir numaralı vergi kaydına dayanmıştır. Çekişmeli 2708 ve 2687 sayılı parsellerin kadimden beri Sarılar Kasabası halkının hayvanlarını otlatmak için çayırlık olarak kullandıkları şerhi düşülerek, malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde; çekişmeli taşınmazları çevreleyen 2663, 2709 ve 2710 sayılı taşınmazlara uygulanan ve bir kısmı dosya içerisine getirilen tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlar yönünü şahıs arazisi olarak okumakta olduğu, taşınmazların çevresinde mera arazisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının tutunduğu 1661 sayılı vergi kaydının 2665, 2666 ve 2667 sayılı parsellere revizyon görmüş olup, çekişmeli taşınmazları da kapsadığı kabul edilemez. Davacıların dayanak gösterdiği 1661 sayılı vergi kaydının güneyinde okunan Nasuh taşınmazının 2686 sayılı parsel olduğu, bu parsele uygulanan vergi kaydından anlaşılmaktadır. 1661 numaralı vergi kaydının batısı hali arazi okumakta olup, 2710 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının güneyi çayırlık okumaktadır. Mahkemece 2710 sayılı parsele revizyon gören 1646 numaralı vergi kaydı ise dosya içerisine alınmamıştır. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler çekişmeli taşınmaz hakkında bilgi sahibi olmadıklarını beyan etmiş ve taraf tanıkları keşif sırasında dinlenmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; komşu 2710 sayılı parsele revizyon gören 1646 numaralı vergi kaydı getirtilerek, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, aynı köyden ve komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmazın öncesinin sahipsiz arazi mi yoksa kamu orta malı niteliğinde mera arazisi olup olmadığı, davacıların taşınmaza zilyet olup olmadıkları, zilyet iseler, kimden nasıl intikal ettiği, hangi tarihten itibaren ve ne şekilde kullanıldığının maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık beyanları komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve tespit dayanakları olan belgelerle denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21337, Karar No: 2016/4898, Tarih: 17.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/21337 E.  ,  2016/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : El Atmanın Önlenmesi, Yıkım

Hazine ile ... ve ... aralarındaki el atmanın önlenmesi, yıkım davasının kısmen kabulüne, kısmen kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.11.2010 gün ve 671/885 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 3338 parsel sayılı taşınmaz önünde, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere, davalılar tarafından bahçe ve duvarı yapılmak üzere işgalde bulunulduğunu açıklayarak, dava konusu taşınmazın deniz tarafındaki Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere vaki müdahalenin meni ile yapıların kaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüyle; 3338 parsel sayılı taşınmazın kuzeyindeki 6.64 m2'lik taş duvar, doğusundaki 4.33 m2'lik taş duvarların deniz tarafındaki devletin hüküm ve tasarrufunda altında olan yere müdahalesinin meni ile 06.08.2010 tarihli bilirkişi raporu ve krokisinde A harfi ile gösterilen tuğla duvar ve bu duvarların üzerindeki beton balkonun yıkımına karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliler ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 08.02.2010 ve 03.08.2010 tarihlerinde keşif yapıldığı, 03.08.2010 tarihli keşifte hazır bulunan kadastro mühendisi .... tarafından hazırlanan 06.08.2010 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun kıyı kenar çizgisini belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Öyle ise; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog mühendisi veya yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla dava konusu yerde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de anılan İçtihadı Birleştirme Kararında yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi tapu fen memuru sıfatını taşıyan bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekili ve davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5948, Karar No: 2010/12119, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5948 E.  ,  2010/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 11.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/746 - 2008/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde “İnşaat All Risk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan S.S. İstoç Ticaret Merkezi İşyeri-Plaza kaba inşaatından 385 metre kablonun çalındığını, bu olayla ilgili olarak davalı hakkında hırsızlık suçundan ceza soruşturması yürütüldüğünü, sigortalıya 6.310,00 YTL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 6.310,00 YTL’nın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı dayaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı nezdinde sigortalı inşaat alanından 385 metre kablonun çalındığı, kolluk kuvvetlerince davalının aracında yapılan aramada kabloların ele geçtiği, davacının sigortalısına hasar bedelini ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.305,00 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 289,31 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19450, Karar No: 2013/19585, Tarih: 13.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19450 E.  ,  2013/19585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazın yer bedelinin tespit edilmesi için Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi incelemesi sonunda alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken, iki kişiden oluşan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2) Kural olarak taşınmazın değeri tespit edilirken dava konusu taşınmaz ile aynı mahalden ve benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Buna karşın dosyada somut emsal olarak alınan satış işlemi 1992 tarihli olup, çok eski tarihli olması nedeniyle emsal olarak nazara alınması mümkün değildir.

Bu durumda dava konusu taşınmaz ile aynı yerde bulunan, benzer yüzölçümlü ve özellikle yakın tarihli emsal satışların bildirilmesi için taraflara imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal satışlara ait kayıtlar da getirtildikten sonra, yukarıda açıklandığı şekilde oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde yapılacak keşif sonunda alınacak rapora göre karar verilmesi gerekirken , yetersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.112013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11601, Karar No: 2020/10797, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11601 E.  ,  2020/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının taşınmazın tapudaki haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılmasına şeklinde HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalıya ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın tapu kaydındaki haczin bedele yansıtılmadığına ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tapu kaydındaki haczin bedele yansıtılması şeklindeki düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Kabule göre de

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın tapu kaydındaki haczin bedele yansıtılmadığına ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tapu kaydındaki haczin bedele yansıtılması şeklindeki düzeltmenin ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Kabule göre de

2- 27.11.2020 tarihinde 31317 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104-2020/39 E/K sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile 2942 s. Kamulaştırma Kanunu’na 7139 s. Yasa ile eklenen 10/8 md dördüncü cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile 10/8 md yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibarelerinin İptaline karar verildiğinden, kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bursa Bölge Adleyi Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin hükmünün HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.