muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10274, Karar No: 2023/8502, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10274 E.  ,  2023/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/215 E., 2023/286 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/264 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/909 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/865 Esas, 2022/909 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2022/11310 Esas, 2022/12363 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Direnme kararının hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin ifadelerinin çelişkili ve soyut olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, olayın geçtiği iddia edilen yerin keşfen incelenerek eylem sırasında diğer kardeş ile başka bir odada uyumakta olan annenin duyup duyamayacağı hususunda rapor hazırlanması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurelerin annesi katılan ...’nin çocukluk arkadaşı olduğu, 2020 yılı Nisan ayında katılanın ...'nin kız kardeşi ... ile karşılaşan sanığın tıbbi maske artık iplerini temizlediğini söyleyerek aynı işi teklif ettiği, ...'ın da bu teklifi kardeşi katılan ...’ye söylediği, katılanın teklifi kabul ettiği ve sanığın iplikleri temizlenecek maskeleri katılanın evine getirmeye başladığı, bu şekilde sürekli eve gelen sanığın mağdureyle ilgilenmeye başladığı, sanığın bio enerji ve bio terapi uzmanı olduğunu söylediği, sanığın mağdure Yağmur'u terapi yapacaklarını söyleyerek odaya götürdüğü, burada mağdurenin kıyafetlerini çıkardığı, sonrasında kendi kıyafetlerini çıkararak mağdurenin cinsel organına sürttüğü şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/11310 Esas, 2022/12363 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 14.04.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2022/286 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2022/286 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2022/11310 Esas, 2022/123633 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3769, Karar No: 2016/3989, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3769 E.  ,  2016/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Menemen Sulh Hukuk ve Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesi reşit olmayan yaşı küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin "... Mah. ... Sk. No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkerenin 12/01/2016 tarihli cevabına göre; "kısıtlı adayının ailesinin "..." ilçesinden taşındıkları, adreslerinin “... Mh. ... Sk. ... Sit. No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.01.2016 tarihli yazısından küçüğün, annesi ile birlikte “... Mh. ... Sk. ... Sit. No: ... .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/594, Karar No: 2021/8637, Tarih: 16.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/594 E.  ,  2021/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarih ve 2017/423 - 2018/130 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3/1, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Zaman Gazetesi, Meydan Gazetesi, Sızıntı Dergisi, Özgür Düşünce Dergisi ve Aksiyon Dergisine abone olmanın örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tayin olunan "5 yıl 6 ay" hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken, "10 yıl 15 ay" yerine hesap hatası sonucu "11 yıl 3 ay" olarak fazla hapis cezasına hükmedilmesi, TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması neticesinde sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17662, Karar No: 2017/26836, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17662 E.  ,  2017/26836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17565, Karar No: 2014/12441, Tarih: 13.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17565 E.  ,  2014/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve yıkım

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve yıkım davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.05.2013 gün ve 17/273 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 13.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maliye Hazinesi'nin, 3621 sayılı “Kıyı Kanunu” uygulaması yapılarak, taşınmazın "kıyı" kapsamında kalan bölümünün tapu kaydının iptaliyle tapu sicilinden kıyı olarak terkinine karar verilmesini talep eden, aynı davalı ve aynı taşınmaz için açtığı dava; “3402 sayılı “Kadastro Kanunu"nun 12. maddesindeki on yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle reddedilip kesinleşmiştir. Hükmün kesinleşmesinden sonra aynı Kanun'un 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen “bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindeki bölümü Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarihli ve E.: 2009/31, K.: 2011/77

sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. Davacı ... bu iptal hükmünden sonra, aynı konuda eldeki temyize konu davayı açmış; mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. Davacı ... bu iptal hükmünden sonra, aynı konuda eldeki temyize konu davayı açmış; mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (T.C. Anayasası m. 43, EMK. m. 641.TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK.). Mahkemenin kesin hüküm durumunu dikkate almasında hukuka aykırılık yoktur. Davalılar devletin de taraf olduğu dava sonucu tapu edindikleri ve devletin aynı konuda daha önce açmış olduğu dava reddedilip kesinleştiğinden, tapu kayıtlarının devlet tarafından himaye görüp tanınacağı ve yeniden aynı konuda bir dava ile karşılaşmayacağı konusunda davalılar haklı bir beklentiye sahiptir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğu değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Bunun için devletin uygun bir bedeli tazminat olarak hak sahiplerine ödemesi ve kıyı olan bölümü kamulaştırması gerekir. Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.31) gereğince; devletin tekrar bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalıların da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın olarak saptanacak bedelinin mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı ... Hazinesine bu bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalılara ödenmek suretiyle kıyı olan bölümün tapu kaydının iptal/terkini kararı verilmelidir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun onama kararma katılmıyorum. 13.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/42961, Karar No: 2015/36462, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42961 E.  ,  2015/36462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 140 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 26435 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 23046,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 23046,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 140 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 26435 TL yapı bedeli ile 3388,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/50, Karar No: 2008/23, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/50 E.  ,  2008/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 6, 104 ada 4, 107 ada 249 ve 108 ada 20 parsel sayılı 3336.78, 17.247.79, 8925.83 ve 5299.21 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına, 105 ada 154, 106 ada 3 ve 35, 110 ada 4 parsel sayılı ve 9617.98, 3984.35, 1735.86, 605.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına, 105 ada 13 parsel sayılı ve 6438.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiş, 103 ada 1 parsel sayılı ve 67.407,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına, 104 ada 4 sayılı parsel hariç diğer çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının usulüne uygun açıklamalı davetiye tebliğine rağmen ilk celseye gelmediğinden, dava sebep ve delillerini bildirmediğinden bahisle 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 28. maddesi uyarınca davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de bu kabul dosyaya uygun bulunmamaktadır. Davacı ilk celseden önce 14.05.2007 tarihli hakim havalesi taşıyan dilekçesi ile davayla ilgili delillerini bildirmiş ve duruşmaya İstanbul’da olması nedeniyle katılamayacağını, bu nedenle mazeretinin kabulünü istemiştir. 17.05.2007 tarihli ilk celse tutanağının incelenmesinden “davacının dilekçesi ve delillerini dosyamıza sunmuş olduğu görüldü, okundu” denilerek ara kararı ile mazereti kabul edilmiş, davacıya dilekçesi ile gönderdiği pul uyarınca duruşma gün ve saatinin bildirilmesine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçisinde, dava sebebini babasından intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği olarak bildirmiştir. İlk celseden önce de yukarıda bahsedildiği üzere dava ile ilgili delillerini sunmuştur. Mahkemece bu hususların gözardı edilerek ikinci celsede uygulama yeri kalmayan 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 28. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması isabetsiz bulunmaktadır. Yine kabule göre de; dava konusu parsellerden 104 ada 4 sayılı parsel hakkında tescile dair hüküm kurulmamış olması da isabetsiz bulunmaktadır. Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10063, Karar No: 2015/13445, Tarih: 01.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10063 E.  ,  2015/13445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleşen davada .. İli ... İlçesi ... Mahallesi 4177 ada 22 ve 25 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 4158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan %650 daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 263,36 TL , emsal alınan ... Mahallesi 4158 ada 3 parselin vergi değeri ise 64,13 TL dir. Bu durumda emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın değerinden daha fazla olduğu ve vergi değerlerinin bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmeye ters düşecek nitelikte olduğu açıktır. Dolayısıyla emsal taşınmazın uygun emsal olduğunun kabulü mümkün olmayıp, dava konusu taşınmaza vergi değerleri itibarıyla daha uygun emsaller bulunabileceği halde bu taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dosyada bulunan dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydında "Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlığıdır" şerhi bulunduğu anlaşılmakla, taşınmaz üzerinde bulunan bu şerhin ve kayıtların davaya konu taşınmaza imar yönünden getirebileceği kısıtlamalar bulunup bulunmadığı araştırılarak, tapu kaydında bulunan mevcut şerhten dolayı herhangi bir kısıtlama bulunduğunun tesbiti halinde bunun taşınmazın değeri üzerinde yaratacağı olumsuz etkinin oranının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın tespit edilen değerinden düşülmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi kurulu raporu ile yetinilerek karar verilmesi,