muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21135, Karar No: 2017/5513, Tarih: 04.05.2017

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 21.11.2013 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 3.3.2014 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 21.11.2013 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 3.3.2014 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek , ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da ; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2362, Karar No: 2016/2560, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2362 E.  ,  2016/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : Şişli İlçe Nüfus Müdürlüğü

KÜÇÜK : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... . Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim yeri adresinin "...ı No: ......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yapılan kolluk araştırmasına göre küçüğün annesi ile birlikte “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

...Müdürlüğünün 31.....2015 tarihli tutanağı ve ...ı İlçe Nüfus Müdürlüğünün 06.....2015 tarihli ihbar yazısından küçüğün annesi ile birlikte “...../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ...... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri gereğince ... .. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2602, Karar No: 2019/4491, Tarih: 09.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2602 E.  ,  2019/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının ... ilçesi, .... mahallesi 1360 parsel sayılı 2/B kapsamında kalan taşınmazı 6229 sayılı Kanun uyarınca satın almak için gerekli prosedürleri yerine getirdiğini ve başvuru ücretini de yatırdığını, ancak talebinin kabul edilmediğini, ardından anılan taşınmazın, 25/08/2014 tarihinde davalı ... Bölgesi Müdürlüğüne satıldığını, taşınmaz üzerinde yer alan davacıya ait bir kısım ağaçların yol açmak amacıyla davalı tarafından kesildiği, ağaçların bedelinin tespiti için, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/25 değişik iş sayılı dosyasıyla talepte bulunulduğunu ve alınan bilirkişi raporu ile belirlenen miktar üzerinden davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2015/670 esas sayılı dosyasında, ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini belirterek, davalı borçlunun ... İcra Müdürlüğünün 2015/670 esas sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile %20’den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin 24/03/2016 tarihli davanın reddine ilişkin kararı Dairemizin 20/12/2018 gün 2016/13861 esas, 2018/8230 karar sayılı ilamı ile davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece, ... Kaymakamlığı Malmüdürlüğü tarafından 313 sayılı Genel Tebliğe göre hazırlanan bilgi formunda, dava konusu edilen taşınmazın üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğuna ilişkin tespit yer aldığı, yine dava konusu taşınmazın Bakanlık "Olur"u ile davalıya satıldığı, anılan taşınmazda davacının fuzuli şagil olduğu, yol çalışması sırasında taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait ağaçların, davalı tarafından söküldüğünün anlaşıldığı, haksız fiil sorumluluğunun tüm şartlarının birarada olduğu sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına karşın, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Dairemiz bozma ilamında alınacak bilirkişi raporu ile davacıya ait dava konusu ağaçların odun bedelinin hesaplanarak zarar kapsamının belirlenmesine rağmen mahkemece ağaç bedelinin hesaplanmak suretiyle zarar kapsamının belirlendiği ve buna göre hüküm tesis edildiği anlaşılmış olmakla bu durum bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına karşın, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Dairemiz bozma ilamında alınacak bilirkişi raporu ile davacıya ait dava konusu ağaçların odun bedelinin hesaplanarak zarar kapsamının belirlenmesine rağmen mahkemece ağaç bedelinin hesaplanmak suretiyle zarar kapsamının belirlendiği ve buna göre hüküm tesis edildiği anlaşılmış olmakla bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 09/10/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/22922, Karar No: 2015/31842, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22922 E.  ,  2015/31842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 15/10/2012-19/04/2014 tarihleri arasında teklif sorumlusu olarak çalıştığını, davalı iş yerinde çalışan sayısının 30'un üzerinde olduğunu, çalıştığı süre boyunca müvekkilinin ücretinin bir kısmının elden bir kısmının bankadan ödendiğini, müvekkilinin iş akdinin "bazı hatalar yaptığı" gerekçesiyle feshedildiğini ve tazminatın ücretin tamamı üzerinden değil sadece bankaya yatan kısım üzerinden ödeneceğinin 19/04/2014 günü müvekkiline şifahen bildirildiğini, müvekkilinin bu teklifi kabul etmemesi üzerine kendisine yazılı olarak hiçbir belge verilmediğini, daha sonra vekil sıfatı ile davalı şirket ile müvekkili görüştüğünü, geri dönüş yapacaklarını bildirdiklerini fakat dava tarihine kadar hiçbir geri dönüş olmadığını iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının beyanlarının doğru olmadığını, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının yeni mezun olduğunu, iş tecrübesinin bulunmadığını, tekniker olarak çalıştığını, davacının herhangi bir hakkı olmadığını, SGK kayıtları ile davacının işten ayrıldıktan kısa bir süre sonra başka bir yerde işe başladığının açıkça görülebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın fesih bildiriminden itibaren hak düşürücü süre olan bir ay içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık konusu işe iade davasının davacı tarafından 4857 Sayılı Yasa' nın 20.maddesi gereği 1 ay içerisinde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 Sayılı Yasa' nın 20.maddesi gereği işe iade davasının 1 ay içerisinde açılması zorunludur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın fesih bildiriminden itibaren hak düşürücü süre olan bir ay içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık konusu işe iade davasının davacı tarafından 4857 Sayılı Yasa' nın 20.maddesi gereği 1 ay içerisinde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 Sayılı Yasa' nın 20.maddesi gereği işe iade davasının 1 ay içerisinde açılması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi 19/04/2014 tarihinde feshedilmiş, dava ise 20/05/2014 tarihinde açılmış ve mahkemece bir aylık süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak fesih bildiriminin tebliğinden itibaren bir aylık sürenin son günü olan 19/05/2014 tarihi 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı olup resmi tatildir ve bu nedenle bir aylık sürenin son günü 20/05/2014 tarihi olup, dava bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmıştır. Fesih şekil ve sebebine göre ise 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi gereğince yazılı fesih bildirimi olmadığı için yapılan fesih salt bu nedenle geçersiz olup, davacının işine iadesi ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 266.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

Kesin olarak 10.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5163, Karar No: 2018/6676, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5163 E.  ,  2018/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Ormak Medikal Orman Ürünleri İm. İnş. Ltd. Şirketi müdürü ve ortağı olan sanık ... ile şirket ortağı olan sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ın, kimliğini kullanan... ve ...isimli kişilerin bilgisi dışında şirket kurduklarını savunması, sanık ...’in, ... ...’un, iş bulma vaadiyle kendisini kandırdığını ve bu kişiye şirket işlerini yürütmesi için vekaletname verip, daha sonra azlettiğini savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; sahteliği iddia edilen 2008 takvim yılına ilişkin faturalar dosya içerisinde bulunmakla birlikte, 2007 takvim yılında düzenlenen faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle 2007 takvim yılına ait suça konu fatura asıllarının veya onaylı örneklerinin araştırılarak dosya arasına konulması, 2007 takvim yılında Ormak Medikal Orman Ürünleri İm. İnş. Ltd. Şirketinden mal aldıklarına dair ba formu ile beyanda bulunan mükellef veya şirketler hakkında karşıt inceleme raporlarının düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,..., ...ve ... ... isimli kişilerin CMK'nın 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları,..., ...ve ... ... isimli kişileri tanıyıp tanımadıklarının sorulması, şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...’ın suça ne suretle iştirak ettiğinin tartışılması, sanık ...’in temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 19.12.2011 tarih, 4420 sayılı sağlık kurulu raporu aslının ilgili kurumdan getirtilerek, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suç tarihi itibari ile akıl hastası olup olmadığının belirlenmesi açısından, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı yönünde Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulundan, tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçların ayrı ayrı zincirleme şekilde işlenmiş birbirinden bağımsız suçları oluşturması nedeniyle her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

b- 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, sanıklar hakkında zincirleme suç nedeniyle cezanın 1/6 oranında artırılması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

d- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09. 2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2346, Karar No: 2018/8039, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2346 E.  ,  2018/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 3.787,31 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.