muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4492, Karar No: 2022/18761, Tarih: 08.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4492 E.  ,  2022/18761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan mağdure vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan mağdure vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi

ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12014, Karar No: 2011/4539, Tarih: 18.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12014 E.  ,  2011/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2009 tarih ve 2004/616-2009/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye Halk Bankası Yeşilyurt şubesinde bulunan çek hesabına ait 568,68 TL bedelli çekin kurumlar vergisi ödemesi için Toprakbank Basmane Şubesine ibraz edildiğini, söz konusu çek bedelinin tahsil edilmesine karşın vergi borcuna mahsup edilmediğini, bu nedenle vergi borcunun 1.873,10 TL olarak vergi dairesine ödendiğini ileri sürerek, 5.000 TL manevi tazminat ve 568,68 TL’nın çek keşide tarihinden itibaren, fazladan ödenen 1.306,35 TL’nın ödeme tarihinden itibaren bankalarca kısa vadeli kredilere uygulanan oran üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalılardan Bayındırbank tarafından devralınan Toprakbank tarafından tahsil edilen çek bedeli için gelir stopajı vergisi belgesi düzenlendiğini ancak davacının böyle bir borcunun bulunmaması nedeniyle çek bedelinin emanet hesabına alındığı, davacının ödenmeyen vergi borcu nedeniyle 783,65 TL ödediği ve 214,99 TL zararının oluştuğu, vergi borcunu ödememiş konuma düşen davacı yararına manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davalı Halkbankası A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulü ile 214,99 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 1,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/375, Karar No: 2020/3017, Tarih: 18.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/375 E.  ,  2020/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/06/2016 gün ve 2015/148 - 2016/131 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/10/2018 gün ve 2017/376 - 2018/5871 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2005-28.06.2010 tarihleri arasında davalı şirketin Mimar Sinan Özel Okullarında müzik öğretmeni olarak çalıştığı, 2008 yılında müzik öğretmenleri arasında okul marşı için beste, müzik ve seslendirmeye ilişkin yarışma yapıldığını, yarışmada birincilik ödülü aldığı eserin izinsiz olarak yıl sonu gösterilerinde, okulun internet sitesinde “Mimar Sinan Koleji Marşı” adı altında kullanıldığını, eserden doğan maddi ve manevi hakların müvekkiline ait olduğunu, adının eser sahibi olarak hiçbir şekilde internet sitesinde ya da gösterilerde belirtilmediğini, İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/71 D.iş sayılı dosyası ile davalının haksız kullanımının tespit edildiğini ileri sürerek; davalının eseri hukuka aykırı kullanımlarının durdurulmasını, haksız kullanımı sebebiyle sözleşme yapılmış olsaydı istenebilecek emsal değerin 3 katına karşılık olarak ve davalının elde ettiği haksız kazanca karşılık fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini, mahkeme kararının ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu eserin okul marşı olarak öğretmenlerin ortak çalışmalarıyla meydana getirildiği, okul törenlerinde kullanılmak üzere ticari bir amaç güdülmeksizin eserin bestelendiği, uzun zaman boyunca okul marşı olarak kullanıldığını, 5846 sayılı FSEK'nin 18/2 maddesi hükümleri uyarınca davalının dava konusu eseri kullanma hakkının bulunduğu, 5846 sayılı FSEK md. 68 ve 70 uyarınca davacının talep hakkı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5957, Karar No: 2011/8141, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5957 E.  ,  2011/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Şubat 1993 - 17.10.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Şubat 1993-17.10.2004 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet aktine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece tanık beyanları ve işveren dosyalarana göre 1997-2002 yıllarında kış aylarında kısmi bildirimler olduğu, 2003-2005 dönemlerinde sezonluk statüye geçirlerek Kuruma gerekli bildirimlerin yapıldığı, Kurum kayıtları, davacı tarafından imzalanan ücret bodroları ile puantaj kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğu bu konuda tanık beyanlardına itibar edilmiyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının davalı işyerinden 10.5.1993 tarihinde girişi ile 1993 yılında 137 gün, 1995 yılında 213 gün çalışmasının bildirildiği, 1.12.1995-31.12.1995 tarihleri arasında 30 gün başka işverene ait işyerinde çalıştığı, davalı işyerinden 1996 yılında 260 gün, 1997 yılında 357 gün, 1998 yılında 345 gün, 1999 yılında 317 gün, 2000 yılında 264 gün, 2001 yılında 209 gün,2002 yılında 201 gün, 2003 yılında 160 gün, 2004 yılında 155 gün çalışmasının 18.10.2004 tarihinde çıkışının bildirildiği 1997/2. dönemde 59958-5 sigorta nolu başka bir işyerinde 60 gün çalışmasının olduğu, davacının 1997-2005 yılları arasında yılda 12 ay çalıştığını beyan eden davacı işyeri tanıkları, ...'nın tesbiti istenen dönemde bordro tanığı olup olmadıkları dosyadaki belgelerden belli olmadığı gibi bilirkişice davacının imzalarının bulunduğu söylenen ücret bordroları ile puantajların dosyada bulunmadığı, dönem bordrolarında yirmiden fazla çalışan olduğu bu bordro tanıklarının dinlenmediği görülmüştür.

Yapılacak iş daimi çalışma olup olmadığının tesbiti bakımından davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu gözönünde tutularak davacı tanıkların çalışmayı doğrular beyanları nazara alınarak bu dinlenen tanıklar ....'ın SSK sicil dosyaları getirtilerek uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışıp çalışmadıkları denetlenerek, gerektiğinde bordrolarda işyerinde daha en az 30 kadar çalışan olduğu müfettiş raporu ile nazara alınarak bordro tanıkları dinlenerek puantajlar ve dosyada bulunmayan davacının imzasını taşıyan ücret bordroları getirtilerek, imzaların davacıya aidiyetı sorularak davacıya ait olduğu anlaşılır ise bodrolardaki süreler kadar ait olmadığı beyan edilirse imza aidiyetı yönünden bilirkişi incelemesi yapılarak, imzalı bordrolar yönünden reddine olmayanlar yönünden çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. HGK. nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 15.10.2003 gün, 2003/21-634-572 kararları da aynı yöndedir.

Yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10497, Karar No: 2020/2226, Tarih: 09.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10497 E.  ,  2020/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31.12.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ile "defter ve belge gizleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden:

... Profil Demir Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında şirket kurulduktan kısa bir süre sonra rahatsızlanması nedeniyle şirket işleri ile ortağı ... ve eşinin ilgilendiklerini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Katılan kurumdan da sorulmak suretiyle, 2008 takvim yılında düzenlenen faturalar, şirket adına verilen beyannameler ve 2008 takvim yılında bastırılan faturalara ilişkin teslim alma belgelerinin asıllarının dosyaya getirtilmesi, bu belgeler üzerindeki imza ve yazıların sanık veya şirket ortağı ...’nin eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b)Belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa veya ...’e ait olmadığının belirlenmesi halinde; şirket muhasebecisi Mehmet Pekcan ile faturaları kullanan şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları, şirket muhasebecisi tanıktan şirket işleri ile sanığın fiilen ilgilenip ilgilenmediği hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

c)Kabule göre de;

c)Kabule göre de;

aa-Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihi olarak belirlendiği, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b. maddesinde “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 takvim yılında düzenlenen tüm faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri sorulmak suretiyle suç tarihinin ve buna göre uygulanacak kanun maddesinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

bb-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamaların, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Defter ve belge gizleme suçu yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, CMK‘nin 231. maddesinin uygulanmasını kabul edip etmediği sorularak, yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5224, Karar No: 2019/6850, Tarih: 18.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/5224 E.  ,  2019/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 11/12/2018 tarihli ve 2018/13408 Esas - 2018/13196 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu ve ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişi ...’ın ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece kabulüne karar verilmesi üzerine kararın ihale alıcısı tarafından temyizi sonucu Dairemizce karar gerekçesinin yerinde olmayıp sair fesih iddialarının incelenmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak verilen karar ile asıl şikayet yönünden istemin reddi ile şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilmesine, birleşen şikayet yönünden ise sadece şikayetin reddine karar verildiği, kararın asıl dosyanın şikayetçisi Tasfiye halinde ... ... Gıda San. A.Ş. ile birleşen dosya şikayetçisi tarafından temyizi üzerine, Dairemizce asıl şikayet yönünden onandığı, birleşen şikayet yönünden ise şikayetin reddi hakkındaki kararın onandığı, para cezasına hükmedilmemiş olmasının hatalı olduğundan bahisle salt para cezası yönünden bozulduğu, adı geçenlerce yapılan karar düzeltme taleplerinin de Dairemizce 19.4.2018 tarihinde reddolunduğu, bu suretle asıl şikayetin reddi ve para cezasına hükmolunması ve birleşen şikayetin de reddi yönünden mahkeme kararının kesinleştiği görülmektedir.

Dairemizin birleşen şikayet yönünden para cezasına hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına ilişkin ilamı gereğince mahkemece bozmaya uyularak verilen son kararla, birleşen dosya şikayetçisi aleyhine % 10 para cezasına hükmedildiği, bu kararın birleşen dosya şikayetçisi tarafından temyiz edildikten sonra, şikayetçi vekilinin 25.7.2018 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği, Dairemizin 11.12.2018 tarih ve 2018/13408 E. - 2018/13196 K. sayılı ilamı ile davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulduğu, borçlu ... … A.Ş. ile ihale alıcısı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunularak, şikayetin reddi yönünden kararın kesinleşmiş olması ve davadan feragatin ancak kararın kesinleşmesine kadar söz konusu olabileceği gerekçesiyle bozma ilamının kaldırılarak kararın onanmasını istedikleri anlaşılmaktadır.

HMK’nun davadan feragat başlıklı 307. maddesi gereğince; feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Aynı Kanun’un feragat ve kabulün zamanı başlıklı 310. maddesine göre de; feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.

HMK’nun davadan feragat başlıklı 307. maddesi gereğince; feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Aynı Kanun’un feragat ve kabulün zamanı başlıklı 310. maddesine göre de; feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.

O halde; mahkemenin şikayetin reddi yönünden verdiği kararın, birleşen dosya şikayetçisinin davadan feragat tarihinden önce kesinleştiği ve bu durumda feragatin sonuç doğurmayacağı nazara alındığında, mahkemenin son kararı ile de 15.6.2017 tarihli bozma ilamına uygun olarak birleşen dosya şikayetçisi aleyhine para cezasına hükmedilmekle mahkeme kararı yerinde olup Dairemizin 11.12.2018 tarihli bozma kararının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Dairemizce, mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla borçlu ile ihale alıcısının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu ile ihale alıcısının karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 11.12.2018 tarih ve 2018/13408 E. - 2018/13196 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 18/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.