muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13822, Karar No: 2022/10501, Tarih: 19.09.2022

Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca normal şartlarda erkek çocuklar 18, kız çocukları 22 yaşına kadar, kız çocuklarının yüksekokul okuyor olması ya da okuması ihtimali varsa 25 yaşına kadar destek tazminatı alabileceklerdir.

1959 doğumlu olan davacı, 1940 doğumlu desteğin kızı olup, olay tarihinde 22 yaşın üzerindedir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davacının fiili durumuna göre boşanmış ve reşit bir kadın olduğu ve tazminat talep etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir. Davalının itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince; nüfus kayıt örneğinden destek annenin eşi ve diğer çocuklarının vefat ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

Davacının, desteğin ölüm günündeki yaşına göre destek alabileceği yaş sınırını geçtiği anlaşıldığından, annesinden destek almadan yaşamını sürdürebileceğinin kabulü gerekir. Destek ile birlikte oturmak ve bekar olmak, tek başına destekten yoksun kalma tazminatı isteme hakkı doğurmaz. Çalışmasını engelleyen bir özrü veya sağlık sorunu olduğu konusunda somut bir kanıt bulunmayan davacının destekten yoksun kaldığı kabul edilemez.

İtiraz Hakem Heyetince açıklanan olgular gözetilerek, davacının destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat isteminin reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6532, Karar No: 2006/7355, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6532 E.  ,  2006/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 16100 m2 olup bunun 4833,41 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11346, Karar No: 2023/6954, Tarih: 03.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11346 E.  ,  2023/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/243 E., 2016/215 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hekimhan Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılan ve sanığın Hekimhan İlçesi ... Köyü ... mevkiinde birbirlerine bitişik vaziyette arazilerinin olduğu, sanığın kendisine ait 183 nolu parselin sınırına kayısı ağaçları diktiği, dikmiş olduğu kayısı ağaçlarının dallarının katılana ait 182 nolu parsele geçerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname yönünden:

Sanığa, 01.06.2016 tarihli duruşmada gelecek celseye kadar müştekinin arazisine taşan dalları kaldırması için süre verilmiş ancak Hekimhan İlçe Jandarma Komutanlığından tutulan tutanağa göre; sınırdaki ağaçlardan sadece bir tanesinin dalının kesildiği sınırdaki diğer ağaçların dallarının kesilmediğine dair tutanak tanzim edildiği anlaşılmakla; ağaç dallarının mevcut fotoğraflara göre taşınmazın kullanımını engellemediğinden bahisle unsurları oluşmayan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmesi yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyizi yönünden:

1.Mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporları doğrultusunda sınırda bulunan ve katılanın tarlasına geçen kayısı ağacının dallarını kesmesi için süre verilmesine rağmen sınır ihlali yapan dallardan göstermelik olarak sadece birisinin kesildiği, diğerlerini kaldırılmadığı görülmüştür.

B. Sanığın temyizi yönünden:

1.Mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporları doğrultusunda sınırda bulunan ve katılanın tarlasına geçen kayısı ağacının dallarını kesmesi için süre verilmesine rağmen sınır ihlali yapan dallardan göstermelik olarak sadece birisinin kesildiği, diğerlerini kaldırılmadığı görülmüştür.

2.Bilirkişi raporuna göre; sanığın ağaç dikim aralığının minimum 6\*6 m olması, sınırdan en 3 m taç oluşumu, bakım ve toprak işleme için pay bırakılması gerektiği halde bu hususlara uyulmadığının tespit edilmesi ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, suçu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3976, Karar No: 2021/6328, Tarih: 17.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3976 E.  ,  2021/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... A.Ş. kadrosunda 19.06.2008 tarihinde tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, halen ... Büyükşehir Belediyesi Katı Atık Değerlendirme Tesisi nezdinde tır şoförü olarak çalıştığını, Belediyenin ihtiyaç duyduğu personeli talep üzerine ve/veya hizmet alım ihalesi vasıtasıyla diğer davalı ...’nden temin ettiğini, hizmet alımının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, ilave tediye ücreti alacağının yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının baştan itibaren ... Büyükşehir Belediyesi işçisi sayılmasının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının Belediye tarafından hizmet alım ihaleleri kapsamında ... A.Ş. işçisi olarak 19.06.2008 tarihinden itibaren tır şoförü olarak çalıştığını, Belediye ile ... A.Ş. arasında muvazaa bulunmadığını, 5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ve 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine göre hizmet alım yolu ile personel çalıştırılmasının mümkün olduğunu, Belediye ile Türkiye Belediyeler ve Genel Hizmetler Sendikası arasında toplu iş sözleşmesi imzalandığını, Belediyenin yalnızca ... A.Ş. ortaklarından olduğunu, davacı işçinin ... A.Ş. işyerinde yetkili .../Genel İş Sendikası üyesi olup ... A.Ş. ile imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalı şirketin ayrı tüzel kişiliği, kadrosu, işleyişi ve hukuksal bağımsızlığı olan bir anonim şirket olduğunu, davacının 19.06.2008 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, ... tarafından açık ihale usulü ile yapılan hizmet alım ihalesi kapsamında ... Büyükşehir Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğünde görevlendirildiğini, daha sonra İBB Katı Atık Dairesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını, muvazaalı bir ilişki olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ...'nin 5393 sayılı Kanun hükümlerine göre asıl işini alt işverene vermesinin mümkün olduğu, davacının davalı .... tarafından ihale ile davalı ... Belediyesinden alınan işler kapsamında 19.06.2008 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştırıldığı, davacının ise hat şoförü olarak değil ... Büyükşehir Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Şube Müdürlüğünde şoför olarak çalıştırıldığı, hizmet alım sözleşmesinin işçi teminine yönelik olduğu, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmadığı ve ... AŞ. işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren ... Büyükşehir Belediyesi işçisi sayılması gerektiği, 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ödenmesi gerekmekte ise de davacıya davalı ... ile ...-Genel İş sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi gereğince yılda 112 günlük yevmiyesi tutarında ikramiye ödendiğinden, ayrıca ilave tediye ödenmesinin gerekmediği belirtilerek ilave tediye alacağının reddine, davalılar arasında yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğunun ve davacının baştan itibaren davalı ... Belediyesi işçisi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında; davalılar ... A.Ş. ile ... Büyükşehir Belediyesi arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlik bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren - alt işveren ilişkisi denir.

Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin (a) bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile Belediyelerin asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan Kanun’un 67. maddesinde “Belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca Belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Somut olayda; davacının, alt işverenler bünyesinde, ... Büyümşehir Belediyesi Katı Atık Değerlendirme Tesisi nezdinde tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesi uyarınca, davacının çalıştığı işin hizmet alım yoluyla üçüncü kişilere gördürülmesi mümkündür. Sözü edilen düzenlemeler ile asıl işin tamamı ya da bir kısmı 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile hizmet alım sözleşmeleri nazara alınarak yapılan değerlendirme neticesinde, davacının hizmet alım sözleşmelerine uygun şekilde çalıştırıldığı, davalılar ... A.Ş. ile ... Büyükşehir Belediyesi arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisinin Kanuna uygun olarak kurulduğu ve bu itibarla muvazaaya dayanmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, davalı asıl işveren ... Büyükşehir Belediyesinin, işin düzenli ve sağlıklı yürütülmesi bakımından verdiği emir ve talimatların, alt işverenin yönetim hakkını ortadan kaldırıcı nitelikte olduğu da söylenemez. Anılan sebeplerle davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin Kanuna uygun kurulduğu ve muvazaaya dayalı olmadığı kabul edilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13227, Karar No: 2015/12162, Tarih: 20.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/13227 E.  ,  2015/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARDAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/142-2013/182

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ........ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan anneleri C. A. ün 3281 sayılı taşınmazdaki 1/2 payını, davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, babaları öldükten sonra mirasçılar arasında yapılan rızai taksimde dava konusu taşınmazın annesi ile birlikte kendisine bırakıldığını, taşınmazda mirasbırakan annesinin 1/2 payını bedelini ödeyerek satın alıp üzerine bina yaptığını, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, aşamadaki beyanlarında mirasbırakanın gerçek amacının paylaştırma olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 3281 parsel sayılı 716 m2 büyüklüğünde, bahçeli kerpiç ev ve ahır niteliğindeki taşınmazın ½’şer payla mirasbırakan Cennet ve davalı Emine adına kayıtlı iken, mirasbırakanın ½ payını 02/07/2009 tarih, 2836 yevmiye nolu resmi senetle satış suretiyle davalı kızına temlik ettiği, murisin 20/12/2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı H. H. , davalı Emine ve dava dışı Güllü’nün kaldığı anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.