muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7892, Karar No: 2023/2718, Tarih: 18.05.2023

Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait bulunduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren ne sıfatla ve şekilde kullanıldığı, öncesinin kadim mera vasfında olup olmadığı, sınırında bulunan mera parsellerinden açma olup olmadığı, mera parselleri ile arasında doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli ve beyanlar arasında oluşabilecek çelişkiler yöntemince giderilmeye çalışılmalı; dava konusu taşınmazın varsa belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar yerel bilirkişiler aracılığı ile zemine uygulanarak kapsamları belirlenmeli; teknik bilirkişiden, keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, toprak tevzi haritası ölçeği ile kadastro paftası ölçeği eşitlenerek, çakıştırma yapılmak suretiyle, dava konusu taşınmazın tevzi haritasındaki konumunu gösteren, dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü ile taşınmazın geriye kalan bölümü, batı sınırında bulunan 134 ada 88 ve güney sınırında bulunan 110 ada 47 nolu mera parselleriyle konumlarını yan kesit krokisi ile de gösteren denetime açık krokili rapor düzenlemesi istenilmeli; 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmazın önceki ve mevcut niteliğini, toprak yapısını, eğimini, bitki desenini ve komşu parsellerden ne şekilde ayrıldığını, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığını, özellikle dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün, taşınmazın geriye kalan bölümünden, batı sınırında bulunan 134 ada 88 ve güney sınırında bulunan 110 ada 47 no.lu mera parsellerinden ne şekilde ayrıldığını, aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir unsur bulunup bulunmadığını, (A) harfi ile gösterilen nizalı taşınmaz bölümü ile taşınmazın geriye kalan bölümü, 110 ada 47 ve 134 ada 88 no.lu mera parselleri arasında toprak yapısı ve bitki deseni olarak ne gibi farklılıklar bulunduğunu açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş (Fotoğraflar üzerine (A) harfi ile gösterilen nizalı taşınmaz bölümünün sınırları işaretlenmelidir

.lu mera parselleri arasında toprak yapısı ve bitki deseni olarak ne gibi farklılıklar bulunduğunu açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş (Fotoğraflar üzerine (A) harfi ile gösterilen nizalı taşınmaz bölümünün sınırları işaretlenmelidir.) panaromik fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye dosya arasında bulunan hava ve uydu fotoğrafları ile toprak tevzi çalışmalarının yapıldığı yıllarda ve öncesinde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazın sınırları hava ve uydu fotoğraflarında gösterilmeli, hava ve uydu fotoğraflarının ait oldukları yıllara göre, dava konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, taşınmazda ve taşınmazın nizalı bölümünde kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü belirten rapor düzenlettirilmeli; dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle kadim mera olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeli, taşınmazın Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan mera haritası kapsamında kalmasına rağmen, öncesi itibariyle kadim mera vasfında olmadığının anlaşılması halinde, Toprak Tevzi Komisyonunca haritaya bağlandığı tarihe kadar davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6101, Karar No: 2016/6332, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6101 E.  ,  2016/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 35 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kamulaştırmasız el koyma tazminatı yönünden kısmen kabulüne, ecrimisil yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu 35 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 2012 yılı itibariyle 66,16 TL, emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynı yıl asgari m² değeri ise 44,10 TL'dir. Emlak vergi değerleri, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en az emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, bu durum dikkate alınmadan vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18655, Karar No: 2017/6588, Tarih: 12.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18655 E.  ,  2017/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık ... Yaşar'ın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması, borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilmeden şikayette bulunulması nedeniyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- İİK'nun 337/a maddesi gereğince verilen 3'er ay hapis cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL. den paraya çevrilmesi halinde sanıklara neticeten 1800'er TL. adli para cezası verilmesi gerekirken, 1500'er TL. adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17350, Karar No: 2012/43632, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17350 E.  ,  2012/43632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müştekiler ... ... ve ...'a yönelik işlenen suçlardan kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmamasındaki isabetsizlik, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müşteki ...'a Başbakan Yardımcısı ve Milli Eğitim Bakanı ... ...'in danışmanının yakını olduğunu, devlet tarafından yapılacak her türlü işi yapabileceğini söyleyerek emeklilik işlerini yapmak için 150 TL ve 1230 dolar aldığı, yine özel ... kolejinin müdürü müşteki ... ... ...'e Milli Eğitim Bakanı ... ...'in teyzesinin oğlu olduğunu söyleyerek ... ... İlköğretim Okulunda öğrenim gören çocuğunu ücretsiz olarak kontenjandan müştekinin müdürü olduğu okula kaydını yaptırmaya çalıştığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluştuğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Müşteki ...'a yönelik işlenen suçtan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Müşteki ...'a yönelik işlenen suçtan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 158.maddesinin 2.fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suç failinin ismen söylemese bile kimden sözedildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği somut olayda, sanığın isim belirtmeksizin, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından ve ilişkisi olduğundan bahsetmeksizin Sağlık Bakanlığında tanıdıkları olduğunu müştekinin tayinini istediği yere yaptıracağından bahisle haksız çıkar sağladığının iddia ve kabul olunması karşısında, fiilin 5237 sayılı TCK.nun 157.maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden unsurları yönünden oluşmayan aynı Yasanın 158/2.madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19326, Karar No: 2017/9168, Tarih: 29.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/19326 E.  ,  2017/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait sağlık merkezinde acil tıp teknisyeni olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinde işverinin nakil yetkisi olduğunu, davacının çalıştığı ...'daki işyerinin kapatılmasına yönelik karar alındıktan sonra davacının, İstanbul'daki işyerine davet edildiğini ancak davete uymayıp işe gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini ve tazminata hak kazanmadığını, öte yandan iş sözleşmesine göre yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunu bunun dışında fazla çalışma ve tatil çalışması olduğunda karşılığının ödendiğini, izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı savunmasında bahsedilen değişkliğin çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu ve davacının bunu kabul etmediği, işverence yapılan feshin haksız olduğu davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesindeki hüküm ve bordrolardaki tahakkuklar dikkate alındığında davacının bakiye bir kısım fazla çalışma alacağı da olduğu ancak genel tatil çalışmalarının karşılığının ödendiği, yıllık izin ücreti alacağı da olmadığı, bu talepler yönünden davanın reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf davalı tarafça sunulan nöbet çizelgelerine göre günlük 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının 270 saatlik sınır gözetilmeden hesaplanarak hüküm altına alınmasını istemiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf davalı tarafça sunulan nöbet çizelgelerine göre günlük 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının 270 saatlik sınır gözetilmeden hesaplanarak hüküm altına alınmasını istemiştir.

4857 sayılı Kanuna göre günük 11 saati aşan çalışmalar ile gece çalışmalarında 7,5 saati aşan kısımlar yasak çalışmalar olup bu çalışmalar fazla çalışma açısından 270 saatlik sınır kapsamında değildir. Bu nedenle Mahkemenin 270 saatlik sınıra dayalı gerekçesi hatalıdır. Mahkemece davacının talebi de aşılmadan, işverence sunulan nöbet çizelgeleri esas alınarak nöbet tutulan hergün için 3 saatlik fazla çalışma ücreti, hesaplama kayda dayalı olduğundan takdiri indirim de yapılmayarak ve bordrolardaki tahakkuklar da dikkate alınarak, hüküm altına alınması gerekirken, 11 saati aşan çalışmalarda yıllık 270 saatin dikkate alınması ve kayda dayalı hesaplamada takdiri indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8024, Karar No: 2019/4862, Tarih: 22.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/8024 E.  ,  2019/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle ıslah harcının davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerekirken, mezkûr harcın davalılara yükletilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 3. maddesindeki “...ıslah harcı 4.479,71 TL, ...toplamda 5.298,36 TL'nin" ifadelerinin "...toplamda 818,65 TL yargılama giderinin ...; davacı tarafça yatırılan 4.479,71 TL ıslah harcının davacı tarafa iadesine" şeklinde düzeltilmesine, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13314, Karar No: 2012/19634, Tarih: 19.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13314 E.  ,  2012/19634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 30/06/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 23/08/2011 de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 09/09/2011’de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21717, Karar No: 2010/6870, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/21717 E.  ,  2010/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... adına Avukat ... ile.... Tatil Sitesi adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Mersin 1. İş Mahkemesinden verilen 26.6.2007 günlü ve 2006/ 262 E, 2007/ 351 K sayılı kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22.1.2009 günlü ve 2007/ 33411 E, 2009/ 675 K. sayılı ilamıyla hükmün ONANMASINA karar verilmiştir. Davalı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, davacı işçi davalıya ait tatil köyü işyerinde bekçi ve bahçıvan olarak çalışmış, mahkemece yaz kış ayrımı yapılmakszın fazla çalışma ile bayram ve genel tatil ücretleri hesaplanmış, işverence yapılan ödemler mahsıup edilerek sonuca gidilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre belli bir dönem için işçiye fazla çalışma ücreti olarak ya da bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ödeme yapılmışsa sözü edilen dönemler dışlanarak hesaplama yapılmalıdır. Ödemelerin miktar itibarıyla indirilmesi doğru olmaz. Yine davalı vekili işyerinin özelliğine göre yaz ve kış ayları için farklı değerlendirme yapılmasını temyiz dilekçesinde belirttiği halde Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında bu hususlar gözden kaçırılarak onama kararı verilmiştir. Nitekim davacı ile aynı konumda olan ve aynı hesaplamaların yapıldığı bir başka işçinin açtığı davada aynı yönde verilen karar Dairemizce bozulmuştur. Böyle olunca maddi hataya dayanan onama ilamının ortadan kaldırılarak hükmün aşağıdaki gibi bozulmasına dair karar vermek gerekmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, çalışma süresince yaptığı fazla çalışma ve genel tatillerde ve bayram günlerindeki çalışmaları karşılığı ücretlerin ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret talebinde bulunmuştur. Davalı davacının fazla çalışma yapmadığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, işyerinin tatil sitesi olduğunu, ancak yılın 15 Haziran -15 Eylül arası yoğunluk olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının tarihleri 02.03.2001- 01.08.2003 arasında haftalık 18 saat fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığının kabulü ile dava konusu istekleri hüküm altına almıştır.