muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9391, Karar No: 2018/1799, Tarih: 14.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/9391 E.  ,  2018/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; sanıklar ... ve ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğname gibi ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27919, Karar No: 2015/9522, Tarih: 29.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27919 E.  ,  2015/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 7,75 kat daha değersiz olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın somut emsal olarak esas alınan taşınmazdan %20 daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31210, Karar No: 2018/4116, Tarih: 03.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/31210 E.  ,  2018/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ... icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, yediemin alacağı için ayrı bir takip yapılamayacağı gerekçesiyle istemin reddi ile birlikte alacaklı aleyhine tazminata hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir...''

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesinde ise; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklının itirazın kaldırılması istemi, esasa ilişkin olmayan bir nedenle reddedildiğinden, mahkemece, İİK'nun 68. maddesinin son fıkrası uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24/05/2016 tarih ve 2015/659 E. - 2016/355 K. sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6648, Karar No: 2016/8461, Tarih: 05.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6648 E.  ,  2016/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ...'nın 11.04.2014 tarihinde duruşmada bildirdiği ve mernis adresine tebliğ edildiği, bir haftalık süre geçtikten sonra 08.08.2014 tarihinde sanığın hükmü temyiz ettiği, mahkemenin 13.08.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar verdiği ve ek karara karşı sanığın 21.08.2014 tarihli temyiz talebinde bulunduğu ancak sanık ... ... hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14734, Karar No: 2012/17369, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14734 E.  ,  2012/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kağızman Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2009/209-2010/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin oğlu...’ın 04.05.2009 tarihinde yolcu olduğu minibüsün kaza yapması sonucu vefat ettiğini, sürücünün 1. derecede kusurlu olduğunu, müvekkillerin çocuklarının desteğinden mahrum kaldıklarını, aracın davalı şirket tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olduğunu, davalı şirketin kısmi ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve def”in masrafları için 3.000 TL’nın, ıslahla toplam 25.417,22 TL’nın temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kaza yapan aracın müvekkil şirket nezdinde zorunlu mali mesuliyet poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, müvekkilinin anne... için 1,322,41 TL baba ... için 1,151,88 TL destekten yoksunluk tazminatı ödediğini, olayda ...’un da kusurunun olduğunu, sorumluluklarının karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk sigortası ve zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası teminatları üstünde kalan kısmı ile sınırlı olduğunu, anılan sigortalar yapılmadığından davanın Güvence Hesabına ihbarının gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm olayında davacıların çocuğu ...’un % 25, sigortalı araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğu, kusur oranına göre baba için 11.513,42 TL ve anne için 13.467,70 TL destek alacağının bulunduğu, kısmi ödemenin tazminattan mahsup edildiği gerekçesiyle anne ve baba için toplam 22.507,12 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 2.910 TL cenaze masrafının 19.06.2009 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline ilişkindir.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17. maddesi şehirlerarası ve uluslararası yolcu taşımacılarının, kalkış noktasından varış noktasına kadar meydana gelecek kazalar sonucu yolcunun ölümü ve yaralanmasından dolayı sorumlu olacağını, 18. maddesi ise bu zararların teminat altına alınması için Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının yaptırılması gerektiğini hüküm altına almıştır. Ayrıca bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 64. maddesi gereği yolcu taşımacılığı yapan taşıyıcıların Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunduğu belirtilmiştir. Bu durumda taşımacılık yapılan aracın hem Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası, hem Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, hem de Karayolu Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası yaptırmasının zorunlu olduğunun kabulü gerekir. Davaya konu aracın davalı Aviva Sigorta A.Ş. nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasını yaptırdığı, ancak Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ile Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasını yaptırmadığı anlaşılmıştır.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 19/3. maddesi “meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Bu sorumluluk sigortası ile karşılanmayan zararlar için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre yapılması zorunlu olan mali sorumluluk sigortasına müracaat edilir.” hükmünü haizdir.

Buna göre, kaza sonucu meydana gelecek zararlar öncelikle Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasından karşılanmalı, sigorta limiti üstünde olup da karşılanmayan zararlar var ise Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortayı tarafından ödenmelidir. Ancak, kaza yapan aracın Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası bulunmadığından Güvence Hesabı Sorumluluğu ortaya çıkmaktadır. Güvence Hesabı Yönetmeliğinin 9/1-b maddesine göre güvence hesabına rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dahilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar için başvurulabilir. Bu durumda meydana gelen zarar öncelikle Güvence Hesabından karşılanmalı, Güvence Hesabının teminat limiti dışında kalan zararlar için ise Zorunlu mali Sorumluluk Sigortasına müracaat edilmelidir. Bu itibarla, mahkemece verilen kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15997, Karar No: 2020/1016, Tarih: 09.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15997 E.  ,  2020/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacıların dayandığı 09.02.1935 tarih ve 1095 sıra numaralı tapu kaydından tedavül eden 09.11.1968 tarih ve 34 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğunun belirlenmesine göre sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak, dava konusu 3351 sayılı parsele uyduğu belirlenen ve davacıların murisi ... oğlu ... adına kayıtlı bulunan tapu kaydında miktar bulunmadığı, taşınmazın zeminde Marmara Denizine sınır olduğu, tapu kaydının..., yol, ..., Tahir hudutlarıyla taşınmazın üç hududunu çevrelemekte ise de bir hududunun açıkta kaldığı, miktarı olmayan ve sınırları değişebilir nitelikteki tapu kaydına dayanılarak, kıyı kenar çizgisi yönünden araştırma yapılmadan karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1996/5-1997/3 sayılı ve 28.11.1997 sayılı içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait bulunduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin mahkemece saptanması gerektiği göz önünde bulundurularak buna uygun araştırma ve inceleme yapılması, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 3351 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39314, Karar No: 2017/3333, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39314 E.  ,  2017/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3085, Karar No: 2012/10435, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3085 E.  ,  2012/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesine dair.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 04. Eylül 2006 tarihli ve 5385 sayılı raporu ile inceleme konusu senedin rakam ile, miktar bölümünün baş tarafında yer alan (1) rakamının kendisinden sonra gelen (500.000.000 ) miktar rakamlarından mürekkep renk tonu, kalem ucu kalibresi, ebat, konum, fulaj izi bakımlarından farklı olup dolayısı ile senet miktarının evvelce rakam ile (500.000.000) olarak yazılmış iken bilahare baş tarafına farklı evsafta bir kalem ile (1) rakamının ilave edilmesi ve evvelce boş bırakılan yazı ile miktar hanesine de bir defada bir milyar beş yüz milyon yazılarının yazılması sureti ile senet miktarının mevcut duruma dönüştürülmüş olduğunun belirtilmesine karşın aldatma kabiliyeti yönünden bir değerlendirmeye yer verilmemesine göre, suça konu belgenin aslı getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığı tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanık hakkında bozmaya uyulmasına karar verildiği halde; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti için katılanın zararının giderilip giderilmediği araştırılmadan ve katılana sorulmadan zararın giderilmediği gerekçesiyle ve eksik soruşturmayla 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9004, Karar No: 2019/4007, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9004 E.  ,  2019/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1)6831 sayılı Kanun'un 91. maddesine muhalefetten sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanılmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülerek sanığa fazla ceza tayini,

2)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir. Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 2, 3, 4, ve 5. fıkralarının çıkarılarak yerine "Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi uyarınca sanığın cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ağaç kesme eylemini motorlu testere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 3 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim sebebi olarak kabul edildiğinden cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/1-2. maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20.00 TL adli para cezasına çevrilerek, sanığın 60.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına", ibarelerinin yazılması ve hükümden "750,00 TL nispi" ibaresinin çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7421, Karar No: 2013/19017, Tarih: 03.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/7421 E.  ,  2013/19017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.