muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19481, Karar No: 2018/6239, Tarih: 31.05.2018

17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife

düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu yasa değişiklikleri, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içermektedir.Dosyanın incelenmesinde; 2014/01. dönem 62.486,03 TL ve 2014/02. dönem 24.925,90 TL faturalardan borcu olmadığının tespitinin talep edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna eksik tüketimden kaynaklanan 2014/01. dönem fatura bedelinin 45.793,74 TL, normal tüketim faturasından kaynaklanan 2014/02. dönem fatura bedelinin 21.882,24 TL olarak tespit edildiği, fatura miktarları hesaplanırken iletim, dağıtım vb bedellerin dahil edilmediği, böylelikle toplam iki fatura bedelinin 67.675,98 TL, davacının borçlu olmadığı miktarın ise 19.735,95 TL belirlendiği, mahkemece verilen hükümde ise borçlu olunan miktar ile borçlu olmadığı miktarın birbirinin yerine yanlış yazıldığı görülmektedir.

O halde mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedellerle ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi, daha sonra davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın ayrı ayrı tespit edilerek hükümde doğru olarak gösterilmesi gerekirken; yazılı şekilde borçlu olunan miktar ile borçlu olmadığı miktarın birbirinin yerine yazılarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17257, Karar No: 2018/24319, Tarih: 13.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17257 E.  ,  2018/24319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sitede 01.06.2010 tarihinde güvenlikçi olarak işe başladığını, 25.03.2014 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz çalıştığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddia ettiği tarihte değil, 01.08.2012 tarihinde işe başladığını, iş ahlakı ile bağdaşmayan hal ve hareketlerde bulunduğundan 01.02.2014 tarihinde işine son verildiğini, davacıya her türlü hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının başka bir yerde çalıştığını, beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Bu hak açıklamada bulunma hakkını ve dolayısı ile delil bildirme ve bildirilen delillerin toplanmasını ve değerlendirilmesini kapsar. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Somut uyuşmazlıkta, 05.02.2015 tarihli oturumda Mahkemece davalı vekiline tanıklarının masrafını yatırması için yokluğunda süre verildiği, davalı vekilinin 05.02.2015 tarihli oturuma mazeret bildirdiği, ancak mazeretin kabulü ya da reddi konusunda ara karar oluşturulmadığı ve daha sonraki celselerde de davalı tanıkları dinlenmeden 12.05.2015 tarihli oturumda tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verildiği, bu şekilde davalı tanıkları dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmakla, bu nedenle kararın sair hususlar incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5914, Karar No: 2019/3984, Tarih: 26.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5914 E.  ,  2019/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 5293 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 20.699,00 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 17.367,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dairemizin 18/12/2015 tarih 2015/34572 esas, 2015/37215 karar sayılı ilamı ile "....Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı) Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla Dairemizin bozma ilamına uyulması da taraflar açısından kazanılmış hak teşkil etmez. Dava konusu olayda Dairemiz bozma ilamına uyulmasına rağmen yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken ....'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş; mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle birlikte bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın niteliğine göre görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yargı yolu caiz olmadığından davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1123, Karar No: 2009/3749, Tarih: 26.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1123 E.  ,  2009/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 167 ada 3 parsel sayılı taşınmazın konumunun Kıyı Kanunu ve yönetmeliği ile Anayasaya aykırı olup, dairece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin araziye uygulanması gerektiğini ileri sürerek, kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı, davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, uzman bilirkişiler tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın 135.01 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi aporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın ilk tesisinin kadastro ile 28.04.1981’de oluştuğu, davanın ise 07.04.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü, devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.02.2009 tarihinde kabul edilip, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” ve 3.maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin “bu kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.04.1981 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, karardan sonra yürürlüğe giren yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi bakımından karar bozulmalıdır.

Davalının, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2715, Karar No: 2022/4634, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2715 E.  ,  2022/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Yerköy ... Lisesinde öğrenci iken 2013 yılı eğitim öğretim stajını ... İlköğretim Okulunda yaptığını ancak 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince ödenmesi gereken staj ücretinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 900 TL staj ücretinin bankalarca uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince staj ücreti ödenmesine ilişkin koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 3308 sayılı Kanunun 25. maddesinde "işletmelerde" staj gören öğrencilerin ücret alacakları hususunun düzenlendiği ancak davacının stajını yaptığı okulun "işletme" kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının stajını yaptığı okulun milli eğitime bağlı okulun ana sınıfı olduğu, davacının stajını gerek kendi öğretmenleri ve gerekse milli eğitime bağlı diğer öğretmenler gözetiminde yaptığı, bu nedenle de ücrete hak kazanamayacağı, ayrıca idarenin öğrencilerin mağduriyet yaşamaması için iyi niyetle stajlarını kendi okulunda tamamlamalarını sağlamasına rağmen staj sırasında ücret istemeyen öğrencilerin mezun olduktan sonra staj ücreti talebiyle dava açmalarının TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu’nda, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki

tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının 2013 yılı eğitim-öğretim dönemine ilişkin olarak davalı idareye bağlı okulda mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/730, Karar No: 2015/4388, Tarih: 18.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/730 E.  ,  2015/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Ummuhan Sakarya ve müşterekleri aralarındaki Tapu iptali ve tescil davasının reddine dair. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 31.10.2013 gün ve 116/131 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mirasbırakanlar ... ve ... tarafından 154 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 48 yıl önce zeytin ağaçları dikildiğini, 8 yıl önce de vekil edenleri tarafından 4000m2 lik bölüme zeyin ağaçları dikilerek yetiştirildiğini, . Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/249 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu ileri sürerek taşınmazlar üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, zeytin ağaçlarının 80-100 yaşlarında olup, davacılar veya mirasbırakanları tarafından dikilmelerinin mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuş, davalılar ..., ..., .... ve ... davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir. Diğer davalılar ise bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece; ... 154 ada 3 nolu parsel üzerinde bulunan 90 adet 60-70 yaşlarındaki zeytin ağaçlarının davacıların murisleri ... ve ... tarafından yine aynı parsel üzerinde bulunan 70 adet 8-9 yaşlarında zeytin ağaçlarının davacılar tarafından dikildiklerinin tespitine, karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın temyizi harç, yargılama gideri ve yargılama giderinden sayılan avukatlık ücretine yöneliktir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 326/1.maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Kanunda yazılı hallerden birisi hiç şüphesiz Yasanın 312/2. maddesidir. Bu madde hükmüne göre davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderinden sorumlu değildir. Hemen belirtmek gerekir ki, anılan maddenin uygulanabilirliği bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.

Somut olayda davalı tarafın davanın açılmasına sebebiyet vermediği kabul edilse bile, görülen davayı kabul etmedikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı tarafın davanın açılmasına sebebiyet vermediği kabul edilse bile, görülen davayı kabul etmedikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece dava konusu taşınmazda davacının da paydaş olduğu davanın konusunun (müddeabihin) davalılar payına isabet eden muhdesat değeri olduğu dikkate alınarak, hesaplanacak bu bedel üzerinden yargılama sonunda hükmedilecek nisbi orandaki karar ve ilam harcının aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına, aynı şekilde HMK nun 326/2.mad. uyarınca yargılama giderinin davalıdan tahsiline, yine yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı taraf yararına nisbi tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, anılan gerekçelerle karar ve ilam harcı ile yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hüküm kısmındaki harç, avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin bölümü yönünden usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 657,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.