muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10747, Karar No: 2017/6571, Tarih: 04.05.2017

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve ....06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ...., geçici .... ile .... maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

...- Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13030, Karar No: 2012/14649, Tarih: 22.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13030 E.  ,  2012/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2011 gün ve 2010/658 E – 2011/36 K sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2011 gün ve 2010/658 E – 2011/36 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3761, Karar No: 2017/8513, Tarih: 21.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3761 E.  ,  2017/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Elektrik Üretim Anonim Şirketi aleyhine 12/11/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 18/08/2016'da tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 05/09/2016'da kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında, burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18405, Karar No: 2022/10887, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18405 E.  ,  2022/10887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, HAGB, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, fındık tarlasının alt kısmında 2 adet kayın ağacının kesildiğinin, mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunda suça konu dip köklerin işgal ve faydalanmanın devam ettiği fındıklığa uzaklığının yaklaşık 20 metre olduğunun belirtildiği, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında ağaç kesmediğini, ağaç kesilen yerle bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği ve dosya muhteviyatında başkaca bilgi ve görgüye dayalı tanık beyanı da olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14201, Karar No: 2017/904, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14201 E.  ,  2017/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Tüketici ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşme konusu ürünün ayıplı olması nedeniyle sözleşmeden dönme ve ürün bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

... 3. Tüketici Mahkemesince, taraflar arasında alım satım sözleşmesine konu bir adet şişme havuz, bir adet fan, iki adet Water Roller ve iki adet fanın, özel tüketim için talep edildiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, ürünün tüketici tarafından kullanıma uygun olmadığı, ürünün ticari amaçlı olduğu, Kanunda belirlendiği şekilde tüketici işlemi bulunmadığı, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi değil, genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince ise davalının satıcı, davacının ise gerçek kişi olup, satın alınan ürünlerinde ticari amaçlı olup olmadıklarına dair herhangi bir talimat olmadığı, davacının olaya konu edilen şişme havuzda iki kişi tarafından kullanılması hususunun davaya ticari amaç katmadığı, davacının bunu ticari amaçla kullanmayacağı, kullandığına dair iddia bulunmadığı hatta kullanmadığından dolayı tüketici mahkemesine başvurduğu, sadece havuzun büyük olmasının iki kişi tarafından kullanılmasının gerçek kişi tarafından havuzun satın alınmasına engel hal teşkil etmediği, ürünün ticari amaçla satın alındığı hususunun dosyada kanıtlanamadığı görüldüğünden karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanunun 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

6502 sayılı Kanunun 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirketten 10/03/2014 tarihli sözleşme ile bir adet birinci kalite şişme havuz ve bir adet fan ile iki adet birinci kalite Water Roller ve iki adet fan satın aldığını, sözleşme gereği davacı satış peşinatı olan 1.500 Euro'yu 11/03/2014 tarihinde havale ile ödediğini, sözleşme konusu ürünün 19/06/2014 tarihinde davacıya teslim edildiğini, sözleşme gereği ürün bedeli bakiyesi olan 7.787.-TL'nin de ürünlerin teslim alındığı 19/06/2014 tarihinde davalı şirkete ödendiğini, ürün bedelinin ödenmesi sonrası davalı şirketçe ürün teslimine dair 19/06/2014 tarihli sevk irsaliyesi düzenlenerek aynı tarihte toplam 12.900,00.-TL tutarlı iki adet kapalı fatura kesilerek davacıya verildiğini, sözleşmeye konu havuzun Çeşme Ilıca adresinde "şişmemiş halde, aparatları ile birlikte kapalı kutu içinde" teslim alındığını, ürünün ertesi gün davacı tarafından kullanılmak üzere şişirildikten bir süre sonra ürünün patlak ve yarık nedeniyle defolu olduğunun görüldüğünü, mevcut hali ile kullanımının mümkün olmadığının anlaşıldığını, bu durumun davacı tarafından telefonla davalı şirkete bildirildiğini, ürünün iade alınarak satış bedelinin iadesinin talep edildiğini, ancak davalı şirket yetkilisinin talebi kabul etmediğini, bunun üzerine davalı şirkete İzmir 16. Noterliğinin 12754 yevmiye sayılı ve 01/07/2014 tarihli sözleşmeden dönüldüğüne ve ayıplı mal bedelinin iadesine dair bildirim yapıldığını, davalı şirketin verdiği cevapta müvekkilinin tacir olduğunu, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını iddia ettiğini, ancak iddianın aksine müvekkilinin tacir olmadığını, ürünün özel olarak satın alındığını, deniz kenarında biletli olarak kullandırılmasının söz konusu olmadığını, belirtilen nedenlerle sözleşmeden dönme neticesi sözleşmeye konu ayıplı ürünlerin davalı şirket tarafından iade alınmasını, 12.900,00.-TL'nin 02/07/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamından ... 3. Tüketici Mahkmesince bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, satım sözleşmesine konu şişme havuz üzerinde inceleme yapıldığı, bilirkişinin raporunda ürünün, kişisel kullanım için tasarlanmadığı, çocuklar için eğlence aktiviteleri amacıyla tasarlanmış bir ürün olduğu, oyun parkı niteliğinde olduğu, ticari amaçlı bir ürün olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından ... 3. Tüketici Mahkmesince bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, satım sözleşmesine konu şişme havuz üzerinde inceleme yapıldığı, bilirkişinin raporunda ürünün, kişisel kullanım için tasarlanmadığı, çocuklar için eğlence aktiviteleri amacıyla tasarlanmış bir ürün olduğu, oyun parkı niteliğinde olduğu, ticari amaçlı bir ürün olduğu belirtilmiştir.

Bir işlemin tüketici işlemi olduğu veya bir kişinin tüketici olup olmadığını belirleyen şeyin, sözleşmeye konu ürünün niteliği değil, sözleşmede ticari ve mesleki amaçla hareket edilip edilmediğidir. Ürünün ticari amaçla üretilmesi tek başına ürünü alan kişilerin de ticari amaçla hareket ettiğini göstermeye yeterli değildir. Davacının gerçek kişi olup, ürünü kendi konutunda kişisel ihtiyaçları için aldığını ileri sürdüğüne ve davacının mesleki ve ticari amaçla hareket ettiğini gösteren bir delil de sunulmadığına göre, davacının tüketici,davalının da ticari veya mesleki amaçla hareket eden ticari şirket olmasına ve aralarındadaki satım sözleşmesinin de tüketiici işlemi niteliğinde bulunmasına göre uyuşmazlığın tüketici mahkemesindee görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10236, Karar No: 2022/12906, Tarih: 07.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10236 E.  ,  2022/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 28.09.2021 yerine 27.10.2020 yazılmış olmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlular aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlular aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlular aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 11.05.2022 tarih ve 2021/3641 E. - 2022/1195 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 11.05.2022 tarih ve 2021/3641 E. - 2022/1195 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 7. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 28.09.2021 tarih ve 2021/627 E. - 2021/814 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin para cezasına ilişkin 2. satırında yer alan “% 10’u olan 56.000,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9405, Karar No: 2023/11256, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9405 E.  ,  2023/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/393 E., 2023/523 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/97 E., 2022/356 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların miras bırakanı ...'nın davalıya ait işyerinde çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 1988 ve bitiş tarihinin 1996 tarihi olarak tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; 1990 yılından sonra böyle bir ihale alıp faaliyetinin sözkonusu olmadığını, limana işçi lazım olduğunda, Toprak Mahsulleri Ofisinden talep edildiğini, kaç işçi lazım ise sigortasını yaptırıp limana götürdüklerini, Liman Gümrüklü saha olduğu için sigortasız işçinin limana alınmadığını, limanda sürekli iş olmadığını, gerektiğinde talep edildiğini, 3 veya 5 günlük işler olduğunu ve o nedenle sürekli işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarının tetkiki ile davacının tespit talep ettiği dönemde davalı işveren nezdinde sigortalı çalışmasının bulunmadığının görüldüğünü, işyeri ve işe giriş bildirgelerine göre tutulmakta olan Kurum kayıtlarının aksinin ancak aynı değerde yazılı delillerle ispatının mümkün olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fer'i müdahil Kurum cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarının tetkiki ile davacının tespit talep ettiği dönemde davalı işveren nezdinde sigortalı çalışmasının bulunmadığının görüldüğünü, işyeri ve işe giriş bildirgelerine göre tutulmakta olan Kurum kayıtlarının aksinin ancak aynı değerde yazılı delillerle ispatının mümkün olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan bilgi ve belgeler doğrultusunda; davalı adına kayıtlı 54802 033 no.lu (yükleme boşaltma istifleme) iş yerinin 04.06.1988 tarihinde ..., 31.12.1989 tarihinde ..., davalı adına iki iş yeri kaydı daha olduğu birinin 1987-1988, diğerinin 1990 yılı Ocak ayında faal kanun kapsamında olduğu görülmüş SGK ile yeniden yazışma ile 54802 no.lu iş yerinin 1988 yılı bordrosunda isimleri geçenlerin kimlikleri istenmiş 02.06.2021 tarihli SGK cevabı ile bildirilen bir kısım tanıklar dinlenmiştir. Dinlenen bordro tanıkları ve gelen belgeler kapsamında, TMO'nin yükleme indirme bindirme istifleme işi nedeni ile davalının, dava dışı ... Ltd. Şti, ... isimli iş yerlerinin taşeron firma olduğu, davalının iş bu işi belli bir dönem TMO nun alt işvereni olarak yaptığı, ..., ..., ..., ... 'deki davalı yanında çalışmalarının 01.12.1988-01.05.1989 ve 03.08.1989-31.05.1990 tarihlerinde olması daha sonra tanıkların ... adına iş yerinde çalışma bildirimi olması, ve taşeronun değiştiği yönünde beyanları, iş bu davanın da sadece ...'a karşı açılması esas alındığında ve bu tanıkların davacılar murisinin çalışmasına ilişkin beyanları esas alındığında davacılar murisi ...'nın tanıkların da bildiriminin olduğu 01.12.1988-01.05.1989 ve 03.08.1989-31.05.1990 tarihleri arasında davalı ... adına kayıtlı 54802 sicil nolu iş yerinde aralıksız kesintisiz çalıştığının ispat edildiği, fazla istemin ispat edilemediği, (kısa hükümde sehven davacılar murisi ibaresi yerine davacının ifadesi kullanıldığı ) yine 1984'ten sonra 18 yaş öncesi sigortalılık kabul olmadığından 506 sayılı Kanun 60/G maddesi gereği davacılar murisi ...'nın sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşının ikmali olan 01.01.1989 olduğunun tespitine, öncesinin prim gün sayısına dahil edilmesine karar verilmekle; davanın kısmen kabulüne, davacının 01.12.1988-01.05.1989 ve 03.08.1989-31.05.1990 tarihleri arasında davalı ... adına kayıtlı 54802 sicil nolu iş yerinde aralıksız kesintisiz çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine, 506 sayılı Kanun 60/G maddesi gereğince sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşının ikmali olan 01.01.1989 olduğunun tespitine, öncesinin prim gün sayısına dahil edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri