muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2576, Karar No: 2019/9491, Tarih: 23.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2576 E.  ,  2019/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Alanya 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Alanya 1. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar verilmiş olup, davalı vekili tarafından ek karara yönelik istinaf yoluna başvurulması sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar verilmiş olup, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5442, Karar No: 2012/5776, Tarih: 27.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/5442 E.  ,  2012/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ortak girişimi oluşturan davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32/2. Maddesi uyarınca “ücret ve bu nitelikteki işçi istihkakları kural olarak işyerinde veya özel olarak açılan bir banka hesabına yatırılır. Ücret ve bu nitelikteki istihkaklar işyerinde imzalı bordro karşılığı ödenmelidir. Banka hesabına yatırılması halinde ise bordronun imzalanması gerekmez. Fazla mesai ücreti de işyerinde imzalı bordro veya açılmış ise banka hesabına ödenebilir. Bu tür bir ödemede fazla mesai kayda dayanmadığı takdirde bordro veya banka yolu ile ödenen ayların hesap dışı bırakılması gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı işverenler davacının banka hesabına Eylül 2009 ayı bordrosu ile fazla mesai ücreti ödediğini savunmuş ve banka hesap ekstrelerine dayanmıştır. Bu ödemenin fazla mesai ücreti olup olmadığı, fazla mesai ücreti ise hangi aylara ait olduğu, sözkonusu ayların hesap dışı bırakılıp bırakılmayacağı veya mahsubunun gerekip gerekmeyeceği incelenmeden eksik inceleme ile fazla mesai ücret alacağının kabulü hatalıdır

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14252, Karar No: 2017/12225, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14252 E.  ,  2017/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6796, Karar No: 2020/6227, Tarih: 10.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/6796 E.  ,  2020/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdur ...'in aşamalarda suça konu olaya ilişkin "sanık, eline aldığı küçük bir bıçakla "seni öldüreceğim, sinkaf edeceğim" dedi ve bıçakla beni kolumdan yaraladı" şeklinde beyanda bulunması, bu beyanın tanık ...'in anlatımı ile de uyumlu olması ve sanığın tehdit sözlerini söyleyerek mağdur ...'i yaralamış olması karşısında; eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18277, Karar No: 2013/2067, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18277 E.  ,  2013/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önleme, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evresini ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9418, Karar No: 2018/4558, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9418 E.  ,  2018/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen İİK'nın 331. maddesinde düzenlenen “Alacaklısını Zarara Uğratmak İçin Mevcudu Eksiltmek” suçunun oluşabilmesi için haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltmesi ve icra takibinin kesinleşmesi gerektiği cihetle; Erzurum 5. İcra Müdürlüğünün 2013/15 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itiraza karşı açılan itirazın iptali davasının 04.05.2015 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle şikayet tarihi olan 13.03.2014 günü itibariyle kesinleşmiş bir alacak bulunmadığı için suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''24.09.2013'' yerine ''2014'' olarak gösterilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''24.09.2013'' yerine ''2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafi ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13000, Karar No: 2011/1169, Tarih: 02.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/13000 E.  ,  2011/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... ile tanıklar ... ve ...’ın beyanları, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.07.2004 tarihli raporu ile dosyadaki diğer tıbbi belgelere göre katılanın batına ve toraksa nafiz olacak şekilde yaralanması, darbe sayısı, darbelerin şiddeti, her bir yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olması ve dosya kapsamı itibariyle eylemin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan, delillerin ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi için dosyanın görevsizlik kararı verilerek Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/818, Karar No: 2018/1882, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/818 E.  ,  2018/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davad..... Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

.Mahkemesince kısıtlı adayının ...... ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... kısıtlı adayının açık adresinin tespit edilmediği, tespit edilecek Elazığ adresine göre yetkili mahkemenin değişebileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

...... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre dava tarihinde kısıtlı adayının ........ Karabağlar/İZMİR” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığı.....Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince....Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1241, Karar No: 2018/6947, Tarih: 02.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1241 E.  ,  2018/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 30.04.2008-06.12.2013 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına 24.12.2012-31.01.2013 arası 38 gün, 05.12.2013- 11.12.2013 arası 7 gün bildirim yapıldığı, ihtilaflı dönemde başkaca bildirimin olmadığı, davalı işverenin cevap dilekçesinde davacının mevsimlik işçi olarak ve ihtiyaç oldukça çağrılmak suretiyle çalıştığını savunduğu, davacı otelin 24 yataklı olduğunu bildirdiği, davalı işveren ise 12 yataklı olduğunu savunduğu, ilgili emniyet tutanağına göre davalıya ait otel işletmesinin yaz kış açık olduğu, davacının sunduğu 2008 ila 2013 yıllarına ait bir kısım sipariş formu, irsaliye faturaları, havuz kontrol formu başlıklı davalı işverenliğe ait davacının imzaladığı belgelerin bulunduğu, 24.12.2012 ve 05.12.2013 tarihlerinde davalı işyerinde davalı kurum tarafından denetimlerin yapıldığı anlaşılmakta ise de ilgili denetim raporlarının istenmediği, komşu işyeri tanığı nın dinlenip davacının çalışmalarını doğruladığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacının davalı işyerindeki çalışmasının sezonluk bir çalışma mı yoksa yıl boyunca devam eden sürekli bir çalışma mı olduğunu tespit etmek, bunun için davalı işverenden davacı ile yapılmış hizmet sözleşmeleri gibi her türlü kayıt ve belgeyi istemek, davalı kurumun davalı işyerine ilişkin ihtilaflı dönemdeki tüm müfettiş raporlarını ekleri ile birlikte istemek, davalı işyerinin elektrik ve su tüketimine ilişkin kayıtları ilgili yerlerden isteyip incelemek, ilgili otelin kayıtlarını inceleyerek hangi tarihlerde müşteri kabul ettiğini tespit etmek, yine davalı işyerinde keşif yaparak işyerinin büyüklüğünü, kapsam ve kapasitesini, müşterilerine hizmet verme şeklini, faaliyette olduğu dönemi somutlaştırarak davalı işyerinin yıl boyu çalışıp çalışmadığını tespit etmek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6202, Karar No: 2019/5626, Tarih: 25.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6202 E.  ,  2019/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 2011 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin 13.08.2012 tarihli yazının 28/08/2012 tarihinde işyerinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen ... Özel Sağ. Ltd. Şti tarafından düzenlenen 30/08/2011 tarihli 9720 TL tutarında 2 adet ait faturanın ibraz edilmediği somut olayda; sanığın, söz konusu faturaları bulamadığını ancak vergilerini ödediğini savunması, faturaların yasal deftere kaydedildiği, sanığın da bunu kabul ettiği, ibraz edilmeyen faturaların varlığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; defter ve belgelerin ibrazından kaçınılması durumunda süreklilik gösteren dairemiz kararları ve CGK'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı cihetle Vergi Usul Kanununun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin anlaşılmasına göre sanığın sübut bulan defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22318, Karar No: 2021/7895, Tarih: 01.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/22318 E.  ,  2021/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-Volkan Ciğerli

Taraflar arasındaki taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 08/02/2021 tarihli ve 2020/3675 esas, 2021/501 karar sayılı ilamında; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, “dosyanın incelenmesinde; toplanan delillere ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yangının mangal ateşinden çıkan kıvılcımların zeminde bulunan ölü ve diri örtüyü tutuşturması sonucu çıktığı ve küçük ölçekte olduğu, yanan alanın bozuk diğer yapraklılar orman meşceresi olarak belirlendiği, yangın sırasında dikili kabuklu gövde hacminde yapraklı ağaçların dış kabuk kısmının yandığı, öz odun kısmının ise az zarar gördüğü idare tarafından satılabilir durumda olduğu, zarar gören bu ağaçlardan elde edilecek muhtelif orman emvalinin %10 değer kaybettiği, buna göre hesaplanan ağaç zararının 120,10 TL olduğu, davaya konu yangında fidan zayiatı ve verim gücünde azalma bulunmadığı, biyolojik dengenin bozulmadığının tespit edildiği; ceza davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yine ağaç vasıflı ve yapacak ve yakacak odun kullanımlı pırnal meşe emvalinin dış kabuk kısmının yandığı, öz odunun orman işletmesi tarafından değerlendirilebileceği, bu nedenle orman işletmesinin gerçek zararının emval değerinin %10’una tekabül eden 120,10 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece orman örtüsünün tahrip olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazminat kapsamına dahil edilmesinin doğru olmadığı, mahkemece ağaçlandırma giderine ilişkin talebin reddi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlandırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 914,37 TL yangın söndürme masrafı ve 120,10 TL ağaç zayiatı bedeli olmak üzere toplam 1.034,47 TL'nin 23/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 914,37 TL yangın söndürme masrafı ve 120,10 TL ağaç zayiatı bedeli olmak üzere toplam 1.034,47 TL'nin 23/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.