muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6794, Karar No: 2006/9164, Tarih: 14.11.2006

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “... sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” denilmiş, askeri okula girerken verilen ve ... 2. Noterliğince 15.08.2003 tarihinde 13057 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından imzalanan yüklenme senedinde ise “Silâhlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesi tarihine kadar M.S.B’lığınca zimmetime tazminat olarak tahakkuk ettirilecek tazminatı (yiyecek, yemek pişirme ve su masrafları, giyim-kuşam, öğrenci aylıkları, kitap ve kırtasiye, ..., diploma, sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, ilaç ve tedavi giderleri, barındırma, aydınlatma, ısıtma, temizlik, yakıt, yatı masrafı ve benzeri masraflar ile Askeri Lise hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimi, atış, personel ve amortisman giderleri) olan 30.711.290.000 TL’yi geçmemek üzere sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte ...ödeyeceğimi şimdiden kabul eder, yüklenirim.” şeklinde taahhüt verilmiştir. Bu düzenlemeler karşısında askeri okulda öğrenim gören öğrencinin okulda bulunduğu dönemlere ilişkin gerçek harcamaları gösterir masraf çizelgeleri temin edilip bu çizelgeler dikkate alınarak bilirkişiden rapor alınması gerekirken, güncellenmiş masrafları esas alarak bunlara da davalının oğlunun okulda bulunduğu güne göre oranlama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; davacı vekili dava dilekçesinde öğrenci adına yapılan masraflar için sarf tarihinden itibaren faiz istemiştir. Yukarıda belirtildiği gibi, davalılar askeri okulda öğrenim gören öğrencinin okuldan uzaklaştırılması halinde adına yapılan masrafların sarf tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödeyeceklerini kabul ettiklerine göre, tespit edilen masrafların sarf tarihinden-Yargıtay uygulamalarına göre eğitim dönemi sonundan itibaren- faizinin de hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, bu konuda bir hüküm tesis edilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, davalının oğlunun askeri okulda eğitim gördüğü döneme ait gerçek harcamaları gösterir masraf çizelgesi temin edilerek yeniden bilirkişiden bu çizelgenin esas alındığı ve sarf tarihinden itibaren faizinin de hesaplandığı rapor alınmalı, raporun doğruluğu denetlendikten sonra bu doğrultuda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2084, Karar No: 2022/5109, Tarih: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2084 E.  ,  2022/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2009 takvim yılı yönünden 25.01.2010, 2010 takvim yılı yönünden 25.02.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge kullanma” suçunun Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13339, Karar No: 2012/15255, Tarih: 06.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13339 E.  ,  2012/15255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar düzenlemesi nedeniyle mülkiyet hakkında meydana gelen kısıtlılıktan kaynaklanan zararın tazmini davasında; davanın reddine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş, hüküm Dairemizin 26.09.2011 gün ve 2011/4747-14731 sayılı kararı ile onanmış ise de;

Dairemizde görüşülüp yazılan karar yerine, başka bir kararın yazılması nedeniyle bu hususun düzeltilmesi mahkemece ve davacılar tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş; davacılar, ayrıca mahkeme kararının da bozulmasını talep etmiş olmakla; maddi yazım hatasına ilişkin belirtilen hususun düzeltilmesi yönünden Dairemizin yukarıda gün ve sayıları yazılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

- K A R A R -

Dava, imar düzenlemesi nedeniyle mülkiyet hakkında meydana gelen kısıtlılıktan kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının; 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı Hukuk Genel Kurulu kararı gereğince, 1989 yılından bu yana imar planında temel eğitim alanı olarak ayrılan taşınmazın yer bedelini isteme hakkı mevcut ise de; davacının talebi zemine ilişkin değildir.

Taşınmazda, imar uygulaması sonucu mülkiyet hakkında meydana gelen kısıtlılıktan kaynaklanan zararın tazmini, idari yargıda tam yargı davası olarak istenebilir.

Bu durumda; idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10488, Karar No: 2013/9011, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10488 E.  ,  2013/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/3485, Karar No: 2020/1935, Tarih: 24.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3485 E.  ,  2020/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, elektrik kayıp-kaçak alacak istemine ilişkin olup, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin yetkisizlik kararını onama ilamı bulunmaktadır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23608, Karar No: 2019/21144, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23608 E.  ,  2019/21144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Mahkemece, iş sözleşmesinin davacının görevini yapmamakta ısrar etmesi nedeniyle haklı olarak sonlandırıldığı kabul edilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Öncelikle,fesih bildiriminde daha önce de davacının bir çok kez sözlü ve yazılı ihtar aldığından bahsedilmiş olup dosyada davacı hakkında tutulan tutanakların 09.06.2012-04.11.2014 tarihleri arasında olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 26.maddesine göre derhal fesih hakkının 6 işgünü herhalde 1 yıl içinde kullanılması gerektiği dikkate alındığında fesihten önceki bir yıla ait eylemlerin fesih konusu yapılması için gerekli makul sürenin aşıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle 03.11.2013 tarihinden öncesine ait tutanaklar feshe konu edilemez. Belirtilen tarihten sonra ise 28.10.2014, 03.11.2014 ve 04.11.2014 tarihli eylemlerin fesih konusu yapıldığı görülmektedir.28.10.2014 tarihli tutanak ile davacının iş ile ilgili performansının aşırı derecede düştüğü, daha önce sözlü ya da yazılı olarak uyarılmasına rağmen görev tanımında yazılı görevlerini yerine getirmediği, yerine getirdiğinde ise çok geç yerine getirdiği belirtilmiş olup davacının savunma vermekten imtina ettiği belirtilmiştir. Bu tutanak soyut nitelikte olup hangi görevin nasıl yerine getirilmediği açıklanmış değildir. Davacının gerek bu tutanak öncesi gerekse bu tutanaktan sonra hakkında tutulan tutanakların tamamında savunma istendiğinde savunmasını verdiği ve tutanak tanıklarının dinletilmediği de dikkate alındığında, davacının savunma vermekten imtina ettiği de yöntemine ispatlanmış değildir.03.11.2014 tarihli tutanak ile koli-kutu stok alanının oldukça dağınık olduğunun tespit edildiği, bunun üzerine sorumlusu olan davacıya ilgili yerin temizlenmesi görevi verildiği, davacının cevaben "tamam ilgileniyorum" dediği, saat 11.00 sularında davacının izin istediği, verilen alanın tertip ve düzenini sağladıktan sonra çıkabileceği şeklinde davacıya izin verildiği, davacının bu durumu kabul ettiği ancak daha sonra talimatların yerine getirilip getirilmediği kontrol edildiğinde sadece 1 paletin yer değiştiği ve yol üzerinde 4 parça kağıt ve poşetin çöpe atıldığı, bunun dışında hiçbir şey yapılmadığının belirlendiği belirtilmiştir. Davacı ise yazılı savunmasında amirin kendisi ile husumetli olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini belirtmiştir. 04.11.2014 tarihinde ise davacının almış olduğu sağlık raporunu amiri yerine satın alma departmanı çalışanına bildirmiş olması fesih gerekçesi yapılmıştır. 03.11.2014 ve 04.11.2014 tarihlerinde feshe konu edilen olayların gerçekleştiği kabul edilse dahi belirtilen nedenler haklı fesih ağırlığında olmayıp olsa olsa fesih için geçerli neden oluşturabilir.Tüm bu hususlar dikkate alındığında, mahkemece kıdem ve ihbar tazminatının kabulü yerine reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

. 04.11.2014 tarihinde ise davacının almış olduğu sağlık raporunu amiri yerine satın alma departmanı çalışanına bildirmiş olması fesih gerekçesi yapılmıştır. 03.11.2014 ve 04.11.2014 tarihlerinde feshe konu edilen olayların gerçekleştiği kabul edilse dahi belirtilen nedenler haklı fesih ağırlığında olmayıp olsa olsa fesih için geçerli neden oluşturabilir.Tüm bu hususlar dikkate alındığında, mahkemece kıdem ve ihbar tazminatının kabulü yerine reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1411, Karar No: 2020/9485, Tarih: 08.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1411 E.  ,  2020/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın aşamalardaki savunmasında, mahkum iki mağdurla önce tartıştıklarını, mağdurların üzerine gelmesi nedeniyle mutfaktan bıçak aldığını, daha sonra infaz koruma memurlarının olaya müdahale ettiğini, sonrasını hatırlamadığını beyan etmesi, mağdurlar ve tanık beyanlarından olayın önce mahkum mağdurlar arasında başladığı, bıçakla ve tehdit içeren sözlerle mağdur mahkumları sanığın tehdit ettiği, daha sonra olaya müdahale eden mağdur infaz koruma baş memurunun sanık tarafından kafa atılarak yaralandığı ve bu esnada sanığın elinde bıçak bulunduğu halde tehdit sözlerini bütün mağdurlara karşı yenilediği anlaşıldığından, tebliğnamede silahla tehdit suçundan bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, infaz koruma baş memuru mağdur ...'nın suç tarihinde görevli olduğu, 05/05/2010 tarihli olay tutanağından anlaşılmakla görev belgesi getirtilmemiş olmasının bozmayı gerektirmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19878, Karar No: 2015/10925, Tarih: 03.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19878 E.  ,  2015/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 11/09/2014

Numarası : 2012/469-2014/486

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı iş yerinde mikser şoförü olarak çalıştığını, iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının işe mazeretsiz gelmemesi nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini ve ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yaptı ise fazla çalışma süresinin hesaplama yönetimi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.