muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3775, Karar No: 2024/8211, Tarih: 02.10.2024

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıktan ele geçirilen 1 adet cep telefonunun kişisel kullanım sınırında kaldığı ve ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği kanaatiyle, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” şeklindeki düzenleme karşısında, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sanık hakkında kurulan hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği

BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında yer alan "...BERAATİNE," ibaresinden sonra gelmek üzere “sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası

uyarınca 5.100,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden tahsili ile sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25525, Karar No: 2014/18130, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25525 E.  ,  2014/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıkla... hakkında hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile İbrahim hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Sanıklar ...'un işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte gerçekleştirmelerinden dolayı haklarında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30887, Karar No: 2016/10433, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30887 E.  ,  2016/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmamış olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanık savunmasına, mağdur anlatımına ve raporuna, tanık beyanı ile sanığın ikinci eyleminin silahla yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden silahla yaralamaya teşebbüsten hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında kamu davası açılması ve hüküm kurulmasına karşın hüküm fıkrasında sanığın ismi yerine yazım hatası ile "..." yazılması mahhallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına, olay günü mağdurun alkolün etkisi ile sanığa bıçakla saldırması üzerine araya girenler tarafından mağdurun olay yerinden uzaklaştırıldığı, kısa bir süre sonra mağdurun tekrar sanığın yanına gelerek bıçakla ikinci kez saldırması üzerine sanığın mağdurun bıçak olan elini tutarak mağdurla boğuşmaya başladığı sırada bıçağı bırakması amacıyla kolunu ısırmaya çalıştığını ancak yanlışlıkla kulağını ısırdığını savunması, bu savunma karşısında tanık ...'nun beyanının ayrıntıdan uzak olduğu anlaşılmakla; mağdur beyanı ve sanık savunması karşısında; tanık ...'in yeniden celp edilip ayrıntılı beyanı alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 25 ve 27 maddelerinde düzenlenen meşru müdafaa ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Kabule göre de, Tüm dosya kapsamı gözetildiğinde TCK'nin 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak azami oranda indirim yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de, Tüm dosya kapsamı gözetildiğinde TCK'nin 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak azami oranda indirim yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve E.2014/140 -K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321 maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9837, Karar No: 2025/2346, Tarih: 25.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/9837 E.  ,  2025/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1050 E., 2016/22 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : İade, düşme

A)Sanık ... Hakkında 2007 Takvim Yılından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, sanığın kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ve Katılan Vekilinin ve 2007 Takvim Yılından Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında 2007, 2008 ve 2009, Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 2007, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, yargılamaya devamla beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede; Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay — Esas No: 2009/967, Karar No: 2009/547, Tarih: 17.02.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/967 E.  ,  2009/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

Dava dilekçesi içeriği ile iddianın öne sürülüş biçimi, davalı tarafın savunması, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanağına yansıyan bilgi ve belgeler ile konuyu düzenleyen Başkanlar kurulu kararına göre yasa gereği inceleme görevi Yargıtay (20).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın görev yönünden (20).Hukuk Dairesi Başkanlığına SUNULMASINA,17.2.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4643, Karar No: 2008/5690, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4643 E.  ,  2008/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Aleyhine hüküm kurulan davalı ...'e dava dilekçesi kalemde imzasına tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre kararın tebliğ olunduğu "... Mah. ... ... Cad. No:... Gaziantep" adresine daha önceden usule uygun bir tebligat yapılmadığından; kararın tebliği usulsüz olup bu davalının açık adresinin tesbiti ve kararın usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi.

2-1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1421 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4212, Karar No: 2011/7833, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4212 E.  ,  2011/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin 2008/97-152-153 sayılı dosyalarında dava konusu edilen yerlerin birbirine bitişik olduğu bildirildiği halde, her bir dosyada taşınmazlar farklı yerlerde, bazıları orman içi poligonda, bazıları orman sahasında işaretlenmiştir. İncelenen memleket haritasında ise hem tarihsiz hem de renksiz (siyah-beyaz) olup, bu hali ile denetlenememektedir.

Bu nedenle temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede ait en eski memleket haritasının orjinal renkleri içerir ve tarihi de yazılmış olarak dosyaya getirtilmesi,

2) Davacıların tutunduğu ... (...) köyü Ocak 1952 tarih 112, 116 ve 220 numaralı iskan tapu kayıtlarının krokisi varsa bulunduğu yerden getirtilmesi,

3) Taşınmazların 1978 arazi kadastrosunda neden tapulama harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak orjinal kadastro paftasının ve varsa yakın komşu parsellere ait kadastro tespit tutanağı ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilip dosyasına konulduktan sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19127, Karar No: 2017/2360, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19127 E.  ,  2017/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL'nin, ıslah dilekçesi ile 116.227,41 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

TTK'nun 4.maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

./..

-2-

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1.fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK 16/1.maddesinde: "Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar." ve TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; davanın taraflar arasındaki elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklandığı ve her iki tarafın da ticari işletmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, taraflar arasında görülen davalarda görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın ticari dava olarak kabulü ile uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, öncelikle yargı yerinde ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi yoksa davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve 6100 sayılı HMK'nun 297/1-a maddesi uyarınca da kararın Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla verildiğinin hükümde gösterilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek, yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

./..

-3-

2-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2312, Karar No: 2009/10086, Tarih: 07.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2312 E.  ,  2009/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin tellaliye harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesinde; tellallık harcını, mal ve ürünlerini satan gerçek ve tüzel kişilerin ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, harcın sorumlusu ihalede malı satılan borçludur. Ancak, bu harç borçluya ait ise de, onun adına bu harcı yatıran alıcı daha sonra herhangi bir hükme gerek olmaksızın bu parayı borçludan geri alabilir.(İİK. m.12)

Öte yandan tellaliye harcı 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu gereği alındığından, 492 Sayılı Harçlar Kanununun 123/son maddesinde öngörülen istisnanın, anılan harç yönünden uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle alacaklının tellaliye harcına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2- Alacaklı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.