muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9702, Karar No: 2014/8889, Tarih: 08.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9702 E.  ,  2014/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz isteminin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, temyiz istemiyle birlikte eski hale getirme talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle, sanığın, 24.12.2013 tarihli dilekçesinin eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebini de içerdiği anlaşıldığından yerel mahkemenin 26.12.2013 gün ve 2009/325 Esas, 2013/204 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı ile İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2014 gün ve 2014/25 Değişik İş sayılı kararının hukuken geçersiz olduklarından kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yokluğunda verilen ve 07.10.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.12.2013 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz eden sanığın; gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçası da dikkate alındığında, yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile yasal süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1618, Karar No: 2012/4161, Tarih: 09.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1618 E.  ,  2012/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan babası S.F.ın 168 ada 11,186 ada 199 ve 200, 176 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarını kendisinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı oğluna ölünceye kadar bakım akdiyle devrettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil olmazsa tenkis istemiş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, tenkis isteğinin de zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, dahili davacı vekili ve tereke temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal-tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazlar ile dava dışı taşınmazların Yalova......Noterliğinin 07.01.1999 tarihli ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile miras bırakan S. F.tarafından davalıya temlik edildiği ve davaya konu taşınmazların davalı adına tescil edildikleri anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın ölünceye kadar bakım akdiyle yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, miras bırakanın tüm mal varlığına yakın bölümünü teşkil edecek nitelikteki eldeki davaya konu 5 adet taşınmazını davalıya ölünceye kadar bakım akdiyle temlik ettiği ve bu taşınmazların tapuda davalı adına tescil edildiği kayden sabittir. Ayrıca muris S.dava dışı başkaca parsellerinin de aynı akitle davalıya temlik edildiği ancak bir taşınmazın davalı adına tescil edildikten sonra 3. kişiye satıldığı, bazı taşınmazların da tapu kütüğünün beyanlar hanesinde “orman sınırları içerisinde kaldığı bildirilmiştir” yönünde şerh bulunduğu ve bu taşınmazların halen miras bırakan adına kayıtlı oldukları görülmekte, keza aynı akitle murisin eşi R.'nın da maliki olduğu dava dışı bir taşınmazdaki payını davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır. Somut bu olgu, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan S...'in taşınmazları temlikteki gerçek iradesinin bakım sözleşmesi yapmak değil, mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17661, Karar No: 2008/3679, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17661 E.  ,  2008/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Hebeler Köyü 102 ada 8 parsel sayılı 5473,33 m2.yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu yoktur.

Dairece aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/43, 2006/59, 2006/39 ve 2006/42 Esas sayılı dava dosyalarında 102 ada 7, 2, 10 ve 12 parsel sayılı taşınmazların da itirazlı olduğu ve mahkemece davanın reddi ile bu parsellerin de tespit gibi davalılar adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu parsele birlikte 102 ada 7, 2, 10 ve 12 parsel sayılı taşınmazların da Orman Yönetimi tarafından aynı nedenle davaya konu edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişiler tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte memleket haritasının kenarındaki lejant işaretlerini taşımadığı ve taşınmazların bir bütün halinde değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca, resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 18.06.2007 tarihli keşif sonucu Orman Yüksek Bilirkişiler ... ..., ... Sargıncı ve ... ... ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin 1959 ve 1981 tarihli memleket haritalarında ... renkli açıklık - ... arazisi olarak görüldüğü ve sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında parselin yeri nokta şeklinde işaretlenmiştir. Aynı bilirkişiler tarafından düzenlenen 09.11.2007 tarihli ek rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında ise, çekişmeli taşınmazın bir kısmı iğne yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda gösterilmiştir. Rapor ile ek rapor çelişkili olup bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir. O halde; mahkemece, çekişmeli parsel ile birlikte aynı nedenle dava konusu edilen aynı adada ve yakın komşu adadaki tüm parseller belirlenmeli, ... yüzölçümlü kadastro parsellerinin aynı nedenle dava konusu edilmesi nedeniyle parsel bazında yapılacak incelemeyle sonuca gidilemeyeceği gözetilerek, aynı adada ve yakın komşu adada aynı nedenle dava konusu edilen parsellerden birine ilişkin dava dosyası ... dosya olarak belirlenmeli, aynı adada ve yakın komşu adadaki tüm parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyaları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanmalı, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13 .06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro partası ölçeğine, yine kadastro partası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro partası ölçeğine, yine kadastro partası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazların etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 10/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17210, Karar No: 2014/135, Tarih: 13.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17210 E.  ,  2014/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/03/2013

Numarası : 2012/589-2013/141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette hazır beton işinde mikser operatörü olarak 2010 yılında çalışmaya başladığını,son aylık ücretinin net 1.286,00 TL olduğunu, davacının haftanın 7 günü sabah 06.30'dan akşam en erken saat 22.00'ye kadar çalıştığını, daha erken başladıklarının olduğu gibi çok zaman daha geç saatlere kadar çalıştıklarının da olduğunu, dini, milli bayramlarda ve resmi tatillerde çalıştığını, davacı ve diğer işçilere baskı ile kağıtlar imzalattırıldığını ,iş akdinin 28.06.2011 tarihinde işlerin ağır olması ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş akdinin müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek fazla mesai ve tatil ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma saatlerinin daha kısa olduğunu, kış mevsiminde ve bilhassa yağmurlu günlerde mesai yapılmadığını, daha erken saatlerde işten çıktıklarını,hafta tatilini kullandığını, davacıya 515.00 TL ödendiğini,davalı işverenin ibra edildiğini ve hiç bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davalı tarafça sunulan ücret bordolarında davacı lehine fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirildiği ve anılan bordroların davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalandığı görülmüştür.

Davacı bordrolarda gösterilenden daha fazla çalışma yaptığını yazılı delille ispatlayamamıştır.

Yapılacak iş, ücret bordrolarında fazla çalışma ücret alacağı tahakkuku olan aylar dışlanarak alacak hesaplanmalı, çıkacak miktardan ayrıca ödenen 515.00 TL mahsup edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1683, Karar No: 2016/9483, Tarih: 26.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1683 E.  ,  2016/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 19/03/2015 gün 2014/129 E. - 2015/222 K. sayılı hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak mahkemece 20/11/2015 tarihli ek kararla dosyada gider avansı bulunmadığından muhtıra dahi çıkarılamadığı, temyiz harç ve giderlerinin temyiz süresi geçtikten sonra yatırıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kararında davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı vekilinin temyiz istemi yerel mahkeme kararının 20/11/2015 gün 2014/129 E.-2015/222 K. sayılı ek kararının temyizine ilişkin olup ek karar süresinde temyiz edilmesine rağmen ek kararın temyizine ilişkin temyiz başvuru harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanunu'na göre temyiz başvuru harcının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31473, Karar No: 2018/5247, Tarih: 24.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/31473 E.  ,  2018/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı - müşteki olan şirket tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı şirket tarafından, üçüncü kişi konumunda bulunan ... Belediye Başkanlığı’na ve dolayısı ile görevi nedeniyle de davalı belediye yetkilisi ...’a, İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarnamesine karşı süresinde yapılmış olan itirazın gerçeğe aykırı olduğu ileri sürülerek, İİK'nun 89/4. maddesi gereğince tazminat talebinde bulunulduğu, mahkemece; tazminat davasının da ceza davası gibi belediye yetkilisi 3.kişi ... hakkında açıldığı, tazminat isteminin husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle, müşteki vekilinin şikayetinden vazgeçmesi nedeni ile açılan da...ın düşürülmesine, tazminat istemi yönünden açılan da...ın ise husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 89/1. maddesinde “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir", aynı maddenin 4. fıkrasında ise; "Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. İcra mahkemesi tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder" düzenlemeleri yer alırken, aynı anılan kanun maddesinin son fıkrasında ise; ‘..Bu madde hükmü, memuriyet hasebiyle hakikate muhalif beyanda bulunan memurlar hakkında da uygulanır.’ ifadesi bulunmaktadır.

Öte yandan, kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nun 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince, icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir. Üçüncü kişi aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir hale gelmiş, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olması gerekir.

O halde, mahkemece; belediye yetkilisi 3. kişi ... aleyhindeki tazminat isteminde 3. kişiye husumetin doğru yöneltiğinin kabulü ile, işin esasına girerek yukarıda ifade olunduğu üzere inceleme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir iken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.