muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13235, Karar No: 2012/16814, Tarih: 13.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13235 E.  ,  2012/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 12/04/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı vekili Avukat Yusuf Sayın geldi. Davacı vekili Avukat ...'nın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece haksız fiil tarihinden itibaren dava tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalının dava konusu eylemleri nedeniyle hakaret, tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. BK.m.60/2 maddesi uyarınca, aynı zamanda suç niteliği taşıyan haksız eylem bakımından, ceza yasalarında ön görülen dava zamanaşımı süresi BK.m.60/1’de düzenlenen sürelerden daha uzun ise; ceza davası zamanaşımı süresinin göz önünde tutulması gerekir. Şu durumda, davaya konu eylemlerin suç niteliğinde olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinde öngörülen en kısa zamanaşımı süresinin de 8 yıl olduğu göz önüne alındığında uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8342, Karar No: 2023/281, Tarih: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8342 E.  ,  2023/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14540, Karar No: 2014/18025, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14540 E.  ,  2014/18025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,... ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik,belediye meclisi kararına dayanarak evini konut karşılığında davalıya devrettiğini, 1668 no.lu kıymet takdir komisyonu analiz raporunda bina ve müştemilat ile ağaç bedelinin 10.246,00 TL olduğunun anlaşıldığını, buna göre ödenmeyen 9.221,00 TL nin davalıdan tahsili için icra takibi yapıldığını,davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile; ... 28. İcra Dairesinin 2013/3950 Esas sayılı takibine, itirazın iptaline, takibin devamına,iş yargılamayı gerektirdiğinden tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötü niyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir.

2014/14540-18025

İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünde yer alan “ İş yargılamayı gerektirdiğinden tazminat takdirine yer olmadığına,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine'’ cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 472,39 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya iadesine HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/460, Karar No: 2006/1032, Tarih: 17.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/460 E.  ,  2006/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : HAZİNE

DAVALI-DAVACI : ...,...

MÜDAHİL : ...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 197 ada 21, 206 ada 1 ve 248, 233 ada 14, 44 parsel sayılı 3800, 13368.42, 6909.52, 238.18 ve 998.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların tespiti sırasında uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş, Kadastro Komisyonunca yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 197 ada 21 parselin ... mirasçıları, 206 ada 1 ve 248 parsellerin ..., 233 ada 14 parselin ... ve 233 ada 44 parselin ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine'yi temsilen Mal Müdürü tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin bulunmadığı, tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının davaya konu taşınmazlarla ilgili olup kayıt miktar fazlası olan 206 ada 248 numaralı parsel üzerinde adına tescil kararı verilenler yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş isede; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflardan Hazine, 4753 sayılı Kanun'a göre oluşturulan 27.12.1967 tarih 764 numaralı tapu kaydına, diğer davacı ... ve arkadaşları ise Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamı ile oluşan 29.12.1982 tarih 22 numaralı tapu kaydı ve zilyetliğe dayanmışlardır. Mahkemece tarafların dayandığı tapu kayıtları ve tedavülleri Hazine'nin dayandığı kaydın haritası davacı ... ve arkadaşlarının dayanağını oluşturan tescil ilamı ve eki olan kroki celbedilip dosyaya konulmuş, tapu kayıtları hudutları okunmak sureti ile mahalline uygulandığı halde kayıtların eki olan krokiler mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, teknik bilirkişiye 4753 sayılı Kanun'a göre oluşturulan tapu kaydının krokisi ile tescil ilamının eki olan krokinin kapsadığı alan haritasında işaret ettirilmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/A maddesine göre "kayıt ve belgeler harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise harita plan ve krokideki sınırlara itibar olunur" hükmü gereğince tapu kayıtlarının kapsamlarının ekleri olan krokiler uygulanmak sureti ile belirlenmesi zaruridir. Mahkemece teknik bilirkişiye krokilerin uygulattırılıp kapsadıkları alanın haritalarında işaret ettirilmemesi isabetsiz olduğu gibi, davacılar ... ve arkadaşlarının dayanağını oluşturan tapu kaydının eki olan krokinin eylemli durumda bir bütün olan taşınmazların bir bölümünü kapsaması halinde krokinin kapsamadığı alan üzerindeki zilyetliğin tescil ilamının kesinleşmesinden sonra başlayıp başlamadığının

.../.

SH:2

2006/460-1032

.../.

SH:2

2006/460-1032

araştırılıp tartışılmaması, tescil ilamının kesinleşmesinden sonra zilyetliğin başladığının kabulü halinde zilyetliğin başlangıç tarihi ile kadastro tespiti arasında yasada öngörülen 20 yıllık sürenin gerçekleşmediğinin nazara alınmaması da doğru bulunmamaktadır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve teknik bilirkişi huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtları, belirtmelik tutanak ve haritası, tapu kayıtlarının eki olan krokiler uygulanıp kapsamı belirlenmeli, teknik bilirkişiye Hazinenin dayandığı tapu kaydının eki olan kroki ile diğer davacıların dayandıkları tescil ilamının eki olan kroki uygulattırılıp bu krokilerin kapsadığı alanlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan arazinin niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kaydının eki olan krokinin zeminde bir bütün olan taşınmazların tamamını kapsamaması halinde krokinin kapsamı dışında kalan bölüm üzerindeki zilyetliğin süresi tartışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaması isabetsiz olduğu gibi, tespit sırasında tutanağın şerhler bölümünde yazılan irtifak hakları ve gayrimenkul mükellefiyetlerinin kütüğün beyanlar hanesine aktarılmasına karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10258, Karar No: 2014/3266, Tarih: 18.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10258 E.  ,  2014/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/1028-2013/273

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira bedeli, cezai şart ve teminattan oluşan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, 4.752,28 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin kira alacağına uygulanan faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, diğer alacak kalemleri yanında 23.02.2012 tarihinde ödenmesi gereken 4. taksidin ödenmediğini belirterek 947 TL kira alacağının(4.taksit) vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasada belirlenmiş olan gecikme zammı ile birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece kira alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 24.05.2010 tanzim tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 3/2 maddesinde, yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak ödeneceği, vadesinde ödenmeyen kira bedellerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51.madesi gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanunu’nun 101 / 2. maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur. Kira sözleşmesinin 3. maddesi gereğince kira parasının ödeme zamanı ve vadesinde ödenmediği takdirde uygulanacak faiz oranı belirlenmiştir. Sözleşmenin bu maddesine göre ödeme zamanı geldiği halde kiracı bu sürede kira borcunu ödemediği takdirde temerrüde düşer ve bunun için aynı Yasanın 101 / 2. maddesi gereği ihtara gerek yoktur. Buna göre kira parasına vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasada belirlenen oranda gecikme zammı uygulanması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek kira parasına vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasada belirlenen oranda gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

3-Davacı vekilinin davacı lehine verilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek kira parasına vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasada belirlenen oranda gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

3-Davacı vekilinin davacı lehine verilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6/1 maddesine göre, "...anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur....".

Davalı, süresi içinde davaya cevap vermemiş, cevap süresi geçtikten sonra (ön incelemeden sonra tahkikat aşamasında) yargılama sırasında davayı kabul etmiştir. Ancak, davalı yukarıda yazılı tarifenın 6/1. maddesi gereğince delillerin toplanmasına ilişkin ara karardan sonra davayı kabul etmiş olup, tarife gereğince belirlenecek vekalet ücretinin tümünden sorumludur. Bu nedenle mahkemece, davalının davayı kabul ettiğinden bahisle tarifeye göre davacı yararına belirlenen avukatlık ücretinin 1/2 sinin tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün faize (gecikme zammı), faiz başlangıcı ve vekalet ücretine hasren BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5206, Karar No: 2021/5171, Tarih: 01.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5206 E.  ,  2021/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde kömür bant sahasında, kömür temizleme ve vagon açma işinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin özelleştirme sebebi ile feshedildiği 12.01.2015 tarihine kadar devam ettiğini, davalı Elektrik Üretim A.Ş ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve davacının en başından beri davalı işverenin asıl işçisi olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret farkı, ilave tediye, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ikramiye ve iş güçlüğü tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı definde bulunduklarını, ihale makamı olduklarını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve ayrıca davalı ile dava dışı şirketlerler arasında muvazaalı bir ilişki bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporu raporuna dayanılarak, davacının özelleştirmeden sonra da aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği ve feshe bağlı alacaklara hak kazanamadığı ve davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının özelleştirmeden sonra da aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam etmesi sebebiyle feshe bağlı alacakların; sendika üyesi olmaması sebebiyle de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ikramiye alacağı ile iş güçlüğü tazminatının reddinin yerinde olduğu; ancak aynı taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri yönünden emsal kararlar da dikkate alınarak davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasına, dava konusu diğer alacakların ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalı temyizi ile incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının özelleştirmeden sonra da aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam etmesi sebebiyle feshe bağlı alacakların; sendika üyesi olmaması sebebiyle de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ikramiye alacağı ile iş güçlüğü tazminatının reddi dosya kapsamına uygundur.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ Elektrik Üretim A.Ş ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A.Ş arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı Elektrik Üretim A.Ş işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (Bkz. 22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından dosyaya sunulan emsal işçi Ayhan Gür’ün 31.07.2013 tarihinde emekli olduğu; ancak Zonguldak 3. İş Mahkemesi’nin 2015/65 esas sayılı dosyası ile Zonguldak 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyalarına sunulan 2014 yılı Aralık ayı ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme- kül cüruf atma işçisinin 2014 yılı Aralık ayındaki günlük ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.