muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7, Karar No: 2017/10845, Tarih: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7 E.  ,  2017/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü bankamatik kartını kaybettiğini ve telefon ile bankayı arayarak durumu bildirdiğini, kendisine bir hafta içinde yeni kart gönderileceğinin söylendiğini ve yeni kart geldiğinde kartı kullanamayınca şubeye gittiğini, şubede hesabında bilgisi dışında hareketlerin olduğunu ve kartının kullanıma kapatıldığını öğrendiğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmemesi ve dosya içerisindeki Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'nin 20.07.2010 tarihli cevabi yazısında, ATM kartı kayıp başvurularının telefon bankacılığı ile de yapılabildiği için kayıtlarda bu konuda fiziki bir başvurunun tespit edilemediğinin bildirilmesi karşısında; ilgili bankadan öncelikle suça konu paranın hangi bankamatik kartı/kartları kullanılarak çekildiği sorulduktan sonra sanığın bahse konu para çekimi yapılan karta ilişkin telefon bankacılığı aracılığı ile yaptığı bir kayıp müracaatının bulunup bulunmadığı ve savunmasında belirttiği gibi sanığa yeni bir bankamatik kartı gönderiminin yapılıp yapılmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılanın hesabında bulunan paranın, sanığın hesabına suç tarihinde saat 18.32'de internet üzerinden aktarılarak çalındığı olayda, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 17.38'de başladığının, böylece atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3966, Karar No: 2021/1995, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3966 E.  ,  2021/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat

1-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun 213 sayılı VUK‘nin 359/b. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu “09/05/2011“ tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35113, Karar No: 2015/13753, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/35113 E.  ,  2015/13753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 24II-e. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanını reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda şahit beyanlarına göre iş yerinde çalışan işçiler iki ayda bir sekiz gün izin kullandırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre iki aylık dönemde dört hafta tatilinde çalışıldğı kabul olunarak hafta tatili alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda şahit beyanlarına dayanılarak, davacının tüm çalışma süresinde haftada yirmiyedi saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2014/36368 esas sayılı emsal dosyada benzer işi yapan işçinin kış döneminde (01 Aralık - 31 Mart) fazla çalışma yapmadığı, diğer dönemlerde ise haftada yedi gün boyunca her gün onbir saat çalışma yaptğı bir buçuk saat ara dinlenme süresi düşülmek suretiyle haftada ondört saat çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Fazla çalışma alacağının kış dönemi ( 01 Aralık - 31 Mart) hariç diğer dönemler için haftada ondört saat üzerinden hesaplanması dosya kapsamına, emsal dosyaya daha uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalı ve uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınmalıdır. Ayrıca fazla mesai tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarını olduğu aylar bir önceki kararda olduğu gibi hesaplama dışı bırakılmalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7172, Karar No: 2010/276, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7172 E.  ,  2010/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde, apartman ortak yerine yapılan müdahalelerin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarında, mimari projede yer almasa bile anagayrimenkul ve diğer bağımsız bölümlere zarar vermemek, tesis edildiği ortak yerde ait olduğu bağımsız bölümün arsa payına tekabül edecek miktardan fazla yer işgal etmemek, tüm bağımsız bölümlerin güneş enerji sistemi koymaları için yeterli yer bulunmak ve hepsinin koyması halinde bina statiğine zarar vermemek, ayrıca fenni usullere uygun olmak koşullarının yerine getirilmesi kaydıyla güneş enerjisi sistemin kurulabileceği kabul edilmektedir. Bilirkişi raporunda ve ek raporunda, davalıya ait güneş enerjisi sisteminin yukarıda sayılan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan salt su sızdırmadığının tespiti ile yetinilmiş olmakla mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak güneş enerji sisteminin kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi,

2- Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5' inin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesisler ve değişiklik yapamazlar. Somut olayda ortak yer niteliğindeki bahçeye davalı tarafından ağaç dikildiği ve bu ağaçlar nedeniyle apartman sakinlerinin rahatsız olduğu, ağaçların dikilmesi konusunda da kat maliklerince alınmış bir karar olmadığı anlaşıldığına göre davalı-karşı davacının diktiği ağaçlar tespit edilerek bunların kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1029, Karar No: 2014/7075, Tarih: 21.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/1029 E.  ,  2014/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/352565

Mahkemesi : Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30/11/2010

Numarası : 2009/322- 2010/738

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Yüksek Kurulu'nun 03/07/1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içinde kalan, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14/03/2002 tarih ve 1154 sayılı kararıyla kültür varlığı olarak tescilli yapının yıkılarak yerine farklı bir yapı inşa edildiği iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı, sanık O.. U..'nun taşınmaz sahibi, sanık F.. B..'un ise mimar ve teknik uygulama sorumlusu olduğu, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 27/10/2005 tarih ve 1307 sayılı kararı ile dava konusu tescilli yapının restorasyon projesine göre tamamlanmadığı tespit edildiğinden, parseldeki yapılara kullanma izni verilmemesine, tescilli yapının onaylı projesine uygun hale getirilmesinden sonra konunun yeniden değerlendirilebileceğine karar verildiği, arkeolog ve teknisyen bilirkişiler tarafından 16/10/2007 tarihinde tanzim edilerek Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na sunulan raporda, söz konusu taşınmazın 29/08/2007 günü yerinde incelendiği, taşınmaz üzerindeki tescilli yapının doğu cephesindeki pencerelerinin kapatılmış olduğu, parselin içinde kalan diğer cephelerdeki pencere ve kapılarının da projesindeki ölçülere uymadığı ve yerlerinin projesindeki yerlerinden kaydırılarak yapıldığı, iç cephesindeki wc ünitesinin projesindeki ölçülere uygun yapılmadığı, zemin kattaki mekanlar arasındaki kapıların yerinde ve ölçülerine uygun yapılmadığı, dolayısıyla tescilli yapının yıkıldığı ve yerine başka bir yapının yapılmış olduğunun tespit edildiği, fen, arkeolog ve inşaat bilirkişilerin ortaklaşa düzenledikleri 13/09/2010 tarihli raporda, yapının duvar dokusunu, yeni beton malzeme ile uyumunu sağlayarak onarmanın oldukça zor olduğu, bu nedenle bu tür onarımlarda, onarım yöntemlerinden en ileri müdahaleyi gerektiren "rekonstrüksiyon" (yeniden yapma) uygulamasının yapıldığı, yapıda oluşan yıkımların bu tür onarımın doğal bir sonucu olduğu, dava konusu tescilli yapıda onaylı mimari proje harici 4,35 m2 kapalı alan yapıldığı, yapılan imalatın keşif tarihi itibariyle kullanılır durumda olduğu, yasal hale getirilmediği ve kullanıldığı, onarımların Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun onayı ile gerçekleştirildiği, ancak açıklanan sebeplerle detaylarda farklı uygulama ve yorumlamalar çerçevesinde gerçekleştirildiğinin belirtildiği anlaşılmakla,

Bilirkişiler marifetiyle onaylı proje incelenerek, tescilli yapıda mevcut inşai müdahaleler ile proje karşılaştırılmak suretiyle, projeye aykırı hususların neler olduğunun, aykırılıklar nedeniyle tescilli yapının zarar görüp görmediğinin ayrı ayrı tespit edilmesi, projedeki aykırılıklar giderilmiş ise bu durumun, tescilli yapının tescil edilmesine neden olan orjinal dokusuna uyum sağlayıp sağlamadığı hususlarının tereddütsüz biçimde belirlenerek, sonucuna göre, tescilli yapıda zarar söz konusu ise karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 65/a, zarar bulunmamakla birlikte eylem “esaslı müdahale” niteliğinde ise aynı Kanunun 65/b, “basit onarım” niteliğinde ise 65/d maddeleri uyarınca sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11874, Karar No: 2021/10431, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11874 E.  ,  2021/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B) Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, düşme hükmü kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak, kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8657, Karar No: 2012/12153, Tarih: 25.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8657 E.  ,  2012/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi ve 5.000.-TL kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı ile davalı arasında sözlü kira sözleşmesinin varlığı kabul edilerek alacağın tahsiline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarında sözlü kira sözleşmesi bulunduğunu ileri sürerek ödenmeyen kira bedellerinin tahsili ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı kiracılık ilişkisine karşı çıkarak, kira borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığına göre, öncelikle davacının kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne miktar olduğunu kanıtlanması gerekir. HUMK.'nun 288.maddesi (HMK. 200.md) uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Yıllık kira miktarına göre tanıkla kanıtlanma olanağı bulunmamaktadır. Davacı, yazılı bir belge ibraz edememiştir. Davacı taraf delil listesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan, öncelikle kira ilişkisinin varlığı ve kira miktarı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğunun davacı tarafa hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar üzerinde durulmadan, kiracılık ilişkisi ve aylık kira bedeli davacı tarafça ispat edilmeden talep doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/591, Karar No: 2016/13892, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/591 E.  ,  2016/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 14.472.02 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; aboneliğin davacıya değil İpek Petrole ait olduğu gerekçesi ile davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan 02/12/2000 tarihli abone sözleşmesinde abonenin " ..., İpek Petrol " olduğu belirtilmiş, Medaşın 14/05/2015 tarihli yazısında da tesisatın elektrik abonesinin ... olduğu açıklanmıştır . Anılan belgelerden İpek Petrol isminin açıklama niteliğinde olduğu, davalının abonesinin ise davacı gerçek kişi olduğu anlaşılmaktadır .

Mahkemece taraf delilleri toplanarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.