muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2882, Karar No: 2025/2088, Tarih: 20.05.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacılardan bazıları ile dava dışı mimar ...'ın haksız çıkar sağlamak maksadıyla işbirliği içerisinde hareket ettiklerini, davacıların davalıya vekaletname ve yıkım için muvafakat vermemiş olduklarını, davalının sözleşme konusu inşaatı yapabilecek yetki ve yeterliliğe sahip olduğunu, davalının iş ve işlemlere başladığını, yıkım için anlaşma yaptığını, davacıların dava tarihi itibariyle yapıyı boşaltarak teslim etmediklerini, sözleşme ile davalıya verilen sürelerin sona ermediğini, davacıların makul süre dahi tanımaksızın işbu davayı açtıklarını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi, zilyetliğin iadesi ve tapu kaydındaki şerhin terkini istemlerine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerden olup; arsa sahibinin borcu inşaat yapılacak olan arsayı üzerinde hukuki ve fiili bir engel bulunmadan, inşaata elverişli ve ayıpsız şekilde yükleniciye teslim etmektir. Yüklenici ancak bundan sonra imar durumunun ve inşaat ruhsatının alınması, plan ve projelerin yetkili merci olan belediyede onaylattırılması gibi işlemlere başlayabilecektir.

Somut olayda; taraflar arasında 18.02.2022 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi tanzim edilmiştir. Bu tarihten yaklaşık 3,5 ay sonra, sözleşmenin 5. maddesi ile, davacı arsa sahiplerine tanınan 8 aylık binayı boşaltma ve yer teslimi süresi devam ederken, bina boşaltılıp usulüne uygun şekilde yer teslimi yapılmaksızın, 03.06.2022 günü sözleşmenin geriye etkili feshi istemiyle işbu dava açılmıştır. Sözleşme konusu arsa üzerindeki riskli yapıda ikamet eden şahısların, dava tarihi itibariyle tahliyelerinin dahi sağlanmamış olduğu anlaşıldığından, somut olayda yüklenici temerrüdünün gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Davacı yanın; yüklenicinin kaçak yapı yapacağı, %50 yerine %57 pay alacağı, vergi ve ticaret sicil kaydının bulunmadığı, H sınıfı müteahhitlik belgesine sahip olmadığı ve başkasına ait inşaatları referans gösterdiği hususlarındaki iddiaları ise dosya içeriği ile sabit olmadığından, yüklenicinin sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığına dair mahkeme gerekçesi isabetli bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Açıklanan nedenlerle; mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davalı yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacılardan tahsili ile davalıya ödenmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/592, Karar No: 2012/1477, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/592 E.  ,  2012/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerçekten 3367 sayılı yasanın ek 13. maddesi hükmünce köy tüzel kişiliği adına köy yerleşme planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m²’yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Satışı yapılan taşınmazların satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitte tahsil edilerek köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır. Her ne kadar ek 13. maddede köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunlu kılınmışsa da, yasada bina yapılmaması halinde ne gibi bir müeyyide uygulanacağı gösterilmemiştir. Yasanın 17. maddesi hükmüne dayanılarak çıkartılan yönetmeliğin 15. maddesinde ise arsaların hak sahipleri adına tescili tarihinden itibaren 5 yıl içinde bina yapılmadığı takdirde köy muhtarlığınca yargı kararı ile tapu iptal edilerek köy tüzel kişiliği adına tescil

edileceği hükme bağlanmıştır. Dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmediğinden, olayda yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, Emniyet Müdürlüğüne ait yazıda, davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenen davacı tanığı ise taşınmazın satışının yapıldığı tarihte davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet ettiğini beyan etmiştir. Davacının ikametgahı konusunda dosyadaki bilgiler arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmeden yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı olmadığı düşünülerek davacının ikametgahı konusundaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmeden yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı olmadığı düşünülerek davacının ikametgahı konusundaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6106, Karar No: 2017/11643, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6106 E.  ,  2017/11643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasanın 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasanın 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle Yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Davalı tarafça emsal olarak sunulan 6697 ve 6653 parsel sayılı taşınmaz satışları şahıslar arası satış olup, özel amaçlı olmadığı gibi, satış tarihinde de üzerinde yapı olmayan arsa niteliğinde olduğu da gözetildiğinde bu emsaller dikkate alınmadan değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporu geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5444, Karar No: 2016/6611, Tarih: 25.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5444 E.  ,  2016/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Kasabası 170 ada 92 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; bozma kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Yargıtayın bozma kararına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulî kazanılmış hak doğar. Mahkeme de, uyulan bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar doğrultusunda karar vermek zorundadır.

1-Mahkemece verilen ilk karara esas alınan raporda, dava konusu taşınmaz ceviz ve elma ağaçlarından oluşan kapama bahçe olarak değerlendirildiği ve bu niteliği bozma konusu yapılmadığı halde mahkemece ilave olarak erik ağacı üzerinden de gelir hesabı yaparak kamulaştırma bedeli hesaplayan rapora göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz kapama meyve bahçesi olarak değerlendirildiğine göre, bu değerlendirmenin taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerini de kapsayacağı gözardı edilerek ceviz, elma ve erik ağaçlarının rayiç değerlerin kamulaştırma bedeline eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13578, Karar No: 2020/11031, Tarih: 09.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13578 E.  ,  2020/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekili ile davalı ...'ün istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/215 E. - 2019/42 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı ... tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, değer biçilmesi doğru olduğu gibi üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin ödenmesine yönelik hüküm kurulmasında yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Hükme esas 28.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki (A) harfi ile gösterilen zemin +3 katlı yapının, 3/B yapı sınıfında olduğu kabul edildiğine göre 2017 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Tebliğinde 3/B yapı sınıfı birim fiyatı olan 838 TL/m2 esas yerine 883 TL/m2 esas alınarak fazla bedel tespiti,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 E. - 2020/39 K. sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekili ile davalı ...'ün temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39807, Karar No: 2013/27344, Tarih: 30.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39807 E.  ,  2013/27344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin garson olarak 12.02.2007-08.09.2009 arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, hiçbir gerekçe sunulmadan 08.09.2009 tarihinde işten çıkarıldığını, net maaşının 880 TL olduğunu, aylık ortalama 800 TL bahşiş aldığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davacının hafta içi 12.00-22.00, 22.30, hafta sonları ise 12.00-23.00, 23.30’a kadar çalıştırıldığını, haftada 1 gün izin kullandırıldığını, dini ve resmi bayramlarda sadece 1 gün izin kullandırıldığını, diğer günlerde çalıştırıldığını, davacının son maaşından 280 TL alacağı kaldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta sonu ücreti ile ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak, davacının ... Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağlık AŞ isimli şirketin elemanı olduğunu, bu şirkette işe giriş ve ayrılış tarihlerinin 01.01.2008-08.09.2008 olduğunu, davacının belirttiği giriş çıkış tarihlerine dair bilgilerin yanlış olduğunu, ... AŞ’nin 2007 yılı sonunda yaptığı ihale sonucu ihaleyi kazanan ... AŞ’nin müvekkilinin müteahhidi sıfatını kazandığını, davacının da bu müteahhit şirketin elemanı olduğunu, davanın bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, ... AŞ’nin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının servis elemanı olarak görev yaptığını, brüt ücretinin 963,16 TL olduğunu, ... AŞ ile ... AŞ arasında yapılan sözleşme gereği personele fazla mesai ücreti ödenmesinin şart koşulduğunu, bu şart gereğince servis elemanı olarak çalışan personele aylık 22 saat karşılığı fazla mesai ücreti ödendiğini, davacının son maaşından bir alacağı bulunmadığını, bir garsonun alacağı bahşiş miktarının işlerin yoğun olduğu yaz aylarında en fazla aylık 150-200 TL, kış aylarında ise 50-60 TL civarında olduğunu, işyerinde vardiya usulü çalışıldığını, sürekli olarak fazla çalışma ihtiyacı bulunmadığını, yaz aylarında bazı günler fazla mesai ihtiyacı doğabildiğini, bu günlerde fazla mesaiye kalanlara ise karşılığının ödendiğini, kış aylarında fazla mesaiye hiç ihtiyaç olmadığını, sözleşme gereği her ay 22 saat fazla mesai ödemesi yapıldığı için de yaz aylarında yoğun işlerin olduğu günlerde yapılan fazla mesainin karşılığının fazlasıyla ödendiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Davacı için tahakkuk ettirilen fazla çalışma ücretlerinin yatırılıp yatırılmadığı ilgili bankadan araştırılarak, yatırıldığının tespiti halinde ödeme olan ayların dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, eksik inceleme nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4761, Karar No: 2019/5310, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4761 E.  ,  2019/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar

verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.