muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7402, Karar No: 2024/3460, Tarih: 02.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dövizde meydana gelen artış sebebi ile müvekkil şirketin elinde olmayan sebeplerle işin tamamlanamaması ve bu süreçte yapılan mevzuat değişiklikleri sebebi ile davacının müvekkilden alacak talep edemeyeceğini, 4735 sayılı Kanun’a eklenen geçici 5 inci maddenin dikkate alınması gerektiğini, yürürlük tarihinde taraflar arasındaki sözleşme halen yürürlükte bulunduğundan cezai işlem uygulanmayacağını, teminatın iadesi için davacıya gerekli başvurunun yapıldığını, Mahkemenin kanaatinin aksine müvekkilinin anılan düzenlemeden faydalanabileceğini, tasfiyenin anılan düzenleme uyarınca yapılması gerektiğini, bir davacı zararının doğmadığını, işin bölünebildiğini, müvekkilinin 4 kalem dövme parçası için yapılan ihalede 3 kalem dövme parçası yapım işini aldığını, 2 kalemi tamamen tamamlayıp teslim ettiğini, 3 kalem üzerinden yatırılan teminatın tamamının irat kaydedilemeyeceğini, her bir işin teminatının ayrı olduğunu, davacı kurumun alacak iddiasını kabul etmemekle birlikte, bir an için haklı olduğu kabul edilse dahi, yalnızca eksik teslim edilen kalem için verilen, bir başka deyişle yapılmayan iş miktarına tekabül eden teminatın irat kaydedilebileceğini, teminatın nakit yatırıldığını, bu süre zarfında davacı kurum tarafından kullanıldığını, nakit olarak yatırılan ve yatırım imkanı bulunan teminat için güncelleme farkı istenemeyeceğini, daha sonra yapıldığı beyan edilen ihalelere konu işler ile sözleşmeye konu işler arasında farklılıklar bulunduğunu, müvekkiline 1500 adet olarak ihale edilen üst çanak malzemesinin sonradan yapılan ihalede 1342 adet olarak belirlendiğini, ihale edilen malzeme tutarı azaldıkça birim fiyatla birlikte maliyetin de artacağını, müvekkile ihale edilen üst çanak malzemesinin birim fiyatı 395,00 TL iken sonraki ihalede birim fiyatın 845,00 TL olmasının sebepleri hususunda bir açıklama yapılmadığını, müvekkilinin ticari defter ve kayıtlarının incelenmediğini, tek taraflı değerlendirme yapıldığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte iddia edildiği şekilde taraflar arasındaki sözleşmenin müvekkilinin kusuru ile feshedildiği ve davacının menfi zararını talep edebileceği kabul edilse dahi, davacının sözleşmeyi feshettiği yönündeki irade beyanı sebebi ile artık sözleşmeye bağlı hak ve alacak isteyemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi, 22 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3.6098 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi, 22 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3.6098 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16443, Karar No: 2017/16249, Tarih: 21.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16443 E.  ,  2017/16249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21 .maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

-2-

Her ne kadar HMK'nın 320/1. maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

-2-

Her ne kadar HMK'nın 320/1. maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17713, Karar No: 2022/9126, Tarih: 17.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17713 E.  ,  2022/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Görevli memura hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11844, Karar No: 2022/299, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11844 E.  ,  2022/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İtiraz Konusu ve Hukuki Süreç

Sanık ... hakkında "hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması" suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/01/2016 gün ve 2014/957 Esas 2016/57 Karar sayılı kararıyla sanığın CMK.nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Bu karar katılan vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26/04/2021 gün ve 2020/9865 Esas 2021/12810 Karar sayılı ilamı ile "19.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2016 günü temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE” karar verilmiştir.

2) İtiraz Sebepleri

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2021 günlü itirazı ile; 19.01.2016 tarihli duruşma zaptına göre katılan vekilinin duruşmaya katılmadığı, esasa ilişkin beyanlarını sunarak mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeretin mahkemece reddine karar verilerek hükmün sanık müdafinin yüzüne ve katılan vekilinin yokluğunda verildiği, katılan vekiline kararın 16.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve katılan vekilinin de 11.02.2016 hakim havale tarihli dilekçesi ile hükme yönelik temyiz başvurusunda bulunduğu, buna göre istemin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek dosyanın esastan incelenmesi talep edilmiştir.

3) Gerekçe

Katılan vekiline, yokluğunda verilen hükmün 16.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla; katılan vekilinin 11.02.2016 tarihli temyiz isteminin öğrenme

üzerine süresinde olduğu belirlenmekle itirazın kabulü ile Dairemizin 26.04.2021 gün ve 2020/9865 Esas, 2021/12810 sayılı Kararı kaldırılarak esastan inceleme yapılmasına karar verilmiştir.

4) SONUÇ

Yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

İtirazın kabulü ile;

Dairemizin 26.04.2021 gün ve 2020/9865 E., 2021/12810 sayılı Kararının kaldırılmasına;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6053, Karar No: 2019/718, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6053 E.  ,  2019/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 28.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin, sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu, defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin ikinci kısmındaki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun "2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, .... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2010 tarih ve 2010/69445 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenleme" suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen veya kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme veya kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7766, Karar No: 2023/322, Tarih: 07.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7766 E.  ,  2023/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 142/2-h.2, 143/1, 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması ve adli emanetteki eşyanın TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.03.2021 tarihli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından onama ve hırsızlık suçu bakımından bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına dair kararların hakkaniyete uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasına dair talepte bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; kamera görüntüleri, kolluk tutanağı ve dosya kapsamı dikkate alınarak; suça sürüklenen çocuğun, katılana ait işyerine gece vakti hırsızlık amacıyla iş yeri arka giriş kapısında zorlama izine neden olacak şekilde girdiği ve iş yeri içindeki yazar kasadan 70,00 TL parayı aldığı kabulüyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan aşamalarda; kendisine ait iş yerine arka giriş kapısı zorlanmak suretiyle girildiğini, yazar kasadan yaklaşık 70,00 TL para çalındığını ifade etmiştir.

3. Suça konu iş yerindeki yazar kasa çekmecesinin açık olduğuna ve işyerindeki tezgah altında kullanılmış şeffaf eldiven bulunduğuna dair olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

4. 11.11.2014 tarihli CD çözüm tutanağı ile; olay günü saat 03.37 sıralarında olay yerinden ayrılan üç kişinin görüntüye girdiği belirlenmiştir.

3. Suça konu iş yerindeki yazar kasa çekmecesinin açık olduğuna ve işyerindeki tezgah altında kullanılmış şeffaf eldiven bulunduğuna dair olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

4. 11.11.2014 tarihli CD çözüm tutanağı ile; olay günü saat 03.37 sıralarında olay yerinden ayrılan üç kişinin görüntüye girdiği belirlenmiştir.

5. 12.11.2014 tarihli tutanağa göre; olaya ilişkin görüntülerdeki şahsın tanınan şahıslardan olan ... olduğunun değerlendirildiği, 12.11.2014 günü de suça sürüklenen çocuğun kamera görüntüsüne yansıyan ayakkabı, mont ve boyunluk tarzı kıyafetler üzerinde iken yakalandığı tespit edilmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk, soruşturma aşamasında görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş; kovuşturma aşamasında ise olayı üzerinden uzun zaman geçtiği için hatırlayamadığını, görüntülerdeki şahsın kendisi olup olmadığını bilmediğini ve pişman olduğunu savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 51. maddesi gereği erteleme ve CMK'nın 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanması bakımından yeterli ve kanuni gerekçe gösterildiği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde netice olarak belirlenen ceza miktarının 3 yıl 14 ay hapis cezası olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 51. maddesi gereği erteleme ya da CMK'nın 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmasına sonuç ceza miktarı itibarıyla olanak bulunmadığı belirlenmekle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Tüm dosya içeriğine göre; katılana ait işyerinde bulunan yazar kasa içerisindeki 70,00 TL paranın çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; hırsızlık suçunun konusu olan paranın miktarı nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay, devamında da TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

3. Adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.