muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12566, Karar No: 2006/14189, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12566 E.  ,  2006/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılar arasında paylaşma iddiasıyla açılmış, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Gerçekten; Türk Medeni Kanunun 676. maddesi uyarınca mirasçılar arasında paylaşma yapılmış ve paylaşılan paylar fiilen tasarruf edilmekte ise, tüm paydaşlarının katılımı suretiyle yapılacak sözleşme mirasçıları bağlar. Ancak; paylaşma sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması gerekir. Türk Medeni Kanunun 676. maddesinde öngörülen şekil geçerlilik şartıdır. Tarafların yazılı paylaşma sözleşmesi bulunmadığından, ilke olarak mahkemece davanın reddedilmiş olması doğrudur.

Ne var ki; dava dilekçesinde davacılar açıkça yemin deliline dayanmıştır.

Sözleşmenin taraflarından biri olan davacı iddiasını yazılı delille kanıtlamak zorunda ise, hiç şüphesiz tanık deliline dayanamaz. Fakat bu olgu, açıkça yemin deliline dayanan tarafın yemin delilini kullanmasına engel değildir. Kati deliller arasında bulunan ve bir ispat aracı olan taraf yemini, iddiasını diğer delillerle kanıtlayamayan tarafın başvuracağı son hakkı olduğundan mahkemece davacılara dayandıkları yemin teklif hakkı kullandırılarak oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın eksik araştırmayla hükme bağlanması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12043, Karar No: 2011/4783, Tarih: 21.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12043 E.  ,  2011/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, 4473 Sayılı Kanun uyarınca kayıp olan dava dosyasının ihyası istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre,dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/536, Karar No: 2021/703, Tarih: 09.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/536 E.  ,  2021/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın istinaf başvurusu yapılmamış sayılmasına yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince gerekçeli karar ve ek karar yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin son bilançoya göre borca batık olduğunu ancak borca batıklıktan kurtulabilmeleri için iyileştirme projelerinin bulunduğunu, erteleme kararı verilmesi halinde aktiflerini, pasif değerlerin üzerine çıkaracaklarını ileri sürerek, iflasın bir yıl süre ile ertelenmesini istemiştir.

Bir kısım müdahiller, davacının iflasını istemişlerdir.Mahkemece, davacı şirket hakkında borca batık olduğu, iyileştirme projesinin uygulanabilir olmadığı ve şirketin faaliyetinin devam etmediği gerekçeleriyle iflas kararı verilmiştir.Davacı şirket hakkında verilen iflas kararının davacı vekilince temyizi üzerine mahkemece muhtıraya rağmen süresi içinde temyiz gideri yatırılmadığından bahisle davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.1-Her ne kadar mahkemece posta giderinin süresinde yatırılmaması nedeniyle ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmişse de, davacı tarafça gerekli posta giderinin tamamlanmış olduğu anlaşıldığından yerinde olmayan ek kararın kaldırılması uygun bulunmuştur.2- Davacı vekilinin hükme yönelik temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmediğinden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddine yönelik ek kararın KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39340, Karar No: 2017/43455, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39340 E.  ,  2017/43455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10289, Karar No: 2012/11315, Tarih: 29.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10289 E.  ,  2012/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.10.2011 tarih ve 270/505 sayılı hükmün Dairenin 05.07.2012 gün ve 223/6747 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 43,90 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/482, Karar No: 2022/7552, Tarih: 26.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/482 E.  ,  2022/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 05/10/2021 gün ve 2020/10962 Esas - 2021/10866 Karar sayılı ilama karşı, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

İmar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkin davada; uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak verilen karar Dairemizce bozulmuş, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekilinin sair karar düzeltme nedenleri HUMK'un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

20.08.2016 tarihinde kabul edilerek 07.09.2016 gün, 29824 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6745 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddesinin 2. fıkrası ile getirilen;"Bu Kanun'un geçici 6. maddesinin üçüncü, yedinci, sekizinci ve on birinci fıkra hükümleri, bu madde kapsamındaki davalar ve icra takipleri için de uygulanır. Devam eden dava ve icra takipleri ise, bu madde hükümlerine göre sonuçlandırılır." hükmü uyarınca alınması gerekli harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiği gibi; davanın konusu tek ve aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendisini vekille temsil ettiren davacılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı bu defa yapılan incelemeden anlaşılmakla;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 05.10.2021 gün ve 2020/10962 Esas – 2021/10866 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili 17.11.2014 tarihli dilekçesine ekli 11.03.2013 tarihli sulh protokolü uyarınca tarafların sulh olduğunu bildirmiştir.

Sulh, HMK'un 313. vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Sulh görülmekte olan bir davada tarafların uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi sonuç doğurur.

Sulh, HMK'un 313. vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Sulh görülmekte olan bir davada tarafların uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi sonuç doğurur.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18. maddesinin "h" bendi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye kabul ve feragate karar verme yetkisi Belediye Meclisine aittir. Bu durumda dosyaya sunulan sulh sözleşmesi ekinde meclis kararının bulunmadığı dikkate alındığında Belediye Meclisinden alınmış bir sulh ve kabul kararı bulunup bulunmadığı hususu mahkemece araştırılıp, usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir sulh sözleşmesinin bulunduğunun tespit edilmesi halinde HMK.nun 315. maddesi uyarınca işlem yapılıp sonucuna göre ve davalı idare tarafından yapılan ödemelerde dikate alınmak suretiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 6745 sayılı Kanunun 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddesi uyarınca uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınıp, emsal karşılaştırması karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmsinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik yoktur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz yüzölçümü itibariyle dava konusu taşınmaza göre küçük yüzölçümlü olduğu gibi dairemiz denetiminden geçerek 2021/776E. - 2021/10029 K sayılı ilam ile onandığı anlaşılan ve dava konusu taşınmazla aynı mahallede bulunan ... parsel sayılı taşınmazlara imar uygulamasının tapuya tescil edildiği 1.03.1990 tarihi itibariyle, taşınmazların m2'sine 0.20 TL değer takdir edildiği ve yine dava konusu taşınmaza 20.05.2008 dava tarihi itibariyle değer biçen 25.08.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın m2 birim fiyatının 813,00 TL/m2 olarak belirlendiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmaza imar uygulamasının tapuya tescil edildiği 23.11.1989 tarihi itibariyle 0,11 TL/m2 değer belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi tespit edilen bedele de Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici fiyat endeksi tablosu esas alınıp güncelleme yapılarak dava tarihindeki değerinin tespiti için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-20.08.2016 tarihinde kabul edilerek 07.09.2016 gün, 29824 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6745 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddesinin 2. fıkrası ile getirilen;"Bu Kanun'un geçici 6. maddesinin üçüncü, yedinci, sekizinci ve on birinci fıkra hükümleri, bu madde kapsamındaki davalar ve icra takipleri için de uygulanır. Devam eden dava ve icra takipleri ise, bu madde hükümlerine göre sonuçlandırılır." hükmü uyarınca alınması gerekli harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiği gibi; davanın konusu tek ve aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alındığından karar düzeltme harcı alınmasına yer olmadığına, HUMK'un 442. maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 660,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacılardan alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5891, Karar No: 2012/25952, Tarih: 10.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/5891 E.  ,  2012/25952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtildiği halde, tefhimle hükmün esasını teşkil eden kısa karar ve hüküm fıkrasında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak takdiren ve teşdiden 2'şer yıl hapis olarak belirtilmiş olması, kararda çelişki olduğu görünümünü vermekte ise de, gerekçe bölümündeki anlatımlara nazaran mahkemece sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin amaçlandığı anlaşıldığından, gerekçede alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğinin belirtilmemiş olması, "uzaklaşılarak" kelimesinin yazılmasının unutulduğu düşünülerek, bu husus eksik ve yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

I-Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanık hakkındaki hükmün oyçokluğu ile ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ...'nın temyizlerine gelince;

Sanıklar ... ve ... haklarında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezalarının infazları ve sonuçlarının farklı bulunması nedeniyle toplanamayacaklarının gözetilmemesi,

Bozmayı icap ettirmiş olup, sanıklar ... ve Muammer Onaycı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden; 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, adı geçen sanıklar hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezaları ile doğrudan hükmolunan adli para cezalarının içtiması çözülerek, “sanıkların neticeden 8.025,00 YTL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak sanıklar ... ve ...'ın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili 7.300,00'er YTL adli para cezası ve 725,00'er YTL doğrudan verilen adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verildiğinin belirtilmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Hükmün gerekçesinde sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında alt sınırdan uzaklaşılarak takdiren ve teşdiden ceza tayini suretiyle hükümde çelişki yaratılması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5817, Karar No: 2011/5155, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5817 E.  ,  2011/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2008 tarih ve 2003/1282-2008/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2011 gününde davacı Birleşik Fon Bankası vekili avukat Yücel Kahraman ile davalılar vekili avukat ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline intikal eden Esbank T.A.Ş. ile davalılardan Çoban-Tur Turizm Tic.ve Nak.Ltd.Şti.’nin asıl borçlu, diğer davalıların müşterek borçlu müteselsil kefil olarak imzalamış oldukları genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan döviz kredileri ile ilgili olarak ihracat taahhütlerini yerine getirmediklerinden dolayı uygulanan müeyyide miktarının firma adına müvekkili banka tarafından ilgili vergi dairesine ödendiğini, davalılara ihtarda bulunulmasına rağmen ödeme yapmadıklarını ileri sürerek, 18.12.2003 tarihi itibariyle toplam 34.318.857.442 TL alacağın dava tarihinden itibaren % 150 temerrüt faizi ve temerrüt faizinin vergisi, KKDF’si ve alacağın tüm ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili Çobantur Tur. Tic. ve Nak. Ltd. Şti. kullandığı kredileri faizleriyle birlikte ödeyerek ihracat taahhütlerini kapattığını, sözkonusu kredilere ilişkin herhangi bir borç ve yükümlülüğünün kalmadığını, davacı banka krediyi faiziyle birlikte tahsil etmesine rağmen yasanın kendisine yüklediği yükümlülüğü yerine getirmeyerek vergileri ödemediğini, müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, açılan karşı davada ise davacının müvekkili Çobantur Turz...Ltd.Şti. aleyhine Merkez Bankasına yaptığı risk bildirimi nedeniyle müvekkili şirketin çalıştığı bankalarla olan kredi ilişkilerinde zor duruma düşerek maddi ve manevi yönden ağır zarara uğradığını ileri sürerek, 25.000.000.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu BSMV ve KKDF vergilerinin gerçek mükellefinin esasen davacı banka olup, bankanın bu vergiyi sözleşme ile yansıtmasının mümkün bulunduğu, somut olayda davacı bankanın davalıya kredi kullandırırken davalıyı BSMV ve KKDF’den muaf tuttuğu, 8 sene geçtikten sonra alınan vergiyi cezaları ile birlikte ödemek zorunda kaldığı, davacı bankanın taraflar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca kredi borçlusu olan davalılara bunu yansıtması olanak içinde ise de sadece asıl vergi borcunu tahakkuk ettiği tarihten itibaren faizleriyle birlikte davalıdan istemesinin mümkün

olduğu, ödenen cezanın davacının kusuruna dayanması nedeniyle davacı üzerinde bırakılması gerektiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 2.897,36.YTL alacağın 18.12.2003 temerrüt tarihinden itibaren %100 temerrüt faizi ile tahsilde tekerrür olmamak üzere davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, bir kısım davalılar tarafından açılan karşı davada istenen manevi tazminat yönünden Borçlar Kanunu 49. madde kapsamında manevi tazminat isteme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle açılan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, hükmü temyiz eden davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.