muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21195, Karar No: 2023/72, Tarih: 18.01.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Hüküm fıkrasında sanıkların adlarının yazılı olmamasına,

2. Sanık ...'in beyanları doğrultusunda, sanık ...'in suçun gerçekleşmesinde yardım ve haberinin olmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun 14.08.2016 günü saat 02.30 sıralarında Taksim Meydanı'ndan Tarlabaşına doğru ilerlemeye başladığı ve Turan caddesinin giriş kısmına geldiği, bu sırada sanık ...'in cadde girişinde beklediği, sanık ...'in mağdurun elinde bulunan Iphone 6 marka cep telefonunu aniden çekip aldığı, diğer sanık ...'in bulunduğu tarafa doğru koştuğu ve elindeki telefonu sanık ...'e fırlatarak olay yerinden uzaklaştığı, sanıkların mağdurdan çaldıkları cep telefonunu 350,00 TL'ye satarak parasını paylaştıkları, çevre iş yerlerinde bulunan kamera görüntüleri aracılığıyla kimliklerinin belirlenip yakalandıkları, sanık ...'in eylemi kendisinin gerçekleştirdiğini, sanık ...'in suçtan haberinin olmadığını savunduğu, sanık ...'in hısızlık eyleminden haberdar olmadığını, sanık ...'in eylemi gerçekleştirdiğini, cep telefonunu birlikte sattıklarını ve kendisine bir paket sigara aldığını savunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık ... aşamalarda değişmeyen savunmalarında, mağdurun cep telefonunu alarak kaçtığını ikrar etmiştir.

3. Sanık ..., sanık ... ile birlikte yürürken kendisine beklemesini söylediğini, beklediği sırada sanık ...'in yürümekte olan mağdurun cep telefonunu aniden alarak kaçmaya başladığını, kendisinin hırsızlık yapılacağından haberdar olmadığını, yürürken tekrar sanık ... ile karşılaştıklarını ve birlikte gittikleri yerde sanık ...'in telefonu sattığını, kendisine bir paket sigara alarak verdiğini, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

4. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

5. Cd çözümleme tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Kolluk tarafından düzenlenen 16.08.2016 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Bilirkişi raporunda, sanık ...'in beklediği, sanık ...'in mağdurdan cep telefonu alarak sanık ...'in bulunduğu yere koştuğu ve elindeki telefonu sanık ...'e fırlatarak verdiğine dair görüntülerin çözümü dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm kısmında sanıkların ad ve soyadları belirtilmeksizin "sanıkların" yazılarak ceza tatbiki yapılmış ise de gerekçeli karar başlığında sanıkların ad ve soyadlarının yazılı olduğu, gerekçeli kararda sanıkların ad ve soyadları belirtilerek eylemleri delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı bu nedenle "sanıkların" şeklinde ki yazımın tereddüte neden olmadığı belirlenmekle, sanıklar müdafiinin, hüküm fıkrasında sanıkların adlarının yazılı olmamasına yönelik temyiz sebepleri bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hırsızlık eyleminden haberdar olmadığını savunduğu, diğer sanık ... de bunu doğrular şekilde beyanda bulunmuş ise de, cd çözümleme tutanağı ve bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanık ...'in olaya yakın bir mesafede beklediği, sanık ...'in telefonu aldıktan sonra sanık ...'e doğru koştuğu ve telefonu fırlatarak sanık ...'e verdiği, sonrasında birlikte telefonu satarak parasını paylaşmaları karşısında sanık ...'in fikir ve irade birliği içinde suça iştirak ettiği anlaşılmakla, sanık ...'in suçtan haberdar olmadığına ilişkin temyiz sebepleri bakımından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.10.2017 tarihli ve 2017/2114 Esas, 2017/2397 sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 26. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2438, Karar No: 2021/3627, Tarih: 04.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/2438 E.  ,  2021/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2005-11.02.2019 tarihleri arası davalı Bakanlık ile alt işverenlik ilişkisi içinde olan davalı ... Akaryakıt İh. İth. İnş. Tah. San. Tic. Ltd. Şti.’nde kesintisiz şekilde baş aşçı olarak çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca Bakanlığa bağlı çocuk yuvası, sevgi evleri, gençlik merkezi ve en son kadın konut evinde çalıştığını, davalının haksız ve hukuka aykırı bir şekilde 11.02.2019 tarihinde müvekkilinin iş sözleşmesini feshettiğini ve kıdem tazminatına karşılık cüzi bir miktar ödeme yaptığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının müvekkil Kurumda ... Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı kuruluşların yemekhanesinde çalıştığını, ancak sorumluluğun diğer davalı şirkette olduğunu, Kurum mutfağında şirket tarafından çalıştırılmış bir personel olduğunu belirterek husumet itirazında bulunduklarını, Bakanlık olarak herhangi bir mesuliyetlerinin bulunmadığını savunarak haksız ve mesnetsiz iddialarla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, tanıkların dosya kapsamı ile uyumlu görülen beyanlarına göre çalışma dönemleri de gözetilerek yapılan hesaplama ile yapılan uygun indirimde isabetsizlik bulunmadığı, asgari geçim indirimi alacağı bakımından ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen hususların bu aşamada dinlenemeyeceği, bilirkişi incelemesinde sunulan ücret bordroları ile banka kayıtları dikkate alınarak mahsup yapılmak suretiyle alacak kalemlerinin tespit edildiği, herhangi bir eksik ve hatalı yön bulunmadığı gerekçesi ile davalıların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na göre süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Asıl işveren alt işveren arasındaki ilişkide birlikte (müşterek müteselsil) borçluluk kabul görse de, aralarındaki ilişki bir anlamda TBK 155. düzenlenen asıl borçlu/kefil ilişkisine benzemektedir. Alt işveren asıl borçlu, asıl işveren ve kefil ise alacaklıya karşı garanti yükümlülüğü altındadır. Bu itibarla asıl işverenin ileri sürdüğü zamanaşımı definden sadece asıl işveren yararlanır. Alt işverenin ileri sürdüğü zamanaşımı defi asıl işverene sirayet eder. Bu şekilde asıl işverenin sorumluluğu alt işverenin sorumlu olduğu miktarı aşmamış olur.

Somut olayda, davacı 18.10.2019 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Islah dilekçesi davalılara tebliğ edilmiş olup, davalı ... Akaryakıt İh. İth. İnş. Tah. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından süresinde ıslaha karşı zamanaşımı defi ile sürülmüştür. Hükmü temyiz eden davalı Bakanlık asıl işveren olup sorumluluğu alt işverenin sorumluluğu ile sınırlıdır. Dolayısıyla davalı alt işveren ... Akaryakıt İh. İth. İnş. Tah. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından süresinde yapılan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının asıl işveren diğer davalı Bakanlığa sirayet ettiğinin kabulü gerekir. Açıklanan nedenle, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının davalı Bakanlık yönünden de dikkate alınması gerektiği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, dava konusu fazla çalışma alacağı, davacı tanık beyanlarına itibarla 01.01.2014-11.02.2019 tarihleri arası dönem yönünden davacının haftanın 6 günü 06.00-17.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile haftalık 15 saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplanmıştır. İşyerinde yemek götürme işi yaptığını beyan eden davacı tanığı Sedat K.; “davacının haftanın 5 günü 04.00-05.00 saatlerinde işe başlayıp 16.00-17.00 saatlerine kadar, cumartesi günleri ise 08.00-17.00 saatleri arası çalıştığını, yaz döneminde ise pazar günleri de görev yaptığını” ifade ettiği, işyerinde davacı gibi aşçı olarak çalıştığını ifade eden davacı tanığı Nurettin A.; “davacının haftanın 6 günü 07.00-17.00 saatleri arası çalıştığını” ifade ettiği, 15.03.2019 havale tarihli dava dilekçesinde ise davacının çalışma düzeninin haftanın 6 günü 06.00-17.00 saatleri arası olduğu iddia edildiği anlaşılmış olup dosya kapsamında dinlenen taraf tanık beyanları, yapılan işin niteliği ve özellikle davacı tanığı .....’nın beyanları ile davacının talebi birlikte değerlendirildiğinde davacının haftanın 6 günü 07.00-17.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı ve fazla mesaisini haftalık 9 saatle sınırlı olarak ispatladığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı ... Akaryakıt İnşaat Taahhüt Turizm İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye iadesine, 04.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3640, Karar No: 2020/6400, Tarih: 03.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3640 E.  ,  2020/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortalı olan ... plakalı aracın sürücüsünün 14/01/2011 tarihinde asfalt zemin üzerindeki kaygan sıvıdan dolayı kayarak orta refüj, bordür taşlarına çarptığını ve sonucunda yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kaza sonucu belediyeye ait bordür taşları hasar gördüğü için davalı ... tarafından müvekkili sigorta şirketinden 653,00 TL hasar bedeli talep edildiğini, müvekkili sigorta şirketinin parayı 04/03/2011 tarihinde davalının hesabına bu miktarı sehven yatırdığını; yine meydana gelen kazada sigortalı araçta bulunan ve yaralanan mağdur ... 'a 19.377,00 TL tazminat ödendiğini, ödenen 19.377,00 TL tazminat bedeli ile sehven ödenen 653,00 TL'nin toplamı 20.030,00 TL'nin hizmet kusurundan dolayı davalı idareden ödeme tarihi olan 30/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12043, Karar No: 2019/11339, Tarih: 22.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12043 E.  ,  2019/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde çalışmakta iken, sene içerisinde belli periyotlarla verilen ve istikrar kazanan ikramiye sütununun maaş nakil ilmühaberinde yer almasına rağmen karşılığının boş bırakılması ve ikramiyenin ücrete eklenmeksizin nakil bildiriminin eksik yapıldığını belirterek; müvekkilinin ayrıldığı 17/07/2007 tarihi itibariyle bir aya denk düşen ve verilmekte olan 430,31 TL ikramiyenin, 4046 sayılı Yasanın 22/5 maddesi uyarınca sabit değer olarak maaş nakil ilmühaberindeki ücrete eklenerek Devlet Personel Başkanlığı'na bildirimin yapılması gerektiği halde, maaş nakil ilmühaberinde yer almaması ve ikramiye sütununun boş bırakılarak eksik bildirim yapılması sebebiyle 430,31 TL ikramiyenin maaş nakil ilmühaberine yazılması suretiyle yeniden düzenlenmesi ve Devlet Personel Başkanlığına bildirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Devlet Personel Başkanlığı'na nakil formunda sabit değer olarak bildirilmesi gereken ilave tediye ve akdi ikramiye tutarının aylık 430,31 TL net olduğunun ve nakil ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerektiğinin tespiti ile davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.