muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12641, Karar No: 2014/19930, Tarih: 17.06.2014

Davacı vekili, son duruşmadaki beyanında dava dilekçesinin sonuç kısmının 2,3,4 numaralı bentlerindeki talebinin genel olarak akdedilen ve iptalini istediği 3. dönem TİS ' in iptali istenen maddeleri nedeniyle davacının uğramış olduğu hak kayıplarının davacıya davalı idare tarafından ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini amaçladığını, dava dilekçesini bu şekilde açıkladığını beyan etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 2005 yılında alınan Tespit kararı ile T.-KOOP İŞ’e üye olduklarını, 5286 sayılı Yasa uyarınca Köy Hizmetleri Bölge ve İl Müdürlüğü personellerinin davalı idareye geçtiklerini, daha önce işçilerin Y.-İŞ Sendikasına üye olduklarını, katılmadan sonra bu kere YOL-İŞ Sendikasına üye olduklarını, her iki sendika ile idare arasında imzalanan TİS’lerin yürürlükte olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı 26.10.2010 tarih ve 2010/85 sayılı İş Kolu Tespit kararı ile İl Özel İdaresindeki işlerin İşkolu Tüzüğü 15 numaralı inşaat işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, tespitin RG’de yayımlandığını, bu kararın iptali istemiyle Diyarbakır l.İş Mahkemesinde 2010/920 E.sayılı davada davacı Sendika aleyhine karar verilmesi üzerine davacının YOL-ÎŞ Sendikasına üye olduklarını, bu sendika ile idare adına TUHİS arasında imzalanan 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında geçerli 3.Dönem TİS Geçici 4.Maddesinde başka kurumlardan kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresinin bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınacağının, ancak bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Y.- İŞ Sendikası üyeliğinden önce başka iş kolunda çalışılan çalışma sürelerinin derece ve kademe ilerlemesi talebinde bulunamayacağının düzenlendiğini, TİS imzalanırken davacı gibi T.-KOOP Sendikasına üye olan davalı idare işçilerinin aldıkları yevmiyelerin miktarına göre derece ve kademe intibaklarının yapıldığını, davacının günlük yevmiyelerinde kayıp söz konusu olmadığını, ancak davacının T.-KOOP üyesi iken Y.- İŞ Sendikasına geçmesiyle sosyal yardımlar bakımından kayba uğradıklarını kabul ettiklerini, çünkü 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasında geçerli TİS uyarınca sosyal yardım alındığını, Y.-İŞ ile imzalanan Sosyal Yardım miktarlarının T.-KOOP ile yapılan sözleşmeye göre daha düşük düzeyde olduğunu, bu sebeple davacının Y.-İŞ üyesi olması ile sosyal haklar ve ek ödemeler bakımından hak kaybına uğradığını, ancak günlük yevmiyede değişiklik olmadığını, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş kolunda değişiklik olmasının daha öncesinde başka bir sendika üyesi olmasının davacının daha önceki derece ve kademesinde intibak talebinde bulunamayacağına ilişkin TİS düzenlemesinin yasal olmadığı, eşitlik, eşit ücret ilkesine TİS ve çerçeve sözleşmeler Anayasa ve Kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremeyeceği, genel amirlik ilkelerine aykırılık teşkil ettiğinden bu maddelerin geçerli olamayacağı, davalı idarenin 01/03/2013 - 28/02/2015 tarihleri arasında geçerli TİS geçici 3. maddesinde başka kamu kurumlarında kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınacağı düzenlemesi ile önceki hukuka aykırı durumu düzelttiği, ancak bu kez de yapılacak intibak nedeniyle bu TİS ' in yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağı düzenlemesi ile davacının geriye doğru hak taleplerinin önüne geçmek için yeni bir düzenleme yapıldığı, davacının T. ile Y.- İş Sendikası arasında akdedilen 3. dönem TİS ' in 17. maddesi ve bu maddeye ek 4. maddesinin iptali talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, 3. dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 17. maddesi ve bu maddeye ek geçici 4. maddesinin iptaline, sözü edilen hükümler nedeniyle davacının uğramış olduğu hak kayıplarının davalı idare tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Toplu iş sözleşmesi işçi sendikası ile işveren veya işveren sendikaları arasında imzalanır ve aynı taraflar bir araya gelerek geçmişe etkili olmamak üzere değişiklik metinleri düzenleyebilirler.

Tarafların usulüne uygun olarak imzalayarak yürürlüğe koydukları toplu iş sözleşmesi hükümlerinin sendika üyesi olan işçinin açtığı dava sonucu mahkeme tarafından iptali yasal olarak mümkün değildir. Toplu iş sözleşmesi hükümlerinin Anayasa ile Yasa ve Yönetmeliklere aykırı olması durumunda ve talep olması halinde mahkemece hukuka aykırı hükümler olduğu yönünde tespit hükmü verilebilir ve bu yönde varsa hak kayıplarının tespiti ve talep halinde tahsiline dair kararlar verilebilir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33. maddesinin 5. fıkrasına göre toplu iş sözleşmelerinin Anayasa ve Kanunların emredici hükümlerine aykırı olarak düzenlenmesi mümkün değildir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33. maddesinin 5. fıkrasına göre toplu iş sözleşmelerinin Anayasa ve Kanunların emredici hükümlerine aykırı olarak düzenlenmesi mümkün değildir.

Aynı yerde çalışmasına devam eden işçilerden, öncesinde başka bir sendikaya üye olanların bir kısım hizmet sürelerinin derece ve kademe terfiinde dikkate alınmayacağı yönünde toplu iş sözleşmesi hükümleri, Anayasanın 10. maddesi ile 55. maddesi, Avrupa Sosyal Şartının 4. maddesi ve İş Kanunu'nun 5. maddesine aykırılık oluşturur.

Mahkemece 3. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 17. ve geçici 4. maddeleriyle ilgili yapılan hukuki değerlendirmeler ile davacının uğramış olduğu hak kayıplarının işverence ödenmesi gerektiğinin tespitine dair hüküm yerinde ise de toplu iş sözleşmesi hükümlerin iptaline dair karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8383, Karar No: 2016/2748, Tarih: 24.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8383 E.  ,  2016/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 03/05/1984-17/08/1992 tarihleri arasında ...'lu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 03.05.1984- 17.08.1992 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 03.05.1984- 31.12.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının 03.05.1984- 31.12.1990 tarihleri arasında vergi kaydınının bulunduğuihtilaflı döneme ait esnaf ve sicil kaydı ile 506 sayılı kanun sigortalılığı bulunmadığı, davacı adına ... tescil kaydının olmadığı, Kurum tarafından 14.08.2014 tarihli yazı cevabı ile davacının 03.05.1984- 17.08.1992 tarihleri arası primlerini kendi rızası ile ... -numarasına ödediğinin tespit edilmiş olup sürekli ve çoğunlukla düzenli yapılan ödemeler olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten önceden ...’a tescili bulunan sigortalılardan Kurumca hiçbir araştırma yapılmaksızın kişi zorunlu sigortalı sayılarak rızaen veya icraen prim borçları tahsil edilip, kişiyi kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan Kurumun, kişiyi sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi veya iptal etmesi iyi niyetten uzaktır. Yargıtay H.G.K.’nun 01.10.1997 gün, 1997/10-578 E., 1997/758 K.sayılı kararında da belirtildiği üzere; kişinin ... Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunu’nun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak primi alınan süreler bakımından zorunlu sigortalı kabul edilmesi gerekir.

Öte yandan, Dairemizin istikrar gösteren içtihatlarına göre kişinin zorunlu sigortalılık koşullarını taşımadığı dönem için Kurum'un hatalı işlemi sonucu geriye yönelik prim yatırması yararına kazanılmış hak oluşturmaz. Ancak, fazla prim ödemeleri, ödeme tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı olarak değerlendirilebilir. Y.H.G.K’nun 20.11.2002 gün ve 21/892-990 sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olayda, Mahkemece davacının vergi kaydının neden kaynaklandığı sorulup 1479 sayılı kanun sigortalılığını gerektiren bir vergi kaydı olup olmadığı araştırılmaksızın yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş;davacının vergi kaydının 1479 sayılı kanun sigortalılığını gerektiren bir kayıt olup olmadığını araştırmak, vergi kaydının 1479 sayılı kanun sigortalılığını gerektirdiğinin tespiti halinde sigortalı tarafından yapılan ilk prim ödemesinin tescil başvurusu olarak kabulü ile davacının yaptığı prim ödemelerinin karşılaması durumunda vergi odasına kayıtlı olduğu 03.05.1984- 31.12.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı kanun kapsamında sigortalı olduğunun, fazla prim ödemeleri için ise, ödeme tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı olduğunun kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı'ya iadesine

24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2420, Karar No: 2003/3022, Tarih: -

7. Hukuk Dairesi 2003/2420 E., 2003/3022 K.

**7. Hukuk Dairesi 2003/2420 E., 2003/3022 K.**

**- BAĞIŞLAMA SÖZLEŞMESİ

- HAZİNE ADINA TESCİL

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, dosyadaki belgeler incelendi, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 159 ada 3 parsel sayılı 5706.35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Nurettin tapu kaydına, miras hakkına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı Hazine de tapu kaydına dayanmıştır. Vehibe ve arkadaşları tapu kaydına ve miras hakkına dayanarak davacı yanında davaya katılmışlardır. Mahkemece davacı ve katılanların davalarının reddine, taşınmazın davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı katılanlar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz komşu taşınmazlarla birlikte davacı tarafın miras bırakanlarına ait iken paylaştırma sonucu bu taşınmaz ile komşu bir kısım taşınmazların Hasan oğlu Mehmet payına isabet ettiği, Mehmet'in de okul yapılmak üzere 29.5.1980 tarihinde kayden Hazineye bağışladığı ve o tarihlerde taşınmaz üzerinde okul yapıldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp doğru olarak değerlendirilen diğer delillerle saptanmıştır. Her ne kadar tapuda bağışlanan miktar 3000 m2 olarak yazılmış, okul ise daha geniş bir alanı kapsamakta ise de bağışlayan ve bu bölüm kendisine isabet eden Mehmet bu konuda itirazda bulunmamış, bağışladığı bölüm üzerine okul yapıldığı anlaşılmış olduğundan bu husus sonuca etkili görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün (ONANMASINA), 7.880.000.lira ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen Hazine yararına 150.000.000.lira vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak hazineye verilmesine, 21.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/781, Karar No: 2017/6510, Tarih: 19.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/781 E.  ,  2017/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 24/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 19/09/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davacının bölümün maliki olduğunu, davalının 8 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının iki bağımsız bölüm arasında bulunan ortak alanın zeminine şev taşı döşedikten sonra duvar örüp selvi grubu ağaçlar diktiğini ve demir çitler ördüğünü, söz konusu döşenen taşların, duvar diplerine ekilen selvi ağaçlarının ve demir çitin kaldırılması suretiyle davalı tarafından ortak alana yapılan müdahalenin men-i ile ortak alanın eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı 31/08/2015 tarihli cevap dilekçesinde açılan davayı kabul ettiklerini ve ortak alanın eski hale getirileceğinin beyan etmiş, daha sonra davalı tarafından 03/04/2016 tarihli genel kurul kararında taş duvarların ve tel örgülerin olduğu gibi korunması konusunda karar alındığına ilişkin genel kurul kararı defteri dosyaya sunulmuştur. Mahkemece; davalı tarafından 03/04/2016 tarihli genel kurul kararında taş duvarların ve tel örgülerin olduğu gibi korunması konusunda karar alındığına ilişkin genel kurul kararı defteri sunmuş ise de davalının davayı kabul ederek sitedeki 8 ve 7 nolu bağımsız bölümler arasındaki çit ve ağaçların sökülmesini kabul ettiği, kabul kararından dönmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulü ile dava konusu sitedeki 8 ve 7 nolu bağımsız bölümler arasındaki demir çitler, selvi ağaçları ve şev taşlarının kaldırılmasına, kaldırılma konusunda davalıya 15 günlük süre verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı ... vekili tarafından dosyaya sunulan 31/08/2015 tarihli dilekçede, müvekkili tarafından, çit ve ağaçlar 05.09.2015 tarihine kadar sökülerek, ortak alanın eski hale getirilecek olması sebebiyle, davayı kabul ettiğini beyan ettiğine göre, bu kabul beyanının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 308. maddesinde davaya son veren taraf işlemlerinden olduğu hususu dikkate alınarak bu itibarla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'ye yükletilmesine 19/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5270, Karar No: 2011/8547, Tarih: 17.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5270 E.  ,  2011/8547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 17.05.2011 gününde temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ile vekili gelmediler. ... vekillerinden Av. ...'nın ...'daki duruşması nedeniyle duruşmanın ertelenmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.Davalı ...'un başka vekili de olduğundan Av. ...'nın mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davası içinde istenilen boşanmanın eki niteliğindeki Türk Medeni Kanunu 174/1, 2. maddeye dayalı tazminatların kabul veya reddi ayrıca vekalet ücretine tabi değildir.Bu husus göz ardı edilerek, önceki hükümde taraflar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edildiği halde, bozma ilamı uyarınca davalı-davacı yararına takdir edilen maddi tazminat için ayrıca vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince vekalet ücreti ile ilgili kısım hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın hüküm bölümünün 4. paragrafının “davacı ... kendini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575 TL. ücreti vekaletin davalı ...'den alınıp davacı ...'a verilmesine” sözcüklerinin tamamı ile hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek temyize konu diğer bölümünün yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.05.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/15378, Karar No: 2021/7793, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/15378 E.  ,  2021/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde, sanığın 09.11.2018 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararla ilgili sunduğu 12.11.2018 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz nedeni göstermeyip, gerekçeli karar tebliği ile işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesini de vermediği anlaşılmakla temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15091, Karar No: 2018/6963, Tarih: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15091 E.  ,  2018/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Bank A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, İİK'nın 62/1. maddesine göre ilamsız takipte ödeme emrine itiraz süresinin 7 gün olduğu, ...30. İcra Müdürlüğü'nün 2014/16637 E. sayılı icra takip dosyasında, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete gönderilen ilamsız takip ödeme emrinin 11.03.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, şikayetin ise takip henüz kesinleşmeden 17.03.2015 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında, şikayet hakkının henüz doğmamış olması ve suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.