muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/671, Karar No: 2016/2072, Tarih: 25.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13626-2015-E.24948/78790 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/480 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11883, Karar No: 2013/6640, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11883 E.  ,  2013/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

I- 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 08.08.2001 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 19.02.2007 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001 ve 2002 takvim yıllarında ''sahte fatura düzenlemek" suçlarının tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 2001 takvim yılı yönünden suç tarihi olan 08.08.2001 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 19.02.2007 tarihine kadar, 2002 takvim yılı yönünden ise, suç tarihi olan 30.05.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 savılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

II- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa usulüne uygun yapılan tebligatla, vergi incelemesine esas olmak üzere 2001 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin istenmesine rağmen varlığı noter tasdikiyle kesinleşmiş bir kısım defter ve belgeleri kanuni süresinde ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın, kendisine tebligatın yapılmadığını, 2001 yılında muhasebeciliğini... isimli kişiye şirketi kapatılması talimatı verdiğini,... isimli kişiye ulaşamadığını savunmasına karşın 17.04.2006 gün ve 2006/435-3 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporunda, varlığı sabit faturaların ibraz edilmediğinin, işyerinin sürekli kapalı olmasına rağmen başka mükelleflerde faturalarının bulunduğunun belirtilmesi, defter ve belgelerin ibraz edilmesi için istenen yazının 07.10.2005 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4756, Karar No: 2013/9932, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4756 E.  ,  2013/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapılar ile ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapılar ile ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davaya konu yapı ve ağaçlara davalı idarece el atılmadığı, dava konusu yapıların halen davacıların kullanımında olduğu ve içersinde kiracılarının bulunduğu anlaşılmıştır.

Kaldı ki, daha önce yapılar ve ağaçlar ile bunların zeminine fiilen el atıldığından bahisle davacı tarafından davalı idare aleyhine açılan davada, ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/266 esas, 2009/446 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda, zemin yönünden davanın kabulüne, muhtesatlara el atılmadığından bahisle de buna ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar Dairemiz denetiminden de geçerek kesinleşmiş olup, o tarihteki tespit edilen durum ile işbu dava tarihindeki durum arasında farklılık da bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4344, Karar No: 2012/10746, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4344 E.  ,  2012/10746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2007 gün ve 2006/183 Esas, 2007/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan onaylı nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde 14 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen samimi anlatımları, sanığın kaçamaklı ikrarı ve özellikle Cumhuriyet Savcılığındaki anlatımında, jandarmada mağdureye arkadaşlık teklif ettiğini ve onu öptüğünü söylediğini kabul etmekle beraber, şimdiki söylediklerinin doğru olduğunu, onu öpmediğini ifade ederek vekilsiz alınan ilk beyanının özgür iradesine dayalı olduğunu bu suretle belirtmiş bulunması, tanık beyanları, doktor raporları, olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın saat 10.00 sıralarında ilaç istemek amacıyla mağdurenin evine gittiği, mağdurenin ilaç getirmek için içeri yöneldiğinde sanığın içeri girdiği, ilacı içtikten sonra mağdureye “senden hoşlanıyorum, seni öpebilirmiyim?” demesi üzerine mağdurenin sanığa evden gitmesini söylediği, sanığın kapı önüne geldiğinde ona, öpüp öyle gideceğini ifade ederek sarıldığı, üzerine abanarak göğüslerini ve bacaklarını ellediği, mağdurenin fırsatını bulup evin diğer kapısından çıkarak tanık ...'nin evine sığındığı anlaşılmış bulunmasına göre, sanığın sübut bulan eylemlerinin TCK.nın 103/1-a. maddesi delaletiyle 103/1, 4 ve 116/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül edecek Adil Tıp İhtisas Kurulundan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor da alınarak, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine göre oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8664, Karar No: 2016/6075, Tarih: 18.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8664 E.  ,  2016/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.10.2009 tarihinde müvekkili sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sahibi ve sürücü .... idaresindeki araç ile alkollü olarak 2918 sayılı Yasanın 84/8 “kavşakta geçiş önceliğine uyma” düzenlenen kurala uymayarak karıştığı kaza sonrasında vefat ettiğini, meydana gelen trafik kazasında araçları hasar görenlere müvekkili sigorta şirketinin hasar bedellerini ödediğini, zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi Genel şartlarına 4/d göre rücu hakkı olduğunu, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 18.535,68 TL’den şimdilik 13.901i76 TL’nin 2.744,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın meydana gelmesinde her ne kadar davalıların murisi .....%75 oranında kusurlu bulunmuş ise de, kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiği hususunda herhangi bir belirleme yapılamadığından davacının sigorta ettirene rücu şartları oluşmamış ve bu nedenle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve münhasırlık raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 18/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14654, Karar No: 2019/2346, Tarih: 06.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/14654 E.  ,  2019/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul 2.Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesinden sonra sanık müdafiinin temyizi üzerine 21. Ceza Dairesinin 30.04.2015 tarih ve 2015/886-2015/565 sayılı bozma ilamı ile “başka suçtan hükümlü bulunan sanığın hükmün tefhim olunduğu duruşmaya katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması” gerekçesiyle hükmün bozulduğu anlaşılmış; yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek savunmasının alınması amacıyla sanığın bildirdiği son adrese tebligat yapıldığı, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanığın tutuklu bulunduğu cezaevinden 11.03.2015 tarihinde tahliye edildiği, hükümlü olarak tekrar 15.08.2017 tarihinde cezaevine giriş yaptığı, bu suretle yargılama esnasında ve karar celsesinde cezaevinde bulunmadığının tespit edildiği, duruşmaya gelmeyen sanık hakkında yakalama emri çıkarıldığı, sanık müdafiinin duruşmalardan haberdar olduğu, mazeret dilekçesi sunduğu, mazereti kabul edilmeyen sanık müdafiinin duruşmalara katılmadığının görüldüğü, bozma ilamının aleyhe olmaması ve sanığın savunmasının daha önce alınması nedeniyle savunma hakkının kısıtlanmadığı, ayrıca suça konu sürücü belgesinin aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2290, Karar No: 2017/10493, Tarih: 31.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/2290 E.  ,  2017/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Toki Konutları'ndan daire satın aldığını dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını, taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu beyanla kendisine ait bağımsız bölümün iç bünyesindeki,bulunduğu bloktaki ortak alanlardaki,site ortak alanlarındaki gizli ayıplı imalatlar ile eksik imalatların tespiti ile iş bu zararların giderilmesi için gerekli bedellin dava tarihi itibariyle tespitine,gizli ayıplı imalat bedeli 50,00 TL ve eksik imalat bedeli 50,00 TL olmak üzere belirsiz bedelli alacak davası sıfatıyla yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş,02.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.765,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nın 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, '' Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.'' Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nın 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 06.07.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dava konusu ... Konutları'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.12.2014 tarihli rapor ve 05.05.2015 tarihli ek rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsiminin geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre beş kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35218, Karar No: 2017/6938, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35218 E.  ,  2017/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.