muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12730, Karar No: 2014/22945, Tarih: 17.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12730 E.  ,  2014/22945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, davacı-davalı (koca)'nın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda, davalı-davacı (kadın) ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı- davalı kocanın, en son işe girdiği ...’da müşterek yaşamın tesisi için ev açmadığı böylece birlikte yaşamdan kaçındığı ve gelirini aşar nitelikte harcamalar yaparak borçlandığı, davalı-davacı kadının ise ailenin gelirini aşar derecede aşırı harcamalar yaptığı ve eşinin ailesine soğuk davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen ve evlilik birliğini temelinden sarsan bu olaylara göre tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu hale göre verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan davalı-davacı kadının, kocanın davasının kabulüne yönelik temyiz itirazların reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/10406, Karar No: 2021/7152, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10406 E.  ,  2021/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait ikametteki yatak odasından bulunan eşyaları çalanın, gardrop kapağı üzerinden parmak izi elde edilen sanık olduğunun iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekinin de komşusu ve aynı zamanda arkadaşı olan sanığın, bayram temizliği sırasında, ikametinde bulunan mobilyaların yerlerini değiştirme konusunda yaptığı yardım teklifini kabul ederek evine geldiğini beyan ettiği, bu haliyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık tarafından işlendiği hususunun şüphede kaldığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine dair savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/4. maddesi olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7492, Karar No: 2022/9677, Tarih: 29.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/7492 E.  ,  2022/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.11.2022 günü temyiz eden davacı ... ... (...) ve vekilleri ile karşı taraf davalı ve dahili davalılar ile vekilleri gelmediler. Temyiz eden davacı ... ... (...) vekili Av. ...'nün mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dava, babalığın hükmen tespitine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde davacı tarafından açılan soybağının reddi davasının halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Soybağının reddi davasında verilecek hükmün bu davayı etkileyeceği açıktır. O halde, soybağının reddi davasının sonucu beklenilerek karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2.Türk Medeni Kanunu’nun 301. maddesinde “Çocuk ile ... arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, ... ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda dava çocuk tarafından açılmış olup, dava, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbar edilmeden karar verilmiştir. Babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbarı zorunlu bulunduğu hâlde (TMK 301/son) Cumhuriyet Başsavcılığı ve Hazineye dava ihbar olunmadan, yargılamaya devamla işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Açıklanan bu nedenle de kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 29.11.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/601, Karar No: 2016/1862, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/601 E.  ,  2016/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/764 esas, 2015/202 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/351 esas, 2015/234 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 05/06/2015 tarihli ve 2015/457 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10147-2015-21863/69147 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/457 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11711, Karar No: 2018/4457, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11711 E.  ,  2018/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, 17/09/2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 28/09/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE

2) Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Şikayet konusu suçla ilgili hiçbir şekilde bilirkişi incelemesi gerekmediği halde, bilirkişi incelemesi yaptırılarak Anayasa' nın 141/4 ve 5271 sayılı CMK' nın 62 ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13853, Karar No: 2010/492, Tarih: 21.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13853 E.  ,  2010/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 27/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalı adına kayıtlı olan 150 ada 10 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 444.42 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, tapu iptali ve varsa üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarece onaylanmış kıyı kenar çizgisinin idare mahkemesi tarafından iptal edilerek, kararın kesinleştiği ve ortada davacının dayanak yaptığı hukuka uygun bir kıyı kenar çizgisi kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, sicil kaydının kütükten terkini ve varsa muhdesatın yıkımı isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin kişi adına yapılarak 27.9.1994 tarihinde kesinleşmesiyle çap kaydının oluştuğu ve davanın 30.7.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, idare tarafından çizilen kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda idari yargı yerinde açılan davanın Muğla İdare Mahkemesi'nin 29.12.2004 tarih ve 2003/974 esas, 2004/1554 sayılı kararıyla kabulle sonuçlanmak suretiyle kesinleştiği ve davacı Hazine'nin hukuki dayanağının kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre, yanlar arasındaki uyuşmazlığın, "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l Sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

O halde, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle, üç jeolog veya jeoloji mühendisinden oluşturularak bilirkişi kurulu marifetiyle kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, buna göre taşınmazın tamamı veya bir bölümünün kıyıda kaldığının saptanması halinde, davalının makul bir tazminata hak kazanıp kazanmayacağının düşünülüp, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23747, Karar No: 2014/8030, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23747 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar... haklarında verilen hükümlerin incelenmesinde ;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında sanığın, ağaçları ...’ın tomruk sürüklerken kestiğini belirttiğinin yazılı olup, 29/6/2011 tarihli keşif tutanağında da suç tutanağındaki beyanının ...’ın kendi maktasına ilişkin olduğunu, bu kişinin kendi maktasından ağaç kestiğini belirtmesine; tanık olarak dinlenilen ...’ın ise tomruk sürüklerken herhangibir kesim yapmadığını, sanığın neden kendi ismini verdiğini bilmediğini ifade edip sanığın tanık beyanına bir diyeceği olmadığını belirtmesine ; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından kesilen ağaçların sanığın sorumluluk alanında kaldığının, bölmede üretim işinin bitim tarihinin 30/9/2005 olup usulsüz kesimlerin 22/9/2005 tarihinde tespit edilip makta muayene tutanağının da 1/10/2005 tarihinde düzenlendiğinin, ağaçların kesim tarihlerinin 2005 yılı 9. ayı olduğunun , eylemin sürütme yolu için değil fazla emval üretmek amacıyla yapıldığının anlaşılmasına göre sanığın kesim işinden haberi olup üzerine atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/.02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27420, Karar No: 2016/7836, Tarih: 30.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/27420 E.  ,  2016/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 16/05/2012 tarihinden itibaren davalı TBMM Genel Sekreterliği Millî Saraylar Restorasyon Uygulama Başkanlığı'nda web-tasarım elemanı olarak, işine son verildiği 20.12.2013 tarihine kadar çalıştığını, kendisine daha sonra diğer davalı taşeron şirket elemanı olduğunun söylendiğini, işveren TBMM Genel Sekreterliği temsilcisinin 20.12.2013 tarihinde hiç bir sebep göstermeden, sadece işten çıkarıldığının şifahen söylediğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekil; davacının Ocak 2013-20 Aralık 2013 tarihleri arasında Restorasyon ve Teknik Uygulamalar Başkanlığının hizmet alımı ihalesinde diğer davalı şirket elemanı olarak hizmet yaptığının tespit edildiğini, diğer davalı şirket ile davacının arasında belirli süreli iş sözleşmesinin olduğunu, davalı şirket ile müvekkili idare arasındaki ilişkinin açık ihale usulü ile alınan yardımcı destek hizmetleri olduğunu, müvekkili idarenin tabi olduğu 4735 sayılı Kamu İhale Kanunu, Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve Hizmet Alımı Uygulama Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde ihale ettiğini, işin özelliği gereği aradığı nitelikleri belirlediğini, ancak sözleşme hükümlerine ve hizmetin gereklerine uygun işçilerin tespiti ve temini şirket tarafından yapıldığını, şirketin üstlendiği işi sözleşme hükümlerine göre yürüttüğünü, yönetme hakkının şirkette olduğunu, çalıştıracağı işçileri davalı şirketin işe aldığını,iş sözleşmesi yaptığını, talimatlar verdiğini, ücretleri ödediğini, ücret bordrolarını düzenlediğini, SSK primlerini yatırdığını, adı geçen şirketin söz konusu işle ilgili sadece müvekkili idare ile sözleşme yapma zorunluluğunun bulunmadığını, değişik işyerleri ile sözleşme yapabilmekte ve sözleşme yaptığı iş yerlerin hangi işçilerin çalışacağına ve hangileri ile iş akdinin sona erdireceğine kendisinin karar verdiğini, böyle bir işin bağımsız bir iş niteliğinde olduğunu, ihaleyi kazanan firmaların teknik şartnamelerde belirtilen sayı ve nitelikte personel istihdam ederek hizmet ürettiklerini, tabii olarak istihdam edilen personellerin her türlü işçilik vs alacakları ile sigorta primleri yüklenici firma tarafından ödendiğini, müvekkili idarenin sadece ihale makamı olduğunu, asıl işveren olmadığını, alt ışveren-asıl iş veren bahsedilmeyeceğini, müvekkili idarenin sorumluluğunu söz konusu olmadığını, husumetin idareye yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: