muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2456, Karar No: 2018/6237, Tarih: 24.04.2018

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2018 tarih ve KD-2018/20033 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Dairemizin 19.12.2017 tarih ve 2016/9355 Esas ve 2017/15011 K. sayılı ilamı ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen onama ve hırsızlık suçu yönünden verilen düzeltilerek onama kararı kaldırılarak sadece hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına yönelik olarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki iddianamede iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'ının 116/2 maddesine göre cezalandırılması talep edilmesine rağmen ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 116/4 maddesiyle uygulama yapılması,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3. maddesine aykırı davranılması,

4-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle hakkında TCK'nın 31/2, maddesinin uygulanması gerekirken 31/3 maddesiyle uygulama yapılması ,

5-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 3 yıl olarak belirlenen temel cezada TCK'nın 143/1 maddesine göre 1/6 oranınında arttırım yapılırken 3 yıl 6 ay hapis cezası yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye ve itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7593, Karar No: 2012/12936, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7593 E.  ,  2012/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka şubesi ile dava dışı ... İnş. Ltd. Şti. arasında akdedilen sözleşmeye istinaden bu şirkete ticari kredi kullandırıldığını, davalıların da bu sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalılarca haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazının iptaline ,takibin devamına ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalılardan İbrahim Tuncer vekili, kredi sözleşmesinde müvekkile ait olduğu iddia edilen imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda takibe konu genel kredi sözleşmesi gereğince dava dışı şirkete kredi kullandırıldığı, ancak kredi borcunun ödenmediği, kefil olan davalıların ödenmeyen kredi borcundan sorumlu oldukları, ancak davalılardan ...'e ait olduğu iddia edilen imzanın bu davalının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükme esas alınan grafolog bilirkişi raporunun yeterli incelemeye dayanmış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2361, Karar No: 2016/2066, Tarih: 26.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2361 E.  ,  2016/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili ,davacının davalıların yüklenici ve taşeron olarak yürüttüğü ... hızlı tren projesi 2. kısım demiryolu inşaatı yağmur suyu kanal beton işçiliği işinde davacının günlük 60,00 TL yevmiye ile çalıştığını, davacının yemek, kalacak yer temin edilmek sureti ile ... Köyü kum ocakları yanı ... şantiyesi ile ... ilçesi ... Beldesi Belediyesi Buğday Kantları deposunda kalmak sureti ile 2008 yılı ekim ayında 25 kasım ayında 30 gün olmak üzere 55 gün çalıştığını, davacının çalışması karşılığı hak ettiği ücreti ödenmemesi sebebi ile 3.300,00 TL ücret alacağının tahsilinin talep edildiği, davalıların ücret alacağı sebebi ile müteselsilen sorumlu olmalarına karşın alacağı sürüncemede bırakmak amacı ile icra takibine yaptıkları haksız ve hukuki dayanaktan yoksun itirazın iptaline, kötüniyetli itiraz sebebi ile itiraza konu asıl alacağın %40 ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı ... vekili, davalı taraf ile davacı arasında akdi ve kanuni işçi işveren ilişkisi mevcut olmadığını, davacının yaptığı işin diğer davalı firmaca üstlenildiğini, davacının da diğer davalı firmaya ait işyerinde çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı setkon inş. tur. müh. tic. ve san. ltd. Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı setkon inş. tur. müh. tic. ve san. ltd. Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre; hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri, hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini, hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını, gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Somut olayda, mahkemece, kararın gerekçesinde davacının günlük 42,00 TL yevmiye ile çalıştığının kabul edildiği halde hüküm fıkrasında davacının ücret alacağı günlük 60,00 TL yevmiye üzerinden hesaplanan miktar uyarınca hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, kararın açıklanan gerekçesi ile kurulan hüküm sonucu arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu sebeple bozulmalıdır.

Sonuç:

Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1551, Karar No: 2018/12021, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1551 E.  ,  2018/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda borçlu şirketin 2014 yılında faal olmadığı ve borçlu şirketin aktifleri arasında gösterilen alacağın tahsil edilememiş olması sebebiyle borcu ödeme kabiliyetinin bulunmadığı yönünde görüş bildirilmesi karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8235, Karar No: 2018/14440, Tarih: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8235 E.  ,  2018/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜM : Mahkkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 3000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gibi Dairemizin 04.02.2014 tarih, 2012/19327 esas, 2014/2642 karar sayılı ilamında da sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği belirtildiği halde, yazılı şekilde 5 ay hapis ve 375 TL adli para cezası tayin edilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

2-Hükümden önce 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresi “tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca atılı suçtan tayin olunan sonuç cezanın 3.000 TL ve 375 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına ve hüküm fıkrasından " Hükmedilen adli para cezasının C.Savcılığınca yapılan ödeme emri tebliği üzerine belli sürede ödenmemesi halinde CGTİK 106/3 gereği ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar edilemedi)," ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30606, Karar No: 2013/1809, Tarih: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30606 E.  ,  2013/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.09.2012 tarih, 2012/14579-28022 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6214, Karar No: 2019/13363, Tarih: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6214 E.  ,  2019/13363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2018 gün ve 2018/30 Esas, 2018/50 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının 04.01.2019 tarihli tutukluluk durumu hakkında karar verilmesi talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi olmayıp itiraz dilekçesi mahiyetinde olduğu ve bu talebe istinaden Bölge Adliye Mahkemesince verilen Ek kararın ise temyize tabi olmadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin 25.12.2018 günlü asıl karara yönelik temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ayrıntı içermeyen kısmen tutarsız ve çelişkili beyanları, sanık ile müşteki ...'nin olayın ortaya çıktığı tarihten yaklaşık bir ay önce ayrı yaşamaya başlamaları üzerine annesinin yanında kalmaya başlayan mağdurenin, sanık ile görüşmek istemeyip okulda görevli rehber öğretmen tanık ...'un ısrarlı sorgulamaları üzerine eylemden bahsetmesi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.12.2018 gün ve 2018/175 Esas, 2018/196 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10594, Karar No: 2010/11966, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10594 E.  ,  2010/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.11.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, elbirliği maliki olduğu 483 sayılı parseldeki badem ağaçları üzerinde davalının haksız muaraza çıkardığını, vaki elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu badem ağaçlarının kendisine ait 482 sayılı parselde kaldığını, idari tahkikatta da bu durumun saptandığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683.maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse, o şey üzerinde yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Eğer, malik malına haksız olarak elatılmışsa bunun önlenmesini dava yolu ile isteyebilir. Yasanın 718.maddesine göre de, arazi mülkiyetinin kapsamına bitkiler de girer.

Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişilerin 11.06.2008 tarihli raporunda; 2 adet badem ağacının 482 sayılı parselin çap kaydı içerisinde kaldığı, itiraz üzerine yapılan keşif sonucu alınan 21.10.2009 tarihli raporda ise tüm ağaçların (A) harfi ile gösterilen 483 sayılı parselin içinde kaldığı belirtilmiştir. Bu rapora da itiraz edilmiş, mahkemece dosya üzerinde inceleme yaptırılarak alınan üçüncü bilirkişi raporunda; badem ağaçlarının 483 sayılı parsel üzerinde kaldığı belirtilmiş, mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Görülüyor ki, ilk ve ikinci bilirkişi raporları arasında aykırılık bulunmaktadır. Mevcut aykırılığın giderilmesi de yasal bir zorunluluktur. Uyuşmazlık taşınmaz mala ilişkin bulunduğundan, HUMK’nun 363.maddesi uyarınca çekişmeli yerin keşfen incelenmesi gerekmektedir. Aynı yasanın 364.maddesine göre hakim nezaretinde keşif yapılmadan, dosya üzerinde yapılan incelemeyle bir sonuca ulaşılamaz. Dolayısıyla, ikinci rapora itiraz üzerine dosya üzerinde inceleme yapılmak suretiyle alınan raporla mevcut çelişki giderilmiş kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece, yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden mevcut çelişkiyi giderecek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, çekişmenin esası bunun sonucuna göre bir hükme bağlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmayla davanın kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre de; HUMK’nun 426.maddesi gereğince karşı taraftan tahsil olunacak yargılama giderlerinin neler olduğu ve bunun miktarının karar yerinde gösterilmesi gerekirken, bu kuralın gözardı edilmesi de yerinde değildir.

Bu durumda mahkemece, yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden mevcut çelişkiyi giderecek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, çekişmenin esası bunun sonucuna göre bir hükme bağlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmayla davanın kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre de; HUMK’nun 426.maddesi gereğince karşı taraftan tahsil olunacak yargılama giderlerinin neler olduğu ve bunun miktarının karar yerinde gösterilmesi gerekirken, bu kuralın gözardı edilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2900, Karar No: 2020/5473, Tarih: 06.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2900 E.  ,  2020/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek 92.576,72 TL bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.12.2018 günlü ve 2018/2183E.-2018/13291K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.