muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12708, Karar No: 2018/3304, Tarih: 02.04.2018

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Katılma payının hesabında Yönetmeliğin yol harcamalarına katılma payı ile ilgili 5’inci maddesinde düzenlenen usulün izlenmesi gerektiği, 9’uncu maddede “Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı bu yönetmeliğin 5'inci maddesinde belirtilen esaslar dahilinde hesaplanır” denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Yönetmeliğin bahsi geçen 5’inci maddesinde “... Bakanlığı ve ...Bankası Genel Müdürlüğünün o yıllar için tespit ederek yayınlandığı birim fiyatlar ve rayiçlere göre hesaplanan gerçek bedeli” geçmemesi kaydıyla yapılan işin giderinden, özel Devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işlem için yapılan bağış ve yardımlar ile istimlak bedelleri düşüldükten sonra kalan tutarın üçte birinin hizmetten yararlanan gayrimenkul taşınmaz sahibi mükellefler adına Belediye Encümeninin kararını müteakip tahakkuk ettirileceği düzenlenmiştir.

Aynı usulün, 12’nci maddeye göre yeni içme suyu şebeke tesislerinin yapılması veya mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden tahsil edilecek su tesisleri harcamalarına katılma payının belirlenmesinde de uygulanacağı 13’üncü maddede hükme bağlanmıştır.

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19).

Yönetmeliğin açıklanan bu ayrıntılı düzenlemeleri, dayanağı olan 2464 sayılı Kanunla örtüşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi 29086 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen ...Oran Konutları B-1 Blok ...no.lu bağımsız bölümü 15.07.2011 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 18.08.2011 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak topalm 5.345,74 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi 29086 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen ...Oran Konutları B-1 Blok ...no.lu bağımsız bölümü 15.07.2011 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 18.08.2011 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak topalm 5.345,74 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan cevabi yazılarda söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının 01.04.1990-01.08.1990 tarihleri arasında, ada dışı pissu hatlarının periyodik bakım ve onarımlarının ise 12.04.2006 ve 12.05.2009 tarihleri arasında yüklenici firmalara ihale edilmek suretiyle kurumları tarafından yaptırıldığı, imar yollarındaki içme suru hatlarının ise T.C. Başbakanlık TOKİ tarafından yapılarak 12.01.2010 tarihinde geçici ve kesin kabul tutanağının onaylandığı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı kurum, ...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur. Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan ...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine göre hesaplama yapılarak davacının ödemesi gereken katılım bedeli 5.602,21 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, ...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu karar Danıştay denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih (18.08.2011) itibari ile ...Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

./..

-5-

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

./..

-5-

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen iptal kararının kararı ile birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan yol, su, kanalizasyon hizmetler giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta ...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre değerlendirme yapılması, buna göre ise; davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumuda olmaması, diğer bir ifade ile davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeni ile davalının dava konusu bedelleri davcıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19660, Karar No: 2014/9463, Tarih: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19660 E.  ,  2014/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkındaki ek kararın temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 08/07/2011 gün ve 2009/378-2011/341 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/898, Karar No: 2013/40914, Tarih: 19.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/898 E.  ,  2013/40914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın eşini bıçakla yaraladığına yönelik mağdurun iddiası ve delil bulunmamasına karşın, cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması,

2) Kabule göre de; sanık hakkında hem eşini yaralamaktan TCK'nin 86/3-a maddesi, hem de eylemin bıçakla işlendiğinden bahisle TCK'nin 86/3-e maddesinden iki kez artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/264, Karar No: 2020/3818, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/264 E.  ,  2020/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığın ortağı ve müdürü olduğu... ........Ltd. Şirketinin şirketin ortaklık yapısının değiştiği 09.06.2010 tarihinden sonra gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunmadığı, 2011 takvim yılı 1-9. aylarında 10.728.299,84 TL, 2012 takvim yılı 1-2. aylarında 1.920.154,00 TL miktarlı yüksek KDV matrahı beyanında bulunduğu, alımlarının haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi inceleme raporları bulunan mükelleflerden gerçekleştirdiği, beyan edilen miktarlı ticari organizasyona sahip olmadığı, sanığın işlerin iyi gitmediğinden başka yere inşaat işinde çalışmaya gittiğini savunduğu, böylece gerçek bir mal ve hizmet satımına dayanmayan faturaların düzenlendiğinin ve faturaların sahteliğinde tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3420, Karar No: 2022/11074, Tarih: 01.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3420 E.  ,  2022/11074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası, aynı suçtan suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 31/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair SİLİFKE 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2021 tarihli ve 2020/221 esas, 2021/218 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/02/2022 gün ve 94660652-105-33-18413-2021- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2022 gün ve 2022/25819 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-1. maddesinin '' (1) Mala zarar verme suçunun; a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında işlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklinde olduğu nazara alındığında, anılan dosyada yer alan eylemin okul girişinde bulunan bina duvarına kurşun kalemle ''Çocuklar küfür iyidir, aşkım hayat, kale cesur, king, selam canım'' yazmak şeklinde olduğu, duvara yazılan yazıların basit bir silme işlemi ile kaldırılabileceği, bu nedenle maddi bir zararın varlığından bahsedilemeyeceği gibi, suça sürüklenen çocukların zarar verme kastıyla hareket etmedikleri ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında 1.320,00 ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocukların üzerine atılı eylemin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, anılan Kanun'un 152/1-a. maddesindeki düzenlemenin ise, “ (1) Mala zarar verme suçunun;a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,... İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde olması ve suça sürüklenen çocuklar hakkındaki temel cezanın alt sınır olan 1 yıl hapis cezası üzerinden tayin edilmesi gerektiği ve anılan düzenlemede de seçimlik ceza öngörülmediği gözetilmeden, adli para cezasının tercih edildiği belirtilerek temel cezanın doğrudan 120 gün adli para cezası olarak tayin edilmesinde

isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, katılan sıfatını alabilecek şekilde atılı suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Milli Eğitim Bakanlığı’nın CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, Milli Eğitim Bakanlığı’na kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki kuruma hükmün tebliği gerektiğinden hükmün usulüne uygun kesinleşmediği ve kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2021 tarihli kararının Milli Eğitim Bakanlığı’na usule uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (SİLİFKE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 12.04.2021 tarihli ve 2020/221 E., 2021/218 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/228, Karar No: 2025/63, Tarih: 12.02.2025

**Ceza Genel Kurulu         2023/228 E.  ,  2025/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi (Birleşen 3. Ceza Dairesi)

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 378-1103

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince 29.01.2016 tarih ve 341-81 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun eyleminin hukuka uygunluk sebeplerinden meşru savunma kapsamında kaldığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine ilişkin hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesince 02.07.2020 tarih ve 5340-8451 sayı ile; "(...)Olay günü suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... tartışırken katılan ...'in plastikten yapılma oyuncak silahı cebinden çıkarırken suça sürüklenen çocuğun katılanın eline vurması ile silahın yere düştüğü, tanık ...'nın hemen tarafların yanına koşarak yerdeki silaha tekme atarak silahı olay yerinden uzaklaştırdıktan sonra suça sürüklenen çocuğun üzerindeki bıçak ile katılan ...'ı dört kez bıçaklayarak katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri de tartışılarak suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet karar verilmesi gerekirken, eylemin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi(...)” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına direnen İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2021 tarih ve 378-1103 sayı ile; “(...)SSÇ üzerine atılı basit yaralama suçu bakımından ise mağdurun elinde sonradan oyuncak olduğu anlaşılmakla birlikte tanık beyanlarına göre ve sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre silah bulunduğu, suça sürüklenenin yaşı, silahlar konusunda her hangi bir uzmanlığının bulunmaması, arkadaşı olan tanıkların 'silah var!' diye bağırması karşısında suça sürüklenen çocuğun bu oyuncak silahın sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada yere düşmesi üzerine sanığın bu silahla kendisine yönelecek muhtemel bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre -mağdurun belinden düşen silah göz önüne alındığında suça sürüklenenin üzerinde taşıdığı bıçağı kullanması bakımından saldırı ile orantılı olacak biçimde- defetmek zorunluluğu ile hareket ettiği ve bu şekilde gerçekleştirdiği yaralama eyleminin meşru müdafaa sınırları içinde kaldığı(...)” gerekçesiyle sanığın önceki hükümle aynı şekilde CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2022 tarihli ve 27578 sayılı "Bozma" istemli tebliğnamesi ile dosya, CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.03.2023 tarih ve 13664-1511 sayı ile direnme kararının yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI, KONUSU VE ÖN SORUN

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olmakla direnmenin kapsamına göre inceleme neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e yönelik eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, suça sürüklenen çocuğa isnat edilen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. ÖN SORUNA DAİR BİLGİLER

İncelenen dosya kapsamından;

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.06.2015 tarihli ve 1436-1325 sayılı iddianameyle; suça sürüklenen çocuğun 16.05.2015 tarihinde katılan ...'e yönelik gerçekleştirdiği eylem nedeniyle TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 31/2 ve 54/1 maddeleri ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1-1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği,

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 29.01.2016 tarih ve 341-81 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma hukuka uygunluk sebebi kapsamında kaldığından bahisle CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verildiği,

Bu hükmün katılan vekili tarafından 01.02.2016 tarihinde temyiz edildiği,

Yargıtay 3. Ceza Dairesince 02.07.2020 tarih ve 5340-8451 sayı ile; Yerel Mahkemece kurulan hükmün, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulduğu,

Bozma üzerine, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2021 tarih ve 378-1103 sayı ile; Yargıtay bozma ilamına direnilmesi ile suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verildiği,

Bu hükmün de 23.12.2021 tarihinde katılan vekili tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay 1. Ceza Dairesince 30.03.2023 tarih ve 13664-1511 sayı ile; direnme kararına konu hükmün, meşru savunmanın gerçekleştiğine dair gerekçenin yerinde görülmediğinden bahisle dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.