muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17145, Karar No: 2014/1372, Tarih: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17145 E.  ,  2014/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2009/230-2011/149

Davacı İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü vekili Avukat K.. Ş... A.. tarafından, davalılar .Yapı Limited Şirket vd. aleyhine 08/09/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeni ile reddine dair verilen 02/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı. Yapı Ltd. Şti.'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalı İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem husumet nedeni ile reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Fatih İlçesi Mimar Sinan Mahallesi T.. Ç. sokakta kanalizasyon sistemine, K.. Ç.. sokakta içme suyu sistemine, İstanbul İl Genel Meclisi inşaatını yapan davalı . Yapı Ltd. Şti. tarafından zarar verildiğini, zararın kendisi tarafından onarıldığını, onarım bedelinin ödenmesi için yazılan yazılara cevap verilmediğini iddia ederek bedelin ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, İstanbul İl Genel Meclisi inşaatı işinin davalı İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nce dava dışı ..Yapı Taah. Ltd. Şti.'ne ihale edildiği, sözleşmeye göre yüklenici ile iş sahibi arasındaki işin eser sözleşmesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından iş veren İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'ne husumet yöneltilemeyeceği, diğer davalının da sözleşmenin tarafı olmadığı, işi üstlenenin ..Yapı Taah. Ltd. Şti olduğu anlaşılmakla bu davalıya da husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Davalı İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de kamusal kurallar çerçevesinde davalı kurum tarafından yapımına karar verilerek ihale edilen İstanbul İl Genel Meclisi inşası sırasında meydana gelen zararın ödetilmesidir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri

sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacının P..Yapı Ltd. Şti.'ne yönelik temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacının iddiasına göre davalı şirket işi bilfiil yapandır. İşi bilfiil yapan ve zarar veren şirket, haksız fiil faili olarak sorumludur. Buna yönelik iddiaların esasının incelenmesi gerekirken, davalı şirketin yüklenici olmaması nedeniyle davanın reddine ilişkin gerekçe hatalıdır. Bu yüzden sayın çoğunluğun, davalılardan şirket hakkındaki görüşüne katılmıyorum.30/01/2014
Yargıtay — Esas No: 2012/14055, Karar No: 2013/4318, Tarih: 25.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14055 E.  ,  2013/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanların “yolun sağ şeridinde 80-90 km ile seyrediyorduk, yolun sağ şeridinde park halinde bulunan servis otobüsü vardı, biz yolumuza sol şeritten devam ettik, geçerken otobüs dönmek için sol tarafa manevra yaptı, ölen de çarpmamak için sağa doğru manevra yaptı, aracımızın sol ön tarafı otobüsün sağ ara tarafına çarpıp, taklalar attı” şeklindeki ifadelerine nazaran üstün tutulan sanığın, “Araban yolu üzerinden öğrencileri alarak devam ettim, belediye taş ocağına varmadan 500 m kadar beride iki öğrencim vardı, onları alarak dönecektim, çocukları yolun Gaziantep yönünde beklemekteydiler, sola yanaştım, araçların geçmediğini görünce sola direksiyon kırarak geri döndüm ve çocukların yanında durdum, 100 m sonra kaza olduğunu söylediler, ben de seyir halinde olduğum için durmadım ve dikizden bakınca kaza olduğunu gördüm,” şeklindeki ifadesinin, ölen sürücünün arkadan çarpma nedeni ile tamamen kusurlu olduğunu bildiren kaza tespit tutanağı ile kazanın oluş şeklinin katılanların anlatımına uygun düşmediğini bildiren 19.03.2010 tarihli trafik bilirkişisi raporuyla uyumluluk arz ettiği gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; dosya içinde mevcut CD, 31.12.2009 tarihli tutanak ile araçlardaki hasar durumu nazara alındığında, olayın katılanların anlatımı gibi gerçekleştiği kanaati hasıl olduğundan, olay günü sanığın sürücüsü olduğu okul servisinde bulunan öğrencilerin tespiti ile dinlenmeleri sonrası bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden yada teknik üniversitelerin ilgili bölümleri öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5691, Karar No: 2014/8989, Tarih: 27.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5691 E.  ,  2014/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/15

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine iki adet faturaya dayalı olarak ilamsız icra takibine girişildiği, borçlunun yasal süre içerisinde yetkiye, borca ve fer'ilerine itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının takipte Dereli İcra Dairelerinin yetkili olduğu, borcun ödemediğini ileri sürerek itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, borçlunun hukuki ilişki ve borcu kabul edip, itirazının ödeme olgusuna dayandırdığı, itirazın kaldırılması isteminin incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1 .maddesine belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına yer olmadığından bahisle itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Diğer taraftan, takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nun 23. maddesinde tebliğ edilmesine rağmen, süresinde içeriğine itiraz edilmeyen faturanın İİK. nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden sayılacağına ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Borçlu tarafından 04.07.2012 tarihli faturanın 1.800,00 TL dışındaki alacak tutarı ve takip konusu borçla ilgili hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre, alacaklının bu faturaya dayalı olarak itirazın tamamen kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde, mahkemece, alacaklının, 04.07.2012 tarihli faturanın 1.800,00 TL dışındaki alacak tutarı yönünden İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek bu kısım yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/831, Karar No: 2016/5009, Tarih: 05.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/831 E.  ,  2016/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29.12.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 01.01.2009- 30.11.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle birlikte tahsilinin talep edildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, davalı tanıkları dışında resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 01.01.2009-30.11.2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli. Davalı ve boşandığı eşine ait boşanma tarihinden itibaren adres değişikliklerinin tarihleri ile birlikte ilgili nüfus müdürlüğünden yine boşanma tarihinden itibaren seçmen geri izleme belgelerinin ilgili Seçim Kurulu Başkanlığından temin edilmeli, davalı ...'nun ... adresinde fiili olarak yaşayıp yaşamadığının tespiti amacıyla kolluk araştırması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim

yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalının 29.12.2008 tarihinde boşanılan eşle 16.11.2011 tarihinde yeniden evlendiği gözönünde bulundurularak böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20350, Karar No: 2014/2719, Tarih: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20350 E.  ,  2014/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.05.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1 Karar no:2013/291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının bedelleri toplamı üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu hususun nazara alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/459, Karar No: 2021/658, Tarih: 01.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/459 E.  ,  2021/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “temerrüt nedeniyle tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkiline ait dükkan vasıflı taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, kira bedellerini zamanında ödemediğini, bunun üzerine Bursa 16. Noterliğinin 05.06.2014 tarihli ve 23564 yevmiye numaralı temerrüt ihtarı keşide edilerek tebliğ edildiğini, davalının ihtara rağmen birikmiş kira bedellerini ödemediğini ve temerrüdün oluştuğunu ileri sürerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 315. maddesi gereğince taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı cevap dilekçesinde; kira bedeli ödemelerinde gecikmeler olduğunu ancak 2015 Ocak ayı sonuna kadar ödenmemiş kira borcunun bulunmadığını, dava konusu işyerinde on yıldan fazla süredir kiracı olması sebebiyle işyerini boşaltmasının kendisine maddi ve manevi zarar vereceğini belirterek kiracılığının devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/2577 E., 2015/277 K. sayılı kararı ile; kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin 750TL olarak belirlendiği, ihtarnamede 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılından kalan kira borçlarının istendiği, davalının 17.02.2014 tarihinde Ekim, Kasım, Aralık ve Ocak aylarına ilişkin kirayı ödediğine ilişkin dekont sunduğu, başka kira borcunun bulunmadığını belirttiği ancak 30 günlük yasal süre içerisinde kira bedellerini ödemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının kiralanandan temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 22.06.2015 tarihli ve 2015/4564 E., 2015/6257 K. sayılı kararı ile; “…Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.2013 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. İş bu kira sözleşmesinin incelenmesinden, kira sözleşmesinin kiraya veren kısmındaki imza bölümünün dava dışı ... isimli kişi tarafından vekaleten imzalandığı görülmektedir. Yine dava dışı ... tarafından davalı-kiracı ...’a gönderilen Bursa 6. Noterliğinin 05.06.2014 tarih ve 23564 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile geçmiş döneme ait kira bedellerinin ödenmesinin istendiği, aksi halde temerrüt nedeniyle akdin feshi ile tahliye davası açılacağının bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda vekil olan kişinin kendi adına temerrüt ihtarnamesi göndermesine olanak bulunmadığından, bu temerrüt ihtarına dayanarak tahliye istenemez. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/1841 E., 2015/2423 K. sayılı kararı ile; ...’ın, taşınmazın maliki adına vekâleten kiralayan olarak kira sözleşmesi imzalayabildiğine göre, temerrüt ihtarnamesini de kendi adına gönderebilmesi gerektiği, TBK'nın 315. maddesinde temerrüt sebebiyle tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerektiğinin belirtildiği, kiralayanlar birden fazla ise, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermelerinin ve yine davayı da birlikte açmalarının zorunlu olduğu, kiralayanın, ihtarnameyi de gönderebileceğinin Yargıtay içtihatlarında açıkça belirtildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kira sözleşmesini vekil sıfatıyla imzalayan kişinin kendi adına temerrüt ihtarnamesi gönderip gönderemeyeceği buradan varılacak sonuca göre vekilin gönderdiği temerrüt ihtarnamesine dayalı olarak tahliye kararı verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. Kira sözleşmesi kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanılmasıyla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere kira sözleşmesi karşılıklı edimleri içeren bir sözleşmedir.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. Kira sözleşmesi kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanılmasıyla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere kira sözleşmesi karşılıklı edimleri içeren bir sözleşmedir.

14. Başka bir anlatımla kira sözleşmesi, bir bedel karşılığında geçici bir süre için tarafa veya başkasına ait taşınır veya taşınmaz malın veya bir hakkın kullanımını sağlayan sözleşmedir. Kira sözleşmesi karşılıklı iradelerin birleşmesi suretiyle oluşur. Kira sözleşmesinin tarafları, kiraya verilen maldan bedel karşılığı yararlanan kiracı ile yararlanmaya razı olan kiralayandır.

15. Kira sözleşmesinde kiracının asli edim yükümü, kira bedelini ödemesi; kiraya verenin asli edim yükümü ise, kiralananı kira süresince kiracının kullanımına hazır bulundurmasıdır.

16. Hemen belirtilmelidir ki, kiralayan ve mal sahipliği sıfatlarının aynı kişide toplanması gerekmemektedir. Kiraya veren, kiralanan şeyin maliki olabileceği gibi o şey üzerinde sınırlı bir aynî hak sahibi veya kiracı da olabilir. Başka bir ifade ile kiralananın maliki olmayan kişiler de kiralayan sıfatı ile kira sözleşmesi düzenleyebilirler. Bu şekilde düzenlenen kira sözleşmeleri hukuken geçerli olduğundan kural olarak o sözleşmeden doğan hak ve borçlar sözleşmenin taraflarına ait olur.

17. Somut olayda, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan ve hükme esas alınan yenilenen kira sözleşmesi 01.11.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Kira sözleşmesi ... vekili ... tarafından vekâleten imzalanmıştır. Dosya arasında bulunan 09.01.2012 tarihli vekâletnamenin incelenmesinden ...'ın maliki bulunduğu kiralananı kiraya vermeye, kiraya veren sıfatıyla kira sözleşmelerini tanzim ve imzaya, yenilemeye, feshetmeye, kira bedellerini almaya, ihtarname, ihbarname göndermeye, leh ve aleyhinde açılmış veya açılacak bilumum dava takiplerden dolayı T.C. mahkemelerinde kendisini temsile, dava yetkileri ile ilgili olmak üzere başkalarını tevkile ...'ı yetkili kıldığı anlaşılmaktadır. ... da bu yetkisine dayanarak davaya dayanak yapılan 05.06.2014 tarihli temerrüt ihtarnamesini ... vekili sıfatıyla keşide etmiştir. Özel yetkilendirilen vekilin müvekkili adına ihtarname keşide etmesine yasalarca bir engel bulunmamaktadır. Söz konusu ihtarnamede her ne kadar ihtar eden olarak ... yazılı ise de, ... kendi adına değil ... adına hareket ettiğinden ve ihtarnameyi de malik ... adına keşide ettiğinden ihtarname geçerlidir ve hukukî sonuç doğurur.

18. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, kira sözleşmesini vekil sıfatıyla imzalayan ...’ın davaya konu ihtarnameyi malik...’a vekâleten değil kendi adına keşide ettiği, söz konusu ihtarnamede ...’ın vekil sıfatıyla hareket ettiğine dair bir ibare bulunmadığı, bu ihtarnameye dayanılarak temerrüt nedeniyle tahliye isteminde bulunulamayacağı, bu nedenle Özel Daire bozma kararındaki nedenlerle hükmün bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

19. Hâl böyle olunca; yerel mahkemece yukarıda açılanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

20. Ne var ki, Özel Dairece temerrüt nedeniyle tahliye koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkin diğer hususlar inceleme konusu yapılmadığından, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle Hukuk Genel Kurulu kararının mahkemesince taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise doğrudan Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.