muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13567, Karar No: 2017/12775, Tarih: 27.09.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3) Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bendde açıklanan nedenle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/376, Karar No: 2007/6061, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/376 E.  ,  2007/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1996 yılında bir ulusal TV kanalında gördüğü ... Belediyesinin öncülüğü ve güvencesi ile yapıldığını öğrendiği devre mülklerden almak için ...’ya gittiğini, inşaatı gördüğünü, belediye yetkilileri ile görüştüğünü, yetkililerin bilgi verip işin teminatı olduklarını söylediklerini, 26.7.1997 tarihinde, belediyenin 6.3.1996 tarihli temsilci tayin belgesi ile yetkili kıldığı kişi ile sözleşme düzenleyerek devre mülk satın aldığını, satış bedelini tamamen ödediğini, 30 ayda teslimi kararlaştırıldığı halde belediye ile belediye şirketi olan ... Tur. Ltd.Şti arasındaki ihtilaf nedeniyle açılan dava sonunda devre mülklerin yıkımına karar verildiğini, artık teslimin imkansız olduğunu, belediye ve şirkete karşı başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini, belediyenin tanıtım yapıp teslimi ... ettiğini, satıcı şirket ile ortaklık kurduğunu, temsilci tayin belgesi vererek şirket yetkilisini belediye adına sözleşme yapmaya yetkili kıldığını, kendisinde haklı ... oluşturan davalının sözleşme konusu devre mülkün teslim edilmemesi nedeniyle uğradığı zararlardan sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek başlattığı icra takibine vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile akti ilişkilerinin bulunmadığını, satış sözleşmesinin dava dışı ... Tur. Ltd.Şti ile yapıldığını, kendilerinin bu şirkete arsa sattığını, şirketin ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, davacının kendilerine her hangi bir ödeme yapmadığını, kaldı ki resmi biçimde yapılmadığı için sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.7.1997 tarihli devre mülk satış sözleşmesinin davacı ile dava dışı ... Tur.Ltd.Şti ile düzenlendiği, sözleşmede davalının kaşe ve yetkili imzasının bulunmadığını, 26.7.1997 tarihli taahhütnamede belediye ve şirketin adı yazılı ise de davalıya ait mühür ve imzanın bulunmadığı, davalı belediyenin ortağı olduğu şirket yetkilisi tarafından imzalandığı, bunun haricinde davalının yetkili kurullarının onayladığı sözleşme bulunmadığından bahisle davalının pasif dava ehliyeti olmadığından davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Belediyenin yaptığı reklam ve tanıtım sonucu belediyenin güvencesi altında olduğuna inandığı devre mülklerden satın alıp bedelini ödediği halde teslim edilmediğini ileri sürerek ödediği bedel, cezai şart ve kira tazminatının tazminini istemiştir. Mahkemece davalı Belediyeye husumet düşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı belediyenin 13.10.1995 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile turizm ve mesken üretimi amaçlı olarak kurulacak şirketlere %20 şer oranında sermaye katılımında bulunmaya izin aldığı, bu kapsamda 30.10.1995 tarihli encümen kararı ile ... Turizm Ltd.Şti adı altında %20 hisse ile belediye adına şirket kurma yetkisinin belediye başkanına verildiği, belediye ile şirket arasında düzenlenen 25.10.1995 ve 13.12.1995 tarihli protokoller ile belediyeye ait taşınmaz üzerine kombi tatil kenti adıyla devre mülk ve otel inşaatı ile sosyal tesisler yapılarak işletilmesine dair düzenlemeler yapıldığı, belediyenin 24.4.1997 tarihinde belediye hesap işlerinde çalışan şefi, şirkette sorumlu muhasebeci ve umumi denetleyici olarak çalışmak üzere görevlendirdiği, 6.3.1996 tarihli temsilci tayin belgesi ile belediyenin kurduğu ve ortağı olduğu ... Tur.Ltd.Şti ile birlikte başlatılmış olan kombi tatil kentinin yapımı, pazarlama organizasyonunun birlikte yapılacağından belediye sınırları dışında temsilcilikler ve bürolar açmak suretiyle yapılacak devre mülk satışlarına ilişkin; belediye güvencesi altında her türlü tanıtım, reklam ve pazarlama yaparak devre mülk satışları yapmaya, bedellerini tahsil etmeye, sözleşme imzalamaya, sözleşmelere belediye başkanlığı adına temsilci sıfatıyla ve şirket yetkilisi olarak imza atmaya belediye başkanlığı ve ... Tur.Ltd.Şti’yi temsilen ...’in yetkili olduğunun bildirildiği, tanıtım amacı ile bastırılan broşürlerde yapımına devam edilen devre mülklerin proje, yapım işletme, bakım ve çevre düzeninin belediye başkanlığı ve ... Tur.Ltd.Şti tarafından üstlenildiğinin yazıldığı, bu konuda gazete haberleri ve basın bildirisi yoluyla halkın bilgilendirildiği, dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının dayandığı 26.7.1997 tarihli devre mülk satış sözleşmesinde satıcı olarak ... Tur.Ltd.Şti adı yazılı ise de aynı tarihli taahhütnamenin 7. maddesinde garantör ... Belediyesi ve belediye şirketi olan satıcı ... Tur.Ltd.Şti’nin tatil kentini sosyal tesisleri ile birlikte sözleşme gereği 25.5.2000 tarihinde teslim etmeyi üstlendiği açıklandıktan sonra bu taahhütnamenin ... Belediye Başkanlığının 6.3.1996 tarihinde verdiği yetkiye istinaden taraflar arasında düzenlendiği yazılarak alıcı ile ... Belediyesi ve ... Tur.Ltd.Şti adına imzalandığı görülmektedir. Dosya içindeki encümen kararları, protokoller, yetki belgesi, sözleşme ve taahhütname, broşürler, basın bildirileri ve tüm bilgi ve belgeler, birlikte değerlendirildiğinde; davalı Belediyenin arsasına, ortağı olduğu dava dışı şirket tarafından yapımı kararlaştırılan dava konusu devre mülkler için güvence verdiği ve alıcılarda haklı bir ... oluşturduğu açık olup, bu güvenin korunması gerekir. Mahkemenin açıklanan hususu göz ardı edilerek belediyeye husumet düşmeyeceğine ilişkin gerekçesi yerinde değildir. Öyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp, davacının istek kalemleride incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5863, Karar No: 2014/11659, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5863 E.  ,  2014/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 34. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/158-2013/247

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.11.2013 tarih ve 2012/158-2013/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin E. Kahramanmaraş Şubesi'ne, 15.000 TL mevduatını 19.11.1999 tarihinde %80 faiz oranıyla yatırdığını, bankaya el konulmasından sonra mevduatın E. Off Shore Ltd. adlı banka hesabına aktarılmış ve off shore mevduatlarının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, müvekkilinin Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/339 Esas sayılı dosyası ile açmış olduğu davanın erken açıldığı gerekçesiyle reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, E. A.Ş.'nin, E. Off Shore Ltd. adlı paravan kıyı bankasını kurarak ve iki bankanın tek elden yönetimi sağlanarak, suç işleme amacına yönelik olarak planlı ve kasıtlı işbirliği içinde, mevduat sahiplerinin ve müvekkilinin dolandırıldığını ve zarara uğratıldığını, zararın oluşmasına banka yönetiminin sebep olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 15.000 TL'nin paranın bankaya yatırıldığı tarih olan 19.11.1999 tarihinden vade sonuna kadar %80 akdi faiz, vade sonundan filli ödeme tarihine kadar ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili, kesin hüküm, derdestlik, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden davanın usulden ve davacının serbest iradesiyle kıyı bankacılığını tercih ettiğini, müvekkilinin ayrı bir tüzel kişiliği olup, off shore bankası ile aralarında hiçbir organik bağın ve müvekkili bankanın off shore bankası nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, davacının off shore hesap cüzdanını aldıktan sonra herhangi bir itirazının olmadığını, müvekkilinin vekalet görevini yerine getirdiğini, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde bulunmadığını, paranın fiilen Kıbrıs'a gönderilmediği iddialarının dinlenemeyeceğini, kayden transferin fiktif transfer olmadığını, usulüne uygun aciz vesikası alınmadığını, faiz talebinin yerinde olmayıp, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

İhbar Olunan Ordu Yardımlaşma Kurumu vekili, davanın reddini istemiştir.

İhbar Olunan Ordu Yardımlaşma Kurumu vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kıyı bankacılığının yapılış tarzı, muhabir banka ile kıyı bankası arasındaki ilişkiler, muhabir davalı bankanın, kıyı bankasının hesabında toplanan paraları kendisinin toplayıp hiçbir zaman bu paraları yurt dışı kıyı bankasına aktarmadığı, kıyı bankasına tevdi edilen paranın hukuken “karz” niteliğinde bulunduğu, tasarruf mevduatı niteliğinde olmadığı, bu itibarla hükmolunan meblağa yasal faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.000,00 TL'nin 19.11.1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı Banka nezdinde bulunan davacının parasının E. Off Shore Ltd.'ye gönderilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı-i madde, fıkra ve bentleri uyarınca derdestlik ve kesin hüküm dava şartı olduğundan yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen göz önünde bulundurulması gerekmesine ve davalı tarafça da savunma olarak ileri sürülmesine rağmen belirtilen hususlarda herhangi bir inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, mahkemece davalı tarafın savunmasında ileri sürdüğü dava dosyaları getirtilerek dava şartı olan derdestlik ve kesin hüküm yönünden değerlendirme yapılması gerekirken anılan hususlar göz önünde bulundurulmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı I. Bank A.Ş. ile fer'i müdahil TMSF yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7858, Karar No: 2019/3893, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7858 E.  ,  2019/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 30.11.2010 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28337, Karar No: 2014/4046, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/28337 E.  ,  2014/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2009/375-2012/199

DAVA :Davacı, 2003-2004-2005 yıllarına ait TİS farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Belediye Başkanlığı nezdinde işçi olarak işe başladığı, bilahare davalı Belediye Başkanlığı'nın sahibi olduğu B.. Ltd. Şti.'nde akabinde de çalışmaya devam ettiğini ve ayni işi yaptığını, daha sonra iş akdinin sona erdiğini ileri sürerek davalı Belediye nezdinde davalının işçilerine uygulanan TİS'ne göre 2003, 2004 ve 2005 yılı TİS fark alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı şirketlerde çalıştıkları yıllara ait toplu sözleşmelerin mevcut olduğunu, toplu sözleşmelerinin işyeri bazında yapıldığını, davacının çalıştığı şirketlerin ayrı statüde olduklarını ve davalı Belediye Başkanlığı'ndan bağımsız birer işyeri olduklarını, işçi sendikalarının da yetki başvurularını yaptıklarını ve bağımsız bir toplu sözleşme akdedilmesini kabul ettiklerini, davacının iş akdi süresince belirtilen şirketlerde sigortalı olarak bulunduğunu ve her türlü maaş ve diğer haklarını şirketlerde akdedilen toplu iş sözleşmesine göre aldığını, bu konuda belgelere herhangi bir şerh de düşmediğini, davacının Belediye'nin personeli olmadığını, davacının çalıştığı şirketlerin büyük kısmında davalı Belediye'nin hissesi bulunduğunu, kamu kurum ve kuruluşlarının personel çalıştırma esaslarının mevzuatla belirlendiğini, davacının iddia ettiği tarzda bir personel edinme yöntemi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 15/10/1993 tarihinde davalı belediye ile iş akdi düzenlediği, 10/01/2001 tarihinden itibaren B.. B.. şirketlerinden olan B.. şirketinde çalışmaya başladığı, 31/12/2003 tarihinde buradaki işinin sona erdiği, 01/01/2004 tarihinde bu kez de yine davalı Belediye'nin N.. isimli şirketinde çalışmaya başladığı, 31/10/2004 tarihine kadar burada çalıştığı, bu tarihten sonra emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı, 14/04/2007 tarihine kadar davalı Belediye bünyesinde çalıştığı, davacı ile davalı arasında imzalanan 2004 tarihli vizeli işçi sözleşmesi içeriğinden davacının davaya konu dönemde bünyesinde çalıştığı B.. ve N.. şirketlerinin belediyelerce yapılması gereken işleri Belediye'ye ait işyerinde ve Belediye araç ve gereçlerinden yararlanarak yerine getiren şirketler olduğu, izin formlarında Belediye

Başkanlığı'nın olurunun bulunduğu, yukarıda belirtilen vizeli işçi sözleşmesinde bu şirketlerdeki hizmetlerin B.. B.. işyerinde yaptığı çalışmalarla bir bütün olarak dikkate alınacağının kararlaştırıldığı hususları bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı Belediye'nin davacının B.. ve N.. şirketleri nezdindeki çalışmalarından da asıl işveren sıfatı ile sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle davacının çalıştığı bu süre zarfında üye olduğu sendika ile davalı Belediye arasında akdedilen TİS hükümlerinden faydalanması gerektiği, davacı ile davalı arasında imzalanan vizeli işçi sözleşmesi hükümleri arasında daha önce Beldiye çalışanı iken daha sonra protokoller gereği B.. ve N.. şirketleri işçisi olarak çalışmış bulunan işçinin aynı Beldiye işyerinde ve aynı işveren nezdinde yaptığı çalışmaların bir bütün olarak dikkate alınacağı, önceki dönemlerden doğan sosyal haklarının da ödeneceği, Belediye'nin bu haklarla ilgili zamanaşımı savunmasından feragat ettiği hükmü bulunduğu, bu nedenle artık davalı Belediyenin zamanaşımı itirazı yapamayacağı gerekçesi ile 2003 ve 2004 yılları TİS fark alacağı talebinin kabulüne, 2005 yılı TİS fark alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, 2004 yılında imzalandığı anlaşılan "vizeli işçi sözleşmesi" başlıklı sözleşme ile, davalı Belediye'nin, davalı Belediye'de çalışmakta iken bilahare Beta şirketi ve ardından da Nike şirketi nezdinde çalışan işçinin çalışmasının bir bütün olarak ele alınacağı, iş aktinin bir kıdem tazminatı hakedecek şekilde sona ermesi halinde işverenin önceki dönemlere ilişkin sosyal haklar açısından zamanaşımı itirazında bulunmayacağı, zamanaşımı itirazından davalının feragat ettiği kabul edilmiştir. Mahkemece, bu sözleşme hükmüne göre, davalının cevap dilekçesinde süresi içinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının gözetilemeyeceği kabul edilerek, talep edilen alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 160. maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 139. maddesi uyarınca zamanaşımı savunması yapabilme hakkının doğumundan, yani, zamanaşımının gerçekleşmesinden önce bu haktan vazgeçilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.