muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9599, Karar No: 2010/12216, Tarih: 06.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9599 E.  ,  2010/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 25.000,00 TL ecrimisil faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile müvekkilinin muristen intikal eden taşınmazlarda hisse sahibi olduğunu, davalıların haksız olarak kullanımları nedeniyle dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için toplam 25.000 TL ecrimisilin, dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; intifadan men şartı gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştır. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men olgusunun gerçekleştiği iddiası ise, yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı tarafından davalıya bu konuda çekilmiş bir ihtarname bulunmamaktadır. Davacı vekili duruşmadaki beyanı ile başka delilleri olmadığını bildirmiş ise de; dava dilekçesinde "vs.deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, ispat yönünden, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8132, Karar No: 2010/16419, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8132 E.  ,  2010/16419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Tapu kaydında malik olarak gösterilen davalı ... kızı ...'nın Çatalca Nüfus Müdürlüğünden eşi ve çocukları dahil olmak üzere nüfus kayıtları çıkartılarak bunlardan ölen varsa ölüm tarihleri de açıkça belirtilmek suretiyle mevcut mirasçıları var ise bu kişiler de belirlendikten sonra Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde yazılı Tapu, Vergi, Nüfus Müdürlüğünden adresleri sorulup, ayrıca zabıta marifetiyle tebligata elverişli açık adresleri belirlenerek dava dilekçesi ve mahkemenin gerekçeli kararı ve idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilerek adresleri bulunamaz ise bu sefer ilanen tebligat yapılarak temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17340, Karar No: 2014/22234, Tarih: 30.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17340 E.  ,  2014/22234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/65-2014/585

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Gençlik Spor Bakanlığına ait Batman Gençlik Spor İl müdürlüğünde temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere değişik alt müteahitler bünyesinde çalıştığını, işyerinde 49 kişinin çalıştırıldığını, davalıların haklı bir neden gösterilmeden ve sözlü olarak iş akdini feshettiklerini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan S.. M..; öncelikle davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, davanın esasına yönelik olarak ise, davacının asıl işvereninin alt işveren olduğunu, alt işveren tarafından işe alındığını, iş kanunun tanımladığı anlamda işveren olmadığını iddia ederek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı alt işveren tarafından yapılan iş akdinin feshi işleminin gerek iş kanunundaki koşullara uyulmadan sözlü olarak yapılması gerekse de sırf ihale süresinin bitmesi nedeninin geçerli fesih nedeni sayılamayacağı, davalı alt işveren'in Türkiye genelindeki aynı iş kolundaki işyerlerinde fesih tarihi itibarıyla otuzdan fazla işçi çalıştırdığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam- kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayırım yapılamaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik yada normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibarıyla güvence kap­samı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işye­rinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (24.03.2008 gün ve 2007/27699 Esas, 2008/6006 Karar sayılı ilamımız).

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

İş Kanunu kapsamı dışında kalan ve işçi sıfatını taşımayan çırak, stajyer ve meslek öğrenimi gören öğrencilerle süreksiz işlerde çalışanlar, keza işyerinde ödünç(geçici) iş ilişkisi ile çalıştırılanlar ile alt işveren işçileri o işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde hesaba katılmazlar. Alt işverenin işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde dikkate alınmazlar; fakat, iş güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekir. Daha açık bir anlatımla, alt işverenlik ilişkisinin geçersiz sayılması gereken hallerde taraflarca alt işveren sayılan kişiye bağlı olarak çalışanlar otuz işçi sayısının tespitinde hesaba katılmalıdır. Alt işverenin işçileri ile geçici işçi sağlayan işverenle iş sözleşme­leri devam eden geçici işçiler, kendi işverenlerinin işyerlerinde sayının belirlenmesinde hesaba katılırlar. Ancak tarafların geçici iş ilişkisinde gönderen işveren olarak nitelendirdikleri; fakat aslında “bodro işvereni” olarak faaliyet gösteren ve yaptıkları iş, işverenlerine işçi temin etmekten ibaret olanlara kayıtlı bulunan işçiler de sayı ölçütünde gözönünde bulun­durulmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu, elliden fazla işçi çalıştıran tarım ve orman işçilerinin yapıldığı işyerleri ve işletmeleri kapsamı içine aldığından (İş K mad. 4/b), bu işyeri ya da işletmede çalışanlar da iş güvencesinden yararlanır. Buna karşılık, 50’den az (elli dahil) işçi çalıştıran tarım işyerlerinde çalışanlar İş Kanunu’nun kapsamı dışından kalacağından, bu yerlerde 30’dan fazla işçi çalıştırılsa dahi (örneğin, 40 işçi), bu işçilere iş güvencesi hükümleri uy­gulanmayacaktır. 50 İşçinin tespitinde, sadece tarım işçileri değil; diğer işçiler de dikkate alınmalıdır.

Özellikle gurup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, tüm şirketlere hizmet veren işçiler ile sadece davalı şirkete hizmet veren işçilerin 30 işçi kıstasında dikkate alınması gerekir. İşçi tüm şirketlere hizmet ediyor ise, o zaman tüm şirketlerdeki işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Sendika işyeri temsilcileri için işyerinde 30 işçi çalışma koşulu aranmamalıdır. (Dairemizin 21.07.2008 gün ve 2008/25552 Esas, 2008/20932 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davalı alt işverenin, fesih tarihinde aynı iş kolunda Türkiye genelinde çalıştırdığı işçi sayısı ile ilgili deliller toplanıp, 30 işçi ya da daha fazla işçi çalıştırdığının tespit edilmesi halinde şimdiki gibi, 30 işçiden az işçi çalıştırdığının tespiti halinde ise davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5555, Karar No: 2017/6950, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5555 E.  ,  2017/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 18/08/1989 tarihinden itibaren sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı Kurum vekilinin temyizine gelince;

Dava, vergi kaydı, oda kaydı ve ... sicil kaydı gereğince davacının 18/08/1989 tarihinden itibaren ... Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile davacının 01/10/2008-04/11/2014 tarihleri arasında geçen 6 yıl 1 ay 4 günlük süresinin 5510 Sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık süresi olarak tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 18/08/1989-24/11/2006 tarihleri arasında nakliyecilik faaliyetinden dolayı vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 03/08/1999-04/11/2014 tarihleri arasında Şoförler odasında kayıtlı olduğu, 23/12/1996-04/11/2014 tarihleri arasında ise ... sicil kaydığının bulunduğu, Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında herhangi bir tescilinin veya prim ödemesinin olmadığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için ... sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya ... sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için ... sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de ... sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

08.05.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesinde, “ Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı; ancak, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanun'un yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunmak ve kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği” bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde ise, hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan gelir vergisinden muaf olup, ... ve sanatkâr siciline kayıtlı olanların sigortalı sayılacağı düzenlemesi bulunmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde ise, hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan gelir vergisinden muaf olup, ... ve sanatkâr siciline kayıtlı olanların sigortalı sayılacağı düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının vergi mükellefiyeti ile oda kaydı ve ... sicil kaydının olması nedeniyle 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal mevzuat kapsamında sigortalılığı kabul edilemeyeceğinden mahkemenin 30/09/2008 tarihine kadar olan dönem yönüden yaptığı tespit yerinde ise de 01/10/2008 tarihinden sonraki dönem yönünden oda kaydı ve ... sicil kaydına göre sigortalı olabileceğine yönelik kabulü hatalı olmuştur. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan düzenleme doğrultusunda değerlendirme yapıldığında ve davacının nakliyecilik faaliyetinden dolayı gelir vergisinden muaf olmasının mümkün olmadığı göz önünde bulundurulduğunda davacının şoförler odası kaydı ile ... sicil kaydına göre sigortalı kabul edilmesi mümkün değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9854, Karar No: 2014/13788, Tarih: 22.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/9854 E.  ,  2014/13788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

yer olmadığına (Sanık ... hakkında)

b) Onama (Sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 23.06.2014 tarihli dilekçesindeki “cezasının onaylanmasına” ilişkin talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

1-Kolluk tarafından düzenlenen fezlekede belirtilen ... ve ... plakalı araçlarlarla ilgili inceleme tutanaklarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- ... plakalı araçta parmak izi ve DNA tespiti yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmış ise bunların sanık ...'in parmak izi ve DNA'sı ile karşılaştırılması konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-... plakalı araçta bulunduğu anlaşılan "..." ibareli karton kutu üzerinden alınan mukayeseye elverişli 4, 5, 6 ve 8 nolu parmak izlerinin sanıktan alınacak parmak izleri ile karşılaştırılarak, tespit edilen parmak izlerinin sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4- ... plakalı araçta bulunduğu anlaşılan sol ayakkabı teki ve aracın sol arka koltuk paspası üzerindeki pet şişeden alınan DNA'ların birbiri ile uyumlu olup erkek genotip özellikte olduğunun belirtilmesi karşısında, elde edilen DNA'nın sanıktan alınacak DNA örneği ile karşılaştırılarak, sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

5- 04.06.2013 suç tarihinde saat 01.20- 06.15 arasında ... yönünden ...'a doğru seyrederken ..., ..., ...,..., ... mevkilerinden geçip ... Bulvarı'na çıkış yaparak ... yönüne devam ettikten sonra ..., ..., ..., ..., ...ve Bölge trafik mevkilerini geçen ve ... Bulvarı ... Lokali mevkiinde görülen ... (...marka) ve ... (...) plakalı araçlarla ilgili MOBESE kayıtları olup olmadığı araştırılarak varsa görüntü kayıtları getirtildikten sonra ... plakalı araçta sanık ...'in bulunup bulunmadığının tespit edilmesi,

6- ... plakalı aracın olay tarihi itibarıyla kayıt malikinin tespit edilerek tanık sıfatı ile beyanının alınması, ayrıca suç tarihi ve öncesinde bu aracın kimde bulunduğunun sorulması, gerektiği takdirde her iki sanıkla yüzleştirilmesi,

7- Sanığın yakalanmasına ilişkin evrakın dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, aslı veya onaylı örneği getirtilerek, üzerinde cep telefonu ele geçirilmiş ise telefona takılı olan hattın kimin adına kayıtlı olduğu tespit edilerek, suç tarihi ve öncesine ilişkin HTS kaydının getirtilmesi,

8- Sanık ..., sanık ... tarafından kendisine cep telefonu verildiğini ve bu telefonla sanık ... ile görüştüğünü beyan ettiğinden;

7- Sanığın yakalanmasına ilişkin evrakın dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, aslı veya onaylı örneği getirtilerek, üzerinde cep telefonu ele geçirilmiş ise telefona takılı olan hattın kimin adına kayıtlı olduğu tespit edilerek, suç tarihi ve öncesine ilişkin HTS kaydının getirtilmesi,

8- Sanık ..., sanık ... tarafından kendisine cep telefonu verildiğini ve bu telefonla sanık ... ile görüştüğünü beyan ettiğinden;

a) Sanık ...'in üst arama tutanağında İMEİ numarası yazılı olan cep telefonunun suç tarihi ve öncesinde hangi hatlar ile kullanıldığı ve bu hatların kimler adına kayıtlı olduğu; ayrıca üst arama tutanağında seri numarası belirtilen sim kartın kimin adına kayıtlı olduğu araştırılarak, tespit edilecek hatların suç tarihi ve öncesine ilişkin HTS kayıtlarının getirtilmesi,

b) Sanık ...'in kolluk ifadesinde beyan ettiği ... numaralı hattın kimin adına kayıtlı olduğu araştırılarak, suç tarihi ve öncesine ilişkin HTS kayıtlarının getirtilmesi,

c) Sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki ifadesinde belirttiği ... numaralı hattın kimin adına kayıtlı olduğu ve sanık adına kayıtlı başka hat olup olmadığı araştırılarak, suç tarihi ve öncesine ilişkin HTS kayıtlarının getirtilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.