muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13637, Karar No: 2015/16011, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13637 E.  ,  2015/16011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2013/518-2014/367

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların da sözlü açıklamaları dinlenip, verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme yönünden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen taşınmaz kamulaştırma satışı olduğundan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden benzer yüzölçümlü, yakın zamanda satışı yapılan, serbest satışları bildirmeleri için süre tanınıp, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre taşınmaza değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken geçersiz rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/328, Karar No: 2023/8069, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/328 E.  ,  2023/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1641 Esas, 2022/2775 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/57 Esas, 2020/271 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 6393 ada 105 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden ilk karar ile ödenen bedel mahsup edilmek suretiyle oluşan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması ve kesinleşince ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince, kaldırma kararı gereğine uygun şekilde inceleme yapıldığı, dava konusu arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre dayanılarak hüküm kurulmasında hata yapılmamasına, alınan emsal ile dava konusu gayrimenkul arasındaki karşılaştırmanın usulünce yapıldığı, taşınmazın konuma göre tespit edilen değerin makul ve adil olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiş ise de; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 20.07.2017 olup, bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Yeni Karaman Mahallesi 766 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihinin ise 29.03.2005 olması nedeniyle eski tarihli bu satışın emsal olarak değerlendirildiği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak bilirkişi raporu denetlenmediği gibi; Dairemize aynı bölgeden intikal eden Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/3 Esas, 2020/214 Karar sayılı dava dosyasında aynı mahallede bulunan ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre dava konusu taşınmaza yakın mesafede olan 6393 ada 28 parsel sayılı taşınmaza Mart 2015 değerlendirme tarihi itibarıyla 338,00 TL/m² bedel belirlenmiş olup Dairemizin 2020/7310 Esas, 2021/8427 Karar sayılı ilamı ile onandığı ve Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/1183 Esas, 2019/563 Karar sayılı dava dosyasında aynı mahallede bulunan ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre dava konusu taşınmaza yakın mesafede olan 6394 ada 2 parsel sayılı taşınmaza Ekim 2018 değerlendirme tarihi itibarıyla 660,00 TL/m² bedel belirlenmiş olup Dairemizin 2022/6168 Esas, 2022/15497 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği gözetildiğinde dava konusu taşınmaza Temmuz 2017 değerlendirme tarihi itibarıyla 632,00TL/m² değer biçen bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

4.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi yerinde değildir.

5. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhâl ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31210, Karar No: 2017/6731, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31210 E.  ,  2017/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında borçlu şirketin sanık olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak öngörülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki özel düzenleme yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu vergi dairesinden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6800, Karar No: 2011/5266, Tarih: 20.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6800 E.  ,  2011/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece hükme esas alınan 19.08.2010 havale tarihli uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ve ... mirasçıları adına tescil hükmü kurulan taşınmaz bölümünün yüzölçümü ile geriye kalan ve tespit gibi davalı Hazine adına tescil hükmü kurulan taşınmaz bölümünün miktarı bilirkişi raporu ve ekinden anlaşılamamaktadır. Bilirkişiden ek rapor alınarak söz konusu hususlar açıklığa kavuşturularak ek raporun dosya içerisine alınması, eksikliklerin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 20.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12715, Karar No: 2012/42448, Tarih: 10.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/12715 E.  ,  2012/42448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından karar düzeltme talebine yönelik yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında Serik Sulh Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda ormandan izinsiz ağaç kesme suçundan beraatine dair hükmün O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 15.08.2010 tarihli tebliğnamede bahsi geçen hüküm temyiz kapsamına dahil edildiği halde dairemizce yapılan inceleme sonunda verilen 08.12.2010 ... ve 2010/13801-20066 sayılı ilamda bu suça ilişkin beraat hükmü ile ilgili karar verilmesinin sehven unutulduğu tespit edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltilmesine ilişkin talebi kabul edilerek dairemiz tarafından verilen 08.12.2010 ... ve 2010/13801-20066 sayılı ilamın KALDIRILMASI suretiyle yapılan incelemede;

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel Cumhuriyet Savcısının 24.10.2008 tarihli karara karşı 24.11.2008 pazartesi günü yapmış olduğu temyiz talebi dilekçesinde hakim havalesi bulunmamasına rağmen temyiz defterine kaydının yapıldığına dair yazı işleri müdürünün aynı tarihli imzalı kaydının bulunduğu anlaşıldığından temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğunun anlaşılmasına göre sanığın işgal ve faydalanma eyleminden dolayı verilen mahkumiyetine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen hükmün inceleme dışı bırakılması suretiyle yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

03.06.2008 tarihli iddianamede “devlet ormanındaki ağaçların kesilip yerlerine zeytin fidanlar dikilmiş olduğu bu nedenle yasanın 93/1,2 maddesi ile cezalandırılması” ifadenin yer aldığı, “ağaç kesmekten” dava açıldığını göstermediği ve ayrıca suç tarihine göre dikiliden ağaç kesmenin açma suçunun unsuru olduğu nazara alınarak mahkemenin sanık hakkında verdiği beraat hükmü yok hükmünde sayılarak dosyanın mahalline İADESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3631, Karar No: 2019/4616, Tarih: 17.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3631 E.  ,  2019/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : CEYHAN (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.03.2014 tarihli iddianamesi ile ayrıca TCK’nın 191/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle de kamu davası açılmasına rağmen, mahkemece bu konuda karar verilmediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olarak zamanaşımı süresi içerisinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer sanık ... hakkındaki bozma nedenine göre; etkin pişmanlıktan yararlanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, eleştiri dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriği ve tutanaklara göre; ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve ticaretini yaptığı yönünde bilgi edinilen diğer sanık ... hakkında alınan adli arama kararı kapsamında ...'in ikametinde gerçekleşen aramada ; ele geçirilen uyuşturucu madde sarılı kitap sayfası parçalarında yapılan parmak izi incelemesi sonucunda, sanık ...'a ait parmak izi tespit edilmiş ise de; sanığın, kullanmak için ...'in ikametinde bulunduğu ve ele geçen uyuşturucu maddeleri seçtiği sırada parmak izinin çıkmış olabileceğine ilişkin savunmasının aksine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna iştirak ettiğine dair, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı, 05/03/2014 tarihinde alınan kan ve idrar örneklerinde, idrarında amfetamin grubundan "MDMA” etken maddesine rastlandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7538, Karar No: 2022/14081, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7538 E.  ,  2022/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2012 tarihli ve 2012/10826 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olup temyize konu olamayan “2012 takvim yılında defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından kamu davası açıldığı, “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden dava açılmayan suçtan beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden ise hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.