muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11718, Karar No: 2013/14724, Tarih: 16.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11718 E.  ,  2013/14724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının şoför olarak 20.05.2005-08.07.2010 tarihleri arasında çalıştığını ve iş akdinin, davalı işveren tarafından işini gereği gibi yapmadığı ve çalışma şartlarına uymadığı gerekçesiyle hakaret edilerek haksız olarak feshedildiğini daha sonra devamsızlık gibi gösterilmeye çalışıldığını kışın 06-20 saatleri yazın nakliye yoksa 08-19 saatleri arasında çalıştığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal ... genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, çalışma gün ve saatlerinin doğru olmadığını, fazla çalışma yapıldığında karşılıklarının ödendiğini, izin alacaklarının bankaya yatırıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma açısından bilirkişi davacının seferde olmadığı tarihlerde işyerinde çalıştığını esas alarak seferde olduğu dönemler açısından 7,5 saati aşan seyahat sürelerini fazla çalışma olarak hesaplamıştır.

Fazla çalışma haftalık 45 saat üzerinden değerlendirilmelidir. 45 saatin hesabında o hafta içerisindeki çalışma süreleri esas alınır. Bilirkişinin günlük 7,5 saati aşan süreleri fazla çalışma esas alarak yaptığı hesaplama hatalı olduğu gibi ara dinlenme sürelerinin kaç saat üzerinden dikkate alındığı da denetime elverişli değildir.

Davacı ve davalı tanık beyanlarından davacının yazın sezonun yoğun olduğu dönemlerinde sadece şehirlerarası sefere çıktığı beyan edilmiştir. ... dönüşlerinde işyerinde mesaiye devam ettiği yönünde beyan yoktur. Bu nedenle seferin yoğun olduğu dönemlerin sadece takograf kayıtlarındaki haftalık çalışma süresine göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer yandan takograf kayıtlarındaki sürelerin gerçek çalışma sürelerini gösterip göstermediği konusunda uzman bir makine mühendisinden de rapor alınması gereklidir. Eksik incelemeye dayalı ve hatalı hesaplama içeren denetimden yoksun bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Ayrıca davacının haftada 3 tatil günü çalıştığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı tanıkları sezonun yoğun olduğu dönemlerde ayda 3-5 gün dinlendiklerini beyan ettiği halde bu beyanlar dikkate alınmaksızın bazı aylarda hafta tatili alacağı ödendiği dışında dosya kapsamıyla uyuşmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması da hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/907, Karar No: 2011/2245, Tarih: 27.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/907 E.  ,  2011/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ilmuhaber kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 356, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri uyarınca 810 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, (05.03.2008 tarihli ek karar ile) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesinde yer alan "Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır" hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Sulvarlı Beldesi'nde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberde, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu'na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8.Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17351, Karar No: 2012/43641, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17351 E.  ,  2012/43641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Behiye Tosun hakkında kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'un 231/6. Maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, diğer sanık ... tarafından imal edilen ve aldatma kabiliyetini haiz bulunan sahte altınları şikayetçilere sattığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; şikayetçilere karşı gerçekleştirilen dolandırıcılık suçları ile ilgili olarak kurulan hükümlerde yer alan, "5237 sayılı TCK'nın 157/1,62/1,52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 10 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 200 TL adli para cezası, ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine, "5237 sayılı TCK'nın 157/1,62/1 maddelari gereğince 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yine "5237 sayılı TCK'nın 157/1,62/1,35,52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 3 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine, "5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 35 maddeleri gereğince 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 1 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12349, Karar No: 2021/14066, Tarih: 04.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12349 E.  ,  2021/14066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıktan ele geçirilen 1 adet bıçak için alınan kriminal raporda, bıçağın "kılıç" diye tabir edilen bıçaklardan olduğu belirtilmesine karşın vahim nitelikte olduğuna dair harhangi bir ibare bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezada 6136 sayılı Yasanın 15/2 maddesi uyarınca arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

2)Yukarıdaki kabule göre de; dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15588, Karar No: 2017/12430, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15588 E.  ,  2017/12430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22734, Karar No: 2015/176, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22734 E.  ,  2015/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

.. ile Hazine ve .. aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kısmen kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.12.2012 gün ve 687/1256 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı .. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dışı 118 ada 29, 30 ve 40 parsel sayılı taşınmazların bitişiğinde bulunan ve ... sulama kanalı projesi kapsamında kalan dava konusu tapulama harici alanda bulunan ağaçların vekil edeni tarafından yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... vekili ve Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 16.03.2012 tarihli fen bilirkişileri ...tarafından oluşturulan raporda "A, B ve C harfleri ile gösterilen alanlarda bulunan ağaçların davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm, davalılar ... vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazine vekili tarafından hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava; tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerindeki ağaç niteliğindeki muhdesatların tespiti isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu ağaç niteliğindeki muhdesatların davacı tarafından yetiştirildiğinin tespit edildiğine, davaya konu tapulama harici bırakılan alanın kamulaştırma işlemi kapsamında kaldığının anlaşıldığına göre, davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez (TMK.684.m.). Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye

ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ancak, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca, Mahkemece, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “…. ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine,…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA,

Davalı ... vekilinin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Kural olarak taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında, husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz malikini temsilen ... ile birlikte taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan ...nü de hasım göstererek dava açmıştır. Aleyhine dava açılan ... taşınmazın maliki olmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmamıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davalı olarak gösterilen ...ne karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Davalı... vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 33,70 TL peşin harcın istek halinde davalı DSİ'ye iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7708, Karar No: 2016/7435, Tarih: 31.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7708 E.  ,  2016/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk), çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj (sanık)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kayden 07.06.2002 doğumlu olup suç ve karar tarihlerinde onbeş yaşını tamamlamayan mağdurenin, kanuni temsilcisi sıfatıyla dinlenen annesi ...'in dosyaya sunduğu 10.06.2015 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini açıkça bildirmesi karşısında, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun basit cinsel istismarı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı, şantaj ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından ve suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi uyarınca teşdiden belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 109/3. a, b, f. maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken cezanın 6 yıl yerine, 4 yıl 6 ay olarak belirlenmesi ve bundan sonraki arttırım ile indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuç hapis cezasının 6 yıl 3 ay yerine 4 yıl 8 ay 6 gün olarak eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,