muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1516, Karar No: 2018/1190, Tarih: 01.03.2018

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirildiğinde,

Sanıktan ele geçen uyuşturucu yada uyarıcı madde bulunmadığı, tanık olarak dinlenen ....’ın soruşturma aşamasında müdafisiz olarak verdiği ifadesinde sanıktan esrar aldığını söylediği ancak kovuşturma aşamasında .... isimli kişinin evinin bulunduğu .... sokakta sanıktan değil .... isimli kişinin torbacısından esrar aldığını söylediği; tanık hakkında ayrıca kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan işlem yapıldığı ancak tanık ....’dan ele geçen esrar olduğu iddia edilen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun bulunmadığı,

Tanık ....’ın aşamalarda değişen beyanlarının değerlendirilmeden hangi beyana neden üstünlük tanındığı açıklanmadan hüküm kurulduğu,

Sanığın yakalandığı .... Sokak üzerinde bulunan metruk binanın ikinci katında koltuğun altında iki parça halinde ele geçen esrarın sarılı bulunduğu kağıt üzerinde 1 adet parmak izinin sanığa ait olmadığı, belirtilen dosya kapsamına göre sanık ile birlikte aynı yerde yakalanan ve hakkındaki uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen ve itiraz dışında bırakılan .... isimli şahsın yine .... sokak üzerinde bulunan 16 nolu yerde uyuşturucu madde bulundurduğu bilgisi üzerine Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama kararı ile 21.02.2015 tarihinde yapılan aramada ele geçen net 370 gr esrarın ele geçtiği evin hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’in beyanına göre, .... tarafından kiralanıp kuş beslemek için kullanıldığının belirtilmesi karşısında 14.02.2105 tarihli olayın gerçekleştiği yer ile 21.02.2015 tarihli olayın gerçekleştiği yerlerin aynı yer olup olmadığı ve kimin kullanımında olduğunun tespitinin gerektiği;

Ayrıca;sanığın yakalandığı .... sokak ile tanık ....’ın uyuşturucu aldığını söylediği .... sokak arasındaki mesafe belirlendikten sonra yakalanma saatleri de göz önüne alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde;

Eksik araştırma ile hüküm kurulduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 10/05/2016 tarih 2015/16127 esas ve 2016/2870 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

Sanık hakkında Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/05/2016 tarih, 2015/125 esas ve 2015/281 karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 10/05/2016 tarih 2015/16127 esas ve 2016/2870 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

Sanık hakkında Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/05/2016 tarih, 2015/125 esas ve 2015/281 karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

(1)- Olay tutanağının içeriğinde açıkça belirtildiği gibi; dosya içerisinde, olay günü kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ifadesi alınan ve bu dosya kapsamında tanık olarak dinlenen ....’ın, sanıktan temin ettiği iddia edilen "maddeye" ilişkin adli emanet kaydı ve bu maddenin uyuşturucu madde olup olmadığına dair ekspertiz raporunun bulunmadığı anlaşılmadığından; tanık .... hakkında 14/02/2015 tarihli olay nedeniyle "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açıldığı anlaşılan 2015/ 11174 sayılı soruşturma dosyası içerisinde, ele geçirilen maddeye ilişkin alınmış ekspertiz raporu bulunup bulunmadığının araştırılması; bulunduğu takdirde onaylı suretinin dosya içine alınması; böyle bir rapor yoksa söz konusu maddeye ilişkin adli emanet kaydı var ise, adli emanetten temini ile "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu aldırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

(2)-Tanık ....’ın soruşturma aşamasında kollukta müdafiisiz olarak verdiği ifadesinde ele geçen maddeyi sanıktan aldığını belirtmiş olmasına rağmen, kovuşturma aşamasında daha önceden yapılan teşhis işlemini ve bu işlemi doğrulayan müdafii bulunmaksızın alınan ifadesini kabul etmediğini okuma yazma bilmediği için içeriğini bilmeden imzaladığını söylemesi karşısında, teşhis tutanağını düzenleyen görevliler dinlendikten sonra tanığın hangi beyanına neden üstünlük tanındığı belirtilmeden hüküm kurulmuş olması,

(3) Tanık ....’ın .... sokak üzerindeki esrar aldığını söylediği yer ile sanığın yakalandığı .... sokak üzerinde bulunan yerlerin tespiti ile birbirine olan mesafesi tutanak düzenleyiciler dinlenerek ve gerekirse keşif yapılarak belirlenmesi, işlem saatleri göz önüne alınarak sanığın belirlenen zaman diliminde iki ayrı yerde de bulunup bulunamayacağının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

(3) Tanık ....’ın .... sokak üzerindeki esrar aldığını söylediği yer ile sanığın yakalandığı .... sokak üzerinde bulunan yerlerin tespiti ile birbirine olan mesafesi tutanak düzenleyiciler dinlenerek ve gerekirse keşif yapılarak belirlenmesi, işlem saatleri göz önüne alınarak sanığın belirlenen zaman diliminde iki ayrı yerde de bulunup bulunamayacağının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

(4)- 14.02.2015 tarihinde sanığın diğer sanıklar .... ve ... ile beraber yakalandığı, iki parça halinde 9,3 gr esrarın ele geçirildiği metruk binanın sanığın kullanımında olduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığı, tanık ...’ın bu binadan aynı gün diğer sanık ...’ten esrar aldığını belirtmiş olması, 21.02.2015 tarihinde yine aynı sokak üzerinde bulunan 16 nolu bina olarak gösterilen, diğer sanık ...’in savunmasında metruk olarak belirtilen binada sanık ... ve hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ....’ın net 370 gr esrar ile yakalandığı ve ....’ın savunmasına göre bu yerin sanık ... tarafından kiralanarak kuş beslenmek üzere kullanıldığının beyan etmesi karşısında, 21.02.2015 tarihli olayın gerçekleştiği yer ile 14.02.2015 tarihli olayın gerçekleştiği yerlerin aynı yer olup olmadığının tutanak düzenleyicileri dinlenerek belirlenmesi ayrıca yapılacak araştırma ile bu yer yada yerlerin kim tarafından kullanıldığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

(5)-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33260, Karar No: 2014/34629, Tarih: 05.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33260 E.  ,  2014/34629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2014

NUMARASI : 2013/715-2014/416

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette saha donanım bakım elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep bulunmaksızın feshedildiğini belirterek yapılan feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve dört aylık ücret ve alacaklarının tespitine, işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarında tazminatın tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacının BT biriminde saha bakım onarım teknisyeni olarak çalıştığı ve banka şube ile birimleri ve müşterilerinin elektronik cihazlarının kurulumu, bakım ve onarımı işini yaptığı, bu işin alt işverene verilerek burada çalışanlardan seksenbeş tanesinin iş sözleşmesi feshedilirken kalan onbeş tane işçinin ise başka bölümlerde istihdam edilmeye devam edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının BT biriminde saha bakım onarım teknisyeni olarak çalıştığı ve banka şube ile birimleri ve müşterilerinin elektronik cihazlarının kurulumu, bakım ve onarımı işini yaptığı, bu işin alt işverene verilerek burada çalışanlardan seksenbeş tanesinin iş sözleşmesi feshedilirken kalan onbeş tane işçinin ise başka bölümlerde istihdam edilmeye devam edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshi, davacının yaptığı işin alt işverene verilmesine ilişkin bir işletmesel karara dayanmaktadır. İşin dava dışı bir firmaya gördürülmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Dosyaya işten çıkarılacak işçinin seçiminde objektif bir kriterin öngörüldüğüne ilişkin herhangi bir düzenleme ibraz edilmiş değildir. Bu noktada 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen mutlak ayırım yasakları dışında işvereni bağlayan kanuni bir düzenleme bulunmadığına ve davalının anılan hükmü ihlal ettiği iddia ve ispat edilmediğine göre feshin bu sebeple geçerli nedene dayanmadığı kabul edilemez. Öyleyse yargısal denetim, işletmesel kararın tutarlı uygulanıp uygulanmadığı ve feshin son çare ilkesinin uygulanıp uygulanmadığı ile sınırlı olmalıdır. Mahkemece davacı işçinin çalıştırılabileceği bölümlere yeni işçi alımı yapılap yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2190, Karar No: 2014/6102, Tarih: 04.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2190 E.  ,  2014/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/193049

MAHKEMESİ : Silifke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2012

NUMARASI : 2011/153 Esas, 2012/17 Karar

SANIKLAR : 1-D.. T.. 2-Ş.. U.. 3-Ö.. A.. 4-F.. G.. 5-E.. C..

SUÇ : Nitelikli zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin içeriğine göre katılan vekilinin beraet hükmünü temyiz ettiği, Gümrükler Genel Müdürlüğünün 03/09/2001 gün ve 22912 sayılı yazısı ile Genel Müdürlüğün 07/02/2000 gün ve 2000/8 sayılı genelgesinin yurda giriş yapmak isteyen projesiz ek depolu Türk plakalı araçların ek depolarındaki tüm akaryakıtın boşaltılması... şeklinde işlem ifasının uygun bulunduğunun bildirildiği, bu amaçla Taşucu Gümrük Müdürlüğünce Taşucu Belediyesinden temin edilerek K.K.T.C.'den gelen tır, kamyon ve tankerlerdeki standart fazlası motorinin boşaltılması amacıyla Taşucu Liman sahasına konulan tankere, söz konusu genelgenin kaldırıldığı 22/06/2006 tarihine kadar boşaltılan standart fazlası motorinin teslim alma, boşaltma, teslim etme, kullanma vb. gibi işlemlerin herhangi bir kayda ve tutanağa bağlanmaması ile 2000/8 sayılı genelgenin yürürlükten kaldırılmasından sonra 06/07/2006 tarihinde bahse konu tankere 1416 litre motorin konulduğu Taşucu Gümrük Müdürlüğünde görevli memurlar tarafından tespit edildikten sonra 23/02/2007 günü bu akaryakıtın Mersin Tasfiye İşletme Müdürlüğüne teslimi sırasında tankerdeki maddenin evsafa uygun olmadığının, suya yakın nitelikte bir madde olduğunun tespit edildiğine ilişkin fiillerin iddianame ve dosya içeriğine göre dava konusu edilen eylemler olup, buna göre suç tarihlerinin 03/09/2001-23/02/2007 arası olduğu, sanıklar haklarında Taşucu Gümrük Müdürlüğünde asil ya da vekil müdür olarak görev yaptıkları dönemlere ilişkin olarak dava açıldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan Ö.. A.. hakkında nitelikli zimmet suçundan verilen beraet, D.. T.. hakkında ise görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan D.. T.. hakkında TCK'nın 257/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hükmedilen adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL olarak hesaplanması sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de, söz konusu eksikliğin mahallinde ikmali mümkün olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanık Ö.. A.. hakkında nitelikli zimmet suçundan beraetine dair hüküm ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilip, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılarak sanık D.. T.. hakkında görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanık Derviş müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

Sanık E.. C.. hakkında görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında, sanıklar ve müdafiilerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını istemediklerinden, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren ve CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasının sonuna 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki cümle ve müdafiin vekaletnamesinde açıkça bu hususta kendisine verilmiş bir yetkinin de bulunmaması hususları gözetilerek, sanığın kendisine sorulmasından sonra bu konuda bir karar verilmesi yerine yetkisiz müdafiin bu husustaki beyanına dayalı olarak CMK'nın 231. maddesinin hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanık hakkında TCK'nın 257/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hükmedilen adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL olarak hesaplanması sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanıklar Ş.. U.. ve F.. G.. haklarında görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Mersin Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğünün, Gümrük Başkontrolörü H. A.'a hitaben düzenlemiş olduğu 19/11/2007 tarih ve 9561 sayılı cevabi yazıda, muayene memuru olan Ş.. U..'nun 28/06/2002-24/09/2002, şef olan F.. G..'nun 14/07/2006-15/01/2007 tarihleri arasında, Silifke C.Başsavcılığına hitaben düzenlemiş olduğu 05/02/2009 tarih ve 921 sayılı cevabi yazıda ise, Ş.. U..'nun 26/05/2006-01/06/2006, F.. G..'nun ise 02/06/2006-11/06/2006; 14/07/2006-15/01/2007; 19/03/2007-21/03/2007... tarihleri arasında Taşucu Gümrük Müdürlüğüne vekaleten baktıklarının bildirilmesi ve her iki yazı cevabı arasında esasa

müessir farklılıkların bulunması karşısında; adı geçen sanıkların 03/09/2001-23/02/2007 suç tarihleri arasında hangi tarihlerde Taşucu Gümrük Müdürlüğünde müdürlük makamına vekaleten baktıkları hususunun Mersin Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğünden bir kez daha sorulup, önceki cevabi yazılar arasındaki farklılığın açıklatılması suretiyle gederilmesinden ve zamanaşımı hükümleri ile görevde bulundukları sürelere göre suç kasıtları da değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık Fadime hakkında, sanıklar ve müdafiilerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını istemediklerinden, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren ve CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasının sonuna 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki cümle ve müdafiin vekaletnamesinde açıkça bu hususta kendisine verilmiş bir yetkinin de bulunmaması hususları gözetilerek, sanığın kendisine sorulmasından sonra bu konuda bir karar verilmesi yerine yetkisiz müdafiin bu husustaki beyanına dayalı olarak CMK'nın 231. maddesinin hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanıklar haklarında TCK'nın 257/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hükmedilen adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL olarak hesaplanması sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2130, Karar No: 2014/8070, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2130 E.  ,  2014/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2013 tarih ve 2013/465-2013/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 08/06/2013 tarihinde işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucu 04/04/2012- 08/06/2013 dönemine ait tüm malzeme alış faturalarının, yasal defterlerin, çek fotokopilerinin ve diğer evraklarının çalındığını ileri sürerek, 04/04/2012-08/06/2013 dönemine ait tüm malzeme alış faturalarının, yasal defterlerin, çek fotokopilerinin ve diğer kayıp olan belgelerinin zayi ve kayıp olduğuna dair belge verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; ilgilinin ticari defter ve belgeleri çantası içinde sakladığının, bu çantayı hem dükkan hem mesken amacı ile kullandığı yerde bulundurduğunun, zira burada yatıp kalktığının, çantanın odanın bir köşesinde bulunduğunun bildirildiği, bu arada ilgilinin 2012 yılında beyanname vermemesi nedeni ile kendi beyanına göre 7000 TL tutarında ceza aldığı, böylece ilgilinin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgeler açısından gerekli özeni göstermediği, hurdacı dükkanından diğer eşyalar ile birlikte adi bir çanta içindeki defter ve belgelerin çalındığı iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ticari defter ve belgelerin zayi olduğu yönündeki iddianın vergisel cezalar karşısında şüpheli olduğu gerekçesiyle; talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10356, Karar No: 2023/13380, Tarih: 12.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/10356 E.  ,  2023/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/105 E.- 2022/100 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü - İtirazın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile olay tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi bulunmayan aracın 06.09.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 101.981,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının başvurusunun usule uygun olmadığını, başvuru için gerekli olan tüm evrakların bulunmadığını, bu nedenle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, davalının sigortasız araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, bu nedenle kusur tespitinin bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesi gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, kask ve koruyucu ekipman kullanıp kullanmadığının netleştirilmesi ve kullanmamış olması halinde müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere ancak başvuru tarihinden itibaren ve yasal faize hükmedilebileceğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI