muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/680, Karar No: 2013/229, Tarih: 13.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-680 E.  ,  2013/229 K.**

* EVLİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI NEDENİYLE BOŞANMA İSTEMİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 166

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11. Aile Mahkemesi’nce boşanma davasının kabulüne dair verilen 10.06.2010 gün ve 2009/1487 E. – 2010/776 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 31.10.2011 gün ve 2010/17092 E. – 2011/17710 K. sayılı bozma ilamı ile;

(...Türk Medeni Kanununun 166/1–2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

Davacı, davalı eşi ile arasındaki saygı ve sevginin bittiğini, evlilik birliğinde sosyal bir yararın kalmadığını, davalı ile aynı evde yaşadıkları halde 2007 den beri evlilik birliği fiilen bitirdiklerini, evlilik birliğinin temelden sarsılması nedeniyle fiilen biten evliliğin hukuken bitirilmesi gerektiğini beyan ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı müşterek çocuğun okulu bitinceye kadar boşanmak istemediğini bildirmiştir.

Mahkemece; davalının davacının kardeşinin balkonuna kirli su döktüğü, çevredeki insanlara boşandıklarını fakat beraber yaşadıklarını yaydığı, 4–5 yıldır konuşmayıp aynı evde yaşamalarına rağmen bir paylaşımlarının bulunmadığı, esasen davalının da evlilik birliğini sürdürmeye niyetinin olmadığı, sadece müşterek çocuğun okulu bitinceye kadar ortak konutu kullanmak amacıyla evliliği sürdürmek istediği, davalının daha ziyade kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin tarafların ortak hayatı sürdürmelerini olanaksız kılacak biçimde temelinden sarsıldığı sonuç ve kanaatine varılarak tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda belirtilen bozma ilamının açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda belirtilen bozma ilamının açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, birbiriyle konuşmayan, ortak sorun çözmeyen, bir yaşamı paylaşmayan eşlerin, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmesini olanaksız kılacak biçimde temelinden sarsıldığının kabulüne yeter açıklıkta olduğu gibi tarafları sürekli küs şekilde bir birlikteliğe zorlamanın hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, Mahkemece, toplanan deliller dikkate alındığında, T.M.K.’nun 166/1–2 maddesine göre, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı hususunun kanıtlanıp kanıtlanamadığı noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2013 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9881, Karar No: 2023/10596, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9881 E.  ,  2023/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/495 E., 2022/1357 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çerkezköy İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/659 E., 2021/632 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; müvekkilinin 19.06.2016 tarihinde pres operatörü olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığı, halen işyerinin sigortalısı olduğu, 27.05.2017 tarihinde iş kazası sonucu sağ el işaret parmağının 2. boğum civarından koptuğu, iş kazasının müvekkilinin pres makinesinin açık kalıp diye tabir edilen malzemeyi sıvama işlemi yaparken aynı bölgede çalışan ... isimli bir başka çalışanın arkasından gelerek ve bu kişiyi görmediği bir anda makinenin start düğmesine basması sonucu meydana geldiği iş kazasının meydana gelmesinde davalı işyerinin tam kusurlu olduğu, müvekkilinin maluliyet oranının henüz belirlenmediği, davalı işyerinde elden ödenen bordrolarda gösterilmeyen ücret veya sosyal yardımlar bulunduğu, işyerinde Türk Metal iş Sendikası ile imzalanan TİS bulunduğunu, müvekkilinin sendika üyesi olup TİS'den yararlandığı beyanla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat talep ve dava hakkının saklı tutulmasını talep etmektedir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette 19.09.2016 tarihinden itibaren pres tezgah operatörü olarak çalışmaya başladığı, halen çalışmaya devam ettiği, 27.05.2017 tarihinde pres makinesinde çalıştığı sırada dikkatsizliği ve diğer şirket çalışanı ...’nun davranışı sonucu sağ elini pres makinesine kaptırarak yaralandığı, sağlığına kavuşabilmesi için tüm gerekli müdahalelerde bulunulduğu, maddi tazminat talebinin hangi zararlar için olduğunun HMK uyarınca davacıya açıklattırılması gerektiği, maddi tazminat talep edilirken ayrıntılı açıklama yapılmadığı, iş kazasını davacının dikkatsizliği ve başka bir işçinin davranışı sonucu meydan geldiğinden müvekkilinin herhangi bir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığı, somut olayda davacı ve diğer çalışan ...’nun kusurlu olmasının illiyet bağını kestiğini ve müvekkili işvereni sorumluluktan kurtardığı, üçüncü kişinin kusurunun dikkate alınması gerektiği, davacının kendi kusurundan dolayı tazminat talep edemeyeceği, müvekkilinin 4857 sayılı İş Kanunu ve ilgili güvenlik mevzuatı gereğince bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiği, davacı ile üçüncü kişi ...'nun İş sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğine aykırı hareket ettiklerini beyanla davanın reddini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "Davanın kısmen kabul kısmen reddi;

1-Maddi tazminat talebinin kabulü ile 107.877,95 TL tazminatın kaza tarihi olan 27.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 18.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,..." dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davacının bakiye ömür süresinin alınan iki raporda farklı belirtildiğini, çelişkilerin giderilmediğini, her yıla farklı asgari ücret oranlaması yapılmasının hatalı olduğunu, davacının çalıştığı işyerinde aynı pozisyonda çalışan işçilerin ücretlerinin belirlenerek hesaplama yapılması gerektiğini, Yargıtay içtihatlarına göre %60 oranının altında maluliyet durumunda pasif dönem hesabının yapılamayacağını, davacıya SGK'dan gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılmadığını, meydana gelen olayda davacının ağır kusurlu olduğunu, davacının ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, davalı işverenin bütün yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davalı işverenin herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, Mahkemece hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, ücrete ilişkin irdeleme ve TRH 2010 tablosunun esas alınmasının yerinde olduğu, pasif dönem hesabı yapılmasının doğru bulunduğu, kusur raporunun oluşa uygun olduğu, hükmedilen manevi tazminatın da uygun olduğu gerekçesiyle mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dosya kapsamı incelendiğinde, Mahkemece alınan 27.03.2019 tarihli hesap raporunda PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesaplama yapıldığı söz konusu rapora taraflarca itiraz edilmesi üzerine 05.09.2019 tarihinde alınan hesap raporunda yine PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesaplama yapıldığı yine taraflarca itiraz edilmesi üzerine 10.10.2021 tarihinde alınan hesap raporunda TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, davacı tarafın önceki hesap raporlarına itiraz ederken yaşam tablosu yönünden ayrıntılı bir itirazının bulunmaması dolayısıyla davalı yönünden bu kapsamda usulü kazanılmış hak oluştuğu belirgindir.

3.Mahkemece PMF 1931 yaşam tablosundaki süreler dikkate alınarak 10.10.2021 tarihinde alınan kusur raporundaki kriterler nazarında (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar kapsamında, tespit edilen ücret katında ve işlemiş/bilinen devre sonu olarak esas alınan tarihten değişikliğe gidilmemesi özellikle işlemiş/bilinen devre sonrasında yürürlüğe giren asgari ücret değişiklikleri rapora yansıtılmadan) hesap raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/834, Karar No: 2012/2121, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/834 E.  ,  2012/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda getirtilen ağaçların rayiç değerlerini gösteren listeye göre toplam ağaç değeri 990,66 TL olması gerekirken, bilirkişi kurulunun hiç bir hesaplama yapmadan 505 TL olarak bildirdiği ağaç bedelinin hükme esas alınmış olması doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki "3.628,68 TL" yerine "4.114,34 TL" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/261, Karar No: 2006/258, Tarih: 03.05.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/13-261 E.  ,  2006/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2006

Taraflar arasındaki "kiracılığın tespit"i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 7. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.9.2004 gün ve 2004/255-496 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 9.6.2005 gün ve 2005/4128-9754 sayılı ilamı ile, (...Davacı, davalı idare ile aralarında 25.3.2004 tarihinde, 1.1.2004 ila 30.4.2004 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kira sözleşmesi  yapıldığını, sözleşmenin 3/e maddesine göre sözleşme süresi bitmeden 10 gün önce davalı kiralayanı feshi ihbarda  bulunmaması halinde sözleşmenin uzayacağını, davalının süresinde feshi ihbarda bulunmadığını ve sözleşmenin yenilenerek bir yıl uzadığını, ancak daha sonra 4.5.2004 tarihli ve 12.5.2004 tarihli yazılarla tahliye taahhüdünün olduğundan sözedilerek kiralanandan tahliyesinin istenidğini, oysa böyle bir taahhüdünün olmadığını, taşınmaza girişinin engellendiğini ileri sürerek müdahalenin meni ile muarazanın giderilmesini ve 500 000 000 TL. tazminatın  4.5.2004 tarihinden faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, 5072 sayılı yasa gereği 6 ay içinde tahliyenin zorunlu olduğunu, davacının talebi ile mağdur olmaması için 4 ay uzatıldığını, süre sonunda icra kanalı ile tahliye edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Taraflar arasında 25.3.2004 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesinin süresi 1.1.2004 tarihinden 30.4.2004 tarihine kadardır. Kira sözleşmesinin 3/e maddesi ile "TRT ihtiyacı halinde kiralanan yerlerin 10 (on) gün önceden haber vermek kaydıyla tahliyesini isteyebilir." Hükmü getirilmiştir. Bu madde ile kira sözleşmesi devam etmekte iken ihtiyacı halinde kiralayanın on gün önceden feshi ihbarda bulunarak her zaman tahliye isteyebileceğini göstermektedir. Maddede kira sözleşmesinin süresi bitmeden on gün önce feshi ihbarda bulunulmadığı takdirde kira sözleşmesinin bir yıl uzayacağı anlamında bir kararlaştırma yoktur. Davalı kiralayan, süresinin bitiminden itibaren hemen 4 ve 12 Mayıs 2004 tarihli yazılarla davacı kiracıdan kiralananın tahliyesini istediğine göre, BK. 267 maddesi hükmüne göre kira sözleşmesinin uzadığının kabulü mümkün değildir. O nedenle davanın reddi gerekir. Mahkemece sözleşmenin 3/e maddesi hükmü yanlış değerlendirilerek yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 3.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6456, Karar No: 2023/2113, Tarih: 06.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6456 E.  ,  2023/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tescil - tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde; dava konusu 318 ada 15 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerine murisleri olan babaları ... ...’dan kaldığını, murisin terekesinin taksim edilmediğini, buna rağmen kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın davalı köy tüzel kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini, köyde yaşayan herkesin dava konusu taşınmazın müvekkillerine ait olduğunu bildiğini, kaldı ki dava konusu taşınmazın sınırında bulunan dava dışı 318 ada 14 ve 25 parsel sayılı taşınmazların da müvekkillerinin murisi ... adına kayıtlı olduğunu, öte yandan dava konusu 318 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ile dava dışı 318 ada 14 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar arasında kalan ve paftasında yol olarak bırakılan taşınmaz bölümünün de müvekkillerine ait olduğunu, bu yerin evveli itibariyle kadim yol vasfında olmayıp, 318 ada 14, 15 ve 25 parsel sayılı taşınmazların devamı niteliğinde bulunduğunu, esasen bu taşınmazların evvelden beri bütün olarak kullanıldığını ileri sürerek, paftasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümü ile 318 ada 15 parsel sayılı taşınmazın, dava dışı 318 ada 14 ve 25 parsel sayılı taşınmazlarla birleştirilerek bütün halinde müvekkillerinin adlarına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde paftasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümü ile 318 ada 15 parsel sayılı taşınmazın, dava dışı 318 ada 14 parsel sayılı taşınmazla birleştirilerek bütün halinde müvekkillerinin adlarına tesciline, bunun da mümkün olmaması halinde paftasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümünün dava dışı 318 ada 14 parsel sayılı taşınmazla birleştirilerek bütün halinde müvekkillerinin adlarına tesciline, 318 ada 15 parsel sayılı taşınmazın ise tapu kaydının iptali ile müvekkillerinin adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine temsilcisi tarafından davaya cevap verilmemiş; bilahare Hazine temsilcisi duruşmalardaki beyanlarında, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... köyü tüzel kişiliği tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI