muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13637, Karar No: 2014/17341, Tarih: 09.09.2014

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 19/02/2014 gün ve 2013/30306-2014/4085 sayılı dairemizin ONAMA-BOZMA kararının KALDIRILMASINA,

1-Sanıklardan Esmaeil Mohammadpour'un beraatine ilişkin hükme yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan ...'ın savunmalarında, arama sırasında ele geçen eşyaları Türkiye'de satmak amacıyla İran'da pazardan satın aldığını,...'da.... ya da ...'da bulunan tezgahlarda parçaları satmayı düşündüğünü, eserleri alıp satmanın Türkiye'de de suç olduğunu bilmediğini, babası ...'in eşyalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, babasının sadece kılık kıyafet almak amacıyla İstanbul'a geldiğini beyan ettiği, sanık ...'un da aynı şekilde, bulunan objelerle kendisinin herhangi bir ilgisinin olmadığını söylediği, dosya kapsamı itibariyle sanıkların beyanlarının aksine, sanık ...'un 2863 sayılı Kanun'un 23/a maddesi kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını bulundurduğuna ilişkin herhangi bir tespit bulunmaması karşısında, atılı suçtan beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı ve kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'un beraatine ilişkin hükme yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın dosya kapsamında mevcut savunmalarında, arama sırasında bulunan objeleri bulundurmanın suç olduğunu bilmediğine ilişkin beyanı esas alınarak, atılı suçun kast unsurunun gerçeklemediği kanaatiyle beraat hükmü tesis edilmiş ise de, sanığın 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesine göre korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını İran'dan alıp, satmak amacıyla Türkiye'ye getirdiği ve yapılan ihbar üzerine kalmakta olduğu otel odasında bu objelerle birlikte satışa arz etmeden yakalandığı olayla ilgili olarak, 5237 sayılı TCK'nın 4. maddesinde belirtilen, ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz hükmü karşısında, sanığa atılı suçun tüm unsurları ile gerçekleştiği gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ :

Sanık ... hakkındaki hükmün onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ :

Sanık ... hakkındaki hükmün onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

1-Sanık İran vatandaşı olup, kalmış olduğu otelde yapılan aramada 2863 sayılı Kanun kapsamında

objelerle yakalanmıştır.

2-Sanığın, olayın sıcağı sıcağına alınan samimi savunmasında, yakalanan eserlerin İran’da alınıp satılmasının serbest olduğunu, bunları Türkiye’de satmak için getirdiğini, burada da satışın serbest olduğunu düşündüğünü ve eyleminin suç olduğunu bilmediğini savunmuştur.

3-Sanığın eylemi 2863 sayılı Kanunda suç olarak düzenlenmiştir. Sanığın işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüğünden TCK’nın 30/4. maddesindeki hata halinden yararlanması gerekir. Sanığın savunmasını İran Resmi makamlarından sorup teyit edemeyecek olduğumuza göre, savunmaya da itibar edilmesi gerekir.

Sanığın bozma kararında belirtildiği gibi, eylemi TCK’nın 4. maddesi kapsamında da değerlendirilemez. Çünkü maddede “Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz” deniyor. 2863 sayılı Kanun bir ceza kanunu değildir. Türk hukuk sisteminde ceza kanunu olarak adlandırılacak üç kanun vardır.

Bunlar:

1-Türk Ceza Kanunu,

2-Terörle Mücadele Kanunu,

3-Askeri Ceza Kanunu.

Dolayısıyla bunların dışındaki özel kanunlardaki suç oluşturan fiiller için bilmemek mazeret olarak kabul edilebilir. İşte bu özel kanunlardaki suçlarla ilgili hükümleri bilmemek TCK’nın 30/4. maddesinin uygulanmasını gerektirebilir. Yani işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlandırılır, cezalandırılmaz.

Nitekim bilimsel görüşler de bu yöndedir: “Ceza yasaları dışındaki kanunlar hakkında bilmeme mazeret sayılabilir. Nitekim ceza kanunundan başka bir kanunda hataya düşme veya böyle bir kanunu bilmeme, ceza hukuku bakımından belli şartların altında mazeret sayılan bilmeme ve yanılma anlamına gelir. Bu bakımdan suçun maddi unsurlarına ilişkin özelliklerin yer aldığı ceza hükmü içermeyen kanunları bilmeme halinde, kişi bu hatasından istifade eder. (Mehmet Emin ARTUK-Ahmet GÖKÇEN-A.Caner YENİDÜNYA, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara, 2005, Cilt 1, s.37)”

Tüm açıkladığımız bu nedenlerden dolayı, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/6684, Karar No: 2023/4464, Tarih: 14.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6684 E.  ,  2023/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/109 E., 2021/414 K.

DAVA TARİHİ : 04.09.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali - terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde Eğirdir Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m² arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri gibi amaçlarla kullanıldığını, Eğirdir Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle Eğirdir Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir ilçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca reddedildiğini, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir ilçe merkezinde ve Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kâl’ine, davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin 11.04.2011 tarihinde askıya çıkarıldığını, kendisine tebliğ edilmeden kesinleşme işlemi yapıldığını, dava konusu alanın dolgu alanında kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/402 E., 2016/132 K. sayılı kararıyla; 299 ada 113 parsel sayılı taşınmazın 2.881,81 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşıldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalının bu kısma iki katlı ev ve ahır yapmak suretiyle yaptığı müdahalenin men'ine, ev ve ahırın kâl’ine karar verilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli ve 2015/402 E., 2016/132 K. sayılı kararıyla; 299 ada 113 parsel sayılı taşınmazın 2.881,81 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşıldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalının bu kısma iki katlı ev ve ahır yapmak suretiyle yaptığı müdahalenin men'ine, ev ve ahırın kâl’ine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2016/10324 E., 2020/1212 K. sayılı kararıyla; Mahkemece eksik araştırma ile yetinilip karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplamda 2.881,81 m²’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, taşınmaz üzerindeki yapılar ile ağaçların kâl’ine, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin alçak basık kıyı olarak tanımlanan kısımda kaldığını, somut uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısma yönelik olduğunu, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali - terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri.

3 .28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189.15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1793, Karar No: 2014/3170, Tarih: 20.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1793 E.  ,  2014/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/158283

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 25/12/2012, 2012/17 (E) ve 2012/436 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. K..’ın maktül Selçuk’u kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Olaydan bir gün önce sanık ile maktül arasında çıkan tartışma ve kavga sonrası maktülün bıçakla sanık Kamil’i bacağından tek darbe ile kasa nafiz olacak ve hayati tehlike meydana getirmeyecek şekilde yaraladığı, maktül ve tanığın şikayeti üzerine hazırlık tahkikatı başladığı, tanıkların aracılığı ile tarafların barıştırılmaya çalışıldığı, olay günü barışmaları nedeniyle şikayetlerini geri almak üzere karakola doğru yürüdükleri sırada, sanığın yanında bulunan maktüle birden fazla bıçak darbesi vurmak suretiyle yaraladığı ve “dün o beni vurdu, bende bugün onu vurdum“ diyerek polise teslim olduğu, hastaneye kaldırılan maktülün öldüğü olayda;

Bir gün önce maktülün sanığı hafif şekilde bıçakla yaralamasının haksız tahriki oluşturduğu, taraflar arasında barış sağlanmış gibi görünmekle birlikte olay günü sanığın başka bir tartışma yaşanmadan doğrudan mağduru bıçaklamış olmasının ve söylediği sözlerin bu olayın önceki olayın etkisiyle olduğunu açıkça gösterdiği anlaşılmakla, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14845, Karar No: 2020/124, Tarih: 09.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14845 E.  ,  2020/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli dava sonunda, yerel mahkemece iptal istekli asıl davanın reddine, elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı/birleştirilen davada davalı ... Belediyesi tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.01.2020 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl dava, tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Asıl davada davacı ... Belediyesi, 10.07.2004 tarihli 5216 Sayılı Yasanın 31. maddesi ile 3030 Sayılı Yasanın yürürlükten kaldırıldığını ancak anılan yasanın yürürlüğü tarihi itibariyle gerçekleşen olaylara uygulanması gerektiğini, 3030 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesinde “bu kanun ile büyükşehir belediyesi statüsüne dönüştürülmüş bulunan belediyelerin, ana hizmet bina ve tesisleri ile 6. maddenin A fıkrasında belirtilen hizmetlere bırakılması gerekenler hariç her türlü tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ile, bunlara ait hak ve borçların belediye sınırları esas alınmak suretiyle ilçe belediyelerine devrinin” düzenlendiğini, davalı ... Belediyesinin devretmekle yükümlü olduğu dava konusu ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ... Belediyesi sınırları içinde kaldığını ve taşınmazlarda davalı ... Belediyesinin hizmet binası ya da tesisi bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... Belediyesi adına tescilini istemiş, yargılama sırasında ... ada ... parsel sayılı taşınmaz yönünden taleplerini atiye terk ettiklerini bildirmiştir.

Davalı, dava konusu uyuşmazlığın Belediye Meclisi tarafından çözümlenmesi gerektiğini, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, davacının aynı konuda ... 3.İdare Mahkemesinde açtığı tapu iptal-tescil istemli 1998/146 Esas sayılı davanın kesin hüküm teşkil ettiğini, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz yönünden niteliğinin vakıf olduğu iddiasıyla açılan davanın derdest olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen davasında ise, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 1170 m2’li kısmına davalı belediyenin haksız olarak el attığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davada ... ada ... parsel sayılı taşınmaz yönünden atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine; birleştirilen davanın kabulü ile davalının taşınmaza el atmansın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binanın yıkılmasına ve yıkım bedeli olan 2.250,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde halen ... Büyükşehir Belediyesi’ne ait itfaiye binasının bulunduğu, 3030 sayılı kanunun 6.maddesi gereğince bu binaların ilçe belediyesine devri gereken yapılar kapsamında olmadığı gözetilerek asıl davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı/birleştirilen davada davalı ... Belediyesi’nin bu yöne değinen ve yerinde görülemeyen temyiz itirazlarının reddine.

Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği ve HMK'nun 297. maddesinde düzenlendiği üzere, mahkemece kurulan hükümlerin hiçbir tereddüte mahal vermeyecek nitelikte ve infaza elverişli olması gereklidir.

Somut olayda; mahkemece keşif yapılarak davacı/birleştirilen davada davalı ... Belediyesi’ne ait yapılar saptanmış olmasına rağmen, hükümde keşif sonrası alınan fen bilirkişisi raporundaki krokiye atıf yapılmadığı gibi; yıkılacak bölümlerin de belirtilmediği görülmektedir. Hükmün bu hali ile infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan; yıkım bedelinin infaz aşamasını ilgilendirdiği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; infaza elverişli biçimde hüküm kurulması ve yıkım bedeline hükmedilmemesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacı/birleştirilen davada davalı ... Belediyesi’nin bu yönlere değinen ve yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/440, Karar No: 2019/2045, Tarih: 20.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/440 E.  ,  2019/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.12.2014 gün ve 2010/50 Esas -2014/732 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 19.09.2018 gün ve 2199-12503 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil isteğine ilişkin olup, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece 19.10.2017 tarihinde bozulmuş, davacıların karar düzeltme isteği kabul edilerek bozma kararı ortadan kaldırılıp 19.09.2018 tarihinde yerel mahkeme kararı düzelterek onanmıştır. HMK.' nın 442/1.maddesi hükmü gereğince aynı ilam aleyhine birden fazla karar düzeltme istenemez. Bu nedenle davalı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 19.12.2018 günlü dilekçesinin REDDİNE, 20.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12603, Karar No: 2015/15818, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12603 E.  ,  2015/15818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2013/767-2015/65

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/09/2004-15/02/2008 tarihleri arasındaki geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5-1a maddesi uyarınca itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve Yaşam Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş vekillerince ve G.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece ,taraflar arasında görülen İstanbul 4.İş Mahkemesinin Yargıtay 9.HD nin 2010/26031 E.,2012/39494 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen işçilik alacaklarına ilişkin dosyasında, davacının hizmet süresi ile ilgili olarak yapılan belirleme dikkate alınarak davacının 01.09.2004 -15.2.2008 tarihleri arasında itibari hizmet süresine hak kazandığına hükmedilmiştir.

Davacının hizmet cetvelinden 07.10.2004 ile 15.02.2008 tarihleri arasında kuruma hizmetlerinin bildirildiği görülmektedir.

506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş günler üzerinden kazanılacaktır ve hesaplamanın bu şekilde kuruma bildirilen hizmet süresi üzerinden yapılması gerekmektedir.İşçilik alacaklarına ilişkin İstanbul 4.İş Mahkemesinin 2008/287 E. sayılı dosyasında davacının hizmetinin başlangıç tarihi ile ilgili olarak verilen karar, bu dosyada taraf olmayan Kurum açısından bağlayıcı değildir. Davacının hizmet cetvelindeki başlangıcı 07.10.2004 olup, herhangi bir hizmet tespiti olmadan 01.09.2004 tarihinin davacının itibari hizmet süresinin hesaplanmasında esas alınması doğru bulunmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Yaşam Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş ve G.. A..'ne iadesine, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.