muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4672, Karar No: 2021/216, Tarih: 20.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4672 E.  ,  2021/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tesis edilen ipotek hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibine vaki itiraz üzerine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir. Davacı arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir. Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu taşınmaz hakkında dava dışı yüklenicilerle akdettiği sözleşmenin, aynı koşullarda devam etmesi şartıyla Bodrum Noterliği'nin 16.08.2011 tarihli sözleşmesi ile davalıya devredildiğini, davalının sözleşme şartlarını gerçekleştirememesi nedeniyle 07.12.2001 tarihinde adi yazılı ek protokol yaptıklarını, protokol gereğince yükleniciye isabet eden taşınmazların tapu kayıtları üzerinde arsa sahibi lehine ipotek tesis edilerek yükleniciye devredildiğini, yüklenicinin tapuları devralmasına rağmen, sözleşmesel yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bunun üzerine Bodrum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/779 sayılı dosyasıyla ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, haksız şekilde itiraz edildiğinden itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazda belediye tarafından İmar Kanunu'nun 18. maddesi uygulaması yapıldığını ve sözleşmenin mevcut duruma göre imzalandığını, ancak davacı tarafından belediyece yapılan imar uygulamasının iptâli için açılan davada belediye kararının iptâl edildiğini, dava konusu parselin bu haliyle hiç uygulama görmemiş gibi eski haline döndüğünü ve taşınmazın sınırlarında kimi yerde fazlalık kimi yerde daralmalar oluştuğunu, arsanın sınırlarının ve çekme mesafelerinin değiştiğini ve taşınmazın bir kısmının sit alanı içerisine girdiğini, belediye tarafından yapı ruhsatı iptâli ve mühürleme işlemi yapıldığını, taşınmaza iskân ruhsatı alınamamasında müvekkilinin kusuru bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22/01/2013 tarihli, 2004/493 esas ve 2013/13 karar sayılı karar ile; idare mahkemesinin kesinleşen imar planının iptaline dair kararı ve belediye meclis kararı gereğince dava konusu taşınmazda inşaat yapılmasının imkansız hale geldiği, 07.12.2001 günlü protokoldeki, iskân izninin alınamaması halinde davalının 40.000 USD ceza ödeyeceğine dair düzenlemenin “garanti” olduğu, ifa imkansızlığı doğduğu için davalının üstlendiği riskin gerçekleştirilemez bir risk olduğu ve ek protokol gereği istenen 40.000 USD'nin hukuken dava konusu edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Temyiz istemi üzerine, Y. 23. Hukuk Dairesince verilen 31.10.2014 tarihli, 2014/6361 esas ve 2014/6807 karar sayılı karar ile; Aydın 2. İdare Mahkemesi'nin 1997/1670 esas sayılı dava dosyasında, imar planının iptaline ilişkin kararın Danıştay'ca 13.02.2001 günü onanmış olduğu ve davalı yüklenicinin imar planının iptal edildiğini bilerek ek protokolü imzaladığı, her ne kadar resmi şekilde yapılan sözleşmeleri değiştiren veya ek düzenlemeler getiren sözleşmelerin de resmi şekilde yapılması gerekir ise de taraflarca ek protokol gereğince yüklenicinin bağımsız bölümlerine ipotek tesis edilerek, sözleşme uygulanmaya başlandığından artık geçersizliğinin ileri sürülmesi iyiniyet kurallarına uygun düşmeyeceği, davalı yüklenicinin taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle sorumlu olacağı, ayrıca inşaata ilişkin iskân izinleri 03.04.2013 günü alındığından ifanın imkansız olmadığı da anlaşılmakla, davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davalının karar düzeltme talebi 07.04.2016 tarihli, 2015/2544 esas ve 2016/2184 karar sayılı karar ile reddedilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve 02/02/2017 tarihli, 2016/347 esas ve 2017/56 karar sayılı karar ile Daire bozma kararı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve 02/02/2017 tarihli, 2016/347 esas ve 2017/56 karar sayılı karar ile Daire bozma kararı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Temyiz istemi üzerine, Y. 15. Hukuk Dairesince verilen 20.06.2018 tarihli, 2018/818 esas ve 2018/2582 karar sayılı karar ile; ipotek akit tablosunda dayanılan protokolün ceza olduğu, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın istenebilmesi için borçlunun kusurlu bulunması gerekirken lehine ceza öngörülen alacaklı tarafın da kusurlu bulunmamasının zorunlu olduğu, davalı yüklenicinin imar planıyla ilgili araştırma yükümlülüğünün bulunması, işin uzmanı olması ve basiretli bir tacir gibi davranması ve bu konuda belediye kayıtlarını inceleyerek sözleşmeyi imzalaması gerekir ise de, davacı iş sahibinin de, idare mahkemesine başvuruda bulunduğu halde bu konudan yükleniciyi haberdar ettiğini kanıtlayamadığı ve her iki sözleşmeyi ve ek protokolü imzalamış olduğundan, bu durumda ortak kusurdan söz edilmesi gerektiği, davacı arsa sahibinin kararlaştırılan cezayı istemesinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı, zira birinci bilirkişi raporunda, yapılan ölçümde ikinci projeye uygun imalât yapıldığı, idare mahkemesine dava açılmamış ve imar uygulaması iptâl edilmemiş olsaydı imar uygulamasındaki ifraz söz konusu olacağından yapılan binalara yapı kullanma belgesinin verilebileceği görüşü bildirildiğinden, somut olayda yüklenicinin tamamen kusurlu olduğundan bahsedilemeyecek olup, iş sahibi de kusurlu olduğundan, istemin reddi yerine kabulü yönündeki bozma ilâmının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ve maddi hataya dayalı bozma ilâmına uyulması halinde usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnası gerçekleşeceğinden, davanın reddi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davacının karar düzeltme talebi de 10.07.2019 tarihli, 2018/4895 esas ve 2019/3282 karar sayılı karar ile reddedilmiştir.

Mahkemece bu bozma kararına da uyulmuş ve 16/01/2020 tarihli, 2019/361 esas ve 2020/29 karar sayılı karar ile Daire bozma kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Temyiz istemi üzerine, Y. 15. Hukuk Dairesince, 26.05.2021 tarihli, 2020/2174 esas ve 2021/2278 karar sayılı karar ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Daire onama kararına karşı davacı tarafça "önceki bozma ilamı ile apaçık çelişkili olan sonraki bozma ilamının zorlama bir karar olduğu ve hukuka aykırılık içerdiği" gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Temyiz istemi üzerine, Y. 15. Hukuk Dairesince, 26.05.2021 tarihli, 2020/2174 esas ve 2021/2278 karar sayılı karar ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Daire onama kararına karşı davacı tarafça "önceki bozma ilamı ile apaçık çelişkili olan sonraki bozma ilamının zorlama bir karar olduğu ve hukuka aykırılık içerdiği" gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Bilindiği üzere, 17.04.2013 günlü ve 6460 sayılı yasa ile eklenen HMK'nun 373. maddesinin 6., 1086 sayılı HUMK'nun 26.09.2004 tarihli 5236 sayılı kanun ile yapılan değişiklikten önceki 439. maddesinin 6. ve değişiklikten sonraki 429. maddesinin 4. fıkrasında; “Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır” hükmü getirilmiştir.

Usûle ilişkin bu düzenlemenin "Usul hukukunda derhal uygulanırlık" ilkesinin varlığı ve HMK m. 448/1'de düzenlenen "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır" hükmü karşısında mevcut dava dosyalarına da uygulanması gerekir.

Yukarıda açıklandığı üzere; yerel mahkemece davanın reddine ilişkin verilen 22/01/2013 tarihli karar Dairenin 31.10.2014 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bozulmuş, yerel mahkemece Daire bozma kararı doğrultusunda 02/02/2017 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar da Dairenin 20.06.2018 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, yerel mahkemece bu bozma kararına da uyulmuş, 16/01/2020 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafça temyiz edilen bu karar Dairenin 26.05.2021 tarihli kararı ile onanmış, onama kararına karşı davacı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

Dairece verilen son karar tarihi itibari ile davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt derece mahkemesince verilen kararın temyiz incelemesinin her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılacağına ilişkin düzenleme karşısında, mahkemenin 16/01/2020 tarihli kararının temyiz incelemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerekirken zuhulen Dairemizce yapıldığı ve kararın onanmasına karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi uyarınca kabulü ile, Dairemizin (kapatılan 15. HD.) 26.05.2021 tarihli, 2020/2174 esas ve 2021/2278 karar sayılı ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın gereğinin takdiri için YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 20.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4322, Karar No: 2023/6342, Tarih: 18.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4322 E.  ,  2023/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/86 E., 2022/577 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki geçit ... tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu 74 ada 63 ve 64 parsel sayılı taşınmazlarının yola bağlantısının bulunmadığını, yola ulaşabilmek amacı ile davalılara ait 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlardan müvekkile ait taşınmazlar lehine geçit ... kurulmasını talep etmiştir.

2.Birleştirilen davada davacı vekili; müvekkilinin maliki bulunduğu 74 ada 63 ve 64 parsel sayılı taşınmazlarının yolu olmadığını, yola ulaşabilmek amacı ile davalıya ait 7 parsel sayılı taşınmazdan geçit ... kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada bir kısım davalılar vekili, mahallinde bilirkişi ve keşif incelemesi yapılarak başka alternatif geçit yollarının değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2. Davalılardan ... yargılama aşamasındaki beyanlarında, 11 parsel sayılı taşınmazın makili olduğunu, davacı taşınmazı lehine kurulacak geçit ... karşılığında bedel istemediğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.07.2015 tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/476 Karar sayılı kararıyla; "...asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile 74 ada 64 parsel sayılı taşınmaz lehine ve 74 ada 63 parsel sayılı taşınmazın leh ve aleyhine olmak üzere fen ve kadastro teknisyeni ...'nun hazırlamış olduğu 21.05.2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve krokisinde kırmızı boya ile gösterdiği şekilde, 74 ada 63, 14, 13, 12, 11, 10, 9, 8, 7 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit ... tesisi ile tapu kütüğüne kayıt ve tesciline karar verilmiştir...." karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Yargıtay Bozma Kararı

1. Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Yargıtay Bozma Kararı

1. Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

2. Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 06.11.2019 tarih ve 2019/1416 Esas, 2019/7336 Karar sayılı ilamıyla "...keşif sonucu alınan 21.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda, 2 güzergah belirlendiği ... bilirkişi raporlarında krokide 2. güzergah olarak gösterilen ve daha kısa olan yerin kot farkından dolayı masraflı olacağı belirtilmiş ise de, davanın kabulüne karar verilen güzergahtan geçirilen geçit alanı miktarının 902,78 m2 olduğu görülmekle, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi nazara alınarak inşaat bilirkişisi ile birlikte yeniden inceleme yapılıp hüküm kurulması gerektiği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzletilmesi istenilmiş, Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 08.12.2020 tarih ve 2020/1762 Esas, 2020/8164 Karar sayılı ilamı ile "karar düzeltme isteminin 15 günlük yasal süre içerisinde yapılmadığı" gerekçesiyle "talebin reddine" karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 09.12.2022 tarihli ve 2021/86 Esas, 2022/577 Karar sayılı Kararı ile bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonucu; "...Hatay ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ağaçlı tarla vasfında 74 ada 64 parsel sayılı taşınmaz lehine ve aynı yerde 74 ada 63 parsel leh ve aleyhine olmak üzere, 27/04/2021 tarihli fen bilirkişi raporu ekinde bulunan ve kadastro teknisyeni...tarafından hazırlanan ekli krokide yeşil renkli ile boyalı ve belirtilen harflendirmelerle gösterildiği şekilde; 74 ada 13, 14, 11, 12, 10, 9, 8, 6, 7, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit ... tesisine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda karar başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya ait 64 parsel sayılı taşınmaz lehine yine davacıya ait 63 parsel sayılı taşınmazdan geçit verilmediğini, 63 parsel sayılı taşınmazın malikinin değişecek olması halinde kararın infaz kabiliyetinin kalmayacağını, mahkemece imar planı getirtilmeden hüküm kurulduğunu belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. GEREKÇE

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Dava, geçit ... isteğine ilişkin olup; uyuşmazlığın davanın kabulü kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. ve devamı maddeleri,

C. GEREKÇE

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme:

Dava, geçit ... isteğine ilişkin olup; uyuşmazlığın davanın kabulü kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. ve devamı maddeleri,

2. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit ... taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak ... olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

3.Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

4.Geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi gereğince davacıya ulaşım sağlayacak geçitin herhangi bir engelle karşılaşmadan genel kadastro yoluna ulaşması gerekir.

3. Değerlendirme

1. Geçit ... kurulması davalarında amaç, genel yola bağlantısı olmayan taşınmazların yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Bundan dolayı, geçit kurulurken ihtiyaç içinde olan taşınmaz kesintisiz olarak genel yola bağlanmalıdır. Buna uygulamada "Kesintisizlik İlkesi" denilir.

2. Geçit ... bir gayrimenkul mükellefiyeti olduğundan lehine geçit istenen davacı parselleri ayrı ayrı bağımsız olarak değerlendirilmeli, dava konusu her bir parsel yararına geçit hakkının başladığı yerden ulaştığı genel yola kadar olan güzergâhtaki aleyhine geçit kurulan tüm parseller ayrı ayrı belirtilmelidir. Davacıya ait parseller arasında da kesintisiz bağlantının gerçekleştirilmesi için hükmen her bir davacı parseli ile devamındaki davacı parselleri arasında kesintisiz olarak ulaşımı sağlayacak şekilde geçit kurulmalıdır.

3. Somut olaya gelince; mahkemece, 74 ada 64 parsel sayılı taşınmaz lehine ve aynı yerde 74 ada 63 parsel leh ve aleyhine olmak üzere ibaresi ile bilirkişi raporunda 2 numaralı alternatif olarak gösterilen güzergâhtan davalılara ait taşınmazlardan geçit irtifakı kurulmasına karar verilmişse de, davacıya ait parseller arasında akdi irtifak ile bağlantı sağlanmadan hüküm kurulmuş olması yukarıda açıklanan kesintisizlik ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

3. Somut olaya gelince; mahkemece, 74 ada 64 parsel sayılı taşınmaz lehine ve aynı yerde 74 ada 63 parsel leh ve aleyhine olmak üzere ibaresi ile bilirkişi raporunda 2 numaralı alternatif olarak gösterilen güzergâhtan davalılara ait taşınmazlardan geçit irtifakı kurulmasına karar verilmişse de, davacıya ait parseller arasında akdi irtifak ile bağlantı sağlanmadan hüküm kurulmuş olması yukarıda açıklanan kesintisizlik ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.

4. O halde mahkemece, güncel tapu kayıtları getirilmek ve davacı tarafa süre verilerek maliki olduğu 74 ada 63 ve 64 parseller arasında akdi irtifak kurulmasının sağlanması ve kesintisizlik ilkesine uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

Sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5934, Karar No: 2023/7163, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5934 E.  ,  2023/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/205 E., 2015/5 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/205 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübutun gerçekleşmediğine, sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiğine ve savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozma istemine yöneliktir .

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde on bir yaşında olan mağdurenin ... Mah. ... Sitesi 1. Kısım B-2 Blok kapı girişinde, beş-altı yaşlarındaki komşu çocuğu ...'yı oynattığı, çocuğu binanın girişinde apartman giriş kapısının hemen önünde sol tarafta korkuluklar üzerine oturttuğu, sanığın mağdurenin yanına geldiği ve cinsel amaçla arkasına geçerek bir eliyle sıkıca kendisine doğru bastırdığı, cinsel fiilini örtmek, gizlemek maksadıyla da diğer eliyle mağdurenin baktığı 5-6 yaşlarındaki ... isimli çocuğu tutarak mağdureye "Düşüreceksin" dediği, mağdurenin sağa sola kendisini çevirip kurtulmak istediği ancak sanığın bırakmadığı ve yaklaşık bir dakika bu şekilde temas halinde tuttuğu, akabinde mağdureyi bırakıp iş için binaya girdiği, bir kaç dakika sonra tekrar mağdurenin yanına gelerek yine cinsel amaçla mağdurenin arkasından sarılıp bıraktığı, sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı ve cinsel istismar niteliğinde bulunduğu, sanığın bu şekilde suç tarihinde mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/205 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.