muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18747, Karar No: 2017/7446, Tarih: 09.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/18747 E.  ,  2017/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık yakını ...'in temyizine göre yapılan incelemede,

Sanığı temsile yetkisi bulunmadığı anlaşılan ...'in temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın temyizine göre yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17769, Karar No: 2014/18370, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17769 E.  ,  2014/18370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Dairemizin 18.06.2014 gün 26938-11963 sayılı tevdii kararı ile sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiziyle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın iadesine karar verildiği halde, ek tebliğname düzenlenmeden 09.10.2012 tarihli önceki tebliğnamenin aynen gönderildiği anlaşıldığından; sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiziyle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın yeniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4766, Karar No: 2024/7156, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4766 E.  ,  2024/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/912 Esas, 2023/808 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/364 E., 2020/256 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/119878 sayılı, üç boyutlu şekil markasının tescil başvurusunun davalının Markalar Dairesi Başkanlığınca 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddedildiğini, YİDK’e yaptıkları itirazın da 2019-M-9774 sayılı kararla kabul görmediğini, davacının 1969 yılında tasarladığı ambalaj şeklinin o zamandan beri sektöründeki ambalajlardan her yönüyle farklılık taşıdığını, ambalajın üzerine birer pipet ekleyerek bir ilke imza attığını, paketin her açıdan ayrı ayrı ayırt edici unsurlar içerdiğini, üzerinde marka yazılmasa bile marka başvurusuna konu ambalaj şeklinin müvekkilini akla getirdiğini, üç boyutlu şekil markasının uluslararası tescil ofislerinin yanı sıra çeşitli ülkelerin ulusal marka ofislerinde tescilinin sağlandığını, ... meyve sularının 1994 yılından beri Türkiye’de satışta olduğunu, yüksek tanınırlığa ve bilinirliğe ulaştığını, popülaritesini koruduğunu, başvuruya konu üç boyutlu şeklin piyasadaki tüm paketleme şekillerinden farklılaştığını, beklenmedik/ alışılmadık bir şekil içerdiğini, 6769 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kullanım sonucu ayırt edicilik kazanan, müvekkili ile özdeşleşen markanın tescilinin reddedilemeyeceğini, Paris Sözleşmesi’nin 4 üncü mükerrer 6 ncı maddesi uyarınca marka korumasından yararlanması gerektiğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 2019-M-9774 sayılı kararının iptalini, 2018/119878 sayılı başvurunun tescil işlemlerinin devamını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru markasının ret kapsamındaki mallar bakımından herhangi bir malın kaynağına işaret eder nitelikte ayırt edici bir ibare olmadığını, dolayısıyla reddedilen mallar bakımından tescili istenen ibarenin tüketici nezdinde markasal fonksiyonunu yerine getiremeyeceği, bu nedenle söz konusu mallar bakımından ayırt edicilik taşımadığını, başvuruya konu olan 3 boyutlu şekil markası ilgili piyasada yer alan diğer benzeri kutu şekillerinden önemli ölçüde farklılaşmadığını, tüketiciler tarafından marka olarak algılanmayacağını, davacının gerek başvuru, gerekse itiraz aşamalarında başvuru konusu ibareyi ticaret hayatında kendisine bağlayarak kabul ettirdiği, kendisini onunla tanıtmış olduğu, başvuru konusu kelimenin sadece davacının verdiği hizmetlerle ilgili bir marka olarak algılanmaya başlandığı hususlarının ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu üç boyutlu şekil markasının piyasada pouch olarak bilinen bir tekniğe işaret ettiği, bu tekniğe bağlı 32. sınıfta birçok ürün örneğinin bulunduğu, davaya konu üç boyutlu şekil markasının sahip olduğu ön yüze baskılı mavi tonlamanın markayı benzer ambalaj şekillerinden önemli ölçüde farklılaştırmadığı, kullanım sonucu ayırt edici nitelik açısından bir değerlendirme yapıldığında, üç boyutlu şekil markasına konu olan ürünün (pouch) diğer piyasa aktörleri tarafından da kullanıldığı, bu ambalaj tekniğini önceleyen bir markanın varlığının diğer üreticilerin pouch ambalajın sağladığı karakteristik ve pratik özellikleri kullanmasını engelleyeceği, bilindik ve yoğun kullanılan bir ambalaj metodu nedeni ile tüketiciler tarafından marka olarak algılanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 2018/119878 sayılı üç boyutlu marka başvurusunun ayırt edicilik kriterini sağlamadığı, tüketiciler tarafından marka olarak algılanamayacağı, bu hususun dosya kapsamında bulunan ve hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporu ile de belirlendiği, İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5099, Karar No: 2022/7747, Tarih: 24.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5099 E.  ,  2022/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İZMİR 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen bedel davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ortak mirasbırakan ... tarafından 228 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı oğluna devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olduğu iddiası ile açtığı dava sonucu verilen İzmir 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/535 E., 2017/475 K. ve 19.02.2018 kesinleşme tarihli kararında dava konusu taşınmazın dava tarihindeki pay değerinin 388.865,60 TL olduğunun belirlendiğini, bahse konu kesinleşen kararda 10.000,00 TL ödenmesine karar verildiğini, bakiye 378.865,60 TL’nin kaldığını ileri sürerek, miras payı karşılığı 378.865,60 TL’nin davalının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, muvazaanın olmadığını, bedeli karşılığında çekişme konusu taşınmazı mirasbırakandan satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle 378.865,60 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/535 E., 2017/475 K. sayılı dava dosyasında deliller toplanmadan karar verildiğini, dava konusu taşınmazın devri karşılığında bedelin mirasbırakana ödendiğini, muvazaanın olmadığını davacı tarafından faiz talep edilmemiş olmasına rağmen Mahkemece, 15.11.2016 tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olmasının da hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2019/2365 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararıyla; devrin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2019/2365 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararıyla; devrin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, (III) ve (IV/3.) numaralı paragraflarda gösterilen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı 19.409,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.11.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9111, Karar No: 2022/20234, Tarih: 05.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9111 E.  ,  2022/20234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, gündüz vakti suça sürüklenen çocuklardan ...’un müştekinin iş yerine açık olan havalandırma boşluğundan girerken diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın gözcülük yapması şeklinde gerçekleşen olayda, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezaların 6 ay 20 gün hapis cezasından çevrili 4000,00 TL adli para cezaları olduğu ve infazların bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocukların 6 ay 20 gün hapis cezalarından çevrili 4000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından “CMUK 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkı nazara alınarak “6 ay 20 gün hapis cezasından çevrili 4000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” cümlelerinin çıkarılarak yerlerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 6 ay 20 gün hapis cezasından çevrili 4000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6816, Karar No: 2014/7104, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6816 E.  ,  2014/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/460-2013/547

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Kurulu Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin) alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce; "4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; ''Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre

faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı Kanunun 6352 sayılı Yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.