muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9529, Karar No: 2023/2426, Tarih: 06.04.2023

Alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin, İİK'nın 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmaması sebebiyle esasa ilişkin olmayan bir nedenle reddedildiğinden, mahkemece, İİK'nın 68. maddesinin son fıkrası uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2022 tarih ve 2022/105 E. - 2022/951 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), Doğanşehir İcra Hukuk Mahkemesi'nin 02.11.2021 tarih ve 2021/20E. - 2021/19K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. bendinde yer alan “Takibe konu alacak miktarının %20'si olan 40.000,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin silinerek tümüyle karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21098, Karar No: 2018/8878, Tarih: 24.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21098 E.  ,  2018/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait trafodaki arıza nedeni ile 19/08/2014 tarihinde yangın çıktığını, badem, asma, ceviz, kayısı, nar, dut, fıstık, elma ürünlerinin, meşe ağacının zarar gördüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 5.000.00.- TL nin olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 22/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 118.902.42.-TL ye yükseltmiştir.

Davalı, bakım onarım hizmetinin ihale edildiğini, yangının değişik nedenlerden çıkmış olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 118.902.42 .-TL olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

.......

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

.......

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Öte yandan dosya arasında bulunan delil tespiti dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 96.627.51.-TL olarak hesaplanmış; yargılama sırasında alınan ziraat bilirkişi raporunda ise, toplam zararın 118.902.42 .-TL olduğu tespit edilmiştir. İki rapor birbiri ile çelişkili olup; mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınarak zarar miktarı belirlenmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4)Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır . Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m. 51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/11148, Karar No: 2014/12716, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11148 E.  ,  2014/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/60045- Kanun Yararına Bozma

Mahkemesi :Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :11/12/2013

Numarası :2013/557 / 2013/983

Kasten yaralama ve amaç dışı bıçak taşımak suçlarından sanık S.. A..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2( iki kez), 86/3-e, 29, 52/2(üç kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/son. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası(iki kez) ve 600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2011 tarihli ve 2008/1234 esas, 2011/164 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle sanık hakkında verilen hükmün ortadan kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2( iki kez), 86/3-e, 29, 52/2(üç kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/son. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası(iki kez) ve 600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 11/12/2013 tarihli, 2013/557 esas, 2013/983 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 04.02.2014 tarih ve 2014/2774-8356 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.02.2014 tarih ve 2014/60045 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında verilen kasten yaralama ve amaç dışı bıçak taşımak suçlarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2011 tarihli ve 2008/1234 esas, 2011/164 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 10/05/2011 tarihi olduğu, ihbara konu Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/05/2013 tarihli ve 2011/1517 esas, 2013/184 sayılı kararındaki suç tarihinin ise 07/05/2011 tarihi olması karşısında, denetim süresi öncesinde işlenen suç nedeni ile sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli, 2013/557 esas, 2013/983 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2687, Karar No: 2024/7707, Tarih: 14.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2687 E.  ,  2024/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, en son kesen işlem olan 14.04.2016 mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiler ..., ..., ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiler ..., ..., ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, şikâyetçilerin iş yerine, suça sürüklenen çocukların beraber girmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocukların cezalarında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılmaması, ayrıca suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 116/2, 116/4. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 8 ay hapis cezası yerine hatalı olarak 4 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunarak suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de, lehe hükümlerin uygulanmasını isteyen suça sürüklenen çocuklar hakkında, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının TCK’nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmamış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocukların gerçekte alması gereken ceza miktarı olan 1 yıl 1ay 10 gün hapis cezasından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocukların lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu hususlar da bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların savunmaları ve şikâyetçi ...'ın beyanlarına göre, söz konusu iş yerinden birşeyin çalınmadığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Şikâyetçi ...'ın beyanına göre iş yerinden birşey çalınmadığı olayda, şikâyetçinin zararı karşılandığı belirtilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezalarında indirim yapılması,

2- Şikâyetçi ...'ın beyanına göre iş yerinden birşey çalınmadığı olayda, şikâyetçinin zararı karşılandığı belirtilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince cezalarında indirim yapılması,

3- Şikâyetçi ...'ın beyanlarında, iş yerinden 100-120 TL civarında bozuk para çalındığı beyan etmesi karşısında, şikâyetçiden tam olarak çalınan paranın miktarı sorularak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 14.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5168, Karar No: 2008/4630, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5168 E.  ,  2008/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Hazine, Karayolları Genel Müdürlüğü ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, yolla ilgili kamulaştırma haritasının uygulanmaması, 130 ada 4 parsel sayılı taşınmaz hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi, gerekçede 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı şeklinde yazılmasının isabetsiz olduğuna" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 131 ada 1 ve 2 parsel numaralı taşınmazlar hakkındaki önceki hükmün Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin ilamı ile kesinleştiği gerekçesi ile bu parseller yönünden karar verilmesine yer olmadığına, çekişmeli 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapudan terkinine, çekişmeli 130 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre; davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilinin 130 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parselle ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Dosya içeriğine, bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, davacı ... vekili ile davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilinin 130 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, Mahkemece çekişmeli 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapudan terkinine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 10.satırındaki "tapudan terkinine" ibaresinin çıkartılarak yerine "tescil harici bırakılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 24.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26555, Karar No: 2014/3859, Tarih: 10.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/26555 E.  ,  2014/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ...'a gönderilen duruşma gününü bildiren tebligat parçasının Dairemize dönmediği; ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3840, Karar No: 2011/6919, Tarih: 08.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/3840 E.  ,  2011/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde  muvazaalı olarak sigorta kaydının İ.Y. üzerinden gösterilerek  25.09.2007 tarihinde çalışmaya başladığını,  çalışmasına devam etmekte iken   ekonomik kriz sebep gösterilerek iş akdinin davalı iş veren tarafından feshedildiğini, müvekkilinin davalı iş yerinde  traktör şoförü olarak  çalıştığını, 4857 sayılı iş yasasında düzenlenen iş güvencesi hükümleri gereği iş akdinin feshinde uyulması gereken hususların belirlendiğini, davalı işverenin müvekkilinin iş akdini haksız ve usule aykırı olarak feshettiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın müvekkili şirkete karşı açılmış ise de, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını, bu nedenle müvekkili şirkete husumet düşmediğini, davacının taşeron firma İ.Y.'ın işçisi olduğunu, işine de  ekonomik kriz sebebiyle  işveren İ.Y. tarafından son verildiğini, davanın işveren İ.Y. aleyhine açılması gerektiğini, müvekkili aleyhine  açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, ekonomik krizin iş akdinin feshi yönünden haklı ve geçerli bir neden olduğunu, ekonomik nedenle işçi çıkarmak zorunda  kalan işverenin kıdemsiz işçileri çıkarmasında yasaya aykırı bir durumun bulunmadığını, davacı işçinin iş akdinin sona erdirilmesini kabul ettiğini,  işveren İ.Y.'dan  ihbar ve kıdem tazminatlarını tam olarak aldığını, davacının günde 16 saat çalışma iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, davalı ....A.Ş. de günde 3 vardiya şeklinde mesai yapıldığını, işçilerin fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını  savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraf vekillerinin beyanları, davacıya ait  işyeri dosyası içeriği ve SGK dan gelen bilgi belge ve kayıtlar, yeminli tanık anlatımları, yapılan keşif ve akabinde alınan kapsamlı bilirkişi raporu içeriğine göre, davalı asıl işveren  ....A.Ş ile dava dışı alt işveren İ.Y. arasında yapılan sözleşmeyle tahmil, tahliye ve temizlik işlerinin verildiği, doğrudan  üretim organizasyonu içerisinde yer almayan yükleme, boşaltma, temizlik, yemek hizmetleri,  odacılık  ve  çay  hizmetleri,  personel  taşıma,  güvenlik,  teknik bakım gibi  işyerinde yürütülen  mal ve hizmet üretimine ilişkin  yardımcı işlerde asıl işveren-alt işveren ilişkisinin  her hangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın kurulabileceği yasa hükmünde belirtildiğinden  ve davacının da bu kapsamda  yardımcı işte çalıştığı, davacının davasında  husumeti yanlış yönlendirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.