muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2094, Karar No: 2017/9972, Tarih: 30.11.2017

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Davalı 1206753 sicil nolu işyerinin 24.4.1988 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamına alındığı ,anılan yasa kapsamından 16.9.1992 tarihinde çıkarıldığı,davalı işyerinden Kuruma verilen dönem bordrosuna rastlanılmadığı,davalının birliğindeki kaydını 08.09.1992 tarihinde iline naklettirdiği, davacı tanıklarından davacı ile birlikte davalıya ait eczanede çalıştıklarını beyan ettiği, adı geçen tanığın hizmet cetvelinin Kurumdan celbedildiği, tanığın 1990/3 dönem aynı işyerinden hizmeti göründüğü, kurumca sigorta numarasının 1992 yılı serilerinden olduğu ve müdürlüklerince verildiğinin tespit edildiğinin bildirildiği, ... 04.03.2016 tarihli yazısında fındıklı temsilcisiyle yapılan görüşmede deva eczanesi, halk eczanesi, umut eczanesi, özgür eczanesinin 1992-1993 tarihleri arasında faaliyet gösterdiği bilgisine ulaşıldığı, ...'nun 20.01.1993 tarihinde odaya kayıt olduğu, 08.09.1992 tarihinde 13. bölge ...eczacı odasına gönderildiğinin bildirildiği mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmalar ve toplanan deliller kapsamında davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacıya ait işe giriş bildirgesinin 20.01.1992 tarihli ve kurumun 05.02.1992 tarihinde kayıtlarına alındığı ve işe giriş bildirgesindeki sigorta sicil numarasının ilk işe giriş bildirgesinin kuruma verildiği yıla ait serilerden olduğunun ve kurumca verildiğinin sabit olduğu, bozma sonrası yapılan araştırmalarda diğer resmi kayıtlara ulaşılamaması ve yine başkaca kamu tanığı bulunamaması davacı aleyhine yorumlanamayacağı, tanık Muhammed çalışmayı doğruladığına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/635, Karar No: 2012/4839, Tarih: 30.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/635 E.  ,  2012/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları K.Y.'in 116 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu dairesinin davalı tarafından hileli olarak adına tescil ettirildiğini, davalıya yapılan satışın gerçek bir satış olmayıp aslında bağış niteliğinde olduğunu, murisin son derece yaşlı ve yaptığı işlerin sebep ve sonuçlarını kavramaktan uzak bulunduğunu, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile adlarına tesciline olmazsa tenkise karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 116 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümün miras bırakan K.Y. tarafından 08.06.2006 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik edildiği, taşınmaz üzerinde 08.06.2006 tarihli İş Bankası A.Ş. lehine 74.370.-TL bedelli 1. derecede ipotek şerhi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı çekişme konusu taşınmazı banka kredisiyle satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuş olup, dosya içerisinde mevcut İş Bankasına yazılan müzekkereye verilen cevapta, davalı D.S.tarafından konut kredisi olarak kullanılan 35.000 TL'nın 08.06.2006 tarihli makbuz ile miras bırakan K.Y.'e ödendiğinin belirtildiği kayden sabittir.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde davalının çekişme konusu taşınmazı konut kredisi kullanmak suretiyle miras bırakandan satın aldığı miras bırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18401, Karar No: 2015/7727, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18401 E.  ,  2015/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, Tedaş'ın kusurlu olduğuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bölümünün 4.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28076, Karar No: 2016/5077, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/28076 E.  ,  2016/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan icra takibinde; örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile icra takibine itiraz ederek takibi durdurduğu, alacaklının duran takibin devamını sağlamak amacıyla, itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut, resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibin dayanağı taraflar arasında düzenlenen 25.12.2007 tarihli Tarımsal Üretim Sözleşmesi olup, borçlu tarafından, itiraz dilekçesinde; taraflar arasında varlığı çekişmesiz olan ve iki tarafa borç yükleyen bu sözleşme uyarınca, alacaklının üstlendiği edimi yerine getirmediği ve bu nedenle projenin sona erdiği ileri sürüldüğüne ve borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklının, alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğu, genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5440, Karar No: 2015/6298, Tarih: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5440 E.  ,  2015/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04.11.2014 Salı günü davacı ... AŞ vekili Av. ... ve davalılar ... ve ... vekili Av. ... . geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazları ölünceye kadar bakma akdi ile davalı ...'ya devrettiğini öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nin 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı Yasanın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka kötü niyet sahibi üçüncü

şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Somut olayda borçlu davalı ...'ın 13.04.2013 tarihinde vefat etmiş olduğu ve en yakın mirasçılarının mirası reddettikleri dosya arasında bulunan Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.09.2013 tarih ve 2013/1025-1963 sayılı kararından anlaşılmıştır. Mecburi hasım durumunda olan borçlunun en yakın mirasçılarının mirası reddetmesi nedeniyle konunun miras hukuku hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekir. Bu durumda mahkemece mahallin sulh hakimine durum bildirilerek mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesinin sağlanması, anılan mahkemece borçlu için atanacak veya yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile davaya devam olunması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/896, Karar No: 2007/6243, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/896 E.  ,  2007/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen davacılar avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, murisleri ... ’nın, davalıya ait taşınmaza şeftali ve mandalina ağaçları dikerek yetiştirmesi, ağaçların meyve vermeye başlamasından sonra ise alınacak ürünün ½ oranında paylaşılması konusunda davalı ile 1995 yılında 19 yıl süreli ortaklık sözleşmesi yaptığını, davalıya ait taşınmazın boş bir tarla iken murisleri tarafından ıslah edilerek mandalina ve şeftali ağaçları dikildiğini, her türlü masrafın yapıldığını, murislerinin 15.8.2000 tarihinde vefatından sonra sözleşmeye aynı şekilde mirasçıları ile devam edildiğini, ancak ailenin en büyüğü ve erkek olması nedeniyle kendilerinden ...’nın sözleşmede adı geçtiğini, meyve ağaçları ürün vermeye, gelir getirmeye başladığı zaman ise taşınmazın bir üçüncü kişiye satılması sonucunda, fesih ihbarı yapılmadan, tazminatları ödenmeden taşınmazdan çıkarıldıklarını, davalının akde aykırı davranması nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek, taşınmaza kazandırılan değerin, harcanan emeğin, yapılan masrafların ve erken fesih nedeniyle geriye kalan 11 yıllık kar mahrumiyetlerinin karşılığı olarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 50.000.000.000 TL.nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların murislerinin ölümünden sonra 1995 yılında yapılan anlaşmanın feshedildiğini, davacılardan ... ile yeniden sözleşme yaptıklarını, sözleşmede imzaları bulunmayan ... dışındaki davacıların dava ehliyetlerinin olmadığını, murisin yaşadığı döneme ilişkin de talepte bulunamayacaklarını, ... ile sözleşme yapılırken, taşınmazı satmak zorunda kalırsa sözleşmede belirtilen süre ile bağlı kalınmayacağının kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 23.3.2006 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne, 50.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, 23.3.2006 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne, 50.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 23.3.2006 tarihli bilirkişi raporunda, dava tarihi itibariyle ağaçların dikim ve sulama tesisi masraflarının 65.656,00 YTL, ağaçlara ilk dikildiği yıldan 2004 yılına kadar yapılabilecek giderlerin 9.883,00 YTL, sözleşme süresine göre 2004 yılından sonra kalan 11 yıllık süre nedeniyle de mahrum kalınan gelirin davacıların payına düşen ½’lik miktarının ise 37.070,00 YTL olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu miktarlar üzerinden taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin haklar da saklı tutulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki taraflar arasında yapılan sözleşmede ağaçların dikim, bakım ve sulama masrafları davacılara ait olmak üzere elde edilen ürünün 1/2’sinin davacılara verilmesi kararlaştırılmış olup, mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Buna göre sözleşme devam etseydi davacılar sadece elde edilecek ürünün 1/2’lik kısmını, başka bir ifade ile net gelirin 1/2’sini alabileceklerinden, bunun dışındaki, ağaçların dikim, bakım, sulama ve diğer masraflarının ödetilmesini talep edemezler. Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde 1/2 net gelirden başka ayrıca ağaçların dikim, bakım, sulama ve diğer masraflarının da ödetilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3- Davacılar, davalıya ait taşınmazın satıldığı 2004 yılından itibaren sözleşmenin bitim tarihine kadar olan 11 yıllık süre nedeniyle uğramış oldukları gelir kaybının ödetilmesini talep etmişler, mahkemece de 11 yıllık gelir 2007/896-6243

kaybının tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki BK.nun 98/2 maddesi dalaleti ile aynı kanunun 44.maddesi gereğince, alacaklının, zararın artmasına yol açacak davranışlardan kaçınma yükümlülüğü bulunduğundan, davacılar zararın artmasını önlemek için, gerekli çabayı göstermekle yükümlüdürler. O halde, mahkemece ortaklığın feshedildiği taşınmazın satıldığı tarihten itibaren, davacıların aynı şekilde gelir getiren benzer ya da başka bir işi ne kadar sürede bulabilecekleri bilirkişi aracılığı ile saptanıp, bu süre ile sınırlı olarak gelir kaybına hükmedilmesi gerekirken, açıklanan hususta herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan geriye kalan 11 yıllık sürenin tamamı nedeniyle mahrum kalınan gelirin ödetilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Mahkemece taşınmazın davalı tarafından üçüncü kişiye satıldığı 2004 yılından ileriye dönük olarak geriye kalan 11 yıllık kar mahrumiyetinin ödetilmesine karar verilmişse de, davacıların 11 yıl boyunca her sene peyder pey alacakları ürün bedelinin peşin olarak ödenmesi halinde bu durumun davacılara kazandırdığı peşin sermaye değerinin yapılan hesaplamada dikkate alınmamış olması da kabul şekline göre ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazının reddine, temyiz olunan kararın 2. 3. ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 7.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18095, Karar No: 2012/24627, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/18095 E.  ,  2012/24627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1,89/2-d, 62, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Katılanın karar başlığında mağdur olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilerek yapılan incelemede ;

Olay yeri olan trafik ışıklarıyla yönetilen üç kollu kavşağa komşu iki yoldan giriş yapan sanık ve müştekinin her ikisinin de kendisine yeşil ışık yanarken geçtiğini iddia etmeleri ve bunun mümkün olmaması karşısında, hangi tarafın kırmızı ışık ihlali yaptığının, Cumhuriyet Başsavcılığında ve kovuşturmada, duruşmanın bozma öncesi son oturumunda dinlenen ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenmediği ve mahkemece tanıklığına itibar olunduğu anlaşılan, olayın tek görgü tanığı ...' in beyanı ile kavşaktaki sinyalizasyon sisteminin çalışma şekli incelenip birlikte değerlendirilmesi sonucunda tespit edilebileceği halde, ne keşif esnasında mahkeme gözlemi olarak ne de dosya arasındaki bilirkişi raporlarında bu iki konuda herhangi bir gözlem ve tespite yer verilmediği görülmekle ;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde onaylı suretini sunduğu, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi nin 2008/183 Esas sayılı dosyasında müştekinin aynı olayla ilgili açtığı tazminat davasında yapılan ve olayın tek tanığı ...' in de dinlendiği keşfe dair keşif tutanağı ve bu keşfe iştirak eden Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti Müdürlüğü' nden emekli bilirkişice düzenlenip olay yeri olan ışıklı kavşağın nasıl çalıştığını ve tanık beyanını ayrıntılı şekilde irdelediği anlaşılan bilirkişi raporu da getirtilip incelenerek ve gerekirse yeniden keşif yapılmak suretiyle, tanık ...' in olayı önünde otururken gördüğünü beyan ettiği işyerinin konumu, olay yeri ve trafik ışıklarına mesafesi ve bu konuma göre tanığın kavşaktaki hangi trafik ışık veya ışıklarını görebileceği mahkeme gözlemiyle de belirlenerek, tanığın görebildiği ışık/ışıkların olay anındaki durumuna göre sanığın ve müştekinin geldikleri yönlere olay anında hangi renk ışıkların yanması gerektiği hususlarının sözkonusu kavşaktaki tüm sinyalizasyon sistemi olay yerinde keşif anında gözlenerek ayrıntılı şekilde tespit edilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği halde eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de ;

a) Katılanın vücudunda olay nedeniyle kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, TCK' nın 89/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel cezanın aynı kanunun 89/2-b-d maddesi uyarınca artırılması gerekirken hükümde sadece 89/2-d maddesi belirtilmek suretiyle artırım yapılması ,