muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6254, Karar No: 2021/4199, Tarih: 17.02.2021

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya hangi dönem toplu iş sözleşmesinin uygulanacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, müvekkilinin 28.10.2008 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 07.03.2016 tarihine kadar muhtelif alt işverenler nezdinde "Elektrik Teknisyeni" olarak çalıştığını, mahkeme kararları ile dava dışı ... Elektrik Dağıtım A.Ş’nin (...) gerçek işveren olduğunun tespit edildiğini, davalı Beda Enerji Dağıtım ve Parakende Satış Hiz. A.Ş (BEDA) şirketinin sorumluluğunun ise ...'ın özelleşmesi sonrasında kamuya ait olan hisseleri devralması nedeniyle doğduğunu, müvekkilinin devirden sonra davalı BEDA şirketinde çalışmaya devam ettiğini, 01.03.2011-28.02.2013 ve 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinden yaralandırılmadığını ileri sürmüştür. Davalı vekili ise yargılama aşamasındaki dilekçelerinde ve temyiz dilekçesinde davacının BEDA şirketinde işe başladığı tarihten itibaren uygulanması gereken toplu iş sözleşmesinin BEDA şirketi ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.07.2013-29.02.2016 tarihli toplu iş sözleşmesi olduğunu, davacıya bu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ikramiye ve sosyal yardım alacaklarının ödendiğini ve başkaca bir alacağı kalmadığını savunmuştur.

Dosya kapsamında Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri Sendikası (...) ile Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikası (...) arasında ... ve bağlı işyerleri için bağıtlanan 01.03.2011-28.02.2013 ve aynı işçi sendikasıyla ... arasında bağıtlanan 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin bulunduğu, ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 10.05.2011 tarihli inceleme raporuna göre dava dışı ...’ın hizmet alımına ilişkin ihale sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve alt işveren işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işveren olan ...’ın işçileri sayılarak işlem görmeleri gerektiğinin tespit edildiği ve bu inceleme raporuna yapılan itirazın ... 1. İş Mahkemesinin 2011-681 Esas sayılı kararıyla reddedilerek kesinleştiği, 28.05.2013 tarihli hisse devri sözleşmesiyle ...’a ait % 100 hissenin BEDA şirketine devredildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 28.10.2008 tarihinden itibaren alt işverenler nezdinde ve 01.09.2013 tarihinden 07.03.2016 tarihine kadar ise BEDA şirketinden sigortalı olarak gösterildiği ve davacının 26.01.2012 tarihinde ... sendikasına üye olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... hakkındaki muvazaa olgusuna bağlı olarak davacının 01.09.2013 tarihine kadar ...’ın işçisi olduğunun kabul edilmesi ve ...’ın taraf olduğu ya da ... işyerleri için bağıtlanan 01.03.2011-28.02.2013 ve 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerine göre hesaplama yapılması yerindedir. Ancak bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresinin sona erdiği 28.02.2015 tarihinden itibaren BEDA şirketi ile ... sendikası arasında bağıtlandığı anlaşılan 01.07.2013-29.02.2016 tarihli toplu iş sözleşmesinin dosya kapsamına alınarak ve davacının bu toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanmadığı da belirlenerek sonuca gidilmesi gerekir. Davalı vekili tarafından söz konusu toplu iş sözleşmesinde ikramiye ve sosyal yardım alacakları dışındaki taleplerin düzenlenmediği de belirtildiğinden bu husus araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Diğer taraftan, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminatı toplu iş sözleşmesinin 46. maddesine göre her hizmet yılı için 40 günlük ücret üzerinden hesaplanmıştır. Ancak dosyada mevcut ...’ın taraf olduğu 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde aynen “İşçilerin kıdem tazminatları her hizmet yılı için 40 günlük ücreti tutarında hesap edilerek yasa hükümleri içinde ödenir. Ancak 01.03.1993 tarihinden sonra yeni işe girecek işçiler için yasal süre uygulanır.” maddesi bulunmakta olup, davacının işe giriş tarihinin 01.03.1993 tarihinden sonra olması nedeniyle 40 günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanması yerinde olmadığı gibi yukarıdaki açıklandığı üzere Mahkemece BEDA şirketi ile ... sendikası arasında bağıtlandığı anlaşılan 01.07.2013-29.02.2016 tarihli toplu iş sözleşmesi dosya kapsamına alınmadan ve kıdem tazminatına ilişkin hükümleri incelenmeksizin karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3094, Karar No: 2010/4088, Tarih: 09.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3094 E.  ,  2010/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.08.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 28.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, davalı adına kayıtlı 15.636 metrekare yüzölçümlü 19 parsel sayılı taşınmazda murislerine 210metrekarelik alan için tapu tahsis belgesi verildiğini, tapu verme koşulları oluştuğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK’nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davada taraflar usulüne uygun biçimde çağrıldıkları halde duruşmaya katılmamaları ya da katılan tarafın veya tarafların davayı takip etmek istememesi halinde dava dosyası müracaata bırakılır. Dava dosyasının müracaata bırakılmasından sonra bir ay içinde harç yatırmaksızın üç ay içinde de harcı yatırılarak dava yenilenmediğinde dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Somut olayda, davacı vekili 26.02.2009 tarihli oturuma cevaplı telgraf ile mazeret bildirerek katılmamıştır. Davanın açıldığı tarihten bu yana mazeret telgrafındaki gösterdiği adreste tebligatları kabul eden davacı vekiline, adresin yetersiz olduğu gerekçesi ile yeni belirlenen 04.06.2009 tarihli duruşma günü bildirilememiştir. Bu nedenle de mahkemece 04.06.2009 tarihli oturuma davacı vekilinin katılmadığı, davalının da davayı takip etmeyeceğini bildirmesiyle dosya müracaata bırakılmış ve süresi içinde yenilenmediğinden 28.09.2009 tarihinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin davanın açıldığı tarihten bu yana tebligatları kabul ettiği adresine usulüne uygun biçimde duruşma günü bildirilmediğinden, HUMK’nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru bulunmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12717, Karar No: 2019/14971, Tarih: 28.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12717 E.  ,  2019/14971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18645, Karar No: 2015/24439, Tarih: 16.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18645 E.  ,  2015/24439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/742-2014/293

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu ./..

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20208, Karar No: 2010/6817, Tarih: 07.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/20208 E.  ,  2010/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 SK 359/b-1; 5237 SK 43, 62/1, 51/1-3 m. uyarınca 18 ay 22 gün hapis.

2003,2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak fiillerinin, her takvim yılı için ayrı suçları oluşturduğu ve aynı takvim dönemi içinde birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26149, Karar No: 2024/7583, Tarih: 24.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/26149 E.  ,  2024/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/726 E., 2021/258 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, kaçak eşyayı sattığına dair delil omadığına, cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden sanığın işlettiği ... Büfe isimli iş yerinde gerçekleştirilen aramalarda 27 kutu makaron ve her pakette 20 adet doldurulmuş sigara olan 36 paket kaçak ürün ele geçirilerek muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

Sanık savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Kanun iadesi sonrası sanığa usulüne uygun şekilde etkin pişmanlık ihtarı yapılmadığı belirlenmiştir.

Sanıktan ticari mahiyette kaçak eşya ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suça konu makaron ve kıyılmış tütünlerin uzman bilirkişi vasıtasıyla yerli ya da yabancı menşeili olup olmadıkları hususunda rapor aldırılıp, makaronların yerli menşeili olmaları halinde suç tarihi itibarıyla eylemin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (ı) bendi gereği idarî yaptırım gerektiren kabahati, yabancı menşeili olmaları halinde ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un(5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki suçu oluşturacağı, kıyılmış tütünlerin yerli menşeili olmaları halinde eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (o) bendi gereği idarî yaptırım gerektiren kabahati, yabancı menşeili olmaları hâlinde ise 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkralarındaki suçu oluşturacağı, buna göre inceleme yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi de gözetilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3. maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece sanığa yapılacak etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olarak bildirilmesi gerektiği de gözetilerek, sanığa eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını yatırması halinde hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin uygulanabileceği ihtarı yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, etkin pişmanlık ihtarı yapılmadan savunma hakkının kısıtlanması,

3.Sanığın tekerrüre esas adlî sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği gözetilerek sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6383, Karar No: 2012/14818, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6383 E.  ,  2012/14818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 331 ve 333/a maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Sanığın İİK'nun 331/1, TCK.nun 62, 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve İİK'nun 333/a,TCK 62,52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair

1-Şikayetçi vekili tarafından verilen ve 15/03/2011 tarihli duruşma için mazereti içeren dilekçenin dosya içerisine konulmasına ve duruşma tutanağına da yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği de gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-Sanığa isnat edilen suç İİK’nun 333/a maddesinde, “ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması hâlinde, alacaklının şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında, atılı suçun oluşabilmesi için, tebliğ edilen ödeme/icra emrinde borcun ödenmesi için verilen sürenin son günü itibariyle ticari işletmenin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olması ve hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanığın kasıtlı olarak ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmaları zorunlu olup, en önemlisi ise sanığın bu eyleminin başka bir suç oluşturmaması gerektiği cihette; eyleminin İİK.nun 331. maddesindeki suçu oluşturabileceği bu nedenle yüklenen suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-İİK.nun 331/1. maddesindeki suça konu tasarrufun iptali için Afyonkarahisar Asliye 2. Hukuk Mahkemesine açılan 2008/207 esas sayılı davada tasarrufun iptaline karar verildiğinin gelen karar örneğinden anlaşılması karşısında, söz konusu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16063, Karar No: 2017/5830, Tarih: 04.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16063 E.  ,  2017/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde iki dönem çalıştığı birinci dönemde 08.08.2009- 08.09.2010 tarihleri arasında eskawatör operatörü olarak ... şantiyesinde çalıştığını, 1.600,00-USD ücret aldığını, 100 veya 200 USD'sini elden geri kalanını bankaya ödendiğini, iş akdinin feshedildiğini, davacının haftanın yedi günü 07:00- 18:00 saatleri arasında çalıştığını, ayda 2 defa tatil yaptığını, dini bayramların iki günü dışındaki diğer dini ve milli tatil günlerinde çalıştığını, davacının sosyal güvenliği kendisine yaptırılan Bağkur sigortalılıkları yaptırılarak primleri işveren tarafından ödendiğini, daha sonra Azerbaycan’da 20.09.2012-20.09.2013 tarihleri arasında 1.700,00-USD karşılığı ve 1 USD= 1,640 TL sabitlenmiş kur üzerinden çalıştığını, haftanın yedi günü 07:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı ayda bir Pazar günü tatil yaptığı, dini bayramların iki günü dışındaki diğer dini ve milli tatil günlerinde çalıştığını, bu dönemde ...’daki hak ettiği haklarını talep ettiğinde iş akdinin feshedildiğini, her iki çalışma döneminde günde üç öğün yemek verildiği ve şantiyede yattığını iddia ederek, her iki dönem için de ayrı ayrı olarak kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: