muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/73, Karar No: 2007/1847, Tarih: 22.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/73 E.  ,  2007/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan .. ada .parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın imar planına uygun olarak belediye adına tescil edildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar,

Dairece; “…davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir…” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; taraflar arasındaki çekişmenin kıyı kanununundan ve buna bağlı olarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak, 3533 Sayılı Yasanın 4916 Sayılı Yasa ile değişik 24.maddesi uyarınca, taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıkların hakemin görevi dışında bulunduğu gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmiş ve dava genel mahkemeye aktarılmıştır. Ancak, hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın  hakemin yaptığı araştırma dikkate alınarak hüküm oluşturulmuştur. Görevsiz mahkemece verilen hükümlerin geçerli bir netice doğurmayacağı, esasen yok hükmünde olacağı tartışmasızdır. Ancak, görevsiz mahkemede yapılan keşif ve uygulama yeterli ise davaya bakan mahkemece delil olarak dikkate alınabileceği kuşkusuzdur. Ne varki, görevsiz mahkemede yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmadığı gibi, kabule göre de belediye adına sicil oluştuğu halde yeniden ada, parsel numarası verilerek karışıklığa sebep olacak şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere,son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin  5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya  başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret   edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun  9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla  yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği  şekilde  işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.  Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığını veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve  sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde uzman bilirkişiler eliyle araştırma ve uygulama yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm oluşturulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15947, Karar No: 2016/758, Tarih: 20.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15947 E.  ,  2016/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05.02.2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1-3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2014/537 esas, 2015/293 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2015/447 esas, 2015/292 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05.06.2015 tarihli ve 2015/472 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde “Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.”, 142. maddesinde “Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.”, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.”, 4/1. maddesinde “Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.”, 5/1. maddesinde “İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.”,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki “(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.”,

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.”,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.”, anılan Kanun'un 308. maddesinde “Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...” hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 19.10.2015 gün ve 67508 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2015 gün ve 2015/354163 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05.06.2015 tarihli ve 2015/472 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16403, Karar No: 2014/18608, Tarih: 25.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16403 E.  ,  2014/18608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aybastı (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/5-2014/10

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alıcı (alacaklı) tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alıcı (alacaklı) icra mahkemesine başvurarak, ihaleyi alacağa mahsuben aldığını, ancak gerekli harçlar ödenmediği için ihalenin icra müdürlüğünce kaldırıldığını, ödediği KDV ve damga vergisinin iadesi talebinin icra müdürlüğünce reddedildiğini, ihale kararı kaldırıldığı için KDV ve damga vergisinin dayanağının da ortadan kalktığını ileri sürerek icra müdürlüğü işleminin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

İhale nedeniyle KDV ve damga vergisinin tahakkuk ettirilebilmesi için, yapılan ihalenin kesinleşmesi ve herhangi bir nedenle ihale kararının kaldırılmaması, yani satışın gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda icra müdürlüğünce ihale kararı kaldırıldığı için KDV ile damga vergisinin dayanağı da ortadan kalkmış bulunmaktadır.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alıcının (alacaklının) temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2424, Karar No: 2018/7739, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2424 E.  ,  2018/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ..... gereğince 11.599,64 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. maddesindeki “davanın reddine" ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” ifadesinin yazılmasına; 4. maddesindeki “11.599,64 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/12168, Karar No: 2016/9641, Tarih: 19.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/12168 E.  ,  2016/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2016 tarih ve 2015/613-2016/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; davalı şirketin yayıncısı ve imtiyaz sahibi olduğu “....” gazetesiyle ücretsiz olarak dağıtımı yapılan 26 Mayıs 2015 tarihli “...'la ....” isimli mevkute ile internet sitesinde diğer davalı tarafından kaleme alınan müvekkili şirkete ait “...”deki şarkıcılar için sahte tıklama yapıldığı yolunda ki haberlerin müvekkilinin itibarını zedelediğini ve bu durumun TTK’nın 54. vd. maddeleri gereğince haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitine, haksız rekabetin men'ine, haberin gazete ve internette yayınlanmasından dolayı şimdilik her bir müvekkili için ayrı ayrı 50.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; internet ortamında ve davacıya ait “...” platformunda yaşanan sahte tıklanma olaylarının bir bütün olarak gazetecilik mesleği gereği değerlendirildiğini, bu durumun haksız rekabet teşkil etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın markaya tecavüz iddiasına dayalı olarak açıldığı, bu itibarla 556 sayılı KHK kapsamında olan uyuşmazlığa Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin bakması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın markaya tecavüz iddiasına dayalı olarak açıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, davacılar vekili tarafından marka hakkına dayalı bir iddia ileri sürülmediği gibi, uyuşmazlık, basın, yayın, iletişim ve bilişim kuruluşlarının sorumluluğunu düzenleyen 6102 sayılı TTK’nın 58. maddesi gereğince, haksız eylemden kaynaklanan haksız rekabete dayanmaktadır. Bu durumda, mahkemece, uyuşmazlığa 556 sayılı KHK’nın uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilerek, işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21693, Karar No: 2014/18159, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21693 E.  ,  2014/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yaşlı ve aklen malül kişiye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının önceki tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi “...” ise de, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 18.04.2014 tarihli araştırma tutanağına göre kısıtlı adayının bu adreste uzun zamandır ikamet etmediği, adı geçen kolluk birimince ifadesine başvurulan ve kısıtlı adayının torunu olan ...'ın 07.07.2014 tarihli ifadesine göre kısıtlı adayının .../... ilçesinde yeğeni olan ... ile birlikte ikamet ettiği, kısıtlı adayının sonraki tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin de “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10303, Karar No: 2011/10392, Tarih: 17.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10303 E.  ,  2011/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, adına kayıtlı 1811 parsel sayılı taşınmaza davalıların yapı ve bahçesinin tecavüzü olduğunu, yine davalılar adına kayıtlı çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkini, elatmanın önlenmesi ve muhtesatların yıkımını istemiştir.

Davalı Haskız; davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalar, tapu iptali, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı Hazine, 2565 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümüne davalıların ev, bahçe ve garaj yapmak suretiyle elattıklarını ileri sürüp, tapunun iptal ve terkini ile yıkım isteğinde bulunmuş, yine Hazine adına kayıtlı 1811 parsele davalıların elatmasının önlenmesi ile muhtesatların yıkımını talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l Sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5. Ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.