muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9980, Karar No: 2018/3689, Tarih: 15.05.2018

KARŞI OY

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 43, 62, 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2017 gün ve 2017/143 Esas, 2017/252 Karar sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf talebi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/3108 Esas, 2017/2421 sayılı kararı ile vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün vaki temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 15.05.2018 gün ve 9980/3689 sayı ile; İhbar tarihinden bir yıl önce mağdurun yanına gelen sanığın zorla eline vermeye çalıştığı kağıdı almak istemeyen mağdurun kolundan tutup sıkarak zorla verdiği esnada göğsünü eliyle sıktığı ve olay tarihinde de sanığın yine mağdurun yanına gelerek elini omzuna atıp göğüslerine dokunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 43. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-c.1. maddesi ile uygulama yapılması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi, kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/3108 Esas, 2017/2421 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince oyçoğunluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek daire sayın çoğunluğu ile hukuki ihtilafımız, eylemin nitelendirilmesi hususundadır.

5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli halinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.

Cinsel davranış ise; cinsel gaye veya şehevi tatmin maksadıyla yapılan hareketlerdir.

Yüksek daire sayın çoğunluğu ile hukuki ihtilafımız, eylemin nitelendirilmesi hususundadır.

5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli halinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.

Cinsel davranış ise; cinsel gaye veya şehevi tatmin maksadıyla yapılan hareketlerdir.

5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlanmış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır. Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hali yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hali, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ yada sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastında cinsel arzularla tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkradaki nitelikli halinden ayrılır.

Basit cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için eylemin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması gerekmektedir.

Basit cinsel istismar suçunun çok geniş bir aralıkta işlenebilme ihtimali ve ceza miktarının fazlalığı eleştirileri karşısında 18.06.2014 gün 6545 sayılı kanunun 59. maddesiyle 103. maddede değişikliğe gidilmiş, suç basit cinsel istismar ve sarkıntılık suçları olarak iki kısma ayrılmış, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalması halinde ceza miktarı farklılaştırılmıştır.

Değişiklik gerekçesinde; "Türk Ceza Kanununun 102 ve 103üncü maddelerinde tanımlanan suçların temel şekli ile 105 inci maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçu arasındaki ayırım ölçütü, fiziksel temastır. 105. maddedeki suçun oluşabilmesi için mağdurun vücuduna fiziksel bir temas söz konusu değildir. Buna karşılık, cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olarak mağdurun vücuduna fiziksel temasta bulunulması halinde, mağdurun çocuk olup olmamasına göre 102 ve 103. maddelerde tanımlanan suçlardan biri oluşmaktadır. Somut olaya göre ani hareketlerle yapılan cinsel saldırılar bakımından ceza miktarının suçun temel şeklinden daha az bırakılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu nedenle ani hareketle yapılan dokunuşlar sarkıntılık olarak kabul edilmiştir." izahatı bulunmaktadır.

O halde basit cinsel istismar tanımlanmasını "cinsel ilişki boyutuna varmayan, failin cinsel tatminine yönelik, mağdurun vücut bütünlüğüne karşı yapılan şehevi ve süreklilik arz eden davranışlar" olarak yapabiliriz. Sarkıntılık ise; mağduru tahkir edecek, süreklilik arz etmeyen ani dokunuşla gerçekleşen mağdurun erojen bölgelerine yönelik hareketlerdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Bir yıl süren bir zaman dilimi içerisinde mağdureyi takip eden sanığın, 2016 yılı yaz aylarından önceki bir tarihte 15 yaşından küçük olan mağdureyi okula giderken yanına gelerek, mağdereye önce yaşını sorup bir kağıda yazdığı telefon numarasını eline sıkıştırmaya çalışarak göğsünü sıktığı, bu olaydan sonra 23.03.2017 günü okula gitmek için otobüs durağına yürümekte olan mağdurenin yanına giderek omzuna elini atarak sarılma şeklindeki eylemlerinin, işleniş süresi, eylemin sürekliliği, amacı gözetildiğinde basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın daire çoğunluğunun eylemi sarkıntılık suçu kabul ederek bozma kararına muhalifiz
Yargıtay — Esas No: 2021/14793, Karar No: 2021/2282, Tarih: 02.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14793 E.  ,  2021/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında davacı vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin kabulüne, yeni hüküm tesisine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı borçlu ...’den alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını, takibin kesinleştiğini, adına kayıtlı herhangi bir mal varlığına rastlanılmadığını, adına kayıtlı gayrımenkulün mal kaçırma kasdı ile davalı ...’a devredildiğinin tespit edildiğini beyan ederek, davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu gayrımenkulün dava konusu borçtan çok önce satın alındığını, aynı yerin iki kişiye satılması sebebi ile yeniden ödeme yapılarak tekrar satın alındığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar arasında yapılan Beyoğlu ...Noterliğinin 30/05/2012 tarih, 12293 yevmiye numaralı taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davalı ...'ın dava konusu taşınmazı diğer davalı ...'a devrettiği bu nedenle tasarruf tarihinin 30/05/2012 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, bu durumda davacının alacağının takip konusu bonoya göre bu tarihten sonra 30/11/2012 tarihinde doğduğu ileriye dönük muvazaa yapılamayacağı gibi davalılar arasında akrabalık, iş ortaklığı veya başkaca bir organik bağın da ileri sürülemediği göz önünde tutularak davacının davasının reddine karar verilmiş verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince de; dava konusu borcun ilk kredi sözleşmesinin gerçekleştirildiği 12/05/2011 tarihinde doğduğu; bu nedenle, takibe dayanak olarak kambiyo senedinin keşide tarihinin esas alınamayacağı; şu durumda, dava konusu tasarrufun borcun meydana gelmesinden sonra yapıldığı; diğer yandan, tapu siciline şerh edilmeyen taşınmaz

Bölge Adliye Mahkemesince de; dava konusu borcun ilk kredi sözleşmesinin gerçekleştirildiği 12/05/2011 tarihinde doğduğu; bu nedenle, takibe dayanak olarak kambiyo senedinin keşide tarihinin esas alınamayacağı; şu durumda, dava konusu tasarrufun borcun meydana gelmesinden sonra yapıldığı; diğer yandan, tapu siciline şerh edilmeyen taşınmaz

satış vaadi sözleşmelerinin, üçüncü kişiler bakımından aleniyet ve buna bağlı olarak sonuç doğurmayacağı; borçlandırıcı işlem niteliğindeki satış vaadi sonucunda, mal veya hakkın borçlunun tasarrufundan çıkmış sayılamayacağı; ancak, tapuya şerh edilmesi durumunda iptal davasına konu olabileceği; taraflar arasında hüküm ifade eden ve üçüncü kişi durumundaki alacaklı bakımından bağlayıcılığı bulunmayan protokollere dayalı olarak gerçek bir satıştan söz edilemeyeceği; akit tablosunda gösterilen bedelin üstünde ödeme yapıldığının kanıtlanmış sayılamayacağı; taşınmazın satış bedeli ile tasarruf tarihindeki gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu göz önünde tutulduğunda; mahkemece, davanın reddine gerekçe gösterilen hususlar yerinde görülmediği, dava koşulu niteliğindeki aciz olgusu da gerçekleşmiş bulunmasına göre; İİK.m.278/lll-2 hükmü gereğince, bağışlama niteliğindeki tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken yerel mahkemece ret kararı verilmesi yerinde bulunmamıştır.

Ancak, delillerin takdirine ilişkin yanılgının giderilmesi; yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmasına; dava konusu ve davalılar arasında gerçekleştirilen; ... Mah.-... Ada-... Parsel-2 numaralı bağımsız bölüm niteliğindeki taşınmaza ilişkin olarak, Beyoğlu Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 04/04/2013 günlü ve 3303 yevmiye sayılı satış işleminin, davacı yönünden geçersiz bulunduğunun tespitine; davacıya, İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/19618 sayılı takip dosyasındaki alacak ve fer'ileriyle sınırlı olmak üzere, dava konusu taşınmaz üzerinde haciz yapma ve satış isteme yetkisi tanınmasına karar verilmiş, karar davalılar ... vekili ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere toplanan delillere göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin de sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, İİK'ın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince yazılı gerekçeler ile yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmişse de dosya kapsamına göre varılan sonuç doğru görülmemiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere toplanan delillere göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin de sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, İİK'ın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince yazılı gerekçeler ile yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmişse de dosya kapsamına göre varılan sonuç doğru görülmemiştir.

Somut olayda davacının, davalı borçlu ile imzalanan 12.05.2011 tarihli kredi sözleşmesine dayalı olarak davalı borçludan alacaklı olduğu, davalı borçlu aleyhine İstanbul 1. İcra Müdürlüğü’nün 2013/19618 sayılı icra dosyası ile takip yapıldığı, takibin kesinleştiği, davalı borçlu adresinde yapılan 22.09.2014 tarihli haciz tutanağının İİK 105 kapsamında geçici aciz vesikası hükmünde olduğu, davanın da 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, davalı borçlu ...’ın mal kaçırma saiki ile borcun doğumundan sonra adına kayıtlı gayrımenkulü davalı ...’a düşük bedel ile devrettiği anlaşılmıştır.

Davalı ... vekili dava konusu satışın mal kaçırma kasdı ile yapılmadığını, söz konusu gayrımenkulün 10.03.2008 tarihinde gayrımenkulü inşaa eden ... İnşaat isimli şirketten adi sözleşmeye istinaden satın alındığını, o tarihte tapunun devredilemediğini, davalı ...'un dava konusu gayrımenkulde 2008 den beri oturduğunu, su ve elektirik gibi aboneliklerinin bulunup faturalarının ödendiğini, dava dışı inşaat firmasının dava konusu gayrımenkulü davalı ...’a tapuda devrettiğini, dava dışı inşaat firması yetkilileri aleyhine suç duyurusunda bulunulduğunu, ancak bu arada davalı borçlu Numan tarafından söz konusu evi boşaltmaları yönünde Beyoğlu 39. Noterliği’nin 11.02.2010 tarih, 003309 yevmiye nolu ihbarname gönderildiğini, davalı borçlu Numan tarafından 18.05.2011 tarihinde Kaymakamlığa müdahalenin meni talebinde bulunduğunu, kaymakamlığın talebi reddettiğini,

bunun üzerine İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/317 E sayılı dosyası ile davalı ... aleyhine dava açıldığını, evden tahliye olmaktan korktuğu için davalı ... ile anlaşarak, müdahelenin meni davasından vazgeçmesi karşılığında dava konusu gayrımenkulün tekrar satın alınması hususunda uzlaşıldığını, bu kapsamda dava konusu gayrımenkulün 04.04.2013 tarihinde tekrar satın alındığını, buna karşılık da davalı ... tarafından müdahalenin meni davasının takibinden vazgeçildiği savunulmuştur.

bunun üzerine İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/317 E sayılı dosyası ile davalı ... aleyhine dava açıldığını, evden tahliye olmaktan korktuğu için davalı ... ile anlaşarak, müdahelenin meni davasından vazgeçmesi karşılığında dava konusu gayrımenkulün tekrar satın alınması hususunda uzlaşıldığını, bu kapsamda dava konusu gayrımenkulün 04.04.2013 tarihinde tekrar satın alındığını, buna karşılık da davalı ... tarafından müdahalenin meni davasının takibinden vazgeçildiği savunulmuştur.

Dosya içerisinde yer alan evraklara göre, davalı ... tarafından yapılan suç duyurusu neticesinde; dava dışı inşaat şirketi yetkilileri aleyhine nitelikli dolandırıcılık suçlaması ile İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/185 E sayılı dosyası ile dava açıldığı, bu dosyadan yapılan yargılamada, dava konusu gayrımenkulün davalı ...’a 2008 yılında adi sözleşmeye dayalı olarak 70.000,00 TL bedel ile topraktan satıldığı, ancak tapunun devredilmediği, kredi ihtiyaçlarının bulunması sebebi ile dava konusu gayrımenkulün teminat gösterilerek kredi çekilmesi gayesi ile arkadaşları olan ...’e tapuda devredildiği, aslında gayrımenkulün malikinin davalı ... olduğu beyan edilmiştir.

Yine davalı ... tarafından davalı ... aleyhine 18.05.2011 tarihinde Beyoğlu Kaymakamlığına yapılan müdahalenin idari yoldan meni dosyasında da davalı ...’un aynı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda mahkemece, davalı ...’un 2008 yılında 70.000,00 TL ödeyerek satın aldığını beyan etmesine göre, dava dışı ... İnşaat’ın ticari defterleri dosya arasına alınarak satın alındığı iddia edilen tarihte şirket hesaplarına satıma ilişkin kaydın yapılıp yapılmadığının bilirkişi aracılığı ile belirlenmesi, ayrıca dava konusu gayrımenkule ilişkin davalı ... tarafından ödenen faturaların (elektrik, su, aidatların) dosya arasına alınarak davalı ...’un dava konusu gayrımenkulü satın aldığı tarihin belirlenmesi ve dosya arasında yer alan İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/185 E ve Beyoğlu Kaymakamlığında yer alan müdahalenin idari yoldan meni’ne ilişkin dosyadaki beyanlarında birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK‘nın 373/1 maddesi uyarınca, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.667,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41636, Karar No: 2022/2519, Tarih: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41636 E.  ,  2022/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat, mahkumiyet

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesindeki “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” hükmü ile aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21701, Karar No: 2013/7494, Tarih: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/21701 E.  ,  2013/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü temyiz eden davacı vekili ile davalı idare vekili Av.....'nin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğru olduğu gibi, taşınmazın 31.08.1977 tarihinde onanan kıyı kenar çalışmasında kıyı kenar çizgisi içerisine alınması suretiyle davacının taşınmazdan yararlanma ve tasarruf etme imkanı kalmadığı ve mülkiyet hakkı kısıtlandığından taşınmaz bedelinin Hazineden tahsili ile tapudan terkinine karar verilmesi de doğrudur. Ancak;

1) Alınan bilirkişi kurulu raporunda tesbit edilen bedel ile bu rapora dayanılmakla birlikte, farklı nedenlerle resen ve soyut ifadelerle indirim yapılarak mahkemece belirlenen bedel arasında fahiş fark bulunduğundan, bilirkişi kurulu raporunda tesbit edilen bedel ile mahkemece belirlenen bedel inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli kabul edilmemiştir.

Bu nedenle; taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak taşınmazın belirlenen gerçek değerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bedel tesbit edilmek suretiyle karar verilmesi,

2) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 16.04.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamıştır.

3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri gereğince 12519 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içersinde kaldığı anlaşılmış ise de; tapu kaydının halen davacı üzerinde olduğu, Hazine tarafından iptal davası açılmadığı anlaşılmıştır.

Tapu kaydı iptal edilmediğinden açılan bedel davasının reddi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması düşüncesindeyim. 16.04.2013

.