muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28578, Karar No: 2015/5506, Tarih: 17.02.2015

b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

c)-İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21. maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Kanun'un 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu sebeple, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir.

f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır. Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp ispatlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır.

g)-Yine, işçinin ibranamede kanuni haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

Somut olayda; dosya içindeki 25.08.2011 tarihli ve davacı tarafından imzalandığı anlaşılan ibranamede aynen ...dresinde kurulu işyerinde ve ./..

- 3 -

Somut olayda; dosya içindeki 25.08.2011 tarihli ve davacı tarafından imzalandığı anlaşılan ibranamede aynen ...dresinde kurulu işyerinde ve ./..

- 3 -

Bartın Çimento A.Ş. şantiyesinde çalıştım ve kendi isteğimle görevimden ayrılarak şirketle olan ilişkimi kestim. Çalıştığım süre içinde hak ettiğim ücretlerimi, fazla mesai ücretlerimi, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillere ilişkin ücretlerimi, yıllık ücretli izinlerimi, İş Kanunu ve İş akdinden doğan bütün hak ve menfaatlerimi tam eksiksiz olarak aldım. Hiçbir hak ve alacağım kalmadığından ...İ'yi. işveren veya işveren vekili sıfatını taşıyan görevlileri ve bütün çalışanlarına ibra ederim.” yazdığı, ancak mahkemece ibraname üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır. Davacı duruşmaya davet edilerek ibranameye ve ibranamedeki imzaya karşı diyecekleri le birlikte ibranamenin işe girerken mi yoksa fesihte mi alındığı sorulmalı, tanıklar da yeniden dinlenerek hem söz konusu ibranameye karşı beyanları alınmalı hem de işe girerken matbu ibraname imzalatılıp imzalatılmadığı hususu sorulmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ancak davalı tarafından kış aylarında fazla çalışma yapılmadığı hususu savunulmuş olup; tanıklardan yapılan işin niteliğine göre yaz ve kış aylarında farklı bir çalışma şekli olup olmadığı ve yaz ve kış aylarında çalışma saatlerinin değişip değişmediği hususu sorularak oluşacak sonuca göre fazla çalışma alacağı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/6775, Karar No: 2012/983, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6775 E.  ,  2012/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bakanlığı ile davalı ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.05.2008 gün ve 2004/424-2008/192 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 22.02.2009 tarihli geri çevirme kararının 4. bendinde istenilen yüklenici İlbekler Ltd.Şti. ile ilgili iflas dosyasının gönderme formunun ekleri kısmında iki klasör halinde gönderildiği belirtilmiş ise de sözkonusu klasörlerin bulunmadığı anlaşıldığından,

Mahkeme hakimince kalemin uyarılarak sözkonusu dosyalar eklendikten sonra dizi pusulasına bağlanarak, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13564, Karar No: 2013/18858, Tarih: 26.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13564 E.  ,  2013/18858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkili şirketten alınan 48 adet dizel madeni yağın bedeli olan 2.265-TL' nin ödenmemesi üzerine, davalı hakkında ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/7447 sayılı dosyasından başlatılan icra takibinin davalı şirketin itirazı üzerine durduğunu beyanla, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usule uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermediği ve duruşmalara da katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı vekili her ne kadar davalı tarafın ticari defterlerinin ibrazı ve tanık dinletmek istemiş ise de, bu delillere dayanmadığından ve yemin deliline dayanmış olduğundan davalı tarafa yemin teklifinde bulunup bulunmayacağının sorulduğu, davacı tarafça verilen kesin süre içinde yemin teklifi hususunda beyanda bulunulmadığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Akdi ilişkinin inkarı nedeniyle fatura düzenlenmesi ve bu faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olması tek başına akdi ilişkinin kanıtı olamaz. Ancak davacı vekili, iddianın kanıtı olarak, sevk irsaliyeleri sunmuştur. Bu irsaliyelerin teslim alan bölümünde Kaan Koral ismi ve imza yer almaktadır. Bu durumda mahkemece anılan şahsın davalı çalışanı olup olmadığına ilişkin araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14668, Karar No: 2023/11242, Tarih: 24.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14668 E.  ,  2023/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2482 E., 2020/1604 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/ İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2014/2 E., 2018/114 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait aracın ... idaresinde iken 02.10.2012 tarihinde kaza yaptığını, aracın davalı ... şirketi nezdinde kasko sigortalı olduğunu, hasar için davalıya başvurduğunu ancak davalının poliçe genel şartlarının A.5.5. maddesi gereğince başvuruyu reddettiğini, araç sürücüsünün kazadan sonra tedavi altına alındığını, tedaviye yönelik alınan kan numunesinde 0.21 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, kanın usulüne uygun alınmadığını, Kara Taşıt Araçları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde belirtilen durum söz konusu olması halinde meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunun belirtildiğini, kaza yapan araç sürücüsünün 0.21 promil alkollü olduğunu, araç şoförünün alkollü olduğunu kabul etmemekle beraber araç şoförünün yasal düzenlemeler ve Yargıtay' ın yerleşik kabul edilen güvenli sürüş yeteneğini kaybettirecek miktarda alkollü olmadığını, Yargıtay içtihatlarına göre sürücünün alkollü olmasının yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmeyeceğini, kazanın salt alkolün etkisi ile oluşması gerektiğini, ispat külfetinin davalı tarafta olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 70.000,00 TL maddi tazminatın 26.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, davacıya ait araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu, kazaya sebep olan sürücünün kaza sırasında alkollü olduğunun sabit olduğunu, müvekkilinin teminat dışı kalan hasarı davacıya ödememesinde hukuka aykırılık olmadığını, kazanın davacıya ait aracın sürücüsünün münhasıran alkolün etkisinde olmasından kaynaklandığını, kazaya sebebiyet verecek başka bir etkenin bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde alkollü araç kullanımı sorumluluğundan kurtulmak adına aracın dengesiz yüklendiğini ve sürücünün viraja girdiğinde yükün kaymış olabileceğini ve kamyonun dengesinin bozulması nedeniyle karşı şeride tecavüz etmiş olabileceğini belirtmiş ise de bu durumun da sigorta teminatı dışında olduğunu, kesinleşmeyen hasar dosyasında avans talebinin hukuka aykırı olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aracın şoförünün alkollü olması nedeniyle, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinin bilirkişi raporu ile sabit olduğu , bu sebeple hasarın teminat dışı kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yol, hava şartları, kamyonun taş yüklü olması ve trafik güvenliği hususları değerlendirilmeden kusurun belirlendiğini, 0,66 promilin neye göre belirlendiğinin belli olmadığını, bilirkişi raporunda farazi yorum yapıldığını, raporda araç sürücüsünün kaza öncesinde üzüm yemiş olmasının ve kan örneği alınırken batikon kullanılmasının ve bunların alkol oranı üzerindeki etkisinin dikkate alınmadığını, 0,21 promil alkolün düşük bir oran olup kazaya sebebiyet veremeyeceğini, kararın hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, kazanın meydana geldiği yol tek şeritli, asfalt olup, yol üzerinde sollama yasağını belirten devamlı çizgilerin olduğunun anlaşılmasına, kaza tespit tutanağı ve dosya kapsamındaki diğer belgelere göre kazanın olduğu yolda yol çalışması olduğuna dair bir bilginin bulunmamasına; kaza tespit tutanağı ile dosya kapsamında alınan 23.08.2016 tarihli, İTÜ 3 kişilik bilirkişi kurulu heyeti raporunun uyumlu olmasına; somut olaya konu kazanın alkollü sürücü ...'un şerit ihlali yapıp karşı şerite geçerek diğer şeritte seyreden minibüse çarpması ve çarpmanın etkisiyle önce minibüsün nehre düşmesi, akabinde de kamyonun nehirdeki minibüsün üzerine düşmesi şeklinde meydana geldiğinin, başka bir deyişle kamyon sürücüsü ...'un kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunun anlaşılmasına; ATK 5. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 05.08.2013 tarihli rapora göre, kazanın meydana geldiği saat olan 13:45 ile kan numunesinin alındığı 16:45 arasında 180 dakika geçmiş olup, alkol ölçümünde çıkan 0,21 promil alkolün, kaza anında sürücü ...'un 0,66 promil alkollü olduğunu göstermesine; iş bu rapora göre kan alınması sırasında batikon adlı antiseptik kullanılmasının kanda alkol çıkmasına neden olamayacak olduğunun ve kaza öncesinde sürücünün üzüm yemesinin ya da üzüm suyu içmesinin sürücünün kanında kaza anında 0,66 promil alkol oluşmasına neden olamayacak olduğunun belirtilmesine; yine aralarında nöroloji uzmanı doktor bilirkişinin de bulunduğu 23.08.2016 tarihli heyet raporunda kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğinin belirtilmiş olmasına; her iki bilirkişi raporunun da taraf ve yargı denetimine açık, anlaşılır, yeterli ve hükme esas alınmaya elverişli olmasına göre; davacı vekilinin kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; olay tarihinde kazanın meydana geldiği yolda yol çalışmasının olduğunu, kamyonun taş yüklü olması hasebiyle denge problem yaşadığını, kamyon sürücüsünün bir anda kendisinden beklenen manevrayı yapmasının neredeyse imkansız olduğunu, her iki araç sürücüsünün de sahip olduğu görüş açısı, kaza esnasında dere yatağına yuvarlanan kamyonun minübüsün üzerine düşmesinde sürücüye kusur atfedilemeyeceğini, dere yatağının yumuşak ve kaygan bir zeminde olması sebebiyle hasarın fazlalaştığını, olumsuz yol ve hava koşulları nedeniyle kazanın meydana geldiği hususları değerlendirme konusu yapılmaksızın lafzi yorumla oluşturulan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, 0,66 promilin neye göre belirlendiğinin belli olmadığını, bilirkişi raporunda farazi yorum yapıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait aracın karıştığı trafik kazasında zarar görmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd. maddeleri, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre; karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21046, Karar No: 2015/17600, Tarih: 22.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21046 E.  ,  2015/17600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, 01.10.2008 sonrasında 4/1-b madde kapsamında sigortalılığını gerektirir faaliyetinin bulunmaması nedeniyle,davalı kurumca gerçekleştirilen 4/1-b madde kapsamındaki sigortalılık işleminin ve prim borcunun iptalini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; davacının uyuşmazlığa konu olan 01.10.2008 ve sonrası dönemde 4/1-b madde kapsamındaki sigortalılığını gerektirir Türkiye'de kurulu Limited Şirket ortaklığı mevcut ise de, davanın yasal dayanaklarından olan ve sigortalı sayılmayanları düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 6/e bendinin "Uluslararası sosyal güvenlik sözleşmeleri hükümleri saklı kalmak kaydıyla; yabancı bir ülkede kurulu herhangi bir kuruluş tarafından ve o kuruluş adına ve hesabına Türkiye’ye üç ayı geçmemek üzere bir iş için gönderilen ve yabancı ülkede sosyal sigortaya tabi olduğunu belgeleyen kişiler ile Türkiye’de kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, yurt dışında ikamet eden ve o ülke sosyal güvenlik mevzuatına tabi olanlar" hükmünü içermesine, davacı sigortalının, uyuşmazlık devresinde Amerika Birleşik Devletlerinde ikamet edip, aynı yer sosyal güvenlik mevzuatına tabi olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1615, Karar No: 2022/5823, Tarih: 13.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1615 E.  ,  2022/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.01.2019 tarih ve 2017/362 E- 2019/10 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/534 E- 2020/899 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın 2003 yılından bu yana reçeteli ve reçetesiz ilaç kategorilerinde orijinal ve eşdeğer üretim, tanıtım ve satış yapan bir kuruluş olduğunu, 2012/54271 numaralı “FİX-AT” ibareli markanın 5. sınıfta 2013 yılından beri müvekkili adına tescilli bulunduğunu, davalının 2016/53485 numaralı “fixup” ibareli marka başvurusunun 3 ve 5. sınıfta yapılması nedeniyle 556 sayılı KHK m. 8/1-b şartlarının oluştuğunu, karıştırılma tehlikesinin belirlenmesinde ilgili kesimin sadece eczacı ve doktorlar değil hastaların da olabileceğini, zira ilacın reçetesiz satılabildiğini, müvekkilinin markasının tanınmış bir marka olduğunu, davalının bu tescili yapmak istemesinin kötüniyet taşıdığını, buna rağmen başvuruya itirazlarının TPMK YİDK’nın 2017-M-7066 sayılı kararı ile reddedildiğini ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iltibas tehlikesinin belirlenmesinde dikkate alınması gereken ilgili kesimin doktor ve eczacılar olduğunu, “FİX-AT” ve “fixup” markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kötü niyetin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka ile davacının markası arasında KHK/556 m. 8/1-b hükmü kapsamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, bu durumda KHK 8/4 maddesinin somut olaya uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.