muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2707, Karar No: 2014/2276, Tarih: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2707 E.  ,  2014/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2011/606-2012/694

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin davalı..Medikal Ltd. Şti. - B.. S..Ltd. Şti. İş Ortaklığı bünyesinde 16.05.2007 tarihinden itibaren çalışmaya başladığım, asıl işverenin Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı olup, 31.10.2009 tarihinde iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..Ltd. Şti. ve Belediye Başkanlığı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanun'un uygulanması için çıkarılan tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatlann usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığım hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile Tebligat Kanunu'nda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati davalı .. S.. Ltd. Şti.'ne tebliğ edilmemiştir.

Bu sebeple, davalı .. S.. Ltd. Şti.'ne Anayasa’nın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin Tebligat Kanunu ve ilgili tüzük hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

Somut olayda, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati davalı .. S.. Ltd. Şti.'ne tebliğ edilmemiştir.

Bu sebeple, davalı .. S.. Ltd. Şti.'ne Anayasa’nın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin Tebligat Kanunu ve ilgili tüzük hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma göre davahlann diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2015/34253, Karar No: 2017/15830, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34253 E.  ,  2017/15830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8496, Karar No: 2007/10135, Tarih: 25.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8496 E.  ,  2007/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 197 parsel sayılı taşınmazı davalı Şerif’e satış yoluyla temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp, muvazaa nedeniyle 197 parselin ifrazıyla oluşan 2143 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın satışının gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Ş... dışındaki davalıların kayıt maliki olmadıkları, dava konusu taşınmazın davalı Ş...’e temlikinin muvazaalı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 197 parsel sayılı taşınmazı 16.05.1995 tarihli akitle satış yoluyla davalı Ş... H...'na temlik ettiği, taşınmazın 06.11.1996 da ifraz edilmek suretiyle 2143, 103 ada 1 ve 2 parsellerin oluşturduğu, 2143 parselin halen davalı Ş... adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar anılan bu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, davalı Ş... dışındaki davalıların davada husumetleri bulunmadığı gözetilerek davanın anılan davalılar yönünden reddedilmesi doğrudur. Yine; davada açıkça tazminat miktarı gösterilip usulünce bu yönden açılmış bir dava olmadığından bu konudaki isteğinde reddi de isabetlidir. Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişme konusu 2143 parsel sayılı taşınmazın resmi akit tarihindeki değeri ile o tarihdeki gerçek satış değeri arasında açık ve aşırı nispetsizlik bulunduğu, murisin özellikle, o tarih itibariyle mal satma ihtiyacının olmadığı, taşınmazı davalı Ş...'e çok düşük bedelle temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin bulunduğunun tespit edilemediği, kayıt maliki davalı Ş...'in satın almaya rağmen taşınmazı hiç kullanmadığı görülmektedir. Böylece elde edilen tüm bilgi ve deliller yukarıdaki ilkelerce birlikte değerlendirildiğinde muris tarafından yapılan temliki işlemin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 2143 parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3969, Karar No: 2012/9723, Tarih: 24.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3969 E.  ,  2012/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi(Beyoğlu 1.Ağ.CM)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1999-2001 yılına ilişkin düşme,

2002 yılına ilişkin beraatine

1-Sanık hakkında 1999 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından, dava zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “1999 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6900, Karar No: 2019/14176, Tarih: 07.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6900 E.  ,  2019/14176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde alacaklının, borçlunun icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince dayanak belgelerin İİK'nun 68/1 maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2018/5360 Esas sayılı dosyası ile yürütülen takipteki borçlunun itirazının asıl alacak 428.537,03 TL bakımından ve asıl alacağın ferileri (işlemiş faiz haricindeki) bakımından kaldırılmasına, takibin 428.537,03 TL asıl alacak ve ferileri (işlemiş faiz haricindeki) bakımından devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacak 428.537,03 TL’nin %20’si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının tazminat talebinin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir(İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda; borçlunun kendisine gönderilen örnek 7 ödeme emrine karşı, süresi içerisinde, icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde; takip alacaklısına herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek borca itiraz ettiği, takibe konu faturalar ile yönetim kurulu faaliyet raporunun da İİK'nun 68/1. maddesi anlamında bir belge olmadığı görülmektedir.

O halde; borçlunun borcun kabulüne yönelik beyanı olmadığı gibi dayanak belgelerin de İİK'nun 68/1. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesinin itirazın kaldırılması isteminin reddi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde; borçlunun borcun kabulüne yönelik beyanı olmadığı gibi dayanak belgelerin de İİK'nun 68/1. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesinin itirazın kaldırılması isteminin reddi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15305, Karar No: 2013/19841, Tarih: 18.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15305 E.  ,  2013/19841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.04.2013 gün ve 2013/2197 Esas - 2013/6601 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olarak Keçiören Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 08.04.2013 gün ve 2013/2197 esas, 2013/6601 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Keçiören Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) 2. bendinin çıkartılmasına, yerine, (Alınması gereken 21,15-TL karar harcının davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, fazla alınan peşin harç ve karar harcının yatıran taraflara iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) 2. bendinin çıkartılmasına, yerine, (Alınması gereken 21,15-TL karar harcının davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, fazla alınan peşin harç ve karar harcının yatıran taraflara iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

2) 4. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından karşılanan toplam 1.846,00-TL yargılama giderinin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

3- 3. bendinin 1. paragrafındaki (7.858,80) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.200,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2644, Karar No: 2021/6558, Tarih: 22.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2644 E.  ,  2021/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otelde 09.05.2009 tarihinden bu yana çalıştığını, çalıştığı süreler içinde askıda kaldığı kısa dönemlerin olduğunu, davalıya ait işyerinde tüm yıl çalışmanın devam ettiğini, çalışmayı yaz ve kış olarak ikiye ayırmak gerektiğini, buna göre yaz aylarının Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ayları olduğunu, kış döneminin ise Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart aylarını kapsadığını, müvekkilinin restoran bölümünde garson olarak görev yaptığını, yaz döneminde haftanın 2 günü 08:00-16:00 mesaisinde 16:00'ya kadar çalışıp 16:00-18:00 arası molaya ayrıldığını, 21:15'e kadar kesintisiz çalıştığını, 16:00-24:00 mesaisinde 13:00- 24:00 arası çalıştığını, kış döneminde ise haftanın 2 günü 08:00-16:00 mesaisinde 16:00'ya kadar çalışıp 16:00-18:00 arası molaya ayrıldığını, 21:00'e kadar kesintisiz çalıştığını, 16:00- 24:00 mesaisinde ise 13:00-24.00 arası çalışarak fazla mesai yaptığını, ayrıca yaz dönemlerinde haftada bir gün 16 saatlik çalışmalarının olduğunu, böyle günlerde 08:00- 24:00 arası çalıştığını, 20.12.2012 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından davalı şirkette yapılan incelemeler sonucunda müvekkilinin yukarıda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığının tespit edildiğini ve müvekkili lehine hesaplama yapıldığını, belirtilen çalışma şekillerinin halen işyerinde devam ettiğini, bu sebeplerle 2009 Aralık ayı dahil bugüne kadar müvekkilinin hak ettiği fazla çalışma ücretinin ödenmesi için Mahkemeye başvurduğunu iddia ederek ödenmeyen fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: