muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3253, Karar No: 2021/15900, Tarih: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3253 E.  ,  2021/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/75 E. - 2018/204 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun reddi kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/75 Esas - 2018/204 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 1502 sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %150 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin .../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 E. - 2020/39 K. sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21289, Karar No: 2014/18502, Tarih: 25.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21289 E.  ,  2014/18502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2011/608-2013/667

Davacı, 1982-2002 yılları arasındaki primlerini ödemiş olduğunun tespiti ile Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 22.3.1985-23.12.2002 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespiti ile 9.8.2011 tarihli yaşlılık aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının oda kayıtlarının geçerli olduğu, bu nedenle davacının nizalı dönemde de bağ-kur sigortalısı olduğunun kabulünün gerektiği ancak tahsis talep tarihinde 5510 sayılı Yasa'nın 28. maddesinde belirtilen yaş ve prime ilişkin koşulları taşımadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de, varılan sonuç hatalı olmuştur.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi nam ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 20.4.1982 tarihinde vergi kaydına istinaden Kuruma res'en tescilinin yapıldığı ve 20.4.1982-4.4.1983, 22.3.1985-23.12.2002 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, oda kayıtlarında yapılan inceleme neticesinde kurum kontrol memurlarınca düzenlenen 11.1.2011 tarihli rapor doğrultusunda, davacının 20.4.1982-4.4.1983, 15.2.1994-15.11.2002 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, 5.3.1979-10.4.1980, 20.4.1981-4.4.1983, 15.2.1994-15.11.2002 tarihleri arasında vergi kaydının, 1.5.1981-17.4.2006 tarihleri arasında oda kaydının, 28.2.1994-23.12.2002 tarihleri esnaf sicil kaydının bulunduğu, 1.7.2011 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ancak oda kaydının geçersizliği nedeni ile bir kısım sigortalılığının iptal edilmesi nedeni ile 5400 gün prim ödeme günü bulunmayan davacının aylık talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının vergi kaydına istinaden 20.4.1982 tarihi itibari ile sigorta tescilinin yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık ilgili oda kaydının geçerli olup olmadığı ve bu sürelerde zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak kabulünün mümkün olup olmadığı hususunda toplanmaktadır. Dosya içeriğinden; davacının oda kaydının bulunduğu defterlerde sahtecilik olmadığı anlaşılmakla birlikte, davacının seyyar satıcılıktan dolayı vergide kaydının bulunduğu, vergi kaydının davacıya ait oda kaydının bulunduğuna karine teşkil ettiği açık olup, davacının hüküm gerekçesinde belirtildiği gibi kesintili olarak sigortalı kabul edilmesi gerektiği ve bu haliyle de yaşlılık aylığına hak kazanmadığı tespit edilip, davacının Bağ-Kur sigortalı olduğunun tespitine ilişkin talebi hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmeden yalnız davacının yaşlılık aylığına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın tümden reddi karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının sigortalılığının tespitine ilişkin de talebi bulunduğundan davacının 22.3.1985-23.12.2002 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğunun kabulüne karar vermek ve davacının 20.4.1982-23.12.2002 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun kabulü halinde, 1.7.2011 tahsis talep tarihi itibari ile Kuruma prim borcu olup olmadığı hususları sorularak çıkacak sonuca göre yaşlılık aylığı şartlarını değerlendirmekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11290, Karar No: 2013/10629, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11290 E.  ,  2013/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/03/2012 tarih ve 2011/234-2012/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirket ile dava dışı BNP Ak Dresdner Finansal Kiralama A.Ş. arasındaki finansal kiralama sözleşmesine konu emtianın taşınması işinin davalılar tarafından yerine getirildiğini, 161.000 Euro değerindeki plastik şişe şişirme makinesinin taşıma sırasında taşıyıcıların ağır kusuru nedeniyle ciddi şekilde hasara uğradığını, makinedeki genel parça ve işçilik hasarı, makinenin üretime girmemesi nedeniyle kazanç kaybı, makinenin yeniden İtalya'ya taşınması için ödenen navlun ve benzeri nedenlerle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik asıl dava ile 40.000 YTL'nın, birleşen dava ile de 19.500 YTL kazanç kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Schenker Arkas Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, asıl ve birleşen davada zaman aşımı def'inde bulunarak hasarın makinedeki ambalaj hatasından kaynaklandığını CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesine göre taşıyıcının zarardan sorumlu tutulamayacağını, sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, birleşen dava yönünden zaman aşımı def'inde bulunarak asıl ve birleşen davada davacının oluştuğunu iddia ettiği zararını sigorta şirketinden tahsil ettiğini, müvekkili ile davacı arasında bir taşıma sözleşmesi bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, yüklemenin göndericiye ait olup, ambalaj yükleme ve boşaltma hatasından kaynaklanan zararın taşıyıcıdan istenemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı Ak Sigorta A.Ş. tarafından davacıya ödenen miktarın genel parça ve işçilik bedeline ilişkin olduğu, dava konusu hasarın meydana gelmesinde davacının %60, davalı taşıyıcıların ise %40 sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile asıl davada 35.082,19 TL'nin, birleşen davada ise 3.780 TL'nin davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara,mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalılar tarafından taşınan emtianın hasara uğraması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davacı, tazmini istediği zarar kalemlerini, zarar gören makinenin parça ve işçilik bedeli, makinenin üretime girmemesi nedeniyle kazanç kaybı, makinenin tamiri için İtalya'ya taşınma bedeli, ithalat masrafı, teminat mektubu komisyon gideri, tekrar stoklama ceza bedeli ve üretici firma tarafından talep edilen teknik personel masrafı olarak belirtmiştir. Taşımanın yapıldığı güzergah dikkate alındığında, somut uyuşmazlığa CMR hükümlerinin uygulanacağı tartışmasızdır. Bu durumda davalıların sorumluluğunun CMR'nin 23 ve CMR'nin 29 maddelerine göre belirlenmesi gerekir. Davacı, dava dışı sigorta şirketi tarafından ödenen parça ve işçilik bedelleri dışındaki zarar kalemlerini, CMR'nin 29. maddesi gereğince, hasarın davalı taşıyıcıların kastları ve ağır kusurları sonucu meydan geldiğinin kabulü halinde davalı taşıyıcılarından talep edebilecektir. Mahkemece, Dairemiz bozmasından önce alınan bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde, dava konusu hasarın meydana gelmesinde davacının %60, davalının ise %40 kusurlu olduğu kabul edilerek, dava dışı sigorta şirketi tarafından ödenen miktarın, kusur oranlarına göre belirlenen miktarın üstünde olduğu bu nedenle davacının talep edebileceği bir alacak olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacının, dava dışı sigorta şirketi tarafından ödenen miktarın neye ilişkin olduğu, ödenen miktarın içerisinde davacının talep ettiği zarar kalemlerinin bulunup bulunmadığı, davacının sigorta şirketi tarafından ödenen miktarı aşan zarar iddiasında bulunup bulunmayacağının değerlendirilmesi yönünden Dairemizin 13987/2121 sayılı ilamı ile bozulmuş olup, Dairemiz bozmasıyla tarafların kusur durumları açısından davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu kusur oranlarına göre de davalı taşıyıcılar ağır kusurlu kabul edilemez. Bu durumda, yukarıda da açıklandığı üzere, davalıların CMR 23. kapsamında sınırlı sorumlu oldukları (bu miktar dava dışı sigorta şirketi tarafından ödendi), miktarı aşan ve hasarın davalı taşıyıcıların, CMR 29. maddesi gereğince kastları ve ağır kusurları sonucu meydan geldiğinin kabulü halinde davalı taşıyıcılarından talep edebileceği dava konusu zarar kalemlerini davalı taşıyıcılardan talep edemeyeceği nazara alınarak sonucuna göre bir kara vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalılar yararına bozulmasına kara vermek gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacı iş bu dava dosyasıyla birleşen, 01.01.2004–26/01/2004 tarihleri arsındaki kazan kaybının tahsili için açtığı ek davayı 03.01.2006 tarihinde açmıştır. CMR 32/1'e göre bu sözleşme hükümleri gereğince yapılacak taşımalardan doğan davalar 1 yılı geçmekle zamanaşımına uğrar, ancak hasarın taşıyıcının ağır kusuru ve kastıyla meydana geldiği durumlarda zamanşımı 3 yıldır. .Zamanaşımı, hasar halinde teslim tarihinden itibaren başlar. Somut olayda hasarlı malın teslim tarihi 03.07.2003 olup, zamanaşımı süresi, 2 nolı bentte açıklandığı üzere davalı taşıyıcıların hasarın meydana gelmesinde kasıtlı veya ağır kusurlu davrandıkları kabul edilemeyeceğinden 1 yıldır. Bu itibarla birleşen dava yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak bir karar vermek gerekirken yazılı şeklide hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedene davalı Schenker Arkas Nak ve Tic A.Ş yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılara yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Schenker Arkas Nak. ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 207,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılar'a iadesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1042, Karar No: 2019/10148, Tarih: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1042 E.  ,  2019/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın, olay tarihinde müştekiye ait iş yerine girerek, ilk önce içeride bulunan televizyonu pencere kenarına taşıdıktan sonra iş yerinden ayrılması, bir süre sonra da diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte aynı iş yerine tekrar dönerek daha önce pencere kenarına taşıdığı televizyonu birlikte iş yerinden çıkartıp çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereği artırım yapıldığı halde, zincirleme şekilde gerçekleşen hırsızlık suçu açısından da aynı şekilde artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiili işlediği sırada 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 5 yıl yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması ve sonraki uygulamalar ile birlikte sonuç olarak 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1002, Karar No: 2020/1587, Tarih: 02.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1002 E.  ,  2020/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, ruhsatsız bıçak bulundurmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 gün 2018/150 Esas ve 2018/662 Karar sayılı ilamı ile; sanıklar ... ve ... hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, sanık ... hakkında ruhsatsız bıçak bulundurmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar ve savunmanları ile katılan ... vekilinin CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 25.03.2019 gün, 2019/727 Esas ve 2019/1073 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, özel hayatın gizliliğini ihlal, sanık ... hakkında ruhsatsız bıçak bulundurmak suçlarından "İstinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararlara karşı, sanıklar ... ve ... savunmanlarınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, özel hayatın gizliliğini ihlal, sanık ... hakkında ruhsatsız bıçak bulundurmak suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine yönelik sanıklar savunmanları tarafından yapılan itirazlarının temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında atılı suçtan kurulan hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca hükmün kesin ve temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a ve 298/1. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine yönelik sanıklar savunmanları tarafından yapılan itirazlarının temyiz incelemesine gelince;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince esastan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 25.03.2019 gün, 2019/727 Esas ve 2019/1073 Karar sayılı hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince dosyanın Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.