muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8789, Karar No: 2012/9823, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8789 E.  ,  2012/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde kayısı ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 15 iğde, 7 dut, 7 ceviz ve 10 söğüt ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan iğde, dut, ceviz ve söğüt ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle kayısı ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık kayısı bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır. Buna göre kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer veren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a eklenen geçici 9. maddenin 3. paragrafında ise DSİ'nin mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen ve DSİ faaliyetleri için Hazine adına kamulaştırılan taşınmazlardan bu maddenin yayımı tarihi itibarıyla satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyetinin, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde DSİ adına re'sen tescil edileceği tescil işlemi nedeniyle hiç bir bedel ve harç alınmayacağı hükmünü içerdiğinden, kamulaştırılan taşınmazın davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerekirken Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

3-Yukarıda sözü edilen kanun hükmünde kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18820, Karar No: 2017/1948, Tarih: 16.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/18820 E.  ,  2017/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... ... ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 8213 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin ....006,99 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini, bakiye 13.203,00 TL alacağın tahsili amacıyla yaptığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının % 2o'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşme ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde mülkiyeti belirleyici belge olmadan edinilen yerde enkaz bedeli dışında yapı bedelinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 31.maddesi uyarınca Peşin alınan Karar ve İlam Harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle harcın fazla olduğunun anlaşılması durumunda fazla harcın hazineye irad kaydedilmesi olanaksızdır. Buna göre, davacının fazla ödediği harcın iade edilmesi gerekirken hazineye irad kaydedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının üçüncü bendinin tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “Harçlar kanunu ğeregince peşin alınan 159,50 TL harçtan alınması gereken 27,70 TL karar harcının mahsubu ile geriye kalan 131,80 TL harcın harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34474, Karar No: 2018/9433, Tarih: 26.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34474 E.  ,  2018/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞÇİ İLE İŞVEREN İLİŞKİSİNDEN KAYNAKLANAN ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını ve 20/08/2011 yılında işe başladığını, 30/04/2015 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığını, işyerinin taşınacağı bildirilerek işten çıkarıldığını, 8.000 TL ödeme yapıldığını, en son ücretinin 1.600 TL olduğunu, yemek ve yol ücretlerinin işverence karşılandığını,bir hafta saat 08,00’den 20.00’ye kadar, bir hafta saat 20.00’den 08.00’e kadar vardiyalı şekilde ve haftalık iznini kullanmadan çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, hak ettiği yıllık izin haklarını kullanmadığını,asgari geçim indirimlerinin hak ettiği şekilde ücretlerine yansıtılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle ; müvekkile ait işyerinin ...'ya taşınması nedeniyle davacının ve bir kısım işçinin iş akdini zorunlu bir şekilde feshettiğini,iş sözleşmeleri feshedilen işçilere kıdem tazminatının ödendiğini, en son aldığı ücretin 1.956,00 TL/brüt olduğunu, iş akdinin sona ereceğine dair 16.01.2015 tarihinde bildirim yapılıp 8 haftalık ihbar süresinin kullandırıldığını,davacının iş arama iznini toplu olarak kullanma isteği üzerine 02.02.2015-18,02.2015 tarihleri arasında davacıya toplu olarak iş arama izni kullandırıldığını davalı şirkette yasal süreyi aşan çalışmanın olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını,davacı tarafından imzalanan fazla çalışma muvafakatnamesinin işyeri dosyasında mevcut olduğunu,zorunlu hallerde yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, 15.04.2015 tarihli ibranamede belirtildiği üzere davacının bir alacağının bulunmadığını ve davalı şirketi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; işyerinin kapanması nedeniyle işveren iş akdini feshederken davacıya bir miktar kıdem tazminatını ödemekle beraber, ihbar ve fesih bildirimi belgesi davacıya 16/01/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve 56. gün yani 13/03/2015 tarihinde davacının işyeri ile ilişiği kesilmiş, çıkışı yapılmıştır. Davacının kıdemine göre, kanuni ihbar süresi 8 hafta olup, davalı işveren usulüne uygun bir şekilde 8 hafta sonra davacı işçinin çıkış işlemlerini yaptığından, davacı ihbar tazminatına hak kazanamayacaktır.Şartları oluşmayan ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Dosyada mübrez ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi doğru bir şekilde gece çalışmasını da hesaplamış ancak devamında ”... Bu süre yasal çalışma süresinden 19,5 saat fazladır. Yargıtay,bir kişinin sürekli biçimde günde 3 saatten çok, fazla mesai yapmasının insan takatine ve çalışma hayatının olağan akışına uygun olmadığı ”şeklindeki açıklamasıyla, tanık beyanına göre hesaplamanın haftalık 18 saat sınırı üzerinden yapılması gerektiğini belirterek, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle fazla mesai ücretini hesaplamıştır. Oysa Dairemizin haftalık çalışmanın en fazla 18 saat olacağına dair bir içtihadı bulunmamaktadır.

Bu nedenle ispatlanan gece çalışması ile birlikte davacının haftalık 19.5 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle, fazla mesai ücretinin yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacı işçinin imzasını taşıyan, 2011 yılının 10. ay bordrosunda fazla mesai ücreti tahakkuku yapıldığı anlaşılmıştır.Yukarıdaki bozma gerekçesine uygun olarak fazla mesai ücreti hesaplanırken, tahakkuk bulunan 2011 yılının 10. ayının hesaplamada dışlanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26654, Karar No: 2014/15414, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26654 E.  ,  2014/15414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/293151

Mahkemesi : Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16.10.2012

Numarası : 2011/78-2012/97

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.04.1995 doğumlu suça sürüklenen çocuğun yaşı itibari ile gizli yapılması gereken, savunmasının alındığı Bor Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2012 tarihli duruşması ile, iş bu dosyanın 30.05.2012, 04.07.2012, 26.09.2012 ve 16.10.2012 tarihli duruşmalarının, açık yapılmış olması telafisi mümkün bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 135. maddesinin 1. fıkrasındaki “Kişisel Verilerin Kaydedilmesi” suçunun maddi unsurunun, hukuka aykırı olarak başkasına ait kişisel verileri kaydetmek olup, başkasına ait kişisel verilerin hukuka aykırı olarak bir başkasına vermek veya yaymak veya ele geçirmek biçimindeki seçimlik hareketlerden birisinin işlenmesiyle gerçekleştirilecek eylemin TCK'nın 136. maddesinin 1. fıkrasında “Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele geçirme” başlığı altında bağımsız suç olarak tanımlandığı, somut olayda; sanığın, eski okul arkadaşı olan mağdurun, ad ve soyadı ve fotoğrafı ile internette facebook sosyal paylaşım sitesinde mağdur adına herkese açık sahte üye profili oluşturarak, profil sayfasında mağdurun telefon numarasını yayımlaması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 136/1. maddesine uyan, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Kanunun 135/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- 19.03.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 23.04.2011 olarak yanlış yazılması,

Kabul ve uygulamaya göre;

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan hapis cezasından yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı, belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği, adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlendiği ve hükmolunan adli para cezasının taksitlendirildiği aşamalarda, uygulamaya yasal dayanak oluşturan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

4- 5275 sayılı Kanunun 106/4 maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule ve (1) nolu bozma nedenine göre de;

4- 5275 sayılı Kanunun 106/4 maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule ve (1) nolu bozma nedenine göre de;

5- Hükümden önce 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9956, Karar No: 2023/5410, Tarih: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/9956 E.  ,  2023/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/587 E., 2015/684 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Sanık ... müdafiinin temyizi yönünden, sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 09.12.2015 tarihinde tebliğ olunan kararın, daha sonradan vekalet sunan sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.03.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/587 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararı ile

1. Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan , 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat ,

2. Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ..., ..., ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından iki kez 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ...'in 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediği sabit olmasına rağmen verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; gerekçeli kararın müvekkilinin bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ çıkarılması nedeniyle gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmaması nedeniyle temyizin süresinde sayılması ve dosya kapsamında sanığın sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiğine dair delil bulunmadan verilen mahkumiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; gerekçeli kararın müvekkilinin bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ çıkarılması nedeniyle gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmaması nedeniyle temyizin süresinde sayılması ve dosya kapsamında sanığın sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiğine dair delil bulunmadan verilen mahkumiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

3. Sanık ... 'in temyiz istemi; verilen cezaların yasalara uygun olmaması ve lehine hükümlerin uygulanması için mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

5. Sanık ... müdafinin temyiz isemi; sanığın suça iştirak ettiğine dair delil bulunmamasına rağmen bilirkişinin kendini hakim yerine koyarak hazırladığı rapora istinaden verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şirinyer Vergi Dairesi mükellefi olan sanık ...'in 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, diğer sanıkların da sahte fatura düzenleme eylemine maddi menfaat gözeterek iştirak ettikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Sanık ...'in, mükellefin muhabecisi iken 2010 yılı Eylül ayında mükellefin muhabesebe işlerini bıraktığı yerine diğer sanık ...'ın muhasebeci olarak işlere devam ettiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece bilirkişi raporu alınmıştır.

5. Mahkemece dosya arasında mevcut bilirkişi raporu karara dayanak alınarak sanık ... ve sanık ...'in birlikte hareket ederek 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri, muhasebeci olan sanıklar ... ve ... Okurların görev yaptıkları süre içinde sahte fatura düzenleme suçuna maddi menfaat gözeterek iştirak ettikleri kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş, sanık Harettin Görer'in 2011 takvim yılındaki eylemlere katılmadığı kabul edilerek bu yıl yönünden beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, dosyadaki bilinen en son adresi olan ... Reis Mahallesi 177. Sokak no:65/c Hatay/Konak adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 ... maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarıldığı, bu adresten bila tebliğ iade edilen kararın, sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince 09.12.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı süresinden sonra temyiz ettiği belirlenmekle, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B Sanık ... Hakkında 2011 Takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanığın suç tarihinde şirket muhasebecisi olmaması ve sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.