muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13967, Karar No: 2011/9052, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13967 E.  ,  2011/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca da duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendilerine ait 19,69 ve 1036 parsel numaralı taşınmazların davalıya satışının 18.2.2005 tarihli Büyükşehir Belediye Meclisi kararıyla uygun görüldüğünü, satış hususunda davalı ile 13.6.2005 tarihli protokol imzaladıklarını, protokolün ekinde örnek bir hesaplama ve ödeme tablosu bulunmasına rağmen davalının 17.6.2005 tarihli ödemeye ilişkin olarak 570.696TL, Kasım 2006 taksidine ilişkin olarak da 0,10TL eksik ödeme yaptığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 570.696,10 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b ve aynı yasanın Ek 7.maddeleri delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle;davacının tüm, davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün 2 numaralı bendinin karardan bütünüyle çıkartılarak yerine aynen (davalı üniversite harçtan muaf olduğu için davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harcın istemi halinde davacıya iadesine) sözlerinin yazılmasına,mahkeme kararının “Hüküm” bölümünün 3 numaralı bendindeki (¨….17,15TL B.H.,8.474,85TL P.H…) ve (…ki toplam 8.503,20TL…) söz ve rakamlarının karardan çıkartılmasına,hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.25 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4721, Karar No: 2014/7107, Tarih: 05.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4721 E.  ,  2014/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/304-2013/307

Davacı N.. G.. vekili Avukat C. B.tarafından, davalı B.. M.. aleyhine 31/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; miktar itibariyle kesin nitelikli olan hüküm, T.C. Adalet Bakanlığı'nın istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 24/03/2014 günlü ve 2014/87403 sayılı yazı ile kanun yararına temyiz edilmiştir.

Davacı, Keşan İlçesi Bahçeköy'ünde kain 963 ve 964 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, bu taşınmazlara semeresinden yararlanmak amacıyla kavak ağacı diktiğini, daha sonra kavak ağaçlarının kesildiği haberini alınca tespit yaptırdığını, yapılan keşifte Bahçeköy muhtarlığınca 80 adet kavak ağacının telef edildiğinin ve değerinin toplam 1,027 TL olduğunun belirlendiğini, bu haksız eylem nedeniyle uğradığı zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tüm uyarılara rağmen davacının bahse konu ağaçları köye giden elektrik iletim hattına zarar verecek şekilde diktiğini, sık sık köy halkının elektriğinin kesilmesine neden olan ağaçların elektrik idaresi görevlileri tarafından kesilmiş olabileceğini, davacının sorumsuz davrandığını ve köylüyü mağdur ettiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tespit dosyası kapsamında sunulan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, miktar itibariyle kesin nitelikli olduğundan, Adalet Bakanlığı'nın gösterdiği lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “dosyadaki delillere göre dava konusu ağaçları elektrik idaresi çalışanlarının kestiklerinin açıkça anlaşıldığı, davalı köy tüzel kişiliğinin ağaçların kesilmesi ile bir ilgisinin olmadığı, bu nedenle davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle 1086 sayılı HUMK 427/6 maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.

Davalı, Bahçeköy Muhtarlığı bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda, davalı muhtarlığa husumet yöneltilerek, yasa ile verilmiş kamu görevini yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Kanun yararına bozma isteminde, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması istenilmiş ise de, mahkemelerin görevinin “husumet” meselesinden önce ele alınması ve husumet konusunda karar verecek olan mahkemenin öncelikle o davaya bakmakla görevli olması gerekir. Açıklanan bu durum gözetilerek ilk derece mahkemesince, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi netice itibariyle kabul edilerek, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin kabulü ile; hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK 427/6. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla Kanun Yararına Bozulmasına, kararın bir örneği ile dosyanın gereği yapılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine 05/05/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7172, Karar No: 2024/142, Tarih: 09.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2020/7172 E.  ,  2024/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/319 E., 2016/32 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 53. Asliye Ceza Mahkemesi 14.01.2016 tarihli 2015/319 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığı, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde yapılan aramada sanığın suça konu ... adına sahte olarak düzenlenmiş sürücü belgesini ibraz ettiği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; sürücü belgesini yolda bulduğunu üzerindeki fotoğrafı çıkarıp kendi fotoğrafını yapıştırdığını ve suça konu belgeyi herhangi bir yerde kullanmadığını beyan etmiştir.

3. Kriminal rapor ile, suça konu belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma niteliği bulunduğu tespiti yapılmıştır.

4. Mahkemece suça konu sahte sürücü belgesi 15.09.2015 tarihli duruşmada incelenmiş ve aldatma niteliğinin olduğu yönünde tespit yapılmıştır.

5. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, takdiri indirim uygulanmamasına, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, takdiri indirim uygulanmamasına, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık tarafından vekaleten atanan avukatın, 14.01.2016 tarihinde Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinde duruşması olduğundan bahisle mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin geçerli mazeret dilekçesi verdiği, mazeretin kabulü ile duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken, kısa kararda talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 53. Asliye Ceza Mahkemesi 14.01.2016 tarihli 2015/319 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5120, Karar No: 2015/14307, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5120 E.  ,  2015/14307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/01/2015

NUMARASI : 2014/376-2015/19

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/423 Esas 2011/374 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuk Ayşegül adına hükmedilen 150,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına, kararın kesinleşmesinden itibaren her yıl Devlet İstatistik Enstitüsünün yayımladığı yıllık Tüketici endeksine göre artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının kişisel ilişki tesis edilmesine rağmen müşterek çocuğu sadece icra kanalıyla görebileceğini söylediğini, birkaç defa icra kanalıyla gördüğünü, icra kanalıyla çocuğu görmenin masraflı bir yol olduğunu, davacının kendisini kızına kötülediğini, aylık 1.350 TL maaşla çalıştığını, nafaka miktarına bağlı olmadan gereken masrafı yaptığını, talep miktarını ödemesi halinde geçim sıkıntısı çekeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun eğitim durumu ve yaşı, davalının giderlere katılma yükümlülüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 150,00 TL olan iştirak nafakasının 200,00 TL'ye çıkartılmasına, her yıl TÜFE-TEFE ortalamasında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Ayşegül'ün 2009 doğumlu olduğu ve kreşe gittiği; davalının ise, otomotiv şirketinde hasar danışmanı olup, aylık ortalama 1.350,00 TL gelirinin bulunduğu, babasının evinde kira ödemeden yaşadığı ve babadan kalma 3/10 hissesine sahip olduğu müstakil evinin olduğu anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak ""TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TÜFE-TEFE ortalamasında" artırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1966, Karar No: 2021/879, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1966 E.  ,  2021/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Ö.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2014/16478, Karar No: 2014/15893, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16478 E.  ,  2014/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/496-2014/58

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, D. v. 4 ve 5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve Belediye Meclis kararına dayanarak evini konut karşılığında davalıya devrettiğini, davalının sözleşmenin eki niteliğindeki analiz raporunda belirtilen tüm yapı bedelini ödemesi gerekirken sadece enkaz bedelini ödediğini, bakiye bedel ile işlemiş faizinin tahsili için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının açtığı davaya dayanak teşkil eden icra takip dosyasında 9354,42 TL asıl alacak ve 5729,52 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.083,94 TL.nın tahsilini talep ettiği ve davada da harca esas değer olarak 9354,42 göstermesine rağmen icra takibine vaki itirazın tamamanın 2014/16478-15893

iptaline karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Mahkemcede icra dosyasına vaki itirazın iptaline karar verilmiş olmakla işlemiş faizin tahsiline de karar verilmiş bulunulmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yoksa anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak icra takibi var ise takip tarihinden, yok ise dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda,, davacı icra takip tarihinden önce ihtarname çekerek davalıyı temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Bu itibarla davacının işlemiş faizi talep etmesine olanak yoktur. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek icra takibinde talep edilen işlemiş faizin reddine karar verilmesi gerekirken, işlemiş faizinde kabulüne ve tahsiline olanak verecek şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4823, Karar No: 2015/9183, Tarih: 25.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4823 E.  ,  2015/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ve karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında yaya olan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, davalının tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin yaralanma sebebiyle uzun süre ayakta duramadığını, çalışacak takat ve gücü bulunmadığını ve manevi açıdan ciddi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 40.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, davacıda kalıcı bir organ zafiyeti olmadığını, davacının gelirinin abartıldığını, davalı ...'in işleten sıfatı olmadığını ve manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; sigortalının kusuru oranında limit dahilinde sorumlu olduklarını, temerrüde düşürülmediklerinden faiz ve yargılama giderlerinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın manevi tazminat yönünden reddine, maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi) ve yerleşik Yargıtay uygulaması uyarınca, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı gerekse delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, maddi olgulara ilişkin kararlarıyla bağlıdır. Bu açıdan hukuk hakimi sanığın isnat edilen eylemi işlemediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı

veya eylemin hukuka aykırılığını ve fâilini belirleyen mahkumiyet kararı ile bağlıdır.

Dava konusu trafik kazasına ilişkin olarak .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/877 Esas ve 2009/97 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalı sanık ...'ın kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beratına karar verilmiş ve karar onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamında herhangi bir kusur raporu alınmamıştır. Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise davacının tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.