muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5378, Karar No: 2018/11361, Tarih: 05.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5378 E.  ,  2018/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK’nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun’un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi itibariyle mevcut durumu tespit etmeyen sadece 2010-2011-2012-2013 yılllarına ait defter ve 2011 - 2012 ve 2013 yıllarına ait bilanço kayıtları esas alınarak düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7505, Karar No: 2022/5412, Tarih: 31.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7505 E.  ,  2022/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanetin 2013/13495 sırasında kayıtlı ve suçta kullanıldığı anlaşılan bıçakların müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan bıçakla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, TCK.nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, savunmasına itibar edilmeyerek ceza verildiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1198, Karar No: 2025/1352, Tarih: 13.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1198 E.  ,  2025/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/398 E., 2023/176 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/439 E., 2021/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisinin ... ... 1888 doğumlu ... olduğunu, kendisine İzmir ilinde iskanen verilen bir kısım yerlerin olduğunu, ... ... 1888 doğumlu ...'in Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivinde mübadele ile gelenlere ait Dışişleri Bakanlığı Muhtelit Mübadele Komisyonu Tasfiye Talepnameleri 127. kutu, 603 gömlek, 14 sırada bulunan belgelerin davacıların murisine ait olduğunu, davacıların murisi olan ...'e iskanen verilmiş olan yerlerden bir kısmının İzmir ili, Gaziemir ilçesi, ... Mahallesinde 4 Ada 10 nolu Parsel, 3 Ada 13, 6, 33 nolu parseller olduğunu belirterek Devlet Arşivleri Başkanlığına müzekkere yazılarak tasfiye talepnameleri ile birlikte iskan kayıtlarının istenilmesi suretiyle tespit edilen gayrimenkullerin tapularının iptali ile murislerinin hisseleri oranında davacılar adına tescilini tescili mümkün değil ise mirasçılar adına dava tarihinden itibaren faiz ile birlikte tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; ... Mahallesi 3 ada 13, 6, 33 ve 4 ada 10 parsel sayılı taşınmazların 14.06.1956 yılında Kadastro işlemi ile Hazine adına tescil edildiğini, davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taşınmazların tapuya kayıtlı taşınmazlar olduğu, kadastro tutanaklarının 15.06.1956 tarihinde kesinleştiği, 10 yıllık hak düşürücü sürenin de sona erdiği, davacıların tazminat talepleri yönünden yapılan değerlendirme neticesinde ise Tapu kaydının iptali ve tescil davalarının hak düşürücü süre yönünden reddini gerektirecek davalar nedeniyle açılan tazminat davalarının da dinlenilmesi mümkün olmadığından davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; davalı Hazine vekilinin yasal süresinde sunduğu cevap dilekçesi ile tazminat talebi yönünden zamanaşımı def'inde bulunduğu Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 04.11.2015 tarih, 2015/15068 Esas, 2015/17254 Karar sayılı kararı ve Yargıtay ilgili Hukuk Dairelerinin emsal nitelikli diğer kararları da dikkate alındığında davacı tarafın tapu iptali ve tescil talebi yönünden hak düşürücü sürenin dolduğu, 14.06.1966 tarihinden itibaren 14.06.1976 tarihine kadar 10 yıllık genel zamanaşımı süresi boyunca TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Hazineden tazminat isteyebileceği, ancak 14.06.1976 tarihinden itibaren tazminat talebinin de zamanaşımına uğrayacağının dikkate alınması ile dava tarihi itibariyle tazminat talebi yönünden de TBK'da düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresinin de dolduğu gerekçesiyle tazminat talebinin de zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, açılan tazminat davasının dinlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle hüküm fıkrasında da gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde her iki talep yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılmadan, tazminat talebini de kapsar şekilde "davanın hak düşürücü süre yönünden reddine" karar verilmesinde isabet bulunmadığı açıklanarak istinaf talebi kısmen kabul edilmiş,davanun tapu iptali ve tescil talebi yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle reddine, tazminat talebi yönünden zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki hususları tekrar ederek davaya konu taşınmazların müvekkillerinin murisine temlik edildiğini, çekişmeli taşınmazların hukuka aykırı bir şekilde başkalarına devrinin yolsuz tescil hükmünde olduğunu, buna ilişkin işlemlerin tamamına da usulsüz bir şekilde resmiyet kazandırılmasının Devlet eliyle yapıldığını, Mahkemenin tüm delillerini toplamadan davalarını reddetmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro soncunda İzmir ili, Gaziemir ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 4 ada 10, 3 ada 13, 6,33 parsel sayılı taşınmazlar Hazine adına tespit edilmiş, yapılan tespitler 1956 yılında kesinleşmiştir.

Davacılar vekili 22.11.2020 tarihinde açtığı dava ile çekişmeli taşınmazların ... ... 1888 doğumlu, ...’e ait olup kendisine iskanen verildiğini, davacıların adı geçenin mirasçıları olduğunu belirterek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini, olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davacılar lehine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili 22.11.2020 tarihinde açtığı dava ile çekişmeli taşınmazların ... ... 1888 doğumlu, ...’e ait olup kendisine iskanen verildiğini, davacıların adı geçenin mirasçıları olduğunu belirterek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini, olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davacılar lehine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılmış, davanın tapu iptali ve tescil davası yönünden hak düşürücü süre nedeniyle reddine, tazminat talebi yönünden zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Bölge adliye Mahkemesince tazminat talebi yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 08.12.2022 tarih ve 2020/(16)1-691 Esas, 2022/1680 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hak düşürücü süreler ilişkin oldukları hakları ortadan kaldıran sürelerdir. 3402 sayılı Kanun’un 12. maddesinde düzenlenen hak düşürücü süre içinde açılacak davalarda hakkın türü bakımından herhangi bir ayrıma gidilmemiştir. Hak düşürücü süre nedeniyle dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı olduğunu ispat etme olanağı bulunmayan davacıların, aynı taşınmazlara ilişkin tazminata hak kazandıkları iddialarını ispat edemeyeceği gözetilerek her iki talebin de hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/4 hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacılara iadesine,

Dosyanın İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4, Karar No: 2020/4, Tarih: 19.02.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/4 E.  ,  2020/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2.11.2012 tarih ve 2010/8-.... sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : Mahkumiyet : ...

Suç : İftira

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün halinde incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iftira suçundan açılan davanın yargılaması sonunda ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2012 tarih ve 2010/8-2012/23 sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.11.2014 tarih ve 2014/3394-2014/11476 sayılı kararı ile; sanığın, katılanlar... ve...'a yönelik iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin "ONANMASINA," oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.01.2020 tarihli itiraz dilekçesinde; "2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 76. maddesindeki düzenlemeye göre, "Disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayetin kötü niyetle yapıldığı veya delilerin uydurulduğu anlaşılan hallerde, mahkemece yukarıdaki fıkra hükmü uygulanmakla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı ceza hükmolunur. Şu kadar ki bu konuda kovuşturma yapılması Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlıdır. Bu gibi hallerde kovuşturma, şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet savcısına ve yargılaması o yer ağır ceza mahkemesine aittir." Somut olayda, iftira suçunun mağdurları olan katılanlar, suç tarihinde hakim ve Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmakta olup, sanığın şikayeti yaptıkları görev ve verdikleri kararlarla ilgilidir. Sanık hakkında dava açılıp kovuşturma yapılabilmesi için Adalet bakanlığı'nın izni gereklidir, dosya kapsamına göre, dava şartı olan söz konusu izin alınmadan dava açılmış, mahkumiyet hükmü kurulmuş ve onanarak kesinleşmiştir. Bu noktada, hükmün dava şartının yerine getirilmemesi nedeniyle bozulması gerekmektedir.'' düşüncesiyle Dairemizin kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, iftira suçunun katılanları olan suç tarihinde ... hakimi... ve ... Cumhuriyet Savcısı...'ın şikayetleri ile ilgili 2802 sayılı Kanunun 76. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, iftira suçunun katılanları olan suç tarihinde ... hakimi... ve ... Cumhuriyet Savcısı...'ın şikayetleri ile ilgili 2802 sayılı Kanunun 76. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde; dosyadaki belge ve bilgilere göre; katılan...'ın suç tarihinde ... hakimi, katılan...'ın ... Cumhuriyet Savcısı olması karşısında, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanun'un 76/3. maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu ve anılan Kanunun 76/4. maddesi gereğince kovuşturmanın şikayet olunan Hakim ve Savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden yargılama şartlarından olan izin alınmadığı gibi görevli Cumhuriyet savcısı tarafından yöntemince dava açılmadan görevsiz mahkemede yargılamanın sürdürülüp karar verilmiş olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR :

1-İtirazın kabulü ile itiraza konu Dairemizin 12.11.2014 tarihli ve 2014/3394-2014/11476 sayılı kararının sanık hakkında katılanlar... ve...'a yönelik iftira suçu yönünden kaldırılmasına,

2- Sanık hakkındaki katılanlar... ve...'a yönelik iftira suçu yönünden hükümlerin incelenmesinde:

Katılan...'ın suç tarihinde ... hakimi, katılan...'ın ... Cumhuriyet Savcısı olması karşısında, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanun'un 76/3. maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu ve anılan Kanunun 76/4. maddesi gereğince kovuşturmanın şikayet olunan Hakim ve Savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden yargılama şartlarından olan izin alınmadığı gibi görevli Cumhuriyet savcısı tarafından yöntemince dava açılmadan görevsiz mahkemede yargılamanın sürdürülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12382, Karar No: 2013/6625, Tarih: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12382 E.  ,  2013/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava , hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,ilamında belirtildiği şekilde,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay incelendiğinde; davacının 01.05.1994 tarihinde ... Belediye Başkanlığı tarafından ... Sağlık Ocağında hizmetli olarak görevlendirip sağlık ocağında çalışmaya başladığı, Belediye tarafında çalışmalarının 15.6.2000 tarihinde bildirilmeye başlandığı,2001-2002-2003-2004 tarihlerinde eksik bildirim yapıldığı, bildirilmeyen bu sürelerin tespitine karar verilmesini istediği,mahkemece,davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesis edildiği görülmüştür.

Dosya içerisindeki tüm belgeler incelendiğinde;davacının,hizmet cetveline göre 15.6.2000 tarihinde hizmet sürelerinin bildirilmeye başlandığı, 30.3.2009 tarihi de dahil olmak üzere davalı ... Belediye Başkanlığı'nda çalışmakta olduğu, mahkemece, davacının, 15.06.2000-01.01.2001 tarihleri arasında davalı Silivri Belediye Başkanlığı ile birleştirilen eski ... Belediye Başkanlığında hizmet akdine dayalı olarak fiilen çalıştığı ve 01.01.2001 tarihinden sonrası döneme ilişkin çalışmalarının SGK 'ya tam olarak bildirildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

Ancak, davacının ... Belediye Başkanlığı tarafından... Sağlık Ocağında çalışması için görevlendirildiği,ücretinin Belediye Başkanlığı tarafından ödendiği, 15.6.2000 tarihinden itibaren Belediye Başkanlığından bildirim yapıldığı ,söz konusu çalışmaların hizmet akdine dayandığı ve arızi çalışmalar olmadığı ve davacının iddiasında haklı olduğunun anlaşılması karşında,mahkemece ./..

-2-

01.05.1994 - 15.06.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan Eski Gümüşkaya Belediyesine İzafen Silivri Belediye Başkanlığı'na iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16587, Karar No: 2012/9739, Tarih: 11.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/16587 E.  ,  2012/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Temyiz talebinin reddi.

Temyiz isteminin reddine ilişkin karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinden önce 21.7.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'un halen yürürlükte bulunan 305. maddesindeki temyiz sınırının 2 milyar (2000 TL) liraya çıkarılmış olması ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle, Kale sulh ceza mahkemesinin 05/02/2010 tarih 2009/123 Esas-2010/10 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile ek kararını isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/643, Karar No: 2007/714, Tarih: 03.10.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/18-643 E., 2007/714 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/18-643 E., 2007/714 K.**

**- ASKERİ ÖĞRENCİLER

- İSTİRDAT DAVASI

- YÜKLENME SENEDİ**- 5401 S. ASKERİ ÖĞRENCİLERDEN BAŞARI GÖSTERMİYENLER HAKK... [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "İstirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 05.04.2006 gün ve 2005/298 E.-2006/147 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi'nin 17.10.2006 gün ve 2006/5147-7892 sayılı ilamıyla;

(...Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılardan Kenan Işık'ın Heybeliada Deniz Lisesi öğrencisi iken 05.09.2000 tarihinde veli isteğiyle okuldan ayrıldığını, bunun üzerine davalı idare tarafından anapara ve işlemiş faiziyle beraber toplam 19.717.784.653 TL. borçlarının olduğunu ve borcun ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, bugüne kadar toplam 12.717.790.000 TL. ödemede bulunduklarını; ancak, kendilerinden güncelleştirilmiş giderleri ve yüklenme senedinde yer almayan personel ve amortisman giderinin istendiğini, bu nedenle fazla ödedikleri 7.842.954.748 TL.'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsilini istemiş, 01.03.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle de 8.719,07 YTL.'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Yargılama aşamasında davacıların sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda, yüklenme senedinde gösterilmeyen personel ve amortisman giderinden davacıların sorumlu olmayacağı, bu kalemlere ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği ileri sürülerek, bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra hesaplama yapılmış ve ödeme tarihleri dikkate alınarak yapılan hesap sonucunda davacıların davalıya 6.854,05 YTL. fazla ödemede bulunduğu, yapılan bu fazla ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş faizinin ise 1.865,02 YTL. olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan ve Beyoğlu 32.Noterliğince 08.08.1997 tarihinde 26170 yevmiye ile düzenlenen, davacı yükümlü Kenan Işık'ın velisi Kemal Işık tarafından da imzalanan yüklenme senedinde "Silahlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı taktirde subay çıkıncaya kadar yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağımı...." şeklinde taahhüt verilmiştir.