muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/193, Karar No: 2023/11549, Tarih: 31.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayda hizmet kusuru bulunduğu gerekçesiyle yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; uyuşmazlığın çözümünde adli yargının görevli olduğunu, diğer davalı ile Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının ortak kusurlu olduğunu, aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu proje çerçevesinde kaldırım çalışması yaptığından ve kaldırım çalışması sırasında zararın doğduğu ileri sürüldüğünden davanın hizmet kusuruna dayandığı

gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; belediye ile Türk Telekom A.Ş.'nin ortak kusurlu olması nedeniyle mecburi dava arkadaşlığı söz konusu olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı belediyenin kusuru nedeniyle Türk Telekom'un müdahale kuyusu kapağıyla kaldırım taşı arasındaki çukura davacının düşerek yaralanması sonucu oluşan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 10 ve 110 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

KTK'nın 10 uncu maddesi "Bu Kanunla belediyelere verilen görevler il ve ilçe trafik komisyonları ve mahalli trafik birimleri ile işbirliği yapılarak yürütülür.

a) Kuruluş

Her belediye başkanlığı bünyesinde, hizmet kapasitesi gözönünde tutularak İçişleri Bakanlığınca tespit edilecek ölçülere ve genel hükümlere göre, belediye trafik şube müdürlüğü, şefliği veya memurluğu kurulur.

b) Görev ve yetkiler

1. Yapım ve bakımından sorumlu olduğu yolları trafik düzeni ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmak,

2. Gerekli görülen kavşaklara ve yerlere trafik ışıklı işaretleri, işaret levhaları koymak ve yer işaretlemeleri yapmak,

3. Karayolu yapısında ve üzerinde yapılacak çalışmalarda gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve denetlemek,

4. Karayolunda trafik için tehlike teşkil eden engelleri gece veya gündüze göre kolayca görülebilecek şekilde işaretlemek veya ortadan kaldırmak,

1. Yapım ve bakımından sorumlu olduğu yolları trafik düzeni ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmak,

2. Gerekli görülen kavşaklara ve yerlere trafik ışıklı işaretleri, işaret levhaları koymak ve yer işaretlemeleri yapmak,

3. Karayolu yapısında ve üzerinde yapılacak çalışmalarda gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve denetlemek,

4. Karayolunda trafik için tehlike teşkil eden engelleri gece veya gündüze göre kolayca görülebilecek şekilde işaretlemek veya ortadan kaldırmak,

5. Yol yapısı veya işaretleme yetersizliği yüzünden trafik kazalarının vukubulduğu yerlerde, yetkililerce teklif edilen tedbirleri almak,

6. Çocuklar için trafik eğitim tesisleri yapmak veya yapılmasını sağlamak,

7. Bu Kanun ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle verilen diğer görevleri yapmak." hükmünü haizdir.

Aynı Kanun'un 110 uncu maddesi ise "İşleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dâhil, bu Kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür. Zarar görenin kamu görevlisi olması, bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemez. Hemzemin geçitte meydana gelen tren-trafik kazalarında da bu Kanun hükümleri uygulanır. Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.

" şeklindedir.

Yasama belgeleri ile anılan düzenlemenin gerekçesine bakıldığında, KTK'nın uygulanması gereken sorumluluk davalarında bir karmaşanın söz konusu olduğu, bu karmaşanın adli yargı yerlerinin görevli olduğu belirlenmek suretiyle giderilmek istendiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, dava konusu olayın kaldırımda bulunan müdahale kuyusu kapağı ile kaldırım taşı arasındaki çukura düşme suretiyle meydana geldiği anlaşıldığından, Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarında da istikrarlı şekilde izah edildiği üzere uyuşmazlığın çözüm yeri adli yargı yeri olup işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmayıp BAM kararının kaldırılması suretiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16612, Karar No: 2015/6648, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16612 E.  ,  2015/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/5394

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/1168 (E) ve 2012/1592 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2014 tarih ve 2014/12-89 Esas, 2014/226 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine uyarınca yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, ilgilinin kendisine veya adına tebliğ yapılabilecek kimselere belirtilen adreste Kanun'un gösterdiği usullere göre önceden tebliğ yapılmış olmasının gerektiği ve sanıklardan E.. I..'ın sorgusunda belirttiği adrese daha önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığından, 05.12.2012 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz ve sanığın 20.08.2014 tarihli temyizi öğrenme üzerine süresinde olduğundan mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 02.09.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak ve katılan vekilinin 21.12.2012 havale tarihli dilekçe ile sanıklardan M.. Ö.. hakkındaki temyizinden vazgeçtiği belirlenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- S-K M... Reklamcılık Basım Org. Paz. San. Tic. Ltd. Şti'nin 12.05.2006 tarihine kadar ortağı ve yetkilisi olan sanık SE.. K.. ile 23.11.2006 tarihine kadar ortağı olan E.. K..'ın 2004-2005 takvim yıllarında P... Ajans Reklam Mat. San. Dış Tic.AŞ, D....Büro Mal. Kır. Tic. Ltd. Şti ve L... Büro Bil. Mal. Rek. San. Tic. Ltd. Şti tarafından düzenlenen sahte faturaları yasal defterlere kaydederek kullandıkları, 12.05.2006 tarihinden itibaren şirket müdürü olan diğer sanık E.. I..'ın ise 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanıklardan Erkan'ın suçlamayı kabul etmeyerek düzenlenen faturalardan haberi olmadığını, kendisinin resmiyette şirket müdürü olmasına rağmen gerçekte Y. A. isimli şahsın yetkili olduğunu ve faturaları da bu şahsın düzenlediğini savunması, 09.10.2009 tarihli vergi tekniği raporunda vergi denetmeni H. G. tarafından 17.07.2007 tarihli vergi tekniği raporu düzenlendiği ve bu raporda farklı sektörlerde mükellefiyet tesis ettiren 24 firmanın bir organizasyon dahilinde piyasaya komisyon karşılığı sahte fatura pazarlamak amacıyla faaliyet gösterdikleri ve bu organizasyonun M. Al. ve Yakup Antika tarafından gerçekleştirildiğinin belirtilmesi ve sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu

belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda 2004 ve 2005 takvim yıllarında kullanılan faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; her takvim yılına ait suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, yukarıda adı geçen fatura düzenleyicisi firmalar ile M. A. ve Y. A. isimli şahıslar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek haklarında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, yine 2006 takvim yılında düzenlenen suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda gerektiğinde sanık Erkan ile yüzleştirme de yapılarak beyanları tespit edilip faturalar üzerindeki imzaların sanık Erkan'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanıklardan E.. K..'ın çok küçük hisseli şirket ortağı olup şirket işleriyle ilgisi olmadığını savunması ve bu savunmasının şirket müdürü olan diğer sanık SE.. K.. tarafından doğrulanmasına rağmen, suça ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a- 15.11.2009 tarihli iddianame ile sanıklar SE.. K.. ve E.. K.. hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak", diğer sanık E.. I.. hakkında ise ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanıklar SE.. K.. ve E.. K.. hakkında hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, yazılı şekilde hükümler kurulması,

c- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemleri bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, suç tarihlerinde sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanıkların lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ile sanıklar SE.. K.. ve E.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6271, Karar No: 2015/4411, Tarih: 25.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6271 E.  ,  2015/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayete ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ....Sullh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi gereğince hastalık nedeniyle, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın, dava tarihindeki adresinin, "..." olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın amcasının beyanına göre, "...-..." adresinde ikamet ettiği, ..." adresinin, vasi adayının adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Her ne kadar kısıtlı adayının, "..." adresinde oturduğu belirtilerek, yetkisizlik kararı verilmişse de; bu adresin vasi adayının adresi olduğu, kısıtlı adayının son olarak, "...-..." adresinde adresinde ikamet ettiği, dosyadaki belgelerden, amcasının beyanından anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10908, Karar No: 2012/28657, Tarih: 08.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10908 E.  ,  2012/28657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK’nun 209. maddesi uyarınca adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar o senet herhangi bir işleme esas alınamaz. Ancak yasanın bu hükmü imza incelemesine esas teşkil eden İİK’nun 170. maddesi dışında gelişen olaylara ilişkindir. Yani kambiyo senedine müstenit takipte imza itirazında bulunulması halinde İİK. 170. madde uyarınca İcra Mahkemesince bir karar verilir.

Somut olayımızda borçlu M.Y.Ö.), alacaklı B.Ç.hakkında Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayette bulunmuş, tefecilik yapma, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından dolayı alacaklı aleyhine ceza davası açılmış ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nce de alacaklı sanık resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkum edilmiştir.

Bu aşamada Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin bu kararının borçlu tarafından icra müdürlüğüne ibraz edilmesi halinde müdürlükçe kesinleşme şerhi beklenmeksizin HMK’nun 209. maddesi gereğince takip konusu senet bu konuda bir karar verilinceye kadar hiçbir işleme tabi tutulamaz. Ceza mahkemesince herhangi bir tedbir kararı verilmemiş olması bu sonucu değiştirmez. Somut olayımızda icra müdürü mahkeme kararını dikkate alarak takibi durdurmuştur. Yapılan bu işlem HMK’nun 209. maddesi ve yukarıdaki açıklamalar ışığında doğrudur. Mahkemece istemin reddine karar vermek gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14106, Karar No: 2015/35507, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/14106 E.  ,  2015/35507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...Başkanlığı tarafından yaptırılan ...Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca, 4077 sayılı ...nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır....’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; konutun 18.08.2009 yılında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, davacının 26.08.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların giderilmesinin istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; konutun 18.08.2009 yılında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, davacının 26.08.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların giderilmesinin istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Sofulu Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.10.2013 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise,davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun emsal dava dosyalarına gönderilen cevabi yazılar ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda Sofulu Konut'larına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın, dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca,az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.