muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20761, Karar No: 2018/11426, Tarih: 27.11.2018

. Gerçekten, dosya kapsamından, davalı tarafın dava dilekçesinin tebliği ile ayıplardan haberdar olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, 4077 sayılı yasada gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığından aynı kanunun 30. maddesindeki atıftan hareketle olayda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 223. maddesinin (eski BK.198.madde) uygulanması gerektiği ve bu madde uyarınca alıcının, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse bunu uygun bir süre içinde satıcıya bildirmek zorunda olduğu, bunu ihmal ettiği takdirde satılanı kabul etmiş sayılacağı, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da bu ayıbın sonradan ortaya çıkması halinde de alıcı bu durumu hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıpla birlikte kabul etmiş sayılacağı, dolayısıyla kullanım sırasında sonradan ortaya çıkan ayıpların da alıcı tarafından derhal satıcıya bildirilmesi gerektiği, aksi halde satılanın bu ayıpla kabul edilmiş olunacağı açıktır. Bunun tek istisnası aynı yasanın 225. maddesindeki "satıcının ağır kusurlu olması halinde satıcı satılandaki ayıbın kendisine yasal sürede bildirilmemiş olduğunu ileri sürerek sorumluluktan kurtulamayacaktır." şeklinde düzenlemedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının muhtelif sayıda villadan oluşan sitede A-1 tipi 118 nolu dubleks villayı 30.12.2005 tarihli sözleşme ile satın aldığı, taşınmazın davalılarca inşaatın fiilen başlama tarihi olan 18.04.2005 tarihinden itibaren 24.ayın sonunda davacıya teslim edilmesinin kararlaştırıldığı, taşınmazın 10.3.2007 tarihinde geçici teslim tutanağı ile 25.4.2007 tarihinde ise dekorasyon imalatları tamamlanmış olarak kesin teslim tutanağı ile davacıya teslim edildiği, taşınmazın ayıplı ve ağır kusurlu olduğu ve bundan dolayı taşınmazda değer kaybı olduğu iddiasına dayalı iş bu davanın ise taşınmazın teslim alınmasından uzunca bir süre sonra (10.03.2014 tarihinde) açıldığı görülmektedir. Mahkemece "bilirkişi raporu ile açık ve gizli ayıplar tespit edilmiş ise de taşınmazın 25.4.2007 teslim tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davalıların ayıbı ağır kusur ya da hile ile gizlediklerinin ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4/4.maddesinde "ayıplı maldan sorumluluğun konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallarda 5 yıl olduğu, ancak satılan malın ayıbı tüketiciden satıcının ağır kusuru veya hile ile gizlenmişse zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı" gösterilmiştir. Buna göre; somut olaya bakıldığında: Alınan bilirkişi raporunda tespit edilen gizli ayıplı imalatların, "özellikle dava konusu villa ile site ortak alanlarının uzun süredir fiilen kullanılmakta olması, sitenin bulunduğu mahal itibariyle villa ve ortak alanların dava tarihine kadar geçen sürede maruz kaldığı en az 7 yıllık mevsim ve zorlu kış şartları, kullanım durumu gözönüne alındığında, olağan kullanımdan doğan yıpranma niteliğinde olup olmadığı, bu ayıpların muhtemel ortaya çıkış tarihleri ile bunların ortaya çıkışında tarafların kusur ve sorumlulukları, kusurun niteliği, ortak alanlara ilişkin ayıplarda buraların bakım ve işletmesini yapan dava dışı site yönetimine kusur atfedilip atfedilemeyeceği" hususlarının değerlendirilmediği, bu haliyle bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı düşünülmüştür. Bu kapsamda; mahkemece bilirkişi heyetinden "gizli ayıp" olarak nitelendirilen imalatların niteliği, mevsim ve hava koşulları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman ortaya çıkabileceği hususunda ek rapor alınmak suretiyle mahkemece gizli ayıpların ortaya çıkısında tarafların kusur ve sorumluluğu bulunup bulunmadığı, varsa bu kusurun ağır kusur olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği ve bu çerçevede ayıp iddiasının yasada öngörülen sürelerde ihbar edilip edilemediği hususları tartışılıp, davalı tarafın zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi gerekirken, tüm bunlar gözetilmeksizin ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatindeyiz.

Açıklanan bu gerekçeyle mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun "ağır kusurun varlığını kabul etmek suretiyle verdiği bozma kararının gerekçesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/14675, Karar No: 2015/7997, Tarih: 16.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14675 E.  ,  2015/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, dava dilekçesinde adresini "..., ... Mahallesi, ... Müdürlüğüne yakın kızı ...'ün evinde ikamet eder" şeklinde bildirmiş olup, mahkemece davacı adına çıkartılan davetiyedeki tebligat adresi ise ... Mahallesi, .... Sokak, No:..., İç Kapı No:... .../... olarak gösterilmiştir. Tebligatın usulüne uygun olup olmadığının belirlenebilmesi bakımından her iki adresin aynı adres olup olmadığı araştırılarak varılacak sonuç hakkındaki bilgi ve belgelerin getirtilip dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31413, Karar No: 2017/15401, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31413 E.  ,  2017/15401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/443, Karar No: 2018/644, Tarih: 18.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/443 E.  ,  2018/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 15/11/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/10/2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/529 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/11/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında 21.03.2015 tarihinde işlediği iddia edilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve gerekli görülmesi halinde tedavi uygulanmasına karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/10/2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/529 sayılı kararı ile, sanığın savunmasında denetimli serbestlik tedbirine aykırı davrandığı ileri sürülen tarihlerde bireysel görüşmesine ve grup çalışmasına neden katılamadığına ilişkin beyan ettiği mazeretler yerinde görülerek "yükümlülüğe uymamakta ısrar şeklindeki kovuşturma şartının henüz gerçekleşmemiş olduğu" gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/529 sayılı kararıyla, sanığın ilk seferinde denetim bürosuna geç kaldığı, ikinci seferinde ise trafiğe takıldığı için yetişemediğini ve mazeretinin de kabul edilmediğini beyan ettiği, bu kapsamda ısrar şartı gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın durmasına dair karar verilmiş ise de, .... Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan uyarıya rağmen hükümlünün 16/09/2015 tarihindeki vaka sorumlusu ile olan görüşmesine gelmemesi üzerine, anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/09/2015 tarihli ve 2015/10418 DS sayılı yazısı ile uyarıldığı, buna rağmen hükümlünün 31/12/2015 tarihlerinde grup çalışmasına da katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymama konusunda ısrar gösterdiği anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/10/2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/529 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine karar verilen şüphelinin yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarılmasına rağmen ikinci kez ihlal ettiği ve bu şekilde TCK’nın 191/4. maddesinde "kovuşturma şartı" olarak düzenlenen "yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme koşulunun" gerçekleştiği gerekçesiyle kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama esnasında sanığın yükümlülüklerine aykırı davranmasına ilişkin mazeretler beyan ettiği, sanığın bu savunmalarının da mahkemece haklı görülerek delil değerlendirmesi kapsamında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu bakımından "kovuşturma şartı" olan "yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme koşulu" gerçekleşmeden kamu davası açıldığı kanaatine varılarak “durma” kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin takdiri ile delillerin değerlendirilmesine ilişkin hususlar kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olamayacağından, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden, İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/10/2016 tarihli ve 2016/262 esas, 2016/529 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7678, Karar No: 2011/6463, Tarih: 14.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/7678 E.  ,  2011/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayıl Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğinin ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin C.Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26129, Karar No: 2016/2084, Tarih: 27.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/26129 E.  ,  2016/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait Aksaray’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları tarafından çağrılıp iş akdinin tazminatsız ve işsizlik maaşı alamayacak şekilde feshedileceği eğer bu şekilde iş akdinin feshedilmesini istemiyor ise kendilerine bir istifa dilekçesi yazıp vermesi gerektiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine şifahi olarak iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, davacının işyerinde başka bir çalışanı sendikaya üye olması konusunda tehdit ettiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendikaca için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı yönünde somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü üzerinde olan davalı işverenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı yönünde somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü üzerinde olan davalı işverenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika davacının çalıştığı Aksaray’daki fabrikada 532 işçinin sendikaya üye olduğunu bu işçilerden 90’ının sendikadan istifa ettiğini, Karacabey’deki fabrikada 244 işçinin sendikaya üye olduğunu bu işçilerden 92’sini istifa ettiğini, sendikaya üye olmaları nedeniyle 117 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini bildirmiştir. Sendikanın yazısındaki bilgiler soyut ve eksiktir. Bu nedenle Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihlerinin ne olduğu, fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir. Eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5339, Karar No: 2021/7222, Tarih: 25.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/5339 E.  ,  2021/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca her bir sanığın ayrı ayrı beraatine

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ölen ...’nın; Hatay ili, Çekmece Beldesi Gültepe Mahallesi, ... Sokak ... nolu parselde bulunan ...’e ait inşaatta kalıpçı ustası olarak çalıştığı, inşaatın üst katına kalıp tahtası taşıdığı sırada kalıp tahtasının elektrik tellerine değmesi sonucu yaşamını yitirdiği, olayla ilgili yürütülen soruşturma neticesinde inşaatın müteahhidi olan ... ile inşaatın demir işlerinin yapımını üstlenen taşeron firma yetkilisi ve aynı zamanda ölenin kardeşi olan ... hakkında Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/214 – 2011/ 877 sayılı kararında yargılama aşamasında sanıkların kusur durumunun tayini amacıyla, 30/07/2011 tarihli üçlü iş güvenliği uzmanından oluşan heyetten alınan bilirkişi raporunda kazaya konu inşaatın proje çizimcisinin, belde belediyesi yetkililerinin ve Toroslar Edaş Hatay İl Müdürlüğü yetkililerinin de olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunduğu hususundaki tespiti karşısında ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde ilgililer hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde alınan 23/02/2014 tarihli bilirkişi raporu ile 05/03/2015 tarihli bilirkişi raporlarının oluşa uygun olduğu, olayın meydana gelmesinde ölenin şahsi güvenliğine gerekli ve yeterli dikkat ve özeni göstermeyerek, tedbirsiz ve hatalı çalışma yaparak asli kusurlu olduğu, inşaatın sahibi ... ile 10.08.2010 tarihinde yapı denetim sözleşmesi imzalayarak denetim işlerini üstlenen yapı denetim şirketi yetkililerinin, inşaatta denetim işiyle yetkilendirdikleri inşaat mühendisi sanık ...’ in denetim görevini yaparken yapının çok yakınından geçen enerji hattının tehlikesine karşı müteahhidi uyarmadığı ve yapı denetim şirketi yetkililerinin bilgilendirmediği gerekçesiyle tali kusurlu olduğu, yapı denetim şirket yetkilileri sanıklar ..., ..., ...’ın ise bizzat inşaata gitmemeleri ve gitmelerinin gerekmemesi nedeniyle kusurlarının olmadığı, 04.01.2010 tarihinde inşaat sahibi ...’ün TEDAŞ Hatay İl Müdürlüğüne yapmakta olduğu inşaatın üzerinden YG hattının geçtiği ve tehlike arz ettiği hususunu bildirmesiyle, dilekçenin idare tarafından işleme alındığı, olay yerinde keşif yapıldığı, direk üzerine konsol uzatarak hat tellerinin mevzuatta belirtildiği şekilde en az 2 metre yatay olacak şekilde uzaklaştırılması çalışmalarına başlandığı, ancak inşaat sahibinin hattın uzaklaştırılmasını beklemeden inşaatı devam ettirdiği sırada kazanın meydana geldiği, inşaat sahibinin uzaklaştırma işleminin idare tarafından tamamlanmasına kadar inşaata ara vermesi, hat tellerinin yakınında çalışma yapılmasını engellemesi, bu hususta çalışanlarını bilgilendirmesi gerekirken bu hususları göz ardı etmesi sebebiyle TEDAŞ yetkilisi sanıklar ..., ..., olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı, olayın meydana geldiği inşaatın projesini çizen sanık ...'ten proje çizerken inşaatın yapılacağı alanı kontrol etmesi ve bu alandan geçen enerji hattı konusunda inşaat sahibine önlem aldırması beklenemeyeceğinden ötürü kusurunun bulunmadığı, belediye yetkilisi olan sanıklar ..., ..., ...’ın yapı ruhsatı tanzim ederken inşaat sahasını kontrol etmelerini gerektirir yasal bir düzenleme bulunmaması sebebiyle kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.