muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3056, Karar No: 2019/11975, Tarih: 18.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3056 E.  ,  2019/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 14:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile yerleşim yeri dışında iki yönlü, asfalt kaplama yolda, Yüksekova istikametinden Hakkari istikametine seyri sırasında karşı şeritten gelmekte olan ölen ...’ın sevk ve idaresindeki minübüs ile minibüsün şeridinde çarpışması şeklinde meydana gelen iki kişinin ölmesi dört kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölmesine dört kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, sürücü belgesinin geri alınmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3338, Karar No: 2022/3608, Tarih: 28.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3338 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: AKŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Akşehir Gölü’nün kenarında bulunan dava konusu 4328 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına kayıtlı olduğunu, idare tarafından 3621 sayılı Kanun’un 9. maddesi uyarınca söz konusu gölün kıyı-kenar çizgisinin tespit edildiğini, yasal süresi içerisinde idari yargı yoluna başvuran kimse bulunmadığından kıyı-kenar çizgisinin kesinleştiğini, dava konusu taşınmazın da Akşehir Gölü kıyı-kenar çizgisinin göl tarafında kaldığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın müvekkilinin murisi ... adına kayıtlı iken, Halil İbrahim’in vefatı ile mirasçıları arasında yazılı taksim sözleşmesi yapılarak, murisin terekesinin taksim edildiğini, Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesince de bu sözleşme uyarınca taşınmazın müvekkili adına hükmen tescil edildiğini, taşınmazda müvekkilinin ve ailesinin eklemeli olarak 100 yıllık zilyetliğinin bulunduğunu, açılan davanın haksız olduğunu, müvekkilinin mülkiyet hakkının Anayasa ile güvence altına alınmış olduğunu, kıyı-kenar çizgisine ilişkin kararın müvekkiline tebliğ edilmediğini dolayısıyla müvekkilinin kıyı-kenar çizgisine ilişkin tespitten haberinin olmadığını, kaldı ki bu çizginin Konya İdare Mahkemesince iptal edilmiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 19/10/2000 tarihli ve 2000/93 Esas, 2000/2528 Karar sayılı kararla; dava konusu taşınmazın değeri itibariyle, davaya bakmakta görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, Mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 19/10/2000 tarihli ve 2000/93 Esas, 2000/2528 Karar sayılı kararla; dava konusu taşınmazın değeri itibariyle, davaya bakmakta görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, Mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Görevsizlik kararı üzerine Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/279 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda, 30/03/2017 tarihli ve 2017/120 Karar sayılı kararla; Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/525 Esas, 2003/77 Karar sayılı dava dosyasında, Akşehir Gölü kıyı-kenar çizgisinin belirlendiği ve söz konusu dosya kapsamındaki teknik bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisinin göl tarafında kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, dava konusu eski 4328 (uygulama kadastrosu ile yeni 141 ada 65) parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı vasfıyla kamuya terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; eldeki davada keşif yapılmadığını, eğer keşif yapılmış olsaydı dava konusu taşınmazın göle değil, köye yakın olduğunun ve hiçbir zaman göl alanında kalmadığının anlaşılmış olacağını, idare tarafından belirlenmiş olan kıyı-kenar çizgisi tespitinden müvekkilinin haberinin olmadığını, taşınmazın babasından taksimen müvekkiline kaldığını, müvekkilinin mülkiyet hakkının Anayasa ve uluslararası sözleşmeler uyarınca güvence altına alındığını, müvekkiline herhangi bir tazminat ödenmeksizin mülkünün elinden alınmasının, mülkiyet hakkına orantısız bir müdahale oluşturduğunu, Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/525 Esas, 2003/77 Karar sayılı kararına dayanak teşkil eden bilirkişi raporlarının müvekkili için bağlayıcı olamayacağını ileri sürerek, istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 06/11/2017 tarihli ve 2017/1007 Esas, 2017/1028 Karar sayılı kararıyla; toplanan deliller, dosya kapsamı, özellikle mahkeme kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda geçen Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/02/2003 tarihli ve 1999/525 Esas, 2003/77 Karar sayılı dosyası arasında bulunan teknik bilirkişi raporlarındaki açıklamalar ve düzenlenen haritalar dikkate alındığında, dava konusu eski 4328, yeni 141 ada 65 parsel sayılı taşınmazın tamamının, teknik bilirkişilerin 17/01/2017 ve 13/02/2017 havale tarihli raporlarına ekli krokilerde de gösterildiği üzere, Yargıtay İçtihadi Birleştirme Kararına göre belirlenen ve uygulanan kıyı kenar çizgisine göre, Akşehir Gölü kıyı-kenar çizgisinin göl tarafında kaldığı belirlendiğine göre, mahkemece yazılı şekilde iptal kararı verilerek taşınmazın kıyıya terk edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, davalı ...’un yargılama sırasında usulüne uygun şekilde tazminat talebinde de bulunmadığı gözetilerek, davalının istinaf kanun yolu başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle; incelenen karar usul ve esas yönünden hukuka uygun görüldüğünden, Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli ve 2016/279 Esas, 2017/120 Karar sayılı kararın kaldırılmasına yönelik davalı vekilinin istinaf isteğinin HMK’nın 353/(1)-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttikleri hususları tekrarla, Mahkemece mahallinde keşif yapılmış olsaydı taşınmazın değerinin tespit edilmiş, tespit edilmiş olan değer uyarınca eksik harcın yatırılmış ve tazminat talebiyle ilgili tüm eksikliklerin giderilmiş olacağını ancak keşif yapılmadığı için yargılamanın eksik kaldığını, Bölge Adliye Mahkemesince de taleplerinin dinlenilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro çalışmaları sonucunda Konya ili,... ilçesi, ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 4328 parsel sayılı 4.975,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına tescil edilmiş; bilahare taşınmaz ... mirasçısı olan ... adına hükmen tescil edilmiştir. 2016 yılında yapılan uygulama kadastrosu sonucunda taşınmaz, 141 ada 65 parsel numarası ve 4.866,23 metrekare yüzölçümüyle tescil edilmiştir.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. T.C. Anayasası'nın 43. maddesi şöyledir.

“Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. T.C. Anayasası'nın 43. maddesi şöyledir.

“Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.

Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.”

3.2.2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesi şöyledir.

“Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir:

Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır,

Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.

Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.

Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.

Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir.

Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir.

Sahil şeritlerinin derinliği, 4 üncü maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir.

Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir.

Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.”

3.2.3. 28/11/1997 tarihli ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, adli yargı tarafından bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen 1999/525 Esas, 2003/77 Karar sayılı dava dosyası ve tüm dosya kapsamına, toplanan delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, kararın (IV./3) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen 1999/525 Esas, 2003/77 Karar sayılı dava dosyası ve tüm dosya kapsamına, toplanan delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, kararın (IV./3) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 49,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...’dan alınmasına, 28/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4722, Karar No: 2019/5657, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4722 E.  ,  2019/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Nizip Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/04/2013 tarih ve 2012/179-2013/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan protokolle, davalı kurum çalışanların maaşlarının müvekkili banka aracılığıyla ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalı yanın protokolün 20. maddesiyle, sözleşmeyi süresi bitmeden tek taraflı olarak feshetmesi halinde cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, protokolün, süresinin bitmesinden önce davalı yanca tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, 4.369.- TL’nin 15.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu cezai şartı da içeren protokolün davacı banka ile Köseler İlköğretim Okulu Müdürü arasında düzenlendiği, okul müdürünün davalı bakanlığı borç altına sokacak temsil yetkisi bulunmadığından davalı Bakanlıktan cezai şart isteminin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4696, Karar No: 2007/6685, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4696 E.  ,  2007/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait 17.04.2001 keşide tarihli 6.200.000.000 TL’ lik kayıp çeki bularak müvekkili aleyhine takip başlattığını, çekin kayıp olduğu hususunda TTK’ nun 711/3. maddesi uyarınca bildirimde bulunulduğunu, takibin iptali için Bağcılar İcra Tetkik Mercii’ nde açılan davada davalının çeki cirosuz şekilde... A.Ş.’ den ... A.Ş. ‘ne verildiğini beyan ettiğini, bu beyanlardan davalının alacaklı olmadığının anlaşıldığını belirterek müvekkilinin takip konusu çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin çekte cirosu olmayan, fakat çeki davacı taraftan almış bulunan... A.Ş.’ den müvekkilinin çalıştığı şirketin grup şirketi ... ... A.Ş.’ne 09.02.2001 tarihinde geçtiğini, bu hususta teslim bordrolarının mevcut olduğunu, davacı yanın kayıp çekle ilgili Cumhuriyet Savcılığı’ na yaptığı müracaatın takipsizlikle sonuçlandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, bilirkişi raporu ve İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasına göre, çekin davacı tarafından keşide edilerek dava dışı... A.Ş.’ ne verildiği, daha sonra çekin müdahil ... ... A.Ş.' ne geçtiği, her ne kadar çekteki ciro kopukluğundan söz edilmiş ise de, çekin hamiline düzenlendiği teslim ile cironun mümkün olduğu, çekin bordro defterlerinde kayıtlı olup, zayi edildiğine dair dosyaya yeterli deliller bildirilmediği, çekin kambiyo senedi vasfını yitirmediği gerekçeleriyle davanın reddine, davacının tek taraflı irade beyanı ile bankaya ödeme yasağı talebinde bulunduğu, bu yönde icra mahkemelerinde dava açarak kötüniyetli davrandığı gerekçeleriyle davalı lehine inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- İİK.’ nun 72/4. maddesi “ dava, alacaklı lehine sonuçlanırsa ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhalde yüzde kırktan aşağı tayin edilemez. " hükmünü öngörmektedir.

2- İİK.’ nun 72/4. maddesi “ dava, alacaklı lehine sonuçlanırsa ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhalde yüzde kırktan aşağı tayin edilemez. " hükmünü öngörmektedir.

Somut olayda, temyize konu iş bu dava sırasında ihtiyati tedbir kararı verilmiş ise de uygulanmamıştır. Bu durumda anılan Yasa hükmü karşısında davalı alacaklı yararına tazminat koşullarının oluşmadığı gözetilmeden davacının tazminatla sorumlu tutulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12391, Karar No: 2016/9338, Tarih: 13.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12391 E.  ,  2016/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 189 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Elma bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde cennet elması ağaçları dışında ayrıca 4 adet ceviz, 2 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın kamulaştırılan bölümünün tamamı cennet elması bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan meyve ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle cennet elması ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama cennet elması bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında; bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörüldüğünden, davanın açıldığı 2014 yılına ait verilerin (karar tarihi itibariyle 2014 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek) esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında; bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörüldüğünden, davanın açıldığı 2014 yılına ait verilerin (karar tarihi itibariyle 2014 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek) esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Aynı kamulaştırma kapsamında kalan aynı gün Dairemizce incelenen dosyaların incelenmesinde ... Müdürlüğü'nün cennet elması ürününe 2013 ve 2014 yıllarına ait verilerinin aynı olduğu anlaşılmıştır. Bu durum hayatın olağan akışına aykırı olup .... Müdürlüğü'nden iki yıl için aynı verilerin gönderilmesinin nedenleri açıklattırılarak 2014 yılına ait veriler getirtilip bu veriler esas alınarak düzenlenecek bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2014 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2013 yılı verilerinin esas alınması suretiyle belirlenen kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.