muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20850, Karar No: 2019/18609, Tarih: 10.10.2019

Davacının 90 günde 12 gün izin kullandığı beyan edildiğinden bu yönde gerekli araştırma yapılıp izin dönemleri netleştirilerek, bu dönemlere isabet eden günler yönünden fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanmaması gerektiği dikkate alınmalıdır.

Davacı dava dilekçesinde, yazları 12 saat kışları ise 11 saat fiilen ara vermeksizin çalıştığını, ayda iki hafta tatili kullanacağı kararlaştırılmasına rağmen gerçekte 13 gün haricinde hafta tatili izni kullanmadığını ileri sürerek söz konusu alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Dosyada imzasız puantaj kayıtları ile çalışma düzeni ve ücret tarifeleri mesai saatleri tablosu bulunmakta olup, davacının da imzasını taşıyan belgede hafta içi ve hafta sonu çalışma saatleri ayrıntılı olarak gösterilmiştir. Mahkemece bu kayıtlar ile ilgili olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılarak hangi gerekçe ile kayıtlara itibar edildiği veya edilmediği açıklanmadan ve davacının dava dilekçesinde bildirdiği çalışma saatleri dikkate alınmadan, tanık anlatımları doğrultusunda davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılması da yerinde görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle, davalı tarafça izin kullanıldığı bildirilen dönemler, dosyada mevcut izin belgeleri, puantaj kayıtları, çalışma düzeni ve ücret tarifeleri mesai saatleri tablosu, davacının yurda giriş çıkış tarihlerine ilişkin pasaport kayıtları tüm dosya kapsamı ile birlikte incelenmek suretiyle, denetime de imkan verecek şekilde değerlendirme yapılarak davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunup bulunmadığı noktasında bir karar verilmesi gerekmekte olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemece davacının Irak’ta şantiyede çalıştığı dönemde tüm hafta tatillerinde çalıştığının ve işveren tarafından hafta tatillerinin toplu olarak kullandırıldığının davacı tanıklarının anlatımı ve dosya içindeki izin talep formları ile sabit olduğu, ancak toplu şekilde hafta tatili kullandırılmasının yasal mevzuata ve Anayasa'ya aykırı olduğu, bu itibarla bu izinlerin mazeret izni niteliği taşıdığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. 4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre için haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Mahkemece de belirtildiği gibi, hafta tatili izinlerinin işçinin dinlenme hakkına ilişkin olduğu açıktır. Bu bakımdan, mahkemenin hafta tatili izninin yasal düzenlemenin amacına aykırı şekilde toplu olarak kullandırılamayacağına ilişkin kabulü isabetlidir. Ancak hafta tatili izninin toplu olarak kullandırılması halinde, hafta tatili ücreti alacağının hesaplanmasında, hafta tatilinin toplu kullanılmasına ilişkin belgelerde yazılı izin günlerinden ilgili haftaya (yedişergünlük zaman dilimleri nazara alınarak) denk gelen hafta tatili gününde işçinin dinlendiğinin kabulü gerekir. Ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı bakımından da, söz konusu izin günlerinin hesaptan dışlanması gerektiği gözardı edilmemelidir. Hal böyle olunca mahkemece davacının hiç hafta tatili izni kullanmadığı kabul edilerek hesaplanan hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8613, Karar No: 2008/11469, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8613 E.  ,  2008/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama incir bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 6951 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1377,61 m2’lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısım üzerinde daimi irtifak hakkı kurulduğu, taşınmazın tamamının kapama incir bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulmasında kamulaştırma bedeli, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğüdür. Başka bir anlatımla taşınmazın kamulaştırma öncesindeki değeri ile irtifakın geçmesinden sonraki değeri arasındaki fark kamulaştırma bedelidir. Bu bedel taşınmazın büyüklüğüne, kullanma biçimine, arsa veya tarım arazisi oluşuna, irtifakın niteliği ile geçtiği yer ve kapladığı alana göre yüzde olarak belirlenir ve irtifakın taşınmazda doğurduğu bu değer düşüklüğü oranına göre kamulaştırma bedeli bulunur. Ayrıca Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş bulunan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cins ve niteliğine göre uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35 olacağı kabul edilmektedir. Mahkemece, açıklanan bu hususları gözönünde tutarak değer belirleyen bilirkişi kurulunun ek raporuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu ilkeleri gözardı eden asıl rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu 6951 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1377,61 m2’lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısma daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine “ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak” koşulu getirilmiş olup belirtilen alan üzerinde 10 adet incir, 2 adet ayva, 3 adet karaağaç ve 1 adet nar ağacı bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama incir bahçesi olarak değerlendirilmesi, sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutad olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama incir bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığından mahkemece bu rapora itibarla salt zeminin irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2023, Karar No: 2022/9324, Tarih: 30.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2023 E.  ,  2022/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, sanık ...’ün mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar ile sanıklar ... ve ...‘in mahkumiyetine ilişkin hükümlerin ortadan kaldırılarak, sanıklar ... ve ...’in beraatlerine ilişkin verilen karar, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, şikayetçi ... ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında verilen, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık ...’ün taksirle öldürme suçundan TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, istinaf mahkemesince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında,hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusu sonucu verilen kararın kesin olması, temyizinin mümkün olmaması nedeniyle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

2.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik katılan ... ve şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan ve şikayetçi vekilinin yokluğunda verilen ... Bölge Adliye Mahkemesinin 01/12/2020 tarihli ve 2019/598 Esas, 2020/1700 Karar sayılı hükmünün, katılan vekiline 02.01.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan vekilinin de hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 19.01.2021 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE; dosyanın gereği için ... Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

Dosya içeriğine göre, uçak bakım şirketinde çalışan sanık ...’ün, şirket tarafından teşhir uçaklarına boya yapmak üzere görevlendirilen işçiler ve bakım müdürü sanık ... ile birlikte, yolcu koltuklarının on tanesi sökülerek arka kısmına yaklaşık 200 kilo, içinde boya tiner bulunan yaklaşık 500 kutu boya ve çeşitli malzemeler istiflenmiş olan idaresindeki minibüsle gece vakti, aydınlatmasız, meskun mahal dışında, bölünmüş karayolunda seyir halindeyken, seyir şeridi üzerinde bulunan ve hangi araçtan düştüğü belirlenemeyen stepne lastiğe çarpmamak için direksiyon manevrası yaptığı sırada hakimiyetini kaybederek kendisinden hemen önce lastiğe çarparak aracının hasar durumuna bakmak için sağ emniyet şeridinde aracını durdurmuş olan park halindeki kamyonun arka sağ köşe kısımlarına da çarparak yol dışına doğru takla atması sonucu minibüste bulunan ...’ın trafik kazası ile husülü mümkün genel beden travmasına bağlı etraf kemik kırıkları ile mütefarik beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, katılan ...’ün hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...’in bakım müdürü, sanık ...’nin tesis müdürü olduğu olayda, Mahkemece, aracın bir kısım koltuklarının sökülmesi ve yerlerine boya ile diğer malzemelerin yüklenmesi şeklinde sanıklara izafe edilen davranış ile kaza arasında illiyet bağının bulunduğuna ve hususun kazaya neden olduğuna dair somut delil ya da tespit bulunmadığı, bilirkişi raporlarında belirtilen ve KTK’nın 30. maddesine aykırı (Araçların, esasları yönetmelikte belirtilen şekilde ve tarzda teknik şartlara uygun durumda bulundurulması zorunludur.) davranışlarının kazaya neden olduğuna ve yaralanmaları arttırdığına dair herhangi bir somut delilin de bulunmadığı, bu hali ile sanıklara izafe edilen ihmali davranış ile kaza ve sonuç arasında illiyet bağı bulunmamasına rağmen sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetleri yönünde karar tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılarak beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna, kararın hatalı olduğuna, eylemleri ile kazanın neticeleri arasında illiyet bağı bulunduğuna, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 01/12/2020 tarih, 2019/598 Esas, 2020/1700 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 01/12/2020 tarih, 2019/598 Esas, 2020/1700 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 30.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9662, Karar No: 2024/2884, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9662 E.  ,  2024/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/310 E., 2023/423 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/208 E., 2022/367 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmek ve de davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 19.03.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... İnşaat End. Tic. Ltd. Şti. adına gelen olmadı. Davacı adına Av..... geldi. Diğer davalı T.C. ... adına gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; meydana gelen iş kazasından dolayı müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarından bahisle asıl dava dosyasını sadece davalı şirkete karşı dava açarak dava dilekçesinde 1.000,00 TL maddi tazminatın davalı şirketten tahsilini istedikten sonra birleşen dava dosyasını davalı şirket ve davalı bakanlığa karşı açarak dava dilekçesinde 170.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 18.03.2022 tarihli talep arttırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini yalnızca davalı şirket yönünden arttırarak 453.155,08 TL’ye çıkarmış, devam eden aşamada 26.04.2022 tarihli dilekçeleri ile maddi tazminat talebini her iki davalı yönünden 443.331,22 TL'ye arttırdıklarını beyan etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelişinde davacının %5, davalı şirketin %95 oranında kusurlu oldukları, iş kazası nedeniyle davacıda oluşan sürekli iş göremezliğin %20,20 oranında olduğu kabulünden hareketle davalı bakanlık yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davalı şirket yönünden ise davacı lehine 443.331,22 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelişinde davacının %5, davalı şirketin %95 oranında kusurlu oldukları, iş kazası nedeniyle davacıda oluşan sürekli iş göremezliğin %20,20 oranında olduğu kabulünden hareketle davalı bakanlık yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davalı şirket yönünden ise davacı lehine 443.331,22 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, hesap raporunda yer alan ücret, bakiye yaşam ömrü ve maluliyet yönünden aleyhe olan hesaplamaları kabul etmediklerini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde, asıl davanın kısmi dava olarak açıldığını, dava değerinin de ancak ıslah yolu ile artırılabileceğinden davacının değer artırım dilekçesinin ıslah dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunarak, kusur raporu ve alınan hesap raporlarını kabul etmediklerini, hükme esas alınan maluliyet oranına itiraz ettiklerini, itirazların gözetilerek Yüksek Sağlık Kurulundan ve Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf başvurularının yeterli gerekçe oluşturulmaksızın ve haksız olarak reddedildiğini, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda yer alan asgari ücret, bakiye yaşam ömrü ve maluliyet yönünden aleyhe hususlara itiraz ettiklerini, bilirkişi raporunda asgari ücret değişikliklerinin dikkate alınmadığını, kamu düzeninden olan bu husus göz ardı edilerek hüküm tesis edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf başvurularının yeterli gerekçe oluşturulmaksızın ve haksız olarak reddedildiğini, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda yer alan asgari ücret, bakiye yaşam ömrü ve maluliyet yönünden aleyhe hususlara itiraz ettiklerini, bilirkişi raporunda asgari ücret değişikliklerinin dikkate alınmadığını, kamu düzeninden olan bu husus göz ardı edilerek hüküm tesis edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, ıslahın zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğunu, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, kaza tarihi itibarıyla yasal zorunluluk içermeyen nedenden dolayı işverene kusur izafe edilmesinin hatalı olduğunu, hesap bilirkişisinin progresif rant tekniği ile hesaplama yaptığını, bu hesaplama sistemi her ne kadar Yargıtay uygulamalarına uygun olsa da, tazminat hesap tekniği açısından adil sonuçlar vermediğini, teknik faiz hesaplama sistemin haksız fiillerden doğan borç ilişkileri bölümünde düzenlenmesi ve tüm haksız fiillerden doğan tazminat davalarında uygulanması gerektiğini, peşin sermaye değeri güncellenmeden tazminattan düşülmesi şeklindeki Yargıtay uygulamasının da adil olmadığını, davacının aylık gelirleri artmasına rağmen tazminattan indirilecek PSD'nin hep aynı kaldığını, davacının 2010 yılı itibarıyla oluşan zararı, SGK tarafından bağlanan gelir ile karşılanmış olduğundan dolayı iş bu davanın reddedilmesi gerektiğini, ancak Yargıtay'ın hukuki ve adil olmayan bu uygulaması ile davanın geç açılması ya da uzamasının davacı yararına olduğunu, davacının bu yolla haksız gelir elde ettiğini, sürekli iş göremezlik oranına itiraz ettiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanun'un 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz eden davacı ... davalı ... İnş. End. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.