muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2809, Karar No: 2013/2735, Tarih: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2809 E.  ,  2013/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/.../2011 tarih ve 2010/426-2011/2025 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalanan dava dışı ARC Ulusal Gıda Paz. Dış Tic. Ltd. Şti.’nin Makedonya'dan ithal ettiği emtiaların, gümrük işlemleri için davalıya ait antrepoda bekletildiği sırada, ....2008 tarihinde yağan yağmurdan dolayı sel baskınına maruz kalıp hasarlandığını, dava dışı sigortalıya zarar gören mallar karşılığı ....517,09 TL gerçekleşen zarardan dolayı tazminat ödendiğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine, davalı tarafça itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zararın meydana gelmesinde bir sorumluluğunun bulunmadığını, belirtilen tarihte sağnak yağış nedeniyle ...'un bir çok ilçesinde su baskınlarının meydana geldiğini, durumun öngörülebilecek nitelikte olmadığını, müvekkiline ait antreponun Gümrük Yönetmeliği'nin 286. maddesine göre antrepo kullanım uygunluk belgesine sahip olduğunu, 2560 sayılı İSKİ Yasası'nın .../b maddesi uyarınca zarardan İSKİ'nin sorumlu olduğunu, davanın ilgili kuruma ve taraflarınca emtianın sigortalatıldığı Ergo İsviçre Sigorta A.Ş’ye ihbarını, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte talep olunan faiz miktarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu hasarın dava dışı sigortalıya ait gıda maddelerinin gümrük işlemleri için davalıya ait antrepoda bekletildiği sırada sel baskınından dolayı meydana geldiği, davaya konu eşyaların zarara uğradığı sel baskınında 54 kişinin hayatını kaybettiği, bu olayın günlerce ulusal ve uluslararası medyada yer aldığı, yine sel baskınından hemen sonra yerel mahkemece de sel baskınına uğrayan bölgede pek çok delil tespiti ve keşif yapıldığı ve sel baskınına uğrayan yerlerin (davalıya ait işyeride selden hemen sonra değişik tespit dosyalarında) bizzat görüldüğü, meydana gelen olayda davalının alabileceği herhangi bir tedbirinin ve kusurunun bulunmadığı, olayın önüne ancak taşkına uğrayan Ayamama Deresi'nin ıslahının çözüm olabileceği (nitekim selden sonra ıslah çalışmalarına başlandığı) gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yaşanan sel felaketinin boyutları nazara alındığında meydana gelen hasarda davalı antrepo sahibine atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, somut olayda mücbir sebebin var olduğu kanıtlanamadığına göre, söz konusu derenin taşarak davalıya ait antrepoda bulunan dava dışı sigortalının mallarına zarar vermemesi için gerekli önlemleri alma durumunda bulunan davalının, bu önlemleri hiç ya da gereği gibi almaması kendisi yönünden kusur teşkil edeceğinden, anılan hususlar gözetilmeden yukarıdaki şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27640, Karar No: 2017/3088, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27640 E.  ,  2017/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6679, Karar No: 2013/11955, Tarih: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6679 E.  ,  2013/11955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanıkların; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCY'nın 80, 59. maddeleri uyarınca 17'şer ay 15'er gün hapis cezası ile cazalandırılmaları.

Sanıkların; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 765 sayılı TCY'nın 59. maddeleri uyarınca 5'er ay hapis cezası ile cazalandırılmaları..

I-Sanıkların "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıkların "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Kararda takdiri indirim maddesi uygulanırken 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nun 59. maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

II-Sanıkların "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Kararda takdiri indirim maddesi uygulanırken 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nun 59. maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, ayneniade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2002 takvim yılında aldıkları bir kısım faturaları, bazı defter ve belgeleri vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanıklar hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği cihetle sanıkların vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, hükmolunan kısa süreli hapis cezası sanıklar hakkında zararın giderilmemesi nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı,

2-Sanıkların adli sicil kaydında görülen mahkumiyetlerinin karşılıksız çek keşide etmek suçlarına ilişkin olduğu gözetilerek, hükümden sonra 20.12.2009 tarih ve 27438 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun”un yürürlükten kaldırılmış olması, yine 03.02.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve değişiklik hükümleri de gözetilerek infaz ve silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmak suretiyle sonucuna göre, CMK.nun 231/5. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/31, Karar No: 2007/1945, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/31 E.  ,  2007/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.2.2006 günlü ve 2005/440-2006/40 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 10.10.2006 günlü ve 2006/4899-7581 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 160,00 YTL para cezası ile aşağıda karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettiril- mesine, 6.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32166, Karar No: 2016/8789, Tarih: 27.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32166 E.  ,  2016/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca mağdur Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'ni temsilcisi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 27/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/705, Karar No: 2020/1291, Tarih: 15.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/705 E.  ,  2020/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/1-2, 53, 63, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezasına dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/379 esas, 2018/405 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin dava dosyasının 29.11.2018 tarihli duruşmasına aynı tarihli mesleki mazeret dilekçesini saat 11:28 de oluşturduğu ve sisteme saat 11:31 de aktardığı, duruşmaya ait duruşma tutanağının ise saat 11:22 de doküman oluşturularak kapatıldığı, bu nedenle mazeretin duruşma saatinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, CMK’nin 188/1-son cümlesi uyarınca usule aykırılık bulunmadığından tebliğnamede bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81 ve 35. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik olarak sanık müdafii ve katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2019 gün ve 2019/65 esas, 2019/235 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara

karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20161, Karar No: 2016/705, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20161 E.  ,  2016/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/793-2014/38

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-4 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3287, Karar No: 2016/6373, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3287 E.  ,  2016/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme, beraat

I-"2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-"2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince;

1-Sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, şirketinin faal durumda olduğunu, buna ilişkin delil listesi sunduğunu, sadece iş yeri değişikliğini kuruma bildirmemesi nedeniyle yoklamalarda bulunamadığını, ilgili yıllara ait defter ve belgelerini gerekirse ibraz edebileceğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması, 2005 takvim yılında beyan edilen KDV matrahlarının yüksek tutarlar içermesi, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunamayan, işçi çalıştırmayan, vergi ödevlerini yerine getirmeyen sanığın bu kadar yüksek tutarlarda satış yapabilecek sermaye yapı ve organizasyonuna sahip olmadığı halde yüksek miktarlarda faturalar kesmesi itibariyle gerçekte hiçbir ticari faaliyetinin olmamasına rağmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğinin değerlendirilmesi; sanığın yargılama aşamasında defter ve belgelerini ibraz etmesi sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan 06/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda ise "sanığın savunma amaçlı mahkemeye deliller sunmuş olmasının, eksiklikler olsa da defter ve belgelerini mahkemeye ibraz etmesinin firmanın hayali olmadığını, gider ve gelirlerini, kesilen fatura ve yapılan işlemlerin komisyon karşılığı yapılmadığını gösterdiği, sadece yoklama fişi ve oluşan kanaatler ile bu tür suçlamalar yapmanın yeterli olmadığı"nın belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak derecede belirlenmesi amacıyla; öncelikle sanığın 2005 takvim yılına ait defter ve belgeleri getirtilerek düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaları verdiği mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin tespit edilmesi, ilgili yıllara ilişkin BA, BS formları verilip verilmediği ilgili kurumdan sorulup verilmiş ise bu belgeler ile sanığın defter ve belgeleri arasında karşılaştırma yapılması, söz konusu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairelerinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerekirse faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, söz konusu faturaların hangi matbaada

ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerekirse faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, söz konusu faturaların hangi matbaada basıldığı ve sanık tarafından teslim alınıp alınmadığı araştırılıp, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlenildiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, en son 2005 yılı Aralık ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeni ile suç tarihinin 31.12.2005 olduğu gözetilmeden, eylemlerinin bölünerek 01/01/2005 - 01/06/2005 aylarında düzenlenen faturalar yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine, 01/06/2005 tarihi ile 31/12/2005 tarihleri arasında düzenlenen faturalar bakımından ise sanığın beraatine karar verilmek suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.