muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9179, Karar No: 2012/1390, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9179 E.  ,  2012/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

2-...

3-...

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2009/197-2009/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.200.00 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin kullandığı kredinin teminatı olmak üzere davalı ... şirketine Kredili Ferdi Kaza Sigortası yaptırdığı, sigorta poliçesi gereğince sigortalının kaza nedeniyle ölümü halinde kredi borcunun 200.000-TL ye kadar olan kısmının ödenmesinin teminat altına alındığı, murisin kullandığı araçla kaza yaparak öldüğünü, davalı ... şirketince kazanın oluş şekli nedeniyle teminat kapsamı dışında kaldığından bahisle herhangi bir ödeme yapılmadığı ancak ölüm şeklinin teminat kapsamında bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000-TL maddi tazminatın ihbardan itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre murisin yaralanmalarının başlı başına öldürücü nitelikte olmadığını, murisin kalp krizi geçirmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiğinden ölümün ferdi kaza sigortası teminatı kapsamında olmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre murisin yaralanmalarının başlı başına öldürücü nitelikte olmadığını, murisin kalp krizi geçirmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiğinden ölümün ferdi kaza sigortası teminatı kapsamında olmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının 2. maddesinde "Bu poliçedeki kaza tabirinden maksat ani ve harici bir hadisenin tesiri ile sigortalının iradesi dışında ölmesi veya cismani bir arızaya maruz kalmasıdır." hükmünün mevcut bulunduğu, trafik kazası tespit tutanağına göre olay sırasında hava yağışlı ve yol kaygan olup, sürücünün dikkatsiz ve tedbirsiz araç kullandığı, yol durumuna göre hızının fazla olması nedeniyle sağa doğru virajı alamadığı, iniş eğimli yolun sağından çıkıp, şarampole yuvarlanması nedeniyle kazanın meydana geldiği, Adli Tıp Kurumu raporunda da ölüm nedeninin "akut myokard enfarktüsü" olup, travmatik yaralanmaların başlı başına öldürücü nitelikte olmadığının bildirildiği, davacı vekili tarafından ibraz edilen mütalaada, bulguların kişinin kalp hastalığı olduğunu gösterdiği, kalp krizi sonucu öldüğünün söylenemeyeceği, akut myokard enfarktüsü, ani olarak gelişen kalp kasında kanlanma bozukluğu olarak açıklanmış ve kişinin trafik kazasına bağlı çok sayıda kemik kırığına da yol açan beden travması geçirdiği ve ölümün travma şokuna bağlı olarak meydana gelmiş olabileceği, kişide mevcut kalp hastalığının ölümü kolaylaştırdığı veya ölüme yol açtığı kabul edilse bile kaza sonucu ortaya çıkan travma ile ölüm arasındaki illiyet bağının ortadan kalkmayacağının bildirildiği, bu halde murisin kalp krizi geçirmesi nedeniyle kazanın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı, olayın trafik kazası tespit tutanağında açıklandığı şekilde meydana geldiğinin ve poliçe kapsamında kaldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle 10.000 TL’nin 26.03.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/9179 Sf-2-

2012/1390

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/9179 Sf-2-

2012/1390

Davacıların murisi sigortalı Adnan Önder’in yaptığı trafik kazası sonrasında, İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığınca düzenlenen 12.02.2009 tarihli raporda, ölüm nedeni "akut myokard enfarktüsü" olarak belirtilmiş, meydana gelen travmatik yaralanmaların başlı başına öldürücü nitelikte olmadığı bildirilmiştir. Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilen 01.04.2009 tarihli, Prof.Dr. Gürsel Çetin imzalı bilimsel mütalaada ise, bulguların kişinin kalp hastalığı olduğunu gösterdiği, kesin olarak kalp krizi sonucu öldüğünün söylenemeyeceği, kişinin trafik kazasına bağlı çok sayıda kemik kırığına da yol açan beden travması geçirdiği ve ölümün travma şokuna bağlı olarak meydana gelmiş olabileceği,kişide mevcut kalp hastalığının ölümü kolaylaştırdığı veya ölüme yol açtığı kabul edilse bile kaza sonucu ortaya çıkan travma ile ölüm arasındaki illiyet bağının ortadan kalkmayacağı görüşü açıklanmıştır. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporu ile bilimsel mütalaa arasındaki çelişkiye rağmen başka araştırma yapılmadan mütalaa esas alınarak karar verilmiştir.

Bu halde, mahkemece taraf delilleri toplanarak sigortalının kalp krizi sonucu mu, trafik kazası sonucu mu öldüğünün net olarak bilirkişi raporuyla saptanması gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

17/02/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2016/30151, Karar No: 2017/3551, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30151 E.  ,  2017/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3017, Karar No: 2017/7524, Tarih: 09.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/3017 E.  ,  2017/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca kısmen itiraz ettiği, alacaklının kısmi itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece takibe dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren belge niteliğinde olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibe dayanak yapılan ... 4. Aile Mahkemesi'nin 24.12.2010 tarih ve 2010/1151 Esas, 2010/1181 Karar sayılı kararı (kararın hüküm bölümünün 2/e bendi) İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olduğu gibi, borçlu icra dairesine sunduğu itiraz dilekçesinde; "Burçin Bolun'a 25.000 TL ödedim ve 5.000 Euro ödemeyi taahhüt ettim... " ve "Borcun 6.156,86 Krş kısmını kabul ediyor, kalan meblağa itiraz ediyorum" şeklinde beyanlarda bulunmuş olup, borçlunun, takibe konu borcu ödediğine dair aynı nitelikte bir belge ibraz edemediği görülmektedir. Bu durumda, alacaklının borçludan 5.000 Euro alacağı olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece, takip tarihi itibariyle (TL) üzerinden asıl alacak miktarının ve uygulanacak faiz oranının tesbiti yönünden Yargıtay denetimine olanak tanıyacak biçimde bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14390, Karar No: 2015/55, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14390 E.  ,  2015/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 tarih ve 2012/279-2013/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .....", "....+şekil" ibareli markalar ile ".... ibareli tasarımların sahibi olduğunu, davalının 2011/06751-1 sayılı ".... ......." ibareli tasarım başvurusu üzerine yaptıkları itirazın reddine karar verildiğini, oysa davalı şirkete ait başvurunun, yeni ve ayırt edici olmadığı gibi, müvekkili marka ve tasarımlarına ihlal edici nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, usul ve yasaya aykırı olan .... kararının iptaline, davalı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında 18.06.2013 tarihli dilekçesiyle davalı... hakkında hükümsüzlük istemiyle açtıkları davadan vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Davalı ..vekili, başvuru ile davacı tasarımlarının benzer olmadıklarını, Enstitü tarafından yapılan işlemlerin KHK hükümlerine uygun bulunduğunu, marka ve tasarım korumasının farklı nitelik ve kapsama sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı..... vekili, dava konusu tasarım tescilinin müvekkilinin talebi üzerine iptal edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiş, davacının hükümsüzlük istemiyle müvekkili hakkında açtığı davayı takipten vazgeçmesine bir itirazları olmadığını bildirmiştir.

Davalı..... vekili, dava konusu tasarım tescilinin müvekkilinin talebi üzerine iptal edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiş, davacının hükümsüzlük istemiyle müvekkili hakkında açtığı davayı takipten vazgeçmesine bir itirazları olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tasarımcının seçenek özgürlüğünü sınırlayan teknik bir zorunluluk içermeyen davalı gıda ambalaj (kutu) tasarımının, itiraza mesnet davacı delilleri, sunulan gıda ambalaj tasarımları ve markalardaki görseller karşısında, bilgilenmiş kullanıcıda bıraktıkları genel izlenim itibariyle aynı veya belirgin benzer olmadığından yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıdığı, ancak dava konusu tasarımın olağan piyasa koşullarında kullanılabileceği ürünlerin, davacının 2000/24089, 2006/16353, 2007/65503, 2007/65502 ve 2006 01243 sayılı markalarının tescil kapsamındaki 32. sınıf mallar ile aynı veya aynı tür bulunduğu gibi, “form” ibaresini esaslı unsur olarak içeren bu seri markaları ve özellikle “form plus” ibareli markasının dava konusu tasarımda aynen yer aldığı, dolayısıyla, dava konusu tasarımın piyasada kullanılması halinde ortalama tüketicinin bu ambalaj ile pazarlanan ürünün davacıya ait olduğunu düşünmesinin kaçınılmaz bulunduğu, zira 2007/65502 sayılı marka yönünden aynen, diğer markalar yönünden karıştırılma ihtimali yaratacak kadar benzer 'form plus' ibaresinin davalı ambalaj tasarımında

aynen yer almasının 556 sayılı KHK’nın 61/1-a yollaması ile 9/1-b bendi anlamında davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olup, aynı....nın 62 ve 9/2-a bendi uyarınca dava konusu ambalaj tasarımı üzerinde kullanılmasını yasaklayabileceği, esasen bu tür markasal unsur içeren tasarımların itiraz üzerine reddi gerektiği hususunun Yargıtay'ın yerleşik içtihatları ile de kabul edildiği, bu kabul ve Yargı kararlarıyla açıkça çelişen.... kararının iptali koşullarının mevcut olduğu, başvuru sahibi davalı tarafından yapılan 2011/70704 sayılı form ibaresini içeren marka başvurusunun reddedildiği, başvuru sahibinin bu hakkı kötüniyetli bu tasarım tescil başvurusu ile elde etmeye çalıştığı açık olup, Enstitünün bu itirazı ve yerleşik yargı kararlarını görmezden gelmesinin de hukuken kabul edilebilir bir tutum olmadığı, bu nedenlerle de....kararının iptali şartlarının oluştuğu, davalı........'ın bu davanın açılmasından sonra 15.04.2013 tarihli dilekçesi ile dava konusu tasarım için geri çekme/iptal talebinde bulunduğu, bu talep üzerine dava konusu endüstriyel tasarım tescilinin iptal edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davalı ...... aleyhine hükümsüzlük istemi ile açılan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ....kararının iptali istemi ile her iki davalı aleyhine açılan dava yönünden davanın kabulü ile ....'nın 2012-T-692 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ...vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı...vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı....vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı....'den alınmasına, 12.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5127, Karar No: 2014/28334, Tarih: 08.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5127 E.  ,  2014/28334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/260517

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2012

NUMARASI : 2010/723 - 2012/622

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanında sanık tarafından bıçakla darp edildiğini belirtmesi ve mağdurun beyanı ile uyumlu doktor raporunun mevcudiyeti karşısında 5237 sayılı TCK' nın 6/1-f maddesince silahtan sayılan bıçak ile kasten yaralama eylemini işlediği sabit olan sanık hakkında duruşmaya devamla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22676, Karar No: 2021/15939, Tarih: 30.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22676 E.  ,  2021/15939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık hakkında hükümlülük, müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 295/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." hükmü dikkate alınmadığında, sanığa, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce kararın tebliğ edilmediği anlaşılmadığından,

Sanık ...'a gerekçeli karar tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13884, Karar No: 2012/1946, Tarih: 21.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13884 E.  ,  2012/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın suç tarihinde bir kısım otomobil satışlarına ilişkin tahsil ettiği hasılatı otomobil satış faturalarından ayrı, hizmet bedeli faturası düzenleyerek Özel Tüketim Vergisinin konusuna girmeyen bir işlem karşılığıymış gibi gösterdiği, hizmet faturalarının her bir kısımının müşterilerin talebi üzerine aracın özelliğini ve ilk el değerini değiştiren bazı maddi unsurların karşılığı olması nedeniyle özel tüketim vergisinin matrahını teşkil ettiği halde beyan edilmedikleri, bu suretle sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçelerle beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2201, Karar No: 2017/1898, Tarih: 16.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/2201 E.  ,  2017/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden ... ada ... nolu parselde kayıtlı taşınmazdan ... sitesi ... Blok ... numaralı bağımsız bölümü 6.2.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 10.1.2009 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 ... konut ve ... adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 4.000 TL. Eksik ifa yönünden 16.000 TL. olmak üzere toplam 20.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 20.000,00 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren, 5.414,00 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 25.414,00 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.