muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1449, Karar No: 2021/11118, Tarih: 03.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1449 E.  ,  2021/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10/04/2019 tarihli 2019/11 esas ve 2019/103 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11/10/2019 tarihli 2019/2691 esas ve 2019/2370 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

1-) Ceza yargılamasının amacı doğrultusunda, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılabilmesi bakımından;

a-) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın parmak izi örneğinin alınıp, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2018/21451 sırasında bulunan "tüm ambalajlar ve mixed fruit drops ibareli kapaklı metal kutu" ile 2018/17862 sırasında bulunan "1 adet hassas terazi" üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığının araştırılması, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-) 29.10.2019 tarihli olay, yakalama ve tespit tutanağında imzası bulunan yönetici ...'in sanığa ait olduğunu belirttiği bölümde yapılan arama sonucu suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği anlaşılmakla; yönetici ...'in tanık sıfatıyla dinlenerek, suç tarihi itibariyle suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği kömürlüğün ve sanığa ait olduğu belirtilen bölümün kilit altında olup olmadığı, sanık dışında başka kimselerin kömürlüğü kullanıp kullanmadığı konusunda bilgi ve görgüsüne başvurulması, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre ise; 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine ve tutuklu kalınan süreye göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadığı takdirde serbest bırakılması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4945, Karar No: 2012/8098, Tarih: 09.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4945 E.  ,  2012/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : VUK.nun 359/b-1, TCK.nun 43. maddeleri uyarınca 18 ay hapis, VUK.nun 359/a-2. maddesi uyarınca 6 ay hapis,

2003 takvin yılında işlendiği iddia edilen sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle beraat,

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 31.12.2002 ve 31.12.2003, defter-belge ibraz etmemek suçu yönünden ise 07.07.2007 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, defter ve belge ibraz etmemek suçuna ilişkin suç tarihinden itibaren dava zamanaşımı gerçekleşmemiş olmakla tebliğnamedeki davanın düşürülmesine dair düşünceye iştirak edilmemiş, mükerrir olan sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçu nedeniyle kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, mahkumiyet hükmüne yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin sanıklar hakkında 2003 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan kurulan beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyizi yönünden anılan hükme hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanık ...’in “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ...’in “2002 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçundan kurulan mahkumiyet, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında “2003 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’e yüklenen “2002 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet”, sanıklar

II- Sanık ...’in “2002 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçundan kurulan mahkumiyet, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında “2003 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’e yüklenen “2002 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet”, sanıklar

... ve ...’e yüklenen “2003 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2999, Karar No: 2023/3052, Tarih: 17.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2999 E.  ,  2023/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/241 Esas, 2021/123 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki TPMK Yeninden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 99 011064 (şahin), 2000/07009 (i.s.f şahin), 2005 08421 (şahin melek), 2011/37638 (… şahin), 2011/09142 (şahin) tescil numaralı markalarının 29. ve 30. sınıfta tescilli olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, itiraza konu “türkü şahin” markası ile müvekkilinin markaları arasında halk tarafından bağlantı kurulması ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin “ŞAHİN” ibareli markasının ülke çapında tanınan bir marka olduğunu, davalı markasının müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, taraf markalarının aynı seri içinde algılanabileceğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014-M-18663 sayılı kararının iptaline, davalı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci maddesinin (b) bendi anlamında bir tescil engelinin bulunmadığını, taraf markalarının ve emtiasının birbirlerinden farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası şartlarının sağlanmadığı, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 24.06.2016 tarih, 2015/17 E. ve 2016/195 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı TPMK vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 06.11.2019 tarih, 2018/5586 E. ve 2019/6929 K. sayılı kararıyla taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 24.06.2016 tarih, 2015/17 E. ve 2016/195 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı TPMK vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 06.11.2019 tarih, 2018/5586 E. ve 2019/6929 K. sayılı kararıyla taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasının “TÜRKÜ ŞAHİN” ibaresinden oluşan bir sözcük markası olduğu, herhangi bir yan unsur içermediği, sözcük öbeği aynı zamanda davalı şahsın ad ve soyadı olduğu, davacı markalarında ŞAHİN esas unsuru ile birlikte tescil kapsamında bulunan emtia ile ilişkili olduğu için ayırt ediciliği bulunmayan başkaca sözcük unsurları (pastırma, sucuk gibi) veya bu sözcüğün temsil ettiği şahin kuşunun kafasının görseli ile kullanıldığı, dava konusu marka kapsamında 18, 24, 25 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler yer alırken, itiraza dayanak markaların kapsamında 05, 19, 21, 29, 30, 31, 32, 35, 40, 43. sınıflara dâhil olan mal ve hizmetler bulunduğu bu durumda 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci maddesinin (b) bendi kapsamında taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline ait ŞAHİN ibaresinin çatı markasını oluşturduğu ve tanınmış olduğunu, bu ibareyi içeren markaları ile davalı markasının birebir benzediğini, hedef kitle tüketici kesimi tarafından ilişkilendirilebileceğini, müvekkili markalarından birisi gibi algılanacağını, sınıfsal açıdan örtüştüklerini, aynı mal/hizmetleri içerdiğini, davalı markasındaki TÜRKÜ ibaresi davalının ismi olmasından kaynaklı olarak ayırt ediciliğinin bulunmaması sebebiyle markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmışlığı uzman bilirkişi heyetince tespit edilmiş olmasına rağmen göz ardı edildiğini, halbuki müvekkilinin 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında öngörülen korumadan yararlanması gerektiğini, davalının müvekkilin Türkiye çapında tanınmış ŞAHİN markasını bilmediğinin düşünülemeyeceğini, bu nedenle davalı başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının "TÜRKÜ ŞAHİN" ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının "ŞAHİN" ibareli markalarını mesnet göstermek suretiyle iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıa ve hukuki sebeplerine dayanarak yapmış olduğu itirazın reddine ilişkin TPMK YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014-M-18663 sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci maddesinin (b) bendi ve dördüncü fıkrası ile 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12901, Karar No: 2016/1101, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12901 E.  ,  2016/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/114 esas, 2015/107 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 11/05/2015 tarihli ve 2015/323 esas, 2015/219 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 04/06/2015 tarihli ve 2015/667 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanununun 26. Maddesindeki, "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9283-2015-21866/69150 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/667 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6889, Karar No: 2012/13705, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6889 E.  ,  2012/13705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Belediyeye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Belediyeye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur. Dava konusu binaların mülkiyetinin davalılara ait olduğunun tespitinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idarenin talebi; sadece taşınmaz üzerinde bulunan binanın zilyedinin tespitine ilişkin olmasına karşın, talep aşılmak suretiyle taşınmazın zemine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. 3. bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine,

(Bedeline hükmedilen bina ve ağaçların zilyedinin davalılar olduğunun tespiti ile bedeli ödendiğinden davacı idareye aidiyetine,) sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4437, Karar No: 2025/44, Tarih: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4437 E.  ,  2025/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/490 E., 2023/537 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/150 E., 2022/651 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşıdavalı erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Belli edilen günde temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... geldi. Başka gelen olmadı. Taraf vekillerinin mazeret bildirdiği görüldü. Okundu dosyasına konuldu. Belgelendirilmeyen usul ve yasaya uygun bulunmayan taraf vekillerinin mazeretinin reddine karar verildi. Açık yargılamaya devam olundu. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.