muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9960, Karar No: 2010/20013, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9960 E.  ,  2010/20013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, Çankaya Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu edilen yapı ve muhtesatın 27.10.2005 tarihLİ encümen kararına dayanılarak 775 sayılı Yasa hükümleri ile 3194 sayılı Kanunun 32. Maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle davalılardan Çankaya Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından yıkıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı hakkında açılan davaya gelince;

Dava konusu edilen yapıların 775 sayılı Yasasının 18. maddesi ve 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeni ile encümen kararı alınıp tebligat yapıldıktan sonra yıkıldığı anlaşıldığından, Çankaya Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davaya idari yargıda bakılması gerektiği gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15600, Karar No: 2017/12439, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15600 E.  ,  2017/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12242, Karar No: 2014/13338, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12242 E.  ,  2014/13338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/449-2013/161

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, yapılan temyiz üzerine karar Dairemizce, oyçokluğu ile onanmıştır.

Kanaatimce yerel mahkeme kararı hatalıdır. Davacı çalıştığı dönemde güvenlik görevlisi olarak faaliyette bulunmuştur. Davacı el yazısı ile düzenlediği istifa dilekçesinde şahsi nedenlerden dolayı istifa ettiğini belirtmiştir. Diğer istifa dilekçesinde ise güvenlik sertifikasının süresinin bitmesinden dolayı istifa ettiğini vurgulamıştır. Davalı tanıkları, davacının, masraflı olmasından dolayı güvenlik sertifikasını yeniletmeyeğini kendilerine ifade ettiğini anlatmışlardır. Dosya kapsamından davacının kendi iradesi ile istifa ettiği anlaşılmaktadır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısında olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.20.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/6335, Karar No: 2017/882, Tarih: 12.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6335 E.  ,  2017/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın 01.09.2016 tarihli 671 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkındaki KHK ve 5275 sayılı Yasasında yapılan yasal değişiklikten yararlanmak üzere temyizden vazgeçmesi karşısında; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

a- Suça konu bıçak ve palanın sanık ... tarafından 21.09.2015 tarihinde kiralanan ve suç esnasında kullanılan... ... plakalı aracın şoför kapı kolu altındaki bölmeden ele geçmesi; sanık ...'ın bıçak ve palanın kendisine ait olmadığını, aracı kiraladığında bağajına bakmadığını, 2-3 gün sonra farkettiğini ancak küflü olması sebebiyle de önemsemediğini beyan etmesi; sanıklar ... ... ve ... ... de suça konu bıçak ve palanın kendilerine ait olmadığını savunduklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'un savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b-Kabule göre ise; hüküm tarihinden önce, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişikliklerin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11031, Karar No: 2023/11431, Tarih: 20.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11031 E.  ,  2023/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/63 E., 2023/216 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.09.1997-23.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, bu dönem içinde 1212 gün eksik prim yatırıldığını, Kurum kayıtları incelendiğinde de işverenin sigorta primlerini eksik yatırdığını, sigorta başlangıç tarihini işe başladığı 10.09.1997 ve işyerinin devredildiği 23.02.2011 tarihine kadar olan sürenin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davacının talebinin hak düşürücü süreye uğramış bulunduğunu, davacının işyerindeki çalışmasının kesintili olduğunu ve çalıştığı sürelere ilişkin bildirimlerin yapılmış bulunduğunu belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının iddiasını resmi belge ve kayıtlar ile ispatlamak zorunda olduğunu ve beş yılı geçen çalışmalarının zamanaşımına uğramış bulunduğunu belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.01.2017 tarihli ve 2014/110 E. 2017/24 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.07.2017 tarihli ve 2017/733 Esas, 2017/1060 Karar sayılı kararıyla; tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile davacının tespiti gerekir hizmet süresi olmadığının anlaşıldığı, davacı vekilinin istinaf başvuru sebep ve gerekçelerinin yerinde ve kabul edilebilir olmadığı belirtilerek istinaf başvuru sebepleri ve kamu düzeni ile sınırlı olmak üzere usul ve esas yönlerden hukuka uygun olduğu anlaşılan karara yönelik davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2017/5675 E. 2018/10221 K. sayılı kararı ile davacının kim tarafından işe alındığı, çalışırken kimden emir ve talimat aldığı, hangi tarihlerde hangi işlerde çalıştığı, çalışma arkadaşlarının kimler olduğu davalı işyerinde hangi tarihlerde hangi işlerde çalıştığı, çalışma şekli, bildirim yapılmayan dönemlerde ücretini kimden ve ne şekilde aldığı hususlarında beyanının alınması, eksik hususlar davacıya açıklattırılarak dava konusunun somutlaştırılması, davacının beyanında belirttiği kişilerin davada tanık olarak dinlenilmesi, davacının çalıştığı yer il merkezinde bulunan öğretmenevi olması nedeniyle ve davacının 2004 yılından önceki çalışmasında genellikle kış aylarında bildirim yapılmamış olması nedeniyle iş yerinin faaliyet durumu ve kapasitesinin araştırılması, kış sezonunda yoğunluğun azalıp azalmadığının ve buna göre de daha az çalışana ihtiyaç olup olmadığının tespit edilmesi, re'sen araştırma ilkesi gereğince bordroda yer alan çalışanlardan ve komşu iş yeri sahibi veya bordroya geçmiş komşu iş yeri çalışanları arasından re'sen tespit edilecek kişilerin tanık olarak dava ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamında dinlenen davalıya karşı davası olan ve dava açmayan davacı tanık beyanlarına ve bordro tanıklarından birisinin beyanına göre davacının 1997-2011 yılları arasında davalı işveren nezdinde aralıksız çalıştığının beyan edildiği ve öğretmenevinde çalışan işçilerin dönemlik değil sürekli işçiler olduğu ancak birçok işçinin sigortalı çalışmasının eksik gösterildiği, 2004 yılında sendikalaşma ile birlikte sigorta kayıtlarının düzgün tutulmaya başlanıldığının ifade edildiği, re'sen seçilen tanıkların ve diğer bordro tanık beyanında ise işçilerin Kuruma bildirimlerinin genelde düzgün yapıldığının tespit edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, davacının davalı Kurumda; 01.12.1997-31.01.1998 tarihleri arasında 60 gün, 29.12.1998-30.04.1999 tarihleri arasında 123 gün, 01.01.2000-31.01.2000 tarihleri arasında 30 gün, 01.01.2001-31.01.2001 tarihleri arasında 30 gün, 01.12.2001-31.12.2001 tarihleri arasında 30 gün, 01.01.2002-01.04.2002 tarihleri arasında 91 gün, 01.12.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 30 gün, 01.01.2003-30.04.2003 tarihleri arasında 120 gün asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, çalışmanın ispatlanamadığını, davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, çalışmanın ispatlanamadığını, davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 10.09.1997-23.02.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un geçici 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25823, Karar No: 2014/3024, Tarih: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25823 E.  ,  2014/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Davanın açılmamış sayılmasına dair

Mahkemece, gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan açılan davanın, şikayetçi duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden İİK’nun 349/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine, ayrı esasa kaydedilen tazminat davası yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkemece verilen tazminata ilişkin olması karşısında, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre anılan kararın temyiz inceleme görevinin Yüksek 12. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6834, Karar No: 2021/10636, Tarih: 01.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6834 E.  ,  2021/10636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve dahili davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11/10/2003 tarihli satış sözleşmesi ile dava konusu 121 ada 102 parsel sayılı taşınmazın 350m²’ lik kısmını davalıdan haricen satın aldığını ve parasını peşin ödediğini, dava konusu parsele 2007 yılında tek katlı inşaat yapmaya başladığını ancak davalının tapuyu devretmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ,350m² lik parsel karşılığında davalıya ödediği bedeli ile iyi niyetine dayanarak yaptığı inşaat masrafı için kaydı ile şimdilik 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, cevaba cevap dilekçesinde taşınmaz bedelinin denkleştirici adalet ilkesine göre iadesini talep ettiğini bildirerek, 18/06/2014 tarihinde talebini inşaat gideri 24.419,81 TL; arsa değeri yönünden 35.725,31 TL; ağaç değeri yönünden 540 TL olmak üzere toplam 60.685,12 TL'ye artırmıştır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile arsa ve ağaç bedeli için 36.245,31 TL alacağın dava tarihi olan 12/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, 24.219,81 TL (inşaat bedeli) açısından davanın reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 24/01/2019 tarihli ve 2018/7902 E. – 2019/574 K. sayılı kararla; tarafların sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, sözleşmede satış bedeli belirlenmemesi halinde sözleşmenin yapıldığı tarihteki rayiç bedelinin bulunarak denkleştirici adalet sistemine göre bedelin uyarlanması, dava konusu taşınmazın davanın açıldığı tarihte halen davacıda olduğu gözetilerek zilyetliğin iade edildiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi, ayrıca davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlar yönünden zilyetliğinin halen devam ettiğinden bu ağaçlar yönünden zenginleşmenin henüz gerçekleşmediği bu sebeple dava açılmasında hukuki yararının bulunmadığı göz önünde bulundurularak bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ödenen bedel yönünden talebin kısmen kabulü ile 60.685,12 TL alacağın davalıdan tahsiline, davacının inşaat ve ağaç bedeli yönünden taleplerinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve dahili davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava, harici taşınmaz satımı nedeni ile ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ödenen bedel yönünden talebin kısmen kabulü ile 60.685,12 TL alacağın davalıdan tahsiline, davacının inşaat ve ağaç bedeli yönünden taleplerinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve dahili davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava, harici taşınmaz satımı nedeni ile ödenen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak, mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000 TL üzerinden açılmış, 18/06/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile yapı değeri için 24.419,81 TL, arsa değeri için 35.725,31 TL ve ağaç değeri için 540 TL olmak üzere alacak kalemleri ayrı ayrı artırılarak toplam 60.685,12 TL’nin tahsili istenmiştir.

Ne var ki, mahkemece ıslah edilen toplam tutarın içerisinde arsa için ödenen bedel yanında inşaat ve ağaç giderleri olduğu da gözetilmeksizin, arsa için ödenen bedel açısından davacının talebi de aşılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; ödenen bedel yönünden ıslah edilen tutar olan 35.725,31 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince dahili davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebiğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3636, Karar No: 2018/9983, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3636 E.  ,  2018/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İcra emrinin 26/01/2012 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.