muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/465, Karar No: 2023/269, Tarih: 29.03.2023

29. Davacının talebi, TMK’nın 724 üncü maddesine dayalı temliken tescile ilişkin olup bu durumda ilk ve öncelikli araştırılması gereken husus iyiniyet ve bu iyiniyetin inşaatın başından beri mevcut olup olmadığı hususudur.

30. Davaya konu inşaatın davalı belediyeden alınan ruhsata dayandığı, taşınmazın davacıya teslim edildiği ve dosya kapsamından davalının bu inşaata bir itirazının bulunmadığı açıktır. Davacı söz konusu taşınmazı, davalının çıkarmış olduğu ihale suretiyle satın almış ve satım bedeli de davalı tarafından tahsil edilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı belediyenin davacıyı, davaya konu taşınmazı sahiplendiği hususunda inandırdığı, meşru beklenti içine soktuğu ve inşaatın yapılmasında açık rızasının bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda davacının iyiniyetli olduğunun kabulüyle Özel Daire bozma kararında da belirtildiği üzere TMK’nın 724 üncü maddesinin diğer koşullarının mevcut olup olmadığının araştırılması gerekir.

31. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davaya konu taşınmazın geçerli bir belediye meclis kararına dayanmaksızın encümen kararıyla ihale edildiği, açılan tapu iptali ve tescili davasında da yapılan ihalenin tapu devrine esas alınamayacağının kesin olarak karara bağlandığı, bu durumda davalı Belediyenin açık rızasının bulunduğundan bahsedilemeyeceği, takip eden süreçte davacının kira bedelini ödediği hususları dikkate alındığında inşaatın başından beri iyiniyetin bulunduğu ve korunduğu hususunun ispatlanamadığı, iyiniyet olmadan TMK’nın 724 üncü maddesinin diğer koşullarının araştırılmasına gerek bulunmadığı, davanın reddine ilişkin direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

32. Hâl böyle olunca; Mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

33. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.03.2023 tarihinde ikinci görüşmede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5651, Karar No: 2017/7934, Tarih: 19.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/5651 E.  ,  2017/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın karıştığı iki taraflı trafik kazası sonucu karşı araçta bulunan muris yolcunun mirasçıları tarafından müvekkili, davalı ... şirketi ve sürücü aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının tüm davalılar bakımından kısmen kabul edilerek, 3.280,71 TL maddi tazminat harcı ile 4.464,45 TL manevi tazminat harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına karar verildiğini, davalı ... şirketinin müvekkiline ait aracın hem zorunlu trafik sigortacısı, hem de kasko sigortacısı olup poliçede manevi tazminat klozu da dahil olmak üzere artan mali sorumluluk hallerinin 2.500.000 TL limit dahilinde ... kapsamına alındığını, ilgili ilamda hükmedilen toplam 7.745,16 TL olan harç tutarının hazinece tahsili aşamasında üç davalı arasında eşit biçimde paylaştırıldığını, bu paylaştırmadan haberi olmayan ve bu tutarın tamamının ilam gereği davalı ... şirketince ödeneceği inancında olan müvekkilinin vergi dairesinin talebi üzerine 2.581,75 TL harç miktarı aslı ve 160,25 TL gecikme faiziyle birlikte toplam 2.742 TL’yi 27.12.2013 tarihinde vergi dairesine ödemek zorunda kaldığını beyanla, davalı ... şirketince ödenmesi gerekirken, müvekkili tarafından vergi dairesine ödenen 2.742 TL yargı harcı tutarının dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/66 Esas-2013/385 Karar sayılı dosyasına ilişkin 7.745,20 TL tutarındaki yargı harcının davalı tarafından 08.05.2014 tarihinde ... Vergi Dairesi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne ödenmiş olduğu anlaşılmakla konusu kalmayan davanın esasına ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yargılama sonucu hükmedilen ve sigortalı tarafından kısmen ödenen yargı harcının ... poliçesine dayanılarak kendi sigortacısından rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dava yargılama sonucu hükmedilen ve sigortalı tarafından kısmen ödenen yargı harcının ... poliçesine dayanılarak kendi sigortacısından rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1. maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1. maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”; 85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”; 85/son maddesinde ise, “İşleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu ... limitlerine kadar temin eder.” şeklinde ifade edilmiştir.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre, sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp, ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre, sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp, ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur.

Somut olayda davacı iki taraflı trafik kazası sonucu karşı araçtaki yolcu murisin mirasçıları tarafından kendisi, ... şirketi ve sürücü aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davası sonucunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14/05/2013 tarih ve 2012/66 Esas-2013/385 Karar sayılı ilamı ile davanın kısmen kabul edilerek toplam 7.745,16 TL yargı harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına karar verildiğini, vergi dairesince tahsil aşamasında harcın üç davalı arasında eşit şekilde paylaştırılarak .../... Vergi Dairesi’nce müvekkilinden 27.12.2013 tarihinde toplam 2.742 TL harç tahsil edildiğini beyanla, aralarındaki zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet ... poliçesine dayanarak, ödediği harç bedelinin davalı ... şirketinden rücuen tahsilini talep etmiş, ödeme belgesini de dava dilekçesine eklemiştir. Dava dilekçesi davalı tarafa usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Yargılama devam ederken davalı ... şirketi ilgili ilamda hükmedilen 7.745,20 TL tutarındaki yargı harcının tamamını 8.5.2014 tarihinde ... Vergi Dairesi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödemiş, bu nedenle mahkemece konusu kalmayan davanın esasına ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. ... ki davalı taraf dava dilekçesi ve eklerinden haberdar olduğu, dolayısıyla davacının yargı harcının 2.742 TL’lik kısmını daha önceden ilgili vergi dairesine ödediğini bildiği halde, bu kısım bakımından mükerrer ödeme yapmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle davacı ödediği kısmın davalı sigortacısından rücuen tahsilini talep etmekte haklı olup, davalının davacı sigortalısının ödediği kısmı sonradan mükerrer olarak ödemesi kendi kusurundan kaynaklanmış olup davacıya karşı olan sorumluluğunu ortadan kaldırmadığından, dolayısıyla dava konusuz kalmadığından yargılamaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacının ödediği kısım bakımından mükerrer ödeme olup davacının bunun vergi dairesinden iadesini talep edebileceği şeklindeki gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35155, Karar No: 2015/34460, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35155 E.  ,  2015/34460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ..... tarafından yaptırılan ....'ndan daire satın alındığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini, bilahare vermiş olduğu dilekçesi ile de talebini 4.682,67 TL'ye çıkartarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 19.03.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ....'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 17.11.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsiminin geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu .... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 319,87 TL harcın istek halinde iadesine, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6770, Karar No: 2010/7533, Tarih: 18.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/6770 E.  ,  2010/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :16.12.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Uyuşmazlık ... aleyhine ilaç bedeli ve katılım paylarına ilişkin evrakların kayıp edilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup karar Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8116, Karar No: 2007/438, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8116 E.  ,  2007/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece itirazın iptaline icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket icra takibinde faturalara dayanmış, fatura örneklerini icra takip talepnamesine eklenmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, bu inceleme iş bedelinin tespitine yönelik değildir. Bilirkişiler defterlere ve faturalara dayanarak raporlarını düzenlemişlerdir. İcra takibine konu yapılan alacak miktarı faturaya dayalı olduğundan, bu alacağın likit olarak kabul edilmesi ve icra inkâr tazminatının davacı yararına karar altına alınması gerekir. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenici şirketin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrası 3 numaralı bendinin karardan çıkarılmasına, yerine “icra takibine konu alacak miktarının %40’ı oranında hesaplanan 3.870.400.000 TL (3.870,40 YTL) icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6011, Karar No: 2021/14982, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6011 E.  ,  2021/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2013 tarihli, 2012/988 E. - 2013/549 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında, müştekiler... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle yapılan ihbar neticesinde, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli, 2016/432 E. - 2016/746 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün sehven sadece müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçu yönünden açıklandığı, ancak karar tarihinde Akhisar A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 26.05.2015 tarihinde yüze karşı tefhim edilmesine rağmen cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmediği, diğer taraftan Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ek kararı ile bu defa müşteki...’a yönelik hırsızlık suçu yönünden hükmün açıklanmasına karar verdiği, yokluğunda verilen bu kararın suça sürüklenen çocuğa cezaevinde 12.07.2016 tarihinde tebliği üzerine, suça sürüklenen çocuk tarafından 15.07.2016 tarihli dilekçe ile ek kararın temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, müştekisi... olan hırsızlık suçundan kurulan ek karara yönelik olduğu, ancak tebliğnamede ek karara ilişkin görüş belirtilmediği, ayrıca Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 26.05.2016 tarihli kararının temyiz edilmemesi nedeniyle hükmü kesinleştirerek infaza vermesi neticesinde, durumdan haberdar olan suça sürüklenen çocuğun bu karara karşı 20.07.2016 tarihinde cezaevi aracılığı ile dilekçe sunması karşısında; tebliğnamede bu dilekçeye ilişkin de görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemi ve 26.05.2015 tarihli karara yönelik, 15.07.2016 tarihli dilekçesi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6996, Karar No: 2010/6770, Tarih: 15.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6996 E.  ,  2010/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini

belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının davalı işyerinde Elektrik Mühendisi olarak iş sözleşmesi ile çalışırken, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının 5393 sayılı Belediyeler Kanunu’nun 49/3 maddesi uyarınca tam zamanlı olarak sözleşmeli personele ilişkin hizmet sözleşmesi ile Belediyede Elektronik ve Elektrik Mühendisi olarak çalıştırıldığını, sözleşmenin 13/c maddesinin 1 ay önceden taraflara fesih yetkisi verdiğini, davacının sözleşmesinin buna göre feshedildiğini, haklarının ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının zincirleme yenilenen iş sözleşmeleri ile çalıştığı, sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiği, fesih bildiriminde neden belirtilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir kişinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanması için, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 1/1 maddesi ve 2/1 maddesi kapsamında iş sözleşmesi ile çalışması gerekir. Zira anılan yasanın 1. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun amacının işverenler ile bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarını düzenlemek” olduğu belirtilirken, 2. maddesinin 1. fıkrasında da işçi, işveren ve iş ilişkisi tanımlanarak, “Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkinin ise iş ilişkisi” olduğu açıkça ifade edilmiştir. İş sözleşmesi tarafların karşılıklı serbest iradesi ile kurulan bir iş ilişkisidir. Taraflardan birinin serbest iradesinin bulunmadığı durumda iş ilişkisinden söz edilemez.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve