muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7232, Karar No: 2018/2363, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7232 E.  ,  2018/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan vergi beyannameleri içeriği ile zabıta araştırmasındaki şirketin belirtilen adresi uzun zaman önce terk ettiğine dair tespitler uyarınca, suç tarihinin tereddüte yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından yeniden zabıta araştırması yapılıp, beyanname içerikleri ile birlikte değerlendirmek sureti ile sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Borç miktarı da nazara alındığında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7702, Karar No: 2019/4792, Tarih: 21.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7702 E.  ,  2019/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 2 ayrı elektrik aboneliği nedeniyle davalı şirketlerin ilgili mevzuata aykırı olarak haksız kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve bu bedeller üzerinden belediye tüketim vergisi, enerji fon bedeli, TRT payı ve KDV tahsil ettiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı ilamı ile kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağının belirlendiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 2.500 TL'nin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 04/04/2016 tarihli dilekçesi ile talebini 296.415,17 TL’ye artırmıştır.

Davalılar; kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 01/06/2017 tarihli ve 2016/17595 Esas 2017/8986 Karar sayılı ilamıyla; karar tarihinden sonra 6719 sayılı Kanunla 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişikliklerin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; aldırılan bilirkişi raporu ile 6719 Sayılı Kanunla 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişikliklerle dava konusu bedellerin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından belirlenen tarifeye uygun olduğu ve davacının kayıp/kaçak, iletim sistem kullanım bedeli, dağıtım sistem kullanım bedelleri ile TRT payı, enerji fonu ve BTV bedeli talep edemeyeceği, ancak Danıştay Dava Daireleri Kurulunun 24/05/2012 tarih ve 2011/1901 Esas 2012/798 Karar sayılı kararı gereğince 2010 yılından

itibaren serbest tüketici niteliğine haiz olan davacının tahsil edilen kWh üzerinden hesaplanan PSH+Sayaç Okuma Bedelini ve bu bedel üzerinden alınan KDV tutarını talep edebileceği, hesaplanan tutarın 2 abonelik için toplam 16.52313 TL, KDV sinin 2.974,16 TL olmak üzere toplam 19.947,30 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Yeşilırmak EPSAŞ'ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Yeşilırmak EPSAŞ'ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesi hükmüne göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural; sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kaleminin dayanağını oluşturan vakıalar yönünden de uygulanır.

Somut olayda; davacı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) yürürlükte olan düzenleyici işlemlerine dayalı olarak davaya konu bedellerin alınmasının yasal olmadığını, adli yargı mercilerince verilen kararlar ile bu bedellerin abonelerden alınamayacağının belirlendiğini ileri sürerek, işbu davayı açmıştır. Diğer bir anlatımla, EPDK'nın 875 sayılı kararı ile 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedenine dayanarak, PSH ve sayaç okuma bedellerinin iadesinin gerektiği yönünde bir iddiada bulunmamıştır.

Kabule göre de; Danıştay tarafından iptal edilen EPDK'nın düzenleyici işlemi; 01/09/2006 ila 31/12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde uygulanmış olup, mahkemece 01/01/2010 ila 22/04/2015 tarihleri arasındaki dönem için hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme asas alınması da usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı yasayla 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun değiştirilen 17 nci maddesi ile yine aynı kanuna eklenen geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırması nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olan davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle davalı Yeşilırmak EPSAŞ'ın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12761, Karar No: 2017/2806, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12761 E.  ,  2017/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14647, Karar No: 2023/15409, Tarih: 19.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14647 E.  ,  2023/15409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2017/226 E., 2019/179 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi bozma kararına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan inceleme sonucunda bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan incelemede, Mahkemece verilen direnme kararının araştırmaya yönelik bozulmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... İlköğretim Okulunda 1996 Eylül ayında müstahdem olarak işe başladığını, 2010 yılı Haziran ayında okulların kapandığı tarihe kadar çalıştığını, ancak okullar açıldığında yeniden işe çağrılmayarak işinin sonlandırıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taleplerden dolayı davalı Bakanlığın sorumlu tutulamayacağını, davacının kendi isteğiyle ayrıldığını, ayrıca taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taleplerden dolayı davalı Bakanlığın sorumlu tutulamayacağını, davacının kendi isteğiyle ayrıldığını, ayrıca taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.05.2012 tarihli ve 2010/1208 Esas, 2012/375 Karar sayılı kararı ile; davacının davalı Bakanlığa bağlı okul işyerinde hizmetli olarak çalıştığının tanık anlatımları ile sabit olduğu, sigorta bildirimi yapılmamış olmasının ya da Millî Eğitim Bakanlığı kayıtlarında çalıştığına dair yazılı belge bulunmamasının bu gerçeği değiştirmeyeceği, davacının 15.09.1996-16.....2010 tarihleri arasında davalı Bakanlığa bağlı ... İlköğretim Okulunda okulun açık bulunduğu dönemlerde 9 yıl, 4 ay, 9 gün süreyle müstahdem olarak ... sözleşmesiyle çalıştığı ve son ücretinin aylık 600,00 TL olduğu, aksi davalı tarafça kanıtlanamadığından ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde işveren tarafından sonlandırıldığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle 14.03.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar doğrultusunda kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi talepleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 05.07.2013 tarihli ve 2012/25851 Esas, 2013/16708 Karar sayılı ilâmı ile; davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyerinin bir kamu kuruluşu olduğu, kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğu, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığına dair hiçbir yazılı belgenin bulunmadığı ve Sosyal Güvenlik Kurumuna hiçbir hizmet bildiriminin yapılmadığı, sadece soyut iki davacı tanığı beyanlarına dayanılarak davacının iddia ettiği sürelerde davalıya ait işyerinde çalıştığının kabul edilmiş olduğu, oysa taraflar arasında ... sözleşmesine dayanan bir ilişki bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için davacıya Sosyal Güvenlik Kurumunun da davalı olarak gösterileceği hizmet tespiti davası açması için önel verilmesi ve sonucunun beklenmesi, davanın açılmaması hâlinde ise usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 13.11.2013 tarihli ve 2013/413 Esas, 2013/674 Karar sayılı kararı ile; dinlenen tanıklardan H.B’nin hâlen ... İlköğretim Okulunda çay ve temizlik işlerine bakmak suretiyle çalıştığı, diğer davacı tanığı M.B’nin ise okulun karşısında bulunan tekstil atölyesinde çalıştığını ifade ettiği, her iki tanığın da tespit davalarında dahi beyanlarına değer verilebilecek özelliklere sahip olduğu, işçilik alacaklarının tahsili için açılan davaların hemen hepsinde hizmet süresinin ihtilaflı olduğu, genellikle tanık dışında yazılı delil temin etmenin mümkün olmadığı, bozma kararında belirtildiği şekilde tespit davası açmak üzere mehil verilmesi gerektiği kabul edilirse tüm davalarda bu yola gitmek gerekeceği gibi yazılı delil bulmak mümkün olmadığından, davacıların iddialarını ispatlamasının mümkün olmayacağı, davacıya hizmet tespiti davası açmak üzere mehil verilmesine rağmen açmaması hâlinde davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğine dair bozma gerekçesine de katılmanın mümkün olmadığı, hukuk davasında davacının iddiasını ispatlaması hâlinde davanın kabulüne ve aksi hâlde davasının reddine karar vermenin gerekeceği, zira hiç kimsenin kendi lehine olan bir davayı açmak zorunda bırakılamayacağı, davalının kamu kurumu olmasının ispat koşulları bakımından farklı hükümlerin uygulanmasını gerektirmeyeceği, davalının savunmasının, davacının okulda çalışmadığı yönünden değil sorumlu tutulamayacaklarına ilişkin olduğu, ... müfettişinin teftişi sırasında davacının okulda çalıştığına dair belgeye ulaşılamamış ise de tespit tarihinin 16.12.2010 olduğu, yani davacının 16.....2010 olan ayrılış tarihinden daha sonraki bir tarih olduğu belirtilerek ve önceki karardaki gerekçeler de tekrar edilmek suretiyle bozma ilâmına karşı ilk kararda ısrar edilmesine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Mahkemece verilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. Mahkemece verilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2017 tarihli ve 2015/2709 Esas, 2017/314 Karar sayılı ilâmıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre Kanun'a açıkça belirtilmedikçe, hiç kimsenin kendi lehine olan davayı açmaya veya hakkını talep etmeye zorlanamayacağı, yanı sıra hizmet tespiti davasının, sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan kendiliğinden araştırma ilkesinin ağır bastığı bir dava türü olduğu olduğu, tasarruf ilkesi ve taraflarca getirilme ilkesinin uygulandığı işçilik alacağı davasında ise diğer hususlar gibi çalışma olgusunun taraflarca sunulan delillerin değerlendirilmesi neticesinde ispatlanmış olup olmamasına göre karara bağlanması gerektiği, taraflar arasında ... sözleşmesine dayanan bir ilişki bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için hizmet tespiti davası açılması ve sonucunun beklenmesi gerektiğine ilişkin özel Daire bozmasına karşı verilen direnme kararının bu yönü itibarıyla isabetli bulunduğu, ancak Mahkemece bu hususta yapılan araştırmanın eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı, davacının davalı işyerinde çalışma olgusunu ispat bakımından tanık ve bilirkişi incelemesi delillerine dayanmış olduğu, her ne kadar dosya içeriğinde bulunan Okul Müdürlüğünün yazısında, Okul Aile Birliği tarafından sigortasız çalıştırılan personelin bulunmadığı belirtilmiş ise de Okul Aile Birliği kayıtlarından davacının çalışmasının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, bu nedenle Okul Aile Birliği kayıtlarının bilirkişi tarafından yerinde incelenmesi ve davacıya ait kayıt bulunup bulunmadığı hususunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği, yine davacı tanığı olarak dinlenen H.B’nin işyeri ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının da araştırılması gerektiği gerekçesiyle direnme kararının değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Hukuk Genel Kurulu Kararı Üzerine Verilen Karar

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Hukuk Genel Kurulunun ilâmına uyulmasına karar verildikten sonra davacı tanığı H.B’nin Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm kayıtları dosyaya getirtilmiş ve bilirkişiden ek rapor alınmıştır.

2. Bilirkişi raporunda; davacının çalıştırıldığı ... Ortaokuluna gidildiği, Okul müdürü tarafından Okul Aile Birliğinin 2008 yılında kurulduğu, öncesinde Okul Aile Derneğinin faal olduğu, 2008 öncesi döneme ilişkin hiçbir belgenin kendilerine teslim edilmediğinin beyan edildiği, Okul Aile Birliği kayıtlarından ise okulda sigortasız çalışan personelin olmadığının anlaşıldığı ifade edilmiş olmakla; Mahkemece önceki karardaki gerekçeler tekrar edilerek alınan bu 08.11.2017 tarihli kök ve 19.02.2019 tarihli ek raporlardaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesi dikkate alınmadan karar verildiğini, davacı ile davalı İdare arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, bilirkişi tarafından Okul kayıtlarında ve Okul Aile Birliği kayıtlarında davacının çalıştığına dair belgeye ulaşılamadığını, davacı tanığının Sosyal Güvenlik Kurumu giriş kaydının 2001 yılında yapıldığı hâlde davacının kaydının bulunmadığını, davacının işyerinde çalıştığına dair hiçbir belge ve bilgi bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresinin belirlenmesi, ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanacak şekilde feshedilip edilmediği, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ispatı ve hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un geçici 4 üncü maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 17, 41, 44, 47 ve 63 üncü maddeleri ile 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun “Kıdem tazminatı” kenar başlıklı 14 üncü maddesi, 5615 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi atfıyla 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanun ile bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13820, Karar No: 2014/34052, Tarih: 27.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13820 E.  ,  2014/34052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/361517

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/196 (E) ve 2013/556 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur Fatih' in aşamalarda değişmeyen beyanında olay tarihinde eşi olan sanık Şahriban tarafından darp ediliğini beyan etmesi, mağdur Nurdan' ın ise aşamalarda değişmeyen beyanında olay tarihinde gelini olan sanık Şahriban tarafından yüzüne çatalla vurulmak suretiyle darp edildiğini açıkça beyan etmesi ve mağdurların beyanları ile uyumlu adli raporların mevcudiyeti karşısında üzerine atılı eşe karşı kasten yaralama ve silahla kasten yaralama suçlarını işlediği sabit olan sanığın cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak  BOZULMASINA, 27.10.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.