muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5711, Karar No: 2013/16781, Tarih: 10.10.2013

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazı kaydının bulunması halinde, hafta tatili çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında hafta tatillerinde çalışmaların yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Hafta tatili ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda davacının davalıya ait otelde resepsiyon görevlisi olarak hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hüküm altına alınmıştır. Davalı işyeri ile aynı nedenlerle aralarından dava olan husumetli davacı tanıkları hafta tatilinde çalışıldığını, davalı tanıkları ise hafta tatilinde çalışma olmadığını belirtmişlerdir. Aynı işyeri ile ilgili olarak Yargıtay 22. Hukuk Dairesi denetiminden 2012/18610-18613-18616 Esas sayılı dosyalarda ilk derece mahkemesi hafta tatili alacağı talebinin reddine karar vermiş ve söz konusu kararlar davacılar tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Mahkemece bu dosya açısından çalışılan işyerinin otel olması nedeniyle yaz –kış aynı yoğunlukta çalışıp çalışmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken otelin yaz ve kış sezonlarında açık olup olmadığı, açıksa ne kadar süre ile açık olduğu, bu konuda otel yönetimi tarafından alınan kararlar, Yargıtay denetiminden geçen emsal dosyalar da birlikte değerlendirilmek ve gerekirse taraf tanıkları da bizzat bu konuda dinlenmek suretiyle davacının hafta tatili alacağının hesaplanması gerekecektir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

4857 sayılı Kanundan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasada ücret alacaklarıyla ilgili olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı İş Kanunun 32/8 maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Ancak bu Kanundan önce tazminat niteliğinde olmayan, ücret niteliği ağır basan işçilik alacakları, Borçlar Kanununun 126/1 maddesi (6098 Sayılı TBK 147) uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içinde cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içinde cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Davacı taraf fazla mesai alacağı açısından dosyada aldırılan ikinci bilirkişi raporundan sonra 22.10.2012 tarihinde ek bir dava açmış ve bu dava asıl dava ile birleştirilmiştir. Davalı taraf ise ek dava da talep edilen fazla mesai alacağı talebine karşı süresinde zamanaşımı savunmasında bulunmuş ancak mahkemece bu savunma değerlendirilmemiştir. Mahkemece ek davaya karşı süresinde yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilmeli ve davacının fazla mesai alacağı çıkacak sonuca göre karara bağlanmalıdır.

3-Ayrıca davalı işveren tarafından temyiz aşamasında, iş sözleşmesi devam ederken davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini gösterir imzalı bordro örnekleri ibraz edilmiştir. Ödeme iddiasının, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilecek savunmalardan olduğu ve yapılan ödeme miktarlarının hak kazanılan kıdem ve ihbar tazminatı miktarlarından mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınarak bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3817, Karar No: 2011/3157, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3817 E.  ,  2011/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 178 ada 15, 31, 190 ada 127, 154, 191 ada 1, 6, 198 ada 38 parsel sayılı 12251.61 m2, 2763.88 m2, 1818.36 m2, 1295.84 m2, 2167.30 m2, 2591.11 ve 1295.84 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Davacılar tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davaları davaya konu olan taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli taşınmazların tutanakları ile, aktarılan dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli 178 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 30-35 yaşlarında karışık cinsten kavak ağacının ... oğlu ... 'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 178 ada 31 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 5 katlı evin davacı ... Sayılı'ya, 30-35 yaşlarında karışık cinsten 15 adet meyve ağacının ... oğlu ... 'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 190 ada 127 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 10 adet 30-35 yaşlarında kavak ağacının, 2 adet ceviz ağacının ... oğlu ...'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 190 ada 154 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 20 adet 20-30 yaşlarında kavak ağacının, 5 adet elma ve 3 adet dut ağacının ... oğlu ...'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 191 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı atölye şeklindeki kargir binanın davacı Sayılı İnşaat Nakliyat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketine, 30-35 yaşlarında 15 adet kavak ağacı ve 3 adet kavak ağacının ... oğlu ... ile ... oğlu ...'ya ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 191 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan kargir nitelikli Laboratuvar olarak kullanılan binanın ait olduğu hususunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, çekişmeli 198 ada 38 parsel sayılı taşınmazın davacı Sayılı İnşaat Nakliyat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketi adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Sayılı İnşaat Nakliyat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketi, davacı ... Sayılı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 198 ada 38 parsel sayılı taşınmazın tarım arazisi olmasına ve davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmesine göre davalı ... vekilinin 198 ada 38 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parselle ilgili hükmün ONANMASINA,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacılar yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre davacılar ... Sayılı ile Sayılı İnşaat Nakliyat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketi vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak çekişmeli 178 ada 15, 31, 190 ada 127, 154, 191 ada 1 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhdesatların tamamının kimler tarafından meydana getirildiğinin araştırılması, davacılar ya da bayileri tarafından meydana getirildiğinin ve kadastro tespit gününde mevcut olduğunun anlaşılması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesi uyarınca bu muhdesatların kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile çekişmeli 178 ada 15, 31, 190 ada 127, 154, 191 ada 1 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili hükmün muhdesatlara yönelik olarak BOZULMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18349, Karar No: 2023/1736, Tarih: 28.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18349 E.  ,  2023/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/790 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2020 tarihli ve 2016/345034 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi

Üzerine atılı suçu işlediğine dair görgü tanığı bulunmadığına, yalnızca katılanın beyanlarına dayanarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, pideci dükkanı işlettiği, bu dükkanın sol çaprazında altı - yedi metre mesafe uzağında katılanın çalıştığı kuaför dükkanının girişi olduğu, olay tarihinde dükkanın önünden geçen katılana sanığın "Of şimdi gençliğim olacaktı" şeklinde söz sarf ettiği ve son birkaç aydır sanığın katılanın vücuduna bakmak suretiyle rahatsızlık vererek üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında bulunan deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Sanığın işlediği cinsel taciz suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmış ve Tebliğnamedeki bozma gerekçesine bu doğrultuda iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün yer alan nedenlerle Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/790 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, farklı gerekçe ile oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6096, Karar No: 2024/6257, Tarih: 22.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6096 E.  ,  2024/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın 29.09.2021 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ve gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın sanığa 03.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25784, Karar No: 2008/16839, Tarih: 30.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25784 E.  ,  2008/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Saltanat Modüller Mobilya San. ve Tic. Ltd. Şti ile davalı ...-... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 7.9.2007 gün ve 7-7 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde,"Yargıtay Kanunu"nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, mecurun tahliyesine dair takibe itiraz talebine ilişkin olup, 30.1.1995 gün ve 1995-15 sayılı protokol gereğince, 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 12.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10578, Karar No: 2016/7704, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10578 E.  ,  2016/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket arasında akdedilen abonelik sözleşmesinde, kayıp kaçak ve sayaç okuma bedeline dayanak yapılan düzenlemelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline, bundan sonra bu isimler altında müvekkilinden kesinti yapılmamasına ve bugüne kadar haksız tahsil edilen bedellere mahsuben, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, şimdilik 100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans (ticari) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alacak miktarının 3.300,00 TL'den az olduğu, bu nedenle Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine, davacının... Başkanlığı'na müracaat etmekte muhtariyetine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

23.03.2015 tarihli ilamla; kararın kesin olduğundan bahisle davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiş, davacı vekili red kararını temyiz etmiştir.

Dava; abonelik sözleşmesindeki kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedellerine ilişkin haksız şartın tespiti ile bu düzenlemelerin iptali, bu isimler altında sonraki dönemlerde kesinti yapılmaması ve fazla tahsil edilen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Her ne kadar davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 100,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş ise de, talebi yalnızca 100,00 TL ile sınırlı olmayıp, ileriye dönük artçı etkisi olan ve devamlılık arz eden istemlerde de bulunmuştur. Bu nedenle bu kararın kesin olduğundan söz edilemez. Kesin olmayan bir kararın, temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

Bu bağlamda, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; taraflar arasında akdedilen elektrik abone sözleşmesi gereğince düzenlenen faturalarda, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli gibi unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

Davacının talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan sözleşme ilişkisi sırasında, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri abonenin ödeme yükümlülüğünün olup olmadığı hususunda davalı tarafından yaratılmış bir muarazaa olduğu, iş bu davada da muarazanın giderilmesinin talep edildiği açıktır.