muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8164, Karar No: 2016/10266, Tarih: 22.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/8164 E.  ,  2016/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemece, aleyhlerindeki gerekçeli karar davacı (... oğlu)...'e, ...'e, ...)...'e köydeki adreslerine kapı numarası belirsiz olarak dayıları Kemal Yüksel imzasına tebliğ edilmiştir. Davacı (... oğlu)..., ..., (Mustafa-Mazluma)...'in gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan dayıları...ile aynı adreste ikamet edip etmediklerinin kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının dosya içine konulması; adı geçen davalıların ... adresi araştırılara... Köyünde ikamet etmediklerinin anlaşılması halinde; belirlenen adreslere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Mahkemenin gerekçeli kararının davanın taraflarından davacı ..., ..., ..., ..., ... ve... 'e tebliğine ilişkin Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre yapıldığı belirtilen tebligatın, muhatabın en yakın komşusuna haber verilmemiş olması nedeniyle usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1622, Karar No: 2016/5904, Tarih: 07.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1622 E.  ,  2016/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-)TCK’nın 158/1-e, 43, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-)TCK’nın 204/1, 43, 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...’in resmiyette ... isimli eczanenin sahibi olduğu, ancak sanık ... ile aralarında yaptıkları anlaşma çerçevesinde sanık ...’ın söz konusu eczaneyi işlettiği, ...’in ise sadece eczanede diplomasının kullanıldığı ve bunun karşılığında sanık ...’dan bir miktar para aldığı, bazı kişiler tarafından yurtdışından kutusuz biçimde ...’a ilaç getirildiği, depolar aracılığı ile İstanbul odaklı bazı eczanelere organize bir biçimde girişinin yapıldığının tespiti ve SGK’ya bedeli alınmak üzere verilen reçetelerde sahte kupür ibraz eden eczaneler ile ilgili ihbarı üzerine soruşturma başlatıldığı, bu soruşturma kapsamında söz konusu eczanede yapılan aramada kupürleri kesilmiş 195 kutu ilaç ile birlikte muhtelif ilaçlara ait 54 kupür ele geçirildiği, SGK’ya ibraz edilen faturalara konu reçetelerde yer alan kupürlerde sondaj usulü yapılan tetkiklerde de kuruma ibraz edilen kupürlerden 64 adedinin sahte olduğunun anlaşıldığı ve yine sigortalılar ...’a ait 24/05/2006, ...’a ait 23/11/2006, ...’e ait 26/05/2006, ...’e ait 26/05/2006, ...’a ait 11/10/2006, ...’a ait 11/10/2006, ...’na ait 30/10/2006, ...’na ait 30/10/2006, ...’a ait 20/10/2006, ...’e ait 31/07/2006, ...’a ait 15/08/2006, ...’a ait 04/08/2006, ...’ye ait 03/10/2006, ...’e ait 16/10/2006, ...’a ait 10/08/2006, ...’a ait 04/08/2006,...’a ait 04/08/2006, ...’e ait 05/09/2006, ...’ye ait 15/06/2006, ...’e ait 26/09/2006 ve ...’e ait 06/10/2006 tarihli reçetelerin ilgili doktorlar tarafından tanzim edilmediği, bu şekilde SGK’ya ibraz edilen reçetelerin tutarlarının 5.872,13 TL olduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

SGK Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 05.02.2015 günlü cevabi yazısı ve sanık müdafiinin 04.12.2014 tarihli dilekçesi ekindeki banka dekontu da dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/35, Karar No: 2007/2131, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/35 E.  ,  2007/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.2.2006 günlü ve 2005/441-2006/41 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 10.10.2006 günlü ve 2006/4897-7579 sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 160,00 YTL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettiril- mesine, 8.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43234, Karar No: 2018/59, Tarih: 15.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/43234 E.  ,  2018/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-..., 2-... aralarındaki dava hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 15/10/2015 gün ve 2014/985-2015/1062 sayılı hükmün davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ...İli ...lçesi Tapunun .... mevkiinde kaim 10382 Parsel sayısında kayıtlı taşınmaz üzerinde inşa edilen ve Yapım Sözleşmesine göre davalı ... Yapı sahibi diğer Davalı ...'inde Yapı Müteahhidi olarak belirtilen adres olarak ...İli ...lçesi ... Sokak. No: 11Kat zemin 1. Nolu daireyi ...ili ...lçe Merkezinde Emlakçılık yapan .... aracılığı ile davalılardan satın aldığını; ancak davalılardan satın aldığı dairenin kullanmaya başladığı ilk günlerde yağan yağmurlar sırasında içeriye su aldığını, dairenin içerisine su girmesi sebebiyle dairenin duvarları, laminat ve ev eşyalarının zarar gördüğü, davalılardan daireyi satın aldığında Yasa gereği dairesini sigortalı yaptığını, sigorta ekspertizi gelerek rapor tuttuğu, raporda 7.500 TL maddi zararın olduğunu, bunun üzerine çocuklarını ve ailesini düşündüğün için gerekli tadilatları yaptığını, bunun da kendisine 3.500 TL mal olduğunu, davalıların sattığı evin ayıplı olduğunu söylemediği ve sonradan bu olayların gerçekleştiği, uğradığı maddi zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir..

Mahkemece,Davanın kısmen kabulüne,1.580 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL. ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. ''1.580 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine'' şeklindeki hükümde davalılar aleyhine hükmedilen miktar karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL. yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle davalıların miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-15.10.2015 günlü ilam temyiz eden davacıya 04.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalıların sunduğu temyiz dilekçesi ise 01/12/2015 ve 03/12/2015 tarihlerinde tebliğ edilmiş, davacı ise 21/12/2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunmuştur.

3156 sayılı yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür.Katılma yoluyla temyizde ise süre temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren 10 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalıların, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle ve davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28651, Karar No: 2015/19164, Tarih: 10.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28651 E.  ,  2015/19164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Konutlarından daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500, 00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi, ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktar üzerinden 3.832, 67 TL olarak talebini artırmıştır.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda 3.832, 67 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda 3.832, 67 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 11.03.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı, davacıların 25.08.2011 tarihli ihtarname ile, konut ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 11.03.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı, davacıların 25.08.2011 tarihli ihtarname ile, konut ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu...'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.03.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından 20.03.2013 tarihine kadar eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/68, Karar No: 2012/21987, Tarih: 29.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/68 E.  ,  2012/21987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yaşamı tehlikeye sokan durum nedeniyle cezanın artırılmasında uygulanan yasa maddesinin TCK'nin 87/1-d-son yerine 87/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6086, Karar No: 2011/12153, Tarih: 01.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6086 E.  ,  2011/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacak miktarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, davalı kiracının 2007 yılı Temmuz başlangıç tarihli, beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı kiracının 15.04.2010 tarihli kira bedelini ödeyerek taşınmazın tahliye edildiğini, sözleşmenin 2. maddesinde erken tahliye durumunda geri kalan sürenin kira bedelinin karşı tarafa ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek 27 aylık kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 2007 Temmuz başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 2. maddesinde "karşılıklı anlaşma dışında protokolün bozulması durumunda bozan taraf geri kalan sürenin kira bedelini karşı tarafa ödeyecektir." ve 4. maddesinde "yıllık kira artışı %10’dur" hükmü kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile düzenlenen bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Ancak, cezai şart niteliğindeki bu alacağın hesaplanması sırasında tahliye tarihindeki son kira bedelinin esas alınması ve artış hükmünün uygulanmaması gerekirken %10 oranında artırım yapıldığı gibi cezai şart olduğu kabul edilen bu alacağın, BK. 161/son maddesi gereğince fahiş olup olmadığı tartışılmadan sözleşmede belirlenen cezai şart talebinin tamamen kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34481, Karar No: 2013/37192, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/34481 E.  ,  2013/37192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müşteki kurumun temsilcisinin şikayet dilekçesi ile sanığın cezalandırılmasını istediği, vekilinin mazeret dilekçesi vermesi üzerine mahkemece mazeretin kabulüne karar verildiği ancak yeni duruşma gününün usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesinin ortaya konduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 27.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.