muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2065, Karar No: 2020/2972, Tarih: 15.06.2020

Mahkemece, bozma ilamı taraflara tebliğ edilerek; bozma sonrası ilk duruşmada davacı vekilinin “Bozmaya uyulsun. Davalı tarafça talebimiz doğrultusunda ödemeler yapılmış. Dava konusuz kaldı. Masraf ve vekalet ücreti talep ediyoruz” beyanı üzerine, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda da ara karar kurulmaksızın, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı vekili yararına hesap ve takdir olunan 12945,20-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı tarafından yapılan toplam 4305,78-TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı tarafça temyiz dilekçesine ek olarak 14.10.2016 tarihli, “ibraname ve temyizden feragat belgesidir” başlıklı belge sunulmuş olup, söz konusu belge taraf vekillerinin imzasını taşımakta ve dava konusu alacak ve tazminata dair hükümler içermektedir. Mahkemece, işbu belge değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken salt davacı vekilinin beyanına dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19568, Karar No: 2016/7505, Tarih: 11.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19568 E.  ,  2016/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/150-2015/140

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz tarım arazisi niteliğinde olduğuna göre, Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca, o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinden, bu yönteme uyulmadan soyut ve bilimsel olmayan yöntemle metrekare birim bedeli takdiri,

2)Taşınmaza ait 18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formundan 2 yaşında 100 adet kavak olduğu belirtilmiş ise de; keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu kavakların yaşı 15 - 20 yaş olarak belirtilmiştir. Öncelikle;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının yaşı ve sayısı yapılacak keşif ile kavak kökleri sayılıp, gerekirse tanıklar da dinlenmek suretiyle net olarak belirlendikten sonra;

Kavak ağaçları 15-20 yaşlarında iseler, kesim yaşında olduğu gözetilerek, kim tarafından kesilip götürüldüğü belirlenip, davalı tarafça kesilip götürüldü ise bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin,

Kavak ağaçları 2 yaşlarında iseler İlçe Tarım Müdürlüğünden yaş ve cins itibariyle maktu değerleri belirlenip, tespit edilen maktu değerlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formunda, sadece kavak ağaçlarından bahsedilmiş iken, anlaşmazlık tutanağında kavak haricinde başka meyve ağaçlarının da olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, iki tutanak arasındaki mevcut çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

3)18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formunda, sadece kavak ağaçlarından bahsedilmiş iken, anlaşmazlık tutanağında kavak haricinde başka meyve ağaçlarının da olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, iki tutanak arasındaki mevcut çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27436, Karar No: 2016/28871, Tarih: 22.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27436 E.  ,  2016/28871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ... davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurumun güvenlik hizmetlerini ihale yolu ile alan şirketler nezdinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi olmadığını, davacının taşeron firma işçisi olduğunu, Bakanlığın ihale makamı konumunda olup asıl işveren sıfatının bulunmadığını, bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai ve genel tatil çalışması alacağının ödendiği varsayılır. Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Somut olayda fazla mesai ve genel tatil alacakları konusunda davacının nezdinde çalıştığı yüklenicilerle davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri, yapılan işin niteliği, çalıştırılan işçi ve güvenliği sağlanan hizmet binası sayısı birlikte değerlendirildiğinde; dosyada fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanları dışında delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yan delillerle desteklenmeyen ve aynı işveren aleyhine aynı iddia ile açtıkları davalar nedeniyle aralarında menfaat birliği bulunan davacı tanıklarının beyanlarının genel tatil ve fazla çalışma iddiası yönünden hükme esas alınması mümkün olmadığından; diğer bir ifade ile yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlanamayan fazla mesai ve genel tatil alacağı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler giydirilmiş ücretin hesabında dikkate alınır.

Somut olayda mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi ek raporunda davacının giydirilmiş ücreti davalının ibraz ettiği ücret bordrolarına göre aylık brüt ....071,60 TL ücret üzerinden ancak bordrolarda tahakkuk ettirilen yol ve yemek yardımları değerlendirilmeksizin hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının giydirilmiş ücreti işyerinde verilen yol ve yemek yardımı eklenmek suretiyle belirlenmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesine göre, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzihle hükümdeki müphem veya muğlak yönlerin düzeltilmesi sağlanabilirse de hüküm fıkrasının değiştirilmesi veya hükme yeni bir fıkra eklenmesi mümkün değildir. Hükmü tavzih yolu ile değiştiren mahkeme kararı, bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5261, Karar No: 2018/15161, Tarih: 27.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5261 E.  ,  2018/15161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye (3.000,00 TL dahil) kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezası ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre güneşin saat 06:00'da doğduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.00'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, olay anını gösteren güvenlik kamerası görüntülerine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı diğer suç ortaklarının hırsızlık yapmak amacıyla suça konu iş yerinin önüne saat 04.46'da geldikleri, gece vakti saat 04.52'de suçun işlenmesi amacıyla iş yerinin kapı kilidini kırdıkları, dolayısıyla fiilin icrasına başladıkları, daha sonra da gündüz vakti saat 05.01 sıralarında iş yerinden çaldıkları bir takım eşya ile olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılsa da, suça sürüklenen çocuk ve diğer suç ortaklarının fiilin icrasına başladıkları anın gece vaktine tekabül etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan maddenin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumuna ödenen 100,00 TL giderin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle, bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması ayrıca önceki hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 27/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37687, Karar No: 2017/33965, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37687 E.  ,  2017/33965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11691, Karar No: 2009/8798, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11691 E.  ,  2009/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı işgücü kayıp oranının artmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24852, Karar No: 2017/6109, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24852 E.  ,  2017/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa isnat edilen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken ya da fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile şirket borcunu kısmen veya tamamen ödememesi gerekmekte olup, şikayetçi vekilinin 07.08.2012 havale tarihli şikayet dilekçesi ile sanık hakkında, borçlu şirketin malvarlığının borcu karşılamaya yetmediğini, malı bulunmadığı halde şirketin iflasını istemediğini ileri sürülerek İİK'nın 345/a maddesinden dolayı da cezalandırılması isteminde bulunduğu dikkate alındığında, şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiği kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9072, Karar No: 2016/8108, Tarih: 26.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9072 E.  ,  2016/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacıya ait araca çarpmasıyla oluşan kazada davacı aracının ağır hasar görüp pert olduğunu, araç için sigortacının 17.000,00 TL ödediğini, ancak aracın piyasa rayiç bedelinin daha yüksek olduğunu ve davacının maddi zarara uğradığını, araçta bulunan davacıların kızının sağ omzunun kırıldığını, davacıların çocuklarının okula gidemediğini ve psikolojik tedavi gördüğünü, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğunu belirterek araç hasarı karşılığı 7.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların çocuğunun yaralanması nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Mobilya Ltd. Şti. vekili, yol kenarına kontrolsüz bırakılan çöp aracının kazaya neden olduğunu, davalı sürücünün tam kusurlu olmadığını, davacı aracındaki hasarın onarımının mümkün olduğunu, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin reddine; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davacılar vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19568, Karar No: 2016/7505, Tarih: 11.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19568 E.  ,  2016/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2012/150-2015/140

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz tarım arazisi niteliğinde olduğuna göre, Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca, o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinden, bu yönteme uyulmadan soyut ve bilimsel olmayan yöntemle metrekare birim bedeli takdiri,

2)Taşınmaza ait 18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formundan 2 yaşında 100 adet kavak olduğu belirtilmiş ise de; keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu kavakların yaşı 15 - 20 yaş olarak belirtilmiştir. Öncelikle;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının yaşı ve sayısı yapılacak keşif ile kavak kökleri sayılıp, gerekirse tanıklar da dinlenmek suretiyle net olarak belirlendikten sonra;

Kavak ağaçları 15-20 yaşlarında iseler, kesim yaşında olduğu gözetilerek, kim tarafından kesilip götürüldüğü belirlenip, davalı tarafça kesilip götürüldü ise bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin,

Kavak ağaçları 2 yaşlarında iseler İlçe Tarım Müdürlüğünden yaş ve cins itibariyle maktu değerleri belirlenip, tespit edilen maktu değerlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formunda, sadece kavak ağaçlarından bahsedilmiş iken, anlaşmazlık tutanağında kavak haricinde başka meyve ağaçlarının da olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, iki tutanak arasındaki mevcut çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.