muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14028, Karar No: 2006/17504, Tarih: 14.12.2006

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşen bozma kararı gereğince işlem yapılarak davaların reddine ve çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ... ...’ın tüm temyiz itirazları, Hazinenin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, ormanların mülkiyeti Hazineye intifası ile Orman Yönetimine ait olduğu, ... ve Hazinenin birlikte davalı sıfatı bulunduğu, her ne kadar Hazine katılan sıfatıyla gösterilip davasının kabulüne denmişe de bu yanlışlığın sonuca etkili olmadığı, ... ile Hazine ayrı ayrı kendilerini vekille temsil ettirdikleri, gerçek kişilerin davaları red edildiği halde, davalı yönetimler yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin üçüncü satırındaki “tayin edilen” tümcelerinden sonra gelen “taktir ve tayin edilen 350,00. YTL vekalet ücretinin davacılar ve müdahil davacı ... ...den tahsili ile davacı Maliye Hazinesi ile Orman İdaresine verilmesine,” tümcelerinin kaldırılarak, bunun yerine; “... ve Hazine için ayrı ayrı taktir edilen 400.00.- YTL şer Avukatlık ücretlerinin davacılar ve müdahil davacı ... Sertelliden tahsili ile kendilerini Avukatla temsil ettiren Maliye Hazinesi ile Orman İdaresine verilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/12/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9206, Karar No: 2021/1528, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9206 E.  ,  2021/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile tapunun terkini yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/02/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile tapunun terkini yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;... ilçesi, ... köyü1 parsel sayılı taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde kabulü ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Şöyle ki;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmediği gibi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2018/1455E - 2019/9542K sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Faize ilişkin 3.bendinin tümü ile hükümden çıkarılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 10.850.467,33 TL kamulaştırma bedelinin; davacı idare tarafından takdir edilen 5.421.958,20 TL'lik kısmına 08.04.2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 22.05.2018 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 5.428.509,13 TL bedele ise 08.04.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 7. bendin tümü ile çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3183, Karar No: 2025/2042, Tarih: 18.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3183 E.  ,  2025/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/599 E., 2024/131 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1) 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık eylemleri nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden düşme kararı verilmesi,

2)213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2015 tarihli ve 2015/396 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009, 2010, 2011, 2012 ve 2913 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, kullanılan son fatura tarihine göre 25.07.2013 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4752, Karar No: 2017/271, Tarih: 24.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4752 E.  ,  2017/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile birleşen davada davacılar vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

ve dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar oluşan ile iş sahibi ... arasında imzalanan eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Konsorsiyumun ortaklarından iş sahibi aleyhine açtığı asıl dava süre uzatımı nedeniyle alacak, geç ödeme sebebiyle uğranılan zarar, kur farkı talebi, ek işler ve kâr kaybı alacaklarının tahsili, teminat mektuplarının iadesi ve bundan doğan zararların giderilmesi, yine tarafından iş sahibi aleyhine açılıp birleşen kayıtlı dava asıl davada saklı tutulan fazlaya ilişkin haklar nedeniyle aynı talepler yönünden fazlaya ilişkin alacakların tahsili, yin tarafından iş sahibi aleyhine açılıp birleşen sayılı dosyasındaki dava, asıl davada talep edilen teminat mektubunun geçersizliğinin tespiti ve iadesi istemlerine; birleşen

kayıtlı dava, tarafından konsorsiyumun aleyhine açılan konsorsiyumdan çıkarılana kadar kullandığı elektrik borcunun tahsili; birleşen kayıtlı iken bozmadan sonrnumarasını alan dosyadaki dava, konsorsiyumun ortakları tarafından iş sahibi aleyhine açılan süre uzatımı ve işin gecikmesinden doğan, sözleşmede belirtilip ithal edilen malzemelerin gümrükten zamanında çekilmemesinden kaynaklanan, iş sahibinin şantiyede sözleşmede üstlediği edimlerini zamanında yerine getirmemesi sebebiyle gecikmeden doğan ve işlerin askıya alınması sebebiyle uzayan süre nedeniyle ve montajdaki gecikmelerden doğan zarar, ilave işler bedeli ve faiz alacaklarının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece açtığı asıl dava, birleşen sayılı davası; iş sahibinin açtığı birleşen Mahkemesi'nin sayılı davası ile konsorsiyumun ortaklarının açtığı bozmadan önceiken bozmadan sonra numarasını alan birleşen Mahkemesi'ndeki davaların kısmen kabulüne; tarafından açılıp birleşen sayılı dosyasında davanın usulden reddine dair verilen karar, davalı – birleşen Mahkemesi'nin 1995/363 Esas sayılı dosya davacısı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece açtığı asıl dava, birleşen sayılı davası; iş sahibinin açtığı birleşen Mahkemesi'nin sayılı davası ile konsorsiyumun ortaklarının açtığı bozmadan önceiken bozmadan sonra numarasını alan birleşen Mahkemesi'ndeki davaların kısmen kabulüne; tarafından açılıp birleşen sayılı dosyasında davanın usulden reddine dair verilen karar, davalı – birleşen Mahkemesi'nin 1995/363 Esas sayılı dosya davacısı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 41/4 maddesi gereğince bir işin duruşmasında bulunan başkan ve üyelerin çoğunluğunun kurul kadrolarında değişiklik, izin veya hastalık gibi nedenler dışında o işin görüşülmesinin yapıldığı kurullarda yer alması zorunlu ise de; 26.04.2016 tarihli duruşmada hazır bulunanemeklilik nedeniyle görevden ayrılmaları, üyelik görevinin sona ermesi nedeniyle işin görüşülmesinin yapıldığı bu günkü kurulda yer almaları fiilen ve hukuken mümkün olmadığından, temyiz incelemesinin Daire Başkanı ...'ün başkanlığında duruşmada hazır bulunan üyeler ..., ... ile duruşmada hazır bulunmayan Daire üyeleri ... ve ...'un katılımı ile yapılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1- Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle konsorsiyumu oluşturan ve diğer şirketler tarafından açılan davada talep edilen alacak kalemleri nitelik itibariyle hakedişe bağlanması mümkün olmayan alacaklardan olduğu ve bu haliyle sözleşmenin 13.3. 2. maddesi gereğince hakedişlerin ihtirazi kayıt konularak imzalanmasına gerek bulunmamasına, sayılı dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda verimlilik kaybı ile ilgili alacak hesabı yapılmamış olup, hükmedilen miktarın işin uzaması ve süre uzatımında yüklenicinin haklı olması sebebiyle hesaplanan alacak miktarlarına ilişkin olduğu ve verimlilik kaybı ifadesinin hüküm fıkrasında maddi hata sonucu fazladan yazıldığının anlaşılmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilave işlerle ilgili bölümü 4. ve 5. maddelerindeki imalâtların aynı işe ilişkin olmayıp, 5. kalemdeki işin kanal kapaklarının çıkartılması ve yenilenmesi işi ile ilgili olduğunun anlaşılmasına göre davalı birleşen

Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-... tarafından . aleyhine açılıp, birleşenTicaret Mahkemesi'nin 1995/363 Esas sayılı dosyasında verilen kısmen kabul kararına karşı iş sahibi vekilince temyiz isteminde bulunulmuş ise de; talep edilen 650,00 YTL, kabul edilen alacak 56,59 YTL olup buna göre reddolunan miktar 593,41 YTL olduğu 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı Yasa'nın 2A maddesinin C fıkrası ile HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihi itibari ile 2.085,00 TL'ye çıkartıldığı ve mahkeme kararı 14.05.2015 tarihli olduğundan, davada reddolunan kısım itibariyle verilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, iş sahibinin bu davada kurulan hükme yönelik temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

3-İş sahibinin kendi aleyhine açıp usulden reddine karar verilen birleşen Esas sayılı dosyasında hükmedilen vekâlet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarına gelince; bu davada konsorsiyumun ortağ açtığı dava usulden reddedilmiş olduğu, bu dosya davalısı iş sahibi vekille temsil edildiği, dava red ile sonuçlandığından vekille temsil olunan dosya davalısı iş sahibi yararına maktu vekâlet ücreti tayini gerekirken; bu husus gözden kaçırılarak davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

4-Davalı – birleşen dosya davacısı iş sahibi ...'nün bozmadan sonra 2004/23 esasını alan asıl davada verilen hüküm ile birleşensayılı dava dosyasında kurulan hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Konsorsiyum, iş sahibi ...'ne gönderdiği 14.07.1992 tarihli yazısının 4. bendinden sonra zararları ve ek işleri ile ilgili taleplerini miktar olarak belirttiği, bu taleplerin 30 Kasım 1991 tarihine kadar olan gecikme, aksaklık ve zararları kapsadığının söz konusu yazıda belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporuna göre bu tarihten sonraki dönem için ek işler ile süre uzatımından kaynaklanan alacak hesabı yapıldığı, söz konusu yazının ödeme talebini de içermesi sebebiyle temerrüde esas teşkil edeceği, yazının tebliğine dair belge bulunmamakla birlikte iş sahibi ..., konsorsiyuma gönderdiği 25.08.1992 tarihli yazısı ile ödeme talebinin kabul edilmediği bildirildiğinden, temerrüt bu tarih itibariyle ve davacı 14 Temmuz 1992 tarihli yazısında talep ettiği alacaklarının 30 Kasım 1991 tarihine kadar oluşan alacakları kapsadığını bildirdiğinden, bu tarih itibariyle isteyebileceği alacaklar için oluşmuştur.

Bu durumda mahkemece konsorsiyumun Türk ortağı açtığı asıl dava ve birleşen 1999/443 Esas sayılı dosyasında talep edilip, hüküm altına alınan alacaklarıyla ilgili 30 Kasım 1991 tarihine kadar (30 Kasım dahil) olan miktarını hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla tespit ettirilip, 30 Kasım 1991 tarihine kadar bulunacak alacakların 25.08.1992 temerrüt tarihinden, aşan ve 30 Kasım 1991 tarihinden sonra oluşan isteyebileceği alacakların asıl ve birleşen 1999/443 Esas sayılı dava tarihleri dikkate alınarak ve varsa usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bu dava tarihlerinden faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, bu husus

gözden kaçırılarak açtığı asıl dava ile birleşen sayılı dosyasında kabul edilen alacaklara kararda yazılı tarihlerden faiz uygulanması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

5-İş sahibi vekilinin konsorsiyumun yabancı ortakları tarafından aleyhine açılarak asıl dava dosyası ile birleştirilen kayıtlı iken bozmadan sonra sayılı dosyasında verilen hükümle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu davada konsorsiyum ortakları tarafından cinsinden alacak yanında cinsinden alacak içinde istemde bulunulmuştur. tarafından 01.01.2002 tarihi itibariyle kullanımı uygulamadan kaldırılarak euro cinsinden para birimi kullanıldığı ve karar tarihinde tedavülde bulunmadığı, hükmün infaza elverişli olarak kurulması zorunlu olduğundan, mahkemece gerekirse bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınarak hükmedilen n euro cinsinden karşılığı hesaplattırılıp, bulunacak euro cinsinden alacağın tahsiline karar verilmesi yerine, infazda tereddüt yaratacak ve kargaşaya neden olacak biçimde hükmedilen karşılığı euronun tahsiline şeklinde hüküm kurulması da yanlış olmuştur.

Yine bu davada işlemiş faiz talebinde bulunulmuş ve hükmedilmiş ise de; işlemiş faiz hesabı ile ilgili bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Az yukarıda da belirtildiği üzere konsorsiyumun iş sahibi idareye gönderdiği 14.071992 tarihli yazıda miktar belirtilerek ödeme talep edildiğinden, temerrüde esas teşkil edecek niteliktedir ve bu yazının tebliğine dair belge bulunmamakla birlikte davalı iş sahibinin ödeme yapmayacağını bildirdiği 25.08.1992 tarihi itibariyle temerrüt gerçekleşmiştir. Ancak söz konusu 14.07.1992 tarihli yazıda 30 Kasım 1991 tarihine kadar gerçekleşen ve muaccel hale gelen alacaklar için talepte bulunulmuş olduğundan, temerrüt 30 Kasım 1991'e (30 Kasım 1991 tarihi dahil) gerçekleşen alacaklar için oluşmuştur. Bu tarihten sonra gerçekleşen ve muaccel olan alacaklar yönünden konsorsiyumun yabancı ortakları tarafından açtıkları dava tarihi olan 30.07.1999 gününden önce yöntemine uygun ödeme talebini içeren ihtarla davalısı iş sahibi temerrüde düşürülmediğinden, 30.07.1999 tarihinde temerrüt gerçekleşmiştir.

Bu halde mahkemece 1999/363 Esas iken, bozmadan sonra 2005/154 Esas numarasının alan birleşen Ticaret Mahkemesi'ndeki talep edilen işlemiş faiz alacağı ile ilgili hükme esas alınan rapor ve ek raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan bu dosya davacılarının 30.11.1991 tarihi itibariyle oluşan ve muaccel hale gelen ve davada talep edilen alacak miktarı tespit ve bu alacak miktarına 25.08.1992 temerrüt tarihinden davanın açıldığı 30.07.1999 tarihine kadar istemekte haklı olduğu işlemiş faiz miktarı hesaplattırılıp, bu miktarda işlemiş faiz alacağına hükmedilmesi yerine, bu husus gözden kaçırılarak 14.07.1992 tarihli yazıda yabancı ortakların talep ettiği alacak miktarını esas alıp, hesaplama yapan ve denetime elverişli görülmeyen rapora itibar edilerek yazılı miktarda işlemiş faiz alacağına hükmedilmesi de yerinde olmamıştır.

Kararın belirtilen sebeplerle davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi yararına bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen Ticaret Mahkemesi'nin 1995/363 Esas sayılı dosya davacısı iş sahibi

.

Müdürlüğü’nün diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi ... vekilinin ... aleyhine açılıp sayılı dosyasında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin hükmün kesin olması sebebiyle reddine, 3. 4. ve 5. maddelerinde yazılı nedenler ve gerekçelerle davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi ...'nün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin asıl ve birleşen Mahkemesi'nin 1999/443 Esas ile birleşen sayılı dosya davacısı ... ile bozmadan önce iken, bozmadan sonra 2005/154 Esas numarasını alan birleşen dosyası davacılarından alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi ...'ne verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı ...'ne geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.