muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9081, Karar No: 2012/2164, Tarih: 17.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9081 E.  ,  2012/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 2005 yılından beri davalı belediyede çalışmakta iken 11/06/2009 tarih ve 2009/2 sayılı işçi disiplin kurulu kararıyla üç günden fazla işe gelmediği gerekçesiyle işten çıkarıldığını, kararın 16/06/2006 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, davacının 17/05/2009 pazar günü rahatsızlanıp işe gidemediğini, işe gelemeyeceğini veznedara telefonla bildirdiğini, ikinci gün Gönen Devlet Hastanesinde acil serviste serum takıldığını, 19 Mayıs günü resmi tatil olduğundan 20 Mayıs günü Çan Devlet Hastanesine gittiğini, hastanede 5 gün yattıktan sonra 25/05/2009 tarihinden itibaren 20 gün istirahat verildiğini, mücbir sebebe dayalı olarak işe gitmediğini, ayrıca işverene telefonla bilgi verdiğini, feshin en son çare olması ilkesine uyulmadığını, bu nedenlerle feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının görev yerine 17/05/2009 günü gelmemesi nedeniyle hakkında tutanak tutulduğunu, daha sonra ayın 18, 19, 20, 21, 24. günlerinde de davacının görev yerine gelmemesi nedeniyle işyerine bilgi de vermemesi nedeniyle hakkında gelmediğine dair tutanaklar tutulduğunu, Gönen Devlet Hastanesinden gelen cevabi yazıdan sonra davacının iş sözleşmesine son verildiğini, davacının mesai tarihi olan 17/05/2009 tarihinde hastaneye gitmediğini, 18/05/2009 günü gittiği hastaneden kendisine ne bir sevk ve nede rapor verilmediğini, 19 Mayıs günü de acillerin açık olduğunu, Çan Devlet Hastanesine gidebilmesi için sevkinin de bulunmadığını, davacının bildirmeden işe gelmemesi nedeniyle işyerinde olumsuzlukların yaşandığını, işlerin aksadığını, 18. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin (TİS) Disiplin Ceza Cetvelinin 6. maddesine göre verilen disiplin cezasının geçerli nedene dayandığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 17/05/2009 tarihinde mesai olması gerekmesine çalışma yerine gelmesi gerekmesine rağmen mazeretsiz olarak işe gelmediği, konuyla ilgili olarak çalıştığı işyerinin yetkili kurul veya sorumlusuna bilgi vermediği, bu tarihte hastalık gerekçesiyle hiç bir resmi veya özel hastaneye müracaatının olmadığı, 18/05/2009 tarihinde de Gönen Devlet Hastanesi acil servisine müracaat edip aynı gün başka hastaneye sevkinin

Mahkemece, davacının 17/05/2009 tarihinde mesai olması gerekmesine çalışma yerine gelmesi gerekmesine rağmen mazeretsiz olarak işe gelmediği, konuyla ilgili olarak çalıştığı işyerinin yetkili kurul veya sorumlusuna bilgi vermediği, bu tarihte hastalık gerekçesiyle hiç bir resmi veya özel hastaneye müracaatının olmadığı, 18/05/2009 tarihinde de Gönen Devlet Hastanesi acil servisine müracaat edip aynı gün başka hastaneye sevkinin

yapılmamasına veya istirahat raporu verilmemesine rağmen tedavi bitiminde veya tedaviden önce yine işyerine gitmediği, 19/05/2009 tarihinde de yine hiçbir resmi veya özel hastaneye müracaatı olmamasına rağmen hastalık gerekçesiyle yetkili kurul veya sorumludan izin almadan işyerine gelmediği, gelmediği bu günlerin üstüste günler olduğu, gelmediği bu üç işgünü yönünden gelmediğine dair tutanakların tutulduğu, 20/05/2009 tarihinde Çan Devlet Hastanesine tedavi için müracaat etmişse de üç günlük süreyi kaçırdıktan sonra davacının mazeretinin doğduğu, davalı belediyenin, davacıyı savunmasını da alarak işten çıkarmasında, gerek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-9. maddesi gerek TİS.'nin ilgili hükmü anlamında bir usulsüzlük bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

12/06/2009 tarihli fesih bildirim yazısında davacının işe gitmediği günler somut olarak belirtilmemiş ise de, davacının devamsızlık sebebi ile alınan 25/05/2009 tarihli savunmasında fesih sebebi yapılan devamsızlığın 17-18-19/05/2009 tarihlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, 17/05/2009 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle işe gidemediğini işyerindeki amiri İsmail Aydın’a bildirdiğini belirtmiş, bilgisine danışılan amir de bu durumu doğrulamıştır. 18/05/2009 tarihinde davacının Gönen Devlet Hastanesine acil giriş yaptığı ve kendisine serum takılarak tedavi yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerle sabittir. 19/05/2009 tarihinde ise 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramının kutlandığı gün olup genel olarak resmi tatil günlerinde işyerleri kapalıdır. Mahkeme tarafından 19/05/2009 tarihinde davalı işyerinde çalışma yapılıp yapılmadığı belirlenmemiştir. Davacının işe özürlü kadrosundan girdiği ve sürekli rahatsızlığının olduğu tartışmasızdır. Özürlü olarak çalışan davacının 17/05/2009 ve 18/05/2009 tarihlerinde hastalığı nedeniyle işe gitmediği dosya içeriği ile sabit olduğuna göre anılan tarihlerde davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gitmediği kabul edilemez. 19/05/2009 tarihinde çalışma olsa bile önceki günlere dahil edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki davacı 20/05/2009 tarihinde Çan Devlet Hastanesine yattığına göre 19/05/2009 tarihinde hasta olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan tüm bu nedenlerle davacının fesih sebebi oluşturacak nitelikte devamsızlığı söz konusu olmadığından işverence yapılan feshin geçersizliğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan tüm bu nedenlerle davacının fesih sebebi oluşturacak nitelikte devamsızlığı söz konusu olmadığından işverence yapılan feshin geçersizliğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işe iadesine,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 83,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 17/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5359, Karar No: 2023/6513, Tarih: 23.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5359 E.  ,  2023/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı borçlular hakkında alacaklı tarafından aynı ilişkiden kaynaklanan borcun tahsili için daha önceden kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı, İİK 45. maddesine aykırı olarak daha sonra aynı alacak için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığı, yapılan ikinci takibin iptalini talep ettikleri, ilk derece mahkemesince şikayetin kabulüne borçlular yönünden takibin iptaline karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nın 45. maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167. madde hükmünün mahfuz olduğu, söz konusu 167. maddede ise; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Her ne kadar yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile, elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olup, aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapamaz. Aksi halde aynı alacak için aynı borçluya karşı derdest bir icra takibi var iken mükerrer olarak ikinci bir takibin yapılması söz konusu olur. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir. Nitekim 20.01.2023 tarih ve 2021/2 E. - 2023/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da aynı husus benimsenmiştir.

Alacaklının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, borçlulardan ... hakkında daha önce kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapılmadığından bu borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılmasında usulsüzlük yoktur. Anılan borçlu yönünden takibin iptali talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu borçlu yönünden de kabul kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 28/03/2023 tarih ve 2022/819 E.-2023/848 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 28/03/2023 tarih ve 2022/819 E.-2023/848 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin

göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, KALDIRILMASINA, Antalya 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 18/01/2022 tarih, 2021/771 Esas, 2022/41 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12724, Karar No: 2014/13752, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12724 E.  ,  2014/13752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/204-2013/592

Davacı, 2008 yılı Ağustos ayında meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı nezdinde çalışırken 2008/8. aydaki yaralanma olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı hemen veya bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması, 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 2008/8. ay içerisinde psikiyatri, genel cerrahi, acil servis, ortapedi ve fizik tedavi birimleri olmak üzere devlet hastanesinde 6 kez muayene olduğu, SGK kayıtlarında iş kazası müracaatına dair herhangi bir kayıt bulunmadığı, bilirkişi raporunda iş kazası olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyada 6 adet birbirinden farklı birimlerce yapılmış muayene kaydı bulunmakta olup, davacının iddia ettği yaralanma olayının hangi tarihte meydana geldiğinin ve hangi birimde muayene olduğunun tespit edilmediği, davacının beyanında geçen bu yaralanma olayı ile ilgili aldığı 7 günlük raporun araştırılmadığı ve bununla ilgili tedavi evraklarının getirtilmediği, davacının davalı nezdindeki çalışmalarıyla ilgili bilgi ve belgelerin istenmediği,yaralanma olayının kolluk birimlerine iletilip iletilmediğinin belirlenmediği, iddia edilen yaralanma olayının meydana geldiği tarih itibariyle davalı işyerinde bordrolu çalışanların tespit edilip dinlenmediği görülmektedir.

Yapılacak iş, öncelikle davacıyı çağırıp işyerinde hangi tarihte yaralandığını ve bu yaralanma nedeniyle hastanenin hangi biriminde tedavi gördüünü sorup tespit etmek, yine davacının beyanında geçen 7 günlük raporu ve buna dayanak teşkil eden tedavi evraklarını ilgili sağlık kuruluşundan istemek, davacının Kurumdan sigorta sicil dosyası ile davalı işyerinden çalışmalarıyla ilgili bilgi ve belgelerin dosyaya ibrazını sağlamak, yaralanmanın meydana geldiği tarih itibariyle davalı işyerinin bordrolu çalışanlarını tespit edip beyanlarını almak, yaralanma olayının hastanede görevli kolluk görevlilerine veya diğer kolluk birimlerine iletilip iletilmediğini eğer iletilmişse herhangi bir soruşturma yapılıp yapılmadığını araştırmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2268, Karar No: 2011/4000, Tarih: 07.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2268 E.  ,  2011/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜRKOĞLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan N.'nin mal kaçırmak amacıyla 4 parça taşınmazı davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp, muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların rızai taksim suretiyle tescile konu edildiğini iddiaların doğru olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalılara temlikinin rızai taksim suretiyle olup muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan N.ile diğer mirasçıların kök muris Ö.B.’nin 25.03.1998’de ölümü üzerine, 22.12.2000 tarihli akitle anılan murise ait taşınmazların intikalini yaptırıp, aynı akitle aralarında yaptıkları rızai taksim sonucunda çekişme konusu 19, 50 parseller ile dava dışı dört parça taşınmazın davalılara eşit paylarla, 74 parselin ise müstakilen miras bırakan adına tescilini sağladıkları, daha sonra 11.04.2006 tarihli akitle davalılardan A.ve K.’in 19 ve 50 parsellerdeki paylarını diğer davalı Z.’ye satış suretiyle temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, dava konusu 19 ve 50 parsel sayılı taşınmazların davalı Z.ye miras bırakan N.’den intikal etmediği, muris N.’nin muvazaalı devrinin söz konusu olmadığı belirlenmek suretiyle anılan taşınmazlar bakımından davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;  miras bırakan N.’in maliki olduğu çekişme konusu 74 parseli 20.02.2002 tarihli akitle oğlu davalı Z.ye, 183 p.sayılı taşınmazdaki bir kısım paylarını ise 11.04.2006 tarihli akitle vekili Z.Bilgi aracılığıyla oğulları davalılar A.ve K. B.’ye satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;  miras bırakan N.’in maliki olduğu çekişme konusu 74 parseli 20.02.2002 tarihli akitle oğlu davalı Z.ye, 183 p.sayılı taşınmazdaki bir kısım paylarını ise 11.04.2006 tarihli akitle vekili Z.Bilgi aracılığıyla oğulları davalılar A.ve K. B.’ye satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; yukarıdaki ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; dava konusu 74 ve 183 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda; yukarıdaki ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; dava konusu 74 ve 183 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.4.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10873, Karar No: 2022/2042, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10873 E.  ,  2022/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sahte fatura düzenleme suçu yönünden, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında ''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında ''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;