muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12669, Karar No: 2024/6289, Tarih: 25.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12669 E.  ,  2024/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/289 E., 2016/131 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.b,103/3, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 103/1, 53. maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin babasının kızına inanmadığından duruşmalara katılmadığına, GSM kayıtları getirtilse sanığın savunmalarının doğru olduğunun anlaşılacağına, sanığın mağdurenin ailesinin evine gelmesini istemediğine, sanığın annesininde mağdurenin ailesi ile konuşmadığına ve gelmelerini istemediğine, mağdurenin sanığın çocuklarına kötü örnek olduğuna, Uşak Devlet hastanesinin evraklarını eksik olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, mağdurenin eylem sırasında çığlık atmadığına, mağdure ve annesinin mağdur olduğu izlenimi vermeye çalıştığına, sanığın ifadelerinin istikrarlı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin sanığa iftira attığına, facebook kayıtlarının mağdurenin şikayet konusu olayı uydurduğunu gösterdiğine, sanık hakkında sadece şikayetçi iddiasının söz konusu olduğuna, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan çelişkili ve soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan çelişkili ve soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Olayın intikal şekli süresi, beyanlarda ki istikrar, olay kurgusu, sanıkla mağdure arasında herhangi bir husumetin bulunmaması göz önüne alındığında temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile hükmün bozulması yönündeki Sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.

KARŞI OY

Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan, "çocuğun cinsel istismarı" suçuna ilişkin sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararına karşı "Mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan çelişkili ve soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan" ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına yönelik kararına katılmıyorum.

Mağdure ...’in ablası olan Halime ile birlikte sanığın evine gittiği, burada sanığın eşi ve mağdurenin ablası olan ... ile bir süre oturdukları, gece yağmur yağınca sanık ile evli olan ablasının evinde kaldıkları, o sırada geceleyin çalışan gece eve saat 02:00’de gelen sanığın kanepede yatan baldızı olan mağduru görerek yanına gidip onun dudaklarından öptüğü, tişörtünün altından göğüslerine bakmaya çalıştığı ve kıyafetinin altından elini sokup poposunu ellemek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, odaya gelen ablası ...’nin etkisi ile sanıktan kurtulduğu, başka bir odaya gittiği, sabah olunca da ablası ...’ye bu olayı anlattığı, onun da ...’a anlattığı, daha sonra ... ve eşi ile kayınvalidesi arasında kavga çıktığı anlaşılmakla,

Mağdurun olayın olduğu ilk andan hüküm verilinceye kadar istikrarlı ve ayrıntılı ifadelerinde eniştesi sanığın kendisini öptüğünü ve dokunduğunu beyan etmesi, eniştesi sanık ile aralarında sanığa iftira atmasını gerektirecek ispatlanan somut delil olmaması, mağdurun beyanlarını doğrular müşteki beyanı ve tanık Halime’nin ifadeleri dikkate alındığında mahkeme kararının kabul edilen gerekçe ile onanması gerektiği kanaati ile Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9302, Karar No: 2013/3234, Tarih: 05.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/9302 E.  ,  2013/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.03.2013 Salı günü saat 09.35'te daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde Tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan İ.. K.’ün çekişme konusu 2465 parsel sayılı taşınmazdaki bir kısım paylarını 20.08.2004 tarihli akitle birlikte yaşadığı ve sonradan evlendiği davalı H. ile oğulları diğer davalılara vekili A. B. aracılığıyla satış suretiyle temlik ettiği, ardından 26.08.2004 tarihli akitle dava konusu taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek A blok 5, B blok 5 ve 21 nolu bağımsız bölümlerin davalı H. adına, diğer 5 adet bağımsız bölümlerin birer adet olmak üzere diğer davalılar adına tescil edildiği, yargılama sırasında ise, 8 parça taşınmazın davalılar tarafından dava dışı üçüncü kişilere satış suretiyle devredilerek elden çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, yargılama sırasında taşınmazların el değiştirmesi üzerine 1086 sayılı HUMK.nun 186. (6100 sayılı HMK.nun 125.) maddesi gereğince talebini bedele dönüştürmüştür.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının miras bırakının kızı, davalıların ise murisin oğulları ve gayri resmi birlikte yaşadığı kişi olduğu, miras bırakan İ..’ın varlıklı ve zengin bir kişi olup satış ihtiyacının bulunmadığı, davalılardan Hanım’ın ev hanımı olup alım gücünün bulunmadığı, keza diğer davalıların da alım güçlerinin bulunduğunun sabit olmadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Öyleyse, değinilen bu olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine miras bırakan İ..’ın dava konusu taşınmaz paylarını ( kat irtifakı tesisi ile bağımsız bölümleri) temlikteki gerçek iradesinin mal kaçırmak olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; davanın bedel isteği yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10364, Karar No: 2023/4287, Tarih: 11.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/10364 E.  ,  2023/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/93 E., 2021/260 K.

...

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2015 tarihli ve 2015/1350 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçinin işyerinin penceresinin sinekliğini yırtıp içeriden para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 151/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmiştir.

3. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/19 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/19147 Esas, 2021/4637 Karar sayılı ilâmında, 14.04.2015 tarihli Görüntü İnceleme ve Teşhis Tutanağına göre kamera kaydından yapılan incelemede görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olduğunun kesin ve net olarak teşhis edildiğinin belirtilmesi, soruşturma aşamasında müdafi eşliğinde Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan beyanında suça sürüklenen çocuğun hırsızlık olayını ayrıntılı olarak olayın oluş şekline uygun anlatıp suçu kabul etmesi karşısında; atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmemesinden dolayı kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası Çanakkale Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 31/3, 168/2, 116/2-4, 31/3, 501-a, 52/2, 151/1, 31/3, 168/2, 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis, 4.800,00 TL adlî para cezası ve 800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi, görüntü ve teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, gözaltında olduğu sürece müdafi yardımından faydalanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 145. ve 147. maddelerinin uygulanmadığına, aynı Kanun'un 168/1. maddesi yerine 168/2. maddesi uygulanmasına, erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması yoluna gidilmediğine ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun, gece vakti şikâyetçinin işyerinin penceresinde bulunan teli yırtarak içeriden 431,00 TL civarında para aldığı, 14.04.2015 tarihli görüntü inceleme ve teşhis tutanağına göre görüntülerdeki şahsın ... isimli şahıs olduğunun kesin ve net olarak teşhis edildiği, böylelikle suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.14.04.2015 tarihli görüntü inceleme ve teşhis tutanağı ve yakalama raporu dava dosyasında mevcuttur.

3.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kısmî olarak ikrar etmiş, şikâyetçinin aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen üst sınıra göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 18.11.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Dosya kapsamına göre, kamera görüntüleri suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve gerekçeli kararda gösterilip tartışılan delillere göre eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkemece atılı suçların sübûta erdiğinin kabulünde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuk hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 145/1, 147/1. 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun, 18.11.2015 tarihli duruşmada "...zarar ödenmiştir, annem tarafından ödenmiştir, annemle görüşüp ödenip ödenmediği konusunda mahkemeye bilgi vermesini söyleyeceğim..." ve şikâyetçinin 23.09.2021 tarihli duruşmada ".. suçtan doğan tüm zararım karşılandı, ancak şuan hangi tarihte karşılandığını hatırlamıyorum..." yönündeki beyanları dikkate alındığında; dosya kapsamından zararının hangi aşamada giderildiğinin tam olarak anlaşılamaması karşısında; zararın ne zaman giderildiği net olarak belirlendikten sonra, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması, belirlenemiyorsa soruşturma aşamasında zararın karşılandığının kabulü gerekirken, zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çanakkale Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çanakkale Çocuk Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3333, Karar No: 2022/4866, Tarih: 04.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3333 E.  ,  2022/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/2919-2021/538

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, ölen babasından aldığı ölüm aylığını kesen kurum işleminin iptaliyle aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eşiyle boşanarak ayrı yaşadığı, ölen babasından aldığı ölüm aylığının hukuka aykırı bir biçimde kesilerek almış olduğu aylıkların borç kaydedildiğini beyanla, kurum işleminin iptaliyle aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın kabulü ile,

1-) Davalı kurumun davacı hakkındaki aylık iptaline yönelik işlemin iptaline,

2-) Davacıya kesilen aylığın kurumun aylığı kestiği 25/06/2014 tarihinden itibaren davalı kurumdan alınarak, davacıya ödenmesine” karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili, kurumun aylık iptal kararının muvazaalı boşanmaya değil fiilen birlikte yaşamaya bağlı olarak tesis edildiği, davacının uzun yıllar sonra boşanmasının fiilen birlikte yaşama olgusunu ortadan kaldırmayacağı, kurum denetmenine imzalı beyan veren komşularının davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri ve kurumca rapora göre işlem yapıldığı ve sair gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME