muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15876, Karar No: 2016/530, Tarih: 01.02.2016

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında özetle; söz konusu ağaçların yalnızca kendi bahçesi sınırlarına düşen dallarını kestiğini söz konusu dalların inşaat halinde olan binasına zarar verdiğini, söz konusu ağaçlardan dökülen yaprakların da çevre kirliliğine sebep olduğunu beyan ettiği, Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğüne müracaatta bulunurak bu durumun önlenmesine ilişkin başvuruda bulunduğu, bu konuda önlem alması için katılanı uyardığı; ve ayrıca dosya kapsamına göre suça konu ağacın sadece sanığa ait bahçeye sarkan kollarının kesildiğinin sabit olduğu, ağaçların kökünden kesilmesinin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararının verilmesi,

2- Kabule göre de; katılana ait ikametin bahçesinde bulunan çam ağacının dallarının kesilmesi şeklinde gerçekleştiği iddia edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 152/1.c maddesinde öngörülen nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde basit mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3207, Karar No: 2016/4460, Tarih: 31.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3207 E.  ,  2016/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece Dairemizin bozma ilâmına uyularak verilen karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar davalarında davalı ile aralarında düzenlenen sözleşme ile .. 3. kısım dere, yağmur suyu, atıksu bakım onarım ve temizlik işlerinin yapımını üstlendiklerini, bu iş nedeniyle davalıya teminat mektupları verdiklerini, işin %98 oranında yapılması aşamasında sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek sözleşmenin feshinin geçersiz olduğunun tespiti ile davalıya verilen teminat mektuplarının nakde çevrilmesinin ve irad kaydedilmesinin durdurulmasına, tahsil edilmiş ise teminat mektubu bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davalarında da yine sözleşmenin feshinin iptâli ile sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine ve 745.000,00 TL teminat bedelinin dava tarihi olan 13.11.2007 gününden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesini talep etmişler, mahkemece, yanlar arasındaki sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tespitine ilişkin davanın kabulüne, teminat mektubunun dava günü itibariyle paraya çevrilmiş olması nedeniyle irad kaydedilmesi isteminin iptâli talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına; ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/882 Esas sayılı kararı ile birleştirilen davanın kabulüne, sözleşmenin feshinin iptâli ile sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine ve 745.000,00 TL teminat bedelinin dava tarihi olan 13.11.2007 gününden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesi manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 15. H.D. 2012/7036 Esas 2013/251 Karar ve 21.01.2013 tarihli bozma ilâmı ile davalının diğer temyiz itirazlarının reddi ile yanlar arasındaki sözleşmenin yürürlükte ve yanları bağlayıcı olduğuna karar verilmesinin yerinde olduğu ancak sözleşme hükümleri ile sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesi hükmünde teminat mektuplarının iadesinin gerektiğine ilişkin koşullar gözetilmeden teminat mektupları ya da bedellerinin davacılara iadesine karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile

mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak asıl davada sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespitine, kesin teminatın dava tarihi itibarıyla paraya çevrilmiş olması nedeniyle irad kaydedilmesi işleminin iptâli talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada yine sözleşmenin feshinin iptâli ile sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine, 745.000,00 TL teminat bedelinin dava tarihinden itibaren davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bozma ilâmında bahsi geçen sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 46. maddesinde “Taahhüdün, sözleşme ve ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilmesinden ve varsa işe ait eksik ve kusurların giderilerek geçici kabul tutanağının onaylanmasından ve yüklenicinin sözleşme konusu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun olmadığı tespit edildikten sonra, alınmış olan kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların yarısı; Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra kalanı, yükleniciye iade edilir. Yüklenicinin sözleşme konusu iş nedeniyle idareye ve Sosyal Sigortalar Kurumu'na olan borçları ile ücret ve ücret sayılan ödemelerden yapılan kanuni vergi kesintilerinin kesin kabul tarihine kadar ödenmemesi halinde, protesto çekmeye ve hüküm almaya gerek kalmaksızın kesin teminatlar 4735 sayılı Kanun'un 13'üncü maddesi hükmüne göre paraya çevrilerek borçlarına karşılık mahsup edilir, varsa kalanı yükleniciye geri verilir. Yukarıdaki hükümlere göre mahsup işlemi yapılmasına gerek bulunmayan hallerde; kesin hesap ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından itibaren iki yıl içinde idarenin yazılı uyarısına rağmen talep edilmemesi nedeniyle iade edilemeyen kesin teminat mektupları hükümsüz kalır ve bankasına iade edilir. Teminat mektubu dışındaki teminatlar sürenin bitiminde Hazineye gelir kaydedilir.” hükmü bulunmaktadır.

Mahkemece bozmaya uyulmakla bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Buna rağmen bozma ilâmında belirtilen şartname hükümlerine göre varsa işe ait eksik ve kusurların giderilerek geçici kabul tutanağının onaylanıp onaylanmadığının, yüklenicinin sözleşme konusu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun bulunup bulunmadığının, Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan ilişiksiz belgesi alınıp alınmadığının araştırılması diğer koşullar da incelenmek suretiyle teminat mektupları konusunda karar verilmesi gerekirken bu konularda herhangi bir inceleme yapılmaksızın karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda nedenlerle kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2885, Karar No: 2017/15158, Tarih: 13.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/2885 E.  ,  2017/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından da duruşmalı olarak temyiz edilmeş, ancak duruşma tebliğat masrafı olarak pul eklenmediğiden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 57 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 14m2 sinin tapusunun iptali ile üzerindeki bahçeli kagir binanın kal’ini ve 57 parsel önünde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyının 92 m2 inin işgalinden dolayı müdahalesinin men’i ile kal’ini talep etmiştir. Her ne kadar dava dilekçesinde 54 parselden söz edilmişse de maddi hata olan bu hususu yargılama sırasında düzeltmiştir.

Davalı vekili; kıyı kenar çizgisinin usulüne uygun belirlenmediğini, kullanım ve bina inşasının iyi niyetli olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda davanın 10 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığından tapu iptal talebinin reddine, 29.06.2009 havaleli bilirkişi raporunda kahverengi ve mavi ile gösterilen dava konusu bitişik alanda (117m2) davacının müdahalesinin önlenmesine, bu alan üzerindeki yapının kal’ine şeklinde karar verilmesi üzerine, hüküm, hem davacı hem de davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.07.2012 tarih, 2012/4888 esas ve 2012/6953 karar sayılı ilamıyla “ çekişme konusu 57 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan ve mülkiyet sınırı dışında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan 117 m2 kısma davalının bina ve duvar yapmak suretiyle müdahale ettiği keşfen saptanmak suretiyle el atmanın önlenmesi ve bu kısımdaki yapı ve muhdesatların yıkımına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin bu kısma yönelen temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün el atmanın önlenmesi ve yıkım ile ilgili bölümünün onanmasına,

Davalıya ait tapu kaydı kapsamında 57 parsel içinde bulunan ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşılan 14 m2 taşınmaz bölümüne gelince; bu bölümle ilgili kamu yararı nedeni ile davalıya ait tapunun 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca 1975 yılında belirlenen kıyıda kalması sebebiyle iptal edilerek, kayıt dışı bırakılıp bırakılamayacağı hususunda işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilerek mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün tapu iptali ve terkin ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ilgili bölümlerinin 6100 sayılı HMKnun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMKnun 428. maddesi gereğince bozulmasına” karar verilmiş ve davalı vekilin karar düzeltme talebi de reddedilmiştir.

Bozma üzerine mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacı tarafından 57 parsel ilişkin talebin bilirkişi raporlarında 57 parselin mülkiyet sınırı içinde ve fakat kıyı kenar çizgisi dışında olduğu gerekçesiyle reddine, 57 parsel dışında kalan fen bilirkişisinin 17.06.2014 tarihli ek raporunda “B”harfiyle gösterilen kıyı olarak belirlenen 28,25 m2 lik kısmın tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, 57 parsel dışındakalan A+B =113,46 m2 olarak belirlenen alana davacı tarafın vaki müdahalesinin men’i ile tecavüzlü yapıların kal’ine şeklinde karar verilmiştir. Hüküm, hem davacı ve hem davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; Kıyı Kanunu gereği tapunun iptali ile kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısma yapılan müdahalenin men’i ve kal ile dava konusu parselin önünde kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kısma yapılan müdahalenin men’i ve kal’e ilişkindir.

1)Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde görülmemiştir.

1)Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde görülmemiştir.

2) Hükmün 3. ve 4. fıkralarında belirtilen hususlarda verilmiş olan 23 .07.2009 tarih 2007/681 esas ve 2009/468 karar sayılı ilk karar hakkında, dairemizin 10.07.2012 tarih 2012/4888esas ve 2012/6953 karar sayılı ilamıyla onandığından anılan tapusuz yerler hakkında kesinleşen önceki hükümle “29.06.2009 havaleli bilirkişi raporunda kahverengi ve mavi ile gösterilen dava konusu bitişik alanda (A+B=117m2) davacının müdahalesinin önlenmesine, bu alan üzerindeki yapının kal’ine” şeklinde karar verildiğinden ve bu karar bölümü onandığına göre, yeniden karar verilmesine yer olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMKun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 3. fıkrasında yer alan “Balıkesir ili, Edremit ilçesi, Güre Mahallesi, Tuğlayeri Mevkii, 57 parsel nolu taşınmaz dışında kalan fen bilirkişisinin 17/06/2014 tarihli ek raporunda "B" harfi ile gösterilen kıyı olarak belirlenen 28,25 m2 lik kısmın tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine,” ve 4. fıkrasında yer alan “Balıkesir ili, Edremit ilçesi,Güre Mahallesi, Tuğlayeri Mevkii, 57 parsele ilişkin açmış olduğu dava dışında kalan A+B=113,46 m2 olarak belirlenen alana davacı tarafın vaki müdahalesinin men'i ile tecavüzlü yapıların kal'ine,” cümlelerinin çıkarılmasına yerine “ 23 .07.2009 tarih 2007/681 esas ve 2009/468 karar sayılı ilk karar hakkında, dairemizin 10.07.2012 tarih 2012/4888esas ve 2012/6953 karar sayılı ilamıyla onandığından anılan tapusuz yerler hakkında kesinleşen önceki hükümle “29.06.2009 havaleli bilirkişi raporunda kahverengi ve mavi ile gösterilen dava konusu bitişik alana (A+B=117m2) davacının müdahalesinin önlenmesine, bu alan üzerindeki yapının kal’ine” şeklinde karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesine Yerel Mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMKun 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davacı ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının yukarıda ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19214, Karar No: 2017/2707, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19214 E.  ,  2017/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15960, Karar No: 2018/4872, Tarih: 15.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15960 E.  ,  2018/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı .... Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı ... vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusunun iş kazasından kaynaklanan zararların tazminine ilişkin olduğunun kabulü sonrasında işbu davada uyuşmazlık konusu olan öncelikli husus, bu tür davalarda, gerek 818 sayılı B.K.’nun 125. maddesinde, gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesinde belirtilen 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolup dolmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından, kaza tarihinin 27.04.2005, dava tarihinin 24.08.2006, maddi tazmnat talebini artırır ıslah dilekçesinin 25.03.2016 tarihinde harçlandırdığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ıslah dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat istemine ilişkin olarak, ıslah ile artırılan kısmın davalı ... yönünden zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Dosyanın incelenmesinden davaya konu olay nedeniyle Kurum tarafından davacı sigortalıda % 15,2 oranında iş gücü kaybı belirlediği, davacının bu orana itirazı üzerine SSYSK tarafından iş gücü kayıp oranını % 22 olarak belirlediği ve davacı vekilinin bu orana bir diyeceği olmadığını beyan ettiği, davalı tarafın çelişkinin giderilmesi istemi üzerine sonrasında Adli tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından % 24, Adli Tıp Genel Kurulu tarafından % 25 oranında iş gücü kaybı belirlendiği, davalı işveren ... ile davacının sigorta müfettişine ve yardımcısına verdikleri ifadelerde günlük 25 TL ücretin iki tarafında kabulünde olduğu, hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda zararın iş gücü kayıp oranı bakımından % 15,2, ücret bakımından asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşıldığından davacının maddi zararının % 22 oranındaki iş gücü kayıp oranı üzerinden ve günlük 25 TL ücret aldığının kabulü ile hesaplanıp Kurum'dan % 22 iş gücü kayıp oranında gelir bağlanması halinde ilk peşin sermaye değerinin ne olacağı sorularak Rücu edilebilir kısmının tenzili ile belirlenmemesi hatalı olmuştur.

4- Dosyanın incelenmesinden davaya konu olayın meydana gelişinde davacı kazalının % 40 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ile davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...'ye yükletilmesine,

15.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23423, Karar No: 2013/924, Tarih: 17.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23423 E.  ,  2013/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Mahkemece incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek duruşma açıldığı, 17.01.2012 tarihli duruşmada davacının mazeretinin kabulü ile duruşma gününün davetiye ile bildirilmesine karar verildiği, duruşma gününü bildirir "belirlenen gün ve saatte duruşmaya gelmediğiniz veya gelip de davayı takip etmediğiniz takdirde dosyanın işlemden kaldırılacağı ihtar ve tebliğ olunur" meşruhatını havi davetiye tebliğine rağmen 21.02.2012 tarihli duruşmada tarafların yokluğunda yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Davacı adına bir sonraki duruşma gününü bildirir aynı hususta meşruhatı taşıyan davetiye tebliğine rağmen 24.04.2012 tarihli duruşmada tarafların yokluğunda, 05.06.2012 tarihli duruşmada ise yalnızca davalı vekilinin katılımı ile yargılamaya devam edildiği, nihayet 07.06.2012 tarihli duruşmada tarafların yokluğunda davacının imzaya itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK.nun 150/1 maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." hükmü, aynı Kanunun 320/4. maddesinde "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." hükmü yer almaktadır.

O halde mahkemece, taraflarca takip edilmeyen ve geçerli mazeret de bildirilmeyen dosyanın yokluklarında karar verilmesine yönelik istemlerinin de bulunmadığı dikkate alınarak HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken tarafların yokluğunda işin esası hakkında inceleme yapılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), sair temyiz itirazlarının bozma nedenine göre incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.