muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8620, Karar No: 2012/10055, Tarih: 08.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8620 E.  ,  2012/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mera sınırlandırmasının iptali ve tescil

... ile Hazine ve İncik Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki mera sınırlandırmasının iptali ve tescil davasının kabulüne dair Emirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2011 gün ve 501/141 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; 105 ada 63 sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, dava konusu yerin vekil edenine ait olduğunu, babasının ölümüyle yapılan paylaşım sonucu vekil edenine intikal ettiğini açıklayarak anılan parselin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle 105 ada 63 sayılı parselin mera sınırlandırmasının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca açılan mera sınırlandırmasının iptaline ilişkindir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca açılan mera sınırlandırmasının iptaline ilişkindir.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu 105 ada 63 sayılı parsel 13.8.1998 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmaz her ne kadar Hamit oğlu ...’in zilyet ve tasarrufunda ise de, meradan açılan yerlerden olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 16. maddeleri uyarınca belgesizden mera niteliğiyle orta malı taşınmaz olarak sınırlandırıldığı kadastro tutanağının 17.11.1998 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Taşınmazın kuzeyinde bulunan 64 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olduğu dosya arasında bulunan kadastro tutanağından anlaşılmıştır. 63 sayılı parselin doğu ve kısmen kuzey doğusunda yer alan 62 sayılı parsele revizyon gören 1946 tarih 468 ve 470 nolu vergi kayıtlarının uygulanması sonucu vergi kayıtlarının miktarı kadar 105 ada 62 sayılı parsel ile kayıt malikine verildiği, miktar fazlasının ise, aynı ada 102 sayılı parsel ile mera olarak sınırlandırıldığı belirlenmiştir. 468 nolu vergi kaydının maliki Ali oğlu Hasan Makine olup, bu yeri daha sonra 470 nolu vergi kaydının maliki...oğlu ...’a sattığı ve ... tarafından da daha sonra her iki vergi kaydı kapsamında kalan yerleri 62 sayılı parselin tespit maliki olan ...’a sattığı saptanmıştır. 468 ve 470 nolu vergi kayıtlarının kuzey ve batı, yani taşınmaz yönünü mera okumaktadır. 63 sayılı parselin güneyinde tarla yolu ve ondan sonra da 56 ve 57 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören 473 ve 472 sayılı vergi kayıtlarının da 63 sayılı parsele olan yönünü yol olarak okumaktadır. Tüm bu bilgiler dosya arasında bulunan kadastro tutanaklarının edinme sebepleri ile vergi kayıtlarının kapsamlarıyla sabit bulunmaktadır.

Dava konusu taşınmazın kuzey ve batısının 64 nolu kadim mera parseli ile çevrili bulunduğu, 62 sayılı parsele revizyon gören 1946 tarih 468 ve 470 nolu vergi kayıtlarının da 63 sayılı parsel yönünü mera okuduğuna göre, dava konusu yerin kadim meradan açılmak suretiyle elde edilen yerlerden olduğunun kabulü gerekir. 63 nolu parselin özel mülkiyete konu yapılması halinde kadim mera niteliğinde bulunan ve onunla bir bütünlük oluşturan 64 sayılı parselinin mera bütünlüğünün bozulacağı açıktır.

O halde, taşınmazın bitişikteki kadim meradan açılmak suretiyle elde edildiğinin ve kültür arazisi haline getirildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken özel mülkiyete konu yapılacak biçimde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

O halde, taşınmazın bitişikteki kadim meradan açılmak suretiyle elde edildiğinin ve kültür arazisi haline getirildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken özel mülkiyete konu yapılacak biçimde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HD.
Yargıtay — Esas No: 2012/16802, Karar No: 2013/4332, Tarih: 07.03.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16802 E.  ,  2013/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden zorla biri boş, birisi 30.000 TL bedelli iki adet senet aldığını, bu olaya ilişkin şikayette bulunulduğunu, yasal olmayan nedenlerle alınan ve karşılığı bulunmayan senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığını iddia ederek 01.05.2004 vade 01.04.2004 tanzim tarihli 30.000 TL bedelli senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, zorla senet alınmasının söz konusu olmadığını, davacının kendi özgür iradesi ile ve de bu parayı ödemek amacıyla senedi müvekkiline verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve ceza davası dosyalarına göre davacı ile davalı arasında 13-14 yıl kadar gizli gönül ilişkisi bulunduğu, davacının davalıya birlikte İzmir’e kaçıp orada yaşamayı teklif ettiği, uzun zamandır davacının davalıya para verme vaadinde bulunduğu ve davalının kendisine vaad ettiği parayı vermesi halinde İzmir’e gideceğini söylediği, davacının nakit para veremeyeceğini, senet verebileceğini söylemesi üzerine davalının bunu kabul ettiği ve davacının dava konusu senedi düzenleyerek davalıya verdiği, senedin vaktinde ödenmemesi üzerine davalının senedi bir avukata götürdüğü, bunun üzerine davacının davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğu, davalının yargılandığı ve beraatine karar verilerek söz konusu kararların kesinleştiği, davalının ceza dosyalarındaki beyanlarında da anlaşılacağı üzere herhangi bir karşılığı olmadan senedin davalıya verildiği, davalının böyle bir alacağı olmadığı, senet üzerinde bedeli nakden verildiği yazılmışsa da davalının senet bedeli kadar parayı davacıya vermediğini açıkça beyan ettiği, senedin karşılıksız olduğu, davacının senetle davalıya borçlu olmadığı, davacının ikinci bir senedin varlığına ilişkin iddiasına yönelik delil elde edilemediği gerekçesiyle 30.000 TL bedelli senet nedeniyle davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının zorla alındığını iddia ettiği ikinci ve boş bir senetle ilgili talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8604, Karar No: 2019/1352, Tarih: 05.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8604 E.  ,  2019/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sürücülüğünü yaptığı öğrenci servisi olan ticari minibüsle kapasitesinden fazla sayıda yolcu taşıdığı halde, hafif yağışlı havada, ıslak asfalt zeminde seyir halindeyken azami hız limitinin 80 KM olduğu hafif sola virajlı yolda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle aracın yolun sol tarafında bulunan arpa tarlasına doğru yoldan çıkıp tarlada sürüklenip devrilmesi neticesinde araçtaki yolculardan birinin öldüğü, birden fazlasının ise yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu ile araçta kazanın meydana geldiği tarih itibariyle zorunlu olan kış lastiklerinin takılı olmadığının, kaza sonrası hız göstergesinin 142 KM'de kaldığının tespit edildiği anlaşılmakla, ticari araç sürücüsü olduğu halde, olumsuz hava koşullarını göz önüne almadan aracında kış lastiği kullanmayan ve azami hız limitinin çok üstünde bir hızla seyreden sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32835, Karar No: 2015/1855, Tarih: 22.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32835 E.  ,  2015/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren, direkt satış yetkilisi olarak çalışan davacının iş akdinin, kredi kartı satış işlemlerinden bazılarının bankalar kural ve uygulamalarına aykırı şekilde gerçekleştirmesi, ayrıca kredi satış hedeflerine ulaşamaması sebeplerine binaen haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Davalı savunmasını ispat etmek için tanık deliline dayanmış ve yargılama safhasında tanık isimlerini bildirerek gerek ön incelemenin bitirilip tahkikat aşamasına geçildiği celsede gerekse son celsede tanık dinletme talebini yinelemiştir. Mahkeme ise davalı tanıklarını dinlenmeksizin davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir

Davalı tanıklarının dinlenilmemesi Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde düzenlenen hukukî dinlenilme hakkının ihlalidir. Mahkemece davalının hukukî dinlenilme hakkının ihlali bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 22.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15507, Karar No: 2013/14594, Tarih: 10.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15507 E.  ,  2013/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2011 tarih ve 2008/716-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin hisselerinin, aynı zamanda eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalılardan Sakin Kaya, ... ve İhsan Kaya tarafından, diğer davalılar ..., ... ve ...'e, bu davalılar tarafından da halihazırdaki ortaklara devredildiğini, yapılan incelemelerde şirkete ait bir aracın teslim edilmediğinin ve 15 gün süreyle faaliyetinin geçici süreyle durdurulması cezasının alındığının anlaşıldığını, şirketin bu nedenle uğradığı maddi ve manevi zararlardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan aracın müvekkiline teslimini, bu mümkün olmazsa 4.000,00 TL araç bedelinin, ayrıca şimdilik 3.092,76 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve dosya kapsamına göre; dava konusu edilen araç bedeli ile ilgili davacının açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile araç bedelinden dolayı 3.750 TL davacı alacağının davalı Sakin Kaya'dan tahsiline, bu alacak yönünden bu davalıya karşı açılan fazlaya ilişkin istemin ve aynı taleple ilgili olarak diğer davalılara karşı açılan davanın reddine, maddi tazminat ve ödeme ile ilgili olarak davacının açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat tutarından 1.895,23 TL, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na ödenen paradan dolayı 92,76 TL olmak üzere toplam 1.987,99 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılar Sakin Kaya, ..., ... ve İsmet Baştan'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Sakin Kaya, ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Sakin Kaya, ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının maddi tazminata ilişkin temyizine gelince; dava, davacı şirketin eski yöneticileri ve denetçileri aleyhine açılmış bulunan sorumluluk davası olup, Sakin Kaya, ... ve ... hisselerini ..., ... ve ...'e satıp devretmişlerdir. İhsan Baş, ilk üç davalının, ... ise ikinci üç davalının döneminde denetçilik yapmışlardır. Sorumluluk konusu olaylardan birisi araç satışına, ikincisi ise, davacı şirketin uğradığı cezai takibat kapsamında yaptığı ön ödemeye ve 15 günlük kapatma cezasına bağlı olarak kar yoksunluğuna dayandırılmıştır.

6762 Sayılı TTK'nın “yeni tayin edilen azaların mesuliyeti” başlıklı 337. maddesi “Yeni seçilen veya tayin olunan idare meclisi azaları, seleflerinin belli olan yolsuz muamelelerini murakıplara bildirmeğe mecburdurlar. Aksi halde seleflerinin mesuliyetlerine iştirak ederler.” hükmünü, müdürlerin mesuliyetini düzenleyen 342. maddesi “Şirket muamelelerinin icra safhasına taalluk eden kısmı, esas mukavele veya umumı heyet veya idare meclisi karariyle idare meclisi azasından veya ortaklardan olmıyan bir müdüre tevdi edildiği takdirde; müdür, kanun veya esas mukavele yahut iş görme şartlarını tesbit eden diğer hükümlerle yükletilen mükellefiyetleri, gereği gibi veya hiç yerine getirmemiş olması halinde idare meclisi azasının mesuliyetlerine ait hükümler gereğince şirkete, pay sahiplerine ve şirket alacaklarına karşı mesul olur. Bu esasa aykırı bir şartın esas mukaveleye konması veya müdürün idare meclisinin emri ve nezareti altında bulunması mesuliyeti bertaraf edemez.” hükmünü, 354. maddesi ise “Murakıplar; her yıl sonunda şirketin hal ve durumuna, idare meclisinin tanzim ettiği bilançoya ve sair hesaplara ve dağıtılmasını teklif ettiği kazançlara mütaallik idare meclisinin vereceği rapor ve sair evrak hakkındaki mütalaalarını havi olmak üzere umumi heyete bir rapor vermekle mükelleftirler. Böyle bir rapor alınmadan umumi heyet bilanço hakkında bir karar veremez. Murakıplar, vazifelerini ifa esnasında idare işlerine ait olmak üzere öğrenecekleri noksanlık ve yolsuzlukları veya kanun yahut esas mukavele hükümlerine aykırı hareketleri, bunlardan mesul olanın üstü olan makama ve idare meclisi reisine ve mühim hallerde umumi heyete ihbar ile mükelleftirler.” hükmünü haizdir.

Sorumluluk konusu araç satış işlemi sebebiyle, sadece davalılardan Sakin Kaya sorumlu tutulmuşsa da, araç satış tarihi nazara alınarak, davalıların görevli bulundukları dönem itibariyle, özellikle yönetim kurulu üyeleri arasında araç satışına ilişkin olarak iş bölümünün bulunup bulunmadığının araştırılması suretiyle, diğer davalıların da hukuki durumlarının tespit edilmesi, böylece, anılan yasal düzenlemeler de nazara alınarak sorumluluklarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Yine davacı şirketin cezai takibat ve kapatma cezasına esas olan olayların evveliyatı ve gelişim tarzı nazara alındığında, ilk üç davalının ve onların denetçisi olan ...'ın sorumlu olduğu sonucuna varılmışsa da önceki yönetici ve denetçilerin faaliyetlerini incelemeyen sonraki yöneticiler ile onların denetçilerinin 6762 Sayılı TTK'nın 337., 354., 357. ve 336. maddeleri uyarınca müteselsilen sorumlu sayılıp sayılmayacakları, böylece davalıların dava konusu edilen olaylar sebebiyle hukuki durumlarının tespit edilmesi hususunda bilirkişi raporu görüş alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir

3- Bozma neden ve şekline göre, davalılar ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Sakin Kaya, ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlere, davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'e iadesine, aşağıda yazılı bakiye 306,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Sakin Kaya, ..., ... ve ...'tan alınmasına, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23570, Karar No: 2015/22093, Tarih: 19.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23570 E.  ,  2015/22093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/42666

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2011/393 (E) ve 2012/324 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık A.. K..'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık savunmasında, olay günü sanık K.'in ikametine iftar yemeğine davet edildiğini, iftardan sonra K. isimli şahsın geldiğini, K. ve K.'in dışarı çıktıklarını, kendisinin E. isimli şahısla içerde olduğunu bilahare, ikamette ve araçta ele geçen sigaralarla ilgisinin olmadığını belirtmesi ve sanık Kemal'in de doğrular nitelikteki beyanı karşısında, sanığın savunmasının aksini kanıtlar delil bulunmadığı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sanık K.. D..'ın temyizine göre yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde "bina önünde araca birşeyler yüklendiği" ihbarı üzerine sanık Kadir'in arkadaşından emanet alarak getirdiğini beyan ettiği araçta 500 karton, sanık Kemal'in ikametinde 1000 karton sigara ele geçirildiği, sanık K.'in 500 karton kaçak sigaradan sorumlu olduğu gözetilmekle,

Sanık K.. D..'in 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektirf koşullar bakımından engel haliin bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istediğini beyan etmesi karşısında sanığa araçta ele geçen 500 karton sigara üzerinden hesaplanan kamu zararı bildirilmesi gerekirken, ikamette ele geçirilenlerle birlikte toplam 1500 karton nazara alınarak hesaplanan toplam kamu zararının bildirildiği anlaşılmakla, 500 karton kaçak sigaraya ilişkin bilirkişinin belirleyeceği cif değerine göre Gümrük İdaresince hesaplanan eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun anılan sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9 madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "zararın giderilmediği" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9 madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "zararın giderilmediği" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" karar verilmesi,

3-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.