muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23984, Karar No: 2023/12973, Tarih: 04.12.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Marmara San. Sit. Yön. S.S. Marmara Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Marmara San. Sit. Yön. S.S. Marmara Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifi vekili temyiz dilekçesinde; 24.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda da ifade edildiği üzere; davacının selefinin zararına neden olan su baskınının işyeri içerisindeki giderlerin tıkanması, süzgeçlerin tıkanması, lavabo tıkanması, boru patlaması, yağmur sularının sızması vb. nedenlerle olabileceği ve davaya konu su baskınının nereden kaynaklandığının tespit edilemediğinin belirtildiğini, davalı Marmara Sanayi Sitesi Yönetimi veya OSB yönetiminin üstlendikleri herhangi bir sorumluluk ve yükümlülük görülmediğini, site içerisindeki ana su borusunun patladığını ispatlayan hiçbir bilgi ve belge ile fotoğrafın dosya içinde bulunmadığını, çelişkili raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyeri sigorta poliçesi gereği davacı ... şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın rücuen tahsiline dair başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 49 uncu maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1472 inci (6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301) maddesi, İşyeri Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Somut olayda, bozmadan sonra alınan 25.02.2020 ve 08.12.2020 tarihli bilirkişi heyeti ek raporlarında, dava konusu taşınmazda bulunan altyapı sorumluluğunun (kanalizasyon) davalı Marmara Sanayi Sitesi yönetimi sorumluluğunda olduğu belirtilmiş olup, mahkemece de bu raporlar gereği davanın davalı Marmara Sanayi Sitesi yönünden kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç, dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

3. Değerlendirme

Somut olayda, bozmadan sonra alınan 25.02.2020 ve 08.12.2020 tarihli bilirkişi heyeti ek raporlarında, dava konusu taşınmazda bulunan altyapı sorumluluğunun (kanalizasyon) davalı Marmara Sanayi Sitesi yönetimi sorumluluğunda olduğu belirtilmiş olup, mahkemece de bu raporlar gereği davanın davalı Marmara Sanayi Sitesi yönünden kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç, dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; patlayan su borusunun davacının sigortalısı işyerinin sorumluluğunda mı yoksa sigortalı işyerinin bulunduğu davalı Marmara Sanayi Sitesinin sorumluluk alanında ya da dava dışı Organize Sanayi Bölgesi sorumluluğunda mı olup olmadığının net bir şekilde tespit edilmesi gereğine değinilmiş olup, mahkemece bu hususta alınan 01.08.2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; iddia olunan su taşkınının nedenlerinin giderlerin tıkanması, süzgeçlerin tıkanması vs. başkaca nedenlerle de oluşabileceği, site içerisindeki boru patlaması neticesinde olup olmadığının tespit edilemediği, ancak su taşkını nedeninin site içerisindeki ana boru patlağı olsa idi çok daha fazla su akacağı ve buradaki birçok işyerinin su basması olayı ile sonuçlanacağı, halbuki burada gece yarısı olan su taşkınında sadece mahalde zararın söz konusu olduğu, gerek davalı Marmara Küçük Sanayi Sitesi, gerekse de OSB'nin bu konuda başka bir zarardan ve zarar gören işyerinden bahsetmediği, o halde lokal olması muhtemel taşkının kusur sorumlusunun davacının sigortalısı ITK Tekstil Kimya Ltd. Şti.'nde olduğu, gerek dava dilekçesinde, gerekse de dosyadaki örtüşen ifadelerde sigortalının su basma sensörü, su baskın alarm sistemi veya gece bekçisi gibi diğer önlemleri aldığına dair ifade de yer almadığından %100 oranında kusurlu olacağı belirtilmiş olup, her ne kadar altyapı sorumluluğu (kanalizasyon) davalı Marmara Sanayi Sitesi yönetimi sorumluluğunda olsa da, site içerisinde yer alan ana su borusunun patladığı ispatlanamamış olduğundan, mevcut bilgi ve belgelere göre davalılara sorumluluk yükleyecek herhangi bir veriye ulaşılamadığından davanın davalı Marmara Sanayi Sitesi yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Marmara San. Sit. Yön. S.S. Marmara Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı Marmara San. Sit. Yön. S.S. Marmara Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifi'ne iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1225, Karar No: 2022/8581, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1225 E.  ,  2022/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini istemi davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu edilen taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının ilgili Tapu Müdürlüğü’nden getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Sakarya Valiliği'nden sorularak, bu hususa ilişkin paftası getirtilip fen bilirkişisinden ek rapor alınmak suretiyle, pafta üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı, alanı da belirtilerek tespit edildikten sonra;

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13691, Karar No: 2012/4799, Tarih: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13691 E.  ,  2012/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2010 tarih ve 2007/827-2010/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların davacıya ait teknenin satımı konusunda 01.06.2000 tarihinde anlaşmaları üzerine satım işlemi için her iki tarafın müşterek arkadaşı olan ...'a davacı tarafından vekaletname verilerek teknenin de davalıya teslim edildiğini, davacının Ağustos 2006 yılında Türkiye'ye geldiğinde teknenin birikmiş vergi borcunun olduğunu öğrendiğini, davalının tekneyi üzerine almadığını, halbuki anlaşmaya göre satıştan sonraki vergilerden davalının sorumlu olduğunu, zorunlu olarak cezaları ile birlikte verginin ödendiğini ileri sürerek 31.663,95 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vekaletname verdiği kişinin devir işlemini yapmadığını, tekneye hukuken malik ve zilyet olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, satışa konu teknenin Türk Gemi Sicili'ne kayıtlı bulunduğundan gayrimenkul sayıldığı, intikalin resmi şekilde veya noterde satış vaadi sözleşmesi şeklinde yapılabileceği, 20.06.2006 tarihli belgenin satış bedelinin ödendiğini ve teknenin davalıya teslim edildiğini ispatlayamadığı, yasalara uygun satış akdinin yapılmadığı, gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, satışa konu teknenin Türk Gemi Sicili'ne kayıtlı bulunduğundan gayrimenkul sayıldığı, intikalin resmi şekilde veya noterde satış vaadi sözleşmesi şeklinde yapılabileceği, 20.06.2006 tarihli belgenin satış bedelinin ödendiğini ve teknenin davalıya teslim edildiğini ispatlayamadığı, yasalara uygun satış akdinin yapılmadığı, gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait olan ve gemi sicilinde kayıtlı bulunan geminin satışından sonra tahakkuk eden vergilerin davacı tarafından ödenmiş olması nedeniyle alıcı davalıdan tahsiline ilişkin olup, yukarıda yazılı olduğu üzere, mahkemece, teknenin gayrimenkul sayıldığı, gayrimenkullerde mülkiyet intikali için yazılı belge düzenlenmesi gerektiği ayrıca satış bedelinin verilmediği ve teknenin davalıya teslim edilmediği ancak bedel ödendiğinde ve tekne teslim edildiğinde satış aktinin gerçekleşmiş olacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak TTK'nun 868. maddesine göre gemi siciline kayıtlı bir geminin temliki için maliki ile iktisap edenin, mülkiyetin iktisap edene intikal edeceğine dair anlaşmaları lazım ve kafidir. Bir tasarruf işlemi olan bu anlaşma herhangi bir şekle tabi değildir. BK'nun 182.ncı maddesine göre satım aktinin gerçekleşmesi için taraf iradelerinin uyuşması yeterli olup malın aynı anda teslimi ve bedelin aynı anda tahsili gerekmemektedir. Bu durumda mahkemece vergi borçlarının tahakkukundan sonra tarafların biraraya gelerek 01.06.2000 tarihinden sonra tahakkuk eden vergilerin davalıya ait olacağına dair sözleşme yaptıkları ve davalının bu sözleşmeyi geçersiz kılacak bir savunmada da bulunmadığı gözönüne alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle hükmün davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11347, Karar No: 2011/6585, Tarih: 02.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/11347 E.  ,  2011/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 5620 sayılı kanunun 3. maddesi 2.fıkrası c bendi gereğince ve 15.12.2002 tarih ve 80 sayılı meclis kararı gereğince 6 aydan az (5 ay 29 gün) çalıştırılmak üzere mevsimlik işleri yapmak üzere istihdam edildiğini, yasal zorunluluk nedeniyle iş akdinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davacının ... Belediyesi Çevre Kor. Ve Kont. Müdürlüğüne bağlı olarak altı aydan fazla süre ile fiilen kesintisiz olarak çalıştığı, yaptığı işlerin mevsimlik işlerden olmadığı, yapılan işin belediyenin asli işlerinden olduğu, aynı işin halen faal olarak yapılmaya devam edildiği, bu nedenle iş sözleşmesinin başından beri belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabulünün gerektiği, iş akdinin işverence 5620 sayılı yasanın 3. maddesi uyarınca feshedildiği, 5620 sayılı yasa uyarınca iş sözleşmesinin ancak emeklilik veya emekliliğe hak kazanma hallerinde feshedilmesinin mümkün olduğu, işverenin fesih bildiriminde fesih nedenini açık ve anlaşılır bir biçimde gösterilmediği, ayrıca davacının üyesi olduğu sendika ile davalı ... arasında fesih tarihinde geçerli olan toplu iş sözleşmesine göre fesih yetkisinin iş kanunun 25/2. maddesi ile sınırlandığı nedenleriyle feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının 5620 sayılı Yasa kapsamında ve kamu Kurumlarında personel istihdamına ilişkin mevzuata uygun olmayan vizesiz çalışmasının fesih sonrasına yönelik hüküm doğurup doğurmayacağı konuları uyuşmazlık konusudur.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 04.04.2007 tarihinde kabul edilen ve 21.04.2007 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5620 sayılı Kanunun 1, 2, 3, geçici 1 ve 3. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunun 18, 19, 20 ve 21.maddeleridir.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 04.04.2007 tarihinde kabul edilen ve 21.04.2007 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5620 sayılı Kanunun 1, 2, 3, geçici 1 ve 3. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunun 18, 19, 20 ve 21.maddeleridir.

5620 sayılı Kanunun m.1.de bazı kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan geçici işçilerin sözleşmeli personel pozisyonlarına veya sürekli işçi kadrolarına geçirilme koşul ve yöntemi düzenlenmiştir. Buna göre maddede belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan işçinin sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi için 2006 yılı içerisinde usûlüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam 6 ay veya daha fazla süreyle geçici işçi olarak çalışmış olmak gerekir. Aynı düzenlemede 2005 veya 2006 yıllarında aynı şartlarda çalışıp da askerlik, doğum veya sağlık kurulu raporuyla belgelendirilen sağlık sorunları sebebiyle iş sözleşmeleri askıda kalanların da bu hüküm kapsamında değerlendirileceği öngörülmüştür.

Sözü edilen Kanunun m.3’e göre bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz.

Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda maddede belirtilen mercilerden geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz. İl özel idareleri ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) bu fıkra hükümlerine göre geçici işçi çalıştırılabilmesine ilişkin usûl ve esaslar İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenir.

5620 sayılı Kanunun 2.maddesinin (2) numaralı bendinde “Bu Kanunun 1 inci maddesi kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda çalışan geçici işçilerden bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla; bağlı bulundukları sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı bağlanmasına hak kazanmış olanlardan bu tarih itibarıyla kadınlarda 56, erkeklerde 58 yaşını doldurmuş olanlar, sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmezler, bunların iş sözleşmeleri tüm yasal hakları ödenmek suretiyle sona erdirilir” kuralına yer verilmiştir.

5620 sayılı Kanunun geçici m.1’ e göre “kanunda belirtilen şartları taşımadıkları için sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçişi yapılamayan ve bu Kanunun 3.maddesi kapsamına girmeyen geçici işçiler, ilgili idare, kurum ve kuruluşlarda bir mali yılda 6 ayda az olmak üzere bu Kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunabilir”. Maddenin 2.fıkrasında sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyenlerin 2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla bu Kanunun 3.maddesinde belirtilen usûle göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında istihdam edilmeye devam olunacağı belirtilmiştir. Yine maddenin 3. fıkrasına göre maddenin birinci ve ikinci fıkrası kapsamına girenlerin bağlı bulunduğu sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı bağlanmasına hak kazandıkları tarihte iş sözleşmeleri tüm yasal hakları ödenerek feshedilir.

4857 sayılı İş Kanunun 18, 19, 20 ve 21. maddelerinde öngörülen iş güvencesi hükümleri feshe karşı işçiyi korumayı sağlamak üzere kabul edilmiştir. “Fesih” olarak nitelendirilemeyecek askıya alma hallerinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlandırma olanağı bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının 5620 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 21.04.2007 tarihinden sonra altı aydan fazla süre ile davalı işeverene ait işyerinde çalıştığı, iş akdinin 25.06.2009 tarihli fesih bildirimi ile, 5620 sayılı Yasanın 3. madde 2. fıkrasının c bendince 05.12.2008 tarihli Belediye Meclis Kararına dayanılarak 29.06.2009 tarihinden itibaren sona erdirildiği, davacının 02.06.2008 tarihinde Tüm Belediye ve Genel Hizmet İşçileri Sendikasına üye olduğu, TİS hükümlerine göre, iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/II. Maddesinde belirtilen sebebler dışında feshedilemeyeceğinin düzenlendiği, 05.12.2008 ve

07.12.2007 tarihli kararlarda, davacının bir mali yılda 5 ay 29 gün çalıştırılmak ve mevsimlik işleri yapmak üzere istihdam edilmesine karar verildiği,davacının 2008 yılı yıllık iznini 11.05.2009 tarihinden itibaren 6 gün olarak kullandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının 5620 sayılı Yasa kapsamında mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde çalıştırılmadığı, bu durumda 5620 sayılı Yasa kapsamında ve kamu Kurumlarında personel istihdamına ilişkin mevzuata uygun olmayan çalışmaya dair iş sözleşmesinin hükümsüz olduğu, sözleşmenin fesih tarihinden itibaren ileriye yönelik sonuç doğurmayacağı ve davacının vizeli işçi olarak çalıştığının kabul edilemeyeceği düşünülmeden, çalışmanın kanuna açıkça aykırı olarak yapılması karşısında feshin Yasa gereği geçerli nedenle yapıldığının kabulü gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (60.00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00- TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 02.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8988, Karar No: 2022/1180, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8988 E.  ,  2022/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 08/09/2019 tarih 2019/İHK 10682 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 23/02/2017 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada davalının ...'si olduğu aracın davacının sürücüsü olduğu motosiklete çarpması neticesinde müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL geçici işgöremezlik, 50,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 92.560,40 TL ye yükseltmiştir.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre talebin kısmen kabulü ile 92.510,40 TL maddi tazminatın 18/09/2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine, karar verilmiş; bu karara davalı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı ...'ün kaza sonrası alınan ifadesinde dominos pizza da kurye olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Sigorta Tahkim Komisyonu'nca olayın iş kazası kapsamında olma ihtimaline binaen davacıya 23/02/2017 tarihinde geçirmiş olduğu kaza nedeniyle SGK Başkanlığı’nca rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; motosiklet sürücüsü olan davacının kaza tespit tutanağına göre kask durumunun belirsiz olduğu, epikriz raporuna göre kafasında şişlik meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacının kafa bölgesinden yaralandığı anlaşılmakla dairemiz yerleşik uygulamalarına göre hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, indirim yapılmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.