muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7686, Karar No: 2025/5115, Tarih: 27.03.2025

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davaya konu olaya ilişkin işin Kahramanmaraş ... inşaatı yapım işi olduğu, davalı ... Genel Müdürlüğünün ihalesi sonucu 09.12.2013 tarihli sözleşme ile işi ... İnşaat-... ortak girişimine verdiği, davalı ... şirketi ile ... İnşaat-... ortak girişimi arasında yapılan 19.11.2014 tarihli devir sözleşmesi ile işin ... Şirketine devredildiği ve ...-... İnşaat ortak girişimi ile ... 20. Bölge Müdürlüğü arasında 09.12.2013 tarihinde imza altına alan sözleşmedeki hükümlerin aynen geçerli olduğunun devir sözleşmesinde belirtildiği, ... Şirketi ile ... İnşaat arasında 02.12.2014 tarihli Domuz (...) Deresi ... Koruma İnşaatı Taşeron Sözleşmesi yapıldığı, 09.07.2013 tarihli davalı ... ile İhbar Olunan Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi arasında Domuz Deresi üzerinde iki ayrı bölgede yapılacak olan menfez inşaatlarına ilişkin protokol bulunduğu, davacılar murisinin davalı ... firması işçisi olarak çalıştığı, davaya konu iş kazasının 30.12.2014 tarihinde inşaat alanında davacılar murisi ... ile diğer işçi ...'in demir bağlama işi yaptıkları sırada, yan taraflarında bulunan yaklaşık 10 metre olan kazı alanından toprağın kayması (göçük) sonucu toprak altında kaldıkları ve davacılar murisinin vefat etmesi sonucu meydana geldiği, Mahkemece davalı ... ihale makamı olduğu yürütülen işle ilgili sorumluluğu bulunmadığı diğer davalı ... İnşaat Firması yönünden ise üstlenilen işin diğer davalı üst işveren ...'ya tamamen devredildiği gerekçesiyle sorumluluğunun bulunmadığı tespiti ile bu davalılar yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2. maddesinin 7. fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6. maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6. maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Öte yandan dava arkadaşlığının hangi hallerde zorunlu (mecburi) olduğu, maddi hukuka göre belirlenir. Maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi gereken hallerde mecburi dava arkadaşlığı olacaktır.

Davacılar arasında (aktif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, bütün davacılar davayı birlikte açmak zorundadırlar. Dava mecburi dava arkadaşları tarafından biri veya bazıları tarafından açılmış ise dava sıfat yokluğundan dolayı hemen reddedilmez. Mahkeme, diğer mecburi dava arkadaşlarının davaya katılmasını vefa muvafakat etmelerini sağlaması için davacıya veya davacılara süre verir. Diğer dava arkadaşları davaya katılır veya muvafakat ederse davaya devam edilir. Davayı açan davacı kendisine verilen süre içinde diğer mecburi dava arkadaşlarının katılmasını veya muvafakat etmelerini sağlayamaz ise dava sıfat yokluğundan reddedilir.

Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı var ise davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava, bütün dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise bu halde davalı durumundaki kişinin ya da kişilerin, bu davada yalnız başına taraf sıfatı (pasif husumet ehliyeti) yoktur; davalı sıfatı mecburi dava arkadaşlarının tümüne aittir. Ancak bu halde dava sıfat yokluğundan reddedilmez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir. Davacı kendisine verilen kesin süre içinde davasını diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmez ise o zaman dava sıfat yokluğundan reddedilir.

Somut olayda tüm dosya kapsamından Mahkemece davalı ... yönünden işin eser sözleşmesi ile verildiği asıl işveren sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de ... 6200 sayılı ... İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun Vazife ve Salahiyetler başlıklı 2.maddesinin a bendinde belirtilen " ... sular ve sellere karşı koruyucu tesisler meydana getirmek" olan görevi kapsamında dava konusu iş ile asıl işin bir bölümünün diğer davalılara verildiği anlaşılmakla ... su koruma inşaatı nedeniyle üst işveren sıfatı bulunan idare yönünden yapılan değerlendirme hatalı olmuştur. ... İşleri Genel Müdürlüğünce Kahramanmaraş ... inşaatı yapım işinin 09.12.2013 tarihli sözleşme ile işi ... İnşaat-... ortak girişimine verildiğinin anlaşılmasına göre ... İnşaat firması ile ... adi ortaklığının davada mecburi dava arkadaşı olarak yer alması gerekmesine rağmen ...'in davaya dahilinin sağlanarak taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm tesisi de hatalıdır. Ayrıca yine davalı ... İnşaat Firması yönünden işin tamamının 19.11.2014 tarihli sözleşme ile diğer davalı ... Firmasına devredildiği gerekçesiyle bu şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de İş Sağlığı ve Güvenliğine yönelik işverenlerin işçilere karşı düzenlenen görev ve sorumluluklarının emredici düzenlemeler ile hüküm altına alındığı tarafların aralarında yaptıkları sözleşme ile iş bu düzenlemeleri bertaraf edilemeyeceği açık olup davacılar yönünden bağlayıcılığı bulunmayan devir sözleşmesine göre bu davalı yönünden davanın reddine yönelik karar tesisi de hatalıdır.

O halde, Mahkemece yapılacak iş; dava dışı ...'in davaya dahilinden sonra taraf teşkilinin sağlanarak, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, bir başka ifade ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin var olup olmadığının ve sorumluluklarının bulunup bulunmadığı yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde usulünce incelenip ve değerlendirilmesinden sonra usuli kazanılmış hakları gözetecek şekilde oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, karar bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14442, Karar No: 2013/3470, Tarih: 29.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14442 E.  ,  2013/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 237 ada 3 parsel sayılı 31.118,30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili 22/11/2010 tarihli dilekçesi ile 237 ada 3 parselin ekli krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün davalı adına yapılan tesbitinin iptaline orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, fen bilirkişi tarafından hazırlanan 19/07/2012 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 20.000 m2'lik kısma 237 adanın son parsel numarası verilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmın ise 237 ada 3 parsel olarak tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılmış orman kadastrosu yoktur.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Davalı taraf Ardeşen Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 18/11/1954 gün ve 1954/20 E- 1954/86 K sayılı tescil davası sonucu oluşan tapu kaydına dayandığı halde, bu tescil dosyası getirtilmemiş, tescil krokisi uygulanmamıştır.

Bilirkişi orman mühendisleri dava konusu taşınmazın güney bölümünde eski kalıntı ev, 100 yaşlarında ceviz ağaçları, 50 - 60 yaşlarında elma armut vb. meyve ağaçları ve bakımlı yaşlı fındık ocakları bulunduğunu, kuzey bölümünde ise kızılağaçların hakim olduğu, kestane ve gürgen ağaçlarının bulunduğunu, eğimin %10 ile %45 arasında değiştiğini, 1966 tarihli memleket haritasında yeşil renge boyalı alanlar içerisinde kaldığını ve sonuç olarak dört yönde orman alanları olan orman içi açıklık niteliğinde olduğunu ve bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğunu belirtmiştir.

Teknik bilirkişi, davalının dayandığı tapu kaydının sınırları itibari ile çekişmeli taşınmaza uyduğunu bildirmiş, 19/07/2012 tarihli ek raporunda ise Orman Yönetiminin dava ettiği 20.000 m2'lik bölümü göstermiştir. Mahkemece de 19/07/2012 tarihli bu bilirkişi ek raporu esas alınarak taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 20.000 m2'lik bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Teknik bilirkişi, davalının dayandığı tapu kaydının sınırları itibari ile çekişmeli taşınmaza uyduğunu bildirmiş, 19/07/2012 tarihli ek raporunda ise Orman Yönetiminin dava ettiği 20.000 m2'lik bölümü göstermiştir. Mahkemece de 19/07/2012 tarihli bu bilirkişi ek raporu esas alınarak taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 20.000 m2'lik bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Orman mühendislerinin düzenlediği bilirkişi raporu kendi içerisinde çelişkilidir. Şöyle ki, taşınmazın güney bölümünde 100 yaşlarında ceviz ağaçları, 50 - 60 yaşlarında elma armut vb. meyve ağaçları ve bakımlı yaşlı fındık ocakları bulunduğu belirtildiği halde, hava fotoğrafında ve memleket haritasında neden yeşil gözüktüğü, yeşil alanda gözükmesinin bu ağaçlardan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu belirtilmediği gibi davalı taraf tapu kaydına dayandığı halde, dava konusu taşınmazın dört tarafı ormanla çevrili orman içi açıklık olduğu

belirtilmiş, taşınmaza komşu olan 237 ada 2 parsel ve 236 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tutanakları getirtilmemiş, üzerinde meyve ağaçları da bulunan ve fen bilirkişisi ek raporunda güneyde (A) harfi ile gösterilen 20.000 m2'lik bölümünün orman vasfı ile Hazine adına, kuzey tarafta gösterilen bölümün ise davalı taraf adına tesciline karar verilmiştir.

Eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu nedenlerle davalı tarafın dayandığı tapu kaydının oluşumuna esas olan Ardeşen Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 18/11/1954 gün ve 1954/20 E- 1954/86 K sayılı dosyası ilgili yerlerden getirtilmeli, çekişmeli taşınmaza kuzeyde komşu olan 237 ada 2 ve 236 ada 2 sayılı parsellerin kadastro tutanak suretleri, tapu kayıtları ve tesbitlerine esas tutulan belgeler getirtildikten sonra, yerinde önceki bilirkişiler dışında ve halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı’nda görev yapmayan üç orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi ile yeniden keşfi yapılarak çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve hava fotoğraflarında yeşil renkte gözükmesinin nedeni açıklanmalı, taşınmazın üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı ve niteliği belirlenerek açıklanmalı, tapu kaydı krokisi uygulanarak kapsamı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği takdirde, orman içi açıklık olamayacağı düşünülmeli, kesin olarak orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2684, Karar No: 2018/8030, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2684 E.  ,  2018/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 4.419,45 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. maddesindeki “4.419,45 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/15622, Karar No: 2014/3256, Tarih: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15622 E.  ,  2014/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/66843

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2008/823 (E) ve 2011/644 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2006 tarih ve 2005/203 Esas, 2006/149 Karar sayılı, 732,00 TL adli para cezasını içeren ilamın kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi hükmünün uygulanması ve buna bağlı olarak TCK'nin 58/3. maddesi gereğince hapis cezasının tercih edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2601, Karar No: 2016/5072, Tarih: 09.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2601 E.  ,  2016/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, dosyada mevcut VDENR-2010-2516/17 sayılı vergi tekniği raporunun sonuç bölümünde sanığın düzenlediği iddia edilen sahte faturayı kullananlar hakkındaki incelemenin daha sonra vergi denetmenliğince bildirileceğinin yer alması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmak suçundan karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava açılıp açılmadığının Vergi Dairesinden sorulması, varsa karşıt inceleme raporlarının dosya arasına alınması, dava açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçerilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; ödeme belgeleri araştırılarak temini halinde şirketlerin defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırılmalı inceleme yaptırılması suretiyle toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.