muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/19394, Karar No: 2006/16314, Tarih: 27.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/19394 E.  ,  2006/16314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...1. A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın boşanma kararı kesinleşmeden 30.06.2006 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş ve bu dilekçe temyiz dilekçesi olarak değerlendirilerek temyiz harcı da 05.07.2006 tarihinde tamamlattırılmıştır. Feragat beyanı yapıldığı anda kesin hükmün neticelerini doğurur.

Feragattan sonradan dönülmesi de mümkün olmadığından davacının 15.08.2006 tarihli temyizden feragatı ve mahkemenin aynı günlü "temyiz talebinin reddi" kararı sonuca etkili değildir.Açıklanan sebeplerle davacının 30.06.2006 tarihli feragat dilekçesi uyarınca bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.27.11.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın boşanma kararının “bozulması” için verilen hükmü temyiz etmiştir. Temyiz eden davacı kadın daha sonra “temyiz isteminden feragat” etmiştir. Bu sebeple yerel mahkeme tarafından verilen 15.8.2006 günlü “ek kararla” davacı kadının temyiz isteminin “reddine” karar verilmiştir

Ek karar, temyiz eden davacı kadına tebliğ edilmeden dosya Daireme gönderildiği için ve bu ret kararı tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceğinden (HUMK m. 432/son) ek kararın tebliği için dava dosyası yerel mahkemesine iade edilmiştir.

Ek karar temyiz eden davacı kadına tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmemiştir. Böylece HUMK m. 432/son hükmüne göre “kesinleşmiş” bir ek karar oluşmuştur.

Dava dosyası ortada bir “temyiz davası” kalmamasına rağmen yerel mahkeme tarafından re’sen Daireme gönderilmiştir.

Değerli çoğunluk başkaca bir temyiz istemi de bulunmadığına göre davacı kadının “temyiz eden” sıfatının “halen bulunduğu” düşüncesindedir.

HUMK m. 432/son hükmüne göre “kesinleşmiş” 15.8.2006 günlü ek karar temyiz davasını “incelenmez” duruma getirmiştir. Dosyanın geçerli bir temyiz istemi “bulunmadan” kendiliğinden incelenmesi de olanaksızdır.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/20596, Karar No: 2011/20421, Tarih: 28.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20596 E.  ,  2011/20421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2010
Yargıtay — Esas No: 2006/9477, Karar No: 2006/12505, Tarih: 08.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9477 E.  ,  2006/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kınık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı, borçlu ile arasında noterde düzenlenmiş bulunan yabancı para (D.M.) alacağını ilamlı takip konusu yapmış, takip talepnamesinde yabancı para alacağını vade tarihi itibari ile Y.T.L. ye çevirerek talepte bulunmuş ve vade tarihinden itibaren işlemiş faiz olarak 9.475.00 Y.T.L. talep etmiştir.

B.K. 83. maddesinde eklenen fıkrası uyarınca yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebilir. Takip talepnamesinde alacaklının yabancı parayı Türk parasına çevirme zorunluluğu yanında yabancı para alacağı için temerrüt faizi talep etmek isterse, vade tarihi ile takip tarihi arasında işlemiş temerrüt faizini yine yabancı para olarak hesaplayıp takip tarihindeki kur üzerinden Türk parası olarak talep edebilir.

Olayımızda, alacaklı, yabancı para alacağı ile ilgili olarak B.K. 83. maddesi gereğince seçimlik hakkını kullanmış ve borçludan vade tarihi itibariyle Y.T.L. üzerinden takip tarihine kadar işlemiş temerrüt faiz alacağını talep etmiştir. Bu durumda vade tarihi itibariyle yabancı paranın Türk parası karşılığı istendiğinden vadeden itibaren reaskont faizi talep edilebilir. Alacaklı bundan sonra artık 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesinde öngörülen yabancı para için belirli faiz oranını takip sonrası için isteyemez. Ödeme emrinin buna göre düzenlenmiş olup olmadığı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken mahkemece, yabancı paranın vade tarihi itibariyle Y.T.L. ye çevrilip Y.T.L. miktarı üzerinden faiz işletilerek icra emri gönderilmesinin usulsüz olduğundan bahisle icra emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14847, Karar No: 2014/20353, Tarih: 06.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14847 E.  ,  2014/20353 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ...Okulları A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ...Okulları A.Ş. vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı ...Okulları A.Ş. vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...Okulları A.Ş.'ye yükletilmesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12878, Karar No: 2018/13505, Tarih: 30.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12878 E.  ,  2018/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında 23/05/2012 tarihli iddianame ile 6136 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca yasak mermi bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle de kamu davası açıldığı halde bu suç yönünden hüküm kurulmamış olduğu anlaşıldığından yasak mermi bulundurma suçu yönünde dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş, katılan sanık ... hakkında ise 6136 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca yasak mermi bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda katılan sanık ...’in atılı suçtan neticeten 25 gün hapis ve 4 gün karşılığı 80.-TL adli para cezasına mahkum edildiği fakat bu hükmün CMK’nın 231/5. maddesine göre açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara yönelik katılan sanık ...’in herhangi bir temyiz ya da itiraz talebinin bulunmadığı dosya kapsamından tespit edildiğinden, bu hükme yönelik olduğu değerlendirilen tebliğnamedeki iade düşüncesine iştirak edilmemiş, temyiz incelemesi sanık ...’un hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair kararlara yönelik olarak yapılmıştır.

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılana ait ikametin mutfak balkonunun kapısını zorlayıp zarar vererek içeri girdikten sonra yatak odasında ziynet eşyalarının bulunduğu kutu içinde yer alan çelik kasa anahtarını alıp yine aynı oda içinde bulunan çelik kasayı bu anahtarla açarak kasa içinde bulunan mermiler ile iki adet saat ve küpe, kolye, yüzük gibi ziynet eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/2-(d) maddesine uyduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde TCK'nın 142/1-(b) maddesinden hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle, uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26722, Karar No: 2017/3352, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26722 E.  ,  2017/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16225, Karar No: 2016/3427, Tarih: 24.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16225 E.  ,  2016/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... Eriş'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/02/2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlalden verilen mahkumiyet cezası, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz etmesiyle Dairemiz üyelerinin çoğunluğu ile ONANMASINA karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve şikayetçi anlatımında suça sürüklenen çocuğun girdiği yerin depo olarak bahsedilmesi, ancak; bu yerin iş yerinin eklentisi olup olmadığına dair bir saptamanın bulunmaması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan herhangi bir mesleki ve ticari faaliyetin yürütülmediği ve iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden ve anılan yerin niteliği belirlenmeden, sanığın hırsızlıkla yargılandığı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/489 esas, 2010/569 karar sayılı dava dosyasının onaylı sureti dosya içine alınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

(KARŞI OY)
Yargıtay — Esas No: 2016/9526, Karar No: 2016/7700, Tarih: 03.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9526 E.  ,  2016/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2016 tarih ve 2016/112-2016/359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket uçağı ile ... aktarmalı ...’dan ...’ya yolculuk yaptığını, yolculuk esnasında müvekkilinin bagajının kaybedildiğini, bunun üzerine ... Havaalanında kayıp bagaj hakkında rapor tutulduğunu, ancak bugüne kadar kayıp olan bagajla ilgili müvekkiline dönüş yapılmadığını, müvekkilinin bagajında ailesine aldığı hediyeler dışında kendisine ait maddi ve manevi değeri olan özel eşyaların da bulunduğu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının 6502 sayılı TKHK kapsamında tüketici sayıldığı ve TKHK’nın 3/k-l ile 83. maddeleri gereğince taşıma esnasında kaybedilen bagaja yönelik tazminat isteminde davaya bakma görevinin ... Tüketici Mahkemelerinde olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3429, Karar No: 2021/2209, Tarih: 09.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3429 E.  ,  2021/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/04/2019 tarih ve 2019/96-2019/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 09.03.2021 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ile müvekkili arasında Ankara Çankaya'daki ... ismi ile bilinen binanın iç tadilat ve projelerin yapımı, ilgili kuruluşlara tasdikinin sağlanması hususunda 450.000,00 TL bedelli 24.03.2008 tarihli sözleşme imzalandığını, müvekkilinin üstlendiği edimleri sözleşmede öngörülen şekilde yerine getirdiği halde tadilat proje bedeline ilişkin kısmi ödemeler yapıldığını, bakiye bedelin ödenmediğini, sözleşme konusu işin ilgili kuruluşlara proje tasdiklerinin, imar giderlerinin, harç vs. giderler için davalıdan alınan avansla kısmen karşılandığını, bakiye kısmı için müvekkilince harcama yapıldığını, davalının bu masrafları da ödemediğini, müvekkilce iş merkezi tadilat projeleri tamamlandıktan sonra davalının bu kez gökdelenin otele dönüştürülmesini istediğini, davalının talimatı doğrultusunda otel ve rölöve projesi çizildiğini, yangın ve yürüyen merdiven ruhsatı gibi sözleşme dışı işlerinde müvekkilince yapılmasına rağmen anılan imalatların bedelinin de ödenmediğini, sayılan bu imalatların serbest piyasa rayicinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sözleşmeden kaynaklanan bakiye bedel için 10.000.- TL, tadilat projelerinin onayı için gerekli resim, vergi, harç masrafları için 1.000.- TL, gökdelenin otele dönüştürülmesi için yeniden tadilat projesi çizimi vs. işler için 10.000.- TL olmak üzere toplam 21.000.- TL'nin tahsilini talep etmiş, 02.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile sözleşmeden kaynaklanan bakiye bedel alacağını 206.016,71 TL'ye, vergi, harç vs masraflarını 2.933,69 TL'ye ve otele dönüştürme için yapılan işlerin karşılığını 75.000.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme ile üstlendiği edimleri gereği gibi yerine getirmediğini, davacının yangın algılama ve tadilat dışındaki projeleri hazırlayıp tasdike sunmadığını, bu işlerin müvekkilince yaptırılıp bedellerinin proje müelliflerine ödendiğini, davacının süresi içinde hiçbir ediminin tam ve eksiksiz yerine getirmediğini, sadece mimari proje ve yangın projesini hazırlayarak gecikmeli olarak tasdik ettirdiğini, davacının sözleşmeden kaynaklanan alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrasında yaplan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın 24.03.2008 tarihli eser sözleşmesine dayalı alacak olarak açıldığı, Borçlar Kanunu 147/6. maddesi uyarınca eser sözleşmesinden doğan alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davacı tarafın 02.03.2015 tarihinde yaptığı ıslah tarihinde zamanaşımının gerçekleştiği, davalının süresinde zamanaşımı definde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL sözleşmeden kalan bakiye alacak, 1.000,00 TL proje onay giderleri bakiyesi, 10.000,00 TL sözleşme dışı tadilat bedeli olmak üzere toplam 21.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin ve masraflarının tahsili istemine ilişkin olup davacı öncelikle fazlaya dair haklarını saklı tutarak taraflar arasında imzalanan sözleşmenin bakiye bedelinden 10.000.- TL, proje tasdiki için ilgili kuruluşlara yaptırılmış işlemlerin, imar gider ve harçları için davalıdan alınan avansı aşan kısım nedeniyle 1,000,00 TL ve sözleşme dışı yapılan işlerden dolayı 10.000,00 TL olmak üzere 3 farklı kalemde alacak talebi ile dava açmış bilhare 02.03.2015 tarihinde davasını ıslah ederek her üç talep yönünden istemini 283.950,40 TL arttırmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada tarafların ilk yaptıkları sözleşme tarihi olan 24.03.2008 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle ıslah edilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, 818 sayılı BK 74. md (6098 sayılı TBK 90. maddesi) gereğince kaideten her borç doğum anında muaccel olur. Aynı Yasa'nın 128. maddesine (TBK 149. md) göre de kanunda kararlaştırılmış zamanaşımı süreleri sözleşme tarihinde değil, alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. Bunun yanı sıra taraflarca bir vade kararlaştırılmış ise iş sahibinin ücret ödeme borcu BK 364. maddesi (TBK 479 md.) gereğince eseri teslim anında muaccel olur.

Ancak, 818 sayılı BK 74. md (6098 sayılı TBK 90. maddesi) gereğince kaideten her borç doğum anında muaccel olur. Aynı Yasa'nın 128. maddesine (TBK 149. md) göre de kanunda kararlaştırılmış zamanaşımı süreleri sözleşme tarihinde değil, alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. Bunun yanı sıra taraflarca bir vade kararlaştırılmış ise iş sahibinin ücret ödeme borcu BK 364. maddesi (TBK 479 md.) gereğince eseri teslim anında muaccel olur.

Bu durumda mahkemece, gerek 24.03.2008 tarihli sözleşme gereğince ödenmesi gereken bedelin gerekse daha sonra 05.04.2009 tarihli hazırlanan “Tutanak” başlıklı belge ile yine davacının yapması kararlaştırılan iş bedelinin hangi tarihte muaccel olduğu, davacının talep ettiği masrafların bu sözleşmeler nedeniyle yapılan masraflar olduğu anlaşıldığı taktirde yine bu sözleşmeye göre muaccel oldukları tarihler belirlenerek zamanaşımı yönünden her bir kalem yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapmak suretiyle bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamış, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.