muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12203, Karar No: 2023/12756, Tarih: 13.12.2023

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 1080159.06 sicil sayılı ... Makina İnş. ve Dış Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinde Kuruma bildirilen süreler hariç 2010/2 nci ayında 10 gün, 2010/3 üncü ayında 30 gün, 2010/4 üncü ayında 30 gün, 2010/5 inci ayında 30 gün, 2010/6 ncı ayında 30 gün, 2010/7 nci ayında 30 gün, 2010/8 inci ayında 30 gün, 2010/9 uncu ayında 30 gün, 2010/10 uncu ayında 30 gün, 2010/11 inci ayında 30 gün, 2010/12 nci ayında 30 gün, 2011 yılında 360 gün, 2012 yılında 360 gün, 2013 yılında 360 gün olmak üzere toplam 1390 gün hizmet akdi ile ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kurum ve ... Mak.... Ltd. Şti. vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... Ltd. Şti. vekili; şirketin sigorta işlemlerini eksiksiz yaptığını, davacının kendi isteği ile iş akdini feshettiğini, bunun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, bilirkişinin hak düşürücü süre yönünden inceleme yapmadığını, bildirimlerin sorumluluğun işverende, bildirilmemesi durumunda sorumluluğun işçide olduğunu, Kurumun sorumluluğunun olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamından davalı işyerinin dava edilen dönemde kanun kapsamında olduğu, Mahkemece dinlenen bordro tanıkları, sunulan belgelerden davacının, Mahkemece hüküm altına alınan dönemde davalı iş yerindeki çalıştığının subut bulduğu, ancak asgari ücretten fazla ücret aldığının ispatlanamadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum ve davalı ... Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 2001 yılı Haziran ayından 31.12.2013 tarihine kadar davalıların yanında büro elemanı /teknisyen olarak çalıştığının ve son net maaşının 1.100,00 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının 2001 yılı Haziran ayından 31.12.2013 tarihine kadar davalıların yanında büro elemanı /teknisyen olarak çalıştığının ve son net maaşının 1.100,00 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 inci maddesi, 289 uncu maddesi, 292 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 nci maddeleri

2-5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 80 inci maddesinin birinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 77 nci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5428, Karar No: 2020/20083, Tarih: 28.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/5428 E.  ,  2020/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... Kök'ün ve 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek müşteki Tarım ve Orman İl Müdürlüğü vekili ile sanığın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanık tarafından denize atılan sandık şeklindeki kutu içerisinde 105 paket sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu sigaraları memlekette bulunan yakınlarına hediye etmek için bulundurduğunu, satmak amacının olmadığını söylemesi ve ele geçen sigaranın miktar itibarıyla ticari mahiyette bulunmaması karşısında, sanığın savunmasının aksine suça konu sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmemesi nedeniyle beraati yerine dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanığın ve müşteki Tarım ve Orman İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2795, Karar No: 2016/397, Tarih: 26.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/2795 E.  ,  2016/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eski hale getirme bedeli istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava konusu mecurun davalı kiracı tarafından tahliye edildikten sonra kiralanana verilen hasar ve eski hale getirme bedelinin mahkeme aracılığıyla tespit ettirildiğini belirterek bilirkişi raporunda taşınmazın sözleşmede yazılı olduğu üzere teslime hazır hale getirilmesi bedelinin 123.036 TL olduğunu belirterek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece ; taşınmazın davalı tarafından yapılan tadilatlı haliyle kiraya verildiği ve mevcut kiracı tarafından da değişiklik yapılmaksızın kullanımına devam edildiğinden, davacının bu sebeple maddi zararının bulunduğunun ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.10.2007 başlangıç ve 4 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin Özel Şartlar 22. maddesinde; tahliye sırasında kiracının binanın ön ve yan cephesindeki yaptığı kaplamaları sökerek orjinal haline getirip, hasarsız bir şekilde teslim edeceği, 23. maddesinde; sökülen kalorifer tesisatı tam ve noksansız olarak yapılıp çalışır halde kiracı tarafından teslim edileceği, karalaştırılmış olup özgür irade ile belirlenmiş bu şartlar tarafları bağlar. 6098 sayılı T.B.K.nun 316. (B.K.nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.nun 266) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Bu durumda kira sözleşmesinin 22 ve 23. maddeleri gereğince davacının taşınmazın eski hale getirilmesini talep etme hakkı olduğu göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36556, Karar No: 2017/6939, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36556 E.  ,  2017/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30604, Karar No: 2013/37779, Tarih: 28.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30604 E.  ,  2013/37779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

İcra kefillerinin taahhüdü kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar hakkında uygulanacak zamanaşımı süresi TTK'na göre değil İİK hükümlerine göre belirlenir. İcra kefilinin borcu icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaletinin ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu için, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanması gerekir.

Somut olayda üçüncü kişi olarak 28.01.2000 tarihinde alacaklı vekili  ile birlikte icra müdürlüğüne gelerek icra kefili olmak istediğini beyan ederek icra emrinin dairede bizzat tebliğini talep ettiği bu talebin kabul edilerek icra emrinin tebliğ edildiği, İİK'nun 38.ve 39.maddeleri gereğince takip dosyasında son işlemin yapıldığı 27.07.2009 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece borçlulardan icra kefili yönünden zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9046, Karar No: 2013/15958, Tarih: 05.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9046 E.  ,  2013/15958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 6 kez 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 62, 53 maddeleri uyarınca (15 ay HC- Hak yoksunluğu)

I- 2002-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların ortak ve yetkilisi oldukları şirketin, 2005 yılı takvim yılının 12. ayına kadar ayrıca 2006 ve 2007 takvim yıllarında KDV beyannamesi vermesi nedeniyle suç tarihinin takvim yılı itibariyle beyannamelerin verildiği tarihe kadar devam ettiği, dolayısıyla atılı suçlar yönünden 5237 sayılı TCK' nun genel hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ve zincirleme suç yönünden de aleyhe temyiz bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1- Meka Metal Ltd. Şti. Sorumlusu ve ortağı olan sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, ..., ... ve ... isimli kişilerin kendilerini kandırarak şirketi kurduklarını bildirmeleri karşısında, bu kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık olarak dinlenilmeleri, şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait belgeler temin edilip

gerektiğinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak ve sanıkların ortak ve yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen faturaların verildiği şirket yetkilisi ve veya çalışanları dinlenilerek, tüm delillere göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

gerektiğinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak ve sanıkların ortak ve yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen faturaların verildiği şirket yetkilisi ve veya çalışanları dinlenilerek, tüm delillere göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- TCK.nun 53/1. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15978, Karar No: 2012/41640, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15978 E.  ,  2012/41640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların kasıtlı suçtan önceki mahkumiyetlerinin bulunması karşısında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların, şikayetçinin işyerine giderek,eski binalarının olduğunu hurdasını alıp almayacağını sordukları,şikayetçinin alabileceğini söylemesi üzerine şikayetçiye bir ev gösterdikleri ve şikayetçiden evin hurdasına karşılık 550 TL aldıkları evin sonradan sanıklara ait olmadığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası “suçun işleniş şekli “ nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 30 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, üçüncü fıkrasındaki 25 gün karşılığı adli para cezası yerine 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,dördüncü fıkrasındaki 500.00 TL adli para cezası yerine 80.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2035, Karar No: 2023/2420, Tarih: 05.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2035 E.  ,  2023/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/463 E., 2021/882 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2010/262 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2010/262 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 27.06.2018 tarihli ve 2018/267 Esas, 2018/7288 Karar sayılı kararı ile özetle eksik inceleme ile hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2018/463 Esas, 2021/882 Karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına uyularak, sanıklar hakkında ayrı ayrı taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; önceki hükmün yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmesi nedeniyle cezaların 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.04.2022 tarihli ve 2022/52622 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Kusur durumuna,

2. Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağına,

3. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

1.Kusur durumuna,

2.Bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ve savunma hakkına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR