muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9369, Karar No: 2018/3691, Tarih: 09.04.2018

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı kurum, ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesinin (... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile) iptal edilmiş olması sebebi ile uygulamaya koyduğu, 04.07.2012 tarih ve 164 no.lu yönetim kurulu kararı ile değişik "... Genel Müdürlüğü Su ve Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları ve Tahsilat Uygulama Yönergesi"nde belirlenen usule (formüle) dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur.

Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi (2013 yılı) itibari ile yürürlükte olan 04.07.2012 tarih ve 164 no.lu yönerge hükümlerine (formülüne) göre hesaplama yapılarak; davacının fazladan ödediği kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin 3.585.45.- TL olduğu tespit edilmiştir.

Ancak yukarıda da açıklandığı üzere, dava konusu kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılım paylarına ilişkin usul ve esaslar 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nda ve bu kanuna dayalı olarak İç İşleri Bakanlığı tarafından çıkarılan 'Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile ilgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'te düzenlenmiş olup, bu bedellerin tahsilinde iş bu kanunda belirlenen düzenlemelerin (yol ve yöntemin) esas alınması gerekecektir. Davalı idarenin 2464 sayılı yasaya ve ilgili yönetmeliğe dayanmadan ve bu yasal düzenlemelerle sınırları çizilmiş olan kurallara uymadan kişilerden herhangi bir tahsilat yapması, bu nedenlerle mümkün değildir.

Davalı idarenin ancak Belediye Gelirleri Kanunu çerçevesinde yapılacak hesaplama ile belirlenecek katılım payını, bu Kanunda düzenlenen sınırlamaları aşmamak ve kanuni prosedürü uygulamak kaydıyla, bu bedelleri hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun ve İç İşleri Bakanlığı yönetmeliğinin belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır.

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlığın 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği göz önüne alınarak değerlendirme yapılması ve buna göre yapılacak değerlendirmede ise; davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazın maliki (taşınmazdan yararlanan malik) durumuda olmaması nedeni ile davalının dava konusu kanal katılım ve şebeke hisse bedellerini davacıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, bu bedeller yönünden davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte; dava konusu bir diğer bedel olan proje tasdik bedeli ... Tarifeler ve Abone Hizmetleri Yönetmeliği'nin 17. Maddesinde; "İdarenin yetki ve hizmet sahası içerisinde, özel ve tüzel kişilerce yaptırılacak atıksu, yağmursuyu ve içme suyu hatlarının kendilerince hazırlatılmış uygulama projeleri km. başına 7 mühendis/saat, 3 Tekniker/saat, 1 Bilgisayar İşletmeni/saat, 1 Memur/saat, 1 şoför/saat ücret tutarı karşılığı hesaplanan uygulama projesi inceleme ve onay bedeli alınır." şeklinde düzenlenmiştir. Bu bedelin hesaplama yöntemi de aynı maddede ayrıntısı ile açıklanmıştır.

İlgili yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, proje tasdik bedeli, davalı kurum dışında, atıksu, yağmursuyu ve içme suyu hatlarını yaptıracak olan özel ve tüzelkişiler tarafından bu altyapı hatlarının yapımı sırasında proje aşamasında davalı kuruma ödenecek bir bedeldir.

Buna göre, somut olayda, dava konusu ada için içme suyu hatları dava dışı kooparatif tarafından yapılmış olmakla, ilgili yönetmelik hükümleri gereğince bu bedelin davacı taraftan alınamayacağı gözetilerek, ödenen proje bedelinin de davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, davacının bu bedelden sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4863, Karar No: 2008/6484, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4863 E.  ,  2008/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 146 ada 1 parsel sayılı 9.763,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... Spor Gençlik Kulübü, 146 ada 3 parsel sayılı 11.977,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle Maliye Hazinesi ve 146 ada 2 parsel sayılı 4.720,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle tamamı 48 hisse hesabıyla 34 hissesi ... Kromları İşletmesi Müessese Müdürlüğü,4’er hissesi ... ve ... , 2 hissesi ... kızı ..., 3 hissesi ... kızı ... ve 1 hissesi ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın diğer tesbit maliklerinin çekişmeli taşınmazda hakları olmadığı, 146 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kısmen kendi adlarına tesbit edilen 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devamı olduğu ve 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 147 ada 15 parsel sayılı taşınmazlar arasında bırakılan yolun tapuları kapsamında kaldığı davacı ... ise, 146 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazların kendilerine ait tapu kapsamında kaldığı iddiasına dayanarak yasal süresi içinde ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; Davacı ... Müessesesinin yol yeri hakkında açtığı dava yönünden mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Maden Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, çekişmeli 146 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davacıların davalarının reddi ile tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi, davacı ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili, davacı ... vekili ile Nevzat, ..., ..., ... ve v tarafından temyiz edilmiştir.

1) Hükmü temyiz edenlerden ..., ..., ... ve ... ’in temyiz istemleri çekişmeli 146 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yöneliktir. Adı geçenler 146 ada 3 parsele ilişkin davada davacı ya da davalı olmadıkları gibi davaya müdahaleleri de bulunmamaları nedeniyle 146 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davada taraf sıfatına sahip değillerdir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427 ve müteakip maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 32. maddesi hükümleri uyarınca, hükmü temyiz etme yetkisi sadece davanın taraflarına aittir. Bu nedenlerle Nevzat Öztek ve arkadaşlarının temyiz inceleme isteklerinin REDDİNE,

./...

2008/4863-6484 SH.2

./...

2008/4863-6484 SH.2

2) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Eylül 1948 tarih 3 ve bunun tedavülü olan Kasım 1967 tarih 9 sıra numaralı tapu kayıtlarının malikleri arasında harici taksim yapıldığının kanıtlanamamasına ve tesbit sırasında hisselerin tapu kaydında yazılı hisselere uygun belirlenmiş olmasına, söz konusu tapu kayıtlarının miktarından çok fazla şekilde 146 ada 2 parsel sayılı taşınmaza revizyon görmesine, 146 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Hazinenin tutunduğu Eylül 1977 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olup Hazine tapusunun tesis tarihine kadar hak talebinde bulunan davacılar yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediğinin anlaşılmasına ve hakkında açılan davanın husumetten reddine hükmedilen 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... temsilcisi, davacı ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili ile davacı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1145, Karar No: 2021/4570, Tarih: 01.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/1145 E.  ,  2021/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ... kendi adına asaleten diğerleri adına vekaleten bir kısım davalılar ... ve Arkadaşları vekili Av. ... kendi adına asaleten diğerleri adına vekaleten tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava konusu 493 parsel sayılı taşınmazın kıyı içinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın 26500 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ... vd vekili Av. ... kendi adına asaleten, müvekkilleri adına vekaleten; davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar ... vd vekili Av. ... kendi adına asaleten, vekil edenleri adına vekaleten; davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... ve ... (duruşmada), davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, “..493 parsel sayılı taşınmazın tamamının tapusunun iptali ile taşınmazın tamamen tescil harici bırakılmasına,” karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... kendi adına asaleten ve müvekkilleri adına vekaleten, bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... kendi adına asaleten ve vekil edenleri adına vekaleten ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

1.Bilindiği üzere, taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, Mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı ... vekili, eski 493 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava açmış olup davalılar arasında ... oğlu (1965 doğumlu) ...’da taraf olarak gösterilmiştir. Yeni 140 ada 1 (eski 493) parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağı ve eklerine göre, paydaş... ...’ın 03.05.1971 tarihli Tapulama Komisyon kararı ile paydaş yapıldığı ve karar içeriğinde (açıkça) 1968 tarihinde pay satın alma ile hak sahibi olduğu ifade edilmiştir. Aynı şekilde ......’ın 1330 doğumlu olduğu kayıtlara geçirilmiştir.

Somut olayda, kayıt maliki ... Oğlu ... ile (uyap kayıtlarında geçen) ... ve ... oğlu (1965 doğumlu) ...’ın aynı kişi olup olmadıkları tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kayıt maliki ... Oğlu ... ile (uyap kayıtlarında geçen) ... ve ... oğlu (1965 doğumlu) ...’ın aynı kişi olup olmadıkları tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece, (öncelikle) kayıt maliki ... Oğlu ...’ın kimlik bilgileri tespit edilerek davanın gerçek paydaş veya mirasçılarına yönlendirilip yönlendirilmediğinin saptanması, ondan sonra oluşacak sonuca göre başka taraf veya mirasçı var ise taraf teşkili sağlanması gerekirken, yazılı şekilde bu eksiklik giderilmeden esas hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır.

2.Kabule göre ise;

a) 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; keşif 3 jeoloji mühendisi eşliğinde yapılmamış, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamış ve taşınmazda gözlem çukuru açılmak suretiyle gerekli inceleme yapılmamıştır. Bu şekilde usulüne uygun şekilde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Somut olayda; keşif 3 jeoloji mühendisi eşliğinde yapılmamış, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamış ve taşınmazda gözlem çukuru açılmak suretiyle gerekli inceleme yapılmamıştır. Bu şekilde usulüne uygun şekilde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş; 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu, tapu fen memuru ve ziraat Mühendisi aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, komşu parsellere yönelik açıldığı anlaşılan dava dosyaları da tespit edilerek dosya kapsamına alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Anılan yönler gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

b) Mahkemece; dava konusu 493 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisine göre kıyı tarafında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de; çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın 22/A maddesi gereğince yapılan yenileme çalışmalarında 140 ada 1 parsel numarasını aldığı ve taşınmazın yüzölçümünün de değiştiği görülmüştür.

Bilindiği gibi, verilecek kararın infaza elverişli olması zorunludur. Ayrıca tapu sicilinde yapılacak tescil, terkin ve düzeltim gibi işlemler, doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince kamu düzenini ilgilendirdiğinden, bu hususların kendiliğinden gözönüne alınması gerektiği de açıktır. Hal böyle olunca, dava konusu 493 parsel sayılı taşınmaz, 140 ada 1 parsel numarası aldığından, hükümde infaza elverişli şekilde yeni parsel numarası gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, infaz kabiliyeti olmayan kadastral parsele göre karar verilmiş olması doğru değildir.

c) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı ... tarafından davalılar aleyhine kıyı kenar çizgisi nedeniyle tapu iptali ve terkin isteminde bulunulmuştur. Tapu kaydının iptali istemiyle dava açıldığına göre davalılar aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... kendi adına asaleten ve müvekkilleri adına vekaleten, bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... kendi adına asaleten ve vekil edenleri adına vekaleten yaptığı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, kararı temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5900, Karar No: 2017/2381, Tarih: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5900 E.  ,  2017/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmeme ve sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığına '2001' olarak yanlış yazılan suç tarihinin, defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden, 10.04.2006; sahte fatura kullanma suçu yönünden ise, sahte faturaların KDV beyannamelerinde kullanılması sebebiyle 2001 takvim yılı için 26.01.2002, 2002 takvim yılı için 26.01.2003, 2003 takvim yılı için 26.01.2004, 2004 takvim yılı için 21.09.2004, 2005 takvim yılı için ise 21.03.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “defter belge ibraz etmeme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 12.06.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE;

II- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmeme ve sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- "Sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmeme ve sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- "Sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın kendisine 16.02.2006 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2845, Karar No: 2011/6607, Tarih: 31.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/2845 E.  ,  2011/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/143128

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2008

NUMARASI : 2008/361

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik tespit tutanağında "abonesiz olarak sayaçtan geçirerek kaçak elektrik kullandığı ve endeksin 2433 olduğunun" belirtildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında ise “ 2004 yılından beri ikamet ettiği suça konu konutun iskan ruhsatı bulunmadığından abonelik başvurusunun kurum tarafından reddedildiğini ” belirtmesi karşısında; sanığın belirtilen adreste hangi tarihten itibaren ikamet ettiği hususu kolluk aracılığıyla araştırılarak, kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, keşifte bilirkişi aracılığıyla tespit edilmiş olan kurulu güç ile elektrikli aletleri normal kullanım süreleri de dikkate alınarak elektrik harcamalarının suç tutanağında belirtilen “ 2433 ” endeks ile uyumlu olup olmadığı ve ayrıca suça konu sayaca müdahalede bulunulup bulunulmadığı hususlarında bilirkişiden ek rapor alınarak sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.