muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21463, Karar No: 2014/19382, Tarih: 16.06.2014

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir

. Aksi yönde Uyuşmazlık Mahkemesi’nin uyuşmazlıklarda adli yargı yerinin görevli olduğuna dair kararlar var ise de ilke kararı olmadığından, Dairemizce Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 26.12.2012 gün ve 2012/9-1528 Esas, 2012/1398 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu kabul etmiştir.

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8385, Karar No: 2010/4069, Tarih: 07.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8385 E.  ,  2010/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ağaçlandırma sahasında hayvan otlatılması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı idare tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, 06/08/2007 günü Afyonkarahisar İli, ... Kasabası ... ağaçlandırma sahası içine, davalıya ait 24 adet büyükbaş hayvanın girmesi ve 0,2 yaşındaki 80 adet sedir ve toplam 325 adet mahlep fidanın tepe sürgünlerinin hayvanlar tarafından yenmesi nedeniyle yaşama gücünü (hayatiyetini) kaybettiğini, 117 adet mahlepin sökülerek uzaklaştırıldığını, bu nedenle düzenlenen 06/08/2007 gün ve 391 sayılı suç tutanağının davalı tarafından da imzalandığını, 13/07/2007 gün ve 68 takip sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile davalı hakkında idari para cezası uygulandığını, yaşama gücünü kaybeden fidanlar nedeni ile idarelerinin uğradığı 7.314,60 TL zararın davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise, meydana gelen zararın tümüne kendisine ait hayvanların yol açtığı iddiasının gerçek olmadığını, 1-2 saat içerisinde 24 adet hayvanın bu genişlikteki arazide bu kadar zarara yol açamayacağını, olay gününden önce kuraklık olduğu, bu arazi ile çevresine domuzların girdiğini, tel örgülerin açık olması nedeniyle başka kişilerin hayvanlarının da girmiş olabileceğini ve ağaçlandırma alanının açık olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, keşif yapılarak alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; davalıya ya da bir başka kişilere ait sığır cinsi hayvanların kesici dişi olmadığından, dava konusu edilen fidan zararlarının bu hayvanlar tarafından verilemeyeceği, bu hayvanların sadece fidanların üzerine basarak zarar verebilecekleri belirtilmiş ve yerel mahkemece de bu rapor benimsenerek istem reddedilmiştir.

Dava konusu ağaçlandırma alanına giren davacıya ait hayvanların, tutanak gününde sayıları ve cinsleri belirtilen fidanlara zarar verdiği davalı tarafından da imzalanan tutanak ile saptandığına göre, meydana gelen zarardan davalının sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu ve yapılan keşif sonucu hazırlanan orman bilirkişi raporundaki hesaplama da gözetilerek, davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu ve yapılan keşif sonucu hazırlanan orman bilirkişi raporundaki hesaplama da gözetilerek, davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8447, Karar No: 2012/481, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8447 E.  ,  2012/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; belli edilen gün ve saatte duruşma açıldı. Taraflardan gelen olmadı. Temyiz eden davacı ...'ın, hava koşulları nedeniyle duruşmaya katılamayacağına dair mazereti ve duruşmanın ertelenmesi talebi incelendi; kara yoluyla ulaşımın mümkün olması, aynı gün duruşması yapılan diğer dosyalarda tarafların duruşmada hazır bulunmaları ve mazeretin kabulü halinde yeni duruşma günü için zorunlu olan giderlerin yatırılmamış olması karşısında mazeretin ve duruşmanın ertelenmesi talebinin reddine, temyiz incelemesinin evrak üzerinden yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 1371 parsel sayılı 3410 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal, satın alma, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle İsmail oğlu Dursun Balaban adına; 1372 parsel sayılı 750 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1373 parsel sayılı 860 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1376 parsel sayılı 237 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1378 parsel sayılı 181 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... kızı ... adına; 1380 parsel sayılı 210 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... adına; 1381 parsel sayılı 244 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1382 parsel sayılı 1120 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... ... adına; 1383 parsel sayılı 267 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1385 parsel sayılı 235 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... adına; 1386 parsel sayılı 510 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... kızı ... adına; 1387 parsel sayılı 265 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle eşit paylarla Hüseyin evlatları Ayhan, ... ve ... adına; 1395 parsel sayılı 407 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle Kazım oğlu Bedri Ünlütürk adına; 1396 parsel sayılı 473 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1397 parsel sayılı 382 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle Hüseyin oğlu ... adına; 1398 parsel sayılı 431 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... adına; 1399 parsel sayılı 215 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1400 parsel sayılı 276 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... Yol adına ve 1401 parsel sayılı 115 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına; 1405 parsel sayılı 128 m2 yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, satın alma, ifraz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hüseyin oğlu ... adına ve 1406 parsel sayılı 340 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ...

Uğurluoğlu tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece çekişmeli bu taşınmazlarla ilgili dava dosyası ayrılarak yapılan yargılama sonunda subuta ermeyen davanın reddine çekişmeli 1371, 1372, 1373, 1376, 1378, 1380, 1381, 1382, 1383, 1385, 1386, 1387, 1395, 1396, 1397, 1398, 1399, 1400, 1401, 1405 ve 1406 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti ve komisyon kararları gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin 29.01.2010 tarihli ek kararı ile davacı tarafça Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. ve devamı maddeleri uyarınca verilen kesin süre içerisinde temyiz giderlerinin yatırılmaması nedeniyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; ek karar ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz eden davacının kendisine yöntemince tebliğ edilen ihtarnameye karşın temyiz masrafını süresinde yatırmadığı ve bu nedenle mahkemece davacının gerekçeli kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10170, Karar No: 2022/1402, Tarih: 07.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/10170 E.  ,  2022/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesinin kapsamının suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ile katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18661, Karar No: 2015/20559, Tarih: 26.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18661 E.  ,  2015/20559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına göre ihbar işleminin usulüne uygun şekilde yapılıp yapılmadığının denetlenmesi gerekmektedir.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe vermiş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına çıkarılan tebligat ise bila ikmal iade edilmiş, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanıp, tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz temin edilerek ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa belgeleri dosyaya alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile getirtilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9018, Karar No: 2010/2133, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9018 E.  ,  2010/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde yapılan Orman Kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin ise başlama, bitirme, askı ilanları ve kesinleşme tarihlerini gösterir şekilde tüm belgelerin ve ilgili haritaların ve onaylı örneklerinin Orman İdaresinden getirtilerek dosya içerisine konulması,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin getirtilerek dosya içerisine konulması ve bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13514, Karar No: 2023/10879, Tarih: 06.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/13514 E.  ,  2023/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/28 E., 2023/119 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ezine Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/72 Esas, 2014/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan; beraatine, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İş bu kararın katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 23.01.2018 tarihli ve 2015/19232 Esas, 2018/670 Karar sayılı ilâmıyla; "...anılan suç duyurusuna ilişkin soruşturma evrakının akibeti araştırılarak, adı geçenler hakkında kamu davası açılmış ise dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, karar verilip kesinleşmiş olması halinde ilgili evrakların onaylı örneklerinin denetime elverişli olacak biçimde dosya arasına alınması, derdest olmaları ve gerekli görülmesi durumunda dosyaların birleştirilmesinden ve faturalar hakkında menşei incelenmesinin de tamamlanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek ve sanığın savunmasında belirttiği Ferhat Okatan isimli şahsın da dinlenilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ezine 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2018/398 Esas, 2020/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 7 ... 15 gün hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.