muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13908, Karar No: 2023/468, Tarih: 07.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/13908 E.  ,  2023/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/27 E., 2018/406 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafi, sanık ... ve müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ...'nun duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/428 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üçer kez 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/428 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/24959 Esas, 2017/27056 Karar sayılı kararı ile "sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu" sebebiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2018/27 Esas, 2018/406 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşmanın sağlanamaması üzerine sanıkların dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üçer kez 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.08.2018 tarihli ve 2018/58915 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyizi, sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delilin olmadığına, sanığın suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, delillerin takdirine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

2. Sanık ...'nun temyizi, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına, katılan ... ile ilgili uzlaşma işlemlerinin usulsüz olduğuna, delillerin takdirine, ceza miktarına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Hükümden sonra 03.01.2023 tarihinde vekalet sunan sanık ... müdafiinin temyiz istemi, uzlaşma işleminin usulsüz olduğuna, suç unsurlarının oluşmadığına, delillerin takdirine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... 'ün iş aradığını bilen ve üniversiteden arkadaşı olan sanık ...' nun yanında olay zamanı nişanlısı olan sanık ... (Balcı) ile katılana, sanık ...' ın milletvekili dayısı olduğunu, yeni çıkan torba yasasıyla açıktan personel temin edileceğini ve milletvekili kontenjanından kendisini bir iki ay içinde işe aldırabileceklerini beyan edip evrak parası olarak 1.400,00 TL para istedikleri, katılanın bu parayı temin edip sanıklara verdiği, sanıkların, katılan ...''nin eşi katılan ...' ü de işe yerleştirmek için 1.400,00 TL nakit para aldıkları, sanıkların bunun dışında sigorta pirim ücreti, sağlık raporu, harç parası gibi sebeplerle farklı zamanlarda katılanlardan 15.000,00 TL para aldıkları, ancak işe alımın gerçekleşmediği ve sürecin uzadığı, katılan ...'un da katılanlar ... ve Şule vasıtasıyla sanıklarla tanıştığı, sanıkların katılan ... ve eşini devlet memuru olarak işe yerleştirecekleri vaadiyle kandırıp 2011 yılı Nisan ayından 2012 Eylül ayına kadar peyderpey 21,260,00 TL para aldıkları, sanık ...'nun işi takip ediyormuş gibi katılan ...'in telefonuna hayali aday numarası belirtir mesajlar gönderdiği, ancak işe yerleştirme olmadığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davaları açıldığı anlaşılmaktadır.

2. Sanıklar ... ve ...(..), katılanlardan işe girme vaadiyle para almadıklarını savunmuş, aşamalarda çelişkili beyanlarda bulundukları görülmüştür.

3. Katılan ..., 18.000,00 TL, katılan ... 21.000,00 TL, katılan ... ve ... birlikte toplam 15.000,00 TL sanıklara işe girme vaadiyle verdiklerini beyanla şikâyetçi olmuşlardır.

4. Tanıklar İ.M., H.G., Z.Ö.'nün, katılanların beyanlarını destekleyici şekilde ifade verdikleri görülmüştür.

5. Katılan ...'in ibraz ettiği cep telefonunda "... aday no 8302242, İlknur Macur aday no 6233342" Şeklinde mesaj yazılı olduğu, mesajın 17/04/2013 tarihinde saat 18.06 da gönderildiği, mesajın telefonun rehber kayıtlarına göre İmran ... ismi ile gönderildiği Mahkemece tespit edilmiştir.

6. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, katılanların talep ettiği edimin sanıklar tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüş, İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 15.02.2018 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 30.03.2018 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenmiştir.

7. Mahkemece, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, katılanları işe yerleştirmek bahanesiyle para almadıklarını, katılanları işe yerleştireceğini söyleyerek katılanlardan para alan kişinin .... ve ... isimli kişiler olduğunu, bu kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediklerini beyan ederek üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişler ise de; katılanların birbirlerini doğrular nitelikteki beyanları, sanıkların benzer eylemleri nedeniyle yargılandıkları birden çok dava dosyasının bulunması, tanıklar... ve...'un beyanları ile tüm dosya kapsamı, katılanlar ... ve ...'ün, kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında, sanıkların, Bursa Milletvekili ... Koyuncu'nun tanıdıkları olduğunu, bu kişinin yardımıyla kendilerine işe yerleştireceklerini söyleyerek kendilerini dolandırdıklarını iddia etmiş iseler de, soruşturma aşamasında ve Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ilk ifadelerinde böyle beyanda bulunmadıklarından sanıkların, bir milletvekilinin ismini zikrederek katılanları işe yerleştirme vaadiyle katılanlardan para aldıklarına dair katılanlar ... ve ...'ün çelişkili beyanlarından başka delil bulunmadığından sanıkların eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların mahkûmiyetlerine dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nun, Mağdur ... için Uzlaşmanın Usulüne Uygun Yapılmadığına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nun, Mağdur ... için Uzlaşmanın Usulüne Uygun Yapılmadığına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Uzlaşma raporuna göre, katılan ...'un tır şoförü olmasından dolayı uzlaşma görüşmelerine vekilinin katıldığı, sanıkların edimi yerine getirmediği ve vekilin 30.03.2018 tarihli teklif formuna uzlaşmayı kabul etmediğine dair imza attığı anlaşıldığından uzlaşma işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... ve Müdafii ve Sanık ... Müdafiinin Diğer Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2018/27 Esas, 2018/406 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13560, Karar No: 2024/25765, Tarih: 09.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13560 E.  ,  2024/25765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hâkimliği

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin yukarıda belirtilen kararı ile el koyma işlemine yönelik talebin reddine dair Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/2416 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/30640 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/63319 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/63319 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/10/2022 tarihli kararı ile; plakalı çekici ve plakalı dorsenin yediemin sıfatıyla sahibine iadesine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, 10.08.2022 tarihinde şüphelinin İran'dan Türkiye'ye giriş yaparak Gürbulak Gümrük Sahasına kullanımında olan plakalı çekici ve plakalı dorse ile gelerek araç için yapılan X-Ray incelemesinde şüpheli yoğunluğa rastlanması neticesinde, araçta yapılan aramada tır aracının dorsesinin altında bulunan su tankında yapılan incelemelerde musluk bulunan bölüm boşaltıldıktan sonra tamamen boşalmadığının fark edildiği, daha detaylı incelenmek üzere su tankı yerinden söküldüğünde sabitlenmek için kullanılan askı kayışının altına da gizlenmiş ayrı bir boşaltma kapağı olduğunun tespit edildiği, sonrasında gizlenmiş olan kapağın açılmasıyla su tankının içerisinde bölme olduğunun görüldüğü, sıvı hâlde bulunan ve 24.10.2022 tarihli Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen raporda toplan net ağırlığı 102.502 gram (yüz iki bin beş yüz iki gram) olduğu anlaşılan maddenin net 46.638,410 gram metamfetamin içerdiğinin tespit edildiği, uyuşturucu maddenin saklandığı yer itibariyle zula olup olmadığına dair düzenlenen 26.08.2022 tarihli bilirkişi raporunda da; suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde su deposu şeklinde özel olarak hazırlanmış ve içerisinde gizli tertibata (zula) rastlanıldığı kanaatinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında,

2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunda kullanılan araca elkoyma" başlıklı Ek-2. maddesinin "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunun işlenmesinde kullanılan araçlara, 5271 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur.

Bu maddenin birinci fıkrasına göre elkonulan aracın;

a) Soruşturma ve kovuşturma devam ederken aynı suçun işlenmesinde tekrar kullanılması,

b) Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması,

c) Önemli miktar veya değerde uyuşturucu veya uyarıcı maddeyle ele geçirilmesi,

Bu maddenin birinci fıkrasına göre elkonulan aracın;

a) Soruşturma ve kovuşturma devam ederken aynı suçun işlenmesinde tekrar kullanılması,

b) Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması,

c) Önemli miktar veya değerde uyuşturucu veya uyarıcı maddeyle ele geçirilmesi,

ç) Suçun işlenmesini kolaylaştıracak özel tertibatının bulunması,

hâllerinden birinin varlığı durumunda, elkonulan araç sahibine iade edilmez." amir hükmü dikkate alındığında,

Somut olayda yakalanan uyuşturucu maddenin bulunduğu yer itibariyle suçun işlenmesini kolaylaştıracak özel tertibat yapılarak gizlenmesi, durumu ve miktar itibariyle de ele geçirilen uyuşturucu maddenin fazla olması ve alınan bilirkişi raporunda suçun işlenmesini kolaylaştıracak özel tertibatının bulunması nedenleriyle plakalı çekici ve plakalı aracın alıkonulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde araç ve çekicinin sahibine iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/4133 Soruşturma sayılı dosyasına kayden yapılan soruşturma esnasında, şüphelinin kullanımında olan plakalı çekici ve plakalı dorseye gecikmesinde sakınca bulunan hâl kapsamında yapılan el koyma işleminin onaylanması ve alıkonulması talebi üzerine, Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.08.2022 tarihli ve 2022/1961 değişik iş sayılı kararıyla 5271 sayılı CMK'nın 127/3. maddesi uyarınca yapılan işlemin onaylanmasına ve çekici ve dorsenin alıkonulmasına karar verildiği,

B. Malen sorumlunun iade talebinin Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/2416 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği,

C. Anılan karar karşı malen sorumlunun itirazı üzerine, Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 24.10.2022 tarihli ve 2022/3450 değişik iş sayılı kararı ile, Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.08.2022 tarihli ve 2022/1961 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasına, plakalı çekici ve plakalı dorsenin yediemin sıfatıyla sahibine iadesine, 5271 sayılı CMK'nın 128/4. maddesi uyarınca dorse ve çekicinin sicillerine şerh konulmak suretiyle el konulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

1. Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2022 tarihli ve 2022/4133 Soruşturma, 2022/1604 Esas, 2022/179 sayılı iddianamesi ile Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2022/346 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile, sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan mahkûmiyetine ve ile plakalı araçların müsaderesine karar verildiği,

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/1217 Esas, 2023/1461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafii ve malen sorumlu vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/1217 Esas, 2023/1461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafii ve malen sorumlu vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği.

4. Dairemizin 24.10.2024 tarihli ve 2024/476 Esas, 2024/24553 Karar sayılı kararıyla "Araç kayıt malikinin, elkonulan aracın suçta kullanılacağına dair bilgisi olduğunun tespit edilmemesi karşısında, olayda iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunduğunun kabulüyle, plakalı çekici ve plakalı dorsenin malen sorumlu kayıt malikine iadesine yerine, 5237 sayılı TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür." gerekçesiyle müsadereye ilişkin hükmün bozulduğu,

Anlaşılmıştır.

E. plakalı çekici ve plakalı dorsenin Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli kararı ile müsaderesine karar verildiği, anılan hükmün Dairemizin 24.10.2024 tarihli, 2024/476 Esas ve 2024/24553 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, soruşturma aşamasında verilen Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 24.10.2022 tarihli ve 2022/3450 değişik iş sayılı kararınındaki meselenin asıl kararla hükme bağlandığı, asıl kararla birlikte temyiz denetiminden geçtiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14461, Karar No: 2010/17640, Tarih: 18.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14461 E.  ,  2010/17640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Milli Eğitim Bakanlığı yönünden husumetten reddine, diğer davalı Erzurum İl Özel İdare Müdürlüğü yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalılardan Erzurum İl Özel İdare Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı ... İdaresine karşı açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm İl Özel İdaresi ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Birinci bilirkişi raporunda esas alınan emsalin satış tarihi dava tarihinden sonra olduğu için, ikinci bilirkişi raporunda ise getirtilen emsallerin uygun olmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta emlak vergisi rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölge olan Pasinler İlçesinden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bedeline hükmedilen taşınmazın davalı ... İdaresi yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

3-Milli Eğitim Bakanlığına karşı açılan dava husumetten reddedildiği halde, bu idare lehine maktu yerine, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan Erzurum İl Özel İdaresi vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/983, Karar No: 2022/11430, Tarih: 05.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/983 E.  ,  2022/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece 18/01/2022 tarihli ek kararla davalılar vekilinin temyiz başvurusunun, temyiz harç ve masrafları yatırılmadığından reddine karar verildiği, bu ek kararın davalılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmakla; ek kararın tebliği ile yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33419, Karar No: 2017/3261, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33419 E.  ,  2017/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.