muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8299, Karar No: 2013/12465, Tarih: 12.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8299 E.  ,  2013/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÖDEMİŞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 660 ve 662 parsellerin kayden davacıya ait olduğu, 661 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, anılan taşınmazlarda davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, kayden maliki olduğu 660, 611 parsel sayılı taşınmazlar ile Kurudere köyü, Köyiçi ve Kocakaya mevkiinde bulunan tapusuz taşınmazını davalının komşu parselden sınır ihlali yapmak suretiyle işgal ettiğini, yol olarak kullandığını, duvarını yıkıp hayvan pisliği döktüğünü, kokudan ve sudan evinin zarar gördüğünü ileri sürerek eldeki davayı açmış, yargılama sırasında dava konusu ettiği parselleri 660, 661 ve 662 parseller olarak açıklamış, 611 parsel sayılı taşınmazın kendisi ile ilgisi olmayıp, sehven davaya konu ettiği 611 parsele ilişkin davasından feragat ettiğini, 661 parselin de haricen satın alma suretiyle zilyedi olduğunu bildirmiştir.

Davalı, 660 parsele müdahale etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeye konu odun yığılan, duvarı yıkılan, kümes yapılan ve hayvan pisliği dökülen yerin davacı parsellerin dışında, 662 parsel ile davalıya ait 530 parsel sayılı taşınmazın arasında kalan, kadastro ile yol boşluğu olarak bırakılan alanda kaldığı, davacı parselleri dışında olduğu, sözü edilen eylemler davalı tarafından yapılsa dahi haksız elatma olarak nitelendirilmeyeceği, ne varki, bu bölüme dökülen hayvan pisliğinin davalı evine çok yakın olması nedeniyle davalı tarafından döküldüğü düşünülerek yağmur suları ile hayvan pisliğinin davacının 545 ve 546 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan evine zarar verdiği, yolun tesviye ve dolgu yapılması sorumluluğunun davacıya yüklenemeyeceği, yol kısmını davalının kullandığı belli olmadığı, 661 parsele yönelik davasından davacının feragat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği gibi, elatmanın önlenmesine yönelik istek haksız eylem niteliğinde olup, davanın haksız eylemi gerçekleştiren kişiye karşı açılması gerektiğinde kuşku yoktur.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 74.) maddesi hükmü gereğince; hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Bilindiği gibi, elatmanın önlenmesine yönelik istek haksız eylem niteliğinde olup, davanın haksız eylemi gerçekleştiren kişiye karşı açılması gerektiğinde kuşku yoktur.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 74.) maddesi hükmü gereğince; hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, mahkemece, yapılan araştırma ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, davaya konu edilen parsellere davalının bir müdahalesi olmadığının kabulü suretiyle hüküm kurulmuş, dava konusu edilmeyen ve davacıya aidiyeti tespit edilmeyen 545 ve 546 parsellerde bulunan evinin zarar gördüğünden ve bu zarara davalının sebebiyet verdiği düşüncesi ile ihtimale binaen sonuca gidildiği ve talep olmadığı halde yıkıma da karar verildiği görülmektedir. Kaldi ki, davacının evine hayvan pisliği dökülen yerin mesafesi, ne şekilde davacı evinin zarar gördüğü de belirlenmiş değildir.

Hal böyle olunca; davacının talebi gözetilerek, mahallinde yeniden uzman bilirkişiler eliyle keşif yapılarak davalının hayvan pisliği dökmesi nedeniyle davacının bir zararının olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, zararın varlığı halinde çözüm öneri ve yollarının belirlenmesi, bu yönde bilirkişilerden denetime elverişli ve uygulamayı gösterir rapor alınması, önceki bilirkişi raporları arasında çelişkinin de giderilmesi ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle istek olmayan konuda talep aşılarak ve parsel numaraları karıştırılarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.9.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/523, Karar No: 2021/917, Tarih: 08.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/523 E.  ,  2021/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 31.10.2010 tarihinde davalıya sigortalı aracın sürücüsünün, davacının kullandığı motosiklete çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, kazada davalıya sigortalı aracın sürücüsünün asli kusurlu ve alkollü olduğunu, bu sebeple de yargılanıp ceza aldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava dosyasının 18/11/2016 tarihinde yapılan duruşmasına davacı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece mazeretin reddine karar verilerek davanın müracaata bırakıldığı, bu tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde yenilenmesi gerektiği ancak taraflarca davanın süresinde yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle HMK'nın 150/5.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebi esastan red edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3633, Karar No: 2016/1574, Tarih: 11.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3633 E.  ,  2016/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... mahallesinde bulunan 114 ada 2 parsel sayılı 2016,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 11/10/1989 tarih ve 12 sıra nolu tapu kaydına dayanarak, çalılık niteliği ile davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 114 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliği ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın 16.04.2014 tarihinde yapılan keşifinde yer alan orman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 24.04.2014 havale tarihli raporunda; 1960 tarihli memleket haritasında dava konusu taşınmazın tamamının beyaza boyalı açık alanda kaldığının tesbit edildiği, 1955 - 1973 tarihli hava fotoğraflarında ise taşınmazın kısmen ağaçlık - çalılık kısmen de açıklık alanda, 1984 tarihli amenajman haritasında ise (Z) rumuzu ile gösterilen ziraat alanı içinde kaldığının ve orman sayılmayan yerlerden olduğunun tesbit edildiği, ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 05.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın üzeri çalılık ve açıklık karakterde olmakla birlikte münferit halde gürgen, kızılağaç, kiraz, karakavak, ceviz ve ladin gençliği bulunduğu, eğiminin % 5 - 10 olduğu, mevcut durumu itibariyle arazi kullanım ve verim kabiliyeti yönünden tarıma elverişli tarım arazisi özelliklerini taşıdığının belirtildiği, çekişmeli taşınmazın 23.10.2014 tarihinde yapılan keşifinde yer alan orman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 10.12.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda; 1960 tarihli memleket haritasında dava konusu taşınmazın kısmen açık renk kuzey kısımları geniş yapraklı orman ve çalılık rumuzu simgelenen alanlar içinde kaldığının tesbit edildiği, 1955 tarihli hava fotoğraflarında ise taşınmazın güney kısmı açık kuzeyi yuksek boylu orman ağaçları ile kaplı alanda, amenajman haritasında (LKz) rumuzu ile gösterilen ladin kızılağaç alanı içinde kaldığının ve orman sayılan yerlerden olduğunun tesbit edildiği, ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 10.12.2014 havale tarihli raporunda; taşınmazın güney kısımlarında 50 - 60

yaşlarında iki adet ceviz ağacı, güney ve kuzey sınırında 40 - 50 yaşlarında ladin, kestane ve kayın gibi tarım alanlarında olmayan ağaçlar, taşınmazın araba yolu çevrili güney sınırında ise 10 - 15 yaşlarında kızılağaçlar, taşınmazın doğu kısmında ise 100 yaş ve üzerinde olduğu anlaşılan kestane ağacı bulunduğu ve taşınmaz bütün yönlerden orman parselleri ile çevrili olduğu, eğiminin % 30 - 40 olduğu, mevcut durumu itibariyle arazi kullanım ve verim kabiliyeti yönünden tarım arazisi özelliklerini taşımadığı belirtildiği, dolayısıyla 24.04.2014 havale tarihli orman bilirkişi heyeti raporları ile 10.12.2014 havale tarihli orman bilirkişi heyeti raporları arasında dava konusu taşınmazın memleket haritasındaki, amenajman haritasındaki görünümü yönünden çelişkiler olduğu ve 05.05.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi raporu ile 10.12.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi raporu arasında dava konusu taşınmazın kullanım şekli ve süresi yönünden çelişkiler olduğu görülmüştür. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmemiştir.

Ayrıca 11/10/1989 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydı ilk oluşumdan itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek yöntemince zemine uygulanarak kapsamı belirlenmemiştir.

Mahkemece, 11/10/1989 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri ile tapu kaydı revizyon görmüşse revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları ve bu parsellere komşu parsel ve dayanakları, dava konusu taşınmazın komşu parsellerine ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları ile davalı iseler dava dosyaları, tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise ilgili mahkeme hükümleri, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı (... Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklanmalı; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanılan tapu kayıtları yöntemince yerel bilirkişi ve fen bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı; hudutları yerel bilirkişişden sorulup irdelenmeli; tapu kayıtları uyuyor ise, tapu kayıtlarına 3402 sayılı Kanunun 20/B maddesi bağlamında öncelikle kapsam tayin edilmeli; tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiği kabul edildiği takdirde ise, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek sabit ve kesinleşmiş sınırdan başlamak koşulu ile kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; şayet tapu kayıtlarının çakişmeli taşınmaza uymadığının kabul edilmesi halinde ise, ziraat bilirkişinin raporu da dikkate alınarak taşınmazın üzerinde ekonomik amaca uygun bir zilyetliklerinin var olup olmadığı veya iradi terk söz konusu olup olmadığı ve taşınmazın halihazır durumda tarım arazisi olup olmadığı araştırılmalı, tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dahili davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21864, Karar No: 2015/32240, Tarih: 21.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21864 E.  ,  2015/32240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 3 adet fatura alacağına dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra mahkemesine başvurarak borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece, takip dayanağı faturaların İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, hernekadar takip dayanağı faturalar İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden değil ise de borçlunun borca itirazında, borcun olmadığını, fatura bedellerinin taraflarınca ödenmiş olduğunu, alacaklıya ulaşma girişimlerinin sonuçsuz kaldığını belirterek alacaklı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, alacaklının itirazın kaldırılması isteminde İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanması gerekmez. Bu ilke HGK'nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

O halde, mahkemece, borçlunun dayandığı ödeme iddiası yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/583, Karar No: 2012/10796, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/583 E.  ,  2012/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 28/11/2004-26/01/2006 tarihleri arasında sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait iş yerinde 28/11/2004 – 26/01/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışmalarının fiili ve gerçek olduğu kabul edilerek davacının 28/11/2004 – 26/01/2006 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece davacının çalışmasının fiili olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan isabetsizdir.

Gerçekten; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Yöntemince düzenlenip süresi içerisinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. Sigortalılıktan söz edebilmek için, çalışmanın varlığı, Yargıtay uygulamasında 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Aksine düşünce, özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışanlar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yaratır.

Davacı ile ilgili olarak işe giriş bildirgesinde davacının 26/01/2006 tarihinde işe başladığının bildirildiği, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirdiği memurunun 28/09/2005 tarihli tespit tutanağında davacı işçinin çalıştığının tespit edilmemiş olduğu, 04/01/2006 tarihli tespit tutanağında ise sigorta başlangıcının 04/01/2006 olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır. Öte yandan 5510 sayılı Yasanın 59. maddesinde de açıklandı üzere “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.”

Somut olayda: 28/09/2005 tarihli tespit tutanağında davacı işçinin çalıştığının tespit edilmemiş olduğu, 04/01/2006 tarihli tespit tutanağında ise sigorta başlangıcının 04/01/2006 olarak ve davacının işe giriş bildirgesine göre de işe başlangıç tarihinin 26/01/2006 olarak kuruma bildirildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. 04/01/2006 tarihli durum tespit tutanağında davacının da imzasının bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece istemin davalı şirket ortağı olarak kabul edilen ve davacının davalı işyerinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle SGK tarafından yapılan soruşturma kapsamında ifadesi alınan Ahmet Muhtar Cirik'in mahkemece ayrıca dinlenmeden bu soruşturma kapsamında vermiş olduğu ifadesi ile yetinilerek karar altına alındığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; 28/09/2005 ve 04/01/2006 tarihli tespit tutanaklarının yasa gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu, aksinin de aynı kuvvette belge ile ispatlanabileceği, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği de göz önünde bulundurularak gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtlanmasından sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Karton Teknik Kutu Kapsül Teks. İmal San. Ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.