muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10043, Karar No: 2013/9054, Tarih: 12.06.2013

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/2270, Karar No: 2020/1157, Tarih: 25.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/2270 E.  ,  2020/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihinden itibaren zorunlu bağ-kur sigortalığın tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine dair ek kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 29/11/2018 tarihli kararında, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair tebliğden itibaren 2 haftalık sürede temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Temyiz olunan karar, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi' nin 26/02/2019 tarihli ek kararıdır.

Somut olayda, 11/01/2019 tarihinde karar ilamının davacı vekilinin yetkilendirdiği vekile tebliğ edildiği, davacı vekilinin 08/02/2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 26/02/2019 tarihli Ek Karar ile 7036 s. Kanun 7/3. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın usule ve yasaya uygun olması sebebiyle onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26/02/2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11937, Karar No: 2021/2545, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11937 E.  ,  2021/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuş; karar,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; emsal taşınmazların belirlenen değerlerinin ortalamasına göre bedel belirlenmesi doğru olmadığı gibi emsal olarak değerlendirilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın 2012 yılına ait arsa metrekare rayiç bedeli taktir komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri getirtilmeden m2 birim bedeli belirlendiği gibi,emsal taşınmaz İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşan imar parseli, dava konusu taşınmaz ise kadastral parsel olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmeden alınan rapor hükme esas alınacak nitelikte ve inandırıcı değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZŞ
Yargıtay — Esas No: 2014/26869, Karar No: 2015/3716, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/26869 E.  ,  2015/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/313800

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/140 (E) ve 2013/342 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ile temyiz incelemesi kapsamı dışında bulunan diğer sanık Özgür'ün, hırsızlık eylemini gerçekleştirip, olay yerinden ayrılmalarından sonra devriye görevi yapan polis ekibini görünce kaçmaya başlayarak şüphe uyandırmaları üzerine yakalandıklarında hırsızlık yaptıklarının anlaşılması ve eşyaları nereden aldıkları sorulduğunda iş yerini de kendilerinin göstermesi karşısında, hırsızlık eylemi tamamlanıp, kesintisiz takip söz konusu olmadığı halde, bu gerekçeyle teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

2- Teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayıp, somut olayda suçun tamamlanmasından sonra polis memurlarınca yakalanan sanıkların, hırsızlık yaptıkları iş yerini göstererek iadeyi sağladıklarının 29.01.2012 tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında, yakınanın müracaatından önce pişmanlık gösterip, zararı tamamen gideren sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

3- Hırsızlık eylemi gündüz vakti gerçekleştirilmiş ise de, sanığın savunmaları ile aynı davada yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık Ö.. M..'ın benzer beyanlarından, gece vakti iş yerinin bahçesine girip, orada bulunan kulübede uyuduklarının, ertesi gün 12.30 sıralarında uyandıklarında da hırsızlık yaparak ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, TCK'nun 116/2-4 maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nun 119/1-c maddesi ile cezada artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

TCK'nun 116. maddesinin 2.fıkrasında öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, TCK'nun 50.maddesinin 2.fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1.fıkra (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1036, Karar No: 2022/4440, Tarih: 02.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1036 E.  ,  2022/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15/09/2021 tarihli 2021/394 Esas 2021/1204 Karar sayılı direnme kararı, davacı ... (duruşma istekli) ile davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 02/06/2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Temyiz edilen asli müdahil Hazine vekili Avukat Hikmet Kutman Ulusoy geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili v.d. gelmedi. Yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, Belediyeye ait 1990 ada 3; 1530 ada 1, 2, 3, 4, 5; 1537 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların sahte ... kararları ile davalı ... Kooperatifine satış suretiyle temlik edildiğini, Kooperatif tarafından da taşınmazların bir kısmının tahsisen 3. kişilere devredildiğini, sonradan yapılan imar uygulamaları ile bu parsellerin 6032 m²'sinin 2035 ada 3, 150.0426 m²'sinin ise çekişme konusu 2347 ada 1 parsele gittiğini, 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına kayıtlı olduğunu, sahte ... kararı ile yapılan satış işleminin mutlak butlanla malul olduğunu, davalıların kazanımlarının korunamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemiştir.

Asli müdahil Hazine vekili, mülkiyeti Hazineye ait, imar planında “gecekondu önleme bölgesi” olarak ayrılan ve Çalkaya Belediyesi hudutları içerisinde bulunan 1174, 1175 ve 3803 parsel sayılı taşınmazların Bakanlık ve Çalkaya Belediyesi arasında düzenlenen protokol ve buna bağlı ek protokol ile 2942 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre Belediyeye satışının uygun görüldüğünü, ancak Belediyenin, yaptığı imar uygulaması sonucu oluşan çekişme konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazı, protokol hükümlerine ve devir amacına aykırı olarak ve satış yetkisi Belediye Meclisinde olduğu halde sahte ve eksik ... kararıyla paravan olarak kullanılan davalı Kooperatife satış suretiyle temlik ettiğini, diğer davalı ...’un son kayıt maliki olduğunu, davalıların haksız kazanç elde ettiklerini, ayrıca taşınmaza ilişkin olarak yapılan imar uygulamasının İdare Mahkemesince iptal edildiğini, böylelikle imar öncesi parsellerin Belediye adına tescili işleminin de dayanaksız kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kooperatif, taşınmazı bedelini ödeyerek iyiniyetli olarak satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuş; davalı ..., diğer davalı Kooperatifin üyesi olması nedeniyle taşınmazda adına tahsis yapıldığını, iyiniyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne, asli müdahilin davasının reddine karar verilmiş, asli müdahil vekilinin istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacı Belediyeye ait taşınmazın, kesinleşen Ceza Mahkemesi ilamıyla sahteliği sabit olan ... kararına dayanılarak yapılan satışı neticesinde davalı Kooperatif adına oluşan kaydın yolsuz olduğu, yapılan devirler ve imar uygulaması ile tahsis sonucu taşınmazda 11/9600 paydaş olan davalı ...’un da, davalı Kooperatifin yönetim kurulu üyesi olması yanında olayın gelişim biçiminden davalı Kooperatif adına oluşan sicil kaydının yolsuz tescil niteliğinde bulunduğunu bilen kişi konumunda olup, TMK.nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı, dava konusu taşınmazın geldilerinden olan 1530 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Belediye Encümeninin 23.06.1997 tarih 230-a sayılı imar düzenlemesinin ve taşınmazın Belediye adına tahsis ve tesciline ilişkin idari işlemin Antalya 1. İdare Mahkemesinin 12.05.1999 tarihli 1998/591 Esas 1999/414 Karar sayılı ilamı ile iptaline karar verilip kararın kesinleştiği, ayrıca asli müdahil Hazine ile davacı ... arasında düzenlenen protokol ve ek protokol hükümlerine göre 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun öngördüğü şartlar içinde taşınmazın ihtiyaç ve hak sahibi kişilere devredilmesi gerekirken, ticari amaçla kurulan davalı Kooperatife usulsüz satışlarla devredildiği gerekçeleriyle asli müdahilin istinaf başvurusunun kabulüyle Yerel Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davacı ... Başkanlığının davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabulü ile çekişme konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalılar adına kayıtlı payların iptali ile asli müdahil Hazine adına tesciline karar verilmiş; kararın davacı ... tarafından temyizi üzerine Dairece, “...Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, davacı Belediyenin maliki olduğu çekişme konusu taşınmazın Belediye Meclis kararı olmaksızın, kesinleşen mahkeme kararı ile sahteliği sabit olan Belediye ... kararı gereğince davalı Kooperatife yapılan satış işlemi hukuken geçersiz olup, bu şekilde oluşan sicil kaydı 4721 sayılı TMK'nın 1025. maddesinde düzenlenen yolsuz tescil niteliğindedir. Ayrıca, davalı Kooperatif tarafından taşınmazda adına pay tahsis edilen diğer davalı ...'un da, Kooperatif üyesi olduğu, yolsuz tescili bilebilecek konumda bulunduğu, böylelikle TMK'nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, Hazine, davacı ... ile aralarında düzenlenen protokol ve buna bağlı ek protokol ile 2942 sayılı Yasa'nın 30

. maddesinde düzenlenen yolsuz tescil niteliğindedir. Ayrıca, davalı Kooperatif tarafından taşınmazda adına pay tahsis edilen diğer davalı ...'un da, Kooperatif üyesi olduğu, yolsuz tescili bilebilecek konumda bulunduğu, böylelikle TMK'nın 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, Hazine, davacı ... ile aralarında düzenlenen protokol ve buna bağlı ek protokol ile 2942 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre taşınmazın geldisinin Belediyeye satışının uygun görüldüğünü, ancak Belediyenin, yaptığı imar uygulaması sonucu oluşan çekişme konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazı, protokol hükümlerine ve devir amacına aykırı olarak davalı Kooperatife devrettiğini, tahsis amacına aykırı hareket ettiğini ileri sürerek adına iptal-tescil isteğiyle davaya asli müdahil olarak katılmış ise de, Hazinenin protokol uyarınca taşınmazını devredip taşınmazı ile hukuki bağını kopardığı gözetildiğinde, çekişmeli taşınmazın sahte Belediye ... kararına dayalı olarak satış suretiyle davalı Kooperatife devredilmesinin, davacı Belediyenin protokolde öngörülen amaç dışına çıkarak tasarrufta bulunduğu şeklinde değerlendirilemeyeceği, sahtecilik eylemi Belediyenin tasarrufu olmayıp kurumda yer alan kişilerin sahtecilik eylemlerinin kurumların hukuki durumlarını etkilemeyeceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, davacı ... Belediyesinin davasının kabulüne, asli müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle karar bozulmuş; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, bozma ilamına karşı DİRENİLMESİNE, davacı Belediyenin davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; asli müdahil Hazine, davacı ... ile aralarında düzenlenen protokol ve buna bağlı ek protokol ile 2942 sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre taşınmazın geldisinin Belediyeye satışının uygun görüldüğünü, ancak Belediyenin, yaptığı imar uygulaması sonucu oluşan çekişme konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazı, protokol hükümlerine ve devir amacına aykırı olarak davalı Kooperatife devrettiğini, tahsis amacına aykırı hareket ettiğini ileri sürerek adına iptal-tescil isteğiyle davaya asli müdahil olarak katılmış ise de, Hazinenin protokol uyarınca taşınmazını devredip taşınmazı ile hukuki bağını kopardığı gözetildiğinde, çekişmeli taşınmazın sahte Belediye ... kararına dayalı olarak satış suretiyle davalı Kooperatife devredilmesinin, davacı Belediyenin protokolde öngörülen amaç dışına çıkarak tasarrufta bulunduğu şeklinde değerlendirilemeyeceği, sahtecilik eylemi Belediyenin tasarrufu olmayıp kurumda yer alan kişilerin sahtecilik eylemlerinin kurumların hukuki durumlarını etkilemeyeceği, hal böyle olunca, davacı ... Belediyesinin davasının kabulüne, asli müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda Dairenin 16/12/2020 tarihli 2019/107 Esas 2020/6764 Karar sayılı bozma kararı yerinde olduğu için, bozma kararının düzeltilmesine gerek görülmediğinden, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/834, Karar No: 2018/6422, Tarih: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/834 E.  ,  2018/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık nedeniyle davacı Kurum tarafından uygulanan cezai şartın davalı tarafından ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazmnatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır. 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte, esas olarak iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasından kaynaklanan bireysel ve toplu hak uyuşmazlıklarını çözen özel mahkemeler olup, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu'nun prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması, işçilik alacaklarının belirlenmesi gibi kendi içinde bütünlük ve uzmanlık gerektiren konular görev alanına girmektedir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.