muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9115, Karar No: 2015/21432, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9115 E.  ,  2015/21432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2015

NUMARASI : 2014/456-2015/3

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve karar geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki yansıyan özelliklerine göre taşınmaz arazi değil, arsa niteliğindedir. Kaldı ki; taşınmazdan geçen enerji nakil hattının kamulaştırılmasına ilişkin olarak başka bir idarece açılan ve Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/513 Esasında görülen davada 2013 yılı itibari ile taşınmaz arsa kabul edilmiş ve emsal incelemesi yapılarak metrekaresine 30,00 TL. Üzerinden değer biçilmiş ve hüküm dairemizdeki temyiz incelemesi sonunda onanmıştır. Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için taşınmazın arsa niteliğine uygun olacak şekilde yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, yukarıda belirtilen davada belirlenen bedel de göz önüne alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen ve yukarıda belirtilen davada dava konusu yapılan enerji nakil hattının taşınmazda oluşturduğu değer düşüklüğünün taşınmazın bedelinden indirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davalı, kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, davanın niteliğide dikkate alındığında davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10323, Karar No: 2017/1632, Tarih: 14.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10323 E.  ,  2017/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, suça konu... plakalı aracın 26/04/2008 günü gece 02.00 sıralarında devriye görevi yapan ekiplerce şüphe üzerine durdurulmaya çalışıldığı, araç şoförünün kaçmaya çalıştığı, kovalamaca sonucu sanık ...'nun yakalandığı, yapılan GBT sorgulamasında 11/04/2008 günü meydana gelen otodan stepne hırsızlığı olayı ile ilgili olarak firar olarak aranan araç olduğunun tespit edilmesi sebebiyle aracın kime ait olduğunun sorulduğu, 26/04/2008 yakalama, üst arama ve muhafaza altına alma tutanak içeriğine göre, yapılan mülakatta sanığın aracı mezarlığın arkasından otoyu çalışır vaziyette bularak gezmek amacıyla aldığını beyan ettiği, yapılan tespitte sol ön çamurluk hasarlı arka tampon kırık vaziyette muhafaza altına alındığı, oto anahtarı ile birlikte yediemine teslim edildiği, dosya içerisinde aracın kapılarının zorlanarak açıldığı ya da düz kontak yapıldığına ilişkin belgenin rastlanmadığı,sanığın aşamalardaki anlatımlarında aracı çalışır vaziyette kontak anahtarı üzerinde iken gezmek amacıyla çaldığını ve araçta meydana gelen zararların sanık tarafından yapıldığına ilişkin herhangi bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

a-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu aracı çalışır vaziyette kontak anahtarı üzerinde iken çaldığını beyan etmesi karşısında; savunmasının aksine delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan, eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesi yerine, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

b-Suça konu araçta meydana gelen zararların sanık tarafından meydana getirildiğine ilişkin bir kabulünün olmadığı gibi, zararların aracın çalınmasından önce mi sonra mı meydana geldiği noktasında bir açıklığın bulunmadığı, kaldı ki araç çalındıktan sonra bile söz konusu zararlar meydana gelmiş olsa bile, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanık ...'nun mala zarar verme suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Suça konu araçta meydana gelen zararların sanık tarafından meydana getirildiğine ilişkin bir kabulünün olmadığı gibi, zararların aracın çalınmasından önce mi sonra mı meydana geldiği noktasında bir açıklığın bulunmadığı, kaldı ki araç çalındıktan sonra bile söz konusu zararlar meydana gelmiş olsa bile, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanık ...'nun mala zarar verme suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'un aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, diğer sanık ... 'nun da 26/04/2008 tarihli savcı huzurunda alınan savunmasının dışında, suçu tek başına gerçekleştirdiğini aşamalarda savunduğu, 26/04/2008 tarihli tutanağı tutan ve duruşmada dinlenen tutanak tanıkları polis memurları ... ve ...'ın da araçta tek kişi olduğunu ve inip kaçmak isteyen sanık ...'ı yakaladıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...'un üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediğine ilişkin,sanık ...'ın çelişkili beyanlarından başka yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu yöntemince tartışılmadan, yazılı şekilde zerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Karar başlığına 11/04/2008 olan suç tarihinin, 26/04/2008 olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

4-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suça da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13657, Karar No: 2011/13112, Tarih: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13657 E.  ,  2011/13112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İçecek Üretim AŞ. ve ... Sigorta AŞ. aleyhine 02/07/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... İçecek Üretim AŞ. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 24/08/2011'de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 12/09/2011'de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11437, Karar No: 2006/9537, Tarih: 05.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11437 E.  ,  2006/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon İş Mahkemesi

Tarih : 15.06.2006

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1997-2002 yıllarında geçen çalışmalarının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında bozmaya uyarak belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takderinde bir isabetsizlik görülmemesine  göre  tarafların   aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 1997 yılı ile 14.6.2002 tarihleri arasında davalı işyerinde temizlik işçisi olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince istek yazılı şekilde hüküm altına alınmıştır.

Gerçekten, mahkemenin  davacının okulların eğitim döneminde açık olduğu süreler de çalıştığı, okulların kapalı olduğu dönemlerde çalışmadığı yönündeki kabulü iş ve işyerinin niteliği gereğince yerinde ise de bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği düşünülerek okulun eğitim ve tatil dönemlerinin ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü'nden sorulup tesbiti cihetine gidilmeksizin bu konuda okul Müdürü'nün beyanına itibar edilerek her yıl için aynı tarihler   esas alınarak sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş: hüküm altına alınan dönemlerde, okulların açık olduğu süreler her yıl itibariyle yarı yıl tatili de dahil olmak üzere ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü'nden sorularak verilecek cevaba göre çalışılan günlerin tesbitine karar vermektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6797, Karar No: 2017/680, Tarih: 02.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6797 E.  ,  2017/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1,62,52/2-4 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.04.2016 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA; 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10532, Karar No: 2022/13496, Tarih: 19.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10532 E.  ,  2022/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay’da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 05/07/2022 tarih ve 2021/3785 E. - 2022/2515 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 05/07/2022 tarih ve 2021/3785 E. - 2022/2515 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11/02/2021 tarih ve 2019/1120 E. - 2021/62 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “ %10'u ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2690, Karar No: 2020/5821, Tarih: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2690 E.  ,  2020/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yetkilisi olduğu Alem Dastan Makine Teks. Gıda. Ltd. Şti. adına düzenlenen faturaların sahte olduğuna dair ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.05.2012 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında; şirketle ilgili olarak yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 16.04.2012 tarih, 2012-A-1098/15 sayılı vergi suçu raporu ile vergi tekniği raporunda; şirketin 2009 yılında Doğan ...Pamuk San. ve tic. Ltd. Şti.’nden toplam tutarı 623.845 TL olan 2 adet fatura karşılığında pamuk satın aldığı, Doğan...Pamuk San. Tic. Ltd. Şti. ilgili olarak yapılan karşıt incelemede bu şirketin faal mükellef olup sanığın şirketine düzenlenen pamuk satışlarına ilişki faturaların gerçeği yansıttığının belirtildiği, sanık hakkındaki vergi tekniği raporunun sonuç kısmında ise sanığın “pamuk emtiası alım satımına ilişkin olanlar dışındaki tüm belgelerin sahte olduğu” hususunun bildirilmesi, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; sanığın 2009 takvim yılı BS bildiriminde... İnşaat Haf. Taş. Pet. iş. San.Tic. Ltd. Şti. adına toplam tutarı 333.793 TL olan 6 adet fatura düzenlediği, bu fatura içeriklerinin pamuk emtiasına ilişkin olması halinde satışın gerçek kabul edilmesi gerekliliği dikkate alınarak sanığın şirketinden 2009 yılında fatura alan ... İnşaat Haf. Taş. Pet. iş. San.Tic. Ltd. Şti. hakkında bu faturalarla ilgili düzenlenmiş bir karşıt inceleme raporu bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesinden sorularak varsa inceleme tutanağının dosyaya getirtilmesi, söz konusu şirkete düzenlenen 6 fatura dışında sanığın düzenlediği fatura olup olmadığı da araştırılıp tüm fatura içeriklerinin hangi mala ilişkin olduğunun tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanığın düzenlediği fatura asıllarının vergi dairesinden istenmesi ile yetinilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20836, Karar No: 2014/18185, Tarih: 08.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20836 E.  ,  2014/18185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/110827

MAHKEMESİ : Demirci Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2008/64 (E) ve 2012/31 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin tatbikine esas alınan Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 tarihinde kesinleşen 2006/197 E, 2007/15 karar sayılı ilama konu elektrik hırsızlığı suçu hakkında 6352 sayılı Kanunun 83. maddesi ile lehte bir düzenleme getirildiği ve ilgili mahkemece uyarlama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Ağaç kesme suçu bakımından bilirkişiye suça konu yerde bulunan meşe ağaçlarının sürgün ya da müstakil ağaç vasfında olup olmadığı hususu, ek rapor alınmak suretiyle açıklattırıldıktan sonra bir hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13410, Karar No: 2015/28960, Tarih: 20.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13410 E.  ,  2015/28960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/370024

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2009/636 (E) ve 2010/227 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ısrarla, olay günü katılanın kendisine küfür etmesine sinirlenerek yumruk attığını iddia ettiği, oluşa ve dosya içeriğine göre de, bu iddianın temyize gelmeyen diğer sanıkların aşamalardaki anlatımları ve tanık Ş.. B..'nun mahkemede alınan beyanı ile desteklendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasına itibar edilerek, şüpheli kalan bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.