muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/863, Karar No: 2011/5853, Tarih: 07.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/863 E.  ,  2011/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.469 TL itirazın iptali faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı satın aldığı etin bedelini ödemeyen davalı aleyhine 3.468 TL alacağın tahsili için icra takibi başlattığını, davalının icraya haksız itiraz ettiğini, öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı icrada borcu olmadığını, yargılama sırasında da dava konusu etleri aldığını, en son müşteriden alarak ciro ile verdiği çek karşılıksız çıkınca davacının yaptığı 2900 TL'lik takip borcunu icra yoluyla ödediğini, fişteki imzanın kendisine ait olduğunu bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının davasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı satım hukuki ilişkisine dayanmıştır. Davalı akdi ilişkiyi kabul etmiş, fakat ödediğini savunmuştur. Davalı dava konusu etleri aldığını kabul ettiğine, borcu ödediğini savunduğuna göre ödediğini ispat etmesi gerekir. Mahkemece davalının önceden ödediğini savunduğu icra dosyası da celbedilerek ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilerek davanın ispatlanamadığından reddi şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9062, Karar No: 2009/10892, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9062 E.  ,  2009/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan davalı taşınmazının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, asliye hukuk mahkemesince hüküm kurulduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 14.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7313, Karar No: 2012/16322, Tarih: 14.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7313 E.  ,  2012/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve iddianamenin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26 ve 63. maddeleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19045, Karar No: 2018/27409, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19045 E.  ,  2018/27409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline ödenmediğini ileri sürdüğü fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının genel olarak fazla çalışma yapmadığını, işlerin yoğun olduğu yaz aylarında ise fazla çalışma yaptığında, buna ilişkin fazla çalışma ücretlerinin ödendiğinin imzalı ücret bordrolarıyla sabit olduğunu, davacının 2013 yılındaki sözleşmesine göre yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücretinin aylık ücretine dahil olduğunu beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir.

Somut olayda; davacı mutfak sıcak bölüm şefi olarak çalışmış olup çalışma süresi içerisinde sürekli ve olağanüstü bir şekilde fazla mesai yaptığı iddiasıyla fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiş, Mahkemece, dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının fasılalı çalıştığı 11.04.2013 tarihinden önce, haftanın 6 günü 08:30-15:00 ve 17:00-22:00 arasında çalıştığı, 15:00-17:00 arasında ara dinlenmesi yaptığı, buna göre günde ara dinlenme süresi düşüldükten sonra 11,5 saat çalışarak haftada 24 saat fazla çalışma yaptığı; 11.04.2013 tarihinden sonra ise tanık beyanları ve imzalı puantaj cetvelleri dikkate alındığında yaz aylarında 11:30-22:00 saatleri arasında 10,5 saat çalıştığı, kış aylarında 09:00-18:00 arası 9 saat çalıştığı, davacının imzasını havi puantaj cetvellerinde gösterildiği gibi yemek molası ve iki defa çay molası yaparak anılan ara dinlenmelerin tenzili ile yaz aylarında günde 8,5 saat çalışarak haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmek suretiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmış, kış aylarında ise günde 7 saat çalışması sebebi ile haftada 42 saat çalışarak fazla çalışma yapmadığı kabul edilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki 01.11.2013 başlangıç tarihli iş sözleşmesinin 11. maddesinde kararlaştırılan ücrete fazla mesaiye ilişkin ücretlerin de dahil olduğu belirtilmektedir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, aylık ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu durumlarda yılda 270 saati aşan fazla çalışmalar için ücret talep edilebilecektir. Bu sebeple davacının iş sözleşmesindeki düzenleme gereği yılda 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü ile yıllık 270 saati aşan çalışmalar için fazla mesai ücreti hesaplanması gerekir. İlgili düzenleme gereğince, bu düzenlemenin yürürlükte olduğu dönem açısından yıllık 270 saatin altında kalan fazla çalışma alacağının olup olmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11849, Karar No: 2011/7658, Tarih: 06.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/11849 E.  ,  2011/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCY.nın 184/4.maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca İnegöl Belediye Başkanlığının 01.08.2006 tarih ve 1363 sayılı yazısında davaya konu binanın yapıldığı yerin belediye sınırları dışında ancak mücavir alan içinde olduğunun bildirilmesi karşısında ; anılan yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14361, Karar No: 2017/12237, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14361 E.  ,  2017/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8006, Karar No: 2017/8580, Tarih: 05.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8006 E.  ,  2017/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen bilgileri taşıması zorunlu olup, dosyada faturaların bulunmadığı anlaşıldığından; suça konu faturalardan 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı örnekleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 05.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19092, Karar No: 2024/9596, Tarih: 05.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19092 E.  ,  2024/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/520 E., 2022/950 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında hükmolunan cezanın hafif olduğuna, birleşen dosya bakımından sanığın üzerine atılı suçun sabit olmasına rağmen hakkında verilen beraat kararının kanunî olmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafii süre tutum dilekçesi sunmuştur.

II. GEREKÇE

İstihbari çalışmalar neticesinde, sanığa kargo vasıtasıyla kaçak sigara geleceği bilgisinin elde edilmesi üzerine kargonun dağıtım aracının takip edilerek sanığın kullandığı araca koli teslimatı yaptığının

görüldüğü, kısa bir takipten sonra ise sanığın kullandığı aracın herhangi bir arama kararına dayanmaksızın durdurulduğu ve aracın arka koltuğunda bulunan kolinin rızaen teslim edilmesi üzerine kutunun içinden muhtelif markalarda 100 karton kaçak sigaranın 19.04.2013 tarihinde ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Devriye görevi esnasında, daha önce hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan işlem yapılan sanığın, kullandığı araçla süratli bir şekilde görevlilerin içinde bulunduğu aracın yanından geçtiği, bu esnada aracın arka koltuğunda poşetler görüldüğünden içinde sigara olabileceği şüphesiyle takip edildiği, sanığın takip edildiğini fark etmesi üzerine aracının arkasında bulunan poşetleri ...'in ikâmetinin önüne bırakıp kaçtığı, bahse konu poşetlerden 100 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, sanığın savunmasında sigaraları temyiz dışı sanık ...'tan aldığını beyan ettiği, aynı gün alınan isimsiz bir ihbar üzerine temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın iş yeri ve ikametlerinden usulüne uygun biçimde alınan arama emrine istinaden 91 karton kaçak sigaranın daha ele geçirildiği, ...'tan ele geçirilen sigaraların içinde bulunduğu poşetler ile sanığın sigaraları taşıdığı poşetlerin üzerindeki ibarelerden dolayı aynı cins oldukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; 19.04.2013 tarihli eylem yönünden suçlamayı kabul etmemiş olup 18.05.2013 tarihli eylem yönünden ise sigaraları ...'tan aldığını, sigaraları hem içeceğini hem de satacağını beyan etmek suretiyle üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; 19.04.2013 tarihli eylem yönünden suçlamayı kabul etmemiş olup 18.05.2013 tarihli eylem yönünden ise sigaraları ...'tan aldığını, sigaraları hem içeceğini hem de satacağını beyan etmek suretiyle üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

A. Katılan Gümrük İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık, kaçak eşya ve nakil aracı konusunda Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emrinin de bulunmadığı, hukuka aykırı aramalar sonucu ele geçen eşyaların yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyaların kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206/2-a, 217/2, 230/1. maddelerine göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı nazara alınarak sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Gümrük İdaresi Adına Hazine Vekili ve Sanık Müdafiin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

1. Sanığın 100 karton kaçak sigarayı naklettiği anlaşılmış olup dosya kapsamında ele geçen diğer sigaralara ilişkin diğer sanıklarla iştirak iradesinin bulunmadığı, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının Devlet Hazinesine ödendiği takdirde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı cihetle; sanığın sorumlu olduğu 100 karton için KEMT varakası düzenlettirilip bu miktar kaçak sigara esas alınarak belirlenecek gümrüklenmiş değer ve vergi miktarına göre zarar ihtarı ve etkin pişmanlık bildirimi yapılması gerekirken toplam miktar esas alınarak bildirimlerde bulunulması,

2. Sanığın yakalandıktan sonra ele geçirilen sigaraları ...'tan aldığını beyan etmesi üzerine ...'ın ikametinden 30 karton kaçak sigaranın ele geçirilmesi, bu eylemden dolayı temyiz dışı sanık ... hakkındaki mahkûmiyet kararının temyiz incelenmesinden geçerek kesinleşmesi karşısında; sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. Sanığın yakalandıktan sonra ele geçirilen sigaraları ...'tan aldığını beyan etmesi üzerine ...'ın ikametinden 30 karton kaçak sigaranın ele geçirilmesi, bu eylemden dolayı temyiz dışı sanık ... hakkındaki mahkûmiyet kararının temyiz incelenmesinden geçerek kesinleşmesi karşısında; sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Adlî para cezasının bir gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

5. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktar olarak belirtilmediği ve kısa karar altında masraf dökümü gösterilmediği halde, gerekçeli kararda 247,75 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline hükmedilerek kararda çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Katılan Gümrük İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Gümrük İdaresi Adına Hazine Vekili ve Sanık Müdafiin Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekili ve sanık müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13434, Karar No: 2014/35129, Tarih: 11.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13434 E.  ,  2014/35129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasındaki “Muğla Valiliği Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonunca Tespit Edilen Kıyı Kenar Çizgisinin, Arazide İşaretlenmesi; Ölçülmesi, Hesaplarının Yapılması ve Ortofoto Haritalar Üzerine Çizilmesi İşi” konusundaki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davanın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.