muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3924, Karar No: 2014/7915, Tarih: 19.03.2014

O halde mahkemece; alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.12.2013 tarih ve 2013/33916 E., 2013/40150 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 24.10.2013 tarih ve 2013/409 Esas 2013/924 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15891, Karar No: 2013/26115, Tarih: 28.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15891 E.  ,  2013/26115 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... vekili Avukat ... ile ... vekili Avuka......aralarındaki alacak davası hakkında ... 6.Tüketici Mahkemesinden verilen 29.1.2013 gün ve 5-59 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının çocuğunun okullarında eğitim gördüğünü, ancak eğitim ve yemek bedelini ödemediğinden fatura karşılığı alacaklarının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamını, %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HMK.nun 362. maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Her ne kadar karar da kabul edilen miktar sınırın üstünde ise de davacı tarafından temyiz edilen ve reddedilen kısım karar tarihi itibariyle 1.727,20 TL olup, 1.820,00 TL.yi geçmediğinden HMK.nın 362.maddesi gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1597, Karar No: 2018/26941, Tarih: 12.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1597 E.  ,  2018/26941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdine davalıca haksız son verildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil alacağı ve hafta tatili çalışma ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Fazla mesai yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ispat yükü davacı işçide olup, davacı bu taleplerin ispatında tanık deliline dayanmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarının davalı nezdinde çalışması olmayan kişiler olduğu, iş yeri koşulları ve davacının çalışma sistemi ile ilgili görgüye dayalı bilgilerinin olamayacağı dikkate alındığında davacının bu alacaklarını ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20051, Karar No: 2016/244, Tarih: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20051 E.  ,  2016/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10/06/2015

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatına, sanık Mehpara Önge'nin 5327 sayılı TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 51 maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin yokluğunda verilen 18/07/2013 tarihli hükmün, katılan kurum vekilinin Ankara iline tayini çıkması nedeni ile tebliğ edilememesi üzerine, kurum vekiline tebligat yapılamadığına dair şerh de düşülmek suretiyle 05/11/2013 tarihinde katılan kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, katılan kurum vekilinin yasal süresi geçtikten sonra 09/06/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 10/06/2015 gün ve 2012/1024 E., 2013/587 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3874, Karar No: 2013/6029, Tarih: 09.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3874 E.  ,  2013/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müracaatı üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedeli ile ....okuma bedelinin iadesi yönünde verilen .......... ......... . .. . .... 30.04.2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Mahkemece; davanın yasal zorunlu unsur içermediğinden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine ......davalının elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp-kaçak kullanım bedelinin iadesine karar vermesi üzerine bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuru ile yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun ....maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla ....... Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda .....Heyetine başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı ... gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. ..... Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüzmilyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Yasadaki bu parasal sınır 01.01.2012'den itibaren ....161,67 TL'ye çıkarılmıştır.

6100 Sayılı HMK'nun 33.maddesi uyarınca; "hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular." 6100 sayılı HMK.’nun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hakime aittir. Davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hakime aittir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, ...... Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, ..... okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, ...... Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, ..... okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

... Genel Kurulunun 2004/...-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Bu bağlamda; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/459, Karar No: 2018/3416, Tarih: 13.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/459 E.  ,  2018/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Dosyada delil olarak saklanmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin olarak Dairemizin 29.03.2016 tarih, 2015/1286 Esas ve 2016/5541 Karar sayılı düzelterek onama ilamından sonra, Mahkemesince 30.11.2016 tarih, 2011/423 Esas ve 2013/647 Karar sayılı ek karar ile adli emanetin 2011/1984 sırasında kayıtlı Adidas marka 40 numaralı 1 çift spor ayakkabının dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Adli emanetin 2011/1984 sırasında kayıtlı Nike marka 42 numaralı 1 çift spor ayakkabı hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 256. maddesinde müsadere usulü düzenlenmiş olup, 257. maddenin 1. fıkrasında "256. maddeye göre verilmesi gereken kararlar duruşmalı olarak verilir," yine 257. maddenin 2. fıkrasında ise "müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer mal varlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır, bu kişiler sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler" şeklinde düzenleme bulunduğu halde bu hükümlere uyulmayarak duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilmesi,

2-Kabule göre de; üzerindeki kriminal incelemenin bitmesinin ardından Adidas marka 40 numaralı 1 çift spor ayakkabının sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, dosyada delil olarak saklanmasına şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15835, Karar No: 2013/22843, Tarih: 16.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15835 E.  ,  2013/22843 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ EL ATILAN TAŞINMAZLARA MÜDAHALENİN MEN'İ

* ESKİ HALE GETİRME

* ECRİMİSİL

* KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

* KAMULAŞTIRILAN TAŞINMAZLARIN İDARE ADINA TESCİLİ

* İNSAN HAKLARI VE İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ BAĞLAMINDA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6459) Madde 6

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlara müdahelenin meni ,eski hale getirme ve ecrimisil istemine, birleşen dava ise, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, birleşen davanın davacısı olan idare vekili ile asıl davanın davacılarına vekaleten, kendine asaleten Avukat Mehmet Aydın Bilen tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava  kamulaştırmasız el atılan taşınmazlara müdahelenin meni ,eski hale getirme ve ecrimisil istemine, birleşen dava ise, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili  istemine ilişkindir.

Mahkemece, müdahelenin meni, eski hale getirme ve ecrimisil istemine, ilişkin davanın feragat nedeni ile reddine, kamulaştırma bedelinin tespiti davasının ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, birleşen davanın davacısı olan idare vekili ile asıl davanın davacılarına vekaleten, kendine asaleten Avukat Mehmet tarafından temyiz edilmiştir.

Bu durumda; taraflara taşınmazın bulunduğu bölgede yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal bildirmeleri için imkan  tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Değerlendirme tarihi olan 2011  yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmaza göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

b)Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre  dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden imar düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

b)Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre  dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden imar düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine  6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 24.04.2012 tarihinden itibaren  karar tarihine  kadar  faiz işletilmesi gerektiğinden,

Birleşen davanın davacısı olan idare vekili ile asıl davanın davacılarına vekaleten, kendine asaleten Avukat Mehmet 'in temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, asıl dava davacısından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4336, Karar No: 2019/4932, Tarih: 10.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4336 E.  ,  2019/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın314/2, 62, 53, 58/9, 63 ile 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Isparta 2.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2734, Karar No: 2017/4070, Tarih: 14.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2734 E.  ,  2017/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ve diğerleri aleyhine 06/08/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalının, davacının manen yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeni ile davacı taraf yararına manevi tazminat takdir edilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile BK’nın 49. maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nun 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; TMK 26, 174, 287); bunların dışında BK’nun 49. maddesi uygulanır.

TMK’nın 24. ve BK’nın 49. maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Tekniğin gelişimi ve yaşam koşullarına göre belirlenmiş varlıklar, açıklanan olgularla çevrelendirildiğinde, davaya konu olayın bu çerçeve dışında kalması durumunda manevi tazminat isteği reddedilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9281, Karar No: 2015/6940, Tarih: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9281 E.  ,  2015/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/328660

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2010/176 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda müdafiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, dosya kapsamına ve duruşma tutanaklarına göre suça sürüklenen çocuk A.. T..'ın mahkemece atanan müdafiiden haberi olmadığı, yokluğunda ve müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, 05/04/2011 tarihli mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuğun bilinen en son adresine, cezaevinde ise cezaevi adresine yöntemine uygun şekilde müdafii tarafından yapılan temyizi kabul edip etmediği konusunda meşruhat içerecek şekilde açıklamalı tebliği ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.