muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1436, Karar No: 2024/5454, Tarih: 07.10.2024

6. Hal böyle olunca; 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar, aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı-kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı-kenar çizgisinin fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa kesinleşen kıyı-kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, gerektiği takdirde bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, raporda kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak çelişkiler olduğu takdirde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin de denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, öte yandan dava konusu taşınmazın yenileme işlemi sonucu yeni ada/parsel numarası aldığı hususu da gözetilmek suretiyle tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1031, Karar No: 2020/1782, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1031 E.  ,  2020/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme

Hüküm : TCK'nın 133/3, 62, 52/2, 51/1-3, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İncelenen dosyada, bir yerel gazetede muhabir olarak çalışan sanık ... ile ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde şube müdürü olarak görev yapan mağdur ... ve mağdurun yakını olan Seyhun isimli kişinin, 2013 yılının Ocak ayında yüz yüze gerçekleştirdikleri görüşmede, üçü arasında geçen ve ... İlçe Milli Eğitim Müdürü ile ilgili olan konuşmaların, sanık tarafından gizlice kayda alınması ve 10 dakika 4 saniye süren ses kaydının 15.01.2014 tarihinde youtube adlı video paylaşım sitesinde “Armağan Kollu” isimli kullanıcı tarafından, “... İlçe Milli Eğitim Şube Müdürü Sayın ...’nin ve Avukat ... B’nin Çete Oyunları” ibareleri ile birlikte yayımlanması nedeniyle mağdurun 06.03.2014 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği fiillerinden dolayı sanık hakkında 11.03.2014 tarihli dilekçesi ile şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma sonunda; Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2014 tarihli iddianamesi ile “...şüphelinin şikayetçi ile arasındaki konuşmayı şikayetçinin rızası dışında kayda almak suretiyle üzerine atılı bulunan suçu işlediği...” biçimindeki anlatıma dayalı olarak, sanığın TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçundan cezalandırılması istemiyle sulh ceza mahkemesine dava açıldığı ve ses kaydının youtube adlı video paylaşım sitesinde sanık tarafından yayımlanması iddiasına ilişkin olarak delil yetersizliği nedeniyle 09.05.2014 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sulh ceza mahkemesince TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasında öngörülen ceza miktarına nazaran davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 13.05.2014 tarihli görevsizlik kararıyla dosyanın asliye ceza mahkemesine gönderilmesinin ardından yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında TCK’nın 133/3. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla;

İddianamede gösterilen, sınırları çizilen ve kamu davasına konu edilen eylemin aynı zamanda hükmün de konusunu oluşturacağı, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2014 tarihli iddianamesinde, sanığın, mağdurla aralarında geçen konuşmayı onun rızası olmaksızın kayda aldığı iddia edilmiş ve gerek iddianamede gerek sulh ceza mahkemesinin görevsizlik kararında TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçundan cezalandırılması talep edilmiş olup, söz konusu ses kaydının youtube adlı video paylaşım sitesinde yayımlanmasından dolayı sanık hakkında TCK’nın 133/3. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri ifşa etme suçundan dava açıldığına dair bir anlatım ve sevk maddesi bulunmadığı gibi, anılan suçtan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği de gözetilmeden, CMK'nın 225/1. madde ve fıkrasındaki, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” düzenlemesine aykırı şekilde iddianame dışına çıkılıp, “...Sonuç olarak; sanığın olay günü müşteki ile yaptığı özel konuşma ve görüşmeyi gizlice kayda aldığı ve daha sonra internet video paylaşım sitesi olan ‘Youtube’dan yayınladığı bu şekilde sanığın kişiler arasında aleni olmayan özel görüşme ve konuşmayı kaydedip, internetten paylaşım sitesinde paylaşarak ifşa ettiğinden...” biçimindeki gerekçeye dayalı olarak, TCK’nın 133/1. madde ve fıkrasındaki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları bir aletle dinleme veya bir ses alma cihazı ile kaydetme suçunun ancak konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce işlenebileceğini ve sanığın kendisi, mağdur ve Seyhun isimli kişi olmak üzere üç kişi arasında geçen tarafı olduğu konuşmaları kaydetmesi eyleminin TCK’nın 133/2. madde ve fıkrasındaki katıldığı aleni olmayan bir söyleşiyi ses alma cihazı ile kaydetme suçu kapsamında değerlendirilebileceğini göz ardı eden, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlıklı TCK’nın 133. maddesinde üç fıkra halinde birbirinden bağımsız üç ayrı suçun düzenlendiğini de dikkate almayan gerekçelerle açılmayan davadan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan TCK’nın 133. maddesindeki kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı soruşturma evresinde CMK'nın 253. maddesi uyarınca sanıkla şikayetçi arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma evresinde de aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) T.C. Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerekliliğinin ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun kendi alt soyu bakımından uygulanmamasına, kendi alt soyu dışındaki diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1279, Karar No: 2019/4598, Tarih: 02.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1279 E.  ,  2019/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti. 2-...Grup İnş. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. 3-Özgür Kıvanç vek. Av. ... ile davalılar 1-... Faktroring Finans Hiz. A.Ş vek. Av. ... 2-... 3-... Gıda Bitkisel Ür. İth. İhr. Ltd. Şti. 4- ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2015/387 esas ve 2016/478 karar sayılı ve 23/05/2016 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/1056 esas ve 2017/7214 karar sayılı ve 24/10/2017 tarihli ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

1)Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

2)Dairemizin 2017/1056 esas ve 2017/7214 karar sayılı ve 24/10/2017 tarihli onama kararının başlık paragrafında yer alan “.... davanın reddine ....” kelimelerinin maddi hataya dayalı olarak eksik yazıldığı anlaşılmakla çıkartılarak, yerine “ davacı ... Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davasının reddine, davacı ... Grup İnş. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti.’nin davasının kabulüne, davacı...’ın davasının reddine” sözcüklerinin eklenmesine, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle, Dairemizin 2017/1056 esas ve 2017/7214 karar sayılı ve 24/10/2017 tarihli onama kararının başlık paragrafında yer alan “.... davanın reddine ....” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “davacı ... Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davasının reddine, davacı ... Grup İnş. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti.’nin davasının kabulüne, davacı...’ın davasının reddine” sözcüklerinin eklenerek maddi hatanın düzeltilmesine, 17,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2262, Karar No: 2024/4751, Tarih: 02.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2262 E.  ,  2024/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/258 E., 2016/21 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli 2015/258 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinden yapılan yargılamada 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi; sanıkların mühür bozduklarının sabit olduğu, dosyadaki deliller karşısında sanık savunmalarına itibar edilerek kurulan beraat hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların sorgusunun yapıldığı 13.01.2016 tarihi olduğu, bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneklerine göre sanık ... Turgut'un hükümden sonra 03.04.2018 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Kurulan Hükümler Yönünden;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneklerine göre sanık ... Turgut'un hükümden sonra 03.04.2018 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli 2015/258 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli 2015/258 Esas , 2016/21 Karar sayılı kararında belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9154, Karar No: 2021/160, Tarih: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9154 E.  ,  2021/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahaldeki aydınlatma bulunan bölünmüş yolda seyri sırasında sola ani manevrası sebebiyle arkasından aynı yönden seyir halinde olan iki motosikletin kendi aracına çarpması sonucu motosikletlerde bulunan üç kişiden ikisinin hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kırık olacak ve birinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına manevra kurallarına uymaması nedeniyle asli kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1941, Karar No: 2014/20788, Tarih: 13.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1941 E.  ,  2014/20788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/252-2013/563

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından başlatılan nafaka alacağına dayalı ilamlı takipte, tedbir nafakası olarak 1.366,50 TL, iştirak nafakası olarak 28.466,00 TL'nin tahsili istenmiştir.

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda dayanak ilamın kesinleşmediğini, bu nedenle iştirak nafakası istenmesinin usulsüz olduğunu ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde iştirak nafakası ibaresinin zuhulen yazıldığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde ise, istenebilecek tedbir nafakası hesaplanmış alacaklı tarafın iştirak nafakası talebinden vazgeçtiğinin kabulü ile 1.366,50 TL tedbir nafakası ve 29,99 TL faizini isteyebileceğine, diğer taleplerine ilişkin icra emrinin iptaline karar verilmiştir.

Alacaklı vekilinin takipte yer alan “iştirak nafakası” ibaresinden vazgeçtiğine ilişkin beyanı bu istemin karşılığı olan 28.461,00 TL miktarındaki talebinden ve faizinden vazgeçtiği anlamına gelmediği, iştirak nafakası ibaresinin maddi hataya müstenit olduğu, bilirkişi aracılığı ile ilama dayalı olarak isteyebileceği tedbir nafakası ve fer'ileri hesaplanıp, denetlenerek sonuca gidilmesi gerekirken, alacaklı vekilinin iştirak nafakası olarak gösterilen nafaka miktarından vazgeçtiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11105, Karar No: 2010/6034, Tarih: 27.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11105 E.  ,  2010/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2008 tarih ve 2004/111-2008/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında müvekkili tarafından yurt içinden veya yurt dışından getirilen emtiaların muhafazası için sözleşme yapıldığını, müvekkilinin davalının Mersin’deki deposuna 2003 yılı içinde 2.968.000 Kilogram PVC (plastik hammaddesi) getirdiğini, bu emtianın bir kısmının depodan müvekkili tarafından çekildiğini ve bakiye 38.000 kilogram PVC kaldığını ancak, davalının müvekkiline depoda emtia kalmadığını bildirdiğini, davalıya çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, bu durumda müvekkilinin 38.000 kilogram PVC emtiasının zayi olduğunu ileri sürerek, 38.000 kilogram PVC emtiasının aynen, bu mümkün olmaz ise emtia bedeli 47.543.534.320 TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait emtianın müvekkiline ait antrepolarda depolandığını, iki adet kira sözleşmesi yapıldığını, depolanan emtianın 118.720 adet torba ile peyderpey davacının temin ettiği ve müvekkili ile ilgisi olmayan hamallarla konteynerlerden kamyona elle yüklendiğini, bilahare kamyonlardan depolama bölgesine elle taşındığını, bir takım döküntülerin ve deformasyonların olduğunu, değişik tarihli antrepo beyannamelerinin ve ithal beyannamelerinin toplamının 118.720 torbada 2.968.000 kilogramolduğunu, giren mal tutarından peyder pey çıkanlar düşülmek ve her çıkışta kontrol edilmek suretiyle antrepo beyannamelerinin gümrük tarafından sıfırlanarak kapatıldığını, aynı plakalı kamyonun aynı gün iki kez mal çıkarması nedeniyle durumun yanlış değerlendirilebileceğinin davacıya bildirildiğini, nitekim 34 ZP 9126 plakalı kamyonun 23.07.2003 tarihinde iki kez mal çıkardığının tesbit edildiğini, fire durumunun da dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.