muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7654, Karar No: 2024/11920, Tarih: 16.12.2024

III. GEREKÇE

Niğde Barosuna kayıtlı avukat olan sanık hakkında, mağdur ...'ın vekilliğini üstlendiği yargılamanın 1, 2, 4, 9, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 18 numaralı celselerine mazeret bildirerek katılmadığı, 19. celsesine ise mazeretsiz katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına sebep olduğu, bu suretle görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın mazeret bildirerek katılmadığı 11 celsenin 9 tanesinde mahkemenin beklenen başkaca işlemlerinin olduğu, sadece 2 celsede sanığın mazereti nedeniyle celse ertelenmiş olsa da sonraki celselerde de mahkeme hakimince 2 kez dosyanın incelemeye alındığı, yargılamanın 18. celsesinde dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, sanığın katılmadığı 15.03.2018 tarihli 19. celsede bilirkişi raporunun dönüşünün beklendiği, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra mağdurca atanan yeni vekil tarafından davanın 1 ay içerisinde harçsız olarak yenilenerek duruşmanın 13.09.2018 tarihine bırakıldığı ve bu tarihte yapılan duruşmada da bilirkişi raporunun dönüşünün beklendiğinin anlaşılması karşısında; yargılamanın, sanığın eylemleri nedeniyle uzamadığı ve objektif cezalandırma şartlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanığın atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6494, Karar No: 2006/7891, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6494 E.  ,  2006/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 4.4.2006 gün ve 2006/2463-3935 sayılı ilamiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca inşa edilen binada yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün yükleniciden temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise bağımsız bölüm bedellerinin tazminat olarak ödenmesi isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece, yargılamalar sırasında davacı...ya bağımsız bölüm tapudan devredildiğinden bu davacı yönünden karar verilmesine yer olmadığına; diğer davacı ...’ın tapu iptal ve tescil isteminin kabulüne , yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davalı arsa maliki ... tarafından yalnızca yargılama giderleri yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, özetle mahkemece davalılar aleyhine hükmolunan harcın tamamen kaldırılmasına, arsa maliki ... davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderlerinin yalnızca yüklenici Davut Lap’ tan tahsiline karar verilmesi gereğine değinilerek kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... yargılama giderleri yönünden hükmün yararına düzeltilerek onanmasına karar verildiği halde, vekalet ücretine ilişkin hükmün 3. bendinin düzeltilmediğini ileri sürerek kararının üçüncü bendinin de düzeltilmesini istemiştir.

Dairemizin 4.4.2006 tarih 2006/ 2463-3935 sayılı kararının gerekçesinde, arsa sahibinin davanın açılmasına sebebiyet vermediği ve yargılama giderleri ve Avukatlık ücreti ile sorumlu tutulamayacağı açıkça vurgulandığı halde sonuç kısmında vekalet ücretine ilişkin olan 3. fıkranın da düzeltilmemesi maddi hataya müstenit olduğundan karar düzelme isteminin kabulüne karar verilerek , kararın hüküm fıkrasının H.U.M.K.nun 438/VII. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; Dairemizin 4.4.2006 tarih 2006/2463- 3935 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, yerine;

1- Hüküm fıkrasının ikinci bendinin ikinci satırında yer alan “alınması gereken 1.199.88 Y.T.L. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline .” sözlerinin ve rakamının hükümden çıkartılmasına.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; Dairemizin 4.4.2006 tarih 2006/2463- 3935 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, yerine;

1- Hüküm fıkrasının ikinci bendinin ikinci satırında yer alan “alınması gereken 1.199.88 Y.T.L. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline .” sözlerinin ve rakamının hükümden çıkartılmasına.

2- Hükmün üçüncü bendinin ikinci satırında yer alan “avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanan 2.217.68 Y.T.L. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine.” sözcüklerinin çıkartılarak yerine “ avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanan 2.217.68 Y.T.L. vekalet ücretinin davalı Davut Lap’tan alınarak davacılara verilmesine.” sözcüklerinin yazılmasına.

3- Hükmün beş numaralı bendinin ikinci satırında yer alan “davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine.” sözcüklerinin çıkartılarak yerine “davalı Davut Lap’tan tahsili ile davacılara verilmesine.” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 4.7.2006 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3869, Karar No: 2018/4394, Tarih: 20.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3869 E.  ,  2018/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ByLock sorgu raporları ile iddianamede; sanığın .... nolu GSM hattı ile bylock kullandığının belirtilmesi, yine dosyaya gelen 11.07.2017 tarihli Bylock Tespit ve Değerlendirme Tutanağı'nın da.... numaralı hatta ilişkin olması nazara alındığında, sehven dosya içine alınan ve sanığa ait olmayan.... numaralı hatta ilişkin kayıtların hükme esas alınarak mahkemece gerekçe ile kabul arasında çelişki yaratılması ve bu şekilde dosya kapsamıyla uygun olmayan delillerle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Örgüt liderinin talimatı üzerine para yatırmadığı anlaşılan sanığın sırf Bank Asya'da hesabının bulunmasının ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18750, Karar No: 2024/10363, Tarih: 25.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18750 E.  ,  2024/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/2816 Esas 2018/518 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

İncelenen dosyada; katılanın yokluğunda verilen kararın en son bildirdiği adresten farklı olan adrese tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanın güncel MERNİS adresine usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesi ile verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra bu hususta ek Tebliğnamenin eklenmesine,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'ın yüzüne karşı verilen karara yönelik, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tefhim esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğnamenin eklenmesine,

3- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,11.10.2021 tarihli tebliğnamesinde sanığın temyiz talebine ilişkin açık bir görüş bulunmadığı anlaşılmakla anılan eksikliğin giderilmesine yönelik ek Tebliğnamenin eklenmesine,

Anılan eksiklikler giderildikten sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5565, Karar No: 2015/7267, Tarih: 10.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5565 E.  ,  2015/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 9237 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin eksik olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 9.994 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 9.994 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 682,69 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31000, Karar No: 2014/43149, Tarih: 25.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/31000 E.  ,  2014/43149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ağaç kesme suçlarında, suç tarihinin ağacın kesim tarihi olarak kabulu gerekip sanıklar hakkında 23/05/2005 tarihinde suç tutanağı düzenlenmesine, bilirkişi raporunda ağaçların 2005 yılı Mayıs ayı ortalarında kesildiğinin tespit edilmesine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıkların üzerine atılı suçun kanunda öngörülen türü ve üst sınırına göre, açılan davanın 765 sayılı TCK'nin 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup; sanıkların ayrı ayrı savunmalarının alındığı 18/10/2005 tarihi ile karar tarihi arasında 765 sayılı TCK’nin 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasının CMUK’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43343, Karar No: 2019/14332, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/43343 E.  ,  2019/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette memur olarak çalışmakta iken iş akdinin davalı tarafça tek taraflı olarak feshedildiğini, buna müteakip 406 ve 4046 sayılı Yasa hükümlerine göre davacının başka kurum ve kuruluşlara atanması için 02.03.2009 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirim yapıldığını, bildirim yapıldığı tarihte bildirime esas ücretin nakil bildiri cetvelinde yer alan ücret hesaplamasında esaslı hata yapıldığını, 5793 sayılı Kanunla 375 sayılı KHK'da yapılan değişiklikle güncellenen ek ödemelerin nakle esas ücrete ilave edilmesi gerektiğini, nakil bildirim esnasında yılda 112 gün karşılığı olan 6 seferde ödenen ikramiye tutarının nakil bildirim cetveline eklenmediğini, davacı müvekkilinin TİP 2 sözleşmesi imzalayarak Türk Telekomdan 02.03.2009 tarihinde DEP'ne bildirildiğini, 01.04.2009 tarihinde de yeni kurumunda eksik ücret ile çalışmaya başladığını, TİP 2 sözleşmesinin imzalandığı günden 01.04.2009 tarihine kadar kendisine denge tazminatı ödenmediğini beyanla davacının en son ücret üzerinden maaş nakil il muhaberinin düzeltilmesine, davacının ücretine yansıtılmayan ek ödeme ve denge tazminatı alacağının şimdilik 500,00 TL'lik kısmının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının nakil tarihinde kapsam dışı personel olmakla birlikte, davalı şirketin özelleştirilmesi tarihinde 399 sayılı KHK hükümlerine tabi sözleşmeli personel olduğunu, 399 sayılı KHK kapsamında çalışan sözleşmeli personele hiçbir kurumda ilave tediye ikramiye ödemesi yapılmadığını, bu nedenle davacının yalnızca 2. Tip sözleşme ile çalıştığı dönemde kendisine ödenen ikramiye ve ilave tediyenin bir aya karşılık gelen miktarının maaş nakil bildirimin düzenlenmesinde dikkate alınmasının yasal olarak mümkün olmadığını, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: