muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17067, Karar No: 2016/4823, Tarih: 17.03.2016

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar..... (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde (1) "2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde

"Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

"Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, KÜÇÜKÇEKMECE 1 Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 21 Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 2 Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 30/04/2015 gün ve 2015/384 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/207, Karar No: 2023/15612, Tarih: 02.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/207 E.  ,  2023/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 30.03.2011 tarihinde kesinleştiği,

2-Sanığın 08.01.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olup kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3- ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin bu kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli kararı ile gerekçesizlik nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aynı hüküm kurulmuştur.

5- ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin bu kararıda sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli kararı ile aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK’nın 125/4 üncü maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6- Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kazanılmış hakkın korunması ile 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak cezasının infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6- Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kazanılmış hakkın korunması ile 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak cezasının infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mazeret bildirilmesine rağmen yokluklarında savunma alınmaksızın karar verildiği, olağan ve olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiği, suçun işlenmediği, unsurlarının oluşmadığı kararın bozulmasına beraat kararı verilmesi, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde görevli polis memurlarının ... Sulh Ceza Mahkemesinin 10/08/2010 tarih ve 2010/296 d.iş sayılı arama kararının infazı için olay akşamı ... Gençlik Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğine gittikleri, arama işlemi başladığı sırada sanık ...'un tüm müştekilere hitaben "diğer yerlerden rüşvet alıyorsunuz lan hepiniz böylesiniz" diyerek hakarette bulunduğu, müştekilerin birbirleri ile uyumlu beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamı ile hakaret eylemi sabit olup suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanığın güttüğü amaç ve saik nazara alınarak sanığın, eylemine uyan ve sanığın sabıka ve UYAP suç kaydı gözetilerek hapis cezasının sanık hakkında caydırıcılık etkisinin fazla olacağı kanaati ile hapis cezası seçilmek suretiyle ve alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığı alt sınırdan cezalandırılması ile sanığın eylemini dernek binası içerisinde işlediğinden alenen şartı gerçekleşmediği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 125/4 üncü maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın eylemini birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiği anlaşılmakla hedef aldığı kişi sayısı da gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 43/2-1 maddesi gereği 1/4 oranında arttırım yapılmasına, sanığın sabıka ve UYAP suç kaydı gözetilerek yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın bozma öncesi temyiz ettiği anlaşılmakla kazanılmış hakkın korunması ile sanığın 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası olarak cezasının infazına, sanık müdafii zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 66, 67 maddeleri gözetilerek yapılan değerlendirmede olağan zamanışımı süresinin 8 yıl olağanüstü 12 yıl olduğu, verilen her mahkumiyet kararının olağan zamanaşımı süresini kestiği ve HAGB kararı sürecinde duran zamanaşımının 3 yıl 3 ay 24 gün olduğu gözetilerek olağan ve olağanüstü zamanaşımı süresinin de henüz dolmadığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden;

Önceki hükmün sanık lehine bozulduğu ve bozma sonrası sanığın dinlenilmesi için adına çıkartılan duruşma davetiyesinde ''duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda karar verileceği'' biçimindeki ihtarın içerdiği sanık ve müdafii üç celse mazeret bildirdiği, bozmadan sonrada beyan dilekçesi verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın ve müdafinin yokluğunda mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de dikkate alındığında, zamanaşımının gerçekleşmediği,

Müştekiler ve tanıkların beyanı, olay tutanağından, anlaşılacağı üzere sanığın bahse konu sözü söylediğinin kabulüne dair, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7306, Karar No: 2016/10740, Tarih: 28.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7306 E.  ,  2016/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 14.04.2005 tarihinde kesinleşen davalının , babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığının sabit olduğu gerekçesiyle yersiz ödenen aylıkların tahsili kurumca talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adreslerin hepsinde davalının tanıkları haricinde resen tespit edilecek kişilerden (köy imamı, çevre esnaf, komşular vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalının adres kayıtlarında belirtilen T... Mah. S... Sk. Y... Sitesi F-1 Blok No:... G.../İ... adresinde kolluk araştırması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eski eşi adına uyuşmazlık dönemi içeren banka kayıtları ve elektrik, su, doğalgaz vb. abonelikler sorularak hangi adresleri beyan ettikleri belirlenmeli, tüm bu hususlar tespit edildikten sonra, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7398, Karar No: 2011/17578, Tarih: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7398 E.  ,  2011/17578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanığın tarlasının bitişiğinde, ağaç kesildiğinin görülüp sanığın kesmediğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; sanığın duruşma aşamalarında alınan savunmalarınında ormana komşu tarlasının kenarında ağaç kesildiğini, görünce durumu orman memuru ...'e bildirdiğini beyan etmesine; duruşmada dinlenilen orman memuru ile bir kısım tanıkların da sanığın savunmalarını doğrulamasına; yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ağaç kesiminin yakacak temini amaçlı olduğunun yerin 500 m2 olduğunun bildirilmesine göre mahallinde köy muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ile civar taşınmaz sahipleriyle yeniden keşif yapılarak suça konu yerin miktarı da gözönüne alınarak eylemin tarla açmaya yönelik olup olmadığının, suç tarihinde ve halen kimin kullanımında olduğunun tesbit edilip tanık beyanlarının da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10472, Karar No: 2012/17885, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10472 E.  ,  2012/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.02.2011 tarih ve 2009/568-2011/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından, vergi borcuna karşılık davalıya verilen çekin, bankalar arası transfer işlemleri nedeniyle karşılığında gecikme olduğunu, davalının müvekkili şirketten gecikme zammı ve % 10 çek tazminatı ile birlikte ödeme istediğini, çek tazminatı istenemeyeceğinin belirtilmesine rağmen davalı kurum yetkililerinin çek tazminatı ödenmesinde ısrar ettiklerini, bunun üzerine müvekkilinin 02.10.2009 tarihinde 199.027,80 TL anapara, 19.899,57 TL % 10 çek tazminatı ve 331,92 TL gecikme zammı olarak vergi dairesine ödemesi üzerine çekin iade edildiğini, çek tazminatının amme alacağı olmadığını, emsal Danıştay kararı gereği vergi dairesinin çek tazminatı isteyemeyeceğinin açık olduğunu ileri sürerek, ödenen 19.899,57 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada idari yargının görevli olduğunu, davanın süresi içinde açılmadığından reddinin gerekeceğini, vergi dairesince işlem yönergesinde belirtilen şekilde çek tazminatı talep edildiğini, davacı tarafından çek tazminatı ve gecikme zammı ödendiği için 6183 sayılı yasa uyarınca tahsilat için işlem yapılmadığını, davacının cezai kovuşturmadan kurtulmak için kendi iradesi ile çek tazminatını ödemiş olduğunu, emsal olarak sunulan Danıştay kararında vergi dairesinin talepte bulunamayacağı yönünde bir ifade bulunmadığını savunarak, yargı yolu itirazı nedeniyle olmadığı takdirde esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının vergi borcuna karşılık çek keşide ettiği, keşide tarihinde muhatap bankaya ibraz edildiğinde çekin karşılığının bulunmadığı, davalının ihtarı üzerine, davacının, çek bedelini, % 10 karşılığı olan çek tazminatı ve gecikme zammı ile birlikte ödediği, karşılığı bulunmayan ve banka tarafından arkası yazılan çeki, çek tazminatı ve gecikme zammı ile ödeyerek düzeltme hakkını kullanan keşideci davacının, 3167 Sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca çek keşide etme hakkını yeniden kazandığı, bu nedenle ödemiş olduğu çek tazminatı ve gecikme faizini talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14309, Karar No: 2015/11460, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14309 E.  ,  2015/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.05.2015 tarihli cevabî yazısına göre kısıtlı adayının “... Mah. 9502/7 Sok. E Blok No:4 E İçkapı No:20... ... ” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah. 5501 Sok. No:51/11 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.05.2015 tarihli cevabî yazısından kısıtlı adayının “... Mah. 9502/7 Sok. E Blok No:4E İçkapı No:20... ... ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.