muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15029, Karar No: 2020/2776, Tarih: 05.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15029 E.  ,  2020/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.06.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Evrenli Mahallesi, 52 ada 25 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazda bahçeli tek katlı evi bulunduğunu, doğu kısmında davalı ... tarafından sınıra yakın kavak ağaçları ve üzüm omcaları dikilerek ve koyun ahırı yapılmak suretiyle yine batı kısmında bulunan diğer davalı ...'ın ceviz ağaçları ve üzüm omcaları dikmek suretiyle taşınmazına gölge yapılarak zarar verildiğini belirterek davalılar tarafından yapılan elatmanın önlenmesini, ağaçların kesilmesini ve ahırın yıkılmasını istemiştir.

Davalı ..., davacının durumu kendisine ilettiğini, dava konusu ağaçları ve üzüm omcalarını keseceğini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HKM'nın 364. maddesinde; temyiz dilekçesinde bulunması gereken hususları; "2/a- Temyiz eden ile karşı tarafın davadaki sıfatları, adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve adresleri, b- Bunların varsa Kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri; c-Temyiz edilen kararın hangi bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden verilmiş olduğu tarihi ve sayısı" olarak belirtilmiştir.

Davacının mahkemeye vermiş olduğu 01.09.2016 havale tarihli dilekçe HMK'nın 364. maddesinde yazılı hususları ihtiva eden bir temyiz dilekçesi niteliğinde olmayıp, gerekli unsurları taşımadığından temyiz dilekçesi olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının dilekçesinin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6360, Karar No: 2020/3570, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6360 E.  ,  2020/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüz vakti yerleşim yeri dışında iki yönlü yolda seyir halinde iken, kavşakta sağdan gelen ölenin idaresindeki araçla çarpıştığı olayda, tali kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusurunun olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğu, para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3 nolu bendi çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7092, Karar No: 2019/9049, Tarih: 13.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7092 E.  ,  2019/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suçun birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c. maddesinin tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, "Verilecek cezanın suça sürüklenen çocuğun geleceğindeki olası etkileri nazara alınarak TCK'nun 62. maddesi uygulanmasına karar verildiği halde, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları,hırsızlığı meslek haline getirmiş olması nazara alınarak TCK'nun 62. maddesi uyarıca cezalarından indirim yapılmasına yer olmadığına, suçu ikrarı gerekçe gösterilerek TCK'nun 62/1. maddesi uygulandığı halde, uygulanmaması nedeniyle hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/341, Karar No: 2014/2588, Tarih: 27.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/341 E.  ,  2014/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazların bulunduğu Yaylabaşı Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmazların içinde bulunduğu geniş arazi kadastro paftası örneği kadastro müdürlüğünden getirtilerek (en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde) dava konusu taşınmazlar hakkında düzenlenmiş kadastro tutanağı bulunup bulunmadığı kadastro müdürlüğünden tapu kayıtları bulunup bulunmadığı ise tapu müdürlüğünden sorularak dosya içersine getirtildikten sonra,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve en yakın komşu parselleri ile bağlantılı olarak gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmazlar ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3928, Karar No: 2019/8636, Tarih: 17.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3928 E.  ,  2019/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamında birleşen dosyalar olduğu, 29.03.2016 tarihli "Dosya Gönderme Formu"nda dosyanın eki olarak 4 adet dosya (1 adet klasör, 3 adet dosya) yazılmak suretiyle Dairemize gönderildiği, ancak Dairemizce verilen geri çevirme kararı sonrasında dosya eklerinin gönderilmediği yapılan incelemede anlaşıldığından; dosya eki ilgili dosyaların bu dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2075, Karar No: 2025/3310, Tarih: 26.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2075 E.  ,  2025/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/531 E., 2024/673 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi 27 ada 4 parsel ve 27 ada 5 parsel sayılı taşınmazların davacı murisi adına tescil edildiğini, murisin ölümü üzerine taşınmazların davacıya intikal ettiğini, söz konusu taşınmazların deniz cephesindeki bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından ve tapulama esnasında tescile konu edildiğinden bahisle Hazine tarafından açılan davalar neticesinde tescil dışı bırakılmasına karar verildiğini ve kararların kesinleşmesi sonunda çekişmeli bölümlerin tescil dışı bırakılarak kumsal alan olarak nitelendirildiğini, bilahare kıyı-kenar çizgisinin değiştirildiğini ileri sürerek daha önce tescil dışı bırakılan taşınmaz bölümünün 474,13 metrekarelik kısmının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; çekişmeli taşınmaz bölümlerinin tescil harici bırakılmasına ilişkin işlemlerin Mahkeme ilamına dayandığını, bu kapsamda kesin hüküm teşkil ettiğini, söz konusu taşınmazların kıyıda kalan kısımlarının tapu kaydının iptaline neden olan kıyı-kenar çizgisinin Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.09.1982 tarihli ve 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 03.09.1982 tarihli ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararları ile yerel ve uzman bilirkişiler aracılığı ile mahallinde yapılan keşifle belirlendiğini, 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine itibar edilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2018 tarih ve 2017/616 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararıyla; eldeki dava ile Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar sayılı dosyası ile 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı dosyasının tarafları, konusu ve sebebi itibariyle aynı olduğu, eldeki davada tescili talep edilen taşınmaz bölümü hakkında aynı taraflar arasında görülen davaların karara bağlandığı ve bu kararların kesinleştiği, bilahare idari bir tasarrufla kıyı-kenar çizgisinin değiştirilmesinin yeni bir dava açılmasına imkan tanımayacağı, öte yandan 2003 yılından bu yana zamanaşımı ile iktisap koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2018 tarih ve 2017/616 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2019 tarih ve 2018/1102 Esas, 2019/255 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2019 tarih ve 2018/1102 Esas, 2019/255 Karar sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.05.2021 tarih ve 2019/3411 Esas, 2021/3411 Karar sayılı kararıyla; eldeki davada Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.09.1982 tarih ve 1982/312 Esas, 1986/70 Karar sayılı kararı ile 03.09.1982 tarih ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararlarının kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan yeni vakıalara dayanıldığı, bu kapsamda davacı tarafça kesinleşme sonrası sebebe dayanılarak kıyı-kenar çizgisi olmaktan çıktığı iddia edildiğinden İlk Derece Mahkemesince deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2023 tarih ve 2021/322 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararıyla; kıyı-kenar haritası ile çakıştırma yapıldığında tescili talep edilen alanın kıyı-kenar çizgisi sınırları dışında kaldığı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile kıyı-kenar sınırları dışında kalan taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2023 tarih ve 2021/322 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararına karşı davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Dairenin 16.09.2024 tarih ve 2023/5863 Esas, 2024/4920 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği, bu kapsamda; davacının, tescil harici bırakılan dava konusu yerin 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine göre kıyı-kenar çizgisinin dışında kaldığını ileri sürerek adına tescil isteğinde bulunduğu, dava konusu yerin kıyı-kenar çizgisi dışına çıkarıldığının iddia edildiği 21.12.2003 ile dava tarihi olan 12.12.2017 tarihleri arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, dava konusu yerin kıyı-kenar çizgisi sınırlarında kaldığı zamandaki zilyetlik süresinin de hukuken kazandırıcı zilyetlik süresinin içinde değerlendirilemeyeceği, hal böyle olunca davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kazanım koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararları ile dava konusu taşınmaz bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, söz konusu kararların kesinleşmesinden sonra 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisi nazara alınarak kıyı-kenar çizgisinin yeniden belirlendiği ve 21.12.2003 tarihi itibariyle dava konusu yerin kıyı-kenar çizgisi dışında bırakıldığı, 21.12.2003 tarihi öncesinde taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde bulunması nedeniyle zilyetlik ile kazanılamayacak yerlerden olduğu bu nedenle belirtilen tarihten önceki zilyetliğe hukuken değer verilmesinin mümkün olmadığı, 21.12.2003 sonrasında ise dava tarihi olan 12.12.2017 tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik şartının sağlanmamış olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.05.2021 tarih ve 2019/3411 Esas, 2021/3411 Karar sayılı kararında Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararlarının eldeki dava açısından kesin hüküm oluşturmadığının tespit edilmesine rağmen Dairenin 16.09.2024 tarih ve 2023/5863 Esas, 2024/4920 Karar sayılı kararıyla söz konusu davaların eldeki dava açısından kesin hüküm teşkil ettiğinin belirtildiğini bu haliyle iki bozma kararı arasında çelişki doğduğunu, dava konusu edilen tescil harici taşınmaz bölümü üzerinde 1953 yılından bu yana davacının zilyetliğinin bulunduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesinde bulunan 27 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların davacı murisi...adına kayıtlı iken anılan parsellerin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan davalarda yapılan yargılamalar neticesinde Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar sayılı kararı ile 4 parsel sayılı taşınmazın 439,00 metrekarelik kısmının iptali ile kumsal olarak tescil harici bırakılmasına, Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararı ile 5 parsel sayılı taşınmazın 624,00 metrekarelik kısmının iptali ile kumsal olarak tescil harici bırakılmasına karar verildiği; eldeki davanın, anılan Mahkeme kararları ile tescil harici bırakılan taşınmaz bölümlerinin 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine göre yeniden kıyı-kenar çizgisi dışına alındığı ileri sürülerek hükmen tescil dışı bırakılan taşınmaz bölümünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tescili talebiyle açıldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, özellikle İlk Derece Mahkemesince davacı tarafından çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde sürdürülen zilyetliğin taşınmaz iktisabı için belirlenen yirmi yıllık süreye ulaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10899, Karar No: 2021/318, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/10899 E.  ,  2021/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kovuşturma evresinde usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın şikayetçi kurum vekilinin katılma talebini içermeyen mazeret dilekçeleri vererek duruşmalara katılmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.