muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11581, Karar No: 2022/10685, Tarih: 28.09.2022

Bu duruma göre, davalı alt işverence yukarıda belirtilen yasal mevzuata göre kamu işveren sendikasının yetkilendirme işleminin süresinde yetkili işçi sendikasına bildirilmediği ve yetkili işçi sendikasının kamu işveren sendikasının yetkilendirilmesine dair bilgi sahibi olmadığından , ... görüşme davetini alt işverene yaptığı, yine ... görüşmelerinin alt işverenle yapıldığı, tarafların mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemesinin sorumluluğunu asıl işverene yüklemenin mümkün olmadığı anlaşılmakla, yetkilendirmeye konu olan işyerinde Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan davacının ücret farkı ve diğer haklarıyla ilgili alacaklarından davalı ... nin sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ...Ltd. Şti. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; öncelikle İlk Derece Mahkemesinin kararının, kesinlik sınırı olan 8.000,00 TL' nin altında kalması sebebiyle kesin hüküm teşkil ettiğini, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf talebinin kesinlik nedeniyle reddine karar vermesi gerekirken Mahkeme kararının ortadan kaldırılarak hüküm tesis etmesinin hatalı olduğunu, kamu işveren sendikasına yetki verildiğinde asıl işverenin de alacaklardan sorumlu olacağının emsal Yargıtay kararlarında belirtildiğini, davalı alt işveren MÇA Ltd. Şti.'nin Kamu İşverenleri Sendikasına yetki verdiğini, yetkilendirme belgesi uyarınca davalı asıl işveren ...'ın dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen yasal olarak sorumluluğu bulunduğunu, toplu ... sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının mevzuattan kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davacı işçinin de kusuru bulunmadığını, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davalıların asıl işveren ve alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen yasal olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalı ...'ın sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalı ...'ın sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

4. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümleri.

5. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası.

6. Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu ... Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7034, Karar No: 2024/560, Tarih: 24.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7034 E.  ,  2024/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli 2019/1736 Esas ve 2020/336 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Bahse konu kararın, katılan vekiline usulüne uygun tebliğ edildiği, katılan vekilinin 06.03.2021 tarihli dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirmediği anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

"Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz

olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir."

Şeklindeki düzenleme gereği, katılan vekiline, "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük kanunî sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere Dairemize iade edilmek kaydıyla dava dosyasının ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13819, Karar No: 2012/3260, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13819 E.  ,  2012/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmekten ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 2008/167 Esas, 2009/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten sanık hakkında hükmedilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ve sanığın okul bahçesinde biraz konuştuktan sonra sanığın mağdureye cinsel birleşmeyi teklif ettiği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın mağdureye yönelik zorla nitelikli cinsel saldırı eylemi esnasında bu eylemin zor unsuru olan cebir ve tehdit kullanması dışında mağdurenin özgürlüğünü kısıtlamaya yönelik bir eyleminin olmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, bu suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9496, Karar No: 2016/2298, Tarih: 24.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9496 E.  ,  2016/2298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçta kullanılan at ve at arabasının değeri denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edildikten sonra çalınan mallar ile aracın değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilip, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları araştırılarak, sonucuna göre hüküm kurulmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Çalınan mal dikili olarak kesilen sekiz adet meşe ağacıdır. Müsadereye konu eşya ile suç konusu malların değeri arasında orantı bulunup bulunmadığının tespiti açısından, dikkate alınması gereken değer, bu ağaçların odun değeri değil, canlı iken, ağaç iken taşıdığı değerdir. Bu husus gözetildiğinden müsadere kararı verilmesi yerinde olduğu kanaatini taşıdığımdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/5053, Karar No: 2019/4491, Tarih: 18.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5053 E.  ,  2019/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı işverenin işyerinde belirli aralıklarla ve kesintisiz olarak farklı zamanlarda çalıştığı dönemlere ait olmak üzere işe giriş yaptığı 01 nisan 1984 tarihinden 31 ağustos 1984 tarihine kadar 150 gün, 01 haziran 1986 tarihinden 30 eylül 1986 tarihine kadar 120 gün, 1 haziran 1987 yılından sigorta başlangıcı olan nisan 1989 dönemine kadar kesintisiz olarak çalışan davacının toplam 660 gün eksik yatırılan primlerinin tamamlattırılması ile bu sürelerdeki hizmetinin tespitini talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevabında, hak düşürücü sürenin geçtiği, araştırma yapılması gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini tale etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, tanık beyanları ve aldırılan bilirkişi raporuna göre “ Davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile; 1-Davacı ...'ın 01/01/1988-01/04/1989 tarihleri arasında toplam 450 gün davalı ... ait 0006590 sicil sayılı işyerinde hizmet akdine tabi olarak yürürlükteki günlük brüt asgari ücret üzerinden fiili olarak çalıştığının tespitine, 2-Davacının 01/04/1984-31/08/1984, 01/06/1986-30/09/1986, 01/06/1987-31/12/1987 tarihleri arasında geçtiğini beyan ettiği çalışmaların tespiti talebinin reddine,” karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı Kurum vekili ile davalı ... vekilleri ayrı ayrı, hak düşürücü sürenin geçtiği, eksik inceleme yapıldığı ve resen nazara alınacak nedenlerle istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı, davanın tümden kabulü gerektiğinden bahisle istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla ayrıca 6100 sayılı HMK 355/1 maddesindeki düzenlemeye göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve istinaf talebinde bulunan taraf nazara alınarak istinaf incelemesi yapılmakla ve kamu düzenine aykırılık oluşturacak bir hale rastlanmadığı" gerekçesiyle “ davacı, davalı ve müdahil idarenin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 353-(1)-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan REDDİNE,” karar verilmiştir.

F) Temyiz :

Davalı Kurum vekili, feri müdahil oldukları, bu nedenle aleyhlerine hüküm kurulmaması gerektiği, hak düşürücü sürenni geçtiği ve eksik inceleme yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

F) Temyiz :

Davalı Kurum vekili, feri müdahil oldukları, bu nedenle aleyhlerine hüküm kurulmaması gerektiği, hak düşürücü sürenni geçtiği ve eksik inceleme yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına 6590 sicil numaralı ... tarafından verilen 20/06/1987 işe giriş, 20/07/1987 varide tarihli 8252 sicul numaralı dava dışı işyerinden verilen ve yine 15/04/1989 işe giriş, 25/04/1989 varide tarihli davalı belediyeden verilen imzalı işe giriş bildirgelerinin bulunduğu, ihtilaflı dönemde 1987/2. dönemde 70 gün 8252 nolu işyerinden, 1987/3. dönemde 42 gün 1055 nolu işyerinden, 01/04/1989 -1989/3. dönem dahil toplam 254 gün davalı 6590 nolu işyerinden bildirimlerinin bulunduğu, ihtilaflı dönemdeki tüm bordro tanıklarının dinlendiği, davalı belediyenin 04/05/2015 tarihli yazısında davacının 1984 ile 1989 yılları arasında çalıştığına dair herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, 19/11/2015 tarihli yazısında, davacının belediye başkanlıklarında mevcut işyeri özlük dosyası bulunmadığı, yine 26/01/2016 tarihli cevabında ise, davacının belediyede mevcut işyeri özlük dosyasının arşiv kayıtlarında bulunmadığı, ancak çalışma olduğu yıllara ait adına düzenlenmiş olan maaş bordroları gönderildiği ( 1989/4 12. ay arası gönderildi, imzalı), 07/03/2016 tarihli cevabında ise, davacının davalı belediyede 1984-1990 yılları arasında düzenlenmiş herhangi bir işçi puantaj kaydı bulunmadığının belirtildiği, davacı tanıklarının aynı zamanda bordro tanığı olup davacının mevsimlik işçi olduğunu, ilkbaharda işe girişinin verilip sonbahar/ kış aylarında işten çıkarıldığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının kabul edilen dönemde çalıştığına dair resmi bilgi ve belge bulunmadığı, aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanıklarının davacının ilkbaharda işe başlayıp sonbahar/kış aylarında çıkışının verildiğini, mevsimlik çalışan olduğunu beyan ettikleri anlaşıldığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne dair hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8176, Karar No: 2021/15282, Tarih: 23.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8176 E.  ,  2021/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :1)İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2020 tarih ve 2019/129 Esas - 2020/123 Karar sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1, 53, 54. maddeleri gereğince 11 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyetine ve hak yoksunluğuna dair karar.

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/01/2021 tarih ve 2021/39 Esas - 2021/117 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/01/2021 tarih ve 2021/39 Esas - 2021/117 Karar sayılı kararının; sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/01/2021 tarih 2021/39 (E) ve 2021/117 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin; sübuta, eksik araştırma ile karar verildiğine, çelişkili ve aleyhe beyanlara itibar edilmemesi gerektiğine, suç vasfına, hükmedilen cezanın ağır olduğuna, Katılan ... vekilinin; tayin edilen cezanın az olduğuna, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; suç vasfına, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan kurum vekilinin bu yönüyle yerinde görülen temyiz sebebinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/01/2021 tarih ve 2021/39 Esas - 2021/117 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükme "Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi gereğince hesaplanan 6.810,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" şeklindeki fıkranın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49017, Karar No: 2013/34428, Tarih: 23.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49017 E.  ,  2013/34428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumana nakledilen davacının, denge tazminatına ilişkin ek ödemelerin yansıtılmaması nedeni ile ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ve ek ödemenin tahsiline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işletmede mühendis olarak “Otomasyon Sistemleri Merkez Müdürlüğü”nde 22.02.1990 itibaren kapsam dışı olarak 4857 Sayılı Kanununa tabi olarak çalışmakta iken 4046 Sayılı Kanunun 22. Maddesi gereğince 14.01.2009 tarihinde Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilerek akabinde ... Valiliği Defterdarlık Personel Müdürlüğü’ne atandığını, davacının davalı yanında çalıştığı bu dönem için 5473 Sayılı Kanun ile Kamu İktisadi Teşebbüslerinde çalışan personele 08.05.2006 tarih ve 2006/T-1 7 Sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararları ile ek ödeme yapılmasına karar verildiğini,işbu ek ödemelerin miktar ve hesaplanmasına dair Yüksek Planlama Kurulu 2006, 2007, 2008, 2009 ve en son 2010 yıllarına ilişkin olarak kararlarının olduğunu, 5473 Sayılı Kanun gereği Kamu İktisadi Teşebbüslerinde çalışan tüm personelin yararlanmasına ilişkin olarak verilen Yüksek Planlama Kurulunun 08.05.2006 tarih ve 2006/T-17 Sayılı Kararındaki ek ödemeler davacının aylık ücretlerine yansıtılarak ödenmediğini ve nakil ilmühaberine yansıtılmadığının görülmesi üzerine davalıya 20.10.2010 tarih, 17873 Sayılı başvurulduğunu ancak davalının hiçbir cevap vermediğini, işbu ek ücretlerin nakil sırasındaki sözleşme net ücretine yansıtılmaması nedeniyle İdari davalar açıldığını ve derdest olduğunu ancak işbu davanın nakil ilmühaberinin iptaline ilişkin olmadığını 01.01.2006-14.01.2009 tarihleri arasında Kanunun ve kanuna dayanak alan Yüksek Planlama Kurulu kararınca davalı tarafça hesap edilerek ödenmeyen ek ödemeye (denge tazminatı) ilişkin alacak davası olduğunu belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: