muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6382, Karar No: 2016/164, Tarih: 12.01.2016

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; 01.07.1963 olan temlik tarihinde davalının üç yaşında olduğu ve satış bedelinin ödendiği de kanıtlanamadığına göre, murisin yaptığı işlemin gerçek satış değil bağış olduğunun kabulü gerekmektedir.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8472, Karar No: 2019/6168, Tarih: 06.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8472 E.  ,  2019/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; kardeşi tarafından yaralanan sanığın, şikayetçi sıfatıyla, hastanede görevli olan kolluk görevlilerine verdiği ilk ifadesinde tanımadığı iki kişinin kendisine bıçak çekip yağmaya teşebbüs ettiklerini, bu sırada da bıçakla kendisini yaraladıklarını; sonraki ifadesinde ise önceki ifadesinin doğru olmadığını, kendisini kardeşinin kaza ile yaraladığını beyan etmesi şeklindeki eyleminin TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Suç uydurma suçu TCK.nun 271. maddesinde "İşlenmediğini bildiği bir suçu, yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar eden ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uyduran kimseye üç yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde tanımlanmıştır.

Bu düzenleme ile adli makamların gereksiz yere oyalanmasının, adli tahkikatın yanlış yollara sevk edilerek adli makamların uğraştırılmasının, yanlış karar verilmesine sebebiyet verilmesinin önüne geçilmesi ve adli sürecin ağırlaştırılmasının önlenmesi amaçlanmıştır. Özü itibariyle bireylerin adil yargılanma hakları korunmak istenmiştir.

Bu düzenleme ile adli makamların gereksiz yere oyalanmasının, adli tahkikatın yanlış yollara sevk edilerek adli makamların uğraştırılmasının, yanlış karar verilmesine sebebiyet verilmesinin önüne geçilmesi ve adli sürecin ağırlaştırılmasının önlenmesi amaçlanmıştır. Özü itibariyle bireylerin adil yargılanma hakları korunmak istenmiştir.

Bu suçun işlenmesi için, işlenmemiş bir suçun olması, suç duyurusunun kanunda belirtilen makamlara yapılması ve yapılan isnadın bir kişiye yönelik olmaması veya ihbarı yapanın suçu kendisinin işlediğini iddia etmemesi gerekir. Aynı şekilde işlenmeyen bir suçun delil ve emarelerinin soruşturma yapılmasını sağlayacak şekilde uydurup, bir suç işlendiğini yetkili makamlara bildirmek de bu suçu oluşturur. Ayrıca uydurulan suçun teknik anlamda suç olması ve yapılan asılsız ihbarın bir ceza muhakemesini başlatmaya elverişli olması gerekir. Adliyeyi veya yetkili makamları harekete geçirmek için yapılan her türlü beyan bu suç kapsamında sayılmalıdır. Ayrıca ihbar yapanın ihbara konu eylemi nitelendirmesinin önemi yoktur. Eylemin kanunda suç olarak tanımlanmış olması yeterlidir. Eylemin idari yaptırımı gerektirmesi veya kabahat olması durumunda bu suç oluşmaz.

Suç uydurma suçunun, benzer bir fiil olan iftira suçundan farkı iftira suçunda isnadın masum olduğu bilinen belli bir kişiye yöneltilmesi, buna karşın suç uydurma açısından fiilin isnat edildiği belirli bir kimsenin bulunmamasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; olay günü saat 18:00 sıralarında ... Mahallesi ... Sok. No:2/4 Bağlar adresinde bulunan evlerinde oldukları sırada sanığın kardeşi olan... tarafından bıçakla ayağından etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

Tedavi olmak için Özel Bağlar Hastanesine müracaat eden sanığın polis memurları tarafından 30.02.2013 günü saat 20:50'de alınan ifadesinde; Sunay Caddesi üzerinde tanımadığı iki kişinin kendisine bıçak çekip telefonunu ve parasını istediklerini ve bıçakla kendisini yaraladıklarını, bu şahıslardan birinin eşgalini verdiği diğerini görse tanıyabileceğini, sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği,

Sanığın aynı gün saat 22:00 sıralarında Bağlar Polis Merkezi Amirliğine müracaat ederek önceki ifadesinde anlattığı yağma olayının gerçek olmadığını ve kendisini kardeşi ...'in kaza ile yaraladığını söylediği, bu haliyle sanığın sübut bulan eyleminin TCK.nun 271. maddesinde tanımlanan suç uydurma

suçunu oluşturduğu yerel mahkeme kararının bu yönden doğru olduğu ve onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.06.05.2019

...
Yargıtay — Esas No: 2014/22753, Karar No: 2015/35874, Tarih: 17.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22753 E.  ,  2015/35874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, fark ücret alacağı, ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 10.12.2010 tarihinde davalıya ait işyerinde elektrikçi olarak işe başladığını, 17.12.2010 tarihinde Irak'a gönderildiğini, burada 6 ay çalıştıktan sonra 07.05.2011 tarihinde 10 gün izinli olarak Türkiye'ye gönderildiğini, izin süresinin sona erdiği 16.05.2011 tarihinde tekrar işyeri olan ...'a dönmek üzere işyerine müracaat ettiğinde "sana göre işimiz yok" denilerek işten çıkarıldığını, kendisine bir nüshası verilmeyen iş sözleşmesinin 30 aylık olduğunu, ancak 6 aylık çalışma sonrası haksız olarak işten çıkarıldığını ...ta ki çalışmasında devamlı işyerinde bulunduğunu iddia ederek; ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, fark ücret alacağı ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının sigorta kayıtlarındaki gibi 09.01.2011 tarihinde işe başladığını ve 16.05.2011 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının ücretinin imzalı bordrolarda göründüğü gibi olduğunu ve banka kanalı ile ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, haftanın 7 günü 07.30-17.00 saatleri arasında şirketin elektrik ve tamirat işlerini yaptığını, akşam 17.00-02.00 saatleri arasında da kantarda çalıştırıldığını, bu çalışmaları karşılığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise, davacının belirttiği çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, haftanın 7 günü 07.30-17.00 saatleri arasında şirketin elektrik ve tamirat işlerini yaptığını, akşam 17.00-02.00 saatleri arasında da kantarda çalıştırıldığını, bu çalışmaları karşılığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise, davacının belirttiği çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, haftada 63,5 saat fazla mesai hesabı yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuşsa da; davacı tanık beyanlarında belirtilen çalışma saatleri insan takatini aşacak boyutta olup, olağan çalışma düzeninin çok üzerindedir. Davacı elektrikçi olduğunu ancak saat 17:00 den sonra çöp döküm yerinde ki kantarda çalıştığını iddia etse de, gece kantar görevlisi olarak çalıştığını ispatlayamamıştır.Tanıkların beyanları bu açıdan inandırıcı değildir.

Davacının fazla mesai ücreti talebi; günlük 07:30-17:00 saatleri arasında, 1 saat ara dinlenme ile, haftada 7 gün üzerinden hesaplanmalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/435, Karar No: 2011/650, Tarih: 12.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/435 E.  ,  2011/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin   belirli süreli olduğunu,  iş sözleşmesinin 25.09.2009  tarihinde feshedilmiş olup fesih tarihi itibari ile  davacı işçinin  6 aylık  kıdemi olmadığından  işgüvencesinden yararlanamayacağını  belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçinin işyerinde 6 aylık kıdemi olmadığı  gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının işyerindeki  kıdemi 6 aydan  az olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de,  dosya içerisinde bulunan işyeri kayıtlarında davacının 26.03.2009 – 25.09.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı belirtilmiş,  yine davalı  vekili tarafından  ek temyiz  dilekçesi ekinde davacı işçinin iş sözleşmesinin imzalandığı 26.03.2009 tarihinden önce   çalışmaya başladığına ilişkin işyeri kayıtları ve  yazışma örnekleri sunulmuştur.

Davacı vekilinin delil listesinde  tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece davacının  delil listesinde dayandığı deliller  toplanmadan  eksik inceleme ile  yazılı şekilde  hüküm kurulması  hatalı olmuştur.

Mahkemece tarafların  delil listesinde dayandığı deliller usulünce  toplanmalı, davacıya  işe fiilen 11.03.2009 tarihinde başladığına dair  delillerini ibraz ve ispat  etme fırsatı verilmeli,    dosyadaki tüm deliller bir  bütün olarak değerlendirilmeli, davacı işçinin çalışma süresi belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 13.09.2011 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/312, Karar No: 2011/5220, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/312 E.  ,  2011/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 43.114,73 TL asıl alacak ile işlemiş 8.369,02 TL faiz alacağının 24.10.2008 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davalılardan ...’in Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, davalıya eğitimi boyunca 43.114,73 TL masraf yapıldığını, yapılan bu masrafın ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin ise 8.369,02 TL olduğunu belirterek bu alacağın ilişik kesme tarihi olan 24.10.2008 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan .... Noterliği'nce düzenlenmiş 18.09.2006 gün ve 09334 yevmiye numaralı yüklenme senedinde, yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde Harp Okulu dönemine ilişkin ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece; davalıların, yükümlüye eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu kalem masraflardan da sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9042, Karar No: 2015/34991, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9042 E.  ,  2015/34991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3793 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9060 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.101,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8.101,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3793 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9060 TL yapı bedeli ile 958 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ....Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 553,45 TL harcın istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11192, Karar No: 2012/17695, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11192 E.  ,  2012/17695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekili duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Şti. Yetkilisi ... ve vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan yetkili ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece; ayıbın taşımadan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.12.2009 günlü kararı ile “ Davacının malın alıcısı dava dışı Zırhlı Birlikler Okulu ve Eğitim Tümen Komutanlığının dosya içerisinde de mevcut “Muayene Başlama Tutanağı” başlıklı belgelerden bahsederek ballardaki sızıntı ve akıntının davalı firmanın ambalajlamadaki hataları nedeniyle oluştuğu ve bilirkişinin yapmış olduğu incelemenin doğru olmadığı itirazında bulunmuştur. Bu itibarla davacı tarafın itirazları ve anılan “ Muayene Başlama Tutanağı” belgeleri de gözönüne alınarak mahkemece yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekir. “ gerekçesiyle eksik inceleme nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yeniden yargılama sonunda; bal ambalajlarının kalınlığında standart bulunmadığı yer yer ambalaj kalınlıklarının 250 mikrondan az olduğu bu durumun basınç oluştuğunda sızıntıyı arttırabileceği, her biri 4 kg olan mukavva kutuların taşıma sırasında 5-6 adetten fazla üst üste konulmaması gerekirken 12'şerli kutular halinde istiflendiği, araya basınç azaltıcı malzeme de konulmadığı, bu durumda paketlerdeki eşitsizlikler nedeni ile davalının fazla ve yanlış yükleme nedeni ile davacının zararın oluşumunda eşit oranda kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Anılan Dairemiz kararında anlaşılacağı üzere dosya içeriğinde bulunan Zırhlı Birlikler Okulu ve Tümen Komutanlığının Muayene Başlama Tutanağı belgelerinden ihale konusu maldaki ayıbın taşımadan kaynaklandığına dair bir ibare bulunmamakta aksine 12.09,2006 tarihli Muayeneye Başlama Tutanağındaki, balda dışarıya sızıntı ve akıntı olduğu küvet birim ambalajlarının aralarında sızıntı ve akma olduğu, nakliye ambajlarına yapıştığı bildirilmiştir.

Öte yandan taraflar arasında akdedilen 04.04.2006 tarihli sözleşmede ise; satıma konu ürünlerde kimya, bakteri, C13 ve genel analizleri ile ilgili bir sorun dolayısıyla ürün kabul görmez ise davalının kabul etmiş olduğu anlaşılmaktadır.