muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/280, Karar No: 2009/2131, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/280 E.  ,  2009/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLCÜK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2008

Taraflar arasında görülen davada:

Davacı, miras bırakanı A.Ş.’in maliki oldu 1490 parsel sayılı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı oğlu M.’e satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini.M.’in de taşınmazın 1/3 payını davalı A.’e, 1/3 payında diğer davalı G.’e danışıklı olarak devrettiğini ileri sürerek,miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemlerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1490 parsel sayılı taşınmaz miras bırakan A. Ş.’e ait iken, 24.8.1990 tarihinde davalı oğlu M.’e satış suretiyle temlik ettiği, M.inde 29.3.2001 tarihinde taşınmazın 1/3 payını davalı torun A.’e, 1/3 payını da davalı gelin G.e satış suretiyle devrettiği görülmektedir.

Davacıların, temliklerin mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, davalıların da çekişmeli taşınmazın miras bırakanın erkek çocukları tarafından satın alındığını, emaneten muris üzerine kaydedildiğini sonradan iade edildiğini, ayrıca davacı kızına da temliklerde bulunduğunu savundukları, mahkemece de miras bırakanın gerçek iradesinin mallarını paylaştırmak olduğu, mal kaçırma iradesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda; davalıların inançlı işleme dayanan savunmalarını yazılı delille ispat edemedikleri gözetilerek bu savunmaya değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, davalıların paylaştırma savunması yönünden yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir soruşturma yaptığını söyleyebilme olanağı da bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ile haklarının araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi, varsa her bir mirasçıya nakledilen mallar ile hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması, böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7034, Karar No: 2018/13051, Tarih: 10.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7034 E.  ,  2018/13051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda yangın nedeniyle 15 adet ardıç ağacının zarar gördüğü, ağaçların yangının hemen akabinde hayatiyetlerini kaybetmemiş görünmekle birlikte, iğne yapraklı ağaçların biyolojileri gereği birkaç hafta içinde kuruyabildikleri sıkça görülen bir durum olduğundan emvaldeki zarar oranının %20 olması nedeniyle meydana gelen zarar miktarının 12 TL olduğu bildirilmiş olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9051, Karar No: 2022/9920, Tarih: 06.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9051 E.  ,  2022/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3.İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu şirket aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının % 5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 02.6.2022 tarih ve 2022/1039 E. - 2022/1505 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 02.6.2022 tarih ve 2022/1039 E. - 2022/1505 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.12.2021 tarih ve 2021/256 E. - 2021/604 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2.” bendinde yer alan “ % 10’u oranına isabet eden 43.010,00-TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranına isabet eden 21.505,00-TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7150, Karar No: 2012/12838, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7150 E.  ,  2012/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ... :213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi 765 sayılı TCK.nun 80 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası (2 kez)

... : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince erteli 17 ay 15 gün hapis cezası ve hapis cezası süresi kadar denetim süresi (2 kez)

Hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine oybirliği ile karar verilmekle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1-Çankaya Vergi Dairesi mükelleflerinden ... Giyim Sanayi Ticaret İthalat Limited Şirketi ortakları olan sanıkların 28.07.2004 ve 30.07.2004 tarihlerinde yapılan hisse devir sözleşmeleri ile şirkete ortak olduktan sonra 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması, vergi suçu ve tekniği raporunda şirketin tarh dosyasında 2004 ve 2005 takvim yıllarında defter tasdiki ve belge basımı ile ilgili bilgi ve belgeye rastlanılmadığının, şirket tarafından 2004 ve 2005 takvim yıllarında Ba ve Bs formlarının, kurumlar vergisi beyannamelerinin ve 2004 takvim yılı 7. ayından itibaren de KDV beyannamelerinin verilmediğinin, sanık ...’un inceleme konusu şirket dâhil 11 şirketin daha ortağı ve bunlardan 3 tanesinin de yöneticisi olduğunun ve bu 11 şirketten 10 tanesi hakkında sahte fatura düzenlemekten inceleme raporu düzenlendiğinin belirtilmesi ancak tespit edilen herhangi bir sahte faturadan bahsedilmemesi ve sanıkların aşamalarda şirkette ortak gözükmekle birlikte fiilen şirket işleri ile ilgilenmediklerini savunmaları karşısında; sanıkların şirkete ortak olduktan sonra fatura düzenlediklerini gösteren bir beyanname verilmediği de gözetildiğinde gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından Vergi Dairesinden sanıklar tarafından şirkete ortak olduktan sonra ... Giyim Sanayi Ticaret İthalat Limited Şirketi adına düzenlenen fatura bulunup bulunmadığının araştırılmasının, bulunması halinde fatura örneklerinin ve bu faturaları

kullanan mükelleflere ait bilgilerinin gönderilmesinin istenilmesi, şirket ana sözleşmesi getirtilip ticaret sicil memurluğundan sorularak suç tarihlerinde şirketi idare ve temsil yetkisinin kimde olduğunun belirlenmesi, sanıklara hisselerini devir eden Fatih Kaplan ve Fitnet Altıntop (Kaplan)’ın tanık olarak dinlenilmesi, sanık ... hakkında hazırlanan diğer vergi inceleme raporlarının ve varsa açılmış dava dosyalarının onaylı örneklerinin getirtilip incelenmesi savunmasında belirttiği gibi bir vekâletnamenin bulunup bulunmadığının araştırılması toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuku durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2005 takvim yılında işlenen suç bakımından suç tarihi belirlenmeden ve her iki takvim yılı bakımından 765 sayılı TCK.nun lehe kabul edilmesine rağmen 765 sayılı TCK.nun 80 ve 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddeleri birlikte uygulanarak karma uygulama yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/511, Karar No: 2021/8741, Tarih: 24.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/511 E.  ,  2021/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 03.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 14.07.2016 tarihinde geçerli bir mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/276, Karar No: 2017/2848, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/276 E.  ,  2017/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3956, Karar No: 2006/9996, Tarih: 22.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3956 E.  ,  2006/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :İzmir 5. Aile Mahkemesi

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.    22.06.2006 per.
Yargıtay — Esas No: 2017/17462, Karar No: 2017/30129, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/17462 E.  ,  2017/30129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar delilleri arasında, işyeri kayıtlarına ve işçi özlük dosyasına dayanmıştır. Ayrıca davalı şirketler vekili de, önceki alt işverenler tarafından işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı hususunun da araştırılmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı önceki alt işverenlerin tamamından, işyeri kayıtları ile işçi özlük dosyasının istenilmeden ve talep edilen husus hakkında bilgi sorulmadan davaya devam edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, dava dışı alt işverenlerden, davacı işçinin çalışmasına ilişkin, işyeri kayıtları ve işçi özlük dosyası istenilmeli, çalışmanın nasıl sona erdiği, işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı hususları da sorulmalıdır. Neticeye göre, dava konusu tüm alacaklar yeniden değerlendirilmelidir. Eksik araştırmayla karar verilmesi, sair yönler incelenmeksizin kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.