muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11936, Karar No: 2014/13364, Tarih: 28.04.2014

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilmek suretiyle gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 28.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/15387, Karar No: 2014/18589, Tarih: 09.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15387 E.  ,  2014/18589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/638-2011/998

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma

ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde hafriyat kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının mazeret göstermeksizin iş yerine gelmediğini, iş akdinin bu nedenle haklı olarak fesih edildiğini, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, .diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hafta tatili ve fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiş, yine hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaba itibarla hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından hafta tatili ve fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları sektörde kış aylarında işlerin azaldığını ve kışın yağışlı günlerde iş olmadığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıklarının bu beyanları kış aylarında yapılan hafta tatili ve fazla çalışma süresi yönünden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili ve haftalık 18 saat üzerinden fazla çalışma hesabı yapan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2554, Karar No: 2008/5088, Tarih: 15.07.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/2554 E., 2008/5088 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/2554 E., 2008/5088 K.**

**- KOOPERATİF ÜYELİĞİNDEN KAYNAKLANAN ALACAK

- SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME

- TEMERRÜT FAİZİ**- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 15 ]

- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan alacağa ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, konut imalatı işlerinde vereceği hizmet karşılığında müvekkilinin davalı kooperatife üye olduğunu, bu suretle kurada kendisine çıkan daireye bir kısım masraflar yaptığını, ancak daha sonra müvekkiline daire verilmediğini ileri sürerek, hizmet bedeli ile masraflarının karşılığının temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı kooperatif vekili, davacının yüklenici şirketin çalışanı olduğunu, şahsen talepte bulunulamayacağını savunmuştur. Mahkemece, fenni mesuliyet bedeli yüklenici firmaya ait olduğu, ancak statik projelerin bizzat davacı tarafından yapıldığı gerekçeleriyle, faydalı masraf ile proje bedeli istemlerinin 289,80 YTL ve 4.300,00 YTL üzerinden ve dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline, diğer istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak, mahkemece, davacının talep ettiği alacağın, yapılan hizmet karşılığı olduğu kabul edilmiş ve hizmetin miktarı yapıldıkları tarihe göre belirlenmiş ise de; dava dilekçesinde davacının hizmetleri karşılığı kooperatif üyesi olduğu iddia edilmiş, davalı kooperatifçe de davacının üyelikten ihraç edildiği savunulmuştur. Bu durumda, davacının ihraç edilen kooperatifin üyesi olduğu tarafların kabulünde olup, davanın bir eser veya hizmet sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi doğru değildir. İhraç edilen üye ile hesaplaşmanın nasıl yapılacağı 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. maddesi ve tip ana sözleşmesinin 15. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre kooperatiften ayrılan ortak, ödemiş olduğu aidatın tamamını değil, ayrıldığı yıl bilançosuna göre hesaplanacak olan masraf hissesinden düşüldükten sonra bakiyesinin iadesini talep hakkına sahiptir. Bu meblağ da bilançonun genel kurulca kabulü suretiyle kesinleşmesinden itibaren bir ay geçtikten sonra talep edilebilir. Bu açıklamalar karşısında, davacının üyeliğe ne şekilde kabul edildiği, varsa yaptığı hizmetlerin değeri saptanarak ya da bir tam üyenin yaptığı aidat ödemesi esas alınarak, davacının hizmetinin karşılığı olarak belirlenen meblağın davacının üyelik aidatı olarak kabul edilmesini müteakip, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. maddesi kapsamında yapılacak hesaplama ile davacının alacağının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, diğer yandan davacının kooperatifin üyesi olduğu düşüncesiyle kur'a da kendisine isabet eden daireye yaptığı masrafları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep etmesinde bir yanlışlık bulunmamakta ise de; sebepsiz zenginleşme halinde ayrıca ihtara gerek olmaksızın sebepsiz zenginleşme anından itibaren temerrüt faiziyle birlikte yapılan masraf bedellerinin tahsili mümkün olduğundan, bu kalemdeki istemin de bu çerçevede değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden tarafa iadesine, 15.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14011, Karar No: 2017/33503, Tarih: 23.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14011 E.  ,  2017/33503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1072, Karar No: 2017/8535, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1072 E.  ,  2017/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, icra marifetiyle kişisel ilişki kurmasından kaynaklı zararın tazmini yönünden, davalı- karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece velayeti davalı-karşı davacı anneye verilen ortak çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında ''aynı şehirde ikamet etmeleri hali” ve "farklı şehirde ikamet etmeleri hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar mevcut duruma göre aynı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Ayrıca mahkemece her ayın 2. ve 4. haftası çarşamba günleri akşam 18.00 ile 21.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki ile her ayın l.ve 3. haftası cuma günü akşam 18.00 ile pazar günü 18.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki, okul çağında bulunan çocuğun eğitim durumunu engelleyici nitelikledir. Kişisel ilişki ana-babalık duygularını tatmine elverişli ve de çocukların da ana-baba sevgi ve şefkatini tatmasına yeterli olmalıdır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin ve küçüğün eğitim durumu ve üstün yararı dikkate alınarak daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın ...’e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1382, Karar No: 2021/10375, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/1382 E.  ,  2021/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Suça konu faturaların, 2008 takvim yılı için en son Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı suç tarihinin 25.12.2008, 2009 takvim yılı için en son Ağustos ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı suç tarihinin 25.09.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yılları sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.12.2008 ve 25.09.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2694, Karar No: 2021/16723, Tarih: 24.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/2694 E.  ,  2021/16723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuk müdafinin itirazları hakkında da Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/227 değişik iş sayılı kararı ile bir karar verilmiş olup bu kararda CMK.nın 271/4. madde ve fıkrası uyarınca kesin olduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine,

2) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıkla mağdurenin internetten tanışıp arkadaş oldukları, sanığın mağdurenin yaşamış olduğu Yeniyurt beldesine gelmesi üzerine telefonla buluşmaya karar verdikleri, sanıkla mağdurenin suç tarihi olan 28.04.2012 tarihinden önceki tarihlerde de buluşup gezdikleri, olay günüde tarafların saat 23:30 da buluştukları, bu hususun sanıkla mağdur anlatımlarıyla doğrulandığı anlaşılmakla suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük mağdureyle buluşup birlikte vakit geçirip cinsel ilişki yaşa şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas, 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli, 2014/14-307 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibarıyla üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5 maddelerinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1999, Karar No: 2016/3120, Tarih: 24.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1999 E.  ,  2016/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1) ... Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 514 parsel sayılı taşınmaza komşu olan aynı çalışma alanı içinde bulunan 450, 453, 454, 460, 463, 472, 473, 474, 475, 512, 513, 515, 516, 517, 518, 524, 525, 526, 527, 529, 532, 612, 613, 617, 618, 622, 694, 1075, 1097, 1098, 1938, 1216 1217 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlarının, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşmuş sicil kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas olan ilamların onaylı örneklerinin,

2) 29.9.1971 tarihli ve (15) numaralı tapu kaydının edinme sebebinde geçen; .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.9.1971 tarihli ve 1971/312-276 Esas, Karar numaralı dava dosyasının; bulunabilmesi halinde titizlikle araştırılacak dosya aslı ve tüm eklerinin, dosya aslının bulunamaması halinde onaylı ilam örneği ile eki olan krokisinin onaylı örneğinin,

3) 04.10.1971 tarihli ve (1) numaralı tapu kaydının edinme sebebinde geçen; .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.9.1971 tarihli ve 1971/155-275 Esas- Karar sayılı dava dosyasının; bulunabilmesi halinde titizlikle araştırılacak dosya aslı ve tüm eklerinin, dosya aslının bulunamaması halinde onaylı ilam örneği ile eki olan krokisinin onaylı örneğinin,

4) ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1971/145 Esas sayılı dava dosyasının; bulunabilmesi halinde titizlikle araştırılacak dosya aslı ve tüm eklerinin, dosya aslının bulunamaması halinde onaylı ilam örneği ile eki olan krokisinin onaylı örneğinin,

5) Eylül 1943 tarihli ve (34) numaralı ile Temmuz 1942 tarih (2) numaralı tapu kayıtlarının oluşumuna esas olan tüm belgeler ile özellikle oluşum krokilerinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12182, Karar No: 2020/2490, Tarih: 12.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12182 E.  ,  2020/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kararlara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 15/12/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 142/2-h, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Suça konu yerin işyeri olması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı kamu davası açılması karşısında gerekçeli kararın gerekçe bölümünde suça sürüklenen çocukların işyerine girdikleri belirtildiği halde, hüküm fıkrasında eylemin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu belirtilerek TCK'nın 116/2 maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1-4 maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, suça sürüklenen çocuk aleyhine olan TCK’nın 116/4 ve 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b- İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, suça sürüklenen çocuk aleyhine olan TCK’nın 116/4 ve 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

c- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9514, Karar No: 2009/10398, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9514 E.  ,  2009/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile Yeni Gelişim Gıda Ltd.Şti. Aralarındaki istihkak davası hakkında Trabzon İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 14.4.2009 gün ve 522/366 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.