muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9348, Karar No: 2020/4293, Tarih: 02.06.2020

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ... ile başka suçtan Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’nın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK' nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4411, Karar No: 2014/8640, Tarih: 22.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4411 E.  ,  2014/8640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/452-2013/367

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Kemah Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08.11.2001 kesinleşme tarihli 2001/37 E. 2001/331 K. sayılı ilamı ile eski eşinden TMK 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı, yaptığı başvuru neticesinde davalı kurum tarafından ölüm aylığına bağlandığı, davalı Kurum tarafından başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 05.08.2010 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının evinin biraz yukarısında oturan Hatice Danışman' ın sözlü ifadesinde davacının boşandığı eşiyle birlikte ikamet ettiğini beyan ettiği ayrıca köy halkından sorulduğunda bir çoğunun birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri, Davacının ikamet adresine gidildiğinde boşandığı eşi ve çocuklarının olduğunun görüldüğü, davacının boşandığı eşinin davacının karşı evde ikamet ettiğini bildirdiği, bu eve gidince davacının başnadığı eşinin kardeşi G. S.'in ikamet ettiğinin görüldüğü, davacının eski eşinin kardeşiyle oturmasının hayatın olağan akışına ters düştüğünün belirtildiği, adrese dayalı kayıt sisteminde davacı ve eski eşinin 29.04.2006-20.12.2012 tarihleri arasında aynı adreste kayıtlı oldukları , ilçe seçim kurulunudan gelen yazı cevabında tarafların 2011 yılı seçmlerinde aynu adreste kayıtlı oldukları, dinlenen tanıkların ise davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşamadıklarını ifade ettikleri anlaşılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporunda fiili durumu tespit etmiş olup davacının boşandığı eşinin kardeşiyle yaşaması hayatın olağan akışına aykırıdır, tüm dosya kapsamı birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır .

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11857, Karar No: 2015/24501, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11857 E.  ,  2015/24501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2015

NUMARASI : 2014/464-2015/49

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16757, Karar No: 2021/3691, Tarih: 24.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16757 E.  ,  2021/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, davalının sevk ve idaresindeki araç ile müvekkilinin elektrikli bisikletine çarpmak suretiyle sürekli maluliyetine sebebiyet verecek şekilde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davacı vekili 09/02/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 79.463,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, ıslah dikkate alınarak 79.463,00 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Asliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 19/02/2021 gün, 2019/1826 esas ve 2021/286 karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, maddi tazminat bakımından alınan aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda PMF 1931 yaşam tablosu verilerinin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, maddi tazminat bakımından alınan aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda PMF 1931 yaşam tablosu verilerinin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacılar murisinin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun’un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8270, Karar No: 2015/8022, Tarih: 07.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8270 E.  ,  2015/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan. Asliye Ceza Mahkemesi . Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma evresinde verdiği ayrıntılı ifadesi ile savunma nazara alındığında olay günü akşamı saat 17.00 civarında okuldan çıkan onbeş yaşı içerisindeki mağdurun durağa gittiği sırada yanına kamyonuyla gelip duran sanığın evine bırakacağını söyleyerek aracına aldığı ve mağdurla birlikte hareket ettiği, bir iki yere uğradıktan sonra gece saat 19.55 sularında yol kenarında park ettiği araç içinde mağduru hukuka aykırı şekilde alıkoyduğu sırada anılan yerde devriye gezen polis ekibince park halindeki aracın yanına gelindiğinde sanığın fermuarı açık, mağdurun ise fermuarı ile kemeri açık vaziyette görülmesi üzerine işlem yapıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından mevcut haliyle sanığın yaşı itibariyle rızası hukuken geçersiz olan mağduru hukuka aykırı şekilde alıkoyması nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 109/1, 3-f maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülecek şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20659, Karar No: 2017/36418, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20659 E.  ,  2017/36418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28091, Karar No: 2013/21809, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28091 E.  ,  2013/21809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak sona erdirildiğini belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalılar, iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erdiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin istifa ile mi, yoksa işveren tarafından mı yapılan fesih ile mi sona erdiği noktasında uyuşmazlık olduğu gibi, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

1-Davalı taraf, her ne kadar iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erdiğini ileri sürmüş ise de, dosya ya herhangi bir istifa dilekçesi ibraz edilmemiştir.

Davacının özgür iradesi ile istifa ettiği hususu ispatlanamadığından tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının fazla mesai alacağı miktarı ile hafta tatili alacağı konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içindeki bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağın günde on saat net çalışma üzerinden hafta da yetmiş saat olarak yedi gün üzerinden hesaplandığı halde, ayrıca mükerrer şekilde hafta tatili alacağı da hesaplanması hatalıdır. Hafta tatili alacağı hesaplanacak ise, fazla mesai alacağı altı gün üzerinden hesaplanmalıdır.

Haftanın her günü için on saat net çalışma kabul edilip, fazla çalışma alacağı belirlendikten sonra, ayrıca hafta tatili alacağı da hesaplanması yanlıştır.

Yapılması gereken mükerrer ödemeye neden olmayacak şekilde bu alacakların ayrı ayrı hesaplanmasıdır.

Ayrıca davacı tanığı İlhami Düz'ün "Milli bayram, dini bayram ve yılbaşında tatil verildiği" şeklindeki ifadesi dikkate alınmadan, genel tatil alacağının hüküm altına alınması da hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18582, Karar No: 2022/599, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/18582 E.  ,  2022/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2013 tarih 2013/110 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında ... İlçesi ... Köyü 54 Nolu yerdeki devlet orman sahasından yakacak nitelikte 7 ster orman emvali kesmeleri eylemi nedeniyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 14/B,91/1-2cümle,3,Türk Ceza Kanunu 37/1, 53, 54 ve 58.maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

Boyabat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nce mahallinde yapılan keşif sonrası sunulan bilirkişi raporuna göre kesilen ağaçların bir kısmının orman alanında bir kısmının ise 601 nolu parselde kaldığının ve 601 nolu parselin tapuda ... isimli şahıs adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığının ve sanıkların eylemlerinin 6831 sayılı yasaya muhalefet ve hırsızlık suçlarını oluşturduğundan bahisle 03/10/2013 tarih, 2013/101 esas, 2013/397 karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararına yapılan itiraz üzerine görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği,Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/11/2013 tarih, 2013/366 değişik iş sayılı kararı ile Boyabat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırıldığı ve dosyanın Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/409 esasına kaydedildiği, 6831 sayılı yasa bakımından yargılamaya bu dosya üzerinden devam edildiği, 601 nolu parselden ağaç kesilmesiyle ilgili ise tefrik kararı verilerek Boyabat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/12/2013 tarih, 2013/466 esas, 2013/512 karar sayılı karar ile tekrar görevsizlik kararı verildiği,

6831 sayılı yasa kapsamında yapılan yargılamayla ilgili Boyabat Sulh Ceza Mahkemesi 30/01/2014 tarih, 2013/409 esas, 2014/ 51 karar sayılı kararla sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine karar verdiği, odunlar ve motorlu testereyi müsadere ettiği, aracı ise sahibine iade ettiği,hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)19.Ceza Dairesinin 19.10.2016 tarih 2016/4409 Esas 2016/21553 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Temyize konu yapılan yargılamanın,devlet ormanı dışında kişilerin tapulu malları üzerinde yapılan kesim işiyle alakalı olduğu, yargılama neticesinde Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/12/2015 gün ve 2014/8 Esas ve 2015/617 Karar sayılı kararıyla sanıklardan ...'nin eyleminin devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme olarak nitelendirildiği ve 10 ay hapis cezasına mahkum edildiği, diğer sanık ... hakkında ise kaçak ağaç kesme ve nakletme suçundan kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmakla;

İddianamenin sadece ... İlçesi ... Köyü 54 nolu yerdeki devlet ormanından yakacak nitelikte meşe ağacı kesilmesine ilişkin olduğu, özel şahsa ait yerlerden ağaç kesildiğinden bahsedilmediği, böyle bir eylemin iddianame konusu yapılmadığı, mahkemenin fiil ve faille bağlı olduğu, iddianame konusu yapılmayan bir fiille ilgili mahkemenin re'sen kovuşturma yapma yetkisinin bulunmadığı, yargılama esnasında böyle bir durum ortaya çıktığında bu husus belirtilerek gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasının gerektiği, dosya kapsamında böyle bir suç duyurusu, bu konuyla ilgili tanzim edilmiş başkaca bir iddianamenin bulunmadığı halde,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen suçtan hüküm verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı,katılan ... vekili ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10389, Karar No: 2018/8890, Tarih: 09.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10389 E.  ,  2018/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.10.2018 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av....geldi. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ile davalı ... vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil davacı şirketin, davalı borçlu ...'e satmış olduğu ev tekstili ürünleri dolayısı ile alacaklı olduğunu, borçlunun karşılıksız çıkan çeklerden bir kısmı için ... takibine geçildiğini, alacağa müstenit çeklerin bankaya ibraz edilmeye başladığı sırada davalı borçlunun mal kaçırdığını öğrendiğini, takibe konu bir kısım çek borçları ödenir iken takip konusu araçlar üzerindeki haciz ve yakalamaların kaldırıldığı sırada borçlu ... adına kayıtlı ...plakalı 2012 model porshe marka otomobilin ... Sistemleri Koltuk ve Ev Tekstili Ltd.Şti'ye, 16 PS 888 plakalı 2011 model ... marka otomobilin davalı ...'a muvazalı ve alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik satışın yapıldığını beyan ederek satışın Borçlar Kanunu 19.maddesi gereğince muvaazaya dayalı olarak iptaline ve bu araçlar üzerinde haciz ve satış yetkisi tanınmasını ve araçlar üzerine tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... ve davalı ... Sistemleri Koltuk ve Ev Tekstili Ltd.Şti. yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermediği ve duruşmalara iştirak etmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...'ın davalı borçlunun eşi ile ... de aynı sektörde çalıştığının tespit edilmesine, tanık beyanlarına göre davalı borçlu ile davalı ...'ın birbirlerini tandıklarının tespit edilmesine göre,davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.490,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.