muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5305, Karar No: 2022/20888, Tarih: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5305 E.  ,  2022/20888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

...

...

Sanık müdafiin temyiz dilekçesi içeriğinden 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için verilen düşme hükmü yönünden de sanık hakkında beraat hükmü verilmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında temyizde hukuki yararının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1884, Karar No: 2022/15562, Tarih: 28.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1884 E.  ,  2022/15562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 14.01.2019 tarih, 2018/213 Esas ve 2019/18 Karar sayılı ilamında özetle; vergi mükellefi olarak işyeri işleten ve Vodafone A.Ş'nin bayiliğini de yapan desteğin gelirinin saptanması için; ilgili Vergi Dairesi'ne ve SGK'ya müzekkere yazılıp vergi kayıtları ve SGK kayıtlarının getirtilmesi, bu belgeler ile desteğin işlettiği işletmeye ait ticari defter ve kayıtlar üzerinde, desteğin gelirinin belirlenmesi konusunda mali müşavir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılması; Vodafone A.Ş'nin ticari kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp desteğin kaza tarihine yakın zaman diliminde, adı geçen şirketten elde ettiği bayilik kazancı tutarı yine cep telefonu ve aksesuarı ile iştigali tespit edilirse şahsi katkısının da değerlendirilerek belirletilmesi; anılan tüm bu araştırmaların sonuçları dahilinde gerçek gelirin net biçimde saptanmasından sonra, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden, tazminat hesabı konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; (taleple bağlı kalınarak) davanın kabulü ile 200.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 27.01.2012 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, 2918 sayılı KTK'nın 109/2. maddesi gereği geçerli olan uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde davanın açılıp ıslahın yapıldığı dikkate alındığında, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, desteğin sağlığında cep telefonu ile aksesuarları satımı ve Vodafone bayiliğini yaptığı dükkanı işletip gelir elde ettiğini iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş; mahkeme ilk hükmüne esas alınan ve asgari ücretin 3,36 katı gelir üzerinden hesaplama yapılan aktüer raporundaki gelire ilişkin incelemenin eksik olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece, mali müşavir bilirkişiden alınan 27.08.2021 tarihli raporda, desteğin Vodafone bayiliğinden 3.000,00 TL ve ticari satışları nedeniyle de aynı miktarda gelir elde edeceği, kendi işinde fiilen çalışması nedeniyle şahsi katkısının %20 oranında olacağı kabul edilerek tespit edilen 7.200,00 TL'den vergi ve masrafların düşülmesiyle belirlendiği belirtilen aylık net kazancın 5.184,00 TL olacağı yönünde görüş bildirilmiş; aktüer bilirkişi tarafından, bildirilen bu gelirin, asgari ücretin 7,73 katı olduğu saptanarak bu gelir üzerinden tazminat hesabı yapılmıştır.

Davacı desteğinin, vergi mükellefi olarak cep telefonu satışı ve Vodafone bayiliği yapıp kazanç elde ettiği dosya kapsamı ile sabit olmakla birlikte, kazadan önceki yıla (2010) ait vergi kayıtlarında, desteğin yıllık gelirinin 11.546,05 TL olduğu da dikkate alındığında, aylık gelirinin 5.184,00 TL olarak tespitine ilişkin mali müşavir raporundaki tespitlerin, dosya kapsamına uymadığı açıktır. Desteğin işlettiği dükkanın vergi kaydının, ölüm nedeniyle son bulduğu gözetilerek, işletmenin miras yoluyla davacıya intikal edeceği de gözetildiğinde, tazminata esas gelirin belirlenmesinde, desteğin kişisel yetenek ve emeğinin gelire katkı oranının saptanması ve bu bedelin hesaba esas alınması gerekeceği açıktır. Mahkeme tarafından bu hususta herhangi bir irdeleme ve araştırma yapılmadan, mali müşavir bilirkişinin belirlediği aylık gelir üzerinden hesaplanan tazminatın hüküm altına alınması, eksik inceleme niteliğindedir.

Bu durumda mahkemece; desteğin vergi mükellefi olarak yürüttüğü işe ilişkin işletmenin faaliyetlerinin devamı için desteğin kişisel katkısının (teknik bilgi birikim gerektirip gerektirmeyeceği ve desteğin yerine çalıştırılabilecek vasıftaki kişiye ödenecek ücret kadar olmalı) belirlenmesi ve bu katkı oranındaki gelirin tazminat hesabına esas alınması gerektiğini gözetmeyen rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece; desteğin vergi mükellefi olarak yürüttüğü işe ilişkin işletmenin faaliyetlerinin devamı için desteğin kişisel katkısının (teknik bilgi birikim gerektirip gerektirmeyeceği ve desteğin yerine çalıştırılabilecek vasıftaki kişiye ödenecek ücret kadar olmalı) belirlenmesi ve bu katkı oranındaki gelirin tazminat hesabına esas alınması gerektiğini gözetmeyen rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece verilen ilk hükmün, davacı ve davalı vekili tarafından tazminat hesabına esas alınan gelirin belirlenmesi bakımından temyiz edildiği ve Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi tarafından, gelir tespitine ilişkin her iki tarafın temyiz itirazları kabul edilip, hükmün iki taraf yararına bozulduğu; bozma öncesi hükme esas alınan aktüer raporunun diğer unsurları bakımından herhangi bir temyiz ve bozma olmadığı için, hesaba esas alınacak gelir dışındaki yönlerden tazminat hesap biçiminin kesinleştiği görülmektedir. Bu nedenle; mahkeme ilk hükmüne esas alınan aktüer raporunda, bakiye ömür sürelerinin belirlenmesi bakımından PMF 1931 Yaşam Tablosu kullanıldığından, yapılacak yeni hesaplamada da PMF Yaşam Tablosu'nun kullanılması gerektiğini dikkate almayıp, TRH Yaşam Tablosu'na göre ve progresif rant tekniği kullanılarak hesaplamanın yapıldığı 11.10.2021 tarihli aktüer raporu hatalıdır.

Diğer yandan; yukarıda da açıklandığı üzere, mahkeme ilk hükmüne esas alınan aktüer raporunun aktif ve pasif devre belirlemesi yapılan sürelerine ilişkin de temyiz ve bozma olmadığı için, desteğin aktif ve pasif devresi olarak tespit edilip kesinleşen sürelere göre hesaplamanın yapılması gerektiği açıktır. Temyize konu hükme esas alınan 11.10.2021 tarihli aktüer raporunda, davaya konu kaza tarihinde 61 yaşında olup, gelir getirici işte çalışmaya devam ettiği için aktif devresi süren desteğin, muhtemel ömür süresi olan 16 yıl 10 ay 29 günlük bakiye ömür süresinin tamamı için aktif devrede olacağı kabul edilerek hesaplamanın yapıldığı görülmektedir. Halihazırda aktif devrede olsa dahi, 61 yaşında olan desteğin kalan ömrünün tamamında çalışıp aktif devre gelirini elde edeceği varsayımı, hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı gibi Dairemizin yerleşik uygulamalarına da aykırıdır. Bu yönü gözetmeyen ve muhtemel yaşam süresinin tamamı için aktif devredeki gelir üzerinden hesaplama yapan rapor, hükme esas alınabilir nitelikte değildir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; desteğin şahsi katkısına ilişkin belirlemeyle gelirin tespitinden sonra, PMF Yaşam Tablosu kullanılarak ve mahkeme ilk hükmüne esas alınan 02.03.2015 tarihli aktüer raporundaki gibi desteğin aktif-pasif devresi belirlenmek suretiyle tazminatın hesaplanması için, başka bir aktüerya uzmanından rapor alınıp karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; desteğin şahsi katkısına ilişkin belirlemeyle gelirin tespitinden sonra, PMF Yaşam Tablosu kullanılarak ve mahkeme ilk hükmüne esas alınan 02.03.2015 tarihli aktüer raporundaki gibi desteğin aktif-pasif devresi belirlenmek suretiyle tazminatın hesaplanması için, başka bir aktüerya uzmanından rapor alınıp karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

4-Mahkemenin bozmadan önceki ilk kararında, hükmedilen tazminata 21.02.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verildiği; kararın, temerrüt faiz türü ve faiz başlangıç tarihi bakımından temyiz edilmediği; bu itibarla, anılan yönlerin kesinleştiği dikkate alınmadan, faiz türünün değiştirilip avans faizine karar verilmesi ve faiz başlangıç tarihinin de değiştirilip (daha önceki tarihe çekilip) 27.01.2012 olarak belirlenmesi, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakları ihlal edici nitelikte olduğundan, doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14386, Karar No: 2010/9370, Tarih: 20.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/14386 E.  ,  2010/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Emniyeti suistimal, kayıp malı sahiplenmek

HÜKÜM : 765 S TCK'nun 508,647 SY 4, md. 1.100 YTL apc5237 S TCK'nun 160 md.100 YTL apc

I-Sanık hakkında kayıp malı sahiplenmek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa takdir ve tayin olunan para cezasının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 Sayılı Yasa ile değişik 1412 Sayılı CMUK. nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında emniyeti suistimal suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince;

1-Suç tarihi araştırılarak sanığa yüklenen suçun şikayete bağlı olması nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 108. (5237 Sayılı Kanunun 73.) maddesi uyarınca, öncelikle şikayetin süresinde olup olmadığının belirlenmesi, süresinde ise 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 73, 5271 Sayılı CMK. nun 253 ve 254 maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3734, Karar No: 2024/1341, Tarih: 19.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/3734 E.  ,  2024/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/173 E., 2015/13 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksu kılma

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/13 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olarak kabulüyle şikayet yokluğundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstekleri

Mağdure hakkında ruh sağlığına ilişkin rapor aldırılmadan eksik araştırma ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdure hakkında aldırılan Adli Tıp raporunun hatalı olduğuna ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış katılanlar ve katılan mağdure vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinde reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/13 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan mağdure vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3094, Karar No: 2014/19526, Tarih: 30.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/3094 E.  ,  2014/19526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.11.2012 gün ve 474/339 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu yerin 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının belirlendiğine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiş ve Mahkemece 317 ada 3 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de; tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması maddi hataya dayanmakta olup tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararların kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden gözönünde tutulması gereken hususlardandır. Bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "...kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespitine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak bunun yerine hüküm fıkrasının 1. bendindeki "davalı adına olan tapu kaydının iptaline" cümlesinden sonra gelmek üzere "...kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine ..." ibaresinin eklenmesine ve böylece kararın düzeltilmiş (HMK. M. 370/2) bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5526, Karar No: 2018/10025, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5526 E.  ,  2018/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ... Noterliğinden 11.03.2005 tarih ve...yevmiye numarası ile tasdik ettirdiği 1-50 numaralı bir cilt faturadan...nolu faturanın 1. nüshasını bağlı olduğu vergi dairesine ve incelemeye ibraz etmeyerek defter ve belge ibraz etmeme suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmalarında fatura koçanının içinde tek bir sayfanın olmadığının müfettişlerce tespit edildiğini, kendisinin o ana kadar bu sayfanın bulunmadığını fark etmediğini, kullanılmayan bu fatura yaprağının niçin yırtıldığını bilmediğini beyan etmesi, 22.06.2012 tarih ve 2012-A-375/33 sayılı Vergi Suçu Raporunda mükellefin 1-50 numaralı 1 cilt faturadan sadece 34 nolu faturanın 1. nüshasını boş olarak yırtılmış olabileceği gerekçesi ile bağlı vergi dairesine ve incelemeye ibraz edememesi ancak kullanılmamış olan faturalardan 35-50 sıra nolu faturaların tamamının eksiksiz olarak bağlı olduğu vergi dairesine ibraz edilmesi nedenleri ile aksine bir tespit yapılamadığından mükellefin boş olarak yırtılmış olabileceği beyanının doğru kabul edildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine suça konu bir adet faturayı gizleme kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Tekerrüre esas olan Şişli 12. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 20.04.2010 tarih ve 2009/1028 Esas ve 2010/490 Karar sayılı ilamında da, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun ve hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür" hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7061, Karar No: 2024/1331, Tarih: 08.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7061 E.  ,  2024/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 Değişik İş, 2022/277 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-11662

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 31.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/İtirazın Kısmen Kabulü ile Başvurunun

Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/189806

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın, 06.01.2020 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp %5 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 200,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini, 68.429,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu talebin zamanaşımına uğradığını, kusur tespiti yapılması gerektiğini, maluliyeti kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamı dışında kaldığını, hesaplama yapılırken TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı nezdinde sigortalanan araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki %4 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulama yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 59.035,61 TL sürekli iş göremezlik ve 9.392,90 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 68.428,51 TL'nin 09.12.2021 tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri