muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10770, Karar No: 2013/17319, Tarih: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10770 E.  ,  2013/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01.07.2008 tarihinde emekli olduğunu, Türkiye İhracatçılar Meclisinin 13.11.2009 tarih ve 1428 sayılı yazısı ile fiilen emekli ve emekliliğe hak kazanmış olanlara yasal haklarının yanı sıra 6 maaş tutarında ödeme yapıldığını, kendisine 6 maaş tutarında ödeme yapılmadığını ileri sürerek, teşvik ikramiyesi alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, İhracatçılar Meclisinin 29 sayılı 12/11/2009 tarihli tavsiye kararı aldığını, tavsiye kararının davacının emekli olduktan 1 yıl 3 ay sonra alındığını, ihracatçılar meclisinin kararının bağlayıcı olmadığını, kararın da tavsiye kararı olduğunu, bir kısım çalışanlara tavsiye kararı doğrultusunda ödeme yapıldığını, bir kısmına ödeme yapılmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01.07.2008 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunduğu ve davalı işyerinden ayrıldığı,01.08.2008 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, Türkiye İhracatçılar Meclisinin 13.11.2009 tarihli kararında “ 5910 sayılı Kanunun 19.maddesinin 4.fıkrasında “ birliklerin ve TİM'in personel giderleri ,gelirlerinin %40 ını geçemez.” hükmünü amir olup aynı kanunun Geçici 1.maddesinin 4.fıkrasında belirtildiği üzere personel giderleri gelirlerinin %40ını aşan birlikler, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde personel giderlerini bu seviyeye getirmekle yükümlü bulunmaktadırlar. Bu çerçevede, meclisimiz yönetim kurulunca yapılan değerlendirmede söz konusu Kanun hükmü uyarınca birliklerimizdeki personel sayısının en uygun seviyede tutulması ve mevcut personelden azami verimin alınabilmesini teminen fiilen emekli ve emekliliğe hak kazanmış olanlar tercih edilerek, istihdamına ihtiyaç duyulmadığı genel sekreterliğin teklifi ve yönetim kurulunun onayı ile tespit edilecek ve iş akitleri karşılıklı anlaşma yoluyla feshedilecek personele, bütçe imkanları çerçevesinde yasal haklarının yanı sıra 5 yıla kadar hizmeti olanlara iki maaş, 5-10 yıla kadar hizmeti olanlara dört maaş, 10 yıl ve üzeri hizmeti bulunanlara altı maaş tutarında ikramiye verilmesi yönünde tavsiye kararı alınmıştır.” denildiği, Türkiye İhracatçılar Meclisi kararının tavsiye kararı olup davalı yönünden bağlayıcılığı bulunmadığı gibi davacının tavsiye kararının alınmasından çok önce işyerinden emekliliğini talep ederek ayrıldığı, Türkiye İhracatçılar Meclisinin tavsiye kararı almasındaki amacın personel giderlerinin azaltılması ve bu bağlamda emekliliğine hak kazanmış personelin emeklilik nedeniyle işten ayrılmaya teşvik edilmesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; davalının teşvik ikramiyesine ilişkin kararının tavsiye niteliğinde olduğu ve davacının emekli olmasından sonra alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de Mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun değildir.

Davalı tarafından gönderilen 06.06.2012 tarihli yazıdan anlaşıldığı üzere; tavsiye kararının alınmasından önce 02.07.2009 tarihinde emekli olduğu belirtilen M.Asım Nazırlı ve 31.07.2009 tarihinde emekli olduğu belirtilen Ökkeş Demirel’in emeklilik ikramiyesinden yararlandırıldığı belirtilmektedir. Bu durumda Mahkemece davacının emekli olmasından önce alınan ve davacının emekli olduğu tarihte yürürlükte olan bir emeklilik teşvik ikramiyesi ödenmesine ilişkin davalı kararı olup olmadığı araştırılmalı, ayrıca davacı gibi 13.11.2009 tarihli davalı meclis kararından önce işyerinden ayrılan adı geçen iki işçiye hangi karara istinaden ödeme yapıldığı, söz konusu işçilerin davacıdan sonra, ancak 13.11.2009 tarihinden önce emekli olmaları nedeniyle davacının emekliliğinden sonra, ancak 13.11.2009 tarihinden önce alınan teşvik ikramiyesi kararı olup olmadığı araştırılmalı, böyle bir kararın olmadığının tespiti halinde söz konusu işçilere ödeme yapılıp davacıya yapılmamasının davalı işverenin eşit işlem borcuna aykırı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12804, Karar No: 2018/2162, Tarih: 01.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/12804 E.  ,  2018/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

b- Kenevir ekme

Hüküm-Karar : a- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri b- Kenevir ekme suçundan mahkûmiyet

b- Kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden bozma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın bu karara yönelik kanun yolu talebi olup olmadığının değerlendirilmesi ve varsa itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; kenevir tohumunun uyuşturucu madde içermediği ve bulundurulmasının suç oluşturmadığı, bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

E.A
Yargıtay — Esas No: 2009/15743, Karar No: 2010/6411, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15743 E.  ,  2010/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASKİ Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile Jandarma Kışla Komutanlığına ... İç işleri Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.12.2008 tarih ve 489-488 sayılı hükmün Dairenin 8.10.2009 tarih ve 4033-11131 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 3.20 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17087, Karar No: 2013/13105, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17087 E.  ,  2013/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........ Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu ........ Müdürlüğü vekili ........ Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma davasında verilen hüküm gereğince alacağın tahsili için hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi hükümleri gereğince de idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini belirterek tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat alacakları anılan Yasa'nın kapsamı dışında olup, 30.06.2010 tarihinden sonra hüküm altına alınan tazminat alacakları Yasa'nın kapsamında olduğundan, ........ takibine dayanak teşkil eden ilamın karar tarihinin bu yasanın yürürlük tarihinden sonra olduğu, bu nedenle 5999 ve 6111 sayılı yasa hükümlerinin kapsamında davacının alacaklarının haczedilemeyeceği, her ne kadar ........ Mahkemesi'nin 2010/83 Esas, 2012/169 Karar sayılı 01.11.2012 tarihli kararı ile 13.02.2011 günlü 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş ise de, iptal kararında iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden, ........'nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin 3 numaralı fıkrası gereğince bu maddeye ilişkin iptal hükmünün kararın ........ Gazete'de yayımlanmasından başlayarak 6 ay sonra yürürlüğe girmesi kararlaştırıldığından henüz iptal kararı yürürlüğe girmemiş olmakla, yürürlükte olan ve yukarıda bahsedilen kanun hükümleri gereğince bu nedenle şikayetin kabulüne, ........ dosyasında uygulanan haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın ........ Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. ........ Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı ........ Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın ........ Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; ........'nın 11. maddesinde, ........'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce ........'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. ........'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime ........'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve ...'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi ........'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. ........ Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, ........'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (................ Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün ........ Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya ........'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin ........ Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, dayanak ilam tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması koşulu ile ........'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan ........ İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve ........ Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, ........ takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi ........'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşulu ile bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 04.12.2012 olup, borçlunun hak ve alacaklarına 08.01.2013, 25.01.2013, 19.02.2013 ve 22.02.2013 tarihlerinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan İdare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemece haczedilmezlik şikayetinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2024/2962, Karar No: 2024/10068, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2962 E.  ,  2024/10068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/618 E., 2023/523 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'un 6831 sayılı Kanun'un 91 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 2000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 500,00 Tl adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/35772 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35772 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin "14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, yargılamaya konu somut olay nedeniyle sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinde düzenlenen "yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan dava açılmış ve temel ceza belirlenmiş ise de; olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 08/05/2023 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu sanık tarafından kestirilen ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi, keza hükmün gerekçe kısmında sanığın suçunun yakacak nitelikte orman emvalinin kesilmesi olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümle maddesi gereğince indirim yapılması yerine, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerde ağaççık ve çalıların temizlenerek açma yapıldığının tespiti karşısında, eylemin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi zorunluluğu yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

II. GEREKÇE

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerde ağaççık ve çalıların temizlenerek açma yapıldığının tespiti karşısında, eylemin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi zorunluluğu yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3766, Karar No: 2014/21419, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3766 E.  ,  2014/21419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/67413

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

NUMARASI : 2010/250 (E) ve 2010/430 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 26.10.2009 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde, suç tarihinin 10.11.2009 olduğu nazara alınarak, gerekçeli karar başlığına "Kasım 2009" olarak yanlış yazılan suç tarihinin 10.11.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, ibrazı istenen defter ve belgelerin kaybolmaları nedeniyle ibraz edemediğini beyan ederek ibrazdan kaçınmış olması ve dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ve eklerinden sanığın işyerinin tebligat tarihi itibariyle faal olmadığının anlaşılması karşısında, işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, sanığa yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği cihetle, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.