muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/211, Karar No: 2019/6584, Tarih: 25.03.2019

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

İşçinin imzasını taşıyan ve fazla mesai tahakkuku içeren bordrolarda tahakkuku aşan fazla mesai tanıkla ispatı mümkün değil ise de işverenden sadır olan puantaj kayıtlarının dikkate alınması ile mahsup sisteminin uygulanması gerekir. Başka bir anlatımla puantaj kayıtları ile imzalı bordrolardaki tahakukukun karşılaştırılıp puantajlarda geçen süreler yönünden hesaplamaya gidilmeli ve bordrolarda yer alan tahakkuklar mahsup edilmelidir. Dosya içinde yer alan 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporu bu yönden değerlendirmeye tabi tutularak fazla mesai yönünden bir karar verilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7094, Karar No: 2017/4655, Tarih: 01.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/7094 E.  ,  2017/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, maluliyetin tespiti ile malullük aylığı tahsisine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda; davalı Kurum tarafından çalışma gücünün %60 oranında kaybetmediğinin davacıya bildirildiği, davacının Kuruma itirazı üzerine S.S.Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alındığı alınan raporda çalışma gücünün %60 oranında kaybetmediğinin belirtildiği, yargılama safhasında Mahkemece, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan rapor alındığı, alınan raporda çalışma gücünün %60 kaybetmediğinin tespiti üzerine, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Maluliyet oranının tespitinde izlenecek yol 506 sayılı Yasanın “Raporlar” başlığını taşıyan 109’uncu maddesinde, (5510/95. Madde) bu Kanunun uygulanmasında; sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının saptanmasında, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeter görülmeyen ilgililerin Kurumca yeniden muayene ettirilebilecekleri, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilmelidir.

Alınan raporlar doğrultusunda davacının çalışma gücünün %60'nı kaybetmediğinin saptanması durumunda; (1994/2-2006/5) tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/a kapsamında 1915 gün, 6.6.2006-tarihinden itibaren 8 yıl 6 ay 22 gün 4/1-b sigortalılığı bulunan davacının, malullük aylığı tahsis şartlarının bulunmadığı anlaşılması durumunda, 5510 sayılı Kanunun 28. maddesine göre değerlendirme yapılmalıdır. 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün,

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün,

malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan ve çalışmaya başladıktan sonra çalışma gücünü kaybeden sigortalıların, yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, Kurumdan tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis tarihi ve sonrası itibari ile yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 5. fıkrası çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı ayrıca irdelenmeli, anılan maddenin 10. fıkrasının hükmü gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5640, Karar No: 2007/11490, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5640 E.  ,  2007/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin lehdar olarak yer aldığı toplam 4.450.-YTL. bedelli iki adet bonoya dayalı olarak davalı yanın müvekkili aleyhine takip başlatılmış ise de, davalının bonolarda meşru hamil olmadığını ve takip yapma hakkının bulunmadığını belirterek, anılan bonolar nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonoların davacı yanca müvekkiline verildiğini ve müvekkilinin meşru hamil olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bonolardaki ciro silsilesine göre, davalının meşru hamil olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı delilleri arasında v.s. delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Buna göre, dava konusu senetler karşılığında davalıya borçlu bulunmadığını kanıtlayabilmek için davalıya yemin teklif etmiştir. Her ne kadar davalı vekili son oturumda ortada yemini gerektiren bir durum bulunmadığını ve yemin teklifinin icapsız olduğunu belirterek bunu kabul etmediklerini açıklamış ise de davalı vekilinin bu beyanları yeminden kaçınma niteliğinde yorumlanamaz. Davacının, borçlu olup olmadığı konusunda davalıya yemin teklif etmesinde ise usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davalıdan teklif edilen yemini kabul ve eda edip etmeyeceği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14952, Karar No: 2016/4264, Tarih: 03.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14952 E.  ,  2016/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların akşam yemeği yedikleri sırada sanıklarla tanıştıkları, sanıkların ..... Bakanlığının Danışmanlığını yaptıklarını ve şirketlerinin de olduğunu söyleyerek Tarım İşletmelerine KPSS puanı 60 üzeri olan gençleri ... Baklanlığı'nda işe sokuyoruz, bunun bedeli olarak ise 15000 TL alıyoruz, bu işi ...i Genel Müdürlüğü Atama Daire Başkanının halledeceğini söylediği ve ... ile .... isimli kişilerin isimlerini verdikleri, bu duruma inanan katılanlardan ...'dan oğlu olan ... .... Bakanlığına işe sokmak için 15.000 TL para istedikleri ayrıca 4 adet resim, öz geçmiş, ikamet ilmuhaberi, aile nüfus kaydı, noterden tasdikli diploma sureti, askerlik belgesi, adli sicil kaydı ve KPSS sonuç çıktısı ile Dr. raporunu talep ettiği, yine aynı şekilde masadaki diğer katılan .... tanıdıkları ve yeğenlerini işe sokmak için aynı nitelikte para ve belgeleri istemeleri üzerine ...'un oğlu adına parayı ve belgeleri elden teslim ettiği, diğer katılan ..... da 3 yiğenini işe girdirmek amacıyla 45000 TL para ile ilgili belgeleri sanıklara teslim ettikleri, sanıkların katılanlara beklemelerini söyleyerek onları oyaladıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "40 gün", “60 gün”, "50 gün" ve "1.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", “5 gün” ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9556, Karar No: 2014/9475, Tarih: 01.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9556 E.  ,  2014/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/187-2014/18

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6023, Karar No: 2019/3197, Tarih: 20.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/6023 E.  ,  2019/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan teşdiden kurulan hükümde, uygulama maddesinin 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca, “iş yeri dokunulmazlığını bozma” suçu yönünden de suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, “iş yerinden hırsızlık” suçu nedeniyle alınan uzman hekim raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4339, Karar No: 2018/8789, Tarih: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4339 E.  ,  2018/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında "2010" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “16.04.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9780, Karar No: 2009/10533, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9780 E.  ,  2009/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ......Orman Ürünleri ile davalı 1- MNK Mobilya Ltd.Şti. 2- Akpak Orman Ürünleri Tic. Aralarındaki istihkak davası hakkında Antalya 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 7.4.2009 gün ve 181/329 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2590, Karar No: 2023/7427, Tarih: 13.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2590 E.  ,  2023/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/26 E., 2022/604 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu 20 ada 10 parsel (yeni 1012 ada 2 parsel) arsa vasıflı taşınmazın davalılar tarafından bina olarak kullanıldığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde yer aldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile müdahalenin men’ini, binanın kal’ini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece ilk kararda; davalılardan ... dava açıldığı esnada ölmüş olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 06.12.2004 tarihli ve 2004/13381 Esas, 2004/13258 Karar sayılı ilamı ile, ölü paydaşın mirasçılarına dava açılarak bu dava ile birleştirilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının araştırılarak tüm paydaşlar yönünden karar verilmesi gerektiği belirtilerek Mahkeme kararı bozulmuştur. Bu karar üzerine Mahkemece bozmaya uyularak ... mirasçılarına açılan dava birleştirilmiş ve hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 31.03.2010 tarihli ve 2010/ 3113 Esas, 2010/3670 Karar sayılı ilamı ile, Mahkemece verilen ret kararında isabetsizlik bulunmadığından davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediyse de yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmiş; davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir. Mahkemece; bu defa yeniden davanın reddine karar verilerek 3402 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesine eklenen 36/A maddesi gereğince davalılar aleyhine vekalet ücreti de dahil yargılama giderlerine hükmolunamayacağı düzenlemesi getirildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 30.01.2012 tarihli ve 2011/12758 Esas, 2012/622 Karar sayılı ilamı ile, Anayasa Mahkemesinin iptal hükmü gözetilerek henüz karar kesinleşmediğinden işin esasına girilerek karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talepleri ise reddedilmiştir. Bu defa Mahkemece bozma ilamına direnilerek davanın yeniden reddine karar verilmiş; davacı vekilinin temyizi üzerine dosya Hukuk Genel Kurulunca incelenmiş olup Özel Daire bozma kararına uyulması gerektiği gerekçesiyle Yerel Mahkemenin direnme kararının bozma ilamında gösterilen nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir. Davalılar vekilinin karar düzeltme istemleri ise reddedilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu 1012 ada 2 parsel (eski 20 ada 10 parsel) sayılı taşınmazın 07.05.2019 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide 20,03 m2'lik alanının davalılar adına olan tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle iptali ile davacı Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/4396 Esas, 2021/1116 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, ancak Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, dosya kapsamında dava konusu taşınmazın komşu parsellerine Hazine tarafından açılmış aynı sebebe dayalı davalar ve kesinleşmiş kararlar olduğu tespit edilmiş olup dosya arasında olanlar dışında varsa başkaca kararlar da araştırılarak onların da dosya arasına alınması ve bu davalarda belirlenip kesinleşen bir kıyı kenar çizgisinin olup olmadığının değerlendirilmesi, eğer var ise bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılması gerektiği, eksik inceleme ile hüküm kurulmasının doğru olmadığı, ayrıca kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısım yönünden tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken kıyı olarak belirtilen kısmın tapuya tesciline karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/14409 Esas, 2021/13116 Karar sayılı kararıyla; bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

4. Mahkemenin 07.12.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/604 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, kök ve kök raporu değiştirmeyen ek raporun gerekçeli bulunarak kabul edildiği, dava konusu taşımazın 11,28 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın 11,28 m2'lik kısmının iptaline, davalıların dava konusu kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısma müdahalesinin men'ine, kal talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri