muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5033, Karar No: 2011/9799, Tarih: 04.10.2011

Ancak, anılan Yasa hükmü çerçevesinde ve koşulların yerine getirilmesi suretiyle iskele kurulduğunun saptanması halinde yıkıma karar verilemeyeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, Mahkemece, anılan yasal düzenleme gözardı edilerek, uygulamalı imar planında iskele yapılması konusunda bir belirleme yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmaksızın neticeye gidilmiştir.

Diğer taraftan, davacı Türk Medeni Kanununun 683.maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına değil genel yararlanma hakkına dayanarak elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım talebinde de bulunmuştur. Bilindiği üzere, yıkım istekli davalarda kayıt malikinin de davada yer alması zorunludur. Oysa yıkımı istenen iskelenin bulunduğu yer özel mülkiyete konu teşkil etmeyen kıyı nitelikli ve tescile tabi olmayan yerlerdendir. Taşınmazın bu niteliği hazinenin arzın tabii maliki olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Bu ilkelere göre hazineye davada yer verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. O halde, öncelikle arzın tabii maliki hazineye davada yer verilip verilmeyeceğinin değerlendirilip gerekçelendirilmesi sonra 3621 sayılı Kıyı Yasasının 6. maddesi hükmü gözetilerek, gerekli araştırma ve  soruşturmanın yapılması, uygulamalı imar planında iskele yapılması konusunda bir belirleme yapılıp yapılmadığı üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatle yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı Şirketin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (yeni 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 04.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35405, Karar No: 2017/16017, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35405 E.  ,  2017/16017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/205, Karar No: 2023/7892, Tarih: 28.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/205 E.  ,  2023/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1003 E., 2016/603 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Mâhkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın şikayetçi ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme, suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 141, 143, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları için 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, 28.06.2016 karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemine uyan aynı Kanun'un 141/1, 141, 143, 116/2, 119/1-c, 151 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hrsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 28/06/2016 karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ..., katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ..., katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- İddianamede, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 31/3. maddesi uygulanmak suretiyle mahkûmiyet kararları verilerek 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk ...'ın şikayetçi ...'a ait sokakta ... halde bulunan aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden hakkında aynı Kanunun 141/1. maddesinin uygulanması,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan

5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35, 31/3. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan (suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ... şikayetçi ... ve katılan ...'e yönelik hırsızlık suçu yönünden bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10275, Karar No: 2025/4768, Tarih: 10.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10275 E.  ,  2025/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 Esas, 2023/1 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesini 06.07.2018 tarihli ve 2017/1229 Esas, 2018/859 Karar sayılı kararıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere, bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak ilk derece mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak iş bu temyize konu karar verilmiş ise de dosyanın maddi hata sonucu ilk derece mahkemesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan İlk Derece Mahkemesini yetkili hale getirmez, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme yetkisi bölge adliye mahkemesine ait olup İlk Derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, verilen karar yok hükmündedir.

Bu nedenle, yetkisiz İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 22.10.2019 tarihli ve 2018/10779 Esas, 2019/16921Karar sayılı bozma ilamı uyarınca dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İlk Derece Mahkemesi kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8724, Karar No: 2023/881, Tarih: 28.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8724 E.  ,  2023/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2016 tarihli ve 2016/4129 Esas, 2016/3368 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-e, 143. maddesi gereğince cezalandırılmaları ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/224 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-e, 143, 168/2, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın suç işlemediğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işlemediği, cezalandırılması için yeterli şüphenin bulunmadığı, zararın daha önce giderildiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddelerinin uygulanmadığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların birlikte hareket ettikleri, uyap kayıtlarının incelenmesinden de görüleceği üzere haklarında hırsızlık suçundan açılan başka soruşturma kayıtlarının ve muhtelif mahkemelerde açılan dava dosyalarının bulunduğu, dolayısıyla sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hırsızlık yapmaya karar verdikleri, yine suç tarihinde de gece buluştukları, sanık ...'e ait arabayla birlikte dolaştıkları sırada daha önce UYAP kayıtları ve diğer mahkeme kayıtlarından da görüleceği üzere sokaktaki park halindeki araçlardan akü çaldıklarının anlaşıldığı, bu defa yine akü çalmaya karar verdikleri, şikayetçinin evinin önünde park halindeki ... marka kamyonetinden akü çalmayı kararlaştırdıkları ve şikayetçiye ait araçtan 2 adet aküyü söküp aldıkları, geldikleri arabanın bagajına koyup olay mahallinden ayrıldıkları, diğer sanık ... isimli kişinin işyerine götürerek söz konusu aküleri satmak istediklerini beyan ettikleri ve 2. el hurda fiyatına aküleri bu şahsa sattıkları, almış oldukları parayı aralarında pay ettikleri, sanıkların gece fikir ve eylem birliği içerisinde şikâyetçinin adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış ve evin önüne parketmiş olduğu arabasından suça konu aküleri çaldıkları, sanıkların dosya içeriğiyle ve şikayetçinin baştan beri anlatımlarına uygun soruşturma beyanları, güvenlik kamera görüntüleri, sanık ...'ın aşamalardaki beyanları, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya içeriğiyle sabit olduğundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar vermek gerektiği, yine sanıkların kovuşturma başladıktan sonra fakat hüküm verilmeden önce etkin pişmanlık göstererek şikayetçinin zararını tazmin ettikleri anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümleri gereğince cezalarında indirim yapılmasına, yargılama sürecindeki olumlu tutum ve davranışları lehlerine takdirî indirim sebebi sayılarak takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasına, sanık ... hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşıldığından hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanıklar ... ve ... bakımından ise, farklı mahkemelerde görülen birden çok hırsızlık suçundan açılan dava kayıtlarının bulunması, yeniden suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat oluşmadığından CMK'nın 231. maddesinin hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, adı geçen tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan açılan birden çok soruşturma ve muhtelif mahkemelerde görülen hırsızlık suçundan dava kayıtlarının bulunması ve dosyaya yansıyan kişilik özelliklerinden ve mahkemece yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından sanıklara verilen hapis cezasının ertelenmesine ayrı ayrı yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanıkların kolluk aşamasında müdafi huzurunda alınan savunmalarında, üzerlerine atılı hırsızlık suçlarını işlediklerini kabul ederek, beraber gece vakti aküleri çalıp sattıklarını ikrar etmeleri ve şikâyetçinin duruşma aşamasında zararının karşılandığını belirtmesi karşısında, kurulan hükümlerde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzelenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen Erteleme hükümleri yönünden mahkemesinin gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Şikâyetçinin beyanında akülerin arabada kapaklı, kilit takılı kutu içerisinde bulunduğunu, kilit kırılarak kapak açılıp 2 adet akünün çalındığını belirtmesi, dosya içerisinde mevcut 09.02.2016 tarihli görgü tespit tutanağı ile aracın sol tarafındaki akü yerinin boş olduğu, başka zararın bulunmadığının belirlenmesi karşısında, şikâyetçiden tekrar sorularak, söz konusu akülerin kilitli bir yerden alınmış olması halinde sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı, kilitli olmayan açık yerden alınmış olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesine uyacağı gözetilmeden sanıklar hakkında aynı Kanun’un 142/1-e maddesinden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Ayrıca sanıklar hakkında şikayetçiye karşı 09.03.2016 tarihli hırsızlık eylemleri için ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2016 tarihli ve 2016/221 Esas, 2016/281 Karar sayılı ilâmı ile dava açılıp, yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/2812 Esas, 2021/17689 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilmesi karşısında; öncelikle yargılamaya devam olunup, bahsi geçen dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihleri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenip, her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme tek bir suçu, her iddianameden sonraki eylemlerin ayrı bir suçu oluşturacağı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hukuk aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/224 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16001, Karar No: 2015/6579, Tarih: 13.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16001 E.  ,  2015/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62, 52/2-4, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve gerekçeli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyay göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/984, Karar No: 2011/11659, Tarih: 03.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/984 E.  ,  2011/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 tarih ve 2009/93-2009/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına TPE nezdinde 1994 tarihinde tescil edilen “COINS” ibareli markanın 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi kapsamında 5 yıl kesintisiz kullanılmadığını ileri sürerek anılan KHK’nin 42/c maddesi uyarınca markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli “CONS” ibareli tanımış marka olduğunu, “COINS” ibareli markasının da bu tanınmış markaya bağlantılı olarak birlikte ve ayrı ayrı kullanıldığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı taraf uyuşmazlığa konu “COINS” markasının kendisine ait diğer markalar ile kullandığına ilişkin reklam ve ajans çalışmalarına dair belge, örnekler ile kataloglara ve “COINS” markalı ürünlerin satışına yönelik faturalara dayanmış ise de delillerini ve ticari defterlerini dosyaya sunmadığı, davalı marka kullanımını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.