muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7596, Karar No: 2016/5543, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7596 E.  ,  2016/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından dönem faturalarına kayıp/ kaçak, dağıtım, iletim ve kesme-bağlama bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 22,02 TL'nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, karanın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 26.05.2014 tarih ve 774270 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedellerine ilişkin olarak, hükmün gerekçesinde de yer verilen HGK’nun 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile aynı doğrultuda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu hakem heyeti kararında, Ocak 2014 dönemine ait fatura ile davalı aboneden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedelleri yanında, kesme-bağlama bedelinin de iadesine karar verilmiştir.

Karara konu faturanın düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin "Zamanında ödenmeyen borçlar" başlıklı 24. maddesinin 2. fıkrası; "Müşterinin perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşmalar kapsamında öngörülen ödemeleri zamanında yapmaması halinde, nihai tüketicilere enerji tedarik eden lisans sahibi şirketlerin bildirimi üzerine, en geç 5 iş günü içerisinde dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından elektriği kesilir. Söz konusu durum iki gün içerisinde dağıtım şirketi tarafından ilgili tedarikçiye bildirilir." hükmünü, "Kesilmiş olan elektriğin yeniden bağlanması" başlıklı 25. maddesi ise;"10, 13, 14 ve 24 üncü maddeler uyarınca dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından elektriği kesilmiş olan müşterinin, ilgili yükümlülüklerini yerine getirmesi kaydıyla;

a) İmar yerleşim alanında iki iş günü içerisinde,

a) İmar yerleşim alanında iki iş günü içerisinde,

b) İmar yerleşim alanı dışında üç iş günü içerisinde,

elektrik enerjisi yeniden bağlanır.

Elektrik enerjisinin yeniden bağlanması için, müşteri tarafından ödenecek kesme-bağlama bedeli, kesme - bağlamanın dağıtım şirketi tarafından perakende satış lisansı sahibi tüzel kişiye bildirimini takip eden bir sonraki döneme ait ödeme bildirimine yansıtılır. Fiilen elektriği kesilmeyen aboneden kesme-bağlama bedeli talep edilmez.

Kesme-bağlama bedelleri her yılın Ekim ayının sonuna kadar dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma önerilir ve Kurul onayı ile yürürlüğe konulur." hükmünü içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı dağıtım şirketinin, ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetine verdiği savunmasında, davalı abonenin Aralık 2013 dönemine ait faturasını ödememesi nedeniyle gerekli bildirimlerin yapılarak elektrik enerjisinin kesildiğini ve kesme– bağlama bedelinin Ocak 2014 faturasına yansıtıldığını bildirildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve davacı tarafın hakem heyetine sunmuş olduğu savunmanın birlike değerlendirilmesi ve ulaşılacak sonuca göre, kesme-bağlama ücreti yönünden hakem heyeti kararı hakkında bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Ne var ki, temyize konu edilen hükmün gerekçesinden; açıklanan mevzuat hükümleri ile davacı tarafça verilen savunma üzerinde değerlendirme yapılmadığı, eş söyleyişle hükmün eksik inceleme ile tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, kesme-bağlama ücreti yönünden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3373, Karar No: 2021/8256, Tarih: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3373 E.  ,  2021/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/609 Esas–2018/512 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 03/06/2021 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/609 – 2018/512 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 8 ada 31 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan alanının (2111,38 metrekare) geometrik durumu, yüzölçümü, kamulaştırma amacı nazara alındığında kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu kısmın tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken değer azalışı olduğu kabul edilerek aza hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2036, Karar No: 2008/6508, Tarih: 27.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2036 E.  ,  2008/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADALAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 32 parsel sayılı taşınmazını davalının bankadan kredi çekmesini temin etmek amacıyla 5.4.2006 tarihli protokol gereğince 16.4.2006 tarihinde davalıya temlik ettiğini, kredinin geri ödemelerinin tamamlanması halinde taşınmazın davacıya iadesinin kararlaştırılmasına rağmen, davalının kendisine ihtarname çekerek evi boşaltmasını istediğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verişmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.5.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat . .ile temyiz edilen vekili Avukat Uf.Ç.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeye konu edilen 32 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümün A. C.K.’e ait iken 18.4.2006 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.Davacı taşınmazın davalıya devrinin bedelsiz olduğunu, davalının bankadan kredi çekmesini teminen devrin yapıldığını, taşınmaza üzerine kredinin teminatı olmak üzere ipotek tesis edildiğini, taşınmaz devrinin sebebini teşkil eden olgunun gerçekleşmesine karşın sicil kaydının intikal ettirilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, ileri sürülen iddianın kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

İddianın içeriği, ileri sürülüş biçimine göre taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı, uyuşmazlığın 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Mahkemece, ileri sürülen iddianın kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

İddianın içeriği, ileri sürülüş biçimine göre taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı, uyuşmazlığın 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bilindiği üzere,muvazaa kısaca irade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanabilir. Muvazaada taraflar üçüncü kişileri aldatmak amacıyla gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak için anlaşarak bazan aslında bir sözleşme yapma iradesi taşımadıkları halde görünüşte bir sözleşme yapmaktadırlar (mutlak muvazaa). Veya gerçek iradelerine uygun olarak yaptıkları sözleşmeyi iradelerine uymayan görünüşteki birsözleşme ile gizlemektedirler ( nisbi muvazaa) Yanlar, ister salt bir görünüş yaratmak için, ister başka bir sözleşmeyi gizlemek amacıyla, sözleşme yapsınlar görünüşteki sözleşme gerçek iradelerine uymadığından, tabandaki sözleşmede tapulu taşınmazlarda şekil koşullarını taşımadığından geçersizdir.

Herne kadar muvazaayı düzenleyen B.K.nun l8. maddesinde ve öteki kanun hükümlerinde muvazaalı sözleşmelerin hüküm ve sonuçları hakkında bir açıklık bulunmamakta ise de; taraflar arasında alacak ve borç ilişkisi doğurmayacağı, muvazaanın varlığının hiçbir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği, mahkemece kendiliğinden (resen) göz önünde bulundurulması gerektiği, belirli bir sürenin geçmesi, sebebin ortadan kalkması veya ilgililerin olur (icazet) vermesi ile geçerli hale gelmiyeceği, uygulamada ve bilimsel görüşlerde ortaklaşa kabul edilmektedir.

Hemen belirtmek gerekirki, muvazaa nedeniyle geçersiz sözleşmeye dayanılarak bir taşınmazın tapuda temliki yapılmışsa bu tescil yolsuz bir tescil hükmündedir. Tapuda yapılan temlik ve tesciller illi işlemler olduğundan tapunun dayanağı sözleşme geçersiz ise tapu kaydının da Medeni Kanunun 1025. maddesine göre iptali gerekir. Ayrıca muvazaalı sözleşmeler yapıldığı andan itibaren taraflar arasında hüküm ve sonuç doğurmayacağından açılan dava sonunda verilen karar, yenilik doğurucu (inşai) bir hüküm değil, açıklayıcı (ihdasi) bir hüküm durumundadır.

Öte yandan, muvazaanın varlığını iddia eden taraf veya bunların ardılı (halefi) sıfatı ile hareket eden, başka bir anlatımla sözleşmenin yanlarından birine teb'an dava açan kişi Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince bu iddiasını isbat etmek zorundadır. Senede bağlı bir sözleşmeye karşı muvazaa iddiası, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288 ve 290. maddelerinde belirtildiği üzere ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Sözleşme aynı kanunun 293. maddesinde sözü edilen yakın akrabalar arasında yapılmış olsa dahi muvazaanın yazılı delille isbat edilmesi gerekir.Böyle bir sözleşmenin resmi şekilde yapılması halinde dahi olayın özelliği itibariyle adi yazılı delilin yeterli olacağı öğretide ve kararlılık kazanmış içtihatlarda ortaklaşa kabul edilmiştir. İşte bu görüşten hareketle 5.2.l947 tarih 20/6 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında taraf muvazaası ve takma ad ( namı-müstear) davalarında iddianın ancak yazılı delille kanıtlanabileceği kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın 18.4.2006 tarihinde davalıya temlik edildiği kayden sabittir.Taşınmazın devri ile ilgili olarak taraflar arasında 5.9.2006 tarihli 1 ve 2 nolu protokollerin düzenlendiği ve anılan protokollerde taşınmaz devrinin hangi sebeplerle gerçekleştirildiği açıklanmıştır.

Öte yandan, davalı C. Ö.’in davacıya Kadıköy ..... Noterliğince keşide edilen 22.1.2007 tarihli ihtarname ile de taraflar arasında bir kısım ticari ilişkilerin bulunduğu belirtildikten sonra, şayet davacının davalıya olan borcu ödenmez ise taşınmaz mülkiyetinin davalıya geçeceği ihtar edilmiştir.

Anılan belgenin yukarıda değinilen İnançları Birleştirme Kararının öngördüğü belge niteliğinde olduğunun kabulü halinde taraflar arasında alacak ve borç ilişkisinden kaynaklanan sebeple devrin yapıldığı ve davacının davalıya ödenmemiş bir borcu varsa BK’nun 81. md. de gözetilerek anılan borcun mahkeme veznesine depo ettirilmek suretiyle davanın kabulü cihetine gidileceğinde kuşku yoktur.Kaldı ki, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan ve taşınmaz devrinin sebebini teşkil eden nedenle davalı C. tarafından davacı A. aleyhine Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/93 Esas sayılı dosyasında alacak davası açıldığı ve kabul edildiği de sabittir.Nevarki, açılan dava sebebiyle verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği belli değildir. O halde, BK’nun 81.md. gözetilirken mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi açısından bu hususunda dikkate alınması gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın yukarıda değinilen ilkeler ve olgular gözetilmek ve delillerin değerlendirilmesi suretiyle hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. md.gereğince BOZULMASINA,13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri iadesine 27.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7814, Karar No: 2012/12246, Tarih: 05.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7814 E.  ,  2012/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, EL ATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kadastroca tescil harici bırakılan 380 m2 lik taşınmazın davalı ... tarafından yapılanmak suretiyle işgal edildiğini belirterek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve Hazine adına tescilini istemiş, yargılama sırasında taşınmazın Belediye adına tescil edilmesi nedeniyle belediye başkanlığının davaya dahil edilmesini istemiş, birleşen dosyasında, İmar Affı Kanunu uyarınca önce belediye sonra davalı şahıs adına yapılan tescilin yasaya aykırı bulunduğunu, bölgenin gecekondu önleme bölgesi olmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, davalı şahıs adına olan tapunun iptali ile Hazine adına tescili isteminde bulunmuştur..

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “....çekişmeli 1329 parselin bulunduğu yörede idarece 3621 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi tespitinin yapıldığı, ancak anılan tespite dayalı kıyı kenar çizgisinin davalı yönünden kesinleşmediği anlaşılmaktadır.Bu tür durumlarda, idarece saptanan ancak kesinleşmemiş kıyı kenar çizgisinin çekişmenin çözümü bakımından takdiri delil olarak değerlendirilip gözününde bulundurulacağı kuşkusuzdur. Oysa hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda; idarece belirlenen ve kesinleşmemiş kıyı kenar çizgisinin çekişme konusu yere uygulandığı, usulüne uygun teknik ve bilimsel verilere dayalı kıyı kenar çizgisinin bilirkişilerce saptanmadığı görülmektedir.Hal böyle olunca; yukarıda ifade edilen ilke ve olgular gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmazın çeşitli yerlerinde kuyular açmak suretiyle komşu parsellerin toprak yapısı ile irdelenerek ve mukayese yapılarak kıyı kenar çizgisinin saptanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar edilerek ve eksik soruşturma ile yetinilmek suretiyle yazılı olduğu üzere bir hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 5.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1178, Karar No: 2015/2061, Tarih: 06.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1178 E.  ,  2015/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur i kasten yaralama ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, cezanın bireyselleştirilmemesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık hakkında mağdur kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde tanık ile arkadaşlık ilişkisi içinde bulunan mağdurile sanık aynı yerde karşılaştıkları, mağdurun cep telefonuna sanığı tehdit edici mesajlar gönderdiği, akabinde

tarafların tanık evinin önünde karşılaşıp, sanığın mağduru kolundan tutarak "gel konuşalım" demesi üzerine, mağdurun sanığa yumrukla vurduğu, sanığın yanında bulunan tanık da mağdura vurduğu, kavga sırasında sanık tabancasını çıkardığı, bunu gören mağdur kaçmaya başladığı, sanığın öldürücü vasfı haiz silahla mağdurun peşinden giderek yakın mesafeden üç el ateş ettiği, mermilerden birinin sol lomber bölgede girerek 10-11 interkostal aralıkta çıktığı, mağdurda iç organlarında hasara ve hayati tehlikeye neden olduğu anlaşılmasına göre, sanığın fiile bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile "Kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Mağdur kaynaklanan sanık yönelik tehdit ve basit yaralama eylemlerine bağlı olarak 1/3 ila 3/4 arasında indirim öngören TCK’nun 29. maddesi gereği tahrik nedeniyle asgari orana yakın bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi de gözetilmek kaydıyla, 06/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.