muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6924, Karar No: 2014/14217, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6924 E.  ,  2014/14217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2000 yılından itibaren çocukları ile birlikte 254/A ... No:34 ... Mahallesi ... .../... adresinde yaşadıklarını, 2001 yılının Ocak ayında meydana gelen ölümlü elektrik çarpması olayından sonra davalı Kurumun mahalle muhtarından aldığı listelerle, orada oturan her hane reisine kaçak elektrik prosedürünün uygulandığını, 2002 yılının Ekim ayında davalı Kurumun dava konusu mahalleye elektrik aboneliği vermeye başladığını, müvekkilinin de bu fırsattan yararlanmak için Kuruma başvurduğunu, 23.03.2002 tarihinde düzenlenen 0130475-0 sayılı abonelik sözleşmesi ile müvekkilinin evine elektrik bağlandığını, 2002 yılından 2008 yılının sonlarına kadar kesintisiz elektrik akışının devam ettiğini, Kurum yetkililerinin 20.11.2008 tarihinde müvekkilinin evinin elektriğini kestiğini, müvekkilinin kuruma başvurusunun sonuçsuz kaldığını, 2011 yılının Nisan ayında müvekkilinin elektriğinin bağlandığını, davalı Kurumun kesme işleminin 2,5 yıl sürdüğünü ve bu süre zarfında müvekkilinin ve çocuklarının çok mağdur olduğunu, müvekkilinin evinde hiçbir elektrik cihazının çalışmaması nedeniyle yaşam kalitesinin sıfıra düştüğünü, müvekkilinin 2,5 yıl haksız yere bu duruma katlanmak zorunda kaldığını, çocuklardan ... ve ...’un olay tarihinde ilkokulda okuduğunu, ...’nin ise bu elektriksiz ortamda okula başladığını, bu durum çocukların okul hayatını ve psikolojisini olumsuz etkilediğini, çocuklardan ... ve ...'un her biri için 5.000,00 TL, Hatice için 4.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 29.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, bu sebeple görev yönünden reddi gerektiğini, kaçak elektrik kullanmayı adet edinmiş davacı eşinin, yasanın boşluğundan faydalanmak suretiyle eşi adına abonelik tesis ettiğini ve elektrik kullanmaya devam ettiğini, olayda asıl zarar görenin kurumları olduğunu, bu sebeple açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, bu sebeple görev yönünden reddi gerektiğini, kaçak elektrik kullanmayı adet edinmiş davacı eşinin, yasanın boşluğundan faydalanmak suretiyle eşi adına abonelik tesis ettiğini ve elektrik kullanmaya devam ettiğini, olayda asıl zarar görenin kurumları olduğunu, bu sebeple açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...'ın abone olmasına rağmen eşinin kaçak elektrik kullandığına ilişkin tespit tutanaklarına istinaden elektriğinin kesildiği, ...'ın imzaladığı Abonman Satış Sözleşmesinin 4. maddesinde “abonenin kendi adına kayıtlı veya kullanıcısı olduğu herhangi bir abonelikteki borcundan dolayı, kendi adına kayıtlı veya kullanıcısı olduğu diğer abonelerdeki elektriği kesilebilir” hükmüne dayanılarak kesme işleminin yapıldığı, ancak davacının eşi ...'ın abone olmadığı, kullanıcısı olduğu başka bir abonelikten borcu bulunmadığı, sözleşmenin 4. maddesi uyarınca ...'ın aboneliğine ilişkin elektrik kesme işlemi yapılamayacağı, davalı Kurumun elektrik kesme işleminde kusurlu olduğu, bu durumun Mahkemenin 2010/345 Esas ve 2011/131 K.sayılı kararıyla kesin delil olarak belirlendiği, davacı ... ile çocukları ..., ... ve ...'ın elektriğin kesilmesinden dolayı zor durumda kaldıkları, kişilik hakları yönünden manevi zarara uğradıkları, Borçlar Kanununun 49. maddesine göre kişilik hakları haksız saldırıya uğrayan kimsenin manevi tazminat isteyebileceği, aynı kanunun 98. maddesi uyarınca sözleşmeye aykırılık halinde B.K.'nun 49. maddesinin uygulanabileceği, kişilik hakları Anayasa ile güvence altına alınmış olduğu, elektrik kesintisinden dolayı davacılardan ..., ... ve ...'ın eğitimlerinin aksadığı, davacıların sağlıklı beslenemedikleri, evde bulunan elektrikli ev aletlerini kullanamadıkları, yaşam standartlarında olumsuzluklar oluştuğu, 30/11/2008 tarihinden 01/04/2011 tarihine kadar elektriğin verilmediği, davacıların yaşadıkları sıkıntı, olayın oluşturduğu elem ve acının derecesi, olayın oluş şekli, süresi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak açılan davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 13.000,00 TL manevi tazminatın 30/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ...’ın eşi ve diğer davacıların babası olan dava dışı ...’ın kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla davacı ...’ın abone olduğu elektriğin kesilmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, davacı ...’ın eşi ve diğer davacıların babası olan dava dışı ...’ın kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla davacı ...’ın abone olduğu elektriğin kesilmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu yere hazine arazisi üzerine imar izni olmaksızın yapılması nedeniyle 2002 yılına kadar elektrik aboneliği verilmediği, 2001 yılında, dava dışı ...’ın, 51 no’lu hane bakımından, şebeke tellerine kanca atmak suretiyle kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla hakkında kaçak tespit tutanakları düzenlendiği, Muhtarlıkça ... isimli kişinin adresinin numarasının 81 olduğunun belirtilmesi üzerine tutanakların iptal edilerek 81 no’lu adres için düzenlendiği, ... Belediyesi tarafından 7.6.2002 tarihinde evin numarasının 34 olarak belirlendiği, anılan yere elektrik aboneliği verilmeye başlanması üzerine davacı ...’ın da oturmakta olduğu 34 nolu haneye elektrik bağlatmak için başvurduğu, 23.03.2002 tarihinde 0130475-0 sayılı abone numarası ile sözleşme yapıldığı, 20.11.2008 tarihinde eşi ...’ın borcu olduğu gerekçesiyle elektriğinin kesildiği, davacı ...’ın 24.3.2010 tarihinde menfi tespit ve elektriğin kesilmesi işleminin iptali istemiyle dava açtığı, ... 2. Tüketici Mahkemesinin, 2010/345 Esas 2011/131 K.sayılı kararıyla, elektrik kesme nedeninin davacının eşi olan ...'ın elektrik hırsızlığı olarak belirtildiği, abone olan davacının üçüncü kişi tarafından kullanılan kaçak elektrik kullanımından ve yaptırımlarından sorumlu olmayacağı, davacı ile davalı kurum arasında imzalanan abonelik sözleşmesi bulunduğundan elektriğinin kesilemeyeceği gerekçesi ile elektrik kesme ile ilgili işlemin iptaline ve kesilen elektriğin bağlanmasına karar verildiği ve kararın 13. Hukuk Dairesince 26.10.2011 tarihinde onandığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde, “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içermektedir. Ayrıca, “hiç kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak iddia edemeyeceği” ve “hak arama özgürlüğünün dürüstlük kuralına uygun kullanılma koşuluyla sınırlı olduğu, bir kişinin zarara kendi kusuru ile sebebiyet vermesi halinde zarara o kişinin kendisinin katlanması gerektiği”, genel hukuk ilkelerindendir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, hakkında kaçak elektrik kullanmaktan tutanaklar tutulan dava dışı ...’ın davacı ...’ın eşi ve diğer davacıların babası olması, davacıların kaçak elektrik kullanımına konu edilen meskenden ayrı bir yerde yaşadıklarının iddia edilmemesi karşısında, Nihat Bozdağ hakkında, kaçak elektrik tutanaklarına istinaden açılan hukuk ve ceza davalarının akıbeti de araştırılarak hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5631, Karar No: 2023/9793, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5631 E.  ,  2023/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 14.10.2021

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2023

SAYISI : 2021/173 E., 2021/527 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddiyle ek kararın onanması

Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine dair 14.10.2021 tarihli hükümle ilgili istinaf incelemesini yapan ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/173 Esas, 2022/527 Karar sayılı ilamı ile kesin şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bilahare sanığın sunmuş olduğu 28.03.2023 tarihli dilekçe ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda ilk derece mahkemesince verilen 29.03.2023 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu ve mevcut haliyle ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılmak üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3562, Karar No: 2012/9811, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3562 E.  ,  2012/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2010 tarih ve 2010/924-2010/646 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, .... isimli kişilerin kendisine verecekleri iş ile sigortalı yapacaklarını belirterek vekalet aldıklarını, ardından bu vekaletname ile Öz Madencilik ve Nakliyat Sanayi Ticaret Ltd Şti.'ni kurduklarını, kurulan şirket ile alakasının bulunmadığını ileri sürerek, Maliye Bakanlığı tarafından şirkete gönderilen vergi ve ceza ihbarnamelerinin tarafına tebliğ edilmemesi gerektiği hususunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dosyaya sunulan ticaret sicil gazetesine göre davacının dava dışı Öz Madencilik ve Nakliyat Sanayi Ticaret Ltd Şti.'nin şirket ortağı ve müdürü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin ticaret sicil müdürlüğü dosyasındaki belgelere göre davacının şirketi temsile yetkili olduğu, şirketin feshi yönünde açılmış herhangi bir dava olmadığı gibi kayıtlara göre de davacının 10 yıl için şirket müdürü olarak yetkilendirildiği, davacıya tebligat yapılmasında bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Dava, dava dışı şirkete ait vergi borcu nedeniyle davacıya gönderilen vergi ve ceza ihbarnamesinin geçersizliğinin tespitine ilişkin olarak açılmıştır. Uyuşmazlık, tahakkuk ettirilen vergiden davacının sorumlu bulunup bulunmadığı noktasında toplandığından uyuşmazlığın halli vergi mahkemesinin görevi dahilinde bulunmaktadır. Bu itibarla; mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8456, Karar No: 2013/14534, Tarih: 24.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8456 E.  ,  2013/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2011

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.10.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F.  A. ile  temyiz edilenler vekili Avukat  İ.E. geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; muris A.E.'nin 6 parsel sayılı taşınmazdaki 12/36 payını 25.10.1971 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, 1900 doğumlu olan  miras bırakanın 12.03.1981 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak ilk eşi M.'dan  olma çocukları olan davacılar, ikinci eşi H.'den olma oğlu olan davalı ile yine ilk eşinden olma ve kendisinden sonra 12.11.2003 tarihinde ölen oğlu R.'ın eşi ve çocukları olan dava dışı H.G. S.G., Y. G. N. G.M.G. ile N. G.'nun kaldıkları  görülmektedir.

Davacılar, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,   yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu payın davalıya temlikinin 1971 yılında gerçekleştirildiği, miras bırakanın öldüğü 12.03.1981 tarihinden itibaren yaklaşık 30 yıldır dava açılmadığı, her ne kadar muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı açılan davalarda zamanaşımı ve hak düşürücü süre sözkonusu değil ise de; aradan bunca zaman geçtikten sonra dava açılmasının  Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi hükmü ile bağdaşmadığı  gibi  muvazaa  iddiasının  da  kanıtlanamadığı   açıktır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle   hükmün

(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına,   24.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32779, Karar No: 2022/23156, Tarih: 22.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32779 E.  ,  2022/23156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre; sanığın temyiz talebinin hakaret suçu bakımından verilen esastan ret kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'ya tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4096, Karar No: 2019/8704, Tarih: 21.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/4096 E.  ,  2019/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın ....09.2018 tarihli ve 2018/3383 Esas - 2018/7758 Karar sayılı Daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat ilamına dayalı olarak başlatılan ilamlı takipte icra mahkemesine başvurusunda; icra vekalet ücretinin nisbi hesaplanmasına ilişkin icra müdürlüğü dosya hesabının maktu hesap yapılması yönünde iptali üzerine tarafına fazla ödendiği iddia edilen ....959,08 TL’nin iadesi için çıkarılan 06.....2015 tarihli muhtıranın iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin kabulü ile muhtıranın iptaline karar verildiği,bu kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce icra harç ve vekalet ücretinin nisbi hesaplanmasının gerekmesi nedeniyle şikayetin reddi gerektiği yönünde bozulmasına karar verildiği görülmektedir.

Şikayet, alacaklıya fazla ödenen bedelin iadesi için çıkarılan 06.....2015 tarihli muhtıraya ilişkindir.

Somut olayda; takip dosyasında düzenlenen 08.01.2014 tarihli dosya borcunun tesbitine ilişkin tabloda icra harç ve vekalet ücretinin nisbi hesaplandığı, şikayet üzerine ... ... .... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.2014 tarih ve 2014/... E. 2014/76 K. sayılı kararı ile icra harç ve vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiği gerekçesi ile icra harç ve vekalet ücretinin nisbi olarak hesaplandığı kapak hesaplarının iptaline karar verildiği anlaşılmıştır. İcra müdürlüğünce, şikayete konu 06.....2015 tarihli muhtıra, ... ... ....İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.2014 tarih ve 2014/... E. 2014/76 K. sayılı kararı gereği nisbi hesaplanan miktarın iptali nedeniyle fazla ödenen ....959,08 TL nin alacaklı tarafından iadesi için düzenlenmiştir.

Alacaklı adına çıkarılan şikayete konu muhtıranın düzenlendiği tarih itibari ile vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiğine ilişkin ... ... .... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.2014 tarih ve 2014/... E. 2014/76 K. sayılı kararı ayaktadır. İcra müdürlüğünce, mahkeme kararına uygun şekilde fazla ödenen kısmın iadesi için alacaklıya muhtıra çıkarılması, muhtıra tarihi itibari ile mahkeme kararına uygundur.

Muhtıranın düzenlenmesine neden olan ... ... .... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.2014 tarih ve 2014/... E. 2014/76 K. sayılı kararının sonradan Yargıtay incelemesi neticesinde aksi yönde bozulmuş olmasının sonuca etkisi yoktur. Yargıtay bozma ilamı gereği, icra vekalet ücretinin nisbi hesaplanması gerektiği yönündeki iddianın, şikayet konusu yapıldığında ayrıca incelenmesi mümkündür.