muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3025, Karar No: 2016/6035, Tarih: 18.05.2016

Bununla birlikte, ZMSS Genel Şartlarının B.4.d.maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yeralan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla,sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın

meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK, 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, davalıya ait araç sürücüsü direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu park alindeki araçlara çarparak hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Olay yerinde polis memurları tarafından tutulan kaza tespit tutanağına göre kazanın saat 06:10 da meydana geldiği ve saat 06:48 de yapılan ölçümde sürücünün 0.45 promil alkollü olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkelerde de belirtildiği üzere, sürücünün olay sırasında alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir.

Yargılama sırasında alınan ve aralarında nöroloji uzmanının da bulunduğu 10.11.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, kaza oluş saatinin kayıtlara 06.52 olarak rapor edildiği ve sürücünün 0.45 promil alkollü olmasının kazaya etken oranının %10 olduğu belirtilmiştir. Halbuki kaza tespit tutanağına göre kazanın saat 06:10 da meydana geldiği ve saat 06:48 de yapılan ölçümde sürücünün 0.45 promil alkollü olduğu anlaşılmaktadır. Kandaki alkol oranının saatte 0,15 promil azalış gösterdiği de düşünüldüğünde, dava konusu bakımından asıl öneme sahip konu olan, sürücünün kaza anındaki mevcut alkol durumu saptanmamış olmasıdır. O halde mahkemece aynı bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak kaza anında sürücünün kanındaki alkol oranının ne olduğu saptandıktan sonra kazanın oluş şekli, yol, hava vs. koşullar bir bütün olarak değerlendirilip kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1724, Karar No: 2023/1821, Tarih: 16.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1724 E.  ,  2023/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/978 E., 2021/85 K.

DAVA TARİHİ : 22.06.2010

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay(Kapatılan)15.Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı şirket arasında " Bornova Belediyesi Şantiye Binası” inşaatında iş teslim tutanağında dökümü yapılan imalatların müvekkili tarafından yapılarak davalı olan yüklenici firmaya teslim edildiğini, müvekkili tarafından yapılan işlerin firma yetkilisi teslim alan ... 'ın imzasıyla da sabit olduğunu, müvekkilinin yaptığı sözleşme dışı imalatların bedelini talep ettiği 27.04.2010 tarihli A- 21419 Seri numaralı 59.059,00 TL'lik faturaya davalı tarafından süresinde itiraz edilmemekle ilgili faturanın münderecatının yasal olarak davalı tarafından kabul edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine noter ihtarı çekildiğini, ihtarnamenin 17.08.2009 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla borçlu davalı aleyhine İzmir 2. İcra Müdürlüğü 2010/3796 Esas sayılı takip dosyasından takibe geçtiğini, ancak borçlunun takibe itirazı ile takibin durduğunu, davalının itirazında müvekkiline hiçbir borcunun olmadığını iddia ederek haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili ile yapmış olduğu 15.01.2008 tarihli sözleşme ile sözleşmeye konu ola işleri "anahtar teslim” şeklinde 250.000,00 TL bedelle üstlendiğini, Davacının sözleşmeyle yükümlendiği işler için 247.193,48 TL Fatura kestiğini, karşılığında da müvekkilinden 253.000,00 TL tahsilat yaptığını, davacı tarafın iş bu davaya konu ettiği 27.04.2009 tarih ve A-21419 Sayılı faturanın firmalarına ulaşmadığını, bu şekilde bir fatura gerekliliğinin de söz konusu olmadığını, davacı tarafın keşide etmiş olduğu Bornova 3. Noterliği 13.08.2009 tarih ve 24437 Y. N ihtarnameye karşı da müvekkilinin İzmir 11. Noterliği 18.08.2009 tarih ve 14578 Y.Numarası ile cevap verdiğini, sözleşmenin 5. ve 11. maddesine göre işin anahtar teslim fiyatının toplam 250.000,00 TL olduğunu, hiçbir fark ve fiyat farkı talep edilmeyeceğini, belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2010/367 Esas, 2014/604 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2010/367 Esas, 2014/604 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraflar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay(Kapatılan) 15.Hukuk Dairesi 24.03.2016 tarih ve 2015/2255 Esas, 2016/1859 Karar sayılı ilamında; "Yanlar arasındaki 15.01.2008 tarihli sözleşme ile davacı taşeron İzmir’de bulunan ... Şantiye Binası işinin havalandırma, müşterek tesisat, brülör, kalorifer, yangın ve sıhhi tesisat işlerinin yapımını üstlenmiş, icra takibine konu ettiği 27.04.2009 tarihli faturayla sözleşme dışı işler yaptığını ileri sürerek bedelinin tahsili için icra takibi yapmıştır. Fatura tarihinden önce 17.11.2008 tarihinde düzenlenen “İş Teslim Tutanağı”nda 14 kalem işin eksiksiz ve uygun şekilde yapılıp teslim edildiği, bu işlerden 6,7,8,9,10,11,12,13,14 no.lu imalatların ilave imalatlar olduğu belirtilmiş, tutanak davalı yüklenici adına teslim alan sıfatıyla ... tarafından imzalanmıştır. İş teslim tutanağında belirtilen 9 kalem iş için düzenlenen fatura bedeli 59.059,00 TL dir. Mahkemece tayin olunan bilirkişi kurulu bu imalâtlardan sadece 3 adedinin sözleşme dışı iş olduğunu kabul etmek suretiyle ve işin kesin hesabını da çıkararak sonuca gitmiş, davacı taşeron rapora itirazında ve temyiz dilekçesinde 17.11.2008 tarihli iş teslim tutanağı ile sözü edilen 9 kalem işin sözleşme dışı olduğunu davalının ... imzası ile temsil edildiğini ileri sürmüştür. Davalı adına tutanağı imzalayan ... ’ın davalının yetkili temsilcisi veya ticari vekili olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. ... gerçekten de davalı yükleniciyi temsil ve ilzama yetkili kişi veya davalının ticari vekili ise sözü edilen tutanak davalıyı bağlayacak ve tutanakta geçen 9 kalem işin tamamı sözleşme dışı iş olarak kabul edilecektir. Bu itibarla mahkemece tutanağı imzalayan ...’ın sıfatı ve davalı yükleniciyi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığı araştırılmak suretiyle sonuca gidilmesi, tutanağın bağlayıcı olduğu sonucuna varıldığında ise 9 kalem işin tamamının sözleşme dışı iş olduğu kabul edilmek suretiyle ödemeler de nazara alınarak tüm işin kesin hesabının çıkarılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış," gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen kabulü kararının doğru olmadığını, tutanaktaki işlerin tamamının yapıldığını belirterek, davanın tümden kabul edilmesini, icra inkar tazminatının kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388,427, 437 nci maddeleri,

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine imkan bulunadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Peşin alınan harcın mahsubuyla kalan 99,20 TL onama harcının davacıdan tahsiline,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11811, Karar No: 2012/8811, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11811 E.  ,  2012/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2009 gün ve 2008/996 Esas, 2009/448 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç isnadı için hiç bir nedeni bulunmayan mağdurun, aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanlarını destekleyen 11.07.2008 tarihli tutanağa göre, önceden yapılan şikâyet üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin mağdurun evine girdiklerinde sanığın üst tarafını kısa kollu atlet, alt tarafını da çıplak olduğu halde görmüş olmaları, yine sanığın 16.04.2009 tarihli duruşmada alınan kaçamaklı savunması karşısında atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13138, Karar No: 2013/12593, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13138 E.  ,  2013/12593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, mirasbırakanın davaya konu edilen temliki yaparken davacı eşinden mal kaçırma kastı taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya içeriğinden; miras bırakan M... N... Ç...'nın 02.06.2010 tarihinde öldüğü, geride davacı sağ eşi ile müşterek çocukları olan davalı ve dava dışı bir kızının daha mirasçı olarak kaldıkları, murisin 26.04.1994 tarihli akitle 128 parsel sayılı taşınmazdaki 2 numaralı bağımsız bölümü davalı kızına satış suretiyle temlik ettiği, aynı akitle 1 numaralı bağımsız bölümü de dava dışı kızına devrettiği, bu taşınmazlar dışında üç ayrı taşınmazdaki paylarını da dava dışı kızına sonraki tarihlerde temlik ettiği, yapılan bu temlikler nedeniyle bu dosya davalısı F... K...'nın kız kardeşi aleyhine açtığı ve Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/122 E- 2012/ 126 K.sayılı dosyasında görülen dava ile murisin dava dışı kızına yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabul edilerek verilen hükmün kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l/04/1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda ise; yukarıda açıklanan olgular ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının olmadığı, tapuda satış biçiminde gösterilen temlik karşılığında davalının bedel ödemediğini tanıkların beyan ettikleri, murisin diğer kızına yaptığı temliklerin mal kaçırma kastı taşıdığından iptaline ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının bu dava bakımından da güçlü delil niteliğinde olduğu gözetildiğinde, mirasbırakanın asıl irade ve amacının satış olmayıp, mal kaçırma kastıyla davaya konu edilen temliki yaptığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8266, Karar No: 2013/17174, Tarih: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8266 E.  ,  2013/17174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi m tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68/1. maddesinde; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse alacaklının, itirazın kendisine  tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde icra hukuk mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebileceği düzenlenmiştir. Anılan madde hükmünden de anlaşılacağı  üzere, takip talebinde dayanılmayan bir belgenin icra hukuk mahkemesine sunulması ile itirazın kaldırılması talebinde bulunulamaz.

Somut olayda borçlu hakkında ecrimisil alacağına dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine borçlunun itirazı üzerine takip durmuştur. Alacaklı, takipte dayanmadığı İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.03.2012 tarih ve 2011/61 Esas 2012/67 Karar sayılı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkin ilamına dayanarak itirazın kaldırılmasını istemiş talebi mahkemece kabul edilmiştir. Söz konusu mahkeme kararı ilamsız icra takibinde ecrimisil istenen döneme ilişkin olmadığı gibi, esasen takip talebinde takibin dayanağı olarak da  gösterilmemiştir.

O halde anılan mahkeme ilamına dayanılarak itirazın kaldırılmasına karar verilemeyeceğinden mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6994, Karar No: 2013/6270, Tarih: 27.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6994 E.  ,  2013/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı .... Kavşağı... Düzenleme İnşaatı işini dava dışı .....Ş.'nin üstlendiğini, daha sonra bu şirketin inşaat sözleşmesinden kaynaklanan 12.000.000,00 TL'lik alacağını temlik aldığını, bu alacağın 744.775,97 TL'lik kısmının temlik veren dava dışı .....'nin vergi ve ..borçları sebebiyle davalı tarafından ödenmediğini belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra talebini ıslah ederek 744.775,81 TL'ye çıkarmıştır.

Mahkemece bilirkişi raporu da esas alınarak davalının...ve vergi borcu olarak ödediği 713.176,00 TL'nin alacağın temlik edilmiş olması sebebiyle vergi borçları için hakedişlerden kesinti yapmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile dava 713.176,00 TL üzerinden kabul edilmiştir.

./..

...

818 Sayılı BK'nın 167/I. maddesine göre borçlunun temlike vakıf olduğu zaman, temlik edene karşı haiz olduğu def'ileri temellük edene karşı da ileri sürebileceğinin kabulü zorunludur. Bu nedenle mahkemece savunmada belirtilen ve ödendiği ileri sürülen vergi borçlarının nelerden ibaret olduğu, hangi işten kaynaklandığı ve miktarları konusunda ilgili vergi dairelerinden araştırılıp gerekirse konusunda uzman bilirkişiden yeniden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulü doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....