muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16641, Karar No: 2015/1484, Tarih: 09.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16641 E.  ,  2015/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/06/2014 tarih ve 2013/443-2014/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ...'nin ortakları olduğunu, aynı zamanda şirket müdürü olan davalının 2005 yılından itibaren vergi borçlarını ödemediğini, bu nedenle vergi dairesi tarafından müvekkili adına kayıtlı olan taşınmaza haciz uygulandığını, davacının şirketin vergi borçları ve gecikme zamları toplamı olan 34.714,95 TL'yi vergi dairesine ödediğini, davalının ödenen tutarın yarısı olan 17.357,47 TL'yi davacıya ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine başlattığı icra takibine davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine itirazının iptali ile takibin devamını, davalı hakkında %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ortaklık payına düşen tüm ödemeleri vergi dairesine yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların dava dışı olan şirkette eşit yüzdeye sahip ortak olmaları nedeniyle ödedikleri miktar göz önüne alındığında davalının 13.122,79 TL eksik ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının yapmış olduğu itirazının 13.122,79 TL üzerinden iptali ile takibin bu bedel üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 671,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4883, Karar No: 2014/5225, Tarih: 25.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4883 E.  ,  2014/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/927-2013/966

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu A.. B.. vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacağı ilamına dayalı olarak İdare aleyhine başlatılan ilamlı takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun gereğince idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinden bahisle takip dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takip konusu ilamdaki alacağın kamulaştırmasız elatma tazminat alacağına ilişkin ve ilam tarihinin 30.06.2010'dan sonra olduğu nazara alınarak 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 6. maddesinin son fıkrası hükmünce, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 20.12.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece borçlu İdarenin haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16380, Karar No: 2017/16858, Tarih: 07.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/16380 E.  ,  2017/16858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece hakaret ve yaralama suçlarından temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanık ...'a yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın, temyiz davası isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi ve ekleri eklendikten ve eksiklik giderildikten sonra EK TEBLİĞNAME düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8339, Karar No: 2013/11980, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8339 E.  ,  2013/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, müvekkili şirket hakkında 20.09.2012 tarihinde açılan iflasın ertelenmesi davasında aynı gün alınan ek bir kararla, müvekkil borçlu hakkında 6283 Sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılmamasına ve evvelce başlamış takiplerin durdurulmasına karar verildiği halde, alacaklı banka tarafından 24.09.2012 tarihinde ihtiyati haciz kararı alınması ve bu karara dayanarak takip başlatılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca ihtiyati haciz talebine konu senedin ipotekle teminat altına alındığını, ihtiyati haczin koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, itiraz süresinin geçirildiğini, iflasın ertelenmesi davasında uygulanan tedbirlerde ihtiyati haczin durdurulmasına yönelik bir tedbir bulunmadığını, ipoteğin senedin değil kullandırılan kredinin teminatı olduğunu savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, senet alacaklarının ipotekle temin edilmesi ve itiraz eden hakkında iflasın ertelenmesi davanın devam etmekte olması yanında, bu davada tedbirlere hükmedilmesi nedeni ile ihtiyati haciz koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Talep, asıl borçlu şirket aleyhine bonoya dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece asıl borçlu hakkında devam etmekte olan iflasın ertelenmesi davasında tedbirlere hükmedildiği ve asıl borçlu şirket lehine ipotek tesis edildiğinden, itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de, borçlu hakkında iflasın ertelenmesi davasının devam etmesinin ihtiyati haciz kararı verilmesine engel olmadığı gibi, İİK 45/2 ve İİK.'nun 167/1 maddesine göre “alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabilir”. Bu nedenle alacağın ipotekle temin edildiği ve asıl borçlu şirket hakkında iflasın ertelenmesi davasının devam ettiğinden bahisle ihtiyati haciz kararının kaldırılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2120, Karar No: 2023/5990, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/2120 E.  ,  2023/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2209 E., 2019/2151 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmî bozma

Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Mağdur ... vekilinin temyiz istemi yönünden; Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip babası olan ...'nin, İlk Derece Mahkemesinde verdiği 19.10.2016 tarihli duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2017 tarihli ve 2016/304 Esas, 2017/168 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (mağdur sayısınca) beraatine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2017 tarihli ve 2016/304 Esas, 2017/168 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (mağdur sayısınca) beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/2209 Esas, 2019/2151 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdurlar ... ve ... vekilleri ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik (ayrı ayrı) sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2022 tarihli ve 14-2020/170 sayılı kısmi onama, kısmi bozma görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Öğrencileri olan mağdurlara cinsel amaçlı bir eyleminin olmadığına, mağdurların aşamalarda birbirinden etkilenerek beyanda bulunduklarına, okul yönetiminin de bu etkileşime göz yumduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Mağdurların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, mağdurları okul yönetiminin yönlendirdiğine ve sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Mağdurların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, mağdurları okul yönetiminin yönlendirdiğine ve sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece '' Her ne kadar sanık ... hakkında ..., ..., ..., ... ve ...'a karşı TCK 103/1-2.cümle, 3.d, maddeleri gereğince; ...'e karşı TCK 103/1-2.cümle, 3.d, maddeleri uyarınca sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de; sanığın ilçemiz Göçkün mahallesinde bulunan YİBO'da öğretmen olarak çalıştığı dönemde mağdurların derslerine girdiği, ellerini boyunlarına koyduğu, parmaklarını mağdurların boynunda gezdirerek dolaştırdığı iddia edilmiş ise de, tüm dosya kapsamında bulunan mağdur beyanları, tanık beyanları, sanık beyanı hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı TCK'nın 103/1-2 cümlesinde yer alan suçun cinsel amaçla işlenmesi gerektiği, sanığın bu eylemleri cinsel amaçla gerçekleştirmediğinin sabit olması, bu eylemleri sınıf içerisinde yaptığı, öğretmen öğrenci ilişkisini aşmadığı, yatılı okulda öğrencilerle birebir kalma imkanı varken hiç bir şekilde öğrencilerle birebir ortamda bir temasının olmadığı, sınıfın ortasında gerçekleşen eylemlerinin ise cinsel amaçla yaptığına dair hiç bir delil bulunmadığı; ayrıca dosyamızda hem tanık hem mağdur beyanları ile sabit olduğu üzere okul müdürü olan ... hoca ile sanığın müdür yardımcılığı yaptığı dönemde aralarında husumet bulunduğu, tüm mağdurlar ve tanıkların ... hoca tarafından şikayet etmeleri amacıyla servisle götürüldüğünün sabit olması, ayrıca mağdurları şikayet etmeleri yönünde ... hocanın yönlendirmesi ve mağdurların velilerini durumdan haberdar etmemesi de göz önünde bulundurulmuş olup mağdurların ve tanıkların dosyamız arasında bulunan çelişkili beyanlarına itibar edilmemiş olup ayrıca olay gününden bir kaç gün önce öğrencilerden ... ... ile sınıf içerisinde gerginlik yaşanması ve bu gerginlikten hemen sonra öğrencilerin birbirlerini dolduruşa getirmiş olabilecekleri değerlendirilmekle, sanığın beyanlarına itibar edilmiş olup üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığı anlaşıldığından sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü