muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5753, Karar No: 2016/7117, Tarih: 20.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5753 E.  ,  2016/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca vergi suçlarında defterdarlık mütaalasının dava şartı olduğu, "sahte belge düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup, iddianame içeriğine göre, kamu davasının “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, vergi suçu raporu ile uyumlu hazırlanan ve dava şartı olan defterdarlık mütalaasının da "2005-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verildiği gözetilmeden, sanık hakkında mütalaa bulunmayan "sahte belge kullanmak" suçundan açılan kamu davasına devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4601, Karar No: 2014/16635, Tarih: 10.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4601 E.  ,  2014/16635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/857-2013/533

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Tarım arazisi kabul edilen taşınmaz üzerinde muhtelif sayı ve cinste ağaçlar bulunmaktadır. Taşınmazın yözölçümüne göre meyve ağaçları, taşınmaza kısmen kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alan ile arazi olarak kabul edilen alanlar ayrı ayrı belirlenip, meyvelerin cinslerine göre gelirleri ve arazi olarak kabul edilen alanda ise ekilebilir münavebe ürünlerine göre net geliri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zemini arazi alanı kabul edilip, ağaçlara da ayrıca maktuen değer biçen rapora göre, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sulu tarım arazisi kabul edilen taşınmazın değerinin tespitinde; aynı yöreden Dairemize intikal eden ve taşınmazlara kuru tarım arazisi olarak değer biçen dosyalardaki bilirkişi kurulu raporlarında esas alınan münavebe ürünlerinin, dekara verim miktarlarının da altında verim miktarları esas alınmak suretiyle, eksik değer belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25800, Karar No: 2014/36005, Tarih: 18.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25800 E.  ,  2014/36005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/556-2013/692

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı savunmasında bulunarak, davacının Milli Eğitim Bakanlığı işçisi olmadığını, ayrıca davacının alacaklarının Okul Aile Birliğinden isteyebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kesintisiz çalıştığı kabul edilerek alacaklarının kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı avukatı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının aralıklı çalışmalarında, boşluk olan dönemlerin hizmet süresinin tespitinde nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır

Aralıklı çalışma bir işyerinde iş kolundaki faaliyeti yılın her dönemi yapılıyor, ancak bazı işçiler yılın belirli bir zamanında çalıştırılmakta iseler, bu işçilerin aralıklı çalıştıkları kabul edilmelidir. Davacıda okulda temzilik işçisi olup çalışıtığı okul eğitime ara verse de, tüm yıl açık olup tatil dönemlerinde de eğitim hazırlıkları, bütünleme ve ortalama yükseltme sınavları, öğretmen seminer ve zümre toplantıları, kayıt işlemleri şeklindeki faaliyetlerine devam etmektedir. Bu açıdan davacının yılın eğitim dönemlerinde okulda geçen hizmetlerinin aralıklı çalışma kabul edilmesi gerekecektir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca halen yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında da işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınmalıdır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi hizmet birleştirmesi için gerekli bir şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak, aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa, önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davalı işverene ait okul işyerlerinde 01.09.2004-04.02.2011 tarihleri arasında aralıklarla çalışan davacının aralıklı çalışmalarının her birinin iş sözleşmesinin feshi ile sonlanmadığı anlaşılmaktadır. Davacının önceki çalışmalarının tasfiye edilmediğinden kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti hesabında tüm aralıklı çalışmalarına ait hizmetleri birleştirilerek alacakların buna göre belirlenmesi gerekirken, işçinin her yıl kesintisiz çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, davacının Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki M.K. Sitesi İlköğretim Okulunda çaycı olarak, okulun açık olduğu Eylül- Haziran dönemi ile sınırlı olarak çalışmaktadır. Okulların kapalı olduğu yaz döneminde davacının çalışmadığı, anlaşılmakla, davacının davalı işveren işyerinde eğitim öğretim dönemine münhasıran mevsimlik işçi gibi çalıştığı kabul edilmelidir. Bu durumda davacının yıllık izin alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararının bu yöne ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 18.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/676, Karar No: 2012/5868, Tarih: 08.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/676 E.  ,  2012/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6417, Karar No: 2021/2352, Tarih: 16.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/6417 E.  ,  2021/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekilince HMK 47. madde dayanak gösterilerek ilk derece mahkemesi hakimin sorumluluğu kapsamında ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay ilgili dairesine hitaben dilekçe verildiği, dilekçesin yanlışlıkla Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi esasına kaydedildiği, mahkemenin bu hususu tesbit ile karar verilmesine yer olmadığına karar vererek esası bu şekilde kapattığı, kararın istinaf edilmesi üzerine dosyanın Dairemize gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iade edildiği ve bu şekilde Dairemize iadesenin sağlandığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesi hakiminin eylemleri nedeniyle tazminat davası Yargıtay ilgili Hukuk Dairesi’ne açılır. Davacı vekilince dava bu şekilde açılmış ancak yanlışlıkla ilk derece mahkemesi esasına kaydedilmiştir. İlk derece mahkemesi (Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi) bu hususu tesbitle yetinerek esasını kapatması gerekirken “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması esasa müessir bulunmadığı gibi kararın istinaf kabileyeti de bulunmadığı için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararında da isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tazminata konu edilen işlemin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle eldeki davaya ilk derece mahkemesi olarak Dairemizce bakılması gerekmektedir. Bu nedenle davacı vekilinin dava dilekçesini dairemize hitaben yazdığı kabul edilerek dilekçenin ilk derece mahkemesi sıfatıyla Dairemiz esasına kaydı gerekirken sehven normal esasa kaydedilmesi doğru görülmediğinden esasın kapatılmasına dosyanın ilk derece mahkemesi sıfatıyla kaydedilmesine, 16.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16437, Karar No: 2018/5213, Tarih: 18.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16437 E.  ,  2018/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında dayandıkları delillerini bildirmeleri için süre verilir. Davalı-davacı kadın, erkek tarafından açılan boşanma davasına karşı verdiği cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve tanık isimleri bildirmiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflara tanıkların dinlenmesine ilişkin usulüne uygun biçimde ihtar yapılmadığı gibi, davalının daha önce tanık isim ve adreslerini bildirmiş olduğu anlaşılmakla, tanıklarını dinletip dinletmeyeceği konusunda tebliğden itibaren iki hafta içinde beyanda bulunması bakımından kendisine kesin mehil verilmesine" şeklinde usulune uygun olmayacak şekilde mehil verilmiş, verilen kesin süre içinde tanıklarını dinletip dinletmemesi hususunda beyanda bulunması yönünde ihtarlı davetiye çıktığı halde hazır olmadığı ve beyanda bulunmadığı anlaşılmakla denilerek davalı -davacı kadının tanık dinletme talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Davalı-davacı kadın açıkça bildirdiği tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Mahkemece davalı-davacı kadın tanıklarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tanıkları dinlenilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2009/13694, Karar No: 2009/13922, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13694 E.  ,  2009/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bilecik Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 79.maddesi gereğince konulan haciz için de haczedilmezlik itirazında bulunulmuştur. Şikayet konusu Vergi Dairesi'nce konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle  anlaşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine gireceğinden mahkemece anılan konuya ilişkin olarak yargı yolu nedeniyle dilekçenin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28422, Karar No: 2015/30275, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28422 E.  ,  2015/30275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/77-2014/146

DAVA : Davacı, fark ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin T. T. İl Müdürlüğünde çalışmakta iken 4046 sayılı Kanun ile özelleştirme sonucunda E. R.ne nakledildiğini, 2006 yılında ödenen yılın ilk ayı için 40,00 TL ikinci altı ayı için 40,00 TL denge tazminatı zammının, %2,32 enflasyon farkının maaşına yansıtılmadığını, 2006 yılından bu yana yılın ilk altı ayı için 40,00 TL ikinci altı ayı için 40,00 TL ve %2,32 ücret kaybı olduğunu ve 2006 yılından sonra verilen maaş zammının yansımasının da bu 80,00 TL'nin ve %2,32 farkının ödenmemesinden dolayı zararı doğduğunu belirterek fark ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile hangi kurumların bu ek ödemeden faydalanacağının belirlenip Yüksek Planlama Kurulunun 40+40 TL zammı 3. madde çerçevesinde yararlanacak kurumları ek (2) sayılı cetvelde belirlediğini ve davacının çalıştığı kurumun bu cetvelde yer almadığını ayrıca Maliye Bakanlığının 08.05.2006 tarihli ve 8021 sayılı yazısı ile ek ödemenin geçiş ücretine ilavenin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerin görevi kanunla belirlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası ve 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerinde, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanun’un uygulanacağı belirtilmiştir.

Memur ve sözleşmeli personel statü hukukuna ilgilendirdiğinden idare ile çıkacak olan uyuşmazlıklar iş mahkemeleri yerine idari yargı yerinde çözümlenmelidir.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerin görevi kanunla belirlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası ve 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerinde, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanun’un uygulanacağı belirtilmiştir.

Memur ve sözleşmeli personel statü hukukuna ilgilendirdiğinden idare ile çıkacak olan uyuşmazlıklar iş mahkemeleri yerine idari yargı yerinde çözümlenmelidir.

Somut olayda, davalı kurumda teknisyen olarak çalışan davacı, davalı Kuruma nakledildiği tarihten dava tarihine kadarki dönem için, denge tazminatı ve enflasyon farkının maaşına yansıtılmaması sebebiyle eksik ödenen ücret farkı alacaklarını talep etmiştir. Davacı ücret farkı talep edilen dönemde statü hukuku hükümlerine tabi olarak çalışmıştır. Davacının talebinin, idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve kurumdaki özlük ve parasal haklarını belirlediği dikkate alındığında, davalı Kurumun denge tazminatı ve enflasyon farkı ödememesine ilişkin işlemleri kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğindedir. Bu durumda, idari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b. maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" sebebiyle aynı Kanun'un 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4761, Karar No: 2020/4323, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4761 E.  ,  2020/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacı vekili; dava dışı ... Operasyonel Taşıt Kiralama ve Tur. A.Ş.'ye ait aracın müvekkil sigorta şirketinine kasko poliçesi ile sigortalı olduğunu, 31/07/2013 tarihinde meydana gelen kazada sürücü ...'un yaralandığını ve araçta maddi hasar meydana geldiğini, aracın değeri olan 31.400,00 TL nin ... Operasyonel şirketine ödendiğini, aracın tamir edilmesinin mümkün olmadığından aracın hurdaya çıkartıldığını ve 14.500,00 TL bedel ile satıldığını, sigortalıya ödenen 31.400,00 TL den aracın sovtaj değeri 14.500,00 TL düşüldüğünde 16.900,00 TL bakiye hasar miktarı kaldığını, kazanın meydana gelmesinde belediyenin 4/8 oranında kusurlu olduğunu beyanla, 8.450,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen dava yönünden davanın reddine, asıl dava yönünden davanın kabulüne, 8.450,00 TL zararın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediyesinden alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm asıl dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen 03.02.2017 tarihli Trafik Bilirkişi raporu ile 28.09.2017 tarihli Harita Kadastro Mühendisi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, asıl dava davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 577,21 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8477, Karar No: 2013/11774, Tarih: 08.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8477 E.  ,  2013/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esastan reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla esas karar kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek...Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle 25/02/2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.