muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8464, Karar No: 2013/11756, Tarih: 08.07.2013

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/984, Karar No: 2021/2570, Tarih: 24.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/984 E.  ,  2021/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince tarafların barıştıkları, barıştıktan sonra gerçekleşen maddi vakıaya da dayanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, davacı erkek dava dilekçesinde “Tarafların anlaşmazlıklar yaşadıkları için aile büyüklerinin katıldığı bir toplantı düzenlendiği, bu toplantı ve ertesinde büyük bir tartışma yaşandığı” vakıasına dayanmıştır. Davacı tanıkları “Toplantıdan sonraki gün de tarafların tartışarak yanlarına geldiklerini, barıştırma çabalarına rağmen davalı kadının davacıya hitaben “Senden boşanacağım, nafaka alacağım, aldığım para ile genelev açıp kızını çalıştıracağım” dediğini” beyan etmişlerdir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6637, Karar No: 2012/12868, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6637 E.  ,  2012/12868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin sanıklar hakkındaki “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıkların işlediği iddia olunan “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33188, Karar No: 2019/4278, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33188 E.  ,  2019/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde kamyon ile satış temsilcisi olarak çalıştığını, yoğun bir mesaisinin olduğunu, maaşından keyfi kesintiler yapıldığını, sattığı ürünlerin depozitosunu davalıya iade etmesine rağmen ay sonu iade edilmemiş gibi maaşından kesinti yapıldığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinden sadece 1 haftasının kullandırıldığını, dini bayramlarda resmi bayramlarda çalıştığını, hafta sonlarında çalıştığını ileri sürerek, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının kendi iradesi ile işten ayrıldıklarını, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının doğmadığını, taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu, özlük dosyasından anlaşılacağı gibi asgari ücretle çalıştığını, talep ettiği tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş akdini haklı nedenle yasaya uygun olarak feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatına hak kazandığı, iş akdini fesheden davacı işçinin yerleşik Yargıtay kararları da gözetildiğinde ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının kanıtlandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesi ile ıslah dilekçesinde kıdem tazminatı talep edilmediği halde, Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmesi HMK’nın 26. maddesine aykırıdır.

3-Dava dilekçesinde yıllık izin ücreti istenmemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda herhangi bir açıklamaya yer verilmeksizin ve hesaplama yöntemi gösterilmeksizin sonuç bölümü hesap tablosunda yıllık izin ücreti karşılığı olarak “611,97 TL” yazılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesi ile ıslah dilekçesinde kıdem tazminatı talep edilmediği halde, Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmesi HMK’nın 26. maddesine aykırıdır.

3-Dava dilekçesinde yıllık izin ücreti istenmemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda herhangi bir açıklamaya yer verilmeksizin ve hesaplama yöntemi gösterilmeksizin sonuç bölümü hesap tablosunda yıllık izin ücreti karşılığı olarak “611,97 TL” yazılmıştır.

Davacı ıslah dilekçesinde harcını yatırarak yıllık izin alacağı talebinde bulunmuşsa da, davacının yıllık izin ücreti kullandırılmadığı yönünde somut bir açıklamada bulunmadığı, bilirkişi raporunda da yıllık izin alacağında maddi hataya müstenit olarak yukarıda belirtilen rakamın gösterildiği anlaşıldığından yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, olumlu veya olumsuz yönde bir hüküm kurulmaması HMK’nın 297. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8804, Karar No: 2013/8471, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8804 E.  ,  2013/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../03/2012 tarih ve 2011/276-2012/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Erciyes Dağı Kış Sporları Turizm Merkezinin elektrik şebeke işlerinin yapımını üstlendiğini, müvekkili şirketin iş yerini inşaat sigortası ile sigorta yaptırma istemesi üzerine yerinde inceleme yapılarak -... numaralı poliçe ile riziko adresi Erciyes Dağı Kış Sporları Turizm Merkezi-... olarak belirlenmek suretiyle sigorta edildiğini, ihaleci kurum tarafından sözleşme gereği teslim edilen elektrik kablolarının 04...2010 tarihinde iş yerinden çalındığını, müvekkili şirketin çalınan kabloların yerine yeni kablo satın alarak işi yürüttüğünü ve hırsızlık olayını sigorta şirketine bildirerek zararın tazminini talep ettiğini ancak davalı ... şirketince meydana gelen hasarın poliçe teminat kapsamı dışında bulunduğundan bahisle tazminat ödenmediğini ileri süererek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ....000 TL nin olay tarihi olan 04...2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarın poliçe teminatı haricinde olduğunu, inşaat montaj malzemeleri ve iş makineleri hırsızlık özel şartını düzenleyen klozun 507. maddesine göre henüz yerine monte edilmemiş inşaat ve montaj malzemelerine vaki olacak hasarların ödenebilmesi için bu malzemelerin kapalı, emniyetli, kilitli bir depoda muhafaza edilmesi gerektiğini, davacının sözleşme şartları çerçevesinde malzemeleri kapalı bir mekanda tutmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsalı uyarınca taraflar arasında düzenlenen 02.09.2010 tarihli İnşaat Sigorta Poliçesinin Kloz 507 özel şartında " henüz inşaat yerine monte edilmemiş inşaat ve montaj malzemelerine (ihzarat) vaki olarak hasarların ödenebilmesinin ön şartı, bu malzemelerin kapalı, emniyetli, kilitli bir depoda muhafaza edilmesidir" kuralının yer aldığı, hırsızlığın inşaat yerinde ve henüz monte edilmemiş elektrik kablolarının çalınması ile gerçekleştiği, çalınan kabloların kapalı, emniyetli kilitli bir depodan değil açıktan çalındığı, hasarın sigorta teminatı dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8364, Karar No: 2014/14582, Tarih: 19.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8364 E.  ,  2014/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/92-2014/304

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.04.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir

Davacı, davalının yola yapı yapmak ve ağaç dikmek suretiyle elattığını belirterek elatmanın önlenmesine, yapı ile ağaçların kal’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taşınmazının dava konusu yolun bitişiğinde veya devamında bulunmayıp, davacının taşınmazına tamamen farklı bir yoldan ulaşım imkanının bulunduğu gerekçesiyle davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A ve TMK'nın 715. maddeleri uyarınca yola terk edilen yerler kamu hizmetine tahsis edilmiş olup genel yol niteliğini kazandığından artık kamunun ortak kullanımına bırakılmıştır. Kamu malı olmaları özelliğinden dolayı bir yetkili kuruluşun izni gerekmeksizin yoldan o yöre halkından olan herkes yararlanabilir. Dolayısıyla, yolla ilgili davayı bulunduğu köy ya da belediye tüzel kişiliği açabileceği gibi o köy ve belediye halkından olan kişiler de açabilir.

Dava konusu taşınmazın kadastro paftasında yol olduğu ve davalı tarafından ağaç dikmek, tel çekmek ve bir kısmına da ağaç direk dikmek, yol sınırını sürüp bozmak suretiyle elatıldığı dosya içerisindeki bilirkişi raporu ve diğer belgelerle sabittir.

Davacının da başkaları gibi bu yoldan yararlanma hakkı mevcut olduğundan, yola elatmanın önlenmesini istemekte hukuki yararı vardır. Mahkemece işin esası hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.