muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2045, Karar No: 2024/9268, Tarih: 28.11.2024

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

2.Dairemizce resen yapılan inceleme sonucunda; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının (5) numaralı bendi hükümden çıkartılması yerine “Asıl ve birleştirilen davalar yönünden alınması gereken 144.995,99 TL harçtan peşin alınan 242,10 TL harcın mahsubu ile bakiye 144.753,89 TL'nin davalı ... Belediyesinden tahsili ile Hazineye irat kaydına, 242,10 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine;" yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Davalı idareye aşağıda yazılı kalan temyiz harcının istek hâlinde iadesine, fazla yatırılan 2.107,60 TL temyize başvurma harcının istek hâlinde iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1963, Karar No: 2016/4822, Tarih: 17.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/1963 E.  ,  2016/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının kabul edilmesi suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 5 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarihli ve 2014/318 esas, 2015/436 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02.12.2015 gün ve 2015-E.25108/79271 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 gün ve 2015/398606 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5 gün olarak hükmedilen adlî para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK’nın 52/3. maddesi uyarınca, sanık hakkında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınacak tam gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilerek, belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 30/04/2015 gün ve 2014/318, 2015/436 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında verilen 5 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak 100 TL adli para cezasına çevrilmesine infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17645, Karar No: 2015/2845, Tarih: 03.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17645 E.  ,  2015/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 tarih ve 2011/189-2014/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ''...'' ibareli markası ile birlikte kullandığı ambalaj kompozisyonunun müvekkili şirket adına tescilli bulunan 2004/09055, 2009/47133, 2002/06866, 2009/47132 sayılı tanınmış markalar ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde kullanıldığını, müvekkili şirketin marka hakkına tecavüz edildiğini belirterek markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, ortadan kaldırılmasına, ürün ambalajı, kutu ve tanıtım malzemelerinin vs. toplatılarak imhasına, hükmün ilanına, şimdilik 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından satılan çayların ambalajında kullanılan şeklin davacı şirket adına tescilli markalar ile iltibas yaratma ihtimalinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markaları ile davalı ambalaj kompozisyonunda kullanılan elips şekil, renkler ve elips içindeki güneş ve yaprak figürleriyle markaların birbirine oldukça benzediği, her iki markanın da çay sektöründe ve benzer ürün ambalajlarında kullanıldığı, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin oldukça yüksek olduğu, davalı tarafça markanın tescil ettirdiği şekilde kullanılmadığı, dava konusu ambalaj kompozisyonunun davacı marka ve ürün ambalajlarına tecavüz teşkil ettiği, haksız rekabete sebebiyet verdiği, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı eylemlerinin marka tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, tecavüz teşkil eden ürün ambalajları ve kutuları ile sair tanıtım malzemeleri imalinin, satışının, dağıtımının, ithalinin ve ihracının, yurt içinde ve yurt dışında satışa sunulmasının önlenmesine, imal edilmiş, tecavüze konu ürün ambalajı kutuları ve her türlü ilan, reklam ve tanıtım yapılmasının, bunların basılı kağıtlarda faturalarda kullanılmasının önlenmesine, toplatılmasına, muhafaza altına alınmasına, karar kesinleştiğinde imhasına, 7.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 177. maddesine göre, ''Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir." Somut olayda davacı taraf 03.10.2013 tarihli duruşmada maddi tazminat talebini 25.779,02 TL olarak ıslah ettiğini beyan etmiş ve beyanını imzası ile tasdik ederek ıslah harcını yatırmıştır. Islahın sözlü olarak yapıldığı celse davalı duruşmada hazır bulunmadığına göre, HMK'nın 177/2 maddesine göre duruşma tutanağının davalı vekiline tebliği ile diyeceklerini bildirmek üzere kendisine mehil verilmesi ve bundan sonra davacının ıslah talebi konusunda bir karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece verilen kararın bu yönden taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik diğer temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12583, Karar No: 2012/29141, Tarih: 11.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12583 E.  ,  2012/29141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 05.03.2012 tarih ve 2011/21377 Esas, 2012/6202 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı A. B. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24362, Karar No: 2014/19256, Tarih: 07.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24362 E.  ,  2014/19256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin 18.03.2014 tarihli ek kararın sanığa bulunduğu Ceza Ve İnfaz Kurumunda,yöntemine uygun olarak olarak 20.03.2014 tarihinde tebliğ olunduğu,sanığın ek kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40596, Karar No: 2017/20066, Tarih: 02.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40596 E.  ,  2017/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 - 20.05.2013 tarihleri arasında davalı yanında su dağıtım teknisyeni olarak çalıştığını, mevsimlik işçi olduğunu, iş akdinin davalı tarafından 20.05.2013 tarihinde haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesine aykırı olarak altı işgünü geçtikten sonra yapıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı süre içinde disiplinsiz davranışları olduğunu, bu nedenle hakkında defalarca tutanak tutulduğunu ve uyarıldığını, en son olayda da davacının üç arkadaşı ile birlikte aynı gün rapor alarak işyerini terk ettiklerini, rapor bitiminde başka bir rahatsızlıktan dolayı tekrar rapor aldığını, amacının kurumun en yoğun olduğu zamanda kurumu zora sokmak olduğunu, davacı ve diğer üç arkadaşının diğer personelleri de tehdit ve hakaret ile işe gelmemeleri konusunda uyardıklarını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının ikramiye, fazla çalışma ve genel tatil ücret alacaklarının süresi içinde ödendiğini beyan ederek açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatı alacağı bakımından, davacının talebi doğrultusunda ve kıdem tazminatı açısından uygulanmaya devam olunan 1475 sayılı İş Kanunu 14.madde gereği olarak en yüksek mevduat faizi uygulanması gerekirken hatalı şekilde yasal faize hükmedilmesi isabetsiz olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının 1.maddesinde yer alan "Brüt 2641,76 TL kıdem tazminatı alacağının aktin fesih tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," ibaresinde geçen "yasal faiz" kelimesinin hükümden çıkarılarak yerine; "mevduata uygulanan en yüksek faiz" sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün "Brüt 2.641,76 TL kıdem tazminatının aktin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" şeklinde yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3597, Karar No: 2019/6768, Tarih: 30.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3597 E.  ,  2019/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

Defter ve belge gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gerekçeli karar başlığında “..., Maliye Bakanlığı” şeklinde yanlış yazılan katılan kurum isminin, yalnızca “Maliye Bakanlığı” olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-“Defter ve belge gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan, sanık müdafinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü gerektiği; katılan vekilinin 29.06.2015 havale tarihli dilekçesinin ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz niteliğinde olduğu, bu dilekçenin içerik itibarıyla temyiz talebi niteliği taşımadığı anlaşılmakla; merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-“2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihi olduğu, dosyaya getirtilen vergi inceleme raporlarına göre, faturaları kullanan mükelleflerden...’a 2007 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 28.12.2007;... Kimya Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti.’ne düzenlenen en son faturanın ise 30.12.2008 tarihli olduğunun anlaşılması ile 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; tebliğnamedeki, “2007 takvim yılı yönünden zamanaşımının gerçekleştiği; 2008 takvim yılı yönünden ise bilirkişi incelemesi yapılmasının gerektiğine” yönelik bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

30.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9762, Karar No: 2006/13720, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9762 E.  ,  2006/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 1973 yılında evlendiklerini ve 1997 yılında boşandıklarını, evlilik birliği içerisinde davalının katkısı olmaksızın bir ev satın aldığını, tapuda davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek şimdilik 1/2 hissesine düşen 4.000.000.000 TL 'nın tahsiline karar verilmesini istemiş; sonradan verdiği ıslah dileçesi ile de 14.000.000.000 Tl'nın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tarafların davaya konu taşınmazı ortak katkılarıyla satın aldıkları kabul edilmek ve son bilirkiş raporu esas alınmak suretiyle 7.320.360.000 YTL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış; davalı da tanık listesi ibraz etmiştir. Davaya konu taşınmaz tarafların evlilik birliği içerisinde alındığına göre HUMK 293 maddesi hükmünce olayda tanık dinlenir. Bu durumda mahkemece, iddia ve savunma yönünden tarafların tanıkların dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraf tanıkları dinlenilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarınnın reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19691, Karar No: 2014/4214, Tarih: 18.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19691 E.  ,  2014/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİRANŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/265-2013/473

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının 2010 yılından beri cezaevinde bulunduğunu, müvekkilinin K.. köyünde çocukları ile ikamet ettiğini, aynı köyde ikamet eden H.. O..'un çocukları arasında tarladan geçme meselesi nedeniyle aralarında çıkan tartışma nedeniyle adam öldürme olayının meydana geldiğini ve bunun neticesinde müvekkili ve çocuklarının tutuklandığını ve halen de yargılamanın devam ettiğini, meydana gelen öldürme olayı nedeniyle taraflar arasında kan davası başladığını, kan davası nedeniyle müvekkilinin ve ailesinin ikamet ettiği köyü ve tarım arazilerini terk ettiğini, öldürme olayının mağduru olan ailenin yakınlarının müvekkiline ait olan su kuyusu ve evleri tahrip ettiğini ve su kuyusunun kullanılanmaz hale getirildiğini, bu konuda jandarmanın tutmuş olduğu tutunak bulunduğunu, müvekkilinin yakınlarının 2012 mart ayına kadar ikamet ettikleri köye gelemediklerini ve tarım arazilerini işletemediklerini, 2012 yılının mart ayından sonra taraflar arasında barış ortamının sağlandığını ve müvekkilinin ailesinin köylerine döndüğünü, yeniden tarım yapacak olmaları nedeniyle 05.03.2012 tarihinde 4442 sayılı dilekçe ile davalı kuruma müracaat edildiğini ve davalının tutanak tutmak suretiyle yeni bir sayaç taktığını, sayacın 19.03.2012 tarihinde takıldığını ve 28.03.2012 tarihinde ... seri numaralı 47.253,40 TL'lik fatura düzenlendiğini ve cezaevinde bulunan müvekkilinin çocuklarına tebliğ edildiğini, davalı tarafından düzenlenen faturanın yeni sayacın takılmasından sadece 9 gün sonra düzenlendiğini, bu nedenle faturanın gerçeği yansıtmadığını beyan ederek, davalı tarafından düzenlenen 28.03.2012 tarihli 301971 seri numaralı 47.253,40 TL'lik fatura gereğince borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, yapılan kontrollerde davalının kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi nedeniyle tutanak tutulduğunu ve bu tutanağa istinaden yönetmelik hükümlerine göre faturanın düzenlendiğini, kaldı ki davaya konu iddiaların haksız fiil niteliğinde olduğunu ve haksız fiiller için öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.