muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7843, Karar No: 2010/7868, Tarih: 01.07.2010

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 20.07.2004-01.10.2008 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.05.1996 tarihinde ilk defa 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil, 20.07.2004 tarihinde Tarım Kooperatifi kaydının silinmesi nedeniyle terkin edildiği, 01.07.2008 tarihinde yeniden tescil edildiği,tescilinin devam ettiği, 1996,2004,2008,2009 yıllarında prim ödemelerinin bulunduğu,Turhal Pancar Ekicileri Kooperatifine 27.08.1987-20.07.2004 tarihleri arasında üye olduğu,16.06.2008 tarihinden itibaren Ziraat Odası kaydının bulunduğu, 1991 yılı iktisap tarihli 3,5 dönüm tarım arazisinin olduğu, 10.10.2009 tarihli zabıta araştırmasında ,davacının 2004 yılına kadar Zile İlçesi, Aluçözü Köyü'nde babasından kalan tarlalarda çiftçilik yaptığı, 2004 yılında İstanbul'a taşındığı,bu tarihten sonra İstanbul'da çalışarak geçimini sağladığının tesbit edildiği,tutanakta imzası bulunan Mürsel Uysal ve Muharrem İş'in mahkemece dinlendiği, tanıkların mahkeme de verdikleri ifadelerinde, davacının sadece kış aylarında İstanbul'a gittiğini, bahar aylarında geldiğini ve çiftçilikle geçimini sağladığını,tutanaktaki ifadelerinin doğru olmadığını bildirdikleri, muhtar beyanının alınmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının ikametgahının neresi olduğuna dair ikametgah belgeleri araştırılmadan, İstanbul ilinde ve Zile İlçesi, Aluçözü Köyü'nde yılın ne kadar süresinde kaldığı tesbit edilmeden,muhtar beyanına başvurulmadan ve zabıtaca tutulan tutanakta imzaları bulunan kişilerden yukarıda isimleri anılan tanıkların beyanlarını değiştirmeleri karşısında tutanakta imzası bulunan diğer kişiler dinlenerek beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının tarımsal faaliyetleri yönünden davacının ikametgahının neresi olduğunu ilgili nüfus müdürlüğü ve muhtarlıklardan sormak, İstanbul ilinde ve Zile İlçesi Aluçözü Köyü'nde yılın ne kadar süresinde ve hangi aylarında bulunduğunu tesbit etmek,tesbiti talep edilen dönemlerde görev yapan ilgili muhtar ve azalarını dinlemek, zabıtaca tutulan tutanakta imzaları bulunan kişilerin tümünü dinleyerek tutanaktaki bilgilerin doğruluğunu saptamak ve toplanan delilleri yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17202, Karar No: 2014/691, Tarih: 21.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17202 E.  ,  2014/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/03/2013

Numarası : 2011/655-2013/118

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 24/04/2005-03.11.2010 tarihleri arasında çalışıtığını, 2010 öncesi resepsiyonist 2010 sonrasında ise önbüro müdür olarak görev yaptığını, sözleşmesinin işverence haksız olarak 03/11/2011 tarihinde feshedildiğini, ücretinin net 2.850 TL olduğunu, bordroların 1598 TL üzerinden düzenlendiğini bu tutarın bankaya yatırıldığını, aradaki farkın elden ödendiğini, gerçek ücretinin bordrolaştırılması ve işçilik alacaklarının ödenmesi talebiyle davalıya Antalya 3. Noterliği'nin 31/10/2011 T, 23022 yevmiye nolu ihtarnamesinin keşide ettiğini, davalı işverenliğin bu ihtarnamenin keşide edildiği tarihten kısa bir süre sonra 03/11/2011 tarihinde sözleşmenin, otel müşterilerine verilmek üzere kendisine teslim edilen kol bantlarının 1024 adedinin kaybolduğu, bu kayıptan davacının sorumlu olduğu belirtilerek iş akdinin feshedildiğini, davalının kayıp kol bandından zararının söz konusu olmadığını, kol bantları ile ilgili sorumluluğun muhasebe yöneticisine ait olduğu, bir yılda ortalama 30000 misafir ağırlayan işyerinde bu sayıda kol bandının kaybının çok çok düşük bir rakam olduğu, bantların müşteri talebi üzerine değiştirilebildiği, her değişim için zayi tutanağı düzenlenmediği, bir kısım kol bantlarının otelde çalışma izni olmaksızın görev yapan yabancı uyruklu personeli denetimlerde otel müşterisi gibi göstermek amacıyla işveren vekilinin talimatıyla bu personele teslim edildiğini, bunların belgelenemediğini, özellikle animasyon ve sauna bölümlerinde izinsiz çalışan personele bant verilmesiyle ilgili belgelerin dosyaya sunulduğunu, fesihte hak düşürücü süreye uyulmadığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ücret alacağı ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, son ücretinin asgari geçim indirimi dahil 1.598,70 TL olduğunu, iş akdinin haklı ve geçerli nedenle sona erdirildiğini, davacının 31.10.2011 tarihli ihtarnamesinin davalı şirkete 03.11.2011 tarihinde öğleden sonra tebliğ edildiğini, davacının iş akdinin aynı gün ihtarnamenin tebliğinden önce, ön büro görevlisi olarak bir takım görevlerini tüm hatırlatmalara rağmen yerine getirmemekte ısrarlı olması nedeniyle konularına göre ayrı ayrı düzenlenerek kendisine verilen 3 ayrı yazıya verdiği savunmalarındaki mazeretlerinin geçerli olmaması ve özellikle 1024 adet kol bandının kaybıyla ilgili açıklamasında müvekkil şirketi kaçak işçi çalıştırmakla itham etmesi, bu iddiasını açıklaması talebini içeren yazıyı imzalamaktan imtina etmesi üzerine, 4857 sayılı Yasa'nın 25/II- (b) ve (e) bentleri uyarınca feshedildiğini, zimmetle davacıya teslim edilen bantlarla ilgili zayi tutanaklarının düzenlenmediğini, bu durumun iş akdinin haklı ve geçerli feshi için yeterli olduğunu, 1024 kol bandının kayıp olmasının bu sayıda kişinin otel hizmetlerinden kaçak olarak yararlanmış olabileceğini gösterdiğini, 31.10.2011 tarihinde savunma istendiğini, sözleşmesinin 03.11.2011 tarihinde feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı savunmasını ispat açısından dört tanık göstermiştir. Mahkeme ara kararı ile tanık sayısını iki ile sınırlandırmıştır. Tanık beyanları takdiri delillerdendir. Davanın konusu ve istekler dikkate alındığında sonuca etkilidir. Tanık sayısının gerekçe gösterilmeden ve açıkça davalı tarafından vazgeçilmeden sınırlanması savunmanın kısıtlanması sonucunu doğurur. Davalının tanıklarının tamamı dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1037, Karar No: 2011/16414, Tarih: 19.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/1037 E.  ,  2011/16414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuri- yet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetil- meden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35583, Karar No: 2017/16057, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35583 E.  ,  2017/16057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14729, Karar No: 2014/1871, Tarih: 29.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14729 E.  ,  2014/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Emanetin 2010/662 numarasına kayıtlı 1 adet toplam 25 cm uzunluğunda ve sivri uçlu namluya sahip bıçak 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliğe sahip kama benzeri olup müsaderesine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kama benzeri bıçağın müsaderesine karar verilmesi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3358, Karar No: 2018/2817, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3358 E.  ,  2018/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonrası işe başvurma talebinde bulunmasına rağmen, samimi bir işe başlatma teklifi olmadığını beyanla kıdem, ihbar, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağı, işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacağı yönünden, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin tazminat ve alacaklara yansıyacak emsal ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

SGK kayıtlarından davacının, davalılardan alt işveren Teknolojik Yapılar Şirketinde kaynak ustası olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasının kabulüne karar verildiği, Yargıtay incelemesinden geçerek 23/09/2014 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Ardından davacı kanuni süresi içinde iş müracaatında bulunmuş davalı Teknolojik Yapılar Şirketinin 15/11/2014 tarihli yazısı ile davacıya asgari ücret ile Mersinde çalışması yönünde davette bulunduğu, bu yazıya davacı vekilince işe başlatma davetinin samimi olmadığına ilişkin cevap verildiği, ancak adresin kapalı olması nedeniyle cevabı ihtarın iade edildiği anlaşılmıştır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı, işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretine göre ödenmelidir. İşçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin tespiti için ise emsal ücret araştırması yapılabileceği gibi, davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan çalışanların işe başlatmama tarihindeki ücretlerini gösterir kayıt ve belgelere de başvurulabilir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında borucu ve izole metal ustalarının asgari ücretin 2 katı tutarında: formen, ekip başı usta, teknisyen ve argon kaynakçılarının ise asgari ücretin 2,5 katı tutarında ücret alabilecekleri tespit edilmiştir. Bu araştırma neticesinde asgari ücetin 2.5 katı olan 2.835,00 TL ücret hesaplamaya esas alınmıştır. Ancak söz konusu araştırma yetersiz olmakla birlikte emsal işçi ücreti değerlendirmeye alınmamıştır. Mahkemece; davacı ile görev ve ünvan bakımından aynı nitelikte olan işçilerin geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücret bordroları ile işe başlatmama tarihindeki ücret bordroları celp edilerek, emsal işçilerin ücret bordroları incelenerek işe başlatmama tarihinde davacının alabileceği emsal ücret belirlenmelidir. Davacının ücreti belirlendikten sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile işe başlatmama tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10007, Karar No: 2018/10972, Tarih: 05.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10007 E.  ,  2018/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ili, Yenimahalle İlçesi,...Mahallesi, 61066 Ada, 2 Parsel 1 no'lu blokta bulunan 2 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı kuruma su aboneliği için başvurduğunda davalı kurumun kendisinden 2.500 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep ettiğini, istenen bu bedellerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, dava konusu bağımsız bölüme hiçbir bedel ödemeksizin su aboneliğinin sağlanmasına, kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinin haksız şart olarak kabulü ile bu bedellerden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı yandan talep ve tahsil edilmek istenilen kanal bedeli ile şebeke hisse bedelinin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 87,88,89 maddeleri yanında ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesine dayanarak talep edildiğini, arsa üzerine bina yapımı halinde öncelikle kanal katılım paylarının, inşaat ruhsatı aşamasında arsa emlak vergisinin %2'si oranındaki bir bedelin avans olarak tahsil edildiğini, bilahare arsa üzerine yapı yapılarak bina tamamlandığında da bu yapı değerinin %2'si oranında katılım payı alındığını, bu aşamada da önceden alınan arsa emlak vergi payının hisseye göre bu bedelden tenzil edilerek fark bedel hesaplandığını, davaya konu taşınmazdaki ada dışı kanal hizmetlerinin kendileri tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iskan izni alınan binada kanalizasyon hizmeti için katılım payının önceden ödenmiş olması gerektiği ve davacıdan yeniden katılım payı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 24.06.2010 tarih ve 2010/5628 esas, 2010/9394 karar sayılı ilamı ile; "... Davacı, konutun içinde bulunduğu site bölgesindeki altyapı hizmetlerinin tamamının yüklenici firma tarafından yapıldığını iddia etmiş,davalı ise,ada dışı yoldaki

./..

-2-

kanalizasyon hatlarının kendileri tarafından yapıldığını savunmuştur.Hal böyle olunca bu konuda tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

./..

-2-

kanalizasyon hatlarının kendileri tarafından yapıldığını savunmuştur.Hal böyle olunca bu konuda tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; 01.12.2012 tarihli ana rapor ile 11.01.2016 tarihli ek bilirkişi raporundaki hesaplamalara itibar edilerek, davacının su abonesi olabilmesi için ödemesi gereken kanal ve şebeke bedelinin 3.253,40-TL olduğu, davacıdan fazladan alınan bir bedel bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davacının, davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesinin uygunlanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmalığın çözümünde öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;

“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.

Su tesisleri harcamalarına katılma payı:

Madde 88 – Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması,

b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı.

Birden fazla yol kenarında bulunan gayrimenkullere ait payın hesabında, bunların yalnız suya bağlandıkları yol üzerindeki uzunlukları esas alınır." şeklinde düzenlendiği görülmektedir.

Payların hesaplanması:

Madde 89/a- Katılma payları bir program dahilinde veya istek üzerine doğrudan doğruya yapılan işlerde, bu hizmetlerden dolayı yapılan giderlerin tamamıdır. Şu kadar ki yapılacak giderler peşin ödendiği takdirde bu paylar ilgililerden % 25 noksanıyla alınır. Ancak bu tür hizmet giderleri bayındırlık ve iskan bakanlığı ile iller bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan tutarları aşamaz.