muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7917, Karar No: 2011/7384, Tarih: 16.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7917 E.  ,  2011/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.12.2008 tarih ve 2005/860-2008/777 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2011 gününde davalı bir.dosya davacısı 1- Aylar Uluslararası Taş.ve Tic.Ltd.Şti. avukatı ..., 2- Genel Transport Nak.ve Tic.Ltd.Şti. avukatı Tuğba Erzincanlı geldiler, davetiye tebliğine rağmen davacı ve diğer davalı İsviçre Sigorta avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Azerbaycan’a ihracat yapmak üzere Güven Tekstil ürünleri Ltd. Şti’den satın aldığı bir kısım emtianın Azerbaycan’a nakliye işini yapmak üzere davalı Genel Transport Nakliyat ve Tic.Ltd.Şti. ile anlaştığını, bu davalı şirketin ise nakliyenin yapılması konusunda diğer davalı Aylar Uluslararası Taşıma ve Tic.Ltd. ile anlaştığını, Genel Transport Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti’nin yaptığı program ile yükleme işine başladığını, ancak bildirildiği gibi uygulama yapılmadığını, davalı Aylar Uluslararası Taşıma ve Tic.Ltd.Şti’nin şoförü inisiyatifinde ve program dışı yükleme yapıldığını, her iki davalı firmanın kontrolsüz ve takipsiz davranması sonucu açık alanda TIR’ın üzerindeki branda kesilmek sureti ile takribi bir ton ihraç malı deri eşyanın çalındığını, gerekli güvenlik tedbiri alınmadan güvenli ve korumalı park yerine park etmeyerek müvekkilinin malın satışından

elde edilecek kardan da mahrum kaldığını ileri sürerek çalınan mal bedeli 179.445.-YTL ve kar kaybının 555.-YTL’nın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

elde edilecek kardan da mahrum kaldığını ileri sürerek çalınan mal bedeli 179.445.-YTL ve kar kaybının 555.-YTL’nın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Güven Tekstil Ürünleri Ltd.Şti. vekili, davacının sunduğu fatura ve CMR’lerde satış şeklinin CIF olarak belirtildiğini, satıcı davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, malların yüklenmesine ilişkin programın davalı tarafça yapıldığı ve yetkisiz araç şoförünün yönlendirmesi ile yapıldığı iddiasının hayatın olağan akışına ters düştüğünü, kaldı ki yükleme işinin gönderici davacıya ait olduğunu, çalındığı iddia edilen malların yüklenip yüklenmediğinin belli olmadığının, bunun ispat edilmesi gerektiğini, aracın bulunduğu yerin park edebileceği en aydınlık merkezi ve güvenli cadde olduğunu, yükleme işinin 2 ayrı günde yapıldığını, CMR'nin 17/2 maddesi uyarınca taşımacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, taşımanın fiilen Aylar Uluslararası Taşıma ve Tic. Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirildiğini, kusur var ise bunun araç şoförü ve istihdam eden olarak bu davalıya ait olacağını, CMR 23/3. maddesi ile taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalı Aylar Uluslararası Taşıma ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı Güven Tekstil ürünleri Ltd. Şti. ile Türküye - Azerbaycan taşıması ve tek noktadan yükleme, tek noktaya boşaltma konusunda anlaştığını, tahsis edilen aracın 06.12.2005 günü İstanbul - İstoç yükleme yerinde olduğunu, bir takım kolilerin yüklendiğini, içeriklerini bilmedikleri, teslim makbuzu da verilmediğini, şarta aykırı olarak araç kalan emtiayı yüklemek için 2. yükleme noktası Bayram paşaya gittiğini, uzun süre beklemesine rağmen yüklemenin yapılmadığını, bekleme yeri gösterilerek sabah yükleneceğinin ifade edildiğini, araç sürücüsünün aracını gösterilen yere park ettiğini ve aracı terk etmediğini, aynı gece aracın brandasının kesilerek hırsızlık vuku bulduğunu, gönderenin verdiği talimatta aracın beklemesi için gösterilen yerin emniyetsiz olması nedeni ile hırsızlığın vuku bulduğunu, çalındığı iddia edilen malın 1015 KG olduğunu, CMR nin 23/3 maddesine göre nakliyecinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, zararın hazırlık soruşturmasında 149.870,52.-YTL olduğunu beyan etmiş iken davasında bu rakamı 179.455.-YTL iddia ettiğini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Birleşen Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/457 Esas sayılı dosyası ile de davacı Aylar Uluslararası Taş. ve Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkil şirketin söz konusu emtianın nakliyesi esnasında karşılaşacağı risklere karşılık davalı İsviçre Sigorta A.Ş. nezdinde CMR sigorta poliçesi tanzim ettirdiğini, müvekkilinin rizikoyu sigorta şirketine ihbar etmesine rağmen sigorta bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 8.454,95.-SDR’nin ihbar tarihinden itibaren CMR’de düzenlenen faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekili, aracın gece park alanı olmayan korumasız emniyetsiz cadde üzerinde bırakıldığını, park edildikten sonra sürücünün içinde uyuduğu ve hırsızlık olayının da bu şekilde meydana geldiğini, zararın CMR umumi hükümlerinin teminat dışı haller başlığını taşıyan 3. maddesine göre teminat dışı bulunduğunu, yine CMR 17/2 maddesine göre de müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, CMR 3 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca zarardan ihmali bulunan taşıyıcı ve alt taşıyıcının müştereken sorumlu oldukları, birleşen dosyada poliçe hükümlerinde hırsızlık olayı şekli itibari ile istisna edilmemiş olup sürücünün araç içinde uyumadığı, emniyetsiz yerde ve aracı korumasız bıraktığının ve sürücünün hırsızlarla iş birliği yaptığının kanıtlanamadığı, zararın sigorta örtüsü altında olduğu, taşıyıcı ve sürücünün CMR nin 29. maddesinde belirtildiği gibi kasta yakın ağır kusurunun mevcut olmadığı, bu nedenle CMR'nin 23/2 maddesi uyarınca sınırlı sorumlu oldukları gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 19.882,66.-YTL'nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, birleşen Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/457 Esas sayılı dosyası yönünden ise davanın kabulü ile 8.454,95 SDR’nin Euro karşılığı olan 9.329,52 Euro’nun davalı tarafın ödemeyi reddettiği 19.12.2005 tarihinden itibaren Yıllık %5 faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davacı Mas Ltd.Şti. vekili, davalı Aylar Ltd.Şti. vekili ve davalı Genel Transport Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Birleşen dava yönünden davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... Aylar Taşıma Ltd. Şti.’nin CMR sigortacısıdır. Davalı ... cevap dilekçesinde, sigortalısı Aylar Taşıma Ltd. Şti.’nin henüz mal ilgilisine/gönderene ödeme yapmadığından işbu davayı açmada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davalı ... şirketinin bu savunması hiç dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. TTK.1292 maddesi hükmü uyarınca, sigortalının üçüncü kişiye vereceği tazminatın sigortacı tarafından ödenmesine ait sorumluluk sigortalarında, sigortalının ihbar yükümlülüğü hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiğini sigortalının öğrendiği veya dava olmaksızın yahut dava sonucu beklenmeksizin üçüncü kişiye sigortalının para ödemiş olması halinde parayı ödemiş olduğu tarihten itibaren başlar. Bu itibarla mahkemece, CMR sigortacısı davalı ... şirketinin açıklanan savunması üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde savunma hiç tartışılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davacı Mas Ltd. Şti. vekili, davalı Aylar Ltd. Şti. vekili ve davalı Genel Transport Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl dava yönünden verilen kararın ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davalısı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. vekilinin

sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı Ergo İsviçre Sigorta vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı Mas Grup San.Tic.ve Dış Tic.Ltd.Şti.'nden alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 894,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Aylar Uluslararası Taş.ve Tic.Ltd.Şti.'nden alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 910,30 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davalı Genel Transport Nak.ve Tic.Ltd.Şti.'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.'ne iadesine, 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3778, Karar No: 2008/5354, Tarih: 30.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3778 E.  ,  2008/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELBİSTAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı H.nın miras bırakanı A. ile birlikte paydaşı olduğu 1775 parsel sayılı taşınmaza, davalı H.'nın payına isibat eden yerden daha fazla yer kullanmak, davalı H.'nın ise fiilen haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fiili taksime göre davalı H.'nın tecüvüzünün bulunmadığı, davalı H.nın ise taşınmazın 259.70 m2 lik bölümünü haksız olarak kullandığı gerekçesiyle davanın, davalı H. yönünden reddine, davalı H. bakımından kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın, davalı H.yönünden kabulüne, davalı H.bakımından reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacı ile davalı H.'nın miras bırakanı A.'nin kayden paydaşı bulunduğu dava konusu 1775 parsel sayılı taşınmazın fiilen taksim edildiği, bu durumun tarafların kabulünde olduğu, davalı H..'nın ise taşınmazda bir hakkının bulunmadığı, davacının, fiili taksim nedeniyle kendisine bırakılan bölüme davalılar  H. ve H.'nın sürüp ekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının  getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde

bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde  bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile  kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak  hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan,   infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan keşifte, kadastro teknisyeni vasıtasıyla yaptıralan ölçümün kadastral yöntemlere uygun bulunmadığı, düzenlenen raporun uygulamayı yansıtan ve infazı sağlamaya elverişli nitelik taşımadığı görülmektedir.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan keşifte, kadastro teknisyeni vasıtasıyla yaptıralan ölçümün kadastral yöntemlere uygun bulunmadığı, düzenlenen raporun uygulamayı yansıtan ve infazı sağlamaya elverişli nitelik taşımadığı görülmektedir.

O halde, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde kadastro fen memuru veya harita mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişiler aracılığıyla takaometrik alet ve araç kullanılmak suretiyle yerinde kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılması, bilirkişilerden uygulamayı yansıtan ve infazı sağlamaya elverişli kroki ve rapor alınması, davalıların çekişme konusu taşınmazda davacının kullanımına bırakılan bölüme müdahale edip etmediklerinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, davalı H.nın hükmü temyiz etmediği gözetilerek önceki raporda gösterilen 259.70 m2 lik kısımdan daha az bir alana tecavüzün varlığı tespit edildiği takdirde davacı yönünden kazanılmış hak kuralının dikkate alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25159, Karar No: 2022/7647, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25159 E.  ,  2022/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daire’mizin 16.03.2021 tarihli, 2021/4676 esas ve 2021/4952 karar sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz olunan 25.02.2016 gün, 2015/497 esas ve 2016/132 karar sayılı kararda; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen 5.820TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma öncesi verilen kararda belirlenen bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı-larak, hükme ''Suça sürüklenen çocuğun 25.02.2016 tarihli önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç cezanın 25.02.2016 tarihli kararda tayin edilen 5820TL adli para cezası olarak belirlenmesine " cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14801, Karar No: 2017/12320, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14801 E.  ,  2017/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35685, Karar No: 2022/2878, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35685 E.  ,  2022/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği işleminin usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı anlaşıldığından, sanık müdafisinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 tarihli ve 2009/2068 Esas sayılı iddianamesi ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da kamu davası açıldığı halde, bu suça ilişkin olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılındaki düzenleme ve kullanma fiillerinin de ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2209, Karar No: 2013/6177, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2209 E.  ,  2013/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - ...

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 13.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.05.2013 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı asil ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 03.04.2009 tarihinde Alanya İlçesi, İncekum Kasabası, Sumaklı Mevkiinde bulunan ... mirasçıları ... arsası ... tarlası, Güneyi ise, ... tarlası ile çevrili, yaklaşık 4 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın atalarından intikalen eklemeli 70-80 yıldır zilyetliklerinde olduğu, yararlarına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1990 yılında yapılıp, 11.04.1991 tarihinde ilan edildikten sonra 11.10.1991 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu, 1958 ilâ 1960 yılları arasında yapılıp, 06.02.1961 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli parsel bu işlemde tapulama dışı bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli parselin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, orman kadastrosunun yapıldığı 1990 yılına kadar orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edileceği, bu tarihten sonra ise dava tarihi olan 03.04.2009 tarihi itibariyle 20 yıllık zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, mahkeme gerekçesinde kabul edildiğinin aksine, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin 1957 yılı hava fotoğraflarında, 1963 yılı memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği, ormansız açık alanda işaretlendiği, % 2 - 4 eğimli tarım alanı olduğu bildirilmiştir.

Diğer taraftan, mahkemece çekişmeli taşınmazın yörede 1961 yılında yapılan kadastroda ne olarak tapulama dışı bırakıldığı araştırılmamış, 1961 yılı arazi kadastro paftası getirtilmemiş, bu yere yakın başka bir Taşınmaz için açtığı davanın kabulü yönündeki davanın Yargıtay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, o dosyada düzenlenen bilirkişi krokisinde çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ... ve ... taşınmazı olarak gösterildiği, aynı yerdeki iki taşınmaz için birisi 2008 yılında birisi ise 2009 yılında iki ayrı dava açılma nedeni üzerinde durulmamıştır.

O halde, mahkemece; çekişmeli taşınmazın yörede 1961 yılı arazi kadastrosunda niçin tapulama dışı bırakıldığı sorulmalı, yöreye ait 1961 yılında düzenlenen kadastro paftası getirtilmeli, çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ve krokileri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli ve dava tarihine en yakın zamanda düzenlenmiş hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilmeli, daha sonra bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita ve kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak

bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı,