muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/907, Karar No: 2020/3556, Tarih: 25.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/907 E.  ,  2020/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanununun 10/1. maddesi uyarınca bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olup MERNİS adresine yapılan tebligat işleminden sonra bilinen adresine 29.09.2014 tarihinde yapılan tebliğ işlemi sonrasında sanık müdafinin 08.10.2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile Mahkemenin 09/10/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

2011 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava ile ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) 2010 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın suça konu faturaları düzenleyen şirketin müdürü olması, şirketin yeterli potansiyeli bulunmadığı halde 2010 takvim yılında 2379 adet fatura ile 119.139.827,00 TL tutarında satış yaptığının belirlenmesi, sanığın 13.05.2013 tarihinde savcılıkta alınan ifadesinde, sahte fatura düzenlemediğini, faturaların gerçek ticari ilişkilere dayandığını belirtmesine rağmen, kovuşturma aşamasında talimat ile alınan savunmasında, 2010 yılında mal ve hizmet satışlarının olmadığını, kimseye fatura kesmediğini, faturaların emaneten muhasebecisinde bulunduğunu ifade etmesi karşısında, savunmalarının birbiriyle çelişik ve ticari hayatın icaplarına uygun olmayıp suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmiş; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenlerle tebliğnamede bozma isteyen (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

B) 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 21.06.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak, 2010 ve 2011 takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, 2009 takvim yılı yönünden açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak 2009 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7536, Karar No: 2023/9121, Tarih: 03.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7536 E.  ,  2023/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1895 E., 2022/1716 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/317 E., 2019/319 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... SGK İl Müdürlüğü'nün 2 0729 01 01 1091642 027 03-19 sicil numaralı dosyasında işlem gören davalı firma Beysu İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyeri sigortalılarından 2701200107955 sigorta sicil, 19444973146 T.C. Kimlik numaralı ...'ın, 29.09.2014 tarihinde 11:30-11:45 sularında taşocağı nakliye yolunda... plakalı Ford Cargo marka damperli kamyonla taşocağından aldığı yükü boşaltmaya gittiği sırada dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu, aracın hakimiyetini kaybederek 5 metre genişlikteki yoldan 8 metrelik şarampole doğru aracın kayarak sağ tarafa yatması ve araç içerisinde sıkışması sonucu vefat ettiğini, kurumları tarafından sigortalı ...'ın hak sahiplerine 278.158,44 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ve 415 TL cenaze yardımı yapıldığını, kurum zararının şimdilik toplam 278.573,44 TL olduğunu, şimdilik meydana gelen kurum zararının 5.000,00 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili sunduğu talep artırım dilekçesiyle 208.618,33TL gelir ve 311,25TL cenaze masrafının yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekili, davanını reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece mahkemesi kararında özetle; "Dava konusu olayda; davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından diğer davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti. arasında anahtar teslim devredilmek suretiyle akdi bağ olduğu ileri sürülmüş ise de, Islahiye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/16 Esas sayılı dosyasında davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. işyeri yetkilisi olarak ...ın cezalandırılmasına karar verildiği, dosyada tanık olarak dinlenilen ...'ün Kalyon İnşatta iş güvenliği uzmanı olarak çalıştığını, anlaşma olduktan sonra kendilerinin de müteselsilen sorumlulukları devam ettiği için işyerine gelip gerekli kontrolleri yaptığını beyan ettiği, yine sanık ...ın diğer davalı şirketin iş güvenliği uzmanı ...'ın kendisine mail olarak bildirim yaptığını, kaza yerine zaman zaman hem kendisinin gittiğini hem de elemanlarını gönderdiğini, kazanın olduğu yolları sürekli gözetim ve denetim altında tuttuklarını beyan ettiği, sanık vekillerinin dosyada müvekkillerinin üst işveren olarak sorumluluklarını yerine getirdiği beyan ettikleri, bu durumda davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin Yargıtay kararlarında belirtildiği üzere işten el çeken ihale makamı olarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin kendi iştigal konusu ile ilgili bir işte diğer davalı ile anahtar teslimi iş yapamayacağı değerlendirilerek davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu kanaatine varılmıştır. Dava konusu olayda, müteveffa sigortalı ...'ın vefatına neden olan iş kazasının gerçekleşmesinde davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş.'nin %30, davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin %30, dava dışı ...ın %5, dava dışı ... %5, dava dışı ...'ın %5, kazazede ...'ın %25 oranında kusurlu olduğu, ...ın davalı Kalyon İnş. San. Tic. A.Ş.'nin, ... ile...'ın davalı ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi oldukları, bu durumda davalıların 5510 sayılı Kanun'un 12/2 ve 12/6 ncı maddeleri gereği müştereken ve müteselsilen kurum zararının toplam kusur oranları olan %75'inden sorumlu oldukları, Yargıtay 10.H.D.'nin 2013/3578 Esas ve 2013/26005 Karar sayılı ilamında belirtilen ilkeler doğrultusunda, sigortalının işverenden isteyebileceği tutarla sınırlı olmak üzere hesaplanan peşin sermaye değerli gelirin 208.930,08 TL, cenaze yardımı ödeneğinin 311,25 TL olmak üzere kurumun toplam alacağının 208.930,08 TL olduğu, peşin sermaye değerli gelire gelirin onay tarihi olan 22.06.2016 tarihinden itibaren, cenaze yardımı ödeneğine ödemenin yapıldığı 12.11.2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütütülmesi gerektiği, zaten davalılaran Beysu İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin de bedel artırım dilekçesi doğrultusunda davayı kabul ettiklerini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bedel arttırım dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." gerekçesiyle Tazmini gereken toplam kurum zararı olan 208.930,08 TL'nin, 208.618,83 TL tutarındaki peşin sermaye değerli gelire gelirin onay tarihi olan 22.06

. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin de bedel artırım dilekçesi doğrultusunda davayı kabul ettiklerini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bedel arttırım dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." gerekçesiyle Tazmini gereken toplam kurum zararı olan 208.930,08 TL'nin, 208.618,83 TL tutarındaki peşin sermaye değerli gelire gelirin onay tarihi olan 22.06.2016 tarihinden itibaren, 311,25 TL tutarındaki cenaze yardımı ödeneğine, ödemenin yapıldığı 12.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, usul ve yasaya aykırı verilen Mahkeme kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, diğer davalı şirketle anahtar teslimi devir olması nedeniyle sorumluluk yüklenmeyeceğini, yalnızca denetim ve gözetim sorumluluğu olup, gerekli kontrolleri yaptığını, kazanın oluş şekline göre sigortalının kusurlu olduğumdan bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kalyon İnş. A.Ş. vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karara harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1350, Karar No: 2023/2441, Tarih: 14.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1350 E.  ,  2023/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1069 E., 2022/1106 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 E., 2022/195 K.

Taraflar arasında asıl ve birleşen iş kazası olmadığının tespiti davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, asıl davanın davalısı SGK vekili ile birleşen davanın davalıları ölen sigortalı hak sahiplerinden ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, asıl davanın davalısı SGK vekili ile birleşen davanın davalıları ölen sigortalı hak sahiplerinden ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacı vekili özetle; davacıya ait inşaatta ... ’ın vefatı sebebiyle Kurum tarafından rücuen tazminat davası açıldığını, davanın Balıkesir 2.İş Mahkemesi'nin 2017/153 E. 218/40 K. sayılı kararı ile kabul edildiğini, tarafların istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemsinin 2018/3578 E. 2019/1292 K. sayılı kararı ile yerel mahkeme kararının kaldırıldığını aynı şekilde davanın kabulüne karar verildiğini, verilen karar sonucunda tarafların temyiz yoluna gittiğini, Yargıtay 10. H.D. 2019/5035 E. 2020/5908 K. sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının olayın iş kazası olmadığının tespiti konusunda dava açma hakkı tanınmak suretiyle davalı tarafa yetki verilmesi gerekçesi ile bozarak tekrar ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderdiğini, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. H.D’sinin 2020/1324 sayılı dosyası ile verilen süre neticesinde davanın açıldığını, davacının evinin çatı yapım işi için ... ve ... ile anlaştığını, ustaların kendilerine ait malzemeler ile işi yürüttükleri sırada iş kazasının meydana geldiğini, davacının kazanın meydana geldiği evin maliki olduğunu, taraflar arasında çatı işinin yapımı için tanıkların huzurunda sözlü olarak anlaştıklarını, davacının gerekli malzemeleri temin etmesinin mümkün olmadığını, fabrikada işçi olarak çalıştığını, inşaat işleri ile alakasının olmadığını, meydana gelen olayda işveren sıfatına haiz olmadığını, ilgili mevzuat uyarınca taraflar arasında iş akdinin imzalanmadığını, davacının çatı işini anahtar teslimi olarak verdiğini, çalışma süresi boyunca ustalara emir ve talimat vermediğini, davacı ile taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinin olmadığını, aralarında iş akdinin bulunmadığını, çatı yapım işi TBK 470 inci maddesinde düzenlenen eser sözleşmesi kapsamında olduğunu beyanla, 04.03.2010 tarihinde meydana gelen ...’ın vefatı ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya ait bina inşaatında çalışmakta iken 04.03.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde ... ’ın vefat ettiğini, İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 28.09.2010 tarih SVA 111 sayılı inceleme raporunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olduğunu ve davacının kusurlu bulunduğunu, ilgili mevzuat uyarınca dava konusu olayın iş kazası niteliğinde olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

II. CEVAP

Asıl davada davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya ait bina inşaatında çalışmakta iken 04.03.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde ... ’ın vefat ettiğini, İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 28.09.2010 tarih SVA 111 sayılı inceleme raporunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olduğunu ve davacının kusurlu bulunduğunu, ilgili mevzuat uyarınca dava konusu olayın iş kazası niteliğinde olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Birleşen 2021/116 Esas sayılı dava dosyasında davalılardan hak sahibi ... cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 04.03.2010 tarihinde davacı ...’a ait 2. ... ,... adresinde bulunan binanın çatı yapım işi esnasında inşaatın en üst katında kurulu vincin sabitlendiği yerden aşağıya düşmesi sonucunda ...’ın vefat etmesi ile sonuçlanan kazanın davacıya ait inşaatta çalışırken meydana geldiği, 04.03.2010 tarihinde meydana gelen düşme olayının 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan "bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda" yapılan iş olduğunun açık olduğu, bu noktada davacı ile birleşen dosya davalısının olayın meydana gelmesindeki sorumluluklarının neticede meydana gelen olayın iş kazası olduğuna dair sonucu etkilemeyeceği, zira hukuk bütünlüğü dikkate alındığında bir olayın bir taraf için iş kazası olup başka bir taraf için iş kazası niteliğinde olmadığının kabul edilmesinin mümkün olmadığı, davacı ve birleşen dosya davalısının olaydaki sorumluluk ve kusur durumlarının eldeki davada tespitinin mümkün olmadığı, şu halde müteveffanın davalı ... ile birlikte davacıya ait inşaat işinde çalışırken geçirdiği ve ölümle sonuçlanan kazada kast unsuru bulunmadığı da nazara alındığında yasal mevzuat gereği şartlar sağlanmış olduğundan 04.03.2010 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğu vicdani kanaatine varıldığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece taraflar arasındaki hukuki ilişki değerlendirilmeden eksik inceleme sonucu karar verildiğini, kazanın meydana geldiği inşaatın sahibinin davacı olduğunu ancak davacının çatı işini ölen sigortalı ile birleştirilen dosyanın davalısı ...'a anahtar teslim iş olarak verdiğini, taraflar arasında hizmet ilişkisinin olmadığını bu nedenle olayın iş kazası olarak sayılamayacağını, davanın reddinin yerinde olmadığını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece, her ne kadar davacı ile ölen ... arasında işçi - işveren ilişkisi bulunduğu, bu nedenle olayın iş kazası olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamından, davacı ...'un bir fabrikada işçi olarak çalıştığı, inşaat işi ile iştigal etmediği, mesken niteliğindeki binasının çatı işini yapmaları için davalı ... ve ölen ... ile sözlü olarak anlaşma yaptığı, ... ile ölen ...'ın kazaya neden olan işi anahtar teslimi suretiyle üstlendikleri, davacının anahtar teslimi verdiği işin yapımı ile doğrudan veya dolaylı hiçbir ilgilenmediği anlaşılmakta olup esasen davalı ...'ın soruşturma aşamasında verdiği 04.03.2010 tarihli beyanı da bu durumu doğruladığı, dolayısıyla; davacı ile ... ve ölen ... arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdi ilişkisi niteliğinde değil istisna akdi ilişkisi niteliğinde olduğu, bu nedenle kazanın davacı yönünden iş kazası olarak kabulünün de mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı kurum vekili ile birleşen davada davalı ... temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Asıl Davada Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili, sigortalının davalıya ait bina inşaatında çalışırken iş kazası sonrası öldüğünü, olayla ilgili Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 28.09.2010 tarih ve 111 sayılı inceleme raporundaki tespitlerle olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olduğunun saptandığını belirterek hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Birleşen Davanın Davalısı ...'ın Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, murisi sigortalının davacıya ait çatı işinde çalışırken çatıdan düşerek öldüğünü, olayın iş kazası olduğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Birleşen davanın davalıları murisi ...'ın 04.03.2010 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olup olmadığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 12 ve 13 üncü maddeleri.

3.Değerlendirme

1)Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.