muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10370, Karar No: 2023/951, Tarih: 09.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamında yapılan incelemede dinlenen tanık beyanları ile davalı kadının, müşterek evde yer alan davacıya ait eşyaları araca yükleyerek evden ayrıldığı, sonrasında tekrar müşterek eve dönse de döndüğünde eşyaları geri getirmediği, bu haliyle kadının eşyaları alarak evden ayrılma eyleminin davacı erkeğin kadına olan güvenini sarstığı, davacı erkeğin ise kadının ilk evliliğinden olan çocuklarına kötü davrandığı, onlara şiddet uyguladığı, davalı eşini zaman zaman evden kovduğu, tarafların sabit kabul edilen söz konusu bu eylemleri neticesinde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evliliğin bu hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, yapılan araştırmalar neticesinde davalı kadının ev hanımı olduğu, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunmadığı, davacı erkeğin ise çiftçilik ile uğraştığı ve emeklilik maaşının olduğu, hal böyle iken tarafların ekonomik durumlarının birbirine denk olmayıp kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdiri ile takdir edilen nafakanın karar kesinleştikten sonra aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı erkeğin manevî tazminat talebinin, davalı kadının da maddî ve manevî tazminat talebinin ayrı ayrı reddine, davacı erkeğin boşanmanın eki niteliğinde olmayan maddî tazminat talebinin iş bu dosyadan tefriki ile mahkemenin ayrı bir esasına kaydına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek istinaf dilekçesinde özetle; davalı kadının yakın akrabası olan tanıklarının beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, boşanmaya sebep olan olaylarda kendisine atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davalının bir çok eşyasını alıp götürdüğünü, kendi adına kayıtlı fındık bahçesinin olmadığını, emekli maaşının da olmayıp ölen oğlundan aldığı bir maaşın olduğunu, nafakayı kabul etmediğini, kaldı ki ödeme gücünün de olmadığını beyanla; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyan ve taleplerini tekrarla, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka miktarlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci, ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1446, Karar No: 2013/3803, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1446 E.  ,  2013/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin halen devam ettiğini, 15 Mayıs -15 Kasım döneminde işyerinde gece gündüz demeden 24 saat mesai yaptığını ancak fazla çalışma ve hafta sonu tatili ücretinin ödenmediğini ileri sürerek alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin, feshedilmediğini, halen çalıştığı işin mevsimlik iş olması nedeniyle yazın çalıştığı hususunun doğru olmasına rağmen, kışın da işyerine dahi gelmediğini bu nedenle fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin verilmediğini, ancak 6 ay boyunca günlük 24 saat üzerinden çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, halen çalışmaya devam ettiği için yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları ../.

2013/1446-3803 S.2

yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, aksi yöndeki uygulama hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği Dairemizce kabul edilmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının fazla çalışma alacağının tanık beyanlarına dayanılarak kabulü karşısında hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözardı edilerek hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33028, Karar No: 2019/7278, Tarih: 15.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33028 E.  ,  2019/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve meydana gelen zarar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, el atmanın önlenmesi ve meydana gelen zarar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, hükmün dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2517, Karar No: 2018/20, Tarih: 15.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2517 E.  ,  2018/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, diş tedavisinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptâli istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı iş sahibi vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece davalıya uygulanan tedavilerin karşılığı 5.378,05 TL olarak belirlenmiş ve bu husus davacı tarafından da temyiz edilmemek suretiyle davalı yararına usuli müktesep hak kuralı kapsamında kesinleşmiştir. Davalı yanın yemin deliline dayanmış olması nedeniyle mahkemece ödemeler hususunda yemin hakkı bulunduğu davalı vekiline hatırlatılmış, davalı vekilinin yemin teklifinde bulunması üzerine davacı şirket yetkilisi 18.12.2014 tarihli celsedeki yemininde davalı yandan 2.000,00 TL aldıklarını bunun haricinde başkaca ödeme almadıklarını beyan etmiştir. Davalının iş bu tedavi sebebiyle 2.000,00 TL ödediği de davacı tarafça kabul edildiğinden mahkemece 3.378,05 TL üzerinden davanın kabulü gerekirken fazlaya hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı vekili yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3829, Karar No: 2015/6591, Tarih: 23.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3829 E.  ,  2015/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

..... ile ........... aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.05.2014 gün ve 399/255 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 23.03.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı Maliye .........., davalıya ait bir parça taşınmazın bir bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürerek; bu bölümün davalı adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, taşınmaza geçerli tapu kaydı ile malik olduğunu, tapu kaydının eski yıllara dayalı olduğu ve kendisinin tapu kaydına güvenerek bu taşınmazı satın aldığını belirterek; öncelikle davanın reddine karar verilmesini, diğer durumda kendilerine bedel ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece toplanan delillerin değerlendirilmesi soncu 7010 m2 alanlı taşınmazın teknik bilirkişi krokisinde gösterilen 22.65 m2 bölümü için iptal/terkin kararı verilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5;13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK). Davalı parselin tapuya ilk tescili tapu kaydına dayalı olarak yapılmış;davalı ise, ilk malikinden taşınmazı satın alan kişi konumundadır. Tapu kaydının oluşumundan iptal davasının açılmasına kadar çok uzun bir süre geçmiştir. Davalı tapu kaydına güvenerek taşınmaz iktisap ettiğinden, TMK'nun 1023.maddesindeki iyiniyet karinesinden yararlanabilecek konumdadır. Davacı Maliye ......si 3402 s. Kadastro Kanunu'nun 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Tapu kayıt malikleri tapu kayıtlarının Devlet tarafından himaye görüp Devletçe korunacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolünün 1. Maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğin kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlete tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının bir bölümüne, Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir. Kuşkusuz Devlet bu konuda kamulaştırma yapma yetkisine de sahiptir

Davaya konu taşınmazın tapu kaydı kadastro mahkemesi kararının kesinleşmesi suretiyle hükmen 1987 yılında kesinleşip tapuya bağlanmış; davalı şirket bu yere tapuda 1998 yılında satış işlemiyle malik olmuştur. Kıyı Kanunu kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra 1990 yılında yürürlüğe girmiş; iş bu dava ise 2012 yılında açılmıştır. Davalı ayrıca TMK'nun 1023. maddesindeki iyiniyet karinesine de dayanabilecek konumda olup; cevap dilekçesi içeriğinde karşılık bedel ödenmesi gerektiği de ileri sürmüştür.

Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.30) gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın miktarda bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı Maliye ........si'ne bu bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle kıyı olan bölümün tapu kaydının iptal/terkini kararı verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/8651, Karar No: 2023/5592, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8651 E.  ,  2023/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1871 Esas, 2022/1716 Karar

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/80 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/1871 Esas, 2022/1716 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri: sanık ile maktul arasında husumet bulunmadığına, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına, ilk haksız hareketin maktulden geldiğine, haksız tahrikin derecesine,

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri: sanığın tasarlayarak hareket ettiğine, ilk haksız hareketin sanıktan geldiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri: sanık ile maktul arasında husumet bulunmadığına, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına, ilk haksız hareketin maktulden geldiğine, haksız tahrikin derecesine,

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri: sanığın tasarlayarak hareket ettiğine, ilk haksız hareketin sanıktan geldiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ile sanık ...'ın ağabeyi olan ... arasında olay tarihi öncesine dayalı husumet bulunduğu, 08.12.2020 tarihinde akşam saatlerinde sanık ile maktul ...'nin ... messenger üzerinden kuşa parlak çekme meselesi nedeniyle yazışmaya ve birbirlerine ses kaydı göndererek tartışmaya başladıkları, daha sonra ... ile sanığın buluşma yeri kararlaştırdıkları ve birbirlerini çağırdıkları, 09.12.2020 tarihinde saat 21.00 sıralarında maktul ile sanığın buluşma yeri olan ... ili ... ilçesi ... mahallesi 3171 sokak içerisinde de tartışmaya devam ettikleri, tartışma esnasında ...'nin yanında bulunan tabanca ile sanığa doğru iki el ateş ettiği ve tarafların kavga etmeye başladıkları, kavga esnasında ...'nin iki veya üç el daha sanığa ateş ettiği, sanığın ise yanında getirdiği bıçağı ...'ye sallayıp yaraladığı, daha sonra yere düşen ...'nin yerden kalkarak, kaçan sanığa doğru iki el daha ateş ettiği ancak sonrasında tekrar yere düştüğü anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında düzenlenen 25.01.2021 tarihli; "Kişinin vücudunda toplam üç adet kesici delici alet yarası olduğu her üç yaranın da tek başlarına öldürücü nitelikte olduğu, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen kanama sonucu meydana gelmiş olduğu" görüşünü içeren ... Adlî Tıp Grup Başkanlığının otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin sanık ile maktul arasında husumet bulunmadığına, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına, ilk haksız hareketin maktulden geldiğine, haksız tahrikin derecesine yönelen temyiz itirazları yönünden;