muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9154, Karar No: 2012/28129, Tarih: 13.12.2012

davacının aynı zamanda bekçilik de yaptığı anlaşıldığından yirmidört saatlik çalışma süresinde ondört saat çalışacağından ve bu onbir saate kadar olan kısmı denkleştirme kabul edilerek günde en fazla üç saat fazla çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacak miktarının raporda hesaplandığı, davacının dini ... dışındaki tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek genel tatil alacağının hesaplandığı değerlendirilerek uygun bir indirimle hüküm altına alınmıştır.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının yazlık site niteliğindeki işyerinde gece bekçisi olarak çalıştığı, aynı zamanda temizlik vs işleri de yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında davalı tarafça dosyaya ibraz edilmiş olan ve davacının da imzasını taşıyan çalışma taahhütnamesinde işçinin çalışma düzeni belirlenmiştir. Bu çizelgedeki saatler ve dinlenen tanık anlatımları dikkate alındığında işçinin fazla çalışması bulunmamaktadır. Kışın yerine getirdiği bekçilik ve genel bakım işleri de davacının sürekli çalışmasını gerektirir nitelikte değildir. Kışın sitede kimse bulunmamaktadır, işçinin aynı yerde evinin bulunduğu ve işin niteliği dikkate alındığında, mahkemece fazla çalışma ücreti ve ulusal ... genel tatil ücreti isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Yıllık izin ücreti alacağı hesaplanırken, davalı delilleri arasında sunulmuş olan üç günlük izin belgesinin de dikkate alınması dosya içeriğine uygun düşeceğinden, bozma nedeni yapılmıştır. ./..

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20741, Karar No: 2017/6581, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20741 E.  ,  2017/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7602, Karar No: 2007/9904, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7602 E.  ,  2007/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, adlarına tahakkuk ettirilen 62.117,30 YTL eğitim ve öğretim giderinin 42.272 YTL'lik kısmından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

3.9.1985 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir. Bu durum karşısında öncelikle davacı ...’nın velisinin Emekli Sandığına tabi bir kurumda görev yapıp yapmadığı tespit edilerek, görev yapması durumunda yükümlüye davalı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken bu kalem giderlerin tamamından davacı tarafın sorumlu tutulmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14726, Karar No: 2016/13641, Tarih: 10.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14726 E.  ,  2016/13641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sahtecilik işlemleri ile gerçek olmayan hizmet kazandırılarak yaşlılık aylığı ödenen davalı M.. A..'a yapılan yersiz aylıkların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın, davalılar S.. A.. ve M.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalılar S.. A.. ve M.. A.. vekili tarafından kararın 25.06.2014 tarihinde temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme tarafından dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 434/son maddesi gereğince davalılar vekiline, temyiz harcı toplamı 720,30 TL'nin tebliğden itibaren 7 günlük kesin süre içinde ödenmesi, aksi hâlde temyiz isteğinden vazgeçmiş sayılacağına dair ihtar içeren muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın 22.09.2014 tarihinde davalılar vekiline tebliğ edilmiş olduğu, davalılar vekilince muhtıra gereğinin yerine getirilmemesi sebebiyle üzerine yerel Mahkemece 11.11.2014 tarihli ek karar ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın 19.11.2014 tarihinde davalılar vekiline tebliğ üzerine 04.12.2014 tarihinde ek kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz isteminin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesinin HUMK’nun 432/son maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde temyiz edilmesi gerekir. Somut olayda, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar 19.11.2014 tarihinde temyiz eden vekile tebliğ edilmiş, temyiz ise 04.12.2014 tarihinde vuku bulmuştur. Bu duruma göre 7 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O hâlde, temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karara yönelik temyiz dilekçesinin, 01.06.1990 tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin süreaşımı yönünden REDDİNE, fazla alınan temyiz harcının davalı S.. A.. ve M.. A..'a iadesine, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2238, Karar No: 2023/4582, Tarih: 22.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2238 E.  ,  2023/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2012/12 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılan mağdurlar ... ve ...'a karşı ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.07.2017 tarihli ve 14-2014/398530 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafii

Suça sürüklenen çocukların atılı suçu işlemedikleri, mahkûmiyet ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının hukuka aykırı olduğu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.07.2017 tarihli ve 14-2014/398530 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafii

Suça sürüklenen çocukların atılı suçu işlemedikleri, mahkûmiyet ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının hukuka aykırı olduğu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince;''SSÇ sanıklardan ... \*\*\* hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından verilmiş 19/10/2012 tarihli rapor ile, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak mahiyet ve derecede olan hafif mental retardasyon tanısı nedeniyle davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun bildirildiği ve mevcut delil durumuna göre müsnet suçları işlediğinin sabit olup cezalandırılmasının gerektiği, ancak TCK'nun 32/1 ve CMK 223/3-a maddeleri gereğince ceza sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SSÇ sanıklardan ... \*\*\*'in suç tarihinde 12-15 yaş arası küçüklerden olduğu ve İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından verilmiş 13/01/2012 tarihli rapor ile nitelikli cinsel istismar suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin tespit edilmiş olması nedeniyle ceza sorumluluğunun bulunduğu anlaşılmış, dosyada bulunan ve mağdur-katılanlara ait Adli Tıp Kurumu tarafından verilmiş raporlar ile fiili livatanın maddi bulgularının 1 hafta içerisinde kaybolduğunun tıbben bilindiği ve ... \*\*\*'ın olay tarihi ile muayene tarihi arasında geçen süre nazara alındığında bulguların kaybolmuş olması nedeniyle fiili livataya maruz kalıp kalmadığının tıbben tespit edilemeyeceği, adli tahkikat ile aydınlatılabileceği, hafif derecede zeka geriliği nedeniyle mağduru bulunduğu olayın kötülüğünü idrak ve olaya ruhsal yönden muvakemete muktedir olmadığı ve zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı ve beyanlarına itibar edilebileceği bildirilmiş, mağdur-katılan ... \*\*\* hakkında yine Adli Tıp Kurumu tarafından verilen rapor ile, aradan geçen süre içerisinde bulguların kaybolmuş olması nedeniyle fiili livataya maruz kalıp kalmadığının tıbben tespit edilemeyeceği olayın adli tahkikat ile aydınlanabileceği ve beyanlarına itibar edilebileceği, sınır-hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu bildirilmiştir.

\*\*\* Çocuk ve Gençlik Merkezinde çalışan öğretmen Şafak \*\*\* tanık sıfatı ile alınan yeminli beyanında yurtta kalan çocuklardan ... \*\*\*'ın idareye başvurması üzerine olayı öğrendiklerini ve mağdurlar ile SSÇ'leri çağırarak konuştuklarında olayı itiraf ettiklerini ve bu nedenle durumu yetkili makamlara intikal ettirdiklerini ve çocukların hiç birisine nasıl beyanda bulunacakları konusunda herhangi bir şekilde telkinde bulunmadığını ya da baskı yapmadığını söylemiş, tanık Aslı \*\*\* alınan yeminli beyanında olayla ilgili olarak görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığını, olayı hocaların kendi aralarındaki konuşmalarından duyduğunu ve merkezde temizlik ve bakım işleri ile uğraştığını, mağdur ...'un iddia ettiği gibi eyleme tanık olup görmediğini söylediği, tanık ... \*\*\* alınan beyanında kesinlikle mağdur ...'in banyoda SSÇ'ler tarafından cinsel istismara maruz kaldığı sırada orada olmadığını ve olaya şahit olmadığını söylemiş, tanık Nilüfer \*\*\* \*\*\* alınan yeminli beyanında ... \*\*\* isimli çocuğun müracatı üzerine idarenin olayları öğrendiğini ve SSÇ'ler ile mağdurları ayrı ayrı odalara alarak konuştuklarında SSÇ'lerden ...'ın olayı itiraf ettiğini, kesinlikle kendisine mağdurlar tarafından cinsel istismara maruz kaldıklarına dair bir şikayet gelmediğini sadece el şakaları rahatsız etme, para alma gibi basit sataşmalar konusunda şikayet gelmesi üzerine SSÇ ...'i uyardığını söylemiş, tanık ... \*\*\* alınan beyanında SSÇ ... ile birlikte aynı odada kaldıklarını ve ...'in saat 22.00 sıralarında mağdur ...'in odasına bir kaç kez gittiğini gördüğünden şüphelendiğini ve mağdur ...'e durumu sorduğunda ...'in sürekli geldiğini ve zorla kendisine bir şeyler yaptığını söylediğini, sonra tekrar kendisi ile konuştuğunda bu defa ..., Batuhan ve ...'ın birlikte geldiklerini ve kendisine bir şeyler yaptıklarını söylediğini ancak açık olarak ne yaptıklarını anlatmadığını, terbiyesiz şeyler yapıyorlar dediklerini ancak cinsel ilişki yaşayıp yaşamadıklarını bilmediğini ve durumu Merkezin idaresine bildirdiğini söylemiştir.

Mağdur-katılanlar ... ve ...'in beyanlarına itibar edilebileceğinin Adli Tıp Kurumu tarafından verilmiş raporda belirtildiği ve cinsel istismar eylemlerinin görgü tanıkları ya da kamera kaydı gibi delillerinin mevcut olamayacağı ve organ sokma suretiyle yapılan cinsel istismarlarda dahi bir hafta içerisinde maddi bulguların ortadan kaybolduğu tıbben bilindiğinden, her iki mağdurun alınan raporlarında bu nedenle herhangi bir madde bulguya rastlanmamış olmasının normal olduğu, maruz kaldıkları olayları kimseye anlatmamış olduklarından, aradan çok zaman geçtikten sonra rapora sevk edildikleri, mağdur katılanların SSÇ sanıklara iftira atmalarını gerektirecek bir nedenin olmadığı, aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı ve pek çok çocuğun barındığı \*\*\* Çocuk ve Gençlik Merkezindeki mevcut diğer çocuklara böyle bir isnatta bulunmamış iken niçin sadece SSÇ'leri suçladıklarına savunmalarda tatmin edici bir açıklamanın getirilemediği, mağdur katılanların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olmayıp beyanlarına itibar edilmemesini gerektiren herhangi bir neden bulunmadığı ve her üç SSÇ'nin birden çok kez mağdur katılanlara karşı cebir ve tehdit uygulamak suretiyle organ sokmak şeklinde gerçekleşen cinsel istismar eylemlerinde bulunmaları nedeniyle TCK 103/2. maddesi gereğince cezalandırılmalarının gerektiği, birden çok kişi olmaları nedeniyle TCK'nun 103/3. ve cebir tehdidin varlığı nedeniyle TCK'nun 103/4. maddeleri gereğince cezaların artırılacağı, ayrıca her iki mağdurun Adli Tıp Kurumu tarafından verilmiş raporlarda maruz kaldıkları olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğu bildirildiğinden TCK'nun 103/6. maddesinin ve TCK'nun 43/1. maddelerinin uygulanması suretiyle ayrı ayrı cezalandırılmalarının gerekeceği anlaşılmış, 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik ile TCK 103/2 .maddesindeki suç için asgari 16 yıl hapis cezası getirilerek cezanın artırıldığı, ayrıca TCK 103/3-4. madde bendleri ile yine iki kez yarı oranında arttırım yapılması halinde TCK 103/6. Maddesinin uygulanmamasına rağmen verilecek netice ceza miktarının 36 yıl hapse kadar ulaşacağı, bu nedenle 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali ile TCK'nun 103/2. maddesinin SSÇ'ler lehine olduğu anlaşılmış ve değişiklikten önceki hüküm uygulanmış ve mağdurlardan ... \*\*\*'a karşı SSÇ sanık ... \*\*\*'in cinsel istismarda bulunduğu sabit olmasına rağmen bu yönde açılmış bir kamu davası bulunmaması nedeniyle mahkememizce suç duyurusunda bunulması uygun görülmüş ve açıklanan gerekçelerle SSÇ'ler Batuhan ve ...'in ayrı ayrı cezalandırılmalarına'' şeklindeki gerekçeyle karar verilerek hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi ceza verilmesine yer olmadığı kararının da yerinde olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Anılan nedenle bozma talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.06.2018 tarihinde öldüğüne dair İstanbul Aanadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2018 tarih ve 2018/112872 sayılı tespitine istinaden resmî belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2012/12 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2012/12 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7346, Karar No: 2011/3096, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7346 E.  ,  2011/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi gereğince kredi kullanan davalının kredi borcunu ödememesi üzerine toplam 1.872.22.-YTL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, 16.08.2004 günlü kredi kartının çalındığını, davacıya hemen kartının çalındığına ilişkin bildirimde bulunduğunu, çalınan kartla yapılan harcamalardan sorumlu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, slip asıllarının temin edilemediği, davalının kartının çalınmasından hemen sonra davacının bankayı arayarak kayıt ve çalıntı ihbarı yaptığını belirttiği, davacı bankanın harcamanın 16.08.2004 tarihinde saat 9.33’de, kayıp çalıntı bildiriminin ise 11.21.’de yapıldığını iddia ettiği, ancak davacının kayıp ve çalıntı ihbarına ilişkin görüşmelerin kaydını sunamadığı, ispat yükünün davacı bankada olmasına rağmen, iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.