muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14173, Karar No: 2012/1706, Tarih: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14173 E.  ,  2012/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine; davalıların kayden malik olduğu tarla vasıflı, .. ada, .. parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi herhangi bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü süre yönünden davanın reddine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve nispi avukatlık ücretinden davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine, vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, 5841 sayılı Yasa 12/05/2011 tarihinde Anayasa Mahkemesinin 31/77 sayılı Kararı ile iptal edilmiş ve iptal hükmü 23/07/2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer.Öyle ise davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Ne var ki; işin esası yönünden mahkemece yapılan araştırma ve uygulamanın hükme yeterli olduğu söylenemez.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Ne var ki; işin esası yönünden mahkemece yapılan araştırma ve uygulamanın hükme yeterli olduğu söylenemez.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince; mahkemece çekişmeli taşınmazın müteaddit yerlerinden çukurlar açılmak suretiyle toprak yapısı incelenmemiş, komşu parsellerle mukayesesi yapılmamıştır. Her ne kadar Hazine tarafından kadastro tespite karşı aynı sebebe dayalı olarak yapılmış olan itiraz neticesinde taşınmazın 41.08 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptanarak kadastro komisyonunca belirlenen kısım ifraz edilerek terkin edilmiş ise de anılan karar idari nitelikte olup mahkeme kararı olmadığından Hazineyi bağlamayacağı açıktır.. Buna göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesine 36/A maddesi hükmü ile ilave düzenlemeler getiren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilmek suretiyle işin esası bakımından karar verilmek üzere karar bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlar yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/828, Karar No: 2017/9187, Tarih: 17.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/828 E.  ,  2017/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ... AŞ'nin işleteni ve davalı ... ... AŞ nin sigortacısı olduğu... plaka sayılı aracın 20/07/2005 tarihinde davacının kullanımındaki motorsiklete çarpması nedeniyle davacının yaralandığını ve vucudunda kırıklar oluştuğunu, davacının iş göremez duruma geldiğini, davacının kazadan önce taksicilik yaptığını, uğranılan zarar nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın, 1.000,00 TL giderler nedeniyle yapılan maddi tazminatın ve iş göremezlik nedeniyle 79.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın zamanaşımına uğradığını,kendilerinin davacıya 26.365,46 TL ödeme yaptıklarını, ayrıca tedavi giderlerine karşılık 759,23 TL yi ... devlet hastanesi hesabına yatırdıklarını, manevi tazminattan sorumluluklarının olmadığını, kendilerine yasal süre içerisinde başvuru yapılmadığını, bu nedenle faizden sorumlu olmayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı... AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının da kusurlu olduğunu, istenilen tazminatın fahiş olduğunu, davalı ... şirketinin ödeme yapması için hasar dosyası oluşturduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20/07/2005 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...şirketinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 525,22 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 58.073,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı 58.598,66 TL den ... tarafından peşin ödenen 26.365,46 TL 'nin mahsubu ile, 32.233,20 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 20/07/2005 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ...AŞ vekili, 17.04.2014 tarihli duruşmaya, mesleki çalışmaları nedeniyle katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi ibraz etmiş, mahkemece; davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden 17.04.2014 tarihli aynı celsede karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı ... AŞ vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı ...AŞ vekili, 17.04.2014 tarihli duruşmaya, mesleki çalışmaları nedeniyle katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi ibraz etmiş, mahkemece; davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden 17.04.2014 tarihli aynı celsede karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı ... AŞ vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davalı ... şirketince davadan önce davacıya 29.05.2007 tarihinde toplam 26.365,46 TL ödenmiş, aktüer bilirkişinin 28.02.2014 günlü raporunda, ... şirketinin ödemesi güncellenmek suretiyle hesaplanan tazminat miktarından mahsup edilerek bakiye gerçek zarar 16.222,77 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, ... şirketi tarafından davadan önce yapılan ödeme dikkate alınmış ancak ödeme güncellenmeden, hesaplanan tazminat miktarından mahsup edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

... şirketi tarafından yapılan ödemeyi tazminat hesabı yapılmadan önce alan davacı, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmiştir.

Bu halde zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacıya yapılan ... ödemesinin, ödeme günü ile tazminatın hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi de hesaplanarak, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 17.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28396, Karar No: 2013/1116, Tarih: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28396 E.  ,  2013/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/09/2012 gün ve 2012/15135/54636 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/10/2012 gün ve KYB. 2012/257519 sayılı ihbarnamesiyle;

Mühür bozma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203 ve 62. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2010 tarihli ve 2009/127 esas, 2010/989 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 203. maddesinde "Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.", anılan Kanun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, "adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.", "En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 58/3. maddesi uyarınca "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" hükmü uyarınca anılan Kanun'un 203. maddesindeki hapis veya adli para cezasının seçimlik olduğu gözetilerek, hapis cezasının seçilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan hukuka aykırılık nedeniyle de CMK’nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/51330, Karar No: 2014/717, Tarih: 21.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/51330 E.  ,  2014/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2010/679-2011/737

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, fazla mesai dışında tüm haklarının ödendiğini, imzalattırılan ibranamede fazla mesai ücretinin de ödendiği belirtilmiş ise de, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, mesai saatlerinin imza defteri ile sabit olduğunu ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının çalışması karşılığı tüm haklarının kendisine ödenerek ibraname alındığını, ibranameyi okuyarak ve özgür iradesi ile imzaladığını, hak ettiği alacakların bordroda gösterilerek ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayımızda, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde aylık ücretin içinde fazla mesai ücretinin de olduğu kararlaştırıldığından ve davacının ücretinin bordrodan brüt 4841,45 TL olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporuda hesaplanan fazla mesai süresinden yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin indirilmesiyle kalan fazla mesai süresi üzerinden alacağın hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4587, Karar No: 2009/3409, Tarih: 09.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/4587 E.  ,  2009/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2007
Yargıtay — Esas No: 2015/22554, Karar No: 2017/8498, Tarih: 30.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/22554 E.  ,  2017/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 13.01.1995-08.06.2009 tarihleri arası 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi

Davacı, 13.01.1995-08.06.2009 tarihleri arası 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalı olduğunun tespitini istemiş Mahkemece, vergi kaydı nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 29.3.2002 tarihinde Kuruma intikal eden Bağ-Kur giriş bildirgesi ile 13.1.1995 tarihinde .... Gıda Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. (Unvan değişikliği MT Tarım Ürünleri Gıda Pazarlama Ltd. Şti.) ortaklığı nazara alınarak 4.10.2000 tarihinden itibaren Bağ-Kur tescilinin yapıldığı 18.05.2009 tarihine kadar Bağ-Kur sigortalığının kurumca kabul edildiği, 08.06.2009 tarihinde Kuruma intikal eden Bağ-Kur Sigortalılık Bilgileri formundan MT Tarım Ürünleri Gıda Pazarlama Ltd. Şti. ortaklığından 18.5.2009 tarihinde ayrıldığı, 15.01.1995-08.06.2009 tarihleri arası şirketin vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı,

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı,

ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 24/I-d maddesine göre, “Limited Şirketlerin Ortakları” Bağ-Kur sigortalısı sayılmışlardır. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 4/b-3 maddesine göre de "Limited Şirketlerin Ortakları” aynı kapsamda sigortalı sayılmışlardır.

Somut olayda;

1- Davacının limited şirket ortağı olması sebebiyle 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayıldığından ve 02.08.2003 tarihinden önce Kuruma intikal eden giriş bildirgesi gözetildiğinde davacının 13.01.1995-04.10.2000 tarihler arası Bağ-Kur sigortalı olduğu yönündeki mahkemenin kararı isabetlidir.

2-Mahkemece, Kurumun kabulünde olan ve niza konusu olmayan 04.10.2000-18.05.2009 tarihleri arası sigortalılıkları yönünden davacının hukuki yararı bulunmadığından bu süreler yönünden hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

3- 18.05.2009-08.06.2009 dönemi yönünden ise, davacının ortağı olduğu Ltd. şirketinin vergi kaydı 08.06.2009 tarihine kadar devam etmiş ise de, Bağ-Kur sigortalılığı yönünden davacının ortaklığının sona erdiği tarihin nazara alınması gerekmekte olup, Mahkemece, davacının Ltd. Şti. ortaklığının sona erdiği tarihin tespiti için şirket ticaret sicil kayıtları ve ortaklar kurulu kararı celp edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

3- 18.05.2009-08.06.2009 dönemi yönünden ise, davacının ortağı olduğu Ltd. şirketinin vergi kaydı 08.06.2009 tarihine kadar devam etmiş ise de, Bağ-Kur sigortalılığı yönünden davacının ortaklığının sona erdiği tarihin nazara alınması gerekmekte olup, Mahkemece, davacının Ltd. Şti. ortaklığının sona erdiği tarihin tespiti için şirket ticaret sicil kayıtları ve ortaklar kurulu kararı celp edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.