muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2829, Karar No: 2016/6633, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2829 E.  ,  2016/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1) Sanık hakkında, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik incelenmede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 303. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ,....... Temizlik Gıda Tek. ve Prom. Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu ancak ortaklığının sadece resmiyette kaldığını, ...'ü vekil tayin ettiğini, vergi raporlarındaki hususlardan haberi olmadığını, hiçbir faturada imzasının bulunmadığını savunmuş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde tespiti, suç ile suçlu arasındaki illiyet bağının ve cezai sorumluluğun belirlenebilmesi açısından; şirketin diğer ortağı olan .....'ün ve savunmada geçen ...'ün tanık sıfatıyla dinlenilmesi, suç tarihlerinde şirketin işleriyle fiilen kimin ilgilendiği ve sanık tarafından ... isimli şahsa vekaletname verilip verilmediği hususlarının araştırılması, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullandıkları belirtilen şahısların ve şirket yetkililerinin tespiti ile suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanık ile muhatap olup olmadıklarının sorulması, gerektiğinde suça konu faturalar üzerinde sanık ve tanıklara aidiyeti hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5271 sayılı CMK’nun 302. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23702, Karar No: 2017/35860, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23702 E.  ,  2017/35860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9737, Karar No: 2012/16800, Tarih: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9737 E.  ,  2012/16800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2011 tarih ve 2010/246-2011/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 30.11.2006 tarihinde Yeşilce Mahallesi ... Kağıthane İstanbul adresinde doğalgaz servis kutusunda meydana gelen gaz sızıntısı nedeniyle dava dışı üçüncü kişi ...'in evinin yanarak hasar gördüğünü, adı geçenin İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi 2007/127 esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açarak 17.080,00 TL tazminata hak kazandığını, kararın kesinleştiğini, zarar bedelinin davacı tarafça ödendiğini, müvekkilin yer üstü ve yer altı tüm varlıklarının davalı ... şirketince teminat altına alındığını, davalıya yapılan başvuruların, zararın teminat kapsamında kalmadığından bahisle reddolunduğunu ileri sürerek 17.080,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sönmemiş kömür parçaları bulunan soba külünün rüzgar ve dış etkenler ile doğalgaz servis kutusu boşluğuna girmesi ve oluşan ısı sonucu plastik borunun erimesiyle açığa çıkan gazın tutuşması sonucu yangın meydana geldiğini, kutuların dışarıdan müdahaleyi engelleyecek sağlam bir demir muhafaza içine alınmadığını, sigorta teminatının doğalgaz dağıtımı, kazı çalışması ve personel faaliyeti sırasında 3. şahıslara verilecek zararlar ile ilgili olduğunu, meydana gelen zararın poliçe kapsamında teminat altına alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında imzalanan üçüncü şahıs mali mesuliyet sigortaları teminatının, davacının üçüncü kişilere vereceği zararların tazminine ilişkin olduğu, bu sebeple ortaya çıkan zararın poliçe teminatı altında bulunduğu, yangının çıkmasında davacı İgdaş ile soba kömür parçacıklarını doğalgaz servis kutusunun yanına bırakan ve kimliği saptanamayan kişilerin eşit oranda kusurlu olduğu, davacının meydana gelen zararı kusur oranında davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent ve davacı vekilin aşağıdaki (3) nolu bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent ve davacı vekilin aşağıdaki (3) nolu bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, 3. şahıs mali mesuliyet sigortasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki poliçenin 3. şahıs mali mesuliyet sigortaları başlıklı bendinde, İGDAŞ'ın 3. şahıslara vereceği zararlar teminat kapsamına alınırken hangi zararların teminat kapsamında olduğu meblağları ile birlikte belirtilmiş olup manevi zararlar mesuliyet sigortası teminatı kapsamında değildir. Bu nedenle davacı İGDAŞ'ın 3. şahsa mahkeme hükmü gereği ödediği manevi tazminat ve bu tazminatın fer'ilerini davalı ... şirketinden talep etmesi sigorta sözleşmesi hükümlerine uygun değildir. Bu durumda, mahkemenin manevi tazminat ve fer'ilerine de hükmetmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının temyiz itirazlarına gelince, davacının zarar gören 3. şahsa ödediği tazminatın dayanağı BK 58. madde olup, Yargıtay 4. HD 2009/10055 E 2009/12606 K sayılı düzelterek onama ilamı uyarınca BK 43. maddesine göre yerel mahkeme kararında indirim yapılmış, davacı 3. kişiye maddi tazminat ve fer'ilerini bu kapsamda ödemiştir. Davacının bu ödemesi BK 58. maddesi uyarınca kusursuz sorumluluk hükümlerine tabi olup, taraflar arasındaki poliçede de davacı İGDAŞ'ın 3. şahıslara verebileceği zararlar teminat altına alındığına göre, bu itibarla davacının mahkeme hükmü ile ödediği maddi tazminat ve fer'ilerinin tamamına hükmetmek gerekirken kusuru oranında tazminata hükmetmek doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentlerde yazılı nedenlerle davalı, (3) nolu bentte yazılı nedenle ise davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31381, Karar No: 2018/8037, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31381 E.  ,  2018/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3-5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasında İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18979, Karar No: 2011/3427, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18979 E.  ,  2011/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 2007/502 Esas, 2009/38 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21837, Karar No: 2014/4898, Tarih: 06.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21837 E.  ,  2014/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/245 Karar no:2013/545

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, hükmün tamamı yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarı, tazminat miktarları ve ziynet alacağının reddi yönünden; temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı- karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı- karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında Türk Medeni Kanununun 176/1. maddesi gereğince hakimin takdir yetkisi çerçevesinde yoksulluk nafakasının toptan ödenmesine karar verilmesinde yasaya aykırı bir durum yoksa da; kusur dağılımı ve tarafların ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alındığında, hükmedilen toptan yoksulluk nafakasının miktarı az olmuştur. Bu nedenle davalı- karşı davacı kadın yararına daha uygun ve yeterli miktarda toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı miktarda nafakaya karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

4- Davalı- karşı davacı kadın ziynetlerin aynen iadesi aynen iade mümkün değilse bedelini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı koca 25.02.2013 tarihli dilekçe ile düğün masrafı ve ev tadilatı gibi masraflar nedeni ile yaklaşık 15 gr ağırlığındaki 5 adet bileziğin eşinin rızası ile bozdurularak borçların ödendiğini beyan etmiştir. Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı olur. Bu durumda ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının davacı karşı davalı koca tarafından kanıtlanması halinde koca almış olduğu ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Somut olayda ise; davalı-karşı davacı kadına ait olduğu anlaşılan 5 adet bileziğin evliliğin devamı sırasında davacı-karşı davalı koca tarafından bozdurularak evin ihtiyacı için harcandığı davacı-karşı davalı yanca kabul edilmiştir; evin ihtiyacı için bozdurulan ziynet eşyalarının rıza ile ve iade şartı olmaksızın verildiğini davacı-karşı davalı koca ispatlamak zorunda olup somut olayda davacı-karşı davalı koca 5 adet bileziğin iade şartı olmaksızın verdiğini ispat edemediğinden dava konusu ziynetlerden 5 adet bileziği davalı-karşı davacı kadına iade ile mükelleftir. Davalı-karşı davacı kadının ziynet ve takılara yönelik talebinin 5 adet bilezik ile sınırlı olarak kısmen kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Burhan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Yağmur'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/20447, Karar No: 2024/8443, Tarih: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20447 E.  ,  2024/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/841 E., 2016/286 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçlamayı kabul etmediğine, aracını çamura saplandığı yerden kurtarmak için ağaçları kestiğine, bunun tanık anlatımlarıyla sabit olduğuna ve re'sen tepit edilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından üretim bölmesinin kontrolünde, mevcudun dışında üretim yolunun açıldığının görüldüğü, sanığın kendisine ait aracının çamura saplandığı ve iş kolaylığı sağlaması için ağaç kestiğini beyan etmesi üzerine suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, traktörü battığı için motorlu testereyle aracını çıkarmak için kestiğini, ağaç keserek aracını çıkarabildiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda yakacak emval veren nitelikte ağaçların dikiliden motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,orman bilirkişi raporunda suça konu ağaçların yakacak nitelikte emval veren ağaç olduğunun tespit edilmesine rağmen sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim uygulanmaması,dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,orman bilirkişi raporunda suça konu ağaçların yakacak nitelikte emval veren ağaç olduğunun tespit edilmesine rağmen sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim uygulanmaması,dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 2 nci fıkrasının (b,c,d,e) bentleri çıkarılarak yerine "b)Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 nci cümlesi uyarınca sanığın cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

c)Sanığın ağaç kesme eylemini motorlu testere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezada 6831 sayılı Kanun'un 91/4 üncü maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 2 ay 30 gün hapis ve 90 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

d)Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları lehe indirim nedeni kabul edilerek sanığa verilen cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 75 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına,

e)Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/1-2 nci maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20 TL adlî para cezasına çevrilerek, sanığın 1.500,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına,"

ibareleri yazılmak suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1361, Karar No: 2013/1660, Tarih: 11.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1361 E.  ,  2013/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-..., 2-... ile davalı ... A.Ş. arasındaki davadan dolayı .... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.06.2012 gün ve 2010/915-2012/266 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6762 sayılı TTK'nın 1301. maddesine dayalı yaşam sigortasından kaynaklanan sigortalılığın devamı veya alacak isteğine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 17. Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan dosyanın Yargıtay Yüksek 17. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.