muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3825, Karar No: 2017/7, Tarih: 16.01.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/3825 E.  ,  2017/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurun Ünye Kapalı M Tipi Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta hükümlü olarak kaldıkları, olaydan önce aralarında meydana gelen tartışma nedeniyle koğuşlarının ayrıldığı ancak cezaevinin fiziki koşullarının yetersiz olması nedeniyle bir süre sonra mağdurun, sanığın kaldığı B-7 koğuşuna verildiği, infaz kurumunda yatacak yer imkanının kısıtlı olması nedeniyle de sanık ve mağdur ile tanık ...'ın aynı yer yatağında uyudukları, sabaha karşı saat 05.45 sıralarında mağdur tarafından kalçalarının okşandığı yönünde iddiada bulunan sanığın cezaevi idaresine ait olan ve o sırada mutfakta bulunan ucu künt meyve bıçağını eline geçirdiği ve yatakta olan mağdura rasgele vurarak onu boyun bölgesinden 8 cm, 4 cm ve 2 cm olmak üzere yüzde sabit iz niteliğinde olan toplam üç bıçak darbesi ile yaralandığı olayda;

1)Olayın oluş şekli, suçta kullanılan bıçağın niteliği, darbelerin şiddeti ve mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre ciddi bir engel durum bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son veren sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu ve bu nedenle hakkında kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca aynı kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek teşdiden makul bir temel ceza belirlenerek hüküm kurulması yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2)Sanık tarafından mağdurdan kaynaklandığı ileri sürülen ve haksız tahrik teşkil ettiği kabul edilen davranışların ulaştığı boyut gözetilerek TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3)Olayda kullanıldığı iddia edilen meyve bıçağının cezaevi idaresine ait olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

3)Olayda kullanıldığı iddia edilen meyve bıçağının cezaevi idaresine ait olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1406, Karar No: 2022/5713, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1406 E.  ,  2022/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

A)“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olmasına karşın, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.08.2014 tarih ve 2014/41653 Esas sayılı iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla; sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ile 25.06.2014 tarih ve 2014-A-3001/13 sayılı vergi suçu raporunun “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olmasına karşın, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.08.2014 tarih ve 2014/41653 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılması nedeniyle, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de; sahte fatura düzenleme suçuna yönelik mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12179, Karar No: 2018/5551, Tarih: 16.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12179 E.  ,  2018/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Karar-Hüküm : 1- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dolayı 6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nın 62, 52/2-4, 54/1, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar

2- Sanığın görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 43/2, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin hüküm

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ve görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...'nın, karton kutu içerisine yerleştirdiği gizli kamera düzeneği ile marketinde çalışan mağdurlar ... ve Müge'nin işyeri tuvaletindeki görüntülerini kaydetmesi biçiminde sübut bulan eyleminin, TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasında düzenlenen görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, aynı suçun mağdurlara karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. madde ve fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi; ayrıca, sanığa, görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2. madde, fıkra ve cümlesi ile aynı Kanun'un 43/2. madde ve fıkrası gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 2 yıl 1 ay hapis cezası hükmetmek yerine, TCK'nın 61. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, yılın aylara dönüştürülüp, 1 yıl 13 ay hapis cezası hükmolunarak, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlere çevrilmemiş olmasına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2867, Karar No: 2018/4979, Tarih: 10.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2867 E.  ,  2018/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte ait okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, bylockla ilgili tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24621, Karar No: 2023/34, Tarih: 17.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24621 E.  ,  2023/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkeme kararı kaldırılarak yeniden kurulan düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2302 soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2013 tarihli ve 2013/243 Esas, 2013/240 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının temyiz dışı sanıklar Mustafa İsmail ve Durmuş Güney hakkında açılan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/242 Esas sayılı kamu davası ile Birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2013/242 Esas, 2014/598 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 27.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/411 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 3 yıllık denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 11.09.2016 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde yer alan basit yaralama suçunu işlediği ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/929 Esas, 2018/618 Karar sayılı kararı ile neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 22.05.2018 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrası (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 24 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1743 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca;

"Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi 'nin 02.01.2019 tarih, 2018/379 esas ve 2019/4 karar sayılı suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair hükmün 5271 sayılı CMK'nın 280/1.maddesi uyarınca Kaldırılmasına,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının suç tarihinden itibaren işletilen TCK nun 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle CMK nun 223/8 maddesi gereğince Düşürülmesine" şeklinde karar verilmek suretiyle "Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine" karar verilmiştir.

6. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1743 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararının katılan vekilinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/5785 Esas, 2020/9968 Karar sayılı kararı ile;

"...

Burada son olarak açıklamak gerekirse;

Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delilin hükme dayanak yapılması nedeniyle hüküm temyiz edilmiş veya başka bir sebepten temyiz edilmiş olmakla birlikte bu husus temyiz incelemesi sonucu tespit edilmiş ise, CMK'nın 289/1-i maddesi uyarınca hükmün bozulması gerekir. Burada kalan delillere göre, sübutun yeniden değerlendirilmesi gerektiği şeklinde bir bozma, mevzuatımıza uygun tam bir hukuksal denetimdir.

"...

Burada son olarak açıklamak gerekirse;

Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delilin hükme dayanak yapılması nedeniyle hüküm temyiz edilmiş veya başka bir sebepten temyiz edilmiş olmakla birlikte bu husus temyiz incelemesi sonucu tespit edilmiş ise, CMK'nın 289/1-i maddesi uyarınca hükmün bozulması gerekir. Burada kalan delillere göre, sübutun yeniden değerlendirilmesi gerektiği şeklinde bir bozma, mevzuatımıza uygun tam bir hukuksal denetimdir.

Ancak bunu yapmak yerine, kalan delillerin de mahkumiyete yeteceğini değerlendirip temyiz istemini esastan reddetmek ya da kalan delillere göre beraat kararı vermek gerekir diyerek hükmü bozmak ya da 303/1-a maddesine göre düzelterek onamak tam bir vaka denetimidir.

Somut olayda;

T.C. Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/2, 232, 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için; mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği, dosyamızla ilgili olmayan Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.01.2019 tarih, 2018/379 esas ve 2019/4 karar sayılı hükmüne konu olan olaydan dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesine dair gerekçe yok hükmündedir.

Bu nedenle, CMK’nun 289/1-g maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hali söz konusudur. Aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusunda gösterilmiş olmasa da kararın bu yönden bozulması gerekir. "

Nedeniyle bozulmasına ve ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmistir.

7. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/3095 Esas ve 2021/812 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve aynı kanunun 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uzatılmış dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince Düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Zamanaşımı süresi dolmadığını bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Katılan taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesine gerektiğine,

İlişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Zamanaşımı süresi dolmadığını bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Katılan taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesine gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanık Mustafa İsmail ile birlikte 2010 yılında belirlenemeyen zaman aralığında ... Merkez'e bağlı Çimenli Köyü'nden Ambarlık Köyü'ne inen Türk Telekom A.Ş.’ne ait telefon kablolarını iki kez birlikte çaldıkları, yakıp bakırlarını sattıklarını, bir kez de hırsızlık yapacakları sırada görevlilerin gelmesi üzerine hırsızlık yapamadan olay yerinden ayrıldıkları kabul edilmiştir.

2. Katılan kurum tarafından düzenlenen 02.03.2010 tarihli; "... Merkez Ambarlık Köyünde Türk Telekom A.Ş’ ne ait telefon kablolarının hırsızlık sonucu hasara uğratıldığı, 01.03.2010 ile 02.03.2010 tarihleri arasında hattın kesik kaldığına” ilişkin hasar keşif formu, rapor ve hasar tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılan vekilinin 06.05.2014 tarihli oturumda zararın giderildiğini beyan ettiği görülmüştür.

4. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 27.05.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (6) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, suçun işlendiği tarihten itibaren, zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle durduğu sürenin düşülmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve aynı kanunun 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uzamış zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan nitelikli hırsızlık suçundan açılan davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Zamanaşımı süresi dolmadığını İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden