muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11258, Karar No: 2017/12489, Tarih: 21.09.2017

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından açılan eldeki dava, yargılama sırasında yürürlüğe giren ve geçmişe etkili yasa değişikliğinin bir sonucu olarak konusuz kalmıştır. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olan davacı, yukarıda açıklandığı üzere konusuz kalan dava nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaktır.

O halde, mahkemece; yargılama sırasında yürülüğe giren ve geçmişe yürür nitelikteki yasa değişikliği sonucunda, davanın konusuz kaldığı dikkate alınarak, davanın açıldığı tarih itibariyle haklı olan ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine maktu vekalet ücretine ücretine hükmedilmesi ve yapmış olduğu yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yazılı şekilde davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7641, Karar No: 2012/11465, Tarih: 17.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7641 E.  ,  2012/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LALAPAŞA(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanı A. M.'in 9.7.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı ve  davalı ile dava dışı oğlu D.'u bıraktığı, kayden maliki olduğu 33 ada 72 parsel sayılı taşınmazını 29.12.2009 tarihli akitle davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakan tarafından yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı iddiaya karşı murisin sağlığında davacı oğluna da bir taşınmaz satıp parasını verdiğini, bir başka taşınmazını ise davacıya devrettiğini belirtip paylaştırma savunmasında bulunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın davalıya bedelsiz devredilme olgusu davalının ve mahkemenin kabulündedir. Ne var ki, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmamış, gerçekten de murisin daha önce taşınmaz veya başka bir mal satarak bedelini davacıya verdiği yönündeki savunmanın gerçek olup olmadığı mahkemece  yeterince araştırılmamış, ayrıca davacı, davalı ve dava dışı D.. adına kadastroca tespit edilen taşınmazların öncesinin mirasbırakan ile ilgisi açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve hakların araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmesi, kadastro tutanağı ve dayanağı belgelerin getirtilmesi, gerekirse taraflar ve dava dışı kardeş adına kadastroca tespit edilen taşınmazların zilyetliği hakkında tanık beyanına başvurulması, varsa her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması, böylece yukarıda değinilen anlamda murisin bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek  yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14966, Karar No: 2010/1989, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14966 E.  ,  2010/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içerisinde yer alan ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Gölbaşı Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen yazılarda, dava konusu taşınmazın meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda açıklama yoktur.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, fiilen meskun alanda bulunup bulunmadığı; değil ise yerleşim yerlerine uzaklığı, mücavir alanı içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın alt yapı hizmetlerine yakınlığı vb. hususları açıklayıcı yazılar Belediye Başkanlıklarından getirtilip, bilirkişi raporundan taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlandığı ve meskun yerler arasında bulunduğunun açıklandığı da gözetilerek, bu hususta çelişki doğduğu takdirde, bu çelişki de giderildikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14829, Karar No: 2023/1600, Tarih: 22.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14829 E.  ,  2023/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/710 E., 2021/158 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2013 tarihli ve 2011/808 Esas, 2013/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddelerinin birinci fıkraları, 54 üncü maddesinin dördüncü fıklarası gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2013 tarihli ve 2011/808 Esas, 2013/460 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.05.2020 tarihli ve 2016/16081 Esas, 2020/5124 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedenleriyle sair yönler incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/710 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak hükümleri gereğince cezasının 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak infazına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz istemi; katılma hakkı tanınmadan yokluğunda karar verilmesi ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.08.06.2011 tarihinde Yurtiçi Kargo yetkililerinin bir şahsın sürekli olarak sigara gönderdiğini bildirmeleri üzerine kolluk güçlerince kargo şubesinde beklenildiği, sanığın adına ruhsatlı .... plakalı aracına 6 adet kargo gönderisini yüklediği sırada karton kutuların kenarları yırtılarak bakıldığında sigara olduğunun görülmesi üzerine toplam 1630 karton sigaraya el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi ve sonrasında değişmeyen savunmasında, adına ruhsatlı aracı ile nakliye işiyle uğraştığını, gönderilerin kimlik bilgilerini veremediği Zeki isimli şahsa ait olduğunu, kolilerde sigara olduğunu bilmediğini beyan ederek, suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Suçtan zarar gören kurum davadan haberdar edilmeden yokluğunda yargılama yapılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi ve sonrasında değişmeyen savunmasında, adına ruhsatlı aracı ile nakliye işiyle uğraştığını, gönderilerin kimlik bilgilerini veremediği Zeki isimli şahsa ait olduğunu, kolilerde sigara olduğunu bilmediğini beyan ederek, suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Suçtan zarar gören kurum davadan haberdar edilmeden yokluğunda yargılama yapılmıştır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında 2 numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı bu suçtan zarar görenin de ... (kapatılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) olduğu cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ve ele geçen deliller hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38 inci maddesinin altıncı fıkrasının "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasında da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceği, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklindeki açık düzenlemeler karşısında, hiç bir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2020/710 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararına yönelik suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9470, Karar No: 2014/12003, Tarih: 18.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9470 E.  ,  2014/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları ...'ın 160/166 oranında paydaşı olduğu 37331 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki payının devri için kardeşi olan davalının baskı ve tehdit uygulaması neticesinde ileride kendisine tekrar devredilmek üzere muvazaalı ve bedelsiz olarak davalıya 19.12.1994 tarihli satış aktiyle temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmazsa taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesini istemişler;yargılama sırasında ise salt muvazaa hukuksal nedenine dayanmışlardır.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu,çekişmeli taşınmazdaki 160/166 oranında payını 11.04.1990 tarihinde davacıların murisine satıp bilahare yeniden satın aldığını, ayrıca bakiye 6/166 oranında ... payını da 04.12.2009 tarihinde devraldığını, davacılar aleyhine 05.04.2011 keşide tarihli elatmanın önlenmesine yönelik ihtar çekildiğinden eldeki davanın açıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edilemediği gibi davacılar vekilinin yemin teklifi de davalı tarafından kabul ve eda edildiği gerekçesi ile sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada taraf muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı, iddianın 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delille kanıtlanamadığı gibi davalının kendisine yöneltilen yemini eda ettiği de anlaşıldığına ve bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olan ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/586, Karar No: 2015/1119, Tarih: 10.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/586 E.  ,  2015/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2009/1909-2014/1051

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin feshi nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan cezai şart niteliğindeki tazminatın davalı kiracıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 16.04.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile davacının hissedar olduğu 3957 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın 556 m² lik kısmı restoran ve çaybahçesi olarak kullanılmak üzere davalıya kiralanmış olup, davacı kiralayan 07.04.2009 tarihli ihtar ile Bakanlık Maliye Müfettişleri tarafından düzenlenen raporlarda kiralanan taşınmazın Kıyı Kanunu kapsamında kaldığı, kiralama işlemlerinin 3621 Sayılı" Kıyı Kanunu" ve bu kanun'un uygulanmasına dair yönetmelik hükümleri değerlendirilmeksizin yapıldığı ve bu sözleşmelerin feshedilmesi gerektiği bildirildiğinden davalı ile yapılan kira sözleşmesinin 2886 sayılı kanun'un 62.maddesi gereğince fesih edildiğini belirtmiş, açılan iş bu davada ise sözleşmenin 13.maddesi gereğince son bir yıl kira bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Kıyılar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, kıyılara dair yasal düzenlemeler (3621 sayılı Kıyı Kanun'unun 6.maddesi, Anayasanın 43 maddesi ve Kıyı Kanun'unun uygulanmasına dair yönetmeliğin 13 maddesi) kamu düzenine ilişkin olmakla taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin konusu olamayacağından mahkemece kira sözleşmesinin bu gerekçe ile geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile sözleşmenin geçersiz olduğunun kabul edilmesi doğru değil ise de hükmün bu nedenle bozulup yeniden yargılama yapılmasından yarar görülmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34668, Karar No: 2017/15876, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34668 E.  ,  2017/15876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.