muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24605, Karar No: 2013/18483, Tarih: 12.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/24605 E.  ,  2013/18483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki vekiline usulüne uygun olarak duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde, duruşmalara gelmediği, mazeret bildirmediği ve yöntemince kamu davasına da katılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi uyarınca müşteki Ümraniye Belediye Başkanlığı vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20956, Karar No: 2013/29831, Tarih: 24.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20956 E.  ,  2013/29831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10773, Karar No: 2016/15217, Tarih: 08.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/10773 E.  ,  2016/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, alacaklı vekilinin talebi doğrultusunda 6552 sayılı Kanun'un 121.md. ile 5393 sayılı Kanun'un 15.maddesine eklenen ek madde gereğince 10 günlük süre içerisinde dosya borcunu karşılayacak mal bildirmeleri, bildirmedikleri takdirde cebri icra işlemlerine devam edileceğine ilişkin ihtarın taraflarına tebliğ edildiğini, 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 11. fıkrası gereği mahkeme kararının kesinleşmesi gerektiğini ve Belediyenin mal, hak ve alacakları üzerine haciz işleminin yapılamayacağını belirterek, icra dairesinin kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; olayda 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinin ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin uygulanması gerekeceğinden, kamulaştırmasız el atmanın 04.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olup olmadığının araştırılmasına gerek olmayıp borçlu belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında ki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa’ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 09.16.2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekli olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.

Bu durumda, Mahkemece haciz yasağı bulunduğu yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1357, Karar No: 2013/18566, Tarih: 26.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1357 E.  ,  2013/18566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-k.davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-k.davacı ... aleyhine 28/11/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/11/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı-k.davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava ve karşı dava hakaret, hakaret ve iftira nedeni ile, birleşen dava hakaret yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl dava ile birleşen dava yönünden istemlerin bir bölümü kabul edilmiş, karşı dava reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı, davalı .... Parti .... milletvekili olan ...'ın seçim bölgesinde ... Parti 2. olağan kongresinde yaptığı konuşmada kendisine hitaben “...yalancı...... bir saatte 50 tane yalan söyleyen, çamur at izi kalsın mantığı ile siyaset yapan bir vekildir...v.b.” sözler sarf ettiğini, kişilik haklarına saldırı teşkil eden ifadeler nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Karşı davada davacı, asıl davaya konu açıklamanın, davacının 25.11.2012 günü TBMM de yaptığı konuşmada kendisi ve ailesi hakkında alenen haksız ve mesnetsiz iddialarda bulunmasından sonra cevap mahiyetinde yapıldığını, davacının gerçeğe aykırı beyanları ve hiçbir somut bilgi ve belgeye dayanmayan yolsuzluk suçlamasının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunması nedeni ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davalının TBMM nin 20.12.2011 günlü oturumunda kendisi hakkında yaptığı açıklamanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmasından dolayı manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Birleşen davada davacı, davalının TBMM nin 20.12.2011 günlü oturumunda kendisi hakkında yaptığı açıklamanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmasından dolayı manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davada davalının....beldesinde yaptığı konuşmada davacı hakkında “..... 1 saatte 50 tane yalan söyleyen, çamur at izi kalsın mantığı ile siyaset yapan bir vekildir...” sözcüklerinin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturması nedeni ile istemin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine, karşı davada, davalının 25.11.2011 günü TBMM kürsüsünde yaptığı konuşmanın meclis denetim yetkisi kapsamında ve eleştiri sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile reddine, birleşen dava yönünden, davalı ...'nin 20.12.2011 günü TBMM kürsüsünden yaptığı konuşmada “...Ben bu adama diyorum ki, bak kardeşim, burada devlet malını yemeye çalışmışsınız...bunu söyleyen iki kere alçaktır...” demek sureti ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kabul edilerek 5.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki tüm bilgi ve belgelerden, tarafların halen milletvekilliği görevlerini yapmakta olup, siyasetçi oldukları, davalı-karşı davacı ...'ın vekil seçilmeden önce seçim bölgesinde belediye başkanı olduğu, kardeşinin sahibi olduğu bir şirketin satın almak istediği devlet arazisi için milli emlağın sorusu üzerine metre karesi için 7,00TL fiyat bildirdiği, fiyatın kaymakam tarafından kabul edilmemesi nedeniyle komisyon oluşturularak değer tespiti yapıldığı, nihayetinde satışın metrekaresi 40,00 TL üzerinden gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı, bir siyasetçi ve milletvekili olarak söz konusu işlemlerden haberdar olmuş, kendi değer yargıları ile yaptığı değerlendirmeyi de katarak meclis kürsüsünden davalı-karşı davacıya sorular yöneltmiş, eleştirilerde bulunmuştur. Davalı-karşı davacı aynı oturumda söz hakkı alamaması üzerine, ertesi günü gittiği seçim bölgesinde yaptığı konuşmada davacı-karşı davalının kendisine yönelttiği sorulara oradan cevaplar vermiş, oda davacı-karşı davalıya yönelik kişisel değer yargıları olan ağır da olsa eleştiri sınırları içinde kalan açıklamalar yapmıştır. Davacı-karşı davalı ise, bu açıklamalara 20.12.2011 günü TBMM kürsüsünden cevaplar vermiş, sorularına net yanıt alamadığını, buna karşın davalının konuyu saptırmak için asılsız iddialar ortaya attığını, iddiaların gerçek olmadığını, gerçekliğinin kanıtlanması halinde istifa edeceğini çarpıcı cümleler ile anlatmıştır. Tarafların üstlendikleri milletvekilliği görevi nedeniyle her ikiside millet adına hareket ettiklerinden üstlendikleri ağır sorumluluğun gereği olarak küçük de olsa bazı emareler bulunması halinde hukuka aykırı olduğunu düşündükleri olay ve olguları açıklama hakkına sahiptirler. Kamunun menfaatinin bunu gerektirdiği kuşkusuzdur. Şu durumda her iki tarafta kamuya mal olmuş kişilerden olup sıradan bir kişi ile kıyaslandığından sert de olsa eleştiriye çok daha açık olmaları gerektiği, karşılıklı açıklamaların çarpıcı yanları bulunsa da bütün olarak değerlendirildiğinde her iki yanın da vekillik görevinin gereği hukuka aykırı olay ve olguları gündeme getirerek milletin hakkını korumaya çalıştıkları, karşılıklı açıklamaların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmaması nedeni ile tazminat ödetilmesi koşulları oluşmadığı anlaşılmakla asıl davanın ve birleşen davanın da tümden reddi yerine kısmen kabullerine karar verilmiş bulunması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı-k.davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacı-k.davalıya yükletilmesine, temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11721, Karar No: 2016/12448, Tarih: 13.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11721 E.  ,  2016/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.11.1998 tarihinde kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davalı Kurumca, davacıya 27.10.2008-25.04.2012 tarihleri arası için yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte geri ödenmesi amacıyla borç tanzim edildiği, davacı tarafından kesilen aylığın yeniden bağlanması amacıyla iş bu davanın açıldığı, Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yine tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dairemizin önceki bozma ilamlarında da belirtildiği gibi, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesidir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar doğrultusunda, davacının boşandığı eşinin tespit edilen adreslerinde ikamet eden komşular (ihtilaflı dönemde, boşanılan eşin her bir ikamet adresindeki komşular) belirlenip, kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla beyanına başvurulmak suretiyle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilerek, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4393, Karar No: 2024/600, Tarih: 24.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4393 E.  ,  2024/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/133 E., 2022/81 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali-terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu taşınmazların bulunduğu alanda Isparta Valiliğince Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; dava konusu taşınmazın dava konusu edilen kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; dava konusu taşınmazın dava konusu edilen kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2016/10349 Esas, 2020/1208 Karar sayılı kararı ile; yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2 nci maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, Mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 17.02.2022 tarihli ve 2020/133 Esas, 2022/ Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, iş makinesi yardımıyla açılan gözlem kuyularındaki verilerin bilim ve teknik ışığında bilirkişilerce değerlendirilmesi ile taşınmazın 1465,05 m²'lik kısmının göl etkisinde kaldığı, davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri