muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2194, Karar No: 2017/1901, Tarih: 16.02.2017

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 11.5.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya kasım 2008 tarihinde teslim edildiği ve 23.7.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 11.5.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya kasım 2008 tarihinde teslim edildiği ve 23.7.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam ... adanın, ... adasında 5280 modern konut ve ... adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26426, Karar No: 2013/1915, Tarih: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26426 E.  ,  2013/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003 yılına ait suçtan: Düşme,

2004 yılına ait suçtan: Mahkumiyet

I- 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımının gerçekleştiğinin kabulüyle düşürülmesine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesinde sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

########
Yargıtay — Esas No: 2014/25041, Karar No: 2017/10871, Tarih: 15.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25041 E.  ,  2017/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK.nun 204/1 ve 53 maddeleri

2-TCK.nun 158/1-f-d,35/2,52/2-4,53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'a ait Devrek-Ziraat Bankası şubesinin 200002 seri numaralı , 19/09/2010 keşide tarihli,14.300 TL bedelli, sanık ... Şahap Tarım'ın yetkilisi olduğu Teknoterm Endüstri Malzemeleri Ltd. Şti.’nin lehdarı olduğu sahte olarak oluşturulmuş çeki mağdur ...'a verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanığın savunmalarında suça konu çeki bir ticari ilişki nedeniyle Zonguldak ili, Devrek ilçesinde ikamet eden açık kimlik ve adres bilgisini bilmediğini, sadece 0 532 264 35 04 numaralı telefon numarasını olduğunu bildiğini, söz konusu çeki ... isimli kişiden, kargo yoluyla gönderilmesi sonucu aldığını, ... isimli bir şahsa ait ... numaralı telefonun olduğunu bildiğini belirtmesine rağmen, yapılan araştırmada söz konusu telefonun ...'a ait olduğu, ...'ın da Devrek’te ikamet etmediği, İstanbul'da ikamet ettiğinin anlaşıldığı, ...’ın sanık ile aralarında suça konu çeke ilişkin herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını beyan etmesi ile ayrıca 14.10.2010 tarihli ekspertiz raporu ile iğfal kabiliyetini haiz suça konu çekin sahte olarak oluşturulduğunun, üzerindeki keşideci imzası hariç, ön yüz yazılar ile arka yüz ciranta imzaları ve yazıların sanığın eli mahsulü olduğunun tespit edildiği gözetildiğinde, mahkemenin resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık sularından eylemlerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Her ne kadar hüküm fıkrasında TCK 158/1-d-f fıkralarında uygulama yapmış ise de, sanığın eyleminin sadece TCK 158/1-f kapsamında kaldığı, suça konu çeki “kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle” işlendiğine ilişkin bir eyleminin olmadığı dikkate alındığında, 158/1-d fıkra uygulamasının sonuca etkili olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm oluşturulduğuna, atılı suçların sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8275, Karar No: 2023/10100, Tarih: 19.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/8275 E.  ,  2023/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/182 Esas, 2016/142 Karar

SUÇLAR : Zimmet

HÜKÜMLER : Zimmet suçundan sanıklar ... ve ... hakkında beraat, değişen suç vasfına göre sanıklardan ... ve ... yönünden icrai davranışla görevi kötüye kullanma, ... ve ... bakımından zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2014 tarihli ve 2012/7651 Soruşturma, 2014/3347 Esas, 2014/239 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/182 Esas, 2016/142 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatlerine, sanıklar ... ve ... hakkında değişen suç vasfına göre icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ... hakkında değişen suç vasfına göre zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz itirazı, beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet hükümleri yönünden suç vasfının hatalı tayin edildiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesine,

2.Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine ve haklarında lehe hükümlerin uygulanmamasının isabetli olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz itirazı, beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet hükümleri yönünden suç vasfının hatalı tayin edildiğine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesine,

2.Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine ve haklarında lehe hükümlerin uygulanmamasının isabetli olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gazlıgöl Belediye başkanı olan ...'ın 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 26 ncı maddesine aykırı olarak Bakanlar Kurulu izni olmaksızın belediye adına ... Termal Otel Turizm Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ni kurduğu, belediye meclis üyesi olan ...'ın şirkete kuruluş aşamasında hissedar olduğu, sonraki belediye başkanı ... ile ...'ın hissesini devralan ...'ın hukuka aykırı bu durumu sürdürdüğü, ... ve belediye muhasebecisi ...'ın ... ve ... Yapı isimli firmalara toplam 2.907,84 TL mükerrer ödeme yaptıkları, ... Temizlik firmasına 312,72 TL fazla ödeme yaptıkları, bu ödemelerden kurulan şirketin muhasebe işlerini yürüten serbest muhasebeci ...'ün de sorumlu olduğu, şirketin 2011 yılı sonu itibarıyla 238.490,10 TL zararının bulunduğu ve sanıkların usulsüz harcamalar yapmak amacıyla kurdukları şirket vasıtasıyla bu miktarı zimmetlerine geçirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın şirketin faaliyete geçmesini sağlayıp faaliyetini devam ettirdikleri ve görev gereklerine aykırı eylemler ile şirketi zarara uğrattıkları kabul edilerek eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı kanaatiyle sanıkların bu suçtan cezalandırılmaları yoluna gidilmiş, ... ve ...'ün ise cezalandırılmalarına yeter derecede her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden zimmet suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

1.Sanıkların oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, bu suçun düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

1.Sanıkların oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, bu suçun düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihlerinin ...'ın görev süresinin sona erdiği 29.03.2009, ...'ın şirket hissesini devrettiği 04.08.2009 olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar durma süresi de nazara alındığında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde ise;

Mahkemece hükme esas alınan Sayıştay emekli uzman denetçilerinden alınan bilirkişi raporunda mükerrer olarak kaydedilen ödemeler yönünden harcamaların Gazlıgöl Belediyesi tarafından yapıldığı ve harcama belgelerinin bulunmadığının belirtilmesi, mali müşavir bilirkişiden alınan raporda ise sanıkların suç kastı tartışılmış olup belediye ya da şirket hesabından ne kadar para çıkışı olduğunun tespit edilmemiş olması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla, mükerrer olduğu iddia edilen ödemelerin belediye ya da şirket hesabından gerçekten yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi için belediye ve ödeme yapılan şirketlerin kayıtlarından karşıt inceleme yaptırılmasından, bu miktarların sanıkların uhdesinde bulunup bulunmadığı hususunda yeniden bilirkişi raporu aldırılmasından sonra hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıkların duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz hal ve tavırları bulunmadığı halde haklarında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında, anılan Kanun ve maddenin beşinci fıkrası gereği "cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, infazda tereddüde neden olacak ve ceza miktarını aşacak şekilde 3 yıl süre ile "TCK'nın 53/1. fıkrasında yazılan hak ve yetkiyi kullanmalarının yasaklanmasına" karar verilmesi,

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların mahkemece icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, öte yandan şirketin yönetimine dair eylemleri 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamına girmeyen sanıklar hakkındaki soruşturma veya kovuşturmanın izne tabi olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

1.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/182 Esas, 2016/142 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/182 Esas, 2016/142 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

3.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2014/182 Esas, 2016/142 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.