muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11204, Karar No: 2013/17584, Tarih: 25.11.2013

......

tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; borçlunun banka hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda anılan yasal düzenlemeye dayalı şikayet yerinde değildir. Ancak borçlu vekili hesapta bulunan paranın niteliği itibariyle Devlet Malı olduğu ve İİK'nun 82/1. maddesi gereğince haczedilemeyeceği şikayetinde de bulunduğundan, Mahkemece bu yöne ilişkin şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve anılan gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2012/23740, Karar No: 2013/1181, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23740 E.  ,  2013/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucunda yolda kalan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucunda yolda kalan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevi idari yargı merciine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca yapılan imar uygulaması sonucunda Düzenleme Ortaklık Payı olarak ayrılan bölüm üzerinde bulunana yapı ve ağaçların kamulaştırılması gerektiği belirtildiğinden, ve aynı yasanın 17/son maddesi gereğince bedelin tahsili davasının Adli yargıda görülmesi gerektiğinden, davaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/31111, Karar No: 2014/19417, Tarih: 08.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31111 E.  ,  2014/19417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/295276

MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2010/250 (E) ve 2011/30 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, müştekinin aşamalarda alınan ifadesinde motosikletini ikamet ettiği apartmanın önüne park ettiğini söylemesi ve olay yerine ilişkin de dosyada herhangi bir tutanağın bulunmaması karşısında, motosikletin müştekinin ikameti eklentisi içine mi park edildiği, park edilmeden önce kilitlenmiş olup olmadığı yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre, motosikletin kilitlenmeden veya eklenti niteliği olmayan bir yere park edildiğinin anlaşılması halinde sanığın eyleminin TCK.nun 141/1.maddesinin, kilitli olduğunun veya eklentiye park edildiğinin anlaşılması halinde ise aynı kanunun 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK.nun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

Sanığın soruşturma aşamasında yakalandığında, kolluk görevlisine kendiliğinden motosikleti aldığını ve bir inşaata terk ettiğini söyleyerek yer göstermek suretiyle ancak anahtar takımı olmaksızın müştekiye kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168/1-4. maddesi uyarınca müştekinin soruşturma aşamasında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9377, Karar No: 2021/11288, Tarih: 28.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9377 E.  ,  2021/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 08.01.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 13.07.2016 tarihinde geçerli bir mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6889, Karar No: 2008/12320, Tarih: 25.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6889 E.  ,  2008/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 629 (imarla 8107 ada 3) ve 588 (imarla 8107 ada 6) parsel sayılı taşınmazlarını H.Ö.’a, satış yoluyla temlik ettiğini, H.’nın da davalıya devrettiğini, işlemlerin gerçek satış olmadığını  ileri sürüp, muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline  karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,dava konusu taşınmazları H..Ö.dan bedelini ödeyerek satın aldığını,iddiaların doğru olmadığını,alım gücünün bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazların davalıya temlikinin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat  A.A. ile  temyiz edilen vekili Avukat M. S.. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Çekişmeli 629 parsel sayılı taşınmazın tümü ile 588 sayılı parselin 4/8 payı 5.4.1992 tarihinde vefat eden tarafların miras bırakanı Y.'a aitken, 9.3.1987 tarihinde dava dışı H.'ya satış suretiyle temlik ettiği, H.nın da 10.6.1997 tarihinde davalıya devrettiği bilahare taşınmazların imara tabi tutulduğu ve 3-6 nolu parsellerin oluştuğu ve halen davalıya ait olduğu kayden sabittir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan Y.un ekonomik durumunun iyi olduğu, paraya ve mal satmaya ihtiyacının olmadığı, taşınmaz davalının eşinin yeğeni H.ya devredilmesine rağmen ölümüne kadar muris, murisin ölümünden sonra da satış tarihine kadar davalı tarafından tasarruf edildiği; miras bırakanın davacı kızları ile de dargın olduğu toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu olgular, yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, murisin aracı kullanmak suretiyle taşınmazlarını davalıya intikal ettirdiği ve işlemlerin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Akitte gösterilen bedeller ile o tarih itibariyle saptanan gerçek bedeller arasındaki aşırı oransızlık da muvazaayı kanıtlayan diğer bir olgudur. Öte yandan, bu tür davaların hak düşürücü süreye ve zamanaşımına tabi olmadığı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 25.11.2008  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15811, Karar No: 2015/28461, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15811 E.  ,  2015/28461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine, 01.04.2013 tarihli kira sözleşmesinin 3. maddesinde belirtilen 7.500 TL güvence bedeli depozito alacağının tahsili amacıyla genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliğ üzerine borçlunun borca ve tüm fer'ilerine itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Yazılı kira sözleşmesinde kiralanan şeyin kiracıya teslim edildiği yazılı ise, böyle bir kira sözleşmesi, sözleşmede kabul edilmiş olan kira alacağı için yapılan takipte, madde 68/1 anlamında borç ikrarını içeren bir belge teşkil eder (Prof Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku El Kitabı sahife 280-281. ,2. baskı 2013).

Somut olayda; takip dayanağı olan ve taraflar arasında düzenlenen 01.04.2013 tarihli kira sözleşmesinin güvence bedeli depozito alacağına ilişkin hükümleri içeren 3. ve 5. maddelerinin, taraflar arasında karşılıklı edimleri içerdiği, bu haliyle İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığı görülmektedir. Ayrıca takibe konu borç, kira alacağına ilişkin olmayıp, depozito alacağına dayalı olduğundan İİK'nun 269. maddesinin burada uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklının alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğu genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8921, Karar No: 2010/12452, Tarih: 10.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8921 E.  ,  2010/12452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 23.12.2009 günlü başlatmış olduğu tahliye istekli icra takibinde 2009 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait toplam 700 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı borçluya örnek 51 ihtarlı ödeme emri 28.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlu vekili ise yasal yedi günlük itiraz süresi içinde 4.1.2010 tarihli itiraz dilekçesi ile talep edilen kira parasının banka aracılığı ile ve elden ödendiğini belirterek borcun tamamına itiraz ettiklerini belirtmiştir. Bu itiraz üzerine icra takibi duracağından ve itirazın kaldırılması istenmeden tahliye talep edilemeyeceğinden mahkemece tahliye isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11113, Karar No: 2015/3615, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11113 E.  ,  2015/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de; mağdurun vücut fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9650, Karar No: 2013/18189, Tarih: 17.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/9650 E.  ,  2013/18189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Silah yanında ele geçen mermi sayısı ve tipleri gözetilerek TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine; sanık müdafiinin ise bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15217, Karar No: 2013/37395, Tarih: 31.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15217 E.  ,  2013/37395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

08/09/2011 tarihli oturumda iddianamede atılı suçun sanığa ayrıntılı olarak anlatıldığının belirtilmesi, iddianamenin kabul kararı okunmadan sanığın sorgusunun yapılmamasının 5271 sayılı CMK'nin 289. maddesinde öngörülen kesin hukuka aykırılık hallerini oluşturmadığı, savunma hakkını kısıtlamadığı ve bu hususta bozma kararı verilse bile hükme etkisinin olamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin (1) numaralı; davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziinin yeminli ifadesiyle doğrulanıp 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan ve sanık tarafından imzalanan suç tutanağında "sanığın evinin inşiaatında kaçak emval kulanıldığı tespit edilmesine, sanığın bir kısım ağaçları kırık ve devrik ağaçlarda topladığı tevil yolu ikrarına ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalerin yapacak vasfında 7 adede denk 3.742 m3, dikili yaş sedir ağaçlarında elde edildiğini bildirmesine göre tebliğnamedeki suçun vasfına ilişkin 2 nolu bozma görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6609, Karar No: 2008/7054, Tarih: 14.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/6609 E.  ,  2008/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yabancı Mahkeme (Boşanma) Kararının Tanınması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* 20.4.2006 tarihli oturumda davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verilmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2008 (Çrş.)