muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28579, Karar No: 2016/13558, Tarih: 05.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/28579 E.  ,  2016/13558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshi sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, ihale süre bitiminde iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalılar.... Şti., ...A. Ş. temyizi Yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Mahkemece nisbi temyiz harcının tamamlanmak üzere usulüne uygun düzenlenmiş muhtıranın davalı ....Ş.'ye 18.06.2015 tarihinde... Mak. Mad. Taş. Tur. San. Ltd. Şti.'ye 22.06.2015 tarihinde, .... A.Ş.'ye 17.06.2015 tarihinde tebliğ tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı tarafların muhtıra tebliğine rağmen, yedi günlük kesin süre içerisinde eksik harcı yatırmadığı anlaşıldığından 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434/3. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE,

Davalılar ....A.Ş. Temyizi Yönünden ;

1-Davacının hizmet süresi taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davalılar ....A.Ş. Temyizi Yönünden ;

1-Davacının hizmet süresi taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacının hizmet süresinin tümünün davalı işverende geçip geçmediği, davacının kesintili çalışıp çalışmadığı dosya kapsamına göre yeterince aydınlatılmamıştır. Hizmet döküm cetveline göre davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde bir çok kez farklı iş yeri numaraları işyerlerine giriş çıkış yapmış olup, söz konusu işyeri numaralarının hangi işverene ait olduğu, davalı işverenle aralarında bağlantı bulunup bulunmadığı sosyal güvenlik kurumu ve ticaret sicilinden araştırılmalı, İş Kanunu hükümleride değerlendirilerek çalışmanın kesintisiz olup olmadığına karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil günlerinde yaz- kış aynı şekilde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar kışın işçilerin çıkışlarının verildiğini havalar düzelince tekrar çağrıldıklarını beyan etmektedir. Dosya içeriğine göre kış döneminde çalışma yapılıp yapılmadığı varsa şekli süresi, davacının çalışma saatlerin yaz- kış dönemlerinde farklılık gösterip göstermediği araştırılarak şüpheye ver vermeyecek şekilde somutlaştırılıp oluşacak sonuca göre değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının izinli ve raporlu olduğu günlerin, genel tatil ile çakışan hafta tatil günlerinin; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağı hesabından dışlanıp dışlanmadığı denetlenememektedir. Bu hususta da denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/577, Karar No: 2016/3601, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/577 E.  ,  2016/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

Dolandırıcılık suçundan sanık B.. Ö..’ün, tehdit suçundan sanık M.. U..’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ve katılan B.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık B.. Ö..'ün, ... Büyükşehir Belediyesine ait ... A.Ş.'de otobüs şoförü olarak çalıştığı katılan B.. Ü..'ün de aynı yerde şoför olarak birlikte çalıştığı sırada belediye yetkilileri ve Eshot müdürleriyle arasının iyi olduğunu, istediği kişiyi işe aldırabileceğini, karşılığında para istediğini söylemesi üzerine katılan B..’in durumu mağdur S.. Y.. ile katılanlar L.. Ü.. ve R.. K..'a söyleyip sanık ile tanıştırdığı,sanığın katılanlar ve mağdura işe giriş dosyaları hazırlandığında sınavlarını öne alıp yardımcı olacağını, şoför olarak işe sokacağını belirtip peyderpey para aldıktan sonra katılan Ö..’ü arayıp 05/08/2008 tarihinde sınavları olduğunu bildirdiği, Ö.. A..'ın da bu durumu diğer katılanlar ve mağdura bildirdiği ancak sınavın yapılacağı bildirilen yere gittiklerinde sınavın olmadığını öğrendikleri, sonrasında katılan Ö..’ün dolandırılmasından sorumlu tuttuğu katılan B.. ile sanık M.. Z.. ile buluşup tehdit ile senet imzalattıkları iddia edilen olayda;

1)Sanık B.. Ö.. hakkında mağdur S.. Y..'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, mağdura yönelik eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve katılan B.. Ü.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık B.. Ö.. hakkında katılanlar L.. Ü.., R.. K.., Ö.. A..'a yönelik dolandırıcılık, sanık M.. U.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve katılan B.. Ü.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık B.. Ö.. hakkında katılanlar L.. Ü.., R.. K.., Ö.. A..'a yönelik dolandırıcılık, sanık M.. U.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a-) Sanık B..’in, katılan R..’ın beyanlarına göre diğer iki katılan ile birlikte buluşup iş vaadinde bulunduğu ve katılanların beyanlarından belediye meclis üyesi B.. A..’ı tanıdığını söylediğini ve sanığa paraları peyder pey verdiklerini beyan ettikleri gözetilerek sanığın, katılanların birlikte oldukları anda hileli hareketleri ile kandırıp menfaat temin etmesi nedeniyle eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nın 158/2 maddesindeki kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğunu belirterek suretiyle dolandırıcılık suçunu birden fazla katılana karşı tek bir fiille, birden fazla kez işlediğinin anlaşılması karşısında; katılanlara karşı tek suçtan hüküm kurularak, tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. ve 43/1 maddeleri uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her üç katılana karşı eyleminden dolayı üç kez cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini,

b-) Katılan B..’in soruşturma aşamasında sanığın kendisinden tehdit ile senet aldığını, kovuşturma aşamasında, katılan Ö..’ün senet imzalatmak için gelen sanık M.. Z..’nin Ö..’ün yanında olduğunu ve olaylara karışmadığını beyan etmesi karşısında sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair katılanın çelişkili beyanlarından başka delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve katılan B.. Ü.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların gözetilmesine, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9566, Karar No: 2016/11269, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9566 E.  ,  2016/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11904, Karar No: 2018/962, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11904 E.  ,  2018/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, UYAP ortamında yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle aynı sanık hakkında, aynı şikayetçi tarafından şikayette bulunularak, Dairemizin 2016/14073 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK’nın 337/a maddesinde yaptırım olarak sadece hapis cezası öngörülmüşken hüküm kurulurken sanık hakkında hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilerek hükmün karıştırılması,

3-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/602, Karar No: 2016/1867, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/602 E.  ,  2016/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/507 esas, 2015/213 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 20/04/2015 tarihli ve 2015/192 esas, 2015/103 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 30/04/2015 tarihli ve 2015/395 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10123-2015-21860/69144 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 30/04/2015 tarihli ve 2015/395 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13565, Karar No: 2020/16882, Tarih: 19.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13565 E.  ,  2020/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur sanıklardan Ferdi'nin suç tarihinde Ok Meydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli doktor olduğu, mağdur sanık ...'in de aynı hastanede eczacı olarak görev yaptığı, olay tarihinde ilaç verme meselesi yüzünden başlayan tartışmanın devamında tarafların karşılıklı birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları olayda; mağdur sanıkların her ikisinin de kamu görevlisi olması ve görevleriyle bağlantılı olarak yaralama eyleminin mağduru oldukları ve yaralama eylemini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklara yüklenen kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-c-d. maddeleri kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

2) Sanıkların yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine