muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7865, Karar No: 2019/285, Tarih: 04.02.2019

2-Sanık hakkında ...’a yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizin 19.06.2017 tarih ve 2016/2915-2017/15753 sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 18.10.2017 günü uzlaştırıcıya tevdi edildiği ve ilk uzlaştırma teklifinin 13.11.2017 tarihinde yapıldığı, ayrıca uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin 05.12.2017 tarihli raporun düzenlenmesinden sonra dosyanın 18.12.2017 günü mahkemeye iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddesi uyarınca duran zamanaşımı süreleri de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 01.12.2006 olan suç tarihinden, temyiz inceleme gününe kadar (uzlaştırma nedeniyle duran süreler de dikkate alınarak) 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19651, Karar No: 2017/24779, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19651 E.  ,  2017/24779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin ... Elektrik Dağıtım A.Ş’den ... ilinde elektrik sayacı okuma ihalesini aldığını, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 01.02.2007-01.10.2013 tarihleri arasında tam gün kesintisiz çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davalı şirket vekilince, yargılama boyunca davalıya yapılan tebligatların usulsüz olduğundan bahisle itirazda bulunulmuş ise de Mahkemece yapılan tüm tebligatların davalı şirketin Sosyal Güvenlik Kurumunda kayıtlı resmi işyeri adresine yapıldığı, yapılan tebligat üzerine işyeri kayıtlarının mahkemeye gönderildiği anlaşılmakla, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersizdir. Kaldı ki, işçilerin sadece toplandığı iddia edilen yerde işverenden sadır olan belgelerin bulunması, işverenin haberi olmadan ve işveren tarafından teslim edilmeden dahi adresteki çalışan işçilerin işyeri kayıtlarını teslim etmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Mevcut durumda işverenin davadan haberi olduğu ve belgeleri dosyaya sunduğu anlaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle davalının ''davadan haberimiz olmadı '' şeklindeki savunması samimi bulunmamıştır.

3-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Belirtilen hususlar hafta tatili için de geçerlidir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması tanık beyanlarına göre, davacının 01 Mayıs-31 Ekim tarihlerinde, haftanın 6 günü; 08.00-20.30 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile haftalık toplam 21 saat, 01 Kasım-30 Nisan tarihlerinde, haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftalık toplam 9 saat fazla çalışma yaptığı ve ayda iki hafta sonu tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır.Fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği, dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve özellikle davacı tanıklarının ortak anlatımları dikkate alındığında davacının ayda bir hafta tatilinde çalıştığı, kış döneminde haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında, yaz döneminde 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Fazla mesai ve hafta tatili alacağı bu kabule göre ara dinlenme süreleri de düşülmek suretiyle hesaplanmalı ve önceki hükümdeki takdiri indirim oranı ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23576, Karar No: 2017/5005, Tarih: 04.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23576 E.  ,  2017/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 03.01.2013 tarihinde, ... caddesi üzerinde meydan gelen yaralamalı trafik kazasında, ... İnş. Nakly. Gübre ve Tarım ürün San. Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı ancak ... isimli şahsın, sevk ve idaresinde bulunan araç ile müvekkilinin yaya geçidinden geçerken çaptığını, meydana gelen yaralama kazasında müvekkilinin ...l Hastanesi'ne kaldırıldığı ve kalça kemiğinin kırık olduğunun tespit edildiği, müvekkilinin şuan yürüyemediğini ve bir ömür boyu yatağa mahkum kalacağını, meydana gelen trafik kazası neticesinde 15 gün hastanede kaldığını, yaşadığı manevi zararın bir nebze olsun karşılanabilmesi, yaralamadan çektiği acıları ve uzun yıllar yatağa mahkum olmasından dolayı 20.000 TL manevi zararın tazmini için bu davayı açılması zorunluluğunun doğduğunu, müvekkil adına ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2013/144 E. Numaralı dosyasının dosya ile ilgili bulunduğunu ve bu dosya ile birleştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının kısmen kabulü ile 8.000 TL manevi tazminatın 03.01.2013 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 409,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26425, Karar No: 2023/10129, Tarih: 22.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/26425 E.  ,  2023/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/216 E., 2016/138 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2013/216 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5 ... hapis ve 3320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesinin yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2013/216 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5 ... hapis ve 3320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesinin yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... plaka sayılı araç sürücüsünün kaçak cep telefonu getirip sattığı yönündeki ihbar üzerine kolluk görevlilerince yapılan araştırmalarda, bahse konu aracın 13.05.2013 tarihinde saat 18.30 sıralarında bir iş yerinin önünde park halinde iken tespit edilerek görevlilerce aracın yanına gidildiği, aracın başında sanık ... ile tanık M. O.'nun bulunduğu, M. O.'nun elinde 1 adet jelatinli cep telefonu olduğu, M. O.'nun görevlilere elindeki cep telefonunu sanıktan satın aldığını belirttiği, bunun üzerine M. O.'nun elindeki 1 adet cep telefonunun muhafaza altına alındığı, Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile; ... plaka sayılı araçta yapılan aramada sol kapı cebinde kutu içerisinde 1 adet cep telefonu ele geçirildiği, sanığın konaklamakta olduğu otel odasında yapılan aramada ise 6 adet cep telefonu ele geçirildiği, akabinde tanık H.K.'nun polis merkezine müracaatta bulunarak sanıktan 11.05.2013 tarihinde aldığı 1 adet cep telefonunun kaçak olduğunu öğrendiğini belirterek şikâyetçi olduğu ve uhdesindeki 1 adet cep telefonunu görevlilere teslim ettiği, tanık M. O.'nun kollukta alınan ifadesinde de 11.05.2013 tarihinde sanıktan satın aldığı cep telefonunun kaçak olduğunu öğrenince 13.05.2013 tarihinde sanığa iade etmeye çalıştığı sırada polislerin geldiğini belirttiği, böylece toplam 9 adet cep telefonunun ele geçirildiği, yapılan imei sorgularında cep telefonlarının tamamının imei numarasının klonlu olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; dava konusu cep telefonlarını Tahtakale'den işportacıdan satın aldığını, 2 sini Kastamonu'da sattığını, kaçak olduklarını bilmediğini belirterek atılı suçu tevil yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3.Tanıklar M.O. ve H.K.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Ele geçen kaçak cep telefonlarının miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, sanığın bunlardan 2 sini tanıklar M. O. ve H. K.'ye satmış oluşu, sanığın cep telefonlarının kaçak olduğunu bilmediği yönündeki savunmasına itibar etmenin mümkün olmadığı, bu savunmanın ticari hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığı anlaşılmakla, atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Tanıklar M.O. ve H.K.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Ele geçen kaçak cep telefonlarının miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, sanığın bunlardan 2 sini tanıklar M. O. ve H. K.'ye satmış oluşu, sanığın cep telefonlarının kaçak olduğunu bilmediği yönündeki savunmasına itibar etmenin mümkün olmadığı, bu savunmanın ticari hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığı anlaşılmakla, atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya kapsamına göre sanığın 11.05.2013 tarihinde tanıklar M.O. ve H.K'ye 2 adet kaçak cep telefonu sattığı, 13.05.2013 tarihinde ise bahse konu 2 adet cep telefonu dışında ticari mahiyette 7 adet cep telefonu ile yakalandığı cihetle; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına yapılan ekleme uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

4.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

4.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı sonrası 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin mahkemesince “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

5.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2013/216 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13276, Karar No: 2013/13631, Tarih: 30.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13276 E.  ,  2013/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve yıkım

... ile ... Turistik Yatırım A.Ş. aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.01.2012 gün ve 500/52 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla ; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan 163,08 m2 yüzölçümlü alan ve deniz yüzeyine davalı şirket tarafından ahşap iskele ve güneşlenme terası yapılmak suretiyle işgal edildiğini açıklayarak, haksız el atmanın önlenmesine ve bu alandaki yapıların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin kamunun istifadesine açık olduğunu, vekil eden şirketin maddi bir gelir sağlamadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 147,38 m2 yüzölçümlü yere yönelik el atmanın önlemesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayalı el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, müdahaleye konu yerin 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarıca kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı ve davalı şirketin 147,38 m2 miktarındaki alana ahşap iskele ve güneşlenme terası yapılmak suretiyle müdahale edildiği belirlendiğine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davalı vekilinin, Avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen reddine karar verildiğine, davalı şirket yargılama oturumlarında vekil ile temsil olunduğuna göre, karar tarihindeki Avukatlık Ücreti Tarifesi hükümleri uyarınca; davalı taraf lehine vekâlet ücreti takdir ve tayini gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması Kanuna aykırıdır.

Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün Avukatlık ücretine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 840,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.025,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7609, Karar No: 2020/5601, Tarih: 08.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7609 E.  ,  2020/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1)...İletişim ... Ltd. Şti. ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, şirketle ilgisinin bulunmadığını, kimlik bilgilerinin kullanıldığını düşündüğünü savunması; sanığın şirket ortaklığının 20.02.2007 tarihinden itibaren başlamasına rağmen, imza incelemesine konu edilen ikametgah ilmuhaberi ve geçici vergi beyannamesinin bu tarihten önceki belgeler olması nedeniyle bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Şirketin faaliyeti ile ilgili varsa sanığın düzenlemiş olduğu beyanname ve belgeler ile sanığın şirket hissesini devraldığı ortaklar kurulu kararının aslının vergi dairesi ve ilgili kurumlardan getirtilmesi; beyanname, belge ve dosyada asılları bulunan faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması;

b)Faturalar ve belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkil yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

2-Kabule göre; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı halde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.